aelius-aristides.ai-gu-ptios 342
παραδέξασθαι . νῦν δʼ ὅτι μὲν οὐκ ὀλίγον θέρμῃ προφέρει τἀκεῖ τῶν παρʼ ἡμῖν τοῦ χειμῶνος οὐδεὶς ἀντιλέγει , οὐδὲν μὴν κωλύει καὶ κατʼ αὐτοὺς ἐκείνους ἐλάττω τὸν ἥλιον τοῦ χειμῶνος ἢ τοῦ θέρους ἔχειν τὴν ἰσχύν . οὐδὲ γὰρ τοῦ θέρους δή που περὶ μὲν τὴν ἄρκτον καὶ τὴν ταύτῃ γῆν ἰσχύειν αὐτὸν φήσομεν , Αἰγύπτου δὲ καὶ Λιβύης ἀποχωρεῖν , ἀλλʼ ἐκεῖ καὶ μᾶλλον κάει , μάλιστα μὲν , οἶμαι , ἐν Αἰθιοπίᾳ , ἔπειθʼ , ὥσπερ εἰκὸς , ἐν Αἰγύπτῳ , μάλιστα μὲν ἐν τοῖς ἀνωτάτω , ἔπειτα ἑξῆς κατὰ λόγον , ἐπεὶ καὶ περὶ τὴν Σκυθικὴν γῆν καὶ τὸν Πόντον οὐδὲν κωλύει τὸ θέρος ψυχρότερον τοῦ θέρους τοῦ παρʼ ἡμῖν εἶναι πολλῷ γε , καίτοι τοῦ ἡλίου τὰ βόρεια ἐλαύνοντος τοῦ παντὸς οὐρανοῦ . καίτοι εἰ ἀντεστρέφοντο αἱ ὧραι τοῦ ἔτους ἐν τοῖς τόποις τούτοις , ὁμοίως μὲν ἂν πρὸς μεσημβρίαν ἀπιόντος τοῦ ἡλίου καὶ χειμῶνα ποιοῦντος ταύτῃ θέρος ἦν κατʼ Αἴγυπτον καὶ τὴν τοῦ Νείλου λῆξιν , ὁμοίως δʼ ἂν πρὸς ἄρκτον ἐπανιόντος ἐπλεονέκτει θέρμῃ τὰ πρόσβορρα , ὃ πολλοῦ δεῖν οὕτως ἔχειν φαίνεται . εἰκότως · κινεῖται μὲν γὰρ , οἶμαι , τὰ πρὸς ἄρκτον , οὐ μὴν πληροῖ γε εἰς αὐτήν . οὐκοῦν ὅτε τοῦ θέρους αὐξανόμενος φανερός ἐστιν ὁ Νεῖλος , δῆλον ὅτι τοῦ γε χειμῶνος ἀδυνάτως ἔχει τήκεσθαι . εἰ γὰρ ἦν ὁ ἥλιος αἴτιος , εἶργεν ἂν τοῦ θέρους ἔτι μᾶλλον τὴν ἀνάβασιν , ἰσχυρότατός γʼ ὢν αὐτὸς αὑτοῦ τότε κἀκεῖ πολλῷ , ὥστʼ αὐτὸ ἐν αὑτῷ λύεται . εἰ μέν γε τηνικαῦτα ἐξέτηκεν , ἔθʼ ἧττον ἂν εἴα πληροῦσθαι νῦν · εἰ δὲ μὴ τήκει τοῦ χειμῶνος , οὐ διὰ τοῦτο ὁ Νεῖλος μείζων τοῦ θέρους . ὅμοιον δʼ εἶναί μοι δοκεῖ τό τε ἀπελαύνεσθαι φάσκειν τὸν ἥλιον ὑπὸ τῶν χειμώνων καὶ τὸ τὸν Νεῖλον τῷ ἡλίῳ τήκεσθαι . ἀλλʼ οὔθʼ οἱ χειμῶνες τὸν ἥλιον ἀπελαύνουσιν , ὦ κάλλιστε λογοποιῶν , οὐδὲ γὰρ ἐφικνοῦνται τῆς τοῦ ἡλίου χώρας , ἀλλʼ ὁ ἥλιος ἀποχωρῶν κατὰ τὴν αὑτοῦ πορείαν καὶ φύσιν τοῖς ἀνέμοις παρέχει ψυχροῖς καὶ βιαίοις ἔτι μᾶλλον γίγνεσθαι · οὔτε ὁ Νεῖλος τηκόμενος ὥσπερ ὁ Ξάνθος ὑπὸ τοῦ Ἡφαίστου τοῦ ἡλίου συστέλλει τὸ ῥεῦμα . ἀλλὰ γὰρ εὐφημότατα καὶ κάλλιστα εἰρηκὼς Ἡρόδοτος περὶ Αἰγύπτου καὶ Νείλου ὀλίγα τῶν ἀληθῶν εἰρηκέναι κινδυνεύει , οὐχ ὡς ἐπὶ τὸ μεῖζον αἴροντος αὐτοῦ
Lemmas: παραδέχομαι . νῦν δέ ὅτι μέν οὐ ὀλίγος θέρμη προφέρω ἐκεῖ ὁ παρά ἐγώ ὁ χειμών οὐδείς ἀντιλέγω , οὐδείς μήν κωλύω καί κατά αὐτός ἐκεῖνος ἐλαχύς ὁ ἥλιος ὁ χειμών ἤ ὁ θέρος ἔχω ὁ ἰσχύς . οὐδέ γάρ ὁ θέρος δή που περί μέν ὁ ἄρκτος καί ὁ ταύτῃ γῆ ἰσχύω αὐτός φημί , Αἴγυπτος δέ καί Λιβύη ἀποχωρέω , ἀλλά ἐκεῖ καί μάλα καίω , μάλα μέν , οἴομαι , ἐν Αἰθιοπία , ἔπειτα , ὥσπερ ἔοικα , ἐν Αἴγυπτος , μάλα μέν ἐν ὁ ἄνω , ἔπειτα ἑξῆς κατά λόγος , ἐπεί καί περί ὁ Σκυθικός γῆ καί ὁ Πόντος οὐδείς κωλύω ὁ θέρος ψυχρός ὁ θέρος ὁ παρά ἐγώ εἰμί πολύς γε , καίτοι ὁ ἥλιος ὁ βόρειος ἐλαύνω ὁ πᾶς οὐρανός . καίτοι εἰ ἀντιστρέφω ὁ ὥρα ὁ ἔτος ἐν ὁ τόπος οὗτος , ὅμοιος μέν ἄν πρός μεσημβρία ἀπέρχομαι ὁ ἥλιος καί χειμών ποιέω οὗτος θέρος εἰμί κατά Αἴγυπτος καί ὁ ὁ Νεῖλος λῆξις , ὅμοιος δέ ἄν πρός ἄρκτος ἐπάνειμι πλεονεκτέω θέρμη ὁ πρόσβορρος , ὅς πολύς δέω οὕτως ἔχω φαίνω . ἔοικα · κινέω μέν γάρ , οἴομαι , ὁ πρός ἄρκτος , οὐ μήν πληρόω γε εἰς αὐτός . οὐκοῦν ὅτε ὁ θέρος αὐξάνω φανερός εἰμί ὁ Νεῖλος , δῆλος ὅτι ὁ γε χειμών ἀδύνατος ἔχω τήκω . εἰ γάρ εἰμί ὁ ἥλιος αἴτιος , ἔργω ἄν ὁ θέρος ἔτι μάλα ὁ ἀνάβασις , ἰσχυρός γε εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ τότε ἐκεῖ πολύς , ὥστε αὐτός ἐν ἑαυτοῦ λύω . εἰ μέν γε τηνικαῦτα ἐκτήκω , ἔτι ἥσσων ἄν ἐάω πληρόω νῦν · εἰ δέ μή τήκω ὁ χειμών , οὐ διά οὗτος ὁ Νεῖλος μέγας ὁ θέρος . ὅμοιος δέ εἰμί ἐγώ δοκέω ὁ τε ἀπελαύνω φάσκω ὁ ἥλιος ὑπό ὁ χειμών καί ὁ ὁ Νεῖλος ὁ ἥλιος τήκω . ἀλλά οὔτε ὁ χειμών ὁ ἥλιος ἀπελαύνω , ὦ καλός λογοποιός , οὐδέ γάρ ἐφικνέομαι ὁ ὁ ἥλιος χώρα , ἀλλά ὁ ἥλιος ἀποχωρέω κατά ὁ ἑαυτοῦ πορεία καί φύσις ὁ ἄνεμος παρέχω ψυχρός καί βίαιος ἔτι μάλα γίγνομαι · οὔτε ὁ Νεῖλος τήκω ὥσπερ ὁ Ξάνθος ὑπό ὁ Ἥφαιστος ὁ ἥλιος συστέλλω ὁ ῥεῦμα . ἀλλά γάρ εὔφημος καί καλός λέγω Ἡρόδοτος περί Αἴγυπτος καί Νεῖλος ὀλίγος ὁ ἀληθής λέγω κινδυνεύω , οὐ ὡς ἐπί ὁ μέγας ἀείρω αὐτός