aelius-aristides.ai-gu-ptios 356
ἡμετέρας ἡ ἔξω θάλαττα καὶ πᾶσα καὶ ἧς μηδʼ ὁτιοῦν εὕρηται πέρας πρὸς θάτερα , ἀλλʼ ὁ καθʼ ἡμᾶς οὗτος κόλπος ἀπὸ τῆς ἔξω θαλάττης εἰσρεῖ , πόρρωθεν κομίζων τὴν φύσιν . καὶ μὴν οὐδὲ Καρχηδονίων οἱ ἐκπλεύσαντες ἔξω Γαδείρων καὶ τὰς ἐν τοῖς ἐρήμοις τῆς Λιβύης πόλεις οἰκίσαντες τοῦτον ἤνεγκαν οἴκαδε τὸν λόγον οὐδʼ ἀνέγραψαν οὐδʼ ἀνέθηκαν ἐν τῷ ἱερῷ , ἕτερα πολλὰ καὶ ἄτοπα γράψαντες · οὓς οὔτʼ ἀγνοῆσαι δήπουθεν οὔτε γνόντας εἰκὸς ἦν ἀποκρύψασθαι . καὶ ταῦτʼ ἐξεπίτηδες οἷς εἶδον ὥσπερ φιλοτιμουμένους , ἅπαντʼ ἦν ἐλάττω τοῦ γλυκεῖαν θάλατταν ἔχειν εἰπεῖν ὡς εἶδον . ἔτι τοίνυν ἔγωγε θαυμάζω πῶς ποτʼ ἀπῆρεν ἁνὴρ οὗτος τοσοῦτον ἀπὸ τοῦ γνωρίμου καὶ τίς ἡ δύναμις αὐτοῦ καὶ τίς ἡ πρόφασις τῆς ἀποδημίας . μόνον μέν γε οὐκ εἰκὸς ἐκπλεῦσαι , μετὰ πολλῶν δʼ ἀφικόμενον μόνον οὐκ εἰκὸς ἦν κοσμῆσαι τὸν λόγον , οὐ μὴν οὐδʼ εἰς βιβλίον ἐγγράφειν ὡς ἀποχρῶν , οὐδʼ ὅσον πρὸς τοὺς ἐπιτηδείους διηγήσασθαι , ἀλλὰ δημοσίᾳ φράσαι καὶ ἀναγγεῖλαι , ἀναθέντα λέγω καὶ τοῦτον , ὥσπερ οἱ τῶν Καρχηδονίων ἡγεμόνες γράμματα ὑπὲρ τούτων εἴς τι τῶν κοινῶν ἱερῶν . καὶ μὴν εἴ γʼ ἦν ταῦτʼ ἀληθῆ , τίνʼ ἂν Ἑλλήνων ἐλάνθανε λοιπόν ; ἅπασι γὰρ ἂν ἐξῆν εἰς Μασσαλίαν πλεύσασι μαθεῖν , καὶ μιᾶς γε ταύτης ἀπορίας ἀπηλλάχθαι διὰ Μασσαλιωτῶν . ἀλλʼ οὔτε Μασσαλιῶται ταῦτα λέγουσιν οὔθʼ ὁ Μασσαλιώτης ὁμοίως ἡδὺς εἰπεῖν καὶ πιστὸς , ἀλλά τις ἀρχαῖος μᾶλλον καὶ ποιητικός . καὶ μὴν οὐχ ὅτι κροκοδείλους καὶ ἵππους ποταμίους εἰς τὸν λόγον ἐντέθεικε , τούτου χάριν ἄξιον πιστεῦσαί τι , ἀλλʼ ἐνταῦθα καὶ κάλλιστα τὸ πλάσμα φωρᾶται καὶ ὅτι κομψεύεται . οὐ γὰρ ἰδὼν τοὺς κροκοδείλους οὐδὲ τοὺς ἵππους , εἶτʼ ἐξήγγειλεν , ἀλλʼ ἵνα τὰ ἄλλʼ ὡς ἀληθῆ δόξειε λέγειν , τοὺς κροκοδείλους καὶ τοὺς ἵππους προσέθηκε , καταφεύγων ἐπὶ τὰ γνώριμα καὶ πίστιν ἐφελκόμενος τῷ πλάσματι προσθήκῃ πλάσματος ἑτέρου πρὸς τἀληθὲς πεποιημένου . ἀλλʼ οἶμαι τοὺς μὲν τοιούτους λόγους καὶ μύθους ταῖς τιτθαῖς ἄμεινον παριέναι τοῖς παιδαρίοις , ἐπειδὰν ὕπνου δέηται , διηγεῖσθαι ,
Lemmas: ἡμέτερος ὁ ἔξω θάλασσα καί πᾶς καί ὅς μηδέ ὁστισοῦν εὑρίσκω πέρας πρός ἕτερος , ἀλλά ὁ κατά ἐγώ οὗτος κόλπος ἀπό ὁ ἔξω θάλασσα εἰσρέω , πρόσωθεν κομίζω ὁ φύσις . καί μήν οὐδέ Καρχηδόνιος ὁ ἐκπλέω ἔξω Γάδειρα καί ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος ὁ Λιβύη πόλις οἰκίζω οὗτος φέρω οἴκαδε ὁ λόγος οὐδέ ἀναγράφω οὐδέ ἀνατίθημι ἐν ὁ ἱερόν , ἕτερος πολύς καί ἄτοπος γράφω · ὅς οὔτε ἀγνοέω δήπουθεν οὔτε γιγνώσκω ἔοικα εἰμί ἀποκρύπτω . καί οὗτος ἐξεπίτηδες ὅς ὁράω ὥσπερ φιλοτιμέομαι , ἅπας εἰμί ἐλαχύς ὁ γλυκύς θάλασσα ἔχω λέγω ὡς ὁράω . ἔτι τοίνυν ἐγώ θαυμάζω πῶς ποτέ ἀπαίρω ἀνήρ οὗτος τοσοῦτος ἀπό ὁ γνώριμος καί τίς ὁ δύναμις αὐτός καί τίς ὁ πρόφασις ὁ ἀποδημία . μόνος μέν γε οὐ ἔοικα ἐκπλέω , μετά πολύς δέ ἀφικνέομαι μόνος οὐ ἔοικα εἰμί κοσμέω ὁ λόγος , οὐ μήν οὐδέ εἰς βιβλίον ἐγγράφω ὡς ἀποχράω , οὐδέ ὅσος πρός ὁ ἐπιτήδειος διηγέομαι , ἀλλά δημοσίᾳ φράζω καί ἀναγγέλλω , ἀνατίθημι λέγω καί οὗτος , ὥσπερ ὁ ὁ Καρχηδόνιος ἡγεμών γράμμα ὑπέρ οὗτος εἰς τις ὁ κοινός ἱερός . καί μήν εἰ γε εἰμί οὗτος ἀληθής , τίς ἄν Ἕλλην λανθάνω λοιπός ; ἅπας γάρ ἄν ἔξεστι εἰς Μασσαλία πλέω μανθάνω , καί εἷς γε οὗτος ἀπορία ἀπαλλάσσω διά Μασσαλία . ἀλλά οὔτε Μασσαλία οὗτος λέγω οὔτε ὁ Μασσαλιώτης ὅμοιος ἡδύς λέγω καί πιστός , ἀλλά τις ἀρχαῖος μάλα καί ποιητικός . καί μήν οὐ ὅτι κροκόδειλος καί ἵππος ποτάμιος εἰς ὁ λόγος ἐντίθημι , οὗτος χάριν ἄξιος πιστεύω τις , ἀλλά ἐνταῦθα καί καλός ὁ πλάσμα φωράω καί ὅτι κομψεύω . οὐ γάρ ὁράω ὁ κροκόδειλος οὐδέ ὁ ἵππος , εἶτα ἐξαγγέλλω , ἀλλά ἵνα ὁ ἄλλος ὡς ἀληθής δοκέω λέγω , ὁ κροκόδειλος καί ὁ ἵππος προστίθημι , καταφεύγω ἐπί ὁ γνώριμος καί πίστις ἐφέλκω ὁ πλάσμα προσθήκη πλάσμα ἕτερος πρός ἀληθής ποιέω . ἀλλά οἴομαι ὁ μέν τοιοῦτος λόγος καί μῦθος ὁ τιτθή ἀγαθός παρέρχομαι ὁ παιδάριον , ἐπειδάν ὕπνος δέω , διηγέομαι ,