aelius-aristides.leuktriko-s-g-u-pe-r-lakedaimoni-wn-deu-teros 456
ἐπανελθεῖν εἶναι μήθʼ ὅ τι χρὴ ποιεῖν ἔχειν εὑρεῖν ; ἂν δὲ δὴ τοῦτο νικήσῃ πᾶσι συνδόξαν , ἑκάστους ἐκ περιτροπῆς ἡγεῖσθαι , οἷον Θηβαίους , Ἀργείους , Ἠλείους , Ἀρκάδας , ὑμᾶς , καλόν γε ὄντας Ἀθηναίους διαλαγχάνειν πρὸς τοὺς πάντας ἀνθρώπους περὶ τῆς ἡγεμονίας , καὶ ἄρχειν τῶν Ἑλλήνων ἐκ περιτροπῆς , ὥσπερ ἄλλην τινὰ μοῖραν ἢ ἔρανον διῃρημένους . καὶ πότερον βέλτιον τὸ πέμπτον μέρος μεταλαμβάνειν , ἂν οὕτω τύχῃ , τῆς προστασίας , τὰ δʼ ἄλλα πάντα ἀρχομένους διατελεῖν ὑφʼ ὧν εἶπον , ἢ Λακεδαιμονίους ἐφʼ ἡμισείᾳ προσδέξασθαι καὶ δύʼ εἶναι μέρη προεστηκότα , εἰς ἅπερ ἐξ ἀρχῆς ἡ Ἑλλὰς διῄρηται ; οὐ γὰρ μὴ Φλιάσιοί γε ὑμῖν ἀμφισβητήσωσι δέδιτε , καὶ οὔπω λέγω δεῖν ἐπὶ τούτῳ δέξασθαι τοὺς Λακεδαιμονίους · οὐχ ὁρίζω τοῦτο , ἀλλὰ μάλιστα μὲν οἶμαι καὶ καθάπαξ αὐτοὺς παραχωρήσειν · καὶ νὴ Δίʼ ἔγωγε κελεύω , εἴπερ ὡς ἀληθῶς ἡμῶν δέονται καὶ τῆς σεμνότητος καθυφείκασί τι , ἢ φήσαιμʼ ἂν τοῖς πρέσβεσιν αὐτῶν τοὺς Θηβαίους αἱρήσεσθαι , ἐὰν ἐκεῖνοι ταῦθʼ ὑπακούωσιν , εἰ δὲ μὴ , μετριώτερον , ὦ Ἀθηναῖοι , Λακεδαιμονίους ἐξ ἴσου δέξασθαι ἢ τοιαύτην ἀκρισίαν κοινωνίας ὑποστῆναι Θηβαίοις . οἶμαι τοίνυν κἀκεῖνο προσήκειν ὑμῖν σκοπεῖν , ὅπως μὴ εἰς τὰς αὐτὰς αἰτίας Λακεδαιμονίοις ἔλθητε , μηδʼ ἃ μέμφεσθε δικαίως , ταῦτα μιμήσεσθε . ἔστι τοίνυν τούτων οὐ μικρὸν κατηγόρημα , ὅτι Θηβαίοις τουτοισὶ συνεξεῖλον Πλαταιὰς καὶ παρέδοσαν , καὶ πάλιν τὸ τελευταῖον , ὅτι τοὺς Ἴωνας ἐκδότους ἐποίησαν ἐν ταύταις ταῖς συνθήκαις ταῖς πρὸς βασιλέα . μὴ τοίνυν ὑμῖν τὸ τὴν Σπάρτην Θηβαίοις συνεξελεῖν καλὸν οἴεσθε λόγον σχήσειν , μηδὲ Λακεδαιμονίοις ἐγκαλοῦντες , ἐπειδήπερ τοὺς ἀποίκους ὑμῶν ἐξέδοσαν τῷ βασιλεῖ , αὐτοὶ Θηβαίοις ἐκδῶτε ὑμᾶς αὐτούς · ἐκδώσετε δὲ , ἂν πρὸς οὓς ἄσχολοι νῦν εἰσι Λακεδαιμονίους , τούτους ἐκποδὼν αὐτοῖς θήσετε . μικρὸν δʼ ἔτι προσθήσω · εἰ μὲν εὐπορήσουσιν ἑτέρων Λακεδαιμόνιοι συμμάχων ὑμῶν ἁμαρτόντες , τις ἂν μείζων αἰσχύνη γένοιτο τῶν πασῶν ἢ τὸ πρῶτον μὲν ἐζητηκέναι τινὰς ἄλλους , εἶτα καὶ ἀνευρηκέναι τοὺς συνδιατηρήσοντας τὴν Σπάρτην αὐτὴν , ὄντων Ἀθηναίων , εἰ δʼ οὐδένων ἑτέρων
Lemmas: ἐπανέρχομαι εἰμί μήτε ὅς τις χρή ποιέω ἔχω εὑρίσκω ; ἐάν δέ δή οὗτος νικάω πᾶς συνδοκέω , ἕκαστος ἐκ περιτροπή ἡγέομαι , οἷος Θηβαῖος , Ἀργεῖος , Ἠλεῖος , Ἀρκάς , σύ , καλός γε εἰμί Ἀθηναῖος διαλαγχάνω πρός ὁ πᾶς ἄνθρωπος περί ὁ ἡγεμονία , καί ἄρχω ὁ Ἕλλην ἐκ περιτροπή , ὥσπερ ἄλλος τις μοῖρα ἤ ἔρανος διαλέγω . καί πότερος ἀγαθός ὁ πέμπτος μέρος μεταλαμβάνω , ἐάν οὕτως τυγχάνω , ὁ προστασία , ὁ δέ ἄλλος πᾶς ἄρχω διατελέω ὑπό ὅς λέγω , ἤ Λακεδαιμόνιος ἐπί ἡμίσεια προσδέχομαι καί δύο εἰμί μέρος προΐστημι , εἰς ὅς ἐκ ἀρχή ὁ Ἑλλάς διαιρέω ; οὐ γάρ μή Φλιάσιος γε σύ ἀμφισβητέω δείδω , καί οὔπω λέγω δέω ἐπί οὗτος δέχομαι ὁ Λακεδαιμόνιος · οὐ ὁρίζω οὗτος , ἀλλά μάλα μέν οἴομαι καί καθάπαξ αὐτός παραχωρέω · καί νή Ζεύς ἐγώ κελεύω , εἴπερ ὡς ἀληθής ἐγώ δέω καί ὁ σεμνότης καθυφίημι τις , ἤ φημί ἄν ὁ πρέσβυς αὐτός ὁ Θηβαῖος αἱρέω , ἐάν ἐκεῖνος οὗτος ὑπακούω , εἰ δέ μή , μέτριος , ὦ Ἀθηναῖος , Λακεδαιμόνιος ἐκ ἴσος δέχομαι ἤ τοιοῦτος ἀκρισία κοινωνία ὑφίστημι Θηβαῖος . οἴομαι τοίνυν ἐκεῖνος προσήκω σύ σκοπέω , ὅπως μή εἰς ὁ αὐτός αἰτία Λακεδαιμόνιος ἔρχομαι , μηδέ ὅς μέμφομαι δίκαιος , οὗτος μιμέομαι . εἰμί τοίνυν οὗτος οὐ μικρός κατηγόρημα , ὅτι Θηβαῖος οὗτος συνεξαιρέω Πλαταιαί καί παραδίδωμι , καί πάλιν ὁ τελευταῖος , ὅτι ὁ Ἴων ἔκδοτος ποιέω ἐν οὗτος ὁ συνθήκη ὁ πρός βασιλεύς . μή τοίνυν σύ ὁ ὁ Σπάρτη Θηβαῖος συνεξαιρέω καλός οἴομαι λόγος ἔχω , μηδέ Λακεδαιμόνιος ἐγκαλέω , ἐπειδή ὁ ἄποικος σύ ἐκδίδωμι ὁ βασιλεύς , αὐτός Θηβαῖος ἐκδίδωμι σύ αὐτός · ἐκδίδωμι δέ , ἐάν πρός ὅς ἄσχολος νῦν εἰμί Λακεδαιμόνιος , οὗτος ἐκποδών αὐτός τίθημι . μικρός δέ ἔτι προστίθημι · εἰ μέν εὐπορέω ἕτερος Λακεδαιμόνιος σύμμαχος σύ ἁμαρτάνω , τις ἄν μέγας αἰσχύνη γίγνομαι ὁ πᾶς ἤ ὁ πρῶτος μέν ζητέω τις ἄλλος , εἶτα καί ἀνευρίσκω ὁ συνδιατηρέω ὁ Σπάρτη αὐτός , εἰμί Ἀθηναῖος , εἰ δέ οὐδείς ἕτερος