aelius-aristides.isqmiko-s-ei-s-poseidw-na 26
τῶν ταῦθʼ ἕκαστα ἡμῖν συνθέντων . Ἰνὼ δὲ ἢ οὔτε ἦν οὔτε ἐγένετό ποτε ἣν οἱ πολλοί φασιν , ἢ εἴπερ ἦν καὶ ἐγένετο , ἀλλʼ οὐδέν γε προσήκουσα τοῖς τῇδε γιγνομένοις . Λευκοθέα δὲ θεός τʼ ἦν ἀπʼ ἀρχῆς εὐθὺς καὶ οὐκ ἐντεῦθεν ἤρξατο ὅθεν οἱ πολλοὶ οἴονται . εἰ δὲ καὶ αὐδήεσσά γε ἦν , ὡς ἔφη ὁ τοῦτο εἰπὼν , ἀλλὰ βροτός γε οὐκ ἦν . Ὅμηρος δὲ καὶ θεοὺς ὄντας πεποίηκεν ὥσπερ ἀνθρώπους , καὶ φθεγγομένους γε ἄντικρυς καὶ ἀνθρώποις διαλεγομένους , καὶ Ἀθηνᾶν καὶ Ἑρμῆν καὶ αὐτὸν τὸν Ποσειδῶνα . τὸ δʼ ἐπὶ τούτοις καλῶς ἂν ἡμᾶς ἴσως ἔχοι καὶ φίλως τοῖς θεοῖς λέγειν τε καὶ ἀκούειν ἐν ἀλλήλοις , ἐρασθῆναι μὲν Ποσειδῶνα Λευκοθέας , καὶ ἐρασθέντα γε ἔχειν αὐτὴν παρʼ ἑαυτῷ · ὃν τρόπον καὶ Τυροῦς τῆς Σαλμωνέως καὶ Ἀμυμώνης καὶ ἄλλης τινὸς καλῆς , καὶ κρύψαι γε ταύτην ὑπὸ τῷ κύματι , τὰς δὲ ὁδοὺς αὐτῆς τὰς δεῦρο ἐκεῖθεν , εἰ ἄρα καὶ ταύτας παραδέξασθαι ἡμᾶς χρὴ , οὐ φυγῇ φευγούσης γενέσθαι , ἀλλʼ ὥσπερ ἐπὶ θάλαμον ἰούσης τὴν θάλατταν · οὐδὲ τὸν παῖδα , ὃς ἦν ἐξ ἑτέρου λέχους ἄρα , αὐτὴν φέρειν ἁρπάσασαν , ἀλλὰ παρακαταθήκην καὶ ἄθυρμα καὶ δῶρον Ποσειδῶνι . δηλοῖ δὲ ὅτι ταῦτα τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον τό τε ἀληθὲς αὐτὸ καὶ τὰ περὶ αὐτῶν ἔτι καὶ νῦν λεγόμενά τε καὶ δρώμενα ὡς περὶ θεῶν . κακὰ γὰρ οὔτε ἔστιν ἐν θεοῖς , ἀλλʼ οὐδʼ ἂν δύναιτο γενέσθαι ποτέ · ὑπερωρίσθαι γὰρ ταῦτά γε εἰς τὸν πρὸς γῆν τόπον · οὐδὲ παθήματά τε καὶ συμφοραί . τοσούτου δὴ τοῦτο ἂν ἀρχὴ γένοιτο τοῦ ἀθανάτου τινί . κακὰ γὰρ ἐκ κακῶν , ἀγαθὰ δὲ ἔργα τὰ θεῶν . ἄλλως δὲ οὐδαμῆ θέμις γίγνεσθαι . ἀλλʼ εἰ μὲν ἄνθρωπος οὐκ εὐτυχὴς ἦν , πῶς ἂν οὖν θεὸς ἐγένετο εἰπέ μοι · εἰ δʼ ἦν θεοφιλὴς , οὐδʼ ἂν ἐδυστύχησε πώποτε . καὶ εἴ γε μὴ ἀπʼ ἀρχῆς ἦν τοιαύτη , οὐδʼ ἂν ἐγένετο μετὰ ταῦτα—εἰ γὰρ ἀπαλλάξαι κακῶν οἷοί τέ εἰσιν οἱ θεοὶ , μηδὲ προσελθεῖν τὰ κακὰ ἐᾶσαι ἐπʼ αὐτοῖς ἔστι · καὶ μὴν εἴ γε ἀντιδοῦναι ἀγαθὰ κακῶν , καὶ τὸ
Lemmas: ὁ οὗτος ἕκαστος ἐγώ συντίθημι . Ἰνώ δέ ἤ οὔτε εἰμί οὔτε γίγνομαι ποτέ ὅς ὁ πολύς φημί , ἤ εἴπερ εἰμί καί γίγνομαι , ἀλλά οὐδείς γε προσήκω ὁ τῇδε γίγνομαι . Λευκοθέα δέ θεός τε εἰμί ἀπό ἀρχή εὐθύς καί οὐ ἐντεῦθεν ἄρχω ὅθεν ὁ πολύς οἴομαι . εἰ δέ καί αὐδήεις γε εἰμί , ὡς φημί ὁ οὗτος λέγω , ἀλλά βροτός γε οὐ εἰμί . Ὅμηρος δέ καί θεός εἰμί ποιέω ὥσπερ ἄνθρωπος , καί φθέγγομαι γε ἄντικρυς καί ἄνθρωπος διαλέγω , καί Ἀθήνη καί Ἑρμῆς καί αὐτός ὁ Ποσειδῶν . ὁ δέ ἐπί οὗτος καλός ἄν ἐγώ ἴσως ἔχω καί φίλος ὁ θεός λέγω τε καί ἀκούω ἐν ἀλλήλων , ἔραμαι μέν Ποσειδῶν Λευκοθέα , καί ἔραμαι γε ἔχω αὐτός παρά ἑαυτοῦ · ὅς τρόπος καί Τυρώ ὁ Σαλμωνεύς καί Ἀμυμώνη καί ἄλλος τις καλός , καί κρύπτω γε οὗτος ὑπό ὁ κῦμα , ὁ δέ ὁδός αὐτός ὁ δεῦρο ἐκεῖθεν , εἰ ἄρα καί οὗτος παραδέχομαι ἐγώ χρή , οὐ φυγή φεύγω γίγνομαι , ἀλλά ὥσπερ ἐπί θάλαμος ἔρχομαι ὁ θάλασσα · οὐδέ ὁ παῖς , ὅς εἰμί ἐκ ἕτερος λέχος ἄρα , αὐτός φέρω ἁρπάζω , ἀλλά παρακαταθήκη καί ἄθυρμα καί δῶρον Ποσειδῶν . δηλόω δέ ὅτι οὗτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος ὁ τε ἀληθής αὐτός καί ὁ περί αὐτός ἔτι καί νῦν λέγω τε καί δράω ὡς περί θεός . κακός γάρ οὔτε εἰμί ἐν θεός , ἀλλά οὐδέ ἄν δύναμαι γίγνομαι ποτέ · ὑπερορίζω γάρ οὗτος γε εἰς ὁ πρός γῆ τόπος · οὐδέ πάθημα τε καί συμφορά . τοσοῦτος δή οὗτος ἄν ἀρχή γίγνομαι ὁ ἀθάνατος τις . κακός γάρ ἐκ κακός , ἀγαθός δέ ἔργον ὁ θεός . ἄλλος δέ οὐδαμῆ θέμις γίγνομαι . ἀλλά εἰ μέν ἄνθρωπος οὐ εὐτυχής εἰμί , πῶς ἄν οὖν θεός γίγνομαι λέγω ἐγώ · εἰ δέ εἰμί θεοφιλής , οὐδέ ἄν δυστυχέω πώποτε . καί εἰ γε μή ἀπό ἀρχή εἰμί τοιοῦτος , οὐδέ ἄν γίγνομαι μετά ταῦτα—εἰ γάρ ἀπαλλάσσω κακός οἷος τε εἰμί ὁ θεός , μηδέ προσέρχομαι ὁ κακός ἐάω ἐπί αὐτός εἰμί · καί μήν εἰ γε ἀντιδίδωμι ἀγαθός κακός , καί ὁ