aelius-aristides.ieroi-lo-goi-e 352
θαυμάζειν ὅπως καὶ ἀπεμνημόνευσε . κεφάλαιον δʼ ἦν , ὡς ἐν αὐτῷ τῷ σώματι τῆς Φιλουμένης καὶ τοῖς ἐντὸς , ὥσπερ ἐν σπλάγχνοις ἱερείων , ἐγγεγραμμένου παντὸς τοῦ περὶ αὐτὴν πράγματος . ἐδόκουν δὲ καὶ κοιναί τινες εἶναι πλείους , καὶ ἅμα πως ἑώρων αὐτὰς , αἱ μὲν ἄνω ὑγιεῖς καὶ εὖ διακείμεναι , ἐν δὲ τῇ τελευταίᾳ τὸ πεπονθὸς ἦν . καὶ ἐδείκνυντο ὑπὸ τοῦ ἐφεστῶτος ὅστις καὶ ἦν . καὶ ἠρόμην γὰρ δὴ αὐτὸν , πόθεν οὖν οἱ ὄκνοι καὶ ἡ δυσεργία ; ὁ δὲ ἐδείκνυεν ἐκεῖνον τὸν τόπον . οἱ δʼ οὖν χρησμοὶ τοιοῦτοί τινες ἦσαν . ἐνεγέγραπτο μὲν τὸ ὄνομα τὸ ἐμὸν οὑτωσὶ , Αἴλιος Ἀριστείδης · καὶ σχεδὸν ἐκ διαλειμμάτων ἄλλα καὶ ἄλλα ἐπίσημα τοῦ ὀνόματος · προσενεγέγραπτο δὲ Σωσιμένης καὶ ἕτερα τοιαῦτα σωτηρίαν ἐπαγγελλόμενα , καὶ ὅτι ἡ Φιλουμένη ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς καὶ σῶμα ἀντὶ σώματος ἀντέδωκε , τὰ αὑτῆς ἀντὶ τῶν ἐμῶν . καὶ τἄλλα εἰς ταυτὸν φέροντα ἐνῆν , ἅπαντα ἐν βιβλίοις τισὶν ἐγγεγραμμένα , ἃ πάντα γράψαντος τοῦ Ἀλκίμου ἐδόκει ἀποκομίζειν ὁ Τελεσφόρος οἴκαδε . ἐνῆσαν δὲ καὶ Πορφυρίωνος τοῦ ἰατροῦ παραινέσεις ὡς πρὸς τὴν μητέρα αὑτῆς , μάλιστα μὲν καὶ λούσασθαι , εἰ δὲ μὴ , ἀλλὰ τραφῆναι . ταύτης τῆς κόρης Ἑρμείας ἐκεῖνος ἀδελφὸς ἦν , ὃς ἐν τῇ μεγάλῃ νόσῳ , ὅτε καὶ ἡ θεὸς ἐφάνη μοι , ἀπέθανε καὶ αὐτὸς σχεδὸν ὡς εἰπεῖν ἀντʼ ἐμοῦ . τῇ γὰρ αὐτῇ ἡμέρᾳ , ὡς ὕστερον ἐπυθόμην , ἐκεῖνός τε ἐτελεύτα κἀγὼ τοῦ πυρὸς ἀπηλλαττόμην καὶ πάνυ χρονισθέντος . ἄμφω δὲ ἤστην παῖδες ἐμῆς συντρόφου Καλλιτύχης . καὶ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον . πέντε δὲ ἡμέρας ὑπὸ τῷ ὄρει μείνας καὶ διαιτηθεὶς ὡς παρήγγειλεν , ἕκτῃ κινήσαντος ἐξῄειν ἐπὶ Περγάμου · καὶ ἦσαν μὲν ἐπίβδαι , ἣν Ῥωμαῖοι πρώτην ἄγουσι τοῦ ἔτους . χειμὼν δὲ οὕτω δή τι σφοδρὸς ὥστε μηδʼ οἴκοι μένοντι ῥᾳδίως ἔχειν ὑπενεγκεῖν . καὶ συνέβη τοῦτο δὴ θειότατον τῆς ὁδοῦ , τὸ γὰρ τοῦ Ὁμήρου σαφὲς ἦν ὅτι τις θεῶν ἡγεῖτο καὶ ὅστις γε ὁ θεὸς , ἐξόπισθεν μὲν γὰρ βορέου πνεῦμα ἐπέκειτο οἷον ψυχρότατον , νεφέλας ἐλαῦνον μελαίνας καὶ πυκνὰς , ἐκ δεξιᾶς δὲ ἅπαντα κατενίφετο , ὗε δὲ ἐν ἀριστερᾷ , καὶ
Lemmas: θαυμάζω ὅπως καί ἀπομνημονεύω . κεφάλαιος δέ εἰμί , ὡς ἐν αὐτός ὁ σῶμα ὁ Φιλουμένη καί ὁ ἐντός , ὥσπερ ἐν σπλάγχνον ἱερεῖον , ἐγγράφω πᾶς ὁ περί αὐτός πρᾶγμα . δοκέω δέ καί κοινός τις εἰμί πολύς , καί ἅμα πως ὁράω αὐτός , ὁ μέν ἄνω ὑγιής καί εὖ διάκειμαι , ἐν δέ ὁ τελευταῖος ὁ πάσχω εἰμί . καί δείκνυμι ὑπό ὁ ἐφίστημι ὅστις καί εἰμί . καί ἔρομαι γάρ δή αὐτός , πόθεν οὖν ὁ ὄκνος καί ὁ δυσεργία ; ὁ δέ δείκνυμι ἐκεῖνος ὁ τόπος . ὁ δέ οὖν χρησμός τοιοῦτος τις εἰμί . ἐγγράφω μέν ὁ ὄνομα ὁ ἐμός οὕτως , αελιυς Ἀριστείδης · καί σχεδόν ἐκ διάλειμμα ἄλλος καί ἄλλος ἐπίσημος ὁ ὄνομα · προσεγγράφω δέ Σωσιμένης καί ἕτερος τοιοῦτος σωτηρία ἐπαγγέλλω , καί ὅτι ὁ Φιλουμένη ψυχή ἀντί ψυχή καί σῶμα ἀντί σῶμα ἀντιδίδωμι , ὁ ἑαυτοῦ ἀντί ὁ ἐμός . καί ἄλλος εἰς τατός φέρω ἔνειμι , ἅπας ἐν βιβλίον τις ἐγγράφω , ὅς πᾶς γράφω ὁ Ἄλκιμος δοκέω ἀποκομίζω ὁ Τελεσφόρος οἴκαδε . ἔνειμι δέ καί Πορφυρίων ὁ ἰατρός παραίνεσις ὡς πρός ὁ μήτηρ ἑαυτοῦ , μάλα μέν καί λούω , εἰ δέ μή , ἀλλά τρέφω . οὗτος ὁ κόρη Ἑρμῆς ἐκεῖνος ἀδελφός εἰμί , ὅς ἐν ὁ μέγας νόσος , ὅτε καί ὁ θεός φαίνω ἐγώ , ἀποθνῄσκω καί αὐτός σχεδόν ὡς λέγω ἀντί ἐγώ . ὁ γάρ αὐτός ἡμέρα , ὡς ὕστερον πυνθάνομαι , ἐκεῖνος τε τελευτάω ἐγώ ὁ πῦρ ἀπαλλάσσω καί πάνυ χρονίζω . ἄμφω δέ εἰμί παῖς ἐμός σύντροφος Καλλιτύχη . καί οὗτος μέν εἰς τοσοῦτος . πέντε δέ ἡμέρα ὑπό ὁ ὄρος μένω καί διαιτέω ὡς παραγγέλλω , ἕκτος κινέω ἐξέρχομαι ἐπί Πέργαμον · καί εἰμί μέν ἐπίβδα , ὅς Ῥωμαῖος πρῶτος ἄγω ὁ ἔτος . χειμών δέ οὕτως δή τις σφοδρός ὥστε μηδέ οἴκοι μένω ῥᾴδιος ἔχω ὑποφέρω . καί συμβαίνω οὗτος δή θεῖος ὁ ὁδός , ὁ γάρ ὁ Ὅμηρος σαφής εἰμί ὅτι τις θεός ἡγέομαι καί ὅστις γε ὁ θεός , ἐξόπιθεν μέν γάρ βορέας πνεῦμα ἐπίκειμαι οἷος ψυχρός , νεφέλη ἐλαύνω μέλας καί πυκνός , ἐκ δεξιός δέ ἅπας κατανίφω , ὕω δέ ἐν ἀριστερός , καί