ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aelius-aristides.ei-s-basile-sp 56
ἀλλʼ ἔμοιγε δοκεῖ τῶν καλῶν εἶναι ἐν ἑορτῇ καὶ ἐν ἱερομηνίᾳ μεμνῆσθαί τι καὶ λέγειν περὶ τοῦ θείου καὶ φιλανθρώπου βασιλέως . οὐ γὰρ δὴ δέος γε μὴ ἐπαινεῖν αὐτὸν προελόμενοι , ἔπειτα ἀπορήσαιμεν λόγων , ἀλλὰ μὴ τοιαῦτα ᾖ τὰ ὑπάρχοντα τῷ βασιλεῖ ὥστε μηδένα εἰπεῖν
Lemmas: ἀλλά ἐγώ δοκέω ὁ καλός εἰμί ἐν ἑορτή καί ἐν ἱερομηνία μιμνῄσκω τις καί λέγω περί ὁ θεῖος καί φιλάνθρωπος βασιλεύς . οὐ γάρ δή δέος γε μή ἐπαινέω αὐτός προαιρέω , ἔπειτα ἀπορέω λόγος , ἀλλά μή τοιοῦτος εἰμί ὁ ὑπάρχω ὁ βασιλεύς ὥστε μηδείς λέγω
aelius-aristides.ei-s-basile-sp 66
ἔτι τοίνυν τὸ μὲν νικᾶν ἐν ταῖς μάχαις καὶ τοῖς φαύλοις πολλάκις περιγίγνεται , φρονήσει δὲ καὶ σοφίᾳ κρατεῖν δύνασθαι μόνων ἐστὶ τῶν εἰδότων βουλεύεσθαι . καὶ μὴν οἱ μὲν τὴν ἀνδρείαν ἐπὶ παντὸς καιροῦ καὶ πάσης προφάσεως ἐπιδείκνυσθαι βουλόμενοι τυχόντες μὲν κατώρθωσαν , ἡττηθέντες δὲ συμφοραῖς μεγίσταις ἑαυτοὺς καὶ τοὺς φίλους περιβάλλουσιν , οἱ δὲ γιγνώσκοντες τὰ δέοντα καὶ λογιζόμενοι κατορθώσαντες μὲν τυγχάνουσιν οὐδὲν ἧττον ὧν ἐβουλήθησαν , διαμαρτόντες δὲ οὐδὲν βλάπτονται . ἃ δὴ γιγνώσκων καὶ ὁ βασιλεὺς οὐκ οἴεται δεῖν μιμεῖσθαι τοὺς ἀνοήτους καὶ ῥιψοκινδύνους τῶν ἀνθρώπων , ἀλλὰ τῷ εὖ βουλεύεσθαι ἀσφαλὴς εἶναι πρὸς τοὺς βαρβάρους . καὶ μὴν οὐδʼ ἐν ταῖς μάχαις καὶ τοῖς ὅπλοις αὐτὸν ἐμέμψαντο οἱ πολέμιοι , ἀλλʼ ἐπέδειξεν αὐτοῖς οὐ μόνον συνέσει καὶ τῇ ἄλλῃ παιδείᾳ , ἀλλὰ καὶ ἀνδρείᾳ κρατεῖν αὐτῶν δυνάμενος . ὅπου γὰρ Κελτοὶ μὲν οἱ μέγιστοι καὶ φονικώτατοι τῶν ὑφʼ ἡλίῳ πολλὰ δὴ καὶ παντοῖα τολμήσαντες νῦν προσκυνοῦσι τὸν δεσπότην , γνόντες τὸ τὴν ἡσυχίαν ἄγειν ὡς ἄμεινον ἦν καὶ ποιεῖν τὸ προσταττόμενον τοῦ πολεμεῖν , τοῦτο δὲ τὸ ὄνομα λείπεται μόνον τοῦ γένους · πᾶν δὲ ὅσον Εὐφράτου τε καὶ Τίγρητος ἐπέκεινα πρὸς ἀνατολὰς οἰκεῖ διακινηθὲν καὶ δὴ κατήρτισταί τε καὶ πεπαίδευται τοὺς κρείττους εἰδέναι · ἡσυχάζει δὲ πᾶσα ἡ ἤπειρος , γῆ δὲ καὶ θάλαττα τὸν προστάτην στεφανοῦσιν , Ἕλληνες δὲ καὶ βάρβαροι ταυτὸν ἤδη φθέγγονται , ἡ δὲ ἀρχὴ καθάπερ ναῦς τις ἢ τεῖχος ἐπεσκεύασταί τε καὶ ὠχύρωται καὶ τὸ αὑτῆς βεβαίως κεκόμισται ἀγαθὸν , τίνα ταῦτα οὐχ ὑπερβέβληκεν ἀνδρείαν , ἢ τίς ἀμείνων καὶ λυσιτελεστέρα γένοιτʼ ἂν ταύτης κατάστασις ; οὐ πᾶσα μὲν ἄδεια πᾶσιν ὅπη βούλεταί τις ,
Lemmas: ἔτι τοίνυν ὁ μέν νικάω ἐν ὁ μάχη καί ὁ φαῦλος πολλάκις περιγίγνομαι , φρόνησις δέ καί σοφία κρατέω δύναμαι μόνος εἰμί ὁ οἶδα βουλεύω . καί μήν ὁ μέν ὁ ἀνδρεία ἐπί πᾶς καιρός καί πᾶς πρόφασις ἐπιδείκνυμι βούλομαι τυγχάνω μέν κατορθόω , ἡσσάομαι δέ συμφορά μέγας ἑαυτοῦ καί ὁ φίλος περιβάλλω , ὁ δέ γιγνώσκω ὁ δέω καί λογίζομαι κατορθόω μέν τυγχάνω οὐδείς ἥσσων ὅς βούλομαι , διαμαρτάνω δέ οὐδείς βλάπτω . ὅς δή γιγνώσκω καί ὁ βασιλεύς οὐ οἴομαι δέω μιμέομαι ὁ ἀνόητος καί ῥιψοκίνδυνος ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ εὖ βουλεύω ἀσφαλής εἰμί πρός ὁ βάρβαρος . καί μήν οὐδέ ἐν ὁ μάχη καί ὁ ὅπλον αὐτός μέμφομαι ὁ πολέμιος , ἀλλά ἐπιδείκνυμι αὐτός οὐ μόνος σύνεσις καί ὁ ἄλλος παιδεία , ἀλλά καί ἀνδρεία κρατέω αὐτός δύναμαι . ὅπου γάρ Κελτοί μέν ὁ μέγας καί φονικός ὁ ὑπό ἥλιος πολύς δή καί παντοῖος τολμάω νῦν προσκυνέω ὁ δεσπότης , γιγνώσκω ὁ ὁ ἡσυχία ἄγω ὡς ἀγαθός εἰμί καί ποιέω ὁ προστάσσω ὁ πολεμέω , οὗτος δέ ὁ ὄνομα λείπω μόνος ὁ γένος · πᾶς δέ ὅσος Εὐφράτης τε καί Τίγρης ἐπέκεινα πρός ἀνατολή οἰκέω διακινέω καί δή καταρτίζω τε καί παιδεύω ὁ κρατύς οἶδα · ἡσυχάζω δέ πᾶς ὁ ἤπειρος , γῆ δέ καί θάλασσα ὁ προστάτης στεφανόω , Ἕλλην δέ καί βάρβαρος τατός ἤδη φθέγγομαι , ὁ δέ ἀρχή καθά ναῦς τις ἤ τεῖχος ἐπισκευάζω τε καί ὀχυρόω καί ὁ ἑαυτοῦ βέβαιος κομίζω ἀγαθός , τίς οὗτος οὐ ὑπερβάλλω ἀνδρεία , ἤ τίς ἀγαθός καί λυσιτελής γίγνομαι ἄν οὗτος κατάστασις ; οὐ πᾶς μέν ἄδεια πᾶς ὅπῃ βούλομαι τις ,
aelius-aristides.ei-s-basile-sp 67
πάντες δὲ οἱ πανταχοῦ λιμένες ἐνεργοὶ , οὐ τὰ μὲν ὄρη τὴν αὐτὴν ἔχει τοῖς ὁδεύουσιν ἥνπερ αἱ πόλεις τοῖς οἰκοῦσιν αὐτὰς ἀσφάλειαν , χάρις δὲ πάντα ἐπέχει πεδία , πᾶς δὲ διὰ πάντων λέλυται φόβος ; ποῖοι μὲν γὰρ πόροι ποταμῶν κεκώλυνται διελθεῖν ; τίνες δὲ θαλάττης ἀποκέκλεινται πορθμοί ; νῦν καὶ πανηγύρεις φαιδρότεραι καὶ ἑορταὶ θεοφιλέστεραι . νῦν καὶ τὸ Δήμητρος πῦρ λαμπρότερον καὶ ἱερώτερον . ὦ φῶς τῆς ἀνθρωπίνης εὐδαιμονίας . νῦν ἅπαντες ἄνθρωποι τὴν ἀληθῆ εὐδαιμονίαν εὑρηκέναι δοκοῦσιν . ὦ πάντας βασιλέας παρεληλυθὼς , σοφίᾳ μὲν τοὺς σοφοὺς , ἀνδρείᾳ δὲ τοὺς ἀνδρείους , εὐσεβείᾳ δὲ τοὺς ἐπὶ ταύτῃ διαφέροντας , εὐτυχίᾳ δὲ τοὺς εὐτυχεστάτους · ἀνθʼ ὧν οὐκ ἂν γένοιτο ἀξία σοι χάρις παρʼ ἡμῶν οὔτʼ ἐν ἐπαίνοις οὔτʼ ἐν ἄλλῃ οὐδεμιᾷ τιμῇ . σὲ δὲ , ὦ παῖ γενναῖε γενναίων , κατʼ ἴχνος εἴη βαίνειν τοῦ πατρός . τοῦτο γὰρ ὥς γε ἐν βραχεῖ πλεῖστον εἰρήσθω .
Lemmas: πᾶς δέ ὁ πανταχοῦ λιμήν ἐνεργός , οὐ ὁ μέν ὄρος ὁ αὐτός ἔχω ὁ ὁδεύω ὅς ὁ πόλις ὁ οἰκέω αὐτός ἀσφάλεια , χάρις δέ πᾶς ἐπέχω πεδίον , πᾶς δέ διά πᾶς λύω φόβος ; ποῖος μέν γάρ πόρος ποταμός κωλύω διέρχομαι ; τίς δέ θάλασσα ἀποκλείω πορθμός ; νῦν καί πανήγυρις φαιδρός καί ἑορτή θεοφιλής . νῦν καί ὁ Δημήτηρ πῦρ λαμπρός καί ἱερός . ὦ φάος ὁ ἀνθρώπινος εὐδαιμονία . νῦν ἅπας ἄνθρωπος ὁ ἀληθής εὐδαιμονία εὑρίσκω δοκέω . ὦ πᾶς βασιλεύς παρέρχομαι , σοφία μέν ὁ σοφός , ἀνδρεία δέ ὁ ἀνδρεῖος , εὐσέβεια δέ ὁ ἐπί οὗτος διαφέρω , εὐτυχία δέ ὁ εὐτυχής · ἀντί ὅς οὐ ἄν γίγνομαι ἄξιος σύ χάρις παρά ἐγώ οὔτε ἐν ἔπαινος οὔτε ἐν ἄλλος οὐδείς τιμή . σύ δέ , ὦ παῖς γενναῖος γενναῖος , κατά ἴχνος εἰμί βαίνω ὁ πατήρ . οὗτος γάρ ὡς γε ἐν βραχύς πολύς λέγω .