aelius-aristides.leuktriko-s-b-u-pe-r-qhbai-wn-prw-tos 444
αὐτῷ τὸν στέφανον , μηδʼ ἧττόν τι νικῶντα κηρύττεσθαι , ὅτι τις προπαρεσκεύασεν αὐτῷ τὸ μέρος τὴν νίκην , ἀλλʼ ἐκεῖνο λογίζεσθε , εἰ συνηγωνισμένοι ταύτην αὐτὴν τὴν μάχην ἦτε τοῖς Θηβαίοις , ἆρʼ οὐκ αἰσχρὸν καὶ παλίμβολον ἦν ἀποδράντας τῇ ὑστεραίᾳ μετὰ τῶν Λακεδαιμονίων τάττεσθαι ; καὶ μὴν συνηγωνίσασθε μὲν ἂν προθύμως , εἴ τις ὑμᾶς ἐκάλεσε τότʼ εὐθύς . τὸ δʼ ὄνειδος ὅμοιον , καὶ νῦν ἐὰν ὑπαχθῆτε . οὐ γὰρ ταύτῃ τῇ μάχῃ μόνον , ἀλλὰ καὶ πολλαῖς ἄλλαις ταῖς ἄνω πράττειν ὑπεναντία δόξετε . καὶ μὴν οὐδʼ ἐκποδὼν συμβουλεύσαιμʼ ἂν ὑμῖν οὐδʼ αὐτὸς ἀμφοτέροις στῆναι , ἀλλʼ εἰ οἷόν τʼ εἰπεῖν μᾶλλον τοῖς Λακεδαιμονίοις ἢ μηδετέροις προσθέσθαι . ἐκείνως μὲν γὰρ Θηβαίους ἀδικοῦντες Λακεδαιμονίους φήσετʼ οἰκτείρειν , οὕτω δʼ οὔτε Θηβαίοις τὰ δίκαια φυλάξετε οὔτε τούσδε φίλους προσλήψεσθε , δόξαν δὲ οὐ καλὴν ἀργίας οἴσεσθε , ἣν οὐδέσι μᾶλλον τῶν ὄντων προσήκει φυγεῖν ἤπερ ὑμῖν . διὰ τί ; ὅτι πρῶτον μὲν πάντων ὀνειδῶν ἀπηλλαγμένοι τούτου πλεῖστον ἀφεστήκατε , καὶ λόγος ἐστὶ παλαιὸς καὶ γνῶναι τὰ βέλτιστα καὶ πρᾶξαι πάντων ὑμᾶς ὀξυτάτους εἶναι · δῆλον δʼ ἔκ τε τῶν ψηφισμάτων καὶ τῶν ἀγώνων , οὓς ἐν τῷ παντὶ χρόνῳ πεποίησθε . ἔπειτα νόμος παρʼ ὑμῖν , ὡς ἐγὼ μονίζω , μόνοις ἐστὶν , ὁ γραφὰς πεποιηκὼς ἀργίας , ἵνα μηδεὶς σχολάζῃ παρὰ καιρὸν μηδʼ ἀμελῇ , μηδʼ ἀπραγμοσύνην τὸ νωθρὸς εἶναι καλῇ . ἃ δὲ τοὺς ἰδιώτας κεκωλύκατε , τούτοις αὐτοὺς ἐνόχους δημοσίᾳ φανῆναι κακῶν ἔσχατόν ἐστι . καὶ γὰρ αὖ κἀκεῖνο . εἰ μὲν οἷοί τʼ εἰσὶν ἀναφέρειν οἱ Λακεδαιμόνιοι , μὴ μετὰ τῶν Θηβαίων ὑμῶν στάντων , οὐ πάρεισιν οἷ προσῆκεν αὐτοὺς οὐδʼ οἷ δεῖ σπουδάζειν προαγαγεῖν · εἰ δʼ ὑπερσχήσουσιν οἱ Θηβαῖοι , βέλτιον ἐφʼ ὑμᾶς ἐλθεῖν τοὔνομα ἢ ἐπὶ τοὺς καὶ χωρὶς ὑμῶν ἂν κρατήσαντας . οὐ δεινὸν οὖν ἐξαλεῖψαι Λακεδαιμονίους ἐκ τῆς Ἑλλάδος ; πάνυ γε , ὅταν περ ἐφʼ ἡμῖν γένωνται καὶ παραδῶσι τὴν πόλιν , ὥσπερ ὑμεῖς ἐκείνοις πρότερον . εἰ δʼ ἔγκεινται , τί δεῖ ταῦτʼ
Lemmas: αὐτός ὁ στέφανος , μηδέ ἥσσων τις νικάω κηρύσσω , ὅτι τις προπαρασκευάζω αὐτός ὁ μέρος ὁ νίκη , ἀλλά ἐκεῖνος λογίζομαι , εἰ συναγωνίζομαι οὗτος αὐτός ὁ μάχη εἰμί ὁ Θηβαῖος , ἆρα οὐ αἰσχρός καί παλίμβολος εἰμί ἀποδιδράσκω ὁ ὑστεραῖος μετά ὁ Λακεδαιμόνιος τάσσω ; καί μήν συναγωνίζομαι μέν ἄν πρόθυμος , εἰ τις σύ καλέω τότε εὐθύς . ὁ δέ ὄνειδος ὅμοιος , καί νῦν ἐάν ὑπάγω . οὐ γάρ οὗτος ὁ μάχη μόνος , ἀλλά καί πολύς ἄλλος ὁ ἄνω πράσσω ὑπεναντίος δοκέω . καί μήν οὐδέ ἐκποδών συμβουλεύω ἄν σύ οὐδέ αὐτός ἀμφότερος ἵστημι , ἀλλά εἰ οἷος τε λέγω μάλα ὁ Λακεδαιμόνιος ἤ μηδέτερος προστίθημι . ἐκεῖνος μέν γάρ Θηβαῖος ἀδικέω Λακεδαιμόνιος φημί οἰκτίρω , οὕτως δέ οὔτε Θηβαῖος ὁ δίκαιος φυλάσσω οὔτε ὅδε φίλος προσλαμβάνω , δόξα δέ οὐ καλός ἀργία φέρω , ὅς οὐδής μάλα ὁ εἰμί προσήκω φεύγω ἤ σύ . διά τίς ; ὅτι πρῶτος μέν πᾶς ὄνειδος ἀπαλλάσσω οὗτος πολύς ἀφίστημι , καί λόγος εἰμί παλαιός καί γιγνώσκω ὁ ἀγαθός καί πράσσω πᾶς σύ ὀξύς εἰμί · δῆλος δέ ἐκ τε ὁ ψήφισμα καί ὁ ἀγών , ὅς ἐν ὁ πᾶς χρόνος ποιέω . ἔπειτα νόμος παρά σύ , ὡς ἐγώ μονίζω , μόνος εἰμί , ὁ γραφή ποιέω ἀργία , ἵνα μηδείς σχολάζω παρά καιρός μηδέ ἀμελέω , μηδέ ἀπραγμοσύνη ὁ νωθρός εἰμί καλέω . ὅς δέ ὁ ἰδιώτης κωλύω , οὗτος αὐτός ἔνοχος δημοσίᾳ φαίνω κακός ἔσχατος εἰμί . καί γάρ αὖ ἐκεῖνος . εἰ μέν οἷος τε εἰμί ἀναφέρω ὁ Λακεδαιμόνιος , μή μετά ὁ Θηβαῖος σύ ἵστημι , οὐ πάρειμι οἷ προσήκω αὐτός οὐδέ οἷ δέω σπουδάζω προάγω · εἰ δέ ὑπερέχω ὁ Θηβαῖος , ἀγαθός ἐπί σύ ἔρχομαι ὄνομα ἤ ἐπί ὁ καί χωρίς σύ ἄν κρατέω . οὐ δεινός οὖν ἐξαλείφω Λακεδαιμόνιος ἐκ ὁ Ἑλλάς ; πάνυ γε , ὅταν περ ἐπί ἐγώ γίγνομαι καί παραδίδωμι ὁ πόλις , ὥσπερ σύ ἐκεῖνος πρότερος . εἰ δέ ἔγκειμαι , τίς δέω οὗτος