aelius-aristides.ieroi-lo-goi-g 311
πάλιν ἀπεσώθην καὶ τίνʼ ἐφεξῆς δίαιταν διῃτώμην ἀνάγκη παραλιπεῖν διὰ πλῆθος τῶν τε λόγων καὶ τῶν πραγμάτων . ἑτέραν δὲ ἔξοδον ἐξῆλθον εἰς τὰ ὕδατα ἐν ἀκμῇ θέρους , καὶ προείρητο ἐπανήκειν εὐθέως λουσάμενον , κιννάμωμον κόψαντα καὶ πάσαντα τὸν τράχηλον κύκλῳ . τούτους αὖ σταδίους τετταράκοντα καὶ διακοσίους τὸ συναμφότερον ἤνυσα , πνίγους ὄντος θαυμαστοῦ , καὶ ῥᾷον ἤνεγκα τὸ δίψος ἤ τις ἂν ἐκ βαλανείου βαδίζων οἴκαδε . αὖθις αὖ πέμπει με προστάξας πιεῖν ψυχρὸν , καὶ ἔπιον τὸ σύμπαν . καὶ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον τὸ νῦν εἶναι . τὰ δʼ ἐν Λεβέδῳ συμβάντα , ἐπέμφθην μὲν ἀπὸ κατακλίσεως , ἣν ἐν Σωτήρων ἐγκατεκεκλίμην , αὐτοῦ καὶ τοῦτο ἐπιτάξαντος , οὕτως ἀπειρηκὼς ὥστʼ οὐδʼ ἐπὶ τῆς κλίνης οἴκοι εἶχον ἀνταρκεῖν . καὶ ἦν δὴ ὁ ἰατρὸς Σάτυρος ἐν Περγάμῳ κατὰ τοῦτον τὸν χρόνον σοφιστὴς , ὡς ἐλέγετο , οὐ τῶν ἀγεννῶν . οὗτος ἐμοὶ προσελθὼν κατακειμένῳ καὶ τοῦ τε θώρακος καὶ τῶν ὑποχονδρίων ἁψάμενος , ἐπειδὴ προϊόντος τοῦ λόγου τὰς καθάρσεις τοῦ αἵματος ἤκουσεν ὅσαι γεγόνασί μοι , τὸ μὲν αἷμα ἐπισχεῖν ἐκέλευε καὶ μὴ καταλύειν τὸ σῶμα · ἐγὼ δέ σοι , ἔφη , δώσω τι κατάπλασμα πάνυ κοῦφον καὶ ἁπλοῦν , ὃ συνθεῖναι ἐπὶ τοῦ στομάχου καὶ τῶν ὑποχονδρίων , καὶ εἴσει δὴ ὁπόσον τι ὀνήσει . ταῦτα συνεβούλευε , κἀγὼ τὸ μὲν τοῦ αἵματος οὐκ ἔφην εἶναι κύριος οὔτε οὕτως οὔτʼ ἐκείνως ποιεῖν , ἀλλʼ ἕως ἂν ὁ θεὸς προστάττῃ ἀφαιρεῖν , ὑπακούσεσθαι καὶ ἑκὼν καὶ ἄκων , μᾶλλον δὲ οὐδέποτε ἄκων · τὴν δόσιν δὲ οὐκ ἔφυγον τοῦ Σατύρου , ἀλλʼ ἐφύλαττον λαβών · τὸ δʼ ἦν ἄρα οὐκ Ἀμαλθείας κέρας . ὡς δʼ εἰς τὴν Λέβεδον κομίζομαι καὶ μάλʼ ἀπροσδοκήτως καὶ ἀγαπητῶς διαγενόμενος , τοῦτο μὲν ἤδη πᾶν ἐδόκει κέρδος εἶναι . ἐδεόμην δὲ συχνῆς τῆς βοηθείας , καὶ τοῖς ὕδασι μόλις τε καὶ πεφεισμένως ὡμίλουν . ἔδοξεν οὖν μοι τὸ τοῦ Σατύρου φάρμακον θεῖναι κατὰ τοῦ στομάχου τε καὶ τοῦ στήθους , ὥσπερ ὁ Σάτυρος παρηγγέλκει · πάντως δὲ οὐδὲν μέγα ἐκβαίνειν τῆς θεραπείας τῆς παρὰ τοῦ θεοῦ . εὐθὺς μὲν οὖν οὐ προσεῖτό με ἡ πρώτη προσβολὴ , ἀλλʼ ἐδόκει ψυχρότερον εἶναι ·
Lemmas: πάλιν ἀποσῴζω καί τίς ἐφεξῆς δίαιτα διαιτάω ἀνάγκη παραλείπω διά πλῆθος ὁ τε λόγος καί ὁ πρᾶγμα . ἕτερος δέ ἔξοδος ἐξέρχομαι εἰς ὁ ὕδωρ ἐν ἀκμή θέρος , καί προλέγω ἐπανήκω εὐθύς λούω , κιννάμωμον κόπτω καί πάσσω ὁ τράχηλος κύκλος . οὗτος αὖ στάδιον τεσσαράκοντα καί διακόσιοι ὁ συναμφότεροι ἀνύω , πνῖγος εἰμί θαυμαστός , καί ῥᾴδιος φέρω ὁ δίψος ἤ τις ἄν ἐκ βαλανεῖον βαδίζω οἴκαδε . αὖθις αὖ πέμπω ἐγώ προστάσσω πίνω ψυχρός , καί πίνω ὁ σύμπας . καί οὗτος μέν εἰς τοσοῦτος ὁ νῦν εἰμί . ὁ δέ ἐν Λέβεδος συμβαίνω , πέμπω μέν ἀπό κατάκλισις , ὅς ἐν Σωτήρ ἐγκατακλίνω , αὐτός καί οὗτος ἐπιτάσσω , οὕτως ἀπολέγω ὥστε οὐδέ ἐπί ὁ κλίνη οἴκοι ἔχω ἀνταρκέω . καί εἰμί δή ὁ ἰατρός Σάτυρος ἐν Πέργαμος κατά οὗτος ὁ χρόνος σοφιστής , ὡς λέγω , οὐ ὁ ἀγεννής . οὗτος ἐγώ προσέρχομαι κατάκειμαι καί ὁ τε θώραξ καί ὁ ὑποχόνδριος ἅπτω , ἐπειδή προέρχομαι ὁ λόγος ὁ κάθαρσις ὁ αἷμα ἀκούω ὅσος γίγνομαι ἐγώ , ὁ μέν αἷμα ἐπέχω κελεύω καί μή καταλύω ὁ σῶμα · ἐγώ δέ σύ , φημί , δίδωμι τις κατάπλασμα πάνυ κοῦφος καί ἁπλόος , ὅς συντίθημι ἐπί ὁ στόμαχος καί ὁ ὑποχόνδριος , καί οἶδα δή ὁπόσος τις ὀνίνημι . οὗτος συμβουλεύω , ἐγώ ὁ μέν ὁ αἷμα οὐ φημί εἰμί κύριος οὔτε οὕτως οὔτε ἐκεῖνος ποιέω , ἀλλά ἕως ἄν ὁ θεός προστάσσω ἀφαιρέω , ὑπακούω καί ἑκών καί ἄκων , μάλα δέ οὐδέποτε ἄκων · ὁ δόσις δέ οὐ φεύγω ὁ Σάτυρος , ἀλλά φυλάσσω λαμβάνω · ὁ δέ εἰμί ἄρα οὐ Ἀμαλθεία κέρας . ὡς δέ εἰς ὁ Λέβεδος κομίζω καί μάλα ἀπροσδόκητος καί ἀγαπητός διαγίγνομαι , οὗτος μέν ἤδη πᾶς δοκέω κέρδος εἰμί . δέω δέ συχνός ὁ βοήθεια , καί ὁ ὕδωρ μόλις τε καί πεφεισμένως ὁμιλέω . δοκέω οὖν ἐγώ ὁ ὁ Σάτυρος φάρμακον τίθημι κατά ὁ στόμαχος τε καί ὁ στῆθος , ὥσπερ ὁ Σάτυρος παραγγέλλω · πάντως δέ οὐδείς μέγας ἐκβαίνω ὁ θεραπεία ὁ παρά ὁ θεός . εὐθύς μέν οὖν οὐ προσέω ἐγώ ὁ πρῶτος προσβολή , ἀλλά δοκέω ψυχρός εἰμί ·