aelius-aristides.leuktriko-s-u-pe-r-lakedaimoni-wn-prw-tos 419
ἀναστήσοντα εἴχετέ πω , ἀλλʼ ἀφύλακτος καὶ γυμνὴ σχεδὸν ἡ πόλις ἦν · νῦν δὲ ὁρᾶτε μὲν δή που ναῦς ἐν τῷ Πειραιεῖ τοσαύτας ἀθρόας , ὁρᾶτε δὲ τὰ τείχη ταυτὶ καὶ τὴν ἄλλην ἅπασαν παρασκευὴν ᾗ πόλεμος ἐξηρτύσθαι βούλεται . τοσοῦτον δὲ ὑμῖν τὸ περιὸν ὥστε ἀμφοτέρους ὁμολογεῖν ὁποτέροις ἂν προσθῆσθε , ἐπὶ τούτους τὴν ῥοπὴν ἥξειν . οἶμαι τοίνυν μηδὲ ἐκεῖνο ἀργῶς μηδὲ ἀλόγως σκοπεῖν , ὅτι ἂν μὲν μὴ ἀνέλωσιν οἱ Θηβαῖοι παραπεσόντος καιροῦ τοὺς Λακεδαιμονίους , ἀλλʼ ἐπιεικεῖ τινι καὶ μετρίᾳ γνώμῃ μεταχειρίσωνται , Θηβαίους εὐδοκιμεῖν ἐστιν ἀνθʼ ἡμῶν . οὗ τί γένοιτʼ ἂν αἴσχιον ; ἐὰν δʼ ἐξέλωσι καθάπαξ , οὐ φαῦλόν τι καὶ τὸ τυχὸν πάθος ἔσται τῇ Ἑλλάδι μὴ εἶναι Λακεδαιμονίους · ὄντος δὲ τούτου τοιούτου , τὸ δοκεῖν ἡμᾶς αἰτίους εἶναι προσέσται · ὃ πολὺ τοῦ προτέρου μεῖζον , εἰ οἷόν τε εἰπεῖν . οὐ τοίνυν οὐδʼ ὅπως φείσαιντʼ ἂν αὐτῶν ὄντες Θηβαῖοι καὶ ὁτιοῦν , ἐὰν καιροῦ λάβωνται , ἔχω προσδοκῆσαι . τὰ γὰρ περὶ ἡμῶν δόξαντα αὐτοῖς ὅταν ἐνθυμηθῶ καὶ τὴν ψῆφον ἐκείνην τὴν καλὴν καὶ πόθεν τὸ πρῶτον διέστησαν ἀπʼ αὐτῶν , πάλαι προτεθρηνῆσθαι δεῖν νομίζω Λακεδαιμονίους , εἰ παρὰ τοιοῦτον κίνδυνον ἔλθοιεν . καὶ γὰρ οὐδὲ ἐκεῖνο εἰκὸς περὶ οὗ μὲν ἕτεροι προειστήκεισαν πολέμου ταύτην ἐνεγκεῖν τὴν ψῆφον , οὗ δέ γε αὐτοὶ κύριοι καὶ προστάται γεγόνασι , τοῦτον , ἐὰν ἐπʼ αὐτοῖς γένηται , μετρίως καταθήσεσθαι , ἢ μικρόν τι διαθήσειν τοὺς ὁμοῦ τι καὶ διʼ αὐτοὺς μισοῦντας Λακεδαιμονίους καὶ διʼ ἡμᾶς , ὅτι ἡμῶν τότε ἐφείσαντο . οὐ γὰρ ἡμᾶς μᾶλλον ἐμίσουν διʼ ἐκείνους ἢ ʼκείνους νῦν καὶ ὑπὲρ αὐτῶν καὶ διʼ ἡμᾶς . οὐ τοίνυν οὐδὲ φοβηθῆναί μοι δοκεῖτε ἂν εἰκότως τοὺς Λακεδαιμονίους μὴ πράγματα ἡμῖν πάλιν παράσχωσιν , ἐὰν σωθῶσιν . εἰ γὰρ τὰ μέγιστα δοίημεν αὐτοὺς ἐλπίζειν , οὐ δή που τοῦ · κρατῆσαί γʼ ἂν ἡμῶν μεῖζόν τι προσδοκήσειαν οὐδʼ εὔξαιντο . τοῦτο τοίνυν ἴσασιν ἀκριβῶς οὐδαμῶς αὐτοῖς πρότερον συνενεγκὸν , ἀλλʼ ὅτε καὶ τὴν κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν ἡγεμονίαν παρέλαβον , τότε δὴ τὰ ἐξ ἀνθρώπων περιστάντα αὐτοὺς κακὰ , εἰς Κόρινθον , εἰς
Lemmas: ἀνίστημι ἔχω πω , ἀλλά ἀφύλακτος καί γυμνός σχεδόν ὁ πόλις εἰμί · νῦν δέ ὁράω μέν δή που ναῦς ἐν ὁ Πειραιεύς τοσοῦτος ἀθρόος , ὁράω δέ ὁ τεῖχος οὗτος καί ὁ ἄλλος ἅπας παρασκευή ὅς πόλεμος ἐξαρτύω βούλομαι . τοσοῦτος δέ σύ ὁ περιέρχομαι ὥστε ἀμφότερος ὁμολογέω ὁπότερος ἄν προστίθημι , ἐπί οὗτος ὁ ῥοπή ἥκω . οἴομαι τοίνυν μηδέ ἐκεῖνος ἀργός μηδέ ἄλογος σκοπέω , ὅτι ἐάν μέν μή ἀναιρέω ὁ Θηβαῖος παραπίπτω καιρός ὁ Λακεδαιμόνιος , ἀλλά ἐπιεικής τις καί μέτριος γνώμη μεταχειρίζω , Θηβαῖος εὐδοκιμέω εἰμί ἀντί ἐγώ . ὅς τίς γίγνομαι ἄν αἰσχρός ; ἐάν δέ ἐξαιρέω καθάπαξ , οὐ φαῦλος τις καί ὁ τυγχάνω πάθος εἰμί ὁ Ἑλλάς μή εἰμί Λακεδαιμόνιος · εἰμί δέ οὗτος τοιοῦτος , ὁ δοκέω ἐγώ αἴτιος εἰμί πρόσειμι · ὅς πολύς ὁ πρότερος μέγας , εἰ οἷος τε λέγω . οὐ τοίνυν οὐδέ ὅπως φείδομαι ἄν αὐτός εἰμί Θηβαῖος καί ὁστισοῦν , ἐάν καιρός λαμβάνω , ἔχω προσδοκάω . ὁ γάρ περί ἐγώ δοκέω αὐτός ὅταν ἐνθυμέομαι καί ὁ ψῆφος ἐκεῖνος ὁ καλός καί πόθεν ὁ πρῶτος διΐστημι ἀπό αὐτός , πάλαι προθρηνέω δέω νομίζω Λακεδαιμόνιος , εἰ παρά τοιοῦτος κίνδυνος ἔρχομαι . καί γάρ οὐδέ ἐκεῖνος ἔοικα περί ὅς μέν ἕτερος προΐστημι πόλεμος οὗτος φέρω ὁ ψῆφος , ὅς δέ γε αὐτός κύριος καί προστάτης γίγνομαι , οὗτος , ἐάν ἐπί αὐτός γίγνομαι , μέτριος κατατίθημι , ἤ μικρός τις διατίθημι ὁ ὁμοῦ τις καί διά αὐτός μισέω Λακεδαιμόνιος καί διά ἐγώ , ὅτι ἐγώ τότε φείδομαι . οὐ γάρ ἐγώ μάλα μισέω διά ἐκεῖνος ἤ ἐκεῖνος νῦν καί ὑπέρ αὐτός καί διά ἐγώ . οὐ τοίνυν οὐδέ φοβέω ἐγώ δοκέω ἄν ἔοικα ὁ Λακεδαιμόνιος μή πρᾶγμα ἐγώ πάλιν παρέχω , ἐάν σῴζω . εἰ γάρ ὁ μέγας δίδωμι αὐτός ἐλπίζω , οὐ δή που ὁ · κρατέω γε ἄν ἐγώ μέγας τις προσδοκέω οὐδέ εὔχομαι . οὗτος τοίνυν οἶδα ἀκριβής οὐδαμῶς αὐτός πρότερος συμφέρω , ἀλλά ὅτε καί ὁ κατά γῆ καί κατά θάλασσα ἡγεμονία παραλαμβάνω , τότε δή ὁ ἐκ ἄνθρωπος περιίστημι αὐτός κακός , εἰς Κόρινθος , εἰς