ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.lalia-ei-s-asklhpio-n 36
ὦ πολλὰ δὴ πολλάκις ἐν νυξί τε καὶ ἡμέραις ἰδίᾳ τε καὶ δημοσίᾳ κληθεὶς ὑφʼ ἡμῶν , Ἀσκληπιὲ δέσποτα , ὡς ἀσμένοις καὶ ὑπερποθοῦσιν ἔδωκας ἡμῖν οἷον ἐκ πελάγους πολλοῦ καὶ κατηφείας λιμένος τε λαβέσθαι γαληνοῦ καὶ προσειπεῖν τὴν κοινὴν τῶν ἀνθρώπων ἑστίαν , ἧς ἀτέλεστος μὲν οὐδεὶς δή που τῶν ὑφʼ ἡλίῳ , διισχυρίσασθαι δὲ ἔστιν ὡς Ἑλλήνων γε οὐδείς πω πλείω μέχρι τοῦδε ἀπέλαυσε . καὶ γὰρ εἰ σφόδρα εἰωθότι ταῦτα ἐμοὶ λέγειν , ὀκνητέον γε οὐδὲν μᾶλλον . οὔκουν τάς γε προσρήσεις τὰς ἐφʼ ἡμέρᾳ ταύτας ἐλλείπομεν φεύγοντες τὴν συνήθειαν , ἀλλὰ καὶ κατʼ αὐτὸ τοῦτο φυλάττομεν , ὅτι εἰθίσθημεν
Lemmas: ὦ πολύς δή πολλάκις ἐν νύξ τε καί ἡμέρα ἴδιος τε καί δημοσίᾳ καλέω ὑπό ἐγώ , Ἀσκληπιός δεσπότης , ὡς ἄσμενος καί ὑπερποθέω δίδωμι ἐγώ οἷος ἐκ πέλαγος πολύς καί κατήφεια λιμήν τε λαμβάνω γαληνός καί προσλέγω ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος ἑστία , ὅς ἀτέλεστος μέν οὐδείς δή που ὁ ὑπό ἥλιος , διισχυρίζομαι δέ εἰμί ὡς Ἕλλην γε οὐδείς πω πολύς μέχρι ὅδε ἀπολαύω . καί γάρ εἰ σφόδρα εἴωθα οὗτος ἐγώ λέγω , ὀκνέω γε οὐδείς μάλα . οὔκουν ὁ γε πρόσρησις ὁ ἐπί ἡμέρα οὗτος ἐλλείπω φεύγω ὁ συνήθεια , ἀλλά καί κατά αὐτός οὗτος φυλάσσω , ὅτι ἐθίζω
aelius-aristides.lalia-ei-s-asklhpio-n 40
ὥσπερ ὑπεῖπον , παρὰ σοῦ καὶ τῆς σῆς φιλανθρωπίας γεγένηται , μέγιστον δὲ καὶ πλείστης χάριτος ἄξιον καὶ σχεδὸν ὡς εἰπεῖν οἰκειότατον οἱ λόγοι . τὸ γὰρ τοῦ Πινδάρου μετέβαλες . ἐκείνου μὲν γὰρ ὁ Πὰν τὸν παιᾶνα ὠρχήσατο , ὡς λόγος , ἐγὼ δὲ , εἰ θέμις εἰπεῖν , ὧν ὑποκριτὴς εἶναι · προὔτρεψάς τε γὰρ αὐτὸς ἐπʼ αὐτοὺς καὶ τῆς ἀσκήσεως κατέστης ἡγεμών . καὶ οὐκ ἀπέχρη ταῦτα , ἀλλʼ ἃ καὶ τούτοις εἰκὸς ἦν ἀκολουθῆσαι , καὶ τούτων ἐπεμελήθης , ὅπως ἔσται μοι τὸ ἔργον ἐν δόξῃ . καὶ οὐκ ἔστιν οὐ πόλις , οὐκ ἰδιώτης , οὐ τῶν εἰς ἄρχοντας τελούντων , ὃς οὐ καὶ κατὰ μικρὸν ἡμῖν ὁμιλήσας οὐκ ἠσπάσατο εἰς ὅσον οἷός τε ἦν τὸν ἔπαινον ἐκτείνων , οὐ τῶν ἐμῶν , οἶμαι , λόγων ταῦτα ἐργαζομένων , ἀλλὰ σοῦ τοῦ κυρίου . τὸ δὲ δὴ μέγιστον τῶν περὶ ταῦτα τὸ καὶ τοῖς θείοις βασιλεῦσιν εἰς τοσοῦτον οἰκειῶσαι καὶ χωρὶς τῆς ἐπὶ τῶν γραμμάτων συνουσίας ἀποδεῖξαι λέγοντα ἐν αὐτοῖς καὶ σπουδαζόμενον ἃ μηδεὶς πώποτε , καὶ ταῦτα ὁμοίως μὲν παρὰ τῶν βασιλέων , ὁμοίως δὲ καὶ τῶν βασιλίδων γενέσθαι , καὶ παντὸς δὴ τοῦ βασιλείου χοροῦ . Ὀδυσσεῖ δὲ ὑπῆρξε παρʼ Ἀθηνᾶς ἐν Ἀλκινόου καὶ Φαίαξιν ἐπιδείξασθαι . μέγα δή που καὶ τοῦτο καὶ μάλα ἐν καιρῷ . καὶ ταῦτά τε οὕτως ἐπέπρακτο καὶ τὸ σύνθημα παρῆν ἀνακαλοῦν , ἔργῳ σοῦ δείξαντος ὅτι πολλῶν ἕνεκα προήγαγες εἰς μέσον , ὡς φανείημεν ἐν τοῖς λόγοις , καὶ γένοιντο αὐτήκοοι τῶν κρειττόνων οἱ τελεώτατοι . τούτων καὶ πολλῶν ἑτέρων οὔτε παρʼ αὐτοῖς ἡμῖν ἰδίᾳ κἀν ταῖς ὁμιλίαις ταῖς πρὸς τοὺς ἐντυγχάνοντας τὴν δυνατὴν ἔχοντες χάριν οὐ παυσόμεθα , ἕως ἄν τι μνήμης καὶ τοῦ φρονεῖν μετὸν ἡμῖν τυγχάνῃ . φαίην δʼ ἂν ἔγωγε καὶ ταύτην παρὰ σοῦ κεκομίσθαι τὴν χάριν , τὸ σὲ τὸν πάντα ἄριστον παρεῖναί τε ἡμῖν καὶ ἐπιψηφίζειν τοὺς λόγους .
Lemmas: ὥσπερ ὑπεῖπον , παρά σύ καί ὁ σός φιλανθρωπία γίγνομαι , μέγας δέ καί πολύς χάρις ἄξιος καί σχεδόν ὡς λέγω οἰκεῖος ὁ λόγος . ὁ γάρ ὁ Πίνδαρος μεταβάλλω . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ Πάν ὁ παιάν ὀρχέομαι , ὡς λόγος , ἐγώ δέ , εἰ θέμις λέγω , ὅς ὑποκριτής εἰμί · προτρέπω τε γάρ αὐτός ἐπί αὐτός καί ὁ ἄσκησις καθίστημι ἡγεμών . καί οὐ ἀποχράω οὗτος , ἀλλά ὅς καί οὗτος ἔοικα εἰμί ἀκολουθέω , καί οὗτος ἐπιμελέομαι , ὅπως εἰμί ἐγώ ὁ ἔργον ἐν δόξα . καί οὐ εἰμί οὐ πόλις , οὐ ἰδιώτης , οὐ ὁ εἰς ἄρχων τελέω , ὅς οὐ καί κατά μικρός ἐγώ ὁμιλέω οὐ ἀσπάζομαι εἰς ὅσος οἷος τε εἰμί ὁ ἔπαινος ἐκτείνω , οὐ ὁ ἐμός , οἴομαι , λόγος οὗτος ἐργάζομαι , ἀλλά σύ ὁ κύριος . ὁ δέ δή μέγας ὁ περί οὗτος ὁ καί ὁ θεῖος βασιλεύς εἰς τοσοῦτος οἰκειόω καί χωρίς ὁ ἐπί ὁ γράμμα συνουσία ἀποδείκνυμι λέγω ἐν αὐτός καί σπουδάζω ὅς μηδείς πώποτε , καί οὗτος ὅμοιος μέν παρά ὁ βασιλεύς , ὅμοιος δέ καί ὁ βασιλίς γίγνομαι , καί πᾶς δή ὁ βασίλειος χορός . Ὀδυσσεύς δέ ὑπάρχω παρά Ἀθήνη ἐν Ἀλκίνοος καί Φαίαξ ἐπιδείκνυμι . μέγας δή που καί οὗτος καί μάλα ἐν καιρός . καί οὗτος τε οὕτως πράσσω καί ὁ σύνθημα πάρειμι ἀνακαλέω , ἔργον σύ δείκνυμι ὅτι πολύς ἕνεκα προάγω εἰς μέσος , ὡς φαίνω ἐν ὁ λόγος , καί γίγνομαι αὐτήκοος ὁ κρατύς ὁ τέλειος . οὗτος καί πολύς ἕτερος οὔτε παρά αὐτός ἐγώ ἴδιος ἐν ὁ ὁμιλία ὁ πρός ὁ ἐντυγχάνω ὁ δυνατός ἔχω χάρις οὐ παύω , ἕως ἄν τις μνήμη καί ὁ φρονέω μέτειμι ἐγώ τυγχάνω . φημί δέ ἄν ἐγώ καί οὗτος παρά σύ κομίζω ὁ χάρις , ὁ σύ ὁ πᾶς ἀγαθός πάρειμι τε ἐγώ καί ἐπιψηφίζω ὁ λόγος .