aelius-aristides.ieroi-lo-goi 283
δέ μοι τοῦ ποδὸς παρελθεῖν εἰς τὸν οἶκον τὸν μέγαν . καί τινα ἐπελθεῖν τῶν ἐκ τοῦ ἱεροῦ τοῦ Διὸς τοῦ Ὀλυμπίου , διεξιέναι δὲ πρὸς αὐτὸν , ὡς ὀνειράτων μοι γεγονότων παρὰ τοῦ θεοῦ , καὶ κελεύειν ὑπηρετῆσαι . ὁ δὲ καὶ αὐτὸς ἔφη γεγενῆσθαι ὄναρ αὑτῷ , λαβόντα σκέλος χοίρειον ἐγκοιμίσαι ἐν Ἀσκληπιοῦ , σκευάσαντα ὥσπερ ἐγὼ εἴωθα χρῆσθαι . μετὰ δὲ τοῦτο ὡς ἐν Περγάμῳ ἐδόκουν στέφανον πέμπειν τῷ θεῷ τῶν μακρῶν , οἵ εἰσιν οὓς ἰδίᾳ τῷ Ἀσκληπιῷ κομίζουσι , προστάξας τῷ ἀποκομίζοντι—εἶναι δʼ αὐτὸν Ἀγαθίωνα—ἐπαναφέρειν μοι παρὰ τοῦ νεωκόρου ἕτερον . ὡς δʼ ἐπανήνεγκε , παραθέσθαι αὐτὸν ὡς ἔτυχον κατακείμενος ἐκ δεξιᾶς . ἐπὶ δὲ τούτοις ἔδοξα εἶναι μὲν ὅπου δὴ , ἀναστὰς δὲ ζητεῖν τὴν τροφόν · τὴν δὲ κατʼ ἀντίθυρον οἰκεῖν μου · καί τινα ἀποκρίνασθαι ὡς ἐναντιωμάτων τινῶν αὐτῇ γεγονότων , πρίν γε δὴ καὶ κατιδεῖν αὐτήν τε προσάγουσαν τὴν τροφὸν καὶ τὴν σύντροφον τὴν Καλλιτύχην ἑπομένην . φέρειν δὲ τὴν τροφὸν τὸ μὲν πρῶτον εἴκασα ὡς μῆλα , ἔπειτα ἦν ὠὰ ἑφθὰ τρία περιγεγλυμμένα , ὥσπερ μέλλοντος ἤδη ἐσθίειν . κομίζουσα δὲ ἔφη οἷα δὴ τὰ ἀπὸ ἀγροικίας . κἀγὼ ἐθαύμασά τε καὶ εἶπον ὅτι κατὰ θεὸν ἥκοι τὰ ὠά · ἐκέλευσε γὰρ , ἔφην , ὁ θεὸς τήμερον ὠῷ χρήσασθαι καὶ φυλλίοις καὶ παραθέσθαι στέφανον παρὰ τοῦ θεοῦ . ἐποίησα ταῦτα . ὁ δὲ στέφανος ἦν ἐκ τοῦ ἱεροῦ τοῦ Διὸς Ἀσκληπιοῦ . ἀλουσία δὲ καὶ διὰ πολλῶν ἐδηλοῦτο.ἐνάτῃ ἐπὶ δέκα ἐδόκουν ἐν τοῖς βασιλείοις διατρίβειν , τὴν δʼ ἐπιμέλειαν καὶ τιμὴν τῶν αὐτοκρατόρων εἰς ἐμὲ θαυμαστὴν καὶ ἀνυπέρβλητον εἶναι διὰ πάντων ἑξῆς ὧν ἔπραττον . μόνῳ γὰρ ἅπαντα γίγνεσθαι ὧν οὐδὲ μικρὸν ἄλλῳ τῳ . καὶ τοῦτο μὲν δὴ ἔνδον συνδιατρίβειν τε καὶ συνοικεῖν , οὐδενὸς ἄλλου τῶν σοβαρῶν παρόντος · αὖθις δʼ αὖ περιῆγόν με ἅμα ἑαυτοῖς · ἀπιέναι δʼ αὐτοὺς ὄρυγμά τι σκεψομένους ὃ ἐτύγχανον περιβαλόμενοι τῇ πόλει , τοῦ μὴ τὸ ὕδωρ ἐμπῖπτον κακουργεῖν · οὗ δὴ καὶ τὸν χοῦν ὁρᾶν ἐκβαλλόμενον . θαυμαστὰ δὴ καὶ παρὰ
Lemmas: δέ ἐγώ ὁ πούς παρέρχομαι εἰς ὁ οἶκος ὁ μέγας . καί τις ἐπέρχομαι ὁ ἐκ ὁ ἱερόν ὁ Ζεύς ὁ Ὀλύμπιος , διεξέρχομαι δέ πρός αὐτός , ὡς ὄνειρος ἐγώ γίγνομαι παρά ὁ θεός , καί κελεύω ὑπηρετέω . ὁ δέ καί αὐτός φημί γίγνομαι ὄναρ ἑαυτοῦ , λαμβάνω σκέλος χοίρειος ἐγκοιμίζω ἐν Ἀσκληπιός , σκευάζω ὥσπερ ἐγώ εἴωθα χράω . μετά δέ οὗτος ὡς ἐν Πέργαμος δοκέω στέφανος πέμπω ὁ θεός ὁ μακρός , ὅς εἰμί ὅς ἴδιος ὁ Ἀσκληπιός κομίζω , προστάσσω ὁ ἀποκομίζω δέ αὐτός Ἀγαθίωνα—ἐπαναφέρειν ἐγώ παρά ὁ νεώκορος ἕτερος . ὡς δέ ἐπαναφέρω , παρατίθημι αὐτός ὡς τυγχάνω κατάκειμαι ἐκ δεξιός . ἐπί δέ οὗτος δοκέω εἰμί μέν ὅπου δή , ἀνίστημι δέ ζητέω ὁ τροφός · ὁ δέ κατά ἀντίθυρος οἰκέω ἐγώ · καί τις ἀποκρίνω ὡς ἐναντίωμα τις αὐτός γίγνομαι , πρίν γε δή καί κατοράω αὐτός τε προσάγω ὁ τροφός καί ὁ σύντροφος ὁ Καλλιτύχη ἕπομαι . φέρω δέ ὁ τροφός ὁ μέν πρῶτος εἰκάζω ὡς μῆλον , ἔπειτα εἰμί ᾠόν ἑφθός τρεῖς περιγλύφω , ὥσπερ μέλλω ἤδη ἐσθίω . κομίζω δέ φημί οἷος δή ὁ ἀπό ἀγροικία . ἐγώ θαυμάζω τε καί λέγω ὅτι κατά θεός ἥκω ὁ ᾠόν · κελεύω γάρ , φημί , ὁ θεός σήμερον ᾠόν χράω καί φύλλιον καί παρατίθημι στέφανος παρά ὁ θεός . ποιέω οὗτος . ὁ δέ στέφανος εἰμί ἐκ ὁ ἱερός ὁ Ζεύς Ἀσκληπιός . ἀλουσία δέ καί διά πολύς δηλόω ἐπί δέκα δοκέω ἐν ὁ βασίλειον διατρίβω , ὁ δέ ἐπιμέλεια καί τιμή ὁ αὐτοκράτωρ εἰς ἐγώ θαυμαστός καί ἀνυπέρβλητος εἰμί διά πᾶς ἑξῆς ὅς πράσσω . μόνος γάρ ἅπας γίγνομαι ὅς οὐδέ μικρός ἄλλος τις . καί οὗτος μέν δή ἔνδον συνδιατρίβω τε καί συνοικέω , οὐδείς ἄλλος ὁ σοβαρός πάρειμι · αὖθις δέ αὖ περιάγω ἐγώ ἅμα ἑαυτοῦ · ἀπέρχομαι δέ αὐτός ὄρυγμα τις σκοπέω ὅς τυγχάνω περιβάλλω ὁ πόλις , ὁ μή ὁ ὕδωρ ἐμπίπτω κακουργέω · οὗ δή καί ὁ χοῦς ὁράω ἐκβάλλω . θαυμαστός δή καί παρά