aelius-aristides.kata-tw-n-e-corxoume-nwn 411
ὅτε δʼ ἔστιν ἐξ ἀρχῆς καὶ τούτους κἀκείνους χειροῦσθαι ἢ διʼ ἐκείνων καὶ τούτους αἱρεῖν , πανταχῆ νικᾷ τὰ βέλτιστα . μάρτυρας δὲ καὶ τούτων ἔχομεν ποιητὰς , οἳ τοὺς ἀρίστους καὶ ἀσφαλεστάτους τῶν ῥητόρων μάλιστα ζηλοῦσθαί φασι καὶ μακαρίζεσθαι παρὰ τοῖς πλήθεσι . καὶ τί δεῖ τοὺς παλαιοὺς καταλέγειν ἢ ποιητὰς ἢ ῥήτορας ; ἀλλʼ ἡμῶν τουτωνὶ , θεὸς δʼ εὐμενὴς παραπέμποι τὸν λόγον , τίνες πω μείζους θορύβους ἐν συλλόγοις ἐκίνησαν ; ἢ τίς μᾶλλον σὺν θεοῖς εἰπεῖν , τουτὶ γὰρ ἔμοιγε ἡγείσθω πάσης παρρησίας , ἀμφοτέρων ἥψατο τῶν ἐθνῶν , λέγω καὶ τῶν δεξιῶν καὶ τῶν οὓς πολλοὺς ὀνομάζομεν , οἵ γε καὶ μηδενὸς αὐτοὺς ἐπαναγκάζοντος νόμου διώμοτοι τὴν ψῆφον φέρουσιν . ἐῶ τἄλλα . ἀλλʼ ἃ νυνὶ φθέγγεσθε ἐπὶ τούτοις ὁρᾶτε δήπουθεν . ἔστιν οὖν ὅ τι πώποτε πρὸς χάριν ἡμεῖς εἴπομεν τῶν ἀκροατῶν ; οὐδὲ γρῦ . καίτοι πολλὰ καὶ παντοῖα . μόνοι γὰρ τῶν πώποτε ἁψαμένων λόγων εὐχόμεθα , ὅπερ μετριώτατον εἰπεῖν , ὁπόσα ἐστὶ καὶ νομίζεται περὶ λόγους ἀγαθὰ εἰς μίαν δύναμιν κατακλείσαντες δεικνύναι μεθʼ ὑπερβολῆς . οὕτως ἐγώ . καὶ οὐδʼ ὁτιοῦν φαίην ἂν χαρίζεσθαι καὶ οὐδὲν ὅ τι οὐ χαρίζεσθαι , ἀνθʼ ὧν εἰκότως τὰ προσήκοντα χαρίζομαι . εἶτʼ ἐγὼ τετηρηκὼς ἐπὶ τῶν πραγμάτων καὶ τῶν αὐτὸς ἐμαυτοῦ λόγων ὡς οὐκ ἀμισθὶ τὸ τὰ βέλτιστα λέγειν περιγίγνεται , συγχωρῶ τοῖς φληνάφοις τούτοις καταψεύδεσθαι τῶν πολλῶν , ὅτι τούτων ἕνεκα ἀμαθαίνουσιν ; οὐχ ἕως γʼ ἂν ἐμαυτὸν ὑπάρχω γιγνώσκων . εἰ δέ τινες φάσκοντες αὖ βέλτιον ἢ κατὰ τούτους προῃρῆσθαι μὴ τυγχάνουσι τῶν πολλῶν , ἀλλʼ ἀποσβέννυνται πρίν τινα ἰδεῖν τὴν φλόγα , οὐδὲν τοῦτό γʼ ἐστὶ κατὰ τῶν σεμνοτέρων λόγων ἢ ὅλως κρειττόνων . ἐνδείᾳ γὰρ τῶν μεγίστων αὐτὸ πάσχουσιν , οὔτε γνώμην ἱκανὴν οὔτε κόσμον παρασχόμενοι περὶ τοὺς λόγους . εἰ δʼ ἦσαν τέλεοι τὴν μουσικὴν , ὃ τῷ Ὀρφεῖ λέγεται προσεῖναι
Lemmas: ὅτε δέ εἰμί ἐκ ἀρχή καί οὗτος ἐκεῖνος χειρόω ἤ διά ἐκεῖνος καί οὗτος αἱρέω , πανταχῇ νικάω ὁ ἀγαθός . μάρτυς δέ καί οὗτος ἔχω ποιητής , ὅς ὁ ἀγαθός καί ἀσφαλής ὁ ῥήτωρ μάλα ζηλόω φημί καί μακαρίζω παρά ὁ πλῆθος . καί τίς δέω ὁ παλαιός καταλέγω ἤ ποιητής ἤ ῥήτωρ ; ἀλλά ἐγώ οὗτος , θεός δέ εὐμενής παραπέμπω ὁ λόγος , τίς πω μέγας θόρυβος ἐν σύλλογος κινέω ; ἤ τίς μάλα σύν θεός λέγω , οὗτος γάρ ἐγώ ἡγέομαι πᾶς παρρησία , ἀμφότερος ἅπτω ὁ ἔθνος , λέγω καί ὁ δεξιός καί ὁ ὅς πολύς ὀνομάζω , ὅς γε καί μηδείς αὐτός ἐπαναγκάζω νόμος διώμοτος ὁ ψῆφος φέρω . ἐάω ἄλλος . ἀλλά ὅς νυνί φθέγγομαι ἐπί οὗτος ὁράω δήπουθεν . εἰμί οὖν ὅς τις πώποτε πρός χάρις ἐγώ λέγω ὁ ἀκροατής ; οὐδέ γρῦ . καίτοι πολύς καί παντοῖος . μόνος γάρ ὁ πώποτε ἅπτω λόγος εὔχομαι , ὅς μέτριος λέγω , ὁπόσος εἰμί καί νομίζω περί λόγος ἀγαθός εἰς εἷς δύναμις κατακλείω δείκνυμι μετά ὑπερβολή . οὕτως ἐγώ . καί οὐδέ ὁστισοῦν φημί ἄν χαρίζω καί οὐδείς ὅς τις οὐ χαρίζω , ἀντί ὅς ἔοικα ὁ προσήκω χαρίζω . εἶτα ἐγώ τηρέω ἐπί ὁ πρᾶγμα καί ὁ αὐτός ἐμαυτοῦ λόγος ὡς οὐ ἀμισθί ὁ ὁ ἀγαθός λέγω περιγίγνομαι , συγχωρέω ὁ φλήναφος οὗτος καταψεύδομαι ὁ πολύς , ὅτι οὗτος ἕνεκα ἀμαθαίνω ; οὐ ἕως γε ἄν ἐμαυτοῦ ὑπάρχω γιγνώσκω . εἰ δέ τις φάσκω αὖ ἀγαθός ἤ κατά οὗτος προλέγω μή τυγχάνω ὁ πολύς , ἀλλά ἀποσβέννυμι πρίν τις ὁράω ὁ φλόξ , οὐδείς οὗτος γε εἰμί κατά ὁ σεμνός λόγος ἤ ὅλος κρατύς . ἔνδεια γάρ ὁ μέγας αὐτός πάσχω , οὔτε γνώμη ἱκανός οὔτε κόσμος παρέχω περί ὁ λόγος . εἰ δέ εἰμί τέλειος ὁ μουσική , ὅς ὁ Ὀρφεύς λέγω πρόσειμι