aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 333
εὑρεῖν ἐκ δεξιᾶς τοῦ νεὼ μνῆμα κοινὸν ἐμοῦ τε καὶ Ἀλεξάνδρου τοῦ Φιλίππου , διαφράγματι μέσῳ διειργόμενον · καὶ τὸν μὲν ἐν τῷ ἑτέρῳ κεῖσθαι , ἐν τῷ ἑτέρῳ δὲ αὐτὸς κείσεσθαι . ἐπιστὰς δὲ καὶ προκύψας ἀπολαύειν εὐωδίας θαυμαστῆς θυωμάτων , καὶ τούτων τὰ μὲν τῆς ἐκείνου θήκης εἶναι , τὰ δὲ ἐμοὶ προσαποκεῖσθαι . χαίρειν τε οὖν καὶ συμβάλλεσθαι ὡς ἄρα ἀμφότεροι τὸ ἄκρον λάχοιμεν , ὁ μὲν τῆς ἐν τοῖς ὅπλοις δυνάμεως , ἐγὼ δὲ τῆς ἐπὶ τοῖς λόγοις . καὶ προσέτι γε κἀκεῖνο εἰσελθεῖν με , ὅτι οὗτός τε ἐν Πέλλῃ γένοιτο , πρᾶγμα τοσοῦτον , ἐπʼ ἐμοί τε οἱ τῇδε φιλοτιμήσοιντο . τοιαῦτα καὶ ἀκοῦσαι καὶ ἰδεῖν ἔδοξα καὶ πρὸς ἐμαυτὸν εἰπεῖν τε καὶ συλλογίσασθαι , τὰ μὲν ὡς παρὰ τῷ Διὶ , τὰ δʼ ὡς ἐν Ἀσκληπιοῦ πρὸ τῆς οἰκίας . τὰ δʼ ἐντεῦθεν ἤδη , εἰ μὲν θέμις , εἰρήσθω καὶ γεγράφθω , εἰ δὲ μὴ , τοσοῦτον σοὶ μελήσειε , δέσποτα Ἀσκληπιὲ , ἐπὶ νοῦν ἀγαγεῖν μοι διαγράψαι παντὸς δυσκόλου χωρίς . πρῶτον μὲν ὤφθη τὸ ἕδος τρεῖς κεφαλὰς ἔχον καὶ πυρὶ λαμπόμενον κύκλῳ , πλὴν τῶν κεφαλῶν · ἔπειθʼ οἱ θεραπευταὶ προσειστήκειμεν , ὥσπερ ὅταν ὁ παιὰν ᾁδηται · σχεδὸν δὲ ἐν πρώτοις ἐγώ . κἀν τούτῳ νεύει ἔξοδον ὁ θεὸς , ἔχων ἤδη τὸ ἑαυτοῦ σχῆμα ἐν ᾧπερ ἕστηκεν . οἵ τε δὴ οὖν ἄλλοι πάντες ἐξῄεσαν κἀγὼ μετεστρεφόμην ὡς ἐξιὼν , καὶ ὁ θεός μοι τῇ χειρὶ προδείκνυσι μένειν . κἀγὼ περιχαρὴς τῇ τιμῇ γενόμενος καὶ ὅσον τῶν ἄλλων προὐκρίθην ἐξεβόησα , εἷς , λέγων δὴ τὸν θεόν . καὶ ὃς ἔφη , σὺ εἶ . τοῦτο τὸ ῥῆμα ἐμοὶ , δέσποτʼ Ἀσκληπιὲ , παντὸς ἀνθρωπίνου βίου κρεῖττον , τούτου πᾶσα ἐλάττων νόσος , τούτου πᾶσα ἐλάττων χάρις , τοῦτʼ ἐμὲ καὶ δύνασθαι καὶ βούλεσθαι ζῆν ἐποίησε . καὶ ταῦτα μὲν ἡμῖν εἰρηκόσι μηδὲν ἔλαττον εἴη τῆς πρόσθεν τιμῆς παρὰ τοῦ θεοῦ . λόγον δέ ποτε ἤκουσα τοιόνδε φέροντα εἰς λόγους καὶ ὁμιλίαν θείαν . ἔφη χρῆναι κινηθῆναι τὸν νοῦν ἀπὸ τοῦ καθεστηκότος , κινηθέντα δὲ συγγενέσθαι θεῷ , συγγενόμενον δὲ ὑπερέχειν ἤδη τῆς ἀνθρωπίνης ἕξεως · καὶ οὐδέτερόν γε εἶναι θαυμαστὸν , οὔτε ὑπερέχειν θεῷ συγγενόμενον οὔθʼ ὑπερσχόντα συνεῖναι θεῷ . καὶ μὴν τοὔνομά
Lemmas: εὑρίσκω ἐκ δεξιός ὁ ναός μνῆμα κοινός ἐγώ τε καί Ἀλέξανδρος ὁ Φίλιππος , διάφραγμα μέσος διείργω · καί ὁ μέν ἐν ὁ ἕτερος κεῖμαι , ἐν ὁ ἕτερος δέ αὐτός κεῖμαι . ἐφίστημι δέ καί προκύπτω ἀπολαύω εὐωδία θαυμαστός θύωμα , καί οὗτος ὁ μέν ὁ ἐκεῖνος θήκη εἰμί , ὁ δέ ἐγώ προσαπόκειμαι . χαίρω τε οὖν καί συμβάλλω ὡς ἄρα ἀμφότερος ὁ ἄκρος λαγχάνω , ὁ μέν ὁ ἐν ὁ ὅπλον δύναμις , ἐγώ δέ ὁ ἐπί ὁ λόγος . καί προσέτι γε ἐκεῖνος εἰσέρχομαι ἐγώ , ὅτι οὗτος τε ἐν Πέλλα γίγνομαι , πρᾶγμα τοσοῦτος , ἐπί ἐγώ τε ὁ τῇδε φιλοτιμέομαι . τοιοῦτος καί ἀκούω καί ὁράω δοκέω καί πρός ἐμαυτοῦ λέγω τε καί συλλογίζομαι , ὁ μέν ὡς παρά ὁ Ζεύς , ὁ δέ ὡς ἐν Ἀσκληπιός πρό ὁ οἰκία . ὁ δέ ἐντεῦθεν ἤδη , εἰ μέν θέμις , λέγω καί γράφω , εἰ δέ μή , τοσοῦτος σύ μέλω , δεσπότης Ἀσκληπιός , ἐπί νόος ἄγω ἐγώ διαγράφω πᾶς δύσκολος χωρίς . πρῶτος μέν ὁράω ὁ ἕδος τρεῖς κεφαλή ἔχω καί πῦρ λάμπω κύκλος , πλήν ὁ κεφαλή · ἔπειτα ὁ θεραπευτής προσειστακέλμω , ὥσπερ ὅταν ὁ παιάν αἱͅδομαι · σχεδόν δέ ἐν πρῶτος ἐγώ . ἐν οὗτος νεύω ἔξοδος ὁ θεός , ἔχω ἤδη ὁ ἑαυτοῦ σχῆμα ἐν ὅς ἵστημι . ὁ τε δή οὖν ἄλλος πᾶς ἐξέρχομαι ἐγώ μεταστρέφω ὡς ἐξέρχομαι , καί ὁ θεός ἐγώ ὁ χείρ προδείκνυμι μένω . ἐγώ περιχαρής ὁ τιμή γίγνομαι καί ὅσος ὁ ἄλλος προκρίνω ἐκβοάω , εἷς , λέγω δή ὁ θεός . καί ὅς φημί , σύ εἰμί . οὗτος ὁ ῥῆμα ἐγώ , δεσπότης Ἀσκληπιός , πᾶς ἀνθρώπινος βίος κρατύς , οὗτος πᾶς ἐλαχύς νόσος , οὗτος πᾶς ἐλαχύς χάρις , οὗτος ἐγώ καί δύναμαι καί βούλομαι ζάω ποιέω . καί οὗτος μέν ἐγώ λέγω μηδείς ἐλαχύς εἰμί ὁ πρόσθεν τιμή παρά ὁ θεός . λόγος δέ ποτέ ἀκούω τοιόσδε φέρω εἰς λόγος καί ὁμιλία θεῖος . φημί χρή κινέω ὁ νόος ἀπό ὁ καθίστημι , κινέω δέ συγγίγνομαι θεός , συγγίγνομαι δέ ὑπερέχω ἤδη ὁ ἀνθρώπινος ἕξις · καί οὐδέτερος γε εἰμί θαυμαστός , οὔτε ὑπερέχω θεός συγγίγνομαι οὔτε ὑπερέχω σύνειμι θεός . καί μήν ὄνομα