aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 336
ἄλλους δὲ ἐν ἄλλῳ σχήματι καὶ τύπῳ μάλα σεμνῶς τε καὶ οἰκείως ἐφʼ ὧν ἑκάστους συνέβη χρόνων εἴδομεν . ὑπῆρξε δὲ καὶ τόδε εἰς εὐθυμίαν . ἐπιδεικνυμένου γάρ μου λόγους τινὰς ὡς τὸ ὄναρ καὶ σφόδρα εὐδοκιμοῦντος , εἰπόντος τινὸς τῶν ἀκροωμένων κατὰ εὐφημίαν ὅτι ὡς ὁ δεῖνα , ὃν δὴ μάλιστα ἐθαύμαζε τῶν παλαιῶν , παρόντα ἐδόκουν τὸν διδάσκαλον εἰπεῖν ὑποδυσχεράναντα , οὐ προσθήσεις τὸν καὶ τόν ; καὶ ἄλλους ἔμελλεν ἐρεῖν ἑξῆς , ὡς ἕνα γε οὐδένα ἀντεξετάσαι δέον . καὶ ταῦτʼ ἐγνώκειν εἰπὼν καταλῦσαι τὸν περὶ τούτων λόγον , καὶ ὑπῆλθέ με θαυμαστὸν ἕτερον χάριτος , εἰ δή τι καὶ ἄλλο , οὐκ ὀλίγης ἄξιον τῷ θεῷ . ἀφικομένου γὰρ Κοδράτου τοῦ ῥήτορος ἐπὶ τὴν τῆς Ἀσίας ἀρχὴν ᾠήθην καιρὸν ἔχειν μοι τὴν πρὸς αὐτὸν πρόσρησιν , ἄλλως τε καὶ πραγμάτων ὄντων μοι τινῶν ἐκ τῶν ἄνωθεν χρόνων , περὶ ὧν αὐτίκα εἰρήσεται . καὶ γράφω δὴ πρὸς αὐτὸν , ὅστις τε εἴην δηλῶν καὶ πᾶσαν τὴν ἐμαυτοῦ διατριβήν . ᾗ δὲ ἡμέρᾳ δέξεσθαι τὰ γράμματα ἔμελλε — τουτὶ γὰρ ὕστερον ἔγνωμεν ἐκ τῶν ἀπαγγελθέντων , ἦν δὲ καὶ εὐθὺς ἐκ λογισμοῦ τῶν ἡμερῶν τεκμαίρεσθαι — ταύτῃ μοι ἐδόκει ὁ ἱερεὺς ὁ τοῦ Ἀσκληπιοῦ οὗτος ὁ ἔτι νῦν ὢν καὶ ὁ τούτου πάππος , ἐφʼ οὗ τὰ πολλὰ καὶ μεγάλα ὡς ἐπυνθανόμεθα ἐχειρούργησεν ὁ θεὸς καὶ ἔστι δὴ ἐνδοξότατος τῶν μέχρι τούτου , οὗτοί μοι ἐδόκουν παρελθεῖν εἰς τὴν τοῦ Κοδράτου καταγωγὴν καὶ συνεῖναι μάλα ἐγγύθεν , ὁ μὲν οὑτωσὶ παρακαθήμενος , ὁ δὲ ἐπʼ αὐτῆς καθεζόμενος ἄνω τῆς κλίνης ὁ πρεσβύτερος . συνίστασαν οὖν με τῷ Κοδράτῳ πάνυ σπουδῇ , ἄλλους τε λόγους φιλανθρώπους λέγοντες καὶ ὡς ἐπὶ τοῖς λόγοις ὁ πρεσβύτερος γίγνεται τοῖς ἐμοῖς δὴ καὶ οὓς ἔδει καὶ αὐτοὺς πρὸς τὸν Κοδρᾶτον ἐπαινεθῆναι . περὶ δὲ λόγων ἔφη ἐνσημηνάμενός τέ πως τῇ φωνῇ καὶ διαλιπὼν ἐξεπίτηδες ὡς μάλιστα ἔμελλεν ἐκεῖνον προσάξειν τῷ μέλλοντι λεχθήσεσθαι · ἔτι δʼ αὐτοῦ μέλλοντος ἐρεῖν τὴν ὑπερβολὴν , ὑπολαβὼν ὁ Κοδρᾶτος , ἀλλʼ ἦ τὸ τῆς παροιμίας , ἔφη , ἐρεῖς ,
Lemmas: ἄλλος δέ ἐν ἄλλος σχῆμα καί τύπος μάλα σεμνός τε καί οἰκεῖος ἐπί ὅς ἕκαστος συμβαίνω χρόνος ὁράω . ὑπάρχω δέ καί ὅδε εἰς εὐθυμία . ἐπιδείκνυμι γάρ ἐγώ λόγος τις ὡς ὁ ὄναρ καί σφόδρα εὐδοκιμέω , λέγω τις ὁ ἀκροάομαι κατά εὐφημία ὅτι ὡς ὁ δεῖνα , ὅς δή μάλα θαυμάζω ὁ παλαιός , πάρειμι δοκέω ὁ διδάσκαλος λέγω ὑποδυσχεραίνω , οὐ προστίθημι ὁ καί ὁ ; καί ἄλλος μέλλω λέγω ἑξῆς , ὡς εἷς γε οὐδείς ἀντεξετάζω δέω . καί οὗτος γιγνώσκω λέγω καταλύω ὁ περί οὗτος λόγος , καί ὑπέρχομαι ἐγώ θαυμαστός ἕτερος χάρις , εἰ δή τις καί ἄλλος , οὐ ὀλίγος ἄξιος ὁ θεός . ἀφικνέομαι γάρ Κοδράτος ὁ ῥήτωρ ἐπί ὁ ὁ Ἀσία ἀρχή οἴομαι καιρός ἔχω ἐγώ ὁ πρός αὐτός πρόσρησις , ἄλλος τε καί πρᾶγμα εἰμί ἐγώ τις ἐκ ὁ ἄνωθεν χρόνος , περί ὅς αὐτίκα λέγω . καί γράφω δή πρός αὐτός , ὅστις τε εἰμί δηλόω καί πᾶς ὁ ἐμαυτοῦ διατριβή . ὅς δέ ἡμέρα δείκνυμι ὁ γράμμα μέλλω — οὗτος γάρ ὕστερον γιγνώσκω ἐκ ὁ ἀπαγγέλλω , εἰμί δέ καί εὐθύς ἐκ λογισμός ὁ ἡμέρα τεκμαίρομαι — οὗτος ἐγώ δοκέω ὁ ἱερεύς ὁ ὁ Ἀσκληπιός οὗτος ὁ ἔτι νῦν εἰμί καί ὁ οὗτος πάππος , ἐπί ὅς ὁ πολύς καί μέγας ὡς πυνθάνομαι χειρουργέω ὁ θεός καί εἰμί δή ἔνδοξος ὁ μέχρι οὗτος , οὗτος ἐγώ δοκέω παρέρχομαι εἰς ὁ ὁ Κοδράτος καταγωγή καί σύνειμι μάλα ἐγγύθεν , ὁ μέν οὕτως παρακάθημαι , ὁ δέ ἐπί αὐτός καθέζομαι ἄνω ὁ κλίνη ὁ πρέσβυς . συνίστημι οὖν ἐγώ ὁ Κόδρατος πάνυ σπουδή , ἄλλος τε λόγος φιλάνθρωπος λέγω καί ὡς ἐπί ὁ λόγος ὁ πρέσβυς γίγνομαι ὁ ἐμός δή καί ὅς δέω καί αὐτός πρός ὁ Κοδρᾶτος ἐπαινέω . περί δέ λόγος φημί ἐνσημαίνομαι τε πως ὁ φωνή καί διαλείπω ἐξεπίτηδες ὡς μάλα μέλλω ἐκεῖνος προσάγω ὁ μέλλω λέγω · ἔτι δέ αὐτός μέλλω λέγω ὁ ὑπερβολή , ὑπολαμβάνω ὁ Κοδρᾶτος , ἀλλά ἦ ὁ ὁ παροιμία , φημί , λέγω ,