aelius-aristides.lalia-ei-s-asklhpio-n 37
ἐξ ἀρχῆς . ἐμοὶ δὲ ἐπιμελὴς μὲν δή που καὶ ἡ διὰ τῶν θυμάτων τε καὶ θυμιαμάτων χάρις τε καὶ τιμὴ , εἴτε κατὰ τὴν Ἡσιόδου παραίνεσιν γιγνομένη εἴτε καὶ προθυμότερον τῆς δυνάμεως . ἡ δʼ ἐπὶ τοῦ λόγου μοι πολὺ δὴ μάλιστα προσήκειν φαίνεται . εἰ γὰρ οὖν ὅλως μὲν κέρδος ἀνθρώπῳ τοῦ βίου καὶ ὡσπερεὶ κεφάλαιον ἡ περὶ τοὺς λόγους διατριβὴ , τῶν δὲ λόγων οἱ περὶ τοὺς θεοὺς ἀναγκαιότατοι , φαίνεται δὲ ἡμῖν γε καὶ τὸ κατʼ αὐτοὺς τοὺς λόγους παρʼ αὐτοῦ τοῦ θεοῦ γενόμενον , οὔτε τῷ θεῷ καλλίων χάρις , οἶμαι , τῆς ἐπὶ τῶν λόγων οὔτε τοῖς λόγοις ἔχοιμεν ἂν εἰς ὅ τι κρεῖττον χρησαίμεθα . καὶ δὴ λέγωμεν ἀπʼ ἀρχῆς ἀρξάμενοι , κοινὰ μὲν οἶδʼ ὅτι καὶ βοώμενα , πῶς γὰρ οὔ ; τοσούτῳ δʼ ἡμῖν δικαιότερα , ὅσῳ προστιθέντες καὶ πλεονάζοντες ταῖς θεραπείαις ἀμείνους ἂν εἴημεν ἢ παραλείποντες ἃ μηδεὶς τῶν πάντων ἀξιοῖ σιγᾶν . Ἀσκληπιοῦ δυνάμεις μεγάλαι τε καὶ πολλαὶ , μᾶλλον δʼ ἅπασαι , οὐχ ὅσον ὁ τῶν ἀνθρώπων βίος χωρεῖ . καὶ Διὸς Ἀσκληπιοῦ νεὼν οὐκ ἄλλως οἱ τῇδε ἱδρύσαντο . ἀλλʼ εἴπερ ἐμοὶ σαφὴς ὁ διδάσκαλος , εἰκὸς δὲ παντὸς μᾶλλον , ἐν ὅτῳ δὲ ταῦτʼ ἐδίδαξε τρόπῳ καὶ ὅπως ἐν τοῖς ἱεροῖς λόγοις εἴρηται , οὗτός ἐσθʼ ὁ τὸ πᾶν ἄγων καὶ νέμων σωτὴρ τῶν ὅλων καὶ φύλαξ τῶν ἀθανάτων , εἰ δὲ θέλεις τραγικώτερον εἰπεῖν , ἔφορος οἰάκων , σώζων τά τε ὄντα ἀεὶ καὶ τὰ γιγνόμενα . εἰ δʼ Ἀπόλλωνος παῖδα καὶ τρίτον ἀπὸ Διὸς νομίζομεν αὐτὸν , αὖθις αὖ καὶ συνάπτομεν τοῖς ὀνόμασιν , ἐπεί τοι καὶ αὐτὸν τὸν Δία γενέσθαι λέγουσί ποτε , πάλιν δὲ αὐτὸν ἀποφαίνουσιν ὄντα τῶν ὄντων πατέρα καὶ ποιητήν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν , ὥς φησι Πλάτων , ὅπως αὐτοῖς τοῖς θεοῖς φίλον ἐχέτω καὶ λεγέσθω . ἐπανέλθωμεν δὲ ὅθεν ἐξέβημεν . πάσας ἔχων ὁ θεὸς τὰς δυνάμεις διὰ πάντων ἄρα εὐεργετεῖν προείλετο τοὺς ἀνθρώπους ἑκάστῳ τὰ προσήκοντα ἀποδιδούς . μεγίστην δὲ καὶ κοινοτάτην
Lemmas: ἐκ ἀρχή . ἐγώ δέ ἐπιμελής μέν δή που καί ὁ διά ὁ θῦμα τε καί θυμίαμα χάρις τε καί τιμή , εἴτε κατά ὁ Ἡσίοδος παραίνεσις γίγνομαι εἴτε καί πρόθυμος ὁ δύναμις . ὁ δέ ἐπί ὁ λόγος ἐγώ πολύς δή μάλα προσήκω φαίνω . εἰ γάρ οὖν ὅλος μέν κέρδος ἄνθρωπος ὁ βίος καί ὡσπερεί κεφάλαιος ὁ περί ὁ λόγος διατριβή , ὁ δέ λόγος ὁ περί ὁ θεός ἀναγκαῖος , φαίνω δέ ἐγώ γε καί ὁ κατά αὐτός ὁ λόγος παρά αὐτός ὁ θεός γίγνομαι , οὔτε ὁ θεός καλός χάρις , οἴομαι , ὁ ἐπί ὁ λόγος οὔτε ὁ λόγος ἔχω ἄν εἰς ὅς τις κρατύς χράω . καί δή λέγω ἀπό ἀρχή ἄρχω , κοινός μέν οἶδα ὅτι καί βοάω , πῶς γάρ οὐ ; τοσοῦτος δέ ἐγώ δίκαιος , ὅσος προστίθημι καί πλεονάζω ὁ θεραπεία ἀγαθός ἄν εἰμί ἤ παραλείπω ὅς μηδείς ὁ πᾶς ἀξιόω σιγάω . Ἀσκληπιός δύναμις μέγας τε καί πολύς , μάλα δέ ἅπας , οὐ ὅσος ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος χωρέω . καί Ζεύς Ἀσκληπιός ναός οὐ ἄλλος ὁ τῇδε ἱδρύω . ἀλλά εἴπερ ἐγώ σαφής ὁ διδάσκαλος , ἔοικα δέ πᾶς μάλα , ἐν ὅστις δέ οὗτος διδάσκω τρόπος καί ὅπως ἐν ὁ ἱερός λόγος λέγω , οὗτος εἰμί ὁ ὁ πᾶς ἄγω καί νέμω σωτήρ ὁ ὅλος καί φύλαξ ὁ ἀθάνατος , εἰ δέ ἐθέλω τραγικός λέγω , ἔφορος οἴαξ , σῴζω ὁ τε εἰμί ἀεί καί ὁ γίγνομαι . εἰ δέ Ἀπόλλων παῖς καί τρίτος ἀπό Ζεύς νομίζω αὐτός , αὖθις αὖ καί συνάπτω ὁ ὄνομα , ἐπεί τοι καί αὐτός ὁ Ζεύς γίγνομαι λέγω ποτέ , πάλιν δέ αὐτός ἀποφαίνω εἰμί ὁ εἰμί πατήρ καί ποιητής . ἀλλά οὗτος μέν , ὡς φημί Πλάτων , ὅπως αὐτός ὁ θεός φίλος ἔχω καί λέγω . ἐπανέρχομαι δέ ὅθεν ἐκβαίνω . πᾶς ἔχω ὁ θεός ὁ δύναμις διά πᾶς ἄρα εὐεργετέω προαιρέω ὁ ἄνθρωπος ἕκαστος ὁ προσήκω ἀποδίδωμι . μέγας δέ καί κοινός