aelius-aristides.epi-aleca-ndrw-e-pita-fios 82
οὐδεὶς ἦν ἐκείνων μείζων αὐτοῦ . καὶ μὴν οἱ μὲν ἄλλοι τῶν μεγάλων ὀρεγόμενοι τὰ μικρὰ παριᾶσιν , ὁ δὲ ἀρξάμενος ἐκ τῶν βραχυτάτων ἄχρι τῶν τελεωτάτων διεξῆλθεν , ὥσπερ φασὶ καὶ μυεῖσθαι θεμιτὸν εἶναι τὰ μικρὰ πρῶτον . ἕτεροι δὲ τὰ μὲν ἴχνη καὶ τὰς ἀρχὰς μέχρι πολλοῦ διηρευνήσαντο , μᾶλλον δὲ καὶ κατέτριψαν ἐν τούτοις τὸν ἑαυτῶν βίον , ὧν δὲ ἕνεκα ταῦτα ἐξευρεῖν ἄξιον οἱ μὲν ὅλως οὐκ εἶδον , οἱ δʼ οὐκ ἐφίκοντο , ὡς ἔοικεν · ὁ δʼ ὥσπερ ὁδόν τινα ἐξ ἀρχῆς εἰς τέλος ἠρευνήσατο , οὐδὲν οὐδαμοῦ παριεὶς τῶν σχολῆς καὶ ὁποσηστινοσοῦν ἀξίων . καὶ γάρ τοι κατέστη τοῖς Ἕλλησιν ἀντὶ ταμιείου κοινοῦ · ἦν γὰρ ὅτου τις δέοιτο τῶν εἰς παιδείαν παρʼ ἐκείνου λαμβάνειν , ὥσπερ ἐκ πηγῶν ἀρυόμενον . τὸ δὲ δὴ μέγιστον τῶν ἐκείνου καὶ μάλιστα ἄξιον ἐπισημήνασθαι , ὃ καὶ πρὸς αὐτὸν ἔγωγέ ποτε εἶπον διαλεγόμενος · πάντα γὰρ ὥσπερ λέγω διεξελθὼν τὰ μαθήματα καὶ οὐδὲν ἔσθʼ ὅ τι οὐκ ἀκριβέστερον τῶν ἐφʼ ἑκάστῳ καθημένων , οὔτε τὸ σοβαρώτατον αὑτῷ τῶν ὀνομάτων ἐπεγράψατο , ἀλλʼ ἔμεινεν ἐπὶ τοῦ ἀρχαίου , καὶ τοὺς ἄλλους οὐκ ἀπεστέρει τῶν διατριβῶν , ἀλλὰ συμπράττων ἑκάστοις ἦν φανερὸς καὶ συναύξων κατὰ δύναμιν ἀεί . καὶ γὰρ οὖν οἱ μὲν ἄλλοι μείζους διὰ τὰς τέχνας γίγνονται , ὁ δὲ καὶ τὴν τέχνην αὐτὴν μείζω τῷ παρʼ ἑαυτοῦ μέρει κατέστησε · πολλαχόθεν γὰρ αὐτὴν ἦρεν , ὥστʼ ἀπʼ ἐκείνου τὸ σχῆμα ἔχειν . τοῖς μὲν γὰρ ἄλλοις ἐξαρκεῖ τῶν καθʼ αὑτοὺς ὑπερσχεῖν , ὁ δὲ συμπάσης ἁπλῶς τῆς τέχνης πρωτεύσας φαίνεται . τῶν γὰρ ἄλλων τῶν ἐνταῦθα παιδείας ταχθέντων τῶν μὲν κρίσεως εὖ σχεῖν δοξάντων , φωνὴν δὲ οὐδένων γενομένων , τῶν δʼ εἰπεῖν μὲν ἐξικνουμένων , τῇ δʼ ἐπιστήμῃ οὐ πολλὰ ὡμιληκότων , τῶν δʼ αὖ πολυμάθειαν ἀσκησάντων , ὑπὸ δʼ αὐτῆς ταύτης εἰς τὰ κρείττω τυφλωθέντων καὶ μεθέντων τὸ βέλτιστον , πάντα δὴ συλλαβὼν εἷς ἀνὴρ εἶχε . καὶ μὴν τό γε φωνῆς οὕτως ἔχοντα μὴ εἰς συγγραφάς τε καὶ τοιοῦτον σχῆμα ἀναχωρῆσαι , ἀλλʼ ἑλέσθαι τὴν τοῖς παλαιοῖς Ἕλλησι διακονίαν , πῶς οὐχ
Lemmas: οὐδείς εἰμί ἐκεῖνος μέγας αὐτός . καί μήν ὁ μέν ἄλλος ὁ μέγας ὀρέγω ὁ μικρός παρίημι , ὁ δέ ἄρχω ἐκ ὁ βραχύς ἄχρι ὁ τέλειος διεξέρχομαι , ὥσπερ φημί καί μυέω θεμιτός εἰμί ὁ μικρός πρῶτος . ἕτερος δέ ὁ μέν ἴχνος καί ὁ ἀρχή μέχρι πολύς διερευνάω , μάλα δέ καί κατατρίβω ἐν οὗτος ὁ ἑαυτοῦ βίος , ὅς δέ ἕνεκα οὗτος ἐξευρίσκω ἄξιος ὁ μέν ὅλος οὐ ὁράω , ὁ δέ οὐ ἐφικνέομαι , ὡς ἔοικα · ὁ δέ ὥσπερ ὁδός τις ἐκ ἀρχή εἰς τέλος ἐρευνάω , οὐδείς οὐδαμοῦ παρίημι ὁ σχολή καί ὅποσηστινος ἄξιος . καί γάρ τοι καθίστημι ὁ Ἕλλην ἀντί ταμιεῖον κοινός · εἰμί γάρ ὅστις τις δέω ὁ εἰς παιδεία παρά ἐκεῖνος λαμβάνω , ὥσπερ ἐκ πηγή ἀρύω . ὁ δέ δή μέγας ὁ ἐκεῖνος καί μάλα ἄξιος ἐπισημαίνω , ὅς καί πρός αὐτός ἐγώ ποτέ λέγω διαλέγω · πᾶς γάρ ὥσπερ λέγω διεξέρχομαι ὁ μάθημα καί οὐδείς εἰμί ὅς τις οὐ ἀκριβής ὁ ἐπί ἕκαστος κάθημαι , οὔτε ὁ σοβαρός ἑαυτοῦ ὁ ὄνομα ἐπιγράφω , ἀλλά μένω ἐπί ὁ ἀρχαῖος , καί ὁ ἄλλος οὐ ἀπεστερέω ὁ διατριβή , ἀλλά συμπράσσω ἕκαστος εἰμί φανερός καί συναυξάνω κατά δύναμις ἀεί . καί γάρ οὖν ὁ μέν ἄλλος μέγας διά ὁ τέχνη γίγνομαι , ὁ δέ καί ὁ τέχνη αὐτός μέγας ὁ παρά ἑαυτοῦ μέρος καθίστημι · πολλαχόθεν γάρ αὐτός ἀείρω , ὥστε ἀπό ἐκεῖνος ὁ σχῆμα ἔχω . ὁ μέν γάρ ἄλλος ἐξαρκέω ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπερέχω , ὁ δέ σύμπας ἁπλῶς ὁ τέχνη πρωτεύω φαίνω . ὁ γάρ ἄλλος ὁ ἐνταῦθα παιδεία τάσσω ὁ μέν κρίσις εὖ ἔχω δοκέω , φωνή δέ οὐδείς γίγνομαι , ὁ δέ λέγω μέν ἐξικνέομαι , ὁ δέ ἐπιστήμη οὐ πολύς ὁμιλέω , ὁ δέ αὖ πολυμάθεια ἀσκέω , ὑπό δέ αὐτός οὗτος εἰς ὁ κρατύς τυφλόω καί μεθίημι ὁ ἀγαθός , πᾶς δή συλλαμβάνω εἷς ἀνήρ ἔχω . καί μήν ὁ γε φωνή οὕτως ἔχω μή εἰς συγγραφή τε καί τοιοῦτος σχῆμα ἀναχωρέω , ἀλλά αἱρέω ὁ ὁ παλαιός Ἕλλην διακονία , πῶς οὐ