aelius-aristides.epi-aleca-ndrw-e-pita-fios 86
εἰς ταυτὸν τοὺς ὁμοτέχνους αὐτῶν συναγαγόντας παρὰ τούτου κελεύειν μανθάνειν ἃ χρὴ περὶ αὐτῶν φρονεῖν καὶ λέγειν . ἐγέλων δʼ ἔγωγε ἐπὶ τοῖς τὸν Πλάτωνα προϊσταμένοις καὶ περὶ τοῦτον μόνον φιλοσοφοῦσιν , ὁ δὲ τῷ Πλάτωνι παντὸς ἄλλου μᾶλλον γνώμην ἐμὴν κεχαρισμένος . καὶ τοσοῦτον τοὺς ἄλλους ἐνίκα ποιηταῖς , λογογράφοις , ἅπασι τοῖς ἄνθεσιν ὅσοις αἱ ὧραι , φασὶ , φύουσι . καὶ μὴν τοῦτό γε οὔθʼ ὑμᾶς λανθάνειν εἰκὸς οὔτε τοὺς ὕστερον ὡς καλὰ μὲν καὶ ἃ γράψας κατέλιπε καὶ βελτίονα τῶν ὁμοφύλων πάντων . ὅμως δὲ μικρὰ ἄττα εἴδωλα τῆς ἐκείνου παιδείας τε καὶ γνώμης . τοσοῦτον ἐνίκα ταῖς συνουσίαις ὥστʼ ἔμοιγε τὸ τοῦ Πλάτωνος αὐτοῦ παρίστασθαι , παιδιὰν εἶναι δοκεῖν τὰ ἐν τοῖς γράμμασι πρὸς τὰς ὁμιλίας αὐτὰς τῶν σοφῶν ἀνδρῶν · ὥστε τοῦτό γε μήποτε οἰηθῇ τις ἐκ τούτων ὄψεσθαι πάντα τὸν Ἀλέξανδρον · καίτοι τὸ τῆς Ὁμηρικῆς συγγραφῆς ἀποχρῶν καὶ ταύτῃ κόσμος εἶναι πολλαχῆ . δοκεῖ δέ μοι καὶ τὸ Αἰσώπου πρᾶγμα κομψὸν μέν τι γενέσθαι καὶ σοφὸν , τῇ δὲ Ἀλεξάνδρου παιδείᾳ παραβαλεῖν παιδιά · ἐπεὶ πόστον μέρος ἦν τῶν Ἀλεξάνδρου τὰ Αἰσώπου σοφὰ , τοσοῦτον τὰ δεύτερα τῶν πρώτων ὑμῖν βελτίω ἐξήνεγκεν ἡ γῆ . θαυμαστὸν δὲ καὶ τοῦτο . μόνῳ γὰρ αὐτῷ τὸ δαιμόνιον πάνθʼ ὁμαλῶς συμμετρησάμενον φαίνεται , σῶμα μὲν κάλλιστον καὶ ἰσχυρότατον καὶ ὑγιεινότατον καὶ γεραρώτατον . οὔκουν ἔμοιγε κριτῇ οὐδεὶς οὕτως ὡραῖος καὶ καλὸς ὡς ἐκεῖνος ἐν μυχῷ τοῦ γήρως . ψυχὴ δὲ ἡμερωτάτη καὶ παντὸς καλοῦ φυὴν μετεσχηκυῖα , παιδεία δὲ εἰς ὑπερβολὴν καὶ δόξα πρὸς ἀξίαν καὶ τιμαὶ παρʼ ἰδιωτῶν καὶ παρὰ βασιλέων παραπλήσιαι κατὰ τὴν ἑκατέρων τάξιν · καὶ κλῆρος οἴκου προϊὼν ἀεὶ καὶ πόνοι μετὰ ῥᾳστώνης καὶ βίου πέρατα μήκιστα , ὡς δʼ εἰπεῖν , πᾶν εἶδος εὐχῆς συνεληλυθὸς , καὶ τὸ δίκαιον θεωρούμενον μετὰ τῆς τύχης .
Lemmas: εἰς τατός ὁ ὁμότεχνος αὐτός συνάγω παρά οὗτος κελεύω μανθάνω ὅς χρή περί αὐτός φρονέω καί λέγω . γελάω δέ ἐγώ ἐπί ὁ ὁ Πλάτων προΐστημι καί περί οὗτος μόνος φιλοσοφέω , ὁ δέ ὁ Πλάτων πᾶς ἄλλος μάλα γνώμη ἐμός χαρίζω . καί τοσοῦτος ὁ ἄλλος νικάω ποιητής , λογόγραφος , ἅπας ὁ ἄνθος ὅσος ὁ ὥρα , φημί , φύω . καί μήν οὗτος γε οὔτε σύ λανθάνω ἔοικα οὔτε ὁ ὕστερον ὡς καλός μέν καί ὅς γράφω καταλείπω καί ἀγαθός ὁ ὁμόφυλος πᾶς . ὅμως δέ μικρός τις εἴδωλον ὁ ἐκεῖνος παιδεία τε καί γνώμη . τοσοῦτος νικάω ὁ συνουσία ὥστε ἐγώ ὁ ὁ Πλάτων αὐτός παρίστημι , παιδιά εἰμί δοκέω ὁ ἐν ὁ γράμμα πρός ὁ ὁμιλία αὐτός ὁ σοφός ἀνήρ · ὥστε οὗτος γε μήποτε οἴομαι τις ἐκ οὗτος ὁράω πᾶς ὁ Ἀλέξανδρος · καίτοι ὁ ὁ Ὁμηρικός συγγραφή ἀποχράω καί οὗτος κόσμος εἰμί πολλαχῆ . δοκέω δέ ἐγώ καί ὁ Αἴσωπος πρᾶγμα κομψός μέν τις γίγνομαι καί σοφός , ὁ δέ Ἀλέξανδρος παιδεία παραβάλλω παιδιά · ἐπεί πόστος μέρος εἰμί ὁ Ἀλέξανδρος ὁ Αἴσωπος σοφός , τοσοῦτος ὁ δεύτερος ὁ πρῶτος σύ ἀγαθός ἐκφέρω ὁ γῆ . θαυμαστός δέ καί οὗτος . μόνος γάρ αὐτός ὁ δαιμόνιον πᾶς ὁμαλής συμμετρέω φαίνω , σῶμα μέν καλός καί ἰσχυρός καί ὑγιεινός καί γεραρός . οὔκουν ἐγώ κριτής οὐδείς οὕτως ὡραῖος καί καλός ὡς ἐκεῖνος ἐν μυχός ὁ γῆρας . ψυχή δέ ἥμερος καί πᾶς καλός φυή μετέχω , παιδεία δέ εἰς ὑπερβολή καί δόξα πρός ἀξία καί τιμή παρά ἰδιώτης καί παρά βασιλεύς παραπλήσιος κατά ὁ ἑκάτερος τάξις · καί κλῆρος οἶκος προέρχομαι ἀεί καί πόνος μετά ῥᾳστώνη καί βίος πέρας μήκιστος , ὡς δέ λέγω , πᾶς εἶδος εὐχή συνέρχομαι , καί ὁ δίκαιος θεωρέω μετά ὁ τύχη .