aelius-aristides.hraklh-s 34
τί δʼ ἄν τις τὰ πολλὰ λέγοι ; ἔτι γὰρ καὶ νῦν ἐναργὴς ἡ κίνησις τοῦ θεοῦ . τοῦτο μὲν , ὡς ἀκούομεν , περὶ Γάδειρα θαυμαστὰ οἷα ἐργάζεται καὶ νομίζεται δεύτερος οὐδενὸς τῶν πάντων θεῶν , τοῦτο δὲ ἐν Μεσσήνῃ τῆς Σικελίας νόσων τε ἁπασῶν ἐκλύεται καὶ τοὺς ἐν τῇ θαλάττῃ κινδύνους οἱ διαφυγόντες ἐξ ἴσου Ποσειδῶνί τε καὶ Ἡρακλεῖ τὴν εὐεργεσίαν λογίζονται . πολλὰ δʼ ἂν καὶ ἄλλα ἔχοι τις χωρία καὶ ἱερὰ τοῦ θεοῦ καταλέγειν καὶ δυνάμεις ἐμφανεῖς . ἀλλὰ τί δεῖ τὰ πόρρω λέγειν ; ἀλλὰ τὸ στρατήγιον ἡμῖν Ἡράκλειον ἔοικεν εἶναι . κἀν τούτῳ πολλάκις ἤδη παίζων ὤφθη σφαίραις τισὶν Ἡρακλείοις . αὗται δέ εἰσι λίθοι στρογγύλοι σταθμὸν ἄγοντες οὐκ ὀλίγον . τούτων κτύπος τε ἀκούεται καὶ αὐτοὺς ἑτέρωθεν ἑτέρωθι φέρων τίθησι . θαυμαστὰ δὲ καὶ τὰ τῆς ἄλλης ἐπιφανείας · ὥστε καίπερ οὕτω κοινὸν ὂν τὸ στρατήγιον ταῖς ἀκριβείαις ταῖς περὶ τὸν θεὸν ἀντʼ ἀδύτου καθέστηκε . τί δʼ ἂν εἴποις · τὴν περιβόητον κλῆσιν ἔν τε δὴ κωμῳδίαις καὶ τραγῳδίαις καὶ πᾶσι λόγοις , ἔτι καὶ νῦν παντὸς ὡς εἰπεῖν ὦ Ἡράκλεις βοῶντος ἐπὶ ἅπαντι τῷ χρείας ἱσταμένῳ , τοῦτο δὴ τὸ τοῦ Σοφοκλέους , ἆρʼ οὐ μέγιστον ὑπόμνημα καὶ σύμβολον εἶναι τῆς ἐκείνου δικαιοσύνης καὶ δυνάμεως καὶ ὡς τῆς ἀνθρωπείας προὔστη φύσεως πάντας ἄγων πρὸς τὸ βέλτιστον ; διʼ ἃ δὴ καὶ οἱ κατʼ αὐτὸν ὄντες τότε ἐκάλουν εἰς ἅπαντα , καὶ νῦν ἐμμεμένηκε τὸ ῥῆμα ἀπὸ τῆς ἀρχαίας συνηθείας . αἱ τοίνυν ἐπωνυμίαι καλλίνικός τε καὶ ἀλεξίκακος ἡ μὲν μόνῳ θεῶν , ἡ δʼ ἐν τοῖς πρώτοις δέδοται . Κῶοι δὲ , ὡς ἐγὼ μέμνημαι , καὶ ἄλεξιν τὸν Ἡρακλέα νομίζουσι . καὶ αὐτοῖς ἕστηκεν Ἡρακλῆς ἐκ θεοπροπίου ἐπηρμένος τῷ νώτῳ τὸ ῥόπαλον ὡς κύριος ὢν καὶ τὸν οὐρανὸν εἰς συμμετρίαν ἄγειν . οὐ τοίνυν τοσαῦτʼ ἄν τις ἔχοι μόνον εἰπεῖν περὶ τοῦ θεοῦ , ὧν τὰ μὲν , ἡνίκʼ ἐν ἀνθρώποις ἦν , τὰ δὲ καὶ νῦν ἔτι φαίνεται πράττων αὐτὸς ἐφʼ ἑαυτοῦ . ἀλλὰ καὶ ἡ τῶν παίδων γένεσις ἐν πρώτοις ἂν εἴη · οὓς ἐκεῖνος ἐποιήσατο σωτῆρας κοινοὺς τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς αὐτοῦ
Lemmas: τίς δέ ἄν τις ὁ πολύς λέγω ; ἔτι γάρ καί νῦν ἐναργής ὁ κίνησις ὁ θεός . οὗτος μέν , ὡς ἀκούω , περί Γάδειρα θαυμαστός οἷος ἐργάζομαι καί νομίζω δεύτερος οὐδείς ὁ πᾶς θεός , οὗτος δέ ἐν Μεσσήνη ὁ Σικελία νόσος τε ἅπας ἐκλύω καί ὁ ἐν ὁ θάλασσα κίνδυνος ὁ διαφεύγω ἐκ ἴσος Ποσειδῶν τε καί Ἡρακλῆς ὁ εὐεργεσία λογίζομαι . πολύς δέ ἄν καί ἄλλος ἔχω τις χωρίον καί ἱερόν ὁ θεός καταλέγω καί δύναμις ἐμφανής . ἀλλά τίς δέω ὁ πρόσω λέγω ; ἀλλά ὁ στρατήγιον ἐγώ Ἡράκλειος ἔοικα εἰμί . ἐν οὗτος πολλάκις ἤδη παίζω ὁράω σφαῖρα τις Ἡράκλειος . οὗτος δέ εἰμί λίθος στρογγύλος σταθμός ἄγω οὐ ὀλίγος . οὗτος κτύπος τε ἀκούω καί αὐτός ἑτέρωθεν ἑτέρωθι φέρω τίθημι . θαυμαστός δέ καί ὁ ὁ ἄλλος ἐπιφάνεια · ὥστε καίπερ οὕτως κοινός εἰμί ὁ στρατήγιον ὁ ἀκρίβεια ὁ περί ὁ θεός ἀντί ἄδυτος καθίστημι . τίς δέ ἄν λέγω · ὁ περιβόητος κλῆσις ἐν τε δή κωμῳδία καί τραγῳδία καί πᾶς λόγος , ἔτι καί νῦν πᾶς ὡς λέγω ὦ Ἡρακλῆς βοάω ἐπί ἅπας ὁ χρεία ἵστημι , οὗτος δή ὁ ὁ Σοφοκλῆς , ἆρα οὐ μέγας ὑπόμνημα καί σύμβολον εἰμί ὁ ἐκεῖνος δικαιοσύνη καί δύναμις καί ὡς ὁ ἀνθρώπειος προΐστημι φύσις πᾶς ἄγω πρός ὁ ἀγαθός ; διά ὅς δή καί ὁ κατά αὐτός εἰμί τότε καλέω εἰς ἅπας , καί νῦν ἐμμένω ὁ ῥῆμα ἀπό ὁ ἀρχαῖος συνήθεια . ὁ τοίνυν ἐπωνυμία καλλίνικος τε καί ἀλεξίκακος ὁ μέν μόνος θεός , ὁ δέ ἐν ὁ πρῶτος δίδωμι . Κῶος δέ , ὡς ἐγώ μιμνῄσκω , καί ἄλεξις ὁ Ἡρακλῆς νομίζω . καί αὐτός ἵστημι Ἡρακλῆς ἐκ θεοπρόπιον ἐπαίρω ὁ νῶτον ὁ ῥόπαλον ὡς κύριος εἰμί καί ὁ οὐρανός εἰς συμμετρία ἄγω . οὐ τοίνυν τοσοῦτος ἄν τις ἔχω μόνος λέγω περί ὁ θεός , ὅς ὁ μέν , ἡνίκα ἐν ἄνθρωπος εἰμί , ὁ δέ καί νῦν ἔτι φαίνω πράσσω αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ . ἀλλά καί ὁ ὁ παῖς γένεσις ἐν πρῶτος ἄν εἰμί · ὅς ἐκεῖνος ποιέω σωτήρ κοινός ὁ Ἑλλάς καί ὁ αὐτός