aelius-aristides.ai-gu-ptios 339
καὶ τὰ κάτω τῆς Αἰγύπτου λαμπρῶς πολλάκις ὕεται , — ψακάδι μὲν γὰρ καὶ ἄνω πολλάκις ὡς ἐν χρόνοις , ἀλλὰ τά γε πρὸς θαλάττης καὶ κατὰ συνήθειαν πολλῷ—καὶ οὐδʼ ὁπωστιοῦν ἐπίδηλον τῷ Νείλῳ γίγνεται . καίτοι πῶς εἰκὸς τοὺς μὲν ἐν Αἰγύπτῳ γιγνομένους ὄμβρους μὴ κινεῖν αὐτὸν ὅσοι ποτʼ ἂν ὦσιν , ἀλλὰ πάσχειν τὸ ὕδωρ ταυτὸν ὅπερ τὸ εἰς τὴν θάλατταν εἰσχεόμενον ἀδήλως ἀναλοῦσθαι , ἐκ δὲ τῶν ἀπορρήτων τόπων , ὡς ἔοικε , τῆς οἰκουμένης ὑπάρχειν αὐτῷ τὴν ἐπίδοσιν , ὥσπερ σοφιζόμενον τὸν Νεῖλον ἢ δεδοικότα μὴ φανῇ διὰ τοῦτο αὐξανόμενος ; εἰ δὲ ταῦτʼ ἐστὶ γέλως , τοιαῦτʼ ἐστὶν ἃ λέγουσιν οἱ προστιθέντες τὴν αἰτίαν τοῖς ὄμβροις . βούλομαι δέ σοί τι καὶ περὶ τῶν νεφῶν μικρὸν διηγήσασθαι . ὅτε γὰρ τὸ δεύτερον εἰς Αἴγυπτον ἀνέπλεον τὸν εἰς κορυφὴν ἀνάπλουν , ἐνέτυχεν ἡμῖν περὶ τὸν Θηβαϊκὸν τόπον ἐν νομῷ ὄνομα Ἑρμουνθὶ ἄνθρωπος φυγὰς ἐκ τῆς κάτω πόλεως , Δραῦκος ὄνομα , φίλου καὶ ἑταίρου συμπλέοντος ἡμῖν συστήσαντος αὐτὸν , ὡς εἶδεν ἐκεῖ . ὡς δὲ συνέβη λυθῆναι τὴν φυγὴν αὐτῷ καὶ ἧκεν ἐπὶ θάλατταν , προσῄει πολλάκις ἡμῖν καὶ ἐχρώμεθα ὥσπερ εἰκὸς οἰκείως αὐτῷ . καί ποτε οὑτωσὶ περιεπατοῦμεν περὶ δείλην ὀψίαν ἐν τῷ μεγάλῳ δρόμῳ τῷ κατὰ τὰς στοὰς καὶ ἦσαν ἐτησίαι λαμπροί · ἀπεβλέψαμεν οὖν εἰς τὰ νέφη , καί τις ἔφη τῶν παρόντων , ταῦτα δὴ τὰ τοῦ Νείλου πνεύματα · οὕτω γάρ πως ὠνόμασε . καὶ ὃς ἐγέλασεν . ἐρομένου δέ μου ὅ τι αὐτῷ τοῦτο βούλοιτο , οὐκ οἶσθα , ἔφη , ὅτι ἐγὼ τρία ἑξῆς ἔτη κατετρίβην ἐπʼ ἄκροις Αἰγύπτου ; οἶδα , ἔφην , ἀλλὰ τί τοῦτο ; ὅτι ἐγὼ ἐν τοσούτῳ χρόνῳ τριφθέντι μοι πανταχῆ σκοπῶν οὐκ ἠδυνήθην ἰδεῖν νέφος αὐτόθι τοῦ θέρους , ἀλλὰ ἑστηκότα ἀκλινῆ τὸν ἀέρα ὥσπερ τὰ γεγραμμένα . καίτοι νομίζω , ἔφη , ὁρᾶν τά γε ἐγχωροῦντα , ἀλλʼ ἐγὼ οὐκ εἶδον νέφος , ἃ ὑμεῖς , ἔφη , οἴεσθε ἐνθένδε ἐλαυνόμενα ἄνω καταρρηγνύντα πληροῦν τὸν Νεῖλον . τοῦτο δὴ καὶ τότε ἀκούσας ἐθαύμασα καὶ ἥσθην , καὶ σοὶ νῦν ἀπομνημονεύσας ἐξήγγειλα , ὅπως εἰδείης πόρρω τοῦ ἀληθοῦς ὄντας καὶ τοὺς τούτῳ τῷ λόγῳ καταχρωμένους τε
Lemmas: καί ὁ κάτω ὁ Αἴγυπτος λαμπρός πολλάκις ὕω , — ψακάς μέν γάρ καί ἄνω πολλάκις ὡς ἐν χρόνος , ἀλλά ὁ γε πρός θάλασσα καί κατά συνήθεια πολλός οὐδέ ὁπωσοῦν ἐπίδηλος ὁ Νεῖλος γίγνομαι . καίτοι πῶς ἔοικα ὁ μέν ἐν Αἴγυπτος γίγνομαι ὄμβρος μή κινέω αὐτός ὅσος ποτέ ἄν εἰμί , ἀλλά πάσχω ὁ ὕδωρ τατός ὅς ὁ εἰς ὁ θάλασσα εἰσχέω ἄδηλος ἀναλόω , ἐκ δέ ὁ ἀπόρρητος τόπος , ὡς ἔοικα , ὁ οἰκουμένη ὑπάρχω αὐτός ὁ ἐπίδοσις , ὥσπερ σοφίζω ὁ Νεῖλος ἤ δείδω μή φαίνω διά οὗτος αὐξάνω ; εἰ δέ οὗτος εἰμί γέλως , τοιοῦτος εἰμί ὅς λέγω ὁ προστίθημι ὁ αἰτία ὁ ὄμβρος . βούλομαι δέ σύ τις καί περί ὁ νέφος μικρός διηγέομαι . ὅτε γάρ ὁ δεύτερος εἰς Αἴγυπτος ἀναπλέω ὁ εἰς κορυφή ἀνάπλοος , ἐντυγχάνω ἐγώ περί ὁ Θηβαικός τόπος ἐν νόμος ὄνομα Ἑρμουνθί ἄνθρωπος φυγάς ἐκ ὁ κάτω πόλις , Δραῦξ ὄνομα , φίλος καί ἑταῖρος συμπλέω ἐγώ συνίστημι αὐτός , ὡς ὁράω ἐκεῖ . ὡς δέ συμβαίνω λύω ὁ φυγή αὐτός καί ἥκω ἐπί θάλασσα , προσέρχομαι πολλάκις ἐγώ καί χράω ὥσπερ ἔοικα οἰκεῖος αὐτός . καί ποτέ οὕτως περιπατέω περί δείλη ὄψιος ἐν ὁ μέγας δρόμος ὁ κατά ὁ στοά καί εἰμί ἐτησίαι λαμπρός · ἀποβλέπω οὖν εἰς ὁ νέφος , καί τις φημί ὁ πάρειμι , οὗτος δή ὁ ὁ Νεῖλος πνεῦμα · οὕτως γάρ πως ὀνομάζω . καί ὅς γελάω . ἔρομαι δέ ἐγώ ὅς τις αὐτός οὗτος βούλομαι , οὐ οἶδα , φημί , ὅτι ἐγώ τρεῖς ἑξῆς ἔτος κατατρίβω ἐπί ἄκρον Αἴγυπτος ; οἶδα , φημί , ἀλλά τίς οὗτος ; ὅτι ἐγώ ἐν τοσοῦτος χρόνος τρίβω ἐγώ πανταχῇ σκοπέω οὐ δύναμαι ὁράω νέφος αὐτόθι ὁ θέρος , ἀλλά ἵστημι ἀκλινής ὁ ἀήρ ὥσπερ ὁ γράφω . καίτοι νομίζω , φημί , ὁράω ὁ γε ἐγχωρέω , ἀλλά ἐγώ οὐ ὁράω νέφος , ὅς σύ , φημί , οἴομαι ἐνθένδε ἐλαύνω ἄνω καταρρήγνυμι πληρόω ὁ Νεῖλος . οὗτος δή καί τότε ἀκούω θαυμάζω καί ἥδομαι , καί σύ νῦν ἀπομνημονεύω ἐξαγγέλλω , ὅπως οἶδα πρόσω ὁ ἀληθής εἰμί καί ὁ οὗτος ὁ λόγος καταχράομαι τε