aelius-aristides.leuktriko-s-b-u-pe-r-qhbai-wn-prw-tos 431
εἰ μέλλουσιν εἰς τοῦθʼ ἥξειν . ἑνὸς γὰρ μέρος τοῦ πολέμου τοῦ τότε [ ἡμέρα καὶ καιρὸς ] , λέγω τοῦ Σικελικοῦ , πλείω κακὰ καὶ πράγματα ἡμῖν ἤνεγκεν ἢ Λακεδαιμονίοις ἃ νῦν ἀποδύρονται . ἢ πρὸς τί βούλεσθε ἐκείνων ταῦτʼ ἐξετάσομεν ; πότερον πρὸς τὰς ναυμαχίας ἃς τοσαύτας ἠτυχήσαμεν , ἢ πρὸς τὰς ἐν τῇ γῇ μάχας , ἢ πρὸς τὸν τῶν τριήρων ἐμπρησμὸν , ἢ πρὸς τὴν ἀναχώρησιν τὴν πανώλεθρον ; ἀλλὰ μὰ τὸν Δία καὶ τοὺς θεοὺς οὐκ οἶδα εἰ ἄδακρυς ταῦτα διεξιὼν ἀρκέσω . τί οὖν οἱ νῦν ταπεινοὶ Λακεδαιμόνιοι , τηλικαύτης καὶ τοσαύτης συμφορᾶς περιεχούσης τὴν πόλιν ; ἆρά γε ἀποχρῆν ἔκριναν ; πάντας μὲν οὖν ἀνθρώπους συνίστασαν τότε ἐπʼ αὐτὴν , Τισσαφέρνην , Κῦρον , τὰς Φοινίσσας τριήρεις , τοὺς βασιλέως δούλους , τοὺς Ἕλληνας ἅπαντας , ἕως ἅπαντα διελθόντες ἐν Αἰγὸς ποταμοῖς παρεστήσαντο τὸ ναυτικὸν ἡμῶν . καὶ τοῦ τοιούτου πάθους συμβάντος τῇ πόλει πῶς ἐποίησαν ; καταλαβόντες τὸν εἴσπλουν εἶργον τὰ πλοῖα τοῦ Πειραιῶς · καὶ δὴ λιμὸς ἦν . οὐδὲ τοῦτʼ ἀπέχρη , ἀλλʼ ἐχομένων μὲν τῶν νήσων , ἐχομένων δὲ τῶν ἄλλων ἁπάντων κτημάτων , μεθεστηκότων δʼ οἰκετῶν , πορθουμένης δὲ τῆς χώρας ὑπὸ τῶν ἐν Δεκελείᾳ , τοῦ δὲ ἐδάφους ὄντος λοιποῦ τῇ πόλει , τοσοῦτον ἀπέσχον τοῦ βοηθεῖν ἂν ἐθελῆσαι , εἴ τις ἠδίκει , ὥστε συμβάσεως ἡμᾶς οὐκ ἠξίωσαν ἐν τοσούτοις κακοῖς , ἀλλὰ καὶ τοὺς πρέσβεις τοὺς ἐλθόντας ὡς αὐτοὺς παρʼ ἡμῶν πρότερον μὲν ἀπράκτους καθάπαξ ἀπέπεμψαν , τελευτῶντες δʼ ἐπὶ τοσοῦτον κατέσχον , ἕως πλήρη νεκρῶν ἐποίησαν τὴν πόλιν , καὶ ταύτην ἐπιθήκην κακῶν προσεξετίσαμεν αὐτοῖς . τηνικαῦτα δʼ ἐσπένδοντο ἐπὶ τῷ προσθεῖναί τι κακὸν , ἐπὶ τῷ παραδοῦναι μὲν ἡμᾶς αὐτοῖς τὰς ὑπολοίπους ναῦς , κατασκάψαι δὲ αὐτοχειρίᾳ τὰ τείχη . τάχʼ ἂν οὖν τις τοῦτʼ αὐτὸ μνησικακεῖν εἶναι φήσειε , τὸ ταῦτʼ ἐξετάζειν ἀκριβῶς , τὸ δʼ ἐστὶ πᾶν τοὐναντίον ἐκ τούτων ὅτι μὴ μνησικακοῦμεν δεικνύμενον . διὰ τί ; ὅτι οὐδέπω πεπονθότων ἅπερ ἡμεῖς τῶν Λακεδαιμονίων οὐδὲ εἰς ἴσον ἡκόντων οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ὡς αὐτάρκη δίκην εἰλήφαμεν . εἰ δὲ
Lemmas: εἰ μέλλω εἰς οὗτος ἥκω . εἷς γάρ μέρος ὁ πόλεμος ὁ τότε [ ἡμέρα καί καιρός ] , λέγω ὁ Σικελικός , πολύς κακός καί πρᾶγμα ἐγώ φέρω ἤ Λακεδαιμόνιος ὅς νῦν ἀποδύρομαι . ἤ πρός τίς βούλομαι ἐκεῖνος οὗτος ἐξετάζω ; πότερος πρός ὁ ναυμαχία ὅς τοσοῦτος ἀτυχέω , ἤ πρός ὁ ἐν ὁ γῆ μάχη , ἤ πρός ὁ ὁ τριήρης ἐμπρησμός , ἤ πρός ὁ ἀναχώρησις ὁ πανώλεθρος ; ἀλλά μά ὁ Ζεύς καί ὁ θεός οὐ οἶδα εἰ ἀδάκρυτος οὗτος διεξέρχομαι ἀρκέω . τίς οὖν ὁ νῦν ταπεινός Λακεδαιμόνιος , τηλικοῦτος καί τοσοῦτος συμφορά περιέχω ὁ πόλις ; ἆρα γε ἀποχράω κρίνω ; πᾶς μέν οὖν ἄνθρωπος συνίστημι τότε ἐπί αὐτός , Τισσαφέρνης , Κῦρος , ὁ Φοῖνιξ τριήρης , ὁ βασιλεύς δοῦλος , ὁ Ἕλλην ἅπας , ἕως ἅπας διέρχομαι ἐν Αἴξ ποταμός παρίστημι ὁ ναυτικός ἐγώ . καί ὁ τοιοῦτος πάθος συμβαίνω ὁ πόλις πῶς ποιέω ; καταλαμβάνω ὁ εἴσπλοος ἔργω ὁ πλοῖον ὁ Πειραιεύς · καί δή λιμός εἰμί . οὐδέ οὗτος ἀποχράω , ἀλλά ἔχω μέν ὁ νῆσος , ἔχω δέ ὁ ἄλλος ἅπας κτῆμα , μεθίστημι δέ οἰκέτης , πορθέω δέ ὁ χώρα ὑπό ὁ ἐν Δεκέλεια , ὁ δέ ἔδαφος εἰμί λοιπός ὁ πόλις , τοσοῦτος ἀπέχω ὁ βοηθέω ἄν ἐθέλω , εἰ τις ἀδικέω , ὥστε σύμβασις ἐγώ οὐ ἀξιόω ἐν τοσοῦτος κακός , ἀλλά καί ὁ πρέσβυς ὁ ἔρχομαι ὡς αὐτός παρά ἐγώ πρότερος μέν ἄπρακτος καθάπαξ ἀποπέμπω , τελευτάω δέ ἐπί τοσοῦτος κατέχω , ἕως πλήρης νεκρός ποιέω ὁ πόλις , καί οὗτος ἐπιθήκη κακός προσεκτίνω αὐτός . τηνικαῦτα δέ σπένδω ἐπί ὁ προστίθημι τις κακός , ἐπί ὁ παραδίδωμι μέν ἐγώ αὐτός ὁ ὑπόλοιπος ναῦς , κατασκάπτω δέ αὐτοχειρία ὁ τεῖχος . τάχα ἄν οὖν τις οὗτος αὐτός μνησικακέω εἰμί φημί , ὁ οὗτος ἐξετάζω ἀκριβής , ὁ δέ εἰμί πᾶς ἐναντίος ἐκ οὗτος ὅτι μή μνησικακέω δείκνυμι . διά τίς ; ὅτι οὐδέπω πάσχω ὅς ἐγώ ὁ Λακεδαιμόνιος οὐδέ εἰς ἴσος ἥκω οὐ εἰμί λέγω ὡς αὐτάρκης δίκη λαμβάνω . εἰ δέ