ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.ei-s-etewne-e-pikh-deios 75
ἡ μὲν ἐπίδειξις οὐδαμῶς εὐτυχὴς οὐδὲ κατʼ ἐλπίδας , ἀναγκαία δὲ τῆς τε πόλεως ἕνεκα καὶ τῶν οἰκείων τῶν Ἐτεωνέως καὶ προσέτι γε ἡμῶν αὐτῶν παραμυθίας . οἶμαι δʼ εἰ καὶ μήπω πρόσθεν θρῆνοι κατʼ ἀνθρώπους ἐνομίσθησαν , νῦν γε ἐπὶ τῷδε δικαίως ἂν ἄρξασθαι . τί γὰρ οὐκ ἄν τις ὀδύραιτο ; πότερον τὴν ἡλικίαν ἣν ἔχων οἴχεται καὶ τὴν ἀνδρείαν ἣ κέκρυπται κακῶς , ἢ τὴν σωφροσύνην ἧς οὐδʼ ἂν παράδειγμα ῥᾳδίως εὕροι τις , ἢ τὰς ἐλπίδας ὧν στέρεται μὲν αὐτὸς , στέρονται δὲ οἰκέται καὶ φίλοι καὶ πόλις καὶ πᾶν ὅσον εἰς τὴν νῦν Ἀσίαν τελεῖ ; ποῖος ταῦτα Σιμωνίδης θρηνήσει ; τίς Πίνδαρος ποῖον μέλος ἢ λόγον τοιοῦτον ἐξευρών ; τίς Στησίχορος ἄξιον φθέγξεται τοιούτου πάθους ; ποία δὲ δύσηρις Θετταλὴ τοσοῦτον πένθος ἐπένθησεν ἐπʼ Ἀντιόχῳ τελευτήσαντι , ὅσον νῦν μητρὶ τῇ τούτου πένθος πρόκειται ; οὐ μὴν
Lemmas: ὁ μέν ἐπίδειξις οὐδαμῶς εὐτυχής οὐδέ κατά ἐλπίς , ἀναγκαῖος δέ ὁ τε πόλις ἕνεκα καί ὁ οἰκεῖος ὁ Ἐτεωνεύς καί προσέτι γε ἐγώ αὐτός παραμυθία . οἴομαι δέ εἰ καί μήπω πρόσθεν θρῆνος κατά ἄνθρωπος νομίζω , νῦν γε ἐπί ὅδε δίκαιος ἄν ἄρχω . τίς γάρ οὐ ἄν τις ὀδύρομαι ; πότερος ὁ ἡλικία ὅς ἔχω οἴχομαι καί ὁ ἀνδρεία ὅς κρύπτω κακός , ἤ ὁ σωφροσύνη ὅς οὐδέ ἄν παράδειγμα ῥᾴδιος εὑρίσκω τις , ἤ ὁ ἐλπίς ὅς στέρομαι μέν αὐτός , στέρομαι δέ οἰκέτης καί φίλος καί πόλις καί πᾶς ὅσος εἰς ὁ νῦν Ἀσία τελέω ; ποῖος οὗτος Σιμωνίδης θρηνέω ; τίς Πίνδαρος ποῖος μέλος ἤ λόγος τοιοῦτος ἐξευρίσκω ; τίς Στησίχορος ἄξιος φθέγγομαι τοιοῦτος πάθος ; ποῖος δέ δύσηρις Θεσσαλός τοσοῦτος πένθος πενθέω ἐπί Ἀντίοχος τελευτάω , ὅσος νῦν μήτηρ ὁ οὗτος πένθος πρόκειμαι ; οὐ μήν
aelius-aristides.ei-s-etewne-e-pikh-deios 76
ἀρκέσει σιωπῇ θρηνεῖν , οὐδʼ ὅσον βοῶντας τοὔνομα , ἀλλά τι καὶ κόσμου τῷ θρήνῳ προσέσται . τί γὰρ καὶ φοβηθησόμεθα μὴ λέγοντες ψευσώμεθα οὗ τὸ μὲν γένος τοσοῦτον πρῶτον ἔν τε τῇ πόλει καὶ τῇ Ἀσίᾳ , ὥστε μηδʼ ἂν ἕνʼ ἀμφισβητῆσαι · πάντες γὰρ ὡς εἰπεῖν καθʼ ἕνα πρωτεύουσι · καὶ μὴν τῷ γε πρὸς πατρὸς τὸ πρὸς μητρὸς ἐφάμιλλον . αὐτοὶ δὲ οἱ γονεῖς ὁ μὲν ἀνδρῶν γνωριμώτατος , ἡ δὲ γυναικῶν σωφρονεστάτη , ἀλλὰ καὶ εἰς παίδων τῶν αὑτῆς ἐπιμέλειαν κρείττων ἢ γυνή . τροφὴ δὲ καὶ φύσις ἀξία τῆς γενέσεως , ᾧ γε τροφὸς μὲν καὶ φύλαξ ἡ μήτηρ , σῶμα δὲ καὶ ψυχὴ πρέποντα ἀλλήλοις . ἰδεῖν μέν γε κάλλιστος καὶ μέγιστος καὶ τελεώτατος τῶν ἐν τῇ ἡλικίᾳ καὶ πλεῖστον ἡδονῆς τῷ θεωμένῳ προσβάλλων , τὸν δὲ τρόπον κοσμιώτατος καὶ ἐλευθεριώτατος , μεγαλοπρεπείᾳ μετʼ ἀφελείας ἐμπρέπων , ὥστʼ οὐκ ἦν εἰκάσαι πότερον παῖς ἐστιν ἢ νεανίας ἢ πρεσβύτης . τὸ μὲν γὰρ ἀποίητον παιδὸς , ἡ δὲ ἀκμὴ νεανίου , φρόνησις δὲ πρεσβύτου . ἦν δʼ ἀγασθῆναι τῆς μὲν συνέσεως τὸ μηδαμῆ θρασὺ μηδὲ ἰταμὸν μηδὲ αὔθαδες , ἀλλʼ ἐν σχολαίῳ τῷ ἤθει τὸ ἀγχίνουν εἶναι , τῆς δʼ αὖ σωφροσύνης τὸ μηδαμῆ νωθρὸν μηδὲ ὕπτιον μηδὲ ναρκῶδες , ἀλλʼ ὥσπερ ὥρας ἠρινῆς εὖ κεκραμένης ἐξ ἴσου τὴν ὀξύτητα τῇ πραότητι καθεστάναι , καὶ μήτε τὴν σωφροσύνην μήτε τὴν χάριν εἰς ἄλληλα βλάπτεσθαι . ὅς γε τῆς μὲν μητρὸς οὕτως εἴχετο ὥσπερ οἱ πρὸς τῷ μαστῷ παῖδες , τὸν δὲ ἀδελφὸν ὡς παῖδα ἠσπάζετο , τῶν δὲ μαθημάτων οὕτως εἴχετο ὥσπερ οὐκ ἐξὸν ἄλλως αὐτὸν ζῆν . ἃ δʼ ἤκουσε παραχρῆμα ἠπίστατο , ἰδὼν δʼ εὐθὺς ἂν ἔγνω ποῖός τις ἀνὴρ καὶ πότερον ἀσπάζεσθαι χρὴ ἢ φυλάττεσθαι . νομίσας δʼ εὖ ἔχειν τὸ
Lemmas: ἀρκέω σιωπή θρηνέω , οὐδέ ὅσος βοάω ὄνομα , ἀλλά τις καί κόσμος ὁ θρῆνος πρόσειμι . τίς γάρ καί φοβέω μή λέγω ψεύδω ὅς ὁ μέν γένος τοσοῦτος πρῶτος ἐν τε ὁ πόλις καί ὁ Ἀσία , ὥστε μηδέ ἄν εἷς ἀμφισβητέω · πᾶς γάρ ὡς λέγω κατά εἷς πρωτεύω · καί μήν ὁ γε πρός πατήρ ὁ πρός μήτηρ ἐφάμιλλος . αὐτός δέ ὁ γονεύς ὁ μέν ἀνήρ γνώριμος , ὁ δέ γυνή σώφρων , ἀλλά καί εἰς παῖς ὁ ἑαυτοῦ ἐπιμέλεια κρατύς ἤ γυνή . τροφή δέ καί φύσις ἄξιος ὁ γένεσις , ὅς γε τροφός μέν καί φύλαξ ὁ μήτηρ , σῶμα δέ καί ψυχή πρέπω ἀλλήλων . ὁράω μέν γε καλός καί μέγας καί τέλειος ὁ ἐν ὁ ἡλικία καί πολύς ἡδονή ὁ θεάομαι προσβάλλω , ὁ δέ τρόπος κόσμιος καί ἐλευθέριος , μεγαλοπρέπεια μετά ἀφέλεια ἐμπρέπω , ὥστε οὐ εἰμί εἰκάζω πότερος παῖς εἰμί ἤ νεανίας ἤ πρεσβύτης . ὁ μέν γάρ ἀποίητος παῖς , ὁ δέ ἀκμή νεανίας , φρόνησις δέ πρεσβύτης . εἰμί δέ ἄγαμαι ὁ μέν σύνεσις ὁ μηδαμῆ θρασύς μηδέ ἰταμός μηδέ αὔθαδες , ἀλλά ἐν σχολαῖος ὁ ἦθος ὁ ἀγχίνοος εἰμί , ὁ δέ αὖ σωφροσύνη ὁ μηδαμῆ νωθρός μηδέ ὕπτιος μηδέ ναρκώδης , ἀλλά ὥσπερ ὥρα ἠρινός εὖ κεράννυμι ἐκ ἴσος ὁ ὀξύτης ὁ πραότης καθίστημι , καί μήτε ὁ σωφροσύνη μήτε ὁ χάρις εἰς ἀλλήλων βλάπτω . ὅς γε ὁ μέν μήτηρ οὕτως ἔχω ὥσπερ ὁ πρός ὁ μαστός παῖς , ὁ δέ ἀδελφός ὡς παῖς ἀσπάζομαι , ὁ δέ μάθημα οὕτως ἔχω ὥσπερ οὐ ἔξεστι ἄλλος αὐτός ζάω . ὅς δέ ἀκούω παραχρῆμα ἐπίσταμαι , ὁράω δέ εὐθύς ἄν γιγνώσκω ποῖος τις ἀνήρ καί πότερος ἀσπάζομαι χρή ἤ φυλάσσω . νομίζω δέ εὖ ἔχω ὁ
aelius-aristides.ei-s-etewne-e-pikh-deios 80
τῶν ἐπαίνων ἤδη ταῦτα χρὴ δοκεῖν ἀκούειν τῶν κρειττόνων , καὶ οὕτως ἔχοντας τῆς ἀληθείας ἂν μᾶλλον τυγχάνειν νομίζειν κἀκείνῳ ποιεῖν κεχαρισμένα . καλὸν δὲ καὶ ἐν σκολίοις ὥστε Ἁρμόδιον ᾁδειν οὔ τί που τέθνηκας λέγοντας , ἀλλʼ εἴπερ τις ἄλλος ἐν μέσοις ἀναστρέφει τοῖς εἰδόσι καὶ πολίταις καὶ ξένοις . ὦ βιοὺς μὲν ὡς ἐν ἱεροῖς καὶ τελευτήσας κρεῖττον ἢ κατʼ ἄνθρωπον . ὦ κόσμος καὶ φίλοις καὶ γένει καὶ πόλει , ὦ πρῶτα τῆς καθʼ ἡλικίαν ἀρετῆς ἔχων . τάδε σοι τὰ παρʼ ἡμῶν , τὰ δὲ λοιπὰ μελήσει τῇ πόλει κοινῇ .
Lemmas: ὁ ἔπαινος ἤδη οὗτος χρή δοκέω ἀκούω ὁ κρατύς , καί οὕτως ἔχω ὁ ἀλήθεια ἄν μάλα τυγχάνω νομίζω ἐκεῖνος ποιέω χαρίζω . καλός δέ καί ἐν σκόλιον ὥστε Ἁρμόδιος ᾁδω οὐ τις που θνῄσκω λέγω , ἀλλά εἴπερ τις ἄλλος ἐν μέσος ἀναστρέφω ὁ οἶδα καί πολίτης καί ξένος . ὦ βιόω μέν ὡς ἐν ἱερός καί τελευτάω κρατύς ἤ κατά ἄνθρωπος . ὦ κόσμος καί φίλος καί γένος καί πόλις , ὦ πρῶτος ὁ κατά ἡλικία ἀρετή ἔχω . ὅδε σύ ὁ παρά ἐγώ , ὁ δέ λοιπός μέλω ὁ πόλις κοινῇ .