aelius-aristides.ai-gu-ptios 340
καὶ πεπιστευκότας καὶ ὅλως ἐπίστῃ τὸ τοῦ Νείλου πρᾶγμα ὅτι κινδυνεύει μόνος ποταμῶν οὐδέποτε ὁ αὐτὸς εἶναι , ἀλλʼ ἐν αὔξῃ καὶ φθίσει ῥέων ὁμαλῶς , εἰ δὲ βούλει ἀνωμάλως διατελεῖ , ταῖς ἡμέραις τε καὶ νυξὶ τὰ μάλιστά πως παραπλησίως καὶ τῷ περὶ τὴν σελήνην . ἀρχόμενός τε γὰρ εἰς ὕψος ἰέναι , ἐπάγων ἀεὶ ἕτερον ἐφʼ ἑτέρῳ , οὕτως προβαίνει τῇ προσθήκῃ προστιθεὶς , ἄχρι ἂν τὸ μήκιστον αὐξηθῇ , καὶ συναγερθεὶς ἅπας , ὥσπερ ὁ τῆς σελήνης κύκλος , ἄρχεται λήγειν αὖθις ὑποστρέψας , ὥσπερ στροφήν τινα δευτέραν ἀποδιδοὺς ἐπὶ θάτερα · καὶ καταλαμβάνει πάλιν ἡ ἑτέρα περίοδος τῆς ἐπιρροῆς , πολλάκις δὲ καὶ ἐνέμεινε τῆς προτέρας ὅσον μὴ λαθεῖν . οὔτʼ οὖν παρὰ τὴν ἀνάβασιν ὁ αὐτός ἐστιν , ἀεὶ γὰρ αὔξεται , μέχρι ἂν τὰ τέλεια ὑψωθῇ , οὔτʼ αὖ παρὰ τὴν ἀπορροὴν , ἀεὶ γὰρ λήγει , μέχρι ἂν ἀποδῷ . οὕτω δή τοι τό γε τοῦ Νείλου θειότερόν τι καὶ ἰδιώτερον ἔοικεν εἶναι ἢ κατὰ τοὺς ἄλλους ποταμούς τε καὶ ῥεύματα , καὶ εἰ τούτου ζητοῦμεν αἰτίας , ζητῶμεν καὶ ὧν εἶπον , τί δή ποτε ἡμέρα μὲν ἡμέρας μικρὸν προφέρειν ἐτάχθη , μέχρι ἂν κορυφωθῇ τὸ μήκιστον , ἔπειτα ὑπολείπειν , ἄχρι ἂν εἰς τοὐλάχιστον ἀφίκηται , τὸ μὲν ἐξ ἀρχῆς ἑαυτῆς , εἶτα καὶ τῆς νυκτὸς ἐλάττων μετʼ ἰσημερίαν γιγνομένη , νὺξ δὲ ἀντιλαβοῦσα αὔξην ταὐτὰ ταῦτα πάσχει , ἐκ προσθήκης καὶ ἀφαιρέσεως προϊοῦσα καὶ ἐπανιοῦσα , μέχρι ἂν ὥσπερ οἱ γεωμέτραι καλοῦσιν εἰς ἐκεῖνο καταστῇ ὅθεν ἤρξατο φέρεσθαι , ταὐτά τε καὶ τἀναντία τῇ ἡμέρᾳ πάσχουσα ἀεί . καὶ γὰρ εἰ τὰ μάλιστά τις εἶναι ταῦτά γε φήσει φανερὰ , τῇ τοῦ ἡλίου πορείᾳ προστιθεὶς τὴν αἰτίαν , ἀλλʼ οὐκ αὐτῆς αὖ τῆς περὶ τὴν πορείαν τάξεως οὐδὲ τοῦ ταῦθʼ οὕτως ἀνάγκαις τὸ ἐξ ἀρχῆς κατακλεισθῆναι , οἷον εἰ βούλει τριμήνοις μὲν χρόνοις ὡρίσθαι τὰς μεταβολὰς , νυκτὶ δὲ καὶ ἡμέρᾳ τοσοῦτον τὸν σύμπαντα ἀποδοθῆναι χρόνον , εἶναι δὲ ὅρους τακτοὺς τῷ θεῷ πρὸς ἄρκτους καὶ μεσημβρίας , οὓς οὐχ οἷόν τε ὑπερβῆναι , τούτων οὐδενὸς δή που τὸ αἴτιον δείξει , πλὴν εἰ προσποιήσεται . καίτοι τοσοῦτόν γʼ ἐστὶ
Lemmas: καί πιστεύω καί ὅλος ἐπίσταμαι ὁ ὁ Νεῖλος πρᾶγμα ὅτι κινδυνεύω μόνος ποταμός οὐδέποτε ὁ αὐτός εἰμί , ἀλλά ἐν αὔξη καί φθίσις ῥέω ὁμαλής , εἰ δέ βούλομαι ἀνώμαλος διατελέω , ὁ ἡμέρα τε καί νύξ ὁ μάλα πως παραπλήσιος καί ὁ περί ὁ σελήνη . ἄρχω τε γάρ εἰς ὕψος ἔρχομαι , ἐπάγω ἀεί ἕτερος ἐπί ἕτερος , οὕτως προβαίνω ὁ προσθήκη προστίθημι , ἄχρι ἄν ὁ μήκιστος αὐξάνω , καί συναγείρω ἅπας , ὥσπερ ὁ ὁ σελήνη κύκλος , ἄρχω λήγω αὖθις ὑποστρέφω , ὥσπερ στροφή τις δεύτερος ἀποδίδωμι ἐπί ἕτερος · καί καταλαμβάνω πάλιν ὁ ἕτερος περίοδος ὁ ἐπιρροή , πολλάκις δέ καί ἐμμένω ὁ πρότερος ὅσος μή λανθάνω . οὔτε οὖν παρά ὁ ἀνάβασις ὁ αὐτός εἰμί , ἀεί γάρ αὐξάνω , μέχρι ἄν ὁ τέλειος ὑψόω , οὔτε αὖ παρά ὁ ἀπορροή , ἀεί γάρ λήγω , μέχρι ἄν ἀποδίδωμι . οὕτως δή τοι ὁ γε ὁ Νεῖλος θεῖος τις καί ἴδιος ἔοικα εἰμί ἤ κατά ὁ ἄλλος ποταμός τε καί ῥεῦμα , καί εἰ οὗτος ζητέω αἰτία , ζητέω καί ὅς λέγω , τίς δή ποτέ ἡμέρα μέν ἡμέρα μικρός προφέρω τάσσω , μέχρι ἄν κορυφόω ὁ μήκιστος , ἔπειτα ὑπολείπω , ἄχρι ἄν εἰς ἐλαχύς ἀφικνέομαι , ὁ μέν ἐκ ἀρχή ἑαυτοῦ , εἶτα καί ὁ νύξ ἐλαχύς μετά ἰσημερία γίγνομαι , νύξ δέ ἀντιλαμβάνω αὔξη αὐτός οὗτος πάσχω , ἐκ προσθήκη καί ἀφαίρεσις προέρχομαι καί ἐπανέρχομαι , μέχρι ἄν ὥσπερ ὁ γεωμέτρης καλέω εἰς ἐκεῖνος καθίστημι ὅθεν ἄρχω φέρω , αὐτός τε καί ἐναντίος ὁ ἡμέρα πάσχω ἀεί . καί γάρ εἰ ὁ μάλα τις εἰμί οὗτος γε φημί φανερός , ὁ ὁ ἥλιος πορεία προστίθημι ὁ αἰτία , ἀλλά οὐ αὐτός αὖ ὁ περί ὁ πορεία τάξις οὐδέ ὁ οὗτος οὕτως ἀνάγκη ὁ ἐκ ἀρχή κατακλείω , οἷος εἰ βούλομαι τρίμηνος μέν χρόνος ὁρίζω ὁ μεταβολή , νύξ δέ καί ἡμέρα τοσοῦτος ὁ σύμπας ἀποδίδωμι χρόνος , εἰμί δέ ὅρος τακτός ὁ θεός πρός ἄρκτος καί μεσημβρία , ὅς οὐ οἷος τε ὑπερβαίνω , οὗτος οὐδείς δή που ὁ αἴτιος δείκνυμι , πλήν εἰ προσποιέω . καίτοι τοσοῦτος γε εἰμί