aelius-aristides.ieroi-lo-goi 289
τῆς αὐτῆς ὄψεως γιγνομένης . ὁ δʼ ἐν τούτῳ ἀναθεῖ ὀπίσω εἴς τι χωρίον ἡμέτερον δεῆσάν τι καὶ μετʼ οὐ πολὺ ἔκαμνε . συνέβαινε δὲ κἀμοὶ τοῦ τε στομάχου καὶ τῆς ὑπερώας καὶ κεφαλῆς ὅλης καὶ σύμπαντος τοῦ σώματος οὕτως ἔχειν ὥστε ἐπʼ ἔσχατον ἐλθεῖν , καὶ τῆς τε τροφῆς ἀπεκεκλείμην καὶ ὅ τι προσείμην παραχρῆμα ἐφθείρετο , καὶ ἀναπνεῖν οὐκ ἦν καὶ ἡ δύναμις καθῄρητο . ἀπείχομεν δὲ ἀλλήλων σταδίους μάλιστα εἴκοσι καὶ ἑκατόν . συνέβαινεν οὖν ἡμῖν πυνθανομένοις ὡς ἔχοιμεν ἑκάτεροι πολὺ μᾶλλον οἷς ἠκούομεν ἢ τοῖς αὐτῷ παροῦσιν ἑκάτερον βαρύνεσθαι . φανέντος δὲ τοῦ θεοῦ λαμβάνομαι τῆς κεφαλῆς ἐπαλλὰξ τοῖν χεροῖν , καὶ λαβόμενος ἐδεόμην σῶσαί μοι τὸν Ζώσιμον . ἀνένευσεν ὁ θεός . πάλιν οὖν τὴν αὐτὴν λαβὴν λαβόμενος ἐδεόμην ἐπινεῦσαι . αὖθις ἀνένευσε . τὸ τρίτον παραλαβὼν ἐπειρώμην πεῖσαι ἐπινεῦσαι · ὁ δὲ οὔτε ἀνένευσεν οὔτε ἐπένευσεν , ἀλλʼ εἶχε διʼ ἴσου τὴν κεφαλὴν καί μοι λέγει ῥήματα ἄττα , ἃ χρὴ λέγειν ἐν τοῖς τοιούτοις , ὡς ἀνύσιμα · ἁγὼ μνημονεύων οὐκ οἶμαι δεῖν ἐκφέρειν εἰκῆ . ἔφη δʼ οὖν ὅτι ἐπαρκέσει τούτων λεχθέντων · ἓν δʼ ἦν αὐτῶν , φύλαξον . τί οὖν ἀπέβη αὐτῷ μετὰ ταῦτα ; πρῶτον μὲν ἀνίσταται παρʼ ἐλπίδας ἐξ ἐκείνης τῆς νόσου ὁ Ζώσιμος , καθαρθείς γε διὰ πτισάνης καὶ φακῆς , προειπόντος ἐμοὶ τοῦ θεοῦ ὑπὲρ αὐτοῦ , ἔπειτα ἐπεβίω μῆνας τέτταρας · ὥστε ἐνετύχομέν τε ἀλλήλοις καὶ συνεωρτάσαμεν , γενομένης γε κἀμοὶ παρὰ τοῦ θεοῦ βοηθείας πολλῆς καὶ συνεχοῦς καὶ παράδοξα ἐχούσης . ὧν ἓν ἦν λειποψυχοῦντα καὶ παντελῶς ἀπορούμενον ποιῆσαι μέλη , γάμον τε κορωνίδος καὶ γένεσιν τοῦ θεοῦ , καὶ τὴν στροφὴν ὡς ἐπὶ μήκιστον ἀποτεῖναι · καὶ ἐποίησα τὰ ᾁσματα ἐφʼ ἡσυχίας οὑτωσὶ καὶ κατʼ ἐμαυτὸν ἐνθυμηθεὶς , καὶ πάντων ἤδη λήθη ἦν τῶν δυσχερῶν . καὶ δὴ καὶ κλύσματι χρήσασθαι ἐπετάχθην . ὥσθʼ ὁ μὲν ἰατρὸς οὐκ ἐθάρρει προσφέρειν , ὁρῶν τὴν λεπτότητα τοῦ σώματος καὶ τὴν ἀδυναμίαν , ἀλλʼ ἡγεῖτο ὥσπερ αὐτόχειρ ἔσεσθαί μου · ἐγὼ δʼ ἔπεισα μόλις καὶ παραχρῆμα ἀνήνεγκα . τροφὴν δὲ ἔδωκε λάχανα ἄγρια , ἃ καὶ πέψιν καὶ δύναμιν παρέσχε μοι τινά .
Lemmas: ὁ αὐτός ὄψις γίγνομαι . ὁ δέ ἐν οὗτος ἀναθέω ὀπίσω εἰς τις χωρίον ἡμέτερος δέω τις καί μετά οὐ πολύς κάμνω . συμβαίνω δέ ἐγώ ὁ τε στόμαχος καί ὁ ὑπερώα καί κεφαλή ὅλος καί σύμπας ὁ σῶμα οὕτως ἔχω ὥστε ἐπί ἔσχατος ἔρχομαι , καί ὁ τε τροφή ἀποκλείω καί ὅς τις προσίημι παραχρῆμα φθείρω , καί ἀναπνέω οὐ εἰμί καί ὁ δύναμις καθαιρέω . ἀπέχω δέ ἀλλήλων στάδιον μάλα εἴκοσι καί ἑκατόν . συμβαίνω οὖν ἐγώ πυνθάνομαι ὡς ἔχω ἑκάτερος πολύς μάλα ὅς ἀκούω ἤ ὁ αὐτός πάρειμι ἑκάτερος βαρύνω . φαίνω δέ ὁ θεός λαμβάνω ὁ κεφαλή ἐπαλλάξ ὁ χείρ , καί λαμβάνω δέω σῴζω ἐγώ ὁ Ζώσιμος . ἀνανεύω ὁ θεός . πάλιν οὖν ὁ αὐτός λαβή λαμβάνω δέω ἐπινεύω . αὖθις ἀνανεύω . ὁ τρίτος παραλαμβάνω πειράω πείθω ἐπινεύω · ὁ δέ οὔτε ἀνανεύω οὔτε ἐπινεύω , ἀλλά ἔχω διά ἴσος ὁ κεφαλή καί ἐγώ λέγω ῥῆμα τις , ὅς χρή λέγω ἐν ὁ τοιοῦτος , ὡς ἀνύσιμος · ἐγώ μνημονεύω οὐ οἴομαι δέω ἐκφέρω εἰκῇ . φημί δέ οὖν ὅτι ἐπαρκέω οὗτος λέγω · εἷς δέ εἰμί αὐτός , φυλάσσω . τίς οὖν ἀποβαίνω αὐτός μετά οὗτος ; πρῶτος μέν ἀνίστημι παρά ἐλπίς ἐκ ἐκεῖνος ὁ νόσος ὁ Ζώσιμος , καθαίρω γε διά πτισάνη καί φακῆ , προλέγω ἐγώ ὁ θεός ὑπέρ αὐτός , ἔπειτα ἐπιβιόω μείς τέσσαρες · ὥστε ἐντυγχάνω τε ἀλλήλων καί συνεορτάζω , γίγνομαι γε ἐγώ παρά ὁ θεός βοήθεια πολύς καί συνεχής καί παράδοξος ἔχω . ὅς εἷς εἰμί λιποψυχέω καί παντελής ἀφοράω ποιέω μέλος , γάμος τε κορωνίς καί γένεσις ὁ θεός , καί ὁ στροφή ὡς ἐπί μήκιστος ἀποτείνω · καί ποιέω ὁ ᾁσμα ἐπί ἡσυχία οὕτως καί κατά ἐμαυτοῦ ἐνθυμέομαι , καί πᾶς ἤδη λήθη εἰμί ὁ δυσχερής . καί δή καί κλύσμα χράω ἐπιτάσσω . ὥστε ὁ μέν ἰατρός οὐ θαρσέω προσφέρω , ὁράω ὁ λεπτότης ὁ σῶμα καί ὁ ἀδυναμία , ἀλλά ἡγέομαι ὥσπερ αὐτόχειρ εἰμί ἐγώ · ἐγώ δέ πείθω μόλις καί παραχρῆμα ἀναφέρω . τροφή δέ δίδωμι λάχανον ἄγριος , ὅς καί πέψις καί δύναμις παρέχω ἐγώ τις .