aelius-aristides.leuktriko-s-u-pe-r-lakedaimoni-wn-prw-tos 410
ἐμποδὼν ἱστάμεθα , ἠδικοῦμεν ἂν ὡς ἀληθῶς καὶ οὐχ ἡμῶν ἐποιοῦμεν · ἐπεὶ δὲ ταύτην μὲν εἰλήφασι , τοῦ πρόσω δὲ γλίχονται , οὐχ ἡγοῦμαι δεῖν ἐπὶ τῇ τοῦ δικαίου προφάσει πρᾶγμα ἀδικώτατον αὐτοῖς συγχωρῆσαι , τήν τε Πελοπόννησον καὶ τοὺς ἄλλους Ἕλληνας καταδουλώσασθαι , τὸ γὰρ Λακεδαιμονίους ἀνελεῖν τοῦτο δύναται . εἰ μὲν οὖν πρὸ τῆς μάχης ἐπεπόμφεσαν ἀμφότεροι , βοηθεῖν ὁμοίως ὥσπερ νυνὶ δεόμενοι , τοῖς Θηβαίοις ἔγωγε συνεῖπον ἂν , οὐ βουλευσάμενος λέγω . διὰ τί ; ὅτι τὴν μὲν Λακεδαιμονίων παράκλησιν συγκαταδουλοῦσθαι Θηβαίους ἂν ᾤμην εἶναι , τὴν δὲ Θηβαίων λαβεῖν τὰ δίκαια παρὰ Λακεδαιμονίων . τοῦτο δʼ ἐκείνου πολὺ κρείττω λόγον ἔχειν ἡγούμην ἄν . τηνικαῦτα δὲ ἀφιγμένης τῆς πρεσβείας , ἡνίχʼ ὃ ζητοῦσι προέχουσιν , οὐχ ὁρῶ τὸν τρόπον τῆς βοηθείας . ἀλλʼ ἔγωγε , καὶ μηδεὶς δυσχεράνῃ τὴν ἀτοπίαν , εἰ καὶ κατʼ ἀρχὰς πεμψάντων ἀμφοτέρων τοῖς Θηβαίοις συνεῖπον , ἔπειτα πάλιν μετὰ τὴν μάχην ἔπεμψαν ὥσπερ νῦν ἀμφότεροι , θαρρῶν ἐκέλευον ἂν ἀνταλλάττεσθαι . ὅτε μὲν γὰρ καθίστατο ὁ πόλεμος , τοῖς ἀδικουμένοις συλλαμβάνειν ἐκέλευον ἂν , ὅτε δʼ οὗ χάριν ἂν συνηράμεθα αὐτοῖς ἐξεπεπλήρωτο , δυοῖν θάτερον , ἢ πεπαῦσθαι δεῖν ἂν αὐτοὺς ᾤμην , ἢ πλεονάζοντας ὑφʼ ἡμῶν πάλιν κατέχεσθαι · καὶ ὅσῳ γε προθυμότερον πρότερον βεβοηθηκότες αὐτοῖς ἦμεν ἂν , τοσούτῳ μᾶλλον νῦν ἀντιστῆναί φημι δεῖν . ἐπειδὴ γὰρ τυχόντες τῶν δικαίων ὧν προΐσταντο σπουδάζειν οὐχὶ παύονται , πάρεισιν εἰς τὸ τῶν Λακεδαιμονίων ἔγκλημα αὐτοὶ διʼ ὁδοῦ δικαίας , καὶ μετελήλυθεν ἡ τοῦ πολέμου πρόφασις , διʼ ἣν ἐπʼ ἐκείνους τότʼ ἐλθεῖν ἔδει . οὐ γὰρ ὧν πεπόνθασιν ἀμύνονται , ἀλλʼ ἃ κατωρθώκασι μείζω ποιῆσαι ζητοῦσιν . οὐκοῦν ὃ μὲν εἶχον δίκαιον , ἐξήκει καθὸ τῆς βοηθείας ἂν ἔτυχον , τὸ παρὸν δὲ ἀδίκου τάξιν ἔχον γιγνώσκεται . διὸ κωλύοιντʼ ἂν ὑφʼ ἡμῶν δικαίως . ἔπειτα οὐδʼ εὔλογον φυγόντας ἂν τότε τοὺς Θηβαίους τοῖς
Lemmas: ἐμποδών ἵστημι , ἀδικέω ἄν ὡς ἀληθής καί οὐ ἐγώ ποιέω · ἐπεί δέ οὗτος μέν λαμβάνω , ὁ πρόσω δέ γλίχομαι , οὐ ἡγέομαι δέω ἐπί ὁ ὁ δίκαιος πρόφασις πρᾶγμα ἄδικος αὐτός συγχωρέω , ὁ τε Πελοπόννησος καί ὁ ἄλλος Ἕλλην καταδουλόω , ὁ γάρ Λακεδαιμόνιος ἀναιρέω οὗτος δύναμαι . εἰ μέν οὖν πρό ὁ μάχη πέμπω ἀμφότερος , βοηθέω ὅμοιος ὥσπερ νυνί δέω , ὁ Θηβαῖος ἐγώ συλλέγω ἄν , οὐ βουλεύω λέγω . διά τίς ; ὅτι ὁ μέν Λακεδαιμόνιος παράκλησις συγκαταδουλόω Θηβαῖος ἄν οἴομαι εἰμί , ὁ δέ Θηβαῖος λαμβάνω ὁ δίκαιος παρά Λακεδαιμόνιος . οὗτος δέ ἐκεῖνος πολύς κρατύς λόγος ἔχω ἡγέομαι ἄν . τηνικαῦτα δέ ἀφικνέομαι ὁ πρεσβεία , ἡνίκα ὅς ζητέω προέχω , οὐ ὁράω ὁ τρόπος ὁ βοήθεια . ἀλλά ἐγώ , καί μηδείς δυσχεραίνω ὁ ἀτοπία , εἰ καί κατά ἀρχή πέμπω ἀμφότερος ὁ Θηβαῖος συλλέγω , ἔπειτα πάλιν μετά ὁ μάχη πέμπω ὥσπερ νῦν ἀμφότερος , θαρσέω κελεύω ἄν ἀνταλλάσσω . ὅτε μέν γάρ καθίστημι ὁ πόλεμος , ὁ ἀδικέω συλλαμβάνω κελεύω ἄν , ὅτε δέ ὅς χάριν ἄν συναίρω αὐτός ἐκπληρόω , δύο ἕτερος , ἤ παύω δέω ἄν αὐτός οἴομαι , ἤ πλεονάζω ὑπό ἐγώ πάλιν κατέχω · καί ὅσος γε πρόθυμος πρότερος βοηθέω αὐτός εἰμί ἄν , τοσοῦτος μάλα νῦν ἀνθίστημι φημί δέω . ἐπειδή γάρ τυγχάνω ὁ δίκαιος ὅς προΐστημι σπουδάζω οὐ παύω , πάρειμι εἰς ὁ ὁ Λακεδαιμόνιος ἔγκλημα αὐτός διά ὁδός δίκαιος , καί μετέρχομαι ὁ ὁ πόλεμος πρόφασις , διά ὅς ἐπί ἐκεῖνος τότε ἔρχομαι δέω . οὐ γάρ ὅς πάσχω ἀμύνω , ἀλλά ὅς κατορθόω μέγας ποιέω ζητέω . οὐκοῦν ὅς μέν ἔχω δίκαιος , ἐξήκω καθό ὁ βοήθεια ἄν τυγχάνω , ὁ πάρειμι δέ ἄδικος τάξις ἔχω γιγνώσκω . διό κωλύω ἄν ὑπό ἐγώ δίκαιος . ἔπειτα οὐδέ εὔλογος φεύγω ἄν τότε ὁ Θηβαῖος ὁ