aelius-aristides.lalia-ei-s-asklhpio-n 38
εὐεργεσίαν εἰς ἅπαντας κατέθετο ἀθάνατον ποιήσας τὸ γένος τῇ διαδοχῇ , γάμους τε καὶ παίδων γενέσεις καὶ τροφῶν ἀφορμὰς καὶ πόρους διὰ τῆς ὑγιείας ἐργασάμενος . τὰ δʼ ἐν μέρει πρὸς ἄνδρα ὁρῶν ἤδη διεδίδου , οἷον δὴ τέχνας καὶ ἐπιτηδεύματα καὶ βίους πάντας , κοινῷ τινι φαρμάκῳ πρὸς ἅπαντας πόνους καὶ πράξεις πάσας τῇ ὑγιείᾳ χρώμενος . ἰατρεῖα δʼ εἰς τὸ μέσον κατεστήσατο , καὶ φιλοτεχνεῖν ἀνέθηκεν ἑαυτῷ νύκτα καὶ ἡμέραν , ὑπὲρ εὐθυμίας τῶν ἀεὶ δεομένων τε καὶ δεησομένων . ἄλλοι μὲν οὖν ἄλλα ᾁδουσί τε καὶ ᾁσονται τὸν ἀεὶ χρόνον , ἐγὼ δὲ τῶν εἰς ἐμαυτὸν οὑτωσὶ μνησθῆναι βούλομαι . εἰσὶν οἵ φασιν ἀναστῆναι κείμενοι , ὁμολογούμενα δή που λέγοντες καὶ πάλαι τῷ θεῷ μελετώμενα . ἡμεῖς τοίνυν οὐχ ἅπαξ , ἀλλʼ οὐδὲ ῥᾴδιον εἰπεῖν ὁσάκις τῆς εὐεργεσίας ταύτης ἐτύχομεν . ἔτι καὶ χρόνους ἔστιν οἷς ἐπέδωκεν ἐκ προρρήσεως · τούτων ἡμεῖς ἐσμέν · τοῦτο γὰρ εἰπεῖν ἀλυπότατον . ἀλλὰ καὶ μέλη τοῦ σώματος αἰτιῶνταί τινες , καὶ ἄνδρες λέγω καὶ γυναῖκες , προνοίᾳ τοῦ θεοῦ γενέσθαι σφίσι , τῶν παρὰ τῆς φύσεως διαφθαρέντων . καὶ καταλέγουσιν ἄλλος ἄλλο τι , οἱ μὲν ἀπὸ στόματος οὑτωσὶ φράζοντες , οἱ δὲ ἐν τοῖς ἀναθήμασιν ἐξηγούμενοι . ἡμῖν τοίνυν οὐχὶ μέρος τοῦ σώματος , ἀλλʼ ἅπαν τὸ σῶμα συνθείς τε καὶ συμπήξας αὐτὸς ἔδωκε δωρεὰν , ὥσπερ Προμηθεὺς τἀρχαῖα λέγεται συμπλάσαι τὸν ἄνθρωπον . πολλὰς ὀδύνας τε καὶ ἀλγηδόνας καὶ ἀπορίας μεθημερινάς τε καὶ νυκτερινὰς ἀφεῖλε πολλοῖς , οὐ μὲν οὖν ἔχοι τις ἂν εἰπεῖν ὅσοις . τὰς δέ γε ἡμετέρας περὶ ταῦτα τρικυμίας αὐτὸς μὲν ἄριστα σύνοιδεν , αὐτὸς δὲ καὶ παύσας φαίνεται . καὶ μὴν τό γε παράδοξον πλεῖστον ἐν τοῖς ὁράμασι τοῦ θεοῦ , οἷον τὸν μὲν γύψου πίνειν , τὸν δὲ κωνείου , τὸν δὲ γυμνοῦσθαι καὶ λούειν ψυχρῷ , θέρμης οὐδʼ ὅλως , ὡς ἄν τις δόξαι , δεόμενον . ἡμᾶς τοίνυν καὶ τοῦτον τὸν τρόπον τετίμηκε , κατάρρους καὶ ψύξεις ποταμοῖς καὶ θαλάττῃ παύων ,
Lemmas: εὐεργεσία εἰς ἅπας κατατίθημι ἀθάνατος ποιέω ὁ γένος ὁ διαδοχή , γάμος τε καί παῖς γένεσις καί τροφή ἀφορμή καί πόρος διά ὁ ὑγίεια ἐργάζομαι . ὁ δέ ἐν μέρος πρός ἀνήρ ὁράω ἤδη διαδίδωμι , οἷος δή τέχνη καί ἐπιτήδευμα καί βίος πᾶς , κοινός τις φάρμακον πρός ἅπας πόνος καί πρᾶξις πᾶς ὁ ὑγίεια χράω . ἰατρεῖον δέ εἰς ὁ μέσος καθίστημι , καί φιλοτεχνέω ἀνατίθημι ἑαυτοῦ νύξ καί ἡμέρα , ὑπέρ εὐθυμία ὁ ἀεί δέω τε καί δέω . ἄλλος μέν οὖν ἄλλος ἐͅδουσί τε καί ᾁδω ὁ ἀεί χρόνος , ἐγώ δέ ὁ εἰς ἐμαυτοῦ οὕτως μιμνῄσκω βούλομαι . εἰμί ὅς φημί ἀνίστημι κεῖμαι , ὁμολογέω δή που λέγω καί πάλαι ὁ θεός μελετάω . ἐγώ τοίνυν οὐ ἅπαξ , ἀλλά οὐδέ ῥᾴδιος λέγω ὁσάκις ὁ εὐεργεσία οὗτος τυγχάνω . ἔτι καί χρόνος εἰμί ὅς ἐπιδίδωμι ἐκ πρόρρησις · οὗτος ἐγώ εἰμί · οὗτος γάρ λέγω ἄλυπος . ἀλλά καί μέλος ὁ σῶμα αἰτιάομαι τις , καί ἀνήρ λέγω καί γυνή , πρόνοια ὁ θεός γίγνομαι σφεῖς , ὁ παρά ὁ φύσις διαφθείρω . καί καταλέγω ἄλλος ἄλλος τις , ὁ μέν ἀπό στόμα οὕτως φράζω , ὁ δέ ἐν ὁ ἀνάθημα ἐξηγέομαι . ἐγώ τοίνυν οὐ μέρος ὁ σῶμα , ἀλλά ἅπας ὁ σῶμα συντίθημι τε καί συμπήσσω αὐτός δίδωμι δωρεά , ὥσπερ Προμηθεύς ἀρχαῖος λέγω συμπλάσσω ὁ ἄνθρωπος . πολύς ὀδύνη τε καί ἀλγηδών καί ἀπορία μεθημερινός τε καί νυκτερινός ἀφαιρέω πολύς , οὐ μέν οὖν ἔχω τις ἄν λέγω ὅσος . ὁ δέ γε ἡμέτερος περί οὗτος τρικυμία αὐτός μέν ἀγαθός σύνοιδα , αὐτός δέ καί παύω φαίνω . καί μήν ὁ γε παράδοξος πολύς ἐν ὁ ὅραμα ὁ θεός , οἷος ὁ μέν γύψος πίνω , ὁ δέ κώνειον , ὁ δέ γυμνόω καί λούω ψυχρός , θέρμη οὐδέ ὅλος , ὡς ἄν τις δοκέω , δέω . ἐγώ τοίνυν καί οὗτος ὁ τρόπος τιμάω , κατάρροος καί ψῦξις ποταμός καί θάλασσα παύω ,