adamantius-judaeus.physiognomonica 2.21
Τράχηλος ὁ μὲν πάνυ μακρὸς καὶ λεπτὸς δειλῶν καὶ κακοήθων , ὁ δὲ παχὺς ἅμα μήκει θυμικῶν καὶ μεγαλαύχων αὐθαδῶν τε , ὁ δὲ μετρίως μήκους ἔχων καὶ πάχους εὐπαγής τε καὶ ῥωμαλέος ἀλκίμων , εὐμαθῶν , εὐφυῶν πρὸς ἀρετήν , λαγαρὸς δὲ καὶ ἀσθενὴς παν - ούργων , κακομηχάνων . ὁπόσοις ὁ τράχηλος νεύροις κατατείνεται , σκαιοὶ οὗτοι · εἰ δὲ καὶ ἄλλα σημεῖα συμ - βαίνει , [ καὶ ] μωραίνουσι καὶ μανίᾳ ἐπιλαμβάνονται . καὶ οἱ μεγάλα 〈 δὲ 〉 ἀγγεῖα περὶ τῷ τραχήλῳ πεπλεγ - μένα ἔχοντες ἐμφανῆ σκαιοί · οἱ δὲ ὑπερφυῶς παχυ - τράχηλοι δυσόργητοι , σκαιοί , ἀμαθεῖς , ὑώδεις · οἱ δὲ κολοβοτράχηλοι θρασύδειλοι . ὅσοις δὲ τῶν ἐπαυχενίων σπονδύλων τραχέων ὄντων ἐξέχει πολὺ τῶν ἄλλων ὁ κατὰ τὴν συμβολὴν τῶν ὠμοπλατῶν , ὅθεν ἐκφύεται τράχηλος , οὗτοι ὑβρισταί · οἱ δὲ σκληροτράχηλοι ἀμα - θεῖς , 〈 οῖ δὲ ὑγροτράχηλοι εὐμαθεῖς 〉 . τραχὺς αὐχὴν ὥσπερ λοφιὰ ἀμαθοῦς σὺν ὓβρει . τράχηλον πεπηγότα ἀκλινῆ σκαιὸν καὶ αὐθάδη 〈 λέγε 〉 καὶ ἀμαθίαν δὲ ἀνα - τίθει . τισὶ δὲ διὰ μωρίαν γίνονται ἀκλινεῖς τράχηλοι , οἷς καὶ τὰ ἄλλα σημεῖα συμβαίνει ἄλλοι δὲ ἀκλινεῖς τραχήλους ἔχοντες οἰακίζουσιν ἑαυτοὺς καὶ τείνουσι τέχναις καὶ πόνοις μεγάλοις μάλα κεκλασμένους ὄντας . οὗτοι δὲ ἀνδρόγυνοι ὄντες εἶτα ὀρθοῦντες αὐτοὺς οἴονται τὴν μαχλοσύνην ἐπικρύπτειν , κατηγοροῦσι δὲ αὐτῶν χειλῶν σπασμὸς καὶ ὀφθαλμῶν παρατροπὴ καὶ ποδῶν παραφορὰ καὶ ὀσφύος κίνησις καὶ χειρῶν ἄλυς καὶ φωνῆς κραυγή . καὶ γὰρ οἱ τράχηλοι αὐτῶν οὐ διαρκῶς πεπηγέναι δύνανται , ἀλλʼ ὑποτρέμουσιν ἅτε τῆς τάσεως βιαζομένης . ἡ δὲ τραχήλου κλάσις ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀνδρογύνου , εἰ καὶ τὰ ἄλλα σημεῖα συν - τρέχει , τὸ δὲ αὔταρκες τῆς τάσεως καὶ τῆς εὐπηξίας ἄριστον . ἄνω ἐστραμμένος τράχηλος ὑβριστοῦ καὶ ἀνοήτου καὶ ὑποχαύνου , εἰ μὴ ἄρα διὰ μανίαν αὐτὸ ποιεῖ · ὁ δὲ ἐπικεκυφὼς τράχηλος δύναται μὲν μωρόν , δύναται δὲ ἔπθʼ ὅτε καὶ φροντιστὴν καὶ φειδωλὸν καὶ κακοήθη καὶ ἔξω ἁπλότητος καὶ εὐθυμίας καὶ πραότη - τος σημαίνειν . τράχηλος εἰς τὰ δεξιὰ βλέπων κοσμίου καὶ φροντιστοῦ καὶ σώφρονος , εἰς δὲ τὰ λαιὰ μάχλου καὶ ἀνοήτου . εἰς ὁπότερον δὲ ἂν ᾖ μέρος ἄλλο κεκλι - μένος , οὐκ ἀγαθός · βεβλάφθαι γὰρ τὰς φρένας δηλοῖ .
Lemmas: τράχηλος ὁ μέν πάνυ μακρός καί λεπτός δειλός καί κακοήθης , ὁ δέ παχύς ἅμα μῆκος θυμικός καί μεγάλαυχος αὐθάδων τε , ὁ δέ μέτριος μῆκος ἔχω καί πάχος εὐπαγής τε καί ῥωμαλέος ἄλκιμος , ευμαθής , εὐφυής πρός ἀρετή , λαγαρός δέ καί ἀσθενής πᾶς - ούργων , κακομήχανος . ὁπόσος ὁ τράχηλος νεῦρον κατατείνω , σκαιός οὗτος · εἰμί δέ καί ἄλλος σημεῖον συμ - βαίνω , [ καί ] μωραίνω καί μανία ἐπιλαμβάνω . καί ὁ μέγας 〈 δέ 〉 ἀγγεῖον περί ὁ τράχηλος πεπλεγ - Μένα ἔχω ἐμφανής σκαιός · ὁ δέ ὑπερφυῶς παχύς - τράχηλος δυσόργητος , σκαιός , ἀμαθής , ὑώδης · ὁ δέ κολοβοτράχηλος θρασύδειλος . ὅσος δέ ὁ επαυχένιος σφόνδυλος τραχύς εἰμί ἐκχέω πολύς ὁ ἄλλος ὁ κατά ὁ συμβολή ὁ ὠμοπλάτη , ὅθεν ἐκφύω τράχηλος , οὗτος ὑβριστής · ὁ δέ σκληροτράχηλος ἅμα - θέω , 〈 οἷ δέ ὑγροτράχηλος εὐμαθής 〉 . τραχύς αὐχήν ὥσπερ λοφιά Ἀμαθοῦς σύν ὕβρις . τράχηλος πήγνυμι ἀκλινής σκαιός καί αὐθάδης 〈 λέγω 〉 καί ἀμαθία δέ ἀνα - τίθημι . τις δέ διά μωρία γίγνομαι ἀκλινής τράχηλος , ὅς καί ὁ ἄλλος σημεῖον συμβαίνω ἄλλος δέ ἀκλινής τράχηλος ἔχω οἰακίζω ἑαυτοῦ καί τείνω τέχνη καί πόνος μέγας μάλα κλασμένος εἰμί . οὗτος δέ ἀνδρόγυνος εἰμί εἶτα ὀρθόω αὐτός οἴομαι ὁ μαχλοσύνη ἐπικρύπτω , κατηγορέω δέ αὐτός χεῖλος σπασμός καί ὀφθαλμός παρατροπή καί πούς παραφορά καί ὀσφῦς κίνησις καί χείρ ἄλυς καί φωνή κραυγή . καί γάρ ὁ τράχηλος αὐτός οὖον διαρκής πήγνυμι δύναμαι , ἀλλά ὑποτρέμω ἅτε ὁ τάσις βιάζομαι . ὁ δέ τράχηλος κλάσις ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ἀνδρόγυνος , εἰμί καί ὁ ἄλλος σημεῖον σῦς - τρέχω , ὁ δέ αὐτάρκης ὁ τάσις καί ὁ εὐπηξία ἀγαθός . ἄνω στρέφω τράχηλος ὑβριστής καί ἀνόητος καί ὑποχαυνόω , εἰμί μή ἄρα διά μανία αὐτός ποιέω · ὁ δέ ἐπικύπτω τράχηλος δύναμαι μέν μωρός , δύναμαι δέ ἑπτά ὅτε καί φροντιστής καί φειδωλός καί κακοήθης καί ἔξω ἁπλότης καί εὐθυμία καί πραότης - ὅς σημαίνω . τράχηλος εἰς ὁ δεξιός βλέπω κόσμιος καί φροντιστής καί σώφρων , εἰς δέ ὁ λαιός μάχλος καί ἀνόητος . εἰς ὁπότερος δέ εἄν εἰμί μέρος ἄλλος κεκλι - μένος , οὐ ἀγαθός · βλάπτω γάρ ὁ φρήν δηλόω .