aelius-aristides.ai-gu-ptios 353
ἑσπέραν . ὥστʼ εἰ τῆς γῆς νοτὶς ἦν τὸ ὕδωρ , οὐκ ἂν εἰς τὸν ποταμὸν εἶχε συρρεῖν , ἀλλʼ ἐξεχεῖτʼ ἂν ἐπὶ θάτερα τοῦ ποταμοῦ . ἤκουσα δὲ ἔγωγε καὶ τῆς Παλαιστίνης Συρίας ἐν Σκυθῶν πόλει περὶ τὸν τόπον , ὃς τάς τε δὴ βαλάνους τῶν φοινίκων τὰς ὀνομαστὰς καὶ τὸν ὀπὸν φέρει , λίμνην εἶναι , ἣν ἐπειδὰν ὁ Νεῖλος ἀνέλθῃ , σημαίνειν · καὶ γὰρ τὸ ῥῆμα τοῦτʼ ἦν τῶν ξένων , ἔλεγον δὲ ὡς αὐξανομένης . εἰ μὲν οὖν καὶ αὕτη μεταξὺ Λιβύης καὶ Ἀραβίας ἐστὶν ἡ γῆ ἢ κοιλοτέρα τῆς ἄλλης ἁπάσης , δῶμεν ἀληθῆ λέγειν Ἔφορον , καίτοι τοσοῦτόν γε ψεύδεται , εἰπὼν μὴ δεῖν ἄλλοθι ζητεῖν , μὴ γὰρ εἶναι ταυτόν . εἰ δὲ πολλαὶ ταύτης οὖσαι κοιλότεραι , εἰ καὶ μὴ ἐπὶ μακρὸν , ἀλλʼ οὖν ἔστʼ ἐφʼ ὅσον γε , ὅμως δὲ τοῦτʼ οὐχὶ πάσχουσιν , ἄλλο τί σοι σκεπτέον τὸ αἴτιον τῆς ἀναβάσεως , ὡς οὔτε τὴν ἀραιότητα τῆς γῆς οὔτε τὴν κοιλότητα λέγειν ἐνὸν φαίνεται , ἀλλὰ ταῦτα καὶ πάντων ἥκιστα . εἰ γὰρ ἐγίγνετο αὐτόθεν ἡ πλήρωσις , οὐκ ἂν οὔτε τὰς λίμνας τὰς ἔξω τοῦ ποταμοῦ συνέβαινεν αὔξεσθαι οὔτʼ αὐτὸν ὑψοῦσθαι τοσοῦτον ὥστʼ ἐπικλύζειν ἅπασαν τὴν εἴσω τῶν ὀρῶν τούτων γῆν οὕτω λαμπρῶς ὥστε τοὺς πλέοντας νύκτωρ τοῖς ἄστροις ἐστὶν ᾗ τεκμαίρεσθαι . ὅμοιον γάρ ἐστι τοῦτό γε ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐκ τῆς κοτύλης τὸν ἀμφορέα πληροῦσθαι πείθοι , ψιλὸν ἐκ ψιλῆς , αὐτὸν ἐξ αὐτῆς . ἀλλʼ , οἶμαι , κατιόντος τοῦ ποταμοῦ μεγάλῳ τῷ μέτρῳ καὶ τῆς γῆς οὐχ ἱκανῆς οὔσης τὸ ὕδωρ χωρεῖ μέχρι τοῦ δεχομένου , τὴν διέξοδον αὐτὸ αὑτῷ ποιοῦν . διὰ τοῦθʼ αἵ τʼ ἔξω πηγαὶ προσλαμβάνουσι πίδακας ἐκ τοῦ ποταμοῦ καὶ εἰς τὰ ἔθνη τὰ πλησίον αἴσθησις τῆς ἀναβάσεως ἔρχεται , καὶ συνδιαδέχεται τὰ σχολάζοντα , ὥσπερ ὅταν οἴκημα πληρωθῇ . τοσαῦτα δὴ ἡμῖν καὶ πρὸς τὴν Ἐφόρου σοφίαν καὶ γνώμην καινὴν εἰρήσθω , ὅτι καὶ μόνος ἧφθαί φησι τῆς ἀληθείας . ἥσθην δὲ θαλάττῃ γλυκείᾳ Λιβύης ἐπέκεινα εἴσω ῥεούσῃ διὰ τοὺς ἐτησίας καὶ ταύτῃ καὶ κροκοδείλοις καὶ μύθοις Μασσαλιωτικοῖς ἀντὶ τῶν Συβαριτικῶν . εἰ γὰρ μὴ συνίης , ὦ χαριέστατε Εὐθύμενες , εἰ ταῦτʼ ἀληθῆ Ἔφορος λέγει σοὶ φάσκων δοκεῖν , ὅτι οὐ λύεις ἀπορίαν , ἀλλὰ
Lemmas: ἑσπέρα . ὥστε εἰ ὁ γῆ νοτίς εἰμί ὁ ὕδωρ , οὐ ἄν εἰς ὁ ποταμός ἔχω συρρέω , ἀλλά ἐκχέω ἄν ἐπί ἕτερος ὁ ποταμός . ἀκούω δέ ἐγώ καί ὁ Παλαιστίνη Συρία ἐν Σκύθης πόλις περί ὁ τόπος , ὅς ὁ τε δή βάλανος ὁ φοῖνιξ ὁ ὀνομαστός καί ὁ ὀπός φέρω , λίμνη εἰμί , ὅς ἐπειδάν ὁ Νεῖλος ἀνέρχομαι , σημαίνω · καί γάρ ὁ ῥῆμα οὗτος εἰμί ὁ ξένος , λέγω δέ ὡς αὐξάνω . εἰ μέν οὖν καί οὗτος μεταξύ Λιβύη καί Ἀραβία εἰμί ὁ γῆ ἤ κοῖλος ὁ ἄλλος ἅπας , δίδωμι ἀληθής λέγω Ἔφορος , καίτοι τοσοῦτος γε ψεύδω , λέγω μή δέω ἄλλοθι ζητέω , μή γάρ εἰμί τατός . εἰ δέ πολύς οὗτος εἰμί κοῖλος , εἰ καί μή ἐπί μακρός , ἀλλά οὖν εἰμί ἐπί ὅσος γε , ὅμως δέ οὗτος οὐ πάσχω , ἄλλος τις σύ σκοπέω ὁ αἴτιος ὁ ἀνάβασις , ὡς οὔτε ὁ ἀραιότης ὁ γῆ οὔτε ὁ κοιλότης λέγω ἔνειμι φαίνω , ἀλλά οὗτος καί πᾶς ἦκα . εἰ γάρ γίγνομαι αὐτόθεν ὁ πλήρωσις , οὐ ἄν οὔτε ὁ λίμνη ὁ ἔξω ὁ ποταμός συμβαίνω αὐξάνω οὔτε αὐτός ὑψόω τοσοῦτος ὥστε ἐπικλύζω ἅπας ὁ εἴσω ὁ ὄρος οὗτος γῆ οὕτως λαμπρός ὥστε ὁ πλέω νύκτωρ ὁ ἄστρον εἰμί ᾗ τεκμαίρομαι . ὅμοιος γάρ εἰμί οὗτος γε ὥσπερ ἄν εἰ τις ἐκ ὁ κοτύλη ὁ ἀμφορεύς πληρόω πείθω , ψιλός ἐκ ψιλός , αὐτός ἐκ αὐτός . ἀλλά , οἴομαι , κατέρχομαι ὁ ποταμός μέγας ὁ μέτρον καί ὁ γῆ οὐ ἱκανός εἰμί ὁ ὕδωρ χωρέω μέχρι ὁ δέχομαι , ὁ διέξοδος αὐτός ἑαυτοῦ ποιέω . διά οὗτος ὁ τε ἔξω πηγή προσλαμβάνω πῖδαξ ἐκ ὁ ποταμός καί εἰς ὁ ἔθνος ὁ πλησίον αἴσθησις ὁ ἀνάβασις ἔρχομαι , καί συνδιαδέχομαι ὁ σχολάζω , ὥσπερ ὅταν οἴκημα πληρόω . τοσοῦτος δή ἐγώ καί πρός ὁ Ἔφορος σοφία καί γνώμη καινός λέγω , ὅτι καί μόνος ἅπτω φημί ὁ ἀλήθεια . ἥδομαι δέ θάλασσα γλυκύς Λιβύη ἐπέκεινα εἴσω ῥέω διά ὁ ἐτησίαι καί οὗτος καί κροκόδειλος καί μῦθος Μασσαλιωτικός ἀντί ὁ Συβαριτικός . εἰ γάρ μή συνίημι , ὦ χαρίεις Εὐθυμένης , εἰ οὗτος ἀληθής Ἔφορος λέγω σύ φάσκω δοκέω , ὅτι οὐ λύω ἀπορία , ἀλλά