aelius-aristides.leuktriko-s-d-u-pe-r-qhbai-wn-deu-teros 460
οὗ τί γένοιτʼ ἂν μεῖζον σύμβολον τοῦ πιστῶς ἔχειν ὑμῖν ; ἆρʼ οὐκ ἐξ ἁπάντων ἀδεέστερα καὶ ἀδολώτερα φαίνεται ; εἰ δὲ δεῖ πρὸς ἀναιδῆ διαβολὴν εὐγνωμοσύνης ὑπερβολῇ χρήσασθαι , τὸ μὲν μέλλον ἀφῶμεν · πολλὰ γὰρ ἐν τῷ παντὶ χρόνῳ γένοιτʼ ἂν ἃ καὶ προειδέναι ἀμήχανον καὶ προπιστεύειν οὐκ ἔνεστιν · ἐκ δὲ τῶν ἤδη γεγενημένων καὶ περὶ ὧν οὐδεμία τίς ἐστιν ἀμφισβήτησις , Θηβαίους αἱρούμενοι τὰ δίκαια ποιήσοντες ἐσμὲν δῆλοι , τοῦτο μὲν ἀνθʼ ὧν ὑπῆρξαν εἰς ὑμᾶς εὐεργεσιῶν , τοῦτο δὲ ἀνθʼ ὧν διὰ ταῦτα καὶ πρότερον αὐτοὺς προσηκάμεθα , τοῦτο δὲ ἀνθʼ ὧν Λακεδαιμόνιοι καὶ ἡμῖν ἀμέτρως κἀκείνοις ἀδίκως κέχρηνται . εἰ δʼ ὑπὲρ μὲν τοῦ μέλλοντος οὐκ ἐνέσται διισχυρίσασθαι , τὰ παρελθόντα δὲ ἀφʼ ὧν τὸ δίκαιον κρίνεται σιωπᾶν ἡμῖν προστάξουσιν οἱ μέχρι τοσούτου φιλοῦντες Λακεδαιμονίους , ὅσον τοῦ Θηβαίους μισεῖν ἀφελεῖν ἦν ἄξιον , ἄλλο τι λοιπὸν ἢ νεύματι τὴν βοήθειαν δεήσει δεικνύναι ; οὐ γὰρ εἰπεῖν γε δήπουθεν οὐδὲν ἐξέσται . καὶ τίς ἂν ταύτης τῆς ἀλογίας ἀνάσχοιτο ; ἄξιον δʼ ἐτάσαι τὴν Λακεδαιμονίων δεινότητα καὶ τὸν τρόπον ὅντινα ἀεὶ χρῶνται τοῖς πράγμασιν . οὗτοι πολεμήσαντες ἡμῖν πολέμους δύο , τόν τε Δεκελεικὸν τὸν πρότερον καὶ τὸν ὕστερον τουτονὶ τὸν Κορινθιακὸν , πῶς ἐχρήσαντο ἀμφοτέροις ; ἐπʼ ἐκεῖνόν τε βασιλέα σύμμαχον ἐκάλεσαν , διʼ οὗ μάλιστα ἡγοῦντο ἡμᾶς καταλύσειν , καὶ τοῦτον διὰ τοῦ αὐτοῦ τούτου κατέθεντο πέμψαντες Ἀνταλκίδην , ὃς ἐξέδωκε τοὺς Ἕλληνας αὐτῷ , μισθὸν τῆς εἰρήνης , καὶ ταύτην τελευτὴν ἀμφοτέροις ἐπέθηκαν . εἶτα Λακεδαιμονίους μὲν οὐδὲν κωλύσει διʼ ὅτου ποτʼ ἂν οἴωνται τρόπου πλέον ἕξειν , τούτῳ χρῆσθαι , ἡμεῖς δʼ εἴ τινας τῶν ὑπαρχόντων ἰσχυροὺς ἡ τύχη πεποίηκε , τούτους ἐγκαταλείψομεν ; καὶ μὴν οὐ τηλικοῦτόν ἐστι τὸ Ἀθηναίους Θηβαίοις προσθέσθαι κατὰ Λακεδαιμονίων , ἡλίκον τὸ Λακεδαιμονίους τῷ Πέρσῃ προσθεμένους ἐκδοῦναι τοὺς Ἕλληνας . ἢ ὅμοιον Ἴωνας καὶ Αἰολέας καὶ Δωριέας προέσθαι διαπραττομένους αὐτούς τι καὶ μηδένας ἀνθρώπων προδιδόντας τοῖς
Lemmas: ὅς τίς γίγνομαι ἄν μέγας σύμβολον ὁ πιστός ἔχω σύ ; ἆρα οὐ ἐκ ἅπας ἀδεής καί ἄδολος φαίνω ; εἰ δέ δέω πρός ἀναιδής διαβολή εὐγνωμοσύνη ὑπερβολή χράω , ὁ μέν μέλλω ἀφίημι · πολύς γάρ ἐν ὁ πᾶς χρόνος γίγνομαι ἄν ὅς καί πρόοιδα ἀμήχανος καί προπιστεύω οὐ ἔνειμι · ἐκ δέ ὁ ἤδη γίγνομαι καί περί ὅς οὐδείς τις εἰμί ἀμφισβήτησις , Θηβαῖος αἱρέω ὁ δίκαιος ποιέω εἰμί δῆλος , οὗτος μέν ἀντί ὅς ὑπάρχω εἰς σύ εὐεργεσία , οὗτος δέ ἀντί ὅς διά οὗτος καί πρότερος αὐτός προσίημι , οὗτος δέ ἀντί ὅς Λακεδαιμόνιος καί ἐγώ ἄμετρος ἐκεῖνος ἄδικος χράω . εἰ δέ ὑπέρ μέν ὁ μέλλω οὐ ἔνειμι διισχυρίζομαι , ὁ παρέρχομαι δέ ἀπό ὅς ὁ δίκαιος κρίνω σιωπάω ἐγώ προστάσσω ὁ μέχρι τοσοῦτος φιλέω Λακεδαιμόνιος , ὅσος ὁ Θηβαῖος μισέω ἀφαιρέω εἰμί ἄξιος , ἄλλος τις λοιπός ἤ νεῦμα ὁ βοήθεια δέω δείκνυμι ; οὐ γάρ λέγω γε δήπουθεν οὐδείς ἔξεστι . καί τίς ἄν οὗτος ὁ ἀλογία ἀνέχω ; ἄξιος δέ ἐτάζω ὁ Λακεδαιμόνιος δεινότης καί ὁ τρόπος ὅστις ἀεί χράω ὁ πρᾶγμα . οὗτος πολεμέω ἐγώ πόλεμος δύο , ὁ τε Δεκελεικός ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερον οὗτος ὁ Κορίνθιος , πῶς χράω ἀμφότερος ; ἐπί ἐκεῖνος τε βασιλεύς σύμμαχος καλέω , διά ὅς μάλα ἡγέομαι ἐγώ καταλύω , καί οὗτος διά ὁ αὐτός οὗτος κατατίθημι πέμπω Ἀνταλκίδας , ὅς ἐκδίδωμι ὁ Ἕλλην αὐτός , μισθός ὁ εἰρήνη , καί οὗτος τελευτή ἀμφότερος ἐπιτίθημι . εἶτα Λακεδαιμόνιος μέν οὐδείς κωλύω διά ὅστις ποτέ ἄν οἴομαι τρόπος πολύς ἔχω , οὗτος χράω , ἐγώ δέ εἰ τις ὁ ὑπάρχω ἰσχυρός ὁ τύχη ποιέω , οὗτος ἐγκαταλείπω ; καί μήν οὐ τηλικοῦτος εἰμί ὁ Ἀθηναῖος Θηβαῖος προστίθημι κατά Λακεδαιμόνιος , ἡλίκος ὁ Λακεδαιμόνιος ὁ Πέρσης προστίθημι ἐκδίδωμι ὁ Ἕλλην . ἤ ὅμοιος Ἴων καί Αἰολεύς καί Δωριεύς προίημι διαπράσσω αὐτός τις καί μηδείς ἄνθρωπος προδίδωμι ὁ