aelius-aristides.leuktriko-s-u-pe-r-lakedaimoni-wn-prw-tos 417
δὲ τῆς Λακεδαιμονίων σωτηρίας ὄντος τοῦ λόγου , τί δεῖ τοῖς ἔξωθεν τούτοις παράγειν ὑμᾶς ; τοσούτῳ γὰρ μᾶλλον οὐ περιοπτέον αὐτοὺς ὅσῳπερ μείζων ἐστὶν αἰσχύνη , εἰ Θηβαῖοι μὲν οὐκ ὤκνησαν ἡμῖν φανῆναι συναλγοῦντες κακῶς πράττουσι μηδεμιᾶς παρακλήσεως αὐτοῖς παρʼ ἡμῶν ἐλθούσης , ἡμεῖς δὲ ὄντες Ἀθηναῖοι ταῖς Λακεδαιμονίων συμφοραῖς ἐπιθησόμεθα , οἳ μηδὲν εἶναι τὰ σφέτερʼ αὐτῶν χωρὶς ἡμῶν ὡμολογήκασι τῇ πρεσβείᾳ . καὶ μὴν οὐδʼ ἐκεῖνό γʼ εἰπεῖν κατοκνήσω , ὅτι εἰ μὴ πολλῷ , μᾶλλον δὲ τῷ παντὶ μείζους τῶν εὐεργεσιῶν τούτων ἀντειλήφασι Θηβαῖοι χάριτας παρʼ ἡμῶν , πᾶν ὀφείλομεν αὐτοῖς . ἀλλʼ ἔστιν ὅπως , ὦ πρὸς Διὸς , ἴσον ἢ παραπλήσιον εἶναί τῳ φαίνεται μὴ ἀκολουθῆσαι Λακεδαιμονίοις ἐμβάλλουσι καὶ Λακεδαιμονίοις ὑπὲρ τούτων ἀντιτάξασθαι ἂν , ἢ καὶ δέξασθαι τοὺς ἐκπεσόντας , ὃ κοινὸν ἅπασίν ἐστιν ἀνθρώποις , καὶ τοὺς ἐκείνων ὅπως μὴ ἐκπεσοῦνται μηδὲ ἀνάστατοι γενήσονται παρασκευάσαι ; ταῦτα τοίνυν ἀντʼ ἐκείνων γέγονε παρʼ ἡμῶν Θηβαίοις , καὶ Λύσανδρον ἀπεκτείναμεν καὶ τρόπαιον ἀνεστήσαμεν καὶ καθαρὰν πολεμίων τὴν Βοιωτίαν ἀπεφήναμεν . ἆρʼ αὐτῷ τῷ μέτρῳ τὴν εὐεργεσίαν ἀπέχουσιν ; ἢ κἂν εἰ ἐπʼ αὐτοῖς ἐποιησάμεθα , οὐκ ἂν εἶχον μείζω προσαιτῆσαι ; θαυμάζω τοίνυν , εἰ τὰ μὲν Θηβαίων φιλάνθρωπα μνημονεύσομεν , τὴν Λακεδαιμονίων δὲ γνώμην οὐδαμοῦ θήσομεν · ἣν εἰ μὴ τότʼ , ἐκεῖνοι μετρίαν εἶχον περὶ ἡμῶν , ταυτὶ τὰ ὕστερον εὐεργετήματα Θηβαίων χώραν οὐκ εἶχε . τοσοῦτον γὰρ ἑνὸς τούτου πάντα τὰ Θηβαίων ἥττηται , ὅσῳπερ καὶ αὐτοῖς Θηβαίοις καὶ πᾶσι τοῖς βουλομένοις τὸ ἔχειν εὖ ποιεῖν ἡμᾶς οὐχ ὑπῆρχεν ἅπαξ ἀπολωλόσι , καὶ ὅσῳ δυστυχῆσαι μὲν μᾶλλον οὐκ εἴχομεν τἀναντία οἷς Λακεδαιμονίοις ἔδοξε παθόντες , εὖ δὲ παθεῖν μειζόνως ἢ ὑπὸ Θηβαίων ὕστερον , πολλοὶ δεικνύουσιν ἐνόντες τρόποι . εἰς μὲν γὰρ ταῦτα κἂν ἄλλος τις ἴσως πόρος εὑρεθείη καὶ χωρὶς τούτων , εἰς δὲ τὸ μὴ ʼκεῖνα παθεῖν Λακεδαιμονίων ἔδει πάντως διὰ τὴν ὑπάρχουσαν τότʼ αὐτοῖς τύχην · ἣν μήποτʼ ἔχειν ὤφελον . ἐκείνη γὰρ καὶ τὴν ἡμετέραν πόλιν
Lemmas: δέ ὁ Λακεδαιμόνιος σωτηρία εἰμί ὁ λόγος , τίς δέω ὁ ἔξωθεν οὗτος παράγω σύ ; τοσοῦτος γάρ μάλα οὐ περιοράω αὐτός ὅσος μέγας εἰμί αἰσχύνη , εἰ Θηβαῖος μέν οὐ ὀκνέω ἐγώ φαίνω συναλγέω κακός πράσσω μηδείς παράκλησις αὐτός παρά ἐγώ ἔρχομαι , ἐγώ δέ εἰμί Ἀθηναῖος ὁ Λακεδαιμόνιος συμφορά ἐπιτίθημι , ὅς μηδείς εἰμί ὁ σφέτερος αὐτός χωρίς ἐγώ ὁμολογέω ὁ πρεσβεία . καί μήν οὐδέ ἐκεῖνος γε λέγω κατοκνέω , ὅτι εἰ μή πολύς , μάλα δέ ὁ πᾶς μέγας ὁ εὐεργεσία οὗτος ἀντιλαμβάνω Θηβαῖος χάρις παρά ἐγώ , πᾶς ὀφείλω αὐτός . ἀλλά εἰμί ὅπως , ὦ πρός Ζεύς , ἴσος ἤ παραπλήσιος εἰμί τις φαίνω μή ἀκολουθέω Λακεδαιμόνιος ἐμβάλλω καί Λακεδαιμόνιος ὑπέρ οὗτος ἀντιτάσσω ἄν , ἤ καί δέχομαι ὁ ἐκπίπτω , ὅς κοινός ἅπας εἰμί ἄνθρωπος , καί ὁ ἐκεῖνος ὅπως μή ἐκπίπτω μηδέ ἀνάστατος γίγνομαι παρασκευάζω ; οὗτος τοίνυν ἀντί ἐκεῖνος γίγνομαι παρά ἐγώ Θηβαῖος , καί Λύσανδρος ἀποκτείνω καί τρόπαιον ἀνίστημι καί καθαρός πολέμιος ὁ Βοιωτία ἀποφαίνω . ἆρα αὐτός ὁ μέτρον ὁ εὐεργεσία ἀπέχω ; ἤ ἄν εἰ ἐπί αὐτός ποιέω , οὐ ἄν ἔχω μέγας προσαιτέω ; θαυμάζω τοίνυν , εἰ ὁ μέν Θηβαῖος φιλάνθρωπος μνημονεύω , ὁ Λακεδαιμόνιος δέ γνώμη οὐδαμοῦ τίθημι · ὅς εἰ μή τότε , ἐκεῖνος μέτριος ἔχω περί ἐγώ , οὗτος ὁ ὕστερον εὐεργέτημα Θηβαῖος χώρα οὐ ἔχω . τοσοῦτος γάρ εἷς οὗτος πᾶς ὁ Θηβαῖος ἡσσάομαι , ὅσος καί αὐτός Θηβαῖος καί πᾶς ὁ βούλομαι ὁ ἔχω εὖ ποιέω ἐγώ οὐ ὑπάρχω ἅπαξ ἀπόλλυμι , καί ὅσος δυστυχέω μέν μάλα οὐ ἔχω ἐναντίος ὅς Λακεδαιμόνιος δοκέω πάσχω , εὖ δέ πάσχω μέγας ἤ ὑπό Θηβαῖος ὕστερον , πολύς δείκνυμι ἔνειμι τρόπος . εἰς μέν γάρ οὗτος ἄν ἄλλος τις ἴσως πόρος εὑρίσκω καί χωρίς οὗτος , εἰς δέ ὁ μή ἐκεῖνος πάσχω Λακεδαιμόνιος δέω πάντως διά ὁ ὑπάρχω τότε αὐτός τύχη · ὅς μήποτε ἔχω ὀφείλω . ἐκεῖνος γάρ καί ὁ ἡμέτερος πόλις