aelius-aristides.apella-geneqliako-s 71
ὁ λόγος ἐνεδίδου , ποῖός τις ἡμῖν ; τῶν μὲν ἄλλων οὐδὲν εἴποιμʼ ἂν τῶν ᾀδομένων εἰς μέσον , οὐκ ἀνδρείαν , οὐ μεγαλοψυχίαν , οὐχ ὅσων ἐθνῶν ἐπῆρξεν , οὐδʼ ὅσας τιμὰς ἐκ βασιλέων ἐκαρπώσατο , τούτων οὐδέν · ταῦτα μὲν γὰρ εὔξασθαι δεῖ ποτʼ εἰπεῖν περὶ τοῦδε τοῦ νῦν ὄντος ἡμῖν , καὶ χρηστάς γʼ ἔχειν ἐλπίδας ὡς πατρὸς ἀμείνων οὐ μόνον οὗτός γε , ἀλλὰ καὶ πάππου , προσθήσω δʼ ὅτι καὶ τῶν λοιπῶν προγόνων καθεστήξει , δοκοῦν τοῖς τε ἄλλοις θεοῖς καὶ τῷ Παιῶνι . ἀλλʼ ὃ κοινὸν ἤδη θεωρῶ τούτῳ τε κἀκείνῳ καθάπερ τοὔνομα , τούτου μοι μνησθῆναι δοκῶ τὰ νῦν ἐν καιρῷ , καὶ μάλʼ ἀρχόμενος τοῦ λόγου τὸ πρόσω περαίνειν , ὑπερβῆναί θʼ ὑπὸ περιττῆς ἡδονῆς οὐκ ἔχων . ἀτὰρ , ὦ δέσποτʼ Ἀσκληπιὲ , μικρῷ μέν σε πρόσθεν ἐπὶ ταῖς εὐχαῖς ἐκάλουν , παρείης δʼ ἐπὶ παντὶ , καὶ μάλιστʼ ἐπὶ τοῖς νυνὶ λεγομένοις . ὦ δέσποτα , σὸν ἦν ἔργον ἄρα καὶ τοῦτο καὶ τῆς σῆς χάριτος σόφισμα . πρότερον μὲν γὰρ τὸν Ἀπελλᾶν ἐκεῖνον οὕτω σφόδρʼ ἐποιήσω φίλον ὥστʼ οὔτʼ ἀναπαυομένου σύ γε καὶ καθεύδοντος ἠμέλεις οὔτʼ ἐγρηγορότος καὶ πονοῦντος ἀφίστασο , ἀλλʼ ἡμέρα τε καὶ νὺξ ἐποίει ταυτὸν πάντα τρόπον ἐκ μέσου φασὶ πυρὸς τὸν ἄνδρα σώζειν · τίνα δʼ οὐκ ἂν οὗτός γε καὶ ἐκ πυρὸς αἰθομένοιο βουληθεὶς ἀναρπάσειεν , ὅπου γε καὶ πυρὶ σώσειεν ἂν , εἰ τοῦτο βούλοιτο ; νυνὶ δʼ , ὡς ἔοικεν , ἡμῖν ἕτερον ἀντʼ αὐτοῦ τὸν θεράποντα σεαυτῷ τρέφεις , ὥσθʼ ὁμοῦ τοὔνομα τοῦ πάππου καὶ τὴν ἐκ σοῦ τιμὴν αὐτὸν διαδέχεσθαι . καίτοι δοκῶ σέ τʼ ἂν φιλονεικῆσαι τῷ πατρὶ τῷ σῷ κἀμαυτὸν Ὁμήρῳ κατὰ τοῦτο · σοί τε γὰρ ἄμεινον τῷ παντὶ τοῦ Δηλίου παρὰ τοῖς βωμοῖς βλαστάνει τὸ φυτὸν , ἐμοί τʼ ἔξεστιν αὐτὸ φῆσαι σόν γʼ εἶναι φυτὸν , ἀλλʼ οὐχ ἑτέρῳ καθάπερ ἐκεῖνος ἀπεικάσαι . πῶς δʼ οὐχὶ τοῦ σωτῆρος αὐτοῦ τὸ πρέμνον , καὶ μάλʼ ἐν ἀκηράτοις Χαρίτων κήποις , ἐξ οὗ τῆς μακαρίας προῆλθε γαστρὸς ἐκτρεφόμενον · ἔξεστι δʼ οὐ μόνον αὐτὸ ταῖς ῥίζαις τοῦ γένους ,
Lemmas: ὁ λόγος ἐνδίδωμι , ποῖος τις ἐγώ ; ὁ μέν ἄλλος οὐδείς λέγω ἄν ὁ ἀείδω εἰς μέσος , οὐ ἀνδρεία , οὐ μεγαλοψυχία , οὐ ὅσος ἔθνος ἐπάρχω , οὐδέ ὅσος τιμή ἐκ βασιλεύς καρπόω , οὗτος οὐδείς · οὗτος μέν γάρ εὔχομαι δέω ποτέ λέγω περί ὅδε ὁ νῦν εἰμί ἐγώ , καί χρηστός γε ἔχω ἐλπίς ὡς πατήρ ἀγαθός οὐ μόνος οὗτος γε , ἀλλά καί πάππης , προστίθημι δέ ὅτι καί ὁ λοιπός πρόγονος καθίστημι , δοκέω ὁ τε ἄλλος θεός καί ὁ Παιάν . ἀλλά ὅς κοινός ἤδη θεωρέω οὗτος τε ἐκεῖνος καθά ὄνομα , οὗτος ἐγώ μιμνῄσκω δοκέω ὁ νῦν ἐν καιρός , καί μάλα ἄρχω ὁ λόγος ὁ πρόσω περαίνω , ὑπερβαίνω τε ὑπό περισσός ἡδονή οὐ ἔχω . ἀτάρ , ὦ δεσπότης Ἀσκληπιός , μικρός μέν σύ πρόσθεν ἐπί ὁ εὐχή καλέω , πάρειμι δέ ἐπί πᾶς , καί μάλα ἐπί ὁ νυνί λέγω . ὦ δεσπότης , σός εἰμί ἔργον ἄρα καί οὗτος καί ὁ σός χάρις σόφισμα . πρότερος μέν γάρ ὁ Ἀπελλᾶς ἐκεῖνος οὕτως σφόδρα ποιέω φίλος ὥστε οὔτε ἀναπαύω σύ γε καί καθεύδω ἀμελέω οὔτε ἐγείρω καί πονέω ἀφίστημι , ἀλλά ἡμέρα τε καί νύξ ποιέω τατός πᾶς τρόπος ἐκ μέσος φημί πῦρ ὁ ἀνήρ σῴζω · τίς δέ οὐ ἄν οὗτος γε καί ἐκ πῦρ αἴθω βούλομαι ἀναρπάζω , ὅπου γε καί πῦρ σῴζω ἄν , εἰ οὗτος βούλομαι ; νυνί δέ , ὡς ἔοικα , ἐγώ ἕτερος ἀντί αὐτός ὁ θεράπων σεαυτοῦ τρέφω , ὥστε ὁμοῦ ὄνομα ὁ πάππης καί ὁ ἐκ σύ τιμή αὐτός διαδέχομαι . καίτοι δοκέω σύ τε ἄν φιλονεικέω ὁ πατήρ ὁ σός ἐμαυτοῦ Ὅμηρος κατά οὗτος · σύ τε γάρ ἀγαθός ὁ πᾶς ὁ Δήλιος παρά ὁ βωμός βλαστάνω ὁ φυτόν , ἐγώ τε ἔξεστι αὐτός φημί σός γε εἰμί φυτόν , ἀλλά οὐ ἕτερος καθά ἐκεῖνος ἀπεικάζω . πῶς δέ οὐ ὁ σωτήρ αὐτός ὁ πρέμνον , καί μάλα ἐν ἀκήρατος Χάρις κῆπος , ἐκ ὅς ὁ μακάριος προέρχομαι γαστήρ ἐκτρέφω · ἔξεστι δέ οὐ μόνος αὐτός ὁ ῥίζα ὁ γένος ,