aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 324
καὶ παράκλησις , μὴ προλιπεῖν τοὺς λόγους . ὅ τι μὲν δὴ πρῶτον τῶν ὀνειράτων ἀφίκετο , ἢ πῶς ἕκαστον ἔχον τοῖς ἅπασιν , ἀμήχανον εἰπεῖν ὑπὸ πλήθους ἐτῶν . ἦν δʼ οὖν ἐκεῖνά τε τῶν παρακλητικῶν , σοὶ πρέπουσι λόγοι σὺν Σωκράτει καὶ Δημοσθένει καὶ Θουκυδίδῃ κατὰ πρώτας εὐθὺς γενόμενα . καὶ δὴ καὶ τῶν ὑπὲρ ἡμᾶς τοῖς χρόνοις ἐνδόξων ἐδείχθη τις , ὡς ἂν μάλιστα ἐκινήθην εἰπεῖν . καὶ τό γε σφόδρα πρῶτον ἀπάρξασθαί με ἐκέλευεν ἑαυτῷ προσελθόντα εἰς τὴν στοὰν τοῦ ἱεροῦ τὴν πρὸς τῷ θεάτρῳ τῶν αὐτοσχεδίων δὴ τούτων λόγων καὶ ἀγωνιστικῶν · καὶ συνέβη οὑτωσί . θεωρία τις ἦν ἐν τῇ πόλει πάνυ λαμπρὰ , ἢ ταύρων θήρα μοι δοκεῖν , ἤ τι τοιοῦτον . οἵ τε οὖν ἐκ τοῦ ἱεροῦ καταδεδραμήκεσαν πάντες ἥ τε πόλις περὶ ταῦτα εἶχε . καταλελείμμεθα δὲ ἐν τῷ ἱερῷ τῶν γνωριμωτέρων θεραπευτῶν δύο , ἐγώ τε καὶ Νικαεὺς , ἀνὴρ τῶν ἐστρατηγηκότων Ῥωμαίοις , Σηδᾶτος ὄνομα , τὸ δʼ ἀρχαῖον Θεόφιλος . καθήμεθα οὖν ἐν Ὑγιείας , οὗ ὁ Τελεσφόρος , καὶ διεπυνθανόμεθα ἀλλήλων ὥσπερ εἰώθειμεν εἴ τι καινότερον εἴη παρηγγελκὼς ὁ θεός · καὶ γάρ πως ἔστιν ἃ καὶ παραπλήσια ἐκάμνομεν . ἔφην οὖν ἐγὼ μὴ ἔχειν ὅ τι χρήσομαι , προστετάχθαι γάρ μοι ἴσα καὶ πέτεσθαι , μελέτην λόγων ἀναπνεῖν οὐ δυναμένῳ , καὶ ταύτην ἐνταυθοῖ · λέγων αὐτῷ τὴν στοὰν καὶ τὸ ὄναρ διηγοῦμαι . καὶ ὃς ἀκούσας , τί οὖν , ἔφη , ποιήσεις , καὶ πῶς ἔχεις ; τί δʼ ἄλλο γε , ἔφην , ἢ ἅπερ δυνατὸν , ταῦτα ποιήσω , περιβαλλόμενος θοἰμάτιον , στὰς οὑτωσὶ , τὸ πρόβλημα ἀποσημήνας αὐτὸς πρὸς ἐμαυτὸν , καὶ μίκρʼ ἄττα ὑπαρξάμενος εἶτʼ ἀπαλλάξομαι , καὶ οὕτως ἀφωσίωταί μοι ; μηδαμῶς , ἔφη , μὴ οὕτως . ἀλλʼ ἐμέ τʼ ἀκροατὴν ἔχεις τουτονὶ καὶ ἀγώνισαι πάσῃ προθυμίᾳ · δυνάμεως δὲ μελήσει τῷ θεῷ . τί οἶσθα εἰ καὶ εἰς πλέον φέρει τὸ ὄναρ ; καὶ ἅμα διηγεῖταί μοι ἔργον τοῦ θεοῦ θαυμαστὸν , ὥς τινι κάμνοντι προστάξας οὕτω διαγωνίσασθαι συμβάντος ἱδρῶτος διʼ ἀγωνίαν λύσειε τὸ
Lemmas: καί παράκλησις , μή προλείπω ὁ λόγος . ὅς τις μέν δή πρῶτος ὁ ὄνειρος ἀφικνέομαι , ἤ πῶς ἕκαστος ἔχω ὁ ἅπας , ἀμήχανος λέγω ὑπό πλῆθος ἔτος . εἰμί δέ οὖν ἐκεῖνος τε ὁ παρακλητικός , σύ πρέπω λόγος σύν Σωκράτης καί Δημοσθένης καί Θουκυδίδης κατά πρῶτος εὐθύς γίγνομαι . καί δή καί ὁ ὑπέρ ἐγώ ὁ χρόνος ἔνδοξος δείκνυμι τις , ὡς ἄν μάλα κινέω λέγω . καί ὁ γε σφόδρα πρῶτος ἀπάρχομαι ἐγώ κελεύω ἑαυτοῦ προσέρχομαι εἰς ὁ στοά ὁ ἱερός ὁ πρός ὁ θέατρον ὁ αὐτοσχέδιος δή οὗτος λόγος καί ἀγωνιστικός · καί συμβαίνω οὕτως . θεωρία τις εἰμί ἐν ὁ πόλις πάνυ λαμπρός , ἤ ταῦρος θήρα ἐγώ δοκέω , ἤ τις τοιοῦτος . ὁ τε οὖν ἐκ ὁ ἱερός κατατρέχω πᾶς ὁ τε πόλις περί οὗτος ἔχω . καταλείπω δέ ἐν ὁ ἱερόν ὁ γνώριμος θεραπευτής δύο , ἐγώ τε καί Νικαεύς , ἀνήρ ὁ στρατηγέω Ῥωμαῖος , Σηδᾶς ὄνομα , ὁ δέ ἀρχαῖος Θεόφιλος . κάθημαι οὖν ἐν Ὑγίεια , οὗ ὁ Τελεσφόρος , καί διαπυνθάνομαι ἀλλήλων ὥσπερ εἴωθα εἰ τις καινός εἰμί παραγγέλλω ὁ θεός · καί γάρ πως εἰμί ὅς καί παραπλήσιος κάμνω . φημί οὖν ἐγώ μή ἔχω ὅς τις χράω , προστάσσω γάρ ἐγώ ἴσος καί πέτομαι , μελέτη λόγος ἀναπνέω οὐ δύναμαι , καί οὗτος ἐνταυθοῖ · λέγω αὐτός ὁ στοά καί ὁ ὄναρ διηγέομαι . καί ὅς ἀκούω , τίς οὖν , φημί , ποιέω , καί πῶς ἔχω ; τίς δέ ἄλλος γε , φημί , ἤ ὅς δυνατός , οὗτος ποιέω , περιβάλλω ἱμάτιον , ἵστημι οὕτως , ὁ πρόβλημα ἀποσημαίνω αὐτός πρός ἐμαυτοῦ , καί μικρός τις ὑπάρχω εἶτα ἀπαλλάσσω , καί οὕτως ἀφοσιόω ἐγώ ; μηδαμῶς , φημί , μή οὕτως . ἀλλά ἐγώ τε ἀκροατής ἔχω οὗτος καί ἀγωνίζομαι πᾶς προθυμία · δύναμις δέ μέλω ὁ θεός . τίς οἶδα εἰ καί εἰς πολύς φέρω ὁ ὄναρ ; καί ἅμα διηγέομαι ἐγώ ἔργον ὁ θεός θαυμαστός , ὡς τις κάμνω προστάσσω οὕτως διαγωνίζομαι συμβαίνω ἱδρώς διά ἀγωνία λύω ὁ