aelius-aristides.ieroi-lo-goi 282
λόγον , ἢ πλέον τῷ παρʼ ἡμῖν βασιλεῖ νέμειν , ἔπειτα οὕτως ἐφέπεσθαι τὰ πρὸς τὸν ἕτερον . εἶπον δὲ οὕτω πως . ὥστʼ , ἔφην , εἰ μὴ γεγυμνασμένος ἦν ἐν θείαις ὄψεσιν , οὐκ ἄν μοι δοκῶ ῥᾳδίως οὐδὲ πρὸς αὐτὴν τὴν πρόσοψιν ἀντισχεῖν , οὕτω μοι δοκεῖ θαυμαστή τις εἶναι καὶ κρείττων ἢ κατʼ ἄνθρωπον . ἔλεγον δὲ θείας ὄψεις , μάλιστα δὴ ἐνδεικνύμενος τὸν Ἀσκληπιὸν καὶ τὸν Σάραπιν . ταυτὶ μὲν τοιαῦτα . τῶν δὲ βιβλίων τέως μὲν ἐκλέγειν ἠξίουν , ἔπειτα ἔδοξέ μοι τὸ κιβώτιον κομίζειν , καὶ ἐπʼ αὐτοῖς ποιήσασθαι ἀνελέσθαι ὅ τι ἂν βούλωνται · τοῦτο γὰρ καὶ ἄλλως χάριν τινὰ ἔχειν καὶ ἅμα οὕτω μάλιστα αὐτοὺς ἐκπλῆξαι . ταῦτα καὶ ὕστερον ὡς ὀνείρατα φανθέντα πρὸς Πέλοπα κατὰ ῥῆμα ἐδόκουν διηγεῖσθαι . ὕστερον δὲ ἔδοξα λελουμένῳ μοι προσφέρεσθαι , τοτὲ μὲν ὡς ὕδωρ ψυχρὸν , τοτὲ δὲ ὡς γάλα · ἀμφιγνοεῖν οὖν καὶ λέγειν δὴ πρὸς Ζώσιμον ὅτι οὔτε διψῴην οὔτε πεινῴην . τί οὖν ἄν τις ἐσθίοι ; καὶ μετὰ τοῦτο ἐκυροῦτο ἡ ἀσιτία καὶ ὁ ἱερεὺς ἐδόκει μου τὰ χείλη ἐκμυζεῖν . αὕτη μὲν ἀσιτίας , ἡ δὲ ἐπιοῦσα ἀλουσίας , ἡ δὲ ἀπʼ ἐκείνης ἀλουσίας , καὶ ἐμέτου . πέμπτῃ ἐπὶ δέκα ἐδόκουν τὸν ἡγεμόνα ἐπιστέλλοντά μοι τὴν πρόρρησιν οὕτω ποιήσασθαι · Ἀριστείδῃ τῷ ἱερεῖ χαίρειν · καὶ ἦν ἀλουσίας καὶ αὕτη . τῇ δὲ ἐπιούσῃ κάδους τινὰς ἔδει καταχέασθαι · ἔπειτα ἀλουσία . ὀγδόῃ ἐπὶ δέκα ἐδόκει μοι Μητρόδωρος ὁ ποιητὴς ἀγωνίζεσθαι ἐν Σμύρνῃ τὸν τῶν ποιητῶν ἀγῶνα , ὅσπερ καὶ ἦν σχεδὸν κατʼ αὐτὴν τὴν ἡμέραν · πρὶν δʼ εἰσιέναι , λαλεῖν μοι περί τινων καὶ ἅμα ἐσθίειν φύλλα πράσων καὶ ὠὸν μετʼ ἄρτου , καὶ μέρος τι τοῦ ὠοῦ ἐγκαταλιπεῖν . κἀγὼ μέντοι πρὸς αὐτὸν εἰπεῖν ἐπισχὼν ὀλίγα , ὅπως καὶ ἀγωνίσῃ . ἐγένετο δὲ ὁ λόγος καὶ περὶ τοῦ ἱεροῦ τοῦ ἐν Περγάμῳ καὶ τοῦ φρέατος , οἷον μέν τι εἴη αὐτὸν προσελθόντα πιεῖν , οἷον δὲ ἕτερον πίνοντα ἰδεῖν , οἷον δὲ αὐτὸ ἰδεῖν . ταῦτά τε οὕτως ἐδόκουν διαλέγεσθαι καὶ τυγχάνειν ἀκηκοὼς ὡς εἰ γενοίμην ἐν χερσὶ τοῦ θεοῦ , ἐλπίδες εἶεν . καί πως ἅμα τούτοις ἑστάναι μὲν ὡς οἴκοι ἐν τῷ προθύρῳ , ναρκῶντος
Lemmas: λόγος , ἤ πολύς ὁ παρά ἐγώ βασιλεύς νέμω , ἔπειτα οὕτως ἐφέπω ὁ πρός ὁ ἕτερος . λέγω δέ οὕτως πως . ὥστε , φημί , εἰ μή γυμνάζω εἰμί ἐν θεῖος ὄψις , οὐ ἄν ἐγώ δοκέω ῥᾴδιος οὐδέ πρός αὐτός ὁ πρόσοψις ἀντέχω , οὕτως ἐγώ δοκέω θαυμαστός τις εἰμί καί κρατύς ἤ κατά ἄνθρωπος . λέγω δέ θεῖος ὄψις , μάλα δή ἐνδείκνυμι ὁ Ἀσκληπιός καί ὁ Σάραπις . οὗτος μέν τοιοῦτος . ὁ δέ βιβλίον τέως μέν ἐκλέγω ἀξιόω , ἔπειτα δοκέω ἐγώ ὁ κιβώτιον κομίζω , καί ἐπί αὐτός ποιέω ἀναιρέω ὅς τις ἄν βούλομαι · οὗτος γάρ καί ἄλλος χάρις τις ἔχω καί ἅμα οὕτως μάλα αὐτός ἐκπλήσσω . οὗτος καί ὕστερον ὡς ὄνειρος φαίνω πρός Πέλοψ κατά ῥῆμα δοκέω διηγέομαι . ὕστερον δέ δοκέω λούω ἐγώ προσφέρω , τότε μέν ὡς ὕδωρ ψυχρός , τότε δέ ὡς γάλα · ἀμφιγνοέω οὖν καί λέγω δή πρός Ζώσιμος ὅτι οὔτε διψάω οὔτε πεινάω . τίς οὖν ἄν τις ἐσθίω ; καί μετά οὗτος κυρόω ὁ ἀσιτία καί ὁ ἱερεύς δοκέω ἐγώ ὁ χεῖλος ἐκμυζάω . οὗτος μέν ἀσιτία , ὁ δέ ἐπέρχομαι ἀλουσία , ὁ δέ ἀπό ἐκεῖνος ἀλουσία , καί ἔμετος . πέμπτος ἐπί δέκα δοκέω ὁ ἡγεμών ἐπιστέλλω ἐγώ ὁ πρόρρησις οὕτως ποιέω · Ἀριστείδης ὁ ἱερεύς χαίρω · καί εἰμί ἀλουσία καί οὗτος . ὁ δέ ἐπέρχομαι κάδος τις δέω καταχέω · ἔπειτα ἀλουσία . ὄγδοος ἐπί δέκα δοκέω ἐγώ Μητρόδωρος ὁ ποιητής ἀγωνίζομαι ἐν Σμύρνα ὁ ὁ ποιητής ἀγών , ὅς καί εἰμί σχεδόν κατά αὐτός ὁ ἡμέρα · πρίν δέ εἰσέρχομαι , λαλέω ἐγώ περί τις καί ἅμα ἐσθίω φύλλον πράσον καί ᾠόν μετά ἄρτος , καί μέρος τις ὁ ᾠόν ἐγκαταλείπω . ἐγώ μέντοι πρός αὐτός λέγω ἐπέχω ὀλίγος , ὅπως καί ἀγωνίζομαι . γίγνομαι δέ ὁ λόγος καί περί ὁ ἱερός ὁ ἐν Πέργαμος καί ὁ φρέαρ , οἷος μέν τις εἰμί αὐτός προσέρχομαι πίνω , οἷος δέ ἕτερος πίνω ὁράω , οἷος δέ αὐτός ὁράω . οὗτος τε οὕτως δοκέω διαλέγω καί τυγχάνω ἀκούω ὡς εἰ γίγνομαι ἐν χείρ ὁ θεός , ἐλπίς εἰμί . καί πως ἅμα οὗτος ἵστημι μέν ὡς οἴκοι ἐν ὁ πρόθυρον , ναρκάω