aelius-aristides.leuktriko-s-g-u-pe-r-lakedaimoni-wn-deu-teros 451
καὶ μὴ λογιζόμενοι τοῦτο , ὅτι βελτίους ἂν ἦσαν , εἰ δεινὸν ἐνόμιζον ταύτῃ προσγενέσθαι τινὰ Θηβαίοις ὠφέλειαν , κωλύοντες μᾶλλον ἢ πορίζοντες . νῦν δὲ ὥσπερ οὓς ἂν φοβῆταί τις μὴ ποιήσῃ τις εὖ , τούτους αἱρεῖσθαι δέον , οὐχ οἷς ἄν τις καὶ ἄλλους προσγενέσθαι συνεύξαιτο , οὕτω ταῦτα παραινοῦσι . καίτοι εἰ βασιλέα μὴ δύνανται κωλῦσαι βοηθεῖν , ἀλλʼ ὑμᾶς μὴ παρακαλεῖν ἠδύναντο . ἐγὼ δʼ οὐχ οὕτως ἀναισθήτους οὐδʼ ἔκφρονας εἶναι νομίζω Θηβαίους ὥσθʼ ὑπὲρ ἀρχῆς Λακεδαιμονίοις πολεμοῦντας βασιλεῖ περὶ δουλείας συμβαίνειν . καὶ γὰρ γελοῖον τούτους μὲν ζητεῖν ἀνελεῖν , ἵνα μὴ ἐμποδὼν αὐτοῖς ὦσιν , ἐκεῖνον δὲ καλεῖν ἐπὶ τοῖς ** ὃν ἴσασι δεσπότην ἕξοντες . τοσούτῳ γὰρ ἄμεινον περὶ ἡμῶν καὶ Λακεδαιμονίων βουλεύσονται , καλοῦντες βασιλέα σύμμαχον , ἤπερ αὐτοὶ περὶ αὑτῶν , ὅσῳ ἡμῖν μὲν τὸ ἀμύνασθαι γοῦν αὐτὸν καταλείψουσιν , αὐτοὶ δʼ οὐδʼ ὅπλα ἀνταράμενοι παραχρῆμα ὑποκύψουσιν αὐτῷ καὶ ἡμᾶς μὲν , ἐὰν ἄρα κρατήσῃ , διʼ αὐτοῦ κεκρατηκὼς ἔσται , ἐκείνους δὲ διʼ αὑτῶν ἔχων προτέρους · ταῦτα δὲ μαίνοιντʼ ἂν εἰ βούλοιντο . καὶ μὴν εἴ τις θαρρεῖν αὐτοὺς τῇ παλαιᾷ φιλίᾳ καὶ συμμαχίᾳ πρὸς τὸν βάρβαρον ἡγεῖται , ταῦτα μάλιστα φοβήσονται . ἐπίστανται γὰρ τότε καὶ πάντων ἀγαθῶν ἀνόνητοι γενόμενοι , καὶ παραχωρήσαντες ὧν εἶχον ἐκείνῳ , πρότερον μὲν αὐτὸν τὸν βασιλέα , μετὰ ταῦτα δὲ Μαρδόνιον δεξάμενοι τὸν ὕπαρχον αὐτοῦ , ὃς ἐγκαθήμενος μετὰ τῆς ἵππου καὶ στρατιᾶς ἀπείρου τὰ μὲν φθείρων , τὰ δὲ καρπούμενος αὐτῶν διετέλει τὴν χώραν , τῇ πόλει δʼ ἐχρῆτο στρατοπέδῳ , παρρησίας δʼ οὐδʼ ὁτιοῦν οὐδενὶ μετεδίδου · ὥστʼ εἶναι μηδὲν ἀθλιώτερον ἐν τῷ τότε καιρῷ Θηβαίων , ὄνειδος μὲν ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἐχόντων , ἐπιτριβομένων δὲ κακῶς ὑπὸ τῶν βαρβάρων . οὔκουν βουλήσονται τοιαύτης κακοδαιμονίας πάλιν ἐλθεῖν εἰς πεῖραν , οὐδὲ δεηθῆναι βασιλέως καταπέμψαι σφίσιν ἄνδρα , ὃς ἐγκαθίσας εἰς τὴν Βοιωτίαν καὶ ἡγεμὼν τοῦ πολέμου γενόμενος γρύζειν οὐκ ἐάσει σφᾶς . εἶτα καὶ νενικηκότες νίκην
Lemmas: καί μή λογίζομαι οὗτος , ὅτι ἀγαθός ἄν εἰμί , εἰ δεινός νομίζω οὗτος προσγίγνομαι τις Θηβαῖος ὠφέλεια , κωλύω μάλα ἤ πορίζω . νῦν δέ ὥσπερ ὅς ἄν φοβέω τις μή ποιέω τις εὖ , οὗτος αἱρέω δέω , οὐ ὅς ἄν τις καί ἄλλος προσγίγνομαι συνεύχομαι , οὕτως οὗτος παραινέω . καίτοι εἰ βασιλεύς μή δύναμαι κωλύω βοηθέω , ἀλλά σύ μή παρακαλέω δύναμαι . ἐγώ δέ οὐ οὕτως ἀναίσθητος οὐδέ ἔκφρων εἰμί νομίζω Θηβαῖος ὥστε ὑπέρ ἀρχή Λακεδαιμόνιος πολεμέω βασιλεύς περί δουλεία συμβαίνω . καί γάρ γέλοιος οὗτος μέν ζητέω ἀναιρέω , ἵνα μή ἐμποδών αὐτός εἰμί , ἐκεῖνος δέ καλέω ἐπί ὁ ** ὅς οἶδα δεσπότης ἔχω . τοσοῦτος γάρ ἀγαθός περί ἐγώ καί Λακεδαιμόνιος βουλεύω , καλέω βασιλεύς σύμμαχος , ἤ αὐτός περί ἑαυτοῦ , ὅσος ἐγώ μέν ὁ ἀμύνω γοῦν αὐτός καταλείπω , αὐτός δέ οὐδέ ὅπλον ἀνταίρω παραχρῆμα ὑποκύπτω αὐτός καί ἐγώ μέν , ἐάν ἄρα κρατέω , διά αὐτός κρατέω εἰμί , ἐκεῖνος δέ διά ἑαυτοῦ ἔχω πρότερος · οὗτος δέ μαίνομαι ἄν εἰ βούλομαι . καί μήν εἰ τις θαρσέω αὐτός ὁ παλαιός φιλία καί συμμαχία πρός ὁ βάρβαρος ἡγέομαι , οὗτος μάλα φοβέω . ἐπίσταμαι γάρ τότε καί πᾶς ἀγαθός ἀνόνητος γίγνομαι , καί παραχωρέω ὅς ἔχω ἐκεῖνος , πρότερος μέν αὐτός ὁ βασιλεύς , μετά οὗτος δέ Μαρδόνιος δέχομαι ὁ ὕπαρχος αὐτός , ὅς ἐγκάθημαι μετά ὁ ἵππος καί στρατιά ἄπειρος ὁ μέν φθείρω , ὁ δέ καρπόω αὐτός διατελέω ὁ χώρα , ὁ πόλις δέ χράω στρατόπεδον , παρρησία δέ οὐδέ ὁστισοῦν οὐδείς μεταδίδωμι · ὥστε εἰμί μηδείς ἄθλιος ἐν ὁ τότε καιρός Θηβαῖος , ὄνειδος μέν ἐν ὁ Ἕλλην ἔχω , ἐπιτρίβω δέ κακός ὑπό ὁ βάρβαρος . οὔκουν βούλομαι τοιοῦτος κακοδαιμονία πάλιν ἔρχομαι εἰς πεῖρα , οὐδέ δέω βασιλεύς καταπέμπω σφεῖς ἀνήρ , ὅς ἐγκαθίζω εἰς ὁ Βοιωτία καί ἡγεμών ὁ πόλεμος γίγνομαι γρύζω οὐ ἐάω σφεῖς . εἶτα καί νικάω νίκη