aelius-aristides.ei-s-e-nanti-on 387
τῶν Ὀρέστου πραγμάτων , ὡς οὐ προὐχώρει , πάλιν μετʼ ἐκείνου δεῦρʼ ἀναστρέψαντας · οἶδα δὲ εἰς Οἰνιάδας Ἀκαρνάνων διαβάντας , ὡς οὐκ ἦν ἑλεῖν , ἀναχωρήσαντας , Περικλέους , οὐ Νικίου στρατηγοῦντος · οἶδα δὲ τὴν Βοιωτίαν οὐ μικροῦ σχόντας , ὥσπερ οὗτοι νῦν φασι τὰς Συρακούσας , ἀλλʼ ἑλόντας πᾶσαν καὶ πάλιν ἐκλιπόντας , ὡς ἐπλήγημεν , τὴν τῶν ληφθέντων ἐν τῇ μάχῃ σωτηρίαν πλείονος ἀξίαν κρίναντας . καὶ μὴν καὶ Ἀχαΐαν γε καὶ ἕτερα μέμνησθε ἀποδόντες Πελοποννησίοις ὑπὲρ εἰρήνης . καίτοι ὅτε τῶν ἐκ τοῦ πολέμου πλεονεξιῶν ἑκόντες ἀπηλλάττεσθʼ , ἵνʼ εἰρήνη γένοιτο , ἦ που ἐν αὐτοῖς γε τοῖς τοῦ πολέμου πράγμασι καὶ ταῖς ἀνάγκαις εἰκὸς μὴ διπλοῦς τοὺς κινδύνους ἐθέλειν προστίθεσθαι . οὗτοι δὲ καὶ διπλῶν πέρα καὶ οὐκ ἐλάττους ἢ τὸ θαρρεῖν ἀφαιρεῖσθαι . σκέψασθε δὴ καὶ τόδε , ὅτι Λακεδαιμόνιοι καθʼ ἕκαστον ἔτος ἐμβάλλοντες εἰς τὴν Ἀττικὴν οὐκ ᾐσχύνοντο ἀναχωροῦντες , τοσαῦτα ὅσα ἠδύναντο βλάψαντες · καὶ νὴ Δία γε ἐνέβαλλον μὲν ἕως αὐτοῖς περιῆν · ἐπεὶ δὲ ἔδεισαν ὑπὲρ τῆς χώρας , ἐπαύσαντο . νυνὶ δὲ πάλιν φρουροῦσιν ἐν Δεκελείᾳ , ἐπειδὴ περίεστι τῶν πραγμάτων αὐτοῖς . τοσοῦτόν ἐστιν ὁ καιρὸς καὶ τὸ ἐξεῖναι . οὐδεὶς γὰρ ἀνθρώπων ἐκ προρρήσεως ἅπαντα κατεργάζεται οὐδʼ οἱ πόλεμοι δουλεύουσι ταῖς ἐπιθυμίαις , ἀλλʼ ἡ τύχη τὰ πλείω διαιρεῖ , ἧς ὅσον δίδωσι μεταλαμβάνοντας εἰδέναι τι χρὴ καὶ παριδεῖν . χωρὶς δὲ τούτων ἐναντίος οὗτός ἐστιν ὁ λόγος αὐτῶν τῷ σοφωτέρῳ , ὃς εἰ μηδὲν πράττοιεν οἱ νῦν ἀπελθόντες , ὡς ἐξέσται καὶ ἀμφοῖν ἀναπλεῖν ἐπαγγέλλεται . εἰ μὲν γὰρ αἰσχρὸν τὸ φεύγειν κἂν ὁτιοῦν ἐν τοῖς πράγμασιν , ἔτʼ αἴσχιον ἔσται τότε , ὅταν ἀμφοτέρους καταλαμβάνῃ τοὺς στόλους . εἰ δʼ ἰσχυρὸν ἡ ἀνάγκη , τί δεῖ τὰ πράγματα ἀφέντας φοβεῖν ὑμᾶς τοῖς ὀνόμασι ; τοσούτῳ γὰρ βελτίων ἡ νῦν ἀναχώρησις , ὅσῳ μάχας τε νενικηκότες , ὦ Ἀθηναῖοι , καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν καὶ τὰς Συρακούσας αὐτὰς παρὰ μικρὸν ἐλθόντες ἔχειν , εἶτα ἀντιπεσούσης τῆς τύχης ἀναστρέψομεν , ἀμφοῖν σημεῖα πᾶσιν ἀνθρώποις καταλιπόντες , τῆς τε ἐπὶ τῶν ἀγώνων εὐψυχίας
Lemmas: ὁ Ὀρέστης πρᾶγμα , ὡς οὐ προχωρέω , πάλιν μετά ἐκεῖνος δεῦρο ἀναστρέφω · οἶδα δέ εἰς Οἰνιάδαι Ἀκαρνάν διαβαίνω , ὡς οὐ εἰμί αἱρέω , ἀναχωρέω , Περικλῆς , οὐ Νικίας στρατηγέω · οἶδα δέ ὁ Βοιωτία οὐ μικρός ἔχω , ὥσπερ οὗτος νῦν φημί ὁ Συράκουσαι , ἀλλά αἱρέω πᾶς καί πάλιν ἐκλείπω , ὡς πλήσσω , ὁ ὁ λαμβάνω ἐν ὁ μάχη σωτηρία πολύς ἄξιος κρίνω . καί μήν καί Ἀχαία γε καί ἕτερος μιμνῄσκω ἀποδίδωμι Πελοποννήσιος ὑπέρ εἰρήνη . καίτοι ὅτε ὁ ἐκ ὁ πόλεμος πλεονεξία ἑκών ἀπαλλάσσω , ἵνα εἰρήνη γίγνομαι , ἦ που ἐν αὐτός γε ὁ ὁ πόλεμος πρᾶγμα καί ὁ ἀνάγκη ἔοικα μή διπλόος ὁ κίνδυνος ἐθέλω προστίθημι . οὗτος δέ καί διπλός πέρα καί οὐ ἐλαχύς ἤ ὁ θαρσέω ἀφαιρέω . σκοπέω δή καί ὅδε , ὅτι Λακεδαιμόνιος κατά ἕκαστος ἔτος ἐμβάλλω εἰς ὁ Ἀττική οὐ αἰσχύνω ἀναχωρέω , τοσοῦτος ὅσος δύναμαι βλάπτω · καί νή Ζεύς γε ἐμβάλλω μέν ἕως αὐτός περίειμι · ἐπεί δέ δείδω ὑπέρ ὁ χώρα , παύω . νυνί δέ πάλιν φρουρέω ἐν Δεκέλεια , ἐπειδή περίειμι ὁ πρᾶγμα αὐτός . τοσοῦτος εἰμί ὁ καιρός καί ὁ ἔξεστι . οὐδείς γάρ ἄνθρωπος ἐκ πρόρρησις ἅπας κατεργάζομαι οὐδέ ὁ πόλεμος δουλεύω ὁ ἐπιθυμία , ἀλλά ὁ τύχη ὁ πολύς διαιρέω , ὅς ὅσος δίδωμι μεταλαμβάνω οἶδα τις χρή καί παροράω . χωρίς δέ οὗτος ἐναντίος οὗτος εἰμί ὁ λόγος αὐτός ὁ σοφός , ὅς εἰ μηδείς πράσσω ὁ νῦν ἀπέρχομαι , ὡς ἔξεστι καί ἄμφω ἀναπλέω ἐπαγγέλλω . εἰ μέν γάρ αἰσχρός ὁ φεύγω ἄν ὁστισοῦν ἐν ὁ πρᾶγμα , ἔτι αἰσχρός εἰμί τότε , ὅταν ἀμφότερος καταλαμβάνω ὁ στόλος . εἰ δέ ἰσχυρός ὁ ἀνάγκη , τίς δέω ὁ πρᾶγμα ἀφίημι φοβέω σύ ὁ ὄνομα ; τοσοῦτος γάρ ἀγαθός ὁ νῦν ἀναχώρησις , ὅσος μάχη τε νικάω , ὦ Ἀθηναῖος , καί κατά γῆ καί κατά θάλασσα καί ὁ Συράκουσαι αὐτός παρά μικρός ἔρχομαι ἔχω , εἶτα ἀντιπίπτω ὁ τύχη ἀναστρέφω , ἄμφω σημεῖον πᾶς ἄνθρωπος καταλείπω , ὁ τε ἐπί ὁ ἀγών εὐψυχία