aelius-aristides.ars-rhetorica-sp 1.3.1.3
ἔτι περιβολῆς , ὅταν τις διὰ μέσου τοῦ νοήματος ἢ τῶν νοημάτων , πρὶν ἀπαρτίσαι τὸν νοῦν , ἕτερα ἐμβάλῃ νοήματα , ὅπερ ἐὰν μὴ ἔν τινι μέτρῳ γένηται , δεινὴν ἀσάφειαν ἐργάζεται . παράδειγμα δὲ τῆς περιβολῆς ταύτης ἐν τῷ κατὰ Ἀριστοκράτους , εἰκότως δʼ ἄν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ προσέχοιτέ μοι τὸν νοῦν καὶ μετʼ εὐνοίας ἀκούσαιτε ἃ λέγω , εἶτα συστατικὰ τοῦ ὅτι δεῖ προσέχοντας ἀκοῦσαι , ἄλλο ἐπὶ ἄλλῳ ἐπεμβεβλημένον , καὶ ταῦτα πεπλαγιασμένα , ἐπειδὴ γὰρ οὐχὶ τῶν ἐνοχλούντων ὑμᾶς οὐδὲ τῶν πολιτευομένων παρʼ ὑμῖν ὤν [ τι ] πρᾶγμα τηλικοῦτον φημὶ δείξειν πεπραγμένον , ἐὰν ὅσον ἐστὶν ἐν ὑμῖν συναγωνίσησθέ μοι καὶ προθύμως ἀκούσητε . καὶ οὐχ ἓν τὸ ἐκβησόμενον αὐτοῖς ἐκ τοῦ ἀκοῦσαι ἀγαθόν , ἀλλὰ δύο , τὸ μὲν ἐκ τοῦ παρόντος τοῦτό τε σώσετε , τὸ δὲ ἐκ τοῦ μέλλοντος καὶ ποιήσετε μὴ κατοκνεῖν , ἐάν τίς τι καὶ ἡμῶν οἴηται δύνασθαι ποιῆσαι τὴν πόλιν ἀγαθόν . τοῦτο μὲν οὖν πεπλήρωται καὶ οὐδὲν λείπει αὐτῷ , ὁ δέ , ἵνα πλείων ἡ περιβολὴ γένηται , καὶ τὸ ἐναντίον παραθεὶς ἐπανέλαβε . τί δὲ ἦν τὸ ἐναντίον τοῦ καὶ μᾶλλόν τινα προθυμηθῆναι ἂν ποιῆσαί τι τὴν πόλιν ἀγαθόν ; νῦν δὲ πολλοῖς τοῦτο φοβουμένοις , λέγειν μὲν ἴσως οὐ δεινοῖς , βελτίοσι δὲ ὅμως ἀνθρώποις τῶν δεινῶν , οὐδὲ σκοπεῖν ἐπέρχεται τῶν κοινῶν οὐδέν . καὶ τοῦτʼ ἂν ἀπήρτιστο , ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα οὐκ ἤρκεσεν , ἀλλὰ καὶ κατασκευὴν τοῖς προειρημένοις ἐξ ἰδιότητος προσέθηκεν ἐγὼ γοῦν ἀπώκνησα ἄν , εὖ ἴστε , καὶ αὐτὸς τὴν γραφὴν ταύτην ἀπενεγκεῖν , ὥστε τοῦτον τὸν τρόπον συμπεπλέχθαι τὸ προσέχειν λέγοντι . καὶ τόδε ἄτοπον οὐκ ἔσται , τὸ ὀκνεῖν τινας τὴν πόλιν εὖ ποιεῖν , ὡς νῦν γε ὀκνοῦσι , διὰ τὸν φόβον καὶ τὴν ἀπειρίαν τοῦ λέγειν · ἐγὼ γοῦν μικροῦ ὤκνησα καὶ αὐτός . πῶς οὖν κατηγορεῖς ; καὶ τούτου ἐξ ἰδιότητος ἡ κατασκευή , ὅτι δεινὸν ἡγοῦμαι πρότερον μέν , ὅτε ἔπλευσα τριηραρχῶν εἰς Ἑλλήσποντον εἰπεῖν καὶ κατηγορῆσαί τινων , οὓς ἀδικεῖν ὑμᾶς ἡγούμην , νῦν δὲ ἡσυχίαν ἄγειν καὶ σιωπῆσαι πρᾶγμα ἀλυσιτελὲς τῇ πόλει κατασκευάζοντας ὁρῶν τινας ἀνθρώπους . μή τί σοι δοκεῖ ὀλίγα ἐπεμβεβλῆσθαι νοήματα , ἵνα εἰς τοῦτο καταλήξῃ πᾶσα ἡ ἔννοια ;
Lemmas: ἔτι περιβολή , ὅταν τις διά μέσος ὁ νόημα ἤ ὁ νόημα , πρίν ἀπαρτίζω ὁ νόος , ἕτερος ἐμβάλλω νόημα , ὅς ἐάν μή ἐν τις μέτρον γίγνομαι , δεινός ἀσάφεια ἐργάζομαι . παράδειγμα δέ ὁ περιβολή οὗτος ἐν ὁ κατά Ἀριστοκράτης , ἔοικα δέ ἄν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί προσέχω ἐγώ ὁ νόος καί μετά εὔνοια ἀκούω ὅς λέγω , εἶτα συστατικός ὁ ὅτι δέω προσέχω ἀκούω , ἄλλος ἐπί ἄλλος ἐπεμβάλλω , καί οὗτος πλαγιάζω , ἐπειδή γάρ οὐ ὁ ἐνοχλέω σύ οὐδέ ὁ πολιτεύω παρά σύ εἰμί [ τις ] πρᾶγμα τηλικοῦτος φημί δείκνυμι πράσσω , ἐάν ὅσος εἰμί ἐν σύ συναγωνίζομαι ἐγώ καί πρόθυμος ἀκούω . καί οὐ εἷς ὁ ἐκβαίνω αὐτός ἐκ ὁ ἀκούω ἀγαθός , ἀλλά δύο , ὁ μέν ἐκ ὁ πάρειμι οὗτος τε σῴζω , ὁ δέ ἐκ ὁ μέλλω καί ποιέω μή κατοκνέω , ἐάν τις τις καί ἐγώ οἴομαι δύναμαι ποιέω ὁ πόλις ἀγαθός . οὗτος μέν οὖν πληρόω καί οὐδείς λείπω αὐτός , ὁ δέ , ἵνα πολύς ὁ περιβολή γίγνομαι , καί ὁ ἐναντίος παρατίθημι ἐπαναλαμβάνω . τίς δέ εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ καί μάλα τις προθυμέομαι ἄν ποιέω τις ὁ πόλις ἀγαθός ; νῦν δέ πολύς οὗτος φοβέω , λέγω μέν ἴσως οὐ δεινός , ἀγαθός δέ ὅμως ἄνθρωπος ὁ δεινός , οὐδέ σκοπέω ἐπέρχομαι ὁ κοινός οὐδείς . καί οὗτος ἄν ἀπαρτίζω , ἀλλά καί ἐνταῦθα οὐ ἀρκέω , ἀλλά καί κατασκευή ὁ προλέγω ἐκ ἰδιότης προστίθημι ἐγώ γοῦν ἀποκνέω ἄν , εὖ οἶδα , καί αὐτός ὁ γραφή οὗτος ἀποφέρω , ὥστε οὗτος ὁ τρόπος συμπλέκω ὁ προσέχω λέγω . καί ὅδε ἄτοπος οὐ εἰμί , ὁ ὀκνέω τις ὁ πόλις εὖ ποιέω , ὡς νῦν γε ὀκνέω , διά ὁ φόβος καί ὁ ἀπειρία ὁ λέγω · ἐγώ γοῦν μικρός ὀκνέω καί αὐτός . πῶς οὖν κατηγορέω ; καί οὗτος ἐκ ἰδιότης ὁ κατασκευή , ὅτι δεινός ἡγέομαι πρότερος μέν , ὅτε πλέω τριηραρχέω εἰς Ἑλλήσποντος λέγω καί κατηγορέω τις , ὅς ἀδικέω σύ ἡγέομαι , νῦν δέ ἡσυχία ἄγω καί σιωπάω πρᾶγμα ἀλυσιτελής ὁ πόλις κατασκευάζω ὁράω τις ἄνθρωπος . μή τίς σύ δοκέω ὀλίγος ἐπεμβάλλω νόημα , ἵνα εἰς οὗτος καταλήγω πᾶς ὁ ἔννοια ;