aelius-aristides.ieroi-lo-goi-b 304
δὲ νύκτες ἀνθʼ ἡμερῶν ἦσαν ἄγρυπνοι . τίς κεν ἐκεῖνα πάντα γε μυθήσαιτο καταθνητῶν ἀνθρώπων ; οὐ γὰρ πεντάετες οὐδʼ ἑξάετες οὐκ ἀρκεῖ . ἀλλʼ οὐκ ἐλαττόνων ἴσως ἐστὶ χρόνων ἡ διήγησις ἢ ἐν ὅσοις τὰ πράγματα ἐγίγνετο . εἰ δὴ ταῦτά τις προσλογίσαιτο καὶ σκέψαιτο ἐφʼ ὅσων καὶ οἵων τῶν παθημάτων καὶ ὁποίας τῆς περὶ ταῦτα ἀνάγκης εἰς θάλατταν καὶ ποταμοὺς καὶ φρέατα ἐκόμιζε , καὶ τῷ χειμῶνι μάχεσθαι προσέταττε , φήσει πᾶν ὡς ἀληθῶς περαιτέρω θαυμάτων εἶναι , καὶ τοῦ τε θεοῦ τὴν δύναμιν καὶ τὴν πρόνοιαν μειζόνως ὄψεται , κἀμοὶ συνησθήσεται τῆς τιμῆς ἣν ἐτιμώμην , καὶ οὐκ ἂν τῆς ἀσθενείας μᾶλλον συνάχθοιτο . πόθεν οὖν συνεσκευάσθη τοσοῦτον πρᾶγμα ἴσως ἄν τις ἀκοῦσαι δεηθείη . τὸ δʼ ἐστὶ μὲν πέρα ἢ κατʼ Ἀλκίνου ἀπόλογον , πειράσομαι δέ πως ἐξ ἐπιδρομῆς εἰπεῖν . ἐξῆλθον εἰς Ῥώμην χειμῶνος μεσοῦντος , κάμνων οἴκοθεν εὐθέως ἐξ ὑδάτων καὶ ψύξεως οὐδεμίαν τῶν παρόντων ὤραν ποιησάμενος , τῇ δʼ ἀσκήσει τοῦ σώματος πιστεύων καὶ τῇ περὶ πάντα ἀγαθῇ τύχῃ . καὶ προελθὼν ἄχρι Ἑλλησπόντου τό τε οὖς ἔκαμνον καθʼ ὑπερβολὴν καὶ τἄλλα οὐχ ὡς ἔτυχε διεκείμην , καὶ μικρόν τι ῥαΐσας τὸ πέρα προῄειν . μετὰ ταῦτα ὑετοὶ , πάγοι , κρύσταλλοι , ἄνεμοι πάντες · Ἕβρος μὲν ἄρτι κεκομμένος , ὥστʼ εἶναι πλοίοις διαβατὸς , εἰ δὲ μὴ , πᾶς ἠπείρωτο ὑπὸ κρυστάλλου · πεδία δὲ λιμνάζοντα ὅσον ὀφθαλμὸς ἐπεῖχε · καταγωγίων δὲ ἀπορία , καὶ πλέον ἐκ τῶν ὀροφῶν τὸ ὕδωρ ἢ ἐκ Διὸς ἔξω ῥέον · καὶ τούτοις ἅπασιν ἔπειξις καὶ δρόμος παρὰ τὴν καθεστηκυῖαν ὥραν τε καὶ δύναμιν τοῦ σώματος . οὔτε γὰρ οἱ τὰς ἀγγελίας κομίζοντες τῶν στρατιωτῶν ἡμᾶς γε παρῆλθον , ἵνα μηδὲν εἴπω πλέον , τῶν τε οἰκετῶν ἐπὶ σχολῆς ὡδοιπόρουν οἱ πλείους . ἐγὼ δὲ καὶ τοὺς ἀγωγοὺς αὐτὸς ἀνεζήτουν , εἴ που δεήσειε , καὶ ἦν οὐδὲ τοῦτο ἀπὸ τοῦ ῥᾴστου γιγνόμενον . ἔδει γὰρ ὑποφεύγοντας οἷα βαρβάρους ἀνθρώπους ἕλκειν , τὰ μὲν πείθοντα , ἔστι δʼ ᾗ καὶ χειρούμενον . ἐκ δὴ τούτων ἁπάντων ἡ νόσος ᾔρετο . καὶ τοῦτο μὲν περὶ τῶν ὀδόντων ἐν παντὶ κατέστην , ὥσθʼ ὑπεῖχον τὰς χεῖρας , ὡς ἀεὶ δεξόμενος . τροφῆς δὲ
Lemmas: δέ νύξ ἀντί ἡμέρα εἰμί ἄγρυπνος . τίς ἄν ἐκεῖνος πᾶς γε μυθέομαι καταθνητός ἄνθρωπος ; οὐ γάρ πενταετής οὐδέ ἑξαετής οὐ ἀρκέω . ἀλλά οὐ ἐλαχύς ἴσως εἰμί χρόνος ὁ διήγησις ἤ ἐν ὅσος ὁ πρᾶγμα γίγνομαι . εἰ δή οὗτος τις προσλογίζομαι καί σκοπέω ἐπί ὅσος καί οἷος ὁ πάθημα καί ὁποῖος ὁ περί οὗτος ἀνάγκη εἰς θάλασσα καί ποταμός καί φρέαρ κομίζω , καί ὁ χειμών μάχομαι προστάσσω , φημί πᾶς ὡς ἀληθής πέρα θαῦμα εἰμί , καί ὁ τε θεός ὁ δύναμις καί ὁ πρόνοια μέγας ὁράω , ἐγώ συνήδομαι ὁ τιμή ὅς τιμάω , καί οὐ ἄν ὁ ἀσθένεια μάλα συνάχθομαι . πόθεν οὖν συσκευάζω τοσοῦτος πρᾶγμα ἴσως ἄν τις ἀκούω δέω . ὁ δέ εἰμί μέν πέρα ἤ κατά Ἀλκίνοος ἀπόλογος , πειράω δέ πως ἐκ ἐπιδρομή λέγω . ἐξέρχομαι εἰς Ῥώμη χειμών μεσόω , κάμνω οἴκοθεν εὐθύς ἐκ ὕδωρ καί ψῦξις οὐδείς ὁ πάρειμι ὤρα ποιέω , ὁ δέ ἄσκησις ὁ σῶμα πιστεύω καί ὁ περί πᾶς ἀγαθός τύχη . καί προέρχομαι ἄχρι Ἑλλήσποντος ὁ τε οὖς κάμνω κατά ὑπερβολή καί ἄλλος οὐ ὡς τυγχάνω διάκειμαι , καί μικρός τις ῥαίω ὁ πέρα πρόειμι . μετά οὗτος ὑετός , πάγος , κρύσταλλος , ἄνεμος πᾶς · Ἕβρος μέν ἄρτι κόπτω , ὥστε εἰμί πλοῖον διαβατός , εἰ δέ μή , πᾶς ἀπειρόω ὑπό κρύσταλλος · πεδίον δέ λιμνάζω ὅσος ὀφθαλμός ἐπέχω · καταγώγιον δέ ἀπορία , καί πολύς ἐκ ὁ ὀροφή ὁ ὕδωρ ἤ ἐκ Ζεύς ἔξω ῥέω · καί οὗτος ἅπας ἔπειξις καί δρόμος παρά ὁ καθίστημι ὥρα τε καί δύναμις ὁ σῶμα . οὔτε γάρ ὁ ὁ ἀγγελία κομίζω ὁ στρατιώτης ἐγώ γε παρέρχομαι , ἵνα μηδείς λέγω πολύς , ὁ τε οἰκέτης ἐπί σχολή ὁδοιπορέω ὁ πολύς . ἐγώ δέ καί ὁ ἀγωγός αὐτός ἀναζητέω , εἰ που δέω , καί εἰμί οὐδέ οὗτος ἀπό ὁ ῥᾴδιος γίγνομαι . δέω γάρ ὑποφεύγω οἷος βάρβαρος ἄνθρωπος ἕλκω , ὁ μέν πείθω , εἰμί δέ ᾗ καί χειρόω . ἐκ δή οὗτος ἅπας ὁ νόσος ἀείρω . καί οὗτος μέν περί ὁ ὀδούς ἐν πᾶς καθίστημι , ὥστε ὑπέχω ὁ χείρ , ὡς ἀεί δέχομαι . τροφή δέ