aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 338
τοῦ τύπου τούτου , πάντα μὲν οὐδʼ ἐγγὺς εἴρηται , ὅσα δὲ ἦν ἔναυλα καὶ ἀφʼ ὧν ἔξεστι περὶ τῶν ἄλλων τεκμαίρεσθαι . ἐπάνειμι δʼ οὗ μικρῷ πρόσθεν ἔφην στήσας καταλείψειν τὸν λόγον , ὡς καὶ τὰ ἄλλα σημαίνων καὶ πράττων καὶ προσεστὼς πανταχῆ φανερὸς ἦν . ὁ Σεβῆρος ὁ τῆς Ἀσίας ἡγεμὼν ἦρξεν , οἶμαι , ἐνιαυτῷ πρότερον τοῦ ἡμετέρου ἑταίρου . ἦν δὲ ἀνὴρ ὑψηλὸς τοὺς τρόπους , καὶ ὅ τι γνοίη καὶ προέλοιτο οὐκ ἂν ὑφεῖτο οὐδενί . διατρίβοντος δέ μου περὶ τὸν Αἴσηπον τότε καὶ αὖ περὶ τὸ ἱερὸν τοῦ Διὸς ἐποίησε τοιόνδε . ἐπέμπετο τοῖς ἡγεμόσι κατʼ ἐκείνους τοὺς χρόνους ἀφʼ ἑκάστης πόλεως ἑκάστου ἔτους ὀνόματα δέκα ἀνδρῶν τῶν πρώτων . ταῦτα ἔδει σκεψάμενον τὸν ἡγεμόνα ἕνα ὃν προκρίνειεν ἐξ ἁπάντων καθιστάναι φύλακα τῆς εἰρήνης . ἐκ δὴ πολίσματος τῆς Μυσίας , οὗ τοὔνομα οὐδὲν δέομαι λέγειν , ἀφικνεῖται παρʼ αὐτὸν τὰ προχειρισθέντα ὀνόματα . ὁ δʼ οὐδέν πω τῶν ἐμῶν σαφῶς εἰδὼς ἀλλʼ ἢ τοσοῦτον ἀκηκοὼς , ὅτι κτήματα εἴη μοι περὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ τὴν ἄλλην μοι δοκεῖν τάξιν ὅτι οὐ τῶν ἀφανῶν , παριδὼν καὶ ἀτιμάσας ἅπαντα τὰ πεμφθέντα ὀνόματα προὔκρινεν ἄρχειν ἐμὲ , οὐκ ἐνθυμηθεὶς οὔθʼ ὅτι τῆς Σμύρνης προσήκει πολλοῖς πρότερον χρόνοις , πρὶν ἐκείνοις γενέσθαι πόλεως ἐλπίδας , οὔθʼ ὅτι πᾶν ἀλλοῖον τὸ ἡμέτερον . καὶ πέμπει δὴ τοῖς ἄρχουσιν ἐπιστολὴν , οὐκ αὐτοῖς ἐπιστείλας , ἀλλʼ ἐμοί . οἱ δʼ ἐλθόντες ἀπεδίδοσαν . τὰ δὲ γράμματα ἐκέλευε προστῆναι τῆς εἰρήνης . ἦν οὖν ἀπορία πολλή . οὔτε γὰρ ἔκκλητον ἦν ποιῆσαι τὴν δίκην , οὐδενὸς ὄντος ἀντιδίκου ἐν μέσῳ , ἀλλʼ αὐτὸς ἦν ὅ τε δοὺς τοὔνομα καὶ ὁ ἐπικυρῶν , οὔθʼ εὑρεῖν ὅτῳ τις μάχοιτο ἢ πρὸς ὅντινα καὶ ὅπως τὸ πρᾶγμα καταστήσαιτο , ἀλλʼ ἢ τοσοῦτον συνέδοξε κοινῇ βουλευομένοις ἡμῖν τε καὶ τοῖς ἄρχουσι , ποιήσασθαι τὴν ἔκκλητον , ὡς δὴ πρὸς αὐτοὺς τοὺς ἄρχοντας τοὺς ἀποδιδόντας τὰ γράμματα . ἑσπέρα τε ἐπέρχεται καὶ ἠρώτων τὸν θεὸν τί τε εἴη ταῦτα καὶ τί χρὴ ποιεῖν . καί μοι γίγνεται τὸ ἔπος τὸ ἐκ Δελφῶν
Lemmas: ὁ τύπος οὗτος , πᾶς μέν οὐδέ ἐγγύς λέγω , ὅσος δέ εἰμί ἔναυλος καί ἀπό ὅς ἔξεστι περί ὁ ἄλλος τεκμαίρομαι . ἐπανέρχομαι δέ ὅς μικρός πρόσθεν φημί ἵστημι καταλείπω ὁ λόγος , ὡς καί ὁ ἄλλος σημαίνω καί πράσσω καί προσίστημι πανταχῇ φανερός εἰμί . ὁ Σεβῆρος ὁ ὁ Ἀσία ἡγεμών ἄρχω , οἴομαι , ἐνιαυτός πρότερος ὁ ἡμέτερος ἑταῖρος . εἰμί δέ ἀνήρ ὑψηλός ὁ τρόπος , καί ὅς τις γιγνώσκω καί προαιρέω οὐ ἄν ὑφίημι οὐδείς . διατρίβω δέ ἐγώ περί ὁ Αἴσηπος τότε καί αὖ περί ὁ ἱερός ὁ Ζεύς ποιέω τοιόσδε . πέμπω ὁ ἡγεμών κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος ἀπό ἕκαστος πόλις ἕκαστος ἔτος ὄνομα δέκα ἀνήρ ὁ πρῶτος . οὗτος δέω σκοπέω ὁ ἡγεμών εἷς ὅς προκρίνω ἐκ ἅπας καθίστημι φύλαξ ὁ εἰρήνη . ἐκ δή πόλισμα ὁ Μυσία , ὅς ὄνομα οὐδείς δέω λέγω , ἀφικνέομαι παρά αὐτός ὁ προχειρίζω ὄνομα . ὁ δέ οὐδείς πω ὁ ἐμός σαφής οἶδα ἀλλά ἤ τοσοῦτος ἀκούω , ὅτι κτῆμα εἰμί ἐγώ περί ὁ τόπος οὗτος καί ὁ ἄλλος ἐγώ δοκέω τάξις ὅτι οὐ ὁ ἀφανής , παροράω καί ἀτιμάζω ἅπας ὁ πέμπω ὄνομα προκρίνω ἄρχω ἐγώ , οὐ ἐνθυμέομαι οὔτε ὅτι ὁ Σμύρνα προσήκω πολύς πρότερος χρόνος , πρίν ἐκεῖνος γίγνομαι πόλις ἐλπίς , οὔτε ὅτι πᾶς ἀλλοῖος ὁ ἡμέτερος . καί πέμπω δή ὁ ἄρχων ἐπιστολή , οὐ αὐτός ἐπιστέλλω , ἀλλά ἐγώ . ὁ δέ ἔρχομαι ἀποδίδωμι . ὁ δέ γράμμα κελεύω προΐστημι ὁ εἰρήνη . εἰμί οὖν ἀπορία πολύς . οὔτε γάρ ἔκκλητος εἰμί ποιέω ὁ δίκη , οὐδείς εἰμί ἀντίδικος ἐν μέσος , ἀλλά αὐτός εἰμί ὁ τε δίδωμι ὄνομα καί ὁ ἐπικυρόω , οὔτε εὑρίσκω ὅστις τις μάχομαι ἤ πρός ὅστις καί ὅπως ὁ πρᾶγμα καθίστημι , ἀλλά ἤ τοσοῦτος συνδοκέω κοινῇ βουλεύω ἐγώ τε καί ὁ ἄρχω , ποιέω ὁ ἔκκλητος , ὡς δή πρός αὐτός ὁ ἄρχων ὁ ἀποδίδωμι ὁ γράμμα . ἑσπέρα τε ἐπέρχομαι καί ἐρωτάω ὁ θεός τίς τε εἰμί οὗτος καί τίς χρή ποιέω . καί ἐγώ γίγνομαι ὁ ἔπος ὁ ἐκ Δελφοί