aelius-aristides.leuktriko-s-g-u-pe-r-lakedaimoni-wn-deu-teros 450
μὴ οὐ πολὺ μεῖζον καὶ χαλεπώτερον εἶναι ; ὥστε πῶς ἡμῖν ἀκολουθήσουσιν οἱ τότʼ ἐκεῖνα δυσχεράναντες οὐ δύναμαι συνιδεῖν ἔγωγε . καὶ γὰρ εἴ τινες αὐτῶν μισοῦσι Λακεδαιμονίους , ὡς εἶεν ἅπαντες τοῦτο πεπονθότες , καὶ νὴ Δίʼ ἴσως εἰσὶν οἱ πλείους διὰ τοὺς ἁρμοστὰς καὶ τὴν ἀπὸ Λυσάνδρου τότʼ ἐπήρειαν · μέχρι μὲν τοῦ μὴ τὴν τοῦ ταὐτὰ ποιεῖν ἔχειν δύναμιν μισοῦσιν ἴσως αὐτοὺς τῆς αὐτῶν ἕνεκʼ ἀσφαλείας ἕκαστοι , ὥστε δὲ καὶ ἀπολωλότας καθάπαξ ἰδεῖν , οὔ μοι δοκοῦσιν , εἰδότες ὡς ἔχει τι σχῆμα τῇ Ἑλλάδι εἶναι τὴν Λακεδαιμονίων πόλιν . καὶ μὴν οὐδὲ ἐπʼ ἴσης Θηβαίοις τε καὶ ὑμῖν βουλευτέον ἐστὶ περὶ τούτων . πολὺ γὰρ μᾶλλον ἐκείνοις μικρῶν ἕνεκα αἰτιῶν τὴν ἐσχάτην δίκην ἁρμόττει λαβεῖν ἢ ὑμῖν τῶν μεγίστων μετρίαν . ἐὰν γάρ τις τὸ ἑκατέρων ἦθος προσλογίζηται τῇ πράξει , τὴν μὲν ἐκείνων μετρίαν , κἂν ᾖ χαλεπωτάτη , τὴν δʼ ὑμετέραν μεγίστην , κἂν μετρίως ἔχῃ , κρινεῖ · τοσοῦτον ὑμῖν μὲν φιλανθρωπίας , ἐκείνοις δὲ ὠμότητος περίεστιν . εἶτα κἀκείνοις μὲν ἀρχαῖόν ἐστι , μηδὲν τοῦ κοινοῦ τῆς Ἑλλάδος φροντίζειν , ἀλλʼ ὁπόθεν τι πλέον σχήσουσι , τοῦτο μόνον καθορᾶν , ὑμῖν δὲ προστάταις τῶν κοινῶν δικαίων οὖσι καὶ ὑπειλημμένοις οὐκ ἔνεστι παρορᾶν τὰ τοιαῦτα ὀργῆς ἰδίας ἕνεκα ἢ μέμψεως . πρὸς δὲ τὸ ἐρώτημα ἐκεῖνο , πότερον τοῖς ἐκ Πειραιῶς ἢ τοῖς ἐξ ἄστεος προσήκει σῶσαι Λακεδαιμονίους , ἀπεκρινάμην ἂν ἔγωγε ὅτι ἀμφοτέροις , εἴπερ εἰσὶν Ἀθηναῖοι . καὶ γὰρ οὐδʼ ἐκεῖνο ἔχει λόγον , αὐτοὺς μὲν ἡμᾶς ὀμωμοκέναι καὶ πίστεσιν ἰσχυραῖς διωρίσθαι ἦ μὴν ταὐτὰ φρονήσειν καὶ μὴ μνησικακήσειν ἀλλήλοις , Λακεδαιμονίους δʼ ὥστʼ ἀνελεῖν ἀνακινεῖν τὴν τούτων μνήμην , ἃ συγκρύψειν συνεθέμεθα , καὶ μὴ λογίζεσθαι μηδὲ σκοπεῖν ὅτι ὁ ταῦτʼ ἐξετάζων ἀκριβῶς τὸ πιστὸν τῶν συνθηκῶν ἀναιρεῖ . καὶ μὴν οὐδὲ οἱ δεδοικότες μὴ Θηβαῖοι τῶν παρʼ ἡμῶν ἁμαρτόντες βασιλέα καλέσωσι νοῦν ἔχοντα φόβον δεδίασιν . ἀλλʼ ἐμοὶ μὲν καὶ ἄτοπα δοκοῦσι πεπονθέναι , φοβούμενοι μὲν μή τινων εὐπορήσωσι συμμάχων , ὑμᾶς δὲ πείθοντες γενέσθαι τούτοις αὐτοὺς ,
Lemmas: μή οὐ πολύς μέγας καί χαλεπός εἰμί ; ὥστε πῶς ἐγώ ἀκολουθέω ὁ τότε ἐκεῖνος δυσχεραίνω οὐ δύναμαι συνοράω ἐγώ . καί γάρ εἰ τις αὐτός μισέω Λακεδαιμόνιος , ὡς εἰμί ἅπας οὗτος πάσχω , καί νή Ζεύς ἴσως εἰμί ὁ πολύς διά ὁ ἁρμοστής καί ὁ ἀπό Λύσανδρος τότε ἐπήρεια · μέχρι μέν ὁ μή ὁ ὁ αὐτός ποιέω ἔχω δύναμις μισέω ἴσως αὐτός ὁ αὐτός ἕνεκα ἀσφάλεια ἕκαστος , ὥστε δέ καί ἀπόλλυμι καθάπαξ ὁράω , οὐ ἐγώ δοκέω , οἶδα ὡς ἔχω τις σχῆμα ὁ Ἑλλάς εἰμί ὁ Λακεδαιμόνιος πόλις . καί μήν οὐδέ ἐπί ἴσος Θηβαῖος τε καί σύ βουλεύω εἰμί περί οὗτος . πολύς γάρ μάλα ἐκεῖνος μικρός ἕνεκα αἰτία ὁ ἔσχατος δίκη ἁρμόζω λαμβάνω ἤ σύ ὁ μέγας μέτριος . ἐάν γάρ τις ὁ ἑκάτερος ἦθος προσλογίζομαι ὁ πρᾶξις , ὁ μέν ἐκεῖνος μέτριος , ἐάν εἰμί χαλεπός , ὁ δέ ὑμέτερος μέγας , ἐάν μέτριος ἔχω , κρίνω · τοσοῦτος σύ μέν φιλανθρωπία , ἐκεῖνος δέ ὠμότης περίειμι . εἶτα ἐκεῖνος μέν ἀρχαῖος εἰμί , μηδείς ὁ κοινός ὁ Ἑλλάς φροντίζω , ἀλλά ὁπόθεν τις πολύς ἔχω , οὗτος μόνος καθοράω , σύ δέ προστάτης ὁ κοινός δίκαιος εἰμί καί ὑπολαμβάνω οὐ ἔνειμι παροράω ὁ τοιοῦτος ὀργή ἴδιος ἕνεκα ἤ μέμψις . πρός δέ ὁ ἐρώτημα ἐκεῖνος , πότερος ὁ ἐκ Πειραιεύς ἤ ὁ ἐκ ἄστυ προσήκω σῴζω Λακεδαιμόνιος , ἀποκρίνω ἄν ἐγώ ὅτι ἀμφότερος , εἴπερ εἰμί Ἀθηναῖος . καί γάρ οὐδέ ἐκεῖνος ἔχω λόγος , αὐτός μέν ἐγώ ὄμνυμι καί πίστις ἰσχυρός διορίζω ἦ μήν αὐτός φρονέω καί μή μνησικακέω ἀλλήλων , Λακεδαιμόνιος δέ ὥστε ἀναιρέω ἀνακινέω ὁ οὗτος μνήμη , ὅς συγκρύπτω συντίθημι , καί μή λογίζομαι μηδέ σκοπέω ὅτι ὁ οὗτος ἐξετάζω ἀκριβής ὁ πιστός ὁ συνθήκη ἀναιρέω . καί μήν οὐδέ ὁ δείδω μή Θηβαῖος ὁ παρά ἐγώ ἁμαρτάνω βασιλεύς καλέω νόος ἔχω φόβος δείδω . ἀλλά ἐγώ μέν καί ἄτοπος δοκέω πάσχω , φοβέω μέν μή τις εὐπορέω σύμμαχος , σύ δέ πείθω γίγνομαι οὗτος αὐτός ,