aelius-aristides.ai-gu-ptios 333
τοῖς αὐτοῖς ἐνέχεται , ψευδὴς ὁ λόγος , εἰ δʼ ἅπαντες , τί δεῖ λέγειν ὡς ὁ Νεῖλος μόνος ; ἢ γὰρ οὐ χρὴ ζητεῖν , ἢ τὸ αἴτιον οὐ τοῦτο . ἀλλὰ μὴν κἀκεῖνό γε δῆλον ὅτι οὐδʼ ἐν τοῖς φαυλοτάτοις τῶν ποταμῶν ἐστιν ὁ Νεῖλος , οὐδʼ οὕτω παρὰ πάντας εὐμεταχείριστος ὥστε μόνου τούτου τὰ στόματα ὑπὸ τῶν πνευμάτων ἀνακόπτεσθαι καὶ μεταπίπτειν . ὁπότε γὰρ μηδὲ τὰ βραχύτατα ἀποκλείεται τό γε παντελὲς , ἀλλʼ ἐκροὴν ἴσχει , πῶς τόν γε Νεῖλον , ὃς ἅπασαν Αἴγυπτον οἷός τʼ ἐστὶν ἐπικλύζειν , ἡττώμενον τῶν ἀνέμων εἰκός ἐστι τοῦτο ποιεῖν ; ὁρῶμεν δʼ ὅτι οὐδʼ αἱ τῆς θαλάττης ἠιόνες οὐδʼ ὅσα τενάγη καὶ λίμναι , μὴ ὅτι τοσοῦτον ἐπέχεται ὑπʼ ἀνέμων τῶν γε δὴ πολλῶν καὶ συνήθων , ἀλλʼ οὐ πόσον φῶ τῆς αὐτῶν ἐκβαίνει χώρας · ἀλλὰ κύματα μὲν προσκλύσαντα ἐπαναχωρεῖ , τενάγη δὲ ἀτρεμῆ μένει · καίτοι τά γʼ ἐν τῷ ἰσοπέδῳ ῥᾴω κλιθῆναί ἐστιν ἢ τὰ πρὸς τὸ κάταντες ῥέοντα μεταστραφῆναι . οὐ μὴν οὐδὲ τοῦτʼ ἔστιν εἰπεῖν , ὡς ἰσχυρότατοι τούτοις τοῖς τόποις οἱ ἐτησίαι προσβάλλουσιν · ἀλλʼ εἴτε ζεφύρους εἴτε βορέας εἴθʼ οὕστινας αὐτοὺς εἶναι δοῦναι δεῖ , τοῖς ἐγγυτέρω δή που καὶ πρὸς αὐτῶν σφοδρότεροι καὶ βιαιότεροι προσπίπτουσιν · ὧν οὐδενὸς ταὐτὸ πάσχοντος πῶς εἰκός ἐστι μόνον τὸν Νεῖλον , ὃς πρὸς τῷ πλεῖστον τῆς ἐκδρομῆς τῶν ἐτησίων ἀπέχειν , τοσοῦτον καὶ τῷ ῥεύματι ; ἔτι τοίνυν καὶ ὅλως ἀναιδές ἐστιν . οὐ γὰρ ὅτι ἀξιοῦσι τοὺς ἐτησίας αἰτίαν παρέχειν , διὰ τοῦθʼ ὁ Νεῖλος οὐκ ἐξίησιν εἰς θάλατταν , ἀλλʼ ἐπʼ αὐτὰ τὰ στόματα ἐλθόντι πανταχοῦ φανεῖται ῥέων λαμπρὸς ἐν λαμπροῖς ἐτησίαις . οὐ λεκτέος ἦν ἔτι οὗτος ὁ λόγος τοῖς τι καὶ μικρὸν εἰδόσι περὶ Νείλου . ὥστε τῶν ἀτόπων τὰ ἐν ποσὶν οὐκ ἰδόντας περὶ τῶν ἔξω διαφέρεσθαι καὶ τὰ δῆλα τοῖς ἀδήλοις ὑπάγειν , ἀλλὰ μὴ τούτοις ἐκεῖνα πιστοῦσθαι , ἐάν περ ἐγχωρῇ . τὰ τοίνυν στόματα ἅπαντα , ἐάν τε φῶσιν ἐάν τε μὴ φῶσιν οἱ σοφισταὶ , ἐξίησι—καὶ τοῦτʼ ὀφθαλμοῖς , οὐχὶ λόγῳ κρίνεται—καὶ οὐκ ἐπὶ βραχύ γε οὑτωσὶ οὐδʼ ἐφʼ ὅσον τὰ τῶν ἄλλων καὶ πολλῶν ποταμῶν , ἀλλʼ εἰς ὅσον εἰκὸς τοῦ μεγίστου τῶν ποταμῶν ἐξικνεῖσθαι , καὶ ἐπὶ πολύ γʼ αὖ πλέον τοῦ θέρους ἢ τοῦ χειμῶνος . ἔγωγʼ
Lemmas: ὁ αὐτός ἐνέχω , ψευδής ὁ λόγος , εἰ δέ ἅπας , τίς δέω λέγω ὡς ὁ Νεῖλος μόνος ; ἤ γάρ οὐ χρή ζητέω , ἤ ὁ αἴτιος οὐ οὗτος . ἀλλά μήν ἐκεῖνος γε δῆλος ὅτι οὐδέ ἐν ὁ φαῦλος ὁ ποταμός εἰμί ὁ Νεῖλος , οὐδέ οὕτως παρά πᾶς εὐμεταχείριστος ὥστε μόνος οὗτος ὁ στόμα ὑπό ὁ πνεῦμα ἀνακόπτω καί μεταπίπτω . ὁπότε γάρ μηδέ ὁ βραχύς ἀποκλείω ὁ γε παντελής , ἀλλά ἐκροή ἴσχω , πῶς ὁ γε Νεῖλος , ὅς ἅπας Αἴγυπτος οἷος τε εἰμί ἐπικλύζω , ἡσσάομαι ὁ ἄνεμος ἔοικα εἰμί οὗτος ποιέω ; ὁράω δέ ὅτι οὐδέ ὁ ὁ θάλασσα ἠιών οὐδέ ὅσος τέναγος καί λίμνη , μή ὅτι τοσοῦτος ἐπέχω ὑπό ἄνεμος ὁ γε δή πολύς καί συνήθης , ἀλλά οὐ πόσος φημί ὁ αὐτός ἐκβαίνω χώρα · ἀλλά κῦμα μέν προσκλύζω ἐπαναχωρέω , τέναγος δέ ἀτρεμής μένω · καίτοι ὁ γε ἐν ὁ ἰσόπεδον ῥᾴδιος κλίνω εἰμί ἤ ὁ πρός ὁ κατάντης ῥέω μεταστρέφω . οὐ μήν οὐδέ οὗτος εἰμί λέγω , ὡς ἰσχυρός οὗτος ὁ τόπος ὁ ἐτησίαι προσβάλλω · ἀλλά εἴτε Ζέφυρος εἴτε βορέας εἴτε ὅστις αὐτός εἰμί δίδωμι δέω , ὁ ἐγγύς δή που καί πρός αὐτός σφοδρός καί βίαιος προσπίπτω · ὅς οὐδείς αὐτός πάσχω πῶς ἔοικα εἰμί μόνος ὁ Νεῖλος , ὅς πρός ὁ πολύς ὁ ἐκδρομή ὁ ἐτήσιος ἀπέχω , τοσοῦτος καί ὁ ῥεῦμα ; ἔτι τοίνυν καί ὅλος ἀναιδής εἰμί . οὐ γάρ ὅτι ἀξιόω ὁ ἐτησίαι αἰτία παρέχω , διά οὗτος ὁ Νεῖλος οὐ ἐξίημι εἰς θάλασσα , ἀλλά ἐπί αὐτός ὁ στόμα ἔρχομαι πανταχοῦ φαίνω ῥέω λαμπρός ἐν λαμπρός ἐτησίαι . οὐ λεκτέος εἰμί ἔτι οὗτος ὁ λόγος ὁ τις καί μικρός οἶδα περί Νεῖλος . ὥστε ὁ ἄτοπος ὁ ἐν πούς οὐ ὁράω περί ὁ ἔξω διαφέρω καί ὁ δῆλος ὁ ἄδηλος ὑπάγω , ἀλλά μή οὗτος ἐκεῖνος πιστόω , ἐάν περ ἐγχωρέω . ὁ τοίνυν στόμα ἅπας , ἐάν τε φημί ἐάν τε μή φημί ὁ σοφιστής , ἐξίησι—καὶ οὗτος ὀφθαλμός , οὐ λόγος κρίνω οὐ ἐπί βραχύς γε οὕτως οὐδέ ἐπί ὅσος ὁ ὁ ἄλλος καί πολύς ποταμός , ἀλλά εἰς ὅσος ἔοικα ὁ μέγας ὁ ποταμός ἐξικνέομαι , καί ἐπί πολύς γε αὖ πολύς ὁ θέρος ἤ ὁ χειμών . ἐγώ