aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 330
εἴτε τοῦτο μὲν πάντως ἂν οὕτω γενέσθαι , τὸν δὲ θεὸν προειδότα ἐφʼ ἅπασι τοῖς μέλλουσι σημῆναι τοῦτο μὲν ὡς ἐν θαλάττῃ κίνδυνοί τε συμβήσονται καὶ ἐξ αὐτῶν σωτηρίαι , τοῦτο δὲ ὡς τῶν περὶ τὸ σῶμα ἀποριῶν ἔσται παιὼν αὐτός τε καὶ τῶν αὐτοῦ παίδων ὁ πρῶτός τε καὶ πάντα παύειν εἰδὼς ὁπόσοις κάμνουσιν ἄνθρωποι . λόγος δὲ ἥκει λόγῳ συνεχὴς καὶ λέγωμεν πάλιν ὡς μετὰ τῶν ἄλλων ὁ σωτὴρ Ἀσκληπιὸς καὶ τοῦτʼ ἐπέταξεν ἡμῖν , διατρίβειν ἐν ᾁσμασι καὶ μέλεσι , καὶ δὴ καὶ παίζειν τε καὶ τρέφειν παῖδας . ὅσα μὲν δὴ καὶ ἄλλα τῆς συμβουλῆς ταύτης ἀπελαύσαμεν εἰς εὐθυμίαν καὶ τὸ ἀνταρκεῖν ἀπέραντον ἂν εἴη λέγειν , τὰ δʼ ᾁσματα ᾖδον οἱ παῖδες , καὶ ὁπότε ἢ πνίγεσθαι συμβαίνοι , τοῦ τραχήλου ταθέντος ἐξαίφνης ἢ τοῦ στομάχου καταστάντος εἰς ἀπορίας , ἤ τις ἄλλη γένοιτο ἄπορος προσβολὴ , παρὼν ἂν Θεόδοτος ὁ ἰατρὸς καὶ μεμνημένος τῶν ἐνυπνίων ἐκέλευε τοὺς παῖδας ᾁδειν τῶν μελῶν , καὶ μεταξὺ ᾀδόντων λάθρα τις ἐγίγνετο ῥᾳστώνη , ἔστι δʼ ὅτε καὶ παντελῶς ἀπῄει πᾶν τὸ λυποῦν . καὶ τοῦτο δὴ τοσοῦτον κέρδος ἦν καὶ τὸ τῆς τιμῆς ἔτι τούτου μεῖζον · εὐδοκίμει γὰρ καὶ τὰ μέλη παρὰ τῷ θεῷ . ἐκέλευε δʼ οὐ μόνον εἰς ἑαυτὸν ποιεῖν , ἀλλὰ καὶ ἑτέρους ἐσήμαινεν , οἷον δὴ Πᾶνα καὶ Ἑκάτην καὶ Ἀχελῶον καὶ εἰ δή τι ἕτερον . ἧκε δὲ καὶ παρʼ Ἀθηνᾶς ὄναρ ὕμνον ἔχον τῆς θεοῦ καὶ ἀρχὴν τοιάνδε Ἵκεσθε Περγάμῳ νέοι , καὶ ἕτερον ἐκ Διονύσου , οὗ τὸ ἐπᾳδόμενον ἦν Χαῖρʼ ὦ ἄνα κισσεῦ Διόνυσε . ᾀδομένου δʼ αὐτοῦ καθʼ ὕπνον περιέρρει τὰ ὦτα καὶ ἠχὴ θαυμαστή . καὶ ἔδει τὸ γόνυ τὸ δεξιὸν κλίναντα ἱκετεύειν τε καὶ καλεῖν Λύσιον τὸν θεόν · καὶ ἔνεστι ταῦτα ἐν τοῖς ᾁσμασι . καὶ ἕτερον ἧκεν ἐξ αὐτοῦ Διὸς , ὅ τι δὲ ἦν δὴ τούτων ἢ πρῶτον ἢ ὕστερον οὐχὶ μέμνηνται , καὶ ἕτερον ἐκ Διονύσου πάλιν , οὐλοκόμην φράζον προσειπεῖν τὸν θεόν . ὤφθη δὲ καὶ ὁ Ἑρμῆς τήν τε κυνῆν ἔχων καὶ τὸ κάλλος θαυμαστὸς καὶ τὴν κίνησιν ὑπερφυής . καὶ ᾁδων αὐτὸν καὶ γανύμενος ὡς ῥᾳδίως τε καὶ τὰ προσήκοντα εἰρηκὼς ἀφυπνιζόμην . ἔδοξα δὲ καὶ περὶ τῶν ἐν Σμύρνῃ θεῶν ἀκοῦσαι τοῦ τροφέως , οἶμαι , ὡς οὐκ ὀρθῶς αὐτῶν ἐπιλελησμένος τυγχάνοιμι , εἰκὸς γὰρ εἶναι καὶ ταύταις ὕπνου ἐπιμεληθῆναι . πλεῖστα δὲ εἰς
Lemmas: εἴτε οὗτος μέν πάντως ἄν οὕτως γίγνομαι , ὁ δέ θεός πρόοιδα ἐπί ἅπας ὁ μέλλω σημαίνω οὗτος μέν ὡς ἐν θάλασσα κίνδυνος τε συμβαίνω καί ἐκ αὐτός σωτηρία , οὗτος δέ ὡς ὁ περί ὁ σῶμα ἀπορία εἰμί παιάν αὐτός τε καί ὁ αὐτός παῖς ὁ πρῶτος τε καί πᾶς παύω οἶδα ὁπόσος κάμνω ἄνθρωπος . λόγος δέ ἥκω λόγος συνεχής καί λέγω πάλιν ὡς μετά ὁ ἄλλος ὁ σωτήρ Ἀσκληπιός καί οὗτος ἐπιτάσσω ἐγώ , διατρίβω ἐν ᾁσμα καί μέλος , καί δή καί παίζω τε καί τρέφω παῖς . ὅσος μέν δή καί ἄλλος ὁ συμβουλή οὗτος ἀπολαύω εἰς εὐθυμία καί ὁ ἀνταρκέω ἀπέραντος ἄν εἰμί λέγω , ὁ δέ ᾁσμα ἀείδω ὁ παῖς , καί ὁπότε ἤ πνίγω συμβαίνω , ὁ τράχηλος τείνω ἐξαίφνης ἤ ὁ στόμαχος καθίστημι εἰς ἀπορία , ἤ τις ἄλλος γίγνομαι ἄπορος προσβολή , πάρειμι ἄν Θεόδοτος ὁ ἰατρός καί μιμνῄσκω ὁ ἐνύπνιον κελεύω ὁ παῖς ᾁδω ὁ μέλος , καί μεταξύ ἀείδω λάθρῃ τις γίγνομαι ῥᾳστώνη , εἰμί δέ ὅτε καί παντελής ἀπέρχομαι πᾶς ὁ λυπέω . καί οὗτος δή τοσοῦτος κέρδος εἰμί καί ὁ ὁ τιμή ἔτι οὗτος μέγας · εὐδοκιμέω γάρ καί ὁ μέλος παρά ὁ θεός . κελεύω δέ οὐ μόνος εἰς ἑαυτοῦ ποιέω , ἀλλά καί ἕτερος σημαίνω , οἷος δή Πάν καί Ἑκάτη καί Ἀχελῷος καί εἰ δή τις ἕτερος . ἵημι δέ καί παρά Ἀθήνη ὄναρ ὕμνος ἔχω ὁ θεός καί ἀρχή τοιόσδε Ἱκνέομαι Πέργαμος νέος , καί ἕτερος ἐκ Διόνυσος , ὅς ὁ ἐπαείδω εἰμί Χαίρις ὦ ἄναξ κισσάω Διόνυσος . ἀείδω δέ αὐτός κατά ὕπνος περιρρέω ὁ οὖς καί ἠχή θαυμαστός . καί δέω ὁ γόνυ ὁ δεξιός κλίνω ἱκετεύω τε καί καλέω Λύσιος ὁ θεός · καί ἔνειμι οὗτος ἐν ὁ ᾁσμα . καί ἕτερος ἥκω ἐκ αὐτός Ζεύς , ὅς τις δέ εἰμί δή οὗτος ἤ πρῶτος ἤ ὕστερον οὐ μιμνῄσκω , καί ἕτερος ἐκ Διόνυσος πάλιν , οὐλοκόμης φράζω προσλέγω ὁ θεός . ὁράω δέ καί ὁ Ἑρμῆς ὁ τε κυνέη ἔχω καί ὁ κάλλος θαυμαστός καί ὁ κίνησις ὑπερφυής . καί ᾁδω αὐτός καί γάνυμαι ὡς ῥᾴδιος τε καί ὁ προσήκω λέγω ἀφυπνίζω . δοκέω δέ καί περί ὁ ἐν Σμύρνα θεός ἀκούω ὁ τροφεύς , οἴομαι , ὡς οὐ ὀρθός αὐτός ἐπιλανθάνω τυγχάνω , ἔοικα γάρ εἰμί καί οὗτος ὕπνος ἐπιμελέομαι . πολύς δέ εἰς