aelius-aristides.ieroi-lo-goi 276
καὶ προϊόντος τοῦ λόγου μνησθῆναι ὅσα δὴ καὶ περὶ τὸ ἱερὸν τυγχάνοι κεκινημένα . καὶ ἅμα ταῦτα λέγοντες εἰσῄειμεν εἴσω . ὡς δὲ ἐγενόμεθα οὗ ἡ ἀγαθὴ τύχη καὶ ὁ ἀγαθὸς δαίμων ἐπιστάντες , ἔτι διελεγόμεθα . καί τινα τῶν ὑπηρετῶν ἰδὼν τῶν περὶ τὸ ἱερὸν ἠρόμην ὅπου ὁ ἱερεὺς εἴη . ὁ δʼ ἔφη , ἐξόπισθε τοῦ νεώ · καὶ γὰρ εἶναι περὶ λύχνους ἤδη τοὺς ἱεροὺς , τάς τε δὴ κλεῖς ἀνακομίζειν τὸν νεωκόρον · καὶ τυχεῖν ἐν τούτῳ κλεισθὲν τὸ ἱερὸν , οὕτω μέντοι ὥστε καὶ συγκεκλεισμένου εἴσοδόν τέ τινα λείπεσθαι καὶ τὰ ἔνδον ὁρᾶσθαι . προσῆλθόν τε δὴ ταῖς θύραις καὶ ὁρῶ ἄγαλμα ἕτερον ἀντὶ τοῦ παλαιοῦ κατηφές . θαυμάζοντι δέ μοι καὶ ζητοῦντι τὸ ἀρχαῖον οὗ εἴη , προσφέρει τις , καὶ οὐδʼ αὐτὸ πάνυ ἔδοξα γνωρίσαι , προσεκύνησα δʼ οὖν σπουδῇ . μετὰ δὲ ταῦτα περιελθόντες ἐντυγχάνομεν τῷ ἱερεῖ καὶ ἠρχόμην ἐγὼ πρὸς αὐτὸν λόγου τοιοῦδε · ἐμοὶ καὶ ἐν Σμύρνῃ ὀνείρατα ἐγίγνετο διαλεχθῆναί σοι περὶ τοῦ ἱεροῦ , καὶ νομίσας τὸ πρᾶγμα μεῖζον εἶναι ἢ κατʼ ἐμὲ ἐσιώπησα · καὶ νῦν ἔναγχός μοι περὶ αὐτῶν τούτων γεγένηται . καὶ ἅμα ἐν νῷ εἶχον λέγειν περὶ τοῦ τὸ ἕδος εἰς τὴν ἀρχαίαν χώραν καταστῆσαι . περιπατοῦντος δέ μου ἀποπίπτει τὸ διάβαθρον τοῦ ἑτέρου ποδὸς , καὶ ὁ ἱερεὺς ἀνελόμενος προσφέρει . κἀγὼ τῆς μὲν τιμῆς ἕνεκα ἥσθην , βουλόμενος δὲ αὐτὸν οἷον ἀμείβεσθαι καὶ δεξιοῦσθαι κύψας λαμβάνω . κἀν τούτῳ ταῦρός τις ἐπῄει μοι κατʼ αὐτὰς τὰς ἀκοὰς τοῦ θεοῦ . κἀγὼ ἐδεδοίκειν τε καί πως ἐπειρώμην φυλάττεσθαι . ὁ δʼ ἄλλο μὲν οὐδὲν ἔδρασεν , ὑπὸ δὲ τὸ γόνυ τὸ δεξιὸν ἐνέθλασεν . ὁ δὲ Θεόδοτος σμίλην τινὰ λαβὼν ἀνεκάθαρεν · ὥστε ἔμελλον πρὸς αὐτὸν ἐρεῖν ὅτι σὺ αὐτὸ ἐποίησας ἕλκος . ταῦτʼ ἦν τὰ φανθέντα καὶ ἐνταῦθα ἔληξεν ὁ φόβος καὶ ἐγένετο ὑπὸ τὸ γόνυ τὸ δεξιὸν ἑλκύδιον ἄνθρακι ἐοικὸς , καὶ ἐδόκει ἀγαθὸν εἶναι πρὸς τὰ ἄνω . δεκάτῃ δʼ ὑστέρᾳ ἐδόκουν ἐσθῆτα ἔχειν ἱερέως καὶ αὐτὸν παρόντα ὁρᾶν τὸν ἱερέα · ἐδόκουν δὲ καὶ τῶν ἐπιτηδείων
Lemmas: καί προέρχομαι ὁ λόγος μιμνῄσκω ὅσος δή καί περί ὁ ἱερός τυγχάνω κινέω . καί ἅμα οὗτος λέγω εἰσέρχομαι εἴσω . ὡς δέ γίγνομαι οὗ ὁ ἀγαθός τύχη καί ὁ ἀγαθός δαίμων ἐφίστημι , ἔτι διαλέγω . καί τις ὁ ὑπηρέτης ὁράω ὁ περί ὁ ἱερός ἔρομαι ὅπου ὁ ἱερεύς εἰμί . ὁ δέ φημί , ἐξόπισθε ὁ ναός · καί γάρ εἰμί περί λύχνος ἤδη ὁ ἱερός , ὁ τε δή κλείς ἀνακομίζω ὁ νεωκόρος · καί τυγχάνω ἐν οὗτος κλῄζω ὁ ἱερός , οὕτως μέντοι ὥστε καί συγκλείω εἴσοδος τε τις λείπω καί ὁ ἔνδον ὁράω . προσέρχομαι τε δή ὁ θύρα καί ὁράω ἄγαλμα ἕτερος ἀντί ὁ παλαιός κατηφής . θαυμάζω δέ ἐγώ καί ζητέω ὁ ἀρχαῖος οὗ εἰμί , προσφέρω τις , καί οὐδέ αὐτός πάνυ δοκέω γνωρίζω , προσκυνέω δέ οὖν σπουδή . μετά δέ οὗτος περιέρχομαι ἐντυγχάνω ὁ ἱερεύς καί ἄρχω ἐγώ πρός αὐτός λόγος τοιόσδε · ἐγώ καί ἐν Σμύρνα ὄνειρος γίγνομαι διαλέγω σύ περί ὁ ἱερός , καί νομίζω ὁ πρᾶγμα μέγας εἰμί ἤ κατά ἐγώ σιωπάω · καί νῦν ἔναγχος ἐγώ περί αὐτός οὗτος γίγνομαι . καί ἅμα ἐν νόος ἔχω λέγω περί ὁ ὁ ἕδος εἰς ὁ ἀρχαῖος χώρα καθίστημι . περιπατέω δέ ἐγώ ἀποπίπτω ὁ διάβαθρον ὁ ἕτερος πούς , καί ὁ ἱερεύς ἀναιρέω προσφέρω . ἐγώ ὁ μέν τιμή ἕνεκα ἥδομαι , βούλομαι δέ αὐτός οἷος ἀμείβω καί δεξιόομαι κύπτω λαμβάνω . ἐν οὗτος ταῦρος τις ἐπέρχομαι ἐγώ κατά αὐτός ὁ ἀκοή ὁ θεός . ἐγώ δείδω τε καί πως πειράω φυλάσσω . ὁ δέ ἄλλος μέν οὐδείς δράω , ὑπό δέ ὁ γόνυ ὁ δεξιός ἐνθλάω . ὁ δέ Θεόδοτος σμίλη τις λαμβάνω ἀνακαθ́ͅαρω · ὥστε μέλλω πρός αὐτός λέγω ὅτι σύ αὐτός ποιέω ἕλκος . οὗτος εἰμί ὁ φαίνω καί ἐνταῦθα λήγω ὁ φόβος καί γίγνομαι ὑπό ὁ γόνυ ὁ δεξιός ἑλκύδιον ἄνθραξ ἔοικα , καί δοκέω ἀγαθός εἰμί πρός ὁ ἄνω . δέκατος δέ ὕστερος δοκέω ἐσθής ἔχω ἱερεύς καί αὐτός πάρειμι ὁράω ὁ ἱερεύς · δοκέω δέ καί ὁ ἐπιτήδειος