aelius-aristides.leuktriko-s-e-u-pe-r-mhdete-rois-bohqei-n 467
ἐνδείξασθαι . ἐπεὶ τί δεῖ λέγειν , νῦν οὐχ ἵνα Θηβαίοις χαρίσωμαι παρελήλυθα , κᾆτα κελεύειν βοηθεῖν αὐτοῖς , ἢ πάλιν οὐκ ἐθέλων χαρίσασθαι Λακεδαιμονίοις , εἶτα προστάττειν ὑμῖν κινδυνεύειν ὑπὲρ αὐτῶν ; εἰ γάρ ἐστιν ἀληθὲς τοῦτο τὸ σχῆμα ἀμφοτέροις καὶ δεῖ πιστεύειν αὐτοῖς ὥσπερ ἔγωγε φημὶ δεῖν , οὑμὸς ἔχει χώραν λόγος ἀμφοτέροις ἐκποδὼν στῆναι . νῦν δὲ ὥσπερ ζητούντων ὑμῶν τίσι πολεμήσετε , ἀλλʼ οὐχ ὃ τῇ πόλει συμφέρει πράττειν ὀφειλόντων , οὕτως οἱ μὲν τοῖς , οἱ δὲ τοῖς κελεύουσι πολεμεῖν , ὡς εἰ μὴ κινδυνεύσετε ζημίας οὔσης . τοῦτο δʼ ἢν ἐν μέσῳ κείμενον , τὸ μηδετέροις οἰκείως ἔχουσι τὰ ὑμέτερʼ αὐτῶν πράττειν παραινεῖν ὑμῖν · οὗ λυσιτελέστερον οὐδέν ἐστι τῇ πόλει , οὐδʼ ὅ τι μᾶλλον καὶ τοὺς ἐν ἡλικίᾳ διατηρήσει , καὶ ναυσὶ καὶ χρήμασι καὶ πᾶσιν ἔσται σωτήριον . λέγουσι δὲ ὡς πολλοὺς ὑπὲρ πολλῶν ᾕρησθε κινδύνους καὶ αὐτοὶ καὶ οἱ πρόγονοι , καὶ λέγουσιν ἀληθῆ . ἀλλʼ εἰ τῶν ἄλλων οὕτω προνοεῖσθε , ὥστʼ εἰ καὶ πολεμεῖν ὑπὲρ αὐτῶν δέοι μὴ κατοκνεῖν , πῶς οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν γε αὐτῶν μέχρι τοῦ μὴ κινδυνεῦσαι παρὰ καιρὸν προνοήσεσθε ; οὐ γὰρ δή που τὰ μὲν τῶν ἄλλων συμφέροντα καὶ μετὰ κινδύνων βεβαιοῦν ἄξιον , τὰ δʼ ἡμέτερα αὐτῶν οὐδʼ ἡσυχῆ . ἔπειτα εἴ τις βούλεται σκέψασθαι διὰ τί ποθʼ ἡμῶν εὐδοκίμησαν οἱ πατέρες , πότερον διʼ αὐτὸ τὸ πλεῖν καὶ στρατεύεσθαι καὶ φιλοκινδύνως ἔχειν , ἢ διὰ τὸ σχῆμα τῶν ἔργων καὶ τὰς προφάσεις εὐλόγους καὶ ἀναγκαίας οὔσας , οὐκ ἂν , οἶμαι , φαίη διʼ ἐκεῖνα . λῃστῶν γὰρ ἂν αὐτοῖς ἔπαινον καὶ καταποντιστῶν ἀνατιθείη , εἰ τοῦτο θαυμάζοι καὶ ζηλωτὸν ἡγοῖτο τὸ τοῖς κινδύνοις ἀεὶ σφᾶς αὐτοὺς ὑποτεθεικέναι . ἀλλʼ οἶμαι τὸ τοὺς βαρβάρους ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ἀμύνεσθαι καὶ μηδαμοῦ προΐεσθαι διὰ μαλακίαν τὰ δίκαια , τοῦτʼ ἐνδόξους ἐποίησεν αὐτοὺς εἰκότως . ἀλλʼ οὐχ ὁ νῦν πόλεμος τοιαύτην ἔχει τάξιν , ὥστʼ ἢ διʼ ἀνάγκην ὑμᾶς μετέχειν αὐτοῦ , ἢ διὰ προστασίαν , ἢ διὰ τοιούτου τινὸς δικαίου λόγον . αὐτὸ γὰρ τοῦτο πρῶτον οὐκ ἔνεστι διακρῖναι ποτέροις δεῖ βοηθεῖν . διὰ τί ; διʼ ἓν μὲν ἐκεῖνο , ὅτι εἰ τὸ πολλοῖς ἡμᾶς συνεπειλῆφθαι
Lemmas: ἐνδείκνυμι . ἐπεί τίς δέω λέγω , νῦν οὐ ἵνα Θηβαῖος χαρίζω παρέρχομαι , εἶτα κελεύω βοηθέω αὐτός , ἤ πάλιν οὐ ἐθέλω χαρίζω Λακεδαιμόνιος , εἶτα προστάσσω σύ κινδυνεύω ὑπέρ αὐτός ; εἰ γάρ εἰμί ἀληθής οὗτος ὁ σχῆμα ἀμφότερος καί δέω πιστεύω αὐτός ὥσπερ ἐγώ φημί δέω , ἐμός ἔχω χώρα λόγος ἀμφότερος ἐκποδών ἵστημι . νῦν δέ ὥσπερ ζητέω σύ τίς πολεμέω , ἀλλά οὐ ὅς ὁ πόλις συμφέρω πράσσω ὀφείλω , οὕτως ὁ μέν ὁ , ὁ δέ ὁ κελεύω πολεμέω , ὡς εἰ μή κινδυνεύω ζημία εἰμί . οὗτος δέ ἐάν ἐν μέσος κεῖμαι , ὁ μηδέτερος οἰκεῖος ἔχω ὁ ὑμέτερος αὐτός πράσσω παραινέω σύ · ὅς λυσιτελής οὐδείς εἰμί ὁ πόλις , οὐδέ ὅς τις μάλα καί ὁ ἐν ἡλικία διατηρέω , καί ναῦς καί χρῆμα καί πᾶς εἰμί σωτήριος . λέγω δέ ὡς πολύς ὑπέρ πολύς αἱρέω κίνδυνος καί αὐτός καί ὁ πρόγονος , καί λέγω ἀληθής . ἀλλά εἰ ὁ ἄλλος οὕτως προνοέω , ὥστε εἰ καί πολεμέω ὑπέρ αὐτός δέω μή κατοκνέω , πῶς οὐ ὑπέρ σύ γε αὐτός μέχρι ὁ μή κινδυνεύω παρά καιρός προνοέω ; οὐ γάρ δή που ὁ μέν ὁ ἄλλος συμφέρω καί μετά κίνδυνος βεβαιόω ἄξιος , ὁ δέ ἡμέτερος αὐτός οὐδέ ἡσυχῆ . ἔπειτα εἰ τις βούλομαι σκοπέω διά τίς ποτέ ἐγώ εὐδοκιμέω ὁ πατήρ , πότερος διά αὐτός ὁ πλέω καί στρατεύω καί φιλοκίνδυνος ἔχω , ἤ διά ὁ σχῆμα ὁ ἔργον καί ὁ πρόφασις εὔλογος καί ἀναγκαῖος εἰμί , οὐ ἄν , οἴομαι , φημί διά ἐκεῖνος . λῃστής γάρ ἄν αὐτός ἔπαινος καί καταποντιστής ἀνατίθημι , εἰ οὗτος θαυμάζω καί ζηλωτός ἡγέομαι ὁ ὁ κίνδυνος ἀεί σφεῖς αὐτός ὑποτίθημι . ἀλλά οἴομαι ὁ ὁ βάρβαρος ὑπέρ ὁ Ἕλλην ἀμύνω καί μηδαμοῦ προίημι διά μαλακία ὁ δίκαιος , οὗτος ἔνδοξος ποιέω αὐτός ἔοικα . ἀλλά οὐ ὁ νῦν πόλεμος τοιοῦτος ἔχω τάξις , ὥστε ἤ διά ἀνάγκη σύ μετέχω αὐτός , ἤ διά προστασία , ἤ διά τοιοῦτος τις δίκαιος λόγος . αὐτός γάρ οὗτος πρῶτος οὐ ἔνειμι διακρίνω πότερος δέω βοηθέω . διά τίς ; διά εἷς μέν ἐκεῖνος , ὅτι εἰ ὁ πολύς ἐγώ συνεπιλαμβάνομαι