aelius-aristides.ei-s-e-nanti-on 381
ἀναλαβεῖν αὐτοὺς , οὐδʼ ἂν δὶς τοσούτους ἀποστείλωμεν . ὀφθέντες μὲν γὰρ ἐξαίφνης ἐκπλήττουσι καὶ ὀλίγοι πολλοὺς καὶ φαυλότεροι κρείττονας , ὅταν δʼ ἐφʼ ἡσυχίας διάθωνται τὸν πόλεμον οἱ τὰ δεινὰ προσδοκήσαντες πολλῷ ῥᾴους εἰσὶν ἀμύνασθαι τῶν ἐπελθόντων , τὴν μὲν ὀργὴν ἐξ ὧν ἐφοβήθησαν ἔχοντες , τὴν δʼ ἰσχὺν τῇ σχολῇ προσειληφότες . δοκεῖ δʼ ἔμοιγε Νικίας εἰς ταυτὸν ἀφῖχθαι κατὰ τὴν ἐπιστολὴν εἰς ὅπερ τότε δημηγορῶν . δημηγορῶν τε γὰρ , ὦ Ἀθηναῖοι , βουλόμενος τῆς στρατείας ὑμᾶς ἀποστρέψαι πλῆθος ᾔτησε τοσοῦτον ὅσον ἥκιστʼ ἂν ὑμᾶς ᾠήθη δοῦναι , ἵνʼ ἐκ τούτου πρὸς τὴν ἀναγκαίαν ἡσυχίαν τράπησθε — ὃ καὶ σφόδρα δῆλόν ἐστιν ὡς οὐκ ἐνδείᾳ δυνάμεως εἰς ταῦτα ἐλήλυθε · πάντα γὰρ ὧν ἐμνήσθη λαβὼν ἐξέπλευσεν—ἐπιστέλλων τε ὑπὲρ τῶν ἐκεῖ νῦν πραγμάτων ἓν μὲν εὐθὺς καὶ σαφὲς αἰσχύνεσθαί μοι δοκεῖ δηλοῦν ὅτι ὑμῖν κλητέον ἐστὶν αὐτούς · προστίθησι δʼ ὥσπερ παραμυθούμενος αἵρεσιν εἶναι ἢ τοὺς ἐκεῖθεν καλεῖν , ἢ πέμπειν τοσαύτην βοήθειαν , ὅση τοῖς ἐκεῖ φόβοις ἀρκέσει . ἂν οὖν , ὦ Ἀθηναῖοι , καὶ νῦν ταυτὸν ὅπερ πρότερον συμβῇ καὶ ὑμεῖς μὲν πρὸς τὴν βοήθειαν καὶ τὸ πέμπειν ὁπόσους ἂν μάλιστα ἐθελήσειεν ὁρμήσητε , οἱ δὲ ταῖς αὐταῖς ἀπορίαις ἐμπέσωσι νὴ Δίʼ , οὐ γὰρ ἂν τοῦτο γένοιτο ; μηδὲ γὰρ γένοιτο , ὦ Ζεῦ καὶ πάντες θεοὶ , οὐδὲ ἐγὼ βούλομαι μὴ ὅτι συμβῆναι , ἀλλʼ οὐδʼ αὐτὸ τοῦτο δεῖσαι μὴ γένηται . ἀλλʼ οἶμαι πάντες ἐπιστάμεθα ὅτι νῦν οὐ μόνον εὐξόμενοι συνήλθομεν ὥσπερ εἰς ἱερὸν , ἀλλὰ σκεψόμενοι περὶ τῶν ὅλων . δεῖ δὲ εὐχομένους μὲν τὰ μέγιστα καὶ τὰ ἥδιστα αἰτεῖν τοὺς θεοὺς , βουλευομένους δὲ τὰ ἀσφαλέστατα ἐκ τῶν παρόντων αἱρεῖσθαι τούς γε μήθʼ αὑτοῖς μήτε τοῖς θεοῖς μέλλοντας ὕστερον ἐγκαλεῖν . φρασάτω τις οὖν ἐμοὶ τίνα χρὴ λαβεῖν ἡμᾶς ἐγγυητὴν ἀξιόχρεων τῷ θαρρῆσαι θεῶν , οὐ γὰρ ἀνθρώπων γε οὐδενὶ , ὡς ἡ αὐτὴ ἀπιοῦσα δύναμις τἀκεῖ κατασχήσει καὶ
Lemmas: ἀναλαμβάνω αὐτός , οὐδέ ἐάν δίς τοσοῦτος ἀποστέλλω . ὁράω μέν γάρ ἐξαίφνης ἐκπλήσσω καί ὀλίγος πολύς καί φαῦλος κρατύς , ὅταν δέ ἐπί ἡσυχία διατίθημι ὁ πόλεμος ὁ ὁ δεινός προσδοκάω πολύς ῥᾴδιος εἰμί ἀμύνω ὁ ἐπέρχομαι , ὁ μέν ὀργή ἐκ ὅς φοβέω ἔχω , ὁ δέ ἰσχύς ὁ σχολή προσλαμβάνω . δοκέω δέ ἐγώ Νικίας εἰς τατός ἀφικνέομαι κατά ὁ ἐπιστολή εἰς ὅς τότε δημηγορέω . δημηγορέω τε γάρ , ὦ Ἀθηναῖος , βούλομαι ὁ στρατεία σύ ἀποστρέφω πλῆθος αἰτέω τοσοῦτος ὅσος ἦκα ἄν σύ οἴομαι δίδωμι , ἵνα ἐκ οὗτος πρός ὁ ἀναγκαῖος ἡσυχία τρέπω — ὅς καί σφόδρα δῆλος εἰμί ὡς οὐ ἔνδεια δύναμις εἰς οὗτος ἔρχομαι · πᾶς γάρ ὅς μιμνῄσκω λαμβάνω ἐκπλέω τε ὑπέρ ὁ ἐκεῖ νῦν πρᾶγμα εἷς μέν εὐθύς καί σαφής αἰσχύνω ἐγώ δοκέω δηλόω ὅτι σύ κλητέος εἰμί αὐτός · προστίθημι δέ ὥσπερ παραμυθέομαι αἵρεσις εἰμί ἤ ὁ ἐκεῖθεν καλέω , ἤ πέμπω τοσοῦτος βοήθεια , ὅσος ὁ ἐκεῖ φόβος ἀρκέω . ἐάν οὖν , ὦ Ἀθηναῖος , καί νῦν τατός ὅς πρότερος συμβαίνω καί σύ μέν πρός ὁ βοήθεια καί ὁ πέμπω ὁπόσος ἄν μάλα ἐθέλω ὁρμάω , ὁ δέ ὁ αὐτός ἀπορία ἐμπίπτω νή Ζεύς , οὐ γάρ ἄν οὗτος γίγνομαι ; μηδέ γάρ γίγνομαι , ὦ Ζεύς καί πᾶς θεός , οὐδέ ἐγώ βούλομαι μή ὅτι συμβαίνω , ἀλλά οὐδέ αὐτός οὗτος δείδω μή γίγνομαι . ἀλλά οἴομαι πᾶς ἐπίσταμαι ὅτι νῦν οὐ μόνος εὔχομαι συνέρχομαι ὥσπερ εἰς ἱερός , ἀλλά σκοπέω περί ὁ ὅλος . δέω δέ εὔχομαι μέν ὁ μέγας καί ὁ ἡδύς αἰτέω ὁ θεός , βουλεύω δέ ὁ ἀσφαλής ἐκ ὁ πάρειμι αἱρέω ὁ γε μήτε ἑαυτοῦ μήτε ὁ θεός μέλλω ὕστερον ἐγκαλέω . φράζω τις οὖν ἐγώ τίς χρή λαμβάνω ἐγώ ἐγγυητής ἀξιόχρεως ὁ θαρσέω θεός , οὐ γάρ ἄνθρωπος γε οὐδείς , ὡς ὁ αὐτός ἀπέρχομαι δύναμις ἐκεῖ κατέχω καί