aelius-aristides.leuktriko-s-u-pe-r-lakedaimoni-wn-prw-tos 424
ἀσχολήσονται . εἰ γὰρ αὐτοὶ μὲν Θηβαίοις μὴ βοηθήσομεν , τούτους δὲ προησόμεθα , οὐχ ὁρῶ τὸ τούτων κέρδος , ἀλλὰ καὶ τοῖς Θηβαίοις ἄμεινον ἴσως ἢ μηδετέροις ἐπαμῦναι . εἰ μὲν γὰρ συμμάχους δεῖ καὶ φίλους ἀμέμπτους ἔχειν αὐτοὺς , μηδὲν ἐλλίπωμεν · εἰ δὲ τοῦτο φεύγομεν , μὴ ποιήσωμεν ἀμφότερα , καὶ τὰ τούτων ἄπορα καὶ τἀκείνων ἐχθρὰ , ἀλλʼ ὑπάρχοντος τοῦ μὴ κοινωνεῖν Θηβαίοις τῆς πλεονεξίας καὶ τὸ παῦσαι τοὺς αὐτοὺς τούτους προσαναλάβωμεν · εἰ δὲ μὴ , οὔτε τούτοις πλέον οὐδὲν τῆς ἡμετέρας καλοκἀγαθίας οὔτε ἡμῖν τῆς ἐκείνων πλεονεξίας . ἔσται δὲ ἡμῖν καὶ περὶ τούτων ἀμελῶς καὶ πρὸς τοὺς ἑτέρους οὐκ οἰκείως βεβουλευμένον · κληρονομήσουσι δὲ Θηβαῖοι μὲν τῶν ἄθλων , ἡμεῖς δὲ τῆς αἰσχύνης · ἣν εἰ δεῖ πάντως ὑπομεῖναι , βέλτιον μὴ κενὴν , ἀλλʼ ἐπὶ τῷ λαβεῖν , τὴν αὐτήν γε οὖσαν . ἔπειτα καὶ ὑπνηλὸν ἴσως δόξει τοιούτων πραγμάτων ἀπολειφθῆναι τὴν πόλιν , καὶ ὥσπερ σέριφον ἤ τινʼ ἄλλην οὖσαν τῶν ἀγαπητῶς αὐτῶν σωζομένων ἐκ μέσου στῆναι . τὸ μὲν γὰρ τὴν γενναιοτέραν καὶ βελτίω τάξιν ἑλέσθαι καὶ νοῦν ἔχον ἐστὶν , ὦ Ἀθηναῖοι ; καὶ ἔντιμον , τὸ δʼ ἐξαναχωρῆσαι καὶ φυγεῖν καθάπαξ τὰ πράγματα , τοῦτʼ ἀργίας ἤδη καὶ νωθρότητος , οὐ σοφίας οὐδὲ σεμνότητος ἔχει τάξιν οὐδεμιᾶς . ἀλλʼ οὐκ οἴεσθε , ὦ Ἀθηναῖοι , τοῦτό γε κἂν Αἰγινήτας τουτουσὶ γνῶναι καὶ Μεγαρέας , μηδʼ ἑτέροις ἐνοχλεῖν μηδʼ ἐμπίπτειν εἰς πράγματα ; ἀλλʼ ὑμῖν τοῦτο οὐκ ἔνεστι λογίζεσθαι . οὐ γὰρ ἐᾷ τὰ τρόπαια οὐδʼ αἱ τῶν πατέρων πράξεις , οὐδʼ ἃς Ἴωσι δεηθεῖσιν ἔπεμψαν ἐκεῖνοι τριήρεις , αἳ τοὺς πολλοὺς καὶ λαμπροὺς κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν ἀγῶνας ἐνίκησαν , διʼ οὓς ἡ πόλις ἡμῶν τοσοῦτον ἑαυτὴν ὑπερῆρεν ὅσονπερ πρὸ τοῦ τὰς ἄλλας . ἄξιον τοίνυν κἀκεῖνο ἐπὶ πᾶσιν ἐξετάσαι , ποτέροις συνηθέστερον ὑμῖν καὶ μᾶλλον πάτριον συντάττεσθαι , πότερόν ποτε Θηβαίοις , ἢ Λακεδαιμονίοις . ἀποβλέψατε δὴ εἰς τὰ τρόπαια τὰ τῶν πατέρων αὐτὰ ταῦτα καὶ τὰς ναυμαχίας , τὴν ἐπʼ Ἀρτεμισίῳ , τὴν ἐν Σαλαμῖνι , τὴν μάχην τὴν Πλαταιᾶσι , τοὐπίγραμμα τοῦ Μαραθῶνι
Lemmas: ἀσχολέω . εἰ γάρ αὐτός μέν Θηβαῖος μή βοηθέω , οὗτος δέ προίημι , οὐ ὁράω ὁ οὗτος κέρδος , ἀλλά καί ὁ Θηβαῖος ἀγαθός ἴσως ἤ μηδέτερος ἐπαμύνω . εἰ μέν γάρ σύμμαχος δέω καί φίλος ἄμεμπτος ἔχω αὐτός , μηδείς ἐλλείπω · εἰ δέ οὗτος φεύγω , μή ποιέω ἀμφότερος , καί ὁ οὗτος ἄπορος καί ἐκεῖνος ἐχθρός , ἀλλά ὑπάρχω ὁ μή κοινωνέω Θηβαῖος ὁ πλεονεξία καί ὁ παύω ὁ αὐτός οὗτος προσαναλαμβάνω · εἰ δέ μή , οὔτε οὗτος πολύς οὐδείς ὁ ἡμέτερος καλοκἀγαθία οὔτε ἐγώ ὁ ἐκεῖνος πλεονεξία . εἰμί δέ ἐγώ καί περί οὗτος ἀμελής καί πρός ὁ ἕτερος οὐ οἰκεῖος βουλεύω · κληρονομέω δέ Θηβαῖος μέν ὁ ἆθλον , ἐγώ δέ ὁ αἰσχύνη · ὅς εἰ δέω πάντως ὑπομένω , ἀγαθός μή κενός , ἀλλά ἐπί ὁ λαμβάνω , ὁ αὐτός γε εἰμί . ἔπειτα καί ὑπνηλός ἴσως δοκέω τοιοῦτος πρᾶγμα ἀπολείπω ὁ πόλις , καί ὥσπερ σέριφον ἤ τις ἄλλος εἰμί ὁ ἀγαπητός αὐτός σῴζω ἐκ μέσος ἵστημι . ὁ μέν γάρ ὁ γενναῖος καί ἀγαθός τάξις αἱρέω καί νόος ἔχω εἰμί , ὦ Ἀθηναῖος ; καί ἔντιμος , ὁ δέ ἐξαναχωρέω καί φεύγω καθάπαξ ὁ πρᾶγμα , οὗτος ἀργία ἤδη καί νωθρότης , οὐ σοφία οὐδέ σεμνότης ἔχω τάξις οὐδείς . ἀλλά οὐ οἴομαι , ὦ Ἀθηναῖος , οὗτος γε ἄν Αἰγινήτης οὗτος γιγνώσκω καί Μεγαρεύς , μηδέ ἕτερος ἐνοχλέω μηδέ ἐμπίπτω εἰς πρᾶγμα ; ἀλλά σύ οὗτος οὐ ἔνειμι λογίζομαι . οὐ γάρ ἐάω ὁ τρόπαιον οὐδέ ὁ ὁ πατήρ πρᾶξις , οὐδέ ὅς Ἴων δέω πέμπω ἐκεῖνος τριήρης , ὅς ὁ πολύς καί λαμπρός κατά γῆ καί κατά θάλασσα ἀγών νικάω , διά ὅς ὁ πόλις ἐγώ τοσοῦτος ἑαυτοῦ ὑπεραίρω ὅσος πρό ὁ ὁ ἄλλος . ἄξιος τοίνυν ἐκεῖνος ἐπί πᾶς ἐξετάζω , πότερος συνήθης σύ καί μάλα πάτριος συντάσσω , πότερος ποτέ Θηβαῖος , ἤ Λακεδαιμόνιος . ἀποβλέπω δή εἰς ὁ τρόπαιον ὁ ὁ πατήρ αὐτός οὗτος καί ὁ ναυμαχία , ὁ ἐπί Ἀρτεμίσιον , ὁ ἐν Σαλαμίς , ὁ μάχη ὁ Πλαταιᾶσι , ἐπίγραμμα ὁ Μαραθών