aelius-aristides.leuktriko-s-b-u-pe-r-qhbai-wn-prw-tos 429
τι τῶν πάντων ἠδίκηντο ὑφʼ ἡμῶν ἐπʼ ἐκείνων τῶν χρόνων οὐκ ἂν ἔχοιεν οὐδέπω καὶ νῦν δεῖξαι οὐδὲ καταιτιάσασθαι . ἠξίουν δʼ ἡμᾶς Αἴγιναν αὐτόνομον ἀφιέναι καὶ Ποτιδαίας ἀπανίστασθαι , παραπλήσια οἷς νῦν Θηβαίοις ἐπέταττε Κλεόμβροτος . ἴστε γὰρ δή που τοῦθʼ ὅτι οὐδέν ἐστιν εὐπροσωπότερον Λακεδαιμονίων πλεονεκτεῖν ζητούντων . τότε προστάται τῶν Ἑλλήνων , τότε δεινοὶ κήδεσθαι τῆς ἐλευθερίας , ὅταν τι παρασπάσασθαι βούλωνται . ὡς δʼ οὐκ ἠνεσχόμεθʼ οὐδʼ ὑπηκούομεν , εὖ ποιοῦντες , ὦ Ἀθηναῖοι , καὶ τὸ τῆς πόλεως φρόνημα σώζοντες , οὕτως ἤδη πάντας ὅσους οἷοί τε ἦσαν παραλαβόντες πόλεμον ἐξήνεγκαν , μικρὰ μὲν τῶν ὅρκων καὶ τῶν ξυνθηκῶν φροντίσαντες , ἃς ὅθʼ εἵλομεν Εὔβοιαν ἐποιήσαντο πρὸς ἡμᾶς , μικρὰ δὲ τῶν τροπαίων καὶ τῶν ναυμαχιῶν , ὧν τίς ἂν ᾠήθη ποτὲ , ἕως ἂν ὦσι , μεμνημένοι καὶ μικρόν τι παρὰ γνώμην πράξειν αὐτοὺς τῇ ἡμετέρᾳ πόλει ; ἐφρόντισαν δὲ οὐδὲν οὐδὲ τῆς προκλήσεως ἣν προὐκαλούμεθʼ αὐτοὺς λόγῳ δοῦναι καὶ λαβεῖν τὰ δίκαια περὶ τῶν διαφορῶν . ἀλλὰ ταῦτα πάντα εὐχερῶς ἀνελόντες καὶ ἐν οὐδενὶ θέντες εἰσβολὰς μὲν ἐτησίους καὶ φθορὰν τῆς χώρας ἀπέραντον σιωπῶ καὶ τοὺς καθʼ ἕκαστον ἀγῶνας , ἀλλʼ ἐκένωσαν μὲν ἡμῶν τοὺς καταλόγους , ἀπέστησαν δὲ τοὺς συμμάχους τοὺς πολλοὺς , τοὺς δὲ βίᾳ προσηγάγοντο , ἕως ἐψίλωσαν τὴν πόλιν . τελευτῶντες δὲ παρείλοντο μὲν τὴν σιτοπομπίαν , ἐλάβοντο δὲ τὰς ναῦς , τὰ δὲ τείχη κατέσκαψαν ταῖς ἡμετέραις αὐτῶν χερσὶν , ὦ Ζεῦ . ταῦτʼ οὖν ὅτʼ ἀντʼ Αἰγινητῶν καὶ τοῦ πολιορκεῖν Ποτίδαιαν ἔκριναν παθεῖν ἡμᾶς , τί φαῖεν ἂν αὐτοὺς δεῖν ἀντὶ τοῦ τὴν Καδμείαν κατασχεῖν εἴσω παρελθόντας ἐν εἰρήνῃ καὶ συνθήκαις ταῖς χρησταῖς ταύταις , ὦ γῆ καὶ θεοὶ καὶ δίκαι , αἷς , ἵνʼ ἐξ ἑτέρων εἰς ἕτερον ἔλθω , ἀλλʼ ἐῶ τό γε νῦν τοῦτο . ἀλλʼ ὅτι γε αὐτονόμους μὲν ἐκείνους εἶναι δεῖν τότε γνόντες , ταῦτα δʼ ἐπειδήπερ οὐ συνεχωρήσατε ποιήσαντες τὴν πόλιν , οὐδʼ ὁτιοῦν ἕξουσιν εἰπεῖν
Lemmas: τις ὁ πᾶς ἀδικέω ὑπό ἐγώ ἐπί ἐκεῖνος ὁ χρόνος οὐ ἄν ἔχω οὐδέπω καί νῦν δείκνυμι οὐδέ καταιτιάομαι . ἀξιόω δέ ἐγώ Αἴγινα αὐτόνομος ἀφίημι καί Ποτιδαία ἀπανίστημι , παραπλήσιος ὅς νῦν Θηβαῖος ἐπιτάσσω Κλεόμβροτος . οἶδα γάρ δή που οὗτος ὅτι οὐδείς εἰμί εὐπρόσωπος Λακεδαιμόνιος πλεονεκτέω ζητέω . τότε προστάτης ὁ Ἕλλην , τότε δεινός κήδω ὁ ἐλευθερία , ὅταν τις παρασπάω βούλομαι . ὡς δέ οὐ ἀνέχω οὐδέ ὑπακούω , εὖ ποιέω , ὦ Ἀθηναῖος , καί ὁ ὁ πόλις φρόνημα σῴζω , οὕτως ἤδη πᾶς ὅσος οἷος τε εἰμί παραλαμβάνω πόλεμος ἐκφέρω , μικρός μέν ὁ ὅρκος καί ὁ συνθήκη φροντίζω , ὅς ὅτε αἱρέω Εὔβοια ποιέω πρός ἐγώ , μικρός δέ ὁ τρόπαιον καί ὁ ναυμαχία , ὅς τίς ἄν οἴομαι ποτέ , ἕως ἄν εἰμί , μιμνῄσκω καί μικρός τις παρά γνώμη πράσσω αὐτός ὁ ἡμέτερος πόλις ; φροντίζω δέ οὐδείς οὐδέ ὁ πρόκλησις ὅς προκαλέω αὐτός λόγος δίδωμι καί λαμβάνω ὁ δίκαιος περί ὁ διαφορά . ἀλλά οὗτος πᾶς εὐχερής ἀναιρέω καί ἐν οὐδείς τίθημι εἰσβολή μέν ἐτήσιος καί φθορά ὁ χώρα ἀπέραντος σιωπάω καί ὁ κατά ἕκαστος ἀγών , ἀλλά κενόω μέν ἐγώ ὁ κατάλογος , ἀφίστημι δέ ὁ σύμμαχος ὁ πολύς , ὁ δέ βία προσάγω , ἕως ψιλόω ὁ πόλις . τελευτάω δέ παραιρέω μέν ὁ σιτοπομπία , λαμβάνω δέ ὁ ναῦς , ὁ δέ τεῖχος κατασκάπτω ὁ ἡμέτερος αὐτός χείρ , ὦ Ζεύς . οὗτος οὖν ὅτε ἀντί Αἰγινήτης καί ὁ πολιορκέω Ποτιδαία κρίνω πάσχω ἐγώ , τίς φημί ἄν αὐτός δέω ἀντί ὁ ὁ Καδμεῖος κατέχω εἴσω παρέρχομαι ἐν εἰρήνη καί συνθήκη ὁ χρηστός οὗτος , ὦ γῆ καί θεός καί δίκη , ὅς , ἵνα ἐκ ἕτερος εἰς ἕτερος ἔρχομαι , ἀλλά ἐάω ὁ γε νῦν οὗτος . ἀλλά ὅτι γε αὐτόνομος μέν ἐκεῖνος εἰμί δέω τότε γιγνώσκω , οὗτος δέ ἐπειδή οὐ συγχωρέω ποιέω ὁ πόλις , οὐδέ ὁστισοῦν ἔχω λέγω