aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 329
ἀποδοῦναι τῷ Ἀπόλλωνι τῷ Δηλίῳ τε καὶ σωτῆρι , ἐπειδήπερ ἐνταῦθʼ ἥκομεν τοῦ λόγου . ὡς γὰρ ἐξέβην εἰς τὴν Δῆλον , ἀχθεσθεὶς τῷ κυβερνήτῃ , ταραχώδει τε ὄντι καὶ ὑπεναντία τοῖς ἀνέμοις πλέοντι , καὶ οἷον ἀροῦντι τὸ πέλαγος , εὐθὺς ὅρκῳ καταλαμβάνω ἦ μὴν μήτε ἐκπλεύσεσθαι δυοῖν ἡμερῶν , ἀλλʼ εἰ φίλον αὐτῷ , πλείτω , ἔφην , ἐφʼ αὑτοῦ . κἀγὼ μὲν τῷ θεῷ θύσας καὶ διατρίψας ὅσον οἷός τʼ ἦν περὶ τὸ ἱερὸν , εἰσελθὼν εἰς τὸ δωμάτιον καὶ προειπὼν τοῖς οἰκέταις , ἂν ἀφίκηταί τις ἐκ πλοίου , χαίρειν κελεύειν , ἀνεπαυόμην ἐν τῷ λιμένι τῶν Δηλίων . οἱ δʼ ἧκον οἴνῳ βεβαρηότες οἱ ναῦται περὶ πρῶτον ὕπνον σχεδὸν , καὶ προστάντες ἔκοπτον τὴν θύραν , καὶ ἐκέλευον ἐξιέναι καὶ χρῆσθαι πλῷ · καὶ γὰρ εἶναι θαυμαστὸν οἷον . ἀποκριναμένων δὲ τῶν παίδων ὅτι ληροῖεν καὶ οὐδʼ ἂν εἴ τι γίγνοιτο κινησοίμην , ἀπιόντες ᾤχοντο πρὸς ὀργὴν , ὡς δὴ μεγάλων στερόμενοι . ἀλεκτρυόνων τε ᾠδαὶ πλησίον ἦσαν , καὶ καταρρήγνυται σκηπτὸς ἐξαίσιος , καὶ ἡ θάλαττα ἠλαύνετο λαίλαπι ἀγρίᾳ καὶ πάντα ἐπεκλύζετο , καὶ τὰ πλοιάρια τὰ ἐν τῷ λιμένι τὰ μὲν εἰς τὴν γῆν ἐξέπιπτε , τὰ δʼ ἀλλήλοις ἐνέπιπτε καὶ συνετρίβετο · ἡ δʼ ὁλκὰς ἡ κομίζουσα ἡμᾶς ἀπορραγέντων τῶν καλωδίων ἐκυλινδεῖτο ἄνω καὶ κάτω , καὶ μόλις σὺν βοῇ πολλῇ καὶ ταραχῇ τῶν ναυτῶν διασώζεται · καὶ ἐπιγίγνεται ὕδωρ ἐξ οὐρανοῦ πολὺ καὶ λάβρον , καὶ ἐν τῇ νήσῳ θόρυβος ἦν ὥσπερ ἐν νηί . ἅμα δὲ τῇ ἕῳ παρῆσαν μὲν οἱ φίλοι σπουδῇ , οὓς ἔτυχον ἀνειληφὼς ἰδίοις τέλεσι πλέων , εὐεργέτην , σωτῆρα ὀνομάζοντες , συγχαίροντες τῆς παρὰ τῶν θεῶν προνοίας · παρῆσαν δὲ καὶ οἱ ναῦται χάριν ἤδη εἰδότες καὶ θαυμάζοντες ἐξ οἵων κακῶν ἐπικειμένων ἐσώθησαν . τὸ μὲν κέρδος τοσοῦτον καὶ ὁ μισθὸς τοῦ ᾁσματος , ὥσπερ Σιμωνίδῃ παρὰ τῶν Διοσκούρων φασὶ γενέσθαι , τὸ σωθῆναι μόνον ἀνθʼ ὧν εἰς αὐτοὺς ἐποίησε , πλὴν ὅσον ἡμεῖς γε οὐ μόνοι τότε , ἀλλὰ καὶ οἱ φίλοι μεθʼ ἡμῶν ἐσώθησαν . ἐχέτω δὲ ὁπότερά τις βούλεται εἴτε τοῦ Παιᾶνος ταύτην γενέσθαι τὴν ἐπικαρπίαν καὶ χάριν καὶ διὰ τοῦτο ὑπάρξαι σωθῆναι
Lemmas: ἀποδίδωμι ὁ Ἀπόλλων ὁ Δήλιος τε καί σωτήρ , ἐπειδή ἐνταῦθα ἥκω ὁ λόγος . ὡς γάρ ἐκβαίνω εἰς ὁ Δῆλος , ἄχθομαι ὁ κυβερνήτης , ταραχώδης τε εἰμί καί ὑπεναντίος ὁ ἄνεμος πλέω , καί οἷος ἀρόω ὁ πέλαγος , εὐθύς ὅρκος καταλαμβάνω ἦ μήν μήτε ἐκπλέω δύο ἡμέρα , ἀλλά εἰ φίλος αὐτός , πλέω , φημί , ἐπί ἑαυτοῦ . ἐγώ μέν ὁ θεός θύω καί διατρίβω ὅσος οἷος τε εἰμί περί ὁ ἱερός , εἰσέρχομαι εἰς ὁ δωμάτιον καί προλέγω ὁ οἰκέτης , ἐάν ἀφικνέομαι τις ἐκ πλοῖον , χαίρω κελεύω , ἀναπαύω ἐν ὁ λιμήν ὁ Δήλιος . ὁ δέ ἥκω οἶνος βαρέω ὁ ναύτης περί πρῶτος ὕπνος σχεδόν , καί προΐστημι κόπτω ὁ θύρα , καί κελεύω ἐξέρχομαι καί χράω πλόος · καί γάρ εἰμί θαυμαστός οἷος . ἀποκρίνω δέ ὁ παῖς ὅτι ληρέω καί οὐδέ ἄν εἰ τις γίγνομαι κινέω , ἀπέρχομαι οἴχομαι πρός ὀργή , ὡς δή μέγας στέρομαι . ἀλεκτρυών τε ἀοιδή πλησίον εἰμί , καί καταρρήγνυμι σκηπτός ἐξαίσιος , καί ὁ θάλασσα ἐλαύνω λαῖλαψ ἄγριος καί πᾶς ἐπικλύζω , καί ὁ πλοιάριον ὁ ἐν ὁ λιμήν ὁ μέν εἰς ὁ γῆ ἐκπίπτω , ὁ δέ ἀλλήλων ἐμπίπτω καί συντρίβω · ὁ δέ ὁλκάς ὁ κομίζω ἐγώ ἀπαράσσω ὁ καλώδιον κυλινδέω ἄνω καί κάτω , καί μόλις σύν βοή πολύς καί ταραχή ὁ ναύτης διασῴζω · καί ἐπιγίγνομαι ὕδωρ ἐκ οὐρανός πολύς καί λάβρος , καί ἐν ὁ νῆσος θόρυβος εἰμί ὥσπερ ἐν ναῦς . ἅμα δέ ὁ ἠώς πάρειμι μέν ὁ φίλος σπουδή , ὅς τυγχάνω ἀναλαμβάνω ἴδιος τέλος πλέω , εὐεργέτης , σωτήρ ὀνομάζω , συγχαίρω ὁ παρά ὁ θεός πρόνοια · πάρειμι δέ καί ὁ ναύτης χάρις ἤδη οἶδα καί θαυμάζω ἐκ οἷος κακός ἐπίκειμαι σῴζω . ὁ μέν κέρδος τοσοῦτος καί ὁ μισθός ὁ ᾁσμα , ὥσπερ Σιμωνίδης παρά ὁ Διόσκοροι φημί γίγνομαι , ὁ σῴζω μόνος ἀντί ὅς εἰς αὐτός ποιέω , πλήν ὅσος ἐγώ γε οὐ μόνος τότε , ἀλλά καί ὁ φίλος μετά ἐγώ σῴζω . ἔχω δέ ὁπότερος τις βούλομαι εἴτε ὁ Παιάν οὗτος γίγνομαι ὁ ἐπικαρπία καί χάρις καί διά οὗτος ὑπάρχω σῴζω