aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 325
νόσημα πᾶν . ἐδόκει χρῆναι οὕτω ποιεῖν . καὶ λαλούντων ἡμῶν καὶ βουλευομένων ἐπεισέρχεται Βίβλος ἐκ τρίτων , θεραπευτὴς τῶν παλαιῶν καί τινα τρόπον πρόθυμος περὶ λόγους . οὗτος καὶ τὸ πρόβλημα ἦν ὁ προβαλών · καὶ ἦν γε τὸ πρόβλημα τοιόνδε · μέμνημαι γὰρ , ἅτε καὶ πρῶτον λαβών · Ἀλεξάνδρου , φησὶν , ἐν Ἰνδοῖς ὄντος συμβουλεύει Δημοσθένης ἐπιθέσθαι τοῖς πράγμασιν . εὐθὺς μὲν οὖν ἐδεξάμην τὴν φήμην τὸν Δημοσθένη τε αὖθις λέγοντα καὶ τοὺς λόγους ὄντας περὶ τῆς ἡγεμονίας . καὶ μικρὸν ἐπισχὼν ἠγωνιζόμην , καὶ τά τε δὴ τῆς ἄλλης δυνάμεως ἦν οἷα θεοῦ παρασκευάζοντος , καὶ ἔδοξεν ὁ τοῦ ἐνιαυτοῦ χρόνος οὐ σιωπῆς , ἀλλʼ ἀσκήσεως εἶναι . ἀρχὴ μὲν οὖν αὕτη τῆς μελέτης τῶν λόγων ἡμῖν ἐγένετο , καὶ οὕτως ἐπανήλθομεν . ἐγίγνετο δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ εἰς ταυτὸν φέροντα , καὶ τὸ δὴ μάλιστα ἐπιρρῶσαν τοιόνδε ἦν . Ῥώσανδρος ἦν τῶν φιλοσοφούντων καὶ ἄλλως περὶ τὴν τοῦ θεοῦ θεραπείαν ἐπιμελής · οὗτος ἐδόκει μοι παρʼ ἀνδρὸς φιλοσόφου τῶν ἐπιφανῶν ἀρτίως διηγγελμένου παρὼν ἑστάναι πρόσθεν τῆς κλίνης , οἷον ἔνθεός τε καὶ σφόδρα ἐσπουδακώς · ἔπειτα λέγειν περὶ τῶν λόγων τῶν ἐμῶν εἰς ὅσον προβεβηκότες εἶεν , μνησθῆναι μὲν δὴ Πλάτωνος καὶ Δημοσθένους , ἐφʼ οἷσπερ ἐμνήσθη ἑκατέρου · ἀκροτελεύτιον δʼ ἐπιθεῖναι , παρῆλθες ἡμῖν τῷ ἀξιώματι τὸν Δημοσθένη , ὡς μηδʼ αὐτοῖς ἄρα τοῖς φιλοσόφοις εἶναι ὑπερφρονῆσαι . τοῦτο τὸ ῥῆμα πᾶσαν ἐμοὶ τὴν ὕστερον φιλοτιμίαν ἐξῆψε , τοῦτʼ ἐποίησε πᾶν ὅ τι ποιοίην περὶ λόγους ἔλαττον εἶναι τοῦ δέοντος νομίζειν . καὶ μέντοι καὶ ὕπαρ αὐτὸς ἐπεσφραγίσατο ὁ θεός . μετὰ γὰρ τὴν νύκτα ἐκείνην , ἣ τὸν ὄρθρον ἦγεν , εὐθὺς μελέτην ἐποιούμην , κατʼ ἀρχὰς ἔτι τῶν χρόνων ὥσπερ λέγω · καὶ οἱ παρόντες οὐδέν πω τοῦ ὀνείρατος προπεπυσμένοι , τῶν δὲ λόγων ἀκροώμενοι τότε πρῶτον , μάλιστα δὴ τοῦτο ἐπεσημήναντο τὸ ἀξίωμα . καὶ τοῦτο πλεῖστον ἦν αὐτοῖς τοῦ θορύβου . χρόνῳ δʼ ὕστερον εἰς τὸν Ῥώσανδρον φέρον τοιόνδε μοι γίγνεται . ἐδόκουν ἐν Διὸς Ὀλυμπίου χωρίῳ κατὰ δή τινα διατριβὴν ἤτοι πρὸς ἐμαυτὸν διανοηθῆναι
Lemmas: νόσημα πᾶς . δοκέω χρή οὕτως ποιέω . καί λαλέω ἐγώ καί βουλεύω ἐπεισέρχομαι Βίβλος ἐκ τρίτος , θεραπευτής ὁ παλαιός καί τις τρόπος πρόθυμος περί λόγος . οὗτος καί ὁ πρόβλημα εἰμί ὁ προβάλλω · καί εἰμί γε ὁ πρόβλημα τοιόσδε · μιμνῄσκω γάρ , ἅτε καί πρῶτος λαμβάνω · Ἀλέξανδρος , φημί , ἐν Ἰνδός εἰμί συμβουλεύω Δημοσθένης ἐπιτίθημι ὁ πρᾶγμα . εὐθύς μέν οὖν δέχομαι ὁ φήμη ὁ Δημοσθένης τε αὖθις λέγω καί ὁ λόγος εἰμί περί ὁ ἡγεμονία . καί μικρός ἐπέχω ἀγωνίζομαι , καί ὁ τε δή ὁ ἄλλος δύναμις εἰμί οἷος θεός παρασκευάζω , καί δοκέω ὁ ὁ ἐνιαυτός χρόνος οὐ σιωπή , ἀλλά ἄσκησις εἰμί . ἀρχή μέν οὖν οὗτος ὁ μελέτη ὁ λόγος ἐγώ γίγνομαι , καί οὕτως ἐπανέρχομαι . γίγνομαι δέ καί ἄλλος πολύς εἰς τατός φέρω , καί ὁ δή μάλα ἐπιρρώννυμι τοιόσδε εἰμί . Ῥώσανδρος εἰμί ὁ φιλοσοφέω καί ἄλλος περί ὁ ὁ θεός θεραπεία ἐπιμελής · οὗτος δοκέω ἐγώ παρά ἀνήρ φιλόσοφος ὁ ἐπιφανής ἄρτιος διαγγέλλω πάρειμι ἵστημι πρόσθεν ὁ κλίνη , οἷος ἔνθεος τε καί σφόδρα σπουδάζω · ἔπειτα λέγω περί ὁ λόγος ὁ ἐμός εἰς ὅσος προβαίνω εἰμί , μιμνῄσκω μέν δή Πλάτων καί Δημοσθένης , ἐπί ὅς μιμνῄσκω ἑκάτερος · ἀκροτελεύτιον δέ ἐπιτίθημι , παρέρχομαι ἐγώ ὁ ἀξίωμα ὁ Δημοσθένης , ὡς μηδέ αὐτός ἄρα ὁ φιλόσοφος εἰμί ὑπερφρονέω . οὗτος ὁ ῥῆμα πᾶς ἐγώ ὁ ὕστερον φιλοτιμία ἐξάπτω , οὗτος ποιέω πᾶς ὅς τις ποιέω περί λόγος ἐλαχύς εἰμί ὁ δέω νομίζω . καί μέντοι καί ὕπαρ αὐτός ἐπισφραγίζω ὁ θεός . μετά γάρ ὁ νύξ ἐκεῖνος , ὅς ὁ ὄρθρος ἄγω , εὐθύς μελέτη ποιέω , κατά ἀρχή ἔτι ὁ χρόνος ὥσπερ λέγω · καί ὁ πάρειμι οὐδείς πω ὁ ὄνειρος προπυνθάνομαι , ὁ δέ λόγος ἀκροάομαι τότε πρῶτος , μάλα δή οὗτος ἐπισημαίνω ὁ ἀξίωμα . καί οὗτος πολύς εἰμί αὐτός ὁ θόρυβος . χρόνος δέ ὕστερον εἰς ὁ Ῥώσανδρος φέρω τοιόσδε ἐγώ γίγνομαι . δοκέω ἐν Ζεύς Ὀλύμπιος χωρίον κατά δή τις διατριβή ἤτοι πρός ἐμαυτοῦ διανοέω