aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 345
εἰωθότα ἐπεθορύβησεν , ἔργου εἴχοντο οἱ παρεσκευασμένοι κροτοῦντές τε καὶ τὴν ἱερωσύνην τὴν κοινὴν τῆς Ἀσίας ἀνατιθέντες μοι καὶ τὸν δῆμον ἐσπάσαντο οὐ χαλεπῶς . καὶ ἅμα αἱ ἀρχαὶ περιίσταντό με ἄλλος ἄλλοθεν ἐπαινῶν καὶ βοῶν καὶ πρὸς τὸν δῆμον τῇ παρακλήσει φιλοτιμούμενοι . ἐγεγόνει δέ μοι σημεῖα ἐξ ὀνειράτων λαμπρὰ καὶ ἐπιφανῆ , οἷς ἐθάρρουν καὶ πάνυ . λόγον δʼ αἰτήσας οὕτως ἔπεισα ὥστε ὁ δῆμος ταύτης μὲν ἀπέστη τῆς ἀξιώσεως , ἐψηφίζετο δέ μοι τὴν ἱερωσύνην τοῦ Ἀσκληπιοῦ μάλα φαιδρῶς ἅπας , ἔτι δʼ ἦν ἐν κατασκευῇ τότε ὁ νεὼς ὁ πρὸς τῷ ἔξω λιμένι . καὶ οἶδα εὐδοκιμήσας οἷς ἀπεκρινάμην · ἔφην γὰρ ὡς οὐδὲν οὔτε μεῖζον οὔτε ἔλαττον οἷόν τʼ εἴη πράττειν μοι ἄνευ τοῦ θεοῦ , οὔτʼ οὖν αὐτὸ τὸ ἱερᾶσθαι νομίζειν ἐξεῖναι πρότερον , πρὶν ἂν αὐτοῦ πύθωμαι τοῦ θεοῦ . οἱ δʼ ἐθαύμασάν τε καὶ συνεχώρουν . γενομένων δὲ τούτων εὐδοξία καὶ ζῆλος ἦν ἐπὶ ταῖς δημηγορίαις , καὶ οὐδὲν δεῖν ᾤμην ἔτι πραγμάτων . ὁ δὲ θεὸς οὔ τί που εἴα πέρας τοῦτο ἔχειν , ὁ δʼ ἐγχειρίδιον ἔχει ὑπὸ μάλης . καὶ συμβαίνει μετὰ τοῦτο συνέδρους μὲν ἐξιέναι Σμυρναίων εἰς Φρυγίαν ἄνω καὶ μέλλειν φέρειν τοὐμὸν ὄνομα ἐν τῷ συνεδρίῳ τῷ κοινῷ , προαισθέσθαι δέ με καὶ πέμψαι τὸν τροφέα τὸν Ζώσιμον · καὶ γίγνομαι τρίτος ἢ τέταρτος τῇ χειροτονίᾳ . μετὰ ταῦτα ἔφεσις , κλῆσις ἡγεμόνος , κλῆσις τοῦ σωτῆρος εἰς Πέργαμον · διέτριβον δʼ ἐν τῷ χωρίῳ τῷ εἰωθότι τοῦτον ἤδη τὸν χρόνον αὐτοῦ γε πέμψαντος . δευτέρᾳ δʼ ἡμέρᾳ ᾗ ὡρμήθην ἀπαντᾷ μοι ὁ κομίζων τὴν ἐπιστολὴν τοῦ ἡγεμόνος . καὶ ἐπειδὴ ἀνέγνων τὰ γράμματα , ἀλλὰ προκέκλημαί τε , ἔφην , ὑπὸ τοῦ θεοῦ καὶ θέοντα ἐπεγείρεις . τί δεῖ διατρίβειν ; ἀφείθην γὰρ πάντων πραγμάτων ἐν περιόδῳ τῶν ναῶν τῶν ἐν Ἀσκληπιοῦ . οὕτω πρὸς ἡμᾶς ἔσχεν ὁ ἡγεμών · οἶμαι δʼ οὐκ ἐκεῖνος μᾶλλόν τι ἢ ὁ τῷ ὄντι καὶ καθάπαξ ἡγεμών . ὅμοιον δὲ τούτῳ καὶ τὸ πρῶτον ἁπάντων τούτων γενόμενον . χωρίον ἐστὶ Λανεῖον οὐ πόρρω τοῦ ἱεροῦ τοῦ Διὸς , οὗ κἀν τοῖς ἄνω λόγοις ἐμεμνήμην τοῦ ἱεροῦ . τοῦτο τὸ χωρίον
Lemmas: εἴωθα ἐπιθορυβέω , ἔργον ἔχω ὁ παρασκευάζω κροτέω τε καί ὁ ἱερωσύνη ὁ κοινός ὁ Ἀσία ἀνατίθημι ἐγώ καί ὁ δῆμος σπάω οὐ χαλεπός . καί ἅμα ὁ ἀρχή περιίστημι ἐγώ ἄλλος ἄλλοθεν ἐπαινέω καί βοάω καί πρός ὁ δῆμος ὁ παράκλησις φιλοτιμέομαι . γίγνομαι δέ ἐγώ σημεῖον ἐκ ὄνειρος λαμπρός καί ἐπιφανής , ὅς θαρσέω καί πάνυ . λόγος δέ αἰτέω οὕτως πείθω ὥστε ὁ δῆμος οὗτος μέν ἀφίστημι ὁ ἀξίωσις , ψηφίζω δέ ἐγώ ὁ ἱερωσύνη ὁ Ἀσκληπιός μάλα φαιδρός ἅπας , ἔτι δέ εἰμί ἐν κατασκευή τότε ὁ ναῦς ὁ πρός ὁ ἔξω λιμήν . καί οἶδα εὐδοκιμέω ὅς ἀποκρίνω · φημί γάρ ὡς οὐδείς οὔτε μέγας οὔτε ἐλαχύς οἷος τε εἰμί πράσσω ἐγώ ἄνευ ὁ θεός , οὔτε οὖν αὐτός ὁ ἱεράομαι νομίζω ἔξεστι πρότερος , πρίν ἄν αὐτός πυνθάνομαι ὁ θεός . ὁ δέ θαυμάζω τε καί συγχωρέω . γίγνομαι δέ οὗτος εὐδοξία καί ζῆλος εἰμί ἐπί ὁ δημηγορία , καί οὐδείς δέω οἴομαι ἔτι πρᾶγμα . ὁ δέ θεός οὐ τις που ἐάω πέρας οὗτος ἔχω , ὁ δέ ἐγχειρίδιον ἔχω ὑπό μάλη . καί συμβαίνω μετά οὗτος σύνεδρος μέν ἐξέρχομαι Σμυρναῖος εἰς Φρυγία ἄνω καί μέλλω φέρω ἐμός ὄνομα ἐν ὁ συνέδριον ὁ κοινός , προαισθάνομαι δέ ἐγώ καί πέμπω ὁ τροφεύς ὁ Ζώσιμος · καί γίγνομαι τρίτος ἤ τέταρτος ὁ χειροτονία . μετά οὗτος ἔφεσις , κλῆσις ἡγεμών , κλῆσις ὁ σωτήρ εἰς Πέργαμον · διατρίβω δέ ἐν ὁ χωρίον ὁ εἴωθα οὗτος ἤδη ὁ χρόνος αὐτός γε πέμπω . δεύτερος δέ ἡμέρα ὅς ὁρμάω ἀπαντάω ἐγώ ὁ κομίζω ὁ ἐπιστολή ὁ ἡγεμών . καί ἐπειδή ἀναγιγνώσκω ὁ γράμμα , ἀλλά προκαλέω τε , φημί , ὑπό ὁ θεός καί θέω ἐπεγείρω . τίς δέω διατρίβω ; ἀφίημι γάρ πᾶς πρᾶγμα ἐν περίοδος ὁ ναῦς ὁ ἐν Ἀσκληπιός . οὕτως πρός ἐγώ ἔχω ὁ ἡγεμών · οἴομαι δέ οὐ ἐκεῖνος μάλα τις ἤ ὁ ὁ εἰμί καί καθάπαξ ἡγεμών . ὅμοιος δέ οὗτος καί ὁ πρῶτος ἅπας οὗτος γίγνομαι . χωρίον εἰμί Λανέων οὐ πρόσω ὁ ἱερός ὁ Ζεύς , ὅς ἐν ὁ ἄνω λόγος μιμνῄσκω ὁ ἱερός . οὗτος ὁ χωρίον