aelius-aristides.ieroi-lo-goi-e 360
ὡς τὰς ἁπάντων τούτων δυνάμεις ἔχοντα ἐμέ . κἀγὼ βλέψας πρὸς τὸν παῖδα , πάντα , ἔφην , ἀξιῶ Λουκίῳ πιστεύειν σὲ πλὴν τούτου . καὶ ὁ Λούκιος τὴν μὲν εὐπορίαν τῆς ἀποκρίσεως ἐδόκει μοι ἐπαινέσαι , οὐ μέντοι τήν γε ἀναχώρησιν ἐνεγκεῖν ἡδέως . πάλιν δὲ τοῦ παιδὸς ἀμειβομένου καὶ λέγοντος ἐν μελέτῃ τε καὶ δεξιὰ πρὸς ἐμὲ , ὑπολαβὼν ἅμα παίζων , ἀλλὰ μέντοι , ἔφην , εἰ οὕτως οἷός τʼ εἶ λέγειν , θαυμάσαιμʼ ἂν , εἰ ἐμοῦ γε δέοιο διδασκάλου . μετὰ ταῦτα ἐδόκουν προελθὼν ἔξω τῆς οἰκίας ἅμα νεανίσκῳ τινὶ τῶν ἐπιτηδείων τὴν μὲν λεπτότητα τοῦ ἀέρος γνωρίζειν τε καὶ ἀποδέχεσθαι , μεταβολῶν δὲ πολλῶν διʼ ὀλίγου γιγνομένων καὶ ἅμα καὶ νότου συμπεσόντος , καὶ τοτὲ μὲν ὡς χειμῶνος , τοτὲ δὲ ὡς θέρμης οὔσης , φάναι ἐπισημαινόμενος ὅτι λεπτὸς μὲν ὁ ἀὴρ οὗτος , ὁ δὲ οἴκοι βεβαιότερος . μετὰ ταῦτα ἐχωροῦμεν ᾗ τὸ Λύκειον , καὶ νεώς τις ἐξεδέχετο πάνυ μέγας καὶ καλὸς , οὐχ ἧττον ἢ ἑκατόμπεδος · καὶ ἔδει ἀναβαίνειν ἀναβασμούς τινας πρὸς τὸν νεών . εἱστήκεσαν δὲ ὥσπερ οἱ τοὺς θαλλοὺς ὀρέγοντες ἔνθεν καὶ ἔνθεν μοι δοκεῖν . ἀνιόντι οὖν μοι παιδάριον προὔτεινεν ᾠὰ τρία · κἀγὼ , παρῆλθον γὰρ οὐ λαβὼν , ἐνθύμιον ἐποιησάμην ὅτι χρὴ μέντοι λαβεῖν τοῦ συμβόλου ἕνεκα . ἐπιστραφεὶς οὖν καὶ λαβὼν ᾔειν ἄνω . καὶ ἐπειδὴ πρὸς τῷ ναῷ γίγνομαι , τὰ μὲν ᾠὰ δίδωμί τινι τῶν περὶ τὸ ἱερὸν ἑστῶτι πρός τινι κίονι , ὁ δʼ ἔμελλε παρʼ αὑτοῦ προσθήσειν ἕν . αὐτὸς δὲ ἐν τῷ προνάῳ γενόμενος ὁρῶ τὸν νεὼν Πλάτωνος ὄντα τοῦ φιλοσόφου , καὶ τὸ ἄγαλμα ἐκείνου μέγα καὶ καλὸν ἑστηκὸς , ἐκ δεξιᾶς δʼ αὐτοῦ οὐκ οἶδʼ ὅστις εἱστήκει . καθῆστο δὲ ἐπὶ τοῦ οὐδοῦ γυνὴ μάλʼ εὐσχήμων , ἣ διελέγετο περί τε τοῦ Πλάτωνος καὶ τοῦ ἕδους . συνεπελάμβανον δέ τινες καὶ ἄλλοι τοῦ λόγου καὶ ἅμα ὡς περὶ παλαιοῦ διελέγοντο . κἀγὼ , τοῦτο μὲν , ἔφην , οὐκ ἔνεστιν εἰπεῖν ὅτι καὶ παλαιόν · ὅ τε γὰρ τύπος τῆς ἐργασίας ἐλέγχει νεώτερος ὢν Πλάτωνός τε οὐ πολὺς ἦν λόγος ἐπʼ αὐτοῦ Πλάτωνος , ἀλλʼ ὕστερον , ἔφην , προὔβη
Lemmas: ὡς ὁ ἅπας οὗτος δύναμις ἔχω ἐγώ . ἐγώ βλέπω πρός ὁ παῖς , πᾶς , φημί , ἀξιόω Λούκιος πιστεύω σύ πλήν οὗτος . καί ὁ Λούκιος ὁ μέν εὐπορία ὁ ἀπόκρισις δοκέω ἐγώ ἐπαινέω , οὐ μέντοι ὁ γε ἀναχώρησις φέρω ἡδύς . πάλιν δέ ὁ παῖς ἀμείβω καί λέγω ἐν μελέτη τε καί δεξιός πρός ἐγώ , ὑπολαμβάνω ἅμα παίζω , ἀλλά μέντοι , φημί , εἰ οὕτως οἷος τε εἰμί λέγω , θαυμάζω ἄν , εἰ ἐγώ γε δέω διδάσκαλος . μετά οὗτος δοκέω προέρχομαι ἔξω ὁ οἰκία ἅμα νεανίσκος τις ὁ ἐπιτήδειος ὁ μέν λεπτότης ὁ ἀήρ γνωρίζω τε καί ἀποδέχομαι , μεταβολή δέ πολύς διά ὀλίγος γίγνομαι καί ἅμα καί νότος συμπίπτω , καί τότε μέν ὡς χειμών , τότε δέ ὡς θέρμη εἰμί , φημί ἐπισημαίνω ὅτι λεπτός μέν ὁ ἀήρ οὗτος , ὁ δέ οἴκοι βέβαιος . μετά οὗτος χωρέω ᾗ ὁ Λύκειον , καί ναῦς τις ἐκδέχομαι πάνυ μέγας καί καλός , οὐ ἥσσων ἤ ἑκατόμπεδος · καί δέω ἀναβαίνω ἀναβασμός τις πρός ὁ ναός . ἵστημι δέ ὥσπερ ὁ ὁ θαλλός ὀρέγω ἔνθεν καί ἔνθεν ἐγώ δοκέω . ἀνέρχομαι οὖν ἐγώ παιδάριον προτείνω ᾠόν τρεῖς · ἐγώ , παρέρχομαι γάρ οὐ λαμβάνω , ἐνθύμιος ποιέω ὅτι χρή μέντοι λαμβάνω ὁ σύμβολος ἕνεκα . ἐπιστρέφω οὖν καί λαμβάνω ἔρχομαι ἄνω . καί ἐπειδή πρός ὁ ναός γίγνομαι , ὁ μέν ᾠόν δίδωμι τις ὁ περί ὁ ἱερός ἵστημι πρός τις κίων , ὁ δέ μέλλω παρά ἑαυτοῦ προστίθημι εἷς . αὐτός δέ ἐν ὁ πρόναον γίγνομαι ὁράω ὁ ναός Πλάτων εἰμί ὁ φιλόσοφος , καί ὁ ἄγαλμα ἐκεῖνος μέγας καί καλός ἵστημι , ἐκ δεξιά δέ αὐτός οὐ οἶδα ὅστις ἵστημι . κάθημαι δέ ἐπί ὁ οὐδός γυνή μάλα εὐσχήμων , ὅς διαλέγω περί τε ὁ Πλάτων καί ὁ ἕδος . συνεπιλαμβάνομαι δέ τις καί ἄλλος ὁ λόγος καί ἅμα ὡς περί παλαιός διαλέγω . ἐγώ , οὗτος μέν , φημί , οὐ ἔνειμι λέγω ὅτι καί παλαιός · ὁ τε γάρ τύπος ὁ ἐργασία ἐλέγχω νέος εἰμί Πλάτων τε οὐ πολύς εἰμί λόγος ἐπί αὐτός Πλάτων , ἀλλά ὕστερον , φημί , προβαίνω