aelius-aristides.ieroi-lo-goi-d 344
ἐπιστολαὶ δʼ ἐπέμποντο παρά τε αὐτὸν Πολλίωνα καὶ τὸν πρεσβευτὴν οἷα εἰκὸς λέγουσαι . ὁ δὲ θεὸς τάδʼ ἐσήμαινεν · ἐδόκουν τὸν Ἄλκιμον τὸν διοικητὴν , ὃν ἔπεμψα τούτων ἕνεκα , ἐπανήκειν , κομίζοντά μοι λόγον Δημοσθένους τὸν ὑπὲρ τοῦ στεφάνου , ἔχοντα οὐχ ὡς νῦν , ἀλλʼ ἑτέρως γε καὶ καθʼ ἑτέραν σύνθεσιν . καὶ πάλιν ἦσαν ὑποσχέσεις , ὡς Γλαβρίωνος τοῦ πάνυ συγκαταστήσαντος τὸ πᾶν . ὁ δʼ ἔτυχεν , οἶμαι , τότε ἐπιδημῶν . ἐγένοντο δέ μοι καὶ παρὰ τοῦ Σαράπιδος καὶ τῆς Ἴσιδος χρησμοὶ , ὡς πεπραξομένου τε τοῦ πράγματος καὶ ἐχθροῖς εἰς φιλίαν ἥξεις ἔφασαν . καὶ τὰ μὲν χρησθέντα καὶ φανθέντα ὡς ἐν κεφαλαίοις τοιαῦτα ἦν · εἰς δὲ τὴν Φιλαδελφίαν ἀφίκοντο οἱ πεμφθέντες , καὶ ἦν μὲν ἀφέσιμος , ὡς ἔφασαν , ἡμέρα , ᾗ τὰ γράμματα ἀπεδίδοσαν . ἀναγνοὺς δὲ ὁ Πολλίων , καί τινος καιροῦ γενομένου περὶ ἡμῶν ὑπὸ τῶν ἐν τῇ προσρήσει παρόντων , γνοὺς τοῦ πρεσβευτοῦ τὴν ἀφέλειαν κελεύει πορευθέντα εὐθὺς καθίζεσθαι καὶ ἐπανορθώσασθαι τὴν γνῶσιν . ποιεῖ ταῦτα ὁ πρεσβευτὴς καὶ καθίζει ἑνὸς ἕνεκα τούτου καὶ δίδωσι γράμματα ἕτερα πρὸς τὴν βουλήν . κομισθέντων δʼ αὐτῶν ὁ ἄρχων , ὅσπερ προθυμότατα ἀνθειστήκει μοι καὶ τἀναντία τούτων ἀνεγνώκει πρότερον , θορυβούμενος ἤδη καὶ ἐν παντὶ ὢν ἔπεμψεν ὡς τοὺς ἡγεμόνας πυνθανόμενος περὶ αὐτῶν . οἱ δʼ οὐδὲν ἀπεκρίναντο . ὁ δʼ ἐλθὼν ὡς ἐμὲ ἐδεῖτο συγγνώμην ἔχειν , καὶ παρῄειν εἰς τὴν βουλὴν , καὶ τῆς τε διακονίας ἀφείθην καὶ τῆς ἀτελείας ἔτυχον · πρῶτον τότε καὶ μετὰ τοῦτο φίλτατος μὲν ὁ ἄρχων , φίλτατος δὲ ὁ πρεσβευτὴς αὐτός . φέρε δὴ καθάπερ κλίμακος ἀεὶ τῷ ἀνωτέρω προϊόντες ἑτέρου τῶν ὑπὲρ ταῦτα μνημονεύσωμεν . ὁ σοφιστὴς , οὗ μικρῷ πρόσθεν ἐμνήσθην , ἦρχεν . ἱσταμένου δὲ τοῦ ἔτους καὶ γιγνομένης ἐκκλησίας τῆς πρώτης ἧκον ἐκ δήμου καλοῦντές με , οἷα δὴ διὰ χρόνου τε ἀφιγμένον , καὶ ἅμα ἀπαγγέλλοντες ὅτι μέλλοιεν θύσειν ὑπὲρ ἐμοῦ δημοσίᾳ , ὅπερ οὖν καὶ πρότερον πολλάκις πεποιηκότες ἦσαν . ὡς δὲ παρῆλθον εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ ὁ δῆμος τὰ
Lemmas: ἐπιστολή δέ πέμπω παρά τε αὐτός Πολλίων καί ὁ πρεσβευτής οἷος ἔοικα λέγω . ὁ δέ θεός ὅδε σημαίνω · δοκέω ὁ Ἄλκιμος ὁ διοικητής , ὅς πέμπω οὗτος ἕνεκα , ἐπανήκω , κομίζω ἐγώ λόγος Δημοσθένης ὁ ὑπέρ ὁ στέφανος , ἔχω οὐ ὡς νῦν , ἀλλά ἕτερος γε καί κατά ἕτερος σύνθεσις . καί πάλιν εἰμί ὑπόσχεσις , ὡς Γλαβρίων ὁ πάνυ συγκαθίστημι ὁ πᾶς . ὁ δέ τυγχάνω , οἴομαι , τότε ἐπιδημέω . γίγνομαι δέ ἐγώ καί παρά ὁ Σάραπις καί ὁ Ἶσις χρησμός , ὡς πόραξο τε ὁ πρᾶγμα καί ἐχθρός εἰς φιλία ἥκω φημί . καί ὁ μέν χράω καί φαίνω ὡς ἐν κεφάλαιος τοιοῦτος εἰμί · εἰς δέ ὁ Φιλαδελφία ἀφικνέομαι ὁ πέμπω , καί εἰμί μέν ἀφέσιμος , ὡς φημί , ἡμέρα , ὅς ὁ γράμμα ἀποδίδωμι . ἀναγιγνώσκω δέ ὁ Πολλίων , καί τις καιρός γίγνομαι περί ἐγώ ὑπό ὁ ἐν ὁ πρόσρησις πάρειμι , γιγνώσκω ὁ πρεσβευτής ὁ ἀφέλεια κελεύω πορεύω εὐθύς καθίζω καί ἐπανορθόω ὁ γνῶσις . ποιέω οὗτος ὁ πρεσβευτής καί καθίζω εἷς ἕνεκα οὗτος καί δίδωμι γράμμα ἕτερος πρός ὁ βουλή . κομίζω δέ αὐτός ὁ ἄρχων , ὅς πρόθυμος ἀνθίστημι ἐγώ καί ἐναντίος οὗτος ἀναγιγνώσκω πρότερος , θορυβέω ἤδη καί ἐν πᾶς εἰμί πέμπω ὡς ὁ ἡγεμών πυνθάνομαι περί αὐτός . ὁ δέ οὐδείς ἀποκρίνω . ὁ δέ ἔρχομαι ὡς ἐγώ δέω συγγνώμη ἔχω , καί παρέρχομαι εἰς ὁ βουλή , καί ὁ τε διακονία ἀφίημι καί ὁ ἀτέλεια τυγχάνω · πρῶτος τότε καί μετά οὗτος φίλος μέν ὁ ἄρχων , φίλος δέ ὁ πρεσβευτής αὐτός . φέρω δή καθά κλῖμαξ ἀεί ὁ ἀνώτερος προέρχομαι ἕτερος ὁ ὑπέρ οὗτος μνημονεύω . ὁ σοφιστής , ὅς μικρός πρόσθεν μιμνῄσκω , ἄρχω . ἵστημι δέ ὁ ἔτος καί γίγνομαι ἐκκλησία ὁ πρῶτος ἥκω ἐκ δῆμος καλέω ἐγώ , οἷος δή διά χρόνος τε ἀφικνέομαι , καί ἅμα ἀπαγγέλλω ὅτι μέλλω θύω ὑπέρ ἐγώ δημοσίᾳ , ὅς οὖν καί πρότερος πολλάκις ποιέω εἰμί . ὡς δέ παρέρχομαι εἰς ὁ ἐκκλησία καί ὁ δῆμος ὁ