aelius-aristides.ei-s-ai-gai-on-pe-lagos 249
ἡ μὲν δὴ θέσις αὐτοῦ τοιαύτη τε καὶ ἐν τοιούτῳ τοῦ παντός · ἡ δὲ φύσις θαυμαστή . τὸ μὲν γὰρ μέγεθος τοῦ πελάγους ἐν τοῖς πρώτοις ἐλλόγιμόν τε καὶ πάντη τεταμένον , εἴ τις ἀκριβῶς αὐτὸ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς εἰς τέλος ἐξετάζοι πανταχῆ , καὶ περὶ κύκλῳ πλέοντι ἡμερῶν πλῆθος ἀμύθητον τριφθήσεται . οὐ μὴν ἐψίλωταί γε οὐδʼ εἰς ἀπέραντον καθιστῶν τὴν ὄψιν ἀθυμίαν καὶ ἀπορίαν παρέχει , ἀλλὰ πολλὰ μὲν Αἰγαίου πελάγη , πολλοὶ δὲ κόλποι , ἄλλο δὲ ἀλλαχοῦ θαλάττης εἶδος . προκαταλύσαις δʼ ἂν καὶ ἐν μέσῳ τῷ πελάγει τὸν πλοῦν καὶ ἐντύχοις ἂν καὶ γῇ καὶ πόλεσι καὶ χωρίοις ὥσπερ τισὶ μικραῖς ἠπείροις περιρρύτοις , καὶ ταμίας ἂν γένοιο αὐτὸς τοῦ πλοῦ , καὶ πρὶν ἐκπερᾶσαι πᾶν τὸ πέλαγος , αὖθις ἂν ὀπίσω κομίζοιο , ὁμοίως ἐκτελέσας τὸν σκοπόν . οὐ γὰρ κατὰ τὸ Ὁμήρου πέλαγος διʼ ἐρήμου δεῖ διελθεῖν καὶ ἐπί τι τῶν οἰκουμένων ἀνύσαι , ὥστε μηδενὶ θεῶν κεχαρισμένην εἶναι τὴν ὁδὸν ὑπὸ τῆς ἐρημίας , ἀλλʼ ἐνταῦθα γὰρ δὴ καὶ Νηρῄδων χοροὶ κάλλιστον ἴχνος ἐξελίσσουσιν ποδί · ὅτι τὸ μάλιστα οἰκούμενον καὶ ἀκμάζον τῆς θαλάττης τοῦτό ἐστι , καὶ τοσαῦτά ἐστι πλεῖν ὁπόσα τις βούλεται , καὶ τοσαῦτά γε αὖ πεζεῦσαι ὁπόσα τις μὴ περιπλεῖν βούλεται , ἀλλὰ διεξελθὼν ἐπʼ ἄλλην ἀκτὴν κατάρας ἐκεῖθεν ἀφιέναι . μόνον γὰρ τοῦτο πελαγῶν οὐχ ἧττον οἰκεῖται ἢ αὐτὴ ἡ γῆ · πόλεις τε ἔχει τοσοῦτον ἀλλήλων διεχούσας ὅσον ἂν καὶ τὰς ἐν τῇ ἠπείρῳ πόλεις αἱ μεταξὺ χῶραι διακρίνοιεν . ὥστε διὰ μὲν ὀξύτητά τε τοῦ πελάγους καὶ πλῆθος τοῦ παντὸς πλοῦ φοβερώτατός ἐστι , διὰ δʼ αὖ τὰς ἀναπαύσεις ἡμερώτατος . τάχιστα δὲ κινούμενος μάλιστα καὶ σώζει τὸ θεῖον διαφυλάττων . δεῖ γὰρ αὐτὸ φρικῶδες μὲν διʼ ἰσχὺν , σωτήριον δὲ εἶναι διὰ πραότητα . ἠχεῖ δὲ πελαγῶν λιγυρώτατον περὶ τὰ ἑαυτοῦ δῶρά τε καὶ γεννήματα · οἷόν περ τοὺς Πᾶνας καὶ Σατύρους φασὶ ποιηταὶ κατά τε τὰ ὄρη καὶ περὶ τὰ δένδρα ἠχεῖν ὥρᾳ
Lemmas: ὁ μέν δή θέσις αὐτός τοιοῦτος τε καί ἐν τοιοῦτος ὁ πᾶς · ὁ δέ φύσις θαυμαστός . ὁ μέν γάρ μέγεθος ὁ πέλαγος ἐν ὁ πρῶτος ἐλλόγιμος τε καί πάντῃ τείνω , εἰ τις ἀκριβής αὐτός ἀπό ὁ ἀρχή εἰς τέλος ἐξετάζω πανταχῇ , καί περί κύκλος πλέω ἡμέρα πλῆθος ἀμύθητος τρίβω . οὐ μήν ψιλόω γε οὐδέ εἰς ἀπέραντος καθιστάω ὁ ὄψις ἀθυμία καί ἀπορία παρέχω , ἀλλά πολύς μέν Αἰγαῖος πέλαγος , πολύς δέ κόλπος , ἄλλος δέ ἀλλαχοῦ θάλασσα εἶδος . προκαταλύω δέ ἄν καί ἐν μέσος ὁ πέλαγος ὁ πλόος καί ἐντυγχάνω ἄν καί γῆ καί πόλις καί χωρίον ὥσπερ τις μικρός ἤπειρος περίρρυτος , καί ταμίας ἄν γίγνομαι αὐτός ὁ πλόος , καί πρίν ἐκπεράω πᾶς ὁ πέλαγος , αὖθις ἄν ὀπίσω κομίζω , ὅμοιος ἐκτελέω ὁ σκοπός . οὐ γάρ κατά ὁ Ὅμηρος πέλαγος διά ἐρῆμος δέω διέρχομαι καί ἐπί τις ὁ οἰκέω ἀνύω , ὥστε μηδείς θεός χαρίζω εἰμί ὁ ὁδός ὑπό ὁ ἐρημία , ἀλλά ἐνταῦθα γάρ δή καί Νηρηΐς χορός καλός ἴχνος ἐξελίσσω πούς · ὅτι ὁ μάλα οἰκέω καί ἀκμάζω ὁ θάλασσα οὗτος εἰμί , καί τοσοῦτος εἰμί πλέω ὁπόσος τις βούλομαι , καί τοσοῦτος γε αὖ πεζεύω ὁπόσος τις μή περιπλέω βούλομαι , ἀλλά διεξέρχομαι ἐπί ἄλλος ἀκτή καταίρω ἐκεῖθεν ἀφίημι . μόνος γάρ οὗτος πέλαγος οὐ ἥσσων οἰκέω ἤ αὐτός ὁ γῆ · πόλις τε ἔχω τοσοῦτος ἀλλήλων διέχω ὅσος ἄν καί ὁ ἐν ὁ ἤπειρος πόλις ὁ μεταξύ χώρα διακρίνω . ὥστε διά μέν ὀξύτης τε ὁ πέλαγος καί πλῆθος ὁ πᾶς πλόος φοβερός εἰμί , διά δέ αὖ ὁ ἀνάπαυσις ἥμερος . ταχύς δέ κινέω μάλα καί σῴζω ὁ θεῖος διαφυλάσσω . δέω γάρ αὐτός φρικώδης μέν διά ἰσχύς , σωτήριος δέ εἰμί διά πραότης . ἠχέω δέ πέλαγος λιγυρός περί ὁ ἑαυτοῦ δῶρον τε καί γέννημα · οἷος περ ὁ Πάν καί Σάτυρος φημί ποιητής κατά τε ὁ ὄρος καί περί ὁ δένδρον ἠχέω ὥρα