aelius-aristides.ai-gu-ptios 337
ὡς οὐκ ἐξ ὄμβρων αὔξεται , ὅτι οὐκ ἐμπλήκτως οὐδʼ ὀξέως οὐδʼ ὡς ἂν τύχῃ φέρεται , ἀλλʼ ὃ δὴ λέγουσιν Αἰγύπτιοι , ἐργάζεται ὥσπερ ἄλλο τι · καὶ ἀεὶ τὸ ἔργον αὐτῷ κατὰ λόγον χωρεῖ . ἔπειθʼ ὁπόταν λήξωσιν οἱ ὑετοὶ καὶ ὁ πολὺς δή που τῶν ποταμῶν ὄγκος πέφυκεν ὑπορρεῖν οὐκ εἰς μακράν . πῶς οὖν ἐπὶ τοσοῦτον τοῦτον ἀνταρκεῖν φήσομεν ἐκ τοιαύτης αἰτίας ; ἀφομοιοῦντες γὰρ αὐτὸν κατʼ ἄλλον τρόπον ποιοῦμεν ἀνόμοιον καὶ δύο τὰ ἀτοπώτατα μίγνυμεν , θέντες μὲν οὐχ ὁμοίως ἔχειν τοῖς ἄλλοις , εἶθʼ ὅμοιον ἀποφαίνειν πειρώμεθα , ὅμοιον δʼ αὖ τιθέντες δείκνυμεν οὐχ ὁμοίως διακείμενον . εἰ μὲν γὰρ τρισὶν ἢ τέτταρσιν ἢ καὶ διπλασίαις που τούτων ἡμέραις ἐπληροῦτο αὐτῷ τὸ κεφάλαιον , ἢ μὴ πολλοστόν γʼ ἦν τὸ τοσοῦτον τοῦ παντὸς χρόνου τῆς ἀναβάσεως , τάχʼ ἄν τι κομψὸν εὕρητο · εἰς τέταρτον δὲ μῆνα μάλιστα ἐξικνεῖσθαι καθʼ ἑκάστην ἡμέραν ὑψούμενον τίς λόγος ἐστὶν ἐξ ὑετῶν ; καὶ μὴν οὐδʼ οἱ παρʼ ἡμῖν ποταμοὶ συνεχῶς τοῦ χειμῶνος τέτανται · ἀλλʼ ὗσεν , ἐπῆλθον · ἐπαύσατο , ὑφεῖσαν · μείζους καὶ ἐλάττους διατελοῦσι γιγνόμενοι παρὰ τοὺς ὄμβρους αὐτοῦ τοῦ χειμῶνος ἐκ μεταβολῆς . χρῆν τοίνυν καὶ τὸν Νεῖλον εἴπερ ἐξ ὑετῶν ᾔρετο , μὴ διηνεκῆ τὴν αὔξησιν ἴσχειν μηδʼ ἐπὶ προσθήκην ἀεὶ χωρεῖν ἐπὶ τὸ πλεῖστον καὶ μέγιστον ἐκ τοῦ βραχυτάτου καὶ πρώτου , μέχρι ἐξεπλήρωσεν , ἀλλʼ ἀνώμαλον καὶ μεταπίπτουσαν καὶ τὴν ἐπίδοσιν καὶ τὴν ἀναχώρησιν ἔχειν ἐν μέρει . ὥστʼ οὐκ ἂν ἦν τὸ λεγόμενον αὐτὸ τοῦτο ἀνάβασις τοῦ Νείλου , ἀλλʼ ἀναβάσεις ἂν ἦσαν πολλαὶ , καὶ πάλιν γε ἀπόρροιαι τοῦ θέρους ἑκάστου , καθότι κἀκ τῶν ὄμβρων συνέβη . ἔτι τοίνυν ὥσπερ τοῦ χειμῶνος οὐ συνεχεῖς τοὺς ὄγκους ἔχουσιν οἱ ποταμοὶ , οὕτω καὶ τοῦ θέρους ἐνίοτε ἐπιδιδόασι παρὰ τὴν σχέσιν τὴν οὖσαν ἡνίκʼ ἂν ὕσῃ . ἔτι τοίνυν ἃ τούτοις συμβαίνει , συνέβαινε καὶ τῷ Νείλῳ κατὰ θάτερα , καὶ ὁ Νεῖλος ἂν ηὔξετο τοῦ χειμῶνος ἐνίοτε ὥσπερ οὗτοι τοῦ θέρους . ὥστε ὁμοίως μὲν οὗτοι μείζους ἐγίγνοντʼ ἂν , τοτὲ μὲν τοῦ θέρους , τοτὲ δὲ τοῦ χειμῶνος ἑαυτῶν , ὁμοίως δὲ ὁ
Lemmas: ὡς οὐ ἐκ ὄμβρος αὐξάνω , ὅτι οὐ ἔμπληκτος οὐδέ ὀξύς οὐδέ ὡς ἄν τυγχάνω φέρω , ἀλλά ὅς δή λέγω Αἰγύπτιος , ἐργάζομαι ὥσπερ ἄλλος τις · καί ἀεί ὁ ἔργον αὐτός κατά λόγος χωρέω . ἔπειτα ὁπόταν λήγω ὁ ὑετός καί ὁ πολύς δή που ὁ ποταμός ὄγκος φύω ὑπορρέω οὐ εἰς μακρός . πῶς οὖν ἐπί τοσοῦτος οὗτος ἀνταρκέω φημί ἐκ τοιοῦτος αἰτία ; ἀφομοιόω γάρ αὐτός κατά ἄλλος τρόπος ποιέω ἀνόμοιος καί δύο ὁ ἄτοπος μείγνυμι , τίθημι μέν οὐ ὅμοιος ἔχω ὁ ἄλλος , εἶτα ὅμοιος ἀποφαίνω πειράω , ὅμοιος δέ αὖ τίθημι δείκνυμι οὐ ὅμοιος διάκειμαι . εἰ μέν γάρ τρεῖς ἤ τέσσαρες ἤ καί διπλάσιος που οὗτος ἡμέρα πληρόω αὐτός ὁ κεφάλαιος , ἤ μή πολλοστός γε εἰμί ὁ τοσοῦτος ὁ πᾶς χρόνος ὁ ἀνάβασις , τάχα ἄν τις κομψός εὑρίσκω · εἰς τέταρτος δέ μείς μάλα ἐξικνέομαι κατά ἕκαστος ἡμέρα ὑψόω τίς λόγος εἰμί ἐκ ὑετός ; καί μήν οὐδέ ὁ παρά ἐγώ ποταμός συνεχής ὁ χειμών τείνω · ἀλλά ὕω , ἐπέρχομαι · παύω , ὑφεῖσα · μέγας καί ἐλαχύς διατελέω γίγνομαι παρά ὁ ὄμβρος αὐτός ὁ χειμών ἐκ μεταβολή . χρή τοίνυν καί ὁ Νεῖλος εἴπερ ἐκ ὑετός ἀείρω , μή διηνεκής ὁ αὔξησις ἴσχω μηδέ ἐπί προσθήκη ἀεί χωρέω ἐπί ὁ πολύς καί μέγας ἐκ ὁ βραχύς καί πρῶτος , μέχρι ἐκπληρόω , ἀλλά ἀνώμαλος καί μεταπίπτω καί ὁ ἐπίδοσις καί ὁ ἀναχώρησις ἔχω ἐν μέρος . ὥστε οὐ ἄν εἰμί ὁ λέγω αὐτός οὗτος ἀνάβασις ὁ Νεῖλος , ἀλλά ἀνάβασις ἄν εἰμί πολύς , καί πάλιν γε ἀπόρροια ὁ θέρος ἕκαστος , καθότι ἐκ ὁ ὄμβρος συμβαίνω . ἔτι τοίνυν ὥσπερ ὁ χειμών οὐ συνεχής ὁ ὄγκος ἔχω ὁ ποταμός , οὕτως καί ὁ θέρος ἐνίοτε ἐπιδίδωμι παρά ὁ σχέσις ὁ εἰμί ἡνίκα ἄν ὕω . ἔτι τοίνυν ὅς οὗτος συμβαίνω , συμβαίνω καί ὁ Νεῖλος κατά ἕτερος , καί ὁ Νεῖλος ἄν αὐξάνω ὁ χειμών ἐνίοτε ὥσπερ οὗτος ὁ θέρος . ὥστε ὅμοιος μέν οὗτος μέγας γίγνομαι ἄν , τότε μέν ὁ θέρος , τότε δέ ὁ χειμών ἑαυτοῦ , ὅμοιος δέ ὁ