aelius-aristides.ei-s-n-sa-rapin 55
ἐμπόρων καὶ ναυκλήρων , οὐ μόνον δεκάτας ἀναγόντων , ἀλλὰ καὶ μερίτην ἐξ ἴσου ποιουμένων , ὥσπερ συνέμπορον καὶ κοινωνὸν τῶν διὰ μέσου πάντων · ἐπὶ τοσοῦτον ἀνθρώποις ἐγκαταμέμικται . οὗτός ἐστιν ὁ τῷ ὄντι ταμίας ἀνέμων πολὺ μᾶλλον ἢ ὁ νησιώτης , ὃν Ὅμηρος ἐποίησεν , οὗτος κύριος ἠμὲν παυέμεναι ἠδʼ ὀρνύμεν ὅν κʼ ἐθέλῃσιν · οὗτος ὕδωρ ἀνῆκε πότιμον ἐν μέσῃ θαλάττῃ , οὗτος κειμένους ἀνέστησεν , οὗτος περισπούδαστον ἡλίου φῶς τοῖς θεαταῖς ἔδειξεν , ὧν ἱεραὶ θῆκαι βίβλων ἱερῶν ἀπείρους ἀριθμοὺς ἔχουσι . μεσταὶ δὲ ἀγοραὶ , φασὶ , καὶ λιμένες καὶ τὰ εὐρύχωρα τῶν πόλεων τῶν καθʼ ἕκαστα ἐξηγουμένων . ἐμοὶ δʼ ἐγχειροῦντι λέγειν ἀπέραντον ἡμερῶν πλῆθος ἐπιρρυὲν ἀτέλεστον ὁμοίως ἕξει τὸν κατάλογον . οὐδὲ γὰρ ἕστηκεν αὐτοῦ τὰ ἔργα , οὐδὲ τοσαῦτά ἐστιν ὁπόσα γέγονεν , ἀλλʼ ἐφʼ ἡμέρᾳ καὶ νυκτὶ πρόσεισιν ἄλλα ἐπʼ ἄλλοις . καὶ ὥσπερ τοῦ παντὸς αἰῶνος καθʼ ἡμέραν ἑκάστην προϊόντος οὐκ ἔστιν εἰπεῖν τὸ ἀπανηλωμένον , ἀλλʼ ἀεὶ τὸ ἴσον λείπεται , οὕτως οὐδʼ ὧν ὁ θεὸς ἔργων ἐργάζεται οὐκ ἔνεστιν εἰπεῖν πότερʼ ἃ εἰλήφαμέν ἐστι τὰ πλείω , ἢ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι · τοσαῦτα γίγνεται . εἰ δή τις οὖν ταῦτα καταλέγειν ἐπιχειροίη , τὰ ἐκφεύγοντα διώξεται , οἷον οἱ τὰ τῶν ποταμῶν ῥεύματα κατόπιν διώκοντες , καὶ ὅμοιον ποιήσει ὥσπερ ἂν εἰ πάντα τὸν αἰῶνα ἀξιοίη ζῆν · πάντως γὰρ αὐτῷ δεήσει . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἀνὰ χρόνους ἄλλα ἄλλοι βοήσονται , οἱ μὲν ἐν σφίσιν αὐτοῖς , οἱ δὲ ἐν ἑτέροις ὁρῶντες γιγνόμενα . καὶ ἡμῖν ἤδη προειρήσθω κοινῷ λόγῳ ὥσπερ ἐν σπονδῶν ἀπαγγελίᾳ . πάντως οὐ δέος μὴ ψευσώμεθα . ὃ δʼ οὖν ὑπεθέμεθα ἐν ἀρχῇ , διὰ πάντων δείκνυται , οἷς τὸ ἀνθρώπειον φῦλον ἄγεται , ταῦτʼ εἶναι ἔργα Σαράπιδος καὶ μηδέποτε ἐκφεύγειν ἡμᾶς τὸ τούτου κράτος , ἀλλὰ καὶ σώζειν , καὶ ὕστερον εἶναι τὴν παρὰ τούτου πρόνοιαν .
Lemmas: ἔμπορος καί ναύκληρος , οὐ μόνος δεκάτη ἀνάγω , ἀλλά καί μερίτης ἐκ ἴσος ποιέω , ὥσπερ συνέμπορος καί κοινωνός ὁ διά μέσος πᾶς · ἐπί τοσοῦτος ἄνθρωπος ἐγκαταμίγνυμαι . οὗτος εἰμί ὁ ὁ εἰμί ταμίας ἄνεμος πολύς μάλα ἤ ὁ νησιώτης , ὅς Ὅμηρος ποιέω , οὗτος κύριος ἠμέν παύω ἠδέ ὄρνυμι ὅς ἄν ἐθέλω · οὗτος ὕδωρ ἀνίημι πότιμος ἐν μέσος θάλασσα , οὗτος κεῖμαι ἀνίστημι , οὗτος περισπούδαστος ἥλιος φάος ὁ θεατής δείκνυμι , ὅς ἱερός θήκη βίβλος ἱερός ἄπειρος ἀριθμός ἔχω . μεστός δέ ἀγορά , φημί , καί λιμήν καί ὁ εὐρύχωρος ὁ πόλις ὁ κατά ἕκαστος ἐξηγέομαι . ἐγώ δέ ἐγχειρέω λέγω ἀπέραντος ἡμέρα πλῆθος ἐπιρρέω ἀτέλεστος ὅμοιος ἔχω ὁ κατάλογος . οὐδέ γάρ ἵστημι αὐτός ὁ ἔργον , οὐδέ τοσοῦτος εἰμί ὁπόσος γίγνομαι , ἀλλά ἐπί ἡμέρα καί νύξ πρόσειμι ἄλλος ἐπί ἄλλος . καί ὥσπερ ὁ πᾶς αἰών κατά ἡμέρα ἕκαστος προέρχομαι οὐ εἰμί λέγω ὁ ἀπαναλίσκω , ἀλλά ἀεί ὁ ἴσος λείπω , οὕτως οὐδέ ὅς ὁ θεός ἔργον ἐργάζομαι οὐ ἔνειμι λέγω πότερος ὅς λαμβάνω εἰμί ὁ πολύς , ἤ ὁ μέλλω εἰμί · τοσοῦτος γίγνομαι . εἰ δή τις οὖν οὗτος καταλέγω ἐπιχειρέω , ὁ ἐκφεύγω διώκω , οἷος ὁ ὁ ὁ ποταμός ῥεῦμα κατόπιν διώκω , καί ὅμοιος ποιέω ὥσπερ ἄν εἰ πᾶς ὁ αἰών ἀξιόω ζάω · πάντως γάρ αὐτός δέω . ἀλλά οὗτος μέν ἀνά χρόνος ἄλλος ἄλλος βοάω , ὁ μέν ἐν σφεῖς αὐτός , ὁ δέ ἐν ἕτερος ὁράω γίγνομαι . καί ἐγώ ἤδη προλέγω κοινός λόγος ὥσπερ ἐν σπονδή ἀπαγγελία . πάντως οὐ δέος μή ψεύδω . ὅς δέ οὖν ὑποτίθημι ἐν ἀρχή , διά πᾶς δείκνυμι , ὅς ὁ ἀνθρώπειος φῦλον ἄγω , οὗτος εἰμί ἔργον Σάραπις καί μηδέποτε ἐκφεύγω ἐγώ ὁ οὗτος κράτος , ἀλλά καί σῴζω , καί ὕστερον εἰμί ὁ παρά οὗτος πρόνοια .