adamantius-judaeus.physiognomonica 2.37
Ἄνδρα οὐλότριχα 〈 πάνυ 〉 δειλὸν καὶ κερδα - λέον λέγε , τὸν δὲ ἰθύτριχα ἀγριώτερον καὶ ἀνοητότερον . ἀρίστη δὲ κόμη ἡ τὸ μέσον τούτων ἔχουσα , ὥσπερ καὶ πυκνότης τριχῶν ἄκρα θηριώδης καὶ ψεδνότης δὲ κακο - ηθείας καὶ δόλου σημεῖον , τὸ δὲ τούτων μέσον ἐπαινε - τόν . μαλακαῖς δὲ πάνυ θριξὶ τετριχῶσθαι γυναικεῖον . οὐ μὴν αἱ πάνυ σκληραὶ τρίχες ἀγαθαί , ἀγριότητος γὰρ τὸ σημεῖον · τὸ δὲ μέσον καὶ ἐν τούτοις ἄριστον . μέλαινα κόμη δειλίαν καὶ πολυκέρδειαν ἀγγέλλει , ἡ δὲ ἄγαν ξανθὴ καὶ ὑπόλευκος , ὁποία Σκυθῶν καὶ Κελτῶν , ἀμαθίαν καὶ σκαιότητα καὶ ἀγριότητα , τὸ δὲ πράως ὑπόξανθον εἰς εὐμαθίαν καὶ ἡμερότητα καὶ εὐτεχνίαν συντείνει . πυρρότης δὲ ἄκρατος κατὰ τὸ τῆς ῥοιᾶς ἄνθος οὐκ ἀγαθόν , ὡς ἐπὶ πλεῖστον γάρ ἐστιν αὐτῶν τὰ ἤθη θηριώδη καὶ ἀναίσχυντα καὶ φιλοκερδῆ . σκέλη τετριχωμένα πάνυ θριξὶ πυκναῖς καὶ μεγάλαις δυσμα - θίαν καὶ ἀγριότητα σημαίνει . ὅσοις δὲ ὀσφύες καὶ μηροὶ χωρὶς τῶν ἄλλων μερῶν πολύτριχές εἰσι , λαγνείας εὐτυχοῦσι . γαστέρα καὶ στήθη ἐπὶ πολὺ κομῶντας κου - φόνους καὶ ἀλλοπροσάλλους καὶ ἀσελγεῖς λέγε . στέρνα δὲ αὐτὰ καθʼ ἑαυτὰ τετριχωμένους θριξὶν ἀμφιλαφέσι θερμοβούλους καὶ εὐψύχους λέγε . ὤμους δὲ καὶ μετά - φρενα τετριχῶσθαι ὀρνίθιον ἄντικρυς · μετάρσια γὰρ νοήματα καὶ οὐ στερεὰ δείκνυται . τὸ δὲ πᾶν σῶμα δεδασύνθαι τριχὶ στερεᾷ καὶ ἀμφιλαφεῖ βοῶδες . τοῦ δὲ αὐχένος τὸ πρὸς τῇ κεφαλῇ δεδασύνθαι πρὸς ἀλκῆς τε καὶ εὐψυχίας νόμιζε . καὶ τοῦ μετώπου δὲ εἰ εἰς τὸ μέσον ἐπικαταβαίνοι ἡ χαίτη , εἰς δὲ τὰ ἑκατέρωθεν ὑποχωροίη , μεγαλοψυχίας καὶ ἀλκῆς πλήρης ὁ τοιοῦτος . τρίχες δὲ ὀρθαὶ ἑστῶσαι δειλίας καὶ κακομηχανίας μάρτυρες . ὅσοις τῶν ὀφρύων τὰ 〈 μὲν 〉 πρὸς τὴν ῥῖνα κάτω νεύει , τὰ δὲ ἐφʼ ἑκάτερα εἰς τοὺς κροτάφους χωρεῖ , τούτους ὑσὶν εἴκαζε . οἱ δὲ σφόδρα συνόφρυες ἀνιαροί · πρέπει γὰρ αὐτοῖς ἀνία .
Lemmas: ἀνήρ οὐλότριχος 〈 πάνυ 〉 δειλός καί κερδάω - λέων λέγω , ὁ δέ ιθυθριξ ἄγριος καί ἀνόητος . ἀγαθός δέ κόμη ὁ ὁ μέσος οὗτος ἔχω , ὥσπερ καί πυκνότης θρίξ ἄκρος θηριώδης καί ψεδνότης δέ Κακό - ἀθεΐα καί δόλος σημεῖον , ὁ δέ οὗτος μέσος ἔπαινος - ὁ . μαλακός δέ πάνυ θρίξ τριχόω γυναικεῖος . οὖον μήv ὁ πάνυ σκληρός θρίξ ἀγαθός , ἀγριότης γάρ ὁ σημεῖον · ὁ δέ μέσος καί ἐν οὗτος ἀγαθός . μέλας κόμη δειλία καί πολυκέρδεια ἀγγέλλω , ὁ δέ ἄγαν ξανθός καί ὑπόλευκος , ὁποῖος Σκύθης καί Κελτός , ἀμαθία καί σκαιότητα καί ἀγριότης , ὁ δέ πρᾶος ὑπόξανθος εἰς εὐμάθεια καί ἡμερότης καί εὐτεχνία συντείνω . πυρρότης δέ ἄκρατος κατά ὁ ὁ ῥοιά ἄνθος οὐ ἀγαθός , ὡς ἐπί πλεῖστος γάρ εἰμί αὐτός ὁ ἦθος θηριώδης καί ἀναίσχυντος καί φιλοκερδής . σκέλος τριχόω πάνυ θρίξ πυκνός καί μέγας δυσμή - θίας καί ἀγριότης σημαίνω . ὅσος δέ ὀσφῦς καί μηρός Χωρὶς ὁ ἄλλος μέρος πολύτριχος εἰμί , λαγνεία εὐτυχέω . γαστήρ καί στῆθος ἐπί πολύς κομάω ποῦ - φόνος καί ἀλλοπρόσαλλος καί ἀσελγής λέγω . στέρνον δέ αὐτός κατά ἑαυτοῦ τριχόω θρίξ ἀμφιλαφής θερμόβουλος καί εὔψυχος λέγω . ὦμος δέ καί μετά - φρήν τριχόω Ὀρνίθιον ἄντικρυς · μετάρσιος γάρ νόημα καί οὖον στερεός δείκνυμι . ὁ δέ πᾶς σῶμα δασύνω θρίξ στερεός καί ἀμφιλαφής βοώδης . ὁ δέ αὐχήν ὁ πρός ὁ κεφαλή δασύνω πρός ἀλκή τε καί εὐψυχία νομίζω . καί ὁ μέτωπον δέ εἰμί εἰς ὁ μέσος ἐπικαταβαίνω ὁ χαίτη , εἰς δέ ὁ ἑκατέρωθεν ὑποχωρέω , μεγαλοψυχία καί ἀλκή πλήρης ὁ τοιοῦτος . θρίξ δέ ὀρθός ἵστημι δειλία καί κακομηχανία μάρτυς . ὅσος ὁ ὀφρύς ὁ 〈 μέν 〉 πρός ὁ ῥίς κάτω νεύω , ὁ δέ ἐπί ἑκάτερος εἰς ὁ κρόταφος χωρέω , οὗτος ὗς εἰκάζω . ὁ δέ σφόδρα σύνοφρυς ἀνιαρός · πρέπω γάρ αὐτός ἀνία .