aelius-aristides.leuktriko-s-b-u-pe-r-qhbai-wn-prw-tos 439
βουλόμεθα , αὖθις τοὺς ἐκείνων ἐχθροὺς αἱρησόμεθα , ἀεὶ τοῦθʼ ὃ σπουδάζομεν λύσομεν , ὥσθʼ ἡμῖν ἐκ πολέμου πόλεμος φύσεται . τί οὖν ἔτι καὶ δεῖ κινδυνεύειν , εἰ τότʼ οὐχ ἕξομεν τὸ ἆθλον ὅταν κτησάμεθα ; ἀλλὰ νὴ Δία ταυτὶ μὲν σαφῆ , ἀδεὲς δὲ ἄλλως συναναλαβεῖν Λακεδαιμονίοις τὴν δύναμιν καὶ φόβον οὐδʼ ὁντινοῦν ἔχει . ἀλλʼ ἔγωγε , καὶ μηδεὶς ἐκπλαγῇ πρὸς τὴν ὑπερβολὴν , οὐκ ὀκνήσαιμʼ ἂν φῆσαι πολὺ μᾶλλον δεδιέναι Λακεδαιμονίους τῆς αὑτῶν κυρίους ὄντας ἢ Θηβαίους τῆς Ἑλλάδος . οὗτοι μὲν γὰρ οὐδʼ ἂν ἔχοντες τὴν ἀρχὴν φυλάξαι μοι δοκοῦσιν , ἐλάττους ὄντες τῶν πραγμάτων , ἀλλʼ ἐν ἀκαρεῖ τοῦ χρόνου ῥᾳδίως ἂν πάλιν οἷοίπερ ἦσαν γενέσθαι , ἐκεῖνοι δʼ ἕως ἂν καὶ ἡντινοῦν ἀφορμὴν ἔχωσιν , οὐ χαλεπῶς ἄν μοι δοκοῦσι κατὰ μικρὸν αὐξηθῆναι , ἐπεὶ καὶ τὸ παλαιὸν ἐκ μικρῶν κομιδῆ καὶ φαύλων πολισμάτων ὁρμηθέντες , Βοιοῦ καὶ Κυτινίου καὶ Ἐρινεοῦ , καὶ οὐδένων ὄντες σεμνότεροι , ἀλλὰ καὶ ἀγαπητῶς ἐλθόντες οὗ νῦν οἰκοῦσι , διʼ ἡμῶν πρῶτον μὲν Πελοποννήσου τὰς δύο μοίρας ἔσχον , Μεσσήνην ἀνελόντες , ἔπειτα πάσης τῆς Ἑλλάδος ἦρξαν δυνάμεως κατὰ μικρὸν εὐπορήσαντες . ἀλλʼ ὦ μάτην δεδιὼς , ἡ χάρις αὐτοὺς , ἣν ὀφείλουσι τῆς βοηθείας ἡμῖν , μετριωτέρους ποιήσει , φαίη τις ἄν . χάρις δέ ἐστι τίς ἣν ἀνθρώπων ἴσασί τῳ Λακεδαιμόνιοί ποτε , οἳ τοὐναντίον τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις πεπόνθασιν ; οἱ μὲν γὰρ , κἂν τὰ μάλιστα ἀδικηθῶσι , πραότεροι γίγνονται διὰ τὰς ὕστερον εὐεργεσίας , Λακεδαιμονίοις δʼ εἴπερ ἄλλο τι ἐπιτετήδευται καὶ τοῦτʼ ἤσκηται , ὅταν τὰ μέγιστα εὖ πάθωσι , τότε ἐπὶ τοὺς ποιήσαντας ἔρχεσθαι . πρῶτον μὲν , ἵνʼ ἀπὸ τῶν οἰκείων ἀρξώμεθα , οὗτοι σωθέντες ὑφʼ ἡμῶν ἐπὶ τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς τοὺς βαρβάρους , — ἴστε γὰρ δή που τοῦθʼ ὅτι δέκα μὲν ναῦς εἰς τὸ ναυτικὸν αὐτοὶ , τετρακοσίους δʼ ὁπλίτας εἰς Πύλας παρέσχοντο , καὶ ταῦτʼ ἦν αὐτοῖς μόνα τὴν πρώτην , ἃ κἂν εἰ πρὸς Μεγαρέας ἐπολέμουν , γέλως ἦν , τὸ δὲ σύμπαν εἰς ἡμᾶς καὶ τὰς ἡμετέρας τριήρεις ἀνήρτητο , αἵπερ οὖν καὶ ἐκώλυσαν τὴν
Lemmas: βούλομαι , αὖθις ὁ ἐκεῖνος ἐχθρός αἱρέω , ἀεί οὗτος ὅς σπουδάζω λύω , ὥστε ἐγώ ἐκ πόλεμος πόλεμος φύω . τίς οὖν ἔτι καί δέω κινδυνεύω , εἰ τότε οὐ ἔχω ὁ ἆθλον ὅταν κτάομαι ; ἀλλά νή Ζεύς οὗτος μέν σαφής , ἀδεής δέ ἄλλος συναναλαμβάνω Λακεδαιμόνιος ὁ δύναμις καί φόβος οὐδέ ὅστις ἔχω . ἀλλά ἐγώ , καί μηδείς ἐκπλάσσω πρός ὁ ὑπερβολή , οὐ ὀκνέω ἄν φημί πολύς μάλα δείδω Λακεδαιμόνιος ὁ ἑαυτοῦ κύριος εἰμί ἤ Θηβαῖος ὁ Ἑλλάς . οὗτος μέν γάρ οὐδέ ἄν ἔχω ὁ ἀρχή φυλάσσω ἐγώ δοκέω , ἐλαχύς εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ἐν ἀκαρής ὁ χρόνος ῥᾴδιος ἄν πάλιν οἷος εἰμί γίγνομαι , ἐκεῖνος δέ ἕως ἄν καί ὅστις ἀφορμή ἔχω , οὐ χαλεπός ἄν ἐγώ δοκέω κατά μικρός αὐξάνω , ἐπεί καί ὁ παλαιός ἐκ μικρός κομιδῇ καί φαῦλος πόλισμα ὁρμάω , Βοιός καί Κυτίνιον καί Ἐρινεός , καί οὐδείς εἰμί σεμνός , ἀλλά καί ἀγαπητός ἔρχομαι οὗ νῦν οἰκέω , διά ἐγώ πρῶτος μέν Πελοπόννησος ὁ δύο μοῖρα ἔχω , Μεσσήνη ἀναιρέω , ἔπειτα πᾶς ὁ Ἑλλάς ἄρχω δύναμις κατά μικρός εὐπορέω . ἀλλά ὦ μάτην δείδω , ὁ χάρις αὐτός , ὅς ὀφείλω ὁ βοήθεια ἐγώ , μέτριος ποιέω , φημί τις ἄν . χάρις δέ εἰμί τίς ὅς ἄνθρωπος οἶδα τις Λακεδαιμόνιος ποτέ , ὅς ἐναντίος ὁ ἄλλος ἄνθρωπος πάσχω ; ὁ μέν γάρ , ἐάν ὁ μάλα ἀδικέω , πρᾶος γίγνομαι διά ὁ ὕστερον εὐεργεσία , Λακεδαιμόνιος δέ εἴπερ ἄλλος τις ἐπιτηδεύω καί οὗτος ἀσκέω , ὅταν ὁ μέγας εὖ πάσχω , τότε ἐπί ὁ ποιέω ἔρχομαι . πρῶτος μέν , ἵνα ἀπό ὁ οἰκεῖος ἄρχω , οὗτος σῴζω ὑπό ἐγώ ἐπί ὁ πόλεμος ὁ πρός ὁ βάρβαρος , — οἶδα γάρ δή που οὗτος ὅτι δέκα μέν ναῦς εἰς ὁ ναυτικός αὐτός , τετρακόσιοι δέ ὁπλίτης εἰς Πύλαι παρέχω , καί οὗτος εἰμί αὐτός μόνος ὁ πρῶτος , ὅς ἄν εἰ πρός Μεγαρεύς πολεμέω , γέλως εἰμί , ὁ δέ σύμπας εἰς ἐγώ καί ὁ ἡμέτερος τριήρης ἀναρτάω , ὅς οὖν καί κωλύω ὁ