aelius-aristides.leuktriko-s-d-u-pe-r-qhbai-wn-deu-teros 459
ἂν ἑκόντες , οἳ μετὰ τῶν Θηβαίων ἐναντία αὐτοῖς πεπολεμηκότες ἦτε . ὥσπερ τοίνυν , εἰ τῷ ὄντι τοῦθʼ ὑμῖν συνέβη , δικαίως ἂν αὐτοὺς φυλάττεσθαι δεῖν ᾤεσθε τὸ λοιπὸν , οὕτως ἐπειδὴ συμβὰν ἂν , εἰ καιρὸς ὑπῆρξε , φαίνεται , μηδὲν ἧττον φυλάττεσθε . ὧν τε γὰρ τοῖς Θηβαίοις ἀπεμνημονεύκασι κεκοινωνήκατε δή που καὶ ἡ ἐξ ἀρχῆς οἰκεία διαφορὰ πρόσεστιν . ὥσθʼ ὅσῳπερ ἂν τοῖς Θηβαίοις πικρῶς ἔχωσι , διπλάσιον χρὴ δοκεῖν ὑμῖν ὃ νῦν διὰ τὴν χρείαν ἐπικρύπτονται . ἔτι τοίνυν Θηβαίους μὲν οὐδεπώποτε τῆς ἡγεμονίας ἴσασι τυχόντας , οὐδὲ παρʼ ἑκόντων τῶν Ἑλλήνων , ὑμᾶς δὲ πολλοῖς ἔτεσι μείναντας ἐπʼ αὐτῆς , τὸ μὲν πρῶτον εὐνοίᾳ λαβόντας , τὸ πλέον δʼ ὕστερον δυνάμει κατασχόντας · λέγουσι δʼ ἀεὶ πάτριον εἶναι σφίσιν ἡγεῖσθαι τῶν Ἑλλήνων , καὶ τοῦτο μὲν ἐν τῷ πρὸς τὸν Πέρσην πολέμῳ κατʼ ἀμφότερα ἡγοῦντο , τοῦτο δʼ ἡνίκα τὴν ἡμετέραν ἀρχὴν κατέλυσαν . ταῦτʼ οὖν οὐ πάσης ἀδείας ἐστὶ μεστὰ , οὐδʼ ὅσην οἴεταί τις εὐμάρειαν ἔχει . Θηβαῖοι δὲ κἂν αὐτοί μοι σύμβουλοι γενέσθαι δοκοῦσιν ὡς οὐ χρὴ τῶν ἡμετέρων οὐδὲν παρασπᾶν , οὐδʼ ἐμβαίνειν εἰς τὴν θάλατταν , ἣ πᾶσι μᾶλλον ἢ ʼκείνοις προσήκει . ἃ γὰρ μὴ συνίσασιν αὑτοῖς ποτε σχοῦσι , ταῦτʼ οὐδὲ ζητεῖν ἀξιώσουσι · Λακεδαιμονίοις δʼ ἐπεξιόντες καὶ τἀκείνων καθαιροῦντες οὐκ ἀξιώσουσιν οὐδένα αὐτοῖς νεμεσᾶν . εἰ φαίνονται τοίνυν ἐκ τούτων Θηβαῖοι μὲν Λακεδαιμονίοις , οὐχ ὑμῖν , κακόνοι , Λακεδαιμόνιοι δʼ ὑμῖν πολὺ μᾶλλον ἢ Θηβαίοις , πῶς οὐ κατʼ ἀμφότερα τὰ Θηβαίων αἱρετώτερα ; αὐτὸ γὰρ τοῦτο τὸ τοὺς ὑμετέρους ἐχθροὺς μισοῦντας ὑπάρχειν αὐτοὺς πῶς οὐ σφόδρα ὑπὲρ ὑμῶν ἐστιν , ἄνευ τοῦ μηδὲν ὑπολείπεσθαι πρὸς ὑμᾶς πρᾶγμʼ αὐτοῖς ; ἔστι τοίνυν καὶ παρʼ αὐτῆς τῆς πρεσβείας μαρτυρία τις ὑπάρχουσα . νυνὶ γὰρ Λακεδαιμονίους μὲν ἡ συμφορὰ δεῦρʼ ἦχε καὶ ὁ καιρὸς , ὃ πίστεως οὐδεμιᾶς ἐστι δεῖγμα οὐδὲ τοῦ φιλανθρώπως ἔχειν ὑμῖν , Θηβαῖοι δὲ νενικηκότες ἥκουσι καὶ παρακαλοῦσι μετέχειν ὑμᾶς ὧν ηὐτυχήκασιν ·
Lemmas: ἄν ἑκών , ὅς μετά ὁ Θηβαῖος ἐναντίος αὐτός πολεμέω εἰμί . ὥσπερ τοίνυν , εἰ ὁ εἰμί οὗτος σύ συμβαίνω , δίκαιος ἄν αὐτός φυλάσσω δέω οἴομαι ὁ λοιπός , οὕτως ἐπειδή συμβαίνω ἄν , εἰ καιρός ὑπάρχω , φαίνω , μηδείς ἥσσων φυλάσσω . ὅς τε γάρ ὁ Θηβαῖος ἀπομνημονεύω κοινωνέω δή που καί ὁ ἐκ ἀρχή οἰκεῖος διαφορά πρόσειμι . ὥστε ὅσος ἄν ὁ Θηβαῖος πικρός ἔχω , διπλάσιος χρή δοκέω σύ ὅς νῦν διά ὁ χρεία ἐπικρύπτω . ἔτι τοίνυν Θηβαῖος μέν οὐδεπώποτε ὁ ἡγεμονία οἶδα τυγχάνω , οὐδέ παρά ἑκών ὁ Ἕλλην , σύ δέ πολύς ἔτος μένω ἐπί αὐτός , ὁ μέν πρῶτος εὔνοια λαμβάνω , ὁ πολύς δέ ὕστερον δύναμις κατέχω · λέγω δέ ἀεί πάτριος εἰμί σφεῖς ἡγέομαι ὁ Ἕλλην , καί οὗτος μέν ἐν ὁ πρός ὁ Πέρσης πόλεμος κατά ἀμφότερος ἡγέομαι , οὗτος δέ ἡνίκα ὁ ἡμέτερος ἀρχή καταλύω . οὗτος οὖν οὐ πᾶς ἄδεια εἰμί μεστός , οὐδέ ὅσος οἴομαι τις εὐμάρεια ἔχω . Θηβαῖος δέ ἄν αὐτός ἐγώ σύμβουλος γίγνομαι δοκέω ὡς οὐ χρή ὁ ἡμέτερος οὐδείς παρασπάω , οὐδέ ἐμβαίνω εἰς ὁ θάλασσα , ὅς πᾶς μάλα ἤ ’κέϊνος προσήκω . ὅς γάρ μή συνίζω ἑαυτοῦ ποτέ ἔχω , οὗτος οὐδέ ζητέω ἀξιόω · Λακεδαιμόνιος δέ ἐπεξέρχομαι καί ἐκεῖνος καθαιρέω οὐ ἀξιόω οὐδείς αὐτός νεμεσάω . εἰ φαίνω τοίνυν ἐκ οὗτος Θηβαῖος μέν Λακεδαιμόνιος , οὐ σύ , κακόνοος , Λακεδαιμόνιος δέ σύ πολύς μάλα ἤ Θηβαῖος , πῶς οὐ κατά ἀμφότερος ὁ Θηβαῖος αἱρετός ; αὐτός γάρ οὗτος ὁ ὁ ὑμέτερος ἐχθρός μισέω ὑπάρχω αὐτός πῶς οὐ σφόδρα ὑπέρ σύ εἰμί , ἄνευ ὁ μηδείς ὑπολείπω πρός σύ πρᾶγμα αὐτός ; εἰμί τοίνυν καί παρά αὐτός ὁ πρεσβεία μαρτυρία τις ὑπάρχω . νυνί γάρ Λακεδαιμόνιος μέν ὁ συμφορά δεῦρο ἄγω καί ὁ καιρός , ὅς πίστις οὐδείς εἰμί δεῖγμα οὐδέ ὁ φιλάνθρωπος ἔχω σύ , Θηβαῖος δέ νικάω ἥκω καί παρακαλέω μετέχω σύ ὅς εὐτυχέω ·