aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 331
Ἀπόλλω τε καὶ Ἀσκληπιὸν ἐποιήθη κατὰ τὰς τῶν ὀνειράτων ἐπιπνοίας , καὶ τούτων τὰ πολλὰ σχεδὸν ἀπὸ μνήμης οὑτωσὶ , ὁπότε αἰωροίμην ἐπὶ τοῦ ζεύγους ἢ καὶ βαδίζοιμι . καὶ δὴ καὶ Μακεδόνι ἀνδρὶ ἑνὶ τῶν συμφοιτητῶν ὄναρ γίγνεται , ὡς ἀπήγγελλεν ἐμοὶ Θεόδοτος , οὐ γὰρ αὐτὸς εἶχε συνήθως ἐμοὶ , ἄντικρυς φέρον εἰς ἐμέ . ἐδόκει γὰρ ᾁδειν ἐμὸν παιᾶνα ἐν ᾧ ταύτην τὴν πρόσρησιν εἶναι , Ἰὴ παιὰν Ἥρακλες Ἀσκληπιέ . καὶ οὕτω δὴ τὸν παιᾶνα ἀπέδωκα ἀμφοτέροις τοῖς θεοῖς κοινόν . καὶ τοίνυν καὶ χοροὺς ἔστησα δημοσίᾳ δέκα τοὺς σύμπαντας , τοὺς μὲν παίδων , τοὺς δὲ ἀνδρῶν . καὶ συνέβη τι τοιοῦτον . ἡνίκα τὸν πρῶτον ἤμελλον ἀνάξειν χορὸν , ἦν ἐν τῷ νεῷ Ῥουφῖνος , οὗ μικρῷ πρόσθεν ἐμνήσθην . ἰδὼν οὖν αὐτὸν , εἰς καλὸν ἥκεις , ἔφην , εἰ ἄρα καὶ σχολή σοι · μέλλω γὰρ στήσειν χορὸν τῷ θεῷ , καὶ δῆλον δὴ ὅτι ἀκροάσει ἡμετέραν χάριν . ἀλλʼ οὐδὲν , ἔφη , δεῖ καλεῖσθαί με ὑπὸ σοῦ , ἀλλὰ καὶ προκέκλημαι ὑπὸ τοῦ θεοῦ · τεκμαίρου δὲ , ἔφη , καὶ τὴν ὥραν , οὐ γάρ πω πρότερον τηνικάδε ἀπήντησα , ἀλλὰ πολὺ ὕστερον εἰώθειν φοιτᾶν . ἀλλὰ κέκλημαί γε , ἔφη , καὶ τούτων ἕνεκα καὶ εἰς τὴν ἀγαθὴν τύχην , καί σοι συμπαρεστήξομεν ἡμεῖς , αὑτὸν δὴ λέγων καὶ τὸν Σηδᾶτον , ὃς ἦν ἡμῖν συμφοιτητὴς ἐν τῷ τότε . καὶ τοῦτο μὲν περὶ τὴν πρώτην προσαγωγὴν τοῦ χοροῦ συνέβη . πάλιν δὲ ἐπὶ τῷ δεκάτῳ τελεσθέντι ἐγὼ μὲν ἕν τι τῶν ᾀσμάτων ἔτυχον παρεικὼς , διὰ τὸ παντελῶς αὐτοσχεδίως τε καὶ ἐκ τοῦ ῥᾴστου πεποιῆσθαι καὶ ὅσον αὐτό φασιν , ἔπειθʼ ἧκεν ὄναρ ἀπαιτοῦν καὶ τοῦτο , καὶ ἀπέδομεν . περανθέντων δὲ τούτων ἐδόκει χρῆναι ἀναθεῖναι τρίποδα ἀργυροῦν , ἅμα μὲν τῷ θεῷ χαριστήριον , ἅμα δὲ μνημεῖον τῶν χορῶν οὓς ἐστήσαμεν . καὶ ἐμοὶ μὲν παρεσκεύαστο ἐλεγεῖον τοιονδὶ ποιητὴς ἀέθλων τε βραβεὺς αὐτός τε χορηγὸς , σοὶ τόδʼ ἔθηκεν ἄναξ μνῆμα χοροστασίης . ἔπειτα δύο τινὰ ἐπὶ τούτοις ἕτερʼ ἦν ἔπη , ὧν τὸ μὲν τοὔνομα εἶχε τοὐμὸν , τὸ δʼ ὅτι προστασίᾳ τοῦ θεοῦ ταῦτα ἐγίγνετο . ἐνίκησε δὲ ὁ θεός . ᾗ γὰρ ἡμέρᾳ ἔδει γίγνεσθαι τὴν ἀνάθεσιν , ταύτῃ μοι δοκεῖν ἢ μικρόν τι πρὸ αὐτῆς
Lemmas: Ἀπόλλων τε καί Ἀσκληπιός ποιέω κατά ὁ ὁ ὄνειρος ἐπίπνοια , καί οὗτος ὁ πολύς σχεδόν ἀπό μνήμη οὕτως , ὁπότε αἰωρέω ἐπί ὁ ζεῦγος ἤ καί βαδίζω . καί δή καί Μακεδών ἀνήρ εἷς ὁ συμφοιτητής ὄναρ γίγνομαι , ὡς ἀπαγγέλλω ἐγώ Θεόδοτος , οὐ γάρ αὐτός ἔχω συνήθης ἐγώ , ἄντικρυς φέρω εἰς ἐγώ . δοκέω γάρ ᾁδω ἐμός παιάν ἐν ὅς οὗτος ὁ πρόσρησις εἰμί , Ἰή παιάν Ἡράκλης Ἀσκληπιός . καί οὕτως δή ὁ παιάν ἀποδίδωμι ἀμφότερος ὁ θεός κοινός . καί τοίνυν καί χορός ἵστημι δημοσίᾳ δέκα ὁ σύμπας , ὁ μέν παῖς , ὁ δέ ἀνήρ . καί συμβαίνω τις τοιοῦτος . ἡνίκα ὁ πρῶτος μέλλω ἀνάσσω χορός , εἰμί ἐν ὁ νέος Ῥουφῖνος , ὅς μικρός πρόσθεν μιμνῄσκω . ὁράω οὖν αὐτός , εἰς καλός ἥκω , φημί , εἰ ἄρα καί σχολή σύ · μέλλω γάρ ἵστημι χορός ὁ θεός , καί δῆλος δή ὅτι ἀκροάομαι ἡμέτερος χάρις . ἀλλά οὐδείς , φημί , δέω καλέω ἐγώ ὑπό σύ , ἀλλά καί προκαλέω ὑπό ὁ θεός · τεκμαίρομαι δέ , φημί , καί ὁ ὥρα , οὐ γάρ πω πρότερος τηνικάδε ἀπαντάω , ἀλλά πολύς ὕστερον εἴωθα φοιτάω . ἀλλά καλέω γε , φημί , καί οὗτος ἕνεκα καί εἰς ὁ ἀγαθός τύχη , καί σύ συμπαρειστήκω ἐγώ , ἑαυτοῦ δή λέγω καί ὁ Σηδᾶτος , ὅς εἰμί ἐγώ συμφοιτητής ἐν ὁ τότε . καί οὗτος μέν περί ὁ πρῶτος προσαγωγή ὁ χορός συμβαίνω . πάλιν δέ ἐπί ὁ δέκατος τελέω ἐγώ μέν εἷς τις ὁ ᾆσμα τυγχάνω παρίημι , διά ὁ παντελής αὐτοσχέδιος τε καί ἐκ ὁ ῥᾴδιος ποιέω καί ὅσος αὐτός φημί , ἔπειτα ἥκω ὄναρ ἀπαιτέω καί οὗτος , καί ἀποδίδωμι . περαίνω δέ οὗτος δοκέω χρή ἀνατίθημι τρίπους ἀργύρεος , ἅμα μέν ὁ θεός χαριστήριος , ἅμα δέ μνημεῖον ὁ χορός ὅς ἵστημι . καί ἐγώ μέν παρασκευάζω ἐλεγεῖον τοονδ́ς ποιητής ἆθλος τε βραβεύς αὐτός τε χορηγός , σύ ὅδε τίθημι ἄναξ μνῆμα χοροστασία . ἔπειτα δύο τις ἐπί οὗτος ἕτερος εἰμί ἔπος , ὅς ὁ μέν ὄνομα ἔχω ἐμός , ὁ δέ ὅτι προστασία ὁ θεός οὗτος γίγνομαι . νικάω δέ ὁ θεός . ὅς γάρ ἡμέρα δέω γίγνομαι ὁ ἀνάθεσις , οὗτος ἐγώ δοκέω ἤ μικρός τις πρό αὐτός