aelius-aristides.ai-gu-ptios 361
οὔτε κρημνός ἐστιν οὐδεὶς ἐκεῖ οὔτε θάλαττα προσηχεῖ , ἀλλʼ ἐν πεδίῳ πολλῷ καὶ κεχυμένῳ , οὗπερ ὁ Μενδήσιος ἅπας νομὸς οἰκεῖται , καὶ ἡ πόλις αὐτῶν , ἣν ὀνομάζουσι Θμοῦιν · ὥστε μηδʼ ὀφθαλμῷ καταλαβεῖν εἶναι μήτʼ ἀπʼ ἄκρων ἐπὶ θάτερα μήτʼ ἐκ μέσου , μηδʼ ἑτέρωσε . ὁ δʼ ἄρα Κιθαιρῶνος καὶ Ἑλικῶνος πλέως ὢν καὶ Φικίου ἄκρου πρὸς τὰ παρʼ αὑτῷ καὶ συνήθη κἀκεῖνα τεκμαιρόμενος μάλα ἐλευθέρως εἶπεν οὔτʼ ἰδὼν οὔτʼ ἀκούσας σαφῶς , ποιήσας δὲ πρὸς τὸ δόξαν αὑτῷ κατὰ τὴν ἀρχαίαν τε καὶ ἐκ πατέρων τοῖς ποιηταῖς ὑπάρχουσαν περὶ ταῦτα ἐξουσίαν . καὶ τί δὴ θαυμαστὸν , εἰ περὶ ὧν μηδʼ αὐτοὶ οἱ ἐπιχώριοι καὶ ταῦτα ὄντες Αἰγύπτιοι γιγνώσκουσι , περὶ τούτων οἱ τοσοῦτον ἀπέχοντες ποιηταὶ μηδὲν ἰσχυρὸν ἔχουσι λέγειν ; ἀλλὰ γὰρ κινδυνεύει παντελῶς , ὅπερ καὶ μικρῷ πρόσθεν εἶπον , ἴδιον τὸ τοῦ Νείλου πρᾶγμα καὶ τελέως ἀποκεχωρηκὸς εἶναι τῶν ἄλλων ποταμῶν . τί γὰρ δή ποτʼ , εἰ βούλει , μόνος ποταμῶν αὔρας οὐκ ἀφίησι ; καίτοι εἴ γε ἀπὸ χιόνος ἢ ὑετῶν ᾔρετο , οὐκ ἂν μόνος ποταμῶν αὔρας οὐ παρείχετο , ἀλλὰ καὶ πλείστας ἂν καὶ μεγίστας , ὅσῳ καὶ μέγιστός ἐστιν . ὅπου γὰρ καὶ γῆ ψιλὴ βρεχθεῖσα ἀφίησιν αὔρας , τί τόν γε δὴ Νεῖλον πάσχειν ἂν φήσομεν , εἴπερ ἐξ ὄμβρων τοσοῦτος ἀνήρχετο , ἢ νὴ Δίʼ ἐκ χιόνος τακείσης , ὡς ὁ τῶν ἑτέρων λόγος ; τί δʼ ἂν εἴποις τὴν περὶ τὴν ἀνάβασιν αὐτοῦ τάξιν καὶ μουσικήν ; τὸ ἐν Συήνῃ μὲν καὶ Ἐλεφαντίνῃ ὀκτὼ καὶ εἴκοσιν αἴρεσθαι πήχεις , περὶ δʼ αὖ τὸ Ἰνδικὸν καὶ Ἀράβιον ἐμπόριον τὴν Κόπτον ἕνα καὶ εἴκοσι , καὶ πάλιν τούτων ἀφαιρεῖν ἑπτὰ καὶ τέτταρας καὶ δέκα ἄγειν τοὺς κατὰ Μέμφιν γνωρίμους καὶ πρὸς οὓς Ἕλληνες ἤδη λογίζονται , κάτω δʼ ἐν τοῖς ἕλεσιν εἰς ἑπτὰ καταβαίνειν , εἶτα δύʼ ἤκουον . ἆρά γε Ἴστρος ἢ Φᾶσις ἢ Στρυμὼν ταῦτα σοφίζεται , ἀλλʼ οὐ τοῦ Νείλου μόνου ταῦτʼ ἐστὶ σοφίσματα ; χῶν μὲν οὐ τῇ φύσει τῆς χώρας ** ποῖος δʼ ὧν ἴσμεν ποταμὸς χρόνου κρεῖττον ὕδωρ παρέχεται σὺν τοσούτῳ ῥεύματι ; οὔτε γὰρ αὐτόθι σήπεται φυλάττοντι οὔτʼ
Lemmas: οὔτε κρημνός εἰμί οὐδείς ἐκεῖ οὔτε θάλασσα προσηχέω , ἀλλά ἐν πεδίον πολύς καί χέω , οὗπερ ὁ Μενδήσιος ἅπας νόμος οἰκέω , καί ὁ πόλις αὐτός , ὅς ὀνομάζω Θμοῦις · ὥστε μηδέ ὀφθαλμός καταλαμβάνω εἰμί μήτε ἀπό ἄκρον ἐπί ἕτερος μήτε ἐκ μέσος , μηδέ ἑτέρωσε . ὁ δέ ἄρα Κιθαιρών καί Ἑλικών πολύς εἰμί καί Φίκιον ἄκρος πρός ὁ παρά ἑαυτοῦ καί συνήθης ἐκεῖνος τεκμαίρομαι μάλα ἐλεύθερος λέγω οὔτε ὁράω οὔτε ἀκούω σαφής , ποιέω δέ πρός ὁ δόξα ἑαυτοῦ κατά ὁ ἀρχαῖος τε καί ἐκ πατήρ ὁ ποιητής ὑπάρχω περί οὗτος ἐξουσία . καί τίς δή θαυμαστός , εἰ περί ὅς μηδέ αὐτός ὁ ἐπιχώριος καί οὗτος εἰμί Αἰγύπτιος γιγνώσκω , περί οὗτος ὁ τοσοῦτος ἀπέχω ποιητής μηδείς ἰσχυρός ἔχω λέγω ; ἀλλά γάρ κινδυνεύω παντελής , ὅς καί μικρός πρόσθεν λέγω , ἴδιος ὁ ὁ Νεῖλος πρᾶγμα καί τέλειος ἀποχωρέω εἰμί ὁ ἄλλος ποταμός . τίς γάρ δή ποτέ , εἰ βούλομαι , μόνος ποταμός αὔρα οὐ ἀφίημι ; καίτοι εἰ γε ἀπό χιών ἤ ὑετός ἀείρω , οὐ ἄν μόνος ποταμός αὔρα οὐ παρέχω , ἀλλά καί πολύς ἄν καί μέγας , ὅσος καί μέγας εἰμί . ὅπου γάρ καί γῆ ψιλός βρέχω ἀφίημι αὔρα , τίς ὁ γε δή Νεῖλος πάσχω ἄν φημί , εἴπερ ἐκ ὄμβρος τοσοῦτος ἀνέρχομαι , ἤ νή Ζεύς ἐκ χιών τήκω , ὡς ὁ ὁ ἕτερος λόγος ; τίς δέ ἄν λέγω ὁ περί ὁ ἀνάβασις αὐτός τάξις καί μουσική ; ὁ ἐν Συήνη μέν καί Ἐλεφαντίνη ὀκτώ καί εἴκοσι ἀείρω πῆχυς , περί δέ αὖ ὁ Ἰνδικός καί Ἄραψ ἐμπόριον ὁ Κόπτος εἷς καί εἴκοσι , καί πάλιν οὗτος ἀφαιρέω ἑπτά καί τέσσαρες καί δέκα ἄγω ὁ κατά Μέμφις γνώριμος καί πρός ὅς Ἕλλην ἤδη λογίζομαι , κάτω δέ ἐν ὁ ἕλος εἰς ἑπτά καταβαίνω , εἶτα δύο ἀκούω . ἆρα γε Ἴστρος ἤ Φᾶσις ἤ Στρυμών οὗτος σοφίζω , ἀλλά οὐ ὁ Νεῖλος μόνος οὗτος εἰμί σόφισμα ; χόω μέν οὐ ὁ φύσις ὁ χώρα ** ποῖος δέ ὅς οἶδα ποταμός χρόνος κρατύς ὕδωρ παρέχω σύν τοσοῦτος ῥεῦμα ; οὔτε γάρ αὐτόθι σήπω φυλάσσω οὔτε