aelius-aristides.ieroi-lo-goi-g 314
ὕστερον . καὶ μεσημβρίας μοι δοκεῖν πάλιν προσβολή τις προσῄει , καὶ μετʼ οὐ πολὺ διεχώρει κάτω μέλαινα . καὶ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ δίφρου ἐπιγίγνεται ἔκλυσις δεινὴ καὶ ἱδρὼς καὶ λειποθυμία . καὶ ὁ ἰατρὸς ἐτεθορύβητό τε καὶ τροφὴν ἠξίου προσφέρειν · τὸ δʼ οὐ τοιοῦτον ἄρα ἦν . νύξ τʼ ἐπιγίγνεται , οἷα δὴ ἐν κλυδωνίῳ καὶ σάλῳ , καὶ κατέδαρθον σχεδὸν ὅσον εἰς ὄναρ . καί μοι γίγνεται πρόσταγμα πορευθῆναι πρὸς τὴν τῶν τροφέων ἑστίαν , καὶ προσκυνῆσαι τὸ ἕδος τοῦ Διὸς πρὸς ᾧ ἐτρεφόμην · καὶ φωναί τινες , οἶμαι , καὶ ὁ τρόπος τῆς ἱκετείας διῄρητο . χιὼν δʼ ἦν οὐκ ὀλίγη καὶ δυσέξοδα παντελῶς , καὶ ἀπεῖχε τὸ οἰκίδιον τῆς οἰκίας πλέον ἢ στάδιον . ἀνέβην ἵππον καὶ ᾠχόμην , καὶ προσεκύνησα , καὶ οὐκ ἔφθην ἐπανελθὼν , καὶ πάντα ἐκεῖνα καθειστήκει . τὰ δʼ ὑπὲρ τὸν τράχηλον καὶ τὰς ἀπὸ τῶν νώτων κατατάσεις καὶ τὸν ἀκριβούμενον ὀπισθότονον ἤδη τόνδε τρόπον ἰάσατο εὐθὺς , ἐπειδὴ τὴν δύσπνοιαν ἐξιάσατο . χρῆμα ἔφη βασιλικὸν εἶναι · χρῆναι δʼ αὐτὸ λαβεῖν παρὰ τῆς γυναικός . καί πως ἐκ τούτων ἐφάνη διάκονος τῶν βασιλείων πρὸς τῷ τοῦ Τελεσφόρου νεῷ τε καὶ ἕδει , λευχείμων τε καὶ ἐζωσμένος , καὶ κατὰ τὰς θύρας , οὗ ἡ Ἄρτεμις , ᾔει ἔξω ὑπὸ κήρυκος , φέρων τῷ βασιλεῖ τὸ λοιπὸν τοῦ χρήματος . τὸ μὲν δὴ ὄναρ ὡς ἀμυδρῶς ἀπομνημονεῦσαι τοιοῦτον μάλιστα ἐγένετο . ἐπεὶ δʼ ἐλθὼν εἰς τὸ ἱερὸν γίγνομαι περιιὼν κατὰ τὸν Τελεσφόρον , ἐπέρχεται ὁ νεωκόρος ὁ Ἀσκληπιακὸς , καὶ ὡς ἔτυχεν ἑστὼς πρὸς τῷ ἕδει , φράζω πρὸς αὐτὸν τὴν ὄψιν τὴν γενομένην μοι , καὶ ἠρώτων τί ἂν εἴη τὸ χρῆμα , ἢ τίς ἂν χρήσαιτο . καὶ ὃς ἀκούσας καὶ θαυμάσας , ὥσπερ εἰώθει , Οὐ μακρὰ , ἔφη , ἡ ζήτησις οὐδʼ ὁδοῦ πολλῆς , ἀλλʼ ἐνθένδε σοι φέρω · κεῖται γὰρ παρὰ τοῖς ποσὶ τῆς Ὑγιείας , ἀρτίως γε θείσης Τύχης ταύτης , ἐπειδὴ τάχιστα ἀνεῴχθη τὸ ἱερόν . ἦν δὲ ἡ Τύχη γυνὴ τῶν ἐπιφανῶν . καὶ παρελθὼν εἰς Ὑγιείας κομίζει τὸ χρῆμα · καὶ χρίομαι ὡς ἔτυχον προσεστώς . ἦν δὲ καὶ τὸ χρῆμα τῆς εὐωδίας θαυμαστὸν οἷον καὶ ἡ δύναμις εὐθὺς ἐπίδηλος . θᾶττον γὰρ ἢ εἴρηκα ἀνείθη ἡ τάσις . ἐρωτήσας δʼ ὕστερον τὸν
Lemmas: ὕστερον . καί μεσημβρία ἐγώ δοκέω πάλιν προσβολή τις προσέρχομαι , καί μετά οὐ πολύς διαχωρέω κάτω μέλας . καί κάθημαι ἐπί ὁ δίφρος ἐπιγίγνομαι ἔκλυσις δεινός καί ἱδρώς καί λειποθυμία . καί ὁ ἰατρός θορυβέω τε καί τροφή ἀξιόω προσφέρω · ὁ δέ οὐ τοιοῦτος ἄρα εἰμί . νύξ τε ἐπιγίγνομαι , οἷος δή ἐν κλυδώνιον καί σάλος , καί καταδαρθάνω σχεδόν ὅσος εἰς ὄναρ . καί ἐγώ γίγνομαι πρόσταγμα πορεύω πρός ὁ ὁ τροφεύς ἑστία , καί προσκυνέω ὁ ἕδος ὁ Ζεύς πρός ὅς τρέφω · καί φωνή τις , οἴομαι , καί ὁ τρόπος ὁ ἱκετεία διαιρέω . χιών δέ εἰμί οὐ ὀλίγος καί δυσέξοδος παντελής , καί ἀπέχω ὁ οἰκίδιον ὁ οἰκία πολύς ἤ στάδιον . ἀναβαίνω ἵππος καί οἴχομαι , καί προσκυνέω , καί οὐ φθάνω ἐπανέρχομαι , καί πᾶς ἐκεῖνος καθίστημι . ὁ δέ ὑπέρ ὁ τράχηλος καί ὁ ἀπό ὁ νῶτον κατάτασις καί ὁ ἀκριβόω ὀπισθότονος ἤδη ὅδε τρόπος ἰάομαι εὐθύς , ἐπειδή ὁ δύσπνοια ἐξιάομαι . χρῆμα φημί βασιλικός εἰμί · χρή δέ αὐτός λαμβάνω παρά ὁ γυνή . καί πως ἐκ οὗτος φαίνω διάκονος ὁ βασίλειον πρός ὁ ὁ Τελεσφόρος ναός τε καί ἕδος , λευχείμων τε καί ζώννυμι , καί κατά ὁ θύρα , οὗ ὁ Ἄρτεμις , ἔρχομαι ἔξω ὑπό κῆρυξ , φέρω ὁ βασιλεύς ὁ λοιπός ὁ χρῆμα . ὁ μέν δή ὄναρ ὡς ἀμυδρός ἀπομνημονεύω τοιοῦτος μάλα γίγνομαι . ἐπεί δέ ἔρχομαι εἰς ὁ ἱερός γίγνομαι περιέρχομαι κατά ὁ Τελεσφόρος , ἐπέρχομαι ὁ νεωκόρος ὁ Ἀσκληπιακός , καί ὡς τυγχάνω ἵστημι πρός ὁ ἕδος , φράζω πρός αὐτός ὁ ὄψις ὁ γίγνομαι ἐγώ , καί ἐρωτάω τίς ἄν εἰμί ὁ χρῆμα , ἤ τίς ἄν χράω . καί ὅς ἀκούω καί θαυμάζω , ὥσπερ εἴωθα , Οὐ μακρός , φημί , ὁ ζήτησις οὐδέ ὁδός πολύς , ἀλλά ἐνθένδε σύ φέρω · κεῖμαι γάρ παρά ὁ πούς ὁ Ὑγίεια , ἄρτιος γε τίθημι Τύχη οὗτος , ἐπειδή ταχύς ἀνοίγνυμι ὁ ἱερός . εἰμί δέ ὁ Τύχη γυνή ὁ ἐπιφανής . καί παρέρχομαι εἰς Ὑγίεια κομίζω ὁ χρῆμα · καί χράω ὡς τυγχάνω προσίστημι . εἰμί δέ καί ὁ χρῆμα ὁ εὐωδία θαυμαστός οἷος καί ὁ δύναμις εὐθύς ἐπίδηλος . ταχύς γάρ ἤ λέγω ἀνίημι ὁ τάσις . ἐρωτάω δέ ὕστερον ὁ