aelius-aristides.ars-rhetorica-sp 1.3.2.4
μάλιστα δὲ περιβολὴν καὶ οἱ μερισμοὶ ἐργάζονται , ὅταν τὰ νοήματα μὴ καθʼ ἓν εἰσάγῃς , ἀλλὰ μερίζων ἀντιτιθῇς , ὥσπερ ἐν Φιλιππικοῖς , εἰ δʼ ὁ μὲν ὡς ἀεί τι μεῖζον τῶν ὑπαρχόντων δεῖ πράττειν ἐγνωκὼς ἔσται , ὑμεῖς δὲ ὡς οὐδενὸς ἀντιληπτέον τῶν πραγμάτων . τοῦτο μὲν οὖν εἰς πρόσωπα ἔστι μερίσαι τὸ νόημα , ἕτερον δὲ μερισθὲν εἰς πρόσωπον καὶ τόπον , οὐκοῦν ὑμῶν μὲν μὴ δυναμένων ἐνθένδε ἀναπλεῦσαι , ἐκεῖ δὲ μηδεμιᾶς οὔσης ἑτοίμου βοηθείας . πάνυ δὲ ὁ Ἰσοκράτης χαίρει τούτῳ τῷ τρόπῳ τῶν μερισμῶν περιβολὴν ἐργαζόμενος , παραδείγματος δὲ ἕνεκα ἓν ἢ δύο ἐκ τοῦ περὶ τῆς εἰρήνης Ἰσοκράτους , εἰς τοῦτο γὰρ κατέστημεν , καὶ ὁ μερισμός , τῶν μὲν οἰκείων ἀμελείας , τῶν δὲ ἀλλοτρίων ἐπιθυμίας , εἶτα λέγων τὰ ἐκ τούτων αὐτοῖς ἀποβάντα ἄτοπα μερίζει , τοὺς μὲν τάφους τοὺς δημοσίους τῶν πολιτῶν ἐνέπλησαν , τὰς δὲ φρατρίας καὶ τὰ ληξιαρχικὰ γραμματεῖα ξένων . εἶτα πάλιν ἐξαριθμούμενος τὰ τοῖς Λακεδαιμονίοις ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς κατὰ θάλατταν συμβάντα λέγει , ἐνέπλησεν αὐτοὺς ἡ θάλαττα τοὺς μὲν ἰδιώτας ἀδικίας , ἀνομίας , ῥᾳθυμίας , φιλοχρηματίας , τὸ δὲ κοινὸν τῆς πόλεως οὐχ ἁπλῶς ἀντέθηκε τοῦδε καὶ τοῦδε , ἀλλὰ πάλιν ἐπεμέριζε , τὸ δὲ κοινὸν τῆς πόλεως τῶν μὲν ὑπεροψίας , ἐπιθυμίας δὲ τῶν ἀλλοτρίων . ἀλλὰ καὶ οἱ ἐπιμερισμοὶ περιβολὴν ἐργάζεσθαι δύνανται , οἷον οὐ μόνον τόδʼ ἐποίησας , ἀλλὰ καὶ τόδε , μὴ μόνον πόλεων καὶ τόπων , ὧν ἦμέν ποτε κύριοι , φαίνεσθαι προϊεμένους , ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπὸ τῆς τύχης παρασκευασθέντων συμμάχων τε καὶ καιρῶν . καὶ ἐν τῷ πρὸς Λεπτίνην , οὐ τοίνυν μὴ Λεύκων ἀδικηθῇ μόνον δεῖ σκοπεῖν , ἀλλὰ καὶ εἴ τις ἄλλος , ἔστι δὲ τὸ κατὰ τὸν Ἐπικέρδην εἰσαγόμενον . καὶ πάλιν , οὐ τοίνυν μόνον , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοὺς ἰδίᾳ γνόντας εὖ ποιεῖν ὑμᾶς καὶ παρασχόντας χρησίμους ἑαυτοὺς ἄξιόν ἐστιν εὐλαβηθῆναι ἀδικῆσαι , ἀλλὰ καὶ πολλούς , οἳ πόλεις ὅλας , τὰς ἑαυτῶν πατρίδας , συμμάχους ἡμῖν ἐπὶ τοῦ πρὸς Λακεδαιμονίους πολέμου παρέσχον , καὶ πάλιν οὐ τοίνυν μόνον ὁ Κόνων ὑφʼ ἡμῶν τότʼ ἐτιμήθη πράξας ἃ διεξῆλθον ἐγώ , ἀλλὰ καὶ ὑπʼ ἄλλων πολλῶν .
Lemmas: μάλα δέ περιβολή καί ὁ μερισμός ἐργάζομαι , ὅταν ὁ νόημα μή κατά εἷς εἰσάγω , ἀλλά μερίζω ἀντιτίθημι , ὥσπερ ἐν Φιλιππικός , εἰ δέ ὁ μέν ὡς ἀεί τις μέγας ὁ ὑπάρχω δέω πράσσω γιγνώσκω εἰμί , σύ δέ ὡς οὐδείς ἀντιληπτέον ὁ πρᾶγμα . οὗτος μέν οὖν εἰς πρόσωπον εἰμί μερίζω ὁ νόημα , ἕτερος δέ μερίζω εἰς πρόσωπον καί τόπος , οὐκοῦν σύ μέν μή δύναμαι ἐνθένδε ἀναπλέω , ἐκεῖ δέ μηδείς εἰμί ἑτοῖμος βοήθεια . πάνυ δέ ὁ Ἰσοκράτης χαίρω οὗτος ὁ τρόπος ὁ μερισμός περιβολή ἐργάζομαι , παράδειγμα δέ ἕνεκα εἷς ἤ δύο ἐκ ὁ περί ὁ εἰρήνη Ἰσοκράτης , εἰς οὗτος γάρ καθίστημι , καί ὁ μερισμός , ὁ μέν οἰκεῖος ἀμέλεια , ὁ δέ ἀλλότριος ἐπιθυμία , εἶτα λέγω ὁ ἐκ οὗτος αὐτός ἀποβαίνω ἄτοπος μερίζω , ὁ μέν τάφος ὁ δημόσιος ὁ πολίτης ἐμπίμπλημι , ὁ δέ φράτρα καί ὁ ληξιαρχικός γραμματεῖον ξένος . εἶτα πάλιν ἐξαριθμέω ὁ ὁ Λακεδαιμόνιος ἀπό ὁ ἀρχή ὁ κατά θάλασσα συμβαίνω λέγω , ἐμπίμπλημι αὐτός ὁ θάλασσα ὁ μέν ἰδιώτης ἀδικία , ἀνομία , ῥαθυμία , φιλοχρηματία , ὁ δέ κοινός ὁ πόλις οὐ ἁπλῶς ἀνατίθημι ὅδε καί ὅδε , ἀλλά πάλιν ἐπιμερίζω , ὁ δέ κοινός ὁ πόλις ὁ μέν ὑπεροψία , ἐπιθυμία δέ ὁ ἀλλότριος . ἀλλά καί ὁ ἐπιμερισμός περιβολή ἐργάζομαι δύναμαι , οἷος οὐ μόνος ὅδε ποιέω , ἀλλά καί ὅδε , μή μόνος πόλις καί τόπος , ὅς εἰμί ποτέ κύριος , φαίνω προίημι , ἀλλά καί ὁ ὑπό ὁ τύχη παρασκευάζω σύμμαχος τε καί καιρός . καί ἐν ὁ πρός Λεπτίνης , οὐ τοίνυν μή Λεύκων ἀδικέω μόνος δέω σκοπέω , ἀλλά καί εἰ τις ἄλλος , εἰμί δέ ὁ κατά ὁ Ἐπικέρδης εἰσάγω . καί πάλιν , οὐ τοίνυν μόνος , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ ἴδιος γιγνώσκω εὖ ποιέω σύ καί παρέχω χρήσιμος ἑαυτοῦ ἄξιος εἰμί εὐλαβέομαι ἀδικέω , ἀλλά καί πολύς , ὅς πόλις ὅλος , ὁ ἑαυτοῦ πατρίς , σύμμαχος ἐγώ ἐπί ὁ πρός Λακεδαιμόνιος πόλεμος παρέχω , καί πάλιν οὐ τοίνυν μόνος ὁ Κόνων ὑπό ἐγώ τότε τιμάω πράσσω ὅς διεξέρχομαι ἐγώ , ἀλλά καί ὑπό ἄλλος πολύς .