aelius-aristides.leuktriko-s-b-u-pe-r-qhbai-wn-prw-tos 432
μηδέπω τὴν ἱκανὴν ἔχομεν , τὸ δοκεῖν μνησικακεῖν ἐκφεύγομεν , ἂν ἐπεξίωμεν αὐτοῖς . ἐγὼ γὰρ ὅστις μὲν τῶν δικαίων τετυχηκὼς , εἶτʼ ἔχεται τῶν ἐγκλημάτων ὑπὲρ τοῦ προσεξεργάσασθαί τι κακὸν , τοῦτον μὲν πέρα τοῦ καιροῦ παρωξύνθαι νομίζω καὶ τὸ ὑπερβάλλον τῆς ἀξίας μνησικακεῖν καλῶ · ὅστις δὲ οὐδέπω τετύχηκε τῆς προσηκούσης , ἐὰν ὅπως τεύξεται ζητῇ , τούτῳ οὔτʼ ἂν νεμεσῆσαί τινα ἡγοῦμαι δικαίως οὔτʼ ἐπενεγκεῖν ἔχω τοῦτο τὸ ῥῆμα . εἰ γὰρ τοὺς τὰ δίκαια λαβεῖν βουλομένους μνησικακεῖν φήσομεν , τί κωλύει τοὺς ὑπάρχοντας τοῦ κακουργεῖν ὡς γενναίους θαυμάζειν ; ἢ καὶ τοὺς ἐν τοῖς δικαστηρίοις ἐπεξιόντας τοῖς ἀδικήσασι μνησικακεῖν νομίσωμεν ; οἷς καὶ μείζονα ἢ καθʼ ἃ πεπόνθασι δέδοται παρὰ τῶν νόμων εἰς τιμωρίας λόγον . ἀλλʼ ἕτερόν ἐστιν , οἶμαι , μεμνῆσθαί τινα ὧν πέπονθε καὶ μνησικακεῖν · ἄμφω δὲ ταῦτα τῷ μέτρῳ διορίζεται . ὁ δʼ ὑπομνήσας ὑμᾶς τῶν τοῖς Θηβαίοις ἡμαρτημένων μαθέτω οὐκ εἰς ἴσον λόγον παρών . πρῶτον μὲν γὰρ , οὐκ οἶδα δʼ ὅ τι πρῶτον εἴπω πολλῶν ὄντων , εἴ τις ἔροιτό με , τοῖς Θηβαίοις ἂν προσθῆσθε , ἀντὶ τοῦ καὶ διὰ τί τοῖς Λακεδαιμονίοις πολεμεῖν ἔγνωτε ; οὔθʼ ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἂν φαίην οὔθʼ ὑπὲρ ὧν ἠδίκησάν ποτε τὴν πόλιν ἡμῶν , ἀλλʼ ἐπειδὴ δικαιότερα ἡμῖν ἐφαίνοντο λέγοντες οἱ Θηβαῖοι περὶ τοῦ νῦν πολέμου συνεστηκότος αὐτοῖς , διὰ τοῦτο τούτους , φαίην ἂν , εἱλόμεθα . πόθεν οὖν ἐξέβην ἐπὶ τὴν ἐξέτασιν τῶν ἐπὶ τοῦ Δεκελεικοῦ πολέμου πεπραγμένων τοῖς Λακεδαιμονίοις ; ἐκ τοῦ βούλεσθαι τοῦθʼ ὑμῖν ἐπιδεῖξαι , ὅτι αὐτοὶ Λακεδαιμόνιοι διὰ πολλῷ φαυλότερα ἐγκλήματα εἰς πολὺ μείζω κακὰ τῶν νῦν αὐτοῖς ὄντων ἤγαγον ἡμᾶς . τί οὖν ἐνταῦθα ἡ Θηβαίων κατηγορία βούλεται , οὓς εἰ καὶ τότε ἠδίκουν , νῦν οὐ προετέον διʼ ἃς εἶπον αἰτίας ; καὶ μὴν εἰ δεῖ τι καὶ περὶ τῶν τότʼ εἰπεῖν διὰ πλειόνων μικρὰ , οὐκ ἐξαιροῦμαι μὲν ἔγωγε Θηβαίους οὐδʼ ἀναμαρτήτους εἴποιμʼ
Lemmas: μηδέπω ὁ ἱκανός ἔχω , ὁ δοκέω μνησικακέω ἐκφεύγω , ἐάν ἐπεξέρχομαι αὐτός . ἐγώ γάρ ὅστις μέν ὁ δίκαιος τυγχάνω , εἶτα ἔχω ὁ ἔγκλημα ὑπέρ ὁ προσεξεργάζομαι τις κακός , οὗτος μέν πέρα ὁ καιρός παροξύνω νομίζω καί ὁ ὑπερβάλλω ὁ ἀξία μνησικακέω καλέω · ὅστις δέ οὐδέπω τυγχάνω ὁ προσήκω , ἐάν ὅπως τυγχάνω ζητέω , οὗτος οὔτε ἄν νεμεσάω τις ἡγέομαι δίκαιος οὔτε ἐπιφέρω ἔχω οὗτος ὁ ῥῆμα . εἰ γάρ ὁ ὁ δίκαιος λαμβάνω βούλομαι μνησικακέω φημί , τίς κωλύω ὁ ὑπάρχω ὁ κακουργέω ὡς γενναῖος θαυμάζω ; ἤ καί ὁ ἐν ὁ δικαστήριον ἐπεξέρχομαι ὁ ἀδικέω μνησικακέω νομίζω ; ὅς καί μέγας ἤ κατά ὅς πάσχω δίδωμι παρά ὁ νόμος εἰς τιμωρία λόγος . ἀλλά ἕτερος εἰμί , οἴομαι , μιμνῄσκω τις ὅς πάσχω καί μνησικακέω · ἄμφω δέ οὗτος ὁ μέτρον διορίζω . ὁ δέ ὑπομιμνῄσκω σύ ὁ ὁ Θηβαῖος ἁμαρτάνω μανθάνω οὐ εἰς ἴσος λόγος πάρειμι . πρῶτος μέν γάρ , οὐ οἶδα δέ ὅς τις πρῶτος λέγω πολύς εἰμί , εἰ τις ἔρομαι ἐγώ , ὁ Θηβαῖος ἄν προστίθημι , ἀντί ὁ καί διά τίς ὁ Λακεδαιμόνιος πολεμέω γιγνώσκω ; οὔτε ὑπέρ ὁ ἴδιος ἄν φημί οὔτε ὑπέρ ὅς ἀδικέω ποτέ ὁ πόλις ἐγώ , ἀλλά ἐπειδή δίκαιος ἐγώ φαίνω λέγω ὁ Θηβαῖος περί ὁ νῦν πόλεμος συνίστημι αὐτός , διά οὗτος οὗτος , φημί ἄν , αἱρέω . πόθεν οὖν ἐκβαίνω ἐπί ὁ ἐξέτασις ὁ ἐπί ὁ Δεκελεικός πόλεμος πράσσω ὁ Λακεδαιμόνιος ; ἐκ ὁ βούλομαι οὗτος σύ ἐπιδείκνυμι , ὅτι αὐτός Λακεδαιμόνιος διά πολύς φαῦλος ἔγκλημα εἰς πολύς μέγας κακός ὁ νῦν αὐτός εἰμί ἄγω ἐγώ . τίς οὖν ἐνταῦθα ὁ Θηβαῖος κατηγορία βούλομαι , ὅς εἰ καί τότε ἀδικέω , νῦν οὐ προετέος διά ὅς λέγω αἰτία ; καί μήν εἰ δέω τις καί περί ὁ τότε λέγω διά πολύς μικρός , οὐ ἐξαιρέω μέν ἐγώ Θηβαῖος οὐδέ ἀναμάρτητος λέγω