aelius-aristides.kata-tw-n-e-corxoume-nwn 412
κἂν τούτοις προσῆν , πάντας ἂν ἦγον . νῦν δʼ ἐκείνῳ μὲν καὶ τὰ ξύλα καὶ τοὺς λίθους ἄγειν προστίθησιν ὁ μῦθος διʼ ὑπερβολῆς , οἱ δʼ ἀντὶ ξύλων αὐτοὶ καὶ λίθων εἰσὶ τῷ μὴ κινεῖν . ἀλλʼ ἡμεῖς οὐ τοῦτο προὐθέμεθα σκοπεῖν , πόσοι πταισμάτων εἰσὶ τρόποι περὶ τοὺς λόγους , οὐδʼ εἴ τινες καὶ ἕτεροι δυστυχοῦσιν , ἀλλʼ ὅτι τῆς ἀρετῆς οὐδεμία πω κακία τρόπαιον ἔστησεν . οὐδʼ ἀφʼ ἑνὸς πράγματος τοῦτο λέγοντες οὐκ ἂν αἰσχυνοίμεθα · ἐπεί τοι καὶ τούτων αὖ τινα τῶν περὶ τοὺς ὄχλους καλινδουμένων καλῶς ἐγώ ποτʼ ἐφώρασα τἀναντία πράττοντα ἢ ἔσπευδεν . ᾖδε μὲν γὰρ ἐγκλίνας τῶν χαρίτων ἕνεκα , ἀκροτελεύτιον δʼ ἐπεφθέγγετο ἐφʼ ἑκάστῳ τῶν κομματίων ὥσπερ ἐν μέλει ταυτόν . οἱ δʼ ἀκροαταὶ καὶ ἐρώμενοι οὕτω σφόδρα ἐξεπλήττοντο καὶ κατείχοντο ὑπὸ τοῦ μέλους ὥσθʼ ὅτε δὴ ἐγίγνοντο πρὸς τῷ ῥήματι , ἐκγελάσαντες ἂν αὐτοὶ ὑπέβαλον , οὐκ ἀνταποδιδόντες ὥσπερ ἠχὼ τὴν φωνὴν , ἀλλὰ καὶ προλαμβάνοντες . καὶ δῆτα ἡδὺς ἦν ὁ κορυφαῖος ἰὼν κατόπιν τοῦ χοροῦ . προσῆπτον δέ τι καὶ ἄλλο τοῦ κόρδακος οὕνεκα , ὥστʼ ἐλεινὸν τὸ χρῆμα τῆς συναυλίας εἶναι τοῦ τε σοφιστοῦ καὶ τῶν ἑταίρων ἐφʼ οἷς ἐπτόητο . τοιαῦτα οἱ τὸ βέλτιον τιμῶντες ἆθλα φέρονται παρὰ τῶν λογίων θεῶν καὶ τοιαῦτα οἱ λυμαινόμενοι τοῖς λόγοις . ἔπειτα ποιοῦσι παραπλήσιον ὥσπερ ἂν εἴ τις ἀνδρόγυνος ἢ εὐνοῦχος μὴ τὴν ἀσθένειαν τοῦ σώματος μηδὲ τὴν τύχην αἰτιῷτο , προνοίᾳ δὲ φάσκοι γενέσθαι τοιοῦτος . ἀλλʼ οὔτʼ ἀληθῆ λέγεις , ὦ τᾶν , οὔθʼ ὅλως σωφρονεῖς , εἰ φὴς ἑκὼν ταῦτα τιμῆσαι . καὶ νῦν ἐγὼ κινδυνεύω φιλανθρωπότερος περὶ τούτους εἶναι τοῖς λόγοις τούτοις ἤπερ αὐτοὶ περὶ σφᾶς αὐτούς . ἐγὼ μὲν γὰρ ἄκοντας αὐτοὺς ἀποφαίνω καὶ δυστυχίᾳ τινὶ τοῦτο πάσχοντας , οἱ δʼ ἐξεπίτηδές φασι ποικίλλειν . οἱ δὲ νόμοι τοὺς ἑκουσίως πλημμελοῦντας
Lemmas: ἄν οὗτος πρόσειμι , πᾶς ἄν ἄγω . νῦν δέ ἐκεῖνος μέν καί ὁ ξύλον καί ὁ λίθος ἄγω προστίθημι ὁ μῦθος διά ὑπερβολή , ὁ δέ ἀντί ξύλον αὐτός καί λίθος εἰμί ὁ μή κινέω . ἀλλά ἐγώ οὐ οὗτος προτίθημι σκοπέω , πόσος πταῖσμα εἰμί τρόπος περί ὁ λόγος , οὐδέ εἰ τις καί ἕτερος δυστυχέω , ἀλλά ὅτι ὁ ἀρετή οὐδείς πω κακία τρόπαιον ἵστημι . οὐδέ ἀπό εἷς πρᾶγμα οὗτος λέγω οὐ ἄν αἰσχύνω · ἐπεί τοι καί οὗτος αὖ τις ὁ περί ὁ ὄχλος καλινδέομαι καλός ἐγώ ποτέ φωράω ἐναντίος πράσσω ἤ σπεύδω . ἀείδω μέν γάρ ἐγκλίνω ὁ χάρις ἕνεκα , ἀκροτελεύτιον δέ ἐπιφθέγγομαι ἐπί ἕκαστος ὁ κομμάτιον ὥσπερ ἐν μέλος τατός . ὁ δέ ἀκροατής καί ἐρώμενος οὕτως σφόδρα ἐκπλήσσω καί κατέχω ὑπό ὁ μέλος ὥστε ὅτε δή γίγνομαι πρός ὁ ῥῆμα , ἐκγελάω ἄν αὐτός ὑποβάλλω , οὐ ἀνταποδίδωμι ὥσπερ ἠχώ ὁ φωνή , ἀλλά καί προλαμβάνω . καί δῆτα ἡδύς εἰμί ὁ κορυφαῖος ἔρχομαι κατόπιν ὁ χορός . προσάπτω δέ τις καί ἄλλος ὁ κόρδαξ οὕνεκα , ὥστε ἐλεεινός ὁ χρῆμα ὁ συναυλία εἰμί ὁ τε σοφιστής καί ὁ ἑταῖρος ἐπί ὅς πτοέω . τοιοῦτος ὁ ὁ ἀγαθός τιμάω ἆθλον φέρω παρά ὁ λόγιος θεός καί τοιοῦτος ὁ λυμαίνομαι ὁ λόγος . ἔπειτα ποιέω παραπλήσιος ὥσπερ ἄν εἰ τις ἀνδρόγυνος ἤ εὐνοῦχος μή ὁ ἀσθένεια ὁ σῶμα μηδέ ὁ τύχη αἰτιάομαι , πρόνοια δέ φάσκω γίγνομαι τοιοῦτος . ἀλλά οὔτε ἀληθής λέγω , ὦ τᾶν , οὔτε ὅλος σωφρονέω , εἰ φημί ἑκών οὗτος τιμάω . καί νῦν ἐγώ κινδυνεύω φιλάνθρωπος περί οὗτος εἰμί ὁ λόγος οὗτος ἤ αὐτός περί σφεῖς αὐτός . ἐγώ μέν γάρ ἄκων αὐτός ἀποφαίνω καί δυστυχία τις οὗτος πάσχω , ὁ δέ ἐξεπίτηδες φημί ποικίλλω . ὁ δέ νόμος ὁ ἑκούσιος πλημμελέω