aelius-aristides.apella-geneqliako-s 74
ὅσον αὐτός τε ἐβούλετο καὶ τοῦ γένους ἡ πρόσθεν ἀπῄτει τάξις . οἷα γὰρ οἷα ταυτηνὶ τὴν μακαρίαν ἡμέραν καὶ θεοῖς κεχαρισμένην ἑτέρα μετʼ οὐ πολὺ διαδέξεται , δυοῖν ἀρχαῖν ἔτους ἑνὸς εἰς ταυτὸν συνιουσῶν · ἥ τε γὰρ παροῦσά σοι τῆς γενέσεως ἀρχὴ μέγιστον ἀγαθὸν ἐπάγουσα τὸν ἐνιαυτὸν ἐξ ἀρχῆς εἰς τέλος , ἥ τε αὐτίκα διαδεξομένη ταύτην ἑτέρα πάλιν ἀρχὴ , καὶ ταῦθʼ ἑνὸς ὄντος ἔτους καὶ ταὐτοῦ , καθέστηκε , τὸ πατρῷόν σοι προγονικὸν ἐπὶ χρηστῇ τύχῃ τροφεῖον ἀποδιδοῦσα . καί μοι δοκεῖ προλαβὼν ὁ θεὸς τὴν ἐπὶ παίδων νενομισμένην τιμὴν ἐπὶ τοῖς τῶν ἱερῶν Ἀσκληπείων ἄθλοις ἀποδοῦναί σοι πατρόθεν , ὡς πολλάκις εἴρηται , καὶ τῶν ἄνωθεν πρὸς τοῦ πατρὸς εἰς σὲ καθηκουσῶν , ὥσθʼ ἅμα τε πεπληρωκέναι πᾶν ὅσον ἦν θέμις καὶ μεταβαίνοντα λοιπὸν ἐκ παίδων εἰς ἄνδρας , ᾗπερ οὖν ὁ βασίλειος τάττει νόμος , ἀποδεδόσθαι λοιπὸν ἤδη ταῖς ἐκ τοῦ βασιλέως εἰς σὲ τιμαῖς , ἃς τοῖς τηλικούτοις ἀνδρουμένοις ἤδη νέμει . πάντως οὐ πόρρω μαντικῆς ἡμῖν ἐστιν Ἀπόλλων , ὅσον χρησταὶ μὲν ἐλπίδες ἐκεῖναι , χρησταὶ δὲ αἱ νῦν εἰς ὀφθαλμοὺς ἡμῖν αὐτίκα ἥξουσαι . ἐγὼ μέν γε ἤδη τινὸς κουφότητος αἰσθάνεσθαί μοι δοκῶ , καθάπερ Διομήδης Ὁμήρῳ πεποίηται πρὸς τῆς Ἀθηνᾶς ἐλαφρός τε ὁμοῦ τὰ μέλη καὶ καθαρὸς τὰς ὄψεις , καὶ κατέχειν ἐμαυτὸν ὑπʼ εὐφροσύνης οὐκ ἔχω . καλοὶ μὲν γὰρ καὶ κοσμεῖν ἴσως ἁρμόττοντες καὶ οἱ παρελθόντες ἤδη σοι τῆς γενέσεως ἐνιαυτοὶ δηλοῦν ἅπαντα τὰ σοὶ προσόντα , πολὺ δέ μοι δοκεῖ καλλίων ἐκείνων ὅδε ὁ νυνὶ παρὼν εἶναι , μόνον τῶν μετʼ αὐτὸν ἡττησόμενος , τὰ δʼ ἄλλα τοὺς ἐξήκοντας ἤδη νικῶν · ἐν ᾧ σε προσβλέψομεν οἰκεῖοί τε καὶ συγγενεῖς καὶ διδάσκαλοι καὶ ἡλικιῶται καὶ πᾶν φίλιον γένος ἡδίω προσβάλλοντα τὴν ὄψιν ἀπὸ τῆς ἁλουργίδος τῆς ἱερᾶς τοῦ σωτῆρος , πρέποντά τε τῇ ὥρᾳ τοῦ ἔτους τὴν τῆς ἡλικίας ὥραν ἀτεχνῶς ἀστέρι ὀπωρινῷ
Lemmas: ὅσος αὐτός τε βούλομαι καί ὁ γένος ὁ πρόσθεν ἀπαιτέω τάξις . οἷος γάρ οἷος οὗτος ὁ μακάριος ἡμέρα καί θεός χαρίζω ἕτερος μετά οὐ πολύς διαδέχομαι , δύο ἀρχή ἔτος εἷς εἰς τατός συνέρχομαι · ὁ τε γάρ πάρειμι σύ ὁ γένεσις ἀρχή μέγας ἀγαθός ἐπάγω ὁ ἐνιαυτός ἐκ ἀρχή εἰς τέλος , ὁ τε αὐτίκα διαδέχομαι οὗτος ἕτερος πάλιν ἀρχή , καί οὗτος εἷς εἰμί ἔτος καί αὐτός , καθίστημι , ὁ πατρῷος σύ προγονικός ἐπί χρηστός τύχη τροφεῖον ἀποδίδωμι . καί ἐγώ δοκέω προλαμβάνω ὁ θεός ὁ ἐπί παῖς νομίζω τιμή ἐπί ὁ ὁ ἱερός Ἀσκληπεῖον ἆθλον ἀποδίδωμι σύ πατρόθεν , ὡς πολλάκις λέγω , καί ὁ ἄνωθεν πρός ὁ πατήρ εἰς σύ καθήκω , ὥστε ἅμα τε πληρόω πᾶς ὅσος εἰμί θέμις καί μεταβαίνω λοιπός ἐκ παῖς εἰς ἀνήρ , ᾗ οὖν ὁ βασίλειος τάσσω νόμος , ἀποδίδωμι λοιπός ἤδη ὁ ἐκ ὁ βασιλεύς εἰς σύ τιμή , ὅς ὁ τηλικοῦτος ἀνδρόω ἤδη νέμω . πάντως οὐ πρόσω μαντικός ἐγώ εἰμί Ἀπόλλων , ὅσος χρηστός μέν ἐλπίς ἐκεῖνος , χρηστός δέ ὁ νῦν εἰς ὀφθαλμός ἐγώ αὐτίκα ἥκω . ἐγώ μέν γε ἤδη τις κουφότης αἰσθάνομαι ἐγώ δοκέω , καθά Διομήδης Ὅμηρος ποιέω πρός ὁ Ἀθήνη ἐλαφρός τε ὁμοῦ ὁ μέλος καί καθαρός ὁ ὄψις , καί κατέχω ἐμαυτοῦ ὑπό εὐφροσύνη οὐ ἔχω . καλός μέν γάρ καί κοσμέω ἴσως ἁρμόζω καί ὁ παρέρχομαι ἤδη σύ ὁ γένεσις ἐνιαυτός δηλόω ἅπας ὁ σύ πρόσειμι , πολύς δέ ἐγώ δοκέω καλός ἐκεῖνος ὅδε ὁ νυνί πάρειμι εἰμί , μόνος ὁ μετά αὐτός ἡσσάομαι , ὁ δέ ἄλλος ὁ ἐξήκω ἤδη νικάω · ἐν ὅς σύ προσβλέπω οἰκεῖος τε καί συγγενής καί διδάσκαλος καί ἡλικιώτης καί πᾶς φίλιος γένος ἡδύς προσβάλλω ὁ ὄψις ἀπό ὁ ἁλουργίς ὁ ἱερός ὁ σωτήρ , πρέπω τε ὁ ὥρα ὁ ἔτος ὁ ὁ ἡλικία ὥρα ἄτεχνος ἀστήρ ὀπωρινός