aelius-aristides.leuktriko-s-d-u-pe-r-qhbai-wn-deu-teros 461
ἀστυγείτοσι καὶ συμμάχοις τὰ δίκαια φυλάξαι ; ἢ δέδιμεν μή τινʼ ἔχωμεν ἰσχυρὸν σύμμαχον ; καὶ τί γένοιτʼ ἂν αἴσχιον ἢ εἴ τις ἀκούσειεν ὅτι Ἀθηναῖοι βούλονται μηδένα τῶν αὐτῶν συμμάχων εὐτυχεῖν ; καὶ μὴν εἰ τοὺς ἔχοντας δύναμιν φευξόμεθα , τίνας εὐξόμεθʼ ὑμῖν ὑπάρχειν ; ἡμεῖς Κερκυραίους ποτʼ ἐδεξάμεθα ἐκσπόνδους ὄντας , συμφέρειν κρίναντες δηλονότι προκαταλαβεῖν αὐτοὺς , ἐπειδήπερ ἴσχυον , καὶ νῦν εὖ οἶδʼ ὅτι , εἰ τοῖς Θηβαίοις μηδὲν ὑπῆρχε κοινὸν πρὸς τὴν πόλιν , ἄλλως δʼ ἔχοντες δύναμιν ἑωρῶντο , πάντες ἂν ἔφασκον περὶ πλείστου ποιεῖσθαι οἰκειώσασθαι τοὺς ἄνδρας καὶ ἐφʼ ἡμᾶς ἀγαγεῖν καὶ διʼ ἡμῶν ποιήσασθαι . νῦν τοίνυν ἥκουσιν αὐτόματοι , καὶ τοῦτό εἰσι πεπεισμένοι συνεζεῦχθαι τῇ πόλει καὶ μὴ ἀποστατεῖν , ἄν τις αὐτοὺς δέχηται . καίτοι φρουρὰν μὲν ἤδη τινὲς ἐγκαταστᾶσαν ἐξέβαλον καὶ ὑποκύψαντες βίᾳ κατέδραμον , καὶ πάνθʼ ὡς εἰπεῖν ὅσʼ ἂν ἐκ προσαγωγῆς πραχθῇ ῥᾳδίως ἐπὶ καιροῦ λύεται · εὔνοια δʼ ἑκούσιος , μέχρι ἂν τῶν δικαίων τυγχάνῃ , διαρκέστατόν ἐστι . σκοπῶ δὲ κἀκεῖνο , εἰ μὴ ἐποιήσαντο τὴν εἰρήνην οἱ Λακεδαιμόνιοι ταύτην δὴ τὴν καλὴν , ἆρʼ ἄλλο τι ἢ πολεμοῦντες ἂν διετελοῦμεν πρὸς αὐτοὺς μέχρι νῦν , ἡμεῖς τε καὶ οἱ Θηβαῖοι , συνεστηκότες ὡς συνεστήκειμεν . εὔδηλον τοῦτʼ ἔστιν . εἰ τοίνυν μηδὲν ἐπεξαμαρτόντες πολεμίοις ἂν ἐχρῶνθʼ ἡμῖν , πῶς οὐ νῦν τοῖς αὐτοῖς χρήσονται δικαίως , ὅτε καὶ τοῦτʼ αὐτὸ προσηδικήκασι , τὸ τοιαύτην εἰρήνην συνθέσθαι ; εἰ δὲ δὴ καὶ μὴ συντέθεινται μόνον , ἀλλὰ καὶ παραβεβήκασιν αὐτὴν ταύτην , πῶς οὐκέτι μᾶλλον ἐπʼ αὐτοὺς βοηθητέον ; οὐ γὰρ λύει τὴν ἐκείνων κατηγορίαν ἡ μὴ Θηβαίων δύναμις νῦν · οὐ γὰρ διὰ τοῦτο ἐπῆλθον αὐτοῖς , ἵνʼ ἰσχυροὺς ποιήσωσιν , οὐδʼ ἵνα ταῦθʼ ἃ νῦν πάθωσιν ὑπʼ αὐτῶν—καὶ γὰρ ἂν ἐμεμήνεσαν , εἰ ταῦτʼ ἐσπούδαζον—ἀλλʼ οἶμαι ταῦτα μὲν τύχῃ γέγονε , τὸ δʼ ἐκείνων βούλευμα ἕτερον ἦν · ἡ δὲ τοῦ δικαίου τάξις , ἐάν τε ἀσθενὴς ἐάν τε ἰσχυρὸς ὁ ἐπιβουλευθεὶς ᾖ , τὸν αὐτὸν ἔχει λόγον . μάθοιτε δʼ ἂν μάλιστα εἰ σκέψαισθε ἐκείνως . εἰ μὴ ἐπὶ τοὺς Θηβαίους , ἀλλʼ ἐφʼ ὑμᾶς ἦλθον καὶ
Lemmas: ἀστυγείτων καί σύμμαχος ὁ δίκαιος φυλάσσω ; ἤ δείδω μή τις ἔχω ἰσχυρός σύμμαχος ; καί τίς γίγνομαι ἄν αἰσχρός ἤ εἰ τις ἀκούω ὅτι Ἀθηναῖος βούλομαι μηδείς ὁ αὐτός σύμμαχος εὐτυχέω ; καί μήν εἰ ὁ ἔχω δύναμις φεύγω , τίς εὔχομαι σύ ὑπάρχω ; ἐγώ Κερκυραῖος ποτέ δέχομαι ἐκσπονδος εἰμί , συμφέρω κρίνω δηλονότι προκαταλαμβάνω αὐτός , ἐπειδή ἰσχύω , καί νῦν εὖ οἶδα ὅτι , εἰ ὁ Θηβαῖος μηδείς ὑπάρχω κοινός πρός ὁ πόλις , ἄλλος δέ ἔχω δύναμις ὁράω , πᾶς ἄν φάσκω περί πολύς ποιέω οἰκειόω ὁ ἀνήρ καί ἐπί ἐγώ ἄγω καί διά ἐγώ ποιέω . νῦν τοίνυν ἥκω αὐτόματος , καί οὗτος εἰμί πείθω συζεύγνυμι ὁ πόλις καί μή ἀποστατέω , ἐάν τις αὐτός δέχομαι . καίτοι φρουρά μέν ἤδη τις ἐγκαθίστημι ἐκβάλλω καί ὑποκύπτω βία κατατρέχω , καί πᾶς ὡς λέγω ὅσος ἄν ἐκ προσαγωγή πράσσω ῥᾴδιος ἐπί καιρός λύω · εὔνοια δέ ἑκούσιος , μέχρι ἄν ὁ δίκαιος τυγχάνω , διαρκής εἰμί . σκοπέω δέ ἐκεῖνος , εἰ μή ποιέω ὁ εἰρήνη ὁ Λακεδαιμόνιος οὗτος δή ὁ καλός , ἆρα ἄλλος τις ἤ πολεμέω ἄν διατελέω πρός αὐτός μέχρι νῦν , ἐγώ τε καί ὁ Θηβαῖος , συνίστημι ὡς συνεστακείμω . εὔδηλος οὗτος εἰμί . εἰ τοίνυν μηδείς ἐπεξαμαρτάνω πολέμιος ἄν χράω ἐγώ , πῶς οὐ νῦν ὁ αὐτός χράω δίκαιος , ὅτε καί οὗτος αὐτός προσαδικέω , ὁ τοιοῦτος εἰρήνη συντίθημι ; εἰ δέ δή καί μή συντίθημι μόνος , ἀλλά καί παραβαίνω αὐτός οὗτος , πῶς οὐκέτι μάλα ἐπί αὐτός βοηθητέος ; οὐ γάρ λύω ὁ ἐκεῖνος κατηγορία ὁ μή Θηβαῖος δύναμις νῦν · οὐ γάρ διά οὗτος ἐπέρχομαι αὐτός , ἵνα ἰσχυρός ποιέω , οὐδέ ἵνα οὗτος ὅς νῦν πάσχω ὑπό αὐτῶν—καὶ γάρ ἄν μαίνομαι , εἰ οὗτος ἐσπούδαζον—ἀλλʼ οἴομαι οὗτος μέν τύχη γίγνομαι , ὁ δέ ἐκεῖνος βούλευμα ἕτερος εἰμί · ὁ δέ ὁ δίκαιος τάξις , ἐάν τε ἀσθενής ἐάν τε ἰσχυρός ὁ ἐπιβουλεύω εἰμί , ὁ αὐτός ἔχω λόγος . μανθάνω δέ ἄν μάλα εἰ σκοπέω ἐκεῖνος . εἰ μή ἐπί ὁ Θηβαῖος , ἀλλά ἐπί σύ ἔρχομαι καί