aelius-aristides.dio-nusos 30
μαρτυροῦσι καὶ οἱ περὶ τοῦτον χορευταί · καὶ τήν γε ῥᾳστώνην τοῦ κράτους νάρθηκές τε ἀντὶ δόρατος καὶ νεβρὶς ἀντὶ λεοντῆς αὐτῷ πεπορισμένα , καὶ κύλιξ ἀντὶ ἀσπίδος κοίλης , ὡς τὸ αὐτὸ ποιούντων Διονύσῳ μάχεσθαί τε καὶ πίνειν . καὶ οὐ πολὺ τοὐμμέσῳ τοῦ τε ἀγῶνος καὶ τῶν ἐπινικίων . Ἰνδοὺς δὲ καὶ Τυρρηνοὺς λέγουσιν ὡς κατεστρέψατο , αἰνιττόμενοι δοκεῖν ἐμοὶ διὰ μὲν τῶν Τυρρηνῶν τὰ πρὸς ἑσπέραν , διὰ δὲ τῶν ἑτέρων τὸν πρὸς ἕω τόπον τῆς γῆς ὡς ἁπάσης αὐτὸν ἄρχοντα . Βάκχαι δὲ καὶ ἀνθʼ ἱππέων αὐτῷ προϊοῦσαι καὶ τοξοτῶν , τῆς τε σκευῆς ἀκόλουθα ἣν ἀρτίως ὑμνοῦμεν καὶ ἅμα καὶ τοῦτο ἐπισφραγίζονται ὅτι τῆς Διονύσου πολιτείας ἄρα ἦν καὶ γυναικεῖα στρατόπεδα ὁμοῦ τοῖς τῶν ἀνδρῶν , καὶ οὐ τοὺς ἄνδρας θηλύνειν μᾶλλον ἢ τὰς γυναῖκας εἰς ἀνδρῶν τάξιν καθιστάναι Διονυσιακόν · οὕτω μέγας καὶ πολύτροπος καὶ παναρμόνιός ἐστι . δῆλον δὲ καὶ ἐνθένδε . Ἀφροδίτῃ μὲν γὰρ κοινωνήσας θέατρά τε ἀνοίγνυσι καὶ συμποσίων καὶ θιάσων ἔξαρχος γίγνεται , Ἄρει δὲ εἰς ταυτὸν ἐλθὼν ἔνοπλος γίγνεται · καὶ μὴν ἔμπυρός γε ἅμα Ἀθηνᾷ καὶ Ἡφαίστῳ γενόμενος . κήρυκες δὲ καὶ Εὐμολπίδαι πάρεδρον Ἐλευσινίαις αὐτὸν ἐστήσαντο , καρπῶν ἔφορον καὶ τροφῆς ἀνθρώποις . ὃ δὲ τούτῳ πρέπειν μοι δοκεῖ προσθεῖναι , μόνος γὰρ τῶν ἱερῶν φασμάτων ἐξεφοίτησεν ἐν τῷ κινδύνῳ τῷ Μηδικῷ . οὕτω τοῖς ὅλοις φιλάνθρωπος ὢν ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας ῥέπει . Νύμφαις τοίνυν ἀνακραθεὶς πολλὰ δὴ καὶ παντοῖα ἐχόρευσέ τε καὶ χορεύει κατʼ ἀνθρώπους , ἀκριβέστερον Εὐρυκλέους τἄνδοθεν καταλαμβάνων , καὶ ποιεῖ χορευτὴν κἂν ἄμουσος ᾖ τὸ πρίν . ὁ δὲ σκιρτᾷ τε καὶ παίζει καὶ μελῳδεῖν ἐθέλει , καὶ ταῦτα μέντοι ἀπὸ κλίνης καὶ σκίμποδος . οὕτως πᾶν δρᾶν ὁ θεὸς πεφυκώς ἐστιν . ὁ δὲ θαυμαστὸς ἀνθρώπων τύραννος Ἔρως ἐκ Διονύσου πηγῶν ἀρυσάμενος γῆν ἅπασαν ἐπέρχεται προηγητῇ Διονύσῳ χρώμενος , οὐδʼ αὐτῷ θᾶκοι τούτου χωρὶς οὐδʼ ἔργα οὐδʼ εὐναί . νυκτὸς τοίνυν καὶ ἡμέρας πέρατα ἐπισκοπεῖ , τὴν μὲν
Lemmas: μαρτυρέω καί ὁ περί οὗτος χορευτής · καί ὁ γε ῥᾳστώνη ὁ κράτος νάρθηξ τε ἀντί δόρυ καί νεβρίς ἀντί λεοντέη αὐτός πορίζω , καί κύλιξ ἀντί ἀσπίς κοῖλος , ὡς ὁ αὐτός ποιέω Διόνυσος μάχομαι τε καί πίνω . καί οὐ πολύς ἔμμεσος ὁ τε ἀγών καί ὁ ἐπινίκιος . Ἰνδός δέ καί Τυρρηνός λέγω ὡς καταστρέφω , αἰνίσσομαι δοκέω ἐγώ διά μέν ὁ Τυρρηνός ὁ πρός ἑσπέρα , διά δέ ὁ ἕτερος ὁ πρός ἠώς τόπος ὁ γῆ ὡς ἅπας αὐτός ἄρχω . Βάκχη δέ καί ἀντί ἱππεύς αὐτός προέρχομαι καί τοξότης , ὁ τε σκευή ἀκόλουθος ὅς ἄρτιος ὑμνέω καί ἅμα καί οὗτος ἐπισφραγίζω ὅτι ὁ Διόνυσος πολιτεία ἄρα εἰμί καί γυναικεῖος στρατόπεδον ὁμοῦ ὁ ὁ ἀνήρ , καί οὐ ὁ ἀνήρ θηλύνω μάλα ἤ ὁ γυνή εἰς ἀνήρ τάξις καθίστημι Διονυσιακός · οὕτως μέγας καί πολύτροπος καί παναρμόνιος εἰμί . δῆλος δέ καί ἐνθένδε . Ἀφροδίτη μέν γάρ κοινωνέω θέατρον τε ἀνοίγνυμι καί συμπόσιον καί θίασος ἔξαρχος γίγνομαι , Ἄρης δέ εἰς τατός ἔρχομαι ἔνοπλος γίγνομαι · καί μήν ἔμπυρος γε ἅμα Ἀθήνη καί Ἥφαιστος γίγνομαι . κῆρυξ δέ καί Εὐμολπίδαι πάρεδρος Ἐλευσίνιος αὐτός ἵστημι , καρπός ἔφορος καί τροφή ἄνθρωπος . ὅς δέ οὗτος πρέπω ἐγώ δοκέω προστίθημι , μόνος γάρ ὁ ἱερός φάσμα ἐκφοιτάω ἐν ὁ κίνδυνος ὁ Μηδικός . οὕτως ὁ ὅλος φιλάνθρωπος εἰμί ἐπί ὁ Ἕλλην ῥέπω . Νύμφη τοίνυν ἀνακεράννυμι πολύς δή καί παντοῖος χορεύω τε καί χορεύω κατά ἄνθρωπος , ἀκριβής Εὐρυκλῆς ἔνδοθεν καταλαμβάνω , καί ποιέω χορευτής ἐάν ἄμουσος εἰμί ὁ πρίν . ὁ δέ σκιρτάω τε καί παίζω καί μελῳδέω ἐθέλω , καί οὗτος μέντοι ἀπό κλίνη καί σκίμπους . οὕτως πᾶς δράω ὁ θεός φύω εἰμί . ὁ δέ θαυμαστός ἄνθρωπος τύραννος Ἔρως ἐκ Διόνυσος πηγή ἀρύω γῆ ἅπας ἐπέρχομαι προηγητής Διόνυσος χράω , οὐδέ αὐτός θᾶκος οὗτος χωρίς οὐδέ ἔργον οὐδέ εὐνή . νύξ τοίνυν καί ἡμέρα πέρας ἐπισκοπέω , ὁ μέν