aelius-aristides.ai-gu-ptios 357
θάλαττάν τινα γλυκεῖαν καὶ ἵππους ποταμίους καὶ ῥέουσαν τὴν θάλατταν εἰς τὸν ποταμὸν καὶ τὰ τοιαῦτα ὕπνου φάρμακα . ἑτέρων δʼ εἴρηται λόγος μικτός . τὸ μὲν γὰρ οὐ μάντεως δεῖται , τὸ δʼ οὐδʼ ἂν μάντις οὐδεὶς πείσαι . ὅτι μὲν γὰρ ἐν τοῖς θερμοτάτοις εἰσὶν αἱ πηγαὶ τοῦ Νείλου δῆλον , εἴπερ ἐκ τῆς μεσημβρίας ὁρμᾶται . φησὶ δὲ ταύτας καομένας τοῦ θέρους ἕλκειν ἐφʼ αὑτὰς τὸ πλησίον ὑγρὸν καὶ συνιόντος ὕδατος πολλοῦ πληροῦσθαι , καὶ τοῦτʼ εἶναι τοῦ ποταμοῦ τὴν ἀνάβασιν . ἐγὼ δʼ ὅτι μὲν καὶ πάντας εἰκὸς ἦν τοὺς ἐν τοῖς θερμοῖς τόποις ταὐτὸ τοῦτο πάσχειν ποταμοὺς οὐ λέγω , ἀλλὰ πῶς οὐκ ἄτοπον τὰς μὲν πηγὰς ἐν τοῖς θερμοτάτοις φάσκειν εἶναι , τὰ δὲ πλησίον ὕδατα αὐτῶν μὴ ἐν τοιούτοις ἑτέροις ἀξιοῦν εἶναι ; οὐκοῦν ὁπότʼ ἐν τοῖς ὁμοίοις ἐστὶ τόποις , ταυτὸν πάσχειν ἀνάγκη . τί οὖν μᾶλλον τὰς τοῦ Νείλου πηγὰς ἕλκειν ἐφʼ αὑτὰς τὰ ἄλλα ὕδατα ἢ τἄλλα ὕδατα αὐτὰ δεῖσθαι τῆς ἐκεῖθεν ἐπιρροῆς εἰκός ἐστιν ; ἀλλὰ μὴν εἴ γε ἅπαντα ἐνδεέστερα αὐτῶν ἔσται , πρῶτον μὲν ἅπαντα ἐλάττω τοῦ θέρους ἢ τοῦ χειμῶνος ἔσται , ἔπειτα ἀλλήλοις ἐπαρκεῖν οὐχ ἕξει , χωριζόμενα ὑπὸ τῆς θέρμης καὶ καθʼ αὑτὰ ἕκαστα γιγνόμενα . ὥστʼ ἐπὶ τοὔλαττον καὶ κάτω χωρεῖν αὐτοῖς , οὐχ ὑψοῦσθαι προσῆκε . καὶ μὴν τὸ μὲν ἕλκειν τὰς πηγὰς ἐφʼ αὑτὰς τὸ πλησίον ὑγρὸν τῇ ξηρότητι δότω τις ἀληθὲς εἶναι καὶ μὴ φιλονεικείτω · τὸ δὲ μὴ μόνον τοσοῦτον λαμβάνειν ὥστε τὸ ἀρχαῖον ἐκπληροῦν , ἀλλὰ καὶ τοσούτῳ πλεονάζειν ὡς παραπέμπειν τὸν Νεῖλον μέχρι θαλάττης , τοσοῦτον ὑπὲρ τοὺς ἄλλους τε καὶ ὃ τούτου μεῖζόν ἐστιν ** ἔχει λόγον ταῦτα συγχωρεῖν ; ποῦ γὰρ ἔτι καὶ ἐκτήκεσθαι φήσομεν αὐτὰς , εἴπερ τοσοῦτόν τε καὶ εἰς τοσοῦτον χρόνου καθʼ ἡμέραν ἑκάστην ἐπιδιδόασιν ; οὐκοῦν ἢ ἅμα τʼ ἐξαναλοῦνται καὶ τὸ ῥεῦμα οὐκ ἂν ἔχοιεν ἀφιέναι , ἢ τοσοῦτον εἰ περίεστιν αὐταῖς , πῶς ἕλκουσι διὰ ξηρότητα ; εἰ γὰρ καὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς ἐφειλκύσαντο , πληρωθείσας γε εἰκὸς ἀνιέναι · εἰ δʼ αὖθις ὁ ἥλιος ἐξέτηκεν , οὐκ ἂν εἶχον εἰς ὕψος ὑπερβαλεῖν διὰ τὸ αὐτὸ τοῦτο ὑποδιδόντος ἀεὶ τοῦ πληρουμένου κατὰ τὸν τῶν ποιητῶν πίθον . ὥστʼ ἐλάττοσιν αὐταῖς προσῆκεν εἶναι τὸ πλέον τοῦ χρόνου ἢ συνεχῶς μείζοσιν .
Lemmas: θάλασσα τις γλυκύς καί ἵππος ποτάμιος καί ῥέω ὁ θάλασσα εἰς ὁ ποταμός καί ὁ τοιοῦτος ὕπνος φάρμακον . ἕτερος δέ λέγω λόγος μικτός . ὁ μέν γάρ οὐ μάντις δέω , ὁ δέ οὐδέ ἄν μάντις οὐδείς πείθω . ὅτι μέν γάρ ἐν ὁ θερμός εἰμί ὁ πηγή ὁ Νεῖλος δῆλος , εἴπερ ἐκ ὁ μεσημβρία ὁρμάω . φημί δέ οὗτος καίω ὁ θέρος ἕλκω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ πλησίον ὑγρός καί συνέρχομαι ὕδωρ πολύς πληρόω , καί οὗτος εἰμί ὁ ποταμός ὁ ἀνάβασις . ἐγώ δέ ὅτι μέν καί πᾶς ἔοικα εἰμί ὁ ἐν ὁ θερμός τόπος αὐτός οὗτος πάσχω ποταμός οὐ λέγω , ἀλλά πῶς οὐ ἄτοπος ὁ μέν πηγή ἐν ὁ θερμός φάσκω εἰμί , ὁ δέ πλησίον ὕδωρ αὐτός μή ἐν τοιοῦτος ἕτερος ἀξιόω εἰμί ; οὐκοῦν ὁπότε ἐν ὁ ὅμοιος εἰμί τόπος , τατός πάσχω ἀνάγκη . τίς οὖν μάλα ὁ ὁ Νεῖλος πηγή ἕλκω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ἄλλος ὕδωρ ἤ ἄλλος ὕδωρ αὐτός δέω ὁ ἐκεῖθεν ἐπιρροή ἔοικα εἰμί ; ἀλλά μήν εἰ γε ἅπας ἐνδεής αὐτός εἰμί , πρῶτος μέν ἅπας ἐλαχύς ὁ θέρος ἤ ὁ χειμών εἰμί , ἔπειτα ἀλλήλων ἐπαρκέω οὐ ἔχω , χωρίζω ὑπό ὁ θέρμη καί κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος γίγνομαι . ὥστε ἐπί ἐλαχύς καί κάτω χωρέω αὐτός , οὐ ὑψόω προσήκω . καί μήν ὁ μέν ἕλκω ὁ πηγή ἐπί ἑαυτοῦ ὁ πλησίον ὑγρός ὁ ξηρότης δίδωμι τις ἀληθής εἰμί καί μή φιλονεικέω · ὁ δέ μή μόνος τοσοῦτος λαμβάνω ὥστε ὁ ἀρχαῖος ἐκπληρόω , ἀλλά καί τοσοῦτος πλεονάζω ὡς παραπέμπω ὁ Νεῖλος μέχρι θάλασσα , τοσοῦτος ὑπέρ ὁ ἄλλος τε καί ὅς οὗτος μέγας εἰμί ** ἔχω λόγος οὗτος συγχωρέω ; ποῦ γάρ ἔτι καί ἐκτήκω φημί αὐτός , εἴπερ τοσοῦτος τε καί εἰς τοσοῦτος χρόνος κατά ἡμέρα ἕκαστος ἐπιδίδωμι ; οὐκοῦν ἤ ἅμα τε ἐξαναλόω καί ὁ ῥεῦμα οὐ ἄν ἔχω ἀφίημι , ἤ τοσοῦτος εἰ περίειμι αὐτός , πῶς ἕλκω διά ξηρότης ; εἰ γάρ καί ὁ ἐκ ἀρχή ἐφέλκω , πληρόω γε ἔοικα ἀνίημι · εἰ δέ αὖθις ὁ ἥλιος ἐκτήκω , οὐ ἄν ἔχω εἰς ὕψος ὑπερβάλλω διά ὁ αὐτός οὗτος ὑποδίδωμι ἀεί ὁ πληρόω κατά ὁ ὁ ποιητής πίθος . ὥστε ἐλαχύς αὐτός προσήκω εἰμί ὁ πολύς ὁ χρόνος ἤ συνεχής μέγας .