aelius-aristides.ieroi-lo-goi 286
παρακαθέζεσθαί μοι ἐπὶ τῆς κλίνης οὑτωσὶ κατακειμένῳ . φάναι οὖν πρὸς αὐτὸν ὅτι ἀσιτοίην · τὸν δὲ ἐνδείξασθαι ὅτι εἰδείη , καὶ εἰπεῖν ὅτι ἐγώ τοι ἀνέμενον μετὰ πάντα ταῦτα ἃ οὗτοι ποιοῦσι , φλεβοτομίᾳ χρῆσθαι · τὸ γὰρ ἄλγημα τοῦ νεφροῦ ἐστι καὶ ἡ ἀσιτία δὲ , ἔφη , νόθος τις ἔξοδός ἐστι τοῦ πυρὸς διὰ τοῦ στήθους διεξιοῦσα . καὶ ἅμα ταῦτα αὐτοῦ λέγοντος ἐκ τοῦ πρόσθε δύο σπινθῆρες ὤφθησαν . κἀγὼ ἔβλεψα πρὸς τὸν Θεόδοτον θαυμάσας , καὶ σύμβολον ἐποιησάμην τοῦ λόγου , καὶ ἠρόμην αὐτὸν ὅ τι εἴη ταῦτα . ὁ δὲ ἔφη ἀπὸ τοῦ πυρὸς τούτου , δείξας τί μοι παρακείμενον . ἀφυπνιζόμην τε δὴ καὶ εὗρον ἐκείνην τὴν ὥραν οὖσαν , ᾗπερ ἔδοξα τὸν Θεόδοτόν μοι διαλέγεσθαι , καὶ φίλοι παρῆσαν ἐντευξόμενοι . ταῦτα δὴ ἐφάνθη τὰ ὀνείρατα , ἰατροῦ τε ἥκοντος καὶ παρεσκευασμένου βοηθεῖν ὅσα ἐπενόει . ὡς δὲ ἤκουσε τῶν ὀνειράτων , αὐτός τε ὑπεχώρει νοῦν ἔχων τῷ θεῷ καὶ ἡμεῖς ἐγνωρίζομεν τὸν ἀληθινὸν καὶ προσήκοντα ἡμῖν ἰατρὸν , καὶ ἐποιοῦμεν ἃ ἐπέταξε . νὺξ εὔφορος ἤδη παντελῶς καὶ πάντα ἀνώδυνα . ὕστερον δὲ στέαρ τε χήνειον ἔδωκεν , ἐπὶ τῷ νεωκόρου Ἀσκληπιακοῦ σχήματι , καὶ ἐπερέσθαι τὸν θεὸν , ᾧ τὴν ἀγορὰν ἐν τῷ Μυσίῳ πεδίῳ ποιοῦσιν · εἴσεσθαι γὰρ παρʼ ἐκείνου περὶ ὧν ἂν δέωμαι . καὶ ὁ θεὸς ἀνεῖλε μηδὲν ἔσεσθαι δυσχερές . τὸ μὲν οὖν τῶν ἀλουσιῶν τί τις ἂν λέγοι ; ἤδη γὰρ καὶ πέντε ἐτῶν συνεχῶς ἐγένοντό μοι καὶ προσέτι μηνῶν , ὅσα γε μὴ χειμῶνος ὥρᾳ θαλάττῃ ἢ ποταμοῖς ἢ φρέασιν ἐκέλευσε χρήσασθαι . ὡς δʼ αὕτως καὶ τὸ τῆς καθάρσεως τῆς ἄνω σχεδὸν εἰς δύο ἔτη συνέβη καὶ δύο μῆνας ἑξῆς , ὁμοῦ καὶ κλύσμασι καὶ φλεβοτομίαις , ὅσας οὐδείς πω ἠρίθμησε , καὶ ταῦτα ἐν ἀκαρεῖ τροφῆς καὶ ταύτης ἀναγκαστῆς . ἀλλὰ τάς γε ἀσιτίας αὐτὰς ἁπάσας καὶ τὰς ἔτι τούτων πρότερον καὶ μετὰ τοῦτο γενομένας ἡμῖν ἐν τῷ χειμῶνι τούτῳ σχεδὸν διημερεύσαμεν περὶ λόγους , γράφοντές τε καὶ λέγοντες καὶ τὰ γεγραμμένα ἐξετάζοντες · καὶ παρετείναμεν οὐκ ἔλαττον ἢ εἰς μέσας νύκτας τὰ πλείω · ἔπειτα ἐφʼ
Lemmas: παρακαθέζομαι ἐγώ ἐπί ὁ κλίνη οὕτως κατάκειμαι . φημί οὖν πρός αὐτός ὅτι ἀσιτέω · ὁ δέ ἐνδείκνυμι ὅτι οἶδα , καί λέγω ὅτι ἐγώ σύ ἀναμένω μετά πᾶς οὗτος ὅς οὗτος ποιέω , φλεβοτομία χράω · ὁ γάρ ἄλγημα ὁ νεφρός εἰμί καί ὁ ἀσιτία δέ , φημί , νόθος τις ἔξοδος εἰμί ὁ πῦρ διά ὁ στῆθος διεξέρχομαι . καί ἅμα οὗτος αὐτός λέγω ἐκ ὁ πρόσθεν δύο σπινθήρ ὁράω . ἐγώ βλέπω πρός ὁ Θεόδοτος θαυμάζω , καί σύμβολον ποιέω ὁ λόγος , καί ἔρομαι αὐτός ὅς τις εἰμί οὗτος . ὁ δέ φημί ἀπό ὁ πῦρ οὗτος , δείκνυμι τις ἐγώ παράκειμαι . ἀφυπνίζω τε δή καί εὑρίσκω ἐκεῖνος ὁ ὥρα εἰμί , ὅς δοκέω ὁ Θεόδοτος ἐγώ διαλέγω , καί φίλος πάρειμι ἐντυγχάνω . οὗτος δή φαίνω ὁ ὄνειρος , ἰατρός τε ἥκω καί παρασκευάζω βοηθέω ὅσος ἐπινοέω . ὡς δέ ἀκούω ὁ ὄνειρος , αὐτός τε ὑποχωρέω νόος ἔχω ὁ θεός καί ἐγώ γνωρίζω ὁ ἀληθινός καί προσήκω ἐγώ ἰατρός , καί ποιέω ὅς ἐπιτάσσω . νύξ εὔφορος ἤδη παντελής καί πᾶς ἀνώδυνος . ὕστερον δέ στέαρ τε χήνειος δίδωμι , ἐπί ὁ νεώκορος Ἀσκληπιακός σχῆμα , καί ἐπέρομαι ὁ θεός , ὅς ὁ ἀγορά ἐν ὁ Μύσιος πεδίον ποιέω · οἶδα γάρ παρά ἐκεῖνος περί ὅς ἄν δέω . καί ὁ θεός ἀναιρέω μηδείς εἰμί δυσχερής . ὁ μέν οὖν ὁ ἀλουσία τίς τις ἄν λέγω ; ἤδη γάρ καί πέντε ἔτος συνεχής γίγνομαι ἐγώ καί προσέτι μείς , ὅσος γε μή χειμών ὥρα θάλασσα ἤ ποταμός ἤ φρέαρ κελεύω χράω . ὡς δέ αὔτως καί ὁ ὁ κάθαρσις ὁ ἄνω σχεδόν εἰς δύο ἔτος συμβαίνω καί δύο μείς ἑξῆς , ὁμοῦ καί κλύσμα καί φλεβοτομία , ὅσος οὐδείς πω ἀριθμέω , καί οὗτος ἐν ἀκαρής τροφή καί οὗτος ἀναγκαστός . ἀλλά ὁ γε ἀσιτία αὐτός ἅπας καί ὁ ἔτι οὗτος πρότερος καί μετά οὗτος γίγνομαι ἐγώ ἐν ὁ χειμών οὗτος σχεδόν διημερεύω περί λόγος , γράφω τε καί λέγω καί ὁ γράφω ἐξετάζω · καί παρατείνω οὐ ἐλαχύς ἤ εἰς μέσος νύξ ὁ πολύς · ἔπειτα ἐπί