aelius-aristides.ai-gu-ptios 350
ἐν Αἰγύπτῳ δὲ τὸ αὐτὸ τοῦτο ὕδωρ ὑψούμενον περιορᾷ . ποῦ δὲ καὶ ἡ χώρα μεστὴ γίγνεται κάτωθεν , ὦ σοφίας κεφάλαιον ; ἥ γε οὕτως ἔρρωγε καὶ διέστηκεν εὐθὺς ἐκ τροπῶν τῶν ἠρινῶν ὥστʼ εἶναι μονονοὺ χάσματα καὶ χαράδρας ἅπασαν καὶ μηδὲ τοῖς ὑποζυγίοις ἀκίνδυνον τὴν πορείαν εἶναι . πῶς οὖν αἱ πόρρω τοῦ Νείλου , φησὶ , λίμναι πληροῦνται , εἴπερ ἐξ ὄμβρων ἢ χιόνος λυθείσης αἴρεται ; τοῦτο δʼ εἰ τὰ μάλιστα δυνατόν ἐστιν , οὐδὲν μᾶλλον τῷ γε Ἐφόρου λόγῳ συνθεῖ . ἔστι γὰρ καὶ μήτε ἐξ ὄμβρων μήτʼ ἐκ χιόνος αἴρεσθαι τὸν ποταμὸν καὶ μὴ τοῦτʼ αἴτιον εἶναι , τὸ τὴν ἰκμάδα εἰς αὐτὸν ὑπορρεῖν . οὐ μὴν ἀλλʼ ἔμοιγε καὶ πᾶν τοὐναντίον ἤπερ ἐκείνῳ δοκεῖ , τὴν μὲν ἄνωθεν ἐπιρροὴν μηδὲν μᾶλλον κωλύειν οὗτος ὁ λόγος , τὴν δʼ αὐτόθεν πλήρωσιν παντελῶς ἐξελέγχειν ὡς ἔστι γέλως . τὸν μὲν γὰρ ποταμὸν , ἕως ἂν ἀπῇ τἄλλα ἃ κωλύει , εἰκός ἐστι καὶ ὑπὸ τῆς χιόνος καὶ ἐξ ὄμβρων αὐξανόμενον κατιέναι , κατιόντος δʼ αὐτοῦ τὴν γῆν πληρουμένην καὶ διοιδοῦσαν ἀφιέναι κάτω νοτίδας εἰς τὰ πλάγια , οὐ διὰ τὴν θέρμην οὐδʼ ὑπὸ τοῦ ξηραίνεσθαι—γελοῖον γὰρ τὴν αὐτὴν οὐκ ἔχουσαν τὸ ἀναγκαῖον ὕδωρ ἀποστέλλειν τὸ περιττὸν ἑτέρωσε—ἀλλὰ τοὐναντίον τῷ πλεονάζοντι παρέχουσαν τοὺς ἐγχωροῦντας ἀδήλους ὀχετούς . εἰ δʼ ἡ κοιλότης ἡ τῆς συγκεκλεισμένης ὑπὸ τῶν ὀρῶν χώρας παρεῖχε τὴν αἰτίαν , οὐκ ἂν ἐπληροῦντο αἱ πόρρω δή που λίμναι τοῦ ποταμοῦ · καὶ τούτου μάρτυς αὐτὸς Ἔφορος . φησὶ γὰρ φεύγων τὸν ἔλεγχον ὡς ἄρα οὐ δυνατὸν τοῦτο συμβαίνειν περὶ τὴν ἄλλην γῆν , διὰ τὸ μήτε κοίλην εἶναι μήτʼ ἐπίκτητον ὥσπερ τὴν Αἴγυπτον , ἀλλʼ ἀρχαίαν τε καὶ ὡς ἐκεῖνος κέκληκεν αὐτοπαγῆ . τοῦτο δὴ δῶμεν ἀληθὲς εἶναι μέχρι γοῦν τινός · ἔστι δʼ οὐδὲν μᾶλλον · οὐκοῦν αἱ μὲν ἐγγὺς τοῦ ποταμοῦ καὶ κατʼ αὐτὴν Αἴγυπτον λίμναι οὐκ ἀφʼ αὑτῶν ἄρχονται δήπουθεν , ἀλλʼ ἐκ τοῦ ποταμοῦ πᾶσαι , καὶ διώρυχες εἰς αὐτὰς φέρουσιν , ἐάν τʼ Ἔφορος φῇ ἐάν τε μή . ὥστε ταύτας μὲν οὐδὲν ἀπεικὸς μετέχειν τῆς αἰτίας , ἥτις ἂν ᾖ τῷ ποταμῷ τῆς ἀναβάσεως · ἥ τε
Lemmas: ἐν Αἴγυπτος δέ ὁ αὐτός οὗτος ὕδωρ ὑψόω περιοράω . ποῦ δέ καί ὁ χώρα μεστός γίγνομαι κάτωθεν , ὦ σοφία κεφάλαιος ; ὁ γε οὕτως ῥήγνυμι καί διΐστημι εὐθύς ἐκ τροπή ὁ ἠρινός ὥστε εἰμί μονονού χάσμα καί χαράδρα ἅπας καί μηδέ ὁ ὑποζύγιον ἀκίνδυνος ὁ πορεία εἰμί . πῶς οὖν ὁ πρόσω ὁ Νεῖλος , φημί , λίμνη πληρόω , εἴπερ ἐκ ὄμβρος ἤ χιών λύω ἀείρω ; οὗτος δέ εἰ ὁ μάλα δυνατός εἰμί , οὐδείς μάλα ὁ γε Ἔφορος λόγος συνθέω . εἰμί γάρ καί μήτε ἐκ ὄμβρος μήτε ἐκ χιών ἀείρω ὁ ποταμός καί μή οὗτος αἴτιος εἰμί , ὁ ὁ ἰκμάς εἰς αὐτός ὑπορρέω . οὐ μήν ἀλλά ἐγώ καί πᾶς ἐναντίος ἤ ἐκεῖνος δοκέω , ὁ μέν ἄνωθεν ἐπιρροή μηδείς μάλα κωλύω οὗτος ὁ λόγος , ὁ δέ αὐτόθεν πλήρωσις παντελής ἐξελέγχω ὡς εἰμί γέλως . ὁ μέν γάρ ποταμός , ἕως ἄν ἀπέρχομαι ἄλλος ὅς κωλύω , ἔοικα εἰμί καί ὑπό ὁ χιών καί ἐκ ὄμβρος αὐξάνω κατέρχομαι , κατέρχομαι δέ αὐτός ὁ γῆ πληρόω καί διοιδέω ἀφίημι κάτω νοτίς εἰς ὁ πλάγιον , οὐ διά ὁ θέρμη οὐδέ ὑπό ὁ Ξηραίνω γάρ ὁ αὐτός οὐ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος ὕδωρ ἀποστέλλω ὁ περισσός ἑτέρωσε—ἀλλὰ ἐναντίος ὁ πλεονάζω παρέχω ὁ ἐγχωρέω ἄδηλος ὀχετός . εἰ δέ ὁ κοιλότης ὁ ὁ συγκλείω ὑπό ὁ ὄρος χώρα παρέχω ὁ αἰτία , οὐ ἄν πληρόω ὁ πρόσω δή που λίμνη ὁ ποταμός · καί οὗτος μάρτυς αὐτός Ἔφορος . φημί γάρ φεύγω ὁ ἔλεγχος ὡς ἄρα οὐ δυνατός οὗτος συμβαίνω περί ὁ ἄλλος γῆ , διά ὁ μήτε κοῖλος εἰμί μήτε ἐπίκτητος ὥσπερ ὁ Αἴγυπτος , ἀλλά ἀρχαῖος τε καί ὡς ἐκεῖνος καλέω αὐτοπαγής . οὗτος δή δίδωμι ἀληθής εἰμί μέχρι γοῦν τις · εἰμί δέ οὐδείς μάλα · οὐκοῦν ὁ μέν ἐγγύς ὁ ποταμός καί κατά αὐτός Αἴγυπτος λίμνη οὐ ἀπό ἑαυτοῦ ἄρχω δήπουθεν , ἀλλά ἐκ ὁ ποταμός πᾶς , καί διῶρυξ εἰς αὐτός φέρω , ἐάν τε Ἔφορος φημί ἐάν τε μή . ὥστε οὗτος μέν οὐδείς ἀφίημι μετέχω ὁ αἰτία , ὅστις ἄν εἰμί ὁ ποταμός ὁ ἀνάβασις · ὁ τε