aelius-aristides.monw-di-e-pi-smu-rnh 261
εὐθὺς ἀστραπὴ κάλλους καὶ μεγεθῶν ἀριθμοὶ , καὶ μέτρα καὶ στάσεις ὥσπερ ἁρμονίας μιᾶς · πόδες μὲν ἐπʼ ἠιόνων καὶ λιμένων καὶ ἀλσῶν ἐρειδόμενοι , μεσότης δὲ ἴσον τοῦ πεδίου τε ὑπεραίρουσα καὶ τῶν ἄνωθεν ἀπολείπουσα , ἐσχατιὰ δὲ μεσημβρινὴ κατὰ μικρὸν ὑψουμένη , διʼ ὁμοίου τοῦ παντὸς λάθρα λήγουσα εἰς ἀκρόπολιν , σκοπιὰν τῆς τε θαλάττης καὶ τῆς πόλεως ἔχουσαν . τὸ δὲ οὔτε λόγῳ ῥητὸν οὔτε ὄψει βεβαίως καταληπτὸν , ἀλλʼ ἐκφεῦγον οὐκ οἶδʼ ὅπως , ἐπιθυμίαν δὲ τοῦ συλλαβεῖν αὐτὸ παριστὰν ἀεὶ δή ποτε τὸ ὑπὲρ πάσης τῆς πόλεως ἑστηκὸς γάνος · οὐ διαφθεῖρον τὰς ὄψεις , ὡς ἔφη Σαπφὼ , ἀλλʼ αὖξον καὶ τρέφον καὶ ἄρδον ἅμα εὐθυμίᾳ · ὑακινθίνῳ μὲν ἄνθει οὐδαμῶς ὅμοιον , ἀλλʼ οἷον οὐδὲν πώποτε γῆ καὶ ἥλιος ἀνθρώποις ἔφηναν . ὥσπερ δὲ ἄγαλμα ἀκριβῶς πεποικιλμένον πάντη περιιόντι θέαν ἔχει , οὕτω σοι τῇ πρότερον μὲν ὡραιοτάτῃ πόλεων , νυνὶ δʼ ἀωρίαν , περιῆν ἀφʼ ὅτου τις ἀεὶ θεωροίη . νῦν δὴ τὸ κάλλιστον εἶδος παρέσται δοκεῖν , τοῦτο μὲν ἐξαίφνης ἐκφανὴς ἐγγιγνομένη , τοῦτο δὲ ἀπαντικρὺ γιγνομένῳ , τοῦτο δʼ ἐκ προαστείων , ἐκ πορθμῶν , ἐκ πελάγους , ἐκ γῆς , ἐκ θαλάττης . ταῦτα μὲν τὰ πρὶν ἐντυχεῖν . συνουσίαι δὲ ὅσαι καὶ ὁμιλίαι τίνα μὲν κόρον ἔσχον ἀνθρώποις ; τίνι δὲ ἄλλῃ πόλει παρὰ μικρὸν ἐλθεῖν ἀπέλιπον ; ὦ κρῆναι , καὶ θέατρα , καὶ στενωποὶ , καὶ δρόμοι κατάστεγοι καὶ ὕπαιθροι . ὦ τῆς ὑπερλάμπρου σχῆμα ἀγορᾶς , ὦ χρυσοῦ τε ἐπώνυμοι καὶ ἱερῶν ὁδοὶ καθʼ ἕκαστον πλαίσιον , ἀντʼ ἀγορᾶς ἅπασαι , ὦ λιμένες ποθοῦντες τὰς τῆς φιλτάτης πόλεως ἀγκάλας , ὦ κάλλη γυμνασίων ἀμύθητα , ὦ ναῶν καὶ περιβόλων χάριτες , ποῖ ποτε γῆς ἔδυτε ; ὦ κόσμοι παραλίας , ὦ πάντα ἐκεῖνα ὀνείρατα . ποῖαι πηγαὶ δακρύων ἱκαναὶ τοσούτῳ κακῷ ; ποῖαι συναυλίαι καὶ συνῳδίαι χορῶν ,
Lemmas: εὐθύς ἀστραπή κάλλος καί μέγεθος ἀριθμός , καί μέτρον καί στάσις ὥσπερ ἁρμονία εἷς · πούς μέν ἐπί ἠιών καί λιμήν καί ἄλσος ἐρείδω , μεσότης δέ ἴσος ὁ πεδίον τε ὑπεραίρω καί ὁ ἄνωθεν ἀπολείπω , ἐσχατιά δέ μεσημβρινός κατά μικρός ὑψόω , διά ὅμοιος ὁ πᾶς λάθρῃ λήγω εἰς ἀκρόπολις , σκοπιά ὁ τε θάλασσα καί ὁ πόλις ἔχω . ὁ δέ οὔτε λόγος ῥητός οὔτε ὄψις βέβαιος καταληπτός , ἀλλά ἐκφεύγω οὐ οἶδα ὅπως , ἐπιθυμία δέ ὁ συλλαμβάνω αὐτός παρίστημι ἀεί δή ποτέ ὁ ὑπέρ πᾶς ὁ πόλις ἵστημι γάνος · οὐ διαφθείρω ὁ ὄψις , ὡς φημί Σαπφώ , ἀλλά αὐξάνω καί τρέφω καί ἄρδω ἅμα εὐθυμία · ὑακίνθινος μέν ἄνθος οὐδαμῶς ὅμοιος , ἀλλά οἷος οὐδείς πώποτε γῆ καί ἥλιος ἄνθρωπος φαίνω . ὥσπερ δέ ἄγαλμα ἀκριβής ποικίλλω πάντῃ περιέρχομαι θέα ἔχω , οὕτως σύ ὁ πρότερος μέν ὡραῖος πόλις , νυνί δέ ἀωρία , περίειμι ἀπό ὅστις τις ἀεί θεωρέω . νῦν δή ὁ καλός εἶδος πάρειμι δοκέω , οὗτος μέν ἐξαίφνης ἐκφανής ἐγγίγνομαι , οὗτος δέ ἀπαντικρύ γίγνομαι , οὗτος δέ ἐκ προάστειον , ἐκ πορθμός , ἐκ πέλαγος , ἐκ γῆ , ἐκ θάλασσα . οὗτος μέν ὁ πρίν ἐντυγχάνω . συνουσία δέ ὅσος καί ὁμιλία τίς μέν κόρος ἔχω ἄνθρωπος ; τίς δέ ἄλλος πόλις παρά μικρός ἔρχομαι ἀπολείπω ; ὦ κρήνη , καί θέατρον , καί στενωπός , καί δρόμος κατάστεγος καί ὑπαίθριος . ὦ ὁ ὑπέρλαμπρος σχῆμα ἀγορά , ὦ χρυσός τε ἐπώνυμος καί ἱερός ὁδός κατά ἕκαστος πλαίσιον , ἀντί ἀγορά ἅπας , ὦ λιμήν ποθέω ὁ ὁ φίλος πόλις ἀγκάλη , ὦ κάλλος γυμνάσιον ἀμύθητος , ὦ ναῦς καί περίβολος χάρις , ποῖ ποτέ γῆ δύω ; ὦ κόσμος παραλία , ὦ πᾶς ἐκεῖνος ὄνειρος . ποῖος πηγή δάκρυον ἱκανός τοσοῦτος κακός ; ποῖος συναυλία καί συνῳδία χορός ,