aelius-aristides.aqhna 10
πατρός . διὸ δὴ καὶ οὐ θέμις οὐδέποτε αὐτὴν καταλιπεῖν τὸν πατέρα , ἀλλʼ ἀεὶ πάρεστί τε καὶ συνδιαιτᾶται , καθάπερ συμπεφυκυῖα , ἀναπνεῖ τε εἰς αὐτὸν καὶ σύνεστι μόνη μόνῳ τῆς γενέσεως μεμνημένη , καὶ τῶν ὠδίνων ἀποδιδοῦσα πρέποντα τὸν μισθόν . δοκεῖ δέ μοι καὶ πρεσβυτάτη θεῶν φῦναι , ἢ κομιδῆ τινῶν εὐαριθμήτων καὶ τῶν πρώτων ὄντων ἐν τῷ τότε · οὐ γὰρ ἂν ἄλλως ἕκαστα ὁ Ζεὺς διεῖλεν , εἰ μὴ πάρεδρόν τε καὶ σύμβουλον τὴν Ἀθηνᾶν παρεκαθίσατο . καὶ γάρ τοι μόνη μὲν τὴν αἰγίδα διʼ αἰῶνος φορεῖ , μόνη δὲ τοῖς τοῦ πατρὸς ὅπλοις εἰς τὸν Ὁμηρικὸν πόλεμον κοσμεῖται · οἷα δὲ ἐν αὐλῇ θαυματοποιῶν ἅμα τοῖς αὐτοῖς ὅ τε Ζεὺς καὶ ἡ θεὸς χρῆται . οὕτως δʼ ἐστὶν αἰδέσιμος τῷ πατρὶ καὶ πάντων κεκοινώνηκε καὶ τὰ πρεσβεῖα μόνη κατείληφεν , ὥστε καὶ τῶν ποιητῶν οὓς ἂν μάλιστά τις εἴποι τυχεῖν τῆς θεοῦ , Ὅμηρος μὲν τῆς αἰγίδος αὐτῆς μνησθεὶς καὶ τοῦ τρῶσαι δαίμονος ἐπιχειρήσαντος λέγει σμερδαλέην , ἣν οὐδὲ Διὸς δάμνησι κεραυνὸς , λέγων ἀσφαλῶς , ἐπειδή γε καὶ τῷ Διὶ τῶν σκηπτῶν καὶ κεραυνῶν πλείονος ἄξια τὰ παρὰ τῆς Ἀθηνᾶς . Πίνδαρος δʼ αὖ φησι δεξιὰν κατὰ χεῖρα τοῦ πατρὸς αὐτὴν καθεζομένην τὰς ἐντολὰς τοῖς θεοῖς ἀποδέχεσθαι . ἀγγέλου μὲν γάρ ἐστι μείζων , ἥ γε τῶν ἀγγέλων ἄλλοις ἄλλα ἐπιτάττει πρώτη παρὰ τοῦ πατρὸς παραλαμβάνουσα , ἀντʼ ἐξηγητοῦ τινος οὖσα τοῖς θεοῖς [ καὶ εἰσαγωγέως , ὅταν καὶ τούτου δέῃ ] . ἅτε δὲ ἐν κορυφῇ τε τοῦ Ὀλύμπου καὶ ἐκ κορυφῆς τοῦ Διὸς γενομένη πόλεών τε πασῶν τὰς κορυφὰς ἔχει κατὰ κράτος ὡς ἀληθῶς ᾑρηκυῖα καὶ τῶν ἀνθρώπων ὅσοι θεοφιλεῖς οὐκ Ἄτη πατεῖ τὰς κεφαλὰς , Ἀθηνᾶ δὲ ἀνέχει καὶ ἐμβατεύει , τηροῦσα τὸ σύμβολον τῆς αὑτῆς γενέσεως.τὸ μὲν δὴ κράτος τῆς θεοῦ τοσοῦτον ἐν οὐρανῷ καὶ γῇ . ὅσου δὲ ἀξία θεοῖς τε καὶ ἀνθρώποις ἐστί τε καὶ γεγένηται καὶ γενήσεται θεῶν μὲν ἂν παῖδες ἄμεινον εἴποιεν ὅσοι χορευταὶ τῆς Ἀθηνᾶς , πειρατέον δὲ καὶ ἡμῖν
Lemmas: πατήρ . διό δή καί οὐ θέμις οὐδέποτε αὐτός καταλείπω ὁ πατήρ , ἀλλά ἀεί πάρειμι τε καί συνδιαιτάομαι , καθά συμφύω , ἀναπνέω τε εἰς αὐτός καί σύνειμι μόνος μόνος ὁ γένεσις μιμνῄσκω , καί ὁ ὠδίς ἀποδίδωμι πρέπω ὁ μισθός . δοκέω δέ ἐγώ καί πρέσβυς θεός φύω , ἤ κομιδῇ τις εὐαρίθμητος καί ὁ πρῶτος εἰμί ἐν ὁ τότε · οὐ γάρ ἄν ἄλλος ἕκαστος ὁ Ζεύς διαιρέω , εἰ μή πάρεδρος τε καί σύμβουλος ὁ Ἀθήνη παρακαθίζω . καί γάρ τοι μόνος μέν ὁ αἰγίς διά αἰών φορέω , μόνος δέ ὁ ὁ πατήρ ὅπλον εἰς ὁ Ὁμηρικός πόλεμος κοσμέω · οἷος δέ ἐν αὐλή θαυματοποιέω ἅμα ὁ αὐτός ὁ τε Ζεύς καί ὁ θεός χράω . οὕτως δέ εἰμί αἰδέσιμος ὁ πατήρ καί πᾶς κοινωνέω καί ὁ πρεσβεῖον μόνος καταλαμβάνω , ὥστε καί ὁ ποιητής ὅς ἄν μάλα τις λέγω τυγχάνω ὁ θεός , Ὅμηρος μέν ὁ αἰγίς αὐτός μιμνῄσκω καί ὁ τιτρώσκω δαίμων ἐπιχειρέω λέγω σμερδαλέος , ὅς οὐδέ Ζεύς δάμνημι κεραυνός , λέγω ἀσφαλής , ἐπειδή γε καί ὁ Ζεύς ὁ σκηπτός καί κεραυνός πολύς ἄξιος ὁ παρά ὁ Ἀθήνη . Πίνδαρος δέ αὖ φημί δεξιός κατά χείρ ὁ πατήρ αὐτός καθέζομαι ὁ ἐντολή ὁ θεός ἀποδέχομαι . ἄγγελος μέν γάρ εἰμί μέγας , ὁ γε ὁ ἄγγελος ἄλλος ἄλλος ἐπιτάσσω πρῶτος παρά ὁ πατήρ παραλαμβάνω , ἀντί ἐξηγητής τις εἰμί ὁ θεός [ καί εἰσαγωγεύς , ὅταν καί οὗτος δέω ] . ἅτε δέ ἐν κορυφή τε ὁ Ὄλυμπος καί ἐκ κορυφή ὁ Ζεύς γίγνομαι πόλις τε πᾶς ὁ κορυφή ἔχω κατά κράτος ὡς ἀληθής αἱρέω καί ὁ ἄνθρωπος ὅσος θεοφιλής οὐ Ἄτη πατέω ὁ κεφαλή , Ἀθήνη δέ ἀνέχω καί ἐμβατεύω , τηρέω ὁ σύμβολον ὁ ἑαυτοῦ γενέσεως.τὸ μέν δή κράτος ὁ θεός τοσοῦτος ἐν οὐρανός καί γῆ . ὅσος δέ ἄξιος θεός τε καί ἄνθρωπος εἰμί τε καί γίγνομαι καί γίγνομαι θεός μέν ἄν παῖς ἀγαθός λέγω ὅσος χορευτής ὁ Ἀθήνη , πειράω δέ καί ἐγώ