aelius-aristides.ei-s-e-nanti-on 388
καὶ τῆς πρὸς τοὺς καιροὺς εὐαρμοστίας , καὶ οὔτε Συρακοσίων οὔτε Σελινουντίων οὔτʼ ἄλλος οὐδεὶς τῶν ἐκεῖ κομπάσεται καθʼ ἡμῶν οὐδʼ ὡς ἐξήλασεν ἕξει λέγειν . πάντες γὰρ ἄνθρωποι συνήσονται , ὅσον μὲν εἰς ἡμᾶς κἀκείνους ἧκεν , οὐδὲ μικρὸν αὐτοὺς ἀντᾶραι δυνηθέντας , Λακεδαιμονίων δὲ καὶ Κορινθίων ἐπελθόντων καὶ τῶν ἀρχαίων πολεμίων οὕτως ἡμᾶς δόντας λογισμὸν ἡμῖν αὐτοῖς πρὸς τὰ παρόντα . ὥστʼ οὐ μόνον ἀσφάλεια , ἀλλὰ καὶ δόξα ἀγαθὴ τῇ γνώμῃ προσγίγνεται . οὗτοι μὲν οὖν φοβοῦνται μὴ φεύγειν δοκῶμεν , ἐγὼ δὲ ἀπεύχομαι μὲν τοῦ λόγου τὴν ἀλήθειαν , τὸν ἐναντίον δὲ φοβοῦμαι φόβον μὴ πλεονάζοντες , εἶτʼ οὐ δυνηθῶμεν φεύγειν , ἀλλὰ πάθωμεν ταυτὸν τοῖς περὶ τοὺς κύβους φιλονεικοῦσιν , οἷς ἐξὸν παριδεῖν ὅσον ἐζημιώθησαν , εἶτα ἀθώοις εἶναι τοῦ πλείονος , ἡ μετὰ τῆς ὀργῆς ἔρις τὴν εἰς τοὔσχατον ἤνεγκε βλάβην . δοκεῖ δʼ ἔμοιγε τοὐναντίον εἶναι οὐκ ἐν μὲν τῷ πέμπειν τὴν βοήθειαν ἢ λαβεῖν Σικελίαν ἢ κομίσασθαι τοὺς ἄνδρας πάλιν , ἐν δὲ τῷ καλεῖν ἤδη διεφθάρθαι τἀκεῖ πράγματα , ὥσπερ ἀρτίως ἠκούετε . ἀλλʼ ἡμεῖς ἕως ἐστὶ καιρὸς εἰ μὲν μεταπεμψόμεθα καὶ γενησόμεθα πάντες ἐν ταὐτῷ , φημὶ θεῶν ἵλεων ὄντων ἐλπίδας καταλείπεσθαι περὶ τῶν ἐκεῖ πραγμάτων , ὥσπερ καὶ πρότερον συνέβη πέμψασι κατὰ καιροὺς , ἔπειθʼ ὕστερον μειζόνως ἐπιθέσθαι δυνηθῆναι . ἂν δʼ ὠθιζώμεθα πρὸς τὸ ἀδύνατον , φημί τινʼ ἡμῶν κέρδος τὴν ζημίαν ἡγήσεσθαι , εἰ μόνον τῶν πραγμάτων συμβαίη διαμαρτεῖν καὶ πλέον μηδὲν προσυπάρξει παθεῖν . ἔπειτα καὶ τίς τῶν στρατηγῶν , ὦ Ἀθηναῖοι , θαρρήσει καθʼ αὑτὸν δεῦρο ἀνάγειν ἀθρόαν τὴν δύναμιν , ὅταν ὑμῖν προσαγγελθὲν ἀπεψηφισμένοι φαίνησθε , μηδὲ τοὺς ἐλάττους ἐπανήκειν πρὶν πρᾶξαι περὶ ὧν ἐπέμφθησαν · καὶ ὅπου νῦν ὤκνησε Νικίας τὰ παρʼ ὑμῶν , τί ποθʼ ἡγήσεται πείσεσθαι δευτέρας ἐλπίδος ὑμῶν ἁμαρτόντων ; οὕτως ἢ νικήσοντας πέμπετε , ἢ θάτερον οὐ βούλομαι προσθεῖναι . ἐν οἷς δὲ ἐγὼ λέγω πάντα ἐφʼ ὑμῖν
Lemmas: καί ὁ πρός ὁ καιρός εὐαρμοστία , καί οὔτε Συρακούσιος οὔτε Σελινούντιος οὔτε ἄλλος οὐδείς ὁ ἐκεῖ κομπάζω κατά ἐγώ οὐδέ ὡς ἐξελαύνω ἔχω λέγω . πᾶς γάρ ἄνθρωπος συνίημι , ὅσος μέν εἰς ἐγώ ἐκεῖνος ἥκω , οὐδέ μικρός αὐτός ἀνταίρω δύναμαι , Λακεδαιμόνιος δέ καί Κορίνθιος ἐπέρχομαι καί ὁ ἀρχαῖος πολέμιος οὕτως ἐγώ δίδωμι λογισμός ἐγώ αὐτός πρός ὁ πάρειμι . ὥστε οὐ μόνος ἀσφάλεια , ἀλλά καί δόξα ἀγαθός ὁ γνώμη προσγίγνομαι . οὗτος μέν οὖν φοβέω μή φεύγω δοκέω , ἐγώ δέ ἀπεύχομαι μέν ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια , ὁ ἐναντίος δέ φοβέω φόβος μή πλεονάζω , εἶτα οὐ δύναμαι φεύγω , ἀλλά πάσχω τατός ὁ περί ὁ κύβος φιλονεικέω , ὅς ἔξεστι παροράω ὅσος ζημιόω , εἶτα ἄθωος εἰμί ὁ πολύς , ὁ μετά ὁ ὀργή ἔρις ὁ εἰς ἔσχατος φέρω βλάβη . δοκέω δέ ἐγώ ἐναντίος εἰμί οὐ ἐν μέν ὁ πέμπω ὁ βοήθεια ἤ λαμβάνω Σικελία ἤ κομίζω ὁ ἀνήρ πάλιν , ἐν δέ ὁ καλέω ἤδη διαφθείρω ἐκεῖ πρᾶγμα , ὥσπερ ἄρτιος ἀκούω . ἀλλά ἐγώ ἕως εἰμί καιρός εἰ μέν μεταπέμπω καί γίγνομαι πᾶς ἐν αὐτός , φημί θεός ἵλαος εἰμί ἐλπίς καταλείπω περί ὁ ἐκεῖ πρᾶγμα , ὥσπερ καί πρότερος συμβαίνω πέμπω κατά καιρός , ἔπειτα ὕστερον μέγας ἐπιτίθημι δύναμαι . ἐάν δέ ὠθίζω πρός ὁ ἀδύνατος , φημί τις ἐγώ κέρδος ὁ ζημία ἡγέομαι , εἰ μόνος ὁ πρᾶγμα συμβαίνω διαμαρτάνω καί πολύς μηδείς προσυπάρχω πάσχω . ἔπειτα καί τίς ὁ στρατηγός , ὦ Ἀθηναῖος , θαρσέω κατά ἑαυτοῦ δεῦρο ἀνάγω ἀθρόος ὁ δύναμις , ὅταν σύ προσαγγέλλω ἀποψηφίζομαι φαίνω , μηδέ ὁ ἐλαχύς ἐπανήκω πρίν πράσσω περί ὅς πέμπω · καί ὅπου νῦν ὀκνέω Νικίας ὁ παρά σύ , τίς ποτέ ἡγέομαι πάσχω δεύτερος ἐλπίς σύ ἁμαρτάνω ; οὕτως ἤ νικάω πέμπω , ἤ ἕτερος οὐ βούλομαι προστίθημι . ἐν ὅς δέ ἐγώ λέγω πᾶς ἐπί σύ