aelius-aristides.ei-s-basile-sp 61
πλειόνων καὶ οὐδὲ τούτων ἀρκούντων , ἀλλὰ κεκενωμένων μὲν τῶν πανταχοῦ ταμιείων , ἀεὶ δὲ μείζονος ὄντος τοῦ περὶ τοῦ μέλλοντος φόβου , οὐ τοῦ πλείονος ἐδεήθη οὐδʼ ἐζήτησεν οὐδὲ διὰ χρήματα κακὸς ἐγένετο , ἀλλʼ ἀνῆκε καὶ ἐπεκούφισεν , οὐ μόνον δικαιότατος , ἀλλὰ καὶ φιλανθρωπότατος βασιλέων περὶ ταῦτα γενόμενος . καὶ τοιοῦτος μὲν εἰς χρήματα . τὴν δὲ πρὸς τὰς δίκας δικαιοσύνην καὶ φιλανθρωπίαν τίς ἂν ἀξίως ἐπαινέσειε ; τίς γὰρ Ῥαδάμανθυς ἢ τίς Αἰακὸς οὕτω δίκαιον ἑαυτὸν πρὸς ἅπαντα δικαστὴν διεφύλαξε ; μᾶλλον δὲ τὸ μὲν δίκαιον οὐκ ἀεὶ οὐδὲ πανταχῆ φιλάνθρωπον , ὁ δὲ τὸ μὲν δίκαιον ἀκριβῶς οἶδεν , ὡς αὐτὸς νομοθέτης ὢν καὶ εὑρετὴς αὐτοῦ , οὐδὲν δὲ ἔξω τοῦ δικαίου ποιῶν , ὅμως αὐτῷ τούτῳ βεβαιοῖ τὴν φιλανθρωπίαν , ὥστε δικαιοσύνης τὴν ἀκριβεστάτην ταυτὸν δύνασθαι φιλανθρωπίᾳ τῇ καθαρωτάτῃ . τούτου δὲ αἴτιον ὅτι οὐκ εἰς ἑτέρους ὁρῶν ἑρμηνέας οὕτω λαμβάνει τὸ δίκαιον , ἀλλʼ αὐτὸς ἔχων ἐκ παιδείας τῶν ὡς ἀληθῶς καλῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν ἐπιστήμην τὴν ἀπὸ τῶν νόμων ἐμπειρίαν προσειληφὼς , ὥστε μή τι τῶν γεγραμμένων διαφεύγειν αὐτὸν , οὕτως τὰς κρίσεις ποιεῖται περὶ πάντων . οὐδεὶς γοῦν ἔστιν ὅστις οὐ τῶν δικαίων ἀπῆλθε τυχὼν , οὐδʼ ἐμέμψατο τῶν κριθέντων ἐπʼ αὐτοῦ , οὔτε διώκων ἡττηθεὶς οὔτε φεύγων ἁλοὺς , ἀλλὰ στέργοντες ἀμφότεροι καὶ προσκυνοῦντες ἀπέρχονται , καὶ τὴν αὐτὴν ψῆφον περὶ τῶν ἐγνωσμένων ὅ τε ἡττηθεὶς καὶ ὁ νικήσας φέρει . κἂν ἄρα συμβῇ τισι τὴν τιμωρίαν ὑποσχεῖν , οὐ τὸ παθεῖν καὶ δοῦναι δίκην δεινὸν νομίζουσιν , ἀλλὰ μὴ μείζω προσπαθεῖν κέρδος τίθενται · οὐ γὰρ μῖσος αὐτῷ τῶν δεδρακότων αἱ τιμωρίαι δύνανται , ἀλλὰ παιδείαν , μάλιστα μὲν , εἴ πως οἷόν τε , καὶ αὐτῶν , εἰ δὲ μὴ , τῶν ἀκουσομένων . εἰ δʼ αὖ τὸ φιλέλληνα εἶναι καλὸν καὶ πρέπον βασιλεῖ , τῷ προσήκων ὁ ἔπαινος οὕτως ; οὕτω γὰρ σφόδρα φιλέλλην ἐστὶν
Lemmas: πολύς καί οὐδέ οὗτος ἀρκέω , ἀλλά κενόω μέν ὁ πανταχοῦ ταμιεῖον , ἀεί δέ μέγας εἰμί ὁ περί ὁ μέλλω φόβος , οὐ ὁ πολύς δέω οὐδέ ζητέω οὐδέ διά χρῆμα κακός γίγνομαι , ἀλλά ἀνίημι καί ἐπικουφίζω , οὐ μόνος δίκαιος , ἀλλά καί φιλάνθρωπος βασιλεύς περί οὗτος γίγνομαι . καί τοιοῦτος μέν εἰς χρῆμα . ὁ δέ πρός ὁ δίκη δικαιοσύνη καί φιλανθρωπία τίς ἄν ἄξιος ἐπαινέω ; τίς γάρ Ῥαδάμανθυς ἤ τίς Αἰακός οὕτως δίκαιος ἑαυτοῦ πρός ἅπας δικαστής διαφυλάσσω ; μάλα δέ ὁ μέν δίκαιος οὐ ἀεί οὐδέ πανταχῇ φιλάνθρωπος , ὁ δέ ὁ μέν δίκαιος ἀκριβής οἶδα , ὡς αὐτός νομοθέτης εἰμί καί εὑρετής αὐτός , οὐδείς δέ ἔξω ὁ δίκαιος ποιέω , ὅμως αὐτός οὗτος βεβαιόω ὁ φιλανθρωπία , ὥστε δικαιοσύνη ὁ ἀκριβής τατός δύναμαι φιλανθρωπία ὁ καθαρός . οὗτος δέ αἴτιος ὅτι οὐ εἰς ἕτερος ὁράω ἑρμηνεύς οὕτως λαμβάνω ὁ δίκαιος , ἀλλά αὐτός ἔχω ἐκ παιδεία ὁ ὡς ἀληθής καλός καί ὁ ἀγαθός ἐπιστήμη ὁ ἀπό ὁ νόμος ἐμπειρία προσλαμβάνω , ὥστε μή τις ὁ γράφω διαφεύγω αὐτός , οὕτως ὁ κρίσις ποιέω περί πᾶς . οὐδείς γοῦν εἰμί ὅστις οὐ ὁ δίκαιος ἀπέρχομαι τυγχάνω , οὐδέ μέμφομαι ὁ κρίνω ἐπί αὐτός , οὔτε διώκω ἡσσάομαι οὔτε φεύγω ἁλίσκομαι , ἀλλά στέργω ἀμφότερος καί προσκυνέω ἀπέρχομαι , καί ὁ αὐτός ψῆφος περί ὁ γιγνώσκω ὁ τε ἡσσάομαι καί ὁ νικάω φέρω . ἐάν ἄρα συμβαίνω τις ὁ τιμωρία ὑπέχω , οὐ ὁ πάσχω καί δίδωμι δίκη δεινός νομίζω , ἀλλά μή μέγας προσπάσχω κέρδος τίθημι · οὐ γάρ μῖσος αὐτός ὁ δράω ὁ τιμωρία δύναμαι , ἀλλά παιδεία , μάλα μέν , εἰ πως οἷος τε , καί αὐτός , εἰ δέ μή , ὁ ἀκούω . εἰ δέ αὖ ὁ φιλέλλην εἰμί καλός καί πρέπω βασιλεύς , ὁ προσήκω ὁ ἔπαινος οὕτως ; οὕτως γάρ σφόδρα φιλέλλην εἰμί