aelius-aristides.leuktriko-s-g-u-pe-r-lakedaimoni-wn-deu-teros 449
ἀναίτιοι Λακεδαιμόνιοι . τὸ γὰρ εἰς τοῦτο ἀγαγεῖν τὴν πόλιν ὥστʼ ἔχειν Θηβαίους ταῦτʼ ἀποφήνασθαι περὶ αὐτῆς ὑπάγει δικαίως αὐτοὺς τῆς μέμψεως τῇ κοινωνίᾳ . ἀλλὰ τοῦ μὲν εἰς τοῦτʼ ἀγαγεῖν ἡμᾶς μέτεστι καὶ Θηβαίοις τοῖς συμπολεμήσασιν αὐτοῖς , τοῦ δὲ φείσασθαι τὸ λοιπὸν οὐκέτʼ ἔχουσι Λακεδαιμόνιοι τούσδε κοινωνούς . καὶ μὴν οὐδʼ ἐκεῖνό γε προσδέξομαι ὅτι Θηβαίων εἷς εἶπε ταῦτα . ἃ γὰρ Πλαταιὰς πρότερον διέθεσαν , τοιαύτην ἀναχώρησιν οὐκ ἀπολείποντʼ αὐτοῖς οὐδὲ σκῆψιν , οὐδὲ τοιοῦτον τὸν ὑπὲρ τῆς περὶ ἡμῶν ψήφου λόγον δείκνυσιν ὄντα . εἴποιεν δʼ ἂν καὶ περὶ τῆς παλαιᾶς αἰτίας ὡς οὐκ ἀπὸ πάντων ἦν , ἀλλʼ οἱ προεστηκότες αὐτῶν ἐμήδιζον · εἰ δʼ ὑπὲρ ὧν μὲν προὔδοσαν τοὺς Ἕλληνας καὶ ὑπὲρ ὧν τοὺς δεῖνας ἀνεῖλον καὶ ὑπὲρ ὧν ἡμᾶς ἐμέλλησαν , τοῖς πρώτοις ἐκείνοις ἀκόλουθα ποιοῦντες , καὶ εἴ τι ὅλως ἠγνωμονήκασιν , ὑπὲρ μὲν τούτων τοὺς προεστηκότας προβαλοῦνται , ὅταν δέ τις τοῦ Πειραιῶς μόνον μνησθῇ , πάντες ἥξουσι περὶ ὧν δή που καὶ εἷς τις καὶ δεύτερος εἶπε , μάτην πάντες εὐήθεις κέκληνται τὰ κράτιστα ὄντες σοφοί . ἄλογον δέ μοι φαίνεται , πρὸς ἀμφοτέρους ὄντων ἐγκλημάτων ἡμῖν , Λακεδαιμονίοις μὲν ἐπεξεληλυθέναι καὶ δίκην ἐζητηκέναι λαβεῖν , Θηβαίους δὲ ἀφεῖναι καθάπαξ , καὶ τοσοῦτον ὑπερβαλεῖν ἐκείνοις ὀργιζομένους ὥστʼ ἀδικήσειν ἡγεῖσθαι , εἰ μὴ μέχρι παντὸς τοῖσδε συνεστήξομεν . ἐγὼ μὲν γὰρ οἶμαι δεῖν μέχρι τούτου τιμωρεῖσθαι Λακεδαιμονίους μέχρι οὗ μὴ τοὺς Θηβαίους ἀθώους παντάπασιν ἀφήσομεν . φοβοῦμαι δὲ μὴ Θηβαίοις γιγνόμενοι σύμμαχοι τοὺς ὑπάρχοντας ἡμῖν αὐτοῖς ἀπολέσωμεν . σκοπῶν γὰρ τὰς παλαιὰς αἰτίας , ἃς ἡμῖν ἐπήνεγκαν οἱ Ἕλληνες , ἄλλο μὲν οὐδὲν ἐχούσας εὑρίσκω , τοῦτο δὲ , μὴ μετρίως ἡμᾶς χρῆσθαί τισιν αὐτῶν . ἔστι τοίνυν ἅπαντα ἅ τις ἂν τόθʼ ἡμῶν ἐξήτασεν , ἂν εἰς ταυτὸν συνθῇ τις , οὐδʼ ἐγγὺς τῆς νῦν ἐγχειρήσεως . τὸ γὰρ Λακεδαιμονίους ἀνελεῖν ἐθέλοντας φανῆναι τίς ἂν εἴποι πάντων τῶν πρὸς τοὺς ὑπηκόους τότʼ ἀηδῶν
Lemmas: ἀναίτιος Λακεδαιμόνιος . ὁ γάρ εἰς οὗτος ἄγω ὁ πόλις ὥστε ἔχω Θηβαῖος οὗτος ἀποφαίνω περί αὐτός ὑπάγω δίκαιος αὐτός ὁ μέμψις ὁ κοινωνία . ἀλλά ὁ μέν εἰς οὗτος ἄγω ἐγώ μέτειμι καί Θηβαῖος ὁ συμπολεμέω αὐτός , ὁ δέ φείδομαι ὁ λοιπός οὐκέτι ἔχω Λακεδαιμόνιος ὅδε κοινωνός . καί μήν οὐδέ ἐκεῖνος γε προσδέχομαι ὅτι Θηβαῖος εἷς λέγω οὗτος . ὅς γάρ Πλαταιαί πρότερος διατίθημι , τοιοῦτος ἀναχώρησις οὐ ἀπολείπω αὐτός οὐδέ σκῆψις , οὐδέ τοιοῦτος ὁ ὑπέρ ὁ περί ἐγώ ψῆφος λόγος δείκνυμι εἰμί . λέγω δέ ἄν καί περί ὁ παλαιός αἰτία ὡς οὐ ἀπό πᾶς εἰμί , ἀλλά ὁ προΐστημι αὐτός Μηδίζω · εἰ δέ ὑπέρ ὅς μέν προδίδωμι ὁ Ἕλλην καί ὑπέρ ὅς ὁ δεῖνος ἀναιρέω καί ὑπέρ ὅς ἐγώ μέλλω , ὁ πρῶτος ἐκεῖνος ἀκόλουθος ποιέω , καί εἰ τις ὅλος ἀγνωμονέω , ὑπέρ μέν οὗτος ὁ προΐστημι προβάλλω , ὅταν δέ τις ὁ Πειραιεύς μόνος μιμνῄσκω , πᾶς ἥκω περί ὅς δή που καί εἷς τις καί δεύτερος λέγω , μάτην πᾶς εὐήθης καλέω ὁ κρατύς εἰμί σοφός . ἄλογος δέ ἐγώ φαίνω , πρός ἀμφότερος εἰμί ἔγκλημα ἐγώ , Λακεδαιμόνιος μέν ἐπεξέρχομαι καί δίκη ζητέω λαμβάνω , Θηβαῖος δέ ἀφίημι καθάπαξ , καί τοσοῦτος ὑπερβάλλω ἐκεῖνος ὀργίζω ὥστε ἀδικέω ἡγέομαι , εἰ μή μέχρι πᾶς ὅδε συνειστήκω . ἐγώ μέν γάρ οἴομαι δέω μέχρι οὗτος τιμωρέω Λακεδαιμόνιος μέχρι ὅς μή ὁ Θηβαῖος ἄθωος παντάπασι ἀφίημι . φοβέω δέ μή Θηβαῖος γίγνομαι σύμμαχος ὁ ὑπάρχω ἐγώ αὐτός ἀπόλλυμι . σκοπέω γάρ ὁ παλαιός αἰτία , ὅς ἐγώ ἐπιφέρω ὁ Ἕλλην , ἄλλος μέν οὐδείς ἔχω εὑρίσκω , οὗτος δέ , μή μέτριος ἐγώ χράω τις αὐτός . εἰμί τοίνυν ἅπας ὅς τις ἄν τότε ἐγώ ἐξετάζω , ἐάν εἰς τατός συντίθημι τις , οὐδέ ἐγγύς ὁ νῦν ἐγχείρησις . ὁ γάρ Λακεδαιμόνιος ἀναιρέω ἐθέλω φαίνω τίς ἄν λέγω πᾶς ὁ πρός ὁ ὑπήκοος τότε ἀηδής