aelius-aristides.ieroi-lo-goi-e 355
πολλοὺς χειρωσάμενος , οὐδʼ οἶμαι δεῖν φιλοτιμεῖσθαι τοῖς τοιούτοις μᾶλλον ἢ αἰσχύνεσθαι φιλοτιμούμενος , ἐμαυτόν τε καλῶς πέπεικα καὶ πολλούς . ἀλλὰ γὰρ θαυμαστὸν τοῦ θεοῦ τὸ διηνεκὲς , οἷον καὶ τὸ τῆς ὕστερον ἐν Σμύρνῃ γενομένης ἐπιδείξεως τῆς μεγάλης ἐκείνης . ἐκέλευε μὲν γὰρ παρελθεῖν εἰς τὸ βουλευτήριον , παρελθεῖν δὲ φαγόντα · καὶ ἐποίουν οὕτως . ἦν δέ τις τοῦ βουλευτηρίου φρουρὸς , ἀνὴρ κατὰ δέρμα θαυμαστὸς οἷος . οὗτος ὡς εἶδε προσιόντας τοὺς ἐμοὺς , ἠξίωσε συγχωρῆσαι ἑαυτῷ πρότερον τὰ εἰωθότα συγγενέσθαι τοῖς μαθηταῖς καὶ διέτριψεν εἰς μεσημβρίαν αὐτήν . εἰσῄειν μὲν δὴ τηνικαῦτα , εἰσελθὼν δὲ ἀπέτεινα τὴν ῥῆσιν τὴν κατὰ τῶν σοφιστῶν , ἡδίστην δὴ ταύτην πασῶν ἡμερῶν ἀγαγὼν ἐπὶ λόγοις . αὐτός τε γὰρ οἷον σχολῆς εἰλημμένος ἐχρώμην ἄσμενος καὶ τὸ θέατρον εἰς ἅμιλλαν κατέστη μὴ λείπεσθαι τῶν λεγομένων . ὅ τι δʼ ἐνθυμηθείης ἢ εἴποις ἔλαττον τῶν τότε συμβάντων ἐρεῖς . ὡς δʼ ἐξεπέρανα , ἐγὼ μὲν ἀνιστάμην ὡς ἀπαλλαξόμενος , νομίζων καὶ ταῦτα ἐπέκεινα παντὸς ἀγῶνος εἶναι , οἱ δʼ οὐκ ἠνέσχοντο , ἀλλʼ ὥσπερ ἐξ ἑνὸς στόματος πάντες παραμένειν τε ἐκέλευον καὶ δέχεσθαι προβλήματα καὶ ἀγωνίσασθαι τὰ δεύτερα πάντως . κἀγὼ τέως μὲν διωθούμην , ἄλλως τε καὶ διὰ τὸ πόρρω τῆς ὥρας εἶναι · βιαιοτέρας δὲ τῆς παρακλήσεως γιγνομένης ἐνεθυμήθην τοῦ ἐνυπνίου , καὶ ὅτι ταῦτʼ ἄρα καὶ ὁ θεὸς προεῖπε , μὴ ἄσιτον εἰσιέναι ὅπως ἀνταρκέσαιμι . τόν τε οὖν ἀγῶνα ὑπέστην καὶ προϊόντος αὐτοῦ κατασχεῖν οὐκ ἠδυνήθην , ἀλλʼ ὡμολόγησα τοῦ θεοῦ τὴν πρόρρησιν , καὶ ὅτι ἥκοιμι παρεσκευασμένος · οἱ δʼ ἐθαύμαζον ἅπαντα . ἀγωνισάμενος δὲ εἰς δύναμιν τὴν ἐμαυτοῦ διὰ τέλους ἀπηλλαττόμην , ἀπολείπων ὀλίγον εἰς ἡλίου δυσμάς . καὶ τῆς ἐπιούσης ἠγωνιζόμην αὖθις ἐν τοῖς αὐτοῖς , ἐπεὶ τοιαῦτα ἡγήσατο ὁ θεὸς κατʼ ἐκείνους τοὺς χρόνους . φέρε δὴ καὶ περὶ τῆς ἔναγχος εἰς Κύζικον ἐξόδου γενομένης ἐξηγήσωμαι , ἣ πέμπτῳ μὲν ἔτει περιόντι μηνὶ τῷ αὐτῷ καὶ ἡμέραις μάλιστα ταῖς αὐταῖς ἐγένετο , Ὀλυμπίων ἐπιόντων . ἔσχε δὲ οὐ πόρρω τῆς πρότερον . καὶ γὰρ
Lemmas: πολύς χειρόω , οὐδέ οἴομαι δέω φιλοτιμέομαι ὁ τοιοῦτος μάλα ἤ αἰσχύνω φιλοτιμέομαι , ἐμαυτοῦ τε καλός πείθω καί πολύς . ἀλλά γάρ θαυμαστός ὁ θεός ὁ διηνεκής , οἷος καί ὁ ὁ ὕστερον ἐν Σμύρνα γίγνομαι ἐπίδειξις ὁ μέγας ἐκεῖνος . κελεύω μέν γάρ παρέρχομαι εἰς ὁ βουλευτήριον , παρέρχομαι δέ ἐσθίω · καί ποιέω οὕτως . εἰμί δέ τις ὁ βουλευτήριον φρουρός , ἀνήρ κατά δέρμα θαυμαστός οἷος . οὗτος ὡς ὁράω προσέρχομαι ὁ ἐμός , ἀξιόω συγχωρέω ἑαυτοῦ πρότερος ὁ εἴωθα συγγίγνομαι ὁ μαθητής καί διατρίβω εἰς μεσημβρία αὐτός . εἰσέρχομαι μέν δή τηνικαῦτα , εἰσέρχομαι δέ ἀποτείνω ὁ ῥῆσις ὁ κατά ὁ σοφιστής , ἡδύς δή οὗτος πᾶς ἡμέρα ἄγω ἐπί λόγος . αὐτός τε γάρ οἷος σχολή λαμβάνω χράω ἄσμενος καί ὁ θέατρον εἰς ἅμιλλα καθίστημι μή λείπω ὁ λέγω . ὅς τις δέ ἐνθυμέομαι ἤ λέγω ἐλαχύς ὁ τότε συμβαίνω λέγω . ὡς δέ ἐκπεραίνω , ἐγώ μέν ἀνίστημι ὡς ἀπαλλάσσω , νομίζω καί οὗτος ἐπέκεινα πᾶς ἀγών εἰμί , ὁ δέ οὐ ἀνέχω , ἀλλά ὥσπερ ἐκ εἷς στόμα πᾶς παραμένω τε κελεύω καί δέχομαι πρόβλημα καί ἀγωνίζομαι ὁ δεύτερος πάντως . ἐγώ τέως μέν διωθέω , ἄλλος τε καί διά ὁ πρόσω ὁ ὥρα εἰμί · βίαιος δέ ὁ παράκλησις γίγνομαι ἐνθυμέομαι ὁ ἐνύπνιον , καί ὅτι οὗτος ἄρα καί ὁ θεός προλέγω , μή ἄσιτος εἰσέρχομαι ὅπως ἀνταρκέω . ὁ τε οὖν ἀγών ὑφίστημι καί προέρχομαι αὐτός κατέχω οὐ δύναμαι , ἀλλά ὁμολογέω ὁ θεός ὁ πρόρρησις , καί ὅτι ἥκω παρασκευάζω · ὁ δέ θαυμάζω ἅπας . ἀγωνίζομαι δέ εἰς δύναμις ὁ ἐμαυτοῦ διά τέλος ἀπαλλάσσω , ἀπολείπω ὀλίγος εἰς ἥλιος δυσμή . καί ὁ ἐπέρχομαι ἀγωνίζομαι αὖθις ἐν ὁ αὐτός , ἐπεί τοιοῦτος ἡγέομαι ὁ θεός κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος . φέρω δή καί περί ὁ ἔναγχος εἰς Κύζικος ἔξοδος γίγνομαι ἐξηγέομαι , ὅς πέμπτος μέν ἔτος περίειμι μείς ὁ αὐτός καί ἡμέρα μάλα ὁ αὐτός γίγνομαι , Ὀλύμπιος ἐπέρχομαι . ἔχω δέ οὐ πρόσω ὁ πρότερος . καί γάρ