aelius-aristides.ei-s-fre-ar-tou-asklhpiou 253
κάλλιστόν ἐστι τῶν ἐν γῇ πάντων . καὶ γὰρ οὐχ ὥσπερ ἄλλοι ἄλλοις τόποις θεοὶ ἐξ ἀρχῆς ἐγγενεῖς εἰσι , καίτοι καὶ τούτους τιμίους οἶμαι χρὴ δοκεῖν κατʼ αὐτὸ τὸ λαχεῖν αὐτοὺς τοὺς θεοὺς , ἀλλὰ τοῦτό γε μεῖζόν ἐστιν ὅτι ἀπʼ αὐτῆς τῆς Ἐπιδαύρου δεῦρο ὁρμηθεὶς ὁ θεὸς ἠράσθη δὴ μάλιστα , ὡς δῆλόν ἐστιν ὅτι ἑλόμενός τε αὐτὸ ἐγκατέμεινε τὸ λοιπὸν καὶ προκρίνας τῶν ἄλλων . ᾧ δὲ θεὸς καὶ θεῶν ὁ πραότατός τε καὶ φιλανθρωπότατος προσέχειν ἔκρινε , πῶς ἡμῖν γε , καὶ ταῦτα τοῖς τούτου θεράπουσιν , ἄλλο τι λέγειν ἔνεστιν ἢ ὡς τοῦτʼ ἐστὶ τὸ βέλτιστον ; ἐν καλλίστῳ μὲν δὴ τῆς οἰκουμένης οὕτως ἔστιν εἰπεῖν . ἔτι δʼ αὐτοῦ τοῦ ἱεροῦ ὅσος ὑπαίθριος χῶρος καὶ βάσιμος ἐν τῷ καλλίστῳ ἐστί · μέσον γὰρ ἐν μέσῳ ἵδρυται . τὸ δὲ ὕδωρ εἰ μὲν βούλει , ἀπὸ πλατάνου ῥεῖ , ὥσπερ γὰρ ἄλλο τι σύμβολον καὶ τοῦτο παραπέφυκεν , εἰ δὲ βούλει , τὸ ἔτι κάλλιόν τε καὶ ἱερώτερον , ἀπʼ αὐτῶν τῶν βάθρων ἐκρεῖ , ἐφʼ ὧν ὁ νεὼς ἕστηκεν . ὥστε παντί γε ταύτην τὴν δόξαν καὶ πίστιν ὑπεῖναι , ὅτι ἀπὸ ὑγιεινοῦ καὶ ὑγιείας χορηγοῦ χωρίου φέρεται , ἀπό γε τοῦ ἱεροῦ καὶ τῶν ποδῶν τοῦ σωτῆρος ὁρμώμενον · οὐ γὰρ ἄν τι ἐξ ὑγιεινοτέρων ἢ καθαρωτέρων τόπων ὕδωρ ῥυείη ἢ τοῦτο ἐκ τούτων ῥέον . ἐν τοιούτῳ δὴ φαινόμενον καὶ ἀπὸ τοιούτων ὁρμώμενον , ὡς τὸ εἰκὸς ἔχει , κάλλιστόν ἐστι . πρῶτον μέν γε λεπτότατον ἐγγυτάτω ἀέρος , ἔπειτα ὃ τούτῳ ἕπεται , κουφότατόν τε καὶ πραότατον , τρίτον γλυκύτατόν τε καὶ ποτιμώτατον , αὐτόχυτον , ὃ πίνων οὐκ ἂν οἴνου προσδεηθείης . Ὅμηρος μὲν γὰρ ἔφη τὸν Τιταρήσιον ἐπιρρεῖν ἐπὶ τοῦ Πηνειοῦ , ὥσπερ ἄνδρα ἐπινηχόμενον ὑπὸ κουφότητος τοῦ ὕδατος · τὸ δέ μοι δοκεῖν εἰ ἐπιρρήξαις αὐτῷ ὕδωρ ἕτερον , ἀντάνεισιν εἰς τὸ ἄνω , τὸ δὲ δύεται ὥσπερ ὕφαλοι νεύοντες εἰς μυχὸν ἐκ τοῦ μετεώρου · εἰ μὴ καὶ τοῦτʼ ἔστιν εἰπεῖν ὅτι μοι δοκεῖ κἂν τὸ ἐπεγχυθὲν ὑψῶσαι τῇ ἑαυτοῦ κουφότητι . ὡς δὲ οὐ κομπάζομεν , σταθμῷ κρίνεται . καίτοι τί ἂν εἴποι ὁ τῆς Στυγὸς ἀπορρὼξ ὅταν ἀνθιστάμενος ῥέπῃ ; πρόσεστι δὲ τούτῳ ὅτι
Lemmas: καλός εἰμί ὁ ἐν γῆ πᾶς . καί γάρ οὐ ὥσπερ ἄλλος ἄλλος τόπος θεός ἐκ ἀρχή ἐγγενής εἰμί , καίτοι καί οὗτος τίμιος οἴομαι χρή δοκέω κατά αὐτός ὁ λαγχάνω αὐτός ὁ θεός , ἀλλά οὗτος γε μέγας εἰμί ὅτι ἀπό αὐτός ὁ Ἐπίδαυρος δεῦρο ὁρμάω ὁ θεός ἔραμαι δή μάλα , ὡς δῆλος εἰμί ὅτι αἱρέω τε αὐτός ἐγκαταμένω ὁ λοιπός καί προκρίνω ὁ ἄλλος . ὅς δέ θεός καί θεός ὁ πρᾶος τε καί φιλάνθρωπος προσέχω κρίνω , πῶς ἐγώ γε , καί οὗτος ὁ οὗτος θεράπων , ἄλλος τις λέγω ἔνειμι ἤ ὡς οὗτος εἰμί ὁ ἀγαθός ; ἐν καλός μέν δή ὁ οἰκουμένη οὕτως εἰμί λέγω . ἔτι δέ αὐτός ὁ ἱερός ὅσος ὑπαίθριος χῶρος καί βάσιμος ἐν ὁ καλός εἰμί · μέσος γάρ ἐν μέσος ἱδρύω . ὁ δέ ὕδωρ εἰ μέν βούλομαι , ἀπό πλάτανος ῥέω , ὥσπερ γάρ ἄλλος τις σύμβολον καί οὗτος παραφύζω , εἰ δέ βούλομαι , ὁ ἔτι καλός τε καί ἱερός , ἀπό αὐτός ὁ βάθρον ἐκρέω , ἐπί ὅς ὁ ναῦς ἵστημι . ὥστε πᾶς γε οὗτος ὁ δόξα καί πίστις ὑφίημι , ὅτι ἀπό ὑγιεινός καί ὑγίεια χορηγός χωρίον φέρω , ἀπό γε ὁ ἱερός καί ὁ πούς ὁ σωτήρ ὁρμάω · οὐ γάρ ἄν τις ἐκ ὑγιεινός ἤ καθαρός τόπος ὕδωρ ῥέω ἤ οὗτος ἐκ οὗτος ῥέω . ἐν τοιοῦτος δή φαίνω καί ἀπό τοιοῦτος ὁρμάω , ὡς ὁ ἔοικα ἔχω , καλός εἰμί . πρῶτος μέν γε λεπτός ἐγγύς ἀήρ , ἔπειτα ὅς οὗτος ἕπομαι , κοῦφος τε καί πρᾶος , τρίτος γλυκύς τε καί πότιμος , αὐτόχυτος , ὅς πίνω οὐ ἄν οἶνος προσδέομαι . Ὅμηρος μέν γάρ φημί ὁ Τιταρήσιος ἐπιρρέω ἐπί ὁ Πηνειός , ὥσπερ ἀνήρ ἐπινήχομαι ὑπό κουφότης ὁ ὕδωρ · ὁ δέ ἐγώ δοκέω εἰ ἐπιρρήγνυμι αὐτός ὕδωρ ἕτερος , ἀντάνειμι εἰς ὁ ἄνω , ὁ δέ δύω ὥσπερ ὕφαλος νεύω εἰς μυχός ἐκ ὁ μετέωρος · εἰ μή καί οὗτος εἰμί λέγω ὅτι ἐγώ δοκέω ἄν ὁ ἐπεγχέω ὑψόω ὁ ἑαυτοῦ κουφότης . ὡς δέ οὐ κομπάζω , σταθμός κρίνω . καίτοι τίς ἄν λέγω ὁ ὁ Στύξ ἀπορρώξ ὅταν ἀνθίστημι ῥέπω ; πρόσειμι δέ οὗτος ὅτι