aelius-aristides.ei-s-etewne-e-pikh-deios 79
πορείας ἣν ἐστείλατο , ἀλλʼ εἴπερ τις ἄλλος ἔχει καλῶς γε δὴ τὰ ἀνθρώπεια . οὐ γὰρ Κωκυτὸς οὐδὲ Ἀχέρων τοῦτόν γε εἰλήφασιν , οὐδὲ θήκη κρύψει παραλαβοῦσα , ἀλλʼ εὐκλεὴς καὶ ἀγήρως ἤδη τὸν λοιπὸν ἅπαντα χρόνον περίεισιν ἥρως , Κυζίκου πάρεδρος , τιμηθεὶς ὑπὸ Ἀπόλλωνος πατρῴου κατὰ ταῦτα Ἀμύκλᾳ καὶ Ναρκίσσῳ καὶ Ὑακίνθῳ καὶ εἰ δή τις ἄλλος ἐπὶ εἴδει καλῷ κρείττονα ἢ κατʼ ἄνθρωπον ἀρετὴν ἐκτήσατο . ἑτέραις οὖν ἤδη τιμαῖς αὐτὸν τιμητέον καὶ ἑτέρως παραπεμπτέον , ὡς κρείττω δακρύων ὄντα καὶ τὴν ἀποικίαν οὐκ ἄνευ θείας μοίρας πεποιημένον . πάντως δὲ ἡ μὲν τελευτὴ κοινὸς ἅπασιν ὅρος πρόκειται , τὸ δὲ τῶν καλλίστων ἑαυτὸν ἀξιώσαντα μετʼ εὐκλείας καταλῦσαι θεοῖς τε καὶ ἀνθρώποις ἄμεμπτον . τοῦτο δὲ οὐκ ἐπὶ πάντας , ἀλλʼ ὀλίγοις δή τισι τῶν πάντων ἀπεδόθη . βίος δὲ πᾶς ἀνθρώπου βραχὺς καὶ οὐ πολλοῦ τινος ἄξιος εἰς ἀριθμοῦ λόγον , ἀλλʼ ἐάν τε Ἀργανθώνιον ἐάν τε Τιθωνὸν λέγῃ τις ἐάν τε τὸν τὰς τρεῖς γενεὰς διαρκέσαντα Νέστορα τὸν Πύλιον , πάντας τούτους τοὺς χρόνους συνθεὶς εὑρήσεις ἔλαττον μέρος ὄντας τοῦ παντὸς αἰῶνος ἢ ὅσον εἰπεῖν . οὐ δεῖ δὴ φιλοψυχεῖν οὐδὲ τὴν εὐδαιμονίαν τούτῳ μετρεῖν , εἴ τις ὡς πλεῖστα ἔσχε πράγματα , οὐδʼ εἴ τις τοῦ μακροῦ γήρως ἀπέλαυσεν , οἷα δὴ ἀπολαύειν εἰώθασιν ἄνθρωποι , ἀλλʼ ἡγεῖσθαι τούτῳ κάλλιστʼ ἔχειν ὅστις τὴν δοθεῖσαν ἑαυτῷ τοῦ βίου μοῖραν ἐν τοῖς καλλίστοις ἐξέπλησε καὶ ὅστις ὥσπερ ποιητὴς ποθούντων ἀκούειν ἔτι καὶ ὁρᾶν κατέλυσε τὸ δρᾶμα . ὁδὶ δὲ εὐδαίμων τε καὶ ζηλωτὸς ἅπασι καὶ νεωτέροις καὶ πρεσβύταις πορεύεται , τοσαῦτα ἀπολαύσας τοῦ βίου , ἐφʼ οἷς μόνοις εὐκτὸν ἦν γεννᾶσθαι , ἀπαθὴς κακῶν , ἄπειρος πραγμάτων , εὐκλεὴς , ἐν λόγοις καὶ μαθήμασι καὶ ἐπαίνοις τραφεὶς , ἀπὸ τῆς φίλης καὶ ὁμοσκήνου μητρὸς , στειλάμενος παρὰ τὴν ἀρχαίαν μητέρα . εἰ δέ τῳ μὴ ἱκανῶς δοκεῖ τῆς δόξης ἀπολαῦσαι , ἀναπληροῦν χρὴ νῦν ἐπικοσμοῦντας ὡς ἥρωα . ἀπόντων δὲ ἐν ἀσφαλεῖ
Lemmas: πορεία ὅς στέλλω , ἀλλά εἴπερ τις ἄλλος ἔχω καλός γε δή ὁ ἀνθρώπειος . οὐ γάρ Κωκυτός οὐδέ Ἀχέρων οὗτος γε λαμβάνω , οὐδέ θήκη κρύπτω παραλαμβάνω , ἀλλά εὐκλεής καί ἀγήραος ἤδη ὁ λοιπός ἅπας χρόνος περίειμι ἥρως , Κύζικος πάρεδρος , τιμάω ὑπό Ἀπόλλων πατρῷος κατά οὗτος Ἀμύκλης καί Νάρκισσος καί Ὑάκινθος καί εἰ δή τις ἄλλος ἐπί εἶδος καλός κρατύς ἤ κατά ἄνθρωπος ἀρετή κτάομαι . ἕτερος οὖν ἤδη τιμή αὐτός τιμάω καί ἕτερος παραπεμπτέος , ὡς κρατύς δάκρυον εἰμί καί ὁ ἀποικία οὐ ἄνευ θεῖος μοῖρα ποιέω . πάντως δέ ὁ μέν τελευτή κοινός ἅπας ὅρος πρόκειμαι , ὁ δέ ὁ καλός ἑαυτοῦ ἀξιόω μετά εὔκλεια καταλύω θεός τε καί ἄνθρωπος ἄμεμπτος . οὗτος δέ οὐ ἐπί πᾶς , ἀλλά ὀλίγος δή τις ὁ πᾶς ἀποδίδωμι . βίος δέ πᾶς ἄνθρωπος βραχύς καί οὐ πολύς τις ἄξιος εἰς ἀριθμός λόγος , ἀλλά ἐάν τε Ἀργανθώνιος ἐάν τε Τιθωνός λέγω τις ἐάν τε ὁ ὁ τρεῖς γενεά διαρκέω Νέστωρ ὁ Πύλιος , πᾶς οὗτος ὁ χρόνος συντίθημι εὑρίσκω ἐλαχύς μέρος εἰμί ὁ πᾶς αἰών ἤ ὅσος λέγω . οὐ δέω δή φιλοψυχέω οὐδέ ὁ εὐδαιμονία οὗτος μετρέω , εἰ τις ὡς πολύς ἔχω πρᾶγμα , οὐδέ εἰ τις ὁ μακρός γῆρας ἀπολαύω , οἷος δή ἀπολαύω εἴωθα ἄνθρωπος , ἀλλά ἡγέομαι οὗτος καλός ἔχω ὅστις ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ ὁ βίος μοῖρα ἐν ὁ καλός ἐκπίμπλημι καί ὅστις ὥσπερ ποιητής ποθέω ἀκούω ἔτι καί ὁράω καταλύω ὁ δρᾶμα . ὅδε δέ εὐδαίμων τε καί ζηλωτός ἅπας καί νεώτερος καί πρεσβύτης πορεύω , τοσοῦτος ἀπολαύω ὁ βίος , ἐπί ὅς μόνος εὐκτός εἰμί γεννάω , ἀπαθής κακός , ἄπειρος πρᾶγμα , εὐκλεής , ἐν λόγος καί μάθημα καί ἔπαινος τρέφω , ἀπό ὁ φίλος καί ὁμόσκηνος μήτηρ , στέλλω παρά ὁ ἀρχαῖος μήτηρ . εἰ δέ τις μή ἱκανός δοκέω ὁ δόξα ἀπολαύω , ἀναπληρόω χρή νῦν ἐπικοσμέω ὡς ἥρως . ἄπειμι δέ ἐν ἀσφαλής