aelius-aristides.leuktriko-s-u-pe-r-lakedaimoni-wn-prw-tos 420
Βοιωτίαν , πάλιν εἰς Ἄργος , ἄνω κάτω διαθέοντας τὴν Ἑλλάδα καὶ φθειρομένους , μέχρι καὶ τοῦ Περσῶν βασιλέως αἰσχρῶς ἐδεήθησαν καὶ τὰ τελευταῖα μιᾷ μάχῃ πληγέντες κατηνέχθησαν . οἷς τοίνυν ὡς ἂν εὔξαιντο πρᾶξαι δῆλόν ἐστιν οὐ λυσιτελοῦν καὶ οἷς ἂν διὸ δεῖ πολεμεῖν ὑπάρξῃ βλάβος ἐστὶ καὶ κίνδυνος , τῷ ποτε ἐπαρθέντες οὗτοι τοιαύτῃ πραγμάτων ἀλογίᾳ δώσουσιν αὑτοὺς , ἢ περὶ τοῦ πολεμεῖν ἐθελήσουσιν , ὅταν περὶ νίκης μὴ συμφέρῃ ; τί δʼ ἂν ἐλπίσαντες ζητοῖεν πάλιν παραλαμβάνειν τὰς πόλεις , ἃς δεδωκυίας ἑαυτὰς οὐκ ἠδυνήθησαν κατασχεῖν ; οὔθʼ ἅρμα ἀναβαίνειν οἶμαι θαρρήσειεν ἄν τις τὸν κρημνὸν ὁρῶν , εἰδὼς ὡς οὐχ οἷός τέ ἐστι μένειν ἔποχος , οὔτε πραγμάτων τοσούτων ἐπιβαίνειν , ὧν ἐκπεσὼν εὐθὺς κείσεται . ὁ γὰρ μείζονα ἢ καθʼ αὑτὸν ὄγκον ἀναιρούμενος , κἂν παραχρῆμα ἐνέγκῃ ῥᾳδίως , μετὰ μικρὸν ἀπώλετο συσχεθείς . Λακεδαιμόνιοι δὲ κἀκεῖνο μέμνηνται , μεθʼ ὅσης παρασκευῆς καὶ μεθʼ ὅσης συντάξεως εἰς τὸν πρότερον πόλεμον κατέστησαν καὶ συμμάχους οὕστινας καὶ τὸ ἀξίωμα ὁποῖον ἔχοντες κατʼ ἐκείνους τοὺς χρόνους . καὶ οὐδὲ τοῦτο λέληθεν αὐτοὺς , ὅτι εἰ μὴ αὐτὴ περὶ αὑτὴν ἡ πόλις ἔπταισε , τοῦτο μὲν τὸν πρὸς Σικελιώτας ἐπεμβαλομένη πόλεμον , τοῦτο δὲ καὶ ἐν Αἰγὸς ποταμοῖς ἀμελείᾳ τῶν στρατηγῶν τὰς ναῦς ἀπολέσασα , οὐδʼ εἰ πάντας ἀνθρώπους παρέλαβον , πλέον οὐδʼ ὁτιοῦν ἂν αὐτοῖς ἐγένετο ἀλλʼ ἢ ἀπειπόντες ἐδέοντʼ ἂν ἡμῶν καταλῦσαι τὸν πόλεμον , ἢ τελευτῶντες κρατηθέντες ὑπήκουον ἄν . νυνὶ δὲ εἰς τί καὶ βλέψαντες τῶν πάντων τηλικοῦτον πρᾶγμα ἀνακινήσουσι ; ποίαν ἀρχήν ; τίνα ῥώμην ; ποίας προσόδους ; τίνα γενναῖον πολέμου πόρον ; οὐκ ἔστιν οὐδέν . μὴ δὴ φαινώμεθα , ὦ Ἀθηναῖοι , δεδοικότες ἀνθρώπους ἱκέτας . αἰσχρὸν γὰρ ἐάν τις ἀκούσῃ τοῦτο πρῶτον , ὅτι Ἀθηναῖοι φοβοῦνται τοὺς σωθῆναι ζητοῦντας . ἀλλὰ μηδὲ ἐπὶ νοῦν ἄγωμεν μήτʼ αὐτοῖς τούτοις μήτʼ ἄλλῳ μηδενὶ τῶν Ἑλλήνων ὅτι ἀρχὴν ὑπόνοιάν τινα τοιαύτην περὶ αὐτῶν ἀξιοῦμεν ἔχειν . μηδαμῶς . ἀλλὰ τί καὶ οἴεσθε ; οἱ Θηβαίοις οὐκ ἀνταρκέσαντες χωρὶς ἡμῶν τῷ
Lemmas: Βοιωτία , πάλιν εἰς Ἄργος , ἄνω κάτω διαθέω ὁ Ἑλλάς καί φθείρω , μέχρι καί ὁ Πέρσης βασιλεύς αἰσχρός δέω καί ὁ τελευταῖος εἷς μάχη πλήσσω καταφέρω . ὅς τοίνυν ὡς ἄν εὔχομαι πράσσω δῆλος εἰμί οὐ λυσιτελέω καί ὅς ἄν διό δέω πολεμέω ὑπάρχω βλάβος εἰμί καί κίνδυνος , ὁ ποτέ ἐπαίρω οὗτος τοιοῦτος πρᾶγμα ἀλογία δίδωμι ἑαυτοῦ , ἤ περί ὁ πολεμέω ἐθέλω , ὅταν περί νίκη μή συμφέρω ; τίς δέ ἄν ἐλπίζω ζητέω πάλιν παραλαμβάνω ὁ πόλις , ὅς δίδωμι ἑαυτοῦ οὐ δύναμαι κατέχω ; οὔτε ἅρμα ἀναβαίνω οἴομαι θαρσέω ἄν τις ὁ κρημνός ὁράω , οἶδα ὡς οὐ οἷος τε εἰμί μένω ἔποχος , οὔτε πρᾶγμα τοσοῦτος ἐπιβαίνω , ὅς ἐκπίπτω εὐθύς κεῖμαι . ὁ γάρ μέγας ἤ κατά ἑαυτοῦ ὄγκος ἀναιρέω , ἐάν παραχρῆμα φέρω ῥᾴδιος , μετά μικρός ἀπόλλυμι συνέχω . Λακεδαιμόνιος δέ ἐκεῖνος μιμνῄσκω , μετά ὅσος παρασκευή καί μετά ὅσος σύνταξις εἰς ὁ πρότερος πόλεμος καθίστημι καί σύμμαχος ὅστις καί ὁ ἀξίωμα ὁποῖος ἔχω κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος . καί οὐδέ οὗτος λανθάνω αὐτός , ὅτι εἰ μή αὐτός περί ἑαυτοῦ ὁ πόλις πταίω , οὗτος μέν ὁ πρός Σικελιώτης ἐπεμβάλλω πόλεμος , οὗτος δέ καί ἐν Αἴξ ποταμός ἀμέλεια ὁ στρατηγός ὁ ναῦς ἀπόλλυμι , οὐδέ εἰ πᾶς ἄνθρωπος παραλαμβάνω , πολύς οὐδέ ὁστισοῦν ἄν αὐτός γίγνομαι ἀλλά ἤ ἀπολέγω δέω ἄν ἐγώ καταλύω ὁ πόλεμος , ἤ τελευτάω κρατέω ὑπακούω ἄν . νυνί δέ εἰς τίς καί βλέπω ὁ πᾶς τηλικοῦτος πρᾶγμα ἀνακινέω ; ποῖος ἀρχή ; τίς ῥώμη ; ποῖος πρόσοδος ; τίς γενναῖος πόλεμος πόρος ; οὐ εἰμί οὐδείς . μή δή φαίνω , ὦ Ἀθηναῖος , δείδω ἄνθρωπος ἱκέτης . αἰσχρός γάρ ἐάν τις ἀκούω οὗτος πρῶτος , ὅτι Ἀθηναῖος φοβέω ὁ σῴζω ζητέω . ἀλλά μηδέ ἐπί νόος ἄγω μήτε αὐτός οὗτος μήτε ἄλλος μηδείς ὁ Ἕλλην ὅτι ἀρχή ὑπόνοια τις τοιοῦτος περί αὐτός ἀξιόω ἔχω . μηδαμῶς . ἀλλά τίς καί οἴομαι ; ὁ Θηβαῖος οὐ ἀνταρκέω χωρίς ἐγώ ὁ