aelius-aristides.ieroi-lo-goi 279
καὶ πάντες ἐλαμπαδηφόρουν οἱ ἐν τῇ ἀγορᾷ , καὶ τὸ Εὐριπίδειον τοῦτο ἔλεγον Ἥλιε θοαῖς ἵπποισιν εἱλίσσων φλόγα · καὶ γὰρ ἅμα ἡλίου ἀνατολῇ ἐδόκουν εἰσελθεῖν . ταῦτα καὶ ὕστερον πρὸς Κοδρᾶτον τὸν ἡγεμόνα ἐδόκουν ὡς ὄναρ διηγεῖσθαι , καὶ τὸν εἰπεῖν , ποίησον οὕτω · καὶ ἡ λαμπὰς ἤρθη . ἕκτῃ ἐδόκουν ἅμα Ἀλεξάνδρῳ τῷ διδασκάλῳ προσιέναι τῷ αὐτοκράτορι , καθέζεσθαι δʼ αὐτὸν ἐπί τινος βήματος . προσειπόντος δὲ αὐτὸν τοῦ Ἀλεξάνδρου προτέρου καὶ προσρηθέντος ὑπʼ αὐτοῦ τε καὶ τῶν περὶ αὐτὸν , ἅτε καὶ ἐκ πολλοῦ γνωρίμου καὶ συνήθους ὄντος , μετὰ τοῦτο προσῄειν ἐγώ . προσειπόντος δὲ κἀμοῦ καὶ στάντος ἐθαύμασεν ὁ αὐτοκράτωρ , ὡς οὐ καὶ αὐτὸς προσελθὼν φιλήσαιμι . κἀγὼ εἶπον ὅτι ὁ θεραπευτὴς εἴην ὁ τοῦ Ἀσκληπιοῦ · τοσοῦτον γάρ μοι ἤρκεσεν εἰπεῖν περὶ ἐμαυτοῦ . πρὸς οὖν τοῖς ἄλλοις , ἔφην , καὶ τοῦτο ὁ θεός μοι παρήγγειλε μὴ φιλεῖν οὑτωσί · καὶ ὃς , ἀρκεῖ , ἔφη . κἀγὼ ἐσίγησα . καὶ ὃς ἔφη , καὶ μὴν θεραπεύειν γε παντὸς κρείττων ὁ Ἀσκληπιός . πέμπτῃ ἐφαίνετο μὲν τὸ ἱερὸν τοῦ Ἀπόλλωνος τὸ ἐν τῷ ὄρει τῷ Μιλύᾳ · ἐδόκει δὲ οἰκήματα ἄττα προσγεγενῆσθαι , καὶ ὄνομα εἶναι τῷ χωρίῳ Ἐλεφαντίνη ἀπὸ Ἐλεφαντίνης τῆς ἐν Αἰγύπτῳ . ἔχαιρον δὴ καὶ κατʼ αὐτὰ τὰ οἰκήματα καὶ κατὰ τὴν οἰκειότητα τοῦ τόπου τῷ τόπῳ · καὶ δὴ καὶ ἱερέα εἶναι τοῦ θεοῦ τὸν τῆς Ἴσιδος τῆς ἐν Σμύρνῃ ἱερέα , παρʼ ᾧπερ καὶ κατάγεσθαι καὶ ἐνθυμεῖσθαι πρὸς ἐμαυτὸν ὅτι πολλά μοι πρὸς αὐτὸν οἰκεῖα ὑπάρχοι ἐκ πολλοῦ · καί τι καὶ τυγχάνειν παρʼ αὐτοῦ πρόσθεν ἐωνημένος , ἔπειτα ὑπόλοιπόν τι ἔχων ἐθέλειν ἀλλάξασθαι . κἀκ τούτου δὴ ἐδόκουν εἰπεῖν τινὰ κοιφὶ μετὰ οἴνου · λαβεῖν τε δὴ εὐθὺς αὐτὸ ὡς ἴαμα καὶ σκοπεῖν εἴτε τῷ προσώπῳ δέοι προσθέσθαι εἴτε καὶ τοῖς ἐντός . καί τινος εἰπόντος ὅτι ἐπικάοι ὅπου ἐπιτεθείη , ἐνθυμηθῆναι ὡς ἐπιτηδείως ἔχοι παντὸς μᾶλλον ψύξεως εἶναι φάρμακον . καί πως ἐκ τούτων εἰπεῖν πρὸς τὸν ἱερέα
Lemmas: καί πᾶς λαμπαδηφορέω ὁ ἐν ὁ ἀγορά , καί ὁ Εὐριπίδειος οὗτος λέγω Ἥλιος θοός ἵππος ἑλίσσω φλόξ · καί γάρ ἅμα ἥλιος ἀνατολή δοκέω εἰσέρχομαι . οὗτος καί ὕστερον πρός Κοδρᾶτος ὁ ἡγεμών δοκέω ὡς ὄναρ διηγέομαι , καί ὁ λέγω , ποιέω οὕτως · καί ὁ λαμπάς ἀείρω . ἕκτος δοκέω ἅμα Ἀλέξανδρος ὁ διδάσκαλος προσέρχομαι ὁ αὐτοκράτωρ , καθέζομαι δέ αὐτός ἐπί τις βῆμα . προσλέγω δέ αὐτός ὁ Ἀλέξανδρος πρότερος καί προσλέγω ὑπό αὐτός τε καί ὁ περί αὐτός , ἅτε καί ἐκ πολύς γνώριμος καί συνήθης εἰμί , μετά οὗτος προσέρχομαι ἐγώ . προσλέγω δέ ἐγώ καί ἵστημι θαυμάζω ὁ αὐτοκράτωρ , ὡς οὐ καί αὐτός προσέρχομαι φιλέω . ἐγώ λέγω ὅτι ὁ θεραπευτής εἰμί ὁ ὁ Ἀσκληπιός · τοσοῦτος γάρ ἐγώ ἀρκέω λέγω περί ἐμαυτοῦ . πρός οὖν ὁ ἄλλος , φημί , καί οὗτος ὁ θεός ἐγώ παραγγέλλω μή φιλέω οὕτως · καί ὅς , ἀρκέω , φημί . ἐγώ σιγάω . καί ὅς φημί , καί μήν θεραπεύω γε πᾶς κρατύς ὁ Ἀσκληπιός . πέμπτος φαίνω μέν ὁ ἱερός ὁ Ἀπόλλων ὁ ἐν ὁ ὄρος ὁ Μιλύας · δοκέω δέ οἴκημα τις προσγίγνομαι , καί ὄνομα εἰμί ὁ χωρίον Ἐλεφαντίνη ἀπό Ἐλεφαντίνη ὁ ἐν Αἴγυπτος . χαίρω δή καί κατά αὐτός ὁ οἴκημα καί κατά ὁ οἰκειότης ὁ τόπος ὁ τόπος · καί δή καί ἱερεύς εἰμί ὁ θεός ὁ ὁ Ἶσις ὁ ἐν Σμύρνα ἱερεύς , παρά ὅς καί κατάγω καί ἐνθυμέομαι πρός ἐμαυτοῦ ὅτι πολύς ἐγώ πρός αὐτός οἰκεῖος ὑπάρχω ἐκ πολύς · καί τις καί τυγχάνω παρά αὐτός πρόσθεν ὠνέομαι , ἔπειτα ὑπόλοιπος τις ἔχω ἐθέλω ἀλλάσσω . ἐκ οὗτος δή δοκέω λέγω τις κοιφί μετά οἶνος · λαμβάνω τε δή εὐθύς αὐτός ὡς ἴαμα καί σκοπέω εἴτε ὁ πρόσωπον δέω προστίθημι εἴτε καί ὁ ἐντός . καί τις λέγω ὅτι ἐπικαίω ὅπου ἐπιτίθημι , ἐνθυμέομαι ὡς ἐπιτήδειος ἔχω πᾶς μάλα ψῦξις εἰμί φάρμακον . καί πως ἐκ οὗτος λέγω πρός ὁ ἱερεύς