ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.ieroi-lo-goi-e 347
θέρους ὥρᾳ πονήρως εἶχεν ὁ στόμαχος καὶ δίψος ἦν νύκτα καὶ ἡμέραν καὶ ἱδρὼς ἀμύθητος καὶ λύσις τοῦ σώματος , καὶ μόλις ἂν δύο καὶ τρεῖς εἷλκον ἀπὸ τῆς κλίνης ἀναστῆναι δεόμενον · καὶ ὁ θεὸς σημαίνει ἔξοδον ἐν Σμύρνῃ ὄντι τὸν χρόνον τοῦτον , καὶ ἔδει ἐξιέναι αὐτίκα . καὶ ἐξῄειν μὲν τὴν ἐπὶ Περγάμου · ἐν ὅσῳ δὲ ὀχήματα ἐπορίζετο καὶ δὴ μεσημβρία τε προσῄει καὶ καῦμα ᾔρετο λαμπρόν . ἔδοξεν οὖν ἡμῖν ἐν τῷ προαστείῳ διατρίψαντας αὐτὴν τὴν ἀκμὴν οὕτως περαίνειν . ἡ δʼ ὁρμὴ ἦν ὡς εἰς Μύριναν καὶ τὰ σκευοφόρα ἐπὶ τούτῳ προῄει . οἷα δὲ πνίγους ὄντος καὶ ἅμα ὑφʼ ἡδονῆς τοῦ χωρίου καὶ προσέτι ἀσχολιῶν τινῶν προείμεθα τῆς ὥρας συχνὸν , ὥστε γιγνόμεθα ἐπὶ τῷ καταγωγίῳ τῷ πρὸ τοῦ Ἑρμοῦ περὶ αὐτὴν δύσιν ἡλίου . καὶ ἠπόρησα μὲν ὅ τι ποιῶ . ὡς δὲ οὔτε τὴν δυσχέρειαν τῶν οἰκημάτων ἔφερον εἰσελθὼν , θεραπεία τε οὐ παρῆν διὰ τὸ προεκπέμψαι , ἐδόκει χρῆναι τὸ πρόσω διώκειν , καὶ διαβάντι τὸν ποταμὸν νύξ τε ἦν ἤδη καθαρὰ καὶ προσέβαλεν αὔρα τις ἐλαφρὰ καὶ ψυχεινὴ , καὶ τό τε σῶμά πως ἀνελάμβανε καὶ τῇ γνώμῃ τόνος τις μετʼ εὐθυμίας ἐνεδύετο , ὡς τῷ τε ἀέρι ὁμιλεῖν καθʼ ἡσυχίαν καὶ ἅμα πρὸς τὴν παρελθοῦσαν ἡμέραν τὰ παρόντα κρίνοντι ὁπόσον τι μεταβεβλήκει . ἤδη δὲ βαθείας ἑσπέρας ἦλθον εἰς Λάρισσαν , καί μοι ἀσμένῳ γίγνεται ὡς τά τε ὀχήματα οὐ κατείληπτο καὶ τὰ τῆς καταγωγῆς οὐδὲν ἀμείνω τῶν πρόσθεν ἦν , ἀλλʼ ἀνάγκη παρῆν ἔχεσθαι τῆς ὁδοῦ καὶ διακαρτερεῖν . καὶ μέσαι τε ἤδη νύκτες ἢ καὶ ἔτι πορρωτέρω , καὶ γιγνόμεθα ἐν Κύμῃ , καὶ πάντα ἀπεκέκλειτο
Lemmas: θέρος ὥρα πονηρός ἔχω ὁ στόμαχος καί δίψος εἰμί νύξ καί ἡμέρα καί ἱδρώς ἀμύθητος καί λύσις ὁ σῶμα , καί μόλις ἄν δύο καί τρεῖς ἕλκω ἀπό ὁ κλίνη ἀνίστημι δέω · καί ὁ θεός σημαίνω ἔξοδος ἐν Σμύρνα εἰμί ὁ χρόνος οὗτος , καί δέω ἐξέρχομαι αὐτίκα . καί ἐξέρχομαι μέν ὁ ἐπί Πέργαμον · ἐν ὅσος δέ ὄχημα πορίζω καί δή μεσημβρία τε προσέρχομαι καί καῦμα ἀείρω λαμπρός . δοκέω οὖν ἐγώ ἐν ὁ προάστειον διατρίβω αὐτός ὁ ἀκμή οὕτως περαίνω . ὁ δέ ὁρμή εἰμί ὡς εἰς Μύρινα καί ὁ σκευοφόρος ἐπί οὗτος προέρχομαι . οἷος δέ πνῖγος εἰμί καί ἅμα ὑπό ἡδονή ὁ χωρίον καί προσέτι ἀσχολία τις προίημι ὁ ὥρα συχνός , ὥστε γίγνομαι ἐπί ὁ καταγώγιον ὁ πρό ὁ Ἑρμῆς περί αὐτός δύσις ἥλιος . καί ἀπορέω μέν ὅς τις ποιέω . ὡς δέ οὔτε ὁ δυσχέρεια ὁ οἴκημα φέρω εἰσέρχομαι , θεραπεία τε οὐ πάρειμι διά ὁ προεκπέμπω , δοκέω χρή ὁ πρόσω διώκω , καί διαβαίνω ὁ ποταμός νύξ τε εἰμί ἤδη καθαρός καί προσβάλλω αὔρα τις ἐλαφρός καί ψυχεινός , καί ὁ τε σῶμα πως ἀναλαμβάνω καί ὁ γνώμη τόνος τις μετά εὐθυμία ἐνδύω , ὡς ὁ τε ἀήρ ὁμιλέω κατά ἡσυχία καί ἅμα πρός ὁ παρέρχομαι ἡμέρα ὁ πάρειμι κρίνω ὁπόσος τις μεταβάλλω . ἤδη δέ βαθύς ἑσπέρα ἔρχομαι εἰς Λάρισσα , καί ἐγώ ἄσμενος γίγνομαι ὡς ὁ τε ὄχημα οὐ καταλαμβάνω καί ὁ ὁ καταγωγή οὐδείς ἀγαθός ὁ πρόσθεν εἰμί , ἀλλά ἀνάγκη πάρειμι ἔχω ὁ ὁδός καί διακαρτερέω . καί μέσος τε ἤδη νύξ ἤ καί ἔτι πρόσω , καί γίγνομαι ἐν Κύμη , καί πᾶς ἀποκλείω
aelius-aristides.ieroi-lo-goi-e 361
δόξα . εἰπόντος δέ τινος ὡς καὶ τρεῖς ἔδει νεὼς εἶναι Πλάτωνός γε , τί δʼ οὐ καὶ Δημοσθένους , ἔφην ὑπερβαλὼν , ὀγδοήκοντα , καὶ Ὁμήρου γε , οἶμαι ; καὶ ἔτι ταῦτα λέγων , ἀλλʼ ἴσως , ἔφην , τοὺς μὲν νεὼς τοῖς θεοῖς προσήκει καθιεροῦν , τοὺς δὲ ἄνδρας τοὺς ἐλλογίμους τῇ τῶν βιβλίων ἀναθέσει τιμᾶν , ἐπεὶ καὶ αὐτῶν , ἔφην , ἡμῶν τιμιώτατα ἃ φθεγγόμεθα , ὡς δὴ τοὺς μὲν ἀνδριάντας καὶ τὰ ἀγάλματα τῶν σωμάτων ὄντα ὑπομνήματα , τὰ δὲ βιβλία τῶν λόγων . τοιαῦτα εἰπὼν καὶ ἀκούσας ἐπανῄειν . καὶ κατιδὼν ἐπιόντα τὸν σύντροφον τοὺς χρόνους ἀνενεούμην , ὁπόσοις τισὶ πρότερον γενοίμεθα Ἀθήνησιν ἅμα . ἐπιστρέψαντος δέ μου ὡς πρὸς τὴν ἀκρόπολιν , ἵνʼ οἴκαδε εἰσέλθοιμι , διῇξε σέλας ἐκ δεξιᾶς καὶ κατέσκηψεν οὕτω δή τι παρʼ αὐτὰς ἄκρας μου τὰς κόμας ὥστε ἐθαύμαζον εἰ μὴ ἡμμέναι εἶεν . ἠγωνισάμεθα δή · ἔλαβον δὲ ὡς αἴσιον μᾶλλον τὸ σημεῖον , καὶ γὰρ ὁ νεανίσκος ὁ συνών μοι δόξαν ἔφη φέρειν αὐτὸ ἄλλως τε καὶ ἐπειδὴ ἐκ δεξιᾶς ἐγεγόνει . ἐδόκει δέ μοι τὰ πλείω τῶν οἰκοδομημάτων κλίμακάς τινας προσθέτους ἔχειν , καὶ διὰ τούτων ἀνιέναι δεῖν καὶ κατιέναι · ὥσθʼ ὑπεδυσχέραινον τοῦτό γε , ὅμως δʼ οὖν γίγνομαί πως ἔνδον . κἀν τούτῳ οἱ τὴν πομπὴν τῷ Ἔρωτι πέμποντες ἐπανεληλύθεσαν , καὶ πυθόμενος τὸ σημεῖον ὁ ἐξηγητὴς καὶ οὗτος ἔφασκεν αἴσιον εἶναι καὶ ὀρθῶς ἄρα μοι συμβῆναι τὰς θυσίας . προσγεγενῆσθαι δέ μοι ἐδόκει ὄναρ ὡς ἱερὰ ποιῆσαι Διὶ καὶ Ἀρτέμιδι καὶ εἰ δή τινι ἑτέρῳ θεῶν . καὶ ἐπὶ τούτοις πᾶσιν ἐδόκουν καλεῖν Εὔδοξον ὡς ἀπογραψόμενον διά τε τὸ μακρότερα εἶναι καὶ τὸ βούλεσθαι διʼ ἀκριβείας αὐτὰ σῶσαι . ταυτί μοι καὶ περὶ τῆς ὕστερον δόξης καὶ τοῦ δεῖν κατὰ χώραν μένειν πρὸς πολλοῖς ἄλλοις ἐδηλώθη .
Lemmas: δόξα . λέγω δέ τις ὡς καί τρεῖς δέω ναῦς εἰμί Πλάτων γε , τίς δέ οὐ καί Δημοσθένης , φημί ὑπερβάλλω , ὀγδοήκοντα , καί Ὅμηρος γε , οἴομαι ; καί ἔτι οὗτος λέγω , ἀλλά ἴσως , φημί , ὁ μέν ναῦς ὁ θεός προσήκω καθιερόω , ὁ δέ ἀνήρ ὁ ἐλλόγιμος ὁ ὁ βιβλίον ἀνάθεσις τιμάω , ἐπεί καί αὐτός , φημί , ἐγώ τίμιος ὅς φθέγγομαι , ὡς δή ὁ μέν ἀνδριάς καί ὁ ἄγαλμα ὁ σῶμα εἰμί ὑπόμνημα , ὁ δέ βιβλίον ὁ λόγος . τοιοῦτος λέγω καί ἀκούω ἐπανέρχομαι . καί κατοράω ἐπέρχομαι ὁ σύντροφος ὁ χρόνος ἀνανεόομαι , ὁπόσος τις πρότερος γίγνομαι Ἀθήνησι ἅμα . ἐπιστρέφω δέ ἐγώ ὡς πρός ὁ ἀκρόπολις , ἵνα οἴκαδε εἰσέρχομαι , διαίσσω σέλας ἐκ δεξιός καί κατασκήπτω οὕτως δή τις παρά αὐτός ἄκρος ἐγώ ὁ κόμη ὥστε θαυμάζω εἰ μή ἅπτω εἰμί . ἀγωνίζομαι δή · λαμβάνω δέ ὡς αἴσιος μάλα ὁ σημεῖον , καί γάρ ὁ νεανίσκος ὁ σύνειμι ἐγώ δόξα φημί φέρω αὐτός ἄλλος τε καί ἐπειδή ἐκ δεξιός γίγνομαι . δοκέω δέ ἐγώ ὁ πολύς ὁ οἰκοδόμημα κλῖμαξ τις πρόσθετος ἔχω , καί διά οὗτος ἀνίημι δέω καί κατέρχομαι · ὥστε ὑποδυσχεραίνω οὗτος γε , ὅμως δέ οὖν γίγνομαι πως ἔνδον . ἐν οὗτος ὁ ὁ πομπή ὁ Ἔρως πέμπω ἐπανέρχομαι , καί πυνθάνομαι ὁ σημεῖον ὁ ἐξηγητής καί οὗτος φάσκω αἴσιος εἰμί καί ὀρθός ἄρα ἐγώ συμβαίνω ὁ θυσία . προσγίγνομαι δέ ἐγώ δοκέω ὄναρ ὡς ἱερός ποιέω Ζεύς καί Ἄρτεμις καί εἰ δή τις ἕτερος θεός . καί ἐπί οὗτος πᾶς δοκέω καλέω Εὔδοξος ὡς ἀπογράφω διά τε ὁ μακρός εἰμί καί ὁ βούλομαι διά ἀκρίβεια αὐτός σῴζω . οὗτος ἐγώ καί περί ὁ ὕστερον δόξα καί ὁ δέω κατά χώρα μένω πρός πολύς ἄλλος δηλόω .