aelius-aristides.ei-s-n-sa-rapin 48
Ἴστρον , ἢ ὡς αὐτοὶ θρέμματα Μουσῶν εἰσι καὶ ἄμαχοί τινες εἰς σοφίαν ἀναφθεγξάμενοι , αὐταρκῶς σφίσιν ὑμνῆσθαι νομίζουσι , καὶ οὐδὲ τῶν ἰδιωτῶν οὐδεὶς πλέον ἐπιζητεῖ παρʼ αὐτῶν . οὕτω δὲ σφόδρα αὐτοὺς ἱεροὺς ἄγομεν καὶ σεμνύνομεν ὥστε καὶ αὐτὸ τὸ ποιεῖν τοὺς ὕμνους τοῖς θεοῖς καὶ προσαγορεύειν τούτοις παρακεχωρήκαμεν , ὥσπερ προφήταις ὡς ἀληθῶς οὖσι τῶν θεῶν . καὶ οὐδὲ ᾧ τὸ προσῆκον ὀρθῶς ὑποθέσθαι καὶ διαχειρίσαι τοῖς πᾶσιν ἐξητασμένως ἐστὶ καὶ διὰ πάσης ἐλθεῖν ἀκριβείας εἰς ὅσον ἀνθρώπῳ δυνατὸν τέτακται , οὐδὲν ἡγούμεθα δεῖν πρός γε τοὺς θεοὺς χρῆσθαι , ἀλλʼ ἐπὶ μὲν τὰ ἄλλα πάντα ἀγωνίσματα τῷ λόγῳ χρώμεθα , καὶ πανηγύρεις τε ἐγκωμιάζομεν καὶ πράξεις ἀνδρῶν καὶ πολέμους ἀφηγούμεθα , καὶ μύθους ποιοῦμεν , κἀν τοῖς δικαστηρίοις ἀγωνιζόμεθα , καὶ πρὸς πάνθʼ , ὡς ἔπος εἰπεῖν , ἡμῖν ἔπεισιν ὁ λόγος , πρὸς δὲ τοὺς θεοὺς αὐτοὺς τοὺς δόντας ἡμῖν αὐτὸν οὐ παντάπασιν ἀξιοῦμεν χρῆσθαι τούτῳ . ἀλλʼ ὑπὲρ μὲν τῶν ἱερῶν αὐτῶν καὶ τῶν τελουμένων θυσιῶν λόγῳ πεζῷ διῃρήκαμεν ἃ χρὴ ποιεῖν , νόμους γράψαντες . ὕμνους δὲ οὐχ ἡγούμεθα δεῖν κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον ποιεῖν . πότερον οἱ μὲν ποιηταὶ χρῄζουσι τῶν θεῶν , ἡμεῖς δὲ ὃ μὴ θέμις εἰπεῖν ; ἀλλὰ μὴν τοῦτό γε καὶ παρʼ αὐτῶν τῶν ποιητῶν μαρτυρεῖται , ὅτι πάντες δὲ θεῶν χατέουσʼ ἄνθρωποι . πάντας οὖν καὶ τιμᾶν αὐτοὺς εἰκὸς ἀπὸ τῆς ὑπαρχούσης ἑκάστοις δυνάμεως . ἀλλʼ οἱ ποιηταὶ μόνοι θεοφιλεῖς εἰσι καὶ παρὰ τούτων οἱ θεοὶ ἥδιστα δέχονται τὰ δῶρα ; τί οὖν οὐ καὶ ἱερέας τῶν θεῶν μόνους τοὺς ποιητὰς ἐποιήσαμεν ; ἀλλʼ ὅτι νὴ Δία καὶ οἱ προφῆται τῶν θεῶν ὁπόσοι μαντικοὶ μέτρῳ σημαίνουσιν ἃ χρὴ ποιεῖν ; τὰ δέ γε πλείω νὴ Δία χωρὶς μέτρου ἡ πρόμαντις αὐτὴ ἡ ἐν Δελφοῖς , αἱ ἐν Δωδώνῃ ἱέρειαι , Τροφώνιος , τὰ ἐξ Ἀσκληπιοῦ καὶ Σαράπιδος ὀνείρατα . ἀλλὰ μὴν κατὰ φύσιν γε μᾶλλόν ἐστιν ἀνθρώπῳ πεζῷ λόγῳ χρῆσθαι , ὥσπερ γε καὶ
Lemmas: Ἴστρος , ἤ ὡς αὐτός θρέμμα Μοῦσα εἰμί καί ἄμαχος τις εἰς σοφία ἀναφθέγγομαι , αὐτάρκης σφεῖς ὑμνέω νομίζω , καί οὐδέ ὁ ἰδιώτης οὐδείς πολύς ἐπιζητέω παρά αὐτός . οὕτως δέ σφόδρα αὐτός ἱερός ἄγω καί σεμνύνω ὥστε καί αὐτός ὁ ποιέω ὁ ὕμνος ὁ θεός καί προσαγορεύω οὗτος παραχωρέω , ὥσπερ προφήτης ὡς ἀληθής εἰμί ὁ θεός . καί οὐδέ ὅς ὁ προσήκω ὀρθός ὑποτίθημι καί διαχειρίζω ὁ πᾶς ἐξητασμένως εἰμί καί διά πᾶς ἔρχομαι ἀκρίβεια εἰς ὅσος ἄνθρωπος δυνατός τάσσω , οὐδείς ἡγέομαι δέω πρός γε ὁ θεός χράω , ἀλλά ἐπί μέν ὁ ἄλλος πᾶς ἀγώνισμα ὁ λόγος χράω , καί πανήγυρις τε ἐγκωμιάζω καί πρᾶξις ἀνήρ καί πόλεμος ἀφηγέομαι , καί μῦθος ποιέω , ἐν ὁ δικαστήριον ἀγωνίζομαι , καί πρός πᾶς , ὡς ἔπος λέγω , ἐγώ ἐπέρχομαι ὁ λόγος , πρός δέ ὁ θεός αὐτός ὁ δίδωμι ἐγώ αὐτός οὐ παντάπασι ἀξιόω χράω οὗτος . ἀλλά ὑπέρ μέν ὁ ἱερός αὐτός καί ὁ τελέω θυσία λόγος πεζός διαιρέω ὅς χρή ποιέω , νόμος γράφω . ὕμνος δέ οὐ ἡγέομαι δέω κατά οὗτος ὁ τρόπος ποιέω . πότερος ὁ μέν ποιητής χρῄζω ὁ θεός , ἐγώ δέ ὅς μή θέμις λέγω ; ἀλλά μήν οὗτος γε καί παρά αὐτός ὁ ποιητής μαρτυρέω , ὅτι πᾶς δέ θεός χατέω ἄνθρωπος . πᾶς οὖν καί τιμάω αὐτός ἔοικα ἀπό ὁ ὑπάρχω ἕκαστος δύναμις . ἀλλά ὁ ποιητής μόνος θεοφιλής εἰμί καί παρά οὗτος ὁ θεός ἡδύς δέχομαι ὁ δῶρον ; τίς οὖν οὐ καί ἱερεύς ὁ θεός μόνος ὁ ποιητής ποιέω ; ἀλλά ὅτι νή Ζεύς καί ὁ προφήτης ὁ θεός ὁπόσος μαντικός μέτρον σημαίνω ὅς χρή ποιέω ; ὁ δέ γε πολύς νή Ζεύς χωρίς μέτρον ὁ πρόμαντις αὐτός ὁ ἐν Δελφοί , ὁ ἐν Δωδώνη ἱέρεια , Τροφώνιος , ὁ ἐκ Ἀσκληπιός καί Σάραπις ὄνειρος . ἀλλά μήν κατά φύσις γε μάλα εἰμί ἄνθρωπος πεζός λόγος χράω , ὥσπερ γε καί