aelius-aristides.ei-s-e-nanti-on 382
φόβον οὐδένα ἕτερον προσαγγελεῖ Νικίας ἡμῖν αὖθις ; ὅτι νὴ Δίʼ αὐτὸς εἴρηκεν , ἢ καλεῖν αὐτοὺς , ἢ πέμπειν τοὺς βοηθήσοντας ; ὁ δέ γε αὐτὸς οὗτος ἐκπλέων ἐνθένδε ᾔτησε τὰ καὶ τὰ , ὡς ἀρκέσοντα , καὶ ὅμως κατὰ τὴν αὐτοῦ νῦν ἐκείνου μαρτυρίαν οὐδὲν τούτων ἀποχρῆσαν φαίνεται . τί οὖν ἐὰν καὶ τὰ δεύτερα σφαλῆτε , ἢ καὶ μέσος ᾖ τοῦ τε τἀληθῆ λέγειν καὶ τοῦ θεραπεύειν τὴν ἡμετέραν ἐπιθυμίαν ; οὐχ αἱρησόμεθα , ὦ Ἀθηναῖοι , τὸ πρόδηλον καὶ ὁρώμενον πρὸ τοῦ ἀδήλου καὶ ἀπίστου καὶ τάχʼ ἂν ἡμᾶς αὖθις ταράξοντος ; ἀλλʼ ὅμοιον πεισόμεθα ὥσπερ ἂν εἴ τινες σωμάτων ἐν νηὶ κινδυνευόντων ἀγωνιῶντες καὶ φοβούμενοι περὶ αὐτῶν , εἶθʼ ἑτέραν ναῦν προσπληροῦν ἀξιοῖεν τῆς αὐτῆς ταραχῆς ἕνεκα . ἀλλά τοι κἀν τοῖς τοιούτοις οἱ βοηθοῦντες τοὺς χειμαζομένους ἐκκομίζουσιν ἐκ τῆς θαλάττης , οὐκ αὐτοὶ μετʼ ἐκείνων πλέουσι . καὶ μὴν εἰ μὲν , ὦ Ἀθηναῖοι , τοσαύτην δύναμιν πέμψομεν ὅση τὴν ὠφέλειαν ἐπίδηλον ἐκείνοις ἕξει , εἰς λεπτὸν παντελῶς τὸ τῶν ἐνταῦθα καθίσταται , ὥσθʼ ἅμα τε ἐκείνοις τοῖς ἐκεῖ πέμψομεν τοὺς βοηθήσοντας καὶ τοῖς ἐνταῦθα δεήσει ζητεῖν . εἰ δὲ διαιρήσομεν ἀμφοτέρων ἐχόμενοι , τοῦ μηδʼ ἐκείνους προέσθαι δοκεῖν καὶ τἀνταῦθα δύνασθαι διασώζειν , δέδοικα μὴ τοὐναντίον οὗ βουλόμεθα ποιήσωμεν , διαρκῆ μὲν οὐδετέρῳ τῷ μέρει τὴν ὠφέλειαν , ἑκατέρῳ δὲ ἐνδεεστέραν διὰ θάτερον , εἶτα μέσοι δυοῖν καθιζώμεθα . ὡς ἐγὼ δέδοικα μὲν περὶ τῷ Πειραιεῖ , συνειδὼς καὶ πρότερον πειραθέντας Πελοποννησίους εἰσπλεῦσαι κατʼ ἀρχὰς ἔτι τοῦ πολέμου , πρίν τι καὶ μικρὸν ἡμῖν τοῦ ναυτικοῦ προσπταῖσαι · δέδοικα δὲ καὶ περὶ τῶν ἀπιόντων μὴ τῆς εὐφημίας χεῖρον πράξωσι καὶ βοηθῶν ἔχοντες τοῖς ἐκεῖ σχῆμα τῶν ἀμφοτέρους μελλόντων συνεκσώζειν προσδεηθῶσιν . εἰ γὰρ μίαν , ὦ Ἀθηναῖοι , μίαν ναυμαχίαν μόνον ἡττηθείημεν , οἱ θεοὶ δὲ πάντες τρέποιεν εἰς Συρακοσίων παῖδας καὶ τοὺς ἐκείνοις τὰ αὐτὰ φρονοῦντας , οὐκ ἔστιν ἔθʼ ἡμῖν μὴ ὅτι ἑλεῖν τἀκεῖ πράγματα , ἀλλʼ οὐδʼ ὅπως αὐτοὶ διαφευξόμεθα εὑρεῖν . κεκλείσεται γὰρ ὁ λιμὴν εὐθὺς καὶ μόνον οὐκ ἐν τοῖς κόλποις τῶν πολεμίων ἐνεξόμεθα . καὶ τί κελεύσουσι τότε ποιεῖν οἱ νῦν εὐχερεῖς οὗτοι ;
Lemmas: φόβος οὐδείς ἕτερος προσαγγέλλω Νικίας ἐγώ αὖθις ; ὅτι νή Ζεύς αὐτός λέγω , ἤ καλέω αὐτός , ἤ πέμπω ὁ βοηθέω ; ὁ δέ γε αὐτός οὗτος ἐκπλέω ἐνθένδε αἰτέω ὁ καί ὁ , ὡς ἀρκέω , καί ὅμως κατά ὁ αὐτός νῦν ἐκεῖνος μαρτυρία οὐδείς οὗτος ἀποχράω φαίνω . τίς οὖν ἐάν καί ὁ δεύτερος σφάλλω , ἤ καί μέσος εἰμί ὁ τε ἀληθής λέγω καί ὁ θεραπεύω ὁ ἡμέτερος ἐπιθυμία ; οὐ αἱρέω , ὦ Ἀθηναῖος , ὁ πρόδηλος καί ὁράω πρό ὁ ἄδηλος καί ἄπιστος καί τάχα ἄν ἐγώ αὖθις ταράσσω ; ἀλλά ὅμοιος πείθω ὥσπερ ἄν εἰ τις σῶμα ἐν ναῦς κινδυνεύω ἀγωνιάω καί φοβέω περί αὐτός , εἶτα ἕτερος ναῦς προσπληρόω ἀξιόω ὁ αὐτός ταραχή ἕνεκα . ἀλλά τοι ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ βοηθέω ὁ χειμάζω ἐκκομίζω ἐκ ὁ θάλασσα , οὐ αὐτός μετά ἐκεῖνος πλέω . καί μήν εἰ μέν , ὦ Ἀθηναῖος , τοσοῦτος δύναμις πέμπω ὅσος ὁ ὠφέλεια ἐπίδηλος ἐκεῖνος ἔχω , εἰς λεπτός παντελής ὁ ὁ ἐνταῦθα καθίστημι , ὥστε ἅμα τε ἐκεῖνος ὁ ἐκεῖ πέμπω ὁ βοηθέω καί ὁ ἐνταῦθα δέω ζητέω . εἰ δέ διαιρέω ἀμφότερος ἔχω , ὁ μηδέ ἐκεῖνος προίημι δοκέω καί ἐνταῦθα δύναμαι διασῴζω , δείδω μή ἐναντίος ὅς βούλομαι ποιέω , διαρκής μέν οὐδέτερος ὁ μέρος ὁ ὠφέλεια , ἑκάτερος δέ ἐνδεής διά ἕτερος , εἶτα μέσος δύο καθίζω . ὡς ἐγώ δείδω μέν περί ὁ Πειραιεύς , σύνοιδα καί πρότερος πειράω Πελοποννήσιος εἰσπλέω κατά ἀρχή ἔτι ὁ πόλεμος , πρίν τις καί μικρός ἐγώ ὁ ναυτικός προσπταίω · δείδω δέ καί περί ὁ ἀπέρχομαι μή ὁ εὐφημία κακός πράσσω καί βοηθόος ἔχω ὁ ἐκεῖ σχῆμα ὁ ἀμφότερος μέλλω συνεκσῴζω προσδέομαι . εἰ γάρ εἷς , ὦ Ἀθηναῖος , εἷς ναυμαχία μόνος ἡσσάομαι , ὁ θεός δέ πᾶς τρέπω εἰς Συρακούσιος παῖς καί ὁ ἐκεῖνος ὁ αὐτός φρονέω , οὐ εἰμί ἔτι ἐγώ μή ὅτι αἱρέω ἐκεῖ πρᾶγμα , ἀλλά οὐδέ ὅπως αὐτός διαφεύγω εὑρίσκω . κλείω γάρ ὁ λιμήν εὐθύς καί μόνος οὐ ἐν ὁ κόλπος ὁ πολέμιος ἔνειμι . καί τίς κελεύω τότε ποιέω ὁ νῦν εὐχερής οὗτος ;