aelius-aristides.leuktriko-s-e-u-pe-r-mhdete-rois-bohqei-n 471
πεποιήκασι τὴν πόλιν δεῖ σκοπεῖν , οὐκ ἀξιῶ Θηβαίων μὲν τὰς εὐεργεσίας λέγειν , Λακεδαιμονίων δὲ τὰ ἀδικήματα , οὐδʼ αὖ τοὐναντίον , ἀλλʼ ἀμφοτέρων ὅσʼ εὖ πεποιήκασι λέγειν . εἰ δὲ τὴν ἀγνωμοσύνην αὐτῶν ἐξετάζειν δεῖ , μὴ τὴν μὲν τῶν ἑτέρων ἐπιδεικνύναι , τὴν δὲ τῶν ἑτέρων ἐπικρύπτειν ἐν οἷς εὖ πεποιήκασιν , ἀλλʼ ἐπειδήπερ ἀμφοτέροις τὰ καὶ τὰ ὑπάρχει , δυοῖν θάτερον , ἢ ὡς εὐεργέτας ὄντας ἀμφοτέρους μηδετέρους ἀδικῶμεν , ἢ κακόνους ἀμφοτέρους κρίναντες μηδετέροις βοηθῶμεν . καὶ μὴν εἴ γε ἀμφοτέροις ἀποδοῦναι δεῖ τὴν ἀξίαν , διʼ ἃ μὲν ἠδικήκασιν ἡμᾶς τὸ μὴ τυχεῖν τῆς βοηθείας , ἀνθʼ ὧν δʼ εὖ πεποιήκασι τὸ μὴ κακῶς παθεῖν ἑκατέροις ὑπαρχέτω , καὶ οὕτως πρὸς ἄμφω καλῶς ὑμῖν ἐσκέψεται . ἂν δʼ ἐπὶ τούτους ἢ ʼκείνους ἀποκλίνητε , οὐδετέροις δικαίως χρήσεσθε , τοὺς μὲν ὄντων ὧν ἠδικήκασιν εὖ ποιοῦντες , τοὺς δὲ ὄντων ὧν εὐεργετήκασι διαφθείραντες , παρὸν ταμιεύσασθαι τὸ δίκαιον , καὶ τοσοῦτον τῆς περὶ τοὺς ἑτέρους σπουδῆς ἀφελεῖν , ὅσον οὐ δεῖ τοὺς ἑτέρους μισοῦντας ὑπερβάλλειν . εἰ δὲ δεῖ καὶ τοῦτʼ εἰπεῖν , ἡγοῦμαι Θηβαίοις μὲν ἡμᾶς ὧν οὐ συνεισέβαλλον Λακεδαιμονίοις καὶ ὧν Θρασύβουλον ἐδέξαντο ἀποδεδωκέναι χάριν αὐτάρκη , Λύσανδρον ἀποκτείναντας καὶ τἄλλα ὅσα σύνιστε συμπράξαντας · Λακεδαιμονίοις δʼ ἀντὶ τῆς ψήφου νῦν ἀποδοῦναι δεῖν τὴν χάριν , τὸ παρὸν μετὰ Θηβαίων ἀνελεῖν αὐτοὺς μὴ ποιῆσαι τοῦτο · καὶ τοῖς μὲν τοσοῦτον ἰσχῦσαι τὴν συμμαχίαν , ὅσον μὴ τοῖς Λακεδαιμονίοις ὑμᾶς προσθέσθαι , Λακεδαιμονίοις δὲ τοσοῦτον τὴν τότε εὐγνωμοσύνην , ὅσον μὴ καὶ νῦν ὑμᾶς μετὰ Θηβαίων γενέσθαι . ἀνισοῖ δʼ αὐτοὺς κἀκεῖνο , ὅτι οὔτε Λακεδαιμονίοις εὔλογον βοηθεῖν , ἐπειδήπερ τὰς πίστεις παρέβησαν , οὔτε Θηβαίοις , ἐπειδήπερ ἔχουσιν ἰσχυρὰν ἤδη παρʼ αὐτῶν τὴν δίκην . οὔτʼ οὖν ἐκείνοις συνεπεμβῆναι καλὸν οὔτε τούτους κωλῦσαι δικαίως ἀγανακτοῦντας . ἐξερήσομαι δὲ τοὺς ὑπὲρ ἑκατέρων εἰρηκότας χωρὶς οὕτως . ἄνδρες , οἳ Λακεδαιμονίοις συνείπατε , τί σπουδάζετε ; βούλεσθε μὴ λαβεῖν τοὺς Θηβαίους τὴν
Lemmas: ποιέω ὁ πόλις δέω σκοπέω , οὐ ἀξιόω Θηβαῖος μέν ὁ εὐεργεσία λέγω , Λακεδαιμόνιος δέ ὁ ἀδίκημα , οὐδέ αὖ ἐναντίος , ἀλλά ἀμφότερος ὅσος εὖ ποιέω λέγω . εἰ δέ ὁ ἀγνωμοσύνη αὐτός ἐξετάζω δέω , μή ὁ μέν ὁ ἕτερος ἐπιδείκνυμι , ὁ δέ ὁ ἕτερος ἐπικρύπτω ἐν ὅς εὖ ποιέω , ἀλλά ἐπειδή ἀμφότερος ὁ καί ὁ ὑπάρχω , δύο ἕτερος , ἤ ὡς εὐεργέτης εἰμί ἀμφότερος μηδέτερος ἀδικέω , ἤ κακόνους ἀμφότερος κρίνω μηδέτερος βοηθέω . καί μήν εἰ γε ἀμφότερος ἀποδίδωμι δέω ὁ ἀξία , διά ὅς μέν ἀδικέω ἐγώ ὁ μή τυγχάνω ὁ βοήθεια , ἀντί ὅς δέ εὖ ποιέω ὁ μή κακός πάσχω ἑκάτερος ὑπάρχω , καί οὕτως πρός ἄμφω καλός σύ σκοπέω . ἐάν δέ ἐπί οὗτος ἤ ἐκεῖνος ἀποκλίνω , οὐδέτερος δίκαιος χράω , ὁ μέν εἰμί ὅς ἀδικέω εὖ ποιέω , ὁ δέ εἰμί ὅς εὐεργετέω διαφθείρω , πάρειμι ταμιεύω ὁ δίκαιος , καί τοσοῦτος ὁ περί ὁ ἕτερος σπουδή ἀφαιρέω , ὅσος οὐ δέω ὁ ἕτερος μισέω ὑπερβάλλω . εἰ δέ δέω καί οὗτος λέγω , ἡγέομαι Θηβαῖος μέν ἐγώ ὅς οὐ συνεισβάλλω Λακεδαιμόνιος καί ὅς Θρασύβουλος δέχομαι ἀποδίδωμι χάρις αὐτάρκης , Λύσανδρος ἀποκτείνω καί ἄλλος ὅσος σύνοιδα συμπράσσω · Λακεδαιμόνιος δέ ἀντί ὁ ψῆφος νῦν ἀποδίδωμι δέω ὁ χάρις , ὁ πάρειμι μετά Θηβαῖος ἀναιρέω αὐτός μή ποιέω οὗτος · καί ὁ μέν τοσοῦτος ἰσχύω ὁ συμμαχία , ὅσος μή ὁ Λακεδαιμόνιος σύ προστίθημι , Λακεδαιμόνιος δέ τοσοῦτος ὁ τότε εὐγνωμοσύνη , ὅσος μή καί νῦν σύ μετά Θηβαῖος γίγνομαι . ἀνισόω δέ αὐτός ἐκεῖνος , ὅτι οὔτε Λακεδαιμόνιος εὔλογος βοηθέω , ἐπειδή ὁ πίστις παραβαίνω , οὔτε Θηβαῖος , ἐπειδή ἔχω ἰσχυρός ἤδη παρά αὐτός ὁ δίκη . οὔτε οὖν ἐκεῖνος συνεπεμβαίνω καλός οὔτε οὗτος κωλύω δίκαιος ἀγανακτέω . ἐκλέγω δέ ὁ ὑπέρ ἑκάτερος λέγω χωρίς οὕτως . ἀνήρ , ὅς Λακεδαιμόνιος συλλέγω , τίς σπουδάζω ; βούλομαι μή λαμβάνω ὁ Θηβαῖος ὁ