aelius-aristides.ei-s-n-sa-rapin 52
συγγένειαν ἀνθρώποις δείκνυσι καὶ ᾗ τῶν ἄλλων θνητῶν ἢ ζώων διαφέρομεν , ἣ θεῶν τε αὐτῶν ἔννοιαν ἔδωκεν ἀνθρώποις καὶ ἱερὰ καὶ τελετὰς καὶ τιμὰς πάσας εὗρεν , ἔτι δὲ νόμους καὶ πολιτείαν καὶ μηχανήματα πάντα καὶ τέχνας πάσας ἐδίδαξε καὶ κατεστήσατο , καὶ ψευδοῦς καὶ ἀληθοῦς ἔδωκε διάγνωσιν , ὡς δʼ εἰπεῖν , ἐποίησε τὸν βίον · τὴν μὲν δὴ ψυχὴν , ὅπερ εἶπον , σοφίᾳ καθαίρων , τὸ δὲ σῶμα ὑγίειαν διδοὺς σώζει , ἧς χωρὶς οὔτε τοῖς τῆς ψυχῆς ἀγαθοῖς χρῆσθαι οὔτʼ ἄλλης οὐδεμιᾶς εὐτυχίας ἀπολαύειν ἔστι . τοσαύτην δʼ ἔχει δύναμιν καὶ τιμὴν παρὰ θεοῖς καὶ ἀνθρώποις ὥστε ἐκ μὲν θεῶν οἴκων οὐδὲ ἐξέρχεται , οὐ πρότερόν γε ἢ ἄστρα τε ἐξ οὐρανοῦ καὶ αὐτὸς οὐρανὸς ἐξέλθοι ποτʼ ἂν τῆς αὑτοῦ χώρας , ἀνθρώπων δὲ οὓς ἂν προλίπῃ ζῶντες οἰκτείρονται μᾶλλον ἢ τελευτήσαντες . μόνος δὲ ὁμοίως μὲν βασιλεῦσιν , ὁμοίως δὲ ἰδιώταις τίμιος , ὁμοίως δὲ σοφοῖς καὶ φαύλοις , καὶ μεγάλοις καὶ ἐλάττοσι , καὶ καλῶς καὶ τοὐναντίον πράττουσι , τοῖς μὲν τῆς ὑπαρχούσης εὐδαιμονίας ὄνησιν διδοὺς , τοῖς δὲ ἀντὶ τῶν ἄλλων δυσχερῶν μόνος γιγνόμενος . τὴν δʼ αὖ μεθʼ ὑγίειαν περισπούδαστον ἀνθρώποις χρημάτων κτῆσιν καὶ ταύτην Σάραπις δίδωσιν ἄνευ πολέμων καὶ μάχης καὶ κινδύνων · οὕτω διὰ παντὸς ἡμῖν εὐμενής ἐστι τοῦ βίου καὶ οὐδεμία ἀργὸς χώρα παρείθη τῷ θεῷ τούτῳ , ἀλλὰ μεθʼ ὧν ἄνθρωπον δεῖ νοεῖν , πάνθʼ οὗτος ἐξετάζει καὶ κατὰ πᾶν μέρος εὐεργεσίαν ἔχει , ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἀρξάμενος καὶ τελευτῶν εἰς τὰς ἔξωθεν εὐπορίας . καὶ πεποίηκεν ἡμῖν οἷον ἁρμονίαν τὸν βίον καὶ συνῆψε ταῖς δωρεαῖς , σοφίας ἐρᾶν διʼ ὑγιείας ποιήσας , ὑγίειαν δὲ ἡδίω σὺν εὐπορίᾳ καταστήσας , τῷ δὲ μέσῳ τὰ ἄκρα οἷον γόμφῳ συλλαβὼν καὶ βεβαιωσάμενος τῇ ὑγιείᾳ τὰ τῆς ψυχῆς ἀγαθὰ καὶ τὴν τῶν ὄντων ὄνησιν . πῶς οὖν οὐ τοῦτον ἀνακηρύττειν
Lemmas: συγγένεια ἄνθρωπος δείκνυμι καί ὅς ὁ ἄλλος θνητός ἤ ζῷον διαφέρω , ὅς θεός τε αὐτός ἔννοια δίδωμι ἄνθρωπος καί ἱερόν καί τελετή καί τιμή πᾶς εὑρίσκω , ἔτι δέ νόμος καί πολιτεία καί μηχάνημα πᾶς καί τέχνη πᾶς διδάσκω καί καθίστημι , καί ψευδής καί ἀληθής δίδωμι διάγνωσις , ὡς δέ λέγω , ποιέω ὁ βίος · ὁ μέν δή ψυχή , ὅς λέγω , σοφία καθαίρω , ὁ δέ σῶμα ὑγίεια δίδωμι σῴζω , ὅς χωρίς οὔτε ὁ ὁ ψυχή ἀγαθός χράω οὔτε ἄλλος οὐδείς εὐτυχία ἀπολαύω εἰμί . τοσοῦτος δέ ἔχω δύναμις καί τιμή παρά θεός καί ἄνθρωπος ὥστε ἐκ μέν θεός οἶκος οὐδέ ἐξέρχομαι , οὐ πρότερος γε ἤ ἄστρον τε ἐκ οὐρανός καί αὐτός οὐρανός ἐξέρχομαι ποτέ ἄν ὁ ἑαυτοῦ χώρα , ἄνθρωπος δέ ὅς ἄν προλείπω ζάω οἰκτίρω μάλα ἤ τελευτάω . μόνος δέ ὅμοιος μέν βασιλεύς , ὅμοιος δέ ἰδιώτης τίμιος , ὅμοιος δέ σοφός καί φαῦλος , καί μέγας καί ἐλαχύς , καί καλός καί ἐναντίος πράσσω , ὁ μέν ὁ ὑπάρχω εὐδαιμονία ὄνησις δίδωμι , ὁ δέ ἀντί ὁ ἄλλος δυσχερής μόνος γίγνομαι . ὁ δέ αὖ μετά ὑγίεια περισπούδαστος ἄνθρωπος χρῆμα κτῆσις καί οὗτος Σάραπις δίδωμι ἄνευ πόλεμος καί μάχη καί κίνδυνος · οὕτως διά πᾶς ἐγώ εὐμενής εἰμί ὁ βίος καί οὐδείς ἀργός χώρα παρίημι ὁ θεός οὗτος , ἀλλά μετά ὅς ἄνθρωπος δέω νοέω , πᾶς οὗτος ἐξετάζω καί κατά πᾶς μέρος εὐεργεσία ἔχω , ἀπό ὁ ψυχή ἄρχω καί τελευτάω εἰς ὁ ἔξωθεν εὐπορία . καί ποιέω ἐγώ οἷος ἁρμονία ὁ βίος καί συνάπτω ὁ δωρεά , σοφία ἐράω διά ὑγίεια ποιέω , ὑγίεια δέ ἡδύς σύν εὐπορία καθίστημι , ὁ δέ μέσος ὁ ἄκρον οἷος γόμφος συλλαμβάνω καί βεβαιόω ὁ ὑγίεια ὁ ὁ ψυχή ἀγαθός καί ὁ ὁ εἰμί ὄνησις . πῶς οὖν οὐ οὗτος ἀνακηρύσσω