ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
acta-thomae.acta-thomae 99
Ὁ δὲ Χαρίσιος δι᾽ ὅλης τῆς νυκτὸς ἐν ἀθυμίᾳ ὑπῆρχεν , τὰς χεῖρας αὐτοῦ πατάσσων κατὰ τῆς ὄψεως · ἐβούλετο δὲ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἀπελθεῖν καὶ ἀνενέγκαι τῷ βασιλεῖ περὶ τῆς βίας τῆς περιστάσης αὐτῷ · ἐνεθυμεῖτο δὲ ἐν ἑαυτῷ λέγων · Ἐὰν ἡ πολλὴ ἀθυμία ἡ περὶ ἐμὲ οὖσα ἀναγκάσῃ με ἀπελθεῖν ἄρτι πρὸς τὸν βασιλέα , τίς εἰσφέρει με εἰς αὐτόν ; ἐγὼ γὰρ ἐπίσταμαι ὅτι ἡ ἐμὴ κακηγορία κατέστρεψέν με τῆς ὑψαυχενίας μου καὶ τῆς ἀλαζονείας καὶ τῆς μεγαλωσύνης καὶ εἰς ταύτην με τὴν σμικρότητα κατέβαλεν καὶ τὴν ἀδελφήν μου Μυγδονίαν ἀπεχώρισεν ἀπ᾽ ἐμοῦ , εἰ καὶ αὐτὸς ὁ βασιλεὺς πρὸ ἀπεχώρισεν ἀπ᾽ ἐμοῦ , εἰ καὶ αὐτὸς ὁ βασιλεὺς πρὸ τῶν θυρῶν εἰστήκει τῇ ὥρᾳ ταύτῃ , οὐκ ἂν ἐξελθὼν ἀπόκρισιν αὐτῷ ἔδωκα . ἀλλ᾽ ἀναμείνω ἕως ὅτε διαφαύσει · οἶδα δὲ ὅτι εἴ τι ἂν αἰτήσω τὸν βασιλέα παρέχει μοι . ἐρῶ δὲ περὶ τῆς μανίας τοῦ ξένου ἐκείνου , ἥτις τυραννίδι χρησάμενος καταβάλλει τοὺς μεγάλους καὶ ἐπισήμους εἰς βάθος . οὐ γὰρ τοῦτό με λυπεῖ ὅτι ἐστερήθην τῆς κοινωνίας αὐτῆς , ἀλλὰ περὶ αὐτῆς λυποῦμαι , ὅτι ἡ παμμεγέθης ψυχὴ αὐτῆς ἠλαττώθη . γυνὴ εὐσχήμων οὖσα , ἣν οὐδείς ποτε τῶν οἰκείων κατέγνω , γυμνὴ ἔφυγεν ἀπὸ τοῦ ἰδίου κοιτῶνος ἔξω τρέχουσα · καὶ οὐκ οἶδα ποῦ ἀνεχώρησεν · καὶ τάχα ἐμμανὴς γενομένη ὑπὸ τοῦ φαρμακοῦ ἐκείνου μανεῖσα εἰς τὴν ἀγορὰν ἐξῆλθεν ζητοῦσα ἐκεῖνον · οὔτε γάρ τι ἐράσμιον αὐτῇ φαίνεται ἀλλ᾽ ἐκεῖνος καὶ τὰ ὑπ᾽ αὐτοῦ λεχθέντα .
Lemmas: ὁ δέ Χαρίσιος διά ὅλος ὁ νύξ ἐν ἀθυμία ὑπάρχω , ὁ χείρ αὐτός πατάσσω κατά ὁ ὄψις · βούλομαι δέ αὐτός ὁ ὥρα ἀπέρχομαι καί ἀναφέρω ὁ βασιλεύς περί ὁ Βίας ὁ περιίστημι αὐτός · ἐνθυμέομαι δέ ἐν ἑαυτοῦ λέγω · ἐάν ὁ πολύς ἀθυμία ὁ περί ἐγώ εἰμί ἀναγκάζω ἐγώ ἀπέρχομαι ἄρτι πρός ὁ βασιλεύς , τίς εἰσφέρω ἐγώ εἰς αὐτός ; ἐγώ γάρ ἐπίσταμαι ὅτι ὁ ἐμός κακηγορία καταστρέφω ἐγώ ὁ ὑψαυχενία ἐγώ καί ὁ ἀλαζονεία καί ὁ μεγαλωσύνη καί εἰς οὗτος ἐγώ ὁ μικρότης καταβάλλω καί ὁ ἀδελφός ἐγώ Μυγδονία ἀποχωρίζω ἀπό ἐγώ , εἰμί καί αὐτός ὁ βασιλεύς πρό ἀποχωρίζω ἀπό ἐγώ , εἰμί καί αὐτός ὁ βασιλεύς πρό ὁ θύρα εἰστήκω ὁ ὥρα οὗτος , οὐ εἄν ἐξέρχομαι ἀπόκρισις αὐτός δίδωμι . ἀλλά ἀναμένω ἠώς ὅτε διάφαυσις · οἶδα δέ ὅτι εἰμί τίς εἄν αἰτέω ὁ βασιλεύς παρέχω ἐγώ . εἴρω δέ περί ὁ μανία ὁ ξένος ἐκεῖνος , ὅστις τυραννίς χράω καταβάλλω ὁ μέγας καί ἐπίσημος εἰς βάθος . οὖον γάρ οὗτος ἐγώ λυπέω ὅτι στερέω ὁ κοινωνία αὐτός , ἀλλά περί αὐτός λυπέω , ὅτι ὁ παμμεγέθης ψυχή αὐτός ἐλασσόω . γυνή Εὐσχήμων εἰμί , ὅς οὐδείς ποτός ὁ οἰκέω καταγιγνώσκω , γυμνός φεύγω ἀπό ὁ ἴδιος κοιτών ἔξω τρέχω · καί οὐ οἶδα ποῦ ἀναχωρέω · καί τάχα ἐμμανής γίγνομαι ὑπό ὁ φαρμακός ἐκεῖνος μαίνομαι εἰς ὁ ἀγορά ἐξέρχομαι ζητέω ἐκεῖνος · οὔτε γάρ τίς ἐράσμιος αὐτός φαίνω ἀλλά ἐκεῖνος καί ὁ ὑπό αὐτός λέγω .
acta-thomae.acta-thomae 100
Καὶ ταῦτα εἴπων ἤρξατο ὀδυρόμενος λέγειν · Οὐαί μοι σύμβιε , ἔπειτα καὶ σοί · ἐστερήθην γάρ σου τάχιον . οὐαί μοι προσφιλεστάτη · παντος γὰρ τοῦ γένους μου βελτίων ὑπάρτον χεις · οὔτε υἱὸν οὔτε θυγατέρα ἐκ σοῦ ἔσχον ἵνα ἐπ᾽ αὐτοῖς ἐπαναπαύσωμαι · οὐδὲ πλήρης ἐνιαυτὸν συνῴκησάς μοι , βάσκανος δὲ ὀφθαλμὸς ἀφήρπασέν σε ἀπ᾽ ἐμοῦ · ὡς εἴθε ἡ τοῦ θανάτου βία εἰλήφει ἄν σε , καὶ κατεψηφισάμην βασιλεῦσιν καὶ ἐξάρχοις · ἀλλὰ ὑπὸ ξένου παθεῖν με τοιοῦτον · καὶ τάχα δοῦλος ὢν ἀπέδρα τῷ ἐμῷ κακῷ καὶ τῆς ψυχῆς μουτῆς κακίστης . μὴ γένοιτο δέ μοι ἐμπόδιον ἕως ἂν τοῦτον ἀπολέσω καὶ ἐκδικήσω τὴν νύκτα ταύτην · καὶ μηδὲ εὐάρεστος γένωμαι ἔμπροσθεν Μισδαίου τοῦ βασιλέως ἂν μὴ τὴν ἐκδίκησιν ποιήσῃ μοι διὰ τῆς τοῦ ξένου κεφαλῆς καὶ περὶ Σιφόρου τοῦ στρατηλάτου , ὃς καὶ πρόφασις γέγονεν . διὰ γὰρ τούτου ἐνθάδε ὤφθη , καὶ παρ᾽ αὐτῷ κατάγεται · καὶ πολλοί εἰσιν οἱ εἰσιόντες καὶ ἐξιόντες , οὓς διδάσκει νέαν διδαχήν , τοῦτο λέγων , ὅτι οὐδεὶς δύναται ζῆσαι ἐὰν μή τις ἀπαλλαγῇ πάντων τῶν ὑπαρχόντων καὶ γένηται ἀποτεταγμένος ὥσπερ καὶ αὐτός · καὶ σπουδάζει πολλοὺς κοινωνοὺς ἑαυτῷ ποιῆσαι .
Lemmas: καί οὗτος εἶπον ἄρχω ὀδύρομαι λέγω · οὐαί ἐγώ σύμβιος , ἔπειτα καί σύ · στερέω γάρ σύ τάχα . οὐαί ἐγώ προσφιλής · πᾶς γάρ ὁ γένος ἐγώ ἀγαθός ὑπαρτάω χέω · οὔτε υἱός οὔτε θυγάτηρ ἐκ σύ ἔχω ἵνα ἐπί αὐτός ἐπαναπαύω · οὐδέ πλήρης ἐνιαυτός συνοικέω ἐγώ , βάσκανος δέ ὀφθαλμός ἀφαρπάζω σύ ἀπό ἐγώ · ὡς εἴθε ὁ ὁ θάνατος βία λαμβάνω ἄν σύ , καί καταψηφίζομαι βασιλεύς καί ἐξάρχω · ἀλλά ὑπό ξένος πάσχω ἐγώ τοιοῦτος · καί τάχα δοῦλος εἰμί ἀποδιδράσκω ὁ ἐμός κακός καί ὁ Ψυχή Μουτής κακός . μή γίγνομαι δέ ἐγώ ἐμπόδιος ἠώς εἄν οὗτος ἀπόλλυμι καί ἐκδικέω ὁ νύξ οὗτος · καί μηδέ εὐάρεστος γίγνομαι ἔμπροσθεν Μισδαίου ὁ βασιλεύς εἄν μή ὁ ἐκδίκησις ποιέω ἐγώ διά ὁ ὁ ξένος κεφαλή καί περί σιφορος ὁ στρατηλάτης , ὅς καί πρόφασις γίγνομαι . διά γάρ οὗτος ἐνθάδε ὁράω , καί παρά αὐτός κατάγω · καί πολύς εἰμί ὁ εἰσέρχομαι καί ἔξειμι , ὅς διδάσκω νέος διδαχή , οὗτος λέγω , ὅτι οὐδείς δύναμαι ζῶ ἐάν μή τις ἀπαλλάσσω πᾶς ὁ ὑπάρχω καί γίγνομαι ἀποτάσσω ὥσπερ καί αὐτός · καί σπουδάζω πολύς κοινωνός ἑαυτοῦ ποιέω .
acta-thomae.acta-thomae 101
Ταῦτα διανοουμένου τοῦ Χαρισίου διέφαυσεν · καὶ ἐννυχεύσας ἐνεδύσατο ἐσθῆτα εὐτελῆ , καὶ ὑποδησάμενος ἀπῄει σκυθρωπὸς ἐν ἀθυμίᾳ ὑπάρχων εἰς ἀσπασμὸν τοῦ βασιλέως . ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ βασιλεὺς εἶπεν · Τίνος ἕνεκεν περίλυπος εἶ καὶ ἐν τοιούτῳ σχήματι ἧλθες ; ὁρῶ δὲ καὶ τὸ πρόσωπόν σου ἐνηλλαγμένον . Ὁ δὲ Χαρίσιος λέγει πρὸς τὸν βασιλέα · Καινόν σοι ἔχω ὑφηγήσασθαι πρᾶγμα καὶ ἐρημίαν νέαν , ἣν Σιφὼρ ἤγαγενἐν τῇ Ἰνδίᾳ , ἄνδρα τινὰ Ἑβραῖον μάγον , ὃν ἔχει καθεζόμενον ἐν τῷ ἰδίῳ οἴκῳ , ὃς οὐκ ἀφίσταται αὐτοῦ · πολλοὶ δέ εἰσιν οἱ εἰσιόντες πρὸς αὐτόν · οὓς καὶ διδάσκει νέον θεὸν καὶ νόμους νέους ἐντίθησιν αὐτοῖς τοὺς μή πω ἀκουσθέντας , λέγων · Ἀδύνατόν ἐστιν ὑμᾶς εἰς τὴν αἰώνιον ζωὴν εἰσελθεῖν ἣν ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν , ἐὰν μὴ ἀπαλλαγῆτε ὑμεῖς τῶν ἰδίων γυναικῶν , ὁμοίως καὶ αἱ γυναῖκες τῶν ἰδίων ἀνδρῶν . Ἔτυχεν δὲ καὶ τὴν κακότυχον γυναῖκά μου ἀπελθεῖν πρὸς αὐτὸν καὶ κατήκοον γενέσθαι τοῖς λόγοις αὐτοῦ · οἷς καὶ ἐπίστευσεν καὶ διὰ τῆς νυκτὸς καταλιποῦσά με προσέδραμεν τῷ ξένῳ . ἀλλὰ μετάπεμψαι τόν τε Σιφόρα καὶ ἐκεῖνον τὸν μάγον τὸν ἐν αὐτῷ κρυπτόμενον , καὶ ἐπίθες τῇ κεφαλῄ αὐτῶν , ἵνα μὴ πάνtες οἱ τοῦ ἔθνους ἡμῶν ἀπολοῦνται .
Lemmas: οὗτος διανοέομαι ὁ Χαρίσιος διαφαύω · καί ἐννυχεύω ἐνδύω ἐσθής εὐτελής , καί ὑποδέω ἄπειμι σκυθρωπός ἐν ἀθυμία ὑπάρχω εἰς ἀσπασμός ὁ βασιλεύς . εἶδον δέ αὐτός ὁ βασιλεύς εἶπον · τίς ἕνεκα περίλυπος εἰμί καί ἐν τοιοῦτος σχῆμα ἔρχομαι ; ὁράω δέ καί ὁ πρόσωπον σύ ἐναλλάσσω . ὁ δέ Χαρίσιος λέγω πρός ὁ βασιλεύς · Καινόν σύ ἔχω ὑφηγέομαι πρᾶγμα καί ἐρημία νέος , ὅς Σιφὼρ ἄγω ὁ Ἰνδία , ἀνήρ τις Ἑβραῖος μάγος , ὅς ἔχω καθέζομαι ἐν ὁ ἴδιος οἶκος , ὅς οὐ ἀφίστημι αὐτός · πολύς δέ εἰμί ὁ εἰσέρχομαι πρός αὐτός · ὅς καί διδάσκω νέος θεός καί νόμος νέος ἐντίθημι αὐτός ὁ μή πω ἀκούω , λέγω · ἀδύνατος εἰμί σύ εἰς ὁ αἰώνιος ζωή εἰσέρχομαι ὅς ἐγώ καταγγέλλω σύ , ἐάν μή ἀπαλλάσσω σύ ὁ ἴδιος γυνή , ὁμοίως καί ὁ γυνή ὁ ἴδιος ἀνήρ . τυγχάνω δέ καί ὁ κακότυχος γυνή ἐγώ ἀπέρχομαι πρός αὐτός καί κατήκοος γίγνομαι ὁ λόγος αὐτός · ὅς καί πιστεύω καί διά ὁ νύξ καταλείπω ἐγώ προστρέχω ὁ ξένος . ἀλλά μεταπέμπω ὁ τε σιφορος καί ἐκεῖνος ὁ μάγος ὁ ἐν αὐτός κρύπτω , καί ἐπιτίθημι ὁ κεφαλή αὐτός , ἵνα μή πάνος ὁ ὁ ἔθνος ἐγώ ἀπόλλυμι .
acta-thomae.acta-thomae 102
Ταῦτα δὲ ἀκούσας Μισδαῖος ὁ φίλος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ · Μὴ λυποῦ μηδὲ ἀθύμει · ἐγὼ γὰρ μεταπεμψάμενος αὐτὸν ἐκδικήσω σε , καὶ σὺ τὴν σεαυτοῦ γυναῖκα πάλιν ἕξεις καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς μὴ δυναμένους ἐγὼ ἐκδικήσω . Ἐξελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς ἐκαθέσθη ἐπὶ τοῦ βήματος · καθεσθέντος δὲ αὐτοῦ ἐκέλευσεν Σιφόρα τόν ἀρχιστρατηλάτην κληθῆναι · ἀπελθόντες οὖν εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ εὗρον αὐτὸν καθεζόμενον ἐν δεξιᾷ τοῦἀποστόλου , καὶ Μυγδονίαν πρὸς τοῖς ποσὶν αὐτοῦ , σὺν παντὶ τῷ ὄχλῳ κατακούουσαν αὐτοῦ . καὶ προσελθόντες οἱ ἀποσταλέντες παρὰ τοῦ βασιλέως τῷ Σιφόρῳ λέγουσιν · Σὺ ἐνθάδε καθέζῃ ἀκούων ματαίων λόγων , καὶ Μισδαῖος ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ σκέπτεταί σε ἀπολέσαι διὰ τὸν μάγον τοῦτον καὶ πλάνον ὃν εἰσήγαγες εἰς τὸν οἶκόν σου . Ταῦτα ἀκούσας ὁ Σιφὼρ ἠθύμησεν , οὐ διὰ τὴν ἀπειλὴν τὴν τοῦ βασιλέως πρὸς αὐτόν , ἀλλὰ περὶ τοῦ ἀποστόλου , ὅτι ἐναντίως ἔγνω ὁ βασιλεὺς περὶ αὐτοῦ · καὶ εἶπεν τῷ ἀποστόλῳ · Ἐγὼ περὶ σοῦ λυποῦμαι · εἶπον γάρ σοι ἀπ᾽ ἀρχῆς ὅτι ἡ γυνὴ ἐκείνη γυνή ἐστιν Χαρισίου τοῦ συγγενοῦς καὶ φίλου τοῦ βασιλέως , καὶ οὐ συγχωρεῖ αὐτὴν ποιῆσαι ὃ ἐπαγγέλλεται , καὶ πάντα ὅσα ἂν αἰτήσῃ τὸν βασιλέα παρέχει αὐτῷ . Ὁ δὲ ἀπόστολος τῷ Σιφόρῳ λέγει · Μηδὲν φοβοῦ ἀλλὰ πίστευσον Ἰησοῦ τῷ ἀπολογουμένῳ ὑπὲρ ἡμῶν ἀπάντων · πρὸς γὰρ τὴν καταφυγὴν αὐτοῦ συνηθροίσμεθα . Ταῦτα δὲ ἀκούσας ὁ Σιφὼρ καὶ περιβαλὼν τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ ἀπῄει πρὸς Μισδαῖον τὸν βασιλέα .
Lemmas: οὗτος δέ ἀκούω Μισδαῖος ὁ φίλος αὐτός λέγω αὐτός · μή λυπέω μηδέ ἀθυμέω · ἐγώ γάρ μεταπέμπω αὐτός ἐκδικέω σύ , καί σύ ὁ σεαυτοῦ γυνή πάλιν ἔχω καί ὁ ἄλλος ὁ μή δύναμαι ἐγώ ἐκδικέω . ἐξέρχομαι δέ ὁ βασιλεύς καθέζομαι ἐπί ὁ βῆμα · καθέζομαι δέ αὐτός κελεύω σιφορος ὁ αρχιστρατηλατης καλέω · ἀπέρχομαι οὖν εἰς ὁ οἰκίον αὐτός εὑρίσκω αὐτός καθέζομαι ἐν δεξιός τουαποστολος , καί Μυγδονία πρός ὁ πούς αὐτός , σύν πᾶς ὁ ὄχλος κατακούω αὐτός . καί προσέρχομαι ὁ ἀποστέλλω παρά ὁ βασιλεύς ὁ σιφορος λέγω · σύ ἐνθάδε καθέζομαι ἀκούω μάταιος λόγος , καί Μισδαῖος ὁ βασιλεύς ἐν ὁ ὀργή αὐτός σκέπτομαι σύ ἀπόλλυμι διά ὁ μάγος οὗτος καί πλάνος ὅς εἰσάγω εἰς ὁ οἶκος σύ . οὗτος ἀκούω ὁ Σιφὼρ ἀθυμέω , οὖον διά ὁ ἀπειλή ὁ ὁ βασιλεύς πρός αὐτός , ἀλλά περί ὁ ἀπόστολος , ὅτι ἐναντίος γιγνώσκω ὁ βασιλεύς περί αὐτός · καί εἶπον ὁ ἀπόστολος · ἐγώ περί σύ λυπέω · εἶπον γάρ σύ ἀπό ἀρχή ὅτι ὁ γυνή ἐκεῖνος γυνή εἰμί Χαρίσιος ὁ συγγενής καί φίλος ὁ βασιλεύς , καί οὖον συγχωρέω αὐτός ποιέω ὅς ἐπαγγέλλω , καί πᾶς ὅσος εἄν αἰτέω ὁ βασιλεύς παρέχω αὐτός . ὁ δέ ἀπόστολος ὁ σιφορος λέγω · μηδείς φοβέω ἀλλά πιστεύω Ἰησοῦς ὁ ἀπολογέομαι ὑπέρ ἐγώ ἀπαντάω · πρός γάρ ὁ καταφυγή αὐτός συναθροίζω . οὗτος δέ ἀκούω ὁ Σιφὼρ καί περιβάλλω ὁ ἱμάτιον αὐτός ἄπειμι πρός Μισδαῖον ὁ βασιλεύς .
acta-thomae.acta-thomae 103
Ὁ δὲ ἀπόστολος ἐξήταζεν τὴν Μυγδονίαν · Τίς ἡ αἰτία ἡ γενομένη τοῦ ὀργισθῆναι τὸν σὸν ἄνδρα καὶ ταῦτα ἡμῖν κατασκευάσαι ; Ἣ δὲ εἶπεν · Ἐπειδὴ οὐκ ἐξέδωκα ἐμαυτὴν τῷ ὀλέθρῳ αὐτοῦ . ἐβουλήθη γὰρ ὀψὲ ὑποτάξαι με καὶ ὑποβαλεῖν ἐκείνῳ ᾧ λατρεύει πάθει · καὶ ἐλυτρώσατό με ἐκεῖνος ᾧ τὴν ψυχήν μου παρεθέμην ἀπὸ τῶν χειρῶν αὐτοῦ . κἀγὼ γυμνὴ ἀπέφυγον αὐτὸν καὶ πρὸς τὴν τροφόν μου ἐκαθεύδησα . τὸ δὲ συμβὰν αὐτῷ οὐκ ἐπίσταμαι διὰ τί ταῦτα ἐτεχνάσατο Ὁ ἀπόστολος λέγει · Ταῦτα ἡμᾶς οὐ βλάψει , ἀλλὰ πίστευσον εἰς τὸν Ἰησοῦν , καὶ αὐτὸς ἀνατρέψει τὴν ὀργὴν Χαρισίου καὶ τὴν μανίαν καὶ τὸν οἶστρον ἐκείνου . καὶ αὐτός σοι σύνοδος γένηται ἐν τῇ φοβερᾷ λεωφόρῳ , καὶ αὐτός σε ὁδηγήσει εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ · εἰσάξει δέ σε εἰς τὴν αἰωνίαν ζωήν , παρέχων σοι τὴν παρρησίαν τὴν μὴ παρερχομένην μήτε ἀλλασσομένην .
Lemmas: ὁ δέ ἀπόστολος ἐξετάζω ὁ Μυγδονία · Τῖς ὁ αἰτία ὁ γίγνομαι ὁ ὀργίζω ὁ σός ἀνήρ καί οὗτος ἐγώ κατασκευάζω ; ὅς δέ εἶπον · ἐπεί οὐ ἐκδίδωμι ἐμαυτοῦ ὁ ὄλεθρος αὐτός . βούλομαι γάρ ὀψέ ὑποτάσσω ἐγώ καί ὑποβάλλω ἐκεῖνος ὅς λατρεύω πάθος · καί λυτρόω ἐγώ ἐκεῖνος ὅς ὁ Ψυχή ἐγώ παρατίθημι ἀπό ὁ χείρ αὐτός . ἐγώ γυμνός ἀποφεύγω αὐτός καί πρός ὁ τροφός ἐγώ καθεύδω . ὁ δέ συμβαίνω αὐτός οὐ ἐπίσταμαι διά τίς οὗτος τεχνάζω ὁ ἀπόστολος λέγω · οὗτος ἐγώ οὖον βλάπτω , ἀλλά πιστεύω εἰς ὁ Ἰησοῦς , καί αὐτός ἀνατρέπω ὁ ὀργή Χαρίσιος καί ὁ μανία καί ὁ οἶστρος ἐκεῖνος . καί αὐτός σύ σύνοδος γίγνομαι ἐν ὁ φοβερός λεωφόρος , καί αὐτός σύ ὁδηγέω εἰς ὁ βασίλειος αὐτός · εἰσάγω δέ σύ εἰς ὁ αἰώνιος ζωή , παρέχω σύ ὁ παρρησία ὁ μή παρέρχομαι μήτε ἀλλάσσω .
acta-thomae.acta-thomae 104
Σιφὼρ δὲ παρέστη τῷ βασιλεῖ , καὶ ἐξήταζεν αὐτόν · Τίς ἐστιν καὶ πόθεν καὶ τί διδάσκει ὁ μάγος ἐκεῖνος ὃν ἔχεις ἐμφωλεύοντα ἐν τῷ οἴκῳ σου ; Ὁ δὲ Σιφὼρ ἀπεκρίνατο τῷ βασιλεῖ · Οὐ μὴ ἀγνοῇς βασιλεῦ οἶον πόνον καὶ λύπην ἔσχον σὺν τοῖς φίλοις μου περὶ τῆς γυναικός μου , ἢν καὶ σὺ οἶδας καὶ ἄλλοι πολλοὶ διὰ μνήμης ἔχουσιν · καὶ τὰ περὶ τῆς θυγατρός μου , ἣν καὶ προτιμῶ πάσης τῆς κτήσεώς μου , οἷον καιρὸν καὶ πειρασμὸν πέπονθα · ἐγενόμην γὰρ γέλως καὶ κατάρα πάσῃ τῇ χώρᾳ ἡμῶν . ἤκουσα δὲ τῆς φήμης τοῦ ἀνδρὸς τούτου , καὶ γενόμενος πρὸς αὐτὸν ἐδεήθην αὐτοῦ , καὶ παραλαβὼν αὐτὸν ἤγαγον ἐνθάδε · καὶ ἐρχόμενος κατὰ τὴν ὁδὸν θαυμάσιακαὶ ἔκπληκτα εἶδον , καὶ ἐνθάδε πολλοὶ κατήκουσαν τοῦ ὀνάγρου καὶ περὶ τοῦ δαίμονος ἐκείνου ὃν ἐξήλασεν , καὶ ἐθεράπευσεν τήν τε γυναῖκά μου καὶ τὴν θυγατέρα , καὶ νῦν ὑγιαίνουσιν · καὶ μισθοὺς οὐκ ᾔτησεν , ἀλλ᾽ ἀπαιτεῖ πίστιν καὶ ἁγιωσύνην , ἵνα κοινωνοὶ αὐτῷ γένωνται ἐν οἷς διαπράττεται . τοῦτο διδάσκει , σέβειν καὶ φοβεῖσθαι ἕνα θεὸν τὸν πάντων δεσπότην καὶ Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν υἱὸν αὐτοῦ , ἵνα σχῶσιν τὴν αἰώνιον ζωήν . ὃ δὲ ἐσθίει ἄρτος ἐστὶν καὶ ἄλας , καὶ τὸ ποτὸν αὐτοῦ ὕδωρ ἀφ᾽ ἐσπέρας ἕως ἐσπέρας , πολλὴν εὐχὴν ποιούμενος · καὶ ὅσα ἂν αἰτήσῃ τὸν θεὸν αὐτοῦ , δίδωσιν αὐτῷ . καὶ διδάσκει ὅτι θεὸς οὗτος ἅγιός ἐστιν καὶ δυνατὸς καὶ ὁ Χριστὸς ζωὴ καὶ ζωοποιῶν . διὸ καὶ παραινεῖ τοῖς παροῦσιν αὐτῷ ἐν ἁγιωσύνῃ καὶ ἁγνείᾳ καὶ ἀγάπῃ καὶ πίστει προσέρχεσθαι αὐτῷ .
Lemmas: Σιφὼρ δέ παρίστημι ὁ βασιλεύς , καί ἐξετάζω αὐτός · Τῖς εἰμί καί πόθεν καί τίς διδάσκω ὁ μάγος ἐκεῖνος ὅς ἔχω ἐμφωλεύω ἐν ὁ οἶκος σύ ; ὁ δέ Σιφὼρ ἀποκρίνω ὁ βασιλεύς · οὖον μή ἀγνοέω βασιλεύς οἶος πόνος καί λύπη ἔχω σύν ὁ φίλος ἐγώ περί ὁ γυνή ἐγώ , εἄν καί σύ οἶδα καί ἄλλος πολύς διά μνήμη ἔχω · καί ὁ περί ὁ θυγάτηρ ἐγώ , ὅς καί προτιμάω πᾶς ὁ κτῆσις ἐγώ , οἷος καιρός καί πειρασμός πάσχω · γίγνομαι γάρ γέλως καί κατάρα πᾶς ὁ χώρα ἐγώ . ἀκούω δέ ὁ φήμη ὁ ἀνήρ οὗτος , καί γίγνομαι πρός αὐτός δήω αὐτός , καί παραλαμβάνω αὐτός ἄγω ἐνθάδε · καί ἐρχόμενος κατά ὁ ὁδός θαυμάσιος έκπληκτος εἶδον , καί ἐνθάδε πολύς κατακούω ὁ ὄναγρος καί περί ὁ δαίμων ἐκεῖνος ὅς ἐξελαύνω , καί θεραπεύω ὁ τε γυνή ἐγώ καί ὁ θυγάτηρ , καί νῦν ὑγιαίνω · καί μισθός οὐ αἰτέω , ἀλλά ἀπαιτέω πίστις καί ἁγιωσύνη , ἵνα κοινωνός αὐτός γίγνομαι ἐν ὅς διαπράσσω . οὗτος διδάσκω , σέβω καί φοβέω εἷς θεός ὁ πᾶς δεσπότης καί Ἰησοῦς Χριστός ὁ υἱός αὐτός , ἵνα ἔχω ὁ αἰώνιος ζωή . ὅς δέ ἐσθίω ἄρτος εἰμί καί Ἄλας , καί ὁ ποτόν αὐτός ὕδωρ ἀπό εἰσπεράω ἠώς εἰσπεράω , πολύς εὐχή ποιέω · καί ὅσος εἄν αἰτέω ὁ θεός αὐτός , δίδωμι αὐτός . καί διδάσκω ὅτι θεός οὗτος ἅγιος εἰμί καί δυνατός καί ὁ Χριστός ζωή καί ζωοποιέω . διό καί παραινέω ὁ πάρειμι αὐτός ἐν ἁγιωσύνη καί ἁγνεία καί ἀγάπη καί πίστις προσέρχομαι αὐτός .
acta-thomae.acta-thomae 105
Καὶ ταῦτα ἀκούσας Μισδαῖος ὁ βασιλεὺς παρὰ Σιφόρου πολλοὺς ἔπεμψεν στρατιώτας εἰς τὸν οἶκον Σιφόρου τοῦ στρατηλάτου , ἀγαγεῖν Θωμᾶν τὸν ἀπόστολον καὶ πάντας τοὺς εὑρισκομένους ἐκεῖσε . εἰσελθόντες δὲ οἱ πεμφθέντες ἔσω εὗρον αὐτὸν πλῆθος πολὺ διδάσκοντα · καὶ ἡ Μυγδονία πρὸς τοῖς ποσὶν αὐτοῦ ἐκάθητο . θεασάμενοι δὲ τὸν πολὺν ὄχλον περὶ αὐτὸν ἐφοβήθησαν καὶ ἀπῆλθον πρὸς τὸν βασιλέα αὐτῶν καὶ εἶπον · Οὐκ ἐτολμήσαμεν εἰπεῖν αὐτῷ τι · ὄχλος γὰρ ηνπολὺς περὶ αὐτόν · καὶ ἡ Μυγδονία πρὸς τοῖς ποσὶν αὐτοῦ καθεζομένη ἠκροᾶτο τὰ ὑπ᾽ αὐτοῦ λεγόμενα . Καὶ ταῦτα ἀκούσαντος Μισδαίου τοῦ βασιλέως καὶ Χαρισίου ἐκπηδήσας ὁ Χαρίσιος ἀπ᾽ ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως συνεπισπασάμενος ὄχλον πολὺν εἶπεν · Ἐγὼ αὐτὸν φέρω βασιλεῦ καὶ τὴν Μυγδονίαν , ἧς τὸν νοῦν ἀφείλατο . Καὶ ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν Σιφόρου τοῦ στρατηλάτου ἐντάραχος . καὶ εὗρεν αὐτὸν διδάσκοντα · Μυγδονίαν δὲ οὐ κατέλαβεν , ἀναχωρήσασα γὰρ ἧν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς , ἐγνωκυῖα ὅτι ἐμηνύθη τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς ὅτι ἐκεῖ ἦν .
Lemmas: καί οὗτος ἀκούω Μισδαῖος ὁ βασιλεύς παρά σιφορος πολύς πέμπω στρατιώτης εἰς ὁ οἶκος σιφορος ὁ στρατηλάτης , ἄγω Θωμᾶς ὁ ἀπόστολος καί πᾶς ὁ εὑρίσκω ἐκεῖσε . εἰσέρχομαι δέ ὁ πέμπω εἴδομαι εὑρίσκω αὐτός πλῆθος πολύς διδάσκω · καί ὁ Μυγδονία πρός ὁ πούς αὐτός κάθημαι . θεάομαι δέ ὁ πολύς ὄχλος περί αὐτός φοβέω καί ἀπέρχομαι πρός ὁ βασιλεύς αὐτός καί εἶπον · οὐ τολμάω εἶπον αὐτός τίς · ὄχλος γάρ ηνπολὺς περί αὐτός · καί ὁ Μυγδονία πρός ὁ πούς αὐτός καθέζομαι ἀκροάομαι ὁ ὑπό αὐτός λέγω . καί οὗτος ἀκούω Μισδαίου ὁ Βασιλεύς καί Χαρίσιος ἐκπηδάω ὁ Χαρίσιος ἀπό ἔμπροσθεν ὁ βασιλεύς συνεπισπάω ὄχλος πολύς εἶπον · ἐγώ αὐτός φέρω βασιλεύς καί ὁ Μυγδονία , ὅς ὁ νόος ἀφαιρέω . καί ἔρχομαι εἰς ὁ οἰκίον σιφορος ὁ στρατηλάτης ἐντάραχος . καί εὑρίσκω αὐτός διδάσκω · Μυγδονία δέ οὖον καταλαμβάνω , ἀναχωρέω γάρ ἧμαι εἰς ὁ οἶκος αὐτός , γιγνώσκω ὅτι μηνύω ὁ ἀνήρ αὐτός ὅτι ἐκεῖ εἰμί .
acta-thomae.acta-thomae 106
Ὁ δὲ Χαρίσιος εἶπεν τῷ ἀποστόλῳ · Ἀνάστα πονηρὲ καὶ ἀφανιστὰ καὶ ἐχθρὲ τοῦ ἐμοῦ οἴκου · ἐμὲ γὰρ ἡ σὴ μαγεία οὐ βλάπτει · τὴν γὰρ σὴν μαγείαν ἐπὶ τὴν σὴν κεφαλὴν θήσομαι . Ταῦτα δὲ αὐτοῦ εἰπόντος προσέσχεν αὐτῷ ὁ ἀπόστολος καὶ εἶπεν αὐτῷ · Αἱ ἀπειλαί σου ἐπιστρέψουσιν πρὸς σέ . ἐμὲ γὰρ ἐν οὐδενὶ καταβλάψεις · μείζων γὰρ σοῦ ἐστιν καὶ τοῦ σοῦ βασιλέως καὶ πάσης ὑμῶν τῆς στρατιᾶς ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς ὅν τὰς ἐλπίδας ἔχω . Λαβὼν δὲ ὁ Χαρίσιος ἡμιφόριον ἑνὸς τῶν οἰκείων αὐτοῦ ἐπέβαλεν τῷ τραχήλῳ τοῦ ἀποστόλου λέγων · Σύρατε καὶ ἀπαγάγετε αὐτόν · ἴδω εἰ δύναται ὁ θεὸς ῥύσασθαι αὐτὸν ἀπὸ τῶν χειρῶν μου . Σύραντες δὲ αὐτὸν ἀπήγαγον πρὸς Μισδαῖον τὸν βασιλέα . στάς δὲ ὁ ἀπόστολος ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως λέγει αὐτῷ ὁ βασιλείς · Εἰπὲ τίς εἶ καὶ ποίᾳ δυνάμει ταῦτα διαπράττῃ . Ὁ δὲ ἀπόστολος ἡσύχαζεν . ἐκέλευσεν δὲ ὁ βασιλεὺς τοῖς ὑπηκόοις αὐτοῦ μαστιχθέντα αὐτὸν ἑκατὸν κή δέσμιον βληθῆναι εἰς τὴνφρουράν . οἳ δὲ δεσμεύσαντες αὐτόν ἀπήγαγον . ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ Χαρίσιος ἐσκέπτοντο τὸ πῶς αὐτὸν θανατώσουσιν · τὸ δὲ πλῆθος ὥσπερ θεὸν προσεκύνουν αὐτόν · τοῦτο δὲ εἶχον κατὰ νοῦν εἰπεῖν ὅτι Τὸν βασιλέα ὕβρισεν καὶ πλάνος ἐστὶν ὁ ξένος .
Lemmas: ὁ δέ Χαρίσιος εἶπον ὁ ἀπόστολος · ἀνάσταμα πονηρός καί ἀφανιστής καί ἐχθρός ὁ ἐγώ οἶκος · ἐγώ γάρ ὁ σός μαγεία οὖον βλάπτω · ὁ γάρ σός μαγεία ἐπί ὁ σός κεφαλή τίθημι . οὗτος δέ αὐτός εἶπον προσέχω αὐτός ὁ ἀπόστολος καί εἶπον αὐτός · ὁ ἀπειλή σύ ἐπιστρέφω πρός σός . ἐγώ γάρ ἐν οὐδείς καταβλάπτω · μείζων γάρ σύ εἰμί καί ὁ σύ βασιλεύς καί πᾶς σύ ὁ στρατιά ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς ὅς ὁ ἐλπίς ἔχω . λαμβάνω δέ ὁ Χαρίσιος ἡμιφόριον εἷς ὁ οἰκέω αὐτός ἐπιβάλλω ὁ τράχηλος ὁ ἀπόστολος λέγω · σύρω καί ἀπάγω αὐτός · ὁράω εἰμί δύναμαι ὁ θεός ῥύομαι αὐτός ἀπό ὁ χείρ ἐγώ . σύρω δέ αὐτός ἀπάγω πρός Μισδαῖον ὁ βασιλεύς . ἵστημι δέ ὁ ἀπόστολος ἔμπροσθεν ὁ βασιλεύς λέγω αὐτός ὁ βασιλεύς · εἶπον τίς εἰμί καί ποῖος δύναμις οὗτος διαπράσσω . ὁ δέ ἀπόστολος ἡσυχάζω . κελεύω δέ ὁ βασιλεύς ὁ ὑπήκοος αὐτός μαστίζω αὐτός ἑκατόν καί δέσμιος βάλλω εἰς τὴνφρουράν . ἕ δέ δεσμεύω αὐτός ἀπάγω . ὁ δέ βασιλεύς καί Χαρίσιος σκέπτομαι ὁ πῶς αὐτός θανατόω · ὁ δέ πλῆθος ὥσπερ θεός προσκυνέω αὐτός · οὗτος δέ ἔχω κατά νόος εἶπον ὅτι ὁ βασιλεύς ὑβρίζω καί πλάνος εἰμί ὁ ξένος .
acta-thomae.acta-thomae 107
Ὁ δὲ ἀπόστολος ἀπιὼν ἐπὶ τὸ δεσμωτήριον χαίρων καὶ ἀγαλλιῶν ἔλεγεν · Ἐξομολογοῦμαί σοι Ἰησοῦ ὅτι οὐ μόνον τῆς πίστεώς σου ἄξιόν με ἐποίησας , ἀλλὰ καὶ τοῦ ὑπομεῖναι πολλὰ διὰ σέ . εὐχαριστῶ οὖν σοι κύριε ὅτι ἐφρόντισάς μου καὶ δέδωκάς μοι τὴν ὑπομονήν · εὐχαριστῶ σοι κύριε ὅτι διὰ σὲ φαρμακὸς ἥκουσα καὶ μάγος . πρόσδεξαί με τοίνυν ἐκ τοῦ μακαρισμοῦ τῶν μετρίων καὶ τῆς ἀναπαύσεως τῶν κεκμηκότων καὶ τῶν μακαρισμῶν ἐκείνων οὓς μισοῦσιν οἱ ἄνθρωποι καὶ διώκουσιν καὶ ὀνειδίζουσιν , φαύλους περὶ αὐτῶν φθεγγόμενοι λόγους . ἰδοὺ γὰρ διὰ σὲ μισοῦμαι · ἰδοὺ διὰ σὲ τῶν πολλῶν κεχώρισμαι , καὶ διὰ σὲ τοιοῦτον οἷος οὐκ εἰμὶ λέγουσίν με .
Lemmas: ὁ δέ ἀπόστολος ἀπέρχομαι ἐπί ὁ δεσμωτήριον χαίρω καί ἀγαλλιάω λέγω · ἐξομολογέομαι σύ Ἰησοῦς ὅτι οὖον μόνος ὁ πίστις σύ ἄξιος ἐγώ ποιέω , ἀλλά καί ὁ ὑπομένω πολύς διά σός . εὐχαριστέω οὖν σύ κύριος ὅτι φροντίζω ἐγώ καί δίδωμι ἐγώ ὁ ὑπομονή · εὐχαριστέω σύ κύριος ὅτι διά σύ φαρμακός ἥκω καί μάγος . προσδέχομαι ἐγώ τοίνυν ἐκ ὁ μακαρισμός ὁ μέτριος καί ὁ ἀνάπαυσις ὁ κάμνω καί ὁ μακαρισμός ἐκεῖνος ὅς μισέω ὁ ἄνθρωπος καί διώκω καί ὀνειδίζω , φαῦλος περί αὐτός φθέγγομαι λόγος . ἰδού γάρ διά σύ μισέω · ἰδού διά σύ ὁ πολύς χωρίζω , καί διά σύ τοιοῦτος οἷος οὐ εἰμί λέγω ἐγώ .
acta-thomae.acta-thomae 108
Προσευχόμενον δὲ πάντες ἔβλεπον αὐτὸν οἱ δέσμιοι καὶ ἐδέοντο αὐτοῦ ὑπὲρ αὐτῶν εὔξασθαι . προσευξάμενος δὲ καὶ καθεσθεὶς ἤρξατο λέγειν ψαλμὸν τοιοῦτον · Ὅτε ἥμην βρέφος ἄλαλον ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου βασιλείοις ἐν πλούτῳ καὶ τρυφῇ τῶν τροφέων ἀναπαυόμενος , ἐξ Ἀνατολῆς τῆς πατρίδος ἡμῶν ἐφοδιάσαντές με οἱ γονεῖς ἀπέστειλάν με · ἀπὸ δὲ πλούτου τῶν θησαυρῶν τούτων φόρτον συνέθηκαν μέγαν τε καὶ ἐλαφρόν , ὅπως αὐτὸν μόνος βαστάσαι δυνηθῶ · χρυσός ἐστιν ὁ φόρτος τῶν ἄνω , καὶ ἄσημος τῶν μεγάλων θησαυρῶν , καὶ λίθοι ἐξ Ἰνδῶν οἱ χαλκεδόνιοι , καὶ μαργαρῖται ἐκ Κοσάνων · καὶ ὥπλισάν με τῷ ἀδάμαντι · καὶ ἐνέδυσάν με ἐσθῆτα διάλιθον χρυσόπαστον , ἣν ἐποίησαν στέργοντές με , καὶ στολὴν τὸ χρῶμα ξανθὴν πρὸς τὴν ἐμὴν ἡλικίαν . σύμφωνα δὲ πρὸς ἐμὲ πεποιήκασιν , ἐγκαταγράψαντες τῇ διανοίᾳ μου ἐπιλαθέσθαι με , ἔφησαν τε · Ἐὰν κατελθὼν εἰς Αἴγυπτον κομίσῃς ἐκεῖθεν τὸν ἕνα μαργαρίτην τὸν ὄντα ἐκεῖ περὶ τὸν δράκοντα τὸν καταπότην , ὅπως ἐνδύσῃ τὴν διάλιθον ἐσθῆτα καὶ τὴν στολὴν ἐκείνην ἣν ἐπαναπαύεται · τοῦ εὐμνήστου καὶ γένῃ μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ σου κῆρυξ τῇ ἡμετέρᾳ βασιλείᾳ .
Lemmas: προσεύχομαι δέ πᾶς βλέπω αὐτός ὁ δέσμιος καί δήω αὐτός ὑπέρ αὐτός εὔχομαι . προσεύχομαι δέ καί καθέζομαι ἄρχω λέγω ψαλμός τοιοῦτος · ὅτε ἧμαι βρέφος ἄλαλος ἐν ὁ ὁ πατήρ ἐγώ βασίλειος ἐν πλοῦτος καί τρυφή ὁ τροφεύς ἀναπαύω , ἐκ Ἀνατολή ὁ πατρίς ἐγώ ἐφοδιάζω ἐγώ ὁ γονεύς ἀποστέλλω ἐγώ · ἀπό δέ πλοῦτος ὁ θησαυρός οὗτος φόρτος συντίθημι μέγας τε καί ἐλαφρός , ὅπως αὐτός μόνος βαστάζω δύναμαι · χρυσός εἰμί ὁ φόρτος ὁ ἄνω , καί ἄσημος ὁ μέγας θησαυρός , καί λίθος ἐκ Ἰνδός ὁ χαλκεδόνιος , καί μαργαρίτης ἐκ Κοσάνων · καί ὁπλίζω ἐγώ ὁ ἀδάμας · καί ἐνδύω ἐγώ ἐσθής διάλιθος χρυσόπαστος , ὅς ποιέω στέργω ἐγώ , καί στολή ὁ χρῶμα ξανθός πρός ὁ ἐμός ἡλικία . σύμφωνος δέ πρός ἐγώ ποιέω , ἐγκαταγράφω ὁ διάνοια ἐγώ ἐπιλανθάνομαι ἐγώ , φημί τε · ἐάν κατέρχομαι εἰς Αἴγυπτος κομίζω ἐκεῖθεν ὁ εἷς μαργαρίτης ὁ εἰμί ἐκεῖ περί ὁ δράκων ὁ καταπότης , ὅπως ἐνδύω ὁ διάλιθος ἐσθής καί ὁ στολή ἐκεῖνος ὅς ἐπαναπαύω · ὁ εὔμνηστος καί γίγνομαι μετά ὁ ἀδελφός σύ κῆρυξ ὁ ἡμέτερος βασίλεια .
acta-thomae.acta-thomae 109
Ἠρχόμην δὲ ἐξ Ἀνατολῆς ἐφ᾽ ὀδὸν δυσχερῆ τε καὶ φοβερὰν μεθ᾽ ἡγεμόνων δύο , ἄπειρος δὲ ἤμην τοῦ ταύτην ὁδεῦσαι . παρελθὼν δὲ καὶ τὰ τῶν Μοσάνων μεθόρια , ἔνθα ἐστὶν τὸ καταγώγιον τῶν ἀνατολικῶν ἐμπόρων , ἀφικόμην εἰς τὴν τῶν Βαβυλωνίων χώραν . εἰσελθόντος δέ μου εἰς Αἴγυνίαν . πτον ἀπέστησαν οἱ συνοδεύσαντές μοι ἡγεμόνες , ὥρμων δὲ ἐπὶ τὸν δράκοντα τὴν ταχίστην καὶ περὶ τὸν τούτου φωλεὸν κατέλυον , ἐπιτηρῶν νυστάξαι καὶ κοιμηθῆναι τοῦτον , ὅπως μου τὸν μαργαρίτην ὑφέλωμαι . μόνος δὲ ὢν ἐξενιζόμην τὸ σχῆμα καὶ τοῖς ἐμοῖς ἀλλότριος ἐφαινόμην . ἐκεῖ δὲ εἶδον ἐμὸν συγγενῆ τὸν ἐξ Ἀνατολῆς , τὸν ἐλεύθερον , παῖδα εὐχαρῆ καὶ ὡραῖον , υἱὸν μεγιστάνων . οὗτός μοι προσελθὼν συγγέγονεν , καὶσυνόμιλον αὐτὸν ἔσχον , καὶ φίλον καὶ κοινωνὸν τῆς ἐμης πορείας ποιησάμενος . παρεκελευσάμην δὲ αὐτῷ τοὺς Αὶγυπτίους φυλάσσεσθαι καὶ τῶν ἀκαθάρτων τούτων τὴν κοινωνίαν . ἐνεδυσάμην δὲ αὐτῶν τὰ φορήματα , ἵνα μὴ ξενίζωμαι ὥσπερ ἔξωθεν ἐπὶ τὴν τοῦ μαργαρίτου ἀνάληψιν , καὶ τὸν δράκοντα διυπνίσωσιν κατ᾽ ἐμοῦ οἱ Αἰγύπτιοι . οὐκ οἶδα δὲ ἐξ οἵας ἔμαθον προφάσεως ὡς οὐκ εἰμὶ τῆς χώρας αὐτῶν , δόλῳ δὲ συνέμειξάν μοι τέχνην , καὶ ἐγευσάμην τῆς αὐτῶν τροφῆς . ἠγνόησα ἐμαυτὸν υἱὸν ὄντα βασιλέως , τῷ δὲ αὐτῶν ἐδούλευσα βασιλεῖ . ἦλθον δὲ καὶ ἐπὶ τὸν μαργαρίτην , ἐφ᾽ ὃν οἱ πατέρες μου ἀπεστάλκασίν με , τῷ δὲ τῆς τροφῆς αὐτῶν βάρει εἰς ὕπνον κατηνέχθην βαθύν .
Lemmas: ἄρχω δέ ἐκ Ἀνατολή ἐπί ὁδός δυσχερής τε καί φοβερός μετά ἡγεμών δύο , ἤπειρος δέ εἰμί ὁ οὗτος ὁδεύω . παρέρχομαι δέ καί ὁ ὁ Μοσάνων μεθόριος , ἔνθα εἰμί ὁ καταγώγιον ὁ ἀνατολικός ἔμπορος , ἀφικνέομαι εἰς ὁ ὁ Βαβυλώνιος χώρα . εἰσέρχομαι δέ ἐγώ εἰς Αἴγυνίαν . πτον ἀφίστημι ὁ συνοδεύω ἐγώ ἡγεμών , ὁρμάω δέ ἐπί ὁ δράκων ὁ ταχύς καί περί ὁ οὗτος φωλεός καταλύω , ἐπιτηρέω νυστάζω καί κοιμάω οὗτος , ὅπως ἐγώ ὁ μαργαρίτης ὑφαιρέω . μόνος δέ εἰμί ξενίζω ὁ σχῆμα καί ὁ ἐμέω ἀλλότριος φαίνω . ἐκεῖ δέ εἶδον ἐμός συγγενής ὁ ἐκ Ἀνατολή , ὁ ἐλεύθερος , παῖς εὐχαρής καί ὡραῖος , υἱός μεγιστᾶνες . οὗτος ἐγώ προσέρχομαι συγγίγνομαι , καισυνομιλος αὐτός ἔχω , καί φίλος καί κοινωνός ὁ ἐμέω πορεία ποιέω . παρακελεύομαι δέ αὐτός ὁ Αἰγύπτιος φυλάσσω καί ὁ ἀκάθαρτος οὗτος ὁ κοινωνία . ἐνδύω δέ αὐτός ὁ φόρημα , ἵνα μή ξενίζω ὥσπερ ἔξωθεν ἐπί ὁ ὁ μαργαρίτης ἀνάληψις , καί ὁ δράκων διυπνίζω κατά ἐγώ ὁ Αἰγύπτιος . οὐ οἶδα δέ ἐκ οἷος μανθάνω πρόφασις ὡς οὐ εἰμί ὁ χώρα αὐτός , δόλος δέ συμμείγνυμι ἐγώ τέχνη , καί γεύω ὁ αὐτός τροφή . ἀγνοέω ἐμαυτοῦ υἱός εἰμί βασιλεύς , ὁ δέ αὐτός δουλεύω βασιλεύς . ἔρχομαι δέ καί ἐπί ὁ μαργαρίτης , ἐπί ὅς ὁ πατήρ ἐγώ ἀποστέλλω ἐγώ , ὁ δέ ὁ τροφή αὐτός βάρος εἰς ὕπνος καταφέρω βαθύς .
acta-thomae.acta-thomae 110
ταῦτα δέ μου παθόντος καὶ οἱ πατέρες μου ᾔσθοντον καὶ ἔπαθον ὑπὲρ ἐμοῦ . ἐκηρύχθη δὲ κήρυγμα ἐν τῇ βασιλείᾳ ἡμῶν ἵνα πάντες ἐπὶ τὰς ἡμετέρας ἀπαντῶσιν θύρας . καὶ τότε οἱ βασιλεῖς τῆς Παρθενίας καὶ οἱ ἐν τέλει καὶ οἱ Ἀνατολῆς πρωτεύοντες γνώμης ἐκράτησαν περὶ ἐμοῦ ἵνα μὴ ἔλθω ἐν Αἰγύπτῳ . ἔγραψαν δέ με καὶ οἱ δυνάσται σημαίνοντες οὕτως · Παρὰ τοῦ πατρὸς βασιλέων βασιλεὺς καὶ μητρὸς τὴν Ἀνατολὴν κατεχούσης καὶ ἀδελφοὺς αὐτῶν δευτέρους ἀφ᾽ ἡμῶν τῷ ἐν Αἰγύπτῳ υἱῷ ἡμῶν εἰρήνη . ἀνάστηθι καὶ ἀνάνηψον ἐξ ὕπνου , καὶ τῶν ἐπιστολιμαίων ῥημάτων ἄκουσον , καὶ ὑπομνήσθητι υἱὸς βασιλέων ὑπάρχων . δουλικὸν ὑπεισῆλθες ζυγόν · μνημόνευσοντῆς ἐσθῆτός σου τῆς χρυσοπάστου · μνημόνευσον τοῦ μαργαρίτου δι᾽ ὃν εἰς Αἴγυπτον ἀπεστάλης . ἐκλήθη δὲ τὸ ὄνομά σου βιβλίον ζωῆς καὶ τοῦ ἀδελφοῦ σου οὗ παρείληφας ἐν τῇ βασιλείᾳ ἡμῶν .
Lemmas: οὗτος δέ ἐγώ πάθος καί ὁ πατήρ ἐγώ αἰσθάνομαι καί πάσχω ὑπέρ ἐγώ . κηρύσσω δέ κήρυγμα ἐν ὁ βασίλεια ἐγώ ἵνα πᾶς ἐπί ὁ ἡμέτερος ἀπαντάω θύρα . καί τότε ὁ βασιλεύς ὁ Παρθενίας καί ὁ ἐν τέλος καί ὁ Ἀνατολή πρωτεύω γνώμη κρατέω περί ἐγώ ἵνα μή ἔρχομαι ἐν Αἴγυπτος . γράφω δέ ἐγώ καί ὁ δυνάστης σημαίνω οὕτως · παρά ὁ πατήρ βασιλεύς βασιλεύς καί μήτηρ ὁ Ἀνατολή κατέχω καί ἀδελφός αὐτός δεύτερος ἀπό ἐγώ ὁ ἐν Αἴγυπτος υἱός ἐγώ εἰρήνη . ἀνίστημι καί ἀνανήφω ἐκ ὕπνος , καί ὁ ἐπιστολιμαῖος ῥῆμα ἀκούω , καί ὑπομιμνήσκω υἱός βασιλεύς ὑπάρχω . δουλικός υπεισέρχομαι ζυγόν · μνημονεύω ἐσθής σύ ὁ χρυσόπαστος · μνημονεύω ὁ μαργαρίτης διά ὅς εἰς Αἴγυπτος ἀποστέλλω . καλέω δέ ὁ ὄνομα σύ βιβλίον ζωή καί ὁ ἀδελφός σύ ὅς παραλαμβάνω ἐν ὁ βασίλεια ἐγώ .
acta-thomae.acta-thomae 111
Ὁ δὲ βασιλεὺς ὡς πρεσβευτὴς κατεσφραγίσατο διὰ τοὺς πονηροὺς τοὺς Βαβυλωνίους παῖδας καὶ δαίμονας τυραννικοὺς Λαβυρίνθους . ἐγὼ δὲ πρὸς τὴν ταύτης φωνήν τε καὶ αἴσθησιν ἐξ ὕπνου ἀνερμησάμην , ἀναλαβὼν δὲ καὶ καταφιλήπτρῳ σας ἀνεγίνωσκον . ἐγέγραπτο δὲ περὶ ἐκείνου τοῦ ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἀναγεγραμμένου · καὶ ὑπεμνήσθην παραχρῆμα ὅτι βασιλέων εἰμὶ υἱὸς καὶ ἡ ἐλευθερία μου τὸ γένος μου ἐπιζητεῖ . ὑπεμνήσθην δὲ καὶ τοῦ μαργαρίτου ἐφ᾽ ὃν κατεπέμφθην εἰς Αἴγυπτον · ἠρχόμην δὲ ἐφ᾽ ἅρμασιν ἐπὶ τὸν δράκοντα τὸν φοβερόν , καὶ κατεπόνεσα τοῦτον ἐπονομάσας τὸ τοῦ πατρός μου ὄνομα . ἁρπάσας δὲ τὸν μαργαρίτην ἀπέστρεφον πρὸς τοὺς ἐμοὺς ἀποκομίσας πατέρας . καὶ ἀποδυσάμενος τὸ ῥυπαρὸν ἔνδυμα ἐν τῇ αὐτῶν κατέλειψα χώρᾳ , ηὔθυνον δὲ αὐτὸ καὶ τὴν ὁδὸν πρὸς τὸ φῶς τῆς κατὰ ἀνατολὴν πατρίδος καὶ εὗρον καθ᾽ ὁδὸν διαιροῦσάν με · αὐτὴ δέ , ὥσπερ φωνῇ χρησαμένηἀνέστησεν ὑπνωθέντα με , καὶ ὡδήγησέν με τῷ παρ᾽ αὐτῆς φωτί . ἔστιν γὰρ ὅτε ἡ ἀπὸ σηρικῶν ἐσθὴς βασιλικὴ πρὸ τῶν ἐμῶν ὀφθαλμῶν . ἀγούσης δέ με καὶ ἑλκούσης τῆς στοργῆς τὴν Βαβύρινθον παρῆλθον · καὶ καταλείψας ἐπ᾽ ἀριστερὰ τὴν Βαβυλῶνα εἰς τὴν Μέσον ἀφικόμην τὴν μεγάλην οὖσαν παραλίαν .
Lemmas: ὁ δέ βασιλεύς ὡς πρεσβευτής κατασφραγίζω διά ὁ πονηρός ὁ Βαβυλώνιος παῖς καί δαίμων τυραννικός λαβύρινθος . ἐγώ δέ πρός ὁ οὗτος φωνή τε καί αἴσθησις ἐκ ὕπνος ἀνερμησάμην , ἀναλαμβάνω δέ καί καταφιλήπτρῳ σός ἀναγιγνώσκω . γράφω δέ περί ἐκεῖνος ὁ ἐν ὁ Καρδία ἐγώ ἀναγράφω · καί ὑπομιμνήσκω παραχρῆμα ὅτι βασιλεύς εἰμί υἱός καί ὁ ἐλευθερία ἐγώ ὁ γένος ἐγώ ἐπιζητέω . ὑπομιμνήσκω δέ καί ὁ μαργαρίτης ἐπί ὅς καταπέμπω εἰς Αἴγυπτος · ἄρχω δέ ἐπί ἅρμα ἐπί ὁ δράκων ὁ φοβερός , καί καταπονέω οὗτος ἐπονομάζω ὁ ὁ πατήρ ἐγώ ὄνομα . ἁρπάζω δέ ὁ μαργαρίτης ἀποστρέφω πρός ὁ ἐμός ἀποκομίζω πατήρ . καί ἀποδύω ὁ ῥυπαρός ἔνδυμα ἐν ὁ αὐτός καταλείπω χώρα , εὐθύνω δέ αὐτός καί ὁ ὁδός πρός ὁ φάος ὁ κατά ἀνατολή πατρίς καί εὑρίσκω κατά ὁδός διαιρώ ἐγώ · αὐτός δέ , ὥσπερ φωνή χρησαμένηἀνέστησεν ὑπνόω ἐγώ , καί ὁδηγέω ἐγώ ὁ παρά αὐτός φάος . εἰμί γάρ ὅτε ὁ ἀπό σηρικός ἐσθής βασιλικός πρό ὁ ἐμέω ὀφθαλμός . ἄγω δέ ἐγώ καί ἕλκω ὁ στοργή ὁ Βαβύρινθον παρέρχομαι · καί καταλείβω ἐπί ἀριστερός ὁ Βαβυλών εἰς ὁ Μέσον ἀφικνέομαι ὁ μέγας εἰμί παράλιος .
acta-thomae.acta-thomae 112
οὐκ ἐμνημόνευον δὲ τῆς λαμπρότητός μου · παῖς γὰρ ὢν ἔτι καὶ κομιδῇ νέος κατελελοίπειν αὐτὴν ἐν τοῖς τοῦ πατρὸς βασιλείοις · ἐξαίφνης δὲ ἰδόντος μου τὴν ἐσθῆτα ὡς ἐν ἐσόπτρῳ ὁμοιωθεῖσαν , καὶ ὅλον ἐμαυτὸν ἐπ᾽ αὐτὴν ἐθεασάμην , καὶ ἔγνων καὶ εἶδον δι᾽ αὐτῆς ἐμαυτόν , ὅτι κατὰ μέρος διῃρήμεθα ἐκ τοῦ αὐτοῦ ὄντες , καὶ πάλιν ἕν ἐσμεν διὰ μορφῆς μιᾶς . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ αὐτοὺς τοὺς ταμειούχους τοὺς τὴν ἐσθῆτα κομίσαντας ἑώρων δύο , μορφὴ δὲ μία ἐπ᾽ ἀμφοτέρων , ἓν σύμβολον βασιλικὸν ἐν ἀμφοτέροις ἔκειτο · τὸ δὲ χρῆμα καὶ τὸν πλοῦτον ἐν χερσὶν εἶχον , καὶ ἀπεδίδουν μοι τιμήν · καὶ τὴν ἐσθῆτα τὴν εὐπρεπεστάτην , ἥτις ἐν φαιδροῖς χρώμασιν χρυσῷ πεποίκιλτο καὶ λίθοις τιμίοις καὶ μαργαρίταις χροιᾷ πρεπούσῃ · ἵδρυντο ἐν ὕψει · καὶ ἡ εἰκὼν τοῦ τῶν βασιλέων βασιλεὺς ὅλη δι᾽ ὅλης · λίθοις σαμπφειρίνοις ἐν ὕψει ἐπεπήγεισαν ἁρμοδίως .
Lemmas: οὐ μνημονεύω δέ ὁ λαμπρότης ἐγώ · παῖς γάρ εἰμί ἔτι καί κομιδή νέος καταλιμπάνω αὐτός ἐν ὁ ὁ πατήρ βασίλειος · ἐξαπίνης δέ ὁράω ἐγώ ὁ ἐσθής ὡς ἐν εἴσοπτρον ὁμοιόω , καί ὅλος ἐμαυτοῦ ἐπί αὐτός θεάομαι , καί γιγνώσκω καί εἶδον διά αὐτός ἐμαυτοῦ , ὅτι κατά μέρος διαιρέω ἐκ ὁ αὐτός εἰμί , καί πάλιν εἷς εἰμί διά μορφή εἷς . οὖον μήv ἀλλά καί αὐτός ὁ ταμιοῦχος ὁ ὁ ἐσθής κομίζω ὁράω δύο , μορφή δέ εἷς ἐπί ἀμφότερος , εἷς σύμβολον βασιλικός ἐν ἀμφότερος κεῖμαι · ὁ δέ χρῆμα καί ὁ πλοῦτος ἐν χείρ ἔχω , καί ἀποδίδωμι ἐγώ τιμή · καί ὁ ἐσθής ὁ εὐπρεπής , ὅστις ἐν φαιδρός χρῶμα χρυσός ποικίλλω καί λίθος τίμιος καί μαργαρίτης χροιά πρέπω · ἱδρύω ἐν ὕψος · καί ὁ εἰκών ὁ ὁ βασιλεύς βασιλεύς ὅλος διά ὅλος · λίθος σαμπφειρις ἐν ὕψος πήγνυμι ἁρμοδίως .
acta-thomae.acta-thomae 113
ἑώρων δὲ αὗθις ὅτι δι᾽ ὅλων κινήσεις ἐξεπέμποντο γνώσεως , καὶ ἦν ἑτοίμη ἀφεῖναι λόγον · ἤκουον δὲ αὐτῆς ὁμιλούσης · Ἐγώ εἰμι ἐκείνου τῶν πάντων ἀνθρώπων ἀνδρειοτάτου οὗ ἕνεκεν παρ᾽ αὐτῷ τῷ πατρὶ ἐνεγράφην · καὶ αὐτὸς δὲ ᾐσθόμην αὐτοῦ τῆς ἡλικίας . Αἱ δὲ κινήσεις αἱ βασιλικαὶ πᾶσαι ἐπανεπαύοντό μοι αὐξανούσης πρὸς ταύτης ὁρμάς · ἔσπευδεν ἐκ χειρὸς αὐτοῦ ὀρεγομένη ἐπὶ τὸν δεχόμενον αὐτήν . κἀμὲ ὁ πόθος διήγειρεν ὁρμῆσαι εἰς ὑπάντησιν αὐτοῦ καὶ δέξασθαι αὐτήν . ἐκταθεῖσαν δὲ χρωμάτων ἐκομίσθην , καὶ τὴν στολήν μου τὴν βασιλικὴν ὑπερέχουσαν ἐστολισάμην δι᾽ ὅλου · ἐνδυσάμενος δὲ ἤρθην εἰς χώραν εἰρήνης σεβάσματος · καὶ τὴν κεφαλὴν κλίνας προσεκύνησα τοῦ πατρὸς τὸ φέγγος τοῦ ἀποστείλαντός μοι ταύτην , ὅτι ἐγὼ μὲν ἐποίησα τὰ προσταχθέντα , καὶ αὐτὸς ὁμοίως ὅπερ κατεπηγγείλατο · καὶ ἐν ταῖς θύραις τοῦ βασιλικοῦ τοῦ ἐξ ἀρχῆς αὐτοῦ κατεμειγνύβαλον μήν . ἥσθη δὲ ἐπ᾽ ἐμοὶ καὶ εἰσεδέξατό με μετ᾽ αὐτοῦ ἐν τοῖς βασιλείοις · πάντες δὲ οἱ ὑπήκοοι αὐτοῦ εὐφήμοις φωναῖς ὑμνοῦσιν · ὑπέσχετο δέ μοι καὶ εἰς τὰς τοῦ βασιλέως θύρας σὺν αὐτῷ ἀποσταλεῖσθαι , ἵνα μετὰ τῶν ἐμῶν δώρων καὶ τοῦ μαργαρίτου ἅμα αὐτῷ φαινώμεθα τῷ βασιλεῖ .
Lemmas: ὁράω δέ αὖθις ὅτι διά ὅλος κινέω ἐκπέμπω γνῶσις , καί εἰμί ἑτοῖμος ἀφίημι λόγος · ἀκούω δέ αὐτός ὁμιλέω · ἐγώ εἰμί ἐκεῖνος ὁ πᾶς ἄνθρωπος ἀνδρεῖος ὅς ἕνεκα παρά αὐτός ὁ πατήρ ἐγγράφω · καί αὐτός δέ αἰσθάνομαι αὐτός ὁ ἡλικία . ὁ δέ κινέω ὁ βασιλικός πᾶς ἐπαναπαύω ἐγώ αὐξάνω πρός οὗτος ὁρμή · σπεύδω ἐκ χείρ αὐτός ὀρέγω ἐπί ὁ δέχομαι αὐτός . ἐγώ ὁ πόθος διεγείρω ὁρμάω εἰς ὑπάντησις αὐτός καί δέχομαι αὐτός . ἐκτείνω δέ χρῶμα κομίζω , καί ὁ στολή ἐγώ ὁ βασιλικός ὑπερέχω στολίζω διά ὅλος · ἐνδύω δέ ἀραρίσκω εἰς χώρα εἰρήνη σέβασμα · καί ὁ κεφαλή κλίνη προσκυνέω ὁ πατήρ ὁ φέγγος ὁ ἀποστέλλω ἐγώ οὗτος , ὅτι ἐγώ μέν ποιέω ὁ προσστάζω , καί αὐτός ὁμοίως ὅσπερ κατεπαγγέλλομαι · καί ἐν ὁ θύρα ὁ βασιλικός ὁ ἐκ ἀρχή αὐτός κατεμειγνυβαλλω μείς . ἥδομαι δέ ἐπί ἐγώ καί εἰσδέχομαι ἐγώ μετά αὐτός ἐν ὁ βασίλειος · πᾶς δέ ὁ ὑπήκοος αὐτός Εὔφημος φωνή ὑμνέω · ὑπισχνέομαι δέ ἐγώ καί εἰς ὁ ὁ βασιλεύς θύρα σύν αὐτός ἀποστέλλω , ἵνα μετά ὁ ἐμέω δῶρον καί ὁ μαργαρίτης ἅμα αὐτός φαίνω ὁ βασιλεύς .
acta-thomae.acta-thomae 114
Καὶ ὁ Χαρίσιος γεγηθὼς ἀπῄει οἴκαδε , νομίζων συνεῖναι τὴν αὐτοῦ γυναῖκα καὶ τοιαύτην γεγενῆσθαι οἵαν πρὸ τοῦ , πρὶν ἀκοῦσαι τοῦ θείου λόγου καὶ πιστεῦσαι τῷ Ἰησοῦ . ἀπελθὼν δὲ εὗρεν αὐτὴν τὰς τρίχας κεκομμένος ἔχουσαν καὶ τὴν ἐσθῆτα διαρερηγμένην · ἰδὼν δὲ εἶπεν αὐτῇ · Κυρία μου Μυγδονία , τί σε ἡ χαλεπὴ αὕτη κατέχει νόσος ; καὶ τίνος ἕνεκα διεπράξω ταῦτα ; ἐγώ εἰμι ὁ ἐκ παρθενίας σου γαμέτης , τῶν τε θεῶν καὶ τῶν νόμων ἄρχειν σού μοι διδόντων · τίς ἡ τοσαύτη σου μανία ; ὅτι κατάγελως ἐν παντὶ τῷ ἔθνει γεγένησαι . ἀλλὰ ἀπόθου τὴν παρ᾽ ἐκείνου τοῦ φαρμακοῦ μέριμναν · περιελῶ δὲ ἐκ μέσου τὴν ὄψιν ἐκείνου , ἵνα μηκέτι αὐτὸν ἴδῃς .
Lemmas: καί ὁ Χαρίσιος γηθέω ἄπειμι οἴκαδε , νομίζω συνίημι ὁ αὐτός γυνή καί τοιοῦτος γίγνομαι οἷος πρό ὁ , πρίν ἀκούω ὁ θεῖον λόγος καί πιστεύω ὁ Ἰησοῦς . ἀπέρχομαι δέ εὑρίσκω αὐτός ὁ θρίξ κόπτω ἔχω καί ὁ ἐσθής διαρρήγνυμι · εἶδον δέ εἶπον αὐτός · Κυρία ἐγώ Μυγδονία , τίς σύ ὁ χαλεπός οὗτος κατέχω νόσος ; καί τίς ἕνεκα διαπράσσω οὗτος ; ἐγώ εἰμί ὁ ἐκ παρθενίη σύ γαμέτης , ὁ τε θεός καί ὁ νόμος ἄρχω σῦς ἐγώ δίδωμι · τίς ὁ τοσοῦτος σύ μανία ; ὅτι κατάγελως ἐν πᾶς ὁ ἔθνος γίγνομαι . ἀλλά ἀποτίθημι ὁ παρά ἐκεῖνος ὁ φαρμακός μέριμνα · περιαιρέω δέ ἐκ μέσος ὁ ὄψις ἐκεῖνος , ἵνα μηκέτι αὐτός ὁράω .
acta-thomae.acta-thomae 115
Ἡ δὲ Μυγδονία τούτων ἀκούσασα ἀνεδίδου τῇ λύπῃ , στενάζουσα καὶ ὀδυρομένη . καὶ αὖθις ὁ Χαρίσιος · Τοσοῦτον ἄρα τοὺς θεοὺς ἠδίκησα , ὅτι τηλικαύτῃ με νόσῳ περιβεβλήκασιν ; τί τοσοῦτον πεπλημμέληκα , ὅτι εἰς τοσαύτην με κατέβαλον ταπεινότητα ; δέομαί σου Μυγδονία , μή μου τὴν ψυχὴν ἄγχε ἐπὶ τῇ θέα σου ταύτῃ τῇ οἰκτρᾷ καὶ τῷ ταπεινῷ σχήματι , καὶ μή μου τὴν καρδίαν καταπόνει ταῖς ἐπὶ σοὶ φροντίσιν . ἐγώ εἰμι Χαρίσιος ὁ σὸς γαμετός , ὃν ὅλον τὸ ἔθνος τιμᾷ καὶ δέδιεν · τί με δεῖ πρᾶξαι ; καὶ οὐκ οἶδα πῶς ἀναστρέψω · τί δὲ καὶ λογίσωμαι , σιγήσω καὶ καρτερήσω ; καὶ τίς ἀνέξεται ὅταν τινὲς τὸν θησαυρὸν αὐτοῦ λαμβάνωσιν ; τίς δὲ τὸν σὸν καρτερήσειεν ἀγαθὸν τρόπον ; τί γὰρ ἐμοί ; ἡ εὐωδία σου ἐν ταῖς ῥισίν μού ἐστιν , καὶ τὸ φαιδρόν σου πρόσωπον ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς μου ἐγκάθηται · ἀφαιροῦντά μουτὴν ψυχήν , καὶ τὸ περικαλλὲς σῶμα ᾧ ἠγαλλόμην ὁρῶν διαφθείρουσιν · καὶ τὸν ὀφθαλμὸν τὸν ὀξυδερκέστατον πηροῦσιν · ἐκκόπτουσιν δὲ τὴν δεξιάν μου χεῖρα . ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ εἰς λύπην μετατρέπεται καὶ ἡ ζωή μου εἰς θάνατον · καὶ τὸ φῶς σκότῳ βαδίζεται . μηδεὶς λοιπὸν τῶν συγγενῶν βλέπετέ με , παρ᾽ ὧν οὐδεμία μοι βοήθεια γέγονεν · οὐδὲ τοὺς θεοὺς τῆς ἀνατολῆς προσκυνήσω λοιπὸν τηλικούτοις με περιβαλόντας κακοῖς · οὐδὲ μὴν προσευξαίμην αὐτοῖς ἔτι , οὐδὲ μὴν θυσιάσαιμι αὐτοῖς ἀποστερηθεὶς τῆς συμβίου μου . τί δὲ αἰτήσαιμι ἕτερον παρ᾽ αὐτῶν ; ἡ γὰρ δόξα μου πᾶσα ἀφῄρηται . εἰμὶ δὲ ἄρχων , δεύτερος τῆς τοῦ βασιλέως ἀρχῆς · ἠθέτησεν δέ με Μυγδονία ταῦτα πάντα ἀφείλατο · εἴθε δὲ τὸν ὀφθαλμόν μου σκόπτε σέ μοι προσεχούσης συνήθως .
Lemmas: ὁ δέ Μυγδονία οὗτος ἀκούω ἀναδίδωμι ὁ λύπη , στενάζω καί ὀδύρομαι . καί αὖθις ὁ Χαρίσιος · τοσοῦτος ἄρα ὁ θεός ἀδικέω , ὅτι τηλικόσδε ἐγώ νόσος περιβάλλω ; τίς τοσοῦτος πλημμελέω , ὅτι εἰς τοσοῦτος ἐγώ καταβάλλω ταπεινότητα ; δέω2 σύ Μυγδονία , μή ἐγώ ὁ ψυχή ἄγχω ἐπί ὁ θέα σύ οὗτος ὁ οἰκτρός καί ὁ ταπεινός σχῆμα , καί μή ἐγώ ὁ Καρδία καταπονώ ὁ ἐπί σύ φροντίς . ἐγώ εἰμί Χαρίσιος ὁ σός γαμετός , ὅς ὅλος ὁ ἔθνος τιμάω καί δείδω · τίς ἐγώ δεῖ πράσσω ; καί οὐ οἶδα πῶς ἀναστρέφω · τίς δέ καί λογίζομαι , σιγάω καί καρτερέω ; καί τίς ἀνέχω ὅταν τις ὁ θησαυρός αὐτός λαμβάνω ; τίς δέ ὁ σός καρτερέω ἀγαθός τρόπος ; τίς γάρ ἐγώ ; ὁ εὐωδία σύ ἐν ὁ ῥίς ἐγώ εἰμί , καί ὁ φαιδρός σύ πρόσωπον ἐν ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἐγκάθημαι · ἀφαιρέω μουτή Ψυχή , καί ὁ περικαλλής σῶμα ὅς ἀγάλλομαι ὁράω διαφθείρω · καί ὁ ὀφθαλμός ὁ ὀξυδερκής πηρόω · ἐκκόπτω δέ ὁ δεξιός ἐγώ χείρ . ὁ χαρά ὁ ἐμός εἰς λύπη μετατρέπω καί ὁ ζωή ἐγώ εἰς θάνατος · καί ὁ φάος σκότος βαδίζω . μηδείς λοιπός ὁ συγγενής βλέπω ἐγώ , παρά ὅς οὐδείς ἐγώ βοήθεια γίγνομαι · οὐδέ ὁ θεός ὁ ἀνατολή προσκυνέω λοιπός τηλικόσδε ἐγώ περιβάλλω κακός · οὐδέ μήv προσεύχομαι αὐτός ἔτι , οὐδέ μήv θυσιάζω αὐτός ἀποστερέω ὁ σύμβιος ἐγώ . τίς δέ αἰτέω ἕτερος παρά αὐτός ; ὁ γάρ δόξα ἐγώ πᾶς ἀφαιρέω . εἰμί δέ ἄρχω , δύο ὁ ὁ βασιλεύς ἀρχή · ἀθετέω δέ ἐγώ Μυγδονία οὗτος πᾶς ἀφαιρέω · εἴθε δέ ὁ ὀφθαλμός ἐγώ σκόπτε σός ἐγώ προσέχω συνήθης .
acta-thomae.acta-thomae 116
Λέγοντος δὲ τοῦ Χαρισίου ταῦτα μετὰ δακρύων ἐκαθέζετο ἡ Μυγδονία σιωπῶσα καὶ εἰς τὸ ἔδαφος ἀφορῶσα · ὃ δὲ αὖθις προσελθὼν εἶπεν · Κυρία μου ποθεινοτάτη Μυγσονται , δονία , ὑπομνήσθητι ὅτι σὲ ἐκ πάντων τῶν ἐν τῇ Ἰνδίᾳ γυναικῶν ὡς καλλίστην ἐπελεξάμην καὶ ἔλαβον , δυνηθεὶς ἑτέρας πολλῷ σου καλλίω εἰς γάμον συνάψαι ἐμαυτῷ . μᾶλλον δὲ ψεύδομαι Μυγδονία · μὰ τοὺς γὰρ θεοὺς οὐκ ἂν ἔσται ἑτέραν κατὰ σὲ ἐν τῇ τῶν Ἰνδῶν εὑρεθῆναι χώρᾳ · οὐαὶ δέ μοι διὰ παντός , ὅτι οὐδὲ λόγῳἀμείψασθαι θέλεις · ὕβριζε δέ μοι εἰ δοκεῖ σοι , ἵνα λόγον μόνον παρά σοῦ καταξιωθῶ . ἀπόβλεψον δὲ εἰς ἐμέ , καλλίω ὑπάρχω τοῦ φαρμακοῦ ἐκείνου · πλοῦτος δέ μοι καὶ τιμὴ σὺ εἶ · καὶ πάντες γινώσκουσιν ὅτι οὐδείς ἐστιν τοιοῦτος οἷος ἐγώ · γένος δέ μοι καὶ συγγένεια σὺ εἶ · καὶ ἰδού , ἀφαιρεῖταί σε ἀπ᾽ ἐμοῦ .
Lemmas: λέγω δέ ὁ Χαρίσιος οὗτος μετά δάκρυ καθέζομαι ὁ Μυγδονία σιωπάω καί εἰς ὁ ἔδαφος ἀφοράω · ὅς δέ αὖθις προσέρχομαι εἶπον · Κυρία ἐγώ ποθεινός μυγσοντ , δόνιος , ὑπομιμνήσκω ὅτι σύ ἐκ πᾶς ὁ ἐν ὁ Ἰνδία γυνή ὡς καλός ἐπιλέγω καί λαμβάνω , δύναμαι ἕτερος πολύς σύ καλός εἰς γάμος συνάπτω ἐμαυτοῦ . μᾶλλον δέ ψεύδω Μυγδονία · μά ὁ γάρ θεός οὐ εἄν εἰμί ἕτερος κατά σύ ἐν ὁ ὁ Ἰνδός εὑρίσκω χώρα · οὐαί δέ ἐγώ διά πᾶς , ὅτι οὐδέ λογωαμειψαω ἐθέλω · ὑβρίζω δέ ἐγώ εἰμί δοκέω σύ , ἵνα λόγος μόνος παρά σύ καταξιόω . ἀποβλέπω δέ εἰς ἐγώ , καλός ὑπάρχω ὁ φαρμακός ἐκεῖνος · πλοῦτος δέ ἐγώ καί τιμή σύ εἰμί · καί πᾶς γιγνώσκω ὅτι οὐδείς εἰμί τοιοῦτος οἷος ἐγώ · γένος δέ ἐγώ καί συγγένεια σύ εἰμί · καί ἰδού , ἀφαιρέω σύ ἀπό ἐγώ .
acta-thomae.acta-thomae 117
Εἰπόντος δὲ ταῦτα τοῦ Χαρισίου ἡ Μυγδονία λέγει πρὸς αὐτόν · Ἐκεῖνον ὃν φιλῶ βελτίων σού ἐστιν καὶ τῶν σῶν ὑπαρχόντων · ἡ γὰρ ὕπαρξίς σου ἐκ γῆς οὖσα εἰς γῆν ὑποστρέφει · ὃν δὲ ἐγὼ φιλῶ οὐράνιός ἐστιν , κἀμὲ σὺν αὐτῷ εἰς οὐρανὸν ἄξει . ὁ πλοῦτός σου παρελεύσεται , καὶ τὸ κάλλος σου ἀφανισθήσεται , καὶ οἱ πέπλοι σου , καὶ τὰ πολλὰ ἔργα · μόνος δὲ σὺ μετὰ τῶν πλημμελημάτων σου γυμνός · μὴ ὑπονήσῃς δὲ ἐπ᾽ ἐμοὶ τὰς πράξεις · εὔχομαι γὰρ τῷ κυρίῳ ἐπιλαθέσθαι σε , ὥστε μηκέτι μνησθῆναι τῶν προτέρων ἡδονῶν καὶ τῆς συνηθείας τῆς σωματικῆς , αἵτινες ὡς σκιὰ παρελεύ σονται , Ἰησοῦς δὲ μόνος μένει εἰς τὸν αἰῶνα καὶ αἱ ψυχαὶ αἱ εἰς αὐτὸν ἐλπίζουσαι . αὐτὸς Ἰησοῦς ἀπαλλάξει με τῶν αἰσχρῶν σου πράξεων ἃς ἔπραττον μετὰ σοῦ . Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Χαρίσιοςεἰς ὕπνον ἐτράπη λελυμένος τὴν ψυχὴν λέγων αὐτῇ · Κατὰ σεαυτὴν λόγισαι δι᾽ ὅλης τῆς νυκτὸς σήμερον · ἐὰν θελήσῃς μετ᾽ ἐμοῦ εἶναι τοιαύτη οἵαπερ ἦσθα τὸ πρίν , ἐκεῖνον δὲ τὸν φαρμακὸν μὴ ἴδῃς , πάντα σου τὰ καταθύμια ποιήσω · καὶ ἄρῃς σου τὴν διάθεσιν τὴν πρὸς αὐτόν , ἐκβαλὼν αὐτὸν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἀπολύσω , καὶ εἰς ἑτέραν μεταστῇ χώραν · καὶ οὐ μή σε λυπήσω · οἶδα γὰρ ὅτι σφόδρα τοῦ ξένου ἀντιποιῇ . καὶ οὐκ ἀπὸ σοῦ πρώτης τὸ πρᾶγμα συνέβη · ὡς καὶ πολλὰς καὶ ἄλλας ἠπάτησεν μετὰ σοῦ · κἀκεῖναι ἀνένηψαν καὶ εἰς ἑαυτὰς ἐπανῆλθον . μὴ οὖν ἀντὶ μηδενὸς θῇς τοὺς ἐμοὺς λόγους καὶ ποιήσῃς με ὄνειδος ἐν τοῖς Ἰνδοῖς .
Lemmas: εἶπον δέ οὗτος ὁ Χαρίσιος ὁ Μυγδονία λέγω πρός αὐτός · ἐκεῖνος ὅς φιλέω ἀγαθός σῦς εἰμί καί ὁ σός ὑπάρχω · ὁ γάρ ὕπαρξις σύ ἐκ γῆ εἰμί εἰς γῆ ὑποστρέφω · ὅς δέ ἐγώ φιλέω οὐράνιος εἰμί , ἐγώ σύν αὐτός εἰς οὐρανός ἄγω . ὁ πλοῦτος σύ παρέρχομαι , καί ὁ κάλλος σύ ἀφανίζω , καί ὁ πέπλος σύ , καί ὁ πολύς ἔργον · μόνος δέ σύ μετά ὁ πλημμέλημα σύ γυμνός · μή ὑπονέω δέ ἐπί ἐγώ ὁ πρᾶξις · εὔχομαι γάρ ὁ κύριος ἐπιλανθάνομαι σύ , ὥστε μηκέτι μιμνήσκω ὁ πρότερος ἡδονή καί ὁ συνήθεια ὁ σωματικός , ὅστις ὡς σκιά παραλύω σοντ , Ἰησοῦς δέ μόνος μένω εἰς ὁ αἰών καί ὁ ψυχή ὁ εἰς αὐτός ἐλπίζω . αὐτός Ἰησοῦς ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ αἰσχρός σύ πρᾶξις ὅς πράσσω μετά σύ . ἀκέω δέ οὗτος ὁ Χαρίσιος ὕπνος τρέπω λύω ὁ ψυχή λέγω αὐτός · κατά σαυτοῦ λογίζομαι διά ὅλος ὁ νύξ σήμερον · ἐάν ἐθέλω μετά ἐγώ εἰμί τοιοῦτος οἵαπερ εἰμί ὁ πρίν , ἐκεῖνος δέ ὁ φαρμακός μή ὁράω , πᾶς σύ ὁ καταθύμιος ποιέω · καί ἀείρω σύ ὁ διάθεσις ὁ πρός αὐτός , ἐκβάλλω αὐτός ἐκ ὁ δεσμωτήριον ἀπολύω , καί εἰς ἕτερος μεθίστημι χώρα · καί οὖον μή σύ λυπέω · οἶδα γάρ ὅτι σφόδρα ὁ ξένος ἀντιποιέω . καί οὐ ἀπό σύ πρῶτος ὁ πρᾶγμα συμβαίνω · ὡς καί πολύς καί ἄλλος ἀπατάω μετά σύ · κἀκείνης ανανήφω καί εἰς ἑαυτοῦ ἐπανέρχομαι . μή οὖν ἀντί μηδείς τίθημι ὁ ἐμός λόγος καί ποιέω ἐγώ ὄνειδος ἐν ὁ Ἰνδός .
acta-thomae.acta-thomae 118
Ταῦτα τοῦ Χαρισίου λέγοντος ὕπνωσεν · ἣ δὲ λαπτεσεῖν βοῦσα δηνάρια δέκα ἀπῄει λάθρα δοῦναι τοῖς δεσμοφύλαξιν ὅπως εἰσέλθῃ πρὸς τὸν ἀπόστολον . συνέτυχεν δὲ καθ᾽ ὁδὸν Ἰούδας Θωμᾶς ἐρχόμενος . ὃν ἰδοῦσα ἐφοβήθη · ἐνόμισεν γὰρ αὐτὸν ἕνα τῶν ἀρχόντων εἶναι · φῶς γάρ τι πολὺ προηγεῖτο αὐτοῦ . καὶ ἔλεγεν πρὸς ἑαυτὴν φεύγουσα · Ἀπώλεσά σε ὦ ἀθλία ψυχή · οὐ γὰρ ἴδῃς αὖθις Ἰούδαν τὸν ἀπόστολον τούτου ζῶντος , καὶ ἕως τοῦ νῦνἁγίαν οὐκ ἐδέξω σφραγῖδα . Καὶ φεύγουσα εἰς στενὸν προσέδραμε τόπον , κἀκεῖσε ἐκρύπτετο λέγουσα · Αἱρετώτερον ὑπὸ μετριωτέρων ἀναλίσκεσθαι , οὓς δυνατὸν πεῖσαι , ἣ περιπτεσεῖν τῷ ἄρχοντι τούτῳ δυνατῷ , καταφρονοῦντι δώρων .
Lemmas: οὗτος ὁ Χαρίσιος λέγω ὑπνόω · ὅς δέ λάπτω βοῦς δηνάριον δέκα ἄπειμι λάθρῃ δίδωμι ὁ δεσμοφύλαξ ὅπως εἰσέρχομαι πρός ὁ ἀπόστολος . συντυγχάνω δέ κατά ὁδός Ἰούδας Θωμᾶς ἐρχόμενος . ὅς ὁράω φοβέω · νομίζω γάρ αὐτός εἷς ὁ ἄρχω εἰμί · φάος γάρ τίς πολύς προηγέομαι αὐτός . καί λέγω πρός ἑαυτοῦ φεύγω · ἀπόλλυμι σύ εἰμί ἄθλιος ψυχή · οὖον γάρ ὁράω αὖθις Ἰούδας ὁ ἀπόστολος οὗτος ζῶ , καί ἠώς ὁ νῦνἁγίαν οὐ δέχομαι σφραγίς . καί φεύγω εἰς στενός προστρέχω τόπος , κἀκεῖσε κρύπτω λέγω · αἱρετός ὑπό μέτριος ἀναλίσκω , ὅς δυνατός πείθω , ὅς περιπέτομαι ὁ ἄρχω οὗτος δυνατός , καταφρονέω δῶρον .
acta-thomae.acta-thomae 119
Διανοουμένης δὲ ταῦτα τῆς Μυγδονίας καθ᾽ ἑαυτὴν Ἰούδας εἰσελθὼν ἐπέστη αὐτῇ · ὃν ἰδοῦσα ἐφοβήθη καὶ πεσοῦσα ὑπὸ φόβου ἐξέθανεν · αὐτὸς δὲ παραστὰς καὶ τῆς χειρὸς αὐτῆς λαβόμενος ἔφη αὐτῇ · Μὴ φοβοῦ Μυγδονία · οὐκ ἐάσει σε Ἰησοῦς , οὐδὲ παρόψεταί σε ὁ κύριός σου ᾧ τὴν ἑαυτῆς ψυχὴν ἀνέθηκας . οὐκ ἐγκαταλείψει σε ἡ πολύσπλαγχνος αὐτοῦ ἀνάπαυσις · οὐκ ἐγκαταλείψει σε ὁ χρηστὸς διὰ τὴν πολλὴν αὐτοῦ χρηστότητα καὶ ὁ ἀγαθὸς διὰ τὴν ἀγαθωσύνην . ἀνάστηθι τοίνυν ἀπὸ τῆς γῆς ὑπεράνω ταύτης ἅπασα γενομένη · ἴδε τὸ φῶς , ὅτι οὐκ ἐᾷ κύριος τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὸν ἐν τῷ σκότει βαδίζειν . θέασαι τὸν συνοδοιπόρον τῶν αὐτοῦ δούλων , ὅτι αὐτὸς αὐτοῖς σύμμαχος ἐν κινδύνοις . Καὶ ἡ Μυγδονία ἀναστᾶσα προσεῖχεν αὐτῷ καὶ εἶπεν · Ποῦ ἀπῄεις κύριέ μου ; καὶ τίς ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου καθορᾶν τὸν ἥλιον ; Λέγει αὐτῇ Ἰούδας Θωμᾶς · Ὁ κύριός μου Ἰησοῦς δυνατώτερός ἐστιν πασῶν δυνάμεων καὶ βασιλέων καὶ ἀρχόντων .
Lemmas: διανοέομαι δέ οὗτος ὁ Μυγδονία κατά ἑαυτοῦ Ἰούδας εἰσέρχομαι ἐφίστημι αὐτός · ὅς ὁράω φοβέω καί πίπτω ὑπό φόβος ἐκθνῄσκω · αὐτός δέ παραστὰς καί ὁ χείρ αὐτός λαμβάνω φημί αὐτός · μή φοβέω Μυγδονία · οὐ ἐάω σύ Ἰησοῦς , οὐδέ παροράω σύ ὁ κύριος σύ ὅς ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ἀνατίθημι . οὐ ἐγκαταλείπω σύ ὁ πολύσπλαγχνος αὐτός ἀνάπαυσις · οὐ ἐγκαταλείπω σύ ὁ χρηστός διά ὁ πολύς αὐτός χρηστότης καί ὁ ἀγαθός διά ὁ ἀγαθωσύνη . ἀνίστημι τοίνυν ἀπό ὁ γῆ ὑπεράνω οὗτος ἅπας γίγνομαι · ὁράω ὁ φάος , ὅτι οὐ ἐάω κύριος ὁ ἀγάπη αὐτός ἐν ὁ σκότος βαδίζω . θεάομαι ὁ συνοδοιπόρος ὁ αὐτός δοῦλος , ὅτι αὐτός αὐτός σύμμαχος ἐν κίνδυνος . καί ὁ Μυγδονία ἀνίστημι προσέχω αὐτός καί εἶπον · πός ἄπειμι κύριος ἐγώ ; καί τίς ὁ ἐξάγω σύ ἐκ ὁ δεσμωτήριον καθοράω ὁ ἥλιος ; λέγος αὐτός Ἰούδας Θωμᾶς · ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς δυνατός εἰμί πᾶς δύναμις καί βασιλεύς καί ἄρχω .
acta-thomae.acta-thomae 120
Καὶ ἡ Μυγδονία εἶπεν · Δός μοι τὴν σφραγῖδα Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ δέξομαι δωρεὰν παρὰ τῶν σῶν χειρῶν πρὶνἤ σε τοῦ βίου ἐξελθεῖν . Καὶ παραλαβοῦσα αὐτὸν εἰς τὴν αὐλὴν εἰσῆλθεν , καὶ ἐξύπνιζεν τὴν τροφὸν λέγουσα πρὸς αὐτήν · Μήτηρ ἐμὴ καὶ τροφὲ Μαρκίᾳ , πάσας τὰς πρός με ὡφελείας καὶ ἀναπαύσεις ἐκ παίδων ἕως τῆς νῦν ἡλικίας ματαίας εἰργάσω , καὶ χάριν σοι δι᾽ αὐτὰς ὀφείλω πρόσκαιρον . ποίησον δέ μοι καὶ νῦν χάριν , ἵνα διὰ παντὸς τὴν ἀμοιβὴν ἀπολάβῃς παρ᾽ ἐκείνου τοῦ τὰ μεγάλα χαριζομένου . Καὶ ἡ Μαρκία πρὸς τούτοις Τί θέλεις φησὶν θυγάτηρ μου Μυγδονία ; καὶ τί σοι πρὸς ἡδονὴν ἔστιν γενέσθαι ; τὰς δὲ τιμὰς ἃς πρότερα ἐπηγγείλω μοι οὐκ εἴασέν σε ὁ ξένος ἀγαγεῖν εἰς τέλος , καὶ ὄνειδός με ἐν παντὶ τῷ ἔθνει κατέστησας · καὶ νῦν τί ἄρα καινὸν ὅπερ μοι ἐπιτάσσεις ; Καὶ ἡ Μυγδονία λέγει · Γενοῦ μοι κοινωνὸς τῆς αἰωνίου ζωῆς , ἵνα δέξωμαι παρὰ σοῦ τροφὴν τελείαν . ἄρτον μοι ἀνελομένη κόμισον καὶ ὕδατος κρασίν , τῆς ἐλευθερίας μου φειδομένη . Ἡ δὲ τροφὸς ἔφη · Ἐγὼ κομίσω ἄρτους πολλοὺς καὶ ἀντὶ ὕδατος μετρητὰς οἴνου . καὶ τὴν ἐπιθυμίαν σου πληρῶ . Ἣ δὲ λέγει πρὸς τὴν τροφόν · Μετρητῶν οὐ δέομαι , οὐδ᾽ αὐτῶν τῶν πολλῶν ἄρτων . τοῦτο δὲ μόνον , κρασὶν ὕδατος καὶ ἕνα ἄρτον καὶ ἔλαιον κόμισον .
Lemmas: καί ὁ Μυγδονία εἶπον · δίδωμι ἐγώ ὁ σφραγίς Ἰησοῦς Χριστός καί δέχομαι δωρεά παρά ὁ σός χείρ πρίνη σύ ὁ βίος ἐξέρχομαι . καί παραλαμβάνω αὐτός εἰς ὁ αὐλή εἰσέρχομαι , καί ἐξυπνίζω ὁ τροφός λέγω πρός αὐτός · Μήτηρ ἐμός καί τροφός μαρξια , πᾶς ὁ πρός ἐγώ ὡφελεία καί ἀνάπαυσις ἐκ παῖς ἠώς ὁ νῦν ἡλικία μάταιος ἐργάζομαι , καί χάρις σύ διά αὐτός ὀφείλω πρόσκαιρος . ποιέω δέ ἐγώ καί νῦν χάρις , ἵνα διά πᾶς ὁ ἀμοιβή ἀπολαμβάνω παρά ἐκεῖνος ὁ ὁ μέγας χαρίζομαι . καί ὁ Μαρκία πρός οὗτος τις ἐθέλω φημί θυγάτηρ ἐγώ Μυγδονία ; καί τίς σύ πρός ἡδονά εἰμί γίγνομαι ; ὁ δέ τιμή ὅς πρότερος ἐπαγγέλλω ἐγώ οὐ ἐάω σύ ὁ ξένος ἄγω εἰς τέλος , καί ὄνειδος ἐγώ ἐν πᾶς ὁ ἔθνος καθίστημι · καί νῦν τίς ἄρα καινός ὅσπερ ἐγώ ἐπιτάσσω ; καί ὁ Μυγδονία λέγω · γίγνομαι ἐγώ κοινωνός ὁ αἰώνιος ζωή , ἵνα δέχομαι παρά σύ τροφή τέλειος . ἄρτος ἐγώ ἀναιρέω κομίζω καί ὕδωρ κάρη , ὁ ἐλευθερία ἐγώ φείδομαι . ὁ δέ τροφός φημί · ἐγώ κομίζω ἄρτος πολύς καί ἀντί ὕδωρ μετρητής οἶνος . καί ὁ ἐπιθυμία σύ πληρόω . ὅς δέ λέγω πρός ὁ τροφός · Μετρητός οὖον δήω , οὐδέ αὐτός ὁ πολύς ἄρτος . οὗτος δέ μόνος , κράς ὕδωρ καί εἷς ἄρτος καί ἔλαιον κομίζω .
acta-thomae.acta-thomae 121
Κομισάσης δὲ τῆς Μαρκίας ταῦτα ἡ Μυγδονία ἵστατο ἔμπροσθεν τοῦ ἀποστόλου γυμνῇ τῇ κεφαλῃ · καὶ αὐτὸς ἄρας τὸ ἔλαιον κατέχεεν ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτῆς εἰπών · Ἔλαιον ἅγιον εἰς ἁγιασμὸν ἡμῖν δοθέν , μυστήριον κρυφιμαῖον ἐν ᾧ ὁ σταυρὸς ἡμῖν ἐδείχθη , σὺ εἶ ὁ ἁπλωτὴς τῶν κεκαλυμένων μελῶν · σὺ εἶ ὁ ταπεινωτὴς τῶν σκληρῶν ἔργων · σὺ εἶ ὁ δεικνὺς τοὺς κεκρυμμένους θησαυρούς · σὺ εἶ τὸ τῆς χρηστότητος βλάστημα · ἐλθέτω ἡ δύναμίς σου · ἱδρυνθήτω ἐπὶ τὴν δούλην σου Μυγδονίαν · καὶ ἴασαι αὐτὴν διὰ τῆς ἐλευθερίας ταύτης . Ἐπιχυθέντος δὲ τοῦ ἐλαίου ἐκέλευσεν τῇ τροφῷ αὐτῆς ἀποδύειν αὐτὴν καὶ σινδόνα αὐτὴν περιζῶσαι · ἦν δέ τις ἐκεῖ κρήνη ὕδατος , ἐφ᾽ ἣν ἀνελθὼν ὁ ἀπόστολος τὴν Μυγδονίαν ἐβάπτισεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος . ὡς δὲ ἐβαπτίσθη καὶ ἐνεδύσατο , ἄρτον κλάσας καὶ λαβὼν ποτήριον ὕδατος κοινωνὸν ἐποίησεν αὐτὴν τῷ τοῦ Χριστοῦ σώματι καὶ ποτηρίου τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ , καὶ εἶπεν · Ἐδέξω σου τὴν σφραγῖδα , κτίσαι σεαυτῇ ζωὴν αἰώνιον . Καὶ παραχρῆμα ἠκούσθη ἄνωθεν φωνὴ λέγουσα · Ναί , ἀμήν . Ὡς δὲ ἤκουσεν τῆς φωνῆς ταύτης ἡ Μαρκία , ἐξεπλάγη , καὶ ἐδεήθη τοῦ ἀποστόλου ἵνα καὶ αὐτὴ λάβῃ τὴν σφραγῖδα . δοὺς δὲ αὐτῇ ὁ ἀπόστολος εἶπεν · Ἔστω περὶ σὲ ἡ σπουδὴ τοῦ κυρίου ὡς περὶ τῶν ἄλλων .
Lemmas: κομίζω δέ ὁ μαρξια οὗτος ὁ Μυγδονία ἵστημι ἔμπροσθεν ὁ ἀπόστολος γυμνός ὁ κεφαλή · καί αὐτός ἀείρω ὁ ἔλαιον καταχέω ἐν ὁ κεφαλή αὐτός εἶπον · ἔλαιος ἅγιος εἰς ἁγιασμός ἐγώ δίδωμι , μυστήριον κρυφιμαῖος ἐν ὅς ὁ σταυρός ἐγώ δείκνυμι , σύ εἰμί ὁ απλωτός ὁ καλύπτω μέλος · σύ εἰμί ὁ ταπεινωτής ὁ σκληρός ἔργον · σύ εἰμί ὁ δείκνυμι ὁ κρύπτω θησαυρός · σύ εἰμί ὁ ὁ χρηστότης βλάστημα · ἔρχομαι ὁ δύναμις σύ · ἱδρύω ἐπί ὁ δοῦλος σύ Μυγδονία · καί ἰάομαι αὐτός διά ὁ ἐλευθερία οὗτος . ἐπιχέω δέ ὁ ἔλαιον κελεύω ὁ τροφός αὐτός ἀποδύω αὐτός καί σινδών αὐτός περιζώννυμι · εἰμί δέ τις ἐκεῖ κρήνη ὕδωρ , ἐπί ὅς ἀνέρχομαι ὁ ἀπόστολος ὁ Μυγδονία βαπτίζω εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . ὡς δέ βαπτίζω καί ἐνδύω , ἄρτος κλάω καί λαμβάνω ποτήριον ὕδωρ κοινωνός ποιέω αὐτός ὁ ὁ Χριστός σῶμα καί ποτήριον ὁ υἱός ὁ θεός , καί εἶπον · δέχομαι σύ ὁ σφραγίς , κτίζω σεαυτοῦ ζωή αἰώνιος . καί παραχρῆμα ἀκούω ἄνωθεν φωνή λέγω · Ναίς , ἀμήν . ὡς δέ ἀκούω ὁ φωνή οὗτος ὁ Μαρκία , ἐκπλήσσω , καί δήω ὁ ἀπόστολος ἵνα καί αὐτός λαμβάνω ὁ σφραγίς . δίδωμι δέ αὐτός ὁ ἀπόστολος εἶπον · ἔστω περί σύ ὁ σπουδή ὁ κύριος ὡς περί ὁ ἄλλος .
acta-thomae.acta-thomae 122
Ταῦτα δὲ ὁ ἀπόστολος πράξας ὑπέστρεψεν εἰς τὸ δεσμωτήριον · εὗρεν δὲ τὰς πύλας ἀνεῳγμένας καὶ τοὺς φύλακας ἔτι καθεύδοντας . καὶ εἶπεν Θωμᾶς · Τίς ἐστιν κατὰ σὲ θεός ; ὃς τὴν φιλοστοργίαν σου καὶ σπουδὴν ἀπ᾽ οὐδενὸς ἀπέχεις · τίς ὅμοιός σοι εὔσπλαγχνος ; ὃς ἐκ τῶν κακῶν ἐρύσω τὰ σὰ κτήματα · ἡ ζωὴ ἡ τὸν θάνατον χειρωσαμένη · ἡ ἄνεσις ἡ τὸν πόνον ἐκκόψασα . δόξα τῷ ἐκ πατρὸς μονογενεῖ · δόξα τῷ εὐσπλάγχνῳ τῷ ἀποσταλέντι ἐκ σπλάγχνων . Εἰπόντος δὲ αὐτοῦ ταῦτα οἱ φύλακες διυπτνίσθησαν καὶ εἶδον πάσας τὰς θύρας ἀνεῳγμένας καὶ τοὺς ἐγκατακλείστους . καὶ ἔλεγον καθ᾽ ἑαυτούς · Οὐχ ἡμεῖς τὰς θύρας ἠσφαλισάμεθα ; καὶ πῶς νῦν ἀνεῳγμέναι εἰσὶν καὶ οἱ δεσμῶται ἔνδον ;
Lemmas: οὗτος δέ ὁ ἀπόστολος πράσσω ὑποστρέφω εἰς ὁ δεσμωτήριον · εὑρίσκω δέ ὁ πύλη ἀνοίγνυμι καί ὁ φύλαξ ἔτι καθεύδω . καί εἶπον Θωμᾶς · Τῖς εἰμί κατά σύ θεός ; ὅς ὁ φιλοστοργία σύ καί σπουδή ἀπό οὐδείς ἀπέχω · τίς ὅμοιος σύ εὔσπλαγχνος ; ὅς ἐκ ὁ κακός ἐρύω ὁ σός κτῆμα · ὁ ζωή ὁ ὁ θάνατος χειρόομαι · ὁ ἄνεσις ὁ ὁ πόνος ἐκκόπτω . δόξα ὁ ἐκ πατήρ μονογενής · δόξα ὁ εὔσπλαγχνος ὁ ἀποστέλλω ἐκ σπλάγχνον . εἶπον δέ αὐτός οὗτος ὁ φύλαξ διυπτνίσθησαν καί εἶδον πᾶς ὁ θύρα ἀνοίγνυμι καί ὁ ἐγκατάκλειστος . καί λέγω κατά ἑαυτοῦ · οὐχ ἐγώ ὁ θύρα ἀσφαλίζω ; καί πῶς νῦν ἀνοίγνυμι εἰμί καί ὁ δεσμώτης ἔνδον ;