aelius-aristides.kata-tw-n-e-corxoume-nwn 407
οἷς ἂν τὰ τῆς αἰχμῆς ἀνακοπῇ , οὐκ ἐθέλουσιν ἵστασθαι , πολὺ δὲ ἔτι μᾶλλον , ἐπειδὰν ὅλως κατάξωσι τὰ δόρατα · ἀλλʼ ἀπέρχονται καταλιπόντες τὴν μάχην , οἰσόμενοι στερεώτερα . πάλιν αὐτὴν , εἰ βούλει , τὴν μάχην ποτέρως ἄμεινον ποιοῦνται , τὴν τάξιν φυλάττοντες καὶ συνεστηκότες καὶ ἀλλήλους τε ὡς δυνατὸν μάλιστα αἰδούμενοι καὶ τοῖς παραγγέλμασιν ἐμμένοντες , ἢ τούτων μὲν ἁπάντων ὑπεριδόντες , τοῦ δʼ ἐν τῷ παραχρῆμα δοκοῦντος γλυκέος εἶναι ἡττηθέντες , τὰς δὲ ἀσπίδας ὁμοῦ τῇ πρώτῃ σάλπιγγι ῥίψαντες , νόμον δὲ καὶ τάξιν καὶ κόσμον ὥσπερ ὕθλον τινὰ καὶ φλυαρίαν κρίναντες . Ὅμηρος μὲν γὰρ οὐδὲ λέγειν ἐᾷ τῶν αἰσχρῶν οὐδὲν τοὺς ὀρθῶς προσέχοντας μάχῃ . ὃ καὶ θαυμάζω , εἰ πολεμοῦσι μὲν αἰσχύνη λέγειν ἃ μὴ καλὸν , λέγουσι δʼ ἅ γʼ αἰσχύνη λέγειν οὐ χεῖρον . φέρε δὴ καὶ τοὺς ἐπὶ τῶν στεφανιτῶν ἀγώνων σκεψώμεθα , οἷον τὸν Δωριέα τὸν Ῥόδιον καὶ Γλαῦκον τὸν Καρύστιον καὶ Μίλωνα δὴ καὶ Πολυδάμαντα , καὶ πάντας ὧν εἰκόνες χαλκαῖ , πότερον θρυπτομένους καὶ παροινοῦντας καὶ ταὐτὰ ταῖς ὀρχηστρίσι στρεφομένους ἐστεφάνουν οἱ τῷ Διὶ τῷ Ὀλυμπίῳ τὸν ἀγῶνα κοσμοῦντες , ἢ καρτερίαν θαυμαστήν τινα καὶ ῥώμην ὁμοῦ ψυχῆς τε καὶ σώματος παρασχομένους , ἃ τὰς μεγίστας καὶ βεβαιοτάτας ἡδονὰς καὶ αὐτοῖς τοῖς ἔχουσι καὶ τοῖς συνειδόσι προξενεῖ . πρὸς Διὸς , ἵπποι δὲ ἄριστοι καὶ θαυμασιώτατοι καὶ μάλιστα καθʼ ἡδονὴν τοῖς θεωροῦσιν ἆρʼ οὐχ οἵτινες ὡς ἐρρωμενέστατα καὶ διαρκέστατα καὶ μηδὲν ἔξω τοῦ δρόμου βάντες ἀπήνυσαν , πανταχοῦ τὴν οἰκείαν ἀρετὴν σώζοντες ; καὶ φύσιν ταυτὸν ἄριστόν τε καὶ ἥδιστον εἰς τὴν ἑαυτοῦ χρείαν · ἐπεί τοι καὶ τὰ τῶν σωμάτων κάλλη τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , ἐάν τε Γανυμήδην εἴπῃς ἐάν τε Πέλοπα ἐάν θʼ ὁντινοῦν , ἅμα τῇ λήξει τῆς τύχης καὶ τοὺς ὁρῶντας ἐφέλκεται · καὶ πάνυ γʼ εἰκότως . δεῖ γὰρ ,
Lemmas: ὅς ἄν ὁ ὁ αἰχμή ἀνακόπτω , οὐ ἐθέλω ἵστημι , πολύς δέ ἔτι μάλα , ἐπειδάν ὅλος κατάσσω ὁ δόρυ · ἀλλά ἀπέρχομαι καταλείπω ὁ μάχη , φέρω στερεός . πάλιν αὐτός , εἰ βούλομαι , ὁ μάχη ποτέρως ἀγαθός ποιέω , ὁ τάξις φυλάσσω καί συνίστημι καί ἀλλήλων τε ὡς δυνατός μάλα αἰδέομαι καί ὁ παράγγελμα ἐμμένω , ἤ οὗτος μέν ἅπας ὑπεροράω , ὁ δέ ἐν ὁ παραχρῆμα δοκέω γλυκύς εἰμί ἡσσάομαι , ὁ δέ ἀσπίς ὁμοῦ ὁ πρῶτος σάλπιγξ ῥίπτω , νόμος δέ καί τάξις καί κόσμος ὥσπερ ὕθλος τις καί φλυαρία κρίνω . Ὅμηρος μέν γάρ οὐδέ λέγω ἐάω ὁ αἰσχρός οὐδείς ὁ ὀρθός προσέχω μάχη . ὅς καί θαυμάζω , εἰ πολεμέω μέν αἰσχύνη λέγω ὅς μή καλός , λέγω δέ ὅς γε αἰσχύνη λέγω οὐ κακός . φέρω δή καί ὁ ἐπί ὁ στεφανίτης ἀγών σκοπέω , οἷος ὁ Δωριεύς ὁ Ῥόδιος καί Γλαῦκος ὁ Καρύστιος καί Μίλων δή καί Πολυδάμας , καί πᾶς ὅς εἰκών χάλκεος , πότερος θρύπτω καί παροινέω καί αὐτός ὁ ὀρχηστρίς στρέφω στεφανόω ὁ ὁ Ζεύς ὁ Ὀλύμπιος ὁ ἀγών κοσμέω , ἤ καρτερία θαυμαστός τις καί ῥώμη ὁμοῦ ψυχή τε καί σῶμα παρέχω , ὅς ὁ μέγας καί βέβαιος ἡδονή καί αὐτός ὁ ἔχω καί ὁ σύνοιδα προξενέω . πρός Ζεύς , ἵππος δέ ἀγαθός καί θαυμάσιος καί μάλα κατά ἡδονή ὁ θεωρέω ἆρα οὐ ὅστις ὡς ἐρρωμένος καί διαρκής καί μηδείς ἔξω ὁ δρόμος βαίνω ἀπανύω , πανταχοῦ ὁ οἰκεῖος ἀρετή σῴζω ; καί φύσις τατός ἀγαθός τε καί ἡδύς εἰς ὁ ἑαυτοῦ χρεία · ἐπεί τοι καί ὁ ὁ σῶμα κάλλος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , ἐάν τε Γανυμήδης λέγω ἐάν τε Πέλοψ ἐάν τε ὅστις , ἅμα ὁ λῆξις ὁ τύχη καί ὁ ὁράω ἐφέλκω · καί πάνυ γε ἔοικα . δέω γάρ ,