aelius-aristides.ieroi-lo-goi-b 302
ἀνθρώπῳ δὲ ἢ νῷ λαβεῖν ἢ ἐνδείξασθαι λόγῳ οὐ πάνυ ῥᾴδιον . ἕτερον τοίνυν λουτρὸν ἐν Σμύρνῃ προσετάχθη χειμῶνος ἱσταμένου , ἔδει δὲ πορευθέντα πρὸς τὰς πηγὰς τὰς θερμὰς τῷ μὲν θερμῷ ὕδατι μὴ χρῆσθαι , τῷ δὲ παραρρέοντι ποταμῷ , καὶ ἦν ἡμέρα πᾶσα ἔφυδρός τε καὶ ψυχρὰ καὶ τὸ ὕδωρ τοσοῦτον διέλιπεν ὅσον ἀρκέσαι τῇ πορείᾳ · καὶ πρῶτον ἦν τῶν θαυμάτων τοῦτο . δείλη τε ἦν ὀψία καὶ τὸ λουτρὸν ἐγίγνετο καὶ ἐπέπνει βορέας ἀκραής . ταυτὶ δὲ ἐν Περγάμῳ πάλιν χειμῶνός τε καὶ ἐν λεπτότητι θαυμαστῇ τοῦ σώματος , ὥστε πολὺν χρόνον πάνυ τοῦ οἰκήματος οὐκ ἐξέβην οὗ κατεκείμην . ἐκέλευσε λούσασθαι τῷ ποταμῷ τῷ διὰ τῆς πόλεως ῥέοντι · ὁ δʼ ἔρρει πολὺς ἐξ ὄμβρων , καὶ προεῖπεν ὡς τριῶν τῶν λουτρῶν ἐσομένων . γενομένου δὲ τοῦ προστάγματος ὡς ἐπύθοντο συνῆλθον οἱ σπουδαιότατοι τῶν φίλων παραπέμποντες καὶ φροντίζοντες ὅ τι ἀποβήσοιτο , καὶ ἅμα ἀντʼ ἄλλης ἱστορίας ποιούμενοι ἰδεῖν τὰ γιγνόμενα , καὶ γὰρ δὴ καὶ ἡ ἡμέρα χειμέριος ἦν . πρῶτον μὲν οὖν ὕσθημεν παρὰ τὴν ὁδὸν καὶ τὸ πρῶτον ἦν τῶν λουτρῶν τοῦτο · καὶ γὰρ ἀνῄειμεν ἀνωτέρω τὴν ἐφʼ Ἵππωνος , βουλόμενοι καθαρῷ τῷ ὕδατι ἐντυχεῖν καὶ ὃ μήπω ὡμίληκε τῇ πόλει . ὡς δὲ ἐγενόμεθα ἐπὶ τῆς ὄχθης , οὐδεὶς τῶν φίλων ἐθάρρει παρακελεύσασθαι , καίτοι παρῆν μὲν ὁ νεωκόρος αὐτὸς , παρῆσαν δὲ καὶ τῶν φιλοσόφων τινὲς , ἄνδρες καλοὶ κἀγαθοὶ , ἀλλʼ ὅμως ἀγωνιῶντες καὶ ἀπορούμενοι φανεροὶ πάντες ἦσαν . κἀγὼ τά τε ἱμάτια ἀπερρίπτουν καὶ καλέσας τὸν θεὸν ἵεμαι εἰς μέσον τὸν πόρον . ὁ δὲ ἐκυλίνδει μὲν πέτρας , ἔφερε δὲ ὕλην , ἐκύμαινε δὲ ὥσπερ ἐξ ἀνέμου , καὶ τῶν κάτω φανερὸν ἦν οὐδὲν , ἠχὴ δὲ καὶ θόρυβος πολύς . ἐνταῦθα δὴ αἱ μὲν πέτραι ἀντὶ φύλλων περιέρρεον , τὸ δὲ ὕδωρ οὕτω κοῦφον ἦν ὡς οὐδὲν τῶν καθαρῶς διαφανῶν , καὶ διέτριψα δὴ εἰς ὅσον πλεῖστον ἐξῆν . ὡς δʼ ἐξέβην ἐπὶ τὴν ὄχθην , θέρμη διὰ παντὸς ἐχώρει τοῦ σώματος καὶ ἀτμὸς ἄνω πολὺς , καὶ πάντα ἐπεφοίνικτο , καὶ τὸν παιᾶνα ᾔδομεν . καὶ ὡς ἐπανῄειμεν , αὖθις αὖ ὕδωρ ἐπιγίγνεται ἐκ Διὸς , καὶ τὸ τρίτον τῶν λουτρῶν εἰς τοῦτο ἐτελεύτησεν . ἕτερον τοίνυν ἐν Ἐλαίᾳ ταύτῃ γενόμενον . ἔπεμψέ με λουσόμενον θαλάττῃ , πλοῖόν τε δὴ προειπὼν
Lemmas: ἄνθρωπος δέ ἤ νόος λαμβάνω ἤ ἐνδείκνυμι λόγος οὐ πάνυ ῥᾴδιος . ἕτερος τοίνυν λουτρόν ἐν Σμύρνα προστάσσω χειμών ἵστημι , δέω δέ πορεύω πρός ὁ πηγή ὁ θερμός ὁ μέν θερμός ὕδωρ μή χράω , ὁ δέ παραρρέω ποταμός , καί εἰμί ἡμέρα πᾶς ἔφυδρος τε καί ψυχρός καί ὁ ὕδωρ τοσοῦτος διαλείπω ὅσος ἀρκέω ὁ πορεία · καί πρῶτος εἰμί ὁ θαῦμα οὗτος . δείλη τε εἰμί ὄψιος καί ὁ λουτρόν γίγνομαι καί ἐπιπνέω βορέας ἀκραής . οὗτος δέ ἐν Πέργαμος πάλιν χειμών τε καί ἐν λεπτότης θαυμαστός ὁ σῶμα , ὥστε πολύς χρόνος πάνυ ὁ οἴκημα οὐ ἐκβαίνω ὅς κατάκειμαι . κελεύω λούω ὁ ποταμός ὁ διά ὁ πόλις ῥέω · ὁ δέ ἔρρω πολύς ἐκ ὄμβρος , καί προλέγω ὡς τρεῖς ὁ λουτρόν εἰμί . γίγνομαι δέ ὁ πρόσταγμα ὡς πυνθάνομαι συνέρχομαι ὁ σπουδαῖος ὁ φίλος παραπέμπω καί φροντίζω ὅς τις ἀποβαίνω , καί ἅμα ἀντί ἄλλος ἱστορία ποιέω ὁράω ὁ γίγνομαι , καί γάρ δή καί ὁ ἡμέρα χειμέριος εἰμί . πρῶτος μέν οὖν ὕω παρά ὁ ὁδός καί ὁ πρῶτος εἰμί ὁ λουτρόν οὗτος · καί γάρ ἀνέρχομαι ἀνώτερος ὁ ἐπί Ἵππων , βούλομαι καθαρός ὁ ὕδωρ ἐντυγχάνω καί ὅς μήπω ὁμιλέω ὁ πόλις . ὡς δέ γίγνομαι ἐπί ὁ ὄχθη , οὐδείς ὁ φίλος θαρσέω παρακελεύομαι , καίτοι πάρειμι μέν ὁ νεωκόρος αὐτός , πάρειμι δέ καί ὁ φιλόσοφος τις , ἀνήρ καλός ἀγαθός , ἀλλά ὅμως ἀγωνιάω καί ἀπορέω φανερός πᾶς εἰμί . ἐγώ ὁ τε ἱμάτιον ἀπορρίπτω καί καλέω ὁ θεός ἵημι εἰς μέσος ὁ πόρος . ὁ δέ κυλινδέω μέν πέτρα , φέρω δέ ὕλη , κυμαίνω δέ ὥσπερ ἐκ ἄνεμος , καί ὁ κάτω φανερός εἰμί οὐδείς , ἠχή δέ καί θόρυβος πολύς . ἐνταῦθα δή ὁ μέν πέτρα ἀντί φύλλον περιρρέω , ὁ δέ ὕδωρ οὕτως κοῦφος εἰμί ὡς οὐδείς ὁ καθαρός διαφανής , καί διατρίβω δή εἰς ὅσος πολύς ἔξεστι . ὡς δέ ἐκβαίνω ἐπί ὁ ὄχθη , θέρμη διά πᾶς χωρέω ὁ σῶμα καί ἀτμός ἄνω πολύς , καί πᾶς φοινίσσω , καί ὁ παιάν ἀείδω . καί ὡς ἐπανέρχομαι , αὖθις αὖ ὕδωρ ἐπιγίγνομαι ἐκ Ζεύς , καί ὁ τρίτος ὁ λουτρόν εἰς οὗτος τελευτάω . ἕτερος τοίνυν ἐν Ἐλαία οὗτος γίγνομαι . πέμπω ἐγώ λούω θάλασσα , πλοῖον τε δή προλέγω