aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 323
φήμης καὶ τύχης . καὶ χρόνοις δὴ ὕστερον ἡ λοιμώδης ἐκείνη συνέβη νόσος , ἧς ὅ τε σωτὴρ καὶ ἡ δέσποινα Ἀθηνᾶ περιφανῶς ἐρρύσαντό με . καὶ ἓξ μῆνας μέν τινας θαυμαστῶς ὡς τὸ μετὰ τοῦτο διήγαγον · ἔπειτα ἡ ξηρότης πολλὴ ξυνέβη καὶ ἕτερα ἠνώχλησεν · ἃ πάντα ὁ θεὸς καθίστη τε καὶ σὺν αὐτῷ γε εἰρῆσθαι καθίστησι ταῖς ἐφημέροις διαίταις καὶ προρρήσεσι . τότε δʼ οὖν ὡς ἐπανῆλθον ἀπὸ τοῦ Αἰσήπου , εὐθὺς μὲν προσιόντος ἐγίγνοντο φῆμαι καὶ παιδίων καὶ ἄλλων ἀγαθαὶ καὶ παίζοντα ἐν αὐτοῖς ἐβόα , καλῶς κυρίῳ . καὶ ἡ τροφὸς εὐθὺς ἀνειστήκει καὶ ἀπήντα καὶ ἔρρωτο καὶ ἦν ἅπερ εἰκὸς ἐν τοῖς τοιούτοις . ἔπειτα κελεύει ὁ θεὸς ὡς δεῖ ἀντὶ τοῦ κατορυχθῆναι ἐπαμήσασθαι τῆς λευκῆς γῆς , τὸν ἐν παλαίστρᾳ δὴ τρόπον , βεβαιότητος οὕνεκα καὶ ὡς εἴη τρόπον τινὰ καὶ τοῦτο ἐκπεπληρωμένον · ἔτι δὲ λούσασθαι ψυχρῷ , τὸ δʼ ἦν ἄρα χιόνι λούσασθαι · οὕτω πάντα κατεῖχεν ἡ χιὼν , καὶ ἔδαφος καὶ δένδρα καὶ κρήνας . καὶ δῆλον δὴ ὅτι καὶ ταῦτα ὑπηκούομεν ἀσμένως . τοιαῦτα μὲν κατὰ τὴν πορείαν τὴν ἐπʼ Αἴσηπον καὶ τὴν ἐκεῖθεν αὖθις ἀναστροφήν . ἦν δὲ ἡγεμὼν τῆς Ἀσίας τότε ἀνὴρ καὶ μάλα τῶν γνωρίμων Σεβῆρος τῶν ἀπὸ τῆς ἄνωθεν Φρυγίας · περὶ ὃν θαυμαστὰ ἐπράχθη τῷ θεῷ , διαφέροντα ἐμοί · περὶ ὧν ἴσως ἐφεξῆς ἂν εἴη λέγειν . τὸ μὲν οὖν πρῶτον , ὥσπερ ἔφην , οὕτω παρέστη μοι διελθεῖν εὐθὺς τοὺς περὶ τοῦτο εὐεργεσίας . ἔπειτʼ ἔδοξεν ἀνελθεῖν ἐπὶ τοὺς ἄνω χρόνους καὶ τὰς ἄλλας προδιηγήσασθαι παρὰ τοῦ θεοῦ τιμὰς εἰς τὸ δυνατόν · πρῶτον μὲν τὰς εἰς τοὺς λόγους γενομένας καὶ ὅσαι τοιαῦται , ἔπειτα τὰς ἐπὶ τῶν πράξεων τῶν κατὰ τὰς ἡγεμονίας . ἔπειθʼ ὅταν συμβαίνῃ κἀκ τῶν χρόνων , ὅρος τις κείσεται τοῦ προτέρου λόγου , πρὸς ὃν τὰ λοιπὰ συνάπτειν δεήσει . ἐνιαυτὸν μὲν γὰρ μάλιστα τὸν πρῶτον τῆς ἀσθενείας ἐξέλιπον τὴν περὶ τοὺς λόγους διατριβὴν , οἷα ἐν τοσούτοις τε καὶ τοιούτοις πράγμασι τοῦ σώματος , καὶ ἅμα ἀπηλγήκειν . καθημένῳ δέ μοι ἤδη ἐν Περγάμῳ κατὰ τὴν κλῆσίν τε καὶ ἱκετείαν γίγνεται παρὰ τοῦ θεοῦ πρόσταγμα
Lemmas: φήμη καί τύχη . καί χρόνος δή ὕστερον ὁ λοιμώδης ἐκεῖνος συμβαίνω νόσος , ὅς ὁ τε σωτήρ καί ὁ δέσποινα Ἀθήνη περιφανής ἐρύω ἐγώ . καί ἕξ μείς μέν τις θαυμαστός ὡς ὁ μετά οὗτος διάγω · ἔπειτα ὁ ξηρότης πολύς συμβαίνω καί ἕτερος ἀνοχλέω · ὅς πᾶς ὁ θεός καθίστημι τε καί σύν αὐτός γε λέγω καθίστημι ὁ ἐφήμερος δίαιτα καί πρόρρησις . τότε δέ οὖν ὡς ἐπανέρχομαι ἀπό ὁ Αἴσηπος , εὐθύς μέν προσέρχομαι γίγνομαι φήμη καί παιδίον καί ἄλλος ἀγαθός καί παίζω ἐν αὐτός βοάω , καλός κύριος . καί ὁ τροφός εὐθύς ἀνίστημι καί ἀπαντάω καί ῥώννυμι καί εἰμί ὅς ἔοικα ἐν ὁ τοιοῦτος . ἔπειτα κελεύω ὁ θεός ὡς δέω ἀντί ὁ κατορύσσω ἐπαμάομαι ὁ λευκός γῆ , ὁ ἐν παλαίστρα δή τρόπος , βεβαιότης οὕνεκα καί ὡς εἰμί τρόπος τις καί οὗτος ἐκπληρόω · ἔτι δέ λούω ψυχρός , ὁ δέ εἰμί ἄρα χιών λούω · οὕτως πᾶς κατέχω ὁ χιών , καί ἔδαφος καί δένδρον καί κρήνη . καί δῆλος δή ὅτι καί οὗτος ὑπακούω ἄσμενος . τοιοῦτος μέν κατά ὁ πορεία ὁ ἐπί Αἴσηπος καί ὁ ἐκεῖθεν αὖθις ἀναστροφή . εἰμί δέ ἡγεμών ὁ Ἀσία τότε ἀνήρ καί μάλα ὁ γνώριμος Σεβῆρος ὁ ἀπό ὁ ἄνωθεν Φρυγία · περί ὅς θαυμαστός πράσσω ὁ θεός , διαφέρω ἐγώ · περί ὅς ἴσως ἐφεξῆς ἄν εἰμί λέγω . ὁ μέν οὖν πρῶτος , ὥσπερ φημί , οὕτως παρίστημι ἐγώ διέρχομαι εὐθύς ὁ περί οὗτος εὐεργεσία . ἔπειτα δοκέω ἀνέρχομαι ἐπί ὁ ἄνω χρόνος καί ὁ ἄλλος προδιηγέομαι παρά ὁ θεός τιμή εἰς ὁ δυνατός · πρῶτος μέν ὁ εἰς ὁ λόγος γίγνομαι καί ὅσος τοιοῦτος , ἔπειτα ὁ ἐπί ὁ πρᾶξις ὁ κατά ὁ ἡγεμονία . ἔπειτα ὅταν συμβαίνω ἐκ ὁ χρόνος , ὅρος τις κεῖμαι ὁ πρότερος λόγος , πρός ὅς ὁ λοιπός συνάπτω δέω . ἐνιαυτός μέν γάρ μάλα ὁ πρῶτος ὁ ἀσθένεια ἐκλείπω ὁ περί ὁ λόγος διατριβή , οἷος ἐν τοσοῦτος τε καί τοιοῦτος πρᾶγμα ὁ σῶμα , καί ἅμα ἀπαλγέω . κάθημαι δέ ἐγώ ἤδη ἐν Πέργαμος κατά ὁ κλῆσις τε καί ἱκετεία γίγνομαι παρά ὁ θεός πρόσταγμα