aelius-aristides.ieroi-lo-goi-e 348
καὶ μάλʼ ἀγαπητῶς ἐμοί . παρακαλέσας δὲ τοὺς ἑπομένους , οἳ παρέπεμπόν με ἀπὸ τοῦ χωρίου προσταλαιπωρῆσαι καὶ τὸ λοιπὸν , ὡς οὐκ εἰσόμενον αὐτοῖς , πάντως δὲ ὀλίγον τʼ εἶναι καὶ προφέρειν οὐκ ὀλίγον μοι δοκεῖν τῆς προαιρέσεως διαμαρτεῖν , ἐχώρουν ἔξω πυλῶν , καὶ ψῦχός τε ἤδη ἦν ὑγρότερον , ὥστε καὶ θέρμης δεῖσθαι . καὶ περὶ ἀλεκτρυόνων μάλιστά πως ᾠδὰς ἀνύσας εἰς Μύριναν , ὁρῶ τοὺς ἐμοὺς πρόσθεν τῶν καταγωγίων τινὸς συνεσκευασμένους ὡς εἶχον διὰ τὸ μηδʼ αὐτοὺς , ὡς ἔφασαν , καταλαβεῖν ἀνεῳγμένον μηδέν . ἦν δέ τις ἐν προθύρῳ τοῦ πανδοκείου σκίμπους · τοῦτον περιφέροντες ἄνω καὶ κάτω διατριβὴν εἴχομεν . ὅπου γὰρ τεθείη πανταχοῦ λυπηρὸς ἦν . θύραν δὲ κόπτουσιν ἢ ξένων ἢ ὡντινωνοῦν πλέον οὐδὲν ἦν · οὐ γὰρ ὑπήκουεν οὐδείς . ὀψὲ δέ ποτε εὕρομεν εἰσελθεῖν εἰς οἰκίαν τῶν ἐπιτηδείων τινὸς , κακοδαιμονίᾳ δὲ θυρωρῶν τό τε πῦρ ἀπεσβήκει καὶ ἄλλο γε οὐδὲν ἦν οὐ μικρὸν οὐ μέγα . εἰσῄειμεν δὲ ὑπὸ σκότου καὶ ὑπὸ χειραγωγῷ οὔτε ὁρῶντες οὔτε ὁρώμενοι . ἐν ὅσῳ δὲ πῦρ τε ἐπορίζετο καὶ πορισθέντος ἔμελλον χρίσεσθαί τε καὶ πίεσθαι , καὶ δὴ ἑωσφόρος τε ὑπερεῖχε καὶ φῶς ἡμέρας ὑπέφαινεν , ἐδόκει χρῆναι μὴ μαλθακίζεσθαι μηδὲ καθεύδειν ἡμέρας οὔσης , ἀλλʼ ἔργον ἔργῳ συνάπτειν καὶ βαδίζειν εἰς τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος ἱερὸν , εἰς Γρυνεῖον , εἰωθός μοι καὶ ἰόντι καὶ ἐπανιόντι θύειν τῷ θεῷ . γενόμενος δὲ ἐν Γρυνείῳ θύσας τῷ Ἀπόλλωνι καὶ τὰ εἰωθότα διατρίψας εἰς Ἐλαίαν ἐλθὼν ἀνεπαυόμην . καὶ ὡς ἐγενόμην ἐν Περγάμῳ τῇ ἐπιούσῃ , ἐγὼ μὲν οἷα εἰκὸς οὕτως εἶχον ὡς ἐνδιατρίψων , ἐνύπνιον δʼ ἐλθὸν , εἴτε δὴ εἰς ἑσπέραν εὐθὺς εἴτε καὶ μιᾷ ὕστερον ἡμέρᾳ ἢ καὶ δευτέρᾳ , ἐπείγεσθαί τε ἐκέλευε καὶ μὴ ἄλλως ποιεῖν · οἵδε γὰρ καὶ δὴ διώκουσι . καὶ ἅμα τούτοις αἵ τε θυρίδες πνεύματος ἐμπεσόντος ἀνεῴγνυντο εὖ καὶ καλῶς ἐσφηκωμέναι ἔνδοθεν καὶ ἔξωθεν , καὶ πρόσθεν οὔπω συμβὰν ,
Lemmas: καί μάλα ἀγαπητός ἐγώ . παρακαλέω δέ ὁ ἕπομαι , ὅς παραπέμπω ἐγώ ἀπό ὁ χωρίον προσταλαιπωρέω καί ὁ λοιπός , ὡς οὐ οἶδα αὐτός , πάντως δέ ὀλίγος τε εἰμί καί προφέρω οὐ ὀλίγος ἐγώ δοκέω ὁ προαίρεσις διαμαρτάνω , χωρέω ἔξω πύλη , καί ψῦχος τε ἤδη εἰμί ὑγρός , ὥστε καί θέρμη δέω . καί περί ἀλεκτρυών μάλα πως ἀοιδή ἀνύω εἰς Μύρινα , ὁράω ὁ ἐμός πρόσθεν ὁ καταγώγιον τις συσκευάζω ὡς ἔχω διά ὁ μηδέ αὐτός , ὡς φημί , καταλαμβάνω ἀνοίγνυμι μηδείς . εἰμί δέ τις ἐν πρόθυρον ὁ πανδοκεῖον σκίμπους · οὗτος περιφέρω ἄνω καί κάτω διατριβή ἔχω . ὅπου γάρ τίθημι πανταχοῦ λυπηρός εἰμί . θύρα δέ κόπτω ἤ ξένος ἤ ὅστις πολύς οὐδείς εἰμί · οὐ γάρ ὑπακούω οὐδείς . ὀψέ δέ ποτέ εὑρίσκω εἰσέρχομαι εἰς οἰκία ὁ ἐπιτήδειος τις , κακοδαιμονία δέ θυρωρέω ὁ τε πῦρ ἀποσβέννυμι καί ἄλλος γε οὐδείς εἰμί οὐ μικρός οὐ μέγας . εἰσέρχομαι δέ ὑπό σκότος καί ὑπό χειραγωγός οὔτε ὁράω οὔτε ὁράω . ἐν ὅσος δέ πῦρ τε πορίζω καί πορίζω μέλλω χρίω τε καί πίνω , καί δή ἑωσφόρος τε ὑπερέχω καί φάος ἡμέρα ὑποφαίνω , δοκέω χρή μή μαλθακίζομαι μηδέ καθεύδω ἡμέρα εἰμί , ἀλλά ἔργον ἔργον συνάπτω καί βαδίζω εἰς ὁ ὁ Ἀπόλλων ἱερός , εἰς Γρυνεῖον , εἴωθα ἐγώ καί ἔρχομαι καί ἐπάνειμι θύω ὁ θεός . γίγνομαι δέ ἐν Γρύνειος θύω ὁ Ἀπόλλων καί ὁ εἴωθα διατρίβω εἰς Ἐλαία ἔρχομαι ἀναπαύω . καί ὡς γίγνομαι ἐν Πέργαμος ὁ ἐπέρχομαι , ἐγώ μέν οἷος ἔοικα οὕτως ἔχω ὡς ἐνδιατρίβω , ἐνύπνιον δέ ἔρχομαι , εἴτε δή εἰς ἑσπέρα εὐθύς εἴτε καί εἷς ὕστερον ἡμέρα ἤ καί δεύτερος , ἐπείγω τε κελεύω καί μή ἄλλος ποιέω · ὅδε γάρ καί δή διώκω . καί ἅμα οὗτος ὁ τε θυρίς πνεῦμα ἐμπίπτω ἀναῴγνυμαι εὖ καί καλός σφηκόω ἔνδοθεν καί ἔξωθεν , καί πρόσθεν οὔπω συμβαίνω ,