aelius-aristides.ieroi-lo-goi-g 310
πειρωμένῳ ἐμεῖν οὐκ ἀπήντα , ἀλλʼ ἦν καὶ ῥανὶς ἀντὶ τρικυμίας , διὰ τὸ ἐνίσχεσθαί τε καὶ πνιγμὸν φέρειν , μόλις δʼ ἂν καὶ μετὰ πολλοῦ θορύβου καὶ πολλῆς ἀπογνώσεως ἀπηλλάγην οὐκ ἀναιμωτὶ , ἀλλʼ ἀνεξαίνετο ἅπας ὁ πόρος καὶ καθίστατο ἀντʼ ἄλλου τραύματος . καὶ ὁ κάματος δὴ καὶ ἡ πᾶσα τοῦ σώματος ἀσθένεια καὶ κάθαρσις κατὰ λόγον τῶν συμβαινόντων ἦν . καὶ τῶν φίλων καὶ τῶν εἰωθότων παρῆν οὐδεὶς , ἀλλʼ ἀπεδήμουν ἄλλος ἄλλοσε , ὅτι μὴ εἷς τις ἔτυχε διαιτώμενος ἐν τοῖς ὕδασι τότε , ὃν ἐγὼ ἔτι πρόσθεν ἐδόκουν ὄναρ κειμένῳ μοι καθʼ ὁδὸν μόνῳ , τοῦ ἵππου ἐφʼ οὗ καθήμην πεπτωκότος , εἰπεῖν ὅτι καὶ τοῦτο παρὰ τῆς εἱμαρμένης συμβαίη , μόνον με ἀπολειφθῆναι . τοῦτο μὲν δὴ ἐν Περγάμῳ προγεγόνει πρὸ τῆς ἐξόδου μικρόν · τότε δὲ ἐν τοῖς Ἀδριανοῖς ἀπορουμένῳ μέμνημαι τοιοῦτον ὄναρ γενόμενον · ἐδόκουν ἐπὶ σχεδίας φέρεσθαι ἐν τῷ Αἰγυπτίῳ πελάγει μόνος , εἶναι δὲ τῆς σχεδίας ἐπʼ ἄκρῳ τε καὶ τῷ πρὸς τὴν γῆν · ἀποροῦντι δέ μοι προφανῆναι τὸν τροφέα Ζώσιμον ἵππον ἔχοντα ἐν τῇ γῇ , καί πως ἐκβῆναί τε καὶ λαβέσθαι ἀσμένως τοῦ ἵππου . καὶ τοῦτο μὲν οὕτως . ἐδόκουν δὲ καὶ διὰ τῆς Ἀλεξανδρείας διεξιὼν διδασκαλεῖα παίδων ὁρᾶν · οἱ δʼ ἀνεγίγνωσκόν τε καὶ ᾖδον τὰ ἔπη τάδε , ὑπηχοῦντες ὡς ἥδιστον πολλοὺς δʼ ἐκ θανάτοιο ἐρύσατο δερκομένοιο ἀστραφέεσσι πύλῃσιν ἐπʼ αὐτῇσιν βεβαῶτας Ἀΐδεω . ταῦτα δʼ ἐστὶ τῶν ἡμετέρων ἐπῶν , ἃ πρῶτα σχεδὸν ἐποιήσαμεν τῷ θεῷ . θαυμάζειν οὖν ὅπως ἤδη διαπεφοιτηκότα εἰς τὴν Αἴγυπτον εἴη καὶ χαίρειν ὑπερφυῶς , ὅτε δὴ τυγχάνοιμι κατειληφὼς ᾀδόμενα τἀμαυτοῦ . καὶ τὰ μὲν κεφάλαια τῶν ἐνυπνίων τοιαῦτά ἐστιν . ἡμέρας δὲ γενομένης , ἔτυχε γάρ μοι παρὼν ἵππος , ἀναβαίνω τε εὐθὺς καὶ ὃν οὐδʼ ἂν εἷς ᾠήθη διαρκέσαι μέχρι τῆς πρώτης ἐξόδου , δρόμους τε ἀπελαύνω τὸν ἵππον καὶ γίγνομαι ῥᾴων θέοντος ἔτι , καὶ ἀπῄει τῶν ἄνω πολὺ τοῦ βάρους καί τις δύναμις ὡς ἐν τοιούτοις συνελέγη , καὶ ἦσαν πάλιν ἐλπίδες . ἐγένετο δέ μοι καὶ νύκτωρ φωνὴ λέγοντός του , τεθεράπευσαι , καὶ ταῦτα ἐν αὐτοῖς τοῖς ἀπορωτάτοις . ὃν μὲν οὖν τρόπον εἴς τε τὴν Πέργαμον
Lemmas: πειράω ἐμέω οὐ ἀπαντάω , ἀλλά εἰμί καί ῥανίς ἀντί τρικυμία , διά ὁ ἐνίσχω τε καί πνιγμός φέρω , μόλις δέ ἄν καί μετά πολύς θόρυβος καί πολύς ἀπόγνωσις ἀπαλλάσσω οὐ ἀναιμωτί , ἀλλά ἀναξαίνω ἅπας ὁ πόρος καί καθίστημι ἀντί ἄλλος τραῦμα . καί ὁ κάματος δή καί ὁ πᾶς ὁ σῶμα ἀσθένεια καί κάθαρσις κατά λόγος ὁ συμβαίνω εἰμί . καί ὁ φίλος καί ὁ εἴωθα πάρειμι οὐδείς , ἀλλά ἀποδημέω ἄλλος ἄλλοτε , ὅτι μή εἷς τις τυγχάνω διαιτάω ἐν ὁ ὕδωρ τότε , ὅς ἐγώ ἔτι πρόσθεν δοκέω ὄναρ κεῖμαι ἐγώ κατά ὁδός μόνος , ὁ ἵππος ἐπί ὅς κάθημαι πίπτω , λέγω ὅτι καί οὗτος παρά ὁ μείρομαι συμβαίνω , μόνος ἐγώ ἀπολείπω . οὗτος μέν δή ἐν Πέργαμος προγίγνομαι πρό ὁ ἔξοδος μικρός · τότε δέ ἐν ὁ Ἀδριανός ἀπορέω μιμνῄσκω τοιοῦτος ὄναρ γίγνομαι · δοκέω ἐπί σχεδία φέρω ἐν ὁ Αἰγύπτιος πέλαγος μόνος , εἰμί δέ ὁ σχεδία ἐπί ἄκρον τε καί ὁ πρός ὁ γῆ · ἀφοράω δέ ἐγώ προφαίνω ὁ τροφεύς Ζώσιμος ἵππος ἔχω ἐν ὁ γῆ , καί πως ἐκβαίνω τε καί λαμβάνω ἄσμενος ὁ ἵππος . καί οὗτος μέν οὕτως . δοκέω δέ καί διά ὁ Ἀλεξάνδρεια διεξέρχομαι διδασκαλεῖον παῖς ὁράω · ὁ δέ ἀναγιγνώσκω τε καί ἀείδω ὁ ἔπος ὅδε , ὑπηχέω ὡς ἡδύς πολύς δέ ἐκ θάνατος ἐρύω δέρκομαι ἄστρεπτος πύλη ἐπί αὐτός βαίνω ᾍδης . οὗτος δέ εἰμί ὁ ἡμέτερος ἔπος , ὅς πρῶτος σχεδόν ποιέω ὁ θεός . θαυμάζω οὖν ὅπως ἤδη διαφοιτάω εἰς ὁ Αἴγυπτος εἰμί καί χαίρω ὑπερφυής , ὅτε δή τυγχάνω καταλαμβάνω ἀείδω ἐμαυτοῦ . καί ὁ μέν κεφάλαιος ὁ ἐνύπνιον τοιοῦτος εἰμί . ἡμέρα δέ γίγνομαι , τυγχάνω γάρ ἐγώ πάρειμι ἵππος , ἀναβαίνω τε εὐθύς καί ὅς οὐδέ ἄν εἷς οἴομαι διαρκέω μέχρι ὁ πρῶτος ἔξοδος , δρόμος τε ἀπελαύνω ὁ ἵππος καί γίγνομαι ῥᾴδιος θέω ἔτι , καί ἀπέρχομαι ὁ ἄνω πολύς ὁ βάρος καί τις δύναμις ὡς ἐν τοιοῦτος συλλέγω , καί εἰμί πάλιν ἐλπίς . γίγνομαι δέ ἐγώ καί νύκτωρ φωνή λέγω τις , θεραπεύω , καί οὗτος ἐν αὐτός ὁ ἄπορος . ὅς μέν οὖν τρόπος εἰς τε ὁ Πέργαμος