aelius-aristides.ei-s-basile-sp 65
ὄντων τῶν διδομένων αὐτοῖς , χαλεπῶν δὲ καὶ φοβερῶν εἰ μὴ τοσαῦτα λαμβάνοιεν , καὶ ἔτι πλείω τῶν διδομένων αὐτοῖς , οὐχ ὅπως ἐπηύξησε τὰς ἐπιθυμίας αὐτῶν , ἀλλʼ ὁρίσας τὸ δέον τοὺς μὲν στρατιώτας πρὸς τοὺς πόνους καὶ τὴν ἄσκησιν τῶν σωμάτων ἀμείνους ἐποίησεν , οὐκέτι τῷ λαμβάνειν αὐτοὺς ἐάσας προσέχειν , ἀλλὰ τὴν μελέτην τῶν πολεμικῶν αὐτοῖς συνήθη ποιήσας , οὐδὲ ἐν ἡδυπαθείᾳ καὶ τρυφῇ ὄντας διάγειν , ἀλλʼ ὅπως μηδένα καιρὸν ἕξουσιν ἐπιθυμίας τῆς τοιαύτης . τοῦτο ποιήσας ἐπήμυνε μὲν ταῖς τῶν ἀρχομένων ἐνδείαις , ἐπεμελήθη δὲ τῆς εὐταξίας τῶν στρατιωτῶν , τῶν δὲ χρημάτων βεβαιοτέραν ἐποίησε τὴν πρόσοδον . τούτων οὐκ ἂν γένοιτο μείζω τεκμήρια ἀνδρείας ἅμα καὶ εὐβουλίας . καὶ μὴν δεινότητος καὶ σοφίας τοῦτʼ ἄν τις τεκμήριον εἰκότως αὐτὸ ποιήσαιτο . τὸ μὲν γὰρ βιασάμενον καὶ καταναγκάσαντα στέργειν παρασκευάσαι φόβῳ καὶ οὐ γνώμης περιουσίᾳ ἔστιν οὕτως ἔχειν αὐτοὺς πεποιηκέναι , τὸ δὲ ἀπλήστως πρὸς χρήματα καὶ τὸ λαμβάνειν διακειμένους πεῖσαι μετριάζειν οὐκ ἂν , οἶμαι , ῥᾳδίως ἠδυνήθη , εἰ μὴ νοῆσαι καὶ εἰπεῖν ὑπὲρ ἅπαντας ἦν . φρονήσεως δὲ πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα ἔργα ἐν τῇ βασιλείᾳ παρέσχηται , κάλλιστον δὲ καὶ πλείστου ἐπαίνου ἄξιον ἡ πρὸς τοὺς πολέμους εὐβουλία τε καὶ σύνεσις τοῦ βασιλέως , ὅτι ὁρῶν ἐν τοῖς πολέμοις τοὺς δεινοὺς καὶ πολεμικοὺς εἶναι δοκοῦντας οἰομένους δεῖν τῷ μάχεσθαι νικᾶν , ἀλλʼ οὐχὶ τῷ καλῶς βουλεύεσθαι , οὐκ ἐμιμήσατο ἐκείνους οὐδὲ ἐζήλωσεν , ἡγούμενος δεῖν πρὸς μὲν τοὺς ὁμοίους χρῆσθαι τοῖς ὅπλοις · καλὸν γὰρ τοὺς τοιούτους ἀνδρείᾳ νικᾶν · πρὸς δὲ τοὺς βαρβάρους τῷ εὖ βουλεύεσθαι . ᾔδει γὰρ , οἶμαι , καὶ τὸν τὰς πολλὰς μυριάδας ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας ἀγαγόντα καὶ ὃν οὔτε γῆ οὔτε θάλαττα ἐχώρει ἱκανῶς ἑνὸς ἀνδρὸς γνώμης ἡττηθέντα . ὅπου γὰρ ἔστι βουλευσάμενον περιγενέσθαι , τί δεῖ ἐνταῦθα κινδύνων ;
Lemmas: εἰμί ὁ δίδωμι αὐτός , χαλεπός δέ καί φοβερός εἰ μή τοσοῦτος λαμβάνω , καί ἔτι πολύς ὁ δίδωμι αὐτός , οὐ ὅπως ἐπαυξάνω ὁ ἐπιθυμία αὐτός , ἀλλά ὁρίζω ὁ δέω ὁ μέν στρατιώτης πρός ὁ πόνος καί ὁ ἄσκησις ὁ σῶμα ἀγαθός ποιέω , οὐκέτι ὁ λαμβάνω αὐτός ἐάω προσέχω , ἀλλά ὁ μελέτη ὁ πολεμικός αὐτός συνήθης ποιέω , οὐδέ ἐν ἡδυπάθεια καί τρυφή εἰμί διάγω , ἀλλά ὅπως μηδείς καιρός ἔχω ἐπιθυμία ὁ τοιοῦτος . οὗτος ποιέω ἐπαμύνω μέν ὁ ὁ ἄρχω ἔνδεια , ἐπιμελέομαι δέ ὁ εὐταξία ὁ στρατιώτης , ὁ δέ χρῆμα βέβαιος ποιέω ὁ πρόσοδος . οὗτος οὐ ἄν γίγνομαι μέγας τεκμήριον ἀνδρεία ἅμα καί εὐβουλία . καί μήν δεινότης καί σοφία οὗτος ἄν τις τεκμήριον ἔοικα αὐτός ποιέω . ὁ μέν γάρ βιάζω καί καταναγκάζω στέργω παρασκευάζω φόβος καί οὐ γνώμη περιουσία εἰμί οὕτως ἔχω αὐτός ποιέω , ὁ δέ ἄπληστος πρός χρῆμα καί ὁ λαμβάνω διάκειμαι πείθω μετριάζω οὐ ἄν , οἴομαι , ῥᾴδιος δύναμαι , εἰ μή νοέω καί λέγω ὑπέρ ἅπας εἰμί . φρόνησις δέ πολύς μέν καί ἄλλος ἔργον ἐν ὁ βασιλεία παρέχω , καλός δέ καί πολύς ἔπαινος ἄξιος ὁ πρός ὁ πόλεμος εὐβουλία τε καί σύνεσις ὁ βασιλεύς , ὅτι ὁράω ἐν ὁ πόλεμος ὁ δεινός καί πολεμικός εἰμί δοκέω οἴομαι δέω ὁ μάχομαι νικάω , ἀλλά οὐ ὁ καλός βουλεύω , οὐ μιμέομαι ἐκεῖνος οὐδέ ζηλόω , ἡγέομαι δέω πρός μέν ὁ ὅμοιος χράω ὁ ὅπλον · καλός γάρ ὁ τοιοῦτος ἀνδρεία νικάω · πρός δέ ὁ βάρβαρος ὁ εὖ βουλεύω . οἶδα γάρ , οἴομαι , καί ὁ ὁ πολύς μυριάς ἐπί ὁ Ἕλλην ἄγω καί ὅς οὔτε γῆ οὔτε θάλασσα χωρέω ἱκανός εἷς ἀνήρ γνώμη ἡττάω . ὅπου γάρ εἰμί βουλεύω περιγίγνομαι , τίς δέω ἐνταῦθα κίνδυνος ;