ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.eleusi-nios 256
ὦ πάλαι ποτὲ ἡδίων ᾁδειν Ἐλευσὶς ἐμοὶ τίς Ὀρφεὺς ἢ Θάμυρις ἢ ποῖος Ἐλευσίνιος οἰκήτωρ Μουσαῖος ἀρκέσει τοσούτῳ πράγματι ; ποίαις κιθάραις ἢ λύραις τὸ κοινὸν πτῶμα , τὸ κοινὸν τῆς γῆς , ἀνακλαύσεται ; τίνα ταύτην προὔβαλες ὦ Ζεῦ τὴν ὑπόθεσιν ; ἐγὼ μὲν καὶ προσάγων ἐμαυτὸν τῷ λόγῳ ναρκῶ καὶ ἀναστρέφω καὶ καθʼ ἓν τοῦτο λέγειν ἀναγκάζομαι , ὅτι σιγᾶν οὐκ ἔχω . τίς γὰρ Ἑλλήνων ἢ τίς βαρβάρων οὕτω σκαιὸς ἢ ἀνήκοος , ἢ τίς οὕτω σφόδρα ἔξω τῆς γῆς ἢ θεῶν , ἢ συλλήβδην εἰπεῖν καλῶν ἀναίσθητος , πλὴν τῶν κάκιστʼ ἀπολουμένων , οἳ ταῦτʼ ἔδρασαν , ὅστις οὐ κοινόν τι τῆς γῆς τέμενος τὴν Ἐλευσῖνα ἡγεῖτο , καὶ πάντων ὅσα θεῖα ἀνθρώποις , ταυτὸν φρικωδέστατόν τε καὶ φαιδρότατον ; τίνι δʼ ἄλλῳ χωρίων ἢ μύθων φῆμαι θαυμαστότερα ἐφύμνησαν , ἢ τὰ δρώμενα μείζω ἔσχε τὴν ἔκπληξιν , ἢ μᾶλλον εἰς ἐφάμιλλον
Lemmas: ὦ πάλαι ποτέ ἡδύς ᾁδω Ἐλευσίς ἐγώ τίς Ὀρφεύς ἤ Θάμυρις ἤ ποῖος Ἐλευσίνιος οἰκήτωρ Μουσαῖος ἀρκέω τοσοῦτος πρᾶγμα ; ποῖος κιθάρα ἤ λύρα ὁ κοινός πτῶμα , ὁ κοινός ὁ γῆ , ἀνακλάω ; τίς οὗτος προβάλλω ὦ Ζεύς ὁ ὑπόθεσις ; ἐγώ μέν καί προσάγω ἐμαυτοῦ ὁ λόγος ναρκάω καί ἀναστρέφω καί κατά εἷς οὗτος λέγω ἀναγκάζω , ὅτι σιγάω οὐ ἔχω . τίς γάρ Ἕλλην ἤ τίς βάρβαρος οὕτως σκαιός ἤ ἀνήκοος , ἤ τίς οὕτως σφόδρα ἔξω ὁ γῆ ἤ θεός , ἤ συλλήβδην λέγω καλός ἀναίσθητος , πλήν ὁ κακός ἀπολούω , ὅς οὗτος δράω , ὅστις οὐ κοινός τις ὁ γῆ τέμενος ὁ Ἐλευσίς ἡγέομαι , καί πᾶς ὅσος θεῖος ἄνθρωπος , τατός φρικώδης τε καί φαιδρός ; τίς δέ ἄλλος χωρίον ἤ μῦθος φήμη θαυμαστός ἐφυμνέω , ἤ ὁ δράω μέγας ἔχω ὁ ἔκπληξις , ἤ μάλα εἰς ἐφάμιλλος
aelius-aristides.eleusi-nios 257
κατέστη ταῖς ἀκοαῖς τὰ ὁρώμενα ; ὅσα μὲν δὴ θέας ἐχόμενα εἶδον γενεαὶ παμπληθεῖς εὐδαιμόνων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ἐν τοῖς ἀρρήτοις φάσμασιν · ἃ δʼ εἰς τὸ μέσον ποιηταὶ καὶ λογοποιοὶ καὶ συγγραφεῖς πάντες ὑμνοῦσι , κόρην τὴν Δήμητρος ἀφανῆ γενέσθαι χρόνον ἔστιν ὃν , Δήμητρα δʼ ἐπέρχεσθαι γῆν πᾶσαν καὶ θάλατταν ζητοῦσαν τὴν θυγατέρα , τέως μὲν οὖν οὐχ οἵαν τε εἶναι εὑρεῖν , ἐλθοῦσαν δʼ εἰς Ἐλευσῖνα τήν τε ἐπωνυμίαν δοῦναι τῷ τόπῳ καὶ τὴν κόρην εὑροῦσαν ποιῆσαι τὰ μυστήρια · καὶ γενέσθαι δὴ τὸν σῖτον παρὰ μὲν ταῖν θεαῖν τοῖς Ἀθηναίοις , παρὰ δὲ τῶν Ἀθηναίων καὶ Ἕλλησι καὶ βαρβάροις · — καὶ τούτοις Κελεός τε καὶ Μετάνειρα καὶ Τριπτόλεμος ἐπιφημίζονται καὶ ἅρματα δὴ δρακόντων ὑπόπτερα ὑπὲρ πάσης γῆς καὶ θαλάττης φερόμενα · — μυηθῆναι δὲ ξένων πρώτους Ἡρακλέα καὶ Διοσκούρους , ἀγῶνά τε γυμνικὸν γενέσθαι πρῶτον Ἐλευσῖνι τῆς Ἀττικῆς , καὶ τὸ ἆθλον εἶναι τοῦ καρποῦ τοῦ φανθέντος , πειρωμένων τῶν ἀνθρώπων ὅσον εἰς ἰσχὺν ἐκ τῆς ἡμέρου τροφῆς ἐπέδοσαν · ἀπάγειν δὲ καὶ τοὺς Ἕλληνας ἀπαρχὰς τῶν καρπῶν ἑκάστοτε Ἀθήναζε ὡς μητροπόλει σφῶν τε αὐτῶν καὶ τῶν καρπῶν τῶν Ἀθηναίων τῇ πόλει . Εὐμολπίδαι δὲ καὶ Κήρυκες εἰς Ποσειδῶ τε καὶ Ἑρμῆν ἀναφέροντες οἱ μὲν ἱεροφάντας , οἱ δὲ δᾳδούχους παρείχοντο . καὶ τὰ μὲν εἰς μύθους ἀνήκοντα τοιαῦτα . τὰ δʼ ὕστερον Ἡρακλειδῶν εἰς Πελοπόννησον κατελθόντων καὶ χρόνου διαγενομένου Δωριεῖς ἐπʼ Ἀθήνας ἐστράτευον . ὡς δʼ Ἐλευσῖνι γίγνονται , καταισχυνθέντες , εἴτε καὶ δείσαντες χρὴ λέγειν , ἀπιόντες ᾤχοντο τὴν αὐτήν . ἡ δʼ ἐκείνων τότε κίνησις Ἰωνίαν οἰκίζει παρʼ ἡμῖν . γενομένου δὲ τοῦ Μηδικοῦ στόλου καὶ μεγίστων δὴ πραγμάτων καὶ κινδύνων οὐ μόνον τὴν Ἑλλάδα , ἀλλὰ καὶ πᾶν ὅσον ἔξω τῆς
Lemmas: καθίστημι ὁ ἀκοή ὁ ὁράω ; ὅσος μέν δή θέα ἔχω ὁράω γενεά παμπληθής εὐδαίμων ἀνήρ καί γυνή ἐν ὁ ἄρρητος φάσμα · ὅς δέ εἰς ὁ μέσος ποιητής καί λογοποιός καί συγγραφεύς πᾶς ὑμνέω , κόρη ὁ Δημήτηρ ἀφανής γίγνομαι χρόνος εἰμί ὅς , Δημήτηρ δέ ἐπέρχομαι γῆ πᾶς καί θάλασσα ζητέω ὁ θυγάτηρ , τέως μέν οὖν οὐ οἷος τε εἰμί εὑρίσκω , ἔρχομαι δέ εἰς Ἐλευσίς ὁ τε ἐπωνυμία δίδωμι ὁ τόπος καί ὁ κόρη εὑρίσκω ποιέω ὁ μυστήριον · καί γίγνομαι δή ὁ σῖτος παρά μέν ὁ θεά ὁ Ἀθηναῖος , παρά δέ ὁ Ἀθηναῖος καί Ἕλλην καί βάρβαρος · — καί οὗτος Κελεός τε καί Μετανείρα καί Τριπτόλεμος ἐπιφημίζω καί ἅρμα δή δράκων ὑπόπτερος ὑπέρ πᾶς γῆ καί θάλασσα φέρω · — μυάω δέ ξένος πρῶτος Ἡρακλῆς καί Διόσκοροι , ἀγών τε γυμνικός γίγνομαι πρῶτος Ἐλευσίς ὁ Ἀττική , καί ὁ ἆθλον εἰμί ὁ καρπός ὁ φαίνω , πειράω ὁ ἄνθρωπος ὅσος εἰς ἰσχύς ἐκ ὁ ἥμερος τροφή ἐπιδίδωμι · ἀπάγω δέ καί ὁ Ἕλλην ἀπαρχή ὁ καρπός ἑκάστοτε Ἀθήναζε ὡς μητρόπολις σφεῖς τε αὐτός καί ὁ καρπός ὁ Ἀθηναῖος ὁ πόλις . Εὐμολπίδαι δέ καί Κήρυξ εἰς Ποσειδῶν τε καί Ἑρμῆς ἀναφέρω ὁ μέν ἱεροφάντης , ὁ δέ δᾳδοῦχος παρέχω . καί ὁ μέν εἰς μῦθος ἀνήκω τοιοῦτος . ὁ δέ ὕστερον Ἡρακλείδαι εἰς Πελοπόννησος κατέρχομαι καί χρόνος διαγίγνομαι Δωριεύς ἐπί Ἀθῆναι στρατεύω . ὡς δέ Ἐλευσίς γίγνομαι , καταισχύνω , εἴτε καί δείδω χρή λέγω , ἀπέρχομαι οἴχομαι ὁ αὐτός . ὁ δέ ἐκεῖνος τότε κίνησις Ἰωνία οἰκίζω παρά ἐγώ . γίγνομαι δέ ὁ Μηδικός στόλος καί μέγας δή πρᾶγμα καί κίνδυνος οὐ μόνος ὁ Ἑλλάς , ἀλλά καί πᾶς ὅσος ἔξω ὁ
aelius-aristides.eleusi-nios 260
εἰς οἵαν ἡμέραν ἐτελευτήσατε . ποτέροις καὶ ἄξιον στενάξαι μεῖζον ; πότερον τοῖς ἀμυήτοις , ἢ τοῖς μεμυημένοις ; οἱ μὲν γὰρ ὧν εἶδον , οἱ δʼ ὧν εἶχον ἰδεῖν τὰ κάλλιστα ἀπεστέρηνται . ὦ κακῶς ἐξορχησάμενοι τὰ μυστήρια . ὦ τὰ ἄφαντα φήναντες , κοινοὶ τῶν ὑπὸ γῆς καὶ ὑπὲρ γῆς θεῶν πολέμιοι . ὦ πάλαι τε δὴ καὶ νῦν ὡς ἀληθῶς παῖδες Ἕλληνες , οἳ τοσούτου κακοῦ προσιόντος περιείδετε . οὐκ ὦ θαυμάσιοι νῦν γέ τι ἐν ὑμῶν αὐτῶν ἔσεσθε ; οὐ τάς γε Ἀθήνας αὐτὰς περισώσετε ;
Lemmas: εἰς οἷος ἡμέρα τελευτάω . πότερος καί ἄξιος στενάζω μέγας ; πότερος ὁ ἀμύητος , ἤ ὁ μυάω ; ὁ μέν γάρ ὅς ὁράω , ὁ δέ ὅς ἔχω ὁράω ὁ καλός ἀποστερέω . ὦ κακός ἐξορχέομαι ὁ μυστήριον . ὦ ὁ ἄφαντος φαίνω , κοινός ὁ ὑπό γῆ καί ὑπέρ γῆ θεός πολέμιος . ὦ πάλαι τε δή καί νῦν ὡς ἀληθής παῖς Ἕλλην , ὅς τοσοῦτος κακός προσέρχομαι περιοράω . οὐ ὦ θαυμάσιος νῦν γε τις ἐν σύ αὐτός εἰμί ; οὐ ὁ γε Ἀθῆναι αὐτός περισῴζω ;