aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 337
ἢ τοιαύτην χρὴ γαμεῖν ἢ μὴ γαμεῖν;τοιαῦτʼ ἄττα ἑκατέρωθεν ἐλέγετο . μετὰ δὲ ταῦτα ἐδόκουν τοὺς μὲν πορεύεσθαι , αὐτὸς δὲ συνεξιέναι μετʼ αὐτῶν , καὶ ἐπειδὴ γιγνόμεθα πρὸς τῇ πυλίδι , οὗ ἡ ἐκτροπὴ πρὸς τὸ ἱερόν ἐστι , τοὺς μὲν βαδίζειν εὐθὺ τοῦ ἱεροῦ , αὐτὸς δὲ ἀπαλλαττόμενος δεξιοῦσθαί τε αὐτοὺς καὶ χάριν ἔχειν , ὅτι πανταχοῦ κοσμοῖεν καὶ μέλοι πάντως αὐτοῖς τῶν ἐμῶν . ὃν μὲν οὖν τρόπον εὐθὺς εὐδοκίμησε τὰ γράμματα ἀναγιγνωσκόμενά τε εἰς πάντας ὑπʼ αὐτοῦ τοῦ ἡγεμόνος καὶ περιμάχητα πᾶσιν ὄντα λαβεῖν , καὶ ἃ πρὸς ταῦτα ἀντεπέστειλε καὶ οἷα τελευτῶν , ἐπειδὴ τῆς ἀρχῆς ἐξῄει , τῇ μὲν ἴσως ἀλαζονίαν ἔχειν ἂν δόξειε διηγουμένῳ διὰ τὰς ὑπερβολὰς τῶν ἐν αὐτοῖς ἐνόντων , τῇ δʼ ὥσπερ μικρότης τις ἂν εἴη διατρίβειν ἐπὶ τούτοις , μετὰ τὰς παρὰ τῶν θεῶν τιμάς . ἀλλʼ ἅ γʼ εἰς τὸν παρόντα ἔφερε λόγον , τοιαῦτα μάλιστα ἐγένετο . καὶ ταῦτα μὲν τῶν ἄνω χρόνων ἐστὶν , ἐπεὶ δʼ ἐνταῦθα ἐγεγόνειν τοῦ λόγου καὶ πρὸς τὰς ἄλλας ἔμελλον εὐεργεσίας τοῦ θεοῦ τρέψεσθαι καὶ γράψειν ἐφεξῆς τὰς ἐπὶ τῶν ἄλλων ἡγεμόνων καὶ πραγμάτων γενομένας , ὄναρ μοι γίγνεται μεταξὺ τῆς γραφῆς , εἰς ταῦτα φέρον πως πάλιν . εἶχε δὲ οὑτωσί . ἔδοξα λέγειν ἔν τισιν ἐνδεικνύμενος αὐτοῖς μεταξὺ τῶν λόγων ὧν ἠγωνιζόμην καλέσαι τὸν θεὸν ὡδὶ λέγων , δέσποτα Ἀσκληπιὲ , εἰ μὲν ὑπερέχω τε λόγοις καὶ πολὺ ὑπερέχω , ἐμοὶ μὲν ὑγίειαν , τοῖς βασκάνοις δʼ εἶναι ῥήγνυσθαι . καὶ ταῦτά τε ὡς ὄναρ τυγχάνειν ἑορακὼς καὶ γενομένης ἡμέρας βιβλίον τι λαβὼν ἀναγιγνώσκειν · εὑρεῖν οὖν ἐνόντα ἅπερ ἐφθεγξάμην . θαυμάσας δὲ πρὸς Ζώσιμον εἰπεῖν , θέασαι ἃ λέγειν ἐδόκουν ὄναρ εὑρίσκω γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ . οὕτω δὴ καὶ ταῦτα καινὰ παλαιοῖς προσετέθη · εἰ δὲ τῆς γνώμης τοῦ θεοῦ τετυχήκαμεν αὐτὸς ἂν εἰδείη καλῶς . τὰ μὲν περὶ τοὺς λόγους καὶ ὡς κατέστησεν ἡμᾶς ἐξ ἀρχῆς εἰς αὐτοὺς καὶ ψῆφον ὁποίαν τινὰ ἤνεγκε περὶ αὐτῶν καὶ ὅσα εἰς τοῦτο φέροντα ἐχρημάτιζε , καὶ τοὔνομα ὡς πρὸς τῷ ἀρχαίῳ τὸν Θεόδωρον προσέθετο , καὶ περὶ τῆς αὑτοῦ φύσεως ὁποῖʼ ἄττα ἔδειξε , καὶ ὅσα
Lemmas: ἤ τοιοῦτος χρή γαμέω ἤ μή γαμέω τις ἑκατέρωθεν λέγω . μετά δέ οὗτος δοκέω ὁ μέν πορεύω , αὐτός δέ συνεξέρχομαι μετά αὐτός , καί ἐπειδή γίγνομαι πρός ὁ πυλίς , οὗ ὁ ἐκτροπή πρός ὁ ἱερός εἰμί , ὁ μέν βαδίζω εὐθύς ὁ ἱερός , αὐτός δέ ἀπαλλάσσω δεξιόομαι τε αὐτός καί χάρις ἔχω , ὅτι πανταχοῦ κοσμέω καί μέλω πάντως αὐτός ὁ ἐμός . ὅς μέν οὖν τρόπος εὐθύς εὐδοκιμέω ὁ γράμμα ἀναγιγνώσκω τε εἰς πᾶς ὑπό αὐτός ὁ ἡγεμών καί περιμάχητος πᾶς εἰμί λαμβάνω , καί ὅς πρός οὗτος ἀντεπιστέλλω καί οἷος τελευτάω , ἐπειδή ὁ ἀρχή ἐξέρχομαι , ὁ μέν ἴσως ἀλαζονεία ἔχω ἄν δοκέω διηγέομαι διά ὁ ὑπερβολή ὁ ἐν αὐτός ἔνειμι , ὁ δέ ὥσπερ μικρότης τις ἄν εἰμί διατρίβω ἐπί οὗτος , μετά ὁ παρά ὁ θεός τιμή . ἀλλά ὅς γε εἰς ὁ πάρειμι φέρω λόγος , τοιοῦτος μάλα γίγνομαι . καί οὗτος μέν ὁ ἄνω χρόνος εἰμί , ἐπεί δέ ἐνταῦθα γίγνομαι ὁ λόγος καί πρός ὁ ἄλλος μέλλω εὐεργεσία ὁ θεός τρέπω καί γράφω ἐφεξῆς ὁ ἐπί ὁ ἄλλος ἡγεμών καί πρᾶγμα γίγνομαι , ὄναρ ἐγώ γίγνομαι μεταξύ ὁ γραφή , εἰς οὗτος φέρω πως πάλιν . ἔχω δέ οὕτως . δοκέω λέγω ἐν τις ἐνδείκνυμι αὐτός μεταξύ ὁ λόγος ὅς ἀγωνίζομαι καλέω ὁ θεός ὡδί λέγω , δεσπότης Ἀσκληπιός , εἰ μέν ὑπερέχω τε λόγος καί πολύς ὑπερέχω , ἐγώ μέν ὑγίεια , ὁ βάσκανος δέ εἰμί ῥήγνυμι . καί οὗτος τε ὡς ὄναρ τυγχάνω ὁράω καί γίγνομαι ἡμέρα βιβλίον τις λαμβάνω ἀναγιγνώσκω · εὑρίσκω οὖν ἔνειμι ὅς φθέγγομαι . θαυμάζω δέ πρός Ζώσιμος λέγω , θεάομαι ὅς λέγω δοκέω ὄναρ εὑρίσκω γράφω ἐν ὁ βιβλίον . οὕτως δή καί οὗτος καινός παλαιός προστίθημι · εἰ δέ ὁ γνώμη ὁ θεός τυγχάνω αὐτός ἄν οἶδα καλός . ὁ μέν περί ὁ λόγος καί ὡς καθίστημι ἐγώ ἐκ ἀρχή εἰς αὐτός καί ψῆφος ὁποῖος τις φέρω περί αὐτός καί ὅσος εἰς οὗτος φέρω χρηματίζω , καί ὄνομα ὡς πρός ὁ ἀρχαῖος ὁ Θεόδωρος προστίθημι , καί περί ὁ ἑαυτοῦ φύσις ὁποῖος τις δείκνυμι , καί ὅσος