aelius-aristides.ei-s-e-nanti-on 377
γνώμην ὡς οὐ χρὴ πλεῖν εἰς Σικελίαν τῶν αὐτῶν ἔχονται λόγων , ὅσοι τε σύμψηφοι τοῖς πολλοῖς ὄντες τότε νῦν τὴν ἑτέραν φέρουσιν . οἱ μὲν γὰρ ἐξ ἀρχῆς τὰ δέοντα ἐλογίζοντο , οἱ δὲ ἔργῳ δεικνύουσι προνοητικῶς ἔχοντες . ὅτε μὲν γὰρ ἐξῆν ἐφιέναι ταῖς ἐλπίσι , μεθʼ ὑμῶν ἦσαν , ὅτε δʼ ἡ πεῖρα τἀληθὲς εὑρίσκει , πρὸς τὸ φαινόμενον τίθενται ἦν δʼ οἶμαι φιλονεικούντων μὲν οἷς ἐξ ἀρχῆς προείλοντο ἐθέλειν ἐμμένειν , νοῦν δὲ ἐχόντων καὶ βουλομένων σώζεσθαι τὴν πόλιν μετὰ τῶν πραγμάτων γίγνεσθαι . οὐ γὰρ τὰ ψηφίσματα τὰς ἐν τοῖς ὅπλοις πράξεις κατορθοῖ , ἀλλʼ ὅπως ἂν ἔχῃ τὰ τῶν πολέμων πράγματα , τοιαῦτα δεῖ περὶ αὐτῶν γίγνεσθαι τὰ ψηφίσματα . οὗτοι μὲν οὖν οὐδὲν ἄλλο λέγουσιν ἢ ὡς ἐπειδήπερ τὸ κατʼ ἀρχὰς προήχθημεν , διὰ τοῦτο καὶ νῦν ἐπεξαμαρτητέον , τὸ κακὸν τοῦ κακοῦ φάρμακον ποιουμένους . ἐγὼ δὲ ἐξ ὧν μεθʼ ὑμῶν ἀκούων εὑρίσκω , τοὐναντίον ἡγοῦμαι βέλτιον ἂν ἡμῖν ἔχειν , ἐξ ἀρχῆς εἰ ταῦτʼ ἀπεψήφισθε . καὶ μὴν ἄριστον μὲν ἅπασιν ἀνθρώποις λογισμῷ τὸ μέλλον καταλαμβάνειν · δυοῖν γάρ ἐστι τοῖν καλλίστοιν σύμβολον , εὐτυχίας τε καὶ τοῦ καλῶς βουλεύεσθαι · εἰ δὲ τοῖς τοῦ βελτίστου διαμαρτοῦσι μὴ ἐξέσται τὰ δεύτερα ἐκ τῶν παρόντων μεταθέσθαι , ὃ πλεῖστόν ἐστι τῶν ἀνθρωπείων , τοῦτο ἀναιρήσεται , τὸ παιδεύεσθαι παρὰ τῶν πραγμάτων , ὥστʼ ἀπέραντον ἀνάγκη τὴν κακοπραγίαν εἶναι . καὶ μὴν εἴ τις ἔροιθʼ ὑμᾶς τίνι τῷ μεγίστῳ νόμον ἢ ψήφισμα εἶναι διαφέρει , τοῦτʼ ἂν εὕροιτε , ὅτι οἱ μὲν νόμοι τὸ δίκαιον εἰσάπαξ εὑρόντες κοινὸν ἔταξαν κατὰ παντὸς τοῦ χρόνου , τὰ δὲ ψηφίσματα ταῖς χρείαις ἀκολουθεῖ · καὶ τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ αἱ πράξεις ἄλλοτʼ ἄλλως ἐπὶ τῶν καιρῶν ἀπαντῶσιν , οὕτω τὰ ψηφίσματα καὶ τὰς γνώμας οἱ καιροὶ καὶ ποιοῦσι καὶ λύουσιν · εἰκότως . ἐν ἐκείνῳ μὲν γὰρ τῷ τρόπῳ τοῖς πολίταις διαλεγόμεθα , ὥστʼ ἀρκεῖ φθέγγεσθαι ταυτὸν διὰ τέλους , ταῦτα δὲ πρὸς τοὺς ἔξω καὶ πρὸς τὰς τοῦ πολέμου τύχας ἀνεύρηται . οὐδὲν οὖν αὐτῶν ἐστι βέβαιον οὐδʼ ἀκίνητον , οὐδʼ οἷον μὴ λῦσαί γε δεῖν ποτε . ἀλλὰ μὴν ὅπου καὶ τοὺς
Lemmas: γνώμη ὡς οὐ χρή πλέω εἰς Σικελία ὁ αὐτός ἔχω λόγος , ὅσος τε σύμψηφος ὁ πολύς εἰμί τότε νῦν ὁ ἕτερος φέρω . ὁ μέν γάρ ἐκ ἀρχή ὁ δέω λογίζομαι , ὁ δέ ἔργον δείκνυμι προνοητικός ἔχω . ὅτε μέν γάρ ἔξεστι ἐφίημι ὁ ἐλπίς , μετά σύ εἰμί , ὅτε δέ ὁ πεῖρα ἀληθής εὑρίσκω , πρός ὁ φαίνω τίθημι εἰμί δέ οἴομαι φιλονεικέω μέν ὅς ἐκ ἀρχή προαιρέω ἐθέλω ἐμμένω , νόος δέ ἔχω καί βούλομαι σῴζω ὁ πόλις μετά ὁ πρᾶγμα γίγνομαι . οὐ γάρ ὁ ψήφισμα ὁ ἐν ὁ ὅπλον πρᾶξις κατορθόω , ἀλλά ὅπως ἄν ἔχω ὁ ὁ πόλεμος πρᾶγμα , τοιοῦτος δέω περί αὐτός γίγνομαι ὁ ψήφισμα . οὗτος μέν οὖν οὐδείς ἄλλος λέγω ἤ ὡς ἐπειδή ὁ κατά ἀρχή προάγω , διά οὗτος καί νῦν ἐπεξαμαρτητέον , ὁ κακός ὁ κακός φάρμακον ποιέω . ἐγώ δέ ἐκ ὅς μετά σύ ἀκούω εὑρίσκω , ἐναντίος ἡγέομαι ἀγαθός ἄν ἐγώ ἔχω , ἐκ ἀρχή εἰ οὗτος ἀποψηφίζομαι . καί μήν ἀγαθός μέν ἅπας ἄνθρωπος λογισμός ὁ μέλλω καταλαμβάνω · δύο γάρ εἰμί ὁ καλός σύμβολον , εὐτυχία τε καί ὁ καλός βουλεύω · εἰ δέ ὁ ὁ ἀγαθός διαμαρτέω μή ἔξεστι ὁ δεύτερος ἐκ ὁ πάρειμι μετατίθημι , ὅς πολύς εἰμί ὁ ἀνθρώπειος , οὗτος ἀναιρέω , ὁ παιδεύω παρά ὁ πρᾶγμα , ὥστε ἀπέραντος ἀνάγκη ὁ κακοπραγία εἰμί . καί μήν εἰ τις ἔρομαι σύ τίς ὁ μέγας νόμος ἤ ψήφισμα εἰμί διαφέρω , οὗτος ἄν εὑρίσκω , ὅτι ὁ μέν νόμος ὁ δίκαιος εἰσάπαξ εὑρίσκω κοινός τάσσω κατά πᾶς ὁ χρόνος , ὁ δέ ψήφισμα ὁ χρεία ἀκολουθέω · καί ὁ αὐτός τρόπος ὅς ὁ πρᾶξις ἄλλοτε ἄλλος ἐπί ὁ καιρός ἀπαντάω , οὕτως ὁ ψήφισμα καί ὁ γνώμη ὁ καιρός καί ποιέω καί λύω · ἔοικα . ἐν ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ τρόπος ὁ πολίτης διαλέγω , ὥστε ἀρκέω φθέγγομαι τατός διά τέλος , οὗτος δέ πρός ὁ ἔξω καί πρός ὁ ὁ πόλεμος τύχη ἀνευρίσκω . οὐδείς οὖν αὐτός εἰμί βέβαιος οὐδέ ἀκίνητος , οὐδέ οἷος μή λύω γε δέω ποτέ . ἀλλά μήν ὅπου καί ὁ