aelius-aristides.leuktriko-s-d-u-pe-r-qhbai-wn-deu-teros 463
πόλεμον κοινόν ἐστιν ἐπʼ ἀμφοῖν , δεῖ δὲ τοὺς ἑτέρους ἑλομένους μὴ καταλιπεῖν μηδὲ προδοῦναι , σκοπῶμεν ποτέρων μᾶλλον προνοηθῆναι προσήκει . φέρε δὴ πρὸς τοῦ Πλαταιᾶσιν ἐλευθερίου καὶ τῶν τριάκοντα τυράννων , εἰ ὅτε πρῶτον καθίσταντο πρὸς ἀλλήλους εἰς πόλεμον πρέσβεις πεμψάντων , ἀκούσαντες ἀμφοτέρων ἐπὶ τοὺς Λακεδαιμονίους ἀπεκλίναμεν κἀκείνους εἱλόμεθα , οὐκ ἂν τοῦτο ἰσχυρότατον ἦν τοῖς νῦν ὑπὲρ αὐτῶν λέγουσιν , ὅτι ἤδη τῶν Θηβαίων κατέγνωτε καὶ οὐ δεῖ παριδεῖν οὓς τότʼ ἐποιήσασθε συμμάχους ; εἰ τοίνυν οὐκ ἐπὶ Θηβαίους , ἀλλʼ ὑπὲρ Θηβαίων τότʼ ἐξήλθετε καὶ τὴν αὐτὴν ἀεὶ λοιπὸν ἔχοντες τάξιν αὐτοῖς διετελεῖτε , οὐκ ἰσχύσει νῦν ἡμῖν πάλιν τοῦτο , ὃ τότʼ ἂν τούτοις ; ὅπου δὲ καὶ πρὶν ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν Καδμείαν Λακεδαιμονίους εἵλεσθε τούτους , πῶς νῦν μεταθήσεσθε , ὁπότʼ εἰ καὶ μετʼ ἐκείνων ἦτε , τοὺς ἠδικημένους ἀνταλλάξασθαι προσῆκε ; καὶ μὴν εἴ γε ἀπήλαυνον ἡμᾶς οἱ Θηβαῖοι καὶ μὴ ἐδέχοντο , ὑβρίζειν ἅπαντες ἂν ἔφασκον αὐτοὺς καὶ δεινὰ ποιεῖν καὶ μετατάττεσθαι συνεβούλευον ἂν ὑμῖν . εἰ τοίνυν ἔχονται , ποθοῦσι , καλοῦσιν , οὐχ ἧττον ὑμῶν συστρατευομένων ἢ τῆς νίκης αὐτῆς δέονται , τοῦτʼ αὖ παρʼ οὐδὲν θήσομεν ; ἀλλʼ οὐκ ἄξιον . πῶς οὖν συμμαχήσομεν αὐτοῖς καὶ ἐπὶ τῷ ; τουτὶ γὰρ ἀρτίως ἐλέγετο . ἐγὼ δὲ ὅλως μὲν ἄνευ τοῦ μὴ θαυμάζειν λέγω τὸν εἰπόντα ὡς δεινὸν καὶ γελοῖον ἡγοῦμαι τοῦτο τὸ ἐρώτημα · οὐ γὰρ συμμάχους γενομένους ἢ οὕτως ἢ ʼκείνως τότʼ ἔδει ζητεῖν εἰ χρὴ βοηθεῖν , ἀλλʼ ὑπὲρ τῆς συμμαχίας σκεψαμένους τότʼ ἐφʼ οἷστισιν ἔσται κοινῇ γνώμῃ σκοπεῖν . ἔπειτʼ ἔγωγε πρόχειρον ἔχω τοῦτʼ ἀποκρίνασθαι τοῖς ἤδη βουλομένοις εἰδέναι , ἐφʼ οἷσπερ πρότερον . καλοῦσι δὲ δήπουθεν ὑμᾶς ὥσπερ καὶ τότε , ὥστε πῶς οὐ συγχωρήσουσιν ; ἀλλʼ εἰ δεῖ προαρπάζειν τὸν καιρὸν , ἐπὶ Λακεδαιμονίων ταυτὸν τοῦτο σκοπῶμεν . πολὺ γὰρ τὸ ἐκείνων χαλεπώτερον εὑρήσομεν ὄν . εἰ γὰρ ἐφʼ οἷς πρότερον βουλήσονται συμμάχοις ἡμῖν χρῆσθαι , καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν ἡγεῖσθαι βουλήσονται . ἱκέτας δὲ καὶ
Lemmas: πόλεμος κοινός εἰμί ἐπί ἄμφω , δέω δέ ὁ ἕτερος αἱρέω μή καταλείπω μηδέ προδίδωμι , σκοπέω πός μάλα προνοέω προσήκω . φέρω δή πρός ὁ Πλαταιᾶσι ἐλευθέριος καί ὁ τριάκοντα τύραννος , εἰ ὅτε πρῶτος καθίστημι πρός ἀλλήλων εἰς πόλεμος πρέσβυς πέμπω , ἀκούω ἀμφότερος ἐπί ὁ Λακεδαιμόνιος ἀποκλίνω ἐκεῖνος αἱρέω , οὐ ἄν οὗτος ἰσχυρός εἰμί ὁ νῦν ὑπέρ αὐτός λέγω , ὅτι ἤδη ὁ Θηβαῖος καταγιγνώσκω καί οὐ δέω παροράω ὅς τότε ποιέω σύμμαχος ; εἰ τοίνυν οὐ ἐπί Θηβαῖος , ἀλλά ὑπέρ Θηβαῖος τότε ἐξέρχομαι καί ὁ αὐτός ἀεί λοιπός ἔχω τάξις αὐτός διατελέω , οὐ ἰσχύω νῦν ἐγώ πάλιν οὗτος , ὅς τότε ἄν οὗτος ; ὅπου δέ καί πρίν ἔρχομαι ἐπί ὁ Καδμεῖος Λακεδαιμόνιος αἱρέω οὗτος , πῶς νῦν μετατίθημι , ὁπότε εἰ καί μετά ἐκεῖνος εἰμί , ὁ ἀδικέω ἀνταλλάσσω προσήκω ; καί μήν εἰ γε ἀπελαύνω ἐγώ ὁ Θηβαῖος καί μή δέχομαι , ὑβρίζω ἅπας ἄν φάσκω αὐτός καί δεινός ποιέω καί μετατάσσω συμβουλεύω ἄν σύ . εἰ τοίνυν ἔχω , ποθέω , καλέω , οὐ ἥσσων σύ συστραεύω ἤ ὁ νίκη αὐτός δέω , οὗτος αὖ παρά οὐδείς τίθημι ; ἀλλά οὐ ἄξιος . πῶς οὖν συμμαχέω αὐτός καί ἐπί τίς ; οὗτος γάρ ἄρτιος λέγω . ἐγώ δέ ὅλος μέν ἄνευ ὁ μή θαυμάζω λέγω ὁ λέγω ὡς δεινός καί γέλοιος ἡγέομαι οὗτος ὁ ἐρώτημα · οὐ γάρ σύμμαχος γίγνομαι ἤ οὕτως ἤ ’κεῖνος τότε δέω ζητέω εἰ χρή βοηθέω , ἀλλά ὑπέρ ὁ συμμαχία σκοπέω τότε ἐπί ὅστις εἰμί κοινός γνώμη σκοπέω . ἔπειτα ἐγώ πρόχειρος ἔχω οὗτος ἀποκρίνω ὁ ἤδη βούλομαι οἶδα , ἐπί ὅς πρότερος . καλέω δέ δήπουθεν σύ ὥσπερ καί τότε , ὥστε πῶς οὐ συγχωρέω ; ἀλλά εἰ δέω προαρπάζω ὁ καιρός , ἐπί Λακεδαιμόνιος τατός οὗτος σκοπέω . πολύς γάρ ὁ ἐκεῖνος χαλεπός εὑρίσκω εἰμί . εἰ γάρ ἐπί ὅς πρότερος βούλομαι σύμμαχος ἐγώ χράω , καί κατά γῆ καί κατά θάλασσα ἡγέομαι βούλομαι . ἱκέτης δέ καί