aelius-aristides.ieroi-lo-goi-g 316
φαρμάκων ἐχόμενα , ὧν τὰ μὲν αὐτὸς συντιθεὶς , τὰ δὲ τῶν ἐν μέσῳ καὶ κοινῶν ἐδίδου θεραπείαν τοῦ σώματος , ὡς ἑκάστοτε συμβαίνοι . ὅτε δὲ ἡ συνέχεια τῶν κατάρρων ἦν καὶ ἡ ὑπερώα πυρίκαυτος , καὶ σταφυλὴ ἐφειστήκει , καὶ φλέβες οὐκ ἐπεῖχον τεινόμεναι , βιβλίον τι τῶν σπουδαίων ἔδοξα ἀναγιγνώσκειν , οὗ τὰ μὲν καθʼ ἕκαστον , πάλιν γὰρ τὸν αὐτὸν ἐρῶ λόγον , οὐκ ἂν ἔχοιμι εἰπεῖν . πῶς γὰρ τοσοῦτόν γε ὕστερον , ἄλλως τε καὶ τῆς ἀπογραφῆς τὸ τῇ μνήμῃ προσέχειν ἀφελομένης ; ἀλλὰ πρὸς τῷ τέλει τοῦ βιβλίου τοιάδε μάλιστα ἐνῆν . ἦν δὲ ὡς ἐπί τινος τῶν ἀγωνιστῶν λεγόμενα . ταῦτα δὴ πάντα ὁ θεὸς συλλογισάμενος καὶ ὁρῶν τὸ ῥεῦμα ἄρδην φερόμενον προσέταξεν ὕδωρ πίνειν , οἴνου δὲ ἀπέχεσθαι , εἴ τι δεῖται νικῆσαι · ἃ δὴ καὶ σοὶ , ἔφη , ἔξεστι μιμησαμένῳ στεφανοῦσθαι ἢ συστεφανοῦσθαι . ἐνταῦθα ἔληγεν . εἶθʼ ὑπεγέγραπτο τοῦ λόγου δὴ τοὐπίγραμμα , φιλοστέφανος , ἢ φιλησιστέφανος . ὅσον μὲν οὖν τινα χρόνον διήνεγκα τὴν ὑδροποσίαν , οὐδὲ τοῦτο ἔχω λέγειν · ὅτι δʼ εὐκόλως τε καὶ ῥᾳδίως ἀεί πως πρότερον δυσχεραίνων τὸ ὕδωρ καὶ ναυτιῶν . ὡς δὲ καὶ τοῦτο ἐλελειτούργητο , τοῦ μὲν ὕδατος ἀφίησί με , οἴνου δὲ ἔταξε μέτρον , καὶ ἦν γε τὸ ῥῆμα ἡμίνα βασιλική · γνώριμον δή που ὅτι ἔφραζεν ἡμικοτύλιον . ἐχρώμην τούτῳ καὶ οὕτως ἤρκει ὡς οὐκ ἤρκει πρότερον τὸ διπλάσιον , ἔστι δʼ ὅτε καὶ φειδομένῳ ὑπὸ τοῦ δεδιέναι μὴ ἐπιλείπῃ περιῆν . οὐ μὴν τοῦτό γε ἐποιούμην ἐξαίρετον εἰς τὴν ὑστεραίαν , ἀλλʼ ἐξ ἀρχῆς ἔδει τῷ μέτρῳ στέργειν . ἐπεὶ δὲ καὶ ταύτην εἶχε τὴν πεῖραν , ἀφίησιν ἤδη πίνειν πρὸς ἐξουσίαν , οὑτωσί πως χαριεντισάμενος , ὅτι μάταιοι τῶν ἀνθρώπων εἶεν ὅσοι τῶν ἱκανῶν εὐποροῦντες μὴ τολμῶσιν ἐλευθέρως χρῆσθαι . καὶ τὸ βιβλίον αὐτὸ τοῦτο ἐδόκει εἶναι Ἀντισθένους περὶ χρήσεως · ἔφερε δὲ εἰς οἶνον , καὶ Διονύσου προσῆν τινα σύμβολα . οὕτω δʼ οὖν ὑπὸ τῆς συνηθείας διεκείμην , ὥστε
Lemmas: φάρμακον ἔχω , ὅς ὁ μέν αὐτός συντίθημι , ὁ δέ ὁ ἐν μέσος καί κοινός δίδωμι θεραπεία ὁ σῶμα , ὡς ἑκάστοτε συμβαίνω . ὅτε δέ ὁ συνέχεια ὁ κατάρροος εἰμί καί ὁ ὑπερῴα πυρίκαυτος , καί σταφυλή ἐφίστημι , καί φλέψ οὐ ἐπέχω τείνω , βιβλίον τις ὁ σπουδαῖος δοκέω ἀναγιγνώσκω , ὅς ὁ μέν κατά ἕκαστος , πάλιν γάρ ὁ αὐτός λέγω λόγος , οὐ ἄν ἔχω λέγω . πῶς γάρ τοσοῦτος γε ὕστερον , ἄλλος τε καί ὁ ἀπογραφή ὁ ὁ μνήμη προσέχω ἀφαιρέω ; ἀλλά πρός ὁ τέλος ὁ βιβλίον τοιόσδε μάλα ἔνειμι . εἰμί δέ ὡς ἐπί τις ὁ ἀγωνιστής λέγω . οὗτος δή πᾶς ὁ θεός συλλογίζομαι καί ὁράω ὁ ῥεῦμα ἄρδην φέρω προστάσσω ὕδωρ πίνω , οἶνος δέ ἀπέχω , εἰ τις δέω νικάω · ὅς δή καί σύ , φημί , ἔξεστι μιμέομαι στεφανόω ἤ συστεφανόω . ἐνταῦθα λήγω . εἶτα ὑπογράφω ὁ λόγος δή ἐπίγραμμα , φιλοστέφανος , ἤ φιλησιστέφανος . ὅσος μέν οὖν τις χρόνος διαφέρω ὁ ὑδροποσία , οὐδέ οὗτος ἔχω λέγω · ὅτι δέ εὔκολος τε καί ῥᾴδιος ἀεί πως πρότερος δυσχεραίνω ὁ ὕδωρ καί ναυτιάω . ὡς δέ καί οὗτος λειτουργέω , ὁ μέν ὕδωρ ἀφίημι ἐγώ , οἶνος δέ τάσσω μέτρον , καί εἰμί γε ὁ ῥῆμα ἡμίνα βασιλικός · γνώριμος δή που ὅτι φράζω ἡμικοτύλιον . χράω οὗτος καί οὕτως ἀρκέω ὡς οὐ ἀρκέω πρότερος ὁ διπλάσιος , εἰμί δέ ὅτε καί φείδομαι ὑπό ὁ δείδω μή ἐπιλείπω περίειμι . οὐ μήν οὗτος γε ποιέω ἐξαιρετός εἰς ὁ ὑστεραῖος , ἀλλά ἐκ ἀρχή δέω ὁ μέτρον στέργω . ἐπεί δέ καί οὗτος ἔχω ὁ πεῖρα , ἀφίημι ἤδη πίνω πρός ἐξουσία , οὕτως πως χαριεντίζομαι , ὅτι μάταιος ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὅσος ὁ ἱκανός εὐπορέω μή τολμάω ἐλεύθερος χράω . καί ὁ βιβλίον αὐτός οὗτος δοκέω εἰμί Ἀντισθένης περί χρῆσις · φέρω δέ εἰς οἶνος , καί Διόνυσος πρόσειμι τις σύμβολον . οὕτως δέ οὖν ὑπό ὁ συνήθεια διάκειμαι , ὥστε