aelius-aristides.ai-gu-ptios 348
ὑποστρέψας τοίνυν ὁ ἥλιος ἐκ τροπῶν ἐπʼ Αἰθίοπας χωρεῖ · λέγω δέ πως καθʼ Ἡρόδοτον τῷ ῥήματι . ὥστʼ ἀεὶ τοῖς ἀνωτέρω ταυτὸν τοῦτʼ ἔχων σχῆμα πορεύεται . ταῦτα δʼ ἐστὶν ἡ τοῦ ποταμοῦ πορεία , ὥστʼ ἀεὶ παρῃρεῖτʼ ἂν οὐκ ὀλίγην μοῖραν τοῦ ὕδατος καὶ κατὰ μικρὸν ἐξήραινεν ἂν , οὗ τοὐναντίον φαίνεται ποιῶν · εἰ τοῦτʼ ἄρα εἰπεῖν δεῖ , μᾶλλον δʼ οὐχ ὁ ἥλιος , οἶμαι , φαίνεται ποιῶν , ἀλλʼ ὁ Νεῖλος τοὐναντίον , εἴτʼ οὖν ποιῶν εἴτε πάσχων δεῖ λέγειν . δέον γὰρ αὐτὸν λήγειν κατὰ μικρὸν πρὸς τὴν τοῦ ἡλίου κίνησιν , ἀρξάμενος αὐξάνεσθαι αὔξει κατὰ μικρὸν αὐτὴν τὴν ἐπίδοσιν καὶ τὴν αὐτὴν ἀρχὴν καὶ τὴν αὐτὴν ἀκμὴν ὁ μὲν τοῦ καύματος , ὁ δὲ τῆς ἐπιρροῆς παρέχεται . ἀλλʼ ἄγε δὴ μετάβηθι , Ἐφόρου δὲ τοῦ φιλοσόφου καὶ σοφοῦ κόσμον ἄεισον , ᾧ κεκόσμηκεν ἁνὴρ αὑτόν τε καὶ τὴν συγγραφήν . καίτοι δέδοικα μὴ γελοιότερος ὁ πειρώμενος ἐλέγχειν ὦ τοῦ φάσκοντος εὑρεῖν · εἰ μὲν γὰρ μὴ πολὺ μὲν Καταδούπων ἄνω , πολὺ δʼ ὧν ἴσμεν τόπων ἔτι τὴν ἐπίδοσιν κατῆγεν ὁ Νεῖλος , τάχʼ ἄν τις προσεῖτο τὴν ὑπόνοιαν ὡς ἄρα ἐκ τοῦ Λιβυκοῦ ὄρους καὶ τοῦ Ἀραβίου τὸ ὕδωρ ὑποχωροῦν εἰς τὸ κάτω πληροῖ τὴν Αἴγυπτον μέσην τε καὶ κοίλην οὖσαν , ἅ φησιν ἐκεῖνος τὴν θέρμην αἰτιώμενος . νῦν δʼ αὖ καὶ οἱ μηδεπώποτε ὄνομα ἀκούσαντες Ἐφόρου τοῦτʼ ἴσασιν ἐκ πολλῶν ἡμερῶν πλοῦ κατιόντʼ αὐτὸν ἄνωθεν ὑψηλὸν καὶ περί τε αὐτοὺς Καταδούπους θαυμαστὸν αἰρόμενον καὶ τὸ μεταξὺ Συήνης καὶ Ἐλεφαντίνης , ὅθεν περ τῶν Αἰγύπτου μερῶν ὁ κληθεὶς ἂν ὑφʼ Ἑλλήνων Ἑρμῆς ἄρχεται , θαυμαστῷ κτύπῳ διεξιόντα καὶ πληροῦντα τριάκοντα πήχεις ἄγοντα ὡς μέσως εἰρῆσθαι . πῶς οὖν τὸ ἐκ τῶν ὀρῶν τῶν ἔνθεν καὶ ἔνθεν κλειόντων τὴν Αἴγυπτον ὕδωρ τοσοῦτον κάτω τῆς ἀναβάσεως τοῦτʼ ἐστὶ τὸ ποιοῦν τὴν ἀνάβασιν , καὶ τὸ αὐτὸ ἅμα μὲν πληροῖ τὴν Αἴγυπτον ὑπορρέον , ἅμα δὲ ὑπὲρ κορυφῆς Αἰγύπτου τοσοῦτον φαίνεται κατὰ νώτου τοῦ ἀρχαίου ὕδατος φερόμενον , εἰ μὴ καὶ Ἔφορος τοῦτʼ ἐρεῖ καὶ προσθήσει
Lemmas: ὑποστρέφω τοίνυν ὁ ἥλιος ἐκ τροπή ἐπί Αἰθίοψ χωρέω · λέγω δέ πως κατά Ἡρόδοτος ὁ ῥῆμα . ὥστε ἀεί ὁ ἀνώτερος τατός οὗτος ἔχω σχῆμα πορεύω . οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ ποταμός πορεία , ὥστε ἀεί παραλέγω ἄν οὐ ὀλίγος μοῖρα ὁ ὕδωρ καί κατά μικρός ξηραίνω ἄν , ὅς ἐναντίος φαίνω ποιέω · εἰ οὗτος ἄρα λέγω δέω , μάλα δέ οὐ ὁ ἥλιος , οἴομαι , φαίνω ποιέω , ἀλλά ὁ Νεῖλος ἐναντίος , εἴτε οὖν ποιέω εἴτε πάσχω δέω λέγω . δέω γάρ αὐτός λήγω κατά μικρός πρός ὁ ὁ ἥλιος κίνησις , ἄρχω αὐξάνω αὐξάνω κατά μικρός αὐτός ὁ ἐπίδοσις καί ὁ αὐτός ἀρχή καί ὁ αὐτός ἀκμή ὁ μέν ὁ καῦμα , ὁ δέ ὁ ἐπιρροή παρέχω . ἀλλά ἄγε δή μεταβαίνω , Ἔφορος δέ ὁ φιλόσοφος καί σοφός κόσμος ἀείδω , ὅς κοσμέω ἀνήρ ἑαυτοῦ τε καί ὁ συγγραφή . καίτοι δείδω μή γέλοιος ὁ πειράω ἐλέγχω εἰμί ὁ φάσκω εὑρίσκω · εἰ μέν γάρ μή πολύς μέν Κατάδουποι ἄνω , πολύς δέ ὅς οἶδα τόπος ἔτι ὁ ἐπίδοσις κατάγω ὁ Νεῖλος , τάχα ἄν τις προσίημι ὁ ὑπόνοια ὡς ἄρα ἐκ ὁ Λιβυκός ὄρος καί ὁ Ἀράβιος ὁ ὕδωρ ὑποχωρέω εἰς ὁ κάτω πληρόω ὁ Αἴγυπτος μέσος τε καί κοῖλος εἰμί , ὅς φημί ἐκεῖνος ὁ θέρμη αἰτιάομαι . νῦν δέ αὖ καί ὁ μηδεπώποτε ὄνομα ἀκούω Ἔφορος οὗτος οἶδα ἐκ πολύς ἡμέρα πλόος κατέρχομαι αὐτός ἄνωθεν ὑψηλός καί περί τε αὐτός Κατάδουποι θαυμαστός ἀείρω καί ὁ μεταξύ Συήνη καί Ἐλεφαντίνη , ὅθεν περ ὁ Αἴγυπτος μέρος ὁ καλέω ἄν ὑπό Ἕλλην Ἑρμῆς ἄρχω , θαυμαστός κτύπος διεξέρχομαι καί πληρόω τριάκοντα πῆχυς ἄγω ὡς μέσος λέγω . πῶς οὖν ὁ ἐκ ὁ ὄρος ὁ ἔνθεν καί ἔνθεν κλείω ὁ Αἴγυπτος ὕδωρ τοσοῦτος κάτω ὁ ἀνάβασις οὗτος εἰμί ὁ ποιέω ὁ ἀνάβασις , καί ὁ αὐτός ἅμα μέν πληρόω ὁ Αἴγυπτος ὑπορρέω , ἅμα δέ ὑπέρ κορυφή Αἴγυπτος τοσοῦτος φαίνω κατά νῶτον ὁ ἀρχαῖος ὕδωρ φέρω , εἰ μή καί Ἔφορος οὗτος λέγω καί προστίθημι