aelius-aristides.ieroi-lo-goi 290
ταῦτα μὲν οὖν οὕτως ἐγένετο . ὁ δὲ Ζώσιμος ἐμακαρίζετο ὑπὸ πάντων καὶ αὐτὸς οὐκ εἶχεν ὅστις γένηται , τῷ τε θεῷ χάριν ἔχων τῆς προνοίας καὶ τῆς διακονίας ἐμοί . καί μοι δοκεῖ καὶ πλείω βιῶναι χρόνον , εἰ μὴ διʼ ἀρετήν τινα ἑαυτοῦ . πυθόμενος γὰρ τῶν οἰκετῶν τινα τῶν ἐμῶν καὶ μάλα τῶν χρησίμων κάμνειν ᾤχετο ἀπιὼν χειμῶνος ὥρᾳ , σταδίους τετταράκοντα , ὡς ἐπισκεψόμενός τε καὶ βοηθήσων ὅ τι οἷός τε εἴη · ἦν γὰρ δὴ καὶ τὴν τέχνην ἀγαθὸς τὴν ἰατρικήν . ἐκπεσὼν δὲ τοῦ ὀχήματος ἐν χιόνι πολλῇ καὶ κρυμῷ καὶ παθὼν πολλὰ καὶ δεινὰ , ἀπιών τε καὶ ἐπανιὼν ἐμπίπτει τὸ δεύτερον εἰς νόσον δεινὴν καὶ χαλεπήν · ὥστʼ οὐδʼ αὐτὸς ἐτόλμα κατʼ ἀρχὰς οὐδὲν τῶν συμβεβηκότων αὑτῷ δηλῶσαι πρὸς ἐμέ . ἐγώ τε ὡς ᾐσθόμην , οὐχὶ προσῄειν , ὀργιζόμενος ὅτι οὐκ ἔπεισε . τῆς γὰρ νυκτὸς τῆς παρελθούσης ἐγεγόνει μοι ὄψις ὀνείρατος τοιαύτη · ἐδόκει μοι λέγειν ὁ νεωκόρος ὁ Ἀσκληπιακὸς , Ζώσιμον δὲ ἔδει ἀναλαμβάνειν ἑαυτὸν , ἕως ἔξεστιν . ἐγὼ οὖν ἐπὶ τούτῳ τῷ ὀνείρατι οὐκ εἴων αὐτὸν κινεῖσθαι , ὅθʼ ἡ περὶ τοῦ οἰκέτου ἦλθεν ἀγγελία . ὁ δʼ ἀπειθήσας ᾤχετο , ἐκ δὲ τούτου ἡ τελευτὴ ἐγένετο αὐτῷ . οὕτως ὅσον τε ἐπεβίω χάρις ἦν τοῦ θεοῦ , ὡς ἀληθῶς φυλάξαντος αὐτόν μοι , καὶ ἐτελεύτα παρὰ τὰ φανθέντα κινηθείς · καὶ τὰ κατʼ ἀρχὰς ὑπὸ τοῦ θεοῦ δειχθέντα , ὅτε αὐτοῦ λαβόμενος τῆς κεφαλῆς ἱκέτευον , εἰς τοῦτο ἐτελεύτησε . τὴν τοίνυν τροφὸν τὴν ἀρχαίαν , ἧς οὐδέν μοι φίλτερον , Φιλουμένη ἦν ὄνομα αὐτῇ , μυριάκις μὲν ἔσωσε παρʼ ἐλπίδας , κειμένην δέ ποτε ἀνέστησεν ἐκπέμψας ἐμὲ ἀπὸ Περγάμου , προειπὼν ὅτι καὶ τὴν τροφὸν ἐλαφροτέραν ποιήσοιμι . καὶ ἅμα λαμβάνω τινὰ ἐπιστολὴν πρὸ ποδῶν κειμένην τοῦ Διὸς Ἀσκληπιοῦ , σύμβολον ποιούμενος · εὗρον οὖν μόνον οὐ διαρρήδην ἕκαστα ἐγγεγραμμένα . ὥστε ἐξῄειν ὑπερχαίρων καὶ καταλαμβάνω τὴν τροφὸν τοσοῦτον ἀντέχουσαν ὅσον αἰσθέσθαι προσιόντος . ὡς δʼ ᾔσθετο , ἀνέκραγε τε καὶ ἀνειστήκει οὐκ εἰς μακράν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν οὕτως γίγνομαι . ὁ δέ Ζώσιμος μακαρίζω ὑπό πᾶς καί αὐτός οὐ ἔχω ὅστις γίγνομαι , ὁ τε θεός χάρις ἔχω ὁ πρόνοια καί ὁ διακονία ἐγώ . καί ἐγώ δοκέω καί πολύς βιόω χρόνος , εἰ μή διά ἀρετή τις ἑαυτοῦ . πυνθάνομαι γάρ ὁ οἰκέτης τις ὁ ἐμός καί μάλα ὁ χρήσιμος κάμνω οἴχομαι ἀπέρχομαι χειμών ὥρα , στάδιον τεσσαράκοντα , ὡς ἐπισκοπέω τε καί βοηθέω ὅς τις οἷος τε εἰμί · εἰμί γάρ δή καί ὁ τέχνη ἀγαθός ὁ ἰατρικός . ἐκπίπτω δέ ὁ ὄχημα ἐν χιών πολύς καί κρυμός καί πάσχω πολύς καί δεινός , ἀπέρχομαι τε καί ἐπανέρχομαι ἐμπίπτω ὁ δεύτερος εἰς νόσος δεινός καί χαλεπός · ὥστε οὐδέ αὐτός τολμάω κατά ἀρχή οὐδείς ὁ συμβαίνω ἑαυτοῦ δηλόω πρός ἐγώ . ἐγώ τε ὡς αἰσθάνομαι , οὐ προσέρχομαι , ὀργίζω ὅτι οὐ πείθω . ὁ γάρ νύξ ὁ παρέρχομαι γίγνομαι ἐγώ ὄψις ὄνειρος τοιοῦτος · δοκέω ἐγώ λέγω ὁ νεωκόρος ὁ Ἀσκληπιακός , Ζώσιμος δέ δέω ἀναλαμβάνω ἑαυτοῦ , ἕως ἔξεστι . ἐγώ οὖν ἐπί οὗτος ὁ ὄνειρος οὐ ἐάω αὐτός κινέω , ὅτε ὁ περί ὁ οἰκέτης ἔρχομαι ἀγγελία . ὁ δέ ἀπειθέω οἴχομαι , ἐκ δέ οὗτος ὁ τελευτή γίγνομαι αὐτός . οὕτως ὅσος τε ἐπιβιόω χάρις εἰμί ὁ θεός , ὡς ἀληθής φυλάσσω αὐτός ἐγώ , καί τελευτάω παρά ὁ φαίνω κινέω · καί ὁ κατά ἀρχή ὑπό ὁ θεός δείκνυμι , ὅτε αὐτός λαμβάνω ὁ κεφαλή ἱκετεύω , εἰς οὗτος τελευτάω . ὁ τοίνυν τροφός ὁ ἀρχαῖος , ὅς οὐδείς ἐγώ φίλτερος , Φιλουμένη εἰμί ὄνομα αὐτός , μυριάκις μέν σῴζω παρά ἐλπίς , κεῖμαι δέ ποτέ ἀνίστημι ἐκπέμπω ἐγώ ἀπό Πέργαμον , προλέγω ὅτι καί ὁ τροφός ἐλαφρός ποιέω . καί ἅμα λαμβάνω τις ἐπιστολή πρό πούς κεῖμαι ὁ Ζεύς Ἀσκληπιός , σύμβολον ποιέω · εὑρίσκω οὖν μόνος οὐ διαρρήδην ἕκαστος ἐγγράφω . ὥστε ἐξέρχομαι ὑπερχαίρω καί καταλαμβάνω ὁ τροφός τοσοῦτος ἀντέχω ὅσος αἰσθάνομαι προσέρχομαι . ὡς δέ αἰσθάνομαι , ἀνακράζω τε καί ἀνίστημι οὐ εἰς μακρός .