aelius-aristides.ieroi-lo-goi-e 350
ἀνθρώπων , ὥστʼ οὐχ οἷόν τʼ ἦν στέγην εὑρεῖν , ἀλλʼ ἔδει παρελαύνειν , καὶ εἵποντο μὲν ὀλίγοι ἤδη . προελθὼν δὲ τετταράκοντα στάδια εἴς τινα κώμην , ὡς οὐδέν με προσίετο τῶν αὐτόθι , ἔγνων τῇ νυκτὶ χρῆσθαι . αὐτῷ μὲν οὖν μοι ἐδέδοκτο ἐλαύνειν εἰς αὐτὴν Κύζικον , οἱ δʼ ἀκόλουθοι ἀπειρήκεσαν , σχεδὸν δύʼ ὄντες οἱ λοιποί · ὥστʼ ἠναγκάσθην καταλῦσαι περὶ τὴν λίμνην εἴκοσι καὶ ἑκατὸν στάδια ἀπὸ τῆς πόλεως , ἀνύσας δὲ εἰς εἴκοσι καὶ τριακόσια . παρελθὼν δὲ εἰς δωμάτιον καὶ σκίμποδος εὐπορήσας καὶ στρώματος καθαροῦ καὶ μάλʼ ἀγαπητῶς , οὐ γὰρ ἔμοιγε οὐδὲν παρῆν , ὡς εἶχον διψῶν τε καὶ κονιορτοῦ πλέως , ἐν τῇ ἐσθῆτι ἐν ᾗπερ καθήμην ἐπὶ τοῦ ὀχήματος , διενυκτέρευσα καθήμενος τὰ πλείω ἐπὶ τοῦ σκίμποδος . ἀστέρων δὲ πρὸς ἡμέραν φερομένων ἀναστὰς ἤνυσα ἀναμείνας οὐδένα . καί μοι παραμύθιον ἦν τῆς πορείας τὸ τῷ λόγῳ προσέχειν , ὃν ἔδει τοῖς Κυζικηνοῖς ἐπιδεῖξαι κατὰ τὴν τοῦ ἐνυπνίου φήμην · ὥστε καὶ ἐποιήθη οὕτω παρὰ τὴν ὁδὸν τὰ εὑρισκόμενα ἀεὶ ἀναλαμβάνοντι . τὴν μὲν οὖν σπουδὴν τὴν συμβᾶσαν περὶ τὸν λόγον οὐ μόνον ἡνίκα ἐδείκνυτο ἐν τῷ βουλευτηρίῳ , ἀλλὰ καὶ ὕστερον ἐν τῇ πανηγύρει , εἰδεῖεν ἂν οἱ παραγενόμενοι καὶ οἱ τούτων ἀκούσαντες , ἐμοὶ δʼ οὐχ ἥδιστον ἐν τοῖς τοιούτοις διατρίβειν . ἀλλʼ ἐπειδὴ προσέταξεν ἀναστρέφειν , ἐπαινέσας τὸ ἐν Λανείῳ ὕδωρ , σχεδὸν ὥσπερ στροφήν τινα δευτέραν ἀποδιδόντες , ἐπανῄειμεν , τῇ τε ὥρᾳ τῆς ἐξόδου μάλιστά πως παραπλησίως , διὰ τὸ καὶ τότε αὐθημερὸν ἐξιέναι ἐπὶ τῷ προστάγματι , καὶ δὴ καὶ τῇ συνεχείᾳ τῆς πορείας , οὐδαμοῦ γὰρ διαναπαύσας ἧκον ἄσιτος μικρῷ πρὸ μέσων νυκτῶν εἰς αὔλιόν τι γεωργικὸν τῶν ἐμαυτοῦ , τετρακοσίους σταδίους τοὺς ἅπαντας , τῇ δʼ ὑστεραίᾳ ἐκεῖθεν εἰς Λανεῖον . καὶ τὰ μὲν τῆς προτέρας εἰς Κύζικον ἐξόδου καὶ διατριβῆς οὕτως ἔσχεν . ἐπελθόντος δὲ τοῦ χειμῶνος ἦγε πάλιν τὴν ἐπὶ Σμύρνης , καὶ γίγνεται τῶν ἡμερῶν ἡ πρώτη σφόδρα ἤπιος . ὡς δὲ κατέβην εἰς τὸ πεδίον τῆς ἐπιούσης νυκτὸς , ἄλλα τε ὀνείρατα ἐγίγνετο ἐπισχόντα καὶ δὴ καὶ Νεφέλας Ἀριστοφάνους ἐδόκουν μεταχειρίζεσθαι ·
Lemmas: ἄνθρωπος , ὥστε οὐ οἷος τε εἰμί στέγη εὑρίσκω , ἀλλά δέω παρελαύνω , καί ἕπομαι μέν ὀλίγος ἤδη . προέρχομαι δέ τεσσαράκοντα στάδιον εἰς τις κώμη , ὡς οὐδείς ἐγώ προσίημι ὁ αὐτόθι , γιγνώσκω ὁ νύξ χράω . αὐτός μέν οὖν ἐγώ δοκέω ἐλαύνω εἰς αὐτός Κύζικος , ὁ δέ ἀκόλουθος ἀπολέγω , σχεδόν δύο εἰμί ὁ λοιπός · ὥστε ἀναγκάζω καταλύω περί ὁ λίμνη εἴκοσι καί ἑκατόν στάδιον ἀπό ὁ πόλις , ἀνύω δέ εἰς εἴκοσι καί τριακόσιοι . παρέρχομαι δέ εἰς δωμάτιον καί σκίμπους εὐπορέω καί στρῶμα καθαρός καί μάλα ἀγαπητός , οὐ γάρ ἐγώ οὐδείς πάρειμι , ὡς ἔχω διψάω τε καί κονιορτός πολύς , ἐν ὁ ἐσθής ἐν ὅς κάθημαι ἐπί ὁ ὄχημα , διανυκτερεύω κάθημαι ὁ πολύς ἐπί ὁ σκίμπους . ἀστήρ δέ πρός ἡμέρα φέρω ἀνίστημι ἀνύω ἀναμένω οὐδείς . καί ἐγώ παραμύθιον εἰμί ὁ πορεία ὁ ὁ λόγος προσέχω , ὅς δέω ὁ Κυζικηνός ἐπιδείκνυμι κατά ὁ ὁ ἐνύπνιον φήμη · ὥστε καί ποιέω οὕτως παρά ὁ ὁδός ὁ εὑρίσκω ἀεί ἀναλαμβάνω . ὁ μέν οὖν σπουδή ὁ συμβαίνω περί ὁ λόγος οὐ μόνος ἡνίκα δείκνυμι ἐν ὁ βουλευτήριον , ἀλλά καί ὕστερον ἐν ὁ πανήγυρις , οἶδα ἄν ὁ παραγίγνομαι καί ὁ οὗτος ἀκούω , ἐγώ δέ οὐ ἡδύς ἐν ὁ τοιοῦτος διατρίβω . ἀλλά ἐπειδή προστάσσω ἀναστρέφω , ἐπαινέω ὁ ἐν Λανεῖον ὕδωρ , σχεδόν ὥσπερ στροφή τις δεύτερος ἀποδίδωμι , ἐπανέρχομαι , ὁ τε ὥρα ὁ ἔξοδος μάλα πως παραπλήσιος , διά ὁ καί τότε αὐθημερόν ἐξέρχομαι ἐπί ὁ πρόσταγμα , καί δή καί ὁ συνέχεια ὁ πορεία , οὐδαμοῦ γάρ διαναπαύω ἥκω ἄσιτος μικρός πρό μέσος νύξ εἰς αὔλιον τις γεωργικός ὁ ἐμαυτοῦ , τετρακόσιοι στάδιον ὁ ἅπας , ὁ δέ ὑστεραῖος ἐκεῖθεν εἰς Λανεῖον . καί ὁ μέν ὁ πρότερος εἰς Κύζικος ἔξοδος καί διατριβή οὕτως ἔχω . ἐπέρχομαι δέ ὁ χειμών ἄγω πάλιν ὁ ἐπί Σμύρνα , καί γίγνομαι ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος σφόδρα ἤπιος . ὡς δέ καταβαίνω εἰς ὁ πεδίον ὁ ἐπέρχομαι νύξ , ἄλλος τε ὄνειρος γίγνομαι ἐπέχω καί δή καί Νεφέλη Ἀριστοφάνης δοκέω μεταχειρίζω ·