aelius-aristides.eleusi-nios 259
μόνον τοίνυν καὶ ὑπόμνημα τῆς παλαιᾶς εὐδαιμονίας ἅμα καὶ σεμνότητος ἐλείπετο τοῦτο τῇ τε πόλει καὶ τῇ Ἑλλάδι . ναυμαχίαι μὲν γὰρ καὶ πεζομαχίαι καὶ νόμοι καὶ πολιτεῖαι καὶ φρονήματα καὶ φωναὶ καὶ πάνθʼ ὡς εἰπεῖν ἐπέλιπεν , ἀντεῖχε δὲ τὰ μυστήρια . πανηγύρεις τοίνυν αἱ μὲν ἄλλαι διʼ ἔτους πέμπτου καὶ τρίτου πληροῦνται , μόνη δὲ ἡ τῶν μυστηρίων παντὸς ἔτους ἐνίκησεν εἶναι . τὸ δὲ δὴ μέγιστον καὶ θειότατον , μόνην γὰρ ταύτην πανηγύρεων εἷς οἶκος συλλαβὼν εἶχε , καὶ ταυτὸν ἦν τῆς τε πόλεως πλήρωμα καὶ τοῦ Ἐλευσινίου . πλάσματα τοίνυν καὶ γραφὰς καὶ τὸν κύκλῳ κόσμον τοῦτον τίς ἂν οὐχὶ καὶ ἐν ταῖς τριόδοις ὁρῶν ἐγανώθη , μή τί γε δὴ ἐν προσθήκῃ τῶν σεμνοτέρων εἶδεν ; ἀλλὰ μὴν τό γε κέρδος τῆς πανηγύρεως οὐχ ὅσον ἡ παροῦσα εὐθυμία οὐδʼ αἱ τῶν ἐκ τοῦ πρότερον χρόνου δυσκολιῶν λύσεις καὶ ἀπαλλαγαὶ , ἀλλὰ καὶ περὶ τῆς τελευτῆς ἡδίους ἔχειν τὰς ἐλπίδας ὡς ἄμεινον διάξοντας , καὶ οὐκ ἐν σκότῳ τε καὶ βορβόρῳ κεισομένους , ἃ δὴ τοὺς ἀμυήτους ἀναμένειν . ταῦτα μὲν δὴ μέχρι τῆς σχετλίας ἡμέρας · ἃ δὲ νῦν ὁρᾶν τε καὶ ὑμνεῖν ὁ δαίμων παρέδωκε τίς θρῆνος Ἀργεῖος , τίνες Αἰγυπτίων ἢ Φρυγῶν ᾠδοὶ συμμετρήσονται ; τίς Ἐλευσίνιος Αἰσχύλος πρὸς χορὸν ᾁσεται ; ποίας Ναυπλίου πάγας ὑποπύρους , ὡς ἔφη Σοφοκλῆς , ἄξιον τῇ πυρκαϊᾷ ταύτῃ παραβαλεῖν ; ὦ δᾷδες , ὑφʼ οἵων ἀνδρῶν ἀπέσβητε . ὦ δεινὴ καὶ ἀφεγγὴς ἡμέρα , ἣ τὰς φωσφόρους νύκτας ἐξεῖλες . ὦ πῦρ οἷον ὤφθης Ἐλευσῖνι , οἷον ἀνθʼ οἵου . ὦ νεφέλη καὶ σκοτόμαινα , ἣ νῦν ἐπέχεις τὴν Ἑλλάδα . ὦ Δήμητερ , ἣ πάλαι μὲν αὐτόθι τὴν κόρην εὗρες , νῦν δέ σοι ζητεῖν ὁ νεὼς λείπεται . καὶ δὴ προσάγει μὲν , ὦ γῆ καὶ θεοὶ , τὰ μυστήρια . Βοηδρομιὼν δὲ οὗτος ἑτέρας τὰ νῦν δεῖται βοῆς , οὐχ οἵας ὅτε Ἴων Ἀθήναζε ἐβοήθησεν . ὦ πρόρρησις , ὦ τῶν ἱερῶν ἡμερῶν καὶ νυκτῶν κατάλογος ,
Lemmas: μόνος τοίνυν καί ὑπόμνημα ὁ παλαιός εὐδαιμονία ἅμα καί σεμνότης λείπω οὗτος ὁ τε πόλις καί ὁ Ἑλλάς . ναυμαχία μέν γάρ καί πεζομαχία καί νόμος καί πολιτεία καί φρόνημα καί φωνή καί πᾶς ὡς λέγω ἐπιλίπτομαι , ἀντέχω δέ ὁ μυστήριον . πανήγυρις τοίνυν ὁ μέν ἄλλος διά ἔτος πέμπτος καί τρίτος πληρόω , μόνος δέ ὁ ὁ μυστήριον πᾶς ἔτος νικάω εἰμί . ὁ δέ δή μέγας καί θεῖος , μόνος γάρ οὗτος πανήγυρις εἷς οἶκος συλλαμβάνω ἔχω , καί τατός εἰμί ὁ τε πόλις πλήρωμα καί ὁ Ἐλευσίνιος . πλάσμα τοίνυν καί γραφή καί ὁ κύκλος κόσμος οὗτος τίς ἄν οὐ καί ἐν ὁ τρίοδος ὁράω γανόω , μή τίς γε δή ἐν προσθήκη ὁ σεμνός ὁράω ; ἀλλά μήν ὁ γε κέρδος ὁ πανήγυρις οὐ ὅσος ὁ πάρειμι εὐθυμία οὐδέ ὁ ὁ ἐκ ὁ πρότερος χρόνος δυσκολία λύσις καί ἀπαλλαγή , ἀλλά καί περί ὁ τελευτή ἡδύς ἔχω ὁ ἐλπίς ὡς ἀγαθός διάγω , καί οὐ ἐν σκότος τε καί βόρβορος κεῖμαι , ὅς δή ὁ ἀμύητος ἀναμένω . οὗτος μέν δή μέχρι ὁ σχέτλιος ἡμέρα · ὅς δέ νῦν ὁράω τε καί ὑμνέω ὁ δαίμων παραδίδωμι τίς θρῆνος Ἀργεῖος , τίς Αἰγύπτιος ἤ Φρύξ ᾠδός συμμετρέω ; τίς Ἐλευσίνιος Αἰσχύλος πρός χορός ἀείδω ; ποῖος Ναύπλιος πάγη ὑπόπυρος , ὡς φημί Σοφοκλῆς , ἄξιος ὁ πυρκαιά οὗτος παραβάλλω ; ὦ δαίς , ὑπό οἷος ἀνήρ ἀποσβέννυμι . ὦ δεινός καί ἀφεγγής ἡμέρα , ὅς ὁ φώσφορος νύξ ἐξαιρέω . ὦ πῦρ οἷος ὁράω Ἐλευσίς , οἷος ἀντί οἷος . ὦ νεφέλη καί σκοτόμαινα , ὅς νῦν ἐπέχω ὁ Ἑλλάς . ὦ Δημήτηρ , ὅς πάλαι μέν αὐτόθι ὁ κόρη εὑρίσκω , νῦν δέ σύ ζητέω ὁ ναῦς λείπω . καί δή προσάγω μέν , ὦ γῆ καί θεός , ὁ μυστήριον . Βοηδρομιών δέ οὗτος ἕτερος ὁ νῦν δέω βοή , οὐ οἷος ὅτε Ἴων Ἀθήναζε βοηθέω . ὦ πρόρρησις , ὦ ὁ ἱερός ἡμέρα καί νύξ κατάλογος ,