ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.kata-tw-n-e-corxoume-nwn 401
χαρίεντές γέ εἰσιν οἱ τῶν σφετέρων ἀγαθῶν περὶ τοὺς λόγους , ἵνʼ εὐφήμως ἄρξωμαι , τοὺς ἀκροατὰς αἰτιώμενοι καὶ λέγοντες ὡς ἄρα τούτου χάριν ἐκβαίνουσι τοῦ ῥυθμοῦ καὶ τῆς ὀρθότητος , ἵνʼ ὡς πλείστους ἀρέσαι δυνηθῶσι . καίτοι εἰ μὲν συγγνώμην αἰτοῦντες ταύτῃ τῇ σκήψει
Lemmas: χαρίεις γε εἰμί ὁ ὁ σφέτερος ἀγαθός περί ὁ λόγος , ἵνα εὔφημος ἄρχω , ὁ ἀκροατής αἰτιάομαι καί λέγω ὡς ἄρα οὗτος χάριν ἐκβαίνω ὁ ῥυθμός καί ὁ ὀρθότης , ἵνα ὡς πολύς ἀρέσκω δύναμαι . καίτοι εἰ μέν συγγνώμη αἰτέω οὗτος ὁ σκῆψις
aelius-aristides.kata-tw-n-e-corxoume-nwn 405
ποιῆσαι τοὺς χρωμένους , καὶ πρὶν εἶναι δῆλον ἥντινα τῆς προθυμίας κομιεῖται χάριν , αὑτὸν τῶν ὄντων τὰ βέλτιστʼ ἀφαιρεῖσθαι . οὐ γὰρ δὴ τό γε τοῦ Ζωπύρου καὶ τοῦ Κεφαλλῆνος παράδειγμʼ ἂν εἴποιμεν , ὧν ὁ μὲν τὴν ῥῖνα τὴν ἑαυτοῦ καὶ τὰ ὦτα λωβησάμενος εἰσῆλθεν εἰς Βαβυλῶνα , ὁ δὲ πληγαῖς αὑτὸν αἰκισάμενος κατέδυ Τρώων πόλιν εὐρυάγυιαν , ὁ μὲν Βαβυλῶνα λαβεῖν , ὁ δὲ Τροίαν ἐσπουδακώς . πρῶτον μὲν γὰρ οὐκ ἴσα δή που τὰ ἆθλα , κρατῆσαι πολεμίων καὶ τὰ ὦτα γαργαλίσαι τινῶν . ἔπειτʼ αὐτὸ τοὐναντίον ἐκ τῶν παραδειγμάτων ἀπαντᾷ . εἰ γὰρ ἐκεῖνοι μὲν οὕτω σφόδρα καρτερεῖν ἠπίσταντο ὥστε μηδὲ τοῦ σώματος φείδεσθαι τοῦ ἑαυτῶν , ἀλλὰ τὰς ἐσχάτας ἀλγηδόνας καὶ πόνους ὑπομένειν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν τῶν ἐξ ἀρχῆς ἐγνωσμένων ἐγκαταλιπεῖν , οὗτοι δʼ , ἐξὸν ἄνευ πραγμάτων καὶ ταλαιπωρίας τὴν ὑπόθεσιν διασώζειν τὴν ἑαυτῶν , αἱροῦνται μαλακίζεσθαι , πῶς οὐχὶ δικαίως ὁτιοῦν ἂν πάθοιεν ; ἐγὼ μὲν γὰρ ἁκεῖνοι σφᾶς αὐτοὺς ἔδρασαν , ταῦτʼ εἰκότως ἂν τούτους ὑπὸ τῶν ἄλλων παθεῖν οἴομαι , πορνείας ἕνεκα καὶ ὕβρεως τῆς εἰς τοὺς λόγους . ἢ κομιδῆ γʼ ἂν ἐκείνους μιμήσαιντο ὑπὲρ τοῦ τὴν τάξιν μὴ λιπεῖν , οἳ νῦν ἐπὶ τῷ λιπεῖν πάντα ποιοῦσιν , ἵνα μὴ λέγω πάσχουσιν . ἔτι τοίνυν Ὀδυσσεὺς μὲν καὶ Ζώπυρος οὐκ οὔσης ἴσως ἄλλης ἁλώσεως αὐτοῖς τῶν πολεμίων οὕτω ταῦθʼ ὑπέστησαν · οὗτοι δὲ τί καὶ φήσουσι ; πότερον οὐκ εἶναι τοῖς βελτίστοις καὶ τοῖς ὀρθοτάτοις λόγοις ἄγειν καὶ πείθειν ἀνθρώπους ; ἀλλʼ αἰσχρὸς ὁ λόγος , οὐ μόνον ψευδής . ἀλλʼ ἐξὸν ἐκείνως ἄγειν οὕτως μᾶλλον αἱρεῖσθαι ; περιττὴν ἄρα τὴν αἰσχύνην προστίθενται . πάλιν δὲ ἀναλάβωμεν . οὐκ ἔσθʼ ἕτερον τρόπον ἀνθρώπους ἄγειν ἢ τοῦτον , δῶμεν τοῦ λόγου χάριν , εἰ δοκεῖ . οὐκοῦν εἰ χωρὶς μὲν τὸ βέλτιον , χωρὶς δὲ τὸ ἄγειν ,
Lemmas: ποιέω ὁ χράω , καί πρίν εἰμί δῆλος ὅστις ὁ προθυμία κομίζω χάριν , ἑαυτοῦ ὁ εἰμί ὁ ἀγαθός ἀφαιρέω . οὐ γάρ δή ὁ γε ὁ Ζώπυρος καί ὁ Κεφαλλήν παράδειγμα ἄν λέγω , ὅς ὁ μέν ὁ ῥίς ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ οὖς λωβάομαι εἰσέρχομαι εἰς Βαβυλών , ὁ δέ πληγή ἑαυτοῦ αἰκίζω καταδύω Τρώς πόλις εὐρυάγυια , ὁ μέν Βαβυλών λαμβάνω , ὁ δέ Τροία σπουδάζω . πρῶτος μέν γάρ οὐ ἴσος δή που ὁ ἆθλον , κρατέω πολέμιος καί ὁ οὖς γαργαλίζω τις . ἔπειτα αὐτός ἐναντίος ἐκ ὁ παράδειγμα ἀπαντάω . εἰ γάρ ἐκεῖνος μέν οὕτως σφόδρα καρτερέω ἐπίσταμαι ὥστε μηδέ ὁ σῶμα φείδομαι ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ ἔσχατος ἀλγηδών καί πόνος ὑπομένω ὑπέρ ὁ μηδείς ὁ ἐκ ἀρχή γιγνώσκω ἐγκαταλείπω , οὗτος δέ , ἔξεστι ἄνευ πρᾶγμα καί ταλαιπωρία ὁ ὑπόθεσις διασῴζω ὁ ἑαυτοῦ , αἱρέω μαλακίζομαι , πῶς οὐ δίκαιος ὁστισοῦν ἄν πάσχω ; ἐγώ μέν γάρ ἁκεῖνος σφεῖς αὐτός δράω , οὗτος ἔοικα ἄν οὗτος ὑπό ὁ ἄλλος πάσχω οἴομαι , πορνεία ἕνεκα καί ὕβρις ὁ εἰς ὁ λόγος . ἤ κομιδῇ γε ἄν ἐκεῖνος μιμέομαι ὑπέρ ὁ ὁ τάξις μή λείπω , ὅς νῦν ἐπί ὁ λείπω πᾶς ποιέω , ἵνα μή λέγω πάσχω . ἔτι τοίνυν Ὀδυσσεύς μέν καί Ζώπυρος οὐ εἰμί ἴσως ἄλλος ἅλωσις αὐτός ὁ πολέμιος οὕτως οὗτος ὑφίστημι · οὗτος δέ τίς καί φημί ; πότερος οὐ εἰμί ὁ ἀγαθός καί ὁ ὀρθός λόγος ἄγω καί πείθω ἄνθρωπος ; ἀλλά αἰσχρός ὁ λόγος , οὐ μόνος ψευδής . ἀλλά ἔξεστι ἐκεῖνος ἄγω οὕτως μάλα αἱρέω ; περισσός ἄρα ὁ αἰσχύνη προστίθημι . πάλιν δέ ἀναλαμβάνω . οὐ εἰμί ἕτερος τρόπος ἄνθρωπος ἄγω ἤ οὗτος , δίδωμι ὁ λόγος χάριν , εἰ δοκέω . οὐκοῦν εἰ χωρίς μέν ὁ ἀγαθός , χωρίς δέ ὁ ἄγω ,
aelius-aristides.kata-tw-n-e-corxoume-nwn 408
οἶμαι , κάλλει μὲν χάριν εἶναι , χάριτος δὲ ἔρωτα ἐξηρτῆσθαι . ὅτῳ γὰρ ἄν τις χαίρῃ , τοῦτʼ ἀνάγκη ποθεῖν . διὸ τῶν μὲν αἰσχρῶν οὔ φασιν ἔρωτα εἶναι , τῶν δὲ καλῶν κἀν θεοῖς εἶναι ποιηταὶ λέγουσιν . οὕτω τοίνυν καὶ τὸ τῶν λόγων κάλλος μετὰ τῆς ἁπάσης φύσεως καὶ τοῦτʼ ἔχει , κηλεῖν τοὺς ἀκούοντας . ὥστʼ οὐχ ὑπὲρ τοῦ πείθειν τὰ χείρω δεῖ λέγειν , ἀλλὰ πειρατέον ὡς κάλλιστα λέγειν , ἵνʼ ὡς πλείστους ἄγοιμεν . ὥσπερ γὰρ τῶν ἐπῳδῶν αἱ κράτισται μάλιστα ἄγειν πεφύκασιν , οὕτως οἱ κράτιστοι τῶν λόγων μάλιστα πείθειν πεφύκασι . τὸ δὲ ταῖς διαφθοραῖς ταύταις νομίζειν ἐνεῖναί τι χρηστὸν ἢ κεχαρισμένον παραπλήσιόν ἐστιν ὥσπερ ἂν εἰ κἀν τοῖς σώμασι τοὺς μὲν φθόῃ κάμνοντας καὶ τοὺς ὑδεριῶντας καὶ τοὺς ἀλφοῖς ἢ λέπρᾳ ποικίλους , τούτους μὲν ὡς ἥδιστα κατεσκευάσθαι φάσκοιμεν καὶ πολλοὺς ἐπιθυμητὰς ἔχειν , οἷς οὐδʼ ἀπαντῆσαι πρῶτον οὐδʼ ἂν εἷς δέξαιτο , τοὺς δʼ ὁμοῦ τῷ τῆς ὑγιείας ἀγαθῷ καὶ πρὸς ἔσχατα κάλλους τετιμημένους ἔλαττον ἔχειν τούτων πειθοίμεθα . ἄνω μέντἂν ποταμῶν οὕτω γε πηγαὶ ῥέοιεν . μὴ τοίνυν ὅτι ἐν τοῖς σώμασιν , ἀλλʼ ἐν τοῖς πλάσμασι καὶ τοῖς ἀγάλμασι ποῖʼ ἄττα μάλιστα χειροῦνται τοὺς ἐντυγχάνοντας ; ἆρʼ οὐ τὰ κάλλιστα καὶ μεγαλοπρεπέστατα καὶ πρὸς τοὔσχατον ἥκοντα τῆς εἰς ταῦτʼ ἀκριβείας ; ὁ Ζεὺς οὑλύμπιος , ἡ Ἀθήνησιν Ἀθηνᾶ , λέγω τοῦτο μὲν τὴν ἐλεφαντίνην , τοῦτο δʼ , εἰ βούλει , τὴν χαλκῆν καὶ νὴ Δία γʼ , εἰ βούλει , τὴν Λημνίαν , ἅπαντα ταῦτα ὑπερβολὴν μὲν ἀρετῆς τῷ δημιουργῷ , τοῖς δὲ θεαταῖς ἡδονῆς ἔχει . ταυτὸν δὲ τοῦτο καὶ περὶ τῶν Ἀπελλοῦ φαίης ὂν , οἶμαι , γραμμάτων , κἂν εἴ τινʼ ἄλλον ἐθέλοις θαυμάζειν , ἡ γραμμὴ σωθεῖσα τὸ πᾶν ἔσωσεν . εἶεν . νεὼς δʼ αὖ τοὺς ποίους καὶ τίνας μάλιστα ὁρῶντές τε χαίρομεν καὶ ἐκπληττόμεθα καὶ ἀπαλλαττόμεθα
Lemmas: οἴομαι , κάλλος μέν χάρις εἰμί , χάρις δέ ἔρως ἐξαρτάω . ὅστις γάρ ἄν τις χαίρω , οὗτος ἀνάγκη ποθέω . διό ὁ μέν αἰσχρός οὐ φημί ἔρως εἰμί , ὁ δέ καλός ἐν θεός εἰμί ποιητής λέγω . οὕτως τοίνυν καί ὁ ὁ λόγος κάλλος μετά ὁ ἅπας φύσις καί οὗτος ἔχω , κηλέω ὁ ἀκούω . ὥστε οὐ ὑπέρ ὁ πείθω ὁ κακός δέω λέγω , ἀλλά πειράω ὡς καλός λέγω , ἵνα ὡς πολύς ἄγω . ὥσπερ γάρ ὁ ἐπῳδή ὁ κρατύς μάλα ἄγω φύω , οὕτως ὁ κρατύς ὁ λόγος μάλα πείθω φύω . ὁ δέ ὁ διαφθορά οὗτος νομίζω ἔνειμι τις χρηστός ἤ χαρίζω παραπλήσιος εἰμί ὥσπερ ἄν εἰ ἐν ὁ σῶμα ὁ μέν φθόη κάμνω καί ὁ ὑδεριάω καί ὁ ἀλφός ἤ λέπρα ποικίλος , οὗτος μέν ὡς ἡδύς κατασκευάζω φάσκω καί πολύς ἐπιθυμητής ἔχω , ὅς οὐδέ ἀπαντάω πρῶτος οὐδέ ἄν εἷς δέχομαι , ὁ δέ ὁμοῦ ὁ ὁ ὑγίεια ἀγαθός καί πρός ἔσχατος κάλλος τιμάω ἐλαχύς ἔχω οὗτος πείθω . ἄνω ἄν ποταμός οὕτως γε πηγή ῥέω . μή τοίνυν ὅτι ἐν ὁ σῶμα , ἀλλά ἐν ὁ πλάσμα καί ὁ ἄγαλμα ποῖος τις μάλα χειρόω ὁ ἐντυγχάνω ; ἆρα οὐ ὁ καλός καί μεγαλοπρεπής καί πρός ἔσχατος ἥκω ὁ εἰς οὗτος ἀκρίβεια ; ὁ Ζεύς ὀλύμπιος , ὁ Ἀθήνησι Ἀθήνη , λέγω οὗτος μέν ὁ ἐλεφάντινος , οὗτος δέ , εἰ βούλομαι , ὁ χάλκεος καί νή Ζεύς γε , εἰ βούλομαι , ὁ Λήμνιος , ἅπας οὗτος ὑπερβολή μέν ἀρετή ὁ δημιουργός , ὁ δέ θεατής ἡδονή ἔχω . τατός δέ οὗτος καί περί ὁ Ἀπελλής φημί εἰμί , οἴομαι , γράμμα , ἄν εἰ τις ἄλλος ἐθέλω θαυμάζω , ὁ γραμμή σῴζω ὁ πᾶς σῴζω . εἶεν . ναῦς δέ αὖ ὁ ποῖος καί τίς μάλα ὁράω τε χαίρω καί ἐκπλήσσω καί ἀπαλλάσσω
aelius-aristides.kata-tw-n-e-corxoume-nwn 413
διπλασίαν τὴν ζημίαν ἐκτίνειν κελεύουσι τῶν ἀκόντων βλαψάντων . ἀρχὴν δὲ οὐδὲ συμβαλεῖν μοι δοκῶ δύνασθαι τί ποτʼ ἔσθʼ ὃ λέγουσι . καὶ γὰρ ὡς οὐκ ἄκοντες ὑφίενται δοκοῦσί μοι λέγειν , καὶ πάλιν ὡς οὐχ ἑκόντες , ἀλλʼ ἄκοντες ὑφίενται . ὅταν μὲν γὰρ εἰς τοὺς ἀκροατὰς ἀναφέρωσι καὶ παρὰ τούτοις εἶναι φῶσι τὴν αἰτίαν , ὥσπερ ἄκοντες ἁμαρτάνειν λέγειν μοι δοκοῦσιν , ὅταν δʼ εἰδέναι μὲν ὡς οὐδὲν χρηστόν ἐσθʼ ὧν λέγουσιν , αἱρεῖσθαι δὲ λέγειν ὑπὲρ τοῦ ψυχαγωγεῖν , ἑκόντες ἁμαρτάνειν ὁμολογεῖν μοι δοκοῦσιν , ὥσπερ οἱ ἐν ταῖς τραγῳδίαις εἰδέναι μὲν φάσκοντες ἃ δράσουσι κατὰ , αὑτῶν δὲ κρατεῖν οὐ δύνασθαι . τοιαῦτʼ ἐστὶ τὰ τούτων αἰνίγματα . καίτοι φησὶ μὲν δή που Κρατίνος τῶν αἰσχρῶν εἶναι φίλοισι χαριζόμενον πονηρὸν αὐτὸν εἶναι · οὗτοι δʼ εἰ μὲν φίλοις αὐτοῖς χρῶνται , παραπλησίως αὐτοῖς ἔχουσιν · ὥστʼ εἰ τοῖς αὐτοῖς χαίρουσιν , αὑτοῖς ἄρʼ οὐχ ἧττον ἢ τούτοις χαρίζονται · εἰ δʼ αὖ μὴ νομίζουσι φίλους , ἀντὶ τοῦ χαρίζονται ; εἴτε γὰρ ὡς ἐρασταῖς εἴθʼ ὡς ἐρασταὶ , τό γε τῆς αἰσχύνης ἄφυκτον . αἰνίττονται δὲ κἀνταῦθα . φασὶ μὲν γὰρ τοὺς πολλοὺς ἐρᾶν αὑτῶν , φαίνονται δʼ αὐτοὶ τούτων ἐρῶντες , εἴ γʼ ἵνα τούτους ἀρέσωσιν ἀκολασταίνουσι . καὶ μὴν εἰ μὲν οὐδὲν φροντίζουσιν αὐτῶν , τί μαθόντες φήσουσι χαρίζεσθαι ; εἰ δὲ φροντίζουσι , πότερον βελτίους ἂν ἦσαν παιδεύοντες καὶ τὴν οὖσαν ὁδὸν τῶν λόγων δεικνύντες , ἢ τῆς τούτων μοχθηρίας αὐτοὶ κληρονομοῦντες ; ὥσπερ ἂν εἴ τις ἰατρὸς φάσκων εἶναι καὶ δέον αὐτὸν τοῖς κάμνουσι τὰ βέλτιστα συμβουλεύειν , τοῖς ἐκείνων αὐτὸς ὑπηρετοίη βουλήμασι καὶ τὴν τέχνην ὁρίζοιτο τῷ χαρίζεσθαι . οὐκοῦν ἀπολεῖς μὲν ἐκείνους , ἀπολεῖ δʼ αὐτὸς ἐν εὖ φρονοῦσι δικασταῖς , ἐπεὶ καὶ ἡ φύσις οὕτως ἔταξε τὸν στρατηγὸν ἡγεῖσθαι τῶν στρατιωτῶν , οὐ τοῖς στρατιώταις
Lemmas: διπλάσιος ὁ ζημία ἐκτίνω κελεύω ὁ ἄκων βλάπτω . ἀρχή δέ οὐδέ συμβάλλω ἐγώ δοκέω δύναμαι τίς ποτέ εἰμί ὅς λέγω . καί γάρ ὡς οὐ ἄκων ὑφίημι δοκέω ἐγώ λέγω , καί πάλιν ὡς οὐ ἑκών , ἀλλά ἄκων ὑφίημι . ὅταν μέν γάρ εἰς ὁ ἀκροατής ἀναφέρω καί παρά οὗτος εἰμί φημί ὁ αἰτία , ὥσπερ ἄκων ἁμαρτάνω λέγω ἐγώ δοκέω , ὅταν δέ οἶδα μέν ὡς οὐδείς χρηστός εἰμί ὅς λέγω , αἱρέω δέ λέγω ὑπέρ ὁ ψυχαγωγέω , ἑκών ἁμαρτάνω ὁμολογέω ἐγώ δοκέω , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ τραγῳδία οἶδα μέν φάσκω ὅς δράω κατά , ἑαυτοῦ δέ κρατέω οὐ δύναμαι . τοιοῦτος εἰμί ὁ οὗτος αἴνιγμα . καίτοι φημί μέν δή που Κρατίνος ὁ αἰσχρός εἰμί φίλος χαρίζω πονηρός αὐτός εἰμί · οὗτος δέ εἰ μέν φίλος αὐτός χράω , παραπλήσιος αὐτός ἔχω · ὥστε εἰ ὁ αὐτός χαίρω , ἑαυτοῦ ἄρα οὐ ἥσσων ἤ οὗτος χαρίζω · εἰ δέ αὖ μή νομίζω φίλος , ἀντί τίς χαρίζω ; εἴτε γάρ ὡς ἐραστής εἴτε ὡς ἐραστής , ὁ γε ὁ αἰσχύνη ἄφυκτος . αἰνίσσομαι δέ ἐνταῦθα . φημί μέν γάρ ὁ πολύς ἐράω ἑαυτοῦ , φαίνω δέ αὐτός οὗτος ἐράω , εἰ γε ἵνα οὗτος ἀρέσκω ἀκολασταίνω . καί μήν εἰ μέν οὐδείς φροντίζω αὐτός , τίς μανθάνω φημί χαρίζω ; εἰ δέ φροντίζω , πότερος ἀγαθός ἄν εἰμί παιδεύω καί ὁ εἰμί ὁδός ὁ λόγος δείκνυμι , ἤ ὁ οὗτος μοχθηρία αὐτός κληρονομέω ; ὥσπερ ἄν εἰ τις ἰατρός φάσκω εἰμί καί δέω αὐτός ὁ κάμνω ὁ ἀγαθός συμβουλεύω , ὁ ἐκεῖνος αὐτός ὑπηρετέω βούλημα καί ὁ τέχνη ὁρίζω ὁ χαρίζω . οὐκοῦν ἀπόλλυμι μέν ἐκεῖνος , ἀπόλλυμι δέ αὐτός ἐν εὖ φρονέω δικαστής , ἐπεί καί ὁ φύσις οὕτως τάσσω ὁ στρατηγός ἡγέομαι ὁ στρατιώτης , οὐ ὁ στρατιώτης
aelius-aristides.kata-tw-n-e-corxoume-nwn 416
ἀλλʼ ὅλως ἄρχουσιν ; οὐδʼ ἡλικίᾳ γε τῶν ἁπασῶν οὐδεμιᾷ . πότερον γὰρ τοῖς νεωτέροις ; ἀλλʼ ἑταιρεῖν δόξουσιν , ἐὰν ταῦτα ἀσπάζωνται . ἀλλὰ τοῖς ἀνδράσιν ; ἀλλʼ οὐ δόξουσι βεβαιοῦν τὴν ἐπωνυμίαν . ἀλλὰ τοῖς πρεσβυτέροις ; ἀλλʼ ἀωρία πολλὴ τῆς αἰσχύνης . λείπεται δὴ γυναιξὶ , καὶ ταύταις ταῖς ἀσελγεστάταις , πρὸς ἃς τούτους ἄξιον κρίνειν . καίτοι ζηλοῦσι μὲν αὐτὰς , λείπονται δὲ συχνῷ τινι . θαυμάζω δʼ εἰ τοῖς μὲν τὸ νόμισμα διαφθείρουσιν , ἔφη Δημοσθένης , θάνατος ἡ ζημία κεῖται , τοῖς δὲ τοὺς λόγους κιβδήλους καὶ παρασήμους ἀπεργαζομένοις παρρησιάζεσθαι δώσομεν , ἢ τοῦτο πρῶτον λέγειν ἐξεῖναι · κἂν μὲν ῥήματι πταίσῃ τις , ἀμαθὴς εὐθέως , ἂν δʼ ὅλῃ τῇ προαιρέσει διαφθείρῃ τὰ τεταγμένα , οὐκ ἄρα πόρρω πασῶν πανηγύρεων στήσεται . καὶ μὴν οὐχ ὑπὲρ λόγων ἡ βουλὴ μόνον , ἀλλʼ ὑπὲρ ἁπάσης εὐσχημοσύνης καὶ εὐταξίας καὶ τοῦ πότερον δεῖ τοῖς νόμοις ἐμμένειν , ἢ ποιεῖν ὅ τί τις βούλεται τῆς ἐφʼ ἡμέρᾳ χάριν ἡδονῆς . ὧν μὲν γὰρ ἐγὼ λέγω νικώντων , νικᾷ νόμος καὶ κόσμος , ὑφʼ ὧν οὐ μόνον αἱ πόλεις , ἀλλὰ καὶ γῆ πᾶσα καὶ οὐρανὸς αὐτὸς συνέστηκέ τε καὶ σώζεται , ἃ δʼ οὗτοι παραποιοῦσιν ἅπασι καὶ θείοις καὶ ἀνθρωπείοις πράγμασιν ἐχθρῶς ἔχει .
Lemmas: ἀλλά ὅλος ἄρχω ; οὐδέ ἡλικία γε ὁ ἅπας οὐδείς . πότερος γάρ ὁ νεώτερος ; ἀλλά ἑταιρέω δοκέω , ἐάν οὗτος ἀσπάζομαι . ἀλλά ὁ ἀνήρ ; ἀλλά οὐ δοκέω βεβαιόω ὁ ἐπωνυμία . ἀλλά ὁ πρέσβυς ; ἀλλά ἀωρία πολύς ὁ αἰσχύνη . λείπω δή γυνή , καί οὗτος ὁ ἀσελγής , πρός ὅς οὗτος ἄξιος κρίνω . καίτοι ζηλόω μέν αὐτός , λείπω δέ συχνός τις . θαυμάζω δέ εἰ ὁ μέν ὁ νόμισμα διαφθείρω , φημί Δημοσθένης , θάνατος ὁ ζημία κεῖμαι , ὁ δέ ὁ λόγος κίβδηλος καί παράσημος ἀπεργάζομαι παρρησιάζομαι δίδωμι , ἤ οὗτος πρῶτος λέγω ἔξεστι · ἐάν μέν ῥῆμα πταίω τις , ἀμαθής εὐθύς , ἐάν δέ ὅλος ὁ προαίρεσις διαφθείρω ὁ τάσσω , οὐ ἄρα πρόσω πᾶς πανήγυρις ἵστημι . καί μήν οὐ ὑπέρ λόγος ὁ βουλή μόνος , ἀλλά ὑπέρ ἅπας εὐσχημοσύνη καί εὐταξία καί ὁ πότερος δέω ὁ νόμος ἐμμένω , ἤ ποιέω ὅς τις τις βούλομαι ὁ ἐπί ἡμέρα χάριν ἡδονή . ὅς μέν γάρ ἐγώ λέγω νικάω , νικάω νόμος καί κόσμος , ὑπό ὅς οὐ μόνος ὁ πόλις , ἀλλά καί γῆ πᾶς καί οὐρανός αὐτός συνίστημι τε καί σῴζω , ὅς δέ οὗτος παραποιέω ἅπας καί θεῖος καί ἀνθρώπειος πρᾶγμα ἐχθρός ἔχω .