aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 339
ἐμοὶ μελήσει ταῦτα καὶ λευκαῖς κόραις . ποῖ οὖν τοῦτο ἐτελεύτησεν ; ἡμέραις οὐ πολλαῖς ὕστερον ἐξ Ἰταλίας ἀφικνοῦνται ἐπιστολαί μοι παρὰ τῶν βασιλέων , τοῦ τε αὐτοκράτορος αὐτοῦ καὶ τοῦ παιδὸς , ἄλλας τε εὐφημίας ἔχουσαι καὶ τὴν ἀτέλειαν ἐπισφραγιζόμεναι τὴν ἐπὶ τοῖς λόγοις , εἰ τυγχάνοιμι χρώμενος αὐτοῖς . ἥκει δέ μοι καὶ παρὰ Ἡλιοδώρου τοῦ τῆς Αἰγύπτου ὑπάρχου γενομένου γράμματα ἅμα τοῖς βασιλικοῖς , ἐμοί τε αὐτῷ καὶ ἕτερα ὑπὲρ ἐμοῦ τῷ ἡγεμόνι , καὶ μάλʼ ἔντιμα καὶ λαμπρὰ , γραφέντα μὲν πολλῷ πρότερον τῆς χρείας ταύτης , ἀπαντήσαντα δὲ εἰς τὸν καιρὸν τότε . τὰς μὲν οὖν κόρας τὰς λευκὰς εἰς τὰς ἐπιστολὰς εὐθὺς ἔλαβον . θαρρήσας δὲ τῷ τε χρησμῷ καὶ τῷ παρὰ τῆς τύχης συμβάντι κινεῖσθαι μὲν οὐχ οἷός τʼ ἦν τοῦ θεοῦ κατέχοντος , πέμπω δὲ γράμματα πρὸς τὸν ἡγεμόνα , τό τε σύμπαν δηλῶν ὁποῖον εἴη τοὐμὸν πρᾶγμα καὶ ὅτι παντάπασιν ἐοίκασιν οἱ πρὸς αὐτὸν εἰπόντες τοὐμὸν ὄνομα οὐδὲν πλέον εἰπεῖν ἢ τοὔνομα · τούς τε ἀφιέντας ἐδήλουν οἵτινες εἶεν καὶ τὰ γράμματα τὰ νεωστὶ ἥκοντα · ἅμα δὲ καὶ αὐτὰ ἔπεμπον μετὰ τῶν ἐμῶν , τά τε τῆς συστάσεως καὶ τὰ τῆς ἀφέσεως . ἔτι δὲ ὄντος μετεώρου τοῦ πράγματος ἐντολαὶ παντοῖαι παρὰ τῶν ἀγοραίων ἐφοίτων , ὅσοι φιλικῶς ἐδόκουν ἔχειν πρός με καὶ ἅμα τὰς ἀνάγκας ὁρᾶν ὀρθῶς · τήν τε γὰρ δύναμιν τοῦ ἀνδρὸς ἔφραζον ὅση καὶ ὅτι τῶν βασιλικῶν εἴη δικαστῶν εἷς , καὶ μάλιστα δὴ τὸν τόνον τῆς γνώμης καὶ τὴν ῥώμην , καὶ ὡς οὐδʼ ἂν εἴ τι γένοιτο , μεταθεῖτο τῶν δεδογμένων οὐδέν · ἐδέοντό τε μὴ προσκρούειν διὰ κενῆς . γράφω δὴ καὶ πρὸς τούτους μακρότερα καὶ νεανικώτερα ἐξεπίτηδες , εὖ εἰδὼς εἰς τὰς Σεβήρου χεῖρας ἥξοντα τὰ γράμματα , καὶ γὰρ ἤκουον αὐτοὺς ἐπιεικῶς συνήθως ἔχειν αὐτῷ . κεφάλαιον δʼ ἦν ὅπερ καὶ πρὸς αὐτὸν ἐπέστειλα , ὅτι ἀδύνατα ἀξιοῖεν . μετὰ ταῦτα Σεβῆρος μὲν ἐκ τῶν ἄνωθεν χωρίων εἰς τὴν Ἔφεσον κατῄει δικῶν ἀγορὰν ἄξων , καὶ τὰ γράμματα ἀναγνοὺς
Lemmas: ἐγώ μέλω οὗτος καί λευκός κόρη . ποῖ οὖν οὗτος τελευτάω ; ἡμέρα οὐ πολύς ὕστερον ἐκ Ἰταλία ἀφικνέομαι ἐπιστολή ἐγώ παρά ὁ βασιλεύς , ὁ τε αὐτοκράτωρ αὐτός καί ὁ παῖς , ἄλλος τε εὐφημία ἔχω καί ὁ ἀτέλεια ἐπισφραγίζω ὁ ἐπί ὁ λόγος , εἰ τυγχάνω χράω αὐτός . ἥκω δέ ἐγώ καί παρά Ἡλιόδωρος ὁ ὁ Αἴγυπτος ὕπαρχος γίγνομαι γράμμα ἅμα ὁ βασιλικός , ἐγώ τε αὐτός καί ἕτερος ὑπέρ ἐγώ ὁ ἡγεμών , καί μάλα ἔντιμος καί λαμπρός , γράφω μέν πολύς πρότερος ὁ χρεία οὗτος , ἀπαντάω δέ εἰς ὁ καιρός τότε . ὁ μέν οὖν κόρη ὁ λευκός εἰς ὁ ἐπιστολή εὐθύς λαμβάνω . θαρσέω δέ ὁ τε χρησμός καί ὁ παρά ὁ τύχη συμβαίνω κινέω μέν οὐ οἷος τε εἰμί ὁ θεός κατέχω , πέμπω δέ γράμμα πρός ὁ ἡγεμών , ὁ τε σύμπας δηλόω ὁποῖος εἰμί ἐμός πρᾶγμα καί ὅτι παντάπασι ἔοικα ὁ πρός αὐτός λέγω ἐμός ὄνομα οὐδείς πολύς λέγω ἤ ὄνομα · ὁ τε ἀφίημι δηλόω ὅστις εἰμί καί ὁ γράμμα ὁ νεωστί ἥκω · ἅμα δέ καί αὐτός πέμπω μετά ὁ ἐμός , ὁ τε ὁ σύστασις καί ὁ ὁ ἄφεσις . ἔτι δέ εἰμί μετέωρος ὁ πρᾶγμα ἐντολή παντοῖος παρά ὁ ἀγοραῖος φοιτάω , ὅσος φιλικός δοκέω ἔχω πρός ἐγώ καί ἅμα ὁ ἀνάγκη ὁράω ὀρθός · ὁ τε γάρ δύναμις ὁ ἀνήρ φράζω ὅσος καί ὅτι ὁ βασιλικός εἰμί δικαστής εἷς , καί μάλα δή ὁ τόνος ὁ γνώμη καί ὁ ῥώμη , καί ὡς οὐδέ ἄν εἰ τις γίγνομαι , μεταθέω ὁ δοκέω οὐδείς · δέω τε μή προσκρούω διά κενός . γράφω δή καί πρός οὗτος μακρός καί νεανικός ἐξεπίτηδες , εὖ οἶδα εἰς ὁ Σεβῆρος χείρ ἥκω ὁ γράμμα , καί γάρ ἀκούω αὐτός ἐπιεικής συνήθης ἔχω αὐτός . κεφάλαιος δέ εἰμί ὅς καί πρός αὐτός ἐπιστέλλω , ὅτι ἀδύνατος ἀξιόω . μετά οὗτος Σεβῆρος μέν ἐκ ὁ ἄνωθεν χωρίον εἰς ὁ Ἔφεσος κατέρχομαι δίκη ἀγορά ἄγω , καί ὁ γράμμα ἀναγιγνώσκω