aelius-aristides.ai-gu-ptios 362
εἰς τὴν ὑπερορίαν ἐκκομισθέν . ἀλλʼ αἱ ὁλκάδες αἱ εἰς Ἰταλίαν ἀπʼ Αἰγύπτου πλέουσαι , ἐπειδὰν ἀναπλεύσωσιν ἐκεῖθεν , σῶν ἔχουσι τὸ λοιπὸν οὗ παρεσκευάσαντο , καὶ φθάνει τὸ δεύτερον ὃ ἂν προσαρύσωνται , οἷα ἐν μήκει πλοῦ προδιαφθαρὲν , ἢ τὸ ἀρχαῖον καὶ συναναχθέν . καὶ μόνοι δὴ ὧν ἴσμεν Αἰγύπτιοι κεράμια ὕδατος ὥσπερ ἄλλοι οἴνου πιμπλᾶσι , καὶ ἔχουσι τριῶν καὶ τεττάρων ἐτῶν ἔνδον καὶ ἔτι πλειόνων , καὶ τῷ χρόνῳ σεμνύνουσιν , ὥσπερ ἡμεῖς τὸν οἶνον . ἢ καὶ τούτου φήσει τις αἴτιον εἶναι ὅτι ἐξ ὄμβρων αὔξεται ; καὶ τί δή ποτε οὐ πᾶσι ποταμοῖς τὸ αὐτὸ συμβέβηκε ; πάντες γὰρ ὕονται . καὶ οὐκ εἰκάσαι γε ἡμᾶς ὅτι ὕονται δεῖ , ἀλλὰ πάρεσμεν αὐτοὶ τοῖς ὄμβροις καὶ προσοικοῦμεν ὡς ἔπος εἰπεῖν τὰς ὄχθας . καὶ ἔνιοί γε αὐτῶν ἐπʼ ἐλαχίστῳ τῷ ἀρχαίῳ τὸ ἐκ τῶν ὄμβρων προσλαβόντες καὶ αὐξηθέντες ὅμως οὐδʼ ἐκ τοῦ νικῆσαι παρέχονται τὴν αὐτὴν χρείαν . ὁ δὲ καὶ τοῦ θέρους αὔξεται , τοῦ δὲ χειμῶνος ἔσθʼ αὑτοῦ καὶ τότʼ ἐστὶ βέλτιστος . γλυκύτητι τοίνυν πόσον οἴει νικᾶν τοῦτο τὸ ὕδωρ ; ὅσον οὐδʼ ἂν εἴποις . καίτοι τούτου τί τὸ αἴτιον ; ἐκείνου δʼ αὖ τί τις ἂν φαίη , ὅτι κινδυνεύει τρόπον τινὰ ἀεὶ τὸ ἀποσχιζόμενον αὐτοῦ ῥεῦμα ἴσον εἶναι τῷ κυρίῳ καὶ παντί ; τί δʼ οὐ τῶν ἐκείνου θαῦμα ; ἢ πῶς οὐκ ἐκ παραδόξων ἅπας συνείλεκται ; ᾧ γε ἐπικουρεῖ μὲν ὕδωρ οὐδὲν , ἀλλὰ καὶ πέτραι ῥήγνυνται τῇ ξηρότητι καὶ τὰ ὄρη μονονοὺ φλόγα ἀφίησιν , ὁ δʼ ἐν μέσῳ τῶν ἀποριῶν τούτων ῥέων πάσας μὲν λίμνας , πάντας δὲ κόλπους καθείργει πλήθει τοῦ ὕδατος , οὐ μόνον τὸν τῆς ἀναβάσεως χρόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν ἄλλον ἅπαντα . καθέστηκε δʼ ἀντὶ μιᾶς πηγῆς ἁπάσῃ τῇ γῇ καὶ οὔτε πόλις οὔτʼ οἶκος οὔτε χωρίον οὐδὲν ἐκφεύγει τὴν ἐκείνου χρείαν καὶ δύναμιν , ἀλλὰ ταυτὸν δύναται ταῖς ἐν μεσογείᾳ τῶν πόλεων καὶ τοῖς ἐν ταῖς ἐσχατιαῖς ὅπερ τοῖς ἐπὶ ταῖς ὄχθαις κατῳκημένοις , μᾶλλον δʼ αὐτοῖς τοῖς πλέουσι μέσον πόρον .
Lemmas: εἰς ὁ ὑπερορία ἐκκομίζω . ἀλλά ὁ ὁλκάς ὁ εἰς Ἰταλία ἀπό Αἴγυπτος πλέω , ἐπειδάν ἀναπολεύω ἐκεῖθεν , σός ἔχω ὁ λοιπός οὗ παρασκευάζω , καί φθάνω ὁ δεύτερος ὅς ἄν προσαρύω , οἷος ἐν μῆκος πλόος προδιαφθείρω , ἤ ὁ ἀρχαῖος καί συνανάγω . καί μόνος δή ὅς οἶδα Αἰγύπτιος κεράμιον ὕδωρ ὥσπερ ἄλλος οἶνος πίμπλημι , καί ἔχω τρεῖς καί τέσσαρες ἔτος ἔνδον καί ἔτι πολύς , καί ὁ χρόνος σεμνύνω , ὥσπερ ἐγώ ὁ οἶνος . ἤ καί οὗτος φημί τις αἴτιος εἰμί ὅτι ἐκ ὄμβρος αὐξάνω ; καί τίς δή ποτέ οὐ πᾶς ποταμός ὁ αὐτός συμβαίνω ; πᾶς γάρ ὕω . καί οὐ εἰκάζω γε ἐγώ ὅτι ὕω δέω , ἀλλά πάρειμι αὐτός ὁ ὄμβρος καί προσοικέω ὡς ἔπος λέγω ὁ ὄχθη . καί ἔνιοι γε αὐτός ἐπί ἐλαχύς ὁ ἀρχαῖος ὁ ἐκ ὁ ὄμβρος προσλαμβάνω καί αὐξάνω ὅμως οὐδέ ἐκ ὁ νικάω παρέχω ὁ αὐτός χρεία . ὁ δέ καί ὁ θέρος αὐξάνω , ὁ δέ χειμών εἰμί ἑαυτοῦ καί τότε εἰμί ἀγαθός . γλυκύτης τοίνυν πόσος οἴομαι νικάω οὗτος ὁ ὕδωρ ; ὅσος οὐδέ ἄν λέγω . καίτοι οὗτος τίς ὁ αἴτιος ; ἐκεῖνος δέ αὖ τίς τις ἄν φημί , ὅτι κινδυνεύω τρόπος τις ἀεί ὁ ἀποσχίζω αὐτός ῥεῦμα ἴσος εἰμί ὁ κύριος καί πᾶς ; τίς δέ οὐ ὁ ἐκεῖνος θαῦμα ; ἤ πῶς οὐ ἐκ παράδοξος ἅπας συλλέγω ; ὅς γε ἐπικουρέω μέν ὕδωρ οὐδείς , ἀλλά καί πέτρα ῥήγνυμι ὁ ξηρότης καί ὁ ὄρος μονονού φλόξ ἀφίημι , ὁ δέ ἐν μέσος ὁ ἀπορία οὗτος ῥέω πᾶς μέν λίμνη , πᾶς δέ κόλπος κατείργω πλῆθος ὁ ὕδωρ , οὐ μόνος ὁ ὁ ἀνάβασις χρόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἅπας . καθίστημι δέ ἀντί εἷς πηγή ἅπας ὁ γῆ καί οὔτε πόλις οὔτε οἶκος οὔτε χωρίον οὐδείς ἐκφεύγω ὁ ἐκεῖνος χρεία καί δύναμις , ἀλλά τατός δύναμαι ὁ ἐν μεσόγεια ὁ πόλις καί ὁ ἐν ὁ ἐσχατιά ὅς ὁ ἐπί ὁ ὄχθη κατοικέω , μάλα δέ αὐτός ὁ πλέω μέσος πόρος .