aelius-aristides.ai-gu-ptios 358
ἄλλος δὲ ἄλλο τι ληρεῖ , ἐμοὶ δὲ δοκοῦσιν ἅπαντες οὗτοι λόγον εἰπεῖν ἕκαστος ἐζητηκέναι καὶ τοσοῦτον ἀπέχειν τοῦ τἀληθῆ λέγειν ὥστε καὶ συνειδότες αὐτῶν οἱ πλείους ὅτι ψεύδονται φιλονεικεῖν πρὸς ἃ ὑπέθεντο , εἶθʼ ὥσπερ ἐν σκότῳ τοξεύοντες ἄλλος ἄλλοθεν διαμαρτάνειν . ἐγὼ δʼ οὐχ οὕτω σοφὸν εἶναι νομίζω περὶ τῶν ἀδήλων φροντίζειν , οὐδὲ σκαιότητα ἔχειν εἴ τις ἀφίσταται , ὡς τὸ τοῖς ὑπὲρ τῶν ἀδήλων ἰσχυριζομένοις μὴ ῥᾳδίως πιστεύειν νοῦν ἔχοντος εἶναι τίθεμαι . εἰ δὲ δεῖ κοινὸν ἐπὶ πᾶσιν εἰπεῖν , λέγω πρὸς μὲν τοὺς διὰ τῶν ἐτησίων ψευδομένους ὅτι τοῦ χειμῶνος πολλῷ μείζους καὶ βιαιότεροι βορέαι συνείρουσι καὶ νέφη πάντα κινοῦσι , κινοῦντες δʼ ἐλαύνουσι κατὰ φύσιν πρὸς μεσημβρίαν . καὶ τότε καὶ πρότερον πᾶν ἔστʼ εἰπεῖν ἢ ὅτι χειμῶνος ποτὲ ὁ Νεῖλος ηὐξήθη . καίτοι τί μᾶλλον τοῦ θέρους ηὔξετʼ ἂν ἢ τοῦ χειμῶνος , εἴπερ ἐκ τῶν ἀνέμων εἶχε τὴν ἀρχήν ; πρὸς δὲ δὴ πάντας ἐφεξῆς ἐκεῖνο λέγω ὅτι πάντες ὑπʼ ἀλλήλων ἐλέγχονται νέοι ὄντες ἐν τοῖς λόγοις . ὅταν γὰρ οἱ μὲν ἐκ τῶν πνευμάτων , οἱ δʼ ἐξ ὑετῶν , οἱ δʼ ἐκ χιόνος , οἱ δὲ τὸν ἥλιον τοῦ χειμῶνος εἶναι τὸν τήκοντα , οἱ δὲ τὸν ἥλιον τοῦ θέρους τὸν ἀπελαύνοντα τὸ ὕδωρ , οἱ δʼ ὅθεν ἄν τις βούληται φάσκειν γίγνεσθαι τὴν ἀνάβασιν , πάντες δὲ εἰκάζωσιν , εἰδῇ δὲ μηδεὶς , οὐ μόνον ἐκ τῶν καθʼ ἕκαστον ἐλέγχονται δήπουθεν , ἀλλὰ καὶ πάντες κοινῇ περὶ ἀλλήλους ὅτι οὐ τἀληθὲς εὑρήκασιν , ἀλλʼ ἕκαστος λόγον εἰπεῖν βεβούληται . καὶ νῦν ἐγὼ κινδυνεύω δοκῶν ἅπασιν ἀντιλέγειν ἅπαντας ἔχειν τούτου μάρτυρας . οἷς γὰρ ἕκαστοι τοὺς ἑτέρους ἐλέγχουσι , ταῦτʼ ἐμοὶ πρὸς ἅπαντάς ἐστιν . ὥσθʼ ὅσον εὖ φρονοῦσι βεβαιῶν αὐτοῖς , ὅσον ὥσπερ ἐν μάχῃ προεισφέρουσιν ἀγνωμοσύνης , τοῦτʼ ἀφαιρῶ . ὥστʼ οὐ μόνον ἐκ τοῦ βελτίονος , ἀλλὰ καὶ τοῦ πολλαπλασίου , σύμψηφός εἰμι καὶ καθʼ ἕνα ἑκάστῳ καὶ πᾶσι κοινῇ · ἕκαστος γὰρ αὐτῶν ἅμα τʼ αὐτὸς τὴν αὑτοῦ φέρει καὶ πᾶσι τοῖς ἄλλοις ἀνταγωνίζεται . εἰ δὲ μὴ ἐλάττω προσεξεύρομεν ἡμεῖς ἢ ʼκεῖνοι προκατεχρήσαντο , οὐκ ἴσως ἄξιοι μέμψεως . καὶ μὴν οὐδʼ Ὅμηρος ἀξιόπιστος , λέγων ἂψ εἰς Αἰγύπτοιο , διιπετέος ποταμοῖο . ἐγὼ γὰρ ὡς μὲν ἅπαντά τις ἂν προσθείη τε καὶ χρὴ Διὶ ,
Lemmas: ἄλλος δέ ἄλλος τις ληρέω , ἐγώ δέ δοκέω ἅπας οὗτος λόγος λέγω ἕκαστος ζητέω καί τοσοῦτος ἀπέχω ὁ ἀληθής λέγω ὥστε καί σύνοιδα αὐτός ὁ πολύς ὅτι ψεύδω φιλονεικέω πρός ὅς ὑποτίθημι , εἶτα ὥσπερ ἐν σκότος τοξεύω ἄλλος ἄλλοθεν διαμαρτάνω . ἐγώ δέ οὐ οὕτως σοφός εἰμί νομίζω περί ὁ ἄδηλος φροντίζω , οὐδέ σκαιότης ἔχω εἰ τις ἀφίστημι , ὡς ὁ ὁ ὑπέρ ὁ ἄδηλος ἰσχυρίζομαι μή ῥᾴδιος πιστεύω νόος ἔχω εἰμί τίθημι . εἰ δέ δέω κοινός ἐπί πᾶς λέγω , λέγω πρός μέν ὁ διά ὁ ἐτήσιος ψεύδω ὅτι ὁ χειμών πολύς μέγας καί βίαιος Βορέας συνείρω καί νέφος πᾶς κινέω , κινέω δέ ἐλαύνω κατά φύσις πρός μεσημβρία . καί τότε καί πρότερος πᾶς εἰμί λέγω ἤ ὅτι χειμών ποτέ ὁ Νεῖλος αὐξάνω . καίτοι τίς μάλα ὁ θέρος αὐξάνω ἄν ἤ ὁ χειμών , εἴπερ ἐκ ὁ ἄνεμος ἔχω ὁ ἀρχή ; πρός δέ δή πᾶς ἐφεξῆς ἐκεῖνος λέγω ὅτι πᾶς ὑπό ἀλλήλων ἐλέγχω νέος εἰμί ἐν ὁ λόγος . ὅταν γάρ ὁ μέν ἐκ ὁ πνεῦμα , ὁ δέ ἐκ ὑετός , ὁ δέ ἐκ χιών , ὁ δέ ὁ ἥλιος ὁ χειμών εἰμί ὁ τήκω , ὁ δέ ὁ ἥλιος ὁ θέρος ὁ ἀπελαύνω ὁ ὕδωρ , ὁ δέ ὅθεν ἄν τις βούλομαι φάσκω γίγνομαι ὁ ἀνάβασις , πᾶς δέ εἰκάζω , οἶδα δέ μηδείς , οὐ μόνος ἐκ ὁ κατά ἕκαστος ἐλέγχω δήπουθεν , ἀλλά καί πᾶς κοινῇ περί ἀλλήλων ὅτι οὐ ἀληθής εὑρίσκω , ἀλλά ἕκαστος λόγος λέγω βούλομαι . καί νῦν ἐγώ κινδυνεύω δοκέω ἅπας ἀντιλέγω ἅπας ἔχω οὗτος μάρτυς . ὅς γάρ ἕκαστος ὁ ἕτερος ἐλέγχω , οὗτος ἐγώ πρός ἅπας εἰμί . ὥστε ὅσος εὖ φρονέω βεβαιόω αὐτός , ὅσος ὥσπερ ἐν μάχη προεισφέρω ἀγνωμοσύνη , οὗτος ἀφαιρέω . ὥστε οὐ μόνος ἐκ ὁ ἀγαθός , ἀλλά καί ὁ πολλαπλάσιος , σύμψηφος εἰμί καί κατά εἷς ἕκαστος καί πᾶς κοινῇ · ἕκαστος γάρ αὐτός ἅμα τε αὐτός ὁ ἑαυτοῦ φέρω καί πᾶς ὁ ἄλλος ἀνταγωνίζομαι . εἰ δέ μή ἐλαχύς προσεξευρίσκω ἐγώ ἤ ἐκεῖνος προκαταχράω , οὐ ἴσως ἄξιος μέμψις . καί μήν οὐδέ Ὅμηρος ἀξιόπιστος , λέγω ἄψ εἰς Αἴγυπτος , διϊπετής ποταμός . ἐγώ γάρ ὡς μέν ἅπας τις ἄν προστίθημι τε καί χρή Ζεύς ,