aelius-aristides.leuktriko-s-g-u-pe-r-lakedaimoni-wn-deu-teros 453
ἀσέβημα τῷ λόγῳ , προώμεθα , ὦ Ἀθηναῖοι , καὶ περιίδωμεν μηδένα ὑπόλογον θέμενοι , βούλεσθε εἴπω καὶ συνεξέλωμεν ; ἢ τοῦτο μὲν οὐδαμῶς ; εἰ δʼ οὐδέπω τοσαύτην οἰκειότητα καὶ συνήθειαν ἔχει τὰ πρὸς ἡμᾶς πεπραγμένα Θηβαίοις , ὥστʼ εἶναι μείζω καὶ πλείω τῶν πρότερον πρὸς Λακεδαιμονίους αὐτοῖς ὑπαρχόντων , ὧν νῦν εἰσι πόρρω τοῦ μεμνῆσθαι , εὐτυχίας δὲ οὐδεὶς κόρος ἐστὶν ἀνθρώποις , ἀλλʼ οἱ τὰ μέγιστα κατορθώσαντες μεγίστων γλίχονται , δυναστείας τε ἐπιθυμοῦντας πολὺ μᾶλλον τὴν ἡμετέραν πόλιν ἢ τὴν Λακεδαιμονίων εἰκός ἐστιν αὐτοὺς δεδιέναι καὶ διὰ φρόνημα καὶ διʼ ἐμπειρίαν πραγμάτων καὶ διʼ ὀξύτητα καὶ τὴν ἐπὶ πᾶσι παρουσίαν ἄοκνον , τοῦτο δʼ ὑπειληφότας ἐκποδὼν ποιῆσαι ζητεῖν ἕπεται , ἐφʼ ἅπασί τε πίστις ἀκριβὴς οὐχ ἡ μὴ βουλήσεσθαί τινα ἀδικήσειν , ἀλλʼ ἡ μηδʼ ἂν βούλωνται δυνήσεσθαι παριστᾶσα · εἰ ταῦθʼ οὕτω φαίνεται , τί κωλύει Λακεδαιμονίους ὁμοῦ σώζειν καὶ τὴν πόλιν διʼ ἀσφαλείας ποιεῖσθαι καὶ δόξαν φιλανθρωπίας , μεγαλοψυχίας , ἀνδρείας προσλαβεῖν ; ἐν γὰρ τῷ σῶσαι μὴ μνησικακήσαντας τρία ταῦτʼ ἐστὶν εἰς φιλοτιμίαν τείνοντα . πρὸς τοίνυν τὸ μὴ παρεῖναι Λακεδαιμονίους ὑπὸ τὴν αὐτὴν τύχην ἡμῖν , καὶ τῇ μὲν ψήφῳ δεῖν σῶσαι , τοῖς δὲ ὅπλοις ἀπολέσαι , καὶ πρὸς ταύτην τὴν ἀκριβολογίαν , μᾶλλον δʼ ἀπορίαν , ὀκνῶ γὰρ εἰπεῖν ἀποπληξίαν , οὐ χαλεπὸν εὑρεῖν ἁπλοῦν καὶ σαφῆ λόγον . εἰ μὲν ἦν , ὦ Ἀθηναῖοι , ταμιεύσασθαι , καὶ μέχρι τούτου κακῶς διαθεῖναι παρὰ τὸν πόλεμον αὐτοὺς , μέχρι τοῦ πρὸς σύμβασιν ἐγχωρεῖν διατηρῆσαι , τάχα ἂν ταῦτά τις ἤκουσεν · οὐκ ὄντος δʼ ἐφʼ ἡμῖν οὕτω τὸν πόλεμον τεμεῖν , τί ποιήσομεν , ἐὰν ἅπαξ ὑπερβάλωμεν ; ἢ μεταγνωσόμεθα ; καὶ τί πλέον τοῦ καιροῦ παρελθόντος ; ἐπεὶ καὶ νῦν μία δή που μάχη πάντʼ αὐτοὺς ἀφῄρηται , τοὺς συμμάχους , τοὺς εἵλωτας , τὴν παρὰ τῶν περιοίκων πίστιν , ἁπλῶς τὴν τάξιν ἐφʼ ἧς βεβηκότες ἦσαν . τὸ δὲ προσπταῖσαι τοῖς σαθροῖς ῥᾳδίαν ποιεῖ τὴν αἴσθησιν . ἂν οὖν πάλιν ἄλλην μάχην μίαν κρατηθῶσιν οἱ λοιποὶ , τί κωλύει μιᾶς ἡμέρας
Lemmas: ἀσέβημα ὁ λόγος , προίημι , ὦ Ἀθηναῖος , καί περιοράω μηδείς ὑπόλογος τίθημι , βούλομαι λέγω καί συνεξαιρέω ; ἤ οὗτος μέν οὐδαμῶς ; εἰ δέ οὐδέπω τοσοῦτος οἰκειότης καί συνήθεια ἔχω ὁ πρός ἐγώ πράσσω Θηβαῖος , ὥστε εἰμί μέγας καί πολύς ὁ πρότερος πρός Λακεδαιμόνιος αὐτός ὑπάρχω , ὅς νῦν εἰμί πρόσω ὁ μιμνῄσκω , εὐτυχία δέ οὐδείς κόρος εἰμί ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ ὁ μέγας κατορθόω μέγας γλίχομαι , δυναστεία τε ἐπιθυμέω πολύς μάλα ὁ ἡμέτερος πόλις ἤ ὁ Λακεδαιμόνιος ἔοικα εἰμί αὐτός δείδω καί διά φρόνημα καί διά ἐμπειρία πρᾶγμα καί διά ὀξύτης καί ὁ ἐπί πᾶς παρουσία ἄοκνος , οὗτος δέ ὑπολαμβάνω ἐκποδών ποιέω ζητέω ἕπομαι , ἐπί ἅπας τε πίστις ἀκριβής οὐ ὁ μή βούλομαι τις ἀδικέω , ἀλλά ὁ μηδέ ἄν βούλομαι δύναμαι παρίστημι · εἰ οὗτος οὕτως φαίνω , τίς κωλύω Λακεδαιμόνιος ὁμοῦ σῴζω καί ὁ πόλις διά ἀσφάλεια ποιέω καί δόξα φιλανθρωπία , μεγαλοψυχία , ἀνδρεία προσλαμβάνω ; ἐν γάρ ὁ σῴζω μή μνησικακέω τρεῖς οὗτος εἰμί εἰς φιλοτιμία τείνω . πρός τοίνυν ὁ μή πάρειμι Λακεδαιμόνιος ὑπό ὁ αὐτός τύχη ἐγώ , καί ὁ μέν ψῆφος δέω σῴζω , ὁ δέ ὅπλον ἀπόλλυμι , καί πρός οὗτος ὁ ἀκριβολογία , μάλα δέ ἀπορία , ὀκνέω γάρ λέγω ἀποπληξία , οὐ χαλεπός εὑρίσκω ἁπλόος καί σαφής λόγος . εἰ μέν εἰμί , ὦ Ἀθηναῖος , ταμιεύω , καί μέχρι οὗτος κακός διατίθημι παρά ὁ πόλεμος αὐτός , μέχρι ὁ πρός σύμβασις ἐγχωρέω διατηρέω , τάχα ἄν οὗτος τις ἀκούω · οὐ εἰμί δέ ἐπί ἐγώ οὕτως ὁ πόλεμος τέμνω , τίς ποιέω , ἐάν ἅπαξ ὑπερβάλλω ; ἤ μεταγιγνώσκω ; καί τίς πολύς ὁ καιρός παρέρχομαι ; ἐπεί καί νῦν εἷς δή που μάχη πᾶς αὐτός ἀφαιρέω , ὁ σύμμαχος , ὁ εἵλως , ὁ παρά ὁ περίοικος πίστις , ἁπλῶς ὁ τάξις ἐπί ὅς βαίνω εἰμί . ὁ δέ προσπταίω ὁ σαθρός ῥᾴδιος ποιέω ὁ αἴσθησις . ἐάν οὖν πάλιν ἄλλος μάχη εἷς κρατέω ὁ λοιπός , τίς κωλύω εἷς ἡμέρα