ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
acta-thomae.acta-thomae 123
Ὁ δὲ Χαρίσιος ἅμα ἕωθεν πρὸς τὴν Μυγδονίαν ἤρχετο · εὗρεν δὲ αὐτὰς εὐχομένας καὶ λεγούσας · Νέε θεὲ ὃς ἦλθες · διὰ τοῦ ξένου εἰς ἡμᾶς ὧδε · θεὲ ἐναπόκρυφε τῆς τῶν ἐν Ἰνδίᾳ οἰκητόρων · ὁ θεὸς ὁ δείξας τὴν σὴν δόξαν διὰ τοῦ ἀποστόλου σου Θωμᾶ · ὁ θεὸς οὗ τῆς φήμης ἀκούσασαι εἰς σὲ ἐπιστεύσαμεν · ὁ θεὸς πρὸς ὃν ἤλθομεν σωθῆναι · ὁ θεὸς ὁ διὰ φιλανθρωπίαν καὶ οἰκτιρμοὺς κατελθὼν πρὸς τὴν ἡμετέραν σμικρότητα · ὁ θεὸς ὁ ἐπιζητήσας ἡμᾶς ὅτε αὐτὸν ἠγνοοῦμεν · ὁ θεὸς ὁ τὰ ὕψη ἔχων καὶ τὰ βάθη μὴ λανθάνων · σὺ ἀπόστρεψον τὴν μανίαν Χαρισίου ἀφ᾽ ἡμῶν . Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Χαρίσιος πρὸς τὴν Μυγδονίαν λέγει · Δικαίως με κακὸν καὶ μαινόμενον καὶ αἰσχρὸν ἀποκαλεῖς · εἰ μὴ γὰρ ἠνεσχόμηντὸ ἀνυπότακτόν σου καὶ ἐλευθερίαν σοι ἐδωρησάμην , οὐκ ἂν ἐπεκαλέσω κατ᾽ ἐμοῦ καὶ τοῦ ὀνόματός μου ἐμνημόνευσας ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ . πίστευσον δέ μοι Μυγδονία ὅτι ἐπ᾽ ἐκείνῳ τῷ φαρμακῷ οὐδέν ἐστιν ὄφελος , καὶ ὅσα ἐπαγγέλλεται πράττειν οὐ δύναται . ἐγὼ δέ σοι πάντα κατ᾽ ὀφθαλμοὺς ποιῶ ἅπερ ὑπισχνοῦμαι , ἵνα πιστεύσῃς καὶ ἀνάσχῃ τῶν ἐμῶν λόγων καὶ γένῃ πρός με οἵαπερ ἦς τὸ πρίν .
Lemmas: ὁ δέ Χαρίσιος ἅμα ἕωθεν πρός ὁ Μυγδονία ἄρχω · εὑρίσκω δέ αὐτός εὔχομαι καί λέγω · Νέος θεός ὅς ἔρχομαι · διά ὁ ξένος εἰς ἐγώ ὧδε · θεός ἐναποκρύπτω ὁ ὁ ἐν Ἰνδία οἰκήτωρ · ὁ θεός ὁ δείκνυμι ὁ σός δόξα διά ὁ ἀπόστολος σύ Θωμᾶς · ὁ θεός ὅς ὁ φήμη ἀκούω εἰς σύ πιστεύω · ὁ θεός πρός ὅς ἔρχομαι σῴζω · ὁ θεός ὁ διά φιλανθρωπία καί οἰκτιρμός κατέρχομαι πρός ὁ ἡμέτερος μικρότης · ὁ θεός ὁ ἐπιζητέω ἐγώ ὅτε αὐτός ἀγνοέω · ὁ θεός ὁ ὁ ὕψος ἔχω καί ὁ βάθος μή λανθάνω · σύ ἀποστρέφω ὁ μανία Χαρίσιος ἀπό ἐγώ . ἀκέω δέ οὗτος ὁ Χαρίσιος πρός ὁ Μυγδονία λέγω · δίκαιος ἐγώ κακός καί μαίνομαι καί αἰσχρός ἀποκαλέω · εἰμί μή γάρ ἀνέχω ἀνυπότακτος σύ καί ἐλευθερία σύ δωρέω , οὐ εἄν ἐπικαλέω κατά ἐγώ καί ὁ ὄνομα ἐγώ μνημονεύω ἔμπροσθεν ὁ θεός . πιστεύω δέ ἐγώ Μυγδονία ὅτι ἐπί ἐκεῖνος ὁ φαρμακός οὐδείς εἰμί ὄφελος , καί ὅσος ἐπαγγέλλω πράσσω οὖον δύναμαι . ἐγώ δέ σύ πᾶς κατά ὀφθαλμός ποιέω ὅσπερ ὑπισχνέομαι , ἵνα πιστεύω καί ἀνέχω ὁ ἐμέω λόγος καί γίγνομαι πρός ἐγώ οἵαπερ εἰμί ὁ πρίν .
acta-thomae.acta-thomae 124
Καὶ προσελθὼν ἐδέετο πάλιν αὐτῆς λέγων · Ἑὰν σύ μοι πεισθῇς , οὐδεμία μοι λοιπὸν ἔσται λύπη . ὑπομνήσθητι τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἧς ἐν πρώτοις μοι συνέτυχες · εἰπὲ τὸ ἀληθές · πότερον καλλίω σοι ἥμην κατ᾽ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἢ Ἰησοῦς κατὰ τοῦτον ; Καὶ ἡ Μυγδονία εἶπεν · Ὁ καιρὸς ἐκεῖνος ἀπῄτει τὰ ἑαυτοῦ καὶ οὗτος τὰ ἴδια · ὁ καιρὸς ἐκεῖνος ἀρχῆς ἦν , οὗτος δὲ τέλους · ἐκεῖνος ὁ καιρὸς ἦν προσκαίρου ζωῆς . οὗτος δὲ αἰωνίου · ἐκεῖνος παρερχομένης ἦν ἡδονῆς , οὗτος δὲ διὰ παντὸς παραμόνου · ἐκεῖνος ἡμέρας καὶ νυκτός , οὗτος δὲ ἡμέρας χωρὶς νυκτός · εἶδες ἐκεῖνον τὸν παρελθόντα γάμον ὧδε καὶ μόνον , ὁ δὲ γάμος οὗτος εἰς τὸν αἰῶνα μένει · ἡ κοινωνία ἐκείνη διαφθορᾶς ἦν , αὕτη δὲ ζωῆς αἰωνίου · οἱ παράνυμφοι ἐκεῖνοι ἄνδρες εἰσὶν καὶ γυναῖκες πρόσκαιροι . οἱ δὲ νῦν εἰς τέλος παραμένουσιν · ἐκεῖνος ὁ γάμος ἐπὶ γῆς ἵστησιν φιλανθρωπίαν δροσίζων · ἐκεῖνος ὁ παστὸς λύεται πάλιν , οὗτος δὲ διὰ παντὸς μένει · ἐκείνη ἡ κλίνη πάρεσιν κατέστρωται , αὕτη δὲ στοργῇ τε καὶ πίστει · σὺ νυμφίος εἶ παριὼν καὶ λυόμενος , ὁ δὲ Ἰησοῦς νυμφίος ἐστὶν ἀληθινός , εἰς τὸν αἰῶνα παραμένων ἀθάνατος · ἐκεῖνο τὸ ἀνακαλυπτήριον χρήματα ἦν καὶ πέπλα παλαιούμενα , τοῦτο δὲ ζῶντες λόγοι μηδέποτε παρερχόμενοι .
Lemmas: καί προσέρχομαι δήω πάλιν αὐτός λέγω · ἑός σῦς ἐγώ πείθω , οὐδείς ἐγώ λοιπός εἰμί λύπη . ὑπομιμνήσκω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὅς ἐν πρῶτος ἐγώ συντυγχάνω · εἶπον ὁ ἀληθής · πότερος καλός σύ ἧμαι κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός ἢ Ἰησοῦς κατά οὗτος ; καί ὁ Μυγδονία εἶπον · ὁ καιρός ἐκεῖνος ἀπαιτέω ὁ ἑαυτοῦ καί οὗτος ὁ ἴδιος · ὁ καιρός ἐκεῖνος ἀρχή εἰμί , οὗτος δέ τέλος · ἐκεῖνος ὁ καιρός εἰμί πρόσκαιρος ζωή . οὗτος δέ αἰώνιος · ἐκεῖνος παρέρχομαι εἰμί ἡδονή , οὗτος δέ διά πᾶς Παραμόνου · ἐκεῖνος ἡμέρα καί νύξ , οὗτος δέ ἡμέρα Χωρὶς νύξ · ὁράω ἐκεῖνος ὁ παρέρχομαι γάμος ὧδε καί μόνος , ὁ δέ γάμος οὗτος εἰς ὁ αἰών μένω · ὁ κοινωνία ἐκεῖνος διαφθορά εἰμί , οὗτος δέ ζωή αἰώνιος · ὁ παράνυμφος ἐκεῖνος ἀνήρ εἰμί καί γυνή πρόσκαιρος . ὁ δέ νῦν εἰς τέλος παραμένω · ἐκεῖνος ὁ γάμος ἐπί γῆ ἵστημι φιλανθρωπία δροσίζω · ἐκεῖνος ὁ παστός λύω πάλιν , οὗτος δέ διά πᾶς μένω · ἐκεῖνος ὁ κλίνη πάρεσις καταστόρεννυμι , οὗτος δέ στοργή τε καί πίστις · σύ νυμφίος εἰμί πάρειμι1 καί λύω , ὁ δέ Ἰησοῦς νυμφίος εἰμί ἀληθινός , εἰς ὁ αἰών παραμένω ἀθάνατος · ἐκεῖνος ὁ ἀνακαλυπτήριος χρῆμα εἰμί καί πέπλος παλαιόω , οὗτος δέ ζῶ λόγος μηδέποτε παρέρχομαι .
acta-thomae.acta-thomae 125
Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Χαρίσιος ἀπῆλθεν πρὸς τὸν βασιλέα καὶ πάντα αὐτῷ ἀπήγγειλεν . ὁ δὲ βασιλεὺς ἐκέλευσεν τὸν Ἰούδαν ἀχθῆναι , ἵνα αὐτὸν κρίνας ἀναλώσῃ . ὁ δὲ Χαρίσιος εἶπεν · Ἀνέχου τέως βασιλεῦ , λόγοις δὲ πρῶτον τὸν ἄνδρα πεῖσον φοβήσας ὅπως τὴν Μυγδονίαν πείσῃ γενέσθαι πρός με ὡς πρώην . Καὶ μεταπεμψάμενος ὁ Μισδαῖος ἤγαγεν τὸν ἀπόστολον τοῦ Χριστοῦ · πάντες δὲ ἐλυπήθησαν οἱ δεσμῶται ὅτι ἀνεχώρει ἀπ᾽ αὐτῶν ὁ ἀπόστολος · ἐπόθουν γὰρ αὐτὸν λέγοντες ὅτι Καὶ ταύτην τὴν παραμυθίαν ἣν εἴχομεν ἀφείλαντο ἀφ᾽ ἡμῶν .
Lemmas: ἀκέω δέ οὗτος ὁ Χαρίσιος ἀπέρχομαι πρός ὁ βασιλεύς καί πᾶς αὐτός ἀπαγγέλλω . ὁ δέ βασιλεύς κελεύω ὁ Ἰούδας ἄγω , ἵνα αὐτός κρίνω ἀναλίσκω . ὁ δέ Χαρίσιος εἶπον · ἀνέχω τέως βασιλεύς , λόγος δέ πρῶτος ὁ ἀνήρ πείθω φοβέω ὅπως ὁ Μυγδονία πείθω γίγνομαι πρός ἐγώ ὡς πρώην . καί μεταπέμπω ὁ Μισδαῖος ἄγω ὁ ἀπόστολος ὁ Χριστός · πᾶς δέ λυπέω ὁ δεσμώτης ὅτι ἀναχωρέω ἀπό αὐτός ὁ ἀπόστολος · ποθέω γάρ αὐτός λέγω ὅτι καί οὗτος ὁ παραμυθία ὅς ἔχω ἀφαιρέω ἀπό ἐγώ .
acta-thomae.acta-thomae 126
Ὁ δὲ Μισδαῖος ἔλεγεν τῷ Ἰούδα · Διὰ τί τὴν νέαν ταύτην διδάσκεις διδασκαλίαν , ἣν θεοί τε μισοῦσιν καὶ ἄνθρωποι , οὐδὲν ἔχουσα χρήσιμον ; Καὶ ὁ Ἰούδας λέγει · Τί φαῦλον διδάσκω ; Καὶ ὁ Μισδαῖος ἔφη · Διδάσκεις λέγων ὅτι οὐ καλῶς ζῆν παρὰ τῷ θεῷ ᾧ σὺ κηρύσσεις . Λέγει Ἰούδας · Ἀληθῶς λέγεις ὦ βασιλεῦ · οὕτως διδάσκω . εἰπὲ γάρ μοι · τοὺς σοὺς στρατιώτας ἐν ῥυπαρᾷ ἐσθῆτι δορυφοροῦντάς σοι οὐκ ἀγανακτεῖς ; εἰ σὖν σὺ βασιλεὺς ὣν γῆς εἰς γῆν χωρῶν ἀπαιτεῖςτοὺς ὑπὸ σὲ σεμνοὺς εἶναι τῷ πράγματι , ἀγανακτεῖτε καὶ κακῶς με διδάσκειν ἔφατε λέγοντα . Τοὺς τῷ βασιλεῖ μου ὑπηρετοῦντας σεμνοὺς καὶ καθαροὺς χρὴ εἶναι καὶ πάσης λύπης καὶ φροντίδος ἀπαλλαγέντας , τέκνων τε καὶ πλούτου ἀνωφελοῦς καὶ ταραχῆς ματαίας ; Καὶ γὰρ τοὺς σοὺς ὑπηκόους τὴν σὴν πολιτείαν καὶ τοὺς σοὺς τρόπους μετιέναι βούλει , καὶ καταφρονούντων τῶν σῶν προσταγμάτων κολάζεις · πόσῳ μᾶλλον τῷ θεῷ μου τοὺς πιστεύοντας αὐτῷ ὑπηρετεῖν χρὴ μετὰ πολλῆς σεμνότητος καὶ καθαρότητος καὶ ἀσφαλείας , καὶ πάντων τῶν σωματικῶν ἡδονῶν ἀπηλλαγμένους , l0 μοιχείας τε καὶ ἀσωτίας καὶ κλοπῆς καὶ μέθης καὶ ὑπηρεσίας γαστρὸς καὶ αἰσχρῶν πράξεων ;
Lemmas: ὁ δέ Μισδαῖος λέγω ὁ Ἰούδας · Ζεύς τίς ὁ νέος οὗτος διδάσκω διδασκαλία , ὅς θεός τε μισέω καί ἄνθρωπος , οὐδείς ἔχω χρήσιμος ; καί ὁ Ἰούδας λέγω · τις φαῦλος διδάσκω ; καί ὁ Μισδαῖος φημί · διδάσκω λέγω ὅτι οὖον καλῶς ζῶ παρά ὁ θεός ὅς σύ κηρύσσω . Λέγος Ἰούδας · ἀληθής λέγω εἰμί βασιλεύς · οὕτως διδάσκω . εἶπον γάρ ἐγώ · ὁ σός στρατιώτης ἐν ῥυπαρός ἐσθής δορυφορέω σύ οὐ ἀγανακτέω ; εἰμί σῦς σύ βασιλεύς ἐάν γῆ εἰς γῆ χώρα ἀπαιτέω ὑπό σύ σεμνός εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἀγανακτέω καί κακῶς ἐγώ διδάσκω φημί λέγω . ὁ ὁ βασιλεύς ἐγώ ὑπηρετέω σεμνός καί καθαρός χρή εἰμί καί πᾶς λύπη καί φροντίς ἀπαλλάσσω , τέκνον τε καί πλοῦτος ἀνωφελής καί ταραχή μάταιος ; καί γάρ ὁ σός ὑπήκοος ὁ σός πολιτεία καί ὁ σός τρόπος μέτειμι βούλομαι , καί καταφρονέω ὁ σός πρόσταγμα κολάζω · πόσος μᾶλλον ὁ θεός ἐγώ ὁ πιστεύω αὐτός ὑπηρετέω χρή μετά πολύς σεμνότης καί καθαρότης καί ἀσφάλεια , καί πᾶς ὁ σωματικός ἡδονή ἀπαλλάσσω , l0 μοιχεία τε καί ἀσωτία καί κλοπή καί μέθη καί ὑπηρεσία γαστήρ καί αἰσχρός πρᾶξις ;
acta-thomae.acta-thomae 127
Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Μισδαῖος εἶπεν · Ἰδού σε ἀπολύω . ἀπελθὼν οὖν πεῖσον τὴν Μυγδονίαν τὴν Χαρισίου γυναῖκα ἵνα μὴ θελήσῃ ἀποστῆναι ἀπ᾽ αὐτοῦ . Λέγει αὐτῷ Ἰούδας · Μὴ μέλλε εἴ τι ἔχεις πρᾶξαι · ἐκείνην γάρ , εἰ δικαίως δέδεκται ἃ μεμάθηκεν , οὐ σίδηρος , οὐ πῦρ , οὐδ᾽ ἄλλο τι τῶν τοιούτων ἰσχυρότερον βλάψαι δυνήσηται οὐδὲ ἐκκόψαι τὸν ἐν τῇ ψυχῇ αὐτῆς κατεχόμενον . Λέγει ὁ Μισδαῖος τῷ Ἰούδᾳ · Φάρμακα ἕτερα διαλύει ἕτερα φάρμακα , καὶ πληγὰς ἐχίδνης θηριακὴ διαλύει · καὶ σὺ εἰ θέλεις δύνασαι λύσιν τῶν φαρμάκων ἐκείνων δοῦναι , καὶ εἰρήνην καὶ ὁμόνοιαν τοῦ συνοικεσίουκεσίου ποιῆσαι . τοῦτο γὰρ ποιῶν σεαυτοῦ φείδῃ · οὐδέπω γὰρ τοῦ ζῆν κόρον ἔχεις . ἴσθι δὲ ὅτι σὲ μὴ πείθοντα ταύτην ἀπὸ τῆσαι ἐπιποθήτου τοῖς πάσιν ζωῆς ἀφαρπάσω . Καὶ Ἰούδας ἔφη · Ἡ ζωὴ αὕτη κατὰ χρῆσιν δέδοται , καὶ ὁ καιρὸς οὗτος ἀλλάσσεται · ἐκείνη δὲ ἡ ζωὴ ἣν ἐγὼ διδάσκω ἄφθαρτός ἐστιν . τὸ δὲ κάλλος καὶ ἡ φαινομένη νεότης μετὰ μικρὸν οὐκ ἔσται . Λέγει αὐτῷ ὁ βασιλεύς · Ἐγὼ μέν σοι συνεβούλευσα τὸ συμφέρον , σὺ δὲ μὲν οἶδες τὰ σά .
Lemmas: ἀκέω δέ οὗτος ὁ Μισδαῖος εἶπον · ἰδέ σύ ἀπολύω . ἀπέρχομαι οὖν πείθω ὁ Μυγδονία ὁ Χαρίσιος γυνή ἵνα μή ἐθέλω ἀφίστημι ἀπό αὐτός . λέγος αὐτός Ἰούδας · μή μέλλω εἰμί τίς ἔχω πράσσω · ἐκεῖνος γάρ , εἰμί δικαίως δέχομαι ὁ μανθάνω , οὖον σίδηρος , οὖον πῦρ , οὐδέ ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος ἰσχυρός βλάπτω δύναμαι οὐδέ ἐκκόπτω ὁ ἐν ὁ Ψυχή αὐτός κατέχω . Λέγος ὁ Μισδαῖος ὁ Ἰούδας · φάρμακον ἕτερος διαλύω ἕτερος φάρμακον , καί πληγάς ἔχιδνα θηριακός διαλύω · καί σύ εἰμί ἐθέλω δύναμαι λύσις ὁ φάρμακον ἐκεῖνος δίδωμι , καί εἰρήνη καί ὁμόνοια ὁ συνοικεσιουκαισιο ποιέω . οὗτος γάρ ποιέω σεαυτοῦ φείδομαι · οὐδέπω γάρ ὁ ζῶ κόρος ἔχω . εἰμί δέ ὅτι σύ μή πείθω οὗτος ἀπό τέω ἐπιπόθητος ὁ πᾶς ζωή ἀφαρπάζω . καί Ἰούδας φημί · ὁ ζωή οὗτος κατά χρῆσις δίδωμι , καί ὁ καιρός οὗτος ἀλλάσσω · ἐκεῖνος δέ ὁ ζωή ὅς ἐγώ διδάσκω ἄφθαρτος εἰμί . ὁ δέ κάλλος καί ὁ φαίνω νεότης μετά μικρός οὐ εἰμί . Λέγος αὐτός ὁ βασιλεύς · ἐγώ μέν σύ συμβουλεύω ὁ συμφέρω , σύ δέ μέν οἶδα ὁ σός .
acta-thomae.acta-thomae 128
Ἐξιόντος δὲ τοῦ ἀποστόλου ἐκ τοῦ βασιλέως προσελθὼν ὁ Χαρίσιος ἔλεγεν καὶ ἐδέετο αὐτοῦ · Δέομαί σου ἄνθρωπε ἔφη · οὐδὲν οὔτε εἰς σὲ ἢ εἰς ἕτερον ἡμάρτηκά ποτε οὔτε εἰς θεούς · διὰ τί τηλικοῦτον κακὸν ἐπέσεισάς μοι ; καὶ τίνος ἕνεκεν τοιαύτην ἀκαταστασίαν ἐπήγαγες τῷ οἴκῳ μου ; καὶ τίς σοι ἐκ τούτου ὄνησις ; εἰ δέ τι κερδᾶναι νομίζεις , εἰπέ μοι τὸ κέρδος ὁποῖόν ἐστιν , κἀγώ σοι ἀπόνως ἐξεργάσομαι · τίνος ἕνεκεν ἐμὲ ἐκστάνεις , σεαυτὸν δὲ ἐμβάλλεις εἰς ὄλεθρον ; ἐὰν γὰρ ταύτην μὴ πείσῃς , καὶ σὲ διαχειρίσομαι καὶ τέλος ἐμαυτὸν ὑπεξαίρω τοῦ βίου . εἰ δὲ ὥσπερ λέγεις μετὰ τὴν ἐνταῦθα ἀπαλλαγὴν ἔστιν τις ἐκεῖ ζωή τε καὶ θάνατος , ἔτι δὲ καὶ κατάκρισις καὶ νίκη καὶ κριτήριον , κἀγὼ εἴσειμι ἐκεῖ μετὰ σοῦ κρινόμενος · καὶ εἰ δίκαιος θεὸς ὃν σὺ κηρύττεις καὶ δικαίως τὰς τιμωρίας ἐπάγει , οἶδα ὅτι δίκην εἰσπράξομαι μετὰσοῦ . ἔβλαψας γάρ με μηδὲν παρ᾽ ἐμοῦ ἀδικηθείς . καὶ γὰρ ἐνταῦθα οἷός εἰμι ἀμύνασθαί σε ἐπίστασαι εἰς ὅσα εἰς ἐμὲ δέδρακας . τοιγαροῦν πείσθητι καὶ ἐλθὲ οἴκοι μετ᾽ ἐμοῦ , καὶ πεῖσον τὴν Μυγδονίαν γενέσθαι μετ᾽ ἐμοῦ ὥσπερ ἦν τὸ πρότερον πρὶν ἤ σε θεάσασθαι . Ὁ δὲ Ἰούδας λέγει αὐτῷ · Πίστευσόν μοι τέκνον ὅτι εἰ τοσοῦτον οἱ ἄνθρωποι τὸν θεὸν ἔστεργον ὅσον ἀλλήλους , πάντα ἂν αἰτοῦντες ἐλάμβανον παρ᾽ αὐτοῦ μηδενὸς αὐτὸν βιαζομένου .
Lemmas: ἔξειμι δέ ὁ ἀπόστολος ἐκ ὁ βασιλεύς προσέρχομαι ὁ Χαρίσιος λέγω καί δήω αὐτός · δέομαι σύ ἄνθρωπος φημί · οὐδείς οὔτε εἰς σύ ἢ εἰς ἕτερος ἁμαρτάνω ποτός οὔτε εἰς θεός · διά τίς τηλικόσδε κακός ἐπισείω ἐγώ ; καί τίς ἕνεκα τοιοῦτος ἀκαταστασία ἐπάγω ὁ οἶκος ἐγώ ; καί τίς σύ ἐκ οὗτος ὄνησις ; εἰμί δέ τίς κερδαίνω νομίζω , εἶπον ἐγώ ὁ κέρδος ὁποῖος εἰμί , ἐγώ σύ ἄπονος ἐξεργάζομαι · τίς ἕνεκα ἐγώ ἐξίστημι , σαυτοῦ δέ ἐμβάλλω εἰς ὄλεθρος ; ἐάν γάρ οὗτος μή πείθω , καί σύ διαχειρίζω καί τέλος ἐμαυτοῦ ὑπεξαίρω ὁ βίος . εἰμί δέ ὥσπερ λέγω μετά ὁ ἐνταῦθα ἀπαλλαγή εἰμί τις ἐκεῖ ζωή τε καί θάνατος , ἔτι δέ καί κατάκρισις καί νίκη καί κριτήριον , ἐγώ εἴσειμι ἐκεῖ μετά σύ κρίνω · καί εἰμί δίκαιος θεός ὅς σύ κηρύσσω καί δικαίως ὁ τιμωρία ἐπάγω , οἶδα ὅτι δίκη εἰσπράσσω μεθίημι . βλάπτω γάρ ἐγώ μηδείς παρά ἐγώ ἀδικέω . καί γάρ ἐνταῦθα οἷος εἰμί ἀμύνω σύ ἐπίσταμαι εἰς ὅσος εἰς ἐγώ δράω . τοιγάρ πείθω καί ἔρχομαι οἴκοι μετά ἐγώ , καί πείθω ὁ Μυγδονία γίγνομαι μετά ἐγώ ὥσπερ εἰμί ὁ πρότερος πρίν ἤ σύ θεάομαι . ὁ δέ Ἰούδας λέγω αὐτός · πιστεύω ἐγώ τέκνον ὅτι εἰμί τοσοῦτος ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός στέργω ὅσος ἀλλήλων , πᾶς εἄν αἰτέω λαμβάνω παρά αὐτός μηδείς αὐτός βιάζομαι .
acta-thomae.acta-thomae 129
Καὶ ταῦτα τοῦ Θωμᾶ λέγοντος εἰς τὴν οἰκίαν εἰσελθόντες Χαρισίου κατέλαβον τὴν μὲν Μυγδονίαν καθημένην , τὴν δὲ Μαρκίαν πρὸς ἑαυτὴν ἑστηκυῖαν , ὑποβεβλημένην τὴν περὶ αὐτὴν χεῖρα πρὸς τὴν Μυγδονίαν · καὶ ἔλεγεν · Συντμηθείησαν ἐπ᾽ ἐμοὶ ὦ μήτηρ αἱ τῆς ζωῆς μου ὑπόλοιποι ἡμέραι , καὶ γένωνται αἱ πᾶσαι ὧραι ὡς μία ὥρα , καὶ μετασταίην ἐκ τοῦ βίου , ἵνα τάχιον ἀπελθοῦσα ἴδω τὸν ὡραῖον ἐκεῖνον , οὗ καὶ τῆς φήμης ἥκουσα , τὸν ζῶντα ἐκεῖνον καὶ ζωῆς δοτῆρα τοῖς εἰς αὐτὸν πιστεύουσιν , ὅπου οὔτε ἡμέρα καὶ νύξ ἐστιν , οὔτε φῶς καὶ σκότος , οὔτε ἀγαθὸς καὶ κακός , οὔτε πένης καὶ πλούσιος , ἄρρεν τε καὶ θῆλυ , οὐκ ἐλεύθερος καὶ δοῦλος , οὐχ ὑπερήφανος καὶ τοὺς ταπεινοὺς ὑποτάσσων . Ταῦτα δὲ αὐτῆς λεγούσης ὁ ἀπόστολος ἔστη πρὸς αὐτήν · καὶ παραχρῆμα ἀνέστη καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ . τότε ὁ Χαρίσιος πρὸςαὐτὸν ἔφη · Ὁρᾷς πῶς δέδοικέν σε καὶ τιμᾷ καὶ πᾶν ὅ τι ἂν προστάξῃς ἑκοῦσα ποιεῖ ;
Lemmas: καί οὗτος ὁ Θωμᾶς λέγω εἰς ὁ οἰκίον εἰσέρχομαι Χαρίσιος καταλαμβάνω ὁ μέν Μυγδονία κάθημαι , ὁ δέ μαρξια πρός ἑαυτοῦ ἵστημι , ὑποβάλλω ὁ περί αὐτός χείρ πρός ὁ Μυγδονία · καί λέγω · συντέμνω ἐπί ἐγώ εἰμί μήτηρ ὁ ὁ ζωή ἐγώ ὑπόλοιπος ἡμέρα , καί γίγνομαι ὁ πᾶς ὥρα ὡς εἷς ὥρα , καί μεθίστημι ἐκ ὁ βίος , ἵνα τάχα ἀπέρχομαι ὁράω ὁ ὡραῖος ἐκεῖνος , ὅς καί ὁ φήμη ἥκω , ὁ ζῶ ἐκεῖνος καί ζωή δοτήρ ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , ὅπου οὔτε ἡμέρα καί νύξ εἰμί , οὔτε φάος καί σκότος , οὔτε ἀγαθός καί κακός , οὔτε πένης καί πλούσιος , ἄρσην τε καί θῆλυς , οὐ ἐλεύθερος καί δοῦλος , οὐ ὑπερήφανος καί ὁ ταπεινός ὑποτάσσω . οὗτος δέ αὐτός λέγω ὁ ἀπόστολος ἵστημι πρός αὐτός · καί παραχρῆμα ἀνίστημι καί προσκυνέω αὐτός . τότε ὁ Χαρίσιος προΐημι φημί · ὁράω πῶς δείδω σύ καί τιμάω καί πᾶς ὅς τίς εἄν προστάσσω ἑκών ποιέω ;
acta-thomae.acta-thomae 130
Ἐκείνου δὲ ταῦτα λέγοντος ὁ Ἰούδας τῇ Μυγδονίᾳ λέγει · Πείσθητι θυγάτηρ μου Μυγδονία οἷς λέγει ὁ ἀδελφὸς Χαρίσιος . Καὶ ἡ Μυγδονία λέγει · Εἰ σὺ λόγῳ τὸ πρᾶγμα οὐκ ἠδυνήθης , ἐμὲ ὑπομένειν τὸ ἔργον ἀναγκάζεις ; ἐγὼ γὰρ ἤκουον παρὰ σοῦ ὅτι ἡ ζωὴ αὕτη χρησιμαία οὐκ ἔστιν , καὶ ἡ ἄνεσις αὕτη πρόσκαιρος , καὶ ταῦτα τὰ κτήματα ἀπαράμονά ἐστιν . ἔλεγες δὲ πάλιν ὅτι ταύτην ὁ ἀποστρεφόμενος τὴν ζωὴν δέξεται τὴν αἰωνίαν , καὶ ὁ μισῶν τὸ τῆς ἡμέρας καὶ νυκτὸς φῶς θεάσηται φῶς τὸ μὴ καταλαμβανόμενον , καὶ ὅτι ὁ ταῦτα παραβλέπων τὰ χρήματα εὑρήσει ἕτερα καὶ ἀίδια χρήματα · νῦν δὲ φοβούμενος τίς μεταβάλλει πράξας τι καὶ δοξασθεὶς ἐπὶ τῷ ἔργῳ ; αὖθις αὐτὸ ἐκ θεμελίων κατέστρεψεν ; τίς ἐν δαψιλαίῳ χώρῳ πηγὴν ὕδατος ἀνορύξας αὖθις κατέχωσεν ταύτην ; τίς θησαυρὸν εὑρὼν οὐκ ἐχρήσατο τούτῳ ; Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Χαρίσιος εἶπεν · Ἐγὼ οὐ μιμήσομαι ὑμᾶς οὐδὲ ἐπειχθήσομαι καταφθεῖραι ὑμᾶς , οὔτε , ἐπειδήπερ ἔξεστίν μοι , δεσμῷ περιβαλῶ , καὶ οὐ συγχωρήσω σοι τῷ φαρμακῷ τούτῳ διαλεχθῆναι . καὶ ἐάν μοι πεισθῇς · οἴδα ὃ δεῖ με ποιῆσαι .
Lemmas: ἐκεῖνος δέ οὗτος λέγω ὁ Ἰούδας ὁ Μυγδονία λέγω · πείθω θυγάτηρ ἐγώ Μυγδονία ὅς λέγω ὁ ἀδελφός Χαρίσιος . καί ὁ Μυγδονία λέγω · εἰμί σύ λόγος ὁ πρᾶγμα οὐ δύναμαι , ἐγώ ὑπομένω ὁ ἔργον ἀναγκάζω ; ἐγώ γάρ ἀκούω παρά σύ ὅτι ὁ ζωή οὗτος χρησιμαῖος οὐ εἰμί , καί ὁ ἄνεσις οὗτος πρόσκαιρος , καί οὗτος ὁ κτῆμα ἀπαράμονος εἰμί . λέγω δέ πάλιν ὅτι οὗτος ὁ ἀποστρέφω ὁ ζωή δέχομαι ὁ αἰώνιος , καί ὁ μισέω ὁ ὁ ἡμέρα καί νύξ φάος θεάομαι φάος ὁ μή καταλαμβάνω , καί ὅτι ὁ οὗτος παραβλέπω ὁ χρῆμα εὑρίσκω ἕτερος καί ἀίδιος χρῆμα · νῦν δέ φοβέω τίς μεταβάλλω πράσσω τίς καί δοξάζω ἐπί ὁ ἔργον ; αὖθις αὐτός ἐκ θεμέλιος καταστρέφω ; τίς ἐν δαψιλαιος χῶρος πηγή ὕδωρ ἀνορύσσω αὖθις καταχώννυμι οὗτος ; τίς θησαυρός εὑρίσκω οὐ χράω οὗτος ; ἀκέω δέ οὗτος ὁ Χαρίσιος εἶπον · ἐγώ οὖον μιμέομαι σύ οὐδέ ἐπείγω καταφθείρω σύ , οὔτε , ἐπεί ἔξειμι ἐγώ , δεσμός περιβάλλω , καί οὖον συγχωρέω σύ ὁ φαρμακός οὗτος διαλέγω . καί ἐάν ἐγώ πείθω · οἰδέω ὅς δεῖ ἐγώ ποιέω .
acta-thomae.acta-thomae 131
Ὁ δὲ Ἰούδας ἐξελθὼν ἐκ τῆς Χαρισίου οἰκίας εἰς τὴν Σιφόρου οἰκίαν ἀπῄει · κἀκεῖ μετ᾽ αὐτοῦ ᾤκει . εἶπὲν δὲ ὁ Σιφώρ · Εὐτρεπίσω τῷ Ἰούδᾳ τρίκλινον ἐν ᾧ διδάσκει Καὶἐποίησεν οὕτως καὶ εἶπεν Σιφώρ · Ἐγώ τε καὶ ἡ ἐμὴ γυνὴ καὶ ἡ θυγάτηρ ἐν ἁγιωσύνῃ οἰκήσομεν λοιπόν , ἐν ἀγνείᾳ καὶ μιᾷ διαθέσει . δέομαί σου ἡμᾶς τὴν σφραγῖδα δέξασθαι παρὰ σοῦ , ἵνα γενώμεθα τῷ θεῷ τῷ ἀληθινῷ λάτραι καὶ ἐναρίθμιοι τοῖς αὐτοῦ ἀρνίοις καὶ ἀμνάσιν . Ὁ δὲ Ἰούδας λέγει · Φοβοῦμαι λέγειν ὅπερ ἐνθυμοῦμαι · οἶδα δέ τι , καὶ ὅπερ οἶδα ἐξαγορεύειν οὐχ οἷόν τέ μοι .
Lemmas: ὁ δέ Ἰούδας ἐξέρχομαι ἐκ ὁ Χαρίσιος οἰκίον εἰς ὁ σιφορος οἰκίον ἄπειμι · ἐκεῖ μετά αὐτός οἰκέω . εἶπον δέ ὁ Σιφώρ · ευτρεπίζω ὁ Ἰούδας τρίκλινον ἐν ὅς διδάσκω καιποιεω οὕτως καί εἶπον Σιφώρ · ἐγώ τε καί ὁ ἐμός γυνή καί ὁ θυγάτηρ ἐν ἁγιωσύνη οἰκέω λοιπός , ἐν ἁγνεία καί εἷς διάθεσις . δέω2 σύ ἐγώ ὁ σφραγίς δέχομαι παρά σύ , ἵνα γίγνομαι ὁ θεός ὁ ἀληθινός λάτρας καί ἐναρίθμιος ὁ αὐτός ἀρνίον καί ἀμνάς . ὁ δέ Ἰούδας λέγω · φοβέω λέγω ὅσπερ ἐνθυμέομαι · οἶδα δέ τίς , καί ὅσπερ οἶδα ἐξαγορεύω οὐ οἷος τε ἐγώ .
acta-thomae.acta-thomae 132
Καὶ ἤρξατο λέγειν περὶ τοῦ βαπτίσματος · Τὸ βάτισμα τοῦτο ἁμαρτιῶν ἐστιν ἄφεσις · τοῦτο ἀναγεννᾷ φῶς περιεκχυνόμενον · τοῦτο ἀναγεννᾷ τὸν νέον ἄνθρωπον , τοὺς ἀνθρώπους μειγνύον πνεῦμα καινοῦν ψυχήν , ἀνιστῶν τρισσῶς καινὸν ἄνθρωπον , καί ἐστιν κοινωνὸν τῶν ἀμαρτιῶν ἀφέσεως . σοὶ δόξα τῷ ἀπορρήτῳ τῷ τῷ βαπτίσματι κοινωνούμενον · σοὶ δόξα ἡ ἐν τῷ βαπτίσματι ἀόρατος δύναμις · σοὶ δόξα ἀνακαινισμὸς δι᾽ οὗ ἀνακαινίζονται οἱ βαπτιζόμενοι οἱ μετὰ διαθέσεως σοῦ ἁπτόμενοι . Καὶ ταῦτα εἰπὼν ἔλαιον κατὰ τῆς κεφαλῆς αὐτῶν κατέχεεν καὶ εἶπεν · Σοὶ δόξα ἡ τῶν σπλάγχνων ἀγάπη · σοὶ δόξα τὸ τοῦΧριστοῦ ὄνομα · σοὶ δόξα ἡ ἐν Χριστῷ δύναμις ἱδρυμένη . Καὶ ἐκέλευσεν ἐνεχθῆναι σκάφην καὶ ἐβάπτισεν αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος .
Lemmas: καί ἄρχω λέγω περί ὁ βάπτισμα · ὁ βατισμαω οὗτος ἁμαρτία εἰμί ἄφεσις · οὗτος ἀναγεννάω φάος περιχέω · οὗτος ἀναγεννάω ὁ νέος ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος μίγνυμι πνεῦμα καινόω Ψυχή , ἀνίστημι τρισσός καινός ἄνθρωπος , καί εἰμί κοινωνός ὁ ἁμαρτία ἄφεσις . σύ δόξα ὁ ἀπόρρητος ὁ ὁ βάπτισμα κοινωνέω · σύ δόξα ὁ ἐν ὁ βάπτισμα ἀόρατος δύναμις · σύ δόξα ἀνακαινισμός διά ὅς ανακαινίζω ὁ βαπτίζω ὁ μετά διάθεσις σύ ἅπτω . καί οὗτος εἶπον ἔλαιον κατά ὁ κεφαλή αὐτός καταχέω καί εἶπον · σοί δόξα ὁ ὁ σπλάγχνον ἀγάπη · σύ δόξα ὁ τουχριστος ὄνομα · σύ δόξα ὁ ἐν Χριστός δύναμις ἱδρύω . καί κελεύω φέρω σκάφη καί βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα .
acta-thomae.acta-thomae 133
Βαπτισθέντων δὲ καὶ ἐνδυσαμένων ἄρτον καταθεὶς ἐπὶ τὴν τράπεζαν ηὐλόγησεν καὶ εἶπεν · Ἄρτον ζωῆς ὅν οἱ ἐσθίοντες ἄφθαρτοι διαμείνωσιν · ἄρτος ὁ κορεννὺς ψυχὰς πεινώσας τοῦ αὐτοῦ μακαρισμοῦ · σὺ εἶ ὁ καταξιώσας δέξασθαι δωρεὰν ἵνα γένῃ ἡμῖν ἄφεσις ἁμαρτιῶν καὶ οἱ ἐσθίοντές σε ἀθάνατοι γένωνται · ἐπιφημίζομέν σε τὸ τῆς μητρὸς ὄνομα , ἀπορρήτου μυστηρίου ἀρχῶν τε καὶ ἐξουσιῶν κεκρυμμένων · ἐπιφημίζομέν σου ὀνόματί σου Ἰησοῦ . Καὶ εἶπεν · Ἐλθάτω δύναμις εὐλογίας καὶ ἐνιδρύσθω ὁ ἄρτος , ἵνα πᾶσαι αἱ μεταλαμβάνουσαι ψυχαὶ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν ἀπολούσονται . Καὶ κλάσας ἐπέδωκεν τῷ τε Σιφόρῳ καὶ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ καὶ τῇ θυγατρί .
Lemmas: βαπτίζω δέ καί ἐνδύω ἄρτος κατατίθημι ἐπί ὁ τράπεζα εὐλογέω καί εἶπον · Ἄρτος ζωή ὅς ὁ ἐσθίω ἄφθαρτος διαμένω · ἄρτος ὁ κορέννυμι ψυχή πεινάω ὁ αὐτός μακαρισμός · σύ εἰμί ὁ καταξιόω δέχομαι δωρεά ἵνα γίγνομαι ἐγώ ἄφεσις ἁμαρτία καί ὁ ἐσθίω σύ ἀθάνατος γίγνομαι · ἐπιφημίζω σύ ὁ ὁ μήτηρ ὄνομα , ἀπόρρητος μυστήριον ἀρχή τε καί ἐξουσία κρύπτω · ἐπιφημίζω σύ ὄνομα σύ Ἰησοῦς . καί εἶπον · ἔρχομαι δύναμις εὐλογία καί ἐνιδρύω ὁ ἄρτος , ἵνα πᾶς ὁ μεταλαμβάνω ψυχή ἀπό ὁ ἁμαρτία ἀπολούω . καί κλάω ἐπιδίδωμι ὁ τε σιφορος καί ὁ γυνή αὐτός καί ὁ θυγάτηρ .
acta-thomae.acta-thomae 134
Μισδαῖος δὲ ὁ βασιλεὺς ἀπολύσας Ἰούδαν δειπνήσας ἀπῄει οἴκαδε , διηγεῖτο δὲ τῇ γυναικὶ τὰ συμβεβηκότα τῷ οἰκείῳ αὐτῶν Χαρισίῳ λέγων · Ὅρα φησὶν τί γέγονεν ἐν τῷ ἀθλίῳ ἐκείνῳ · οἶδας δὲ καὶ αὐτὴ ὦ ἀδελφή μου Τερτία ὅτι οὐδέν ἐστινἀνδρὶ καλλίω τῆς γυναικὸς τῆς ἰδίας ἐφ᾽ ἥν ἀναπέπαυται · συνέβη δὲ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἀπελθεῖν πρὸς τὸν φαρμακὸν ἐκεῖνον ὃν ἤκουσας τῇ Ἰνδῶν ἐπιδημήσαντα χώρᾳ , τοῖς αὐτοῦ περιπεσεῖν φαρμάκοις καὶ τοῦ ἰδίου ἀνδρὸς διαζευχθῆναι · καὶ ἀπορεῖ ὃ πράξειεν . θελήσαντος δέ μου ἀπολέσαι τὸν κακοῦργον οὐκ ἠθέλησεν · ἀλλὰ σὺ ἀπελθοῦσα συμβούλευσον αὐτῇ ἀποκλίνειν πρὸς τὸν ἴδιον ἄνδρα καὶ τῶν τοῦ φαρμεακοῦ ματαίων λόγων ἀποσχέσθαι .
Lemmas: Μισδαῖος δέ ὁ βασιλεύς ἀπολύω Ἰούδας δειπνέω ἄπειμι οἴκαδε , διηγέομαι δέ ὁ γυνή ὁ συμβεβηκός ὁ οἰκεῖος αὐτός Χαρίσιος λέγω · Ὅρας φημί τίς γίγνομαι ἐν ὁ ἄθλιος ἐκεῖνος · οἶδα δέ καί αὐτός εἰμί ἀδελφός ἐγώ Τερτία ὅτι οὐδείς ἐστινἀνδρὶ καλός ὁ γυνή ὁ ἴδιος ἐπί ὅς ἀναπαύω · συμβαίνω δέ ὁ γυνή αὐτός ἀπέρχομαι πρός ὁ φαρμακός ἐκεῖνος ὅς ἀκούω ὁ Ἰνδός ἐπιδημέω χώρα , ὁ αὐτός περιπίπτω φάρμακον καί ὁ ἴδιος ἀνήρ διαζεύγνυμαι · καί ἀπορέω ὅς πράσσω . ἐθέλω δέ ἐγώ ἀπόλλυμι ὁ κακοῦργος οὐ ἐθέλω · ἀλλά σύ ἀπέρχομαι συμβουλεύω αὐτός ἀποκλίνω πρός ὁ ἴδιος ἀνήρ καί ὁ ὁ φαρμεακοῦ μάταιος λόγος ἀπέχω .
acta-thomae.acta-thomae 135
Ἅμα δὲ ἀναστᾶσα ἡ Τερτία ἀπῆλθεν εἰς τὴν Χαρισίου οἰκίαν τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς · καὶ εὗρεν τὴν Μυγδονίαν χαμαὶ κειμένην ἐν ταπεινότητι · ὑπεβέβλητο δὲ αὐτῇ τέφρα καὶ σάκκος , ηὔχετο δὲ ὅπως ὁ κύριος αὐτῇ συγχωρήσῃ τὰς προτέρας αὐτῆς ἁμαρτίας , καὶ ἐξέλθῃ τοῦ βίου τάχιον . καὶ λέγει πρὸς αὐτὴν ἡ Τερτία · Μυγδονία ἀδελφή μου ποθουμένη καὶ συνόμιλε , τίς ἐστιν αὕτη ἡ χείρ ; τίς ἡ νόσος ἡ σὲ καταλαβοῦσα ; καὶ τί μεμηνότων ἔργα ποιεῖς ; γνοῦσα οὖν σαυτὴν ἐπάνελθε εἰς τὴν ἑαυτῆς ἐπάνοδον · πλησίασον τῷ γένει σου τῷ πολλῷ , καὶ φείδου τοῦ ἀληθινοῦ σου ἀνδρὸς Χαρισίου , καὶ μὴ πρᾶττε ὅ ἐστιν τῆς σῆς ἐλευθερίας ἀλλότριον . Λέγει αὐτῇ ἡ Μυγδονία · Ὧ Τερτία , οὐδέπω ἤκουσας τοῦ κήρυκος τῆς ζωῆς · οὐδέπω ταῖς σαῖς προσέπεσεν ἀκοαῖς · οὐδέπωἐγεύσω τοῦ τῆς ζωῆς φαρμάκου καὶ τῶν φθαρτικῶν στεναγμῶν ἀπηλλάγης · ἑστῶσα ἐν τῇ προσκαίρῳ ζωῇ τὴν ζωὴν καὶ τὴν σωτηρίαν τὴν ἀίδιον οὐκ οἶδας · καὶ οὐκ αἰσθομένη τῆς ἀφθάρτου κοινωνίας . στήκεις ἐνδεδυμένη πέπλους παλαιουμένους , καὶ τῶν αἰωνίων οὐκ ἐπιθυμεῖς · καὶ μεγάλα μὲν φρονεῖς ἐπὶ τῷ ἀφανιζομένῳ τούτῳ κάλλει , τῆς δὲ ψυχῆς οὐ φροντίζεις τὴν αἰσχρότητα · καὶ πλήθει μὲν οἰκετῶν πλουτεῖς · καὶ τῇ μὲν παρὰ πολλῶν δόξῃ κομᾷς , τῆς δὲ εἰς θάνατον κατακρίσεως ἑαυτὴν οὐ λυτροῦσαι .
Lemmas: ἅμα δέ ἀνίστημι ὁ Τερτία ἀπέρχομαι εἰς ὁ Χαρίσιος οἰκίον ὁ ἀνήρ αὐτός · καί εὑρίσκω ὁ Μυγδονία χαμαί κεῖμαι ἐν ταπεινότης · ὑποβάλλω δέ αὐτός τέφρα καί σάκκος , εὔχομαι δέ ὅπως ὁ κύριος αὐτός συγχωρέω ὁ πρότερος αὐτός ἁμαρτία , καί ἐξέρχομαι ὁ βίος τάχα . καί λέγω πρός αὐτός ὁ Τερτία · Μυγδονία ἀδελφός ἐγώ ποθέω καί συνόμιλος , τίς εἰμί οὗτος ὁ χείρ ; τίς ὁ νόσος ὁ σύ καταλαμβάνω ; καί τίς μαίνομαι ἔργον ποιέω ; γιγνώσκω οὖν σεαυτοῦ ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἐπάνοδος · πλησιάζω ὁ γένος σύ ὁ πολύς , καί φείδομαι ὁ ἀληθινός σύ ἀνήρ Χαρίσιος , καί μή πράσσω ὅς εἰμί ὁ σός ἐλευθερία ἀλλότριος . Λέγος αὐτός ὁ Μυγδονία · ἵημι Τερτία , οὐδέπω ἀκούω ὁ κῆρυξ ὁ ζωή · οὐδέπω ὁ σός προσπίπτω ἀκοή · οὐδέπωἐγεύσω ὁ ὁ ζωή φάρμακον καί ὁ φθαρτικός στεναγμός ἀπαλλάσσω · ἵστημι ἐν ὁ πρόσκαιρος ζωή ὁ ζωή καί ὁ σωτηρία ὁ ἀίδιος οὐ οἶδα · καί οὐ αἰσθάνομαι ὁ ἄφθαρτος κοινωνία . στήκω ἐνδύω πέπλος παλαιόω , καί ὁ αἰώνιος οὐ ἐπιθυμέω · καί μέγας μέν φρονέω ἐπί ὁ ἀφανίζω οὗτος κάλλος , ὁ δέ Ψυχή οὖον φροντίζω ὁ αἰσχρότης · καί πλῆθος μέν οἰκέτης πλουτέω · καί ὁ μέν παρά πολύς δόξα κομάω , ὁ δέ εἰς θάνατος κατάκρισις ἑαυτοῦ οὖον λυτρόω .
acta-thomae.acta-thomae 136
Ἀκούσασα δὲ ἡ Τερτία ταῦτα παρὰ τῆς Μυγδονίας εἶπεν · Δέομαί σου ἀδελφὴ ἀπάγαγέ με πρὸς τὸν ξένον ἐκεῖνον τὸν τὰ μεγαλεῖα ταῦτα διδάσκοντα , ἵνα ἀπελθοῦσα κἀγὼ αὐτοῦ κατακούσω , καὶ διδαχθῶ σέβειν ὃν κηρύσσει θεόν , καὶ κοινωνὸς αὐτοῦ γένωμαι τῶν εὐχῶν , καὶ συμμέτοχος γένωμαι πάντων ὧν μοι εἴρηκας . Ἡ δὲ Μυγδονία λέγει αὐτῇ · Ἐν τῷ οἴκῳ ἐστὶν Σιφόρου τοῦ στρατηλάτου · καὶ γὰρ αὐτὸς γέγονεν πρόφασις πᾶσιν τοῖς ἐν τῇ Ἰνδίᾳ σῳζομένοις . Τούτων δὲ ἀκούσασα ἡ Τερτία δρομαία εἰς τὸν οἶκον Σιφόρου ἀπῄει ἵνα ἴδῃ τὸν ἐπιδημήσαντα καινὸν ἀπόστολον . εἰσελθούσης δὲ αὐτῆς εἶπεν αὐτῇ Ἰούδας · Τί ἐλήλυθας ἰδεῖν ; ξένον ἄνθρωπον καὶ πένητα καὶ εὐκαταφρόνητον καὶ πτωχόν , μήτε πλοῦτον ἔχοντα μήτε κτῆσιν ; ἓν δὲ τι κέκτημαι κτῆμα ὅπερ οὕτεβασιλεὺς οὕτε ἄρχοντες ἀφελέσθαι δύνανται , μήτε φθειρόμενον μήτε λήγοντα , ὅς ἐστιν σωτὴρ Ἰησοῦς πάσης ἀνθρωπότητος , ὁ τοῦ ζῶντος θεοῦ υἱός , ὁ δεδωκὼς ζωὴν πᾶσιν τοῖς εἰς αὐτὸν πιστεύουσιν καὶ καταφεύγουσιν εἰς αὐτὸν καὶ γινωσκόμενος ἐν τῷ ἀριθμῷ τῶν αὐτοῦ δούλων . Πρὸς ὃν λέγει ἡ Τερτία · Γένωμαι κοινωνὸς τῆς ζωῆς ταύτης ἣν ἐπαγγέλλῃ δέξασθαι πάντας τοὺς συνερχομένους εἰς τὸ τοῦ θεοῦ καταγώγιον . Καὶ ὁ ἀπόστολος εἶπεν · Τὸ ταμιεῖον τοῦ ἁγίου βασιλέως ἀναπέπταται , καὶ οἱ ἀξίως μεταλαμβάνοντες τῶν ἐκεῖ ἀγαθῶν ἀναπαύονται καὶ ἀναπαυόμενοι βασιλεύουσιν . πρότερον δὲ οὐδεὶς αὐτῷ πρόσεισιν ἀκάθαρτος ὢν καὶ φαῦλος · οἶδεν γὰρ αὐτὸς τὰ ἐγκάρδια ἡμῶν καὶ τὰ τῆς ἐνθυμήσεως βάθη · καὶ οὐκ ἔστιν τινὰ λαθεῖν αὐτόν . καὶ σὺ τοίνυν , εἰ ἀληθῶς πιστεύεις εἰς αὐτόν , ἀξιωθήσῃ τῶν αὐτοῦ μυστηρίων · καὶ αὐτός σε μεγαλυνεῖ καὶ πλουτιεῖ καὶ κληρονόμον τῆς αὐτοῦ βασιλείας ποιήσει .
Lemmas: ἀκούω δέ ὁ Τερτία οὗτος παρά ὁ Μυγδονία εἶπον · δέομαι σύ ἀδελφή ἀπάγω ἐγώ πρός ὁ ξένος ἐκεῖνος ὁ ὁ μεγαλεῖος οὗτος διδάσκω , ἵνα ἀπέρχομαι ἐγώ αὐτός κατακούω , καί διδάσκω σέβω ὅς κηρύσσω θεός , καί κοινωνός αὐτός γίγνομαι ὁ εὖχος , καί συμμέτοχος γίγνομαι πᾶς ὅς ἐγώ εἴρω . ὁ δέ Μυγδονία λέγω αὐτός · ἐν ὁ οἶκος εἰμί σιφορος ὁ στρατηλάτης · καί γάρ αὐτός γίγνομαι πρόφασις πᾶς ὁ ἐν ὁ Ἰνδία σώζω . οὗτος δέ ἀκούω ὁ Τερτία δρομαῖος εἰς ὁ οἶκος σιφορος ἄπειμι ἵνα ὁράω ὁ ἐπιδημέω καινός ἀπόστολος . εἰσέρχομαι δέ αὐτός εἶπον αὐτός Ἰούδας · τις ἔρχομαι ὁράω ; ξένος ἄνθρωπος καί πένης καί εὐκαταφρόνητος καί πτωχός , μήτε πλοῦτος ἔχω μήτε κτῆσις ; εἷς δέ τίς κτάομαι κτῆμα ὅσπερ ουτεβασιλαας ἵημι ἄρχω ἀφαιρέω δύναμαι , μήτε φθείρω μήτε λήγω , ὅς εἰμί σωτήρ Ἰησοῦς πᾶς ἀνθρωπότης , ὁ ὁ ζῶ θεός υἱός , ὁ δίδωμι ζωή πᾶς ὁ εἰς αὐτός πιστεύω καί καταφεύγω εἰς αὐτός καί γιγνώσκω ἐν ὁ ἀριθμός ὁ αὐτός δοῦλος . πρός ὅς λέγω ὁ Τερτία · γίγνομαι κοινωνός ὁ ζωή οὗτος ὅς ἐπαγγέλλω δέχομαι πᾶς ὁ συνέρχομαι εἰς ὁ ὁ θεός καταγώγιον . καί ὁ ἀπόστολος εἶπον · ὁ ταμιεῖον ὁ ἅγιος βασιλεύς ἀναπετάννυμι , καί ὁ ἀξίως μεταλαμβάνω ὁ ἐκεῖ ἀγαθός ἀναπαύω καί ἀναπαύω βασιλεύω . πρότερος δέ οὐδείς αὐτός πρόσειμι ἀκάθαρτος εἰμί καί φαῦλος · οἶδα γάρ αὐτός ὁ ἐγκάρδιος ἐγώ καί ὁ ὁ ἐνθύμησις βάθος · καί οὐ εἰμί τις λανθάνω αὐτός . καί σύ τοίνυν , εἰμί ἀληθής πιστεύω εἰς αὐτός , ἀξιόω ὁ αὐτός μυστήριον · καί αὐτός σύ μεγαλύνω καί πλουτίζω καί κληρονόμος ὁ αὐτός βασίλεια ποιέω .
acta-thomae.acta-thomae 137
Ἀκούσασα δὲ ταῦτα ἡ Τερτία ἐπανῆλθεν οἴκαδε γεγηθυῖα · καὶ εὗρεν τὸν ἄνδρα αὐτῆς μένοντα ἀνάριστον ὄντα . ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ Μισδαῖος εἶπεν · Πόθεν σήμερον ἡ εἴσοδός σου καλλίων ἐστίν ; καὶ τίνος ἕνεκα περιπάτῳ χρησαμένη ἦλθες ; ὅ ἐστιν ἀπρεπὲς ταῖς κατὰ σὲ ἐλευθέραις . Καὶ λέγει αὐτῷ ἡ Τερτία · Χάριν σοι μεγίστην ὀφείλω διότι με πρὸς Μυγδονίαν ἀπέστειλας . ἀπελθοῦσα γὰρ καινῆς ζωῆς ἤκουσα , καὶ εἶδον τὸν καινὸν τοῦ θεοῦ ἀπόστολον τοῦ διδόντος ζωὴν τοῖςπιστεύουσιν αὐτῷ καὶ τα προστάγματα πληρουσιν · ὀφείλω τοιγαροῦν καὶ αὐτὴ ἀμείψασθαί σε ἀντὶ ταύτης τῆς χάριtος καὶ παραινέσεως ἀγαθὴν παραίνεσιν · ἔσῃ γὰρ ἐν οὐρανῷ βασιλεὺς μέγας ἐάν μοι πεισθῇς καὶ φοβηθῇς τὸν θεὸν τὸν ὑπὸ τοῦ ξένου κηρυττόμενον καὶ φυλάξῃς σεαυτὸν ἅγιον τῷ ζῶντι θεῷ · αὕτη γὰρ ἡ βασιλεία παρέρχεται καὶ ἡ ἄνεσίς σου εἰς στενοχωρίαν τραπήσεται · ἀλλ᾽ ἄπελθε πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ πίστευσον αὐτῷ , καὶ ζήσεις εἰς τέλος . Ἀκούσας δὲ ὁ Μισδαῖος ταῦτα παρὰ τῆς αὐτοῦ συμβίου ταῖς χερσὶν ἐπάταξεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ , καὶ τὴν ἐσθῆτα αὐτοῦ περιέρρηξεν , καὶ εἶπεν · Μὴ ἀναπαύοιτο ἡ Χαρισίου ψυχή , ὅτι με εἰς ψυχὴν ἔβλαψεν · καὶ μὴ σχῇ ἐλπίδα , ὅτι τὴν ἐμὴν περιεῖλεν ἐλπίδα . Καὶ ἐξῄει τεταραγμένος .
Lemmas: ἀκούω δέ οὗτος ὁ Τερτία ἐπανέρχομαι οἴκαδε γηθέω · καί εὑρίσκω ὁ ἀνήρ αὐτός Μένων ἀνάριστος εἰμί . εἶδον δέ αὐτός ὁ Μισδαῖος εἶπον · πόθεν σήμερον ὁ εἴσοδος σύ καλός εἰμί ; καί τίς ἕνεκα περίπατος χράω ἔρχομαι ; ὅς εἰμί ἀπρεπής ὁ κατά σύ ἐλεύθερος . καί λέγω αὐτός ὁ Τερτία · Χάρις σύ μέγας ὀφείλω διότι ἐγώ πρός Μυγδονία ἀποστέλλω . ἀπέρχομαι γάρ καινός ζωή ἀκούω , καί εἶδον ὁ καινός ὁ θεός ἀπόστολος ὁ δίδωμι ζωή τοιςπιστευειμι αὐτός καί ὁ πρόσταγμα πληρόω · ὀφείλω τοιγάρ καί αὐτός ἀμείβω σύ ἀντί οὗτος ὁ χάριος καί παραίνεσις ἀγαθός παραίνεσις · εἰμί γάρ ἐν οὐρανός βασιλεύς μέγας ἐάν ἐγώ πείθω καί φοβέω ὁ θεός ὁ ὑπό ὁ ξένος κηρύσσω καί φυλάσσω σαυτοῦ ἅγιος ὁ ζῶ θεός · οὗτος γάρ ὁ βασίλειος παρέρχομαι καί ὁ ἄνεσις σύ εἰς στενοχωρία τρέπω · ἀλλά ἀπέρχομαι πρός ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος καί πιστεύω αὐτός , καί ζῶ εἰς τέλος . ἀκέω δέ ὁ Μισδαῖος οὗτος παρά ὁ αὐτός σύμβιος ὁ χείρ πατάσσω ὁ πρόσωπον αὐτός , καί ὁ ἐσθής αὐτός περιρρήγνυμι , καί εἶπον · μή ἀναπαύω ὁ Χαρίσιος ψυχή , ὅτι ἐγώ εἰς ψυχή βλάπτω · καί μή ἔχω ἐλπίς , ὅτι ὁ ἐμός περιαιρέω ἐλπίς . καί ἔξειμι ταράσσω .
acta-thomae.acta-thomae 138
Καὶ εὗρεν κατὰ τὴν ἀγορὰν Χαρίσιον τὸν φίλον καὶ εἶπεν · Διὰ τί μέ σοι εἰς τὸν ᾅδην ἄλλον ἔβαλες ; διὰ τί με ἐκένωσας καὶ ἐζημίωσας κερδάνας μηδέν ; διὰ τί με ἔβλαψας μηδὲν σὺ ὠφεληθείς ; διὰ τί με ἀπέκτεινας μὴ αὐτὸς ζήσας ; διὰ τί με ἠδίκησας αὐτὸς τὸ δίκαιον μὴ κτησάμενος´ διὰ τί με οὐ συνεχώρησας ἀπολέσαι ἐκεῖνον τὸν φαρμακὸν πρὶν τὸν ἐμὸν οἶκον τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ διαφθεῖραι ; Καὶ τὸ πᾶν εἴχετο Χαρισίου . ὁ δὲ Χαρίσιος λέγει · Τί γάρ ἐστιν τὸ συμβεβηκός σοι ; Ὁ Μισδαῖος ἔφη · Ἐφαρμάκευσεν τὴν Τερτίαν . Καὶἀπῄεισαν ἀμφότεροι εἰς τὴν οἰκίαν Σιφόρου τοῦ στρατηλάτου · καὶ εὗρον τὸν Ἰούδαν καθήμενον καὶ διδάσκοντα . πάντες δὲ οἱ ἐκεῖ ὑπεξανέστησαν τῷ βασιλεῖ , αὐτὸς δὲ οὐκ ἀνέστη , ἔγνω δὲ ὁ Μισδαῖος ὅτι αὐτὸς ἐκεῖνός ἐστιν , καὶ λαβόμενος τοῦ θρόνου ἔστρεψεν αὐτόν , καὶ ἐπάρας ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶν τὸν θρόνον τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐπάταξεν οὕτως ὥστε τραυματίσαι αὐτόν . καὶ παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς αὐτοῦ στρατιώταις εἰπών · Ἀπαγάγετε αὐτὸν σύραντες αὐτὸν ὑβριστικῶς καὶ οὐχ ὑπεσταλμένως , ἵνα πᾶσιν ἡ ὕβρις αὐτοῦ ἔκτυπος γένηται . Οἳ δὲ σύραντες αὐτὸν ἀπήγαγον εἰς τόπον ἐν ᾧ ὁ Μισδαῖος ἐδίκαζεν . ἐκεῖ ἔστη κρατούμενος ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν τοῦ Μισδαίου .
Lemmas: καί εὑρίσκω κατά ὁ ἀγορά Χαρίσιον ὁ φίλος καί εἶπον · Ζεύς τίς ἐγώ σύ εἰς ὁ ᾍδης ἄλλος βάλλω ; διά τίς ἐγώ κενόω καί ζημιόω κερδαίνω μηδείς ; διά τίς ἐγώ βλάπτω μηδείς σύ ὠφελέω ; διά τίς ἐγώ ἀποκτείνω μή αὐτός ζῶ ; διά τίς ἐγώ ἀδικέω αὐτός ὁ Δίκαιος μή κτάομαι διά τίς ἐγώ οὖον συγχωρέω ἀπόλλυμι ἐκεῖνος ὁ φαρμακός πρίν ὁ ἐμός οἶκος ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία διαφθείρω ; καί ὁ πᾶς ἔχω Χαρίσιος . ὁ δέ Χαρίσιος λέγω · τις γάρ εἰμί ὁ συμβεβηκός σύ ; ὁ Μισδαῖος φημί · φαρμακεύω ὁ Τερτία . καιαπηεισαω ἀμφότερος εἰς ὁ οἰκίον σιφορος ὁ στρατηλάτης · καί εὑρίσκω ὁ Ἰούδας κάθημαι καί διδάσκω . πᾶς δέ ὁ ἐκεῖ ὑπεξανίσταμαι ὁ βασιλεύς , αὐτός δέ οὐ ἀνίστημι , γιγνώσκω δέ ὁ Μισδαῖος ὅτι αὐτός ἐκεῖνος εἰμί , καί λαμβάνω ὁ θρόνος στρέφω αὐτός , καί ἐπαίρω ἀμφότερος ὁ χείρ ὁ θρόνος ὁ κεφαλή αὐτός πατάσσω οὕτως ὥστε τραυματίζω αὐτός . καί παραδίδωμι αὐτός ὁ αὐτός στρατιώτης εἶπον · ἀπάγω αὐτός σύρω αὐτός ὑβριστικός καί οὐ ὑπεσταλμένως , ἵνα πᾶς ὁ ὕβρις αὐτός ἔκτυπος γίγνομαι . ὅς δέ σύρω αὐτός ἀπάγω εἰς τόπος ἐν ὅς ὁ Μισδαῖος δικάζω . ἐκεῖ ἵστημι κρατέω ὑπό ὁ στρατιώτης ὁ Μισδαίου .
acta-thomae.acta-thomae 140
Ὁ δὲ νεανίσκος πεισθεὶς διὰ τοῦ κυρίου ἐζήτει πρόφασιν ὅπως τὸν Ἰούδαν φυγαδεύσῃ . ἐν ᾧ δὲ ἐνεθυμεῖτο ἐφίκετο ὁ βασιλεύς · καὶ οἱ στρατιῶται παραλαβόντες τὸν Ἰούδαν ἐξήγαγον . συνεξῄει δὲ αὐτῷ ὁ Οὐαζάνης καὶ παρ᾽ αὐτῷ ἕστηκεν . καθεσθεὶς δὲ ὁ βασιλεὺς ἐκέλευσεν εἰσαχθῆναι τὸν Ἰούδαν εἰς τὰ ὀπίσω δεδεμένον τὰς χεῖρας . ἀχθεὶς δὲ εἰς τὸ μέσον ἔστη · καὶ λέγει ὁ βασιλεύς · Εἰπέ μοι τίς εἶ καὶ ποίᾳ δυνάμει ταῦτα ποιεῖς . Ὁ δὲ Ἰούδας λέγει αὐτῷ · Ἄνθρωπός εἰμι κατὰ σέ , δυνάμει Ἰησοῦ Χριστοῦ ταῦτα ποιῶ . Καὶ ὁ Μισδαῖός φησιν · Τὴν ἀλήθειαν εἰπὲ πρὶν ἤ σε ἀπολέσω . Καὶ ὁ Ἰούδας λέγει · Οὐκ ἔχεις ἐξουσίαν ὡς νομίζεις κατ᾽ ἐμοῦ , καὶ οὐδέν με βλάψεις . Ἀγανακτήσας δὲ ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τοῖς ῥηθεῖσιν ἐκέλευσεν πλάκας πυρῶσαι καὶ στῆσαι αὐτὸν ἐπάνω αὐτῶν ἀνυπόδετον · ὑπολυόντων δὲ αὐτὸν τῶν στρατιωτῶν ἔλεγεν · Βέλτιόν ἐστιν ἡ σοφία τοῦ θεοῦ ὑπὲρ τὴν τῶν ἀνθρώπων σοφίαν . σὺ κύριε βασιλεῦ καὶ ἡ χρηστότης σου ἀντιστήτω τῷ θυμῷ αὐτοῦ . Ἐνέγκαντες δὲ τὰς πλάκας ἐοικυίας πυρὶ ἔστησαν ἐπάνω αὐτῶν τὸν ἀπόστολον · καὶ εὐθέως ὕδωρ ἀνεδόθη ἀθρόον ἐκ τῆς γῆς , ὥστε τὰς πλάκας καταποθῆναι · καὶ οἱ κρατοῦντες αὐτὸν ἐάσαντες ἀνεχώρησαν .
Lemmas: ὁ δέ νεανίσκος πείθω διά ὁ κύριος ζητέω πρόφασις ὅπως ὁ Ἰούδας φυγαδεύω . ἐν ὅς δέ ἐνθυμέομαι ἐφικνέομαι ὁ βασιλεύς · καί ὁ στρατιώτης παραλαμβάνω ὁ Ἰούδας ἐξάγω . συνέξειμι δέ αὐτός ὁ ουαζανω καί παρά αὐτός ἵστημι . καθέζομαι δέ ὁ βασιλεύς κελεύω εἰσάγω ὁ Ἰούδας εἰς ὁ ὀπίσω δήω ὁ χείρ . ἄγω δέ εἰς ὁ μέσος ἵστημι · καί λέγω ὁ βασιλεύς · ἐπές ἐγώ τίς εἰμί καί ποῖος δύναμις οὗτος ποιέω . ὁ δέ Ἰούδας λέγω αὐτός · Ἄνθρωπος εἰμί κατά σός , δύναμις Ἰησοῦς Χριστός οὗτος ποιέω . καί ὁ Μισδαῖός φημί · ὁ ἀλήθεια εἶπον πρίν ἤ σύ ἀπόλλυμι . καί ὁ Ἰούδας λέγω · οὐ ἔχω ἐξουσία ὡς νομίζω κατά ἐγώ , καί οὐδείς ἐγώ βλάπτω . ἀγανακτέω δέ ὁ βασιλεύς ἐπί ὁ εἴρω κελεύω πλάξ πυρόω καί ἵστημι αὐτός ἐπάνω αὐτός ἀνυπόδετος · ὑπολύω δέ αὐτός ὁ στρατιώτης λέγω · Βελτίων εἰμί ὁ σοφία ὁ θεός ὑπέρ ὁ ὁ ἄνθρωπος σοφία . σύ κύριος βασιλεύς καί ὁ χρηστότης σύ ἀνθίστημι ὁ θυμός αὐτός . φέρω δέ ὁ πλάξ ἔοικα πῦρ ἵστημι ἐπάνω αὐτός ὁ ἀπόστολος · καί εὐθύς ὕδωρ ἀναδίδωμι ἀθρόος ἐκ ὁ γῆ , ὥστε ὁ πλάξ καταποθῆναι · καί ὁ κράτος αὐτός ἐάω ἀναχωρέω .
acta-thomae.acta-thomae 141
Ἰδῶν δὲ ὁ βασιλεὺς τὸ πλῆθος τῶν ὑδάτων εἶπεν τῷ Ἰούδᾳ · Δεήθητι τοῦ θεοῦ σου ἵνα με ῥύσηται ἐκ τοῦ θανάτου τούτου , ἵνα μὴ τῷ κατακλυσμῷ ἀπόλωμαι . Ὁ δὲ ἀπόστολος ηὔξατο καὶ εἶπεν · Ὁ δεσμεύσας τὴν φύσιν ταύτην καὶ εἰς ἕνα συναγαγὼντόπον καὶ εἰς διαφόρους ἐκπέμπων χώρας · ὁ ἐξ ἀταξίας εἰς τάξιν μεταγαγών · ὁ διδοὺς μεγαλεῖα καὶ θαυμάσια μεγάλα διὰ τῶν χειρῶν τοῦ δούλου σου Ἰούδα · ὁ ἐλεῶν τὴν ἐμὴν ψυχὴν ἵνα σοῦ πάντοτε φέγγος καταδέξωμαι · ὁ δοὺς μισθὸν τοῖς κεκοπιακόσιν · ὁ σωτὴρ τῆς ψυχῆς μου καὶ εἰς τὴν ἰδίαν ἀποκαθιστῶν φύσιν τὸ μὴ κοινωνεῖν τοῖς βλάπτουσιν · ὁ γινόμενος πρόφασις ζωῆς διὰ παντός · σὺ κατάστῆναι . παυσον τὸ στοιχεῖον τοῦτο , ἵνα μὴ ἀντανᾶραν διαφθείρῃ · εἰσὶν γάρ τινες τῶν ἐνταῦθα ἑστώτων οἵτινες ζήσουσιν σοὶ πιστεύσαντες . Εὐξαμένου δὲ αὐτοῦ κατ᾽ ὀλίγον τὸ ὕδωρ ἀνηλώθη , ξηρὸς ὁ τόπος γενόμενος . ἰδὼν δὲ ταῦτα ὁ Μισδαῖος προσέταξεν εἰς τὸ δεσμωτήριον αὐτὸν ἀχθῆναι Ἕως οὗ σκέψομαι πῶς δεῖ αὐτῷ χρήσασθαι .
Lemmas: Ἴδη δέ ὁ βασιλεύς ὁ πλῆθος ὁ ὕδωρ εἶπον ὁ Ἰούδας · δέω ὁ θεός σύ ἵνα ἐγώ ῥύομαι ἐκ ὁ θάνατος οὗτος , ἵνα μή ὁ κατακλυσμός ἀπόλλυμι . ὁ δέ ἀπόστολος εὔχομαι καί εἶπον · ὁ δεσμεύω ὁ φύσις οὗτος καί εἰς εἷς συνάγω καί εἰς διάφορος ἐκπέμπω χώρα · ὁ ἐκ ἀταξία εἰς τάξις μετάγω · ὁ δίδωμι μεγαλεῖος καί θαυμάσιος μέγας διά ὁ χείρ ὁ δοῦλος σύ Ἰούδας · ὁ ἐλεέω ὁ ἐμός ψυχή ἵνα σύ πάντοτε φέγγος καταδέχομαι · ὁ δίδωμι μισθός ὁ κοπιάω · ὁ σωτήρ ὁ Ψυχή ἐγώ καί εἰς ὁ ἴδιος ἀποκαθιστάω φύσις ὁ μή κοινωνέω ὁ βλάπτω · ὁ γίγνομαι πρόφασις ζωή διά πᾶς · σύ καθίστημι . παύω ὁ στοιχεῖον οὗτος , ἵνα μή ἀνταναίρω διαφθείρω · εἰμί γάρ τις ὁ ἐνταῦθα ἵστημι ὅστις ζῶ σύ πιστεύω . εὔχομαι δέ αὐτός κατά ὀλίγος ὁ ὕδωρ ἀναλίσκω , ξηρός ὁ τόπος γίγνομαι . εἶδον δέ οὗτος ὁ Μισδαῖος προστάσσω εἰς ὁ δεσμωτήριον αὐτός ἄγω Ἕως ὅς σκέπτομαι πῶς δεῖ αὐτός χράω .
acta-thomae.acta-thomae 142
Ἀπαγομένου δὲ τοῦ Ἰούδα ἐν τῇ φυλακῇ πάντες αὐτῷ ἠκολούθουν , καὶ Οὐαζάνης τοῦ βασιλέως υἱὸς πρὸς τὴν δεξιὰν αὐτοῦ ἐβάδιζεν καὶ ὁ Σιφὼρ ἐν ἀριστερᾷ . εἰσελθὼν δὲ εἰς τὸ δεσμωτήριον ἐκαθέσθη , καὶ ὁ Οὐαζάνης καὶ ὁ Σιφώρ , καὶ τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα καὶ τὴν θυγατέρα ἔπεισεν καθεσθῆναι · εἰσεληλύθασι γὰρ καὶ αὐταὶ ἵνα ἀκούσωσιν τοῦ τῆς ζωῆς λόγου · καὶ γὰρ ᾔδεισαν ὅτι ὁ Μισδαῖος φονεύσει αὐτὸν διὰ τὴν τῆς ὀργῆς ὑπερβολήν . ὁ δὲ Ἰούδας ἤρξατολέγειν · Ὁ ἐλευθερωτὴς τῆς ἐμῆς ψυχῆς ἐκ τῆς τῶν πολλῶν δουλείας , ὅτι δέδωκα ἐμαυτὸν πραθῆναι · ἰδοὺ χαίρω καὶ θάλλω εἰδὼς ὅτι ἐπληρώθησαν οἱ χρόνοι ἵνα εἰσελθὼν ἀπολάβω . ἰδοὺ ἀπαλλάσσομαι μεριμνῶν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς . ἰδοὺ πληρῶ τὴν ἐλπίδα καὶ ἀλήθειαν ἀπολαμβάνω . ἰδοὺ ἀπαλλάττομαι λύπης καὶ χαρὰν ἐνδύομαι μόνον . ἰδοὺ γίνομαι ἄφροντις καὶ ἄλυπος ἐν ἀνέσει διατρίβων . ἰδοὺ τῆς δουλείας ἀπαλλάττομαι καὶ εἰς τὴν ἐλευθερίαν ἐκλήθην . ἰδοὺ χρόνοις καὶ καιροῖς ὑπηρέτησα καὶ χρόνων καὶ καιρῶν ἀνυψώθην . ἰδοὺ ἀπολαμβάνω παρὰ τοῦ μισθαποδότου χωρὶς ἀριθμοῦ διδόντος τοῦ ἐξαρκεῖν αὐτοῦ τὸν πλοῦτον τῆς δωρεᾶς . καὶ πάλιν οὐκ ἀποδυθήσομαι . ἰδοὺ κοιμῶμαι καὶ ἐξυπνίζομαι , πάλιν δὲ οὐ κοιμηθήσομαι . ἰδοὺ ἀποθνῄσκω καὶ ἀναβιῳ , πάλιν δὲ θανάτου οὐ γεύσομαι . ἰδοὺ χαίροντες προσδοκῶσιν ἵνα ἐλθὼν συγγένωμαι τοῖς αὐτῶν συγγενέσιν καὶ τεθῶ ἄνθος ἐν τῷ στεφάνα αὐτῶν . ἰδοὺ βασιλεύω ἐν τῇ βασιλείᾳ ἐφ᾽ ἣν ἐντεῦθεν ἤλπισα · ἰδοὺ πίπτουσιν οἱ ἀνυπότακτοι πρὸ ἐμοῦ , ὅτι αὐτοὺς ἐξέφυγον · ἰδοὺ γέγονεν εἰρήνη εἰς ἣν πάντες ἀπαντῶσιν .
Lemmas: ἀπάγω δέ ὁ Ἰούδας ἐν ὁ φυλακή πᾶς αὐτός ἀκολουθέω , καί ουαζανω ὁ βασιλεύς υἱός πρός ὁ δεξιά αὐτός βαδίζω καί ὁ Σιφὼρ ἐν ἀριστερός . εἰσέρχομαι δέ εἰς ὁ δεσμωτήριον καθέζομαι , καί ὁ ουαζανω καί ὁ Σιφώρ , καί ὁ ἑαυτοῦ γυνή καί ὁ θυγάτηρ πείθω καθέζομαι · εἰσέρχομαι γάρ καί αὐτός ἵνα ἀκούω ὁ ὁ ζωή λόγος · καί γάρ οἶδα ὅτι ὁ Μισδαῖος φονεύω αὐτός διά ὁ ὁ ὀργή ὑπερβολή . ὁ δέ Ἰούδας ηρξατολεγω · ὁ ἐλευθερωτής ὁ ἐμός Ψυχή ἐκ ὁ ὁ πολύς δουλεία , ὅτι δίδωμι ἐμαυτοῦ πέρνημι · ἰδού χαίρω καί θάλλω εἰδοί ὅτι πληρόω ὁ χρόνος ἵνα εἰσέρχομαι ἀπολαμβάνω . ἰδού ἀπαλλάσσω μεριμνάω ὁ ἐπί ὁ γῆ . ἰδού πληρόω ὁ ἐλπίς καί ἀλήθεια ἀπολαμβάνω . ἰδού ἀπαλλάσσω λύπη καί χαρά ἐνδύω μόνος . ἰδού γίγνομαι ἄφροντις καί ἄλυπος ἐν ἄνεσις διατρίβω . ἰδού ὁ δουλεία ἀπαλλάσσω καί εἰς ὁ ἐλευθερία καλέω . ἰδού χρόνος καί καιρός ὑπηρετέω καί χρόνος καί καιρός ἀνυψόω . ἰδού ἀπολαμβάνω παρά ὁ μισθαποδότης Χωρὶς ἀριθμός δίδωμι ὁ ἐξαρκέω αὐτός ὁ πλοῦτος ὁ δωρεά . καί πάλιν οὐ ἀποδύω . ἰδού κοιμάω καί ἐξυπνίζω , πάλιν δέ οὖον κοιμάω . ἰδού ἀποθνῄσκω καί ἀναβιόω , πάλιν δέ θάνατος οὖον γεύω . ἰδού χαίρω προσδοκάω ἵνα ἔρχομαι συγγίγνομαι ὁ αὐτός συγγενής καί τίθημι ἄνθος ἐν ὁ Στεφάνα αὐτός . ἰδού βασιλεύω ἐν ὁ βασίλεια ἐπί ὅς ἐντεῦθεν ἐλπίζω · ἰδού πίπτω ὁ ἀνυπότακτος πρό ἐγώ , ὅτι αὐτός ἐκφεύγω · ἰδού γίγνομαι εἰρήνη εἰς ὅς πᾶς ἀπαντάω .
acta-thomae.acta-thomae 143
Λέγοντος δὲ τοῦ ἀποστόλου ταῦτα πάντες οἱ ἐκεῖ ἠκροῶντο , νομίζοντες ἐκείνην τὴν ὥραν τοῦ βίου αὐτὸν μεταστῆναι . καὶ πάλιν ἔλεγεν · Πιστεύσατε τῷ πάντων ἰατρῷ ὁρατῶν τε καὶ ἀοράτων σωτηρίαν τῶν ψυχῶν τῶν δεομένων τῆς παρ᾽ αὐτοῦ ὠφελείας . οὗτός ἐστιν ἐλεύθερος ἐκ βασιλέων · οὗτος ἰατρὸς τῶν αὐτοῦ κτημάτων · οὗτός ἐστιν ὁ ὀνειδιζόμενοςὑπὸ τῶν ἰδίων δούλων · οὗτός ἐστιν πατὴρ ὕψους καὶ φύσεως κύριος καὶ κριτής · ὕψιστος παρὰ τοῦ μεγίστου γέγονεν , υἱὸς βάθους μονογενής · καὶ ἐκλήθη υἱὸς Μαρίας παρθένου , καὶ ἠκούσθη υἱὸς τέκτονος Ἰωσήφ . οὗτος οὗ τὴν σμικρότητα ἐν τοῖς τοῦ σώματος ὀφθαλμοῖς , τὴν δὲ μεγαλειότητα ἐν πίστει ἐδεξάμεθα , καὶ εἴδομεν ταύτην ἐν τοῖς ἔργοις · οὗ τὸ σῶμα ἀνθρώπινον καὶ ταῖς χερσὶν ἐψηλαφήσαμεν , τὴν δὲ θέαν εἴδομεν ἐνηλλοιωμένην τοῖς ἡμετέροις ὀφθαλμοῖς , τὸν δὲ τύπον αὐτοῦ τὸν οὐράνιον ἐν τῷ ὄρει ἰδεῖν οὐκ ἠδυνήθημεν · οὗτος ὁ σφήλας τοὺς ἄρχοντας καὶ τὸν θάνατον βιασάμενος · οὗτος ἀλήθεια μὴ ψευδομένη καὶ τέλος ἐπικεφάλαια δεδωκὼς ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν · οὗτινος ἰδὼν ὁ ἄρχων ἐφοβήθη καὶ αἱ δυνάμεις αἱ σὺν αὐτῷ ἐταράχθησαν · καὶ ἐμαρτύρει ὁ ἄρχων τίς ἐστιν καὶ πόθεν , καὶ τὸ ἀληθὲς οὐκ ἔγνω , ἐπειδήπερ ἀληθείας ἐστὶν ἀλλότριος . οὗτος ἐξουσίαν ἔχων τοῦ κόσμου καὶ τῶν ἐν αὐτῷ ἡδονῶν καὶ κτημάτων καὶ ἀνέσεως ταῦτα πάντα καὶ τοὺς αὐτοῦ ὑπηκόους ἀνατρέπει μὴ χρήσασθαι αὐτοῖς .
Lemmas: λέγω δέ ὁ ἀπόστολος οὗτος πᾶς ὁ ἐκεῖ ἀκροάομαι , νομίζω ἐκεῖνος ὁ ὥρα ὁ βίος αὐτός μεθίστημι . καί πάλιν λέγω · πιστεύω ὁ πᾶς ἰατρός ὁρατής τε καί ἀόρατος σωτηρία ὁ Ψυχή ὁ δήω ὁ παρά αὐτός ὠφέλεια . οὗτος εἰμί ἐλεύθερος ἐκ βασιλεύς · οὗτος ἰατρός ὁ αὐτός κτῆμα · οὗτος εἰμί ὁ ὀνειδίζω ὁ ἴδιος δοῦλος · οὗτος εἰμί πατήρ ὕψος καί φύσις κύριος καί κριτής · ὕψιστος παρά ὁ μέγας γίγνομαι , υἱός βάθος μονογενής · καί καλέω υἱός Μαρία παρθένος , καί ἀκούω υἱός τέκτων Ἰωσήφ . οὗτος ὅς ὁ μικρότης ἐν ὁ ὁ σῶμα ὀφθαλμός , ὁ δέ μεγαλειότητα ἐν πίστις δέχομαι , καί ὁράω οὗτος ἐν ὁ ἔργον · ὅς ὁ σῶμα ἀνθρώπινος καί ὁ χείρ ψηλαφάω , ὁ δέ θέα ὁράω ἐναλλοιόω ὁ ἡμέτερος ὀφθαλμός , ὁ δέ τύπος αὐτός ὁ οὐράνιος ἐν ὁ ὄρος ὁράω οὐ δύναμαι · οὗτος ὁ σφάλλω ὁ ἄρχω καί ὁ θάνατος βιάζομαι · οὗτος ἀλήθεια μή ψεύδω καί τέλος ἐπικεφάλαιος δίδωμι ὑπέρ αὐτός καί ὁ αὐτός μαθητής · ὅστις εἶδον ὁ ἄρχω φοβέω καί ὁ δύναμις ὁ σύν αὐτός ταράσσω · καί μαρτυρέω ὁ ἄρχω τίς εἰμί καί πόθεν , καί ὁ ἀληθής οὐ γιγνώσκω , ἐπεί ἀλήθεια εἰμί ἀλλότριος . οὗτος ἐξουσία ἔχω ὁ κόσμος καί ὁ ἐν αὐτός ἡδονή καί κτῆμα καί ἄνεσις οὗτος πᾶς καί ὁ αὐτός ὑπήκοος ἀνατρέπω μή χράω αὐτός .
acta-thomae.acta-thomae 144
Πληρώσας δὲ ταῦτα ἀνέστη καὶ ηὔξατο οὕτως · Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς · ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου . ἐλθάτω ἡ βασιλεία σου · γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς · καὶ ἄφες ἡμῖν τὰς ὀφειλὰς ἡμῶν ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφήκαμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν · καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν , ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηῥοῦ . ὁ κύριος καὶ θεός μου , ἐλπὶς καὶ πεποίθησις καὶ διδάσκαλος , σύ με ἐδίδαξας εὔχεσθαι οὕτως · ἰδοὺ τὴν εὐχὴν εὔχομαι ταύτην καὶ τὸ πρόσταγμά σου πληρῶ · σὺ ἕσο μετ᾽ ἐμοῦ μέχρι τέλους · σὺ εἶ ὁ ἐκ παίδων με ἐνσπείρας ζωὴν καὶ ἀπὸ φθορᾶς φυλάξας με · σὺ εἶ ὁ εἰς τὴν τοῦ κόσμου πενίαν ἀγαγών με καὶ εἰς πλοῦτον ἀληθινὸν παρακαλέσας με · σὺ εἶ ὁ γνωρίσας μοι ἑαυτὸν καὶ δείξας ὅτι σός εἰμι · καὶ γυναικὸς ἀπεσχόμην ἵνα ἐκεῖνο ὃ χρῄζεις μὴ εὑρεθῇ ἐν ῥύπῳ ·
Lemmas: πληρόω δέ οὗτος ἀνίστημι καί εὔχομαι οὕτως · πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός · ἁγίζω ὁ ὄνομα σύ . ἔρχομαι ὁ βασίλειος σύ · γίγνομαι ὁ θέλημα σύ ὡς ἐν οὐρανός καί ἐπί ὁ γῆ · καί ἀφίημι ἐγώ ὁ ὀφειλή ἐγώ ὡς καί ἐγώ ἀφίημι ὁ ὀφειλέτης ἐγώ · καί μή εἰσφέρω ἐγώ εἰς πειρασμός , ἀλλά ῥύομαι ἐγώ ἀπό ὁ πονηρός . ὁ κύριος καί θεός ἐγώ , Ἐλπὶς καί πεποίθησις καί διδάσκαλος , σῦς ἐγώ διδάσκω εὔχομαι οὕτως · ἰδού ὁ εὐχή εὔχομαι οὗτος καί ὁ πρόσταγμα σύ πληρόω · σύ ἕννυμι μετά ἐγώ μέχρι τέλος · σύ εἰμί ὁ ἐκ παῖς ἐγώ ἐνσπειράω ζωή καί ἀπό φθορά φυλάσσω ἐγώ · σύ εἰμί ὁ εἰς ὁ ὁ κόσμος πενία ἄγω ἐγώ καί εἰς πλοῦτος ἀληθινός παρακαλέω ἐγώ · σύ εἰμί ὁ γνωρίζω ἐγώ ἑαυτοῦ καί δείκνυμι ὅτι σός εἰμί · καί γυνή ἀπέχω ἵνα ἐκεῖνος ὅς χρῄζω μή εὑρίσκω ἐν ῥύπος ·
acta-thomae.acta-thomae 145
οὐκ ἐξαρκεῖ μου τὸ στόμα ἐξομολογήσασθαί σοι οὐδὲ ἐνθυμηθῆναι δύναμαι τὴν σπουδὴν καὶ ἐπιμέλειαν τὴν ἐκ σοῦ γενομένην περὶ ἐμοῦ . ἐβουλόμην γὰρ κτήσασθαι πλοῦτον · σὺ δὲ δι᾽ ὁράματος ἔδειξάς μοι ὅτι ἐπιζήμιος καὶ ἐπιβλαβὴς γίνεται τοῖς κτωμένοις αὐτόν · καὶ ἐπίστευσα τῇ φανερώσει σου καὶ παρέμεινα τῇ πτωχείᾳ τοῦ κόσμου ἕως ὅτε σὺ ὁ πλοῦτος τῆς ἀληθείας ἀπεκαλύφθης , ὁ κἀμὲ καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς σοῦ ἀξίους ἀπὸ τοῦ ἰδίου πλούτου πληρώσας , καὶ ἀπὸ μερίμνης καὶ φροντίδος τοὺς σοὺς ἀπαλλάξας . πεπλήρωκα οὖν κύριε τὰς ἐντολάς σου καὶ ἐτέλεσα τὸ βούλημά σου · καὶ ἐγενόμην πένης καὶ ἐνδεὴς καὶ ξένος καὶ δοῦλος καὶ ἐξουδενωμένος καὶ δέσμιος καὶ πειναλέος καὶ διψαλέος καὶ γυμνὸςκαὶ ἀνυπόδετος καὶ ἐμόχθησα διὰ σέ , ἵνα μὴ ἀπόληται ἡ πεποίθησίς μου καὶ ἡ ἐλπίς μου ἡ ἐν σοὶ μὴ καταισχυνθῇ , καὶ ὁ πολύς μου κάματος μὴ γένηται διὰ κενῆς , καὶ ὁ κόπος μου μὴ ἐξουδενωθῇ · μὴ ἀπόλωνταί μου αἱ εὐχαὶ καὶ αἱ νηστεῖαί μου αἱ συνεχεῖς καὶ ἡ πολλή μου σπουδὴ ἡ εἰς σέ · μὴ ἀνταλλαγῇ μου ὁ σπόρος τοῦ σίτου ἀπὸ τῆς σῆς γῆς · μὴ ἁρπάσῃ αὐτὸν ὁ ἐχθρὸς καὶ τὰ αὐτοῦ ζιζάνια συμμείξῃ · ἡ γὰρ σὴ γῆ ἀληθῶς οὐ δέχεται αὐτοῦ τὰ ζιζάνια , ἀλλ᾽ οὐδὲ τεθῆναι δύναται εἰς τοὺς σοὺς οἴκους .
Lemmas: οὐ ἐξαρκέω ἐγώ ὁ στόμα ἐξομολογέομαι σύ οὐδέ ἐνθυμέομαι δύναμαι ὁ σπουδή καί ἐπιμέλεια ὁ ἐκ σύ γίγνομαι περί ἐγώ . βούλομαι γάρ κτάομαι πλοῦτος · σύ δέ διά ὅραμα δείκνυμι ἐγώ ὅτι ἐπιζήμιος καί ἐπιβλαβής γίγνομαι ὁ κτάομαι αὐτός · καί πιστεύω ὁ φανέρωσις σύ καί παραμένω ὁ πτωχεία ὁ κόσμος ἠώς ὅτε σύ ὁ πλοῦτος ὁ ἀλήθεια ἀποκαλύπτω , ὁ ἐγώ καί ὁ ἄλλος ὁ σύ ἄξιος ἀπό ὁ ἴδιος πλοῦτος πληρόω , καί ἀπό μέριμνα καί φροντίς ὁ σός ἀπαλλάσσω . πληρόω οὖν κύριος ὁ ἐντολή σύ καί τελέω ὁ βούλημα σύ · καί γίγνομαι πένης καί ἐνδεής καί ξένος καί δοῦλος καί ἐξουδενόω καί δέσμιος καί πειναλέος καί διψαλέος καί γυμνός ἀνυπόδετος καί μοχθέω διά σός , ἵνα μή ἀπόλλυμι ὁ πεποίθησις ἐγώ καί ὁ ἐλπίς ἐγώ ὁ ἐν σύ μή καταισχύνω , καί ὁ πολύς ἐγώ κάματος μή γίγνομαι διά κενός , καί ὁ κόπος ἐγώ μή ἐξουδενόω · μή ἀπόλλυμι ἐγώ ὁ εὐχή καί ὁ νηστεία ἐγώ ὁ συνεχής καί ὁ πολύς ἐγώ σπουδή ὁ εἰς σός · μή ἀνταλλαγή ἐγώ ὁ σπόρος ὁ σῖτος ἀπό ὁ σός γῆ · μή ἁρπάζω αὐτός ὁ ἐχθρός καί ὁ αὐτός ζιζάνιον συμμείγνυμι · ὁ γάρ σός γῆ ἀληθής οὖον δέχομαι αὐτός ὁ ζιζάνιον , ἀλλά οὐδέ τίθημι δύναμαι εἰς ὁ σός οἶκος .
acta-thomae.acta-thomae 146
τὴν ἄμπελόν σου ἐφύτευσα ἐν τῇ γῇ · τὰς ῥίζας καθῆκεν εἰς τὸ βάθος , ἡ δὲ βλάστησις αὐτῆς ἐν τῷ ὕψει ἐξηπλώθη , οἱ δὲ ταύτης καρποὶ ἐπὶ γῆς ἐξετάθησαν καὶ ἐκ τούτων εὐφραίνονται οἱ σοῦ ἄξιοι οὓς καὶ ἐκτήσω . τὸ ἀργύριον ὃ δέδωκάς μοι κατέβαλον ἐν τῇ τραπέζῃ · τοῦτο ἀπαιτήσας ἀποδίδου μοι ἐν τόκοις ὥσπερ ἐπηγγείλω . τὴν μίαν σου μνᾶν πραγματευσάμενος δέκα πεποίηκα · προσέθηκάς μοι ἐφ᾽ οἷς εἶχον ὥσπερ συνέθου . τῷ ὀφειλέτῃ μου ἀφῆκα τὴν μνᾶν · μὴ εἰς χεῖράς μου ἐπιζητήσῃς · εἰς δεῖπνον ἐκλήθην καὶ ἦλθον · ἀπὸ δὲ τοῦ χωρίου καὶ τοῦ ζευκτοῦ καὶ τῆς γυναικὸς ἐγὼ ἔξαρνος γέγονα , ἵνα μὴ διὰ ταῦτα ἀποδοκιμασθῶ . εἰς τὸν γάμον ἐκλήθην καὶ λευκὴν ἐσθῆτα ἐνεδυσάμην , ἵνα ἄξιος αὐτοῦ γένωμαι καὶ μὴ δεθεὶς χεῖρας καὶ πόδας εἰς τὸ ἐξώτερον σκότος ἐκβληθῶ . ὁ λύχνος μου τῷ φωτὶ αὐτοῦ τῷ διαυγεῖ προσδέχεται τὸν δεσπότην τὸν ἀναλύοντα ἐκ τῶν γάμων , ἵνα δέξηταιαὐτὸν καὶ μὴ ἴδω αὐτὸν ἀμαυρωθέντα τοῦ ἐλαίου δαπανηθέντος . οἱ ὀφθαλμοί μου Χριστὲ σὲ καθορῶσιν καὶ ἡ καρδία μου ἐν χαρᾷ ἀγαλλιᾶται τελέσαντός μου τὸ θέλημά σου καὶ τὰς ἐντολάς σου τελειώσαντος , ἵνα ἐξομοιωθῶ δούλῳ γοργῷ καὶ εὐλαβεῖ ὃς διὰ τῆς ἑαυτοῦ προθυμίας οὐκ ἀμελεῖ τῆς ἀγρυπνίας . πᾶσαν τὴν νύκτα ἔκαμον τοῦ φυλάξαι τὸν οἶκόν μου ἀπὸ τῶν λῃστῶν ἵνα μὴ διορυγῇ .
Lemmas: ὁ ἄμπελος σύ φυτεύω ἐν ὁ γῆ · ὁ ῥίζα καθίημι εἰς ὁ βάθος , ὁ δέ βλάστησις αὐτός ἐν ὁ ὕψος ἐξαπόλλυμι , ὁ δέ οὗτος καρπός ἐπί γῆ ἐκτείνω καί ἐκ οὗτος εὐφραίνω ὁ σύ ἄξιος ὅς καί κτάομαι . ὁ ἀργύριον ὅς δίδωμι ἐγώ καταβάλλω ἐν ὁ τράπεζα · οὗτος ἀπαιτέω ἀποδίδωμι ἐγώ ἐν τόκος ὥσπερ ἐπαγγέλλω . ὁ εἷς σύ μνᾶ πραγματεύομαι δέκα ποιέω · προστίθημι ἐγώ ἐπί ὅς ἔχω ὥσπερ συντίθημι . ὁ ὀφειλέτης ἐγώ ἀφίημι ὁ μνᾶ · μή εἰς χείρ ἐγώ ἐπιζητέω · εἰς δεῖπνον καλέω καί ἔρχομαι · ἀπό δέ ὁ χωρίον καί ὁ ζευκτός καί ὁ γυνή ἐγώ ἔξαρνος γίγνομαι , ἵνα μή διά οὗτος ἀποδοκιμάζω . εἰς ὁ γάμος καλέω καί λευκός ἐσθής ἐνδύω , ἵνα ἄξιος αὐτός γίγνομαι καί μή δέω1 χείρ καί πούς εἰς ὁ ἐξώτερος σκότος ἐκβάλλω . ὁ λύχνος ἐγώ ὁ φάος αὐτός ὁ διαυγής προσδέχομαι ὁ δεσπότης ὁ ἀναλύω ἐκ ὁ γάμος , ἵνα δεξηταιαυτος καί μή ὁράω αὐτός ἀμαυρόω ὁ ἔλαιον δαπανάω . ὁ ὀφθαλμός ἐγώ Χριστός σύ καθοράω καί ὁ καρδία ἐγώ ἐν χαρά ἀγαλλιάω τελέω ἐγώ ὁ θέλημα σύ καί ὁ ἐντολή σύ τελειόω , ἵνα εξομοιώνω δοῦλος γοργός καί εὐλαβέομαι ὅς διά ὁ ἑαυτοῦ προθυμία οὐ ἀμελής ὁ ἀγρυπνία . πᾶς ὁ νύξ κάμνω ὁ φυλάσσω ὁ οἶκος ἐγώ ἀπό ὁ λῃστής ἵνα μή διορυγή .
acta-thomae.acta-thomae 147
τὴν ὀσφύν μου ἐν ἀληθείᾳ περιέσφιγξα καὶ τοῖς ποσί μου τὰ ὑποδήματα ἔδησα , ἵνα μὴ δι᾽ ὅλου χαυνωθέντα ἴδω αὐτά . τὰς χεῖράς μου ἐπέθηκα τῷ ἀρότρῳ τῷ ζευκτῳ καὶ εἰς τὰ ὀπίσω οὐκ ἀπεστράφην , ἵνα οἱ αὔλακες μὴ σκαμβασθῶσιν . ἐλεύκανεν ἡ ἄρουρα καὶ ἐπέστη ὁ θερισμός , ἱνα τὸν μισθόν μου ἀπολάβω . τὸ ἔνδυμά μου τὸ παλαιούμενον ἐπαλαίωσα καὶτὸν κάματον τῶν καμμάτων τὸν ἀγαγόντα με εἰς τὴν ἀνάπαυσιν ἐτέλεσα . ἐτήρησα τὴν πρώτην φυλακὴν καὶ τὴν δευτέραν καὶ τὴν τρίτην , ἵνα τὸ πρόσωπόν σου θεάσωμαι καὶ προσκυνήσω τὸ ἅγιόν σου ἀπαύγασμα . ἐξερίζωσα τοὺς χειρίστους καὶ ἐρήμους κατέλιπον ἐπὶ τῆς γῆς , ἵνα ἀπὸ τῶν σῶν θησαυρῶν ἐμπλησθῶ . τὴν ἐν ἐμοὶ πηγὴν κάθυγρον ἐξήρανα , ἵνα τὴν ἀνέκλειπτόν σου πηγὴν ζήσας ἀναπαῶ . τὸν δέσμιον ὅν μοι παρέδωκας ἐφόνευσα , ἵνα ὁ ἐν ἐμοὶ λελυμένος μὴ ἐκπέσῃ τῆς πεποιθήσεως αὐτοῦ . τὸν ἐντὸς ἐκτὸς πεποίηκα καὶ τὸ ἐκτός , καὶ πᾶν σου τὸ πλήρωμα ἐν ἐμοὶ ἐπληρώθη . εἰς τὰ ὀπίσω οὐχ ὑπέστρεψα , εἰς δὲ τὰ ἔμπροσθεν προέβην , ἴνα μὴ ὄνειδος γένωμαι . τὸν νεκρὸν ἐζωοποίησα καὶ τὸν ζῶντα ἐνίκησα καὶ τὸ ὑστερούμενον ἐπλήρωσα , ἵνα δέξωμαι τῆς νίκης τὸν στέφανον καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ Χριστοῦ ἐν ἐμοὶ τελεσθῇ . ὀνειδισμὸν ἐδεξάμην ἐπὶ τῆς γῆς , τὴν δὲ ἀμοιβὴν καὶ τὴν ἀντιμισθίαν δίδου μοι ἐν οὐρανοῖς .
Lemmas: ὁ ὀσφῦς ἐγώ ἐν ἀλήθεια περισφίγγω καί ὁ πούς ἐγώ ὁ ὑπόδημα δήω , ἵνα μή διά ὅλος χαυνόω ὁράω αὐτός . ὁ χείρ ἐγώ ἐπιτίθημι ὁ ἄροτρον ὁ ζευκτός καί εἰς ὁ ὀπίσω οὐ ἀποστρέφω , ἵνα ὁ αὖλαξ μή σκαμβάζω . λευκαίνω ὁ ἄρουρα καί ἐφίστημι ὁ θερισμός , ἵνα ὁ μισθός ἐγώ ἀπολαμβάνω . ὁ ἔνδυμα ἐγώ ὁ παλαιόω παλαιώνω καίω κάματος ὁ κάμμα ὁ ἄγω ἐγώ εἰς ὁ ἀνάπαυσις τελέω . τηρέω ὁ πρῶτος φυλακή καί ὁ δύο καί ὁ τρίτος , ἵνα ὁ πρόσωπον σύ θεάομαι καί προσκυνέω ὁ ἅγιος σύ ἀπαύγασμα . ξεριζώνω ὁ κακός καί ἐρῆμος καταλείπω ἐπί ὁ γῆ , ἵνα ἀπό ὁ σός θησαυρός ἐμπίμπλημι . ὁ ἐν ἐγώ πηγή κάθυγρος ξηραίνω , ἵνα ὁ ἀνέκλειπτος σύ πηγή ζῶ ἀναπαύω . ὁ δέσμιος ὅς ἐγώ παραδίδωμι φονεύω , ἵνα ὁ ἐν ἐγώ λύω μή ἐκπίπτω ὁ πεποίθησις αὐτός . ὁ ἐντός ἐκτός ποιέω καί ὁ ἐκτός , καί πᾶς σύ ὁ πλήρωμα ἐν ἐγώ πληρόω . εἰς ὁ ὀπίσω οὐ ὑποστρέφω , εἰς δέ ὁ ἔμπροσθεν προβαίνω , ἵνα μή ὄνειδος γίγνομαι . ὁ νεκρός ζῳοποιέω καί ὁ ζῶ νικάω καί ὁ ὑστερέω πληρόω , ἵνα δέχομαι ὁ Νίκη ὁ στέφανος καί ὁ ἐξουσία ὁ Χριστός ἐν ἐγώ τελέω . ὀνειδισμός δέχομαι ἐπί ὁ γῆ , ὁ δέ ἀμοιβή καί ὁ ἀντιμισθία δίδωμι ἐγώ ἐν οὐρανός .