aelius-aristides.aqhna 15
ὑπερβολὴ τοῦ κράτους ὅτι καὶ τὸ φυτὸν κατεδείχθη νίκης εἶναι σύμβολον , ὡς οὐ μόνον αὐτῇ θεμιτὸν ὂν νικᾶν , ἀλλὰ καὶ τοὺς νικῶντας στεφανοῦν . καὶ γάρ τοι πάντα μὲν τὰ ἀπορώτατα οἱ ποιηταὶ ταύτῃ προστιθέασιν , ἐπειδὰν πόριμα καὶ δυνατὰ ἀποφῆναι βούλωνται , Ὀδυσσέας τε νηχομένους ἐν μέσοις τοῖς ἐρήμοις πελάγεσι καὶ νέους ἐκ γερόντων καὶ καλοὺς ἐξ οὐ καλῶν γιγνομένους , καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν μνηστῆρας ἀπολλύντας ἀπὸ φαύλου καὶ γελοίου τοῦ ἐπικουρικοῦ μειρακίου καὶ νομέοιν δυοῖν , καὶ ἕτερα τούτων ἀτοπώτερα . φασὶ γὰρ Βελλεροφόντην μὲν ἐπὶ πτηνοῦ τοῦ Πηγάσου φέρεσθαι ἐχόμενον τοῦ δώρου τῆς Ἀθηνᾶς καὶ καταπρᾶξαι ἄλλα τε καὶ τὴν Χίμαιραν χειρώσασθαι , ἔξω βέλους ὄντα αὐτῇ τοῦ παρʼ αὐτῆς πυρός · Περσέα δὲ αὐτόπτερον εἰς Γοργόνων χώρους κομισθῆναι τῆς Ἀθηνᾶς προπεμπούσης , καὶ οὔτε ἁλῶναι τῇ θέᾳ καὶ ὡς ἀπέτεμε τὴν κεφαλὴν κομίσαντα ὀπίσω τοὺς μὲν σὺν ὕβρει ταῦτα ἐπιτάξαντας καὶ τὸ πολὺ τοῦ δήμου λίθους ποιῆσαι , αὐτὸν δʼ ἀπαθῆ διαφυγεῖν εἰς τέλος , ἀλεξιφάρμακον τὴν τῆς Ἀθηνᾶς ἔχοντα παρουσίαν εἰς ἅπαντα . ἀκόλουθα δὲ καὶ ἔτι μείζω τούτων τὰ πρὸς Ἡρακλέα . φαίνεται γὰρ αὕτη καταλεξαμένη θεὸν εἰς θεοὺς αὐτὸν , εἰ δὴ καὶ ὅτε ἦν ἐν ἀνθρώποις , εἰς ἅπαντας ἡγεῖτο τοὺς ἄθλους αὐτῷ . καὶ τοῦτο μὲν εἰς Ἅιδου ζῶντα κομίσασα ζῶντα ἐξήγαγε , κρατήσαντα τοῦ Κερβέρου , καὶ τοσοῦτον παρὰ τὸ εἰκὸς ἐξελθόντα , ὥστε καὶ ἕτερον τῶν ἐπιτηδείων πρὸ ὥρας αὐλιζόμενον αὐτόθι λῦσαι καὶ συνεξαγαγεῖν μεθʼ ἑαυτοῦ , τοῦτο δʼ ὁσαχοῦ τοῖς ἀντιπράττουσι τῶν δαιμόνων ἐναντίον ἔδει τὸ τόξον ἄρασθαι , τῆς Ἀθηνᾶς παρούσης ἐθάρρει . ὥστʼ ἐμοὶ μὲν οὐδὲν ἄλλο ἐκ τούτων ἢ γνώμην εἰπεῖν Ἀθηνᾶ δοκεῖ πρὸς τοὺς θεοὺς , Ἡρακλέα θεὸν εἶναι ψηφίσασθαι · οἱ δʼ ὥσπερ ἂν εἰ ὁ Ζεὺς αὐτὸς εἰσηγεῖτο , δέξασθαι . φαίνεται τοίνυν Ἀπόλλωνος μὲν καὶ Ἀρτέμιδος προνοηθεῖσα ὅπως ἔσονται ,
Lemmas: ὑπερβολή ὁ κράτος ὅτι καί ὁ φυτόν καταδείκνυμι νίκη εἰμί σύμβολον , ὡς οὐ μόνος αὐτός θεμιτός εἰμί νικάω , ἀλλά καί ὁ νικάω στεφανόω . καί γάρ τοι πᾶς μέν ὁ ἄπορος ὁ ποιητής οὗτος προστίθημι , ἐπειδάν πόριμος καί δυνατός ἀποφαίνω βούλομαι , Ὀδυσσεύς τε νήχω ἐν μέσος ὁ ἐρῆμος πέλαγος καί νέος ἐκ γέρων καί καλός ἐκ οὐ καλός γίγνομαι , καί ὁ ἀπό ὁ ἔθνος μνηστήρ ἀπόλλυμι ἀπό φαῦλος καί γέλοιος ὁ ἐπικουρικός μειράκιον καί νομεύς δύο , καί ἕτερος οὗτος ἄτοπος . φημί γάρ Βελλεροφόντης μέν ἐπί πτηνός ὁ Πήγασος φέρω ἔχω ὁ δῶρον ὁ Ἀθήνη καί καταπράσσω ἄλλος τε καί ὁ Χίμαιρα χειρόω , ἔξω βέλος εἰμί αὐτός ὁ παρά αὐτός πῦρ · Περσεύς δέ αὐτόπτερος εἰς Γοργών χῶρος κομίζω ὁ Ἀθήνη προπέμπω , καί οὔτε ἁλίσκομαι ὁ θέα καί ὡς ἀποτέμνω ὁ κεφαλή κομίζω ὀπίσω ὁ μέν σύν ὕβρις οὗτος ἐπιτάσσω καί ὁ πολύς ὁ δῆμος λίθος ποιέω , αὐτός δέ ἀπαθής διαφεύγω εἰς τέλος , ἀλεξιφάρμακον ὁ ὁ Ἀθήνη ἔχω παρουσία εἰς ἅπας . ἀκόλουθος δέ καί ἔτι μέγας οὗτος ὁ πρός Ἡρακλῆς . φαίνω γάρ οὗτος καταλέγω θεός εἰς θεός αὐτός , εἰ δή καί ὅτε εἰμί ἐν ἄνθρωπος , εἰς ἅπας ἡγέομαι ὁ ἆθλος αὐτός . καί οὗτος μέν εἰς ᾍδης ζάω κομίζω ζάω ἐξάγω , κρατέω ὁ Κέρβερος , καί τοσοῦτος παρά ὁ ἔοικα ἐξέρχομαι , ὥστε καί ἕτερος ὁ ἐπιτήδειος πρό ὥρα αὐλίζομαι αὐτόθι λύω καί συνεξάγω μετά ἑαυτοῦ , οὗτος δέ ὁσαχοῦ ὁ ἀντιπράσσω ὁ δαίμων ἐναντίος δέω ὁ τόξον ἀείρω , ὁ Ἀθήνη πάρειμι θαρσέω . ὥστε ἐγώ μέν οὐδείς ἄλλος ἐκ οὗτος ἤ γνώμη λέγω Ἀθήνη δοκέω πρός ὁ θεός , Ἡρακλῆς θεός εἰμί ψηφίζω · ὁ δέ ὥσπερ ἄν εἰ ὁ Ζεύς αὐτός εἰσηγέομαι , δέχομαι . φαίνω τοίνυν Ἀπόλλων μέν καί Ἄρτεμις προνοέω ὅπως εἰμί ,