aelius-aristides.epistolh-peri-smu-rnhs 514
Ἀθήνη . ἐν ᾧ τοίνυν τρόπῳ τοῖς θεοῖς διαλεγόμεθα , ἐν τούτῳ καὶ ὑμῖν ἐπιστέλλειν ἀνεπίφθονον . καὶ μὴν τοῖς μὲν θεοῖς εὐχόμεθα ὑπὲρ τούτων , ὑμῶν δὲ τῶν θειοτάτων ἀρχόντων δεόμεθα . καλὸν δέ που καὶ πρὸς θεῶν καὶ πρὸς ἀνθρώπων δεῖσθαι τὰ τοιαῦτα . ὅπως δὲ αὐτὸς ἐξέφυγον ποθεῖτε ἴσως ἀκοῦσαι . ἡμέραις τισὶ πρότερον τῶν συμβάντων ἐκίνησέ με ὁ θεὸς καὶ κατέστησεν εἰς χωρίον τι , καὶ προσέταξε κατὰ χώραν μένειν , οὗ δὴ καὶ διατρίβων τὰ συμβάντα ἐπυθόμην . πυθόμενος δὲ οὐκ εἶχον ὅπως ἡσυχάζοιμι ἐλείπετο δὲ ἄλλο μὲν οὐδὲν , οἶμαι , θεοὺς δὲ καὶ ὑμᾶς καλεῖν . διὰ ταῦτα οὔτε πρεσβείαν κοινὴν ἀνέμεινα οὔτʼ εἰς ἕτερον βλέπειν ἠξίουν ὅ τι πράξειεν , ἀλλʼ ἡγούμενος εἴ τινι τῶν πάντων κἀμοὶ διαλέγεσθαι τὸ πρᾶγμα , ἐμαυτὸν ἔταξα διάκονον , ἀξιόχρεων εἶναι νομίσας εἰ μή τι ἄλλο , ἀλλʼ ἀνακλαύσασθαι τὰς τῆς πόλεως συμφοράς . ἕτεροι μὲν οὖν παρὰ βασιλεῦσιν ἰσχύσαντες δωρεὰς εὕροντο ἑαυτῶν πατρίσιν εὖ πραττούσαις , ἐγὼ δʼ εἴ τι καὶ τοὐμόν ἐστι παρʼ ὑμῖν , αἰτῶ καὶ δέομαι ταύτην γενέσθαι τῇ πόλει τὴν χάριν , μὴ καθάπερ σκεῦος συντριβὲν ἐκριφῆναι καταγνωσθὲν ἀχρηστίαν , ἀλλʼ ἀναβιῶναι διʼ ὑμῶν . εἰσῄει δέ μοι καὶ τὸ τοῦ Σόλωνος , ὅν φασι τῆς πολιτείας καταλυθείσης λαβόντα ἀσπίδα καὶ δόρυ καθῆσθαι πρὸ τῆς οἰκίας , βοηθεῖν μὲν οὐκ ἔχοντα , οἶμαι , ἐνδεικνύμενον δὲ ὡς ἔχει γνώμης . τὸ δʼ ἐμὸν καὶ πλέον . εἰ γὰρ καὶ μηδὲν ἔργῳ συντελεῖν εἶχον , τό γε τὴν ὑμετέραν φιλανθρωπίαν παρακαλεῖν εἰς ἔργον ᾔδειν μοι καθιστάμενον , ὥστʼ οὐχὶ μάταια σπουδάσασθαι . καὶ μὴν ὅσα μὲν ἔξω πυλῶν οὐ πάνυ θράττει με , ἐπεὶ οὐδὲ τοῖς προστάταις συνέχαιρον , ἡνίκα περιειργάζοντο · δείσθω δʼ ὑπὲρ αὐτῶν ὁ βουλόμενος , οὐδὲν τό γε ἐμὸν κωλύει · ὅσα δʼ εἴσω περιβόλου καὶ παλαιὰ καὶ καινὰ τῆς τε εἰς ὑμᾶς τιμῆς καὶ ἅμα τῆς παρʼ ὑμῶν ὑπομνήματα καὶ τῇ πόλει φιλοτιμίαν ἔχοντα πρός τε τοὺς ὁμοτίμους
Lemmas: Ἀθήνη . ἐν ὅς τοίνυν τρόπος ὁ θεός διαλέγω , ἐν οὗτος καί σύ ἐπιστέλλω ἀνεπίφθονος . καί μήν ὁ μέν θεός εὔχομαι ὑπέρ οὗτος , σύ δέ ὁ θεῖος ἄρχων δέω . καλός δέ που καί πρός θεός καί πρός ἄνθρωπος δέω ὁ τοιοῦτος . ὅπως δέ αὐτός ἐκφεύγω ποθέω ἴσως ἀκούω . ἡμέρα τις πρότερος ὁ συμβαίνω κινέω ἐγώ ὁ θεός καί καθίστημι εἰς χωρίον τις , καί προστάσσω κατά χώρα μένω , οὗ δή καί διατρίβω ὁ συμβαίνω πυνθάνομαι . πυνθάνομαι δέ οὐ ἔχω ὅπως ἡσυχάζω λείπω δέ ἄλλος μέν οὐδείς , οἴομαι , θεός δέ καί σύ καλέω . διά οὗτος οὔτε πρεσβεία κοινός ἀναμένω οὔτε εἰς ἕτερος βλέπω ἀξιόω ὅς τις πράσσω , ἀλλά ἡγέομαι εἰ τις ὁ πᾶς ἐγώ διαλέγω ὁ πρᾶγμα , ἐμαυτοῦ τάσσω διάκονος , ἀξιόχρεως εἰμί νομίζω εἰ μή τις ἄλλος , ἀλλά ἀνακλάω ὁ ὁ πόλις συμφορά . ἕτερος μέν οὖν παρά βασιλεύς ἰσχύω δωρεά εὑρίσκω ἑαυτοῦ πατρίς εὖ πράσσω , ἐγώ δέ εἰ τις καί ἐμός εἰμί παρά σύ , αἰτέω καί δέω οὗτος γίγνομαι ὁ πόλις ὁ χάρις , μή καθά σκεῦος συντρίβω ἐκρίπτω καταγιγνώσκω ἀχρηστία , ἀλλά ἀναβιόω διά σύ . εἰσέρχομαι δέ ἐγώ καί ὁ ὁ Σόλων , ὅς φημί ὁ πολιτεία καταλύω λαμβάνω ἀσπίς καί δόρυ κάθημαι πρό ὁ οἰκία , βοηθέω μέν οὐ ἔχω , οἴομαι , ἐνδείκνυμι δέ ὡς ἔχω γνώμη . ὁ δέ ἐμός καί πολύς . εἰ γάρ καί μηδείς ἔργον συντελέω ἔχω , ὁ γε ὁ ὑμέτερος φιλανθρωπία παρακαλέω εἰς ἔργον οἶδα ἐγώ καθίστημι , ὥστε οὐ μάταιος σπουδάζω . καί μήν ὅσος μέν ἔξω πύλη οὐ πάνυ θράσσω ἐγώ , ἐπεί οὐδέ ὁ προστάτης συγχαίρω , ἡνίκα περιεργάζομαι · δέω δέ ὑπέρ αὐτός ὁ βούλομαι , οὐδείς ὁ γε ἐμός κωλύω · ὅσος δέ εἴσω περίβολος καί παλαιός καί καινός ὁ τε εἰς σύ τιμή καί ἅμα ὁ παρά σύ ὑπόμνημα καί ὁ πόλις φιλοτιμία ἔχω πρός τε ὁ ὁμότιμος