aelius-aristides.leuktriko-s-u-pe-r-lakedaimoni-wn-prw-tos 408
ἀμφοτέροις γενομένους κινδυνεύσειν πρὸς τοὺς ἑτέρους , βοηθήσοντας δὲ τοῖς ἐλάττοσιν ἐκ μέσου τὸ λοιπὸν ἀμφοῖν ἑστήξειν . ἃ μὲν οὖν λογιζόμενος πέπαυμαι μέσος ὢν καὶ διʼ ἃ τοὺς Λακεδαιμονίους ᾕρημαι , ταῦτʼ ἐστί · τὸ δʼ ὑμέτερον πρόχειρον εἰς φιλανθρωπίαν καὶ τὸ φθάνειν τοὺς ἀτυχοῦντας οἰκτείροντας ἢ ʼκείνους δεομένους , τάχʼ ἂν οὐκ ἐάσειε ταῦτʼ ἀκριβῶς ἐξετασθῆναι . σύνοιδα γὰρ ὑμῖν καὶ ὅτε πρῶτον ὁ κήρυξ ἦλθε τὴν μάχην ἀγγέλλων , ὃν ἐστεφανωμένον ὡς ὑμᾶς ἔπεμψαν οἱ Θηραῖοι , πρὸς ἀηδίαν καὶ λύπην ἀκούσασι καὶ οὕτω πόρρω τοῦ συνησθῆναι γενομένοις , ὥστε μήτε εἰς τὸ πρυτανεῖον καλέσαι μήτʼ ἄλλο μηδὲν φιλάνθρωπον ἐνδείξασθαι . οὕτως ὁ παλαιὸς λόγος ἔστʼ ἀληθὴς ὅτι τοῖς καθʼ ἑκάστους ἀτυχοῦσι κοινὴ πᾶσιν ὕπεστιν εὐτυχία τὸ τῆς πόλεως ταύτης ἦθος ὑφʼ οὗ σώζονται . ἀλλὰ μὴν τόν γʼ ἀναμνήσοντα ἂν ὑμᾶς τῶν ἐπὶ τοῦ Δεκελεικοῦ πολέμου πεπραγμένων τοῖς Λακεδαιμονίοις τίνες αὐτοῖς ἐκοινώνουν ἐρήσομαι · οἶμαι μὲν οὐ Σάμιοι , ἀλλʼ οἷς ὡς ἀναμαρτήτοις βοηθεῖν ἀξιώσει . εἰ μὲν οὖν καιρῷ τινι καὶ φιλανθρωπίᾳ ταῦτα δεδόσθαι δεῖ , κοινὴν ἀμφοῖν δίκαιον ὑπάρχειν τὴν λήθην , οὐ τοῖς μὲν καὶ ἐξ ἀρχῆς ὑπʼ ἐκείνων ἀναπεισθεῖσι καὶ καταλῦσαι μεταξὺ σπουδάσασι , κᾆτα κωλυθεῖσι μνησικακεῖν , τοῖς δὲ διὰ τέλους ἀγνώμοσι παρεικέναι χρὴ τὴν μέμψιν · εἰ δʼ ἀμφοτέροις ἐγκαλεῖν χρὴ , ὡς ἔγωγε μὰ τοὺς θεοὺς οὐκέτʼ ἂν ἀξιοίην , εἰ μή τις ἔχοι με πεῖσαι , τί δεῖ ταῦτα κατηγορεῖν ὧν ἀποκρῖναι τοὺς ἑτέρους οὐκ ἔστιν ; ἁπάντων γὰρ τῶν ὡς ὁ μάλιστʼ ἂν ἐξετάζων εἴποι χειρίστων οἵδε αὐτοῖς ἐκοινώνουν . καὶ μὴν εἴ τινα καὶ ἐκλέξαντα εἰπεῖν δεῖ παρέντα τὰ τοῦ πολέμου κοινὰ , σκοπῶμεν τὰ μετὰ ταῦτα πραχθέντα καὶ βουλευθέντα ἑκατέροις . εὑρήσομεν γὰρ τὰ μὲν Θηβαίοις δόξαντα , ἀναίρεσιν τῆς πόλεως ἡμῶν καὶ ἀνδραποδισμὸν καὶ μηδένα μηδαμοῦ λοιπὸν εἶναι · φεύγω
Lemmas: ἀμφότερος γίγνομαι κινδυνεύω πρός ὁ ἕτερος , βοηθέω δέ ὁ ἐλαχύς ἐκ μέσος ὁ λοιπός ἄμφω ἵστημι . ὅς μέν οὖν λογίζομαι παύω μέσος εἰμί καί διά ὅς ὁ Λακεδαιμόνιος αἱρέω , οὗτος εἰμί · ὁ δέ ὑμέτερος πρόχειρος εἰς φιλανθρωπία καί ὁ φθάνω ὁ ἀτυχέω οἰκτίρω ἤ ἐκεῖνος δέω , τάχα ἄν οὐ ἐάω οὗτος ἀκριβής ἐξετάζω . σύνοιδα γάρ σύ καί ὅτε πρῶτος ὁ κήρυξ ἔρχομαι ὁ μάχη ἀγγέλλω , ὅς στεφανόω ὡς σύ πέμπω ὁ Θηραῖος , πρός ἀηδία καί λύπη ἀκούω καί οὕτως πρόσω ὁ συνήδομαι γίγνομαι , ὥστε μήτε εἰς ὁ πρυτανεῖον καλέω μήτε ἄλλος μηδείς φιλάνθρωπος ἐνδείκνυμι . οὕτως ὁ παλαιός λόγος εἰμί ἀληθής ὅτι ὁ κατά ἕκαστος ἀτυχέω κοινός πᾶς ὕπειμι εὐτυχία ὁ ὁ πόλις οὗτος ἦθος ὑπό ὅς σῴζω . ἀλλά μήν ὁ γε ἀναμιμνῄσκω ἄν σύ ὁ ἐπί ὁ Δεκελεικός πόλεμος πράσσω ὁ Λακεδαιμόνιος τίς αὐτός κοινωνέω ἔρομαι · οἴομαι μέν οὐ Σάμιος , ἀλλά ὅς ὡς ἀναμάρτητος βοηθέω ἀξιόω . εἰ μέν οὖν καιρός τις καί φιλανθρωπία οὗτος δίδωμι δέω , κοινός ἄμφω δίκαιος ὑπάρχω ὁ λήθη , οὐ ὁ μέν καί ἐκ ἀρχή ὑπό ἐκεῖνος ἀναπείθω καί καταλύω μεταξύ σπουδάζω , εἶτα κωλύω μνησικακέω , ὁ δέ διά τέλος ἀγνώμων παρίημι χρή ὁ μέμψις · εἰ δέ ἀμφότερος ἐγκαλέω χρή , ὡς ἐγώ μά ὁ θεός οὐκέτι ἄν ἀξιόω , εἰ μή τις ἔχω ἐγώ πείθω , τίς δέω οὗτος κατηγορέω ὅς ἀποκρίνω ὁ ἕτερος οὐ εἰμί ; ἅπας γάρ ὁ ὡς ὁ μάλα ἄν ἐξετάζω λέγω κακός ὅδε αὐτός κοινωνέω . καί μήν εἰ τις καί ἐκλέγω λέγω δέω παρίημι ὁ ὁ πόλεμος κοινός , σκοπέω ὁ μετά οὗτος πράσσω καί βουλεύω ἑκάτερος . εὑρίσκω γάρ ὁ μέν Θηβαῖος δοκέω , ἀναίρεσις ὁ πόλις ἐγώ καί ἀνδραποδισμός καί μηδείς μηδαμοῦ λοιπός εἰμί · φεύγω