aelius-aristides.leuktriko-s-u-pe-r-lakedaimoni-wn-prw-tos 411
Λακεδαιμονίοις συγκαταδουλοῦν , συνανελεῖν τοὺς Λακεδαιμονίους τούτοις νῦν ὑπομεῖναι . πολὺ γὰρ δή που μᾶλλον , ὦ Ζεῦ καὶ θεοὶ , Θηβαίους ἀποστῆναι διʼ ἡμᾶς ἄξιον ἢ μετασχεῖν ἡμᾶς διʼ ἐκείνους τοιαύτης πράξεως . ἔστι γὰρ , ἔστι καὶ ἀμυνομένοις ἀμέτρως ἀδικεῖν · κἄν τις οἷς τὰς τιμωρίας ἀναπληροῖ πρὸς τἀδικήματα τούτοις ὑπερβῇ , δεύτερος ἄρχει πάλιν . οἷόν τι λέγω , ἦλθον ἐπὶ Θηβαίους Λακεδαιμόνιοι · καλῶς . οὐκοῦν καὶ δεδώκασι δίκην Θηβαίοις Λακεδαιμόνιοι . τοῦτʼ ἔχει τέλος ἡ μέμψις . ὅ τι δʼ ἂν μετὰ τοῦθʼ ὑπὸ τῶν Θηβαίων γίγνηται , δευτέρας ἀδικίας ὡς εἰπεῖν ἐστιν ἀρχὴ καὶ περίοδος . τοῦτο δʼ οὐκ ἐπὶ τῶν πόλεων μόνον ἐστὶν , ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν ἰδιωτῶν ἅπαντα ὑπὸ τοῦτον τὸν λόγον ἔρχεται . τό τις ἢ τὸ ποιήσας ἐκολάσθη , λύσις ὡς εἰπεῖν αὕτη γέγονε τοῦ πονηρεύματος · ἐὰν δʼ ἅπαξ τιμωρησάμενος μετὰ ταῦτα ἐλαύνῃ καὶ φέρῃ τὸν δυστυχήσαντα , αὐτὸν ἤδη κολάζειν οἱ νόμοι προστάττουσι · δικαίως . τοῦτο γάρ ἐστιν ὑπὲρ τῆς φύσεως τοῦ παντὸς γένους ἡμῶν , εἶναί τι τοῖς ἁμαρτάνουσι μεθʼ ὃ δεῖ στῆναι τὴν τοῦ πεπονθότος ὀργήν . ἐπεὶ νῦν εἰπάτω μοί τις , ἐὰν τοῖς Θηβαίοις προσθώμεθα καὶ οἱ Λακεδαιμόνιοι πάλιν κρατηθῶσι καθάπαξ , τί τὸ κωλῦόν ἐστι πάλιν δίκην ἑτέραν ἥντινα λήψονται ζητεῖν τοὺς Θηβαίους , καὶ τοῦτʼ ἀπέραντον εἶναι μέχρι παντὸς διὰ τὸ πρῶτον ἔγκλημα ; ἀλλὰ τί ταῦτα ἀκριβολογοῦμαι ; εἰ γὰρ καὶ πάνδεινα πεποιήκασιν οἱ Λακεδαιμόνιοι καὶ πάσης μείζω τιμωρίας , ὁ καιρὸς αὐτοὺς , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , παραιτεῖται καὶ τὸ μὴ καλῶς ἔχειν ὑμῖν συνεπιτίθεσθαι τοῖς αὐτῶν ἀτυχήμασιν . ὧν γὰρ πλείους μὲν ἢ χίλιοι τεθνᾶσιν , ἀφεστᾶσι δʼ οἱ σύμμαχοι , κεκόσμηται δὲ τοῖς ὅπλοις τὰ Θηβαίων ἱερὰ , αἱ δʼ ἐλπίδες εἰς ἡμᾶς μόνους ἀνήρτηνται , πῶς ἄξιον αὐτόχειρας τούτων γενέσθαι καὶ μὴ συνδιατηρῆσαι τὰς ὑπολοίπους ἀφορμάς ; εἰ γὰρ καὶ αὐτοὶ πολεμοῦντες ἴδιον πόλεμον ταῦτʼ εἴργασθε αὐτοὺς , δικαίως ἄν μοι δοκοῖτε ἐνταῦθα στῆναι . τὸ δὲ Θηβαίοις συγκατεργάσασθαι τέλειον τὸν τῶν ἀντιπάλων
Lemmas: Λακεδαιμόνιος συγκαταδουλόω , συναναιρέω ὁ Λακεδαιμόνιος οὗτος νῦν ὑπομένω . πολύς γάρ δή που μάλα , ὦ Ζεύς καί θεός , Θηβαῖος ἀφίστημι διά ἐγώ ἄξιος ἤ μετέχω ἐγώ διά ἐκεῖνος τοιοῦτος πρᾶξις . εἰμί γάρ , εἰμί καί ἀμύνω ἄμετρος ἀδικέω · ἐάν τις ὅς ὁ τιμωρία ἀναπληρόω πρός ἀδίκημα οὗτος ὑπερβαίνω , δεύτερος ἄρχω πάλιν . οἷος τις λέγω , ἔρχομαι ἐπί Θηβαῖος Λακεδαιμόνιος · καλός . οὐκοῦν καί δίδωμι δίκη Θηβαῖος Λακεδαιμόνιος . οὗτος ἔχω τέλος ὁ μέμψις . ὅς τις δέ ἄν μετά οὗτος ὑπό ὁ Θηβαῖος γίγνομαι , δεύτερος ἀδικία ὡς λέγω εἰμί ἀρχή καί περίοδος . οὗτος δέ οὐ ἐπί ὁ πόλις μόνος εἰμί , ἀλλά καί ὁ ὁ ἰδιώτης ἅπας ὑπό οὗτος ὁ λόγος ἔρχομαι . ὁ τις ἤ ὁ ποιέω κολάζω , λύσις ὡς λέγω οὗτος γίγνομαι ὁ πονήρευμα · ἐάν δέ ἅπαξ τιμωρέω μετά οὗτος ἐλαύνω καί φέρω ὁ δυστυχέω , αὐτός ἤδη κολάζω ὁ νόμος προστάσσω · δίκαιος . οὗτος γάρ εἰμί ὑπέρ ὁ φύσις ὁ πᾶς γένος ἐγώ , εἰμί τις ὁ ἁμαρτάνω μετά ὅς δέω ἵστημι ὁ ὁ πάσχω ὀργή . ἐπεί νῦν λέγω ἐγώ τις , ἐάν ὁ Θηβαῖος προστίθημι καί ὁ Λακεδαιμόνιος πάλιν κρατέω καθάπαξ , τίς ὁ κωλύω εἰμί πάλιν δίκη ἕτερος ὅστις λαμβάνω ζητέω ὁ Θηβαῖος , καί οὗτος ἀπέραντος εἰμί μέχρι πᾶς διά ὁ πρῶτος ἔγκλημα ; ἀλλά τίς οὗτος ἀκριβολογέομαι ; εἰ γάρ καί πάνδεινος ποιέω ὁ Λακεδαιμόνιος καί πᾶς μέγας τιμωρία , ὁ καιρός αὐτός , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , παραιτέομαι καί ὁ μή καλός ἔχω σύ συνεπιτίθημι ὁ αὐτός ἀτύχημα . ὅς γάρ πολύς μέν ἤ χίλιοι θνῄσκω , ἀφίστημι δέ ὁ σύμμαχος , κοσμέω δέ ὁ ὅπλον ὁ Θηβαῖος ἱερόν , ὁ δέ ἐλπίς εἰς ἐγώ μόνος ἀναρτάω , πῶς ἄξιος αὐτόχειρ οὗτος γίγνομαι καί μή συνδιατηρέω ὁ ὑπόλοιπος ἀφορμή ; εἰ γάρ καί αὐτός πολεμέω ἴδιος πόλεμος οὗτος ἐργάζομαι αὐτός , δίκαιος ἄν ἐγώ δοκέω ἐνταῦθα ἵστημι . ὁ δέ Θηβαῖος συγκατεργάζομαι τέλειος ὁ ὁ ἀντίπαλος