aelius-aristides.ai-gu-ptios 336
σπουδάζεται τὴν θερινὴν ὥραν ἅπαντες σύνισμεν , ἀλλʼ ὅμως πάντʼ ἂν εὕροις ἐν τῇ μεγάλῃ πόλει τῇ Ἀλεξάνδρου πλὴν τούτου · καίτοι κράσπεδον Εὐριπίδου φωνῇ μάλιστʼ ἄν τις αὐτὴν Αἰγύπτου προσείποι . εἶθʼ ὃ μηδʼ ἐπείσακτον αὐτοῖς ἐστι θέρους νόμῳ , τοῦτʼ ἄγειν τὸν Νεῖλον θέρους ὥρᾳ τοσοῦτον πλήθει ; πάντων γε ἥκιστά μοι δοκεῖν . καὶ πρὸς μὲν Εὐριπίδην τε καὶ Αἰσχύλον καὶ ταῦτα ἴσως οὐχ ἱκανὰ , ἀλλὰ πέρα τῶν ἱκανῶν , οὕτως γε σαφοῦς καὶ πρὸ ποδῶν ὄντος τοῦ ἐλέγχου , καὶ δεικνύντος ὅλως τὸ ἀδύνατον , ὥσπερ ἐν τοῖς ἄνω τῆς ἐκροῆς . ἴωμεν δὲ ἐπὶ τὴν τῶν πολλῶν δόξαν ἤδη καὶ τοὺς χαρίεντας τοὺς πεποιηκότας αὐτήν · οἳ φασὶν ὕειν περὶ τοὺς ἄνω τόπους , ὅταν ὦσιν ἐτησίαι , καὶ τὰ νέφη παρʼ ἡμῶν ἐλαυνόμενα ἐκεῖ καταρρήγνυσθαι , ἐκ δὲ τῶν ὄμβρων τὸν Νεῖλον πληρούμενον εἰκότως μείζω τοῦ θέρους ἢ τοῦ χειμῶνος εἶναι . δεῖ τοίνυν σε μαθεῖν τὸ συμβαῖνον ἅπαν περὶ τὴν ἀνάβασιν . ὁ γὰρ Νεῖλος , ἡνίκʼ ἂν αὐτῷ ὡραῖον ᾖ , κατέρχεται τὰ ὑψηλὰ , κατέρχεται δὲ οὐ φανερᾷ τῇ προσθήκῃ οὐδʼ ὥστε ὀφθαλμῷ γνῶναι τὸ ὕδωρ ἐπιφερόμενον , ἀλλʼ ἀρξάμενος ἀπὸ δακτύλων ὀλίγων ἐπιδίδωσι τοσοῦτον ὥστʼ ἐν μησὶ μικροῦ τέτταρσι τοὺς τέτταρας ἢ πεντεκαίδεκα τούτους πήχεις πληροῦν περὶ Μέμφιν , κἀν τούτῳ τὴν προσθήκην ἄδηλον ἀεὶ παρεχόμενος καὶ ἑνὶ τούτῳ σημαίνων , τῷ καταλαμβάνειν ἑξῆς τὴν γῆν . πρὸς δὴ τί τοῦτο λέγω ; ὅτι φασὶν ὥσπερ τοὺς παρʼ ἡμῖν ποταμοὺς ἐκ τῶν ὄμβρων τοῦ χειμῶνος αὔξεσθαι , οὕτω τὸν Νεῖλον τοῦ θέρους ἐκ τῶν ὄμβρων . εἰ τοίνυν τοῦτʼ ἀληθὲς ἦν , πρῶτον μὲν κατιόντʼ αὐτὸν ἐξαίφνης ἔδει φαίνεσθαι μετέωρον . ὥσπερ γὰρ ὅταν κατὰ γῆς ἢ στερεοῦ φέρηται ῥεῦμα , οὕτως ἐπὶ τοῦ ἀρχαίου τὸ ἐκ τῶν ὄμβρων ἐπιθεῖ κεκυρτωκός . διὰ τί οὖν οὐ καὶ περὶ τὸν Νεῖλον ταυτὸν τοῦτο γίγνεται ; οὐ γὰρ δή που ἅμα μὲν εἰς τοὺς ἄλλους ποταμοὺς ἀναφέρειν δεῖ καὶ τοῖς αὐτοῖς τεκμαίρεσθαι , ἅμα δʼ οὐ τοῖς αὐτοῖς ἐπʼ ἀμφοῖν χρῆσθαι σημείοις . καὶ γὰρ εἰ μὲν ἅπαξ ποτὲ οὕτω συνέβη , λόγος ἦν , εἰ δʼ ἀεὶ τοῦτον τὸν τρόπον αἴρεται , τί ἂν εἴποιεν ; πρῶτον μὲν τοίνυν καὶ μέγιστον ὅπερ λέγω τοῦτο σημεῖον
Lemmas: σπουδάζω ὁ θερινός ὥρα ἅπας σύνοιδα , ἀλλά ὅμως πᾶς ἄν εὑρίσκω ἐν ὁ μέγας πόλις ὁ Ἀλέξανδρος πλήν οὗτος · καίτοι κράσπεδον Εὐριπίδης φωνή μάλα ἄν τις αὐτός Αἴγυπτος προσλέγω . εἶτα ὅς μηδέ ἐπείσακτος αὐτός εἰμί θέρος νόμος , οὗτος ἄγω ὁ Νεῖλος θέρος ὥρα τοσοῦτος πλῆθος ; πᾶς γε ἦκα ἐγώ δοκέω . καί πρός μέν Εὐριπίδης τε καί Αἰσχύλος καί οὗτος ἴσως οὐ ἱκανός , ἀλλά πέρα ὁ ἱκανός , οὕτως γε σαφής καί πρό πούς εἰμί ὁ ἔλεγχος , καί δείκνυμι ὅλος ὁ ἀδύνατος , ὥσπερ ἐν ὁ ἄνω ὁ ἐκροή . ἔρχομαι δέ ἐπί ὁ ὁ πολύς δόξα ἤδη καί ὁ χαρίεις ὁ ποιέω αὐτός · ὅς φημί ὕω περί ὁ ἄνω τόπος , ὅταν εἰμί ἐτησίαι , καί ὁ νέφος παρά ἐγώ ἐλαύνω ἐκεῖ καταρρήγνυμι , ἐκ δέ ὁ ὄμβρος ὁ Νεῖλος πληρόω ἔοικα μέγας ὁ θέρος ἤ ὁ χειμών εἰμί . δέω τοίνυν σύ μανθάνω ὁ συμβαίνω ἅπας περί ὁ ἀνάβασις . ὁ γάρ Νεῖλος , ἡνίκα ἄν αὐτός ὡραῖος εἰμί , κατέρχομαι ὁ ὑψηλός , κατέρχομαι δέ οὐ φανερός ὁ προσθήκη οὐδέ ὥστε ὀφθαλμός γιγνώσκω ὁ ὕδωρ ἐπιφέρω , ἀλλά ἄρχω ἀπό δάκτυλος ὀλίγος ἐπιδίδωμι τοσοῦτος ὥστε ἐν μείς μικρός τέσσαρες ὁ τέσσαρες ἤ πεντεκαίδεκα οὗτος πῆχυς πληρόω περί Μέμφις , ἐν οὗτος ὁ προσθήκη ἄδηλος ἀεί παρέχω καί εἷς οὗτος σημαίνω , ὁ καταλαμβάνω ἑξῆς ὁ γῆ . πρός δή τίς οὗτος λέγω ; ὅτι φημί ὥσπερ ὁ παρά ἐγώ ποταμός ἐκ ὁ ὄμβρος ὁ χειμών αὐξάνω , οὕτως ὁ Νεῖλος ὁ θέρος ἐκ ὁ ὄμβρος . εἰ τοίνυν οὗτος ἀληθής εἰμί , πρῶτος μέν κατέρχομαι αὐτός ἐξαίφνης δέω φαίνω μετέωρος . ὥσπερ γάρ ὅταν κατά γῆ ἤ στερεός φέρω ῥεῦμα , οὕτως ἐπί ὁ ἀρχαῖος ὁ ἐκ ὁ ὄμβρος ἐπιθέω κυρτόω . διά τίς οὖν οὐ καί περί ὁ Νεῖλος τατός οὗτος γίγνομαι ; οὐ γάρ δή που ἅμα μέν εἰς ὁ ἄλλος ποταμός ἀναφέρω δέω καί ὁ αὐτός τεκμαίρομαι , ἅμα δέ οὐ ὁ αὐτός ἐπί ἄμφω χράω σημεῖον . καί γάρ εἰ μέν ἅπαξ ποτέ οὕτως συμβαίνω , λόγος εἰμί , εἰ δέ ἀεί οὗτος ὁ τρόπος ἀείρω , τίς ἄν λέγω ; πρῶτος μέν τοίνυν καί μέγας ὅς λέγω οὗτος σημεῖον