aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 346
πριαμένων ἐμοὶ τῶν ἐμῶν ἐπὶ τῆς διατριβῆς τῆς ἐν Αἰγύπτῳ ἐσφετερίζοντο Μυσῶν τινες , πολλὰ καὶ παντοῖα τὸ μὲν πρῶτον λέγοντες , ἔπειτα καὶ πράττοντες ἤδη . ὡς γὰρ ἀπέγνωσαν αὑτοὺς , ἵνα μὴ κατʼ ἐμαυτοῦ λέγω τὸ βλάσφημον , ἀθροίσαντες ὡς ἠδύναντο πλείστους οἰκέτας ἅμα καὶ μισθωτοὺς , ἐπῆλθον μεθʼ ὅπλων ἁπάντων · ἔπειθʼ οἱ μὲν αὐτῶν ἄπωθεν ἠκόντιζον καὶ ἐσφενδόνων λίθοις καὶ βώλοις , οἱ δʼ εἰς χεῖρας ᾔεσαν , οἱ δʼ ἐνεβάτευον εἰς τὴν οἰκίαν καὶ τοῖς ἔνδον ἐχρῶντο ὡς οὖσιν ἑαυτῶν · πάντα δʼ ἦν ταραχῆς μεστὰ καὶ τραυμάτων . ἀγγελθέντων δὲ τούτων εἰς Πέργαμον εἶχον μὲν οὕτως τὸ σῶμα ὥστε ἀναπνεῖν μόλις · ἀγορὰ δʼ ἦν δικῶν · ὅ τι δὲ χρήσομαι ἠπόρουν . ὁ δὲ θεὸς τήν τε πρόσοδον ἐξεῦρε τὴν πρὸς τὸν ἡγεμόνα καὶ τὸν καιρὸν παρεσκεύασε . καὶ τὸ μὲν ἀκροτελεύτιον τῶν ὀνειράτων Ἀδριανὸς ἦν ὁ αὐτοκράτωρ ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ ἱεροῦ , περιέπων τέ με ἄρτι γνώριμον αὐτῷ γεγονότα καὶ ὑποτιθεὶς ἐλπίδας μεγάλας . τὸ δὲ συμβὰν εὐθὺς ἐπὶ τῇ ὄψει ταύτῃ τόδε . ἧκον εἰς τὸ ἱερὸν οὕτως ὅπως οἷός τʼ ἦν · καί μου διατρίβοντος ἔτι αὐτόθι ὁ ἡγεμὼν Ἰουλιανὸς ἐπέρχεται καὶ σὺν αὐτῷ Ῥουφῖνος . γνοὺς δὲ ἐγὼ τὸν καιρὸν τῷ τε Ῥουφίνῳ φράζω τὸ πρᾶγμα καὶ τῷ Ἰουλιανῷ ἀναστρέφοντι προσέρχομαι , κατʼ αὐτόν πως ὃν εἶδον ὄναρ τὸν τόπον καὶ ὅσα τε αὐτῷ μοι καιρὸς ἦν εἶπον , καὶ ὁ Ῥουφῖνος προθυμίας οὐδὲν ἀπέλειπεν . ὁ δʼ οὕτως ἔνθεος γίγνεται ὥστʼ εὐθὺς μὲν περιέβαλλεν , ὡς ἄν τις πάλαι φίλτατος , λαβόμενος δέ μου τῆς χειρὸς θαρρεῖν τε ἐκέλευε καὶ περὶ τὸν θεὸν ἔχειν , ταῦτα δὲ αὑτῷ μελήσειν · καὶ τέλος εἶπεν , οὐ μὴ ἡμῶν καταφρονήσωσι . γίγνεται δὲ ἐπὶ τοῦ δικαστηρίου καὶ καλέσας τὴν δίκην καὶ λόγων οὐ πολλῶν ῥηθέντων ἠγανάκτησέ τε τοῖς γενομένοις καί τινα καὶ τῶν μετασχόντων τῆς ἐπιδρομῆς εἰς τὴν εἱρκτὴν ἐνέβαλε , καὶ τὸ χωρίον ἡμῖν ψηφίζεται , καὶ εἰσῄειμεν εἰς αὐτὸ ὑπὸ γραμμάτων · ὁπλῖται δὲ καὶ σφενδονῆται καὶ πάντα ἐκεῖνα ὑπεχώρει τῷ θεῷ .
Lemmas: πρίαμαι ἐγώ ὁ ἐμός ἐπί ὁ διατριβή ὁ ἐν Αἴγυπτος σφετερίζω Μυσός τις , πολύς καί παντοῖος ὁ μέν πρῶτος λέγω , ἔπειτα καί πράσσω ἤδη . ὡς γάρ ἀπογιγνώσκω ἑαυτοῦ , ἵνα μή κατά ἐμαυτοῦ λέγω ὁ βλάσφημος , ἀθροίζω ὡς δύναμαι πολύς οἰκέτης ἅμα καί μισθωτός , ἐπέρχομαι μετά ὅπλον ἅπας · ἔπειτα ὁ μέν αὐτός ἄπωθεν ἀκοντίζω καί σφενδονάω λίθος καί βῶλος , ὁ δέ εἰς χείρ ἔρχομαι , ὁ δέ ἐμβατεύω εἰς ὁ οἰκία καί ὁ ἔνδον χράω ὡς εἰμί ἑαυτοῦ · πᾶς δέ εἰμί ταραχή μεστός καί τραῦμα . ἀγγέλλω δέ οὗτος εἰς Πέργαμον ἔχω μέν οὕτως ὁ σῶμα ὥστε ἀναπνέω μόλις · ἀγορά δέ εἰμί δίκη · ὅς τις δέ χράω ἀπορέω . ὁ δέ θεός ὁ τε πρόσοδος ἐξευρίσκω ὁ πρός ὁ ἡγεμών καί ὁ καιρός παρασκευάζω . καί ὁ μέν ἀκροτελεύτιον ὁ ὄνειρος Ἀδριανός εἰμί ὁ αὐτοκράτωρ ἐν ὁ αὐλή ὁ ἱερός , περιέπω τε ἐγώ ἄρτι γνώριμος αὐτός γίγνομαι καί ὑποτίθημι ἐλπίς μέγας . ὁ δέ συμβαίνω εὐθύς ἐπί ὁ ὄψις οὗτος ὅδε . ἥκω εἰς ὁ ἱερός οὕτως ὅπως οἷος τε εἰμί · καί ἐγώ διατρίβω ἔτι αὐτόθι ὁ ἡγεμών Ἰουλιανός ἐπέρχομαι καί σύν αὐτός Ῥουφῖνος . γιγνώσκω δέ ἐγώ ὁ καιρός ὁ τε Ῥουφῖνος φράζω ὁ πρᾶγμα καί ὁ Ἰουλιανός ἀναστρέφω προσέρχομαι , κατά αὐτός πως ὅς ὁράω ὄναρ ὁ τόπος καί ὅσος τε αὐτός ἐγώ καιρός εἰμί λέγω , καί ὁ Ῥουφῖνος προθυμία οὐδείς ἀπολείπω . ὁ δέ οὕτως ἔνθεος γίγνομαι ὥστε εὐθύς μέν περιβάλλω , ὡς ἄν τις πάλαι φίλος , λαμβάνω δέ ἐγώ ὁ χείρ θαρσέω τε κελεύω καί περί ὁ θεός ἔχω , οὗτος δέ ἑαυτοῦ μέλω · καί τέλος λέγω , οὐ μή ἐγώ καταφρονέω . γίγνομαι δέ ἐπί ὁ δικαστήριον καί καλέω ὁ δίκη καί λόγος οὐ πολύς λέγω ἀγανακτέω τε ὁ γίγνομαι καί τις καί ὁ μετέχω ὁ ἐπιδρομή εἰς ὁ εἱρκτή ἐμβάλλω , καί ὁ χωρίον ἐγώ ψηφίζω , καί εἰσέρχομαι εἰς αὐτός ὑπό γράμμα · ὁπλίτης δέ καί σφενδονήτης καί πᾶς ἐκεῖνος ὑποχωρέω ὁ θεός .