aelius-aristides.kata-tw-n-e-corxoume-nwn 409
ὡς ἀηδέστατα πάντων ; ἆρʼ οὐχ οἵτινες μέγιστοι καὶ σεμνότατοι καὶ ἅμα τῆς ἁρμονίας ἐπὶ πλεῖστον ἥκοντες ; ναῦς δὲ τίς αἱρετὴ καὶ πλείστην ἔχουσα τοῖς ἐπιβάταις εὐθυμίαν τε καὶ ἡδονήν ; πότερον ἡ διεφθαρμένη καὶ ἐρρωγυῖα καὶ ὑπὸ τῆς ἀντλίας δυομένη κάτω , ἢ πολὺ τοὐναντίον ἥτις ὡς ἀκριβέστατα καὶ στεγανώτατα ἔχει καὶ πόρρωθεν ἤσκηται ἐπιθεῖν τοῖς κύμασιν ; εἶτʼ ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων οὕτως ἕκαστον τὸν αὑτοῦ λόγον σῶζον ὡς πλείστους ἄγει καὶ πείθει , ἐπὶ δʼ αὐτῶν τῶν λόγων πῶς ὦ πρὸς θεῶν φήσομεν ; καὶ μὴν εἰ μὲν ἄλλου του χάριν ὁ λόγος εὑρέθη , μὴ τοῦ πείθειν , ἴσως ἄν τις ἀμφισβήτησις ἦν · ὅτε δʼ ἐστὶν εὔδηλον ὡς ἐφʼ ἓν τοῦτο ἅπασα ἡ τῆς λογικῆς δυνάμεως ἕξις ὥρμηται , δυοῖν ἀνάγκη δή που θάτερον , ἢ μὴ ὀρθῶς ἔχειν μηδʼ ἱκανῶς τὸν λόγον , ἢ ὁμοῦ βέλτιστόν τε εἶναι καὶ κρατεῖν τῶν ἀκουόντων . ὥστʼ οὐδὲν δεῖ διαφθείρειν αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ κρατεῖν , ἀλλʼ ὥσπερ τὰ μηχανήματα αἱρεῖν πέφυκε , κἂν μηδεὶς εἰδῇ τῶν ἐναντίων ἐξ ὅτων καὶ ὅπως συνετέθη , οὕτω λόγος εὖ συντεθεὶς τὸ αὑτοῦ δρᾷ , κἂν τοῖς ἀπειροτάτοις ἐντύχῃ . θαυμάζω δὲ , εἰ οἶνον μὲν καὶ σῖτον καὶ ἔλαιον καὶ μέλι καὶ κρέα καὶ τραγήματα καὶ γάλα καὶ χρήματα καὶ ὕδωρ καὶ ξύλα καὶ λίθους οὐδʼ ἂν εἷς ἡδίω φήσειε τὰ διεφθαρμένα τῶν ἀδιαφθόρων , λόγους δὲ τοὺς ὡς καθαρώτατα καὶ εἰλικρινέστατα ἔχοντας ἀηδεστέρους εἶναι τῶν διεφθαρμένων . οὐδʼ ἂν εἷς ταῦτα φήσειε , καὶ ταῦθʼ ὅτι οὐ τοῦ παραδόξου λέγεται χάριν , ἀλλʼ ἀμήχανον ἄλλως ἔχειν , αὐτὰ κατηγορεῖ . τίς ἄριστος ἐπῶν ποιητής ; Ὅμηρος . τίς δʼ ὡς πλείστους ἀνθρώπων ἀρέσκει καὶ τῷ μάλιστα χαίρουσιν ; ἢ τοῦτό γε καὶ αὐτὸς ὑπὲρ αὑτοῦ προείδετο ; διαλεγόμενος γὰρ ταῖς Δηλιάσι καὶ καταλύων τὸ προοίμιον , εἴ τις ἔροιθʼ ὑμᾶς , φησὶν ὦ κοῦραι , τίς δʼ ὕμμιν ἀνὴρ ἥδιστος ἀοιδῶν ἐνθάδε πωλεῖται καὶ τέῳ τέρπεσθε μάλιστα ,
Lemmas: ὡς ἀηδής πᾶς ; ἆρα οὐ ὅστις μέγας καί σεμνός καί ἅμα ὁ ἁρμονία ἐπί πολύς ἥκω ; ναῦς δέ τίς αἱρετός καί πολύς ἔχω ὁ ἐπιβάτης εὐθυμία τε καί ἡδονή ; πότερος ὁ διαφθείρω καί ῥήγνυμι καί ὑπό ὁ ἀντλία δύω κάτω , ἤ πολύς ἐναντίος ὅστις ὡς ἀκριβής καί στεγανός ἔχω καί πρόσωθεν ἀσκέω ἐπιθέω ὁ κῦμα ; εἶτα ἐπί μέν ὁ ἄλλος οὕτως ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ λόγος σῴζω ὡς πολύς ἄγω καί πείθω , ἐπί δέ αὐτός ὁ λόγος πῶς ὦ πρός θεός φημί ; καί μήν εἰ μέν ἄλλος τις χάριν ὁ λόγος εὑρίσκω , μή ὁ πείθω , ἴσως ἄν τις ἀμφισβήτησις εἰμί · ὅτε δέ εἰμί εὔδηλος ὡς ἐπί εἷς οὗτος ἅπας ὁ ὁ λογικός δύναμις ἕξις ὁρμάω , δύο ἀνάγκη δή που ἕτερος , ἤ μή ὀρθός ἔχω μηδέ ἱκανός ὁ λόγος , ἤ ὁμοῦ ἀγαθός τε εἰμί καί κρατέω ὁ ἀκούω . ὥστε οὐδείς δέω διαφθείρω αὐτός ὑπέρ ὁ κρατέω , ἀλλά ὥσπερ ὁ μηχάνημα αἱρέω φύω , ἐάν μηδείς οἶδα ὁ ἐναντίος ἐκ ὅστις καί ὅπως συντίθημι , οὕτως λόγος εὖ συντίθημι ὁ ἑαυτοῦ δράω , ἐάν ὁ ἄπειρος ἐντυγχάνω . θαυμάζω δέ , εἰ οἶνος μέν καί σῖτος καί ἔλαιον καί μέλι καί κρέας καί τράγημα καί γάλα καί χρῆμα καί ὕδωρ καί ξύλον καί λίθος οὐδέ ἄν εἷς ἡδύς φημί ὁ διαφθείρω ὁ ἀδιάφθορος , λόγος δέ ὁ ὡς καθαρός καί εἰλικρινής ἔχω ἀηδής εἰμί ὁ διαφθείρω . οὐδέ ἄν εἷς οὗτος φημί , καί οὗτος ὅτι οὐ ὁ παράδοξος λέγω χάριν , ἀλλά ἀμήχανος ἄλλος ἔχω , αὐτός κατηγορέω . τίς ἀγαθός ἔπος ποιητής ; Ὅμηρος . τίς δέ ὡς πολύς ἄνθρωπος ἀρέσκω καί ὁ μάλα χαίρω ; ἤ οὗτος γε καί αὐτός ὑπέρ ἑαυτοῦ προοράω ; διαλέγω γάρ ὁ Δηλιάς καί καταλύω ὁ προοίμιον , εἰ τις ἔρομαι σύ , φημί ὦ κόρη , τίς δέ σύ ἀνήρ ἡδύς ἀοιδός ἐνθάδε πωλέω καί τίς τέρπω μάλα ,