aelius-aristides.leuktriko-s-u-pe-r-lakedaimoni-wn-prw-tos 422
Θηβαῖοι Λακεδαιμονίων κρατήσαντες ἐφʼ ἡμᾶς τρέψονται εἰ δὲ τοῦτʼ ἔσται , κινδυνεύσομεν ἢ μετὰ συμμάχων ἢ μόνοι . τὸ μὲν δὴ μόνους ἀπολειφθῆναι τί ἂν ὑμᾶς ἔγωγε διδάσκοιμι ποῖόν τι νομιστέον ; εἰ δὲ ἕξομεν συμμάχους , βελτίους οἱ νῦν παρόντες ὧν ἄν τις φῇ τότε εὑρήσειν . καὶ μὴν οὐδὲ τὸ σχῆμα ὅμοιον . τότε μὲν γὰρ ἐκεῖνοι βοηθεῖν ἡμῖν δόξουσιν , οἵτινες ποτὲ οὗτοι γενήσονται , νῦν δὲ ἡμεῖς τούτους σώζειν . ἐπὶ δὲ ἀμφοτέροις ἐκεῖνο λέγω · τούτους μὲν παραλαβόντες οὐκ ἀπόλλυτε ἐκείνους τοὺς τότʼ ἂν ἐλθόντας , ἔξεστι γὰρ ἀμφοτέρους ἔχειν δή που · οἷς δʼ ἂν τότε χρήσαισθε οὐκ ἔνεστιν εἰπεῖν τούτους προσέσεσθαι νῦν παροφθέντας . οὐ τοίνυν οὐδὲ τοὺς ἐθελήσοντας ἂν ἡμῖν ὑπηρετῆσαι τηνικαῦτα προθύμως ὁρῶ . ὅταν γὰρ αὐτοὶ προιέμενοι Λακεδαιμονίους φαίνησθε , ταὐτὰ χρὴ καὶ παρὰ τῶν ἄλλων ὑμῖν ἀπαντήσειν προσδοκᾶν . καὶ μὴν οὐδʼ ἐγκαλεῖν οὐδέσιν αὐτῶν ἕξετε . ὅταν γὰρ ἃ τῶνδε παρίδητε αὐτοὶ τούτοις χρῆσθε πρὸς τοὺς ἄλλους , ἐρυθριᾶν ἀποτυγχάνοντας περιγίγνεται . πόσῳ τοίνυν βέλτιον τὸν μὲν πόλεμον δέξασθαι , βεβαίους καὶ φανεροὺς ἔχοντας τοὺς συμμάχους , τὰ δʼ ὑμέτερʼ αὐτῶν εὖ τιθεμένους δοκεῖν τῆς ἑτέρων σωτηρίας φροντίζειν , ἢ τούτους μὲν ἡλίκους εἶπον ἐᾶσαι γενέσθαι , τὸ δὲ τούτοις χαρίσασθαι φυγεῖν , εἶθʼ ἑτέρους οἵτινες ὑμῖν τοῦτο ποιήσουσιν ὕστερον ζητεῖν , ἐὰν ἄρα τις φανῇ ; τοῦ μὲν τοίνυν ἐὰν Λακεδαιμονίοις προσθώμεθα μὴ διαμαρτεῖν ἡμᾶς ἐλπίδος Λακεδαιμονίοις ἡγοῦμαι δεῖν μέλειν . τὸ γὰρ πονηροτάτους ἀνθρώπων ἀποφανθῆναι καὶ πάντας ἐπʼ αὐτοὺς συστῆναι—ὃ γένοιτʼ ἂν , ἐάν τι νεωτερίζειν περὶ τοὺς εὐεργέτας ἐπιχειρῶσιν—ἐκείνοις , οὐχ ἡμῖν δή που διαφέρει . ὥστʼ εἰ ἄρα καὶ ἀρτίως ἐσφαλλόμην , κἂν παρακινήσωσί τί ποτε ὕστερον , περὶ αὐτῶν , οὐ περὶ ἡμῶν κακῶς ἔσονται βεβουλευμένοι . τὴν δὲ ὑπὲρ τοῦ μὴ γενέσθαι Θηβαίους ἰσχυροὺς πρόνοιαν ὑμᾶς αὐτοὺς δή που ποιεῖσθαι δεῖ · τοῦτο γὰρ ὑμῖν , οὐκέτʼ ἐκείνοις κινδυνεύεται . οὐ μὴν οὐδʼ ἂν συμμαχήσωμεν τοῖς Θηβαίοις , πίστιν ἐνοῦσαν καθορῶ . ὅταν γὰρ
Lemmas: Θηβαῖος Λακεδαιμόνιος κρατέω ἐπί ἐγώ τρέπω εἰ δέ οὗτος εἰμί , κινδυνεύω ἤ μετά σύμμαχος ἤ μόνος . ὁ μέν δή μόνος ἀπολείπω τίς ἄν σύ ἐγώ διδάσκω ποῖος τις νομίζω ; εἰ δέ ἔχω σύμμαχος , ἀγαθός ὁ νῦν πάρειμι ὅς ἄν τις φημί τότε εὑρίσκω . καί μήν οὐδέ ὁ σχῆμα ὅμοιος . τότε μέν γάρ ἐκεῖνος βοηθέω ἐγώ δοκέω , ὅστις ποτέ οὗτος γίγνομαι , νῦν δέ ἐγώ οὗτος σῴζω . ἐπί δέ ἀμφότερος ἐκεῖνος λέγω · οὗτος μέν παραλαμβάνω οὐ ἀπόλλυμι ἐκεῖνος ὁ τότε ἄν ἔρχομαι , ἔξεστι γάρ ἀμφότερος ἔχω δή που · ὅς δέ ἄν τότε χράω οὐ ἔνειμι λέγω οὗτος πρόσειμι νῦν παροράω . οὐ τοίνυν οὐδέ ὁ ἐθέλω ἄν ἐγώ ὑπηρετέω τηνικαῦτα πρόθυμος ὁράω . ὅταν γάρ αὐτός προίημι Λακεδαιμόνιος φαίνω , αὐτός χρή καί παρά ὁ ἄλλος σύ ἀπαντάω προσδοκάω . καί μήν οὐδέ ἐγκαλέω οὐδής αὐτός ἔχω . ὅταν γάρ ὅς ὅδε παροράω αὐτός οὗτος χράω πρός ὁ ἄλλος , ἐρυθριάω ἀποτυγχάνω περιγίγνομαι . πόσος τοίνυν ἀγαθός ὁ μέν πόλεμος δέχομαι , βέβαιος καί φανερός ἔχω ὁ σύμμαχος , ὁ δέ ὑμέτερος αὐτός εὖ τίθημι δοκέω ὁ ἕτερος σωτηρία φροντίζω , ἤ οὗτος μέν ἡλίκος λέγω ἐάω γίγνομαι , ὁ δέ οὗτος χαρίζω φεύγω , εἶτα ἕτερος ὅστις σύ οὗτος ποιέω ὕστερον ζητέω , ἐάν ἄρα τις φαίνω ; ὁ μέν τοίνυν ἐάν Λακεδαιμόνιος προστίθημι μή διαμαρτάνω ἐγώ ἐλπίς Λακεδαιμόνιος ἡγέομαι δέω μέλω . ὁ γάρ πονηρός ἄνθρωπος ἀποφαίνω καί πᾶς ἐπί αὐτός συστῆναι—ὃ γίγνομαι ἄν , ἐάν τις νεωτερίζω περί ὁ εὐεργέτης επιχειρωσιν—εκεινοος , οὐ ἐγώ δή που διαφέρω . ὥστε εἰ ἄρα καί ἄρτιος σφάλλω , ἐάν παρακινέω τις ποτέ ὕστερον , περί αὐτός , οὐ περί ἐγώ κακός εἰμί βουλεύω . ὁ δέ ὑπέρ ὁ μή γίγνομαι Θηβαῖος ἰσχυρός πρόνοια σύ αὐτός δή που ποιέω δέω · οὗτος γάρ σύ , οὐκέτι ἐκεῖνος κινδυνεύω . οὐ μήν οὐδέ ἐάν συμμαχέω ὁ Θηβαῖος , πίστις ἔνειμι καθοράω . ὅταν γάρ