aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 343
τε εὐθὺς ἐκπέμπει μοι ῥᾳστώνης ἕνεκα τῆς προσόδου · τουτὶ γὰρ πρόσθεν ᾐτηκὼς ἔτυχον αὐτόν · καὶ ἐπειδὴ παρῆλθον , ἅπασαν αἰδῶ καὶ παρʼ αὐτοῦ καὶ παρὰ τῶν συνέδρων , ὡσαύτως δὲ ῥητόρων τῶν προσεστηκότων καὶ τῶν ἄλλων ὁπόσοι παρῆσαν , καὶ σχῆμα ἐπιδείξεως μᾶλλον ἦν ἢ δίκης · ἥ τε γὰρ εὔνοια θαυμαστὴ καὶ τὸ πρὸς τοὺς λόγους ὡρμηκὸς ἐπεσήμαινον τότε καὶ χειρὶ καὶ φωνῇ , καὶ πάντʼ ἦν ὥσπερ ἐπὶ σχολῆς ἀκροωμένων . πέντε δὲ μέτρων ἐκπερανθέντων καὶ παρρησίᾳ μου χρησαμένου πλείονι καὶ παραδηλώσαντος ὁποῖός τις ἂν εἴην παρὰ τῷ βασιλεῖ , τούτους ποιούμενος τοὺς λόγους , τελευτῶν ὁ Σεβῆρος ἑνὸς τῶν ἀπὸ τῆς πόλεως συνδίκων μικρὰ καὶ μετʼ εὐφημίας ἀπαντήσαντος ἡμῖν , ἅμα καὶ τὴν βουλὴν τιμῶν κἀμοὶ ταυτὸν ἔσεσθαι νομίζων , καὶ ταύτην ἀρίστην εἶναι γνῶσιν , πέμπει με αὖθις εἰς τὴν βουλὴν μετὰ γραμμάτων ἐντίμων . καὶ συνέβη δή μοι οὐ μόνον τὴν ἀτέλειαν βεβαιώσασθαι , ἀλλὰ καὶ μετὰ τιμῆς τοσαύτης καὶ σχήματος , ὥστε μηδενὶ τῶν ἄλλων δοκεῖν περὶ ταῦτα κοινωνεῖν . τῆς δʼ ἑτέρας ἀρχῆς , ἐφʼ ἣν αὐτὸς ἦγέ με , οὐδʼ ἐμνήσθη πρὸς ἐμὲ , οὐδʼ οὖν ἡμεῖς πρὸς ἐκεῖνον · ἀλλʼ ἐπέστειλεν ἐφʼ αὑτοῦ τοῖς ἄρχουσι , κελεύων ἕτερον ἀντʼ ἐμοῦ καταστῆσαι . εἰς τοῦτο ἐτελεύτησεν ἡ πρόρρησις τοῦ θεοῦ . καί μοι λογιζομένῳ τὰ ἀνηλωμένα μισθόν τʼ ἀγοραίοις καὶ οἰκέταις ἐφόδια , εἴ τινάς ποι τούτων ἕνεκα ἀπέστειλα , αἱ πεντακόσιαι μάλιστά πως συνέβαινον δραχμαί . οἷον δʼ αὖ καὶ τὸ πρόσθεν τούτων ἐνιαυτῷ σχεδὸν γενόμενον ἐπὶ Πολλίωνος ἄρχοντος τῆς Ἀσίας . ἄρτι μὲν εἰς τὸ βουλευτήριον παρεληλύθειν ἐκ τῆς πολλῆς ἡσυχίας , ὥσπερ ἔφην , τοῦ θεοῦ προαγαγόντος κατὰ τοὺς λόγους · ἅπαντες δʼ ἦσαν ἐπʼ ἐλπίδων ὡς καὶ δὴ συνεσοίμην τοῖς νέοις · ἀπωλώλεσαν δὲ οἱ δείλαιοι σοφισταὶ τῷ δέει , οὐχ ἅπαντες , ἀλλʼ οἷς ἀνιᾶσθαι ἐπιμελὲς ἦν , ᾑρέθην ἐκλογεύς . ἧκε τὸ πρᾶγμα ἐπὶ τὸν πρεσβευτὴν , κυροῖ τὴν χειροτονίαν ἐν Φιλαδελφίᾳ δικαστηρίοις ἀπόντος ἐμοῦ . μετὰ ταῦτα ἀνεγιγνώσκετο ἐν τῇ βουλῇ ἡ γνῶσις ἡ τοῦ πρεσβευτοῦ . καὶ παρʼ ἡμῶν ἔφεσις μὲν εἰς Ῥώμην ἐδίδοτο ,
Lemmas: τε εὐθύς ἐκπέμπω ἐγώ ῥᾳστώνη ἕνεκα ὁ πρόσοδος · οὗτος γάρ πρόσθεν αἰτέω τυγχάνω αὐτός · καί ἐπειδή παρέρχομαι , ἅπας αἰδώς καί παρά αὐτός καί παρά ὁ σύνεδρος , ὡσαύτως δέ ῥήτωρ ὁ προσίστημι καί ὁ ἄλλος ὁπόσος πάρειμι , καί σχῆμα ἐπίδειξις μάλα εἰμί ἤ δίκη · ὁ τε γάρ εὔνοια θαυμαστός καί ὁ πρός ὁ λόγος ὁρμάω ἐπισημαίνω τότε καί χείρ καί φωνή , καί πᾶς εἰμί ὥσπερ ἐπί σχολή ἀκροάομαι . πέντε δέ μέτρον ἐκπεραίνω καί παρρησία ἐγώ χράω πολύς καί παραδηλόω ὁποῖος τις ἄν εἰμί παρά ὁ βασιλεύς , οὗτος ποιέω ὁ λόγος , τελευτάω ὁ Σεβῆρος εἷς ὁ ἀπό ὁ πόλις σύνδικος μικρός καί μετά εὐφημία ἀπαντάω ἐγώ , ἅμα καί ὁ βουλή τιμάω ἐγώ τατός εἰμί νομίζω , καί οὗτος ἀγαθός εἰμί γνῶσις , πέμπω ἐγώ αὖθις εἰς ὁ βουλή μετά γράμμα ἔντιμος . καί συμβαίνω δή ἐγώ οὐ μόνος ὁ ἀτέλεια βεβαιόω , ἀλλά καί μετά τιμή τοσοῦτος καί σχῆμα , ὥστε μηδείς ὁ ἄλλος δοκέω περί οὗτος κοινωνέω . ὁ δέ ἕτερος ἀρχή , ἐπί ὅς αὐτός ἄγω ἐγώ , οὐδέ μιμνῄσκω πρός ἐγώ , οὐδέ οὖν ἐγώ πρός ἐκεῖνος · ἀλλά ἐπιστέλλω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ἄρχων , κελεύω ἕτερος ἀντί ἐγώ καθίστημι . εἰς οὗτος τελευτάω ὁ πρόρρησις ὁ θεός . καί ἐγώ λογίζομαι ὁ ἀναλίσκω μισθός τε ἀγοραῖος καί οἰκέτης ἐφόδια , εἰ τις ποι οὗτος ἕνεκα ἀποστέλλω , ὁ πεντακόσιοι μάλα πως συμβαίνω δραχμή . οἷος δέ αὖ καί ὁ πρόσθεν οὗτος ἐνιαυτός σχεδόν γίγνομαι ἐπί Πολλίων ἄρχω ὁ Ἀσία . ἄρτι μέν εἰς ὁ βουλευτήριον παρέρχομαι ἐκ ὁ πολύς ἡσυχία , ὥσπερ φημί , ὁ θεός προάγω κατά ὁ λόγος · ἅπας δέ εἰμί ἐπί ἐλπίς ὡς καί δή συνεισίημι ὁ νέος · ἀπόλλυμι δέ ὁ δείλαιος σοφιστής ὁ δέος , οὐ ἅπας , ἀλλά ὅς ἀνιάω ἐπιμελής εἰμί , αἱρέω ἐκλογεύς . ἵημι ὁ πρᾶγμα ἐπί ὁ πρεσβευτής , κυρέω ὁ χειροτονία ἐν Φιλαδελφία δικαστήριον ἄπειμι ἐγώ . μετά οὗτος ἀναγιγνώσκω ἐν ὁ βουλή ὁ γνῶσις ὁ ὁ πρεσβευτής . καί παρά ἐγώ ἔφεσις μέν εἰς Ῥώμη δίδωμι ,