aelius-aristides.leuktriko-s-e-u-pe-r-mhdete-rois-bohqei-n 468
πραγμάτων αἴτιον εἶναι δεῖ τοῦ μηδὲ νῦν ἡσυχάσαι , κοινὸν ἀμφοτέροις ἐστὶ τοῦτο . ὥσθʼ οἷς μετὰ τῶν ἑτέρων ἔσεσθε δικαίως , τούτοις τοὺς ἑτέρους παριδόντες ἁμαρτάνειν δόξετε . ἔπειτα εἰ μὲν δεῖ μνημονεύειν ὧν ἠδικήμεθα ὑπʼ ἀμφοτέρων , οὐδετέροις προσθετέον · εἰ δʼ ἀφίεμεν τὴν μέμψιν , οὐ δή που τοῖς μὲν , τοῖς δʼ οὒ , ἀλλʼ ἀμφοτέροις ὁμοίως ἀφήσομεν . τούτων δʼ οὕτως ἐχόντων οὐχ ἕξομεν οὓς αἱρησόμεθα , ἀμφοῖν ὑπάρχοντος ταὐτοῦ δικαίου . ὅλως δὲ πῶς οὐκ ἔστιν ἄτοπον , οἷς ἂν οὕτω τύχῃ καὶ βοηθεῖν δεῖ κατὰ τὸν τοῦ μὴ μνησικακεῖν λόγον , τούτοις τοὺς ἑτέρους συναναιρεῖν ἐξεπίτηδες ; ὥστε εἰ δεῖ μὲν βοηθεῖν , τοῦτο δʼ ἀμήχανον ἀμφοτέροις , ὁ τοῦ μὴ δεῖν ἐγκαλεῖν λόγος εἰς τὸ μέσον κάτεισι , τῷ μήτε τούτοις βοηθεῖν , ὅτι κἀκείνοις ἔδει , μήτε ἐκείνοις , ὅτι καὶ τούτοις ὠφείλετο . ὥστε ὅτι οὐ μνησικακητέον , διὰ τοῦτο οὐ βοηθητέον . συμβέβηκε δʼ ἃ μάλιστʼ ἄν τις εὔξατο , Θηβαίους καὶ Λακεδαιμονίους συμπεπτωκέναι καὶ ὑμῖν δεδωκέναι σχολῆς καιρὸν καὶ ἀναπαύσεως , αὐτοὺς δʼ ἀνηνύτῳ πολέμῳ συνέχεσθαι , θεῶν τινος , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , προστασίᾳ καὶ προνοίᾳ περὶ τῆς ἡμετέρας πόλεως . εἴτε γὰρ δίκην ἐβουλόμεθα λαβεῖν παρʼ αὐτῶν , πραγματείας ἔδει καὶ κινδύνων , εἴθʼ ἡσυχίαν ἤγομεν , ἀθώους εἶναι κατελείπετο ἐκείνους . νῦν τοίνυν οὕτως ὑπὸ τοῦ δαιμονίου τὸ πρᾶγμα ἐστρατήγηται , ὥστʼ οἴκοι καθημένοις ὑμῖν ὑπάρχειν αὐτοὺς τιμωρήσασθαι διʼ αὐτῶν . δεῖ δὴ τοιούτῳ καιρῷ σωφρόνως καὶ πεφυλαγμένως χρήσασθαι , καὶ μὴ ὅπως ἐκείνων οἱ ἕτεροι τῶν ἑτέρων περιέσονται τοῦτο σκοπεῖν , ἀλλʼ ὅπως ὑμεῖς μηδʼ ὑφʼ ἑτέρων ἐνοχλῆσθε . καὶ γὰρ ἄτοπον ἐκείνους μὲν ἑκατέρους τὸ σφίσιν αὐτοῖς λυσιτελοῦν , μὴ τὸ ὑμῖν ζητοῦντας ἀπεσταλκέναι δεῦρο , ὑμᾶς δὲ τἀκείνων ἔμπροσθεν θεῖναι τῶν ὑμῖν αὐτοῖς συμφερόντων . σκέψασθε δὴ πρὸς Διὸς ὁπότεροι βελτίω λέγουσι καὶ μετριώτερα , οἱ πράγματʼ ἔχειν καὶ τοὺς ἑτέρους ἀμύνεσθαι καὶ ἐν ἐχθρῶν τάξει τοῦτο ποιεῖν κελεύοντες , ἢ ὁ
Lemmas: πρᾶγμα αἴτιος εἰμί δέω ὁ μηδέ νῦν ἡσυχάζω , κοινός ἀμφότερος εἰμί οὗτος . ὥστε ὅς μετά ὁ ἕτερος εἰμί δίκαιος , οὗτος ὁ ἕτερος παροράω ἁμαρτάνω δοκέω . ἔπειτα εἰ μέν δέω μνημονεύω ὅς ἀδικέω ὑπό ἀμφότερος , οὐδέτερος προστίθημι · εἰ δέ ἀφίημι ὁ μέμψις , οὐ δή που ὁ μέν , ὁ δέ οὐ , ἀλλά ἀμφότερος ὅμοιος ἀφίημι . οὗτος δέ οὕτως ἔχω οὐ ἔχω ὅς αἱρέω , ἄμφω ὑπάρχω αὐτός δίκαιος . ὅλος δέ πῶς οὐ εἰμί ἄτοπος , ὅς ἄν οὕτως τυγχάνω καί βοηθέω δέω κατά ὁ ὁ μή μνησικακέω λόγος , οὗτος ὁ ἕτερος συναναιρέω ἐξεπίτηδες ; ὥστε εἰ δέω μέν βοηθέω , οὗτος δέ ἀμήχανος ἀμφότερος , ὁ ὁ μή δέω ἐγκαλέω λόγος εἰς ὁ μέσος κατέρχομαι , ὁ μήτε οὗτος βοηθέω , ὅτι ἐκεῖνος δέω , μήτε ἐκεῖνος , ὅτι καί οὗτος ὀφείλω . ὥστε ὅτι οὐ μνησικακέω , διά οὗτος οὐ βοηθητέος . συμβαίνω δέ ὅς μάλα ἄν τις εὔχομαι , Θηβαῖος καί Λακεδαιμόνιος συμπίπτω καί σύ δίδωμι σχολή καιρός καί ἀνάπαυσις , αὐτός δέ ἀνήνυτος πόλεμος συνέχω , θεός τις , ὡς ἐγώ δοκέω , προστασία καί πρόνοια περί ὁ ἡμέτερος πόλις . εἴτε γάρ δίκη βούλομαι λαμβάνω παρά αὐτός , πραγματεία δέω καί κίνδυνος , εἴτε ἡσυχία ἄγω , ἄθωος εἰμί καταλείπω ἐκεῖνος . νῦν τοίνυν οὕτως ὑπό ὁ δαιμόνιον ὁ πρᾶγμα στρατηγέω , ὥστε οἴκοι κάθημαι σύ ὑπάρχω αὐτός τιμωρέω διά αὐτός . δέω δή τοιοῦτος καιρός σώφρων καί πεφυλαγμένως χράω , καί μή ὅπως ἐκεῖνος ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος περιέρχομαι οὗτος σκοπέω , ἀλλά ὅπως σύ μηδέ ὑπό ἕτερος ἐνοχλέω . καί γάρ ἄτοπος ἐκεῖνος μέν ἑκάτερος ὁ σφεῖς αὐτός λυσιτελέω , μή ὁ σύ ζητέω ἀποστέλλω δεῦρο , σύ δέ ἐκεῖνος ἔμπροσθεν τίθημι ὁ σύ αὐτός συμφέρω . σκοπέω δή πρός Ζεύς ὁπότερος ἀγαθός λέγω καί μέτριος , ὁ πρᾶγμα ἔχω καί ὁ ἕτερος ἀμύνω καί ἐν ἐχθρός τάξις οὗτος ποιέω κελεύω , ἤ ὁ