aelius-aristides.leuktriko-s-b-u-pe-r-qhbai-wn-prw-tos 435
τῶν τυράννων ὑπεδέξαντο , ἧκον δὲ Θηβαῖοι δεῦρο καλοῦντες ὑμᾶς , καὶ ἐδέοντο μὴ περιοφθῆναι , κύριοι δʼ ἦτε καὶ προέσθαι καὶ μὴ , τί τότε ἐφρόνουν οἱ νῦν μετὰ Λακεδαιμονίων ὄντες ; εἰ μὲν γὰρ προέσθαι καὶ παριδεῖν τοὺς Θηβαίους ᾤοντο δεῖν , οὐκ ἂν ἔπεισαν ἃ ἐγίγνωσκον · εἰ δὲ δέξασθαι καὶ χρήσασθαι συμμάχοις , τί νῦν προφέρουσιν αὐτοῖς ὧν ὅτε καιρὸς ἦν οὐκ ἐμέμνηντο ; καὶ μὴν εἰ μὲν οὐκ ἦσαν ὁμογνώμονες ὑμῖν , οὐκ ἐπιεικῶν ἔργον ἐποίουν πολιτῶν , οὐδὲ Θηβαίων μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑμῶν ἀντιδίκων · εἰ δʼ ἦσαν σύμψηφοι , καὶ παρὰ τὴν αὑτῶν ἐξελέγχονται νῦν λέγοντες γνώμην , οὐ μόνον παρὰ τὴν ὑμετέραν . σκαιοὺς τοίνυν καὶ ἀναιδεῖς ἐγὼ μὲν οὐκ ἂν αὐτοὺς προσείποιμι , προσειπὼν δέ τις οὐκ ἂν ἁμάρτοι θατέρου , σκαιοὺς μὲν , εἰ μετεστρόφασι τὴν τάξιν , καὶ ὅτʼ ἔδει ταῦτʼ ἐξελέγχειν καὶ κατηγορεῖν , σιωπήσαντες , νῦν διδάσκουσιν , ὅτε εἰ καὶ τότʼ εἰρήκεσαν , ἡσυχάζειν λοιπὸν ἥρμοττεν · ἀναιδεῖς δὲ , εἰ καὶ τότʼ εἰπόντες ἡττήθησαν καὶ περὶ τῶν αὐτῶν πάλιν ὕστερον τοῦ καιροῦ βιάζονται . εἰ μὲν γὰρ ἐπείσθητε ὑπὸ Θηβαίων ἱκανῶς τότε ἐν τοῖς λόγοις ὡς οὐ κοινῇ τὸν ἀνδραποδισμὸν ἤνεγκαν , πῶς ἄξιον περὶ τούτων νῦν ἀκούειν , ἃ τότε αὐτοῖς ἀπολυομένοις συνέθεσθε ; εἰ δὲ τοῦτο μὲν οὐκ ἐπιστεύσατε , τῷ δʼ ὕστερον εὔνων πειραθῆναι παρὰ τὴν χρείαν οὕτως ἔσχετε γνώμης ὥστε καὶ περὶ ἐκείνων οὐκ ἔχοντες μεταπεισθῆναι διὰ τὴν μετὰ ταῦτʼ οἰκειότητα καὶ πίστιν βοηθεῖν αὐτοῖς , τοῦ χάριν νῦν καταλείψετε τοὺς αὐτοὺς τούτους , ὅτʼ ἐξ ἁπάντων προθυμότερον στῆναι μετʼ αὐτῶν δεῖ ; πρῶτον μὲν γὰρ οὐχ ὅμοιον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , συμμάχους ὑπάρχοντας καὶ φίλους καθαρῶς γεγενημένους εὖ ποιεῖν , ἢ πρὶν εἰς ταύτην τὴν τάξιν καταστῆναι . ἔπειτα εἰ τόθʼ ὑμᾶς ἐκίνει τὰ Θηβαίων εὐεργετήματα καὶ διʼ ἐκεῖνα κινδυνεύειν ᾤεσθε δεῖν ὑπὲρ αὐτῶν , νῦν ἐκεῖνά θʼ ὑπάρχει καὶ τὰ παρʼ ὑμῶν εἰς ἐκείνους γέγονεν . εἶτα καὶ πάνδεινον , ὅτε μὲν οὔτε τριήρεις εἴχομεν οὔτε τείχη οὔθʼ ὅλως ἀνενηνόχειμεν ἐκ τῆς πολλῆς καὶ συνεχοῦς ταλαιπωρίας , τότε
Lemmas: ὁ τύραννος ὑποδέχομαι , ἥκω δέ Θηβαῖος δεῦρο καλέω σύ , καί δέω μή περιοράω , κύριος δέ εἰμί καί προίημι καί μή , τίς τότε φρονέω ὁ νῦν μετά Λακεδαιμόνιος εἰμί ; εἰ μέν γάρ προίημι καί παροράω ὁ Θηβαῖος οἴομαι δέω , οὐ ἄν πείθω ὅς γιγνώσκω · εἰ δέ δέχομαι καί χράω σύμμαχος , τίς νῦν προφέρω αὐτός ὅς ὅτε καιρός εἰμί οὐ μιμνῄσκω ; καί μήν εἰ μέν οὐ εἰμί ὁμογνώμων σύ , οὐ ἐπιεικής ἔργον ποιέω πολίτης , οὐδέ Θηβαῖος μόνος , ἀλλά καί σύ ἀντίδικος · εἰ δέ εἰμί σύμψηφος , καί παρά ὁ ἑαυτοῦ ἐξελέγχω νῦν λέγω γνώμη , οὐ μόνος παρά ὁ ὑμέτερος . σκαιός τοίνυν καί ἀναιδής ἐγώ μέν οὐ ἄν αὐτός προσλέγω , προσλέγω δέ τις οὐ ἄν ἁμαρτάνω ἕτερος , σκαιός μέν , εἰ μεταστρέφω ὁ τάξις , καί ὅτε δέω οὗτος ἐξελέγχω καί κατηγορέω , σιωπάω , νῦν διδάσκω , ὅτε εἰ καί τότε λέγω , ἡσυχάζω λοιπός ἁρμόζω · ἀναιδής δέ , εἰ καί τότε λέγω ἡσσάομαι καί περί ὁ αὐτός πάλιν ὕστερον ὁ καιρός βιάζω . εἰ μέν γάρ πείθω ὑπό Θηβαῖος ἱκανός τότε ἐν ὁ λόγος ὡς οὐ κοινῇ ὁ ἀνδραποδισμός φέρω , πῶς ἄξιος περί οὗτος νῦν ἀκούω , ὅς τότε αὐτός ἀπολύω συντίθημι ; εἰ δέ οὗτος μέν οὐ πιστεύω , ὁ δέ ὕστερον εὔνους πειράω παρά ὁ χρεία οὕτως ἔχω γνώμη ὥστε καί περί ἐκεῖνος οὐ ἔχω μεταπείθω διά ὁ μετά οὗτος οἰκειότης καί πίστις βοηθέω αὐτός , ὁ χάριν νῦν καταλείβω ὁ αὐτός οὗτος , ὅτε ἐκ ἅπας πρόθυμος ἵστημι μετά αὐτός δέω ; πρῶτος μέν γάρ οὐ ὅμοιος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , σύμμαχος ὑπάρχω καί φίλος καθαρός γίγνομαι εὖ ποιέω , ἤ πρίν εἰς οὗτος ὁ τάξις καθίστημι . ἔπειτα εἰ τότε σύ κινέω ὁ Θηβαῖος εὐεργέτημα καί διά ἐκεῖνος κινδυνεύω οἴομαι δέω ὑπέρ αὐτός , νῦν ἐκεῖνος τε ὑπάρχω καί ὁ παρά σύ εἰς ἐκεῖνος γίγνομαι . εἶτα καί πάνδεινος , ὅτε μέν οὔτε τριήρης ἔχω οὔτε τεῖχος οὔτε ὅλος ἀνενηνοχείμω ἐκ ὁ πολύς καί συνεχής ταλαιπωρία , τότε