aelius-aristides.ieroi-lo-goi-e 357
σύλλογος . χρονιζομένης δὲ τῆς διατριβῆς καὶ χαίροντός μου καὶ τῷ χωρίῳ καὶ τοῖς παροῦσι πᾶσιν , ἄλλα τε δὴ ὀνείρατα γίγνεται ἀνιστάντα καὶ διαρρήδην ἐγένετο ὡς τὸ ἀνωτέρω τοῦ Ἑλλησπόντου οὐκ ἐπιτήδειον πρὸς διατριβήν . ἐπανῄειμεν οὖν · καὶ γὰρ δὴ Διὸς Ὀλυμπίου θυσία πάνδημος προσῆγε , καὶ παρεδείκνυτο πανταχόθεν ὅτι παρεῖναι δέοι καὶ θύειν . συνέβη τοίνυν καὶ τὰ τοῦ σώματος τοῦτον δὴ τὸν χρόνον ῥᾷστα καὶ φαιδρότατα σχεῖν ἐξ οὗ πρῶτον ἔκαμον . ὅσον τε γὰρ χρόνον ἦμεν ἐν τῇ Κυζίκῳ καὶ μετὰ τοῦτο ὡς ἐπανήλθομεν , ἓξ μῆνας ἑξῆς τοὺς ἅπαντας ἐρρωμενέστατα ἐμαυτοῦ διετέθην , ἐξ ἕω τε ἀνιστάμενος καὶ βαδίζων μακρὰ καὶ πολλάκις τῆς ἡμέρας , καὶ τῆς ἀρχαίας φύσεως ὅτι ἐγγυτάτω γενόμενος . καὶ δὴ καὶ τῆς συνήθους μελέτης οὐδὲν παρελείπετο , ὥστε συγχαίρειν ἅπαντας καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ . ὅσον δὲ κἀν τούτῳ συνέβη καμεῖν ἡμέρας τινὰς , θαυμαστῶς ὡς ὁ θεὸς καὶ ἅμα εἰωθότως ἰάσατο . βορέας μὲν γὰρ ὀπωρινὸς ἦν , εἶχον δὲ ἀδυνάτως κινεῖσθαι , ὥστε καὶ τὰς ἀναστάσεις ὤκνουν · ὁ δʼ ἐπιτάττει . βέλτιον δʼ ἴσως αὐτὸ τὸ ὄναρ διηγήσασθαι , καὶ γὰρ ἔναυλόν τέ ἐστι καὶ οὐκ ἀνάγκη παραλιπεῖν . ἡκέτην ἰατρὼ δύο καὶ διελεγέσθην ἐν τῷ προθύρῳ ἄλλα τέ μοι δοκεῖν καὶ περὶ ψυχροῦ λουτροῦ ἠρώτα μὲν ὁ ἕτερος , ὁ δʼ ἀπεκρίνετο , τί λέγει , ἔφη , Ἱπποκράτης ; τί δʼ ἄλλο γε ἢ δραμόντα δέκα σταδίους ἐπὶ θάλατταν οὕτως ῥῖψαι ; ταῦτα μὲν δὴ ὡς ὄναρ πεφάνθαι ἐδόκουν . μετὰ δὲ τοῦτο ἐπελθεῖν ὡς ἀληθῶς αὐτοὺς τοὺς ἰατροὺς , θαυμάσαι τε δὴ τοῦ ἐνυπνίου τὴν ἀκρίβειαν καὶ πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν , ἄρτι γε ὑμᾶς ἐδόκουν ὁρᾶν καὶ ἄρτι ἥκετε , καὶ δῆτα ὁπότερος μὲν ὑμῶν , ἔφην , ὁ ἐρωτῶν ἦν καὶ ὁπότερος ὁ ἀποκρινόμενος οὐκ ἔχω λέγειν · ἡ δʼ ἀπόκρισις οὕτως εἶχεν , ὡς ἄρα Ἱπποκράτης κελεύοι δέκα σταδίους θεῖν τὸν μέλλοντα λοῦσθαι ψυχρῷ . ἅμα δὲ ἐμαυτῷ μετέβαλον τὸ ἐπὶ θάλατταν , ὡς δηλοῦν τὸ κατὰ φύσιν τῷ ποταμῷ , καὶ οὕτως εἶπον , δέκα σταδίους θεῖν τῷ ποταμῷ
Lemmas: σύλλογος . χρονίζω δέ ὁ διατριβή καί χαίρω ἐγώ καί ὁ χωρίον καί ὁ πάρειμι πᾶς , ἄλλος τε δή ὄνειρος γίγνομαι ἀνίστημι καί διαρρήδην γίγνομαι ὡς ὁ ἀνώτερος ὁ Ἑλλήσποντος οὐ ἐπιτήδειος πρός διατριβή . ἐπανέρχομαι οὖν · καί γάρ δή Ζεύς Ὀλύμπιος θυσία πάνδημος προσάγω , καί παραδείκνυμι πανταχόθεν ὅτι πάρειμι δέω καί θύω . συμβαίνω τοίνυν καί ὁ ὁ σῶμα οὗτος δή ὁ χρόνος ῥᾴδιος καί φαιδρός ἔχω ἐκ ὅς πρῶτος κάμνω . ὅσος τε γάρ χρόνος εἰμί ἐν ὁ Κύζικος καί μετά οὗτος ὡς ἐπανέρχομαι , ἕξ μείς ἑξῆς ὁ ἅπας ἐρρωμένος ἐμαυτοῦ διατίθημι , ἐκ ἠώς τε ἀνίστημι καί βαδίζω μακρός καί πολλάκις ὁ ἡμέρα , καί ὁ ἀρχαῖος φύσις ὅτι ἐγγύς γίγνομαι . καί δή καί ὁ συνήθης μελέτη οὐδείς παραλείπω , ὥστε συγχαίρω ἅπας καί ἴδιος καί δημοσίᾳ . ὅσος δέ ἐν οὗτος συμβαίνω κάμνω ἡμέρα τις , θαυμαστός ὡς ὁ θεός καί ἅμα εἰωθότως ἰάομαι . βορέας μέν γάρ ὀπωρινός εἰμί , ἔχω δέ ἀδύνατος κινέω , ὥστε καί ὁ ἀνάστασις ὀκνέω · ὁ δέ ἐπιτάσσω . ἀγαθός δέ ἴσως αὐτός ὁ ὄναρ διηγέομαι , καί γάρ ἔναυλος τε εἰμί καί οὐ ἀνάγκη παραλείπω . ἥκω ἰατρός δύο καί διαλέγω ἐν ὁ πρόθυρον ἄλλος τε ἐγώ δοκέω καί περί ψυχρός λουτρόν ἐρωτάω μέν ὁ ἕτερος , ὁ δέ ἀποκρίνω , τίς λέγω , φημί , Ἱπποκράτης ; τίς δέ ἄλλος γε ἤ τρέχω δέκα στάδιον ἐπί θάλασσα οὕτως ῥίπτω ; οὗτος μέν δή ὡς ὄναρ φαίνω δοκέω . μετά δέ οὗτος ἐπέρχομαι ὡς ἀληθής αὐτός ὁ ἰατρός , θαυμάζω τε δή ὁ ἐνύπνιον ὁ ἀκρίβεια καί πρός αὐτός λέγω , ἄρτι γε σύ δοκέω ὁράω καί ἄρτι ἥκω , καί δῆτα ὁπότερος μέν σύ , φημί , ὁ ἐρωτάω εἰμί καί ὁπότερος ὁ ἀποκρίνω οὐ ἔχω λέγω · ὁ δέ ἀπόκρισις οὕτως ἔχω , ὡς ἄρα Ἱπποκράτης κελεύω δέκα στάδιον θέω ὁ μέλλω λούω ψυχρός . ἅμα δέ ἐμαυτοῦ μεταβάλλω ὁ ἐπί θάλασσα , ὡς δηλόω ὁ κατά φύσις ὁ ποταμός , καί οὕτως λέγω , δέκα στάδιον θέω ὁ ποταμός