aelius-aristides.ei-s-n-sa-rapin 51
εὐμενῶς , πάντως οὐδέν γε σοὶ ἀδύνατον , ἀρχήν τε ἥτις σοι φίλη πορίζειν , καὶ ὥσπερ τὰ πρῶτα ἔδωκας , οὕτω καὶ τὰ δεύτερα εἰσακούσας γενοῦ . καὶ πάντα γὰρ πανταχοῦ διὰ σοῦ τε καὶ διὰ σὲ ἡμῖν γίγνεται ἃ μάλιστʼ ἂν ἡμῖν γίγνεσθαι βουλοίμεθα . ὅστις μὲν δὴ καὶ ἥντινα τὴν φύσιν ἔχων ἐστὶν ὁ θεὸς ἱερεῦσί τε καὶ λογίοις Αἰγυπτίων παρείσθω λέγειν τε καὶ εἰδέναι , ὅσων δὲ καὶ οἵων ἀγαθῶν αἴτιος ἀνθρώποις δείκνυται , ἀρκούντως τʼ ἂν ἐγκωμιάζοιμεν ὡς ἐν τῷ παρόντι λέγοντες καὶ ἅμα καὶ τὴν φύσιν αὐτοῦ διὰ τῶν αὐτῶν τούτων ἔξεστιν ἐπισκοπεῖσθαι . ἂν γὰρ ἃ δύναταί τις καὶ διαδίδωσιν εἴπωμεν , καὶ τὸ ὅστις ἐστὶ καὶ τὸ ἥντινα ἔχει τὴν φύσιν σχεδὸν εἰρήκαμεν . οὐ γὰρ ἀλλοῖός ἐστιν ἢ οἷος ἐκ τῶν ἔργων ἐπιφαίνει καὶ δείκνυται . τίνα οὖν ἔργα Σαράπιδος ; οὐκ ἀνθρωπείας μοι δοκεῖ δεῖσθαι τοῦτʼ ἔτι τῆς ἀποκρίσεως . ἀλλʼ Ὅμηρος δέκα γλώττας καὶ δέκα στόματα οὐκ ἄν φησιν οἷός τε εἶναι λαβὼν τὸν τῶν νεῶν ἀριθμὸν εἰπεῖν ὅσαι τοῖς Ἀχαιοῖς εἵποντο , εἰ μὴ αἱ Μοῦσαι εἴποιεν αὐτῷ καὶ ἡγήσαιντο τοῦ λόγου · ἐμοὶ δὲ τὰ τοῦ μεγίστου τῶν θεῶν ἔργα τε καὶ δῶρα εἰς ἀνθρώπους ἀεὶ τελούμενα ἦ που σφόδρα ἀμήχανον ἁπάντων ἀνθρώπων στόματα καὶ πᾶσαν ὅση ἀνθρωπίνη φωνὴ κτησαμένῳ , εἰ μὴ θεοί τινες ὡς ἀληθῶς ἡγεμόνες τῷ λόγῳ γένοιντο . καὶ δὴ θεοὶ μὲν κεκλήσθων αὖθις , τὰ δὲ ἔργα τοῦ θεοῦ λέγωμεν · βούλεται γὰρ καὶ δίδωσι λέγειν αὐτοῖς οἷς ὁ τῶν ἀνθρώπων βίος διοικεῖται καὶ σώζεται , ταῦτά ἐστιν ἔργα Σαράπιδος . ἀρκτέον δὲ , φασὶν , ἐξ ἀρχῆς . τρία ταῦτα ἐπὶ παντὸς ἀνθρώπου θεωρεῖται καὶ συνέχει τὸν βίον , ψυχὴ , σῶμα , ὅσα τούτων ἐκτὸς εἰς χρείαν ἔρχεται . τούτοις δὴ πᾶσιν ἐφέστηκεν οὗτος ὁ θεὸς , ἐξ ἀρχῆς τε ἡμᾶς ἄγων εἰς φῶς καὶ τὴν ἑαυτοῦ ἀρχὴν καὶ γενομένοις ὅπως ἕκαστα ὑπάρξει προνοούμενος , τὴν μὲν ψυχὴν σοφίᾳ κοσμῶν ἡμῶν , ἣ μόνη τὴν πρὸς θεοὺς
Lemmas: εὐμενής , πάντως οὐδείς γε σύ ἀδύνατος , ἀρχή τε ὅστις σύ φίλος πορίζω , καί ὥσπερ ὁ πρῶτος δίδωμι , οὕτως καί ὁ δεύτερος εἰσακούω γίγνομαι . καί πᾶς γάρ πανταχοῦ διά σύ τε καί διά σύ ἐγώ γίγνομαι ὅς μάλα ἄν ἐγώ γίγνομαι βούλομαι . ὅστις μέν δή καί ὅστις ὁ φύσις ἔχω εἰμί ὁ θεός ἱερεύς τε καί λόγιος Αἰγύπτιος παρίημι λέγω τε καί οἶδα , ὅσος δέ καί οἷος ἀγαθός αἴτιος ἄνθρωπος δείκνυμι , ἀρκεόντως τε ἄν ἐγκωμιάζω ὡς ἐν ὁ πάρειμι λέγω καί ἅμα καί ὁ φύσις αὐτός διά ὁ αὐτός οὗτος ἔξεστι ἐπισκοπέω . ἐάν γάρ ὅς δύναμαι τις καί διαδίδωμι λέγω , καί ὁ ὅστις εἰμί καί ὁ ὅστις ἔχω ὁ φύσις σχεδόν λέγω . οὐ γάρ ἀλλοῖος εἰμί ἤ οἷος ἐκ ὁ ἔργον ἐπιφαίνω καί δείκνυμι . τίς οὖν ἔργον Σάραπις ; οὐ ἀνθρώπειος ἐγώ δοκέω δέω οὗτος ἔτι ὁ ἀπόκρισις . ἀλλά Ὅμηρος δέκα γλῶσσα καί δέκα στόμα οὐ ἄν φημί οἷος τε εἰμί λαμβάνω ὁ ὁ ναῦς ἀριθμός λέγω ὅσος ὁ Ἀχαιός ἕπομαι , εἰ μή ὁ Μοῦσα λέγω αὐτός καί ἡγέομαι ὁ λόγος · ἐγώ δέ ὁ ὁ μέγας ὁ θεός ἔργον τε καί δῶρον εἰς ἄνθρωπος ἀεί τελέω ἦ που σφόδρα ἀμήχανος ἅπας ἄνθρωπος στόμα καί πᾶς ὅσος ἀνθρώπινος φωνή κτάομαι , εἰ μή θεός τις ὡς ἀληθής ἡγεμών ὁ λόγος γίγνομαι . καί δή θεός μέν καλέω αὖθις , ὁ δέ ἔργον ὁ θεός λέγω · βούλομαι γάρ καί δίδωμι λέγω αὐτός ὅς ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος διοικέω καί σῴζω , οὗτος εἰμί ἔργον Σάραπις . ἄρχω δέ , φημί , ἐκ ἀρχή . τρεῖς οὗτος ἐπί πᾶς ἄνθρωπος θεωρέω καί συνέχω ὁ βίος , ψυχή , σῶμα , ὅσος οὗτος ἐκτός εἰς χρεία ἔρχομαι . οὗτος δή πᾶς ἐφίστημι οὗτος ὁ θεός , ἐκ ἀρχή τε ἐγώ ἄγω εἰς φάος καί ὁ ἑαυτοῦ ἀρχή καί γίγνομαι ὅπως ἕκαστος ὑπάρχω προνοέω , ὁ μέν ψυχή σοφία κοσμέω ἐγώ , ὅς μόνος ὁ πρός θεός