aelius-aristides.ieroi-lo-goi-b 305
καὶ παντάπασιν ἀπεκεκλείμην , ὅτι μὴ γάλακτος μόνου · τοῦ τε ἄσθματος περὶ τὸ στῆθος ᾐσθόμην τότε πρῶτον καὶ πυρετοὶ κατέλαβον ἰσχυροὶ καὶ ἄλλα ἀμύθητα · καὶ ἐκείμην ἐν Δέσσῃ πρὸς τῷ καταρράκτῃ , καὶ μόλις ἡμέρᾳ ἑκατοστῇ ὕστερον ᾗ ἐκινήθην οἴκοθεν ἐν Ῥώμῃ γίγνομαι . καὶ μετʼ οὐ πολὺ τὰ σπλάγχνα ᾠδήκει καὶ τὰ νεῦρα κατέψυκτο καὶ φρίκη διέθει διὰ παντὸς τοῦ σώματος καὶ τὸ πνεῦμα ἀπεκέκλειτο . καὶ οἱ ἰατροὶ καθάρσεις προσῆγον καὶ πιὼν ἐλατήριον εἰς δύο ἡμέρας ἐκαθαιρόμην , ἕως εἰς αἷμα ἀπέσκηψε . καὶ πυρετοὶ κατέλαβον καὶ πάντʼ ἦν ἄπορα ἤδη καὶ σωτηρίας οὐδʼ ἡτισοῦν ἐλπίς . καὶ τέλος οἱ ἰατροὶ κατέτεμνον ἐκ τοῦ στήθους ἀρξάμενοι πάντα ἑξῆς ἄχρι πρὸς τὴν κύστιν κάτω · καὶ ὡς ἀνθήψαντο αἱ σικύαι , παντάπασι τὸ πνεῦμα ἀπελήφθη , καὶ διῆλθεν ὀδύνη ναρκώδης καὶ ἄπορος φέρειν , καὶ πάντα αἵματι ἐπέφυρτο καὶ γίγνομαι ὑπεραλγεινός . καὶ τῶν σπλάγχνων ᾐσθανόμην οἷον ψυχρῶν τε καὶ ἐκκρεμαμένων , καὶ τὸ τῆς ἀμηχανίας τῆς περὶ τὴν ἀναπνοὴν ἐπετάθη . καὶ τί χρὴ ποιεῖν οὐκ ἦν , καὶ γὰρ σῖτον αἱρουμένῳ καὶ διαλεγομένῳ μεταξὺ προσίστατο καὶ ἔδει πεπνῖχθαι δοκεῖν . καὶ ἡ ἄλλη τοῦ σώματος ἀσθένεια κατὰ λόγον τούτων ἦν . φάρμακα δὲ θήρειά τε καὶ ἄλλα παντοῖα τηνάλλως ἐδίδοτο . ἐδόκει δὴ χρῆναι κομίζεσθαι οἴκαδε , εἴ πως εἴη διαρκέσαι . κατὰ γῆν μὲν οὖν ἄπορον ἦν , οὐ γὰρ ἔφερε τὸ σῶμα τὸν σεισμόν · πλῷ δὲ ἐπεχειροῦμεν . τῶν δʼ ὑποζυγίων τὰ μὲν ὑπὸ τῶν χειμώνων ἐτεθνήκει , τὰ δὲ περιόντα ἀπεδιδόμεθα . καὶ συμβαίνει τις Ὀδύσσεια , εὐθὺς μὲν ἐν τῷ Τυρρηνικῷ πελάγει ζάλη καὶ ζόφος καὶ λὶψ καὶ ταραχὴ τῆς θαλάττης ἀκατάσχετος , καὶ ὁ κυβερνήτης μεθῆκε τοὺς οἴακας , καὶ ὁ ναύκληρος καὶ οἱ ναῦται σποδὸν καταχεάμενοι σφᾶς τε αὐτοὺς ἀπῴμωζον καὶ τὸ πλοῖον . ἡ δὲ ἐπεισέρρει πολλὴ κατὰ πρῷραν καὶ κατὰ πρύμναν ἡ θάλαττα , καὶ κατεκλυζόμην τῷ τε ἀνέμῳ καὶ τοῖς κύμασι , καὶ ταῦτα ἐγίγνετο ἡμέραν καὶ νύκτα . μέσαι νύκτες σχεδὸν ἦσαν , ἡνίκα πρὸς τὴν Πελωρίδα ἄκραν
Lemmas: καί παντάπασι ἀποκλείω , ὅτι μή γάλα μόνος · ὁ τε ἄσθμα περί ὁ στῆθος αἰσθάνομαι τότε πρῶτος καί πυρετός καταλαμβάνω ἰσχυρός καί ἄλλος ἀμύθητος · καί κεῖμαι ἐν Δέσσα πρός ὁ καταρράκτης , καί μόλις ἡμέρα ἑκατοστός ὕστερον ὅς κινέω οἴκοθεν ἐν Ῥώμη γίγνομαι . καί μετά οὐ πολύς ὁ σπλάγχνον οἰδέω καί ὁ νεῦρον καταψύχω καί φρίκη διαθέω διά πᾶς ὁ σῶμα καί ὁ πνεῦμα ἀποκλείω . καί ὁ ἰατρός κάθαρσις προσάγω καί πίνω ἐλατήριος εἰς δύο ἡμέρα καθαίρω , ἕως εἰς αἷμα ἀποσκήπτω . καί πυρετός καταλαμβάνω καί πᾶς εἰμί ἄπορος ἤδη καί σωτηρία οὐδέ ὅστις ἐλπίς . καί τέλος ὁ ἰατρός κατατέμνω ἐκ ὁ στῆθος ἄρχω πᾶς ἑξῆς ἄχρι πρός ὁ κύστις κάτω · καί ὡς ἀνθάπτομαι ὁ σικύα , παντάπασι ὁ πνεῦμα ἀπολαμβάνω , καί διέρχομαι ὀδύνη ναρκώδης καί ἄπορος φέρω , καί πᾶς αἷμα φύρω καί γίγνομαι ὑπεραλγεινός . καί ὁ σπλάγχνον αἰσθάνομαι οἷος ψυχρός τε καί ἐκκρεμάννυμι , καί ὁ ὁ ἀμηχανία ὁ περί ὁ ἀναπνοή ἐπιτείνω . καί τίς χρή ποιέω οὐ εἰμί , καί γάρ σῖτος αἱρέω καί διαλέγω μεταξύ προσίστημι καί δέω πνίγω δοκέω . καί ὁ ἄλλος ὁ σῶμα ἀσθένεια κατά λόγος οὗτος εἰμί . φάρμακον δέ θήρειος τε καί ἄλλος παντοῖος τηνάλλως δίδωμι . δοκέω δή χρή κομίζω οἴκαδε , εἰ πως εἰμί διαρκέω . κατά γῆ μέν οὖν ἄπορος εἰμί , οὐ γάρ φέρω ὁ σῶμα ὁ σεισμός · πλόος δέ ἐπιχειρέω . ὁ δέ ὑποζύγιον ὁ μέν ὑπό ὁ χειμών θνῄσκω , ὁ δέ περίειμι ἀποδίδωμι . καί συμβαίνω τις Ὀδύσσεια , εὐθύς μέν ἐν ὁ Τυρρηνικός πέλαγος ζάλη καί ζόφος καί λίψ καί ταραχή ὁ θάλασσα ἀκατάσχετος , καί ὁ κυβερνήτης μεθίημι ὁ οἴαξ , καί ὁ ναύκληρος καί ὁ ναύτης σποδός καταχέω σφεῖς τε αὐτός ἀποιμώζω καί ὁ πλοῖον . ὁ δέ ἐπεισρέω πολύς κατά πρῷρα καί κατά πρύμνα ὁ θάλασσα , καί κατακλύζω ὁ τε ἄνεμος καί ὁ κῦμα , καί οὗτος γίγνομαι ἡμέρα καί νύξ . μέσος νύξ σχεδόν εἰμί , ἡνίκα πρός ὁ Πελωρίς ἄκρα