aelius-aristides.ai-gu-ptios 354
κινεῖς μείζω καὶ ἀτοπωτέραν τῆς ἐξ ἀρχῆς , πῶς οὐκ ἀληθῶς ἔξω στηλῶν καὶ Γαδείρων φήσει τις ἐπισκώπτων εἶναί σοι τὸν νοῦν , ὥσπερ τὴν Θρᾶττάν φασί ποτʼ ἐκεῖνο εἰς Θαλῆν εἰπεῖν , εἰ ποταμὸν φεύγων ἀγνοεῖς εἰς τὴν θάλατταν ἐμπίπτων , ἀνὴρ ὁ σκώπτων ἐρεῖ ; τί γὰρ δή ποτʼ εἰ μέν τις ποταμὸς τοῦ θέρους αὔξεται μόνος τῶν ἄλλων θαυμασόμεθα καὶ τὰς αἰτίας ζητήσομεν , θάλατταν δʼ οὐ πολλῷ μᾶλλον θαυμασόμεθα εἴ τίς ἐστι γλυκεῖα μόνη τῶν πασῶν ; καὶ μὴν οἱ ποταμοὶ μὲν εἰ καὶ τὴν αὐτὴν ἔχουσι φύσιν τὴν τοῦ ῥεῖν , ἀλλʼ οὖν χωρίς γε καὶ καθʼ αὑτοὺς ἕκαστοι ῥέουσιν ὅσοι μὴ προϊόντες εἰς ταὐτὸ συμβάλλουσιν , ἡ δὲ θάλαττα ἅπασα ἀνακέκραται δή που καὶ συνεχής ἐστιν ἡ φύσις αὐτῆς , ἣν εἴ τις διαιρήσει τῷ λόγῳ , τί χρήσεται θαυμάσαι λοιπόν ; δεῖ δʼ , ὡς ἔοικε , καὶ περὶ τούτων εἰπεῖν διελόμενον . εἰσὶ γὰρ δή που τέτταρές που τῆς ἔξω θαλάττης ἀπόρροι . ὧν ὁ μὲν ἐξ ἑσπέρας εἰς Φᾶσιν διὰ Γαδείρων εἰσέχει καὶ τῆς πλησίον Λιβύης , καὶ ἔστιν ὁ κόλπος οὗτος ἡ καθʼ ἡμᾶς αὕτη θάλαττα , ἣ σχίζει δίχα τὴν γῆν , προσλαβοῦσα τὴν Μαιῶτιν λίμνην καὶ τὸν ὑπὲρ αὐτῆς ποταμὸν Τάναϊν , καὶ ποιεῖ νῆσον τὸ τμῆμα ἑκάτερον τῇ κύκλῳ θαλάττῃ , πλὴν εἰ βούλει Φᾶσιν καὶ δὴ Τάναϊν φάσκειν εἶναι τῶν ἠπείρων ὅρον . ἀλλʼ ὅ γε τῆς θαλάττης κόλπος οὗτος οὕτως ἔχει . ἕτερος δʼ ἐστὶν ἀπόρρους ἐκ μεσημβρίας πληρούμενος , ἡ ἐρυθρὰ θάλαττα καλουμένη , ἣ Λιβύην καὶ Αἴγυπτον καὶ τὸ πρὸς τούτων Ἀραβίας χερρόνησον ποιεῖ , πρὸς τὴν εἴσω τε καὶ ἔξω θάλατταν τριῶν ἡμερῶν ὁδὸν Ἰσθμῷ . τρίτος δʼ ἄνω τούτων ἐστὶ κόλπος ὁ Περσικὸς , ᾧ μετὰ τὴν ἐρυθρὰν θάλατταν ἐπιστρέφοντι χερρόνησός ἐστιν , ἡ εὐδαίμων Ἀραβία καὶ ὁ τῆς Περσικῆς ὅσον ἐντός . τετάρτη δʼ ἐκ Βορέου καὶ Κασπίας πύλης εἰς τοὺς παρʼ ἡμῖν τόπους εἰσέχει θάλαττα , ἣ καλεῖται Κασπία , εἰ δὲ βούλει , Ὑρκανία . τί οὖν πρὸς λόγον ταῦτα ; οὐ γὰρ ἄλλως γε ἀπόλογον Ἀλκίνου διηγοῦμαι . ὅτι πρῶτον μὲν αὗται καὶ τοσαῦται τὸ πλῆθός εἰσι θαλάττης χῶραι καὶ παρὰ ταύτας οὐδεμίαν ἑτέραν θάλατταν ἴσασιν οὔτε Ἑλλήνων οὔτε βαρβάρων οὐδένες , οὔκουν ὡς ἀληθῶς τῶν γʼ ἐντὸς τούτων
Lemmas: κινέω μέγας καί ἄτοπος ὁ ἐκ ἀρχή , πῶς οὐ ἀληθής ἔξω στήλη καί Γάδειρα φημί τις ἐπισκώπτω εἰμί σύ ὁ νόος , ὥσπερ ὁ Θρᾶσσα φημί ποτέ ἐκεῖνος εἰς Θαλῆς λέγω , εἰ ποταμός φεύγω ἀγνοέω εἰς ὁ θάλασσα ἐμπίπτω , ἀνήρ ὁ σκώπτω λέγω ; τίς γάρ δή ποτέ εἰ μέν τις ποταμός ὁ θέρος αὐξάνω μόνος ὁ ἄλλος θαυμάζω καί ὁ αἰτία ζητέω , θάλασσα δέ οὐ πολύς μάλα θαυμάζω εἰ τις εἰμί γλυκύς μόνος ὁ πᾶς ; καί μήν ὁ ποταμός μέν εἰ καί ὁ αὐτός ἔχω φύσις ὁ ὁ ῥέω , ἀλλά οὖν χωρίς γε καί κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος ῥέω ὅσος μή προέρχομαι εἰς αὐτός συμβάλλω , ὁ δέ θάλασσα ἅπας ἀνακεράννυμι δή που καί συνεχής εἰμί ὁ φύσις αὐτός , ὅς εἰ τις διαιρέω ὁ λόγος , τίς χράω θαυμάζω λοιπός ; δέω δέ , ὡς ἔοικα , καί περί οὗτος λέγω διαιρέω . εἰμί γάρ δή που τέσσαρες που ὁ ἔξω θάλασσα ἀπόρροος . ὅς ὁ μέν ἐκ ἑσπέρα εἰς Φᾶσις διά Γάδειρα εἰσέχω καί ὁ πλησίον Λιβύη , καί εἰμί ὁ κόλπος οὗτος ὁ κατά ἐγώ οὗτος θάλασσα , ὅς σχίζω δίχα ὁ γῆ , προσλαμβάνω ὁ Μαιῶτις λίμνη καί ὁ ὑπέρ αὐτός ποταμός Τάναϊν , καί ποιέω νῆσος ὁ τμῆμα ἑκάτερος ὁ κύκλος θάλασσα , πλήν εἰ βούλομαι Φᾶσις καί δή Τάναϊν φάσκω εἰμί ὁ ἤπειρος ὅρος . ἀλλά ὁ γε ὁ θάλασσα κόλπος οὗτος οὕτως ἔχω . ἕτερος δέ εἰμί ἀπόρροος ἐκ μεσημβρία πληρόω , ὁ ἐρυθρός θάλασσα καλέω , ὅς Λιβύη καί Αἴγυπτος καί ὁ πρός οὗτος Ἀραβία χερσόνησος ποιέω , πρός ὁ εἴσω τε καί ἔξω θάλασσα τρεῖς ἡμέρα ὁδός Ἰσθμός . τρίτος δέ ἄνω οὗτος εἰμί κόλπος ὁ Περσικός , ὅς μετά ὁ ἐρυθρός θάλασσα ἐπιστρέφω χερσόνησος εἰμί , ὁ εὐδαίμων Ἀραβία καί ὁ ὁ Περσικός ὅσος ἐντός . τέταρτος δέ ἐκ Βορέας καί Κάσπιος πύλη εἰς ὁ παρά ἐγώ τόπος εἰσέχω θάλασσα , ὅς καλέω Κάσπιος , εἰ δέ βούλομαι , Ὑρκάνιος . τίς οὖν πρός λόγος οὗτος ; οὐ γάρ ἄλλος γε ἀπόλογος Ἀλκίνοος διηγέομαι . ὅτι πρῶτος μέν οὗτος καί τοσοῦτος ὁ πλῆθος εἰμί θάλασσα χώρα καί παρά οὗτος οὐδείς ἕτερος θάλασσα οἶδα οὔτε Ἕλλην οὔτε βάρβαρος οὐδείς , οὔκουν ὡς ἀληθής ὁ γε ἐντός οὗτος