aelius-aristides.leuktriko-s-u-pe-r-lakedaimoni-wn-prw-tos 416
τί ποτʼ οὖν τὸ αἴτιον ; ἆράγε βάσκανοι καὶ πονηροὶ τοὺς τρόπους οὕτως ὑμεῖς ἐστὲ καὶ ὑπερβεβλήκατε πάντας ἀνθρώπους πονηρίᾳ καὶ κακίᾳ ὥστε τοῖς φίλοις ἂν ἀγαθόν τι πράξωσιν ἄχθεσθαι καὶ φθονεῖν ; οὐκ ἔστι ταῦτα . χάριέν γε νὴ τὸν Δία καὶ τοῦτʼ αὐτὸ φάσκειν . οὐκ ἔστιν . ἀλλὰ τί ; σύμφυτόν ἐστι τῇ πόλει ταύτῃ πάλαι τὸ παρὰ πᾶσιν εὐδοκιμοῦν , ὃ οὔτε εἰς Μεγαρέας διέβη τουτουσὶ πλησιοχώρους ὄντας οὔτε εἰς τοὺς δευτέρους τοὺς μεγίστους τῶν Ἑλλήνων τουτουσὶ τοὺς νῦν ἀθλίους Λακεδαιμονίους , ἀλλʼ ἐνταῦθα καὶ ἔφυ καὶ ἤκμασεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς . τί οὖν ἐστι τοῦτο ; ῥοπὴ πρὸς τοὺς ἀσθενεῖς καὶ ἔλεος τῶν ἀτυχούντων οὐ κενὸς , ἀλλὰ διαρκὴς εἰς σωτηρίαν . τοῦτο οὔτε μνησικακεῖν ἐᾷ τὴν πόλιν οὔτε ἐξετάζειν τίς ἐστιν ὁ δυστυχῶν , ἀλλʼ ἐπειδάν τινα αἴσθηται κακῶς πράττοντα , εὐθέως ἐπελάθετο ὧν αὐτὴ πέπονθε . διὸ καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις ἱκανόν ἐστι πρὸς αὐτὴν ὥσπερ ἄλλο τι σύμβολον αὐτὸ τὸ σχῆμα τῆς ἀτυχίας . διὰ τοῦτο καὶ Θηβαίους προσήκατο καὶ Λακεδαιμονίους , ὅτε πρῶτον ἐπὶ τῶν Ἡρακλειδῶν ἔγνω δυστυχοῦντας , κατῴκτειρε . περὶ τοίνυν τῶν εὐεργεσιῶν , ἃς εἴποι τις ἂν ὡς ὑπῆρξαν εἰς ἡμᾶς οἱ Θηβαῖοι , τοῦτο μὲν οὐ συνεπιστρατεύσαντες Λακεδαιμονίοις ἐπὶ τὸν Πειραιᾶ , τοῦτο δὲ Θρασύβουλον δεξάμενοι , βλασφημήσω μὲν οὐδὲν , καὶ γὰρ ἂν μαινοίμην . καίτοι τινὸς ἤδη λέγοντος ἤκουσα ὡς ἄρα οὐχὶ τοῦ μὴ συνεπιστρατεῦσαι δεῖ χάριν αὐτοῖς ἔχειν μᾶλλον ἢ μέμφεσθαι , καὶ νὴ Δίʼ , ἐκεῖνός γʼ ἔφη , καὶ μισεῖν ἀντὶ τῆς αἰτίας , διʼ ἣν τοῦτʼ ἐποίησαν . ἔφασκε γὰρ αὐτοὺς ἀποτυχόντας τοῦ διαφθεῖραι τὴν πόλιν ἡμῶν ἀγανακτεῖν . ἐγὼ δὲ ταῦτα μὲν τοῖς ταῦτα βουλομένοις λέγειν παρίημι · αὐτὸς δὲ τί φημι ; εἰ μὲν ἔν τινι κινδύνῳ καθεστηκότες ἦσαν οἱ Θηβαῖοι , δικαίως ταῦτʼ ἄν τις ἡμᾶς ἀνεμίμνησκεν , οὐκ ἀξιῶν συνεπιστρατεύειν ἐπὶ τὴν πόλιν αὐτῶν , ὥσπερ οὐδὲ ἐκεῖνοι πρότερον τοῖς αὐτοῖς τούτοις Λακεδαιμονίοις ἐπὶ τὴν ἡμετέραν , ὅτε φαύλως διέκειτο . ὑπὲρ
Lemmas: τίς ποτέ οὖν ὁ αἴτιος ; άραγε βάσκανος καί πονηρός ὁ τρόπος οὕτως σύ εἰμί καί ὑπερβάλλω πᾶς ἄνθρωπος πονηρία καί κακία ὥστε ὁ φίλος ἐάν ἀγαθός τις πράσσω ἄχθομαι καί φθονέω ; οὐ εἰμί οὗτος . χαρίεις γε νή ὁ Ζεύς καί οὗτος αὐτός φάσκω . οὐ εἰμί . ἀλλά τίς ; σύμφυτος εἰμί ὁ πόλις οὗτος πάλαι ὁ παρά πᾶς εὐδοκιμέω , ὅς οὔτε εἰς Μεγαρεύς διαβαίνω οὗτος πλησιόχωρος εἰμί οὔτε εἰς ὁ δεύτερος ὁ μέγας ὁ Ἕλλην οὗτος ὁ νῦν ἄθλιος Λακεδαιμόνιος , ἀλλά ἐνταῦθα καί φύω καί ἀκμάζω εὐθύς ἐκ ἀρχή . τίς οὖν εἰμί οὗτος ; ῥοπή πρός ὁ ἀσθενής καί ἔλεος ὁ ἀτυχέω οὐ κενός , ἀλλά διαρκής εἰς σωτηρία . οὗτος οὔτε μνησικακέω ἐάω ὁ πόλις οὔτε ἐξετάζω τίς εἰμί ὁ δυστυχέω , ἀλλά ἐπειδάν τις αἰσθάνομαι κακός πράσσω , εὐθύς ἐπιλανθάνω ὅς αὐτός πάσχω . διό καί πᾶς ἄνθρωπος ἱκανός εἰμί πρός αὐτός ὥσπερ ἄλλος τις σύμβολον αὐτός ὁ σχῆμα ὁ ἀτυχία . διά οὗτος καί Θηβαῖος προσίημι καί Λακεδαιμόνιος , ὅτε πρῶτος ἐπί ὁ Ἡρακλείδαι γιγνώσκω δυστυχέω , κατοικτείρω . περί τοίνυν ὁ εὐεργεσία , ὅς λέγω τις ἄν ὡς ὑπάρχω εἰς ἐγώ ὁ Θηβαῖος , οὗτος μέν οὐ συνεπιστρατεύω Λακεδαιμόνιος ἐπί ὁ Πειραιεύς , οὗτος δέ Θρασύβουλος δέχομαι , βλασφημέω μέν οὐδείς , καί γάρ ἄν μαίνομαι . καίτοι τις ἤδη λέγω ἀκούω ὡς ἄρα οὐ ὁ μή συνεπιστρατεύω δέω χάρις αὐτός ἔχω μάλα ἤ μέμφομαι , καί νή Ζεύς , ἐκεῖνος γε φημί , καί μισέω ἀντί ὁ αἰτία , διά ὅς οὗτος ποιέω . φάσκω γάρ αὐτός ἀποτυγχάνω ὁ διαφθείρω ὁ πόλις ἐγώ ἀγανακτέω . ἐγώ δέ οὗτος μέν ὁ οὗτος βούλομαι λέγω παρίημι · αὐτός δέ τίς φημί ; εἰ μέν ἐν τις κίνδυνος καθίστημι εἰμί ὁ Θηβαῖος , δίκαιος οὗτος ἄν τις ἐγώ ἀναμιμνῄσκω , οὐ ἀξιόω συνεπιστρατεύω ἐπί ὁ πόλις αὐτός , ὥσπερ οὐδέ ἐκεῖνος πρότερος ὁ αὐτός οὗτος Λακεδαιμόνιος ἐπί ὁ ἡμέτερος , ὅτε φαῦλος διάκειμαι . ὑπέρ