aelius-aristides.leuktriko-s-b-u-pe-r-qhbai-wn-prw-tos 445
ἀποδύρασθαι ; τί δὲ τῆς ψήφου τῆς ἐκείνων ἀναμιμνήσκειν , ἣν ὅτε τοῖς ὅπλοις οὐκ ἐχρώμεθα ἡμεῖς , τότʼ ἤνεγκαν , οὐ πρότερον ; εἶθʼ οὓς καὶ αὐτοὶ ψήφῳ σώσαιμεν ἂν , κατὰ τούτων τοῖς ὅπλοις χρησόμεθα ; νὴ Δίʼ εἰκότως , ἵνα γε τῇ ψήφῳ σώσωμεν . δεῖ γὰρ αὐτοὺς εἰς τὴν αὐτὴν τύχην ἐλθεῖν , εἴπερ τὴν αὐτὴν ψῆφον ἀνταπολήψονται παρʼ ἡμῶν . ἔτι τοίνων καὶ ἐναντίος ἐστὶν οὗτος ὁ λόγος τῆς βοηθείας , ὑπὲρ ἧς οὗτοι λέγουσιν . ὥσπερ γὰρ εἰ μηδὲν ἦν ὑπόλοιπον , ἀλλὰ ψήφου μόνης καιρὸς ἦν , ἔδει σώζειν αὐτοὺς , ἐπειδήπερ ἀρκούντως ἐτετιμωρήμεθα , οὕτω νῦν καθαιρετέον καὶ καταγωνιστέον ἐστὶν , ἐπειδήπερ ἀντέχοντες ὁρῶνται . ταύτης μὲν οὖν τῆς φιλανθρωπίας συνεύχομαι τὸν καιρὸν ἐλθεῖν · τῶν δὲ παρόντων πραγμάτων οὔ φημι δεῖν ἐκκρουσθῆναι διὰ ῥημάτων εὐπρέπειαν , οὐδʼ ἀνεῖναι Λακεδαιμονίους βεβλημένους , οἵ γε , ὑμᾶς ἂν ἐκφεύγωσιν , ὕστερον οὐχὶ ληφθήσονται . πρὸς Διὸς , πόσου ποτʼ ἂν ἐπρίασθε , ὅτε ἤρχεσθε ὑπʼ αὐτῶν καὶ ὑβρίζεσθε ὑπὸ τῶν τυράννων , εἰς τοιοῦτον καιρὸν περιστῆναι τὰ πράγματα καὶ τοιαύτην λαβὴν ὑμῖν παραπεσεῖν ; ἐγὼ μὲν κἂν τῆς σωτηρίας . εἰ δέ τις τὸ τῶν Λακεδαιμονίων ὄνομα ἢ τὰ σεμνὰ τῆς χώρας ἐν αἰδοῖ ποιεῖται , καὶ δεινὸν αὐτῷ τι φαίνεται καὶ σχέτλιον τὴν ἐπʼ Εὐρώτᾳ γῆν πειραθῆναι πολεμίων ἐμβολῆς , οὐδὲν ἀτιμοτέρα τῶν παρʼ ἐκείνοις τόπων Ἐλευσὶς αὕτη , τὸ Θριάσιον , Ἀχαρναὶ , τὰ ἄλλα ὅσα μυριάκις κατατέτμηται . ταῦτʼ οὖν αὐτὸν παραμυθείσθω καὶ ῥᾷον οἴσει . οὐ γὰρ δή που τὸ μὲν δῃοῦν Λακεδαιμονίοις ἀποδώσομεν , τὸ δʼ ἡσυχάζειν πορθουμένους ἡμῖν ἀποκείσεται , ὥσπερ τῇ μὲν Ἀττικῇ σύνηθες ὂν τὸ φθείρεσθαι , τῇ δὲ ἐκείνων γέρας τι καὶ τιμὴν ἀνεῖσθαι τὸ μόνην ἐξαίρετον εἶναι τῶν τοῦ πολέμου κακῶν . ἀλλʼ εἴ γέ τινα ἔδει χώραν ἀπαθῆ τούτων εἶναι , τὴν ἡμετέραν ἔδει . καὶ γὰρ ἡ πρώτη καρποὺς ἐνεγκοῦσα καὶ μεταδοῦσα τοῖς Ἕλλησιν , οὐ μόνον Λακεδαιμονίοις , ἐστὶν αὕτη , καὶ ὁ θεὸς ταύτην μητρόπολιν τῶν καρπῶν εἴρηκεν , οὐ τὴν Λακεδαιμονίων , καὶ τἄλλα ὅσα θεῖα ταύτῃ παρὰ πάντων ἐπιφημίζεται , οὐ τῇ Λακεδαιμονίων · καὶ διὰ ταύτην καὶ τοὺς ταύτης ἐνοίκους ἀδῄωτος ἡ τῶν ἄλλων ἔμεινε γῆ .
Lemmas: ἀποδύρομαι ; τίς δέ ὁ ψῆφος ὁ ἐκεῖνος ἀναμιμνῄσκω , ὅς ὅτε ὁ ὅπλον οὐ χράω ἐγώ , τότε φέρω , οὐ πρότερος ; εἶτα ὅς καί αὐτός ψῆφος σῴζω ἄν , κατά οὗτος ὁ ὅπλον χράω ; νή Ζεύς ἔοικα , ἵνα γε ὁ ψῆφος σῴζω . δέω γάρ αὐτός εἰς ὁ αὐτός τύχη ἔρχομαι , εἴπερ ὁ αὐτός ψῆφος ἀνταπολαμβάνω παρά ἐγώ . ἔτι τοιπ́ω καί ἐναντίος εἰμί οὗτος ὁ λόγος ὁ βοήθεια , ὑπέρ ὅς οὗτος λέγω . ὥσπερ γάρ εἰ μηδείς εἰμί ὑπόλοιπος , ἀλλά ψῆφος μόνος καιρός εἰμί , δέω σῴζω αὐτός , ἐπειδή ἀρκεόντως τιμωρέω , οὕτως νῦν καθαιρετέος καί καταγωνίζομαι εἰμί , ἐπειδή ἀντέχω ὁράω . οὗτος μέν οὖν ὁ φιλανθρωπία συνεύχομαι ὁ καιρός ἔρχομαι · ὁ δέ πάρειμι πρᾶγμα οὐ φημί δέω ἐκκρούω διά ῥῆμα εὐπρέπεια , οὐδέ ἀνίημι Λακεδαιμόνιος βάλλω , ὅς γε , σύ ἐάν ἐκφεύγω , ὕστερον οὐ λαμβάνω . πρός Ζεύς , πόσος ποτέ ἄν πρίαμαι , ὅτε ἄρχω ὑπό αὐτός καί ὑβρίζω ὑπό ὁ τύραννος , εἰς τοιοῦτος καιρός περιίστημι ὁ πρᾶγμα καί τοιοῦτος λαβή σύ παραπίπτω ; ἐγώ μέν ἄν ὁ σωτηρία . εἰ δέ τις ὁ ὁ Λακεδαιμόνιος ὄνομα ἤ ὁ σεμνός ὁ χώρα ἐν αἰδώς ποιέω , καί δεινός αὐτός τις φαίνω καί σχέτλιος ὁ ἐπί Εὐρώτας γῆ πειράω πολέμιος ἐμβολή , οὐδείς ἄτιμος ὁ παρά ἐκεῖνος τόπος Ἐλευσίς οὗτος , ὁ Θριάσιος , Ἀχαρναί , ὁ ἄλλος ὅσος μυριάκις κατατέμνω . οὗτος οὖν αὐτός παραμυθέομαι καί ῥᾴδιος φέρω . οὐ γάρ δή που ὁ μέν δηϊόω Λακεδαιμόνιος ἀποδίδωμι , ὁ δέ ἡσυχάζω πορθέω ἐγώ ἀπόκειμαι , ὥσπερ ὁ μέν Ἀττικός συνήθης εἰμί ὁ φθείρω , ὁ δέ ἐκεῖνος γέρας τις καί τιμή ἀνέω ὁ μόνος ἐξαιρετός εἰμί ὁ ὁ πόλεμος κακός . ἀλλά εἰ γε τις δέω χώρα ἀπαθής οὗτος εἰμί , ὁ ἡμέτερος δέω . καί γάρ ὁ πρῶτος καρπός φέρω καί μεταδίδωμι ὁ Ἕλλην , οὐ μόνος Λακεδαιμόνιος , εἰμί οὗτος , καί ὁ θεός οὗτος μητρόπολις ὁ καρπός λέγω , οὐ ὁ Λακεδαιμόνιος , καί ἄλλος ὅσος θεῖος οὗτος παρά πᾶς ἐπιφημίζω , οὐ ὁ Λακεδαιμόνιος · καί διά οὗτος καί ὁ οὗτος ἔνοικος ἀδῄωτος ὁ ὁ ἄλλος μένω γῆ .