aelius-aristides.ei-s-di 6
ἀθροίζοντες ἀλλήλους πόλεις ᾤκιζον , τὰς ἀκροπόλεις ἐξεῖλον Διὶ , πρός τε τὸ τοῦ παντὸς παράδειγμα βλέποντες , ὅτι ἦν αὐτὸς τῶν ἄκρων τοῦ παντὸς οἰκήτωρ , καὶ ἅμα τῶν ἐπικαιροτάτων ἑκόντες ἐξιστάμενοι , ὡς μόνῳ τυράννων ἄρχειν εἰδότι . καὶ τοῖς ἀρχομένοις σύμφορον εἶναι τοῦ γένους τὴν οἰκειότητα κἀνταῦθα ἐνεδείξατο ἡμῖν ἐκ τῶν δευτέρων · θεῶν μὲν γὰρ βία οὐχ ἅπτεται · διὰ τοῦτο νόμων οὐδὲν δέονται · ἀνθρώποις δὲ αὖ μόνοις τῶν ἄλλων ζώων ἐνόμιζε , φόνῳ τε ὅπως μὴ φθείρωνται καὶ ἁρπαγαὶ καὶ βίαι ὅπως μὴ γίγνωνται , ἀλλὰ δίκη βίας ἔμπροσθεν ᾖ . ταῦτα δὲ ἐνομοθέτει Ζεὺς , ὅτε ἔπεμπεν εἰς ἀνθρώπους Αἰδῶ καὶ Δίκην μετὰ τῶν ἄλλων θεῶν , ἐπιμελησομένους ἀνθρώπων καὶ φυλάξοντας αὐτοῖς τὸν βίον . ἥ τε οὖν ἐξ ἀρχῆς γένεσις ἐκ Διὸς ἡμῖν , ὥσπερ καὶ τῷδε τῷ παντὶ , καὶ ἡ τοῦ βίου σωτηρία καὶ τέχναι καὶ νόμοι καὶ τὸ θνητὸν ὂν ἡμῶν γένος κατὰ μέρος ἀθάνατον εἶναι τῇ διαδοχῇ . καὶ ὁ περὶ αὐτῶν τούτων λογισμὸς Διός ἐστι μέρος . Ὅμηρος δὲ πόρρω τοῦ καιροῦ μανικὸς ἦν , ὃς ἐποίησεν ἐν θεῶν ἀγορᾷ Δία κωλύοντα θεοὺς ἀνθρώπων ἐπιμέλεσθαι · ὁ δὲ οὐ τοῦτο ἐκώλυσεν , οὐδὲ μὴ κωλύσῃ γε , αὐτὸς αὑτὸν αἰδούμενος . οὐ γὰρ θέμις αὐτῷ μεταστραφῆναι οὐδὲ ἑτέραν γνώμην ἔχειν οὔτε ὑπὸ λήθης οὔτε ὑπὸ μετανοίας ἧς ἔσχεν ἐξ ἀρχῆς , ὅτε ἐποίει θεοὺς μὲν ἀνθρώπων ἐπιμελητὰς , ἀνθρώπους δὲ θεῶν θεραπευτάς τε καὶ ὑπηρέτας · ὃ δὴ μάλιστα πρέψειν τε καὶ συνοίσειν ἔμελλεν ἀμφοτέροις . ἔστιν οὖν πάντων δὴ τῶν ὄντων Ζεὺς αἴτιός τε καὶ δημιουργὸς , καὶ διὰ τοῦτον ἅπαντα γίγνεται ὅσα τε οὐράνια καὶ ὅσα ἐπίγεια , ὥσπερ καὶ τὸ ὄνομα αὐτὸ παραδηλοῖ , οὐ πόρρω τῆς αἰτίας λεγόμενον , ἐπειδὰν λέγωμεν Δία . Ζεὺς μὲν γὰρ ὅτι ζωῆς τε καὶ οὐσίας ἑκάστοις ἐστὶν αἴτιος κέκληται ἡμῖν , αὖθις δὲ καθὸ αἰτιώμενοι τινὰς ὀνομάζομεν , κατὰ ταύτην τὴν
Lemmas: ἀθροίζω ἀλλήλων πόλις οἰκίζω , ὁ ἀκρόπολις ἐξαιρέω Ζεύς , πρός τε ὁ ὁ πᾶς παράδειγμα βλέπω , ὅτι εἰμί αὐτός ὁ ἄκρον ὁ πᾶς οἰκήτωρ , καί ἅμα ὁ ἐπίκαιρος ἑκών ἐξίστημι , ὡς μόνος τύραννος ἄρχω οἶδα . καί ὁ ἄρχω σύμφορος εἰμί ὁ γένος ὁ οἰκειότης ἐνταῦθα ἐνδείκνυμι ἐγώ ἐκ ὁ δεύτερος · θεός μέν γάρ βία οὐ ἅπτω · διά οὗτος νόμος οὐδείς δέω · ἄνθρωπος δέ αὖ μόνος ὁ ἄλλος ζῷον νομίζω , φόνος τε ὅπως μή φθείρω καί ἁρπαγή καί βία ὅπως μή γίγνομαι , ἀλλά δίκη βία ἔμπροσθεν εἰμί . οὗτος δέ νομοθετέω Ζεύς , ὅτε πέμπω εἰς ἄνθρωπος αἰδώς καί Δίκη μετά ὁ ἄλλος θεός , ἐπιμελέομαι ἄνθρωπος καί φυλάσσω αὐτός ὁ βίος . ὁ τε οὖν ἐκ ἀρχή γένεσις ἐκ Ζεύς ἐγώ , ὥσπερ καί ὅδε ὁ πᾶς , καί ὁ ὁ βίος σωτηρία καί τέχνη καί νόμος καί ὁ θνητός εἰμί ἐγώ γένος κατά μέρος ἀθάνατος εἰμί ὁ διαδοχή . καί ὁ περί αὐτός οὗτος λογισμός Ζεύς εἰμί μέρος . Ὅμηρος δέ πρόσω ὁ καιρός μανικός εἰμί , ὅς ποιέω ἐν θεός ἀγορά Ζεύς κωλύω θεός ἄνθρωπος ἐπιμελέομαι · ὁ δέ οὐ οὗτος κωλύω , οὐδέ μή κωλύω γε , αὐτός ἑαυτοῦ αἰδέομαι . οὐ γάρ θέμις αὐτός μεταστρέφω οὐδέ ἕτερος γνώμη ἔχω οὔτε ὑπό λήθη οὔτε ὑπό μετάνοια ὅς ἔχω ἐκ ἀρχή , ὅτε ποιέω θεός μέν ἄνθρωπος ἐπιμελητής , ἄνθρωπος δέ θεός θεραπευτής τε καί ὑπηρέτης · ὅς δή μάλα πρέπω τε καί συμφέρω μέλλω ἀμφότερος . εἰμί οὖν πᾶς δή ὁ εἰμί Ζεύς αἴτιος τε καί δημιουργός , καί διά οὗτος ἅπας γίγνομαι ὅσος τε οὐράνιος καί ὅσος ἐπίγειος , ὥσπερ καί ὁ ὄνομα αὐτός παραδηλόω , οὐ πρόσω ὁ αἰτία λέγω , ἐπειδάν λέγω Ζεύς . Ζεύς μέν γάρ ὅτι ζωή τε καί οὐσία ἕκαστος εἰμί αἴτιος καλέω ἐγώ , αὖθις δέ καθό αἰτιάομαι τις ὀνομάζω , κατά οὗτος ὁ