aelius-aristides.asklhpia-dai 45
δυνάμει τὴν λαμπρότητα ἐκτήσαντο . Ἀσκληπιάδαι δὲ ἐκ Μαχάονος ἀρξάμενοι καὶ Ποδαλειρίου κοινὴ πᾶσιν ἀσφάλεια καὶ σωτηρία τοῖς ἀνθρώποις γεγόνασι , τὴν τοῦ προγόνου διασωσάμενοι τέχνην , ὥσπερ ἄλλο τι σύμβολον τοῦ γένους . πρὸς δὲ καὶ ἡ τύχη τῆς προαιρέσεως ἀξία . οὔτε γὰρ ἠλάθησαν οὔθʼ ἱκέτευσαν εἰς πόλιν οὐδεμίαν , ἀλλὰ διεξῆλθον καθαροὶ συμφορῶν , μιᾷ φατρίᾳ καὶ μιᾷ γνώμῃ καὶ τύχῃ χρησάμενοι διὰ τέλους . ἐπάνειμι δὲ ὅθεν ἐξέβην , ἐπὶ τοὺς ἀρχηγέτας τε καὶ τοὔνομα πρώτους λαβόντας τὸ τῶν Ἀσκληπιαδῶν . οἱ δὲ ἕως μὲν ἦσαν ἐν ἀνθρώποις , στρατείαις καὶ ὁμιλίαις καὶ γενέσει παίδων πρεπόντων ἑαυτοῖς , καὶ συλλήβδην ἁπάσῃ τῇ πολιτικῇ δυνάμει τὰς πόλεις ὠφέλουν , οὐ μόνον τὰς τοῦ σώματος νόσους ἐξαιροῦντες , ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν πόλεων νοσήματα ἰώμενοι , μᾶλλον δὲ οὐδʼ ἐγγίγνεσθαι τὴν ἀρχὴν ἐῶντες , ἀπʼ ἀμφοῖν σώζοντες τοὺς ὑπηκόους , καὶ τῇ τέχνῃ τὴν ἀρχὴν ἀκόλουθον κατασκευασάμενοι . ἐπεὶ δὲ κρείττους ἦσαν ἢ παρʼ ἡμῖν μένειν , οἱ δὲ ὑπὸ τοῦ πατρός τε καὶ τῶν προγόνων ἀποδύντες τὰ σώματα εἰς ἕτερον θεσμὸν ἔρχονται , οὐχ ὥσπερ Μενέλεώς τε καὶ ὁ ξανθὸς Ῥαδάμανθυς , εἰς τὸ Ἠλύσιον πεδίον καὶ τὰς ἔξω νήσους , ἀλλʼ ἀθάνατοι γενόμενοι τὴν γῆν διέρχονται , τοσοῦτον τῆς ἀρχαίας φύσεως ἀποστάντες ὅσον τὴν ἡλικίαν φυλάττουσι . καὶ αὐτοὺς πολλοὶ μὲν ἤδη ἐν Ἐπιδαύρῳ εἶδόν τε καὶ ἔγνωσαν ἐμφανῆ κινουμένους , πολλοὶ δὲ ἄλλοθι πολλαχοῦ · ὃ καὶ μέγιστον ἔστω κατʼ αὐτῶν . Ἀμφιάραος μὲν γὰρ καὶ Τροφώνιος ἐν Βοιωτίᾳ καὶ Ἀμφίλοχος ἐν Αἰτωλίᾳ χρησμῳδοῦσί τε καὶ φαίνονται , οὗτοι δὲ πανταχοῦ τῆς γῆς διᾴττουσιν , ὥσπερ ἀστέρες , περίπολοι κοινοὶ καὶ πρόδρομοι τοῦ πατρός . ὁσαχοῖ δὲ Ἀσκληπιῷ εἴσοδοι , καὶ τούτοις κλισιάδες τε αὐτοῖς ἀνεῖνται πανταχοῦ γῆς καὶ διὰ πάντων ἡ κοινωνία τῷ πατρὶ σώζεται , νεῶν ,
Lemmas: δύναμις ὁ λαμπρότης κτάομαι . Ἀσκληπιάδαι δέ ἐκ Μαχάων ἄρχω καί Ποδαλείριος κοινός πᾶς ἀσφάλεια καί σωτηρία ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , ὁ ὁ πρόγονος διασῴζω τέχνη , ὥσπερ ἄλλος τις σύμβολον ὁ γένος . πρός δέ καί ὁ τύχη ὁ προαίρεσις ἄξιος . οὔτε γάρ ἐλαύνω οὔτε ἱκετεύω εἰς πόλις οὐδείς , ἀλλά διεξέρχομαι καθαρός συμφορά , εἷς φατρία καί εἷς γνώμη καί τύχη χράω διά τέλος . ἐπανέρχομαι δέ ὅθεν ἐκβαίνω , ἐπί ὁ ἀρχηγέτης τε καί ὄνομα πρῶτος λαμβάνω ὁ ὁ Ἀσκληπιάδης . ὁ δέ ἕως μέν εἰμί ἐν ἄνθρωπος , στρατεία καί ὁμιλία καί γένεσις παῖς πρέπω ἑαυτοῦ , καί συλλήβδην ἅπας ὁ πολιτικός δύναμις ὁ πόλις ὠφελέω , οὐ μόνος ὁ ὁ σῶμα νόσος ἐξαιρέω , ἀλλά καί ὁ ὁ πόλις νόσημα ἰάομαι , μάλα δέ οὐδέ ἐγγίγνομαι ὁ ἀρχή ἐάω , ἀπό ἄμφω σῴζω ὁ ὑπήκοος , καί ὁ τέχνη ὁ ἀρχή ἀκόλουθος κατασκευάζω . ἐπεί δέ κρατύς εἰμί ἤ παρά ἐγώ μένω , ὁ δέ ὑπό ὁ πατήρ τε καί ὁ πρόγονος ἀποδύω ὁ σῶμα εἰς ἕτερος θεσμός ἔρχομαι , οὐ ὥσπερ Μενέλαος τε καί ὁ ξανθός Ῥαδάμανθυς , εἰς ὁ Ἠλύσιος πεδίον καί ὁ ἔξω νῆσος , ἀλλά ἀθάνατος γίγνομαι ὁ γῆ διέρχομαι , τοσοῦτος ὁ ἀρχαῖος φύσις ἀφίστημι ὅσος ὁ ἡλικία φυλάσσω . καί αὐτός πολύς μέν ἤδη ἐν Ἐπίδαυρος ὁράω τε καί γιγνώσκω ἐμφανής κινέω , πολύς δέ ἄλλοθι πολλαχοῦ · ὅς καί μέγας εἰμί κατά αὐτός . Ἀμφιάραος μέν γάρ καί Τροφώνιος ἐν Βοιωτία καί Ἀμφίλοχος ἐν Αἰτωλία χρησμῳδέω τε καί φαίνω , οὗτος δέ πανταχοῦ ὁ γῆ διαίσσω , ὥσπερ ἀστήρ , περίπολος κοινός καί πρόδρομος ὁ πατήρ . ὁσαχούς δέ Ἀσκληπιός εἴσοδος , καί οὗτος κλισιάδες τε αὐτός ἀνίημι πανταχοῦ γῆ καί διά πᾶς ὁ κοινωνία ὁ πατήρ σῴζω , ναῦς ,