aelius-aristides.kata-tw-n-e-corxoume-nwn 414
ἀκολουθεῖν , τὸν κορυφαῖον ὡσαύτως τοῦ χοροῦ , τῶν ναυτῶν τὸν κυβερνήτην , τοῦ ζεύγους τὸν ἡνίοχον , τὸν ἰατρὸν τῶν δεομένων . εἶτʼ ἐξὸν αὐτούς τε βελτίους εἶναι καὶ τοὺς συνόντας ὅπως βελτίους ἔσονται παρασκευάζειν , αὐτοί τε χείρους γίγνεσθε κἀκείνους ἔτι φαυλοτέρους ἢ εἰσὶν ἀποφαίνειν προαιρεῖσθε . καὶ μὴν τὸ μὲν ὡς πέφυκέ τις καὶ προῄρηται λέγοντα ἀνύτειν ἄγειν ὡς ἀληθῶς ἐστι , τὸ δʼ ἐξίστασθαι τῆς ἰδέας ὑπὲρ τοῦ τι δοκεῖν ἄγεσθαι μᾶλλον ἢ ἄγειν ἐστίν . ὥστʼ εἰ μὲν οὐκ ἔχεις βελτίω τούτων , ἀμφότερα δυστυχεῖς , καὶ οἷς λέγεις καὶ οἷς οὐ δύνασαι λέγειν , εἰ δʼ ἐξὸν ἐκείνως ἄγειν οὕτω δέχει , πῶς οὐ παρανοεῖς ; ἢ τί σου τὸ καλὸν τῶν λόγων ἐστὶν , ὅστις γε περὶ αὐτῶν τῶν λόγων οὕτω βεβούλευσαι ; καὶ γὰρ αὖ κἀκεῖνο οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον , οἶμαι , τῷ τε ῥήτορι καὶ φιλοσόφῳ καὶ πᾶσι δὴ τοῖς ἐπὶ τῆς ἐλευθερίου παιδείας προσήκει τέρπειν τοὺς ὄχλους , καὶ τοῖς ἀνδραποδώδεσι τούτοις ὀρχησταῖς , μίμοις , θαυματοποιοῖς . ἀλλὰ τούτοις μὲν πολλὴ συγγνώμη καὶ ποιεῖν ὁτιοῦν καὶ λέγειν , ἡμῖν δʼ , εἰ τὰ τούτων κακὰ μιμοίμεθα , πῶς εὐπρεπῶς ἕξει ; ὅπου γὰρ οὐδʼ ἐλευθέρᾳ γυναικὶ καὶ ἑταίρᾳ ταὐτὰ δοκεῖ πρέπειν , οὐδʼ ἔτι μᾶλλον ταὐτά γʼ ἀνδράσι καὶ γυναιξὶ , κομιδῆ τοῖς γε ἀνδράσι ταὐτὰ πρέπειν ἅπερ ταῖς ἑταίραις οὐ φήσομεν . ὑμεῖς τοίνυν ὅταν εἰς ψαλτρίας τάττησθε καὶ τὰ τῶν Μουσῶν ὄργια χραίνητε ἐν τῷ δημοσίῳ , πότερον φιλοτιμίας δικαίως ἂν ἀμφισβητοίητε , ἢ ζῶντες ἂν κατορύττοισθε Περσιστί ; σκεψώμεθα δὴ καὶ τόδε , ὅτι οὐδὲ οἱ δῆμοι τὰ θεάματα ταῦτα , ὧν μάλιστʼ ἄν τις αὐτοὺς φήσειεν ἡττῆσθαι , παντὶ τῷ θυμῷ φιλοῦσιν οὐδὲ ἀσπάζονται . τίς γάρ ἐστιν ὅστις οὐκ ἀξιοῖ βελτίων ὀρχηστοῦ παντὸς αὐτὸς εἶναι ; ἢ τίς ἂν τῷ μίμῳ συγχωρήσειεν ἔξω φθέγγεσθαι ; ἀλλʼ ἐν μὲν τῷ παραχρῆμα γαργαλίζονται , ἀπελθόντες
Lemmas: ἀκολουθέω , ὁ κορυφαῖος ὡσαύτως ὁ χορός , ὁ ναύτης ὁ κυβερνήτης , ὁ ζεῦγος ὁ ἡνίοχος , ὁ ἰατρός ὁ δέω . εἶτα ἔξεστι αὐτός τε ἀγαθός εἰμί καί ὁ σύνειμι ὅπως ἀγαθός εἰμί παρασκευάζω , αὐτός τε κακός γίγνομαι ἐκεῖνος ἔτι φαῦλος ἤ εἰμί ἀποφαίνω προαιρέω . καί μήν ὁ μέν ὡς φύω τις καί προαιρέω λέγω ἀνύω ἄγω ὡς ἀληθής εἰμί , ὁ δέ ἐξίστημι ὁ ἰδέα ὑπέρ ὁ τις δοκέω ἄγω μάλα ἤ ἄγω εἰμί . ὥστε εἰ μέν οὐ ἔχω ἀγαθός οὗτος , ἀμφότερος δυστυχέω , καί ὅς λέγω καί ὅς οὐ δύναμαι λέγω , εἰ δέ ἔξεστι ἐκεῖνος ἄγω οὕτως δέχομαι , πῶς οὐ παρανοέω ; ἤ τίς σύ ὁ καλός ὁ λόγος εἰμί , ὅστις γε περί αὐτός ὁ λόγος οὕτως βουλεύω ; καί γάρ αὖ ἐκεῖνος οὐ ὁ αὐτός τρόπος , οἴομαι , ὁ τε ῥήτωρ καί φιλόσοφος καί πᾶς δή ὁ ἐπί ὁ ἐλευθέριος παιδεία προσήκω τέρπω ὁ ὄχλος , καί ὁ ἀνδραποδώδης οὗτος ὀρχηστής , μῖμος , θαυματοποιός . ἀλλά οὗτος μέν πολύς συγγνώμη καί ποιέω ὁστισοῦν καί λέγω , ἐγώ δέ , εἰ ὁ οὗτος κακός μιμέομαι , πῶς εὐπρεπής ἔχω ; ὅπου γάρ οὐδέ ἐλεύθερος γυνή καί ἑταίρα αὐτός δοκέω πρέπω , οὐδέ ἔτι μάλα αὐτός γε ἀνήρ καί γυνή , κομιδῇ ὁ γε ἀνήρ αὐτός πρέπω ὅς ὁ ἑταίρα οὐ φημί . σύ τοίνυν ὅταν εἰς ψάλτρια τάσσω καί ὁ ὁ Μοῦσα ὄργια χραίνω ἐν ὁ δημόσιος , πότερος φιλοτιμία δίκαιος ἄν ἀμφισβητέω , ἤ ζάω ἄν κατορύσσω Περσιστί ; σκοπέω δή καί ὅδε , ὅτι οὐδέ ὁ δῆμος ὁ θέαμα οὗτος , ὅς μάλα ἄν τις αὐτός φημί ἡσσάομαι , πᾶς ὁ θυμός φιλέω οὐδέ ἀσπάζομαι . τίς γάρ εἰμί ὅστις οὐ ἀξιόω ἀγαθός ὀρχηστής πᾶς αὐτός εἰμί ; ἤ τίς ἄν ὁ μῖμος συγχωρέω ἔξω φθέγγομαι ; ἀλλά ἐν μέν ὁ παραχρῆμα γαργαλίζω , ἀπέρχομαι