aelius-aristides.leuktriko-s-b-u-pe-r-qhbai-wn-prw-tos 436
μὲν κηδομένους αὐτῶν φανῆναι καὶ μὴ περιιδεῖν , νῦν δʼ ὅτε ἐπανελήλυθε καλῶς ποιοῦσα εἰς τὰ πράγματα ἡ πόλις καὶ ἀνέρρωται , μὴ μόνον τὸ βοηθῆσαι φυγεῖν , ἀλλὰ καὶ πόλεμον ἄρασθαι πρὸς αὐτοὺς , μηδὲν ἔχοντας μέμψασθαι , καὶ πλείω νῦν λόγον τῆς Λακεδαιμονίων ἀσφαλείας ἢ τῆς ἡμετέρας αὐτῶν τότε ποιήσασθαι , ὥσπερ ἂν εἴ τις νοσῶν μὲν καὶ ἀρρώστως ἔχων προθυμοῖτο τοὺς φίλους ὠφελεῖν , ὅτε μηδʼ ἔξω τῆς οἰκίας βαδίζειν οἷόν τʼ ἐστὶν αὐτῷ , ῥαΐσας δὲ καὶ λαβὼν δύναμιν , εἶτα παίοι καὶ ἄγχοι καὶ πατάττοι τοὺς αὐτοὺς τούτους ἀντὶ τοῦ βοηθεῖν ἐφʼ ἑτέρους . ὡς δʼ εἰπεῖν κεφάλαιον , μὴ προσδέξασθαι μὲν συμμάχους Θηβαίους μηδὲ κοινωνοῖς χρήσασθαι γνώμης κρίσις ἦν , δεξαμένους δὲ καὶ ποιησαμένους , εἶτʼ ἐγκαταλιπεῖν ἀποπληξίας δόξει πέρας εἶναι . οὐ γὰρ ὁ μὴ σώσας ὃν οὐχ ἡγεῖτʼ ἄξιον ἠδίκηκεν , ἀλλʼ ὁ προστὰς μὲν ὡς εὔνους , πάλιν δὲ κακῶς ποιῶν ἐκ μεταβολῆς . καινότατον δʼ ἔσται πάντων , εἰ πολεμίους μὲν γεγονότας καὶ ὅτε εἴχομεν ἐγκαλεῖν , προσίεσθαι τοὺς Θηβαίους ἔγνωμεν καὶ συμμάχους ἐποιησάμεθα , ἐπειδὴ δὲ σύμμαχοι γεγόνασι , τῶν ἐξ ἀρχῆς δυσκόλων φανούμεθα μεμνημένοι καὶ πολεμίους πάλιν ποιησόμεθα , οἷόνπερ τρόπον τότʼ ἐκ πολεμίων συμμάχους . τῶν μὲν τοίνυν εἰς δικαστήριον ἐρχομένων ἀμφισβητησίμων λύσις καὶ πέρας ἐστὶν ἡ ψῆφος , τῶν δʼ ἐφʼ ὑμᾶς τὸν δῆμον τί ποτʼ ἄν τις φήσειεν ἄλλο πλὴν τὰ ψηφίσματα ; οὐκοῦν ἐν τούτοις βοηθεῖν Θηβαίοις γέγραπται . εἶθʼ οὓς ἤδη πεποιήμεθα συμμάχους καὶ περὶ ὧν ἐφθάσαμεν ἐγνωκότες τί χρὴ ποιεῖν , τούτους ἐξ ἀρχῆς δοκιμάζομεν ; ὥσπερ εἰ καὶ τήμερον κρίναντες χρῆσθαι συμμάχοις αὐτοῖς , εἶτα τῇ ὑστεραίᾳ σκοποῖμεν πάλιν εἰ δεῖ ποιεῖν αὐτὸ τοῦθʼ ὃ βεβουλεύμεθα , ἢ καὶ νὴ Δία τήμερον εὐθὺς κρίναντες , εἶτα πάλιν ἐπʼ αὐτῷ τούτῳ σκοποῖμεν εἰ δεῖ . ἔστιν ἀκούειν τῶν πρεσβυτέρων ὡς Θετταλοί ποτε δεῦρʼ ἐλθόντες ἱππεῖς κατὰ συμμαχίαν μετέστησαν παρὰ τὴν μάχην ὡς τοὺς Λακεδαιμονίους .
Lemmas: μέν κήδω αὐτός φαίνω καί μή περιοράω , νῦν δέ ὅτε ἐπανέρχομαι καλός ποιέω εἰς ὁ πρᾶγμα ὁ πόλις καί ἀναρρώννυμι , μή μόνος ὁ βοηθέω φεύγω , ἀλλά καί πόλεμος ἀείρω πρός αὐτός , μηδείς ἔχω μέμφομαι , καί πολύς νῦν λόγος ὁ Λακεδαιμόνιος ἀσφάλεια ἤ ὁ ἡμέτερος αὐτός τότε ποιέω , ὥσπερ ἄν εἰ τις νοσέω μέν καί ἄρρωστος ἔχω προθυμέομαι ὁ φίλος ὠφελέω , ὅτε μηδέ ἔξω ὁ οἰκία βαδίζω οἷος τε εἰμί αὐτός , ῥαίω δέ καί λαμβάνω δύναμις , εἶτα παίω καί ἄγχω καί πατάσσω ὁ αὐτός οὗτος ἀντί ὁ βοηθέω ἐπί ἕτερος . ὡς δέ λέγω κεφάλαιος , μή προσδέχομαι μέν σύμμαχος Θηβαῖος μηδέ κοινωνός χράω γνώμη κρίσις εἰμί , δέχομαι δέ καί ποιέω , εἶτα ἐγκαταλείπω ἀποπληξία δοκέω πέρας εἰμί . οὐ γάρ ὁ μή σῴζω ὅς οὐ ἡγέομαι ἄξιος ἀδικέω , ἀλλά ὁ προΐστημι μέν ὡς εὔνους , πάλιν δέ κακός ποιέω ἐκ μεταβολή . καινός δέ εἰμί πᾶς , εἰ πολέμιος μέν γίγνομαι καί ὅτε ἔχω ἐγκαλέω , προσίημι ὁ Θηβαῖος γιγνώσκω καί σύμμαχος ποιέω , ἐπειδή δέ σύμμαχος γίγνομαι , ὁ ἐκ ἀρχή δύσκολος φαίνω μιμνῄσκω καί πολέμιος πάλιν ποιέω , οἷος τρόπος τότε ἐκ πολέμιος σύμμαχος . ὁ μέν τοίνυν εἰς δικαστήριον ἔρχομαι ἀμφισβητήσιμος λύσις καί πέρας εἰμί ὁ ψῆφος , ὁ δέ ἐπί σύ ὁ δῆμος τίς ποτέ ἄν τις φημί ἄλλος πλήν ὁ ψήφισμα ; οὐκοῦν ἐν οὗτος βοηθέω Θηβαῖος γράφω . εἶτα ὅς ἤδη ποιέω σύμμαχος καί περί ὅς φθάνω γιγνώσκω τίς χρή ποιέω , οὗτος ἐκ ἀρχή δοκιμάζω ; ὥσπερ εἰ καί σήμερον κρίνω χράω σύμμαχος αὐτός , εἶτα ὁ ὑστεραῖος σκοπέω πάλιν εἰ δέω ποιέω αὐτός οὗτος ὅς βουλεύω , ἤ καί νή Ζεύς σήμερον εὐθύς κρίνω , εἶτα πάλιν ἐπί αὐτός οὗτος σκοπέω εἰ δέω . εἰμί ἀκούω ὁ πρέσβυς ὡς Θεσσαλός ποτέ δεῦρο ἔρχομαι ἱππεύς κατά συμμαχία μεθίστημι παρά ὁ μάχη ὡς ὁ Λακεδαιμόνιος .