aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 334
γε ὁ Θεόδωρος οὕτως ἐπωνομάσθη μοι . προσρηθῆναι μὲν ἔδοξα ὡς ἐν Σμύρνῃ ὑπό τινος καὶ μάλα συγχαίροντος , Θεόδωρε χαῖρε · καὶ Ἀσιάρχης , οἶμαι , προσῆν · δέξασθαι δὲ οὕτω τὴν πρόσρησιν , ὡς ἄρα πᾶν τοὐμὸν εἴη τοῦ θεοῦ δωρεά . μετὰ δὲ ταῦτα ἕτερον τοιόνδε ἐπιγίγνεται . ἦν Ἐπάγαθος τῶν τροφέων τῶν ἐμῶν , ὃς πρῶτος ἔθρεψέ με , καὶ μάλα ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ σαφέστατα ὁμιλῶν θεοῖς καὶ χρησμοὺς ἀπομνημονεύων ὅλους ἐξ ἐνυπνίων · οἱ δʼ ἀπέβαινον σχεδὸν ὡς εἰπεῖν αὐθημερόν . ἐγένετο μὲν τοιοῦτός τις ὁ Ἐπάγαθος , τὸ δὲ ὄναρ οὕτως εἶχεν · ἐδόκει μοι οὗτος ἤτοι ἐμοῦ πυθομένου ἢ καὶ αὐτὸς ἀφʼ ἑαυτοῦ κινηθεὶς εἰπεῖν πρὸς ἐμὲ ὅτι αὐτῷ γένοιτο ἐνύπνιον τοιόνδε , περὶ δὲ Θεοδώρου μελήσει τῇ μητρὶ τῶν θεῶν . κἀγὼ γνωρίσας , ἔοικε φάναι , καὶ τῇ μητρὶ τῶν θεῶν κατὰ ταὐτὰ δοκεῖν περὶ ἐμοῦ καθάπερ τῷ Ἀσκληπιῷ · ὁ γὰρ Θεόδωρος ἐκεῖθέν μοι τὴν ἀρχὴν ἐγένετο . ἐπέδειξε δέ μοι καὶ περὶ τῆς φύσεως τῆς αὑτοῦ τὰ μὲν ὄψει , τὰ δὲ καὶ λόγῳ . ἔσχε δὲ οὑτωσί . ἀνεῖχε μὲν ἑωσφόρος , ἡνίκʼ ἦν τὸ ἐνύπνιον . ἐδόκουν δὲ βαδίζειν ὁδόν τινα διʼ ἐμαυτοῦ χωρίου προσορῶν τῷ ἀστέρι ἄρτι ἥκοντι , καὶ γὰρ εἶναι πορείαν πρὸς ἀνατολάς . παρεῖναι δὲ Πυραλλιανὸν τὸν ἐκ τοῦ ἱεροῦ , ἄνδρα ἡμῖν τε ἑταῖρον καὶ περὶ τοὺς Πλάτωνος λόγους εὖ γεγυμνασμένον , οἷα δʼ ἐν ὁδῷ καὶ ἡσυχίας οὔσης προσπαίζων αὐτὸν καὶ ἅμα ἐρεσχελῶν εἰπεῖν , ἔχεις μοι πρὸς θεῶν εἰπεῖν—πάντως δʼ ἐσμὲν μόνοι—τί ταῦτα ὑμεῖς οἱ περὶ τὸν Πλάτωνα ἀλαζονεύεσθε καὶ ἐκπλήττετε τοὺς ἀνθρώπους . ἔφερε δέ μοι τοῦτο εἰς τοὺς περὶ φύσεως αὐτοῦ καὶ τῶν ὄντων λόγους . καὶ ὃς ἀκολουθεῖν με ἐκέλευε προσέχοντα τὸν νοῦν . ἐκ τούτου δὲ ὁ μὲν ἡγεῖτο , ἐγὼ δʼ εἱπόμην . καὶ προσελθὼν μικρὸν ἀνασχὼν τὴν χεῖρα δείκνυσί μοι τόπον τινὰ τοῦ οὐρανοῦ · καὶ ἅμα δεικνὺς ἔφη , οὗτος δή σοί ἐστιν ὃν καλεῖ Πλάτων τοῦ παντὸς ψυχήν . ἀναβλέπω τε δὴ καὶ ὁρῶ Ἀσκληπιὸν τὸν ἐν Περγάμῳ ἐνιδρυμένον ἐν τῷ οὐρανῷ , καὶ ἅμα τε ἀφυπνιζόμην ἐπὶ τούτοις καὶ τὴν ὥραν αἰσθάνομαι ταύτην ἐκείνην οὖσαν ἐν ᾗ ἐδόκουν ταῦτα ὁρᾶν . ἔτι τοίνυν ἑτέρων τοιῶνδε μέμνημαι . τοῦτο μὲν αὐτὸν
Lemmas: γε ὁ Θεόδωρος οὕτως ἐπονομάζω ἐγώ . προσλέγω μέν δοκέω ὡς ἐν Σμύρνα ὑπό τις καί μάλα συγχαίρω , Θεόδωρος χαίρω · καί Ἀσιάρχης , οἴομαι , πρόσειμι · δέχομαι δέ οὕτως ὁ πρόσρησις , ὡς ἄρα πᾶς ἐμός εἰμί ὁ θεός δωρεά . μετά δέ οὗτος ἕτερος τοιόσδε ἐπιγίγνομαι . εἰμί Ἐπάγαθος ὁ τροφεύς ὁ ἐμός , ὅς πρῶτος τρέφω ἐγώ , καί μάλα ἀνήρ ἀγαθός καί σαφής ὁμιλέω θεός καί χρησμός ἀπομνημονεύω ὅλος ἐκ ἐνύπνιον · ὁ δέ ἀποβαίνω σχεδόν ὡς λέγω αὐθημερόν . γίγνομαι μέν τοιοῦτος τις ὁ Ἐπάγαθος , ὁ δέ ὄναρ οὕτως ἔχω · δοκέω ἐγώ οὗτος ἤτοι ἐγώ πυνθάνομαι ἤ καί αὐτός ἀπό ἑαυτοῦ κινέω λέγω πρός ἐγώ ὅτι αὐτός γίγνομαι ἐνύπνιον τοιόσδε , περί δέ Θεόδωρος μέλω ὁ μήτηρ ὁ θεός . ἐγώ γνωρίζω , ἔοικα φημί , καί ὁ μήτηρ ὁ θεός κατά αὐτός δοκέω περί ἐγώ καθά ὁ Ἀσκληπιός · ὁ γάρ Θεόδωρος ἐκεῖθεν ἐγώ ὁ ἀρχή γίγνομαι . ἐπιδείκνυμι δέ ἐγώ καί περί ὁ φύσις ὁ ἑαυτοῦ ὁ μέν ὄψις , ὁ δέ καί λόγος . ἔχω δέ οὕτως . ἀνέχω μέν ἑωσφόρος , ἡνίκα εἰμί ὁ ἐνύπνιον . δοκέω δέ βαδίζω ὁδός τις διά ἐμαυτοῦ χωρίον προσοράω ὁ ἀστήρ ἄρτι ἥκω , καί γάρ εἰμί πορεία πρός ἀνατολή . πάρειμι δέ Πυραλλιανός ὁ ἐκ ὁ ἱερός , ἀνήρ ἐγώ τε ἑταῖρος καί περί ὁ Πλάτων λόγος εὖ γυμνάζω , οἷος δέ ἐν ὁδός καί ἡσυχία εἰμί προσπαίζω αὐτός καί ἅμα ἐρεσχελέω λέγω , ἔχω ἐγώ πρός θεός εἰπεῖν—πάντως δέ εἰμί μόνος οὗτος σύ ὁ περί ὁ Πλάτων ἀλαζονεύομαι καί ἐκπλήσσω ὁ ἄνθρωπος . φέρω δέ ἐγώ οὗτος εἰς ὁ περί φύσις αὐτός καί ὁ εἰμί λόγος . καί ὅς ἀκολουθέω ἐγώ κελεύω προσέχω ὁ νόος . ἐκ οὗτος δέ ὁ μέν ἡγέομαι , ἐγώ δέ ἕπομαι . καί προσέρχομαι μικρός ἀνέχω ὁ χείρ δείκνυμι ἐγώ τόπος τις ὁ οὐρανός · καί ἅμα δείκνυμι φημί , οὗτος δή σύ εἰμί ὅς καλέω Πλάτων ὁ πᾶς ψυχή . ἀναβλέπω τε δή καί ὁράω Ἀσκληπιός ὁ ἐν Πέργαμος ἐνιδρύω ἐν ὁ οὐρανός , καί ἅμα τε ἀφυπνίζω ἐπί οὗτος καί ὁ ὥρα αἰσθάνομαι οὗτος ἐκεῖνος εἰμί ἐν ὅς δοκέω οὗτος ὁράω . ἔτι τοίνυν ἕτερος τοιόσδε μιμνῄσκω . οὗτος μέν αὐτός