ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.ieroi-lo-goi-b 291
φέρε δὴ καὶ τῶν ἀνωτέρω μνημονεύσωμεν , ἐάν τι δυνώμεθα · ὧν τὸ μὲν ἐξ ἀρχῆς οὐδὲν ἡμῖν ἐπῄει γράφειν , ἀπιστίᾳ τοῦ μὴ περιέσεσθαι · ἔπειτα καὶ τὸ σῶμα οὕτως ἔχον οὐκ εἴα σχολάζειν τούτοις . χρόνου δὲ αὖ προελθόντος ἕν τι τῶν ἀδυνάτων εἶναι ἐδόκει καὶ μνημονεῦσαι ἕκαστα καὶ διʼ ἀκριβείας εἰπεῖν · κρεῖττον οὖν εἶναι σιωπᾶν ὅλως ἢ λυμήνασθαι τοσούτοις ἔργοις . καὶ πολλαί μοι παραιτήσεις ἐγίγνοντο ὑπὲρ τούτων καὶ πρὸς τὸν θεὸν καὶ πρὸς τοὺς ἐπιτηδείους τοὺς ἀεὶ δεομένους εἰπεῖν καὶ ποιῆσαι περὶ αὐτῶν . νυνὶ δὲ τοσούτοις ἔτεσι καὶ χρόνοις ὕστερον ὄψεις ὀνειράτων ἀναγκάζουσιν ἡμᾶς ἄγειν αὐτά πως εἰς μέσον . καίτοι τοσοῦτόν γε ἔχω λέγειν , ὅτι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς προεῖπεν ὁ θεὸς ἀπογράφειν τὰ ὀνείρατα · καὶ τοῦτʼ ἦν τῶν ἐπιταγμάτων πρῶτον . ἐγὼ δὲ τῶν μὲν ὀνειράτων τὴν ἀπογραφὴν ἐποιούμην , ὁπότε μὴ δυναίμην αὐτοχειρίᾳ , ὑπαγορεύων · οὐ μέντοι προσετίθην οὔτʼ ἐν οἷς ὄντι προσεγίγνετο ἕκαστα οὔθʼ ὁποῖʼ ἄττʼ ἀπέβαινεν ἐξ αὐτῶν , ἀλλʼ ἤρκει μοι ὥσπερ ἀφοσιοῦσθαι πρὸς τὸν θεὸν , ἅμα μὲν διὰ τὴν ἀδυναμίαν , ὥσπερ ἔφην , τοῦ σώματος , ἅμα δὲ οὐκ ἄν ποτε ἤλπισα εἰς τοσοῦτον προβήσεσθαι προνοίας τὸν θεόν · ἡ δʼ Ἀδράστεια κεκλήσθω μοι σὺν αὐτῷ . ἔτι δὲ καὶ τῷ μὴ πάντα ἐξ ἀρχῆς ἀρξάμενος γράφειν , ὥσπερ δακνόμενος καὶ τὰ λοιπὰ προϊέμην , τὰ μὲν ὡς ἂν ἑκών τις , τὰ δὲ ὡς ἄκων · ἑτέρας δὲ ὁδοὺς χαρίτων εὕρισκον πρὸς τὸν θεόν · ἐπεὶ μυριάδας γε ἐπῶν οὐκ ἔλαττον ἢ τριάκοντα ἡγοῦμαι τῆς ἀπογραφῆς εἶναι , ἀλλʼ οὔτʼ ἐπελθεῖν δή που ῥᾴδιον αὐτὰς οὔτʼ ἐφαρμόττειν ἑκάστοις ὅπως εἶχε τὰ τῶν χρόνων · πρός τε τούτοις ἔστιν ἃ καὶ διεφορήθη ἐν τῇ παντοδαπῇ φθορᾷ καὶ ἀκρασίᾳ τῶν κατʼ οἶκον περὶ τοὺς χρόνους τούτους . ὑπόλοιπον οὖν ἐστι κεφάλαια λέγειν , ἄλλα ἄλλοθεν
Lemmas: φέρω δή καί ὁ ἀνώτερος μνημονεύω , ἐάν τις δύναμαι · ὅς ὁ μέν ἐκ ἀρχή οὐδείς ἐγώ ἐπέρχομαι γράφω , ἀπιστία ὁ μή περίειμι · ἔπειτα καί ὁ σῶμα οὕτως ἔχω οὐ ἐάω σχολάζω οὗτος . χρόνος δέ αὖ προέρχομαι εἷς τις ὁ ἀδύνατος εἰμί δοκέω καί μνημονεύω ἕκαστος καί διά ἀκρίβεια λέγω · κρατύς οὖν εἰμί σιωπάω ὅλος ἤ λυμαίνομαι τοσοῦτος ἔργον . καί πολύς ἐγώ παραίτησις γίγνομαι ὑπέρ οὗτος καί πρός ὁ θεός καί πρός ὁ ἐπιτήδειος ὁ ἀεί δέω λέγω καί ποιέω περί αὐτός . νυνί δέ τοσοῦτος ἔτος καί χρόνος ὕστερον ὄψις ὄνειρος ἀναγκάζω ἐγώ ἄγω αὐτός πως εἰς μέσος . καίτοι τοσοῦτος γε ἔχω λέγω , ὅτι εὐθύς ἐκ ἀρχή προλέγω ὁ θεός ἀπογράφω ὁ ὄνειρος · καί οὗτος εἰμί ὁ ἐπίταγμα πρῶτος . ἐγώ δέ ὁ μέν ὄνειρος ὁ ἀπογραφή ποιέω , ὁπότε μή δύναμαι αὐτοχειρία , ὑπαγορεύω · οὐ μέντοι προστίθημι οὔτε ἐν ὅς εἰμί προσγίγνομαι ἕκαστος οὔτε ὁποῖος ἄττα ἀποβαίνω ἐκ αὐτός , ἀλλά ἀρκέω ἐγώ ὥσπερ ἀφοσιόω πρός ὁ θεός , ἅμα μέν διά ὁ ἀδυναμία , ὥσπερ φημί , ὁ σῶμα , ἅμα δέ οὐ ἄν ποτέ ἐλπίζω εἰς τοσοῦτος προβαίνω πρόνοια ὁ θεός · ὁ δέ Ἀδράστεια καλέω ἐγώ σύν αὐτός . ἔτι δέ καί ὁ μή πᾶς ἐκ ἀρχή ἄρχω γράφω , ὥσπερ δάκνω καί ὁ λοιπός προίημι , ὁ μέν ὡς ἄν ἑκών τις , ὁ δέ ὡς ἄκων · ἕτερος δέ ὁδός χάρις εὑρίσκω πρός ὁ θεός · ἐπεί μυριάς γε ἔπος οὐ ἐλαχύς ἤ τριάκοντα ἡγέομαι ὁ ἀπογραφή εἰμί , ἀλλά οὔτε ἐπέρχομαι δή που ῥᾴδιος αὐτός οὔτε ἐφαρμόζω ἕκαστος ὅπως ἔχω ὁ ὁ χρόνος · πρός τε οὗτος εἰμί ὅς καί διαφορέω ἐν ὁ παντοδαπός φθορά καί ἀκρασία ὁ κατά οἶκος περί ὁ χρόνος οὗτος . ὑπόλοιπος οὖν εἰμί κεφάλαιος λέγω , ἄλλος ἄλλοθεν
aelius-aristides.ieroi-lo-goi-b 306
τῆς Σικελίας προσηνέχθημεν . ἔπειτα ἐν πορθμῷ πλάναι καὶ δρόμοι , τὰ μὲν εἰς τὸ πρόσθεν , τὰ δὲ εἰς τοὐπίσω . τοῦ δὲ Ἀδρίου τὸ μὲν πέλαγος δυοῖν νυξὶ καὶ ἡμέρᾳ διήλθομεν , ἀψοφητὶ παραπέμποντος τοῦ ῥεύματος . ὡς δʼ ἔδει πρὸς τὴν Κεφαλληνίαν προσχεῖν , αὖθις αὖ κῦμα ὑψηλὸν , καὶ τὸ πνεῦμα οὐκ ἔφερεν , ἀλλʼ ἐπλανώμεθα ἄνω καὶ κάτω , κάματος παντοδαπὸς τοῦ σώματος καὶ λύσις . τὰ δʼ ἐν τῷ πορθμῷ τῷ Ἀχαϊκῷ πάλιν συμβάντα ὑπʼ αὐτὴν ἰσημερίαν ἀράντων τῶν χρηστῶν ναυτῶν ἐκ Πατρῶν ἄκοντος ἐμοῦ καὶ ἀντιλέγοντος ἐξ ἀρχῆς οὐδʼ ἂν λέγων εἴποις , ἐν οἷς ἅπασι τό τε στῆθος καὶ τἄλλα ἔτι μειζόνως ἐκακοῦτο . παραπλήσια δὲ καὶ τὰ ἐν τῷ Αἰγαίῳ , μοχθηρία κυβερνήτου καὶ ναυτῶν γενόμενα ἐναντία τοῖς πνεύμασι πλεῖν ἀξιούντων καὶ μηδὲν ἀκούειν ἐθελόντων ἐμοῦ . τέτταρες πάλιν αὗται πρὸς ταῖς δέκα ἡμέραι καὶ νύκτες , χειμῶνος κύκλῳ διὰ παντὸς τοῦ πελάγους φερομένων , κἀν ταύταις ἀσιτίαι οὐκ ὀλίγαι , καὶ μόλις Μιλήτῳ προσηνέχθημεν . καὶ οὔτε ἵστασθαι δυνατὸς ἦν τά τε ὦτα ἐξεκεκώφητο , ἠνώχλει τε οὐδὲν ὅ τι οὔ . καὶ κατὰ μικρὸν προσιόντες οὕτω γιγνόμεθα ἐν τῇ Σμύρνῃ , πέρα πάσης ἐλπίδος . καὶ χειμὼν ἤδη ἦν καὶ τὰ τῆς ὑπερώας παντάπασι δυσχερῶς εἶχε καὶ τἄλλα ὡσαύτως . καὶ συνῆλθον οἵ τε ἰατροὶ καὶ γυμνασταὶ , καὶ οὔτε βοηθεῖν εἶχον οὔτε ἐγνώριζον τὴν ποικιλίαν τῆς νόσου . τοσοῦτον δʼ οὖν συνέδοξεν , εἰς τὰς πηγὰς τὰς θερμὰς κομίσαι , ἐπειδὴ καὶ τὸν ἐν τῇ πόλει ἀέρα φέρειν οὐχ οἷός τε ἦν . καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις δὴ μικρῷ πρόσθεν διηγούμην . ἐκ τοιούτων καὶ τοσούτων ὡς βραχέως τε καὶ ἀμυδρῶς εἰπεῖν ἡ νόσος ἠσκήθη καὶ συνεσκευάσθη , κατὰ προσθήκην χρόνου προϊοῦσα ἀεί . καὶ παρελθόντος ἐνιαυτοῦ καὶ μηνῶν ἐπὶ τὴν ἐν Περγάμῳ καθέδραν ἤλθομεν .
Lemmas: ὁ Σικελία προσφέρω . ἔπειτα ἐν πορθμός πλάνη καί δρόμος , ὁ μέν εἰς ὁ πρόσθεν , ὁ δέ εἰς ὀπίσω . ὁ δέ Ἀδρίας ὁ μέν πέλαγος δύο νύξ καί ἡμέρα διέρχομαι , ἀψοφητί παραπέμπω ὁ ῥεῦμα . ὡς δέ δέω πρός ὁ Κεφαλληνία προέχω , αὖθις αὖ κῦμα ὑψηλός , καί ὁ πνεῦμα οὐ φέρω , ἀλλά πλανάω ἄνω καί κάτω , κάματος παντοδαπός ὁ σῶμα καί λύσις . ὁ δέ ἐν ὁ πορθμός ὁ Ἀχαϊκός πάλιν συμβαίνω ὑπό αὐτός ἰσημερία ἀείρω ὁ χρηστός ναύτης ἐκ Πάτραι ἄκων ἐγώ καί ἀντιλέγω ἐκ ἀρχή οὐδέ ἄν λέγω λέγω , ἐν ὅς ἅπας ὁ τε στῆθος καί ἄλλος ἔτι μέγας κακόω . παραπλήσιος δέ καί ὁ ἐν ὁ Αἰγαῖος , μοχθηρία κυβερνήτης καί ναύτης γίγνομαι ἐναντίος ὁ πνεῦμα πλέω ἀξιόω καί μηδείς ἀκούω ἐθέλω ἐγώ . τέσσαρες πάλιν οὗτος πρός ὁ δέκα ἡμέρα καί νύξ , χειμών κύκλος διά πᾶς ὁ πέλαγος φέρω , ἐν οὗτος ἀσιτία οὐ ὀλίγος , καί μόλις Μίλητος προσφέρω . καί οὔτε ἵστημι δυνατός εἰμί ὁ τε οὖς ἐκκωφέω , ἀνοχλέω τε οὐδείς ὅς τις οὐ . καί κατά μικρός προσέρχομαι οὕτως γίγνομαι ἐν ὁ Σμύρνα , πέρα πᾶς ἐλπίς . καί χειμών ἤδη εἰμί καί ὁ ὁ ὑπερώα παντάπασι δυσχερής ἔχω καί ἄλλος ὡσαύτως . καί συνέρχομαι ὁ τε ἰατρός καί γυμναστής , καί οὔτε βοηθέω ἔχω οὔτε γνωρίζω ὁ ποικιλία ὁ νόσος . τοσοῦτος δέ οὖν συνδοκέω , εἰς ὁ πηγή ὁ θερμός κομίζω , ἐπειδή καί ὁ ἐν ὁ πόλις ἀήρ φέρω οὐ οἷος τε εἰμί . καί ὁ ἐπί οὗτος δή μικρός πρόσθεν διηγέομαι . ἐκ τοιοῦτος καί τοσοῦτος ὡς βραχύς τε καί ἀμυδρός λέγω ὁ νόσος ἀσκέω καί συσκευάζω , κατά προσθήκη χρόνος προέρχομαι ἀεί . καί παρέρχομαι ἐνιαυτός καί μείς ἐπί ὁ ἐν Πέργαμος καθέδρα ἔρχομαι .
aelius-aristides.ieroi-lo-goi-b 309
διὰ παντὸς τοῦ ἱεροῦ κατακλίσεις , ἐν ὑπαίθρῳ τε καὶ ὅπου τύχοι , καὶ οὐχ ἥκιστα δὴ ἡ ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ νεὼ ὑπʼ αὐτὴν τὴν ἱερὰν λαμπάδα τῆς θεοῦ γενομένη . ἐφόρεσα δὲ καὶ ἱμάτιον χιτωνίσκου χωρὶς , οὐκ οἶδʼ ὁπόσας τινὰς ἡμέρας . καὶ μὴν ὅσα αὖ ποταμοῖς , πηγαῖς , ἢ καὶ θαλάττῃ προσέταξε χρήσασθαι , ἢ πρότερον τούτων ἢ ὕστερον , τὰ μὲν πρὸς Ἐλαίᾳ , τὰ δὲ Σμύρνῃ , καὶ ἐν οἷστισι τοῖς καιροῖς ἕκαστα αὐτῶν , ἀμύθητα ἂν εἴη λέγειν . ἀλλʼ ὅτʼ ἔναγχος εἰς τὴν Ἔφεσον ἀπέστειλε κατὰ τοὺς λόγους , ὕσθημεν καὶ παρὰ τὴν ὁδὸν πολλῷ , τῇ τρίτῃ τῶν ἡμερῶν , τὴν γὰρ δευτέραν αὐτὸς ἐπέσχε , καὶ συνέβη τὸ ὕδωρ εὐθὺς τότε γίγνεσθαι . σχεδὸν δὲ οὐκ εἰς ἐκείνην ἔφερε μόνον τὰ φανθέντα , ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἐπιοῦσαν , κἀγὼ προὔλεγον ταῦτα τοῖς σὺν ἐμαυτῷ . οἱ δὲ τὴν ἑτέραν ἔφερον τὴν τοῦ προϊέναι , ἄλλως τε καὶ τὴν σπουδὴν ὁρῶντες τῶν ἀνθρώπων ὡς εἶχον πρὸς ἡμᾶς . εἰσὶ γὰρ οἱ βαδίζοντες εἰς Πέργαμον τῶν θεωριῶν ἕνεκα , καὶ ὡς εἶδον ἡμᾶς , ἀνέστρεψαν εἰς τὴν Ἔφεσον δρόμῳ . καὶ ταῦτα μὲν οὕτως εἶχεν . ὑσθέντος δέ μου καὶ ἀγωνιῶντος οὐ πολλαῖς ὕστερον ἡμέραις ἐπειδὴ ἐν τῇ Ἐφέσῳ ἐγενόμην , ἐπιτάττει ψυχρὸν λουτρὸν , καὶ ἐλουσάμην ἐν τῷ γυμνασίῳ τῷ πρὸς τῷ Κορεσσῷ . οἱ δʼ ὁρῶντες οὐχ ἧττον τὸ λουτρὸν ἢ τοὺς λόγους ἐθαύμαζον · τὰ δʼ ἀμφότερʼ ἦν παρὰ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: διά πᾶς ὁ ἱερός κατάκλισις , ἐν ὕπαιθρος τε καί ὅπου τυγχάνω , καί οὐ ἦκα δή ὁ ἐν ὁ ὁδός ὁ ναός ὑπό αὐτός ὁ ἱερός λαμπάς ὁ θεός γίγνομαι . φορέω δέ καί ἱμάτιον χιτωνίσκος χωρίς , οὐ οἶδα ὁπόσος τις ἡμέρα . καί μήν ὅσος αὖ ποταμός , πηγή , ἤ καί θάλασσα προστάσσω χράω , ἤ πρότερος οὗτος ἤ ὕστερον , ὁ μέν πρός Ἐλαία , ὁ δέ Σμύρνα , καί ἐν ὅστις ὁ καιρός ἕκαστος αὐτός , ἀμύθητος ἄν εἰμί λέγω . ἀλλά ὅτε ἔναγχος εἰς ὁ Ἔφεσος ἀποστέλλω κατά ὁ λόγος , ὕω καί παρά ὁ ὁδός πολύς , ὁ τρίτος ὁ ἡμέρα , ὁ γάρ δεύτερος αὐτός ἐπέχω , καί συμβαίνω ὁ ὕδωρ εὐθύς τότε γίγνομαι . σχεδόν δέ οὐ εἰς ἐκεῖνος φέρω μόνος ὁ φαίνω , ἀλλά καί εἰς ὁ ἐπέρχομαι , ἐγώ προλέγω οὗτος ὁ σύν ἐμαυτοῦ . ὁ δέ ὁ ἕτερος φέρω ὁ ὁ προέρχομαι , ἄλλος τε καί ὁ σπουδή ὁράω ὁ ἄνθρωπος ὡς ἔχω πρός ἐγώ . εἰμί γάρ ὁ βαδίζω εἰς Πέργαμος ὁ θεωρία ἕνεκα , καί ὡς ὁράω ἐγώ , ἀναστρέφω εἰς ὁ Ἔφεσος δρόμος . καί οὗτος μέν οὕτως ἔχω . ὕω δέ ἐγώ καί ἀγωνιάω οὐ πολύς ὕστερον ἡμέρα ἐπειδή ἐν ὁ Ἔφεσος γίγνομαι , ἐπιτάσσω ψυχρός λουτρόν , καί λούω ἐν ὁ γυμνάσιον ὁ πρός ὁ Κορεσσός . ὁ δέ ὁράω οὐ ἥσσων ὁ λουτρόν ἤ ὁ λόγος θαυμάζω · ὁ δέ ἀμφότερος εἰμί παρά ὁ θεός .