aelius-aristides.leuktriko-s-d-u-pe-r-qhbai-wn-deu-teros 464
προστάτας τοὺς αὐτοὺς μὰ τοὺς θεοὺς ἔγωγε οὐκ ἐπινοῶ . ἀλλὰ κἂν ἐξ ἴσου δέῃ τὴν συμμαχίαν ποιεῖσθαι , θαρρῶν ἂν εἴποιμι Θηβαίους μᾶλλον αἱρεῖσθαι , οὓς ὅτι κρείττους Λακεδαιμονίων αὐτοὶ λέγουσιν οὗτοι . τὸ δὲ τοῖς κεκρατημένοις καὶ τοῖς ἠτυχηκόσιν εἰς ἴσον ἐλθεῖν οὐδʼ ὑπερβολὴν αἰσχύνης ἀπολιπεῖν νομίζω . πότε γὰρ πλεῖον , ὦ Ἀθηναῖοι , Λακεδαιμονίων ἕξομεν , εἰ νῦν ὅτʼ εἰς χρείαν ἡμῶν ἐληλύθασιν , ἐξ ἴσου γιγνόμενοι στέρξομεν ; εἰ δʼ ἐπωνυμίας σεμνότητα σκοποῦσιν , ἢ πρὸς δόξαν ὀνόματος τὰ τοιαῦτα κρίνουσιν , ἀρχηγέται Θηβαῖοι τούτων εἰσὶν οὓς θαυμάζουσι . μὴ οὖν ὡς φαυλοτέρους ἀναινέσθων , ἐπεὶ ὅτι γε εὐπρέπεια ταῦτʼ ἐστὶ ῥημάτων καὶ οὐδὲν οἷον ἂν δόξειέ τις ἐγὼ δείξω ῥᾳδίως ἐπʼ αὐτοφώρῳ . εἰ γὰρ ἠτυχήκασι Λακεδαιμόνιοι καὶ καταπεπτώκασι καὶ οὐδʼ ὁτιοῦν αὐτοῖς καταλείπεται , παραδόντες αὑτοὺς καὶ εἰσαγαγόντες ὑμᾶς εἰς τὴν πόλιν , ὥσπερ εἰς τὴν ἡμετέραν αὐτοί ποτʼ εἰσῆλθον , οὕτως εὑρισκέσθων τὴν σωτηρίαν · καὶ μὰ τὸν Δίʼ οὐ πολλοί με φθάσουσιν , ἀλλὰ πρῶτος ἀναστὰς κελεύσω τοῖς Θηβαίοις ἀνταίρειν , ἂν μὴ πείθωνται λόγῳ μηδʼ ἀπέχωνται τῶν ἀνδρῶν . ἀλλʼ οὐ ποιήσουσιν οὐδέποτʼ , οἶμαι , ταῦτα Λακεδαιμόνιοι · πόθεν ; ἐπεὶ καλῶ τοὺς πρέσβεις , καὶ θεωρεῖτε . μικρὸν οὖν ὕστερον ὑμῖν ἐξέσται τούτου πεῖραν λαβεῖν · νῦν δʼ ἔτι μοι μικρὸν προσθεῖναι δότε . ὑπῆλθε γάρ με λέγοντα μεταξὺ τὸ τῆς παλαιᾶς βοηθείας , ἣν ἐν τοῖς ἐσχάτοις καιροῖς λαβόντες παρʼ ἡμῶν αἰτήσαντες αὐτοὶ τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ νῦν ἐλθόντες κατέπεμψαν , συνεστηκότος μὲν τοῦ πολέμου καὶ ἀκμάζοντος αὐτοῖς , ὄντες δʼ ἐν χρείᾳ συμμάχων , τοῖς δʼ ἄλλοις ἅπασι τοῖς παροῦσι χρώμενοι , καὶ οὐδʼ ἂν αὐτῶν αἰτουμένων συγχωρήσαντες ἀπελθεῖν ἐκείνων οὐδέσιν . ἂν οὖν , ὦ Ἀθηναῖοι , καὶ νῦν ταυτὸν ποιήσωσι καὶ φῶσι μηκέτι χρῄζειν ὑμῶν . ἤτοι νὴ Δίʼ ὑποπτεύσαντες ἢ καὶ ὁπωσοῦν δόξαν αὐτοῖς , οἱ δʼ ἄνδρες ὑβρισταὶ καὶ κρυψίνοι , ἦ που χαρίεντα πεπονθότες ἄπιμεν καὶ ὑπʼ ἐκείνων ὑβρισμένοι καὶ τούτους παρεορακότες , ἐχθροὺς δʼ ἀμφοτέρους ἔχοντες τὸ λοιπόν .
Lemmas: προστάτης ὁ αὐτός μά ὁ θεός ἐγώ οὐ ἐπινοέω . ἀλλά ἐάν ἐκ ἴσος δέω ὁ συμμαχία ποιέω , θαρσέω ἄν λέγω Θηβαῖος μάλα αἱρέω , ὅς ὅτι κρατύς Λακεδαιμόνιος αὐτός λέγω οὗτος . ὁ δέ ὁ κρατέω καί ὁ ἀτυχέω εἰς ἴσος ἔρχομαι οὐδέ ὑπερβολή αἰσχύνη ἀπολείπω νομίζω . πότε γάρ πολύς , ὦ Ἀθηναῖος , Λακεδαιμόνιος ἔχω , εἰ νῦν ὅτε εἰς χρεία ἐγώ ἔρχομαι , ἐκ ἴσος γίγνομαι στέργω ; εἰ δέ ἐπωνυμία σεμνότης σκοπέω , ἤ πρός δόξα ὄνομα ὁ τοιοῦτος κρίνω , ἀρχηγέτης Θηβαῖος οὗτος εἰμί ὅς θαυμάζω . μή οὖν ὡς φαῦλος ἀναίνομαι , ἐπεί ὅτι γε εὐπρέπεια οὗτος εἰμί ῥῆμα καί οὐδείς οἷος ἄν δοκέω τις ἐγώ δείκνυμι ῥᾴδιος ἐπί αὐτόφωρος . εἰ γάρ ἀτυχέω Λακεδαιμόνιος καί καταπίπτω καί οὐδέ ὁστισοῦν αὐτός καταλείπω , παραδίδωμι ἑαυτοῦ καί εἰσάγω σύ εἰς ὁ πόλις , ὥσπερ εἰς ὁ ἡμέτερος αὐτός ποτέ εἰσέρχομαι , οὕτως εὑρίσκω ὁ σωτηρία · καί μά ὁ Ζεύς οὐ πολύς ἐγώ φθάνω , ἀλλά πρῶτος ἀνίστημι κελεύω ὁ Θηβαῖος ἀνταίρω , ἐάν μή πείθω λόγος μηδέ ἀπέχω ὁ ἀνήρ . ἀλλά οὐ ποιέω οὐδέποτε , οἴομαι , οὗτος Λακεδαιμόνιος · πόθεν ; ἐπεί καλέω ὁ πρέσβυς , καί θεωρέω . μικρός οὖν ὕστερον σύ ἔξεστι οὗτος πεῖρα λαμβάνω · νῦν δέ ἔτι ἐγώ μικρός προστίθημι δίδωμι . ὑπέρχομαι γάρ ἐγώ λέγω μεταξύ ὁ ὁ παλαιός βοήθεια , ὅς ἐν ὁ ἔσχατος καιρός λαμβάνω παρά ἐγώ αἰτέω αὐτός ὁ αὐτός τρόπος ὅς νῦν ἔρχομαι καταπέμπω , συνίστημι μέν ὁ πόλεμος καί ἀκμάζω αὐτός , εἰμί δέ ἐν χρεία σύμμαχος , ὁ δέ ἄλλος ἅπας ὁ πάρειμι χράω , καί οὐδέ ἄν αὐτός αἰτέω συγχωρέω ἀπέρχομαι ἐκεῖνος οὐδής . ἐάν οὖν , ὦ Ἀθηναῖος , καί νῦν τατός ποιέω καί φημί μηκέτι χρῄζω σύ . ἤτοι νή Ζεύς ὑποπτεύω ἤ καί ὁπωσοῦν δοκέω αὐτός , ὁ δέ ἀνήρ ὑβριστής καί κρυψίνους , ἦ που χαρίεις πάσχω ἀπέρχομαι καί ὑπό ἐκεῖνος ὑβρίζω καί οὗτος παροράω , ἐχθρός δέ ἀμφότερος ἔχω ὁ λοιπός .