aelius-aristides.isqmiko-s-ei-s-poseidw-na 22
Ἑλλήσποντον , καὶ διαβάντι τὰς νήσους τὰς Κυκλάδας καλουμένας κατὰ μὲν τὴν πρὸς τῷ Αἰγαίῳ θάλατταν ἥ τε Εὔβοια καὶ τὰ ἄκρα αὐτῆς , ὁ ἐν Γεραιστῷ λιμὴν , καὶ ἱερὸν τοῦ θεοῦ . οὗ καὶ Ὅμηρος μέμνηται ἐν Ἀχαιῶν νόστῳ καὶ τῷ ἀπόπλῳ τῷ ἐξ Ἰλίου . κατὰ δὲ τὰς εἰσβολὰς τὰς εἰς τὸν Ἰόνιον ἥ τε ἐπὶ Ταινάρῳ ἄκρα τοῦ θεοῦ καὶ ἡ αὐτόθεν ἀναγωγή . Ὅμηρος δὲ καὶ εἰς Αἰγὰς καὶ Ἑλίκην ἀποδημοῦντα πεποίηκεν αὐτὸν ἐπὶ δαῖτα , καὶ ἄνωθεν ἐπὶ τῶν κυμάτων ἐπιθέοντα αὐτόν τε καὶ τοὺς ἵππους αὐτοῦ , οὐ προσαπτομένους τῆς θαλάττης · ὃν τρόπον καὶ τῷ ἀνθρώπῳ διπλοῦν ὄχημα ὑπέθηκεν , ἅρμα μὲν ἐν γῇ , ναῦν δὲ ἐν θαλάττῃ . ἔνθα ἱερά τε αὐτοῦ καὶ τεμένη καὶ βωμὸς θυήεις , ὡς αὐτὸς οὗτος ἔφη · ὃν τρόπον καὶ εἰς γαλακτοφάγους τὸν Δία τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ . καθάπαξ μὲν γὰρ εἰ δεῖ μὴ κατασμικρύνειν τὸν λόγον , πᾶσαι μὲν ἀκταὶ , πάντες δὲ λιμένες καὶ πάντα μέρη τῆς γῆς καὶ τῆς θαλάττης ἱερὰ Ποσειδῶνος καὶ ἀναθήματα καὶ ἀγάλματα καὶ τεμένη καὶ νεῴ . οὐ μὴν οὕτω γε φίλον οὐδὲν οὐδὲ ἀγαπητὸν αὐτῷ οὔτε τίμιον , ὡς ὁ Ἰσθμοῖ οὗτος καὶ ὅδε ὁ χῶρος . καὶ τοῦτʼ ἐγὼ καὶ ἀρχεῖα Ποσειδῶνος καλῶ καὶ βασιλείαν καὶ αὐλὴν , ὥσπερ Ὅμηρος τὴν Διὸς αὐλὴν ὠνόμασε , καὶ ὁρμητήριον . τεκμαίρομαι δὲ τοῖς τε ἄλλοις καὶ ὅτι πᾶσαν τὴν πανταχόθεν θάλατταν ἐπέστρεψε δεῦρο , πύλας ἑκατέρωθεν ἐπιθεὶς καὶ ἀναπετάσας αὐτῇ τὸν ἰσθμὸν τοῦτον καλούμενον , πρός τε ἕω καὶ πρὸς ἑσπέραν ὁμοίως , συγκλείσας τε ἅμα , ὡς μὴ ἐπιμίγνυντο , οὐ πολλῷ τινι μέτρῳ γῆς , ἀλλʼ οἷον αὐλῶνι στενῷ , καὶ νόμον θεὶς καὶ τάξας ἐπʼ αὐταῖς φυλάττειν τὰ ἑαυτῆς ὅρια ἑκάστην , καὶ ἀναπετάσας πάλιν καὶ δοὺς πολλήν τινα τὴν πρόσω εὐρυχωρίαν ἑκάστῃ , θεαμάτων ἁπάντων ὁπόσα ἐν γῇ παραδοξότατόν τε ὁμοῦ καὶ ἥδιστον , εἰσπλεῖν τε καὶ ἐκπλεῖν ἐν τῷ αὐτῷ ἐξ οὐρίων ἑκάστους , καὶ ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ἀνέμους ἀναγωγάς τε καὶ καταγωγὰς γίγνεσθαι ἐν μόνῃ τῶν πασῶν τῇ γῇ ταύτῃ καὶ τῇ
Lemmas: Ἑλλήσποντος , καί διαβαίνω ὁ νῆσος ὁ Κυκλάδες καλέω κατά μέν ὁ πρός ὁ Αἰγαῖος θάλασσα ὁ τε Εὔβοια καί ὁ ἄκρον αὐτός , ὁ ἐν Γεραιστός λιμήν , καί ἱερός ὁ θεός . ὅς καί Ὅμηρος μιμνῄσκω ἐν Ἀχαιός νόστος καί ὁ ἀπόπλοος ὁ ἐκ Ἴλιος . κατά δέ ὁ εἰσβολή ὁ εἰς ὁ Ἰόνιος ὁ τε ἐπί Ταίναρος ἄκρον ὁ θεός καί ὁ αὐτόθεν ἀναγωγή . Ὅμηρος δέ καί εἰς Αἰγαί καί Ἑλίκη ἀποδημέω ποιέω αὐτός ἐπί δαίς , καί ἄνωθεν ἐπί ὁ κῦμα ἐπιθέω αὐτός τε καί ὁ ἵππος αὐτός , οὐ προσάπτω ὁ θάλασσα · ὅς τρόπος καί ὁ ἄνθρωπος διπλόος ὄχημα ὑποτίθημι , ἅρμα μέν ἐν γῆ , ναῦς δέ ἐν θάλασσα . ἔνθα ἱερόν τε αὐτός καί τέμενος καί βωμός θυήεις , ὡς αὐτός οὗτος φημί · ὅς τρόπος καί εἰς γαλακτοφάγος ὁ Ζεύς ὁ ἀδελφός αὐτός . καθάπαξ μέν γάρ εἰ δέω μή κατασμικρύνω ὁ λόγος , πᾶς μέν ἀκτή , πᾶς δέ λιμήν καί πᾶς μέρος ὁ γῆ καί ὁ θάλασσα ἱερόν Ποσειδῶν καί ἀνάθημα καί ἄγαλμα καί τέμενος καί ναός . οὐ μήν οὕτως γε φίλος οὐδείς οὐδέ ἀγαπητός αὐτός οὔτε τίμιος , ὡς ὁ Ἰσθμοῖ οὗτος καί ὅδε ὁ χῶρος . καί οὗτος ἐγώ καί ἀρχεῖον Ποσειδῶν καλέω καί βασιλεία καί αὐλή , ὥσπερ Ὅμηρος ὁ Ζεύς αὐλή ὀνομάζω , καί ὁρμητήριον . τεκμαίρομαι δέ ὁ τε ἄλλος καί ὅτι πᾶς ὁ πανταχόθεν θάλασσα ἐπιστρέφω δεῦρο , πύλη ἑκατέρωθεν ἐπιτίθημι καί ἀναπετάννυμι αὐτός ὁ ἰσθμός οὗτος καλέω , πρός τε ἠώς καί πρός ἑσπέρα ὅμοιος , συγκλείω τε ἅμα , ὡς μή ἐπιμείγνυμι , οὐ πολύς τις μέτρον γῆ , ἀλλά οἷος αὐλών στενός , καί νόμος τίθημι καί τάσσω ἐπί αὐτός φυλάσσω ὁ ἑαυτοῦ ὅριον ἕκαστος , καί ἀναπετάννυμι πάλιν καί δίδωμι πολύς τις ὁ πρόσω εὐρυχωρία ἕκαστος , θέαμα ἅπας ὁπόσος ἐν γῆ παράδοξος τε ὁμοῦ καί ἡδύς , εἰσπλέω τε καί ἐκπλέω ἐν ὁ αὐτός ἐκ ὄρος ἕκαστος , καί ὑπό ὁ αὐτός ἄνεμος ἀναγωγή τε καί καταγωγή γίγνομαι ἐν μόνος ὁ πᾶς ὁ γῆ οὗτος καί ὁ