aelius-aristides.ei-s-e-nanti-on 389
μετὰ τοῦ καιροῦ γίγνεται , καὶ τὸ λαβεῖν Σικελίαν , ἐὰν ἐξῇ , καὶ τὸ αὐτούς γε εἶναι σῶς , ἐὰν ἄρα ἐκεῖνο μόνον μὴ συμβῇ . καὶ γὰρ εἰ μὲν ῥᾴδιον τἀνταῦθα καταστήσασθαι , χρησαμένους ἁπάσῃ τῇ δυνάμει , ῥᾴδιον πλεῖν ἐξ ὑπαρχῆς ἐπʼ ἐκεῖνα · εἰ δέ ἐστι μείζων ἡ πραγματεία , τί τοῖς ἐνταῦθα οὐκ ἔχοντες ἱκανῶς ἀνταρκεῖν ὑπερορίους ταραχὰς ἡμῖν αὐτοῖς ἐξευρίσκομεν ; ὑπερβολὴν δὲ ποιήσομαι · εἰ γὰρ ἴσα καὶ κοινὰ θείημεν εἶναι τἀν τῇ Σικελίᾳ πράγματα , ὃ πολλῷ πλεονεκτεῖν ἡμᾶς ἔγωγʼ ἂν φαίην εἶναι , εἴπερ οὕτως εἶχεν , ἐκεῖνό γε δή που πάντες ἐπιστάμεθα , ὅτι οὐ τοσοῦτον κέρδος λαβεῖν Σικελίαν εἰ προχωροῖ , ὁπόσον τι κακὸν τοσαύτῃ δυνάμει σφαλῆναι . ὅτε τοίνυν μείζων ὁ φόβος τῆς ἐλπίδος , πῶς οὐκ ἄξιον φυλάξασθαι ; θαυμάζω δὲ τῶν φοβουμένων μὲν Συρακοσίους μὴ δεῦρʼ ἐπιπλεύσωσιν , αὐτοὺς δʼ ἐπʼ ἐκείνους πλεῖν κελευόντων , ὥσπερ ἄδειαν οὖσαν . ἐγὼ δʼ ἡγοῦμαι μὲν Συρακοσίους οὐχ οὕτω παραφρονεῖν ὥστʼ ἀγαπητῶς καὶ παρὰ δόξαν ἀπαλλαγέντας πραγμάτων αὑτοῖς κινεῖν ἕτερα , ἄλλως τε καὶ παρʼ ἡμῶν αὐτῶν ἐγνωκότας ὡς οὐ λυσιτελὲς τοσαύτην ἀπὸ τῆς οἰκείας ῥᾳδίως κινεῖσθαι , εὐξαίμην δʼ ἂν ἅπασι τοῖς θεοῖς ἐνταυθοῖ λαβεῖν αὐτούς . ἅμα μὲν γὰρ οὐ πρὸς ἴσας ναῦς προσοισόμεθʼ αὐτῶν , ὅσας περ ὑπὲρ τῆς αὑτῶν σωτηρίας ἐκεῖ παρέξονται , ἅμα δʼ οἶμαι τὸν νόμον εἴσονται τῶν ὑπερορίων καὶ μεγάλων στρατειῶν · ᾧ περιέπεσε μὲν ὁ Περσῶν βασιλεὺς ὁ δεῦρο στρατεύσας , περιέπεσον δὲ Καρχηδόνιοι διαβάντες εἰς Σικελίαν μυριάσι πολλαῖς καὶ πεζῆς καὶ ναυτικῆς δυνάμεως . οὐ γὰρ ὁμοίως τά τε οἰκεῖα φυλάττειν δυνατὸν καὶ τοὺς μακρὰν ἀφεστῶτας χειροῦσθαι , ἀλλʼ ἀκολουθεῖ τις νέμεσις τῷ τολμήματι . ἃ καὶ Λακεδαιμόνιοι γιγνώσκοντες οὐδὲν οὕτως ὡς τὰς διὰ πολλοῦ στρατείας φυλάττονται . καὶ γάρ τοι τῶν Ἑλλήνων οὐκ ἐλάχιστον δύνανται τὰς κατὰ μικρὸν πλεονεξίας συλλέγοντες . εἰ δὲ δεῖ πάντων ἀποστάντα ἓν
Lemmas: μετά ὁ καιρός γίγνομαι , καί ὁ λαμβάνω Σικελία , ἐάν ἐξέρχομαι , καί ὁ αὐτός γε εἰμί σῶς , ἐάν ἄρα ἐκεῖνος μόνος μή συμβαίνω . καί γάρ εἰ μέν ῥᾴδιος ἐνταῦθα καθίστημι , χράω ἅπας ὁ δύναμις , ῥᾴδιος πλέω ἐκ ὑπαρχή ἐπί ἐκεῖνος · εἰ δέ εἰμί μέγας ὁ πραγματεία , τίς ὁ ἐνταῦθα οὐ ἔχω ἱκανός ἀνταρκέω ὑπερόριος ταραχή ἐγώ αὐτός ἐξευρίσκω ; ὑπερβολή δέ ποιέω · εἰ γάρ ἴσος καί κοινός τίθημι εἰμί ἐν ὁ Σικελία πρᾶγμα , ὅς πολύς πλεονεκτέω ἐγώ ἐγώ ἄν φημί εἰμί , εἴπερ οὕτως ἔχω , ἐκεῖνος γε δή που πᾶς ἐπίσταμαι , ὅτι οὐ τοσοῦτος κέρδος λαμβάνω Σικελία εἰ προχωρέω , ὁπόσος τις κακός τοσοῦτος δύναμις σφάλλω . ὅτε τοίνυν μέγας ὁ φόβος ὁ ἐλπίς , πῶς οὐ ἄξιος φυλάσσω ; θαυμάζω δέ ὁ φοβέω μέν Συρακούσιος μή δεῦρο ἐπιπλέω , αὐτός δέ ἐπί ἐκεῖνος πλέω κελεύω , ὥσπερ ἄδεια εἰμί . ἐγώ δέ ἡγέομαι μέν Συρακούσιος οὐ οὕτως παραφρονέω ὥστε ἀγαπητός καί παρά δόξα ἀπαλλάσσω πρᾶγμα ἑαυτοῦ κινέω ἕτερος , ἄλλος τε καί παρά ἐγώ αὐτός γιγνώσκω ὡς οὐ λυσιτελής τοσοῦτος ἀπό ὁ οἰκεῖος ῥᾴδιος κινέω , εὔχομαι δέ ἄν ἅπας ὁ θεός ἐνταυθοῖ λαμβάνω αὐτός . ἅμα μέν γάρ οὐ πρός ἴσος ναῦς προσφέρω αὐτός , ὅσος περ ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία ἐκεῖ παρέχω , ἅμα δέ οἴομαι ὁ νόμος οἶδα ὁ ὑπερόριος καί μέγας στρατεία · ὅς περιπίπτω μέν ὁ Πέρσης βασιλεύς ὁ δεῦρο στρατεύω , περιπίπτω δέ Καρχηδόνιος διαβαίνω εἰς Σικελία μυριάς πολύς καί πεζός καί ναυτικός δύναμις . οὐ γάρ ὅμοιος ὁ τε οἰκεῖος φυλάσσω δυνατός καί ὁ μακρός ἀφίστημι χειρόω , ἀλλά ἀκολουθέω τις νέμεσις ὁ τόλμημα . ὅς καί Λακεδαιμόνιος γιγνώσκω οὐδείς οὕτως ὡς ὁ διά πολύς στρατεία φυλάσσω . καί γάρ τοι ὁ Ἕλλην οὐ ἐλαχύς δύναμαι ὁ κατά μικρός πλεονεξία συλλέγω . εἰ δέ δέω πᾶς ἀφίστημι εἷς