aelius-aristides.ars-rhetorica-sp 1.3.1.5
περιβολὴν δὲ ποιεῖ καὶ ὅταν τις μὴ ἀκόλουθα ἐξετάζῃ μόνον , ἀλλὰ καὶ τἀναντία προσλαμβάνῃ , ὡς ἐν τῷ τῆς παραπρεσβείας τὸ μὲν ἁπλοῦν ἦν καὶ τὸ ἀκόλουθον οὕτως , ἐπεὶ γὰρ ἐχειροτονήσατε τοῦτον πρεσβευτήν , ὡς φυλάξοντα τοὺς ἄλλους , ἐνταῦθα τὸ ἐναντίον προσλαβὼν οὕτως ἐπάγει τὸ ἀκόλουθον ἐχειροτονήσατε τοῦτον πρότερον τὸ τί μὴ ποιήσοντα , εἶτα τὸ τί ποιήσοντα , οὐχ ὡς τῶν ἀποδωσομένων τὰ ὑμέτερα , οὐδʼ ὡς τῶν πεπιστευκότων τῷ Φιλίππῳ , εἶτα νῦν τὸ ἀκόλουθον , ἀλλʼ ὡς φυλάξοντα τοὺς ἄλλους . καὶ πάλιν ἐν τῷ τῆς παραπρεσβείας , ἐπειδὴ δὲ ἧκεν ἡ ἐκκλησία , παρελθὼν Αἰσχίνης πρῶτος ἡμῶν ἁπάντων , καὶ οὐκ εὐθὺς τὸ ἀκόλουθον ἐπήνεγκεν , τάδε ἀπήγγειλεν , ἀλλὰ πρότερον κατὰ τὸ ἐναντίον τοῦ ἀκολούθου ἃ δέον ἀπαγγέλλειν οὐκ ἀπήγγειλε , τίνα δὲ ἦν ταῦτα ; πρῶτον τοῦ μὲν ἀπαγγέλλειν τι περὶ τῶν πρεσβευομένων ἢ περὶ τῶν ἐν τῇ βουλῇ ῥηθέντων , εἰ ἄρα ἠμφισβήτει μὴ ἀληθῆ λέγειν ἐμὲ παμπληθὲς ἀπέσχεν , εἶτα νῦν κατὰ τὸ ἀκόλουθον ἃ ἐποίει καὶ ἐδημηγόρει καὶ τοιούτους εἶπε λόγους . ἵνα δὲ εἰδῇς ὅτι συγγένειαν ἔχει τὰ τῆς περιβολῆς θεωρήματα , εἴπομεν ἐν τοῖς ἐπάνω ὅτι περιβολή ἐστι τὰ ἐν γένει προλαβόντα κατʼ εἶδος ἐπάγειν , ἀλλὰ καὶ νῦν λέγωμεν ὅτι περιβολή ἐστι τὸ μὴ μόνον τὰ ἀκόλουθα ἐξετάζειν , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐναντία τῶν ἀκολούθων · ἐνταῦθα ἀμφότερα πεποίηκεν , ὃ μὲν οὐκ ἐποίει , ὃ δὲ ἐποίει , προθεὶς τὸ ἐναντίον πρὸ τοῦ ἀκολούθου , τὰ δὲ ἐν γένει προλαβὼν κατʼ εἶδος , τὰ μὲν ἐν γένει εἰπὼν ἐν τῷ εἶπε δὲ τοιούτους λόγους καὶ τηλικαῦτα καὶ τοιαῦτα ἔχοντας ἀγαθὰ ὥστε ἅπαντας λαβὼν ὑμᾶς ᾤχετο . ταῦτα μὲν ἐν γένει , νῦν τὸ κατʼ εἶδος ἔφη γὰρ ἥκειν πεπεικὼς Φίλιππον , εἶτα πάλιν ἐν γένει πάνθʼ ὅσα συμφέρει τῇ πόλει , εἶτα κατʼ εἶδος καὶ περὶ τῶν ἐν Ἀμφικτύοσι καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων . καὶ ἐν τῷ κατὰ Μειδίου δὲ ὡς δέον εἴ τις ὑβρισθεὶς ὑπὸ τούτου , τὸ μὲν ἀκόλουθον δίκης ἀξιοῖ τυχεῖν , τὸ δὲ ἐναντίον τοῦ ἀκολούθου καὶ μὴ σιωπᾷ .
Lemmas: περιβολή δέ ποιέω καί ὅταν τις μή ἀκόλουθος ἐξετάζω μόνος , ἀλλά καί ἐναντίος προσλαμβάνω , ὡς ἐν ὁ ὁ παραπρεσβεία ὁ μέν ἁπλόος εἰμί καί ὁ ἀκόλουθος οὕτως , ἐπεί γάρ χειροτονέω οὗτος πρεσβευτής , ὡς φυλάσσω ὁ ἄλλος , ἐνταῦθα ὁ ἐναντίος προσλαμβάνω οὕτως ἐπάγω ὁ ἀκόλουθος χειροτονέω οὗτος πρότερος ὁ τίς μή ποιέω , εἶτα ὁ τίς ποιέω , οὐ ὡς ὁ ἀποδίδωμι ὁ ὑμέτερος , οὐδέ ὡς ὁ πιστεύω ὁ Φίλιππος , εἶτα νῦν ὁ ἀκόλουθος , ἀλλά ὡς φυλάσσω ὁ ἄλλος . καί πάλιν ἐν ὁ ὁ παραπρεσβεία , ἐπειδή δέ ἥκω ὁ ἐκκλησία , παρέρχομαι Αἰσχίνης πρῶτος ἐγώ ἅπας , καί οὐ εὐθύς ὁ ἀκόλουθος ἐπιφέρω , ὅδε ἀπαγγέλλω , ἀλλά πρότερος κατά ὁ ἐναντίος ὁ ἀκόλουθος ὅς δέω ἀπαγγέλλω οὐ ἀπαγγέλλω , τίς δέ εἰμί οὗτος ; πρῶτος ὁ μέν ἀπαγγέλλω τις περί ὁ πρεσβεύω ἤ περί ὁ ἐν ὁ βουλή λέγω , εἰ ἄρα ἀμφισβητέω μή ἀληθής λέγω ἐγώ παμπληθής ἀπέχω , εἶτα νῦν κατά ὁ ἀκόλουθος ὅς ποιέω καί δημηγορέω καί τοιοῦτος λέγω λόγος . ἵνα δέ οἶδα ὅτι συγγένεια ἔχω ὁ ὁ περιβολή θεώρημα , λέγω ἐν ὁ ἐπάνω ὅτι περιβολή εἰμί ὁ ἐν γένος προλαμβάνω κατά εἶδος ἐπάγω , ἀλλά καί νῦν λέγω ὅτι περιβολή εἰμί ὁ μή μόνος ὁ ἀκόλουθος ἐξετάζω , ἀλλά καί ὁ ἐναντίος ὁ ἀκόλουθος · ἐνταῦθα ἀμφότερος ποιέω , ὅς μέν οὐ ποιέω , ὅς δέ ποιέω , προτίθημι ὁ ἐναντίος πρό ὁ ἀκόλουθος , ὁ δέ ἐν γένος προλαμβάνω κατά εἶδος , ὁ μέν ἐν γένος λέγω ἐν ὁ λέγω δέ τοιοῦτος λόγος καί τηλικοῦτος καί τοιοῦτος ἔχω ἀγαθός ὥστε ἅπας λαμβάνω σύ οἴχομαι . οὗτος μέν ἐν γένος , νῦν ὁ κατά εἶδος φημί γάρ ἥκω πείθω Φίλιππος , εἶτα πάλιν ἐν γένος πᾶς ὅσος συμφέρω ὁ πόλις , εἶτα κατά εἶδος καί περί ὁ ἐν Ἀμφικτύονες καί περί ὁ ἄλλος ἅπας . καί ἐν ὁ κατά Μειδίας δέ ὡς δέω εἰ τις ὑβρίζω ὑπό οὗτος , ὁ μέν ἀκόλουθος δίκη ἀξιόω τυγχάνω , ὁ δέ ἐναντίον ὁ ἀκόλουθος καί μή σιωπάω .