aelius-aristides.ieroi-lo-goi-e 359
εμαι , καὶ ὡς ἀνέσχον τε καὶ ἀνέστην , ἔτυχε γὰρ καὶ τῆς ἄμμου πολλὴ περιχυθεῖσα , αὖθις ἐκ μέσου τοῦ ῥείθρου λοῦμαι δεύτερον . ἀνατρίψασθαι δὲ καὶ τἄλλα ἐπὶ τῆς ἀντιπέρας ὄχθης ὑπῆρξεν ἐν καλῷ τοῦ τε ἡλίου καὶ τοῦ πνεύματος . παρελθὼν δὲ εἰς τὸ περιοίκιον καὶ διατρίψας ὅσον ἐπισκέψασθαί τινα τῶν γιγνομένων , ἐπανῄειν πρὶν καὶ πιεῖν , θέρμης τε ἀπολαύων θαυμαστῆς καὶ συγκρίσεως παντάπασιν ἑτέρας . καὶ τὸ ἀπὸ τούτου πάντʼ ἦν εὔκολα εἰς μέσον χειμῶνα . τὰ δʼ ἐν τῷ χειμῶνι διαίτης τισὶ τάξεσι καὶ τύποις ἰᾶτο . ἀναλογιζομένῳ δέ μοι τόν τε χρόνον ὁπόσον τινὰ ἀπείην τῆς Σμύρνης , καὶ ταῦτα ψηφισμάτων ἡκόντων , καὶ ὅτι καὶ ἡλικίας ἤδη μέσως ἔχοιμι , καὶ πρὸς τούτοις τῶν ἄνω χρόνων τὸ πλῆθος , ἐν οἷς ἐξῆν , εἴ τις ἔρρωτο , ἐπελθεῖν τὰς πόλεις , καὶ ὅτι καὶ τῆς ὑπαρχούσης δόξης δέος εἴη ἀφαιρεθῆναί τι διὰ τὴν πολλὴν ἡσυχίαν , ταῦτα δὲ ἐλογιζόμην μὲν οἷα εἰκὸς ἄνθρωπον , εὖ δὲ ᾔδειν ὅτι πάντα λῆρος πρὸς τὸ πείθεσθαι τῷ θεῷ . ἔτι δὲ οὐδʼ ἀπόρως εἶχον ἐμαυτῷ συνεῖναι , ἀλλὰ καὶ τὸ κέρδος αὐτοῦ μᾶλλον ἐποιούμην . ἔχοντι δὲ οὕτω μοι γίγνεται ὄψις ὀνειράτων τοιάδε . ἐδόκουν εἶναι μὲν Ἀθήνησιν ἄρτι κατηρκὼς , οἰκεῖν δὲ ἐξόπισθε τῆς ἀκροπόλεως ἐν οἰκίᾳ Θεοδότου τοῦ ἰατροῦ , εἶναι δʼ αὐτὴν πρώτην πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα · τοῦ δὲ νεὼ τῆς Ἀθηνᾶς ὁρᾶσθαι τὸν ὀπισθόδομον ἀπʼ αὐτῆς , καὶ εἶναι πολὺ κατωτέρω τῆς ἀκροπόλεως τὴν οἰκίαν . τυγχάνειν δὲ πομπὴν Ἔρωτι γιγνομένην ἔξω πυλῶν καὶ τὸν Θεόδοτον περὶ ταῦτα ἔχειν καὶ ἄλλους τινὰς οἷς προσετέτακτο , αὐτὸς δὲ ἐν τούτῳ διατρίβειν ἔνδον . καὶ τυχεῖν Λούκιόν τε παρόντα τῶν ἑταίρων καὶ ἄλλους τῶν περὶ λόγους , καὶ προτρέπειν δή με ὥσπερ εἴωθε , τὸν Λούκιον , τάς τε διατριβὰς συνέχειν τὰς περὶ τοὺς λόγους καὶ προσίεσθαι τοὺς νέους . καὶ δὴ καὶ παῖδά τινα Λούκιον πρὸς αὐτὸν λέγειν περὶ ἐμοῦ ἄλλα τε δὴ εὔφημα καὶ ὡδί πως τὸν ἔπαινον διατίθεσθαι , οὗτος , ἔφη , ἐστὶ Πλάτων καὶ Θουκυδίδης καὶ Πλάτων καὶ ὁ δεῖνα · καὶ πολλοὺς κατέλεξεν οὕτως ἀεὶ τῷ Πλάτωνι συζευγνύς τινα ,
Lemmas: ἐμός , καί ὡς ἀνέχω τε καί ἀνίστημι , τυγχάνω γάρ καί ὁ ἄμμος πολύς περιχέω , αὖθις ἐκ μέσος ὁ ῥεῖθρον λόω δεύτερος . ἀνατρίβω δέ καί ἄλλος ἐπί ὁ ἀντιπέρας ὄχθη ὑπάρχω ἐν καλός ὁ τε ἥλιος καί ὁ πνεῦμα . παρέρχομαι δέ εἰς ὁ περιοίκιον καί διατρίβω ὅσος ἐπισκοπέω τις ὁ γίγνομαι , ἐπανέρχομαι πρίν καί πίνω , θέρμη τε ἀπολαύω θαυμαστός καί σύγκρισις παντάπασι ἕτερος . καί ὁ ἀπό οὗτος πᾶς εἰμί εὔκολος εἰς μέσος χειμών . ὁ δέ ἐν ὁ χειμών δίαιτα τις τάξις καί τύπος ἰάομαι . ἀναλογίζομαι δέ ἐγώ ὁ τε χρόνος ὁπόσος τις ἄπειμι ὁ Σμύρνα , καί οὗτος ψήφισμα ἥκω , καί ὅτι καί ἡλικία ἤδη μέσος ἔχω , καί πρός οὗτος ὁ ἄνω χρόνος ὁ πλῆθος , ἐν ὅς ἔξεστι , εἰ τις ῥώννυμι , ἐπέρχομαι ὁ πόλις , καί ὅτι καί ὁ ὑπάρχω δόξα δέος εἰμί ἀφαιρέω τις διά ὁ πολύς ἡσυχία , οὗτος δέ λογίζομαι μέν οἷος ἔοικα ἄνθρωπος , εὖ δέ οἶδα ὅτι πᾶς λῆρος πρός ὁ πείθω ὁ θεός . ἔτι δέ οὐδέ ἄπορος ἔχω ἐμαυτοῦ σύνειμι , ἀλλά καί ὁ κέρδος αὐτός μάλα ποιέω . ἔχω δέ οὕτως ἐγώ γίγνομαι ὄψις ὄνειρος τοιόσδε . δοκέω εἰμί μέν Ἀθήνησι ἄρτι καταίρω , οἰκέω δέ ἐξόπισθε ὁ ἀκρόπολις ἐν οἰκία Θεόδοτος ὁ ἰατρός , εἰμί δέ αὐτός πρῶτος πρός ἥλιος ἀνίσχω · ὁ δέ ναός ὁ Ἀθήνη ὁράω ὁ ὀπισθόδομος ἀπό αὐτός , καί εἰμί πολύς κάτω ὁ ἀκρόπολις ὁ οἰκία . τυγχάνω δέ πομπή Ἔρως γίγνομαι ἔξω πύλη καί ὁ Θεόδοτος περί οὗτος ἔχω καί ἄλλος τις ὅς προστάσσω , αὐτός δέ ἐν οὗτος διατρίβω ἔνδον . καί τυγχάνω Λούκιος τε πάρειμι ὁ ἑταῖρος καί ἄλλος ὁ περί λόγος , καί προτρέπω δή ἐγώ ὥσπερ εἴωθα , ὁ Λούκιος , ὁ τε διατριβή συνέχω ὁ περί ὁ λόγος καί προσίημι ὁ νέος . καί δή καί παῖς τις Λούκιος πρός αὐτός λέγω περί ἐγώ ἄλλος τε δή εὔφημος καί ὡδί πως ὁ ἔπαινος διατίθημι , οὗτος , φημί , εἰμί Πλάτων καί Θουκυδίδης καί Πλάτων καί ὁ δεῖνα · καί πολύς καταλέγω οὕτως ἀεί ὁ Πλάτων συζεύγνυμι τις ,