aelius-aristides.leuktriko-s-u-pe-r-lakedaimoni-wn-prw-tos 412
ὄλεθρον πῶς οὐ φευκτὸν καὶ μέχρι ῥήματος ; πρὸς ταῦτα τὴν εἰρήνην τὴν ἐπʼ Ἀνταλκίδου καὶ ὅ τί τις βούλεται προφερέτω . τοῦτο μὲν δὴ τὸ τῆς εἰρήνης καὶ πάντων πλείστου πρίαιντʼ ἂν Λακεδαιμόνιοι κατʼ αὐτῶν λέγεσθαι παρὰ τὴν νῦν χρείαν . ὅσῳ γὰρ ἂν μᾶλλον ἐκείνην μέμφησθε , τοσούτῳ προθυμότερον σωστέον αὐτούς ἐστιν ὑμῖν νυνί . γέγραπται γὰρ ἐν αὐτῇ δή που τοὺς τὴν Ἀσίαν αὐτὴν οἰκοῦντας Ἕλληνας ὅ τι ἂν βούληται βασιλεὺς ἐξεῖναι δρᾶσαι , τοὺς δὲ τοῦτο δυσχεραίνοντας τῆς νῦν πρεσβείας τῶν ἠτυχηκότων οὐκ ἔνεστιν ἀμελῆσαι . οὔτε γὰρ δήπουθεν ὅλως Λακεδαιμονίοις καὶ Ἀθηναίοις ἴσην δεῖν εἶναι πρόνοιαν τῶν Ἑλλήνων οὐδʼ ἂν εἷς εἴποι , βλέπων εἰ καὶ εἰς μηδὲν ἕτερον , ἀλλʼ εἰς αὐτὰς ταύτας τὰς πρὸς τὸν βασιλέα συνθήκας , ὧν αἱ μὲν ἐκείνων ἐκδότους πεποιήκασι τοὺς Ἕλληνας τοὺς ἐπὶ θαλάττῃ , αἱ δὲ ἡμέτεραι τῆς θαλάττης ἄνω κατέχουσι βασιλέα · οὔθʼ ὅμοιον εἰς ἀνάγκην κατακλεισθέντας καὶ εἰρήνης ἐπιθυμήσαντας συγχωρῆσαι ταῦτα καὶ εἰρήνης οὔσης ἐπιθυμίᾳ πολέμου παριδεῖν ἐθελοντὰς τὰ δίκαια . ὅπου δὲ καὶ γράψαι περὶ τῶν ἐν τῇ γῇ τῇ βασιλέως ἐξεῖναι τῷ βασιλεῖ πρᾶξαι ὅ τι ἂν βούληται βαρὺ καὶ δεινὸν , πῶς οὐ πολλῷ σχετλιώτερον αὐτοὺς συνεξεργάσασθαι τοὺς Ἕλληνας τοὺς ἐν τῇ Εὐρώπῃ Θηβαίοις ; εἰ γὰρ Λακεδαιμονίοις πολέμῳ κατειργομένοις γράψαι τοὺς ἐν τῇ γῇ τῇ βασιλέως ὅ τι ἂν βούληται βασιλεὺς ἐξεῖναι ποιῆσαι κατηγορία καὶ ὄνειδος κέκριται , πῶς ὑμῖν γε ἀνεκτὸν Ἀθηναίοις οὖσι καὶ βουλῆς κυρίοις αὐτοχειρίᾳ τοὺς ἐν τῇ Εὐρώπῃ Θηβαίοις παραδοῦναι , καὶ ταῦτα Λακεδαιμονίους ; οὓς εἰ μηδὲν ἄλλο , τὸ γοῦν ἀξίωμα ὅ ποτε ἔσχον παραιρεῖται . γένοιτο δʼ ἂν νῦν ὁ πλεῖστος ἴσως λόγος τοῖς ὑπὲρ τῶν Θηβαίων λέγουσιν ὡς ἤδη πρότερον συμμάχους αὐτοὺς ἐποιήσασθε , καὶ τῆς εἰς Ἁλίαρτον ἐξόδου καὶ τῆς ἐν Κορωνείᾳ μάχης ἀναμνήσουσιν ὑμᾶς . οὐκοῦν ἄτοπον , εἰ φίλους τοὺς τότε ἐχθροὺς καὶ πολεμίους τοὺς τότε συμμάχους ὁμοῦ ποιήσεσθε , φαῖεν ἄν . ἐγὼ δὲ τοσούτου δέω νομίζειν ἐναντιοῦσθαι τοῖς Λακεδαιμονίοις , ὥστʼ εἰ
Lemmas: ὄλεθρος πῶς οὐ φευκτός καί μέχρι ῥῆμα ; πρός οὗτος ὁ εἰρήνη ὁ ἐπί Ἀνταλκίδας καί ὅς τις τις βούλομαι προφέρω . οὗτος μέν δή ὁ ὁ εἰρήνη καί πᾶς πολύς πρίαμαι ἄν Λακεδαιμόνιος κατά αὐτός λέγω παρά ὁ νῦν χρεία . ὅσος γάρ ἄν μάλα ἐκεῖνος μέμφομαι , τοσοῦτος πρόθυμος σωστέος αὐτός εἰμί σύ νυνί . γράφω γάρ ἐν αὐτός δή που ὁ ὁ Ἀσία αὐτός οἰκέω Ἕλλην ὅς τις ἄν βούλομαι βασιλεύς ἔξεστι δράω , ὁ δέ οὗτος δυσχεραίνω ὁ νῦν πρεσβεία ὁ ἀτυχέω οὐ ἔνειμι ἀμελέω . οὔτε γάρ δήπουθεν ὅλος Λακεδαιμόνιος καί Ἀθηναῖος ἴσος δέω εἰμί πρόνοια ὁ Ἕλλην οὐδέ ἄν εἷς λέγω , βλέπω εἰ καί εἰς μηδείς ἕτερος , ἀλλά εἰς αὐτός οὗτος ὁ πρός ὁ βασιλεύς συνθήκη , ὅς ὁ μέν ἐκεῖνος ἔκδοτος ποιέω ὁ Ἕλλην ὁ ἐπί θάλασσα , ὁ δέ ἡμέτερος ὁ θάλασσα ἄνω κατέχω βασιλεύς · οὔτε ὅμοιος εἰς ἀνάγκη κατακλείω καί εἰρήνη ἐπιθυμέω συγχωρέω οὗτος καί εἰρήνη εἰμί ἐπιθυμία πόλεμος παροράω ἐθελοντής ὁ δίκαιος . ὅπου δέ καί γράφω περί ὁ ἐν ὁ γῆ ὁ βασιλεύς ἔξεστι ὁ βασιλεύς πράσσω ὅς τις ἄν βούλομαι βαρύς καί δεινός , πῶς οὐ πολύς σχέτλιος αὐτός συνεξεργάζομαι ὁ Ἕλλην ὁ ἐν ὁ Εὐρώπη Θηβαῖος ; εἰ γάρ Λακεδαιμόνιος πόλεμος κατείργω γράφω ὁ ἐν ὁ γῆ ὁ βασιλεύς ὅς τις ἄν βούλομαι βασιλεύς ἔξεστι ποιέω κατηγορία καί ὄνειδος κρίνω , πῶς σύ γε ἀνεκτός Ἀθηναῖος εἰμί καί βουλή κύριος αὐτοχειρία ὁ ἐν ὁ Εὐρώπη Θηβαῖος παραδίδωμι , καί οὗτος Λακεδαιμόνιος ; ὅς εἰ μηδείς ἄλλος , ὁ γοῦν ἀξίωμα ὅς ποτέ ἔχω παραιρέω . γίγνομαι δέ ἄν νῦν ὁ πολύς ἴσως λόγος ὁ ὑπέρ ὁ Θηβαῖος λέγω ὡς ἤδη πρότερος σύμμαχος αὐτός ποιέω , καί ὁ εἰς Ἁλίαρτος ἔξοδος καί ὁ ἐν Κορώνεια μάχη ἀναμιμνῄσκω σύ . οὐκοῦν ἄτοπος , εἰ φίλος ὁ τότε ἐχθρός καί πολέμιος ὁ τότε σύμμαχος ὁμοῦ ποιέω , φημί ἄν . ἐγώ δέ τοσοῦτος δέω νομίζω ἐναντιόομαι ὁ Λακεδαιμόνιος , ὥστε εἰ