aelius-aristides.leuktriko-s-u-pe-r-lakedaimoni-wn-prw-tos 413
μηδένα ὑπὲρ τῶν Θηβαίων ᾤμην ἐρεῖν , ἐχρησάμην ἂν ὅμως παραδείγμασιν αὐτοῖς ὑπὲρ τούτων . τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὅτι καὶ τότε τοὺς Θηβαίους φίλους καὶ συμμάχους ἐποιησάμεθα , ἐχθροὺς καὶ πολεμίους πάντα τὸν ἔμπροσθεν χρόνον ὄντας , καὶ οὐδὲν ἐκώλυσεν ἡμᾶς τὰ ὑπάρχοντα ἐναντιώματα συστῆναι καὶ συλλαβεῖν αὐτοῖς , ὅτε ταὐτὰ δίκαια λέγειν ἐδόκουν ἡμῖν ; ὡς μὲν οὖν οὐδέν ἐστιν ἐμποδὼν ἡ τότε συμμαχία τῷ νῦν προσδέξασθαι Λακεδαιμονίους ἐκ τούτου δῆλον · ὅτι δʼ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ κατʼ αὐτὴν ἐκείνην ἀναγκαῖόν ἐστι τοῖς Λακεδαιμονίοις ἐπαμῦναι καὶ τοῖς μάλιστα μεμνημένοις τῆς τότε σπουδῆς περὶ τοὺς Θηβαίους , τούτοις μάλιστα οὐκ ἔνεστιν ἄλλως ποιεῖν ἢ μετατάξασθαι , τοῦτο ἔτι τοῦ προτέρου φανερώτερον ἐπιδείξω . εἰ γάρ τις ἔροιθʼ ὑμᾶς , ὦ Ἀθηναῖοι , πόσα χρήματα ὑμῖν καταβαλόντες Θηβαῖοι τὴν συμμαχίαν εὕροντο , εὐφήμει , φαίητε ἂν , ἡμῖν Θηβαῖοι ; πόθεν ; ἢ τί ; τίνες δʼ ἕτεροι ; πῶς οὖν αὐτοὺς προσεδέξασθε ; ἦσαν μὲν γὰρ οὐ φίλοι τὸ ἀρχαῖον · οὐδεμίαν εἰπεῖν ἂν ἔχοιθʼ ἑτέραν πρόφασιν πλὴν τὸν κίνδυνον καὶ τὴν χρείαν καὶ τὸ εἰ περιώφθησαν ὑφʼ ἡμῶν , ἐπὶ Λακεδαιμονίοις ἂν εὐθὺς αὐτοὺς εἶναι . εἰ μὲν τοίνυν ἰδία τις ὑπῆρχεν ὑμῖν πρὸς αὐτοὺς οἰκειότης , οὐδʼ οὕτω μὲν δή που δικαίως ἄν τις ἡμῖν ἐπετίμησε μὴ μέχρι παντὸς καὶ τῶν ἁμαρτημάτων κοινωνεῖν ἐθέλουσιν . ἀλλʼ ἴσως μεταβάλλεσθαι μὲν ἐδόξατʼ ἂν , εἰκότως δέ γε πλείω λόγον τῆς ἡμετέρας αὐτῶν δόξης ἢ τῆς ἐκείνων χάριτος ποιούμενοι . οὔσης δὲ ἧς εἶπον αἰτίας διʼ ἣν μετʼ αὐτῶν ἐγένεσθε τότε , ἐν μὲν τῷ καὶ νῦν συναγωνίζεσθαι τὸ δοκεῖν μεταβάλλεσθαι , ἐν δὲ τῷ τοὺς ἑτέρους ἀνθελέσθαι τὸ τοὺς αὐτοὺς ὄντας διατελεῖν φαίην ἂν ὑπάρχειν , ἐπειδήπερ μετειλήφασι τὴν ἀλλήλων τάξιν ἀμφότεροι . εἰ δέ τις φοβεῖσθαί φησι περὶ τῆς πόλεως μὴ δόξαν ἐμπληξίας ὄφλῃ , πρῶτον μὲν ὀψὲ δέδοικε · τί γὰρ οὐκ ἐλογίζετο ταῦτα ἐπὶ τῶν Θηβαίων πρότερον ; ἔπειτα
Lemmas: μηδείς ὑπέρ ὁ Θηβαῖος οἴομαι λέγω , χράω ἄν ὅμως παράδειγμα αὐτός ὑπέρ οὗτος . τίς γάρ οὐ οἶδα ὅτι καί τότε ὁ Θηβαῖος φίλος καί σύμμαχος ποιέω , ἐχθρός καί πολέμιος πᾶς ὁ ἔμπροσθεν χρόνος εἰμί , καί οὐδείς κωλύω ἐγώ ὁ ὑπάρχω ἐναντίωμα συνίστημι καί συλλαμβάνω αὐτός , ὅτε αὐτός δίκαιος λέγω δοκέω ἐγώ ; ὡς μέν οὖν οὐδείς εἰμί ἐμποδών ὁ τότε συμμαχία ὁ νῦν προσδέχομαι Λακεδαιμόνιος ἐκ οὗτος δῆλος · ὅτι δέ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί κατά αὐτός ἐκεῖνος ἀναγκαῖος εἰμί ὁ Λακεδαιμόνιος ἐπαμύνω καί ὁ μάλα μιμνῄσκω ὁ τότε σπουδή περί ὁ Θηβαῖος , οὗτος μάλα οὐ ἔνειμι ἄλλος ποιέω ἤ μετατάσσω , οὗτος ἔτι ὁ πρότερος φανερός ἐπιδείκνυμι . εἰ γάρ τις ἔρομαι σύ , ὦ Ἀθηναῖος , πόσος χρῆμα σύ καταβάλλω Θηβαῖος ὁ συμμαχία εὑρίσκω , εὐφημέω , φημί ἄν , ἐγώ Θηβαῖος ; πόθεν ; ἤ τίς ; τίς δέ ἕτερος ; πῶς οὖν αὐτός προσδέχομαι ; εἰμί μέν γάρ οὐ φίλος ὁ ἀρχαῖος · οὐδείς λέγω ἄν ἔχω ἕτερος πρόφασις πλήν ὁ κίνδυνος καί ὁ χρεία καί ὁ εἰ περιοράω ὑπό ἐγώ , ἐπί Λακεδαιμόνιος ἄν εὐθύς αὐτός εἰμί . εἰ μέν τοίνυν ἴδιος τις ὑπάρχω σύ πρός αὐτός οἰκειότης , οὐδέ οὕτως μέν δή που δίκαιος ἄν τις ἐγώ ἐπιτιμάω μή μέχρι πᾶς καί ὁ ἁμάρτημα κοινωνέω ἐθέλω . ἀλλά ἴσως μεταβάλλω μέν δοκέω ἄν , ἔοικα δέ γε πολύς λόγος ὁ ἡμέτερος αὐτός δόξα ἤ ὁ ἐκεῖνος χάρις ποιέω . εἰμί δέ ὅς λέγω αἰτία διά ὅς μετά αὐτός γίγνομαι τότε , ἐν μέν ὁ καί νῦν συναγωνίζομαι ὁ δοκέω μεταβάλλω , ἐν δέ ὁ ὁ ἕτερος ἀνθαιρέομαι ὁ ὁ αὐτός εἰμί διατελέω φημί ἄν ὑπάρχω , ἐπειδή μεταλαμβάνω ὁ ἀλλήλων τάξις ἀμφότερος . εἰ δέ τις φοβέω φημί περί ὁ πόλις μή δόξα ἐμπληξία ὀφλισκάνω , πρῶτος μέν ὀψέ δείδω · τίς γάρ οὐ λογίζομαι οὗτος ἐπί ὁ Θηβαῖος πρότερος ; ἔπειτα