acta-thomae.acta-thomae 139
Οὐαζάνης δὲ ὁ τοῦ Μισδαίου υἱὸς προσελθών τοῖς στρατιώταις εἶπεν · Δότε μοι τοῦτον ἵνα διαλεχθῶ ἕως ἂν ὁ βασιλεὺς ἀφίκηται . Καὶ οἳ μὲν δεδώκασιν αὐτόν , αὐτὸς δὲ εἰσήγαγεν αὐτὸν ἔνθα ὁ βασιλεὺς ἐδίκαζεν . καὶ λέγει Οὐαζάνης · Οὐκ οἶδάς φησιν ὅτι ἐγώ εἰμι υἱὸς Μισδαίου τοῦ βασιλέως , καὶ ἔξεστί μοι λέγειν τῷ βασιλεῖ ὃ βούλομαι , καὶ ζῆν σοι συγχωρήσει ; λέγε οὖν μοι τίς ἐστιν ὁ θεός σου καὶ τίνοςἀντέχῃ δυνάμεως καὶ σεμνύνῃ · εἰ γάρ τις γοητικὴ δύναμίς ἐστιν καὶ τέχνη , λέγε καὶ δίδασκε , κἀγώ σε ἀπολύω . Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰούδας · Σὺ εἶ ὁ υἱὸς Μισδαίου τοῦ βασιλέως ὅς ἐστιν βασιλεὺς πρόσκαιρος · ἐγὼ δὲ δοῦλός εἰμι Ἰησοῦ Χριστοῦ βασιλέως αἰωνίου · καὶ σοὶ μὲν ἔστιν εἰπεῖν τῷ σᾷ πατρὶ σῷσαι οὓς θέλεις ἐν ταύτῃ τῇ προσκαίρῳ ζωῇ ᾗ οὐ παραμένουσιν ἄνθρωποι , ἣν σύ τε καὶ ὁ πατήρ σου δίδοτε · ἐγὼ δὲ δέομαι τοῦ ἐμοῦ κυρίου καὶ ἀντιβοῶ ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων , καὶ δίδωσιν αὐτοῖς καινὴν ζωὴν παντάπασιν δεόμενος . καὶ σὺ αὐχεῖς ἐπὶ κτήμασιν καὶ δούλοις καὶ πέπλοις καὶ τρυφῇ καὶ κοίταις μιαραῖς , ἐγὼ δὲ καυχῶμαι ἐπὶ πενίᾳ καὶ φιλοσοφίᾳ καὶ ταπεινότητι καὶ νηστείᾳ καὶ εὐχῇ καὶ πρὸς τὸ ἅγιον πνεῦμα κοινωνιᾳ καὶ πρὸς τοὺς ἀδελφούς μου τοὺς ἀξίους τοῦ θεοῦ · καὶ καυχῶμαι ἐπὶ αἰωνίᾳ ζωῇ . καὶ συ μὲν ἐπ᾽ ἄνθρωπον κατέφυγες ὄντα σοι ὅμοιον , μὴ δυνάμενον τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν σῷσαι ἐκ κρίσεως καὶ θανάτου , ἐγὼ δὲ κατέφυγα ἐπὶ θεὸν ζῶντα , ἐπὶ τὸν σωτῆρα βασιλέων καὶ ἀρχόντων , ὅς ἐστιν πάντων κριτής . καὶ ὑμεῖς μὲν σήμερον ἴσως ἐστέ , αὔριον δὲ οὐκέτι , ἐγὼ δὲ κατέφυγον εἰς ἐκεῖνον ὃς εἰς αἰῶνα μένει , γινώσκοντος πάντας τοὺς καιροὺς ἡμῶν καὶ τοὺς χρόνους . καὶ σὺ δὲ ἐὰν θελήσῃς γενέσθαι τοῦ θεοῦ τούτου ὑπηρέτης , γενήσῃ ταχέως · δείξας δὲ ὅτι ἄξιος αὐτοῦ ὑπηρέτης ἔσῃ ἐν τούτοις · πρῶτον μὲν ἐν ἁγιωσύνῃ , ἥτις ἐστὶν πάντων ἀγαθῶν κεφαλή · ἔπειτα δὲ ἡ πρὸς τὸν θεὸν τοῦτον ὃν κηρύσσω κοινωνίᾳ , καὶ φιλοσοφίᾳ , καὶ ἁπλότητι , καὶ ἀγάπῃ , καὶ πίστει , καὶ πρὸς αὐτὸν εὐαγγελίῳ , καὶ ἑνότητι καθαρᾶς τροφῆς .
Lemmas: ουαζανω δέ ὁ ὁ Μισδαίου υἱός προσέρχομαι ὁ στρατιώτης εἶπον · δίδωμι ἐγώ οὗτος ἵνα διαλέγω ἠώς εἄν ὁ βασιλεύς ἀφικνέομαι . καί ἕ μέν δίδωμι αὐτός , αὐτός δέ εἰσάγω αὐτός ἔνθα ὁ βασιλεύς δικάζω . καί λέγω ουαζανω · οὐ οἶδα φημί ὅτι ἐγώ εἰμί υἱός Μισδαίου ὁ βασιλεύς , καί ἔξειμι ἐγώ λέγω ὁ βασιλεύς ὅς βούλομαι , καί ζῶ σύ συγχωρέω ; λέγω οὖν ἐγώ τίς εἰμί ὁ θεός σύ καί ἀνοίγω δύναμις καί σεμνύνω · εἰμί γάρ τις γοητικός δύναμις εἰμί καί τέχνη , λέγω καί διδάσκω , ἐγώ σύ ἀπολύω . Λέγος αὐτός ὁ Ἰούδας · σύ εἰμί ὁ υἱός Μισδαίου ὁ βασιλεύς ὅς εἰμί βασιλεύς πρόσκαιρος · ἐγώ δέ δοῦλος εἰμί Ἰησοῦς Χριστός βασιλεύς αἰώνιος · καί σύ μέν εἰμί εἶπον ὁ σός πατήρ σῴζω ὅς ἐθέλω ἐν οὗτος ὁ πρόσκαιρος ζωή ὅς οὖον παραμένω ἄνθρωπος , ὅς σῦς τε καί ὁ πατήρ σύ δίδωμι · ἐγώ δέ δήω ὁ ἐγώ κύριος καί ἀντιβοῶ ὑπέρ ὁ ἄνθρωπος , καί δίδωμι αὐτός καινός ζωή παντάπασι δήω . καί σύ αὐχέω ἐπί κτῆμα καί δοῦλος καί πέπλος καί τρυφή καί κοίτη μιαρός , ἐγώ δέ καυχάομαι ἐπί πενία καί φιλοσοφία καί ταπεινότης καί νηστεία καί εὐχή καί πρός ὁ ἅγιος πνεῦμα κοινωνία καί πρός ὁ ἀδελφός ἐγώ ὁ ἄξιος ὁ θεός · καί καυχάομαι ἐπί αἰώνιος ζωή . καί σῦς μέν ἐπί ἄνθρωπος καταφεύγω εἰμί σύ ὅμοιος , μή δύναμαι ὁ ἑαυτοῦ ψυχή σῴζω ἐκ κρίσις καί θάνατος , ἐγώ δέ καταγιφύσγω ἐπί θεός ζῶ , ἐπί ὁ σωτήρ βασιλεύς καί ἄρχω , ὅς εἰμί πᾶς κριτής . καί σύ μέν σήμερον ἴσως εἰμί , αὔριον δέ οὐκέτι , ἐγώ δέ καταφεύγω εἰς ἐκεῖνος ὅς εἰς αἰών μένω , γιγνώσκω πᾶς ὁ καιρός ἐγώ καί ὁ χρόνος . καί σύ δέ ἐάν ἐθέλω γίγνομαι ὁ θεός οὗτος ὑπηρέτης , γίγνομαι ταχέως · δείκνυμι δέ ὅτι ἄξιος αὐτός ὑπηρέτης εἰμί ἐν οὗτος · πρῶτος μέν ἐν ἁγιωσύνη , ὅστις εἰμί πᾶς ἀγαθός κεφαλή · ἔπειτα δέ ὁ πρός ὁ θεός οὗτος ὅς κηρύσσω κοινωνία , καί φιλοσοφία , καί ἁπλότης , καί ἀγάπη , καί πίστις , καί πρός αὐτός εὐαγγέλιον , καί ἑνότης καθαρός τροφή .