aelius-aristides.ei-s-ai-gai-on-pe-lagos 250
ἔτους τερπομένους , ἅτε καὶ τοὺς μουσικωτάτους τῶν θεῶν ἑαυτοῦ πολίτας τε καὶ ἐνοίκους ἔχων Ἀπόλλω τε καὶ Ἄρτεμιν , οὓς ὁ πάντων πατὴρ Ζεὺς ὡς ἐν καλλίστῳ τούτῳ τῆς οἰκουμένης ἔφυσεν , ἵνʼ εἶεν τέλειοι τὴν μουσικὴν , καὶ τὴν Λητὼ διὰ τριῶν ἑτέρων νήσων ἤγαγεν εἰς μέσην ἐν μέσῳ τῷ Αἰγαίῳ τὴν Δῆλον , Ἀθηνᾶν ἡγεμόνα ποιησάμενος αὐτῇ τῆς ὁδοῦ . δῆλον δὲ καὶ παντὶ τοῦ πελάγους τὸ φύσει μουσικὸν , ὅ γε εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἀνῆκεν ὥσπερ ἄλλον τινὰ χορὸν τὸν τῶν νήσων , αἳ διειληφυῖαι τὸ πέλαγος πολλαὶ πρὸς ἀλλήλας κεκλιμέναι παντὸς κύκλου διθυραμβικοῦ θέαμα ἱερώτερον ναύταις τε καὶ ἐπιβάταις φαίνονται , κινδύνων τε παραψυχὴ καὶ κατὰ νοῦν ἰόντος πλοῦ ψυχαγωγία θαυμαστή . πᾶσαι γὰρ ἀλλήλων ἔξω τε καὶ μέσαι εἰσὶν , ὥσπερ ὅταν θέρους ὥρᾳ καὶ πρὶν ζέφυρον κατιέναι πλοῖα κατʼ ἰχθύων θήραν σαλεύῃ πολλὰ , καὶ παρελθόντι εἴσω τά τε ἐκ πρύμνης καὶ τὰ ἐκ πρῴρας καὶ τοῖχος ἑκάτερος πάντα ὁμοίως εἰς νῆσον τελευτᾷ , ὥστε ἀπορῆσαι τὴν πρώτην ὅπη καὶ χρὴ διεξελθεῖν . ὅπερ δὲ τὰ ἐπιβοηθοῦντα σκάφη , τοῦτο αὗται ποιοῦσιν αἱ νῆσοι τοῖς χειμαζομένοις , ἀπαντῶσιν οἷον χεῖρα ὀρέγουσαι καὶ καλοῦσαι παρʼ αὑτάς . τοιαῦτα τοῦ Αἰγαίου τὰ φιλοτεχνήματα , ἀναμίξαντος ὁμοῦ τῷ πελάγει τὴν γῆν , ὥσπερ αἱ στικταί τε ἔλαφοι καὶ τῶν παρδαλέων δοραὶ τὰς χρόας καὶ τοὺς κύκλους ἀναμὶξ ἔχουσιν , οἷσπερ περιλάμπεται μὲν αἴγλῃ πᾶσα ἡ ταύτῃ θάλαττα , ἀπολείπονται δὲ λειμῶνες ἐν ἠπείροις ἀνθῶν κατάπλεῳ , καὶ ὅ τις ἄλλο ἐπινοήσειε ταύτης τῆς ὥρας καὶ τούτων τῶν ποικιλμάτων · εἰκότως . τὰ μὲν γὰρ κατʼ ἤπειρον πάντα καὶ ἐνταῦθα ἐστὶν ἐν ταῖς ἐν μέσῳ χώραις , τὸ δὲ τούτου κάλλος ἐκείναις οὐ πρόσεστιν . ὥσπερ δὲ οὐρανὸς τοῖς ἄστροις κεκόσμηται , οὕτω καὶ τὸ τοῦ Αἰγαίου πέλαγος ταῖς νήσοις κεκόσμηται · ὥσθʼ ὅτῳ καὶ μὴ δεῖ πλοῦ , τούτου γʼ ἂν ἕνεκα αὐτοῦ πλεύσειεν εἰκότως , τοῦ διʼ Αἰγαίου
Lemmas: ἔτος τέρπω , ἅτε καί ὁ μουσικός ὁ θεός ἑαυτοῦ πολίτης τε καί ἔνοικος ἔχω Ἀπόλλων τε καί Ἄρτεμις , ὅς ὁ πᾶς πατήρ Ζεύς ὡς ἐν καλός οὗτος ὁ οἰκουμένη ἐφύω , ἵνα εἰμί τέλειος ὁ μουσική , καί ὁ Λητώ διά τρεῖς ἕτερος νῆσος ἄγω εἰς μέσος ἐν μέσος ὁ Αἰγαῖος ὁ Δῆλος , Ἀθήνη ἡγεμών ποιέω αὐτός ὁ ὁδός . δῆλος δέ καί πᾶς ὁ πέλαγος ὁ φύσις μουσικός , ὅς γε εὐθύς ἐκ ἀρχή ἀνίημι ὥσπερ ἄλλος τις χορός ὁ ὁ νῆσος , ὅς διαλαμβάνω ὁ πέλαγος πολύς πρός ἀλλήλων κλίνω πᾶς κύκλος διθυραμβικός θέαμα ἱερός ναύτης τε καί ἐπιβάτης φαίνω , κίνδυνος τε παραψυχή καί κατά νόος ἔρχομαι πλόος ψυχαγωγία θαυμαστός . πᾶς γάρ ἀλλήλων ἔξω τε καί μέσος εἰμί , ὥσπερ ὅταν θέρος ὥρα καί πρίν ζέφυρος κατέρχομαι πλοῖον κατά ἰχθῦς θήρα σαλεύω πολύς , καί παρέρχομαι εἴσω ὁ τε ἐκ πρύμνα καί ὁ ἐκ πρῷρα καί τοῖχος ἑκάτερος πᾶς ὅμοιος εἰς νῆσος τελευτάω , ὥστε ἀπορέω ὁ πρῶτος ὅπῃ καί χρή διεξέρχομαι . ὅς δέ ὁ ἐπιβοηθέω σκάφος , οὗτος οὗτος ποιέω ὁ νῆσος ὁ χειμάζω , ἀπαντάω οἷος χείρ ὀρέγω καί καλέω παρά ἑαυτοῦ . τοιοῦτος ὁ Αἰγαῖος ὁ φιλοτέχνημα , ἀναμίσγω ὁμοῦ ὁ πέλαγος ὁ γῆ , ὥσπερ ὁ στικτός τε ἔλαφος καί ὁ παρδαλέη δορά ὁ χροιά καί ὁ κύκλος ἀναμίξ ἔχω , ὅς περιλάμπω μέν αἴγλη πᾶς ὁ ταύτῃ θάλασσα , ἀπολείπω δέ λειμών ἐν ἤπειρος ἄνθος κατάπλεος , καί ὅς τις ἄλλος ἐπινοέω οὗτος ὁ ὥρα καί οὗτος ὁ ποίκιλμα · ἔοικα . ὁ μέν γάρ κατά ἤπειρος πᾶς καί ἐνταῦθα εἰμί ἐν ὁ ἐν μέσος χώρα , ὁ δέ οὗτος κάλλος ἐκεῖνος οὐ πρόσειμι . ὥσπερ δέ οὐρανός ὁ ἄστρον κοσμέω , οὕτως καί ὁ ὁ Αἰγαῖος πέλαγος ὁ νῆσος κοσμέω · ὥστε ὅστις καί μή δέω πλόος , οὗτος γε ἄν ἕνεκα αὐτός πλέω ἔοικα , ὁ διά Αἰγαῖος