aelius-aristides.epi-aleca-ndrw-e-pita-fios 88
εἰς παιδείας λόγον . ὦ σχῆμα κάλλιστον . ὦ τῶν Ἑλλήνων πρεσβύτατε . ὦ διὰ βίου θαυμασθείς . ὦ ποθεινὸς μὲν τοῖς ἐντυχοῦσι , ποθεινὸς δὲ τοῖς ἄλλοις ἐντυχεῖν , μακαριστὸς δὲ καὶ τῆς τελευτῆς ἧς πυνθανόμεθα , ὃς οὐκ ἐν νόσοις ἀναλωθεὶς οὐδὲ ὀδύναις πληγεὶς , ἀλλὰ διημερεύσας ἐν τοῖς εἰωθόσιν , ὥσπερ κληθεὶς ὑπὸ τοῦ δαίμονος μεθῆκας ἐπὶ τῷ βιβλίῳ τὴν ψυχὴν , καὶ κατʼ ἐπωνυμίαν ἐτελεύτησας τὸν βίον , ὥσπερ οἵ τι ἄλλο ἐξειργασμένοι διʼ ἀκριβείας εἰς τέλος , ἅπασαν δὴ τὴν πορείαν τοῦ βίου διεξελθὼν καὶ τὰ σαυτοῦ πράξας εἰς τὸ ἔσχατον τῆς δυνάμεως . εἰ δὲ ἀληθεῖς οἱ Πινδάρου λόγοι καὶ Πλάτωνος καὶ παντὸς τοῦ περὶ Ἀλέξανδρον ἐργαστηρίου καὶ διατριβαί τινές εἰσι τῶν ἐν Ἅιδου , ἦ που νῦν ποιητῶν τε χοροὺς εἰκὸς ἵστασθαι περὶ ἐκεῖνον ἀρχομένων ἀπὸ Ὁμήρου τὴν δεξιὰν προτεινόντων καὶ λογοποιῶν καὶ συγγραφέων καὶ ἁπάντων ὡς αὑτὸν ἑκάστου καλοῦντος καὶ μεθʼ αὑτοῦ σκηνοῦσθαι κελεύοντος , ταινιούντων , ἀναδούντων , καὶ οὐ δή τοι μετὰ κρίσεώς τε καὶ ἀμφισβητήσεως πρὸς ἕτερον , ἀλλʼ ἀπὸ τῆς πρώτης βοῆς · οἶμαι δὲ οὐδὲ καταβήσεσθαι πολλῶν ἐτῶν κεφαλὴν ἀξιόχρεω πρὸς τοῦτον ἀγωνίσασθαι , ἀλλʼ εἶναι διηνεκῆ τὸν θρόνον αὐτοῦ ὡς ἀρίστου κήρυκος τῶν Ἑλλήνων καὶ προηγητοῦ . μηδεὶς δʼ ὑμῶν νεμεσήσῃ , εἰ μεταξὺ γράφων πρὸς ὑμᾶς ταῦτα ἀπεφθεγξάμην , ἐπεὶ καὶ αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς αἴτιον τὸ βούλεσθαι περὶ ἐκείνου καὶ ἀκούειν καὶ λέγειν . οὐ μὴν οὐδὲ δάκνεσθαί γε ἐπὶ τῷ ἀνδρὶ ἔγκλημα , οὐδʼ εἰ τηλικοῦτος ὢν οἴχεται · μάλιστα μὲν γὰρ οὐ τὰ νεώτατα εἰκὸς ἀσπάζεσθαι , ἀλλὰ τὰ σπουδαιότατα . ἔπειτα καὶ ἡ ζημία τοσούτῳ μείζων ὅσῳ μεῖζον καὶ σπανιώτερον τὸ ἕρμαιον ἄνδρα ἐν τούτῳ γήρως ἰδεῖν οὕτω τοῖς πᾶσι πράττοντα , καὶ διὰ πάντων σώζοντα τὴν ἕξιν ὑγιείας , μνήμης , συνέσεως , φαιδρότητος ,
Lemmas: εἰς παιδεία λόγος . ὦ σχῆμα καλός . ὦ ὁ Ἕλλην πρέσβυς . ὦ διά βίος θαυμάζω . ὦ ποθεινός μέν ὁ ἐντυγχάνω , ποθεινός δέ ὁ ἄλλος ἐντυγχάνω , μακαριστός δέ καί ὁ τελευτή ὅς πυνθάνομαι , ὅς οὐ ἐν νόσος ἀναλίσκω οὐδέ ὀδύνη πλήσσω , ἀλλά διημερεύω ἐν ὁ εἴωθα , ὥσπερ καλέω ὑπό ὁ δαίμων μεθίημι ἐπί ὁ βιβλίον ὁ ψυχή , καί κατά ἐπωνυμία τελευτάω ὁ βίος , ὥσπερ ὁ τις ἄλλος ἐξεργάζομαι διά ἀκρίβεια εἰς τέλος , ἅπας δή ὁ πορεία ὁ βίος διεξέρχομαι καί ὁ σεαυτοῦ πράσσω εἰς ὁ ἔσχατος ὁ δύναμις . εἰ δέ ἀληθής ὁ Πίνδαρος λόγος καί Πλάτων καί πᾶς ὁ περί Ἀλέξανδρος ἐργαστήριον καί διατριβή τις εἰμί ὁ ἐν ᾍδης , ἦ που νῦν ποιητής τε χορός ἔοικα ἵστημι περί ἐκεῖνος ἄρχω ἀπό Ὅμηρος ὁ δεξιά προτείνω καί λογοποιός καί συγγραφεύς καί ἅπας ὡς ἑαυτοῦ ἕκαστος καλέω καί μετά ἑαυτοῦ σκηνόω κελεύω , ταινιόω , ἀναδέω , καί οὐ δή τοι μετά κρίσις τε καί ἀμφισβήτησις πρός ἕτερος , ἀλλά ἀπό ὁ πρῶτος βοή · οἴομαι δέ οὐδέ καταβάω πολύς ἔτος κεφαλή ἀξιόχρεως πρός οὗτος ἀγωνίζομαι , ἀλλά εἰμί διηνεκής ὁ θρόνος αὐτός ὡς ἀγαθός κῆρυξ ὁ Ἕλλην καί προηγητής . μηδείς δέ σύ νεμεσάω , εἰ μεταξύ γράφω πρός σύ οὗτος ἀποφθέγγομαι , ἐπεί καί αὐτός ὁ ἐπιστολή αἴτιος ὁ βούλομαι περί ἐκεῖνος καί ἀκούω καί λέγω . οὐ μήν οὐδέ δάκνω γε ἐπί ὁ ἀνήρ ἔγκλημα , οὐδέ εἰ τηλικοῦτος εἰμί οἴχομαι · μάλα μέν γάρ οὐ ὁ νέος ἔοικα ἀσπάζομαι , ἀλλά ὁ σπουδαῖος . ἔπειτα καί ὁ ζημία τοσοῦτος μέγας ὅσος μέγας καί σπάνιος ὁ ἑρμαῖος ἀνήρ ἐν οὗτος γῆρας ὁράω οὕτως ὁ πᾶς πράσσω , καί διά πᾶς σῴζω ὁ ἕξις ὑγίεια , μνήμη , σύνεσις , φαιδρότης ,