aelius-aristides.ei-s-di 3
μή ποτε κινδυνεύσῃ , οὐδʼ ἔστι πρεσβύτερον οὐδὲν Διὸς , οὐ μᾶλλόν γε ἢ υἱεῖς τε πατέρων πρεσβύτεροι γένοιντʼ ἂν καὶ τὰ γιγνόμενα τῶν ποιούντων , ἀλλʼ ὅδε ἐστὶ πρῶτός τε καὶ πρεσβύτατος καὶ ἀρχηγέτης τῶν πάντων , αὐτὸς ἐξ αὑτοῦ γενόμενος . ὁπότε δὲ ἐγένετο οὐκ ἔστιν εἰπεῖν , ἀλλʼ ἦν τε ἄρα ἐξ ἀρχῆς καὶ ἔσται εἰσαεὶ , αὐτοπάτωρ τε καὶ μείζων ἢ ἐξ ἄλλου γεγονέναι . καὶ ὥσπερ τὴν Ἀθηνᾶν ἄρα ἐκ τῆς κεφαλῆς ἔφυσε καὶ γάμου οὐδὲν προσεδεήθη εἰς αὐτὴν , οὕτως ἔτι πρότερον αὐτὸς ἑαυτὸν ἐξ αὑτοῦ ἐποίησε καὶ οὐδὲν προσεδεήθη ἑτέρου εἰς τὸ εἶναι , ἀλλʼ αὐτὸ τοὐναντίον πάντα εἶναι ἀπʼ ἐκείνου ἤρξατο καὶ οὐκ ἔστι χρόνον εἰπεῖν . οὐδὲ γὰρ χρόνος ἦν πω τότε , ὅτι μηδὲ ἄλλο μηδέν . δημιουργοῦ γὰρ ἔργον οὐδέν ἐστι πρεσβύτερον . οὕτως δὴ ἀρχὴ μὲν ἁπάντων Ζεύς τε καὶ ἐκ Διὸς πάντα . ἅτε δὲ ὢν χρόνου τε κρείττων καὶ οὐδένα ἔχων τὸν ἀντικόψοντα , αὐτός τε ὁμοῦ καὶ ὁ κόσμος ἦν . οὕτως ταχὺ πάντα ἐποίησεν . ἐποίησε δὲ ὧδε · εἰ δέ πη σφαλλόμεθα , ὁ μείλιχος ἡμῖν κεκλήσθω · ἄρχεται ἐκ θεμελίων καὶ ποιεῖ γῆν , ὅπως αὐτῷ τὰ πάντα ἐπὶ ταύτης βεβήκοι , ῥιζώσας τε ῥίζαις ἀπείροις τὸ βάθος καὶ πυκνώσας , πέτραις τε ἀντὶ γόμφων καὶ τῇ δʼ ἄλλῃ ἣ πυκνῶσαι φύσιν εἴληχεν , ὄρη τε ἐξαναστήσας , ὑετῶν καὶ κυμάτων ἀλεξητήρια , καὶ πεδία ἐν μέσῳ καταμίξας , ὀρῶν ἕδρας καὶ γῆς , ὅ τί περ δύναμιν τῷ ἑτέρῳ τὸ ἕτερον πηγνύς . ὅσα δὲ αὐτῷ τὰ δεύτερα τοῦ βάρους εἶχεν ἐπῆγε , θάλατταν ἐπὶ τῇ γῇ μέσην ἐν μέσῃ τιθείς · οἷα δὲ ἐπὶ γειτόνων φιλίαν καὶ κοινωνίαν πραγματευόμενος ποταμοὺς ἐγκατέμιξεν , οἳ ἔκ τε γῆς εἰς τὴν θάλατταν ῥυήσεσθαι καὶ πάλιν ἐκ τῆς θαλάττης κατʼ ἄλλους ἀφανεῖς τόπους εἰς τὴν γῆν ἔμελλον ὑπορρυήσεσθαι καὶ συνάπτειν ἑκάτερα πρὸς ἄλληλα . συνέπλεξέ τε αὐτὰ οὕτως ὡς εἶναι μέσα ἑκάτερα ἀλλήλων ,
Lemmas: μή ποτέ κινδυνεύω , οὐδέ εἰμί πρέσβυς οὐδείς Ζεύς , οὐ μάλα γε ἤ υἱός τε πατήρ πρέσβυς γίγνομαι ἄν καί ὁ γίγνομαι ὁ ποιέω , ἀλλά ὅδε εἰμί πρῶτος τε καί πρέσβυς καί ἀρχηγέτης ὁ πᾶς , αὐτός ἐκ ἑαυτοῦ γίγνομαι . ὁπότε δέ γίγνομαι οὐ εἰμί λέγω , ἀλλά εἰμί τε ἄρα ἐκ ἀρχή καί εἰμί εἰσαεί , αὐτοπάτωρ τε καί μέγας ἤ ἐκ ἄλλος γίγνομαι . καί ὥσπερ ὁ Ἀθήνη ἄρα ἐκ ὁ κεφαλή φύω καί γάμος οὐδείς προσδέομαι εἰς αὐτός , οὕτως ἔτι πρότερος αὐτός ἑαυτοῦ ἐκ ἑαυτοῦ ποιέω καί οὐδείς προσδέομαι ἕτερος εἰς ὁ εἰμί , ἀλλά αὐτός ἐναντίος πᾶς εἰμί ἀπό ἐκεῖνος ἄρχω καί οὐ εἰμί χρόνος λέγω . οὐδέ γάρ χρόνος εἰμί πω τότε , ὅτι μηδέ ἄλλος μηδείς . δημιουργός γάρ ἔργον οὐδείς εἰμί πρέσβυς . οὕτως δή ἀρχή μέν ἅπας Ζεύς τε καί ἐκ Ζεύς πᾶς . ἅτε δέ εἰμί χρόνος τε κρατύς καί οὐδείς ἔχω ὁ ἀντικόπτω , αὐτός τε ὁμοῦ καί ὁ κόσμος εἰμί . οὕτως ταχύς πᾶς ποιέω . ποιέω δέ ὧδε · εἰ δέ πη σφάλλω , ὁ μείλιχος ἐγώ καλέω · ἄρχω ἐκ θεμέλιος καί ποιέω γῆ , ὅπως αὐτός ὁ πᾶς ἐπί οὗτος βαίνω , ῥιζόω τε ῥίζα ἄπειρος ὁ βάθος καί πυκνόω , πέτρα τε ἀντί γόμφος καί ὁ δέ ἄλλος ὅς πυκνόω φύσις λαγχάνω , ὄρος τε ἐξανίστημι , ὑετός καί κῦμα ἀλεξητήριος , καί πεδίον ἐν μέσος καταμείγνυμι , ὄρος ἕδρα καί γῆ , ὅς τις περ δύναμις ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος πήγνυμι . ὅσος δέ αὐτός ὁ δεύτερος ὁ βάρος ἔχω ἐπάγω , θάλασσα ἐπί ὁ γῆ μέσος ἐν μέσος τίθημι · οἷος δέ ἐπί γείτων φιλία καί κοινωνία πραγματεύομαι ποταμός ἐγκαταμίγνυμαι , ὅς ἐκ τε γῆ εἰς ὁ θάλασσα ῥέω καί πάλιν ἐκ ὁ θάλασσα κατά ἄλλος ἀφανής τόπος εἰς ὁ γῆ μέλλω ὑπορρέω καί συνάπτω ἑκάτερος πρός ἀλλήλων . συμπλέκω τε αὐτός οὕτως ὡς εἰμί μέσος ἑκάτερος ἀλλήλων ,