aelius-aristides.epistolh-peri-smu-rnhs 515
καὶ τῶν ξένων τοὺς εἰσαφικνουμένους , ἔτι δὲ τοῖς ξένοις ἁπάσης τύχης ἀφορμὴν καὶ παραμυθίαν , ἡδέως ἂν εἰς ἐκείνην τὴν ἡμέραν ἀφικοίμην , ἐν ᾗ ταῦτα ἑστῶτα θεάσομαι . ὅταν γε μὴν ἐνθυμηθῶ κατʼ ἐμαυτὸν ὅτι τῶν πάλαι τις αὐτοκρατόρων οὐ τῆς ὑμετέρας οἰκίας , μηδὲ γὰρ εἴη τοῦτό γε , οὐδὲ γένοιτʼ ἂν ὑφʼ ὑμῶν οὐδενὸς , ἀλλά τις τῶν πρότερον πεττεύων , ὡς λέγεται , μεταξὺ παρεφθέγξατο , μὴ βούλεσθαι Νασαμῶνας εἶναι , ἔπειτα ἀπώλοντο οἱ Νασαμῶνες , οἶμαι περί γε ὑμῶν εἰκότως ἂν ἐλπίζειν ὅτι σπουδάζοντες καὶ τοῖς ὑμετέροις αὐτῶν ἤθεσι χρώμενοι , καὶ τοσοῦτον μόνον εἰπόντες καὶ προδείξαντες ὅτι βούλεσθε Σμύρναν εἶναι , ταχέως ἅπασιν ἡμῖν ὃ ποθοῦμεν δείξετε . ἔτι δὲ οὐκ ἀλλοτρίοις χρῶμαι παραδείγμασιν , ἀλλʼ ὑμῶν αὐτῶν , ὅσην τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων ἐπιμέλειαν . ἐποιήσασθε , ὥστε ἀναλαβεῖν αὐτὰς τοῖς ἅπασιν . ἐκείνας μὲν τοίνυν πάλαι κεκμηκυίας ἀνεκτήσασθε , Σμύρναν δὲ ἀρτίως μὲν ἀνθοῦσαν , ἀρτίως δὲ καταρρυεῖσαν , εἰς πόλεων ἀριθμὸν αὖθις καταστήσατε , πρότερον μὲν τὰ ἱερὰ κοσμήσαντες αὐτῆς , νυνὶ δὲ τὸ πᾶν σχῆμα σώσαντες . ἀξία δὲ οὐ μόνον τῆς ὄψεως χάριν ἡ πόλις σωθῆναι , ἀλλὰ καὶ τῆς εὐνοίας ἣν παρὰ πάντα τὸν χρόνον εἰς ὑμᾶς παρέσχετο , συναραμένη μὲν τοῦ πρὸς Ἀντίοχον πολέμου , συναραμένη δὲ τοῦ πρὸς Ἀριστόνικον , πολιορκίας τε ὑπομείνασα καὶ μάχας οὐ φαύλας ἀγωνισαμένη , ὧν ἔτι νῦν ἐν πύλαις ἦν αὐτῇ τὰ ὑπομνήματα . ἔτι δὲ ἐσθῆτος δεῆσαν ὑμετέρῳ στρατοπέδῳ καὶ τοῦ στρατηγοῦ διεφθαρμένου τὸν μὲν στρατηγὸν κομίσαντες εἰς τὴν πόλιν θάπτουσιν εἴσω τῶν νῦν πυλῶν , πρὸς δὲ τοὺς στρατιώτας τοὺς χιτῶνας ἐνείμαντο ἀνὴρ ἀνδρὶ δούς . τοιοῦτοι μὲν τὰ πρὸς τοὺς ἄρχοντας ὑμᾶς · πρὸς δὲ τοὺς ὁμοφύλους τίνες ; πάντα μὲν οὐ μικρὸν ἔργον ἂν εἴη γράφειν . ἀλλὰ σεισμῶν ποτε καὶ λιμῶν συνεχῶν συμβάντων περὶ τὸν κάτω τόπον
Lemmas: καί ὁ ξένος ὁ εἰσαφικνέομαι , ἔτι δέ ὁ ξένος ἅπας τύχη ἀφορμή καί παραμυθία , ἡδύς ἄν εἰς ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ἀφικνέομαι , ἐν ὅς οὗτος ἵστημι θεάομαι . ὅταν γε μήν ἐνθυμέομαι κατά ἐμαυτοῦ ὅτι ὁ πάλαι τις αὐτοκράτωρ οὐ ὁ ὑμέτερος οἰκία , μηδέ γάρ εἰμί οὗτος γε , οὐδέ γίγνομαι ἄν ὑπό σύ οὐδείς , ἀλλά τις ὁ πρότερος πεσσεύω , ὡς λέγω , μεταξύ παραφθέγγομαι , μή βούλομαι Νασαμών εἰμί , ἔπειτα ἀπόλλυμι ὁ Νασαμῶνες , οἴομαι περί γε σύ ἔοικα ἄν ἐλπίζω ὅτι σπουδάζω καί ὁ ὑμέτερος αὐτός ἦθος χράω , καί τοσοῦτος μόνος λέγω καί προδείκνυμι ὅτι βούλομαι Σμύρνα εἰμί , ταχύς ἅπας ἐγώ ὅς ποθέω δείκνυμι . ἔτι δέ οὐ ἀλλότριος χράω παράδειγμα , ἀλλά σύ αὐτός , ὅσος ὁ ἐν Ἰταλία πόλις ἐπιμέλεια . ποιέω , ὥστε ἀναλαμβάνω αὐτός ὁ ἅπας . ἐκεῖνος μέν τοίνυν πάλαι κάμνω ἀνακτάομαι , Σμύρνα δέ ἄρτιος μέν ἀναθέω , ἄρτιος δέ καταρρέω , εἰς πόλις ἀριθμός αὖθις καθίστημι , πρότερος μέν ὁ ἱερόν κοσμέω αὐτός , νυνί δέ ὁ πᾶς σχῆμα σῴζω . ἄξιος δέ οὐ μόνος ὁ ὄψις χάριν ὁ πόλις σῴζω , ἀλλά καί ὁ εὔνοια ὅς παρά πᾶς ὁ χρόνος εἰς σύ παρέχω , συναίρω μέν ὁ πρός Ἀντίοχος πόλεμος , συναίρω δέ ὁ πρός Ἀριστόνικος , πολιορκία τε ὑπομένω καί μάχη οὐ φαῦλος ἀγωνίζομαι , ὅς ἔτι νῦν ἐν πύλη εἰμί αὐτός ὁ ὑπόμνημα . ἔτι δέ ἐσθής δέω ὑμέτερος στρατόπεδον καί ὁ στρατηγός διαφθείρω ὁ μέν στρατηγός κομίζω εἰς ὁ πόλις θάπτω εἴσω ὁ νῦν πύλη , πρός δέ ὁ στρατιώτης ὁ χιτών νέμω ἀνήρ ἀνήρ δίδωμι . τοιοῦτος μέν ὁ πρός ὁ ἄρχω σύ · πρός δέ ὁ ὁμόφυλος τίς ; πᾶς μέν οὐ μικρός ἔργον ἄν εἰμί γράφω . ἀλλά σεισμός ποτέ καί λιμός συνεχής συμβαίνω περί ὁ κάτω τόπος