aelius-aristides.ieroi-lo-goi-g 320
τὸ ὁρίζηλον , οἷον λύματʼ ἀφαιρῶν καὶ καθαίρων , καὶ μεταβάλλων εἰς τὸ προσῆκον . ὥστε καὶ ὕστερον ὄψις μοι γίγνεται παρὰ τῶν χθονίων θεῶν , εἰ τὸ σφόδρα τοῦτο λυπεῖσθαι ἐπὶ τοῖς τελευτῶσιν ἀνίην , συνοίσειν μοι ἐπὶ τὸ βέλτιον . πολὺ δέ τι τούτων φρικωδέστερον εἶχε τὰ χρόνῳ ὕστερον φανθέντα , ἐν οἷς αἵ τε δὴ κλίμακες ἦσαν αἱ τὸ ὑπὲρ γῆς τε καὶ ὑπὸ γῆς ἀφορίζουσαι , καὶ τὸ ἑκατέρωθι κράτος τοῦ θεοῦ , καὶ ἕτερα ἔκπληξιν θαυμαστὴν φέροντα , καὶ οὐδὲ ῥητὰ ἴσως εἰς ἅπαντας , ὥστε ἀσμένῳ μοι φανῆναι σύμβολα τοῦ Ἀσκληπιοῦ . κεφάλαιον δʼ ἦν περὶ τῆς τοῦ θεοῦ δυνάμεως ὅτι καὶ χωρὶς ὀχημάτων καὶ χωρὶς σωμάτων ὁ Σάραπις οἷός τʼ εἴη κομίζειν ἀνθρώπους ὅπη βούλοιτο . τοιαῦτα ἦν τὰ τῆς τελετῆς · καὶ ἀνέστην οὐ ῥᾴδιος γνωρίσαι καὶ πρὸς τούτοις θυσία τις ἐδηλοῦτο , ὀφειλομένη μὲν Διὶ καὶ πρόρρησιν μένουσα , ἀποδοθεῖσα δὲ ὡς τοῦ Σαράπιδος οὖσα , ἀπεδόθη δὲ καὶ ὡς τῷ Διὶ , ἔχω δὲ λέγειν κἀν ταῖς ἱεραῖς ἡμέραις , ἃς ἡ πόλις ἡ τῶν Ἀλεξανδρέων ποιεῖ τῷ θεῷ , πολλὰ δὴ πολλάκις αὐτὸν ἐπισημήναντα , καὶ κατʼ αὐτὴν ἑκάστην , καὶ προσαγαγούσης ἔτι . εἰ δὲ δεῖ τι καὶ φοβερώτερον διηγήσασθαι , ἐτεθύκειν τῇ Ἴσιδι καὶ τῷ Σαράπιδι ἐν τῷ τῆς Ἴσιδος ἱερῷ , λέγω τοῦτο ἐν Σμύρνῃ γενόμενον . ἐξιόντι δέ μοι τὰ προπύλαια προσερρύησαν χῆνες δύο τῶν ἱερῶν , καὶ παρελθόντες εἰς τὸ πρόσθεν ἡγοῦντο οὕτως ἀκριβῶς κατʼ αὐτὸ ὃ βαίνειν ἔμελλον ὥστε ἐπίδηλον εἶναί μοι . κἀγὼ νῷ τε ἔλαβον τὸ πρᾶγμα καὶ πρὸς τοὺς φίλους καὶ τοὺς παραπέμποντας , ἰδοὺ καὶ οἵδε , ἔφην , παραπέμπουσιν ἐν τῷ τῶν φίλων δὴ χορῷ · καὶ ἅμα ἔλεγον περὶ τῆς τοῦ θεοῦ γοργότητος καὶ δυνάμεως πόση τις εἴη καὶ κατὰ φήμας καὶ κατὰ συμβόλους , καὶ ὅτι πολλάκις ἤδη μοι ἐπὶ τῆς εὐχῆς ἦλθεν ἡ ἀπόκρισις · καὶ νῦν , ἔφην , ἡγεμόνας τινὰς ἡμῖν τῆς ὁδοῦ τούσδε ἀπέσταλκε . τοιαυτὶ διελεγόμεθα καὶ ἅμα ἐτηροῦμεν τί ἄρα δράσουσιν · ἄπιμέν τε δὴ τοῦ ἱεροῦ , οὐκ οἶδʼ ὁπόσον τι , κἀγὼ τοῖς φίλοις ἐνδεικνύμενος προσπαίζω τοὺς χῆνας καὶ λέγω , ἱκανῶς ὑμῖν , ὦ οὗτοι , λελειτούργηται , πορεύεσθε . οὐκ ἔφθην εἰπεῖν , καὶ οἱ μεταστραφέντες ἀπῄεσαν .
Lemmas: ὁ ὁρίζηλον , οἷος λῦμα ἀφαιρέω καί καθαίρω , καί μεταβάλλω εἰς ὁ προσήκω . ὥστε καί ὕστερον ὄψις ἐγώ γίγνομαι παρά ὁ χθόνιος θεός , εἰ ὁ σφόδρα οὗτος λυπέω ἐπί ὁ τελευτάω ἀνίημι , συμφέρω ἐγώ ἐπί ὁ ἀγαθός . πολύς δέ τις οὗτος φρικώδης ἔχω ὁ χρόνος ὕστερον φαίνω , ἐν ὅς ὁ τε δή κλῖμαξ εἰμί ὁ ὁ ὑπέρ γῆ τε καί ὑπό γῆ ἀφορίζω , καί ὁ ἑκατέρωθι κράτος ὁ θεός , καί ἕτερος ἔκπληξις θαυμαστός φέρω , καί οὐδέ ῥητός ἴσως εἰς ἅπας , ὥστε ἄσμενος ἐγώ φαίνω σύμβολον ὁ Ἀσκληπιός . κεφάλαιος δέ εἰμί περί ὁ ὁ θεός δύναμις ὅτι καί χωρίς ὄχημα καί χωρίς σῶμα ὁ Σάραπις οἷος τε εἰμί κομίζω ἄνθρωπος ὅπῃ βούλομαι . τοιοῦτος εἰμί ὁ ὁ τελετή · καί ἀνίστημι οὐ ῥᾴδιος γνωρίζω καί πρός οὗτος θυσία τις δηλόω , ὀφείλω μέν Ζεύς καί πρόρρησις μένω , ἀποδίδωμι δέ ὡς ὁ Σάραπις εἰμί , ἀποδίδωμι δέ καί ὡς ὁ Ζεύς , ἔχω δέ λέγω ἐν ὁ ἱερός ἡμέρα , ὅς ὁ πόλις ὁ ὁ Ἀλεξανδρεύς ποιέω ὁ θεός , πολύς δή πολλάκις αὐτός ἐπισημαίνω , καί κατά αὐτός ἕκαστος , καί προσάγω ἔτι . εἰ δέ δέω τις καί φοβερός διηγέομαι , θύω ὁ Ἶσις καί ὁ Σάραπις ἐν ὁ ὁ Ἶσις ἱερός , λέγω οὗτος ἐν Σμύρνα γίγνομαι . ἐξέρχομαι δέ ἐγώ ὁ προπύλαιος προσρέω χήν δύο ὁ ἱερός , καί παρέρχομαι εἰς ὁ πρόσθεν ἡγέομαι οὕτως ἀκριβής κατά αὐτός ὅς βαίνω μέλλω ὥστε ἐπίδηλος εἰμί ἐγώ . ἐγώ νόος τε λαμβάνω ὁ πρᾶγμα καί πρός ὁ φίλος καί ὁ παραπέμπω , ἰδού καί ὅδε , φημί , παραπέμπω ἐν ὁ ὁ φίλος δή χορός · καί ἅμα λέγω περί ὁ ὁ θεός γοργότης καί δύναμις πόσος τις εἰμί καί κατά φήμη καί κατά σύμβολος , καί ὅτι πολλάκις ἤδη ἐγώ ἐπί ὁ εὐχή ἔρχομαι ὁ ἀπόκρισις · καί νῦν , φημί , ἡγεμών τις ἐγώ ὁ ὁδός ὅδε ἀποστέλλω . τοιοῦτος διαλέγω καί ἅμα τηρέω τίς ἄρα δράω · ἀπέρχομαι τε δή ὁ ἱερός , οὐ οἶδα ὁπόσος τις , ἐγώ ὁ φίλος ἐνδείκνυμι προσπαίζω ὁ χήν καί λέγω , ἱκανός σύ , ὦ οὗτος , λειτουργέω , πορεύω . οὐ φθάνω λέγω , καί ὁ μεταστρέφω ἀπέρχομαι .