aelius-aristides.apella-geneqliako-s 70
χρόνου κεκμηκυῖαν αὐτὸ τοῦτο ὅπερ ἐστὶν ἐποίησεν , ὥστʼ εἶναι λοιπὸν τὰ μὲν ἄλλα γένη τῆς πόλεως φάσκειν , τοῦδε δὲ τοῦ γένους τὴν πόλιν , καίτοι τοῦτό γε οὐκ ἐμὸς ὁ λόγος , ἀλλʼ ἡ πόλις αὐτὴ συνομολογεῖ καὶ κέκραγεν ἐν τοῖς βουλευτηρίοις , ἐν τοῖς θεάτροις , ἐν ταῖς ἐκκλησίαις , ἐν ᾧ μέρει καὶ φήσαις , ἐπεὶ καὶ πᾶν ὑπʼ ἐκείνου κεκόσμηται . τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων , ὅσα μὲν ἔκγονοί τε καὶ παῖδες ἐκείνου καὶ παίδων παῖδες , τοῦτο δὴ τὸ ποιητικὸν , τὴν Ῥωμαίων ἑλόμενοι πολιτείαν λαμπροὶ λαμπρῶς διῆλθον ὀρθῶς ἄν μοι δοκῶ ποιῆσαι παραλιπών . μικρῶν μέν γε ὄντων ἐμέμνητʼ ἄν τις ἀεὶ τὸ προστυχὸν τῷ λόγῳ σεμνύνων , μεγάλων δʼ ὄντων , οὐ μὲν οὖν ἐχόντων ὑπερβολὴν ὥστʼ ἔργον εἶναι μέρους μνησθέντα διελθεῖν ἀξίως μὴ σύν τινι λαμπρᾷ τύχῃ τοῦ λόγου , τί ἄν τις τά γʼ ἐν χερσὶν ἐγκαταλιπὼν , ἃ μηδʼ αὐτὰ μικρὰ , εἰ μὴ καὶ μείζω τῶν ἀρχαίων ἐκείνων ὄντα , εὐχῆς προσδεῖται , περὶ τοῦ παντὸς ἔτι πρὸς τοῖς προκειμένοις ἀποκινδυνεύοι ; κράτιστον δʼ ἂν εἴη τοὺς διὰ μέσου προγόνους τοῦ πάντʼ ἀρίστου παιδὸς ἀφέντα τῶν γʼ ἐν ὀφθαλμοῖς τρόπον τινὰ ὄντων μνησθῆναι βραχέα , καὶ τούτων ὅσα γε πρὸς τὸν παρόντα τείνει λόγον . ὑποβάλλει δʼ αὐτὸ τοὔνομα τοῦ παιδὸς , ὥστʼ οἴκοθεν οἴκαδε γένους τε ὁμοίως καὶ λόγου τὴν ἀρχὴν δίδωσι . γενναῖος μὲν δὴ καὶ καλὸς κἀγαθὸς καὶ πᾶσαν μετελθὼν ἀρετὴν , ὅσην ἀνθρώπων ἡ φύσις ἠξίωσε τῶν ὀνομάτων τούτων , εἶτα γενόμενος πατὴρ τοῦδε τοῦ παιδὸς ὁ Φρόντων , περὶ οὗ τί ἂν λέγοιμεν , προληψομένων ἅ τις ἂν εἴποι τῶν ἀκροωμένων , ἅτʼ οἶμαι μὴ πάλαι μεταστάντος τἀνδρὸς εἰς τὴν καλλίω τε καὶ θεοφιλεστέραν λῆξιν , πλὴν εἴ τις Ὁμηρικῶς βραχείᾳ προσρήσει τὸ πᾶν δηλώσειεν εἰπὼν αἵματος εἶς ἀγαθοῖο φίλον τέκος . ἀλλʼ ὁ τοῦ πατρὸς αὐτῷ πατὴρ , τούτῳ δὲ ὁμώνυμος Ἀπελλᾶς ἐκεῖνος , ἀρχὴν γὰρ οἶμαι ταύτην μικρῷ πρόσθεν
Lemmas: χρόνος κάμνω αὐτός οὗτος ὅς εἰμί ποιέω , ὥστε εἰμί λοιπός ὁ μέν ἄλλος γένος ὁ πόλις φάσκω , ὅδε δέ ὁ γένος ὁ πόλις , καίτοι οὗτος γε οὐ ἐμός ὁ λόγος , ἀλλά ὁ πόλις αὐτός συνομολογέω καί κράζω ἐν ὁ βουλευτήριον , ἐν ὁ θέατρον , ἐν ὁ ἐκκλησία , ἐν ὅς μέρος καί φημί , ἐπεί καί πᾶς ὑπό ἐκεῖνος κοσμέω . οὗτος δέ οὕτως ἔχω , ὅσος μέν ἔκγονος τε καί παῖς ἐκεῖνος καί παῖς παῖς , οὗτος δή ὁ ποιητικός , ὁ Ῥωμαῖος αἱρέω πολιτεία λαμπρός λαμπρός διέρχομαι ὀρθός ἄν ἐγώ δοκέω ποιέω παραλείπω . μικρός μέν γε εἰμί μιμνῄσκω ἄν τις ἀεί ὁ προστυγχάνω ὁ λόγος σεμνύνω , μέγας δέ εἰμί , οὐ μέν οὖν ἔχω ὑπερβολή ὥστε ἔργον εἰμί μέρος μιμνῄσκω διέρχομαι ἄξιος μή σύν τις λαμπρός τύχη ὁ λόγος , τίς ἄν τις ὁ γε ἐν χείρ ἐγκαταλείπω , ὅς μηδέ αὐτός μικρός , εἰ μή καί μέγας ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος εἰμί , εὐχή προσδέω , περί ὁ πᾶς ἔτι πρός ὁ πρόκειμαι ἀποκινδυνεύω ; κρατύς δέ ἄν εἰμί ὁ διά μέσος πρόγονος ὁ πᾶς ἀγαθός παῖς ἀφίημι ὁ γε ἐν ὀφθαλμός τρόπος τις εἰμί μιμνῄσκω βραχύς , καί οὗτος ὅσος γε πρός ὁ πάρειμι τείνω λόγος . ὑποβάλλω δέ αὐτός ὄνομα ὁ παῖς , ὥστε οἴκοθεν οἴκαδε γένος τε ὅμοιος καί λόγος ὁ ἀρχή δίδωμι . γενναῖος μέν δή καί καλός ἀγαθός καί πᾶς μετέρχομαι ἀρετή , ὅσος ἄνθρωπος ὁ φύσις ἀξιόω ὁ ὄνομα οὗτος , εἶτα γίγνομαι πατήρ ὅδε ὁ παῖς ὁ Φρόντων , περί ὅς τίς ἄν λέγω , προλαμβάνω ὅς τις ἄν λέγω ὁ ἀκροάομαι , ὅστε οἴομαι μή πάλαι μεθίστημι ἀνήρ εἰς ὁ καλός τε καί θεοφιλής λῆξις , πλήν εἰ τις Ὁμηρικός βραχύς πρόσρησις ὁ πᾶς δηλόω λέγω αἷμα εἰμί ἀγαθός φίλος τέκος . ἀλλά ὁ ὁ πατήρ αὐτός πατήρ , οὗτος δέ ὁμώνυμος Ἀπελλᾶς ἐκεῖνος , ἀρχή γάρ οἴομαι οὗτος μικρός πρόσθεν