ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
acta-joannis.acta-joannis 1
1 Βασιλεύοντος τῶν Ἰουδαίων Ἀγρίππα , ὃν διὰ τὸ συμβουλεύειν εἰρήνην λιθοβολήσαντες ἀπέκτειναν , ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ Οὐεσπεσιανὸς Καῖσαρ ὑπάρχων πολλῷ στρατεύματι περιχαρακώσας τὴν Ἱερουσαλὴμ τοὺς μὲν δορυαλώτους λαβὼν ἐφόνευσεν , ἄλλους πολιορκήσας λιμῷ διέφθειρεν , καὶ τοὺς πλείστους φυγαδεύσας χρόνῳ διέσπειρεν · τό τε ἱερὸν καθελὼν καὶ τὰ σκεύη τὰ ἅγια εἰς ναῦν ἐμβαλὼν ἔπεμψεν εἰς Ῥώμην ποιήσασθαι τῆς Εἰρήνης σκήνωμα , καὶ τοῖς ἐκ πολέμου σκύλοις ἐκοσμεῖτο .
Lemmas: 1 βασιλεύω ὁ Ἰουδαῖος Ἀγρίππας , ὅς διά ὁ συμβουλεύω εἰρήνη λιθοβολέω ἀποκτείνω , ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος Vεσπασιανυς Καῖσαρ ὑπάρχω πολύς στράτευμα περιχαρακόω ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ μέν δορυάλωτος λαμβάνω φονεύω , ἄλλος πολιορκέω λιμός διαφθείρω , καί ὁ πλεῖστος φυγαδεύω χρόνος διασπείρω · ὁ τε ἱερόν καθαιρέω καί ὁ σκεῦος ὁ ἅγιος εἰς ναῦς ἐμβάλλω πέμπω εἰς Ῥώμη ποιέω ὁ Εἰρήνη σκήνωμα , καί ὁ ἐκ πόλεμος σκῦλα κοσμέω .
acta-joannis.acta-joannis 2
2 Οὐεσπεσιανοῦ δὲ ἀποθανόντος ἐγκρατὴς γενόμενος ὁ νἱὸς αὐτοῦ Δομετιανὸς τῆς βασιλείας μετὰ τῶν ἄλλων ἀδικημάτων αὐτοῦ προσέθετο καὶ διωγμὸν ποιεῖν κατὰ τῶν δικαίων ἀνθρώπων . μαθὼν γὰρ τὴν πόλιν πεπληρῶσθαι Ἰουδαίωγ , μεμνημένος τῶν ὑπὸ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ περὶ αὐτῶν κελευσθέντων , ὥρμησεν ἐπὶ τὸ πάντας ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς τῶν Ῥωμαίων πόλεως . τολμήσαντες δέ τινες τῶν Ἰουδαίων ἔθωκαν τῷ Δομετιανῷ βίβλον ἐν ᾧ ἐγέγραπτο τάδε · |
Lemmas: 2 Vεσπασιανυς δέ ἀποθνῄσκω ἐγκρατής γίγνομαι ὁ νιος αὐτός Δομετιανός ὁ βασίλεια μετά ὁ ἄλλος ἀδίκημα αὐτός προστίθημι καί διωγμός ποιέω κατά ὁ Δίκαιος ἄνθρωπος . μανθάνω γάρ ὁ πόλις πληρόω Ἰουδαῖος , μιμνήσκω ὁ ὑπό ὁ πατήρ αὐτός περί αὐτός κελεύω , ὁρμάω ἐπί ὁ πᾶς ἐκβάλλω ἐκ ὁ ὁ Ῥωμαῖος πόλις . τολμάω δέ τις ὁ Ἰουδαῖος τίθημι ὁ Δομετιανός Βίβλος ἐν ὅς γράφω ὅδε · |
acta-joannis.acta-joannis 3
3 Δομετιανὲ Καῖσαρ βασιλεῦ πάσης τῆς οἰκουμένης , ὅσοι Ἰουδαῖοι σοῦ δεόμεθα καὶ ἱκέται προσκείμεθα τῆς σῆς δυνάμεως μὴ φυγαδεύειν ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ θείου καὶ φιλανθρώπου σου προσώπου · εἴκομεν γάρ σοι , καὶ τοῖς ἕθεσι καὶ τοῖς νόμοις καὶ πράξεσιν καὶ πολιτείαις μηδὲν ἀδικοῦντες ἀλλὰ Ῥωμαίοις ὁμοφρονοῦντες . ἔστιν δὲ καινὸν καὶ ξένον ἔθνος , μήτε τοῖς ὑμετέροις ἔθεσι ὑπακοῦον μήτε ταῖς Ἰουδαίων θρησκείαις συνευδοκοῦν , ἀπερίτμητον , ἀπάνθρωπον , ἄνομον , ὅλους οἴκους ἀνατρέπον , ἄνθρωπον θεὸν καταγγέλλοντες , οἷς ἐκκλσία ὅπασιν ἐπιγίνεται ξένον ὄενομα χριστιανῶν . οὗτοι θεὸν ἀθετοῖσιν μὴ προσέχοντες τῷ ὑπʼ αὐτοῦ δοθέντι νόμῳ , υἱὸν δὲ θεοῦ καταγγέλλουσιν ἄνθρωπον ἐξ ἡμῶν αὐτῶν γεννηθέντα ὀνόματι Ἰησοῦν , οὗ οἱ γονεῖς καὶ οἱ ἀθελφοὶ καὶ πᾶσα ἡ γενεὰ ἐξ Ἑβραίων ἐξήρτηται · ὃν διὰ τὴν πολλὴν αὐτοῦ βλασφημίαν καὶ τὴν ἄνομον φλυαρίαν ἡμεῖς σταυρῷ παρεδώκαμεν . ψεῦσμά τε ἕτερον τῷ πρώτῳ αὐτῶν βλάσφημον συνάπτουσιν · τὸν γὰρ παγέντα καὶ ταφέντα τοῦτον ὡς ἐκ νεκρῶν ἀναστάντα δοξολογοῦσιν · πρὸς τούτοις καὶ ἀναληφθέντα ἐν νεφέλαις ἐν τοῖς οὐρανοῖς καταψεύδονται .
Lemmas: 3 Δομετιανός Καῖσαρ βασιλεύς πᾶς ὁ οἰκέω , ὅσος Ἰουδαῖος σύ δήω καί ἱκέτης πρόσκειμαι ὁ σός δύναμις μή φυγαδεύω ἐγώ ἀπό ὁ θεῖον καί φιλάνθρωπον σύ πρόσωπον · εἴκω γάρ σύ , καί ὁ ἔθος καί ὁ νόμος καί πρᾶξις καί πολιτεία μηδείς ἀδικέω ἀλλά Ῥωμαῖος ὁμοφρονέω . εἰμί δέ καινός καί ξένος ἔθνος , μήτε ὁ ὑμέτερος ἔθος ὑπακούω μήτε ὁ Ἰουδαῖος θρησκεία συνευδοκέω , ἀπερίτμητος , ἀπάνθρωπος , ἄνομος , ὅλος οἶκος ἀνατρέπω , ἄνθρωπος θεός καταγγέλλω , ὅς ἐκκλησία ὀπάζω ἐπιγίγνομαι ξένος ὄνομα Χριστιανός . οὗτος θεός ἀθετέω μή προσέχω ὁ ὑπό αὐτός δίδωμι νόμος , υἱός δέ θεός καταγγέλλω ἄνθρωπος ἐκ ἐγώ αὐτός γεννάω ὄνομα Ἰησοῦς , ὅς ὁ γονεύς καί ὁ ἀθελφοὶ καί πᾶς ὁ γενεά ἐκ Ἑβραῖος ἐξαρτάω · ὅς διά ὁ πολύς αὐτός βλασφημία καί ὁ ἄνομος φλυαρία ἐγώ σταυρός παραδίδωμι . ψεῦσμα τε ἕτερος ὁ πρῶτος αὐτός βλάσφημος συνάπτω · ὁ γάρ πήγνυμι καί θάπτω οὗτος ὡς ἐκ νεκρός ἀνίστημι δοξολογέω · πρός οὗτος καί ἀναλαμβάνω ἐν νεφέλη ἐν ὁ οὐρανός καταψεύδομαι .
acta-joannis.acta-joannis 4
4 Ἐπὶ τούτοις πᾶσιν ὀργῇ συσχεθεὶς ὁ βασιλεὺς θόγμα τῇ συγκλήτῳ ἐκελεύσατο ἵνα ἄρδην τοὺς ὁμολογοῦντας αὐτοὺς εἶναι χριστιανοὺς φονεύσωσιν . τῶν οὖν παραυτὰ τῆς ὀργῆς εὑρεθέντων καὶ τὸν τῆς ὑπομονῆς καρπὸν τρυγησάντων στεψαμένων τε τὸν πάμμαχον ἀγῶνα κατὰ τῶν τοῦ διαβόλου πραγμάτων προσελάβετο ἡ τῆς ἀφθαρσίας ἀνάψυξις .
Lemmas: 4 ἐπί οὗτος πᾶς ὀργή συνέχω ὁ βασιλεύς θόγμα ὁ σύγκλητος κελεύω ἵνα ἄρδην ὁ ὁμολογέω αὐτός εἰμί χριστιανός φονεύω . ὁ οὖν παραυτά ὁ ὀργή εὑρίσκω καί ὁ ὁ ὑπομονή καρπός τρυγάω στέφω τε ὁ πάμμαχος ἀγών κατά ὁ ὁ διάβολος πρᾶγμα προσλαμβάνω ὁ ὁ ἀφθαρσία Ἀνάψυξις .
acta-joannis.acta-joannis 5
5 Διεφημίσθη τε ἐν τῇ Ῥώμῃ ἡ τοῦ Ἰωάννου διδασκαλία καὶ μέχρι τῶν Δομετιανοῦ ἀκοῶν , εἶναί τινα ἐν Ἐφέσῳ Ἑβραῖον ὀνόματι Ἰωάννην , ὃς περὶ τοῦ Ῥωμαίων βασιλείου διαφημίζει λέγων ἐν τάχει ἐκριζωθήσεσθαι , καὶ ἑτέρῳ τὴν βασιλείαν τῶν Ῥωμαίων διαδεδόσθαι . ταραχθεὶς δὲ ὁ Δομετιανὸς ἐπὶ τοῖς δἰρημένοις ἔπεμψεν ἑκατόνταρχον μετὰ στρατιωτῶν ἵνα ἁρπάσαντες ἀγάγωσιν τὸν Ἰωάννην . καὶ ἐλθόντες εἰς τὴν Ἔφεσον ἐπυνθάνοντο ποῦ μένει ὁ Ἰωάννης . προσελθόντες δὲ τῷ πυλῶνι αὐτοῦ εὗρον αὐτὸν ἑστῶτα πρὸ τῶν θυρῶν , καὶ νομίσαντες αὐτὸν εἶναι θυρωρὸν ἐξήταζον ποῦ μένει ὁ Ἰωάννης . ὃ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν · Ἐγώ εἰμι . Οἳ δὲ τὸ μέτριον αὐτοῦ καὶ ταπεινὸν καὶ πενιχρὸν ὑπερηφανήσαντες ἐπέπλησσον μετὰ ἀπειλῆς λέγοντες · Εἰπὲ ἡμῖν τὴν ἀλήθειαν . Ὁμολογοῦντος δὲ αὐτοῦ πάλιν αὐτὸν εἶναι τὸν ζητούμενον , ἀλλὰ καὶ τῶν μαρτυρούντων , ἔφησαν αὐτὸν ἐν τάχει ἐξιέναι σὺν αὐτοῖς πρὸς τὸν βασλέα ἐν Ῥώμῃ . τοῦ δὲ παρακαλέσαντος αὐτοὺς λαβεῖν ἐφόδια , ἐπιστρέψας καὶ λαβὼν φοίνικας ὀλίγους ἐξῆλθεν εὐθέως .
Lemmas: 5 διαφημίζω τε ἐν ὁ Ῥώμη ὁ ὁ Ἰωάννης διδασκαλία καί μέχρι ὁ Δομετιανός ἀκοή , εἰμί τις ἐν Ἔφεσος Ἑβραῖος ὄνομα Ἰωάννης , ὅς περί ὁ Ῥωμαῖος βασίλειος διαφημίζω λέγω ἐν τάχος ἐκριζόω , καί ἕτερος ὁ βασίλειος ὁ Ῥωμαῖος διαδίδωμι . ταράσσω δέ ὁ Δομετιανός ἐπί ὁ δἰρημένοις πέμπω ἑκατόνταρχος μετά στρατιώτης ἵνα ἁρπάζω ἄγω ὁ Ἰωάννης . καί ἔρχομαι εἰς ὁ Ἔφεσος πυνθάνομαι ποῦ μένω ὁ Ἰωάννης . προσέρχομαι δέ ὁ πύλη αὐτός εὑρίσκω αὐτός ἵστημι πρό ὁ θύρα , καί νομίζω αὐτός εἰμί θυρωρός ἐξετάζω ποῦ μένω ὁ Ἰωάννης . ὅς δέ ἀποκρίνω εἶπον · ἐγώ εἰμί . ὅς δέ ὁ μέτριος αὐτός καί ταπεινός καί πενιχρός ὑπερηφανέω ἐπιπλήσσω μετά ἀπειλή λέγω · εἶπον ἐγώ ὁ ἀλήθεια . ὁμολογέω δέ αὐτός πάλιν αὐτός εἰμί ὁ ζητέω , ἀλλά καί ὁ μαρτυρέω , φημί αὐτός ἐν τάχος ἔξειμι σύν αὐτός πρός ὁ βασλέα ἐν Ῥώμη . ὁ δέ παρακαλέω αὐτός λαμβάνω ἐφόδια , ἐπιστρέφω καί λαμβάνω Φοῖνιξ ὀλίγος ἐξέρχομαι εὐθύς .
acta-joannis.acta-joannis 6
6 Καὶ λαβόντες οἱ στρατιῶται δημόσια ὀχήματα ἐν τάχει ὥδενον , μέσον αὐτὸν καθίσαντες . ἐλθόντων οὖν αὐτῶν εἰς τὴν πρώτην ἀλλαγήν , ὥρας ἀρίστου οὔσης , ἐδέοντο αὐτοῦ εὐψυχεῖν καὶ λαβόντα ἄρτον σὺν αὐτοῖς ἐσθίειν . ὁ δὲ Ἰωάννης ἔφη · Τῇ μὲν ψυχῇ χαίρω , τροφῆς δὲ τέως οὐ βούλομαι λαβεῖν . Οἳ δὲ ἐλαύνοντες ἐφέροντο ταχέως . ὀψίας δὲ γενομένης καταχθέντες εἴς τι πανδοχεῖον , καὶ τῆς ὥρας οὔσης λοιπὸν δείπνου , ὄντες φιλοφρονέστατοι ὁ ἑκατόνταρχος καὶ οἱ στρατιῶται παρεκάλουν τὸν Ἰωάννην χρήσασθαι τοῖς παρακειμένοις . ὃ δὲ ἔφη κεκοπῶσθαι καὶ θεῖσθαι ὑπὲρ πᾶσαν τροφὴν τοῦ ὕπνου . καὶ τοῦτο ἑκάστης ἡμέρας αὐτοῦ ποιοῦντος ἐξεπλήσσοντο πάντες οἱ στρατιῶται καὶ ἐδειλίων μὴ ὁ Ἰωάννης ἀποθανὼν κινδύνῳ αὐτοὺς περιβάλῃ · τὸ δὲ ἅγιον πνεῦμα φαιθρότερον αὐτὸν ἐδείκνυ αὐτοῖς . καὶ τῇ ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ κυριακῆς οὔσης ἔφη αὐτοῖς · Νῦν καιρὸς τοῦ κἀμὲ χρήσασθαι τροφῆς . Νιψάμενός τε τὰς χεῖρας καὶ τὸ πρόσωπον προσευξάμενος προεκόμιζεν τὸ λέντιον καὶ λαβὼν ἕνα τῶν φοινίκων ἤσθιεν πάντων ὁρώντων .
Lemmas: 6 καί λαμβάνω ὁ στρατιώτης δημόσιος ὄχημα ἐν τάχος ὁράω , μέσος αὐτός καθίζω . ἔρχομαι οὖν αὐτός εἰς ὁ πρῶτος ἀλλαγή , ὥρα ἀγαθός εἰμί , δήω αὐτός εὐψυχέω καί λαμβάνω ἄρτος σύν αὐτός ἐσθίω . ὁ δέ Ἰωάννης φημί · ὁ μέν Ψυχή χαίρω , τροφή δέ τέως οὖον βούλομαι λαμβάνω . ὅς δέ ἐλαύνω φέρω ταχέως . ὄψιος δέ γίγνομαι κατάγω εἰς τίς πανδοκεῖον , καί ὁ ὥρα εἰμί λοιπός δεῖπνον , εἰμί φιλόφρων ὁ ἑκατόνταρχος καί ὁ στρατιώτης παρακαλέω ὁ Ἰωάννης χράω ὁ παράκειμαι . ὅς δέ φημί κοπόω καί θέω ὑπέρ πᾶς τροφή ὁ ὕπνος . καί οὗτος ἕκαστος ἡμέρα αὐτός ποιέω ἐκπλήσσω πᾶς ὁ στρατιώτης καί δειλία μή ὁ Ἰωάννης ἀποθνήσκω κίνδυνος αὐτός περιβάλλω · ὁ δέ ἅγιος πνεῦμα φαιθροτερος αὐτός δείκνυμι αὐτός . καί ὁ ἕβδομος ἡμέρα κυριακός εἰμί φημί αὐτός · νῦν καιρός ὁ ἐγώ χράω τροφή . νίζω τε ὁ χείρ καί ὁ πρόσωπον προσεύχομαι προκομίζω ὁ λέντιον καί λαμβάνω εἷς ὁ Φοῖνιξ ἐσθίω πᾶς ὁράω .
acta-joannis.acta-joannis 7
7 Πολλοῦ οὖν χρόνου διιππεύσαντος ἔφθασαν τὴν ὁδόν , τοῦ Ἰωάννου οὕτως νηστεύοντος . προσαγαγόντες δὲ αὐτὸν τῷ βασιλεῖ εἶπον · Σεβαστὲ βασλεῦ , Ἰωάννην σοι προσάγομεν , θεὸν οὐκ ἄνθρωπον · ἐξ ἧς γὰρ αὐτὸν συνελάβομεν ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας ἄρτου οὐκ ἐγεύσατο . Πρὸς τούτοις ἐκπλαγεὶς ὁ Δομετιανὸς ἐξέτεινεν τὸ στόμα , διὰ τὸ παράδοξον φιλήματι αὐτὸν προσαγορεῦσαι θελήσας · τοῦ δὲ Ἰωάννου ἀποκλίναντος τὴν κεφαλὴν κατεφίλησεν αὐτοῦ τὸ στῆθος . καὶ εἶπεν ὁ Δομετιανός · Τί τοῦτο ἐποίησας ; οὐκ ἠξίωσάς με φιλῆσαί σε ; Καὶ ὁ Ἰωάννης πρὸς αὐτὸν εἶπεν · Δίκαιον τὴν χεῖρα τοῦ θεοῦ ἐν πρώτοις προσκυνεῖν , καὶ οὕτως τὸ στόμα τοῦ βασιλέως καταφιλεῖν · γέγραπται γὰρ ἐν ταῖς ἱεραῖς βίβλοις · Καρδία βασιλέως ἐν χειρὶ θεοῦ .
Lemmas: 7 Πολύς οὖν χρόνος διιππεύσαντος φθάνω ὁ ὁδός , ὁ Ἰωάννης οὕτως νηστεύω . προσάγω δέ αὐτός ὁ βασιλεύς εἶπον · Σεβαστός βασλεῦ , Ἰωάννης σύ προσάγω , θεός οὐ ἄνθρωπος · ἐκ ὅς γάρ αὐτός συλλαμβάνω ἄχρι ὁ ἄρτι ὥρα ἄρτος οὐ γεύω . πρός οὗτος ἐκπλήσσω ὁ Δομετιανός ἐκτείνω ὁ στόμα , διά ὁ παράδοξος φίλημα αὐτός προσαγορεύω ἐθέλω · ὁ δέ Ἰωάννης ἀποκλίνω ὁ κεφαλή καταφιλέω αὐτός ὁ στῆθος . καί εἶπον ὁ Δομετιανός · τις οὗτος ποιέω ; οὐ ἀξιόω ἐγώ φιλέω σύ ; καί ὁ Ἰωάννης πρός αὐτός εἶπον · Δίκαιος ὁ χείρ ὁ θεός ἐν πρῶτος προσκυνέω , καί οὕτως ὁ στόμα ὁ βασιλεύς καταφιλέω · γράφω γάρ ἐν ὁ ἱερός Βίβλος · Καρδία βασιλεύς ἐν χείρ θεός .
acta-joannis.acta-joannis 8
8 Καὶ ὁ βασιλεὺς εἶπεν αὐτῷ · Σὺ εἶ Ἰωάννης ὁ τὴν βασιλείαν μου λέγων ἐν τάχει ἐκριζωθήσεσθαι καὶ μέλλειν ἕτερον βασιλεύειν ἀντʼ ἐμοῦ , Ἰησοῦν ; Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰωάννης εἶπεν αὐτῷ · Σὺ καὶ βασιλεύσῃ πολλοῖς χρόνοις τοῖς ὑπὸ θεοῦ σοι δεδομένοις , καὶ μετὰ σὲ ἕτεροι πλεῖστοι · πληρωθέντων δὲ τῶν ἐπὶ γῆς χρόνων ἐξ οὐρανοῦ ἐλεύσεται βασιλεὺς αἰώνιος , ἀληθής , κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν , πᾶν ἔθνος καὶ φυλαὶ ἐξομολογήσετα , διʼ ὃν πᾶσα ἐξουσία καὶ ἀρχὴ ἐπίγειος καταργηθήσεται καὶ πᾶν στόμα λαλοῦν μεγάλα φραγήσεται . οὗτος δὲ ἐστιν ὁ κύριος ὁ δυνατὸς καὶ βασιλεὺς πάσης πνοῆς καὶ σαρκός , ὁ λόγος καὶ υἱὸς τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος , ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός .
Lemmas: 8 καί ὁ βασιλεύς εἶπον αὐτός · σύ εἰμί Ἰωάννης ὁ ὁ βασίλειος ἐγώ λέγω ἐν τάχος ἐκριζόω καί μέλλω ἕτερος βασιλεύω ἀντί ἐγώ , Ἰησοῦς ; ἀποκρίνω δέ ὁ Ἰωάννης εἶπον αὐτός · σύ καί βασιλεύω πολύς χρόνος ὁ ὑπό θεός σύ δίδωμι , καί μετά σύ ἕτερος πλεῖστος · πληρόω δέ ὁ ἐπί γῆ χρόνος ἐκ οὐρανός ἔρχομαι βασιλεύς αἰώνιος , ἀληθής , κριτής ζῶ καί νεκρός , πᾶς ἔθνος καί φυλή ἐξομολογέω , διά ὅς πᾶς ἐξουσία καί ἀρχή ἐπίγειος καταργέω καί πᾶς στόμα λαλέω μέγας φράσσω . οὗτος δέ εἰμί ὁ κύριος ὁ δυνατός καί βασιλεύς πᾶς πνοή καί σάρξ , ὁ λόγος καί υἱός ὁ θεός ὁ ζῶ , ὅς εἰμί Ἰησοῦς Χριστός .
acta-joannis.acta-joannis 9
9 Πρὸς ταῦτα ἔφη αὐτῷ ὁ Δομετιανός · Τίς τούτων ἀπόδειξις ; ῥήμασιν μόνοις οὐ πείθομαι · ὄψις ἀδόλων τὰ φθεγγόμενα . τί δύνῃ θεῖξαι ἐπίγειον ἢ ἐπουράνιον ἐν τῇ δυνάμει ἐκείνου τοῦ μέλλοντος βασιλεύειν καθὼς καὶ λέγεις ; ποιήσει γάρ , εἴπερ ἐστὶν υἱὸς θεοῦ . Εὐθέως δὲ ὁ Ἰωάννης ᾔτησεν φάρμακον θανάσιμον . κελεύσαντος δὲ τοῦ βασιλέως δοθῆναι φάρμακον αὐθωρὸν προσεκόμισαν . λαβὼν οὖν ὁ Ἰωάννης καὶ βαλὼν ἐν κύλικι μεγάλῳ πληρώσας ὕδατος συνεκέρασεν , καὶ ἀναβοήσας φωνῇ μεγάλῃ εἶπεν · Ἐν τῷ ὀνόματί σου Ἰησοῦ Χριστὲ υἱὲ τοῦ θεοῦ πίνω τὸ ποτήριον σὺ γλυκανεῖς , καὶ τὸ ἐν αὐτῷ φάρμακον τῷ ἁγίῳ σου πνεύματι συγκέρασον καὶ ποίησον αὐτὸ πόμα ζωῆς καὶ σωτηρίας γενέσθαι εἰς ἴασιν ψυχῆς καὶ σώματος , εἰς πέψιν , εἰς ἀβλαβῆ διοίκησιν , εἰς πίστιν ἀμετανόητον , εἰς ἀνεξάρνητον μαρτύριον τοῦ θανάτου ὡς ποτήριον εὐχαριστίας .
Lemmas: 9 πρός οὗτος φημί αὐτός ὁ Δομετιανός · Τῖς οὗτος ἀπόδειξις ; ῥῆμα μόνος οὖον πείθω · ὄψις ἄδολος ὁ φθέγγομαι . τίς δύναμαι τίθημι ἐπίγειος ἢ ἐπουράνιος ἐν ὁ δύναμις ἐκεῖνος ὁ μέλλω βασιλεύω καθώς καί λέγω ; ποιέω γάρ , εἴπερ εἰμί υἱός θεός . εὐθύς δέ ὁ Ἰωάννης αἰτέω φάρμακον θανάσιμος . κελεύω δέ ὁ βασιλεύς δίδωμι φάρμακον αὐθωρός προσκομίζω . λαμβάνω οὖν ὁ Ἰωάννης καί βάλλω ἐν κύλιξ μέγας πληρόω ὕδωρ συγκεράννυμι , καί ἀναβοάω φωνή μέγας εἶπον · ἐν ὁ ὄνομα σύ Ἰησοῦς Χριστός υἱός ὁ θεός πίνω ὁ ποτήριον σύ γλυκαίνω , καί ὁ ἐν αὐτός φάρμακον ὁ ἅγιος σύ πνεῦμα συγκεράννυμι καί ποιέω αὐτός πόμα ζωή καί σωτηρία γίγνομαι εἰς ἴασις Ψυχή καί σῶμα , εἰς πέψις , εἰς ἀβλαβής διοίκησις , εἰς πίστις ἀμετανόητος , εἰς ἀνεξάρνητος μαρτύριον ὁ θάνατος ὡς ποτήριον εὐχαριστία .
acta-joannis.acta-joannis 10
10 Ἐκπιόντος οὖν αὐτοῦ τὸν κύλικα περιέμενον οἱ παρεστῶτες τῷ Δομετιανῷ πότε μέλλει σπασθεὶς καταπίπτειν ἐπὶ τῆς γῆς . τοῦ δὲ Ἰωάννου ἱλαροῦ ἑστῶτος καὶ σῴου προσομιλοῦντος ὠργίσθη ὁ Δομετιανὸς πρὸς τοὺς δόντας τὸ φάρμακον ὡς φεισαμένων τοῦ Ἰωάννου · οἳ δὲ ἐπομοσάμενοι τὴν τύχην καὶ σωτηρίαν τοῦ βασιλέως ἕλεγον ἄλλο μὴ εἶναι δυναταώτερον τούτου τοῦ φαρμάκου . συνεὶς δὲ ὁ Ἰωάννης τί πρὸς ἀλλήλους ψιθυρίζουσιν ἔφη πρὸς τὸν βασιλέα · Μὴ χαλέπαινε βασιλεῦ , ἀλλὰ ὃ λέγω κέλευσον γενέσθαι , καὶ μαθήσῃ τὴν δύναμιν τοῦ φαρμάκου · κατάκριτόν τινα ἐκ τῆς εἱρκτῆς ποίησον ἀχθῆναι . Οὗ παραγενομένου ὁ Ἰωάννης ἐπιβαλὼν ὕδωρ τῷ ποτηρίῳ καὶ περικλύσας μετὰ πάσης τῆς ὑποστάθμης ἐπέδωκεν τῷ κατακρίτῳ . ὃ δὲ λαβὼν καὶ πιὼν παραχρῆμα ἔπεσεν καὶ ἐτελεύτησεν .
Lemmas: 10 εκπιειμι οὖν αὐτός ὁ κύλιξ περιμένω ὁ παρίστημι ὁ Δομετιανός πότε μέλλω σπάω καταπίπτω ἐπί ὁ γῆ . ὁ δέ Ἰωάννης ἱλαρός ἵστημι καί σῶς προσομιλέω ὀργίζω ὁ Δομετιανός πρός ὁ δίδωμι ὁ φάρμακον ὡς φείδομαι ὁ Ἰωάννης · ἕ δέ ἐπόμνυμι ὁ Τύχη καί σωτηρία ὁ βασιλεύς λέγω ἄλλος μή εἰμί δύνατος οὗτος ὁ φάρμακον . συνίημι δέ ὁ Ἰωάννης τίς πρός ἀλλήλων ψιθυρίζω φημί πρός ὁ βασιλεύς · μή χαλεπαίνω βασιλεύς , ἀλλά ὅς λέγω κελεύω γίγνομαι , καί μανθάνω ὁ δύναμις ὁ φάρμακον · κατάκριτος τις ἐκ ὁ εἱρκτή ποιέω ἄγω . οὗ παραγίγνομαι ὁ Ἰωάννης ἐπιβάλλω ὕδωρ ὁ ποτήριον καί περικλύζω μετά πᾶς ὁ ὑποστάθμη ἐπιδίδωμι ὁ κατάκριτος . ὅς δέ λαμβάνω καί πίνω παραχρῆμα πίπτω καί τελευτάω .
acta-joannis.acta-joannis 11
11 Θαυμασάντων δὲ πάντων ἐπὶ τοῖς γενομένοις σημείοις καὶ τοῦ Δομετιανοῦ τῷ φόβῳ συσχεθέντος καὶ ἀπερχομένου εἰς τὸ παλάτιον , ἔφη πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰωάννης · Ῥωμαίων βασιλεῦ Δομετιανέ , τοῦτο ἠβουλήθης ἵνα σοῦ παρόντος καὶ μαρτυροῦντος ἐγὼ σήμερον φονεὺς γένωμαι ; περὶ τοῦ κειμένου νεκροῦ τί μέλλει γενέσθαι ; Ὃ δὲ ἐκέλευσεν ἀρθέντα αὐτὸν ῥιφῆναι . Ἰωάννης δὲ προσελθὼν τῷ πτώματι εἶπεν · Ὁ θεὸς ὁ τῶν οὐρανῶν ποιητής , ὁ κύριος καὶ δεσπότης ἀγγέλων δοξῶν κυριοτύτων , ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χρι|στοῦ τοῦ παιδός σου τοῦ μονογενοῦς δὸς τούτῳ τῷ δἰ ἀφορμῆς τεθνηκότι ζωῆς παλιγγενεσίαν καὶ ἀπόδος αὐτῷ τὴν ψυχήν , ἵνα μάθῃ Δομετιανὸς ὅτι ὁ λόγος τοῦ θεοῦ καὶ φαρμάκου πολὺ δυνατώτερος καὶ ζωῆς δεσπόζει , Λαβόμενος δὲ τῆς χειρὸς αὐτοῦ ἀνέστησεν αὐτὸν ζῶντα .
Lemmas: 11 θαυμάζω δέ πᾶς ἐπί ὁ γίγνομαι σημεῖον καί ὁ Δομετιανός ὁ φόβος συνέχω καί ἀπέρχομαι εἰς ὁ Παλάτιον , φημί πρός αὐτός ὁ Ἰωάννης · Ῥωμαῖος βασιλεύς Δομετιανός , οὗτος βούλομαι ἵνα σύ πάρειμι καί μαρτυρέω ἐγώ σήμερον φονεύς γίγνομαι ; περί ὁ κεῖμαι νεκρός τίς μέλλω γίγνομαι ; ὅς δέ κελεύω αἴρω αὐτός ῥίπτω . Ἰωάννης δέ προσέρχομαι ὁ πτῶμα εἶπον · ὁ θεός ὁ ὁ οὐρανός ποιητής , ὁ κύριος καί δεσπότης ἄγγελος δόξα κυρίζω , ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός ὁ παῖς σύ ὁ μονογενής δίδωμι οὗτος ὁ διά ἀφορμή θνῄσκω ζωή παλιγγενεσία καί ἀποδίδωμι αὐτός ὁ Ψυχή , ἵνα μανθάνω Δομετιανός ὅτι ὁ λόγος ὁ θεός καί φάρμακον πολύς δυνατός καί ζωή δεσπόζω , λαμβάνω δέ ὁ χείρ αὐτός ἀνίστημι αὐτός ζῶ .
acta-joannis.acta-joannis 12
12 Δοξαζόντων δὲ τὸν θεὸν πάντων καὶ θαυμαζόντων τὴν τοῦ Ἰωάννου πίστιν , ἔφη αὐτῷ ὁ Δομετιανός · Δόγμα τῆς συγκλήτου ἐξέθηκα πάντας τοὺς τοιούτους ἀναπολογήτους ἀπάγεσθαι · ἀλλʼ ἐπειδὴ διὰ σοῦ εὑρίσκω αὐτοὺς ἀθφῴους καὶ μᾶλλον ἐπωφελῆ εἶναι αὐτῶν τὴν θεοσέβειαν , ἐξορίζω σε εἰς νῆσον , ἵνα μὴ δόξω ἐγὼ αὐτὸς καταλύειν τὰ ἐμαυτοῦ δόγματα . Τὸν μὲν οὖν κατάκριτον ᾐτήσατο ἀπολυθῆναι , καὶ ἀπολυθέντος αὐτοῦ εἶπεν ὁ Ἰωάννης · Ὕπαγε , χάριο ἔχε τῷ θεῷ τῷ σύμερόν σε ἐκ φυλακῆς καὶ ἐκ θανάτου λυτρωσαμένῳ .
Lemmas: 12 δοξάζω δέ ὁ θεός πᾶς καί θαυμάζω ὁ ὁ Ἰωάννης πίστις , φημί αὐτός ὁ Δομετιανός · δόγμα ὁ σύγκλητος ἐκτίθημι πᾶς ὁ τοιοῦτος ἀναπολόγητος ἀπάγω · ἀλλά ἐπεί διά σύ εὑρίσκω αὐτός ἀθῷος καί μᾶλλον ἐπωφελής εἰμί αὐτός ὁ θεοσέβεια , ἐξορίζω σύ εἰς νῆσος , ἵνα μή δοκέω ἐγώ αὐτός καταλύω ὁ ἐμαυτοῦ δόγμα . ὁ μέν οὖν κατάκριτος αἰτέω ἀπολύω , καί ἀπολύω αὐτός εἶπον ὁ Ἰωάννης · Ὕπαγος , χάριος ἔχω ὁ θεός ὁ συμερω σύ ἐκ φυλακή καί ἐκ θάνατος λυτρόω .
acta-joannis.acta-joannis 13
13 Ἑστώτων δὲ αὐτῶν θρεπτή τις Δομετιανοῦ τῶν πρὸς τῷ κοιτῶνι αἰφνιδίως ληφθεῖσα ὑπό του ἀκαθάρτου δαίμονος ἔκειτο νεκρά , καὶ ἀνηγγέλη τῷ βασιλεῖ . κινηθεὶς δὲ ὁ βασλεὺς ἐδέετο τοῦ Ἰωάννου βοηθῆσαι αὐτῇ . ὁ δὲ Ἰωάννης εἶπεν · Οὐκ ἔστιν ἀνθρώπου τοῦτο παρασχεῖν · ἐπεὶ δὲ σὺ βασιλεύειν μὲν σἶδας , ὑπὸ τίνος δὲ ἔλαβες ἀγνοεῖς , μάθε τίς καὶ σοῦ καὶ τῆς βασιλείας σου ἐξουσίαν ἔχει . Καὶ ηὔξατο οὕτως · Κύριε ὁ θεὸς πάσης βασιλείας καὶ δέσποτα πάσης κτίσεως , δὸς τῇ κόρῃ ταύτῃ πνοὴν ζωῆς . Καὶ εὐξάμενος ἀνέστησεν αὐτήν . ἐκπλαγεὶς δὲ ἐπὶ πᾶσι τοῖς θαυμασίοις ὁ Δομετιανὸς ἀπέλυσεν αὐτὸν εἰς νῆσον , ὁρίσας αὐτὸν τακτὸν χρόνον .
Lemmas: 13 ἵστημι δέ αὐτός θρεπτός τις Δομετιανός ὁ πρός ὁ κοιτών αἰφνίδιος λαμβάνω ὑπό ὁ ἀκάθαρτος δαίμων κεῖμαι νεκρός , καί ἀναγγέλλω ὁ βασιλεύς . κινέω δέ ὁ βασλεὺς δήω ὁ Ἰωάννης βοηθέω αὐτός . ὁ δέ Ἰωάννης εἶπον · οὐ εἰμί ἄνθρωπος οὗτος παρέχω · ἐπεί δέ σύ βασιλεύω μέν σίδη , ὑπό τίς δέ λαμβάνω ἀγνοέω , μανθάνω τίς καί σύ καί ὁ βασίλεια σύ ἐξουσία ἔχω . καί εὔχομαι οὕτως · κύριος ὁ θεός πᾶς βασίλεια καί δεσπότης πᾶς κτίσις , δίδωμι ὁ κόρη οὗτος πνοή ζωή . καί εὔχομαι ἀνίστημι αὐτός . ἐκπλήσσω δέ ἐπί πᾶς ὁ θαυμάσιος ὁ Δομετιανός ἀπολύω αὐτός εἰς νῆσος , ὁρίζω αὐτός τακτός χρόνος .
acta-joannis.acta-joannis 14
14 Εὐθέως δὲ ἀπέπλευσεν ὁ Ἰωάννης εἰς Πάτμον , ὅπλου καὶ ἠξιώθη τὴν τῆς συντελείας ἰδεῖν ἀποκάλυψιν . τελευτήσαντος δὲ τοῦ Δομετιανοῦ παρέλαβεν τὴν βασλείαν Νέρβας , ὃς πάντας τοὺς ἐξορισθέντας ἀνεκαλέσατο · ἐνιαυτὸν δὲ κατασχὼν τὴν βασιλείαν , διάδοχον τῆς βασιλείας Τφαίανὸν ἐποιήσατο . οὗ βασιλεύοντος Ῥωμαίων ἐπανελθὼν εἰς τὴν Ἔφεσον ὁ Ἰωάννης ἐκρά τυνεν πᾶν τὸ τῆς ἐκκλησίας διδασκαλεῖον , πολλά τε προσομιλῶν καὶ ἀπομνημονεύων ὅσα ὁ κύριος αὐτοῖς ἔλεγεν καὶ τίνα ἑκάστῳ διηγεῖτο . γενόμενος δὲ γηραλέος καὶ μεταλλάσσων ἐπισκοπεύειν τῇ ἐκκλησίᾳ τῷ Πολυκάρπῳ ἐνεκελεύσατο .
Lemmas: 14 εὐθύς δέ ἀποπλέω ὁ Ἰωάννης εἰς Πάτμος , ὅπλον καί ἀξιόω ὁ ὁ συντέλεια ὁράω ἀποκάλυψις . τελευτάω δέ ὁ Δομετιανός παραλαμβάνω ὁ βασλείαν Νέρβας , ὅς πᾶς ὁ ἐξορίζω ἀνακαλέω · ἐνιαυτός δέ κατέχω ὁ βασίλειος , διάδοχος ὁ βασίλεια Τφαίανὸν ποιέω . ὅς βασιλεύω Ῥωμαῖος ἐπανέρχομαι εἰς ὁ Ἔφεσος ὁ Ἰωάννης ἐκρά τυνεν πᾶς ὁ ὁ ἐκκλησία διδασκαλεῖον , πολύς τε προσομιλέω καί ἀπομνημονεύω ὅσος ὁ κύριος αὐτός λέγω καί τίς ἕκαστος διηγέομαι . γίγνομαι δέ γηραιός καί μεταλλάσσω ἐπισκοπεύω ὁ ἐκκλησία ὁ Πολύκαρπος ἐγκελεύω .
acta-joannis.acta-joannis 18
18 Ὁ δὲ Ἰωάννης ἠπείγετο εἰς τὴν Ἔφεσον ὑπὸ ὁράματος κεκινημένος · ὁ οὖν Δαιμόνικος καὶ ὁ συγγενὴς αὐτοῦ Ἀριστόθημος καί τις πάνυ πλούσιος Κλεόβιος καὶ ἡ γυνὴ τοῦ Μαρκέλλου ἐπέσχον αὐτὸν μόλις μιᾶς ἡμέρας ἐν τῇ Μιλήτῳ συναναπαυόμενοι αὐτῷ . ὡς δὲ ὑπὸ βαθὺν ὄρθρον ἐξήεσαν καὶ ἤδη τῆς ὁδοῦ ἤνυστο ὡσεὶ μίλια τέσσαρα , φωνὴ ἠνέχθη ἀπὸ οὐρανοῦ πάντων ἡμῶν ἀκουόντων λέγουσα · Ἰωάννη , μέλλεις ἐν Ἐφέσῳ δόξαν τῷ κυρίῳ σου διδόναι ἣν εἴσῃ , σὺ καὶ πάντες οἱ σύν σοι ἀδελφοὶ καί τιενες τῶν ἐκεῖ μελλόντων διὰ σοῦ πιστεύειν . Ἐνενόει οὖν ὁ Ἰωάννης ἐν ἑαυτῷ ἀγαλλιώμενος τί ἄρα ἦν τὸ μέλλον ἐν Ἐφέσῳ ἀπαντᾶν , λέγων · Κύριε ἰδοὺ κατὰ τὸ θέλημά σου βαδίζω · γενέσθαι ὃ βούλει .
Lemmas: 18 ὁ δέ Ἰωάννης ἐπείγω εἰς ὁ Ἔφεσος ὑπό ὅραμα κινέω · ὁ οὖν δαιμονικός καί ὁ συγγενής αὐτός Ἀριστόθημος καί τις πάνυ πλούσιος Κλεόβιος καί ὁ γυνή ὁ Μάρκελλος ἐπέχω αὐτός μόλις εἷς ἡμέρα ἐν ὁ Μίλητος συναναπαύομαι αὐτός . ὡς δέ ὑπό βαθύς ὄρθρος ἔξειμι καί ἤδη ὁ ὁδός ἀνύω ὡσεί μίλιον τέσσαρες , φωνή φέρω ἀπό οὐρανός πᾶς ἐγώ ἀκούω λέγω · Ἰωάννης , μέλλω ἐν Ἔφεσος δόξα ὁ κύριος σύ δίδωμι ὅς εἶμι , σύ καί πᾶς ὁ σῦς σύ ἀδελφός καί τις ὁ ἐκεῖ μέλλω διά σύ πιστεύω . ἐννοέω οὖν ὁ Ἰωάννης ἐν ἑαυτοῦ ἀγαλλιάω τίς ἄρα εἰμί ὁ μέλλω ἐν Ἔφεσος ἀπαντάω , λέγω · κύριος ἰδού κατά ὁ θέλημα σύ βαδίζω · γίγνομαι ὅς βούλομαι .
acta-joannis.acta-joannis 19
19 Καὶ ἐγγιζόντων ἡμῶν τῇ πόλει ὁ στρατηγὸς Ἐφεσίων Λυκομήδης , ἄνθρωπος τῶν δαιμόνων , ἀπήντησεν ἡμῖν , καὶ προσπεσὼν τοῖς ποσὶν Ἰωάννου παρεκάλει λέγων · Ἰωάννης ἐστί σοι ὄνομα ; ἕπεμψέ σε ὁ θεὸς ὃν κηρύσσεις ἐπʼ εὐεργεσίᾳ τῆς ἐμῆς γυναικός , παραπλήγου γεγονότος ἢδη ἡμέρας ἑπτὰ καὶ ἀθεραπεύτου κειμένης . ἀλλὰ δόξασόν σου τὸν θεὸν ἰασάμενος αὐτὴν σπλαγχνισθεὶς ἐφʼ ἡμᾶς . παραστὰς γάρ τις ἤδη σκεπτομένῳ ἐμαυτὸν λογισμὸν δοῦναι τοῦτον ἔφη · Λυκόμηδε , παῦσαι τῆς κατὰ σοῦ στρατευομένης ἐννοίας χαλεπῆς οὔσης · μὴ ὑποβάλῃς σεαυτὸν ταύτην · ἐγοὼ γὰρ σπλαγχνισθεὶς ἐπὶ τὴν ἐμὴν δούλην Κλεοπάτραν ἕπεμψα ἐκ Μιλήτου ἄνδρα ὀνόματι Ἰωάννην ὅστις οὐτὴν ἀναστήσας ἀποδώσει σοι σῴαν . βράδυνε οὖν δοῦλε τοῦ φανερώσαντός μοι θεοῦ σαυτόν , ἀλλὰ σπεῦσον ἐπὶ τὴν πνοὴν μόνην ἔχουσαν γυναῖκα . Καὶ εὐθέως ὁ Ἰωάννης ἀπῄει ἀπὸ τῆς πύλης ἅμα τοῖς σὺν αὐτῷ ἀδελφοῖς καὶ Λυκομήδης εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ . ὁ δὲ Κλεόβιος ἔφη τοῖς αὐτοῦ νεανίσκοις · Ἀπέλθατε πρὸς τὸν συγγενῆ μου Κάλλιππον καὶ ξενίαν ἀρετήν λάβετε παῤ αὐτοῦ—ἔχων γὰρ τὸν υἱὸν αὐτοῦ παραγίνομαι ἐκεῖ — ὅπως εὐπρεπῆ τὰ πάντα εὕρωμεν .
Lemmas: 19 καί ἐγγίζω ἐγώ ὁ πόλις ὁ στρατηγός Ἐφέσιος Λυκομήδης , ἄνθρωπος ὁ δαίμων , ἀπαντάω ἐγώ , καί προσπίτνω ὁ πούς Ἰωάννης παρακαλέω λέγω · Ἰωάννης εἰμί σύ ὄνομα ; πέμπω σύ ὁ θεός ὅς κηρύσσω ἐπί εὐεργεσία ὁ ἐμός γυνή , παραπλήγου γίγνομαι ἤδη ἡμέρα ἑπτά καί ἀθεράπευτος κεῖμαι . ἀλλά δοξάζω σύ ὁ θεός ἰάομαι αὐτός σπλαγχνίζομαι ἐπί ἐγώ . παραστὰς γάρ τις ἤδη σκέπτομαι ἐμαυτοῦ λογισμός δίδωμι οὗτος φημί · Λυκόμηδε , παύω ὁ κατά σύ στρατεύω ἔννοια χαλεπός εἰμί · μή ὑποβάλλω σαυτοῦ οὗτος · γοάω γάρ σπλαγχνίζομαι ἐπί ὁ ἐμός δοῦλος Κλεοπάτρα πέμπω ἐκ Μίλητος ἀνήρ ὄνομα Ἰωάννης ὅστις οὐτάω ἀνίστημι πωλέω σύ σῶς . βραδύνω οὖν δοῦλος ὁ φανερόω ἐγώ θεός σεαυτοῦ , ἀλλά σπεύδω ἐπί ὁ πνοή μόνος ἔχω γυνή . καί εὐθύς ὁ Ἰωάννης ἄπειμι ἀπό ὁ πύλη ἅμα ὁ σύν αὐτός ἀδελφός καί Λυκομήδης εἰς ὁ οἶκος αὐτός . ὁ δέ Κλεόβιος φημί ὁ αὐτός νεανίσκος · ἀπέρχομαι πρός ὁ συγγενής ἐγώ Κάλλιππος καί ξένιος ἀρετή λαμβάνω παρά αὐτοῦχος γάρ ὁ υἱός αὐτός παραγίγνομαι ἐκεῖ — ὅπως εὐπρεπής ὁ πᾶς εὑρίσκω .
acta-joannis.acta-joannis 20
20 Γενόμενος δὲ ὁ Λυκομήδης σὺν τῷ Ἰωάννῃ ἐν τῇ οἱκίᾳ ἐν ᾗ ἡ γυνὴ ἕκειτο πάλιν αὐτοῦ τῶν ποδῶν ἥπτετο λέγων · Ἴδε κύριε τὸ μαρανθὲν κάλλος , ἔδε τὴν νεότητα , ἴδε τὸ διαβόητον ἄνθος τῆς ταλαιπώρου μου γυναικὸς ἐφʼ ᾧ ὅλη ἡ Ἔφεσος ἐξεστήκει · ἐφθονήθην ὁ τάλας , ἐταπεινώθην , ὀφθαλμὸς ἐχθρῶν ἔπληξέ με · οὐδέποτε ἠδίκησα οὐδένα , καίτοι πολλοὺς δυνάμενος βλάψαι , τοῦτο αὐτὸ προορώμενος , μή τι κακὸν ἤ τινα τύχη ταύτην ἴδοιμι φυλασσόμενος . τί οὖν οφελος γέγονε Κλεοπάτρα εὐλαβούμενόν με ; τί οὖν ὤνησα εὐσεβὴς χρηματίσας ἕως σήμερον ; δυσσεβοῦς χείρονα πάσχω ὅτι σὲ τοαύτην Κλεοπάτραν ὁρῶ κειμένην . οὐκ ὄψεταί με ἥλιος περιπολῶν σοῦ μηκέτι προσομιλοῦντος . φθᾴσω σε Κλεοπάτρα ἀπολύων ἑαυτὸν τοῦ βίου . ἀφειδήσω τῆς σωτηρίας μου ἔτι νεάνιδος οὔσης . ἀπολογήσομαι τῇ δίκῃ ὡς δκαίως μοι ὑποδράσαντος ἐξὸν δικασθῆναι πρὸ αὐτὴν ὡς ἀδίκως δικάζουσαν . τιμωρήσομαι αὐτὴν εἴδωλον βίου παραγενόμενος . ἐρῶ πρὸς αὐτήν · Σύ μου τὸ φῶς ἐβιάσω Κλεοπάτραν ἀφαρπάσασα · σύ με νεκρὸν ἐποίησας γενέσθαι τοῦτό μοι παρασχομένη · σύ με τὴν πρόνοιαν ἐβιάσω ἐνυβρίσαι ἐκκόψασά μου τὴν παρρησίαν .
Lemmas: 20 Γενόμενος δέ ὁ Λυκομήδης σύν ὁ Ἰωάννης ἐν ὁ οἰκίον ἐν ὅς ὁ γυνή κεῖμαι πάλιν αὐτός ὁ πούς ἅπτω λέγω · εἶδον κύριος ὁ μαραίνω κάλλος , ἐσθίω ὁ νεότης , ὁράω ὁ διαβόητος ἄνθος ὁ ταλαίπωρος ἐγώ γυνή ἐπί ὅς ὅλος ὁ Ἔφεσος ἐξίστημι · φθονέω ὁ τάλας , ταπεινόω , ὀφθαλμός ἐχθρός πλήσσω ἐγώ · οὐδέποτε ἀδικέω οὐδείς , καίτοι πολύς δύναμαι βλάπτω , οὗτος αὐτός προοράω , μή τίς κακός ἤ τις τύχη οὗτος ὁράω φυλάσσω . τίς οὖν ὄφελος γίγνομαι Κλεοπάτρα εὐλαβέομαι ἐγώ ; τίς οὖν ὀνίνημι εὐσεβής χρηματίζω ἠώς σήμερον ; δυσσεβής χείρων πάσχω ὅτι σύ τοῦτος Κλεοπάτρα ὁράω κεῖμαι . οὐ ὁράω ἐγώ ἥλιος περιπολέω σύ μηκέτι προσομιλέω . φθάνω σύ Κλεοπάτρα ἀπολύω ἑαυτοῦ ὁ βίος . ἀφειδέω ὁ σωτηρία ἐγώ ἔτι νεᾶνις εἰμί . ἀπολογέομαι ὁ δίκη ὡς δάκιος ἐγώ ὑποδιδράσκω ἔξεστι δικάζω πρό αὐτός ὡς ἄδικος δικάζω . τιμωρέω αὐτός εἴδωλον βίος παραγίγνομαι . εἴρω πρός αὐτός · σύ ἐγώ ὁ φάος βιάζομαι Κλεοπάτρα ἀφαρπάζω · σῦς ἐγώ νεκρός ποιέω γίγνομαι οὗτος ἐγώ παρέχω · σῦς ἐγώ ὁ πρόνοια βιάζομαι ἐνυβρίζω ἐκκόπτω ἐγώ ὁ παρρησία .
acta-joannis.acta-joannis 21
21 Καὶ ἔτι πλείονα λέγων ὁ Λυκομήδης πρὸς τὴν Κλεοπάτραν προσελθὼν τῇ κλίνῃ ἀναβοῶν ἐθρήνει . ὁ δὲ Ἰωάννης ἀπέσπασεν αὐτὸν εἰπών · Μετάστηθι τῶν θρήνων τούτων καὶ τῶν ἀναρμόστων σου ῥημάτων . οὐ προσήκει ἀπεισθῆναι τῷ θεωμένῳ σοι . ἵστη γὰρ ἀπολαμβάνων τὴν αὐτοῦ σύμβιον . σὺν ἡμῖν τοίνυν στὰς τοῖς διὰ ταύτην ἐληλυθόσιν ἔπευξαι τῷ θεῷ ὃν εἶδες φανεροῦντά σε διʼ ὀνειράτων . τί οὖν ἐστιν ὦ Λυκόμηδες ; διυπνίσθητι καὶ αὐτὸς καὶ ἄνοιξόν σου τὴν ψυχήν . ἀπόβαλε τὸν πολὺν ὕπνον ἀπὸ σοῦ . δεήθητι τοῦ κυρίου , παρακάλεσον αὐτὸν ὑπὲρ τῆς συμβίου σου καὶ ἀναστήσῃ . Ὃ δὲ πεσὼν ἐπὶ τοῦ ἐδάφους ἐθρήνει ὁλοψυχῶν . ὁ οὖν Ἰωάννης ἔφη μετὰ δακρύων · Ὢ καιυῆς προδοσίας ὁράματος · ὢ καινοῦ πειρασμοῦ ἐμοῦ κατασκευασθέντος · ὢ καινῆς τέχνης τοῦ κατʼ ἐμοῦ τεχνασαμένου . ἡ ἀπʼ οὐρανοῦ φωνὴ ἐνεχθεῖσά μοι ἐν τῇ ὁδῷ ταῦτά μοι ἐπραγματεύσατο ; ταῦτά μοι προεδήλωσε τὰ μέλλσντα γενέσθαι ἐνθάδε ; παραδιδούς με ὄχλῳ τοσούτῳ τῶν πολιτῶν ἕνεκεν Λυκομήδους ; ὁ ἀνὴρ ἄπνους κεῖται , κἀμὲ εὖ οἶδα ὅτι ζῶντα τῆς οἰκίας οὐκ ἐάσει με ἐξελθεῖν . τί μέλλεις κύριε ; τί σου τὸ χρηστὸν ἐπάγγελμα ἀποκέκλῃκας ἡμῖν ; μή , δέομαί σου κύριε , μὴ δῷς χορεῦσαι τῷ ἐπʼ ἀλλοτρίοις κακοῖς ἡδομένῳ · μὴ δῷς τούτῳ ὀρχεῖσθαι τῷ καταγγέλοντι ἡμῶν ἀεί . ἀλλά σου τὸ ἅγιον ὄνομα καὶ τὸ ἕλεος σπευσάτω . ἀνέγειρον πτώματα δύο κατʼ ἐμοῦ γεγενημένα .
Lemmas: 21 καί ἔτι πλείων λέγω ὁ Λυκομήδης πρός ὁ Κλεοπάτρα προσέρχομαι ὁ κλίνη ἀναβοάω θρηνέω . ὁ δέ Ἰωάννης ἀποσπάω αὐτός εἶπον · μεθίστημι ὁ θρῆνος οὗτος καί ὁ ἀνάρμοστος σύ ῥῆμα . οὖον προσήκω ἀφίημι ὁ θεάομαι σύ . ἵστημι γάρ ἀπολαμβάνω ὁ αὐτός σύμβιος . σύν ἐγώ τοίνυν ἵστημι ὁ διά οὗτος ἔρχομαι ἐπεύχομαι ὁ θεός ὅς ὁράω φανερόω σύ διά ὄνειρος . τίς οὖν εἰμί εἰμί Λυκομήδης ; διυπνίζω καί αὐτός καί ἀνοίγνυμι σύ ὁ Ψυχή . ἀποβάλλω ὁ πολύς ὕπνος ἀπό σύ . δήω ὁ κύριος , παρακαλέω αὐτός ὑπέρ ὁ σύμβιος σύ καί ἀνίστημι . ὅς δέ πίπτω ἐπί ὁ ἔδαφος θρηνέω ὁλοψυχέω . ὁ οὖν Ἰωάννης φημί μετά δάκρυ · ὤ καιυω προδοσία ὅραμα · ὦ καινός πειρασμός ἐγώ κατασκευάζω · ὦ καινός τέχνη ὁ κατά ἐγώ τεχνάζω . ὁ ἀπό οὐρανός φωνή φέρω ἐγώ ἐν ὁ ὁδός οὗτος ἐγώ πραγματεύομαι ; οὗτος ἐγώ προδηλόω ὁ μέλλω γίγνομαι ἐνθάδε ; παραδίδωμι ἐγώ ὄχλος τοσοῦτος ὁ πολίτης ἕνεκα Λυκομήδης ; ὁ ἀνήρ ἄπνοος κεῖμαι , ἐγώ εὕω οἶδα ὅτι ζῶ ὁ οἰκίον οὐ ἐάω ἐγώ ἐξέρχομαι . τίς μέλλω κύριος ; τίς σύ ὁ χρηστός ἐπάγγελμα ἀποκλῄζω ἐγώ ; μή , δέω2 σύ κύριος , μή δίδωμι χορεύω ὁ ἐπί ἀλλότριος κακός ἥδομαι · μή δίδωμι οὗτος ὀρχέομαι ὁ καταγγέλλω ἐγώ ἀεί . ἀλλά σύ ὁ ἅγιος ὄνομα καί ὁ ἕλος σπεύδω . ἀνεγείρω πτῶμα δύο κατά ἐγώ γίγνομαι .
acta-joannis.acta-joannis 22
22 Καὶ δὴ τοῦ Ἰωάννου ἐκβοῶντος ἡ Ἐφεσίων πόλις συνέδραμεν εἰς τὸν οἶκον Λυκομήδους ὡς τετελευτηκότος . ὁ δὲ Ἰωάννης ἰδὼν τὸν πολὺν ὄχλον τὸν ἐληλυθότα εἶπε πρὸς κύριον · Νῦν καιρὸς ἀναψύξεως καὶ παρρησίας τῆς πρὸς σὲ Χριστέ . νῦν καιρὸς κάμνουσιν ἡμῖν τῆς ἐκ σοῦ βοηθείας ἰατρὲ δωρεὰν ἰωμένῳ . ἀκαταγέλαστόν μου τὴν ἐνταῦθα εἴσοδον διαφύλαξον . δέομαί σου Ἰησοῦ , ἐπαμύνω πλήθει τοσούτῳ ἐλθεῖν ἐπὶ σὲ τὸν τῶν ὅλων δεσπότην . ἴδε τὴν θλῖψιν , ἴθε τοὺς κατακειμένους . σὺ κατάρτισον καὶ ἀπὸ τῶν ἐντεῦθεν συνεληλυθότων σκεύη ἅγια εἰς ὑπηρεσίαν τὴν σὴν θεασαμένων τὴν δωρεάν σου . αὐτὸς γὰρ εἶπας Χριστέ · Αἰτεῖτε καὶ δοθήσεται ὑμῖν . Αἰτούμεθα οὖν σε βασιλεῦ οὐ χρυσόν , οὐκ ἄργυρον , οὐχ ὕπαρξιν , οὐ κτῆσιν , οὐδὲ τι τῶν ἐπὶ γῆς ὄντων ἀπολλυμένων , ἀλλὰ ψυχὰς δύο δἰ ὧν ἐπιστρέφειν μέλλοντας ἐπὶ τὴν σὴν ὁδόν , ἐπὶ τὴν σὴν μάθησιν , ἐπὶ τὴν σὴν παρρησίαν , ἐπὶ τὴν ἄριστόν σου ἐπαγγελίαν · καταμαθόντες γὰρ τὴν δυναστείαν σου διὰ τοῦ ἐγηγέρθαι τοὺς ἀποψύξαντας σωθήσονταί τινες αὐτῶν . παράσχου οὖν καὶ αὐτὸς ἐλπίδα ἐπὶ σέ . πρόσειμι τοίνυν τῇ Κλεοπάτρᾳ λέγων · Ἀνάστηθι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ .
Lemmas: 22 καί δή ὁ Ἰωάννης ἐκβοάω ὁ Ἐφέσιος πόλις συντρέχω εἰς ὁ οἶκος Λυκομήδης ὡς τελευτάω . ὁ δέ Ἰωάννης εἶδον ὁ πολύς ὄχλος ὁ ἔρχομαι εἶπον πρός κύριος · νῦν καιρός ἀνάψυξις καί παρρησία ὁ πρός σύ Χριστός . νῦν καιρός κάμνω ἐγώ ὁ ἐκ σύ βοήθεια ἰατρός δωρεά ἰάομαι . ἀκαταγέλαστος ἐγώ ὁ ἐνταῦθα εἴσοδος διαφυλάσσω . δέω2 σύ Ἰησοῦς , ἐπαμύνω πλῆθος τοσοῦτος ἔρχομαι ἐπί σύ ὁ ὁ ὅλος δεσπότης . ὁράω ὁ θλῖψις , δέλλις ὁ κατάκειμαι . σύ καταρτίζω καί ἀπό ὁ ἐντεῦθεν συνέρχομαι σκεῦος ἅγιος εἰς ὑπηρεσία ὁ σός θεάομαι ὁ δωρεά σύ . αὐτός γάρ εἶπον Χριστός · αἰτέω καί δίδωμι σύ . αἰτέω οὖν σύ βασιλεύς οὖον χρυσός , οὐ ἄργυρος , οὐ ὕπαρξις , οὖον κτῆσις , οὐδέ τίς ὁ ἐπί γῆ εἰμί ἀπόλλυμι , ἀλλά ψυχή δύο διά ὅς ἐπιστρέφω μέλλω ἐπί ὁ σός ὁδός , ἐπί ὁ σός μάθησις , ἐπί ὁ σός παρρησία , ἐπί ὁ ἄριστον σύ ἐπαγγελία · καταμανθάνω γάρ ὁ δυναστεία σύ διά ὁ ἐγείρω ὁ ἀποψύχω σῴζω τις αὐτός . παρέχω οὖν καί αὐτός ἐλπίς ἐπί σός . πρόσειμι τοίνυν ὁ Κλεοπάτρα λέγω · ἀνίστημι ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός .
acta-joannis.acta-joannis 23
23 Καὶ προσελθών , ἁψάμενος τοῦ προσώπου αὐτῆς ἔφη · Κλεοπάτρα , λέγει ὃν ἐφοβήθη πᾶς ἄρχων καὶ πᾶσα κτίσις , δύναμις , ἄβυσσός τε καὶ σκότος ἅπαν καὶ θάνατος ἀγέλαστος καὶ οὐρανῶν ὕψωμα καὶ ᾅδου κυκλώματα καὶ νεκρῶν ἀνάστασις καὶ πηρῶν ὄψις καὶ τοῦ κοσμοκράτορος ἅποσα ἡ δύναμις καὶ ἡ τοῦ ἄρχοντος ὑπερηφανία · Ἀνάστηθι , καὶ μὴ γίνου πρόφασις πολλοῖς ἀπιστεῖν θέλουσι καὶ θλίψεις ψυχὰς δυναμένας ἐλπίσαι καὶ σωθῆναι . Καὶ ἡ Κλεοπατρα εὐθέως μετὰ φωνῆς ἐβόησεν · Ἀνίσταμαι δέσποτα · σῷζε τὴν δούλην σου . ἀναστήσεις δέ μου δἰ ἡμερῶν ἑπτὰ ἡ πόλις Ἐφεσίων ἐκινεῖτο ἐπὶ τῷ παραδόξῳ θεεάματι . ἠρὠτα δὲ ἡ Κλεοπάτρα περὶ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς Λυκομήδους · ὁ δὲ Ἰωάννης εἶπεν αὐτῇ · Κλεοπάτρα , ἀκίνητον ἔχουσα τὴν ψυχὴν καὶ ἀμετάτρεπτον αὐτόθεν ἕξεις Λυκομήδην τὸν σύμβιόν σου ἐνταῦθά σοι παρεστῶσα , εἴ γε μὴ ταράσσῃ μηδὲ κινῇ ἐπὶ τῷ γεγονότι , πιστεύσασα ἐπὶ τῷ θεῷ μου , ὅστις διʼ ἐμοῦ ζῶντα αὐτὸν χαρίσεται . ἐλθὲ οὖν ἅμα ἐμοὶ εἰς τὸν ἕτερόν σου κοιτῶνα , καὶ θεάσῃ αὐτὸν νενεκρωμένον , ἀνιστάμενον δὲ τῇ τοῦ θεοῦ μου δυνάμει .
Lemmas: 23 καί προσέρχομαι , ἅπτω ὁ πρόσωπον αὐτός φημί · Κλεοπάτρα , λέγω ὅς φοβέω πᾶς ἄρχω καί πᾶς κτίσις , δύναμις , ἄβυσσος τε καί σκότος ἅπας καί θάνατος ἀγέλαστος καί οὐρανός ὕψωμα καί ᾍδης κύκλωμα καί νεκρός ἀνάστασις καί πήρα ὄψις καί ὁ κοσμοκράτωρ ἄποσος ὁ δύναμις καί ὁ ὁ ἄρχω ὑπερηφανία · ἀνίστημι , καί μή γίγνομαι πρόφασις πολύς ἀπιστέω ἐθέλω καί θλῖψις ψυχή δύναμαι ἐλπίζω καί σῴζω . καί ὁ Κλεοπάτρα εὐθύς μετά φωνή βοάω · ἀνίστημι δεσπότης · σῴζω ὁ δοῦλος σύ . ἀνίστημι δέ ἐγώ διά ἡμέρα ἑπτά ὁ πόλις Ἐφέσιος κινέω ἐπί ὁ παράδοξος θέαμα . ἐρωτάω δέ ὁ Κλεοπάτρα περί ὁ ἀνήρ αὐτός Λυκομήδης · ὁ δέ Ἰωάννης εἶπον αὐτός · Κλεοπάτρα , ἀκίνητος ἔχω ὁ ψυχή καί ἀμετάτρεπτος αὐτόθεν ἔχω Λυκομήδης ὁ σύμβιος σύ ἐνταῦθα σύ παρίστημι , εἰμί γε μή ταράσσω μηδέ κινέω ἐπί ὁ γίγνομαι , πιστεύω ἐπί ὁ θεός ἐγώ , ὅστις διά ἐγώ ζῶ αὐτός χαρίζω . ἔρχομαι οὖν ἅμα ἐγώ εἰς ὁ ἕτερος σύ κοιτών , καί θεάομαι αὐτός νεκρόω , ἀνίστημι δέ ὁ ὁ θεός ἐγώ δύναμις .
acta-joannis.acta-joannis 24
24 Καὶ ἡ Κλεοπάτρα ἐλθοῦσα σὺν τῷ Ἰωάννῃ εἰς τον κοιτῶνα αὐτῆς καὶ ἰδοῦσα τὸν Λυκομήδην τεθνηκότα αὐτὴ ἕνεκα , ἔπασχε τῇ φωνῇ καὶ τοῖς ὀδοῦσιν ἔτριζε καὶ τὴν γλῶσσαν ἀπέδακνε καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς καμμύουσα δάκρυα προσέβρεχε · καὶ ἠρέμα τῷ ἀποστόλῳ προσεῖχεν . ὁ δὲ Ἰωάννης σπλαγχνισθεὶς ἐπὶ τῇ Κλεοπάτρᾳ ὡς εἶδεν αὐτὴν μὴ μανεῖσαν μηδὲ ἐκστᾶσαν , ἐκάλεσε τὰ τέλεα σπλάγχνα καὶ ἀνυπερήφανα , εἶπε · Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ , ὁρᾷς τὸ συνέχον · ὁρᾷς τὴν ἀνάγκην · ὁρᾷς Κλεοπάτραν ἐκβοῶσα τὴν ψυχὴν διὰ τοῦ σιγᾶν · συνέχει γὰρ ἐν ἑαυτῇ τὴν ἀφόρητον μανίαν · ἐπίσταμαι δὲ ὅτι ἕνεκεν τοῦ Λυκομήδους καὶ αὐτὴν ἐπαποθανουμένην . Ἣ δὲ ἠρέμα εἶπε πρὸς Ἰωάννην · Τοῦτο σκέπτομαι δέσποτα καὶ οὐχ ἕτερον . Καὶ προσελθὼν τῷ κλινιδίῳ ὁ ἀπόστολος ἐφʼ οὖ ὁ Λυκομήδης ἔκειτο καὶ λαβόμενος τῆς χειρὸς Κλεοπάτρας ἔφη · Κλεοπάτρα , διὰ τὸν παρεστῶτα ὄχλον καὶ τοὺς ἐπεισελθόντας συγγενεῖς σου μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς εἶπόν σου τῷ ἀνδρί · Ἀναστὰς δόξασον τοῦ θεοῦ τὸ ὄνομα , ὅτι νεκροὺς νεκροῖς χαρίζεται . Ἣ δὲ προσελθοῦσα καὶ εἰποῦσα τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς καθʼ ἃ ἐδιδάχθη εὐθὺς ἀνέστησεν αὐτόν . ὃ δὲ ἀναστὰς καὶ πεσὼν ἐπὶ τοῦ ἐδάφους τοὺς τοῦ Ἰωάννου πόδας κατεφίλει . ὃ δὲ ἐγείρας αὐτὸν λέγει · Μὴ τοὺς ἐμοὺς πόδας ἄνθρωπε φίλει ἀλλὰ τοὺς τοῦ θεοῦ οὗ δυνάμει ἀνέστητε ἀμφότεροι .
Lemmas: 24 καί ὁ Κλεοπάτρα ἔρχομαι σύν ὁ Ἰωάννης εἰς ὁ κοιτών αὐτός καί ὁράω ὁ Λυκομήδης θνῄσκω αὐτός ἕνεκα , πάσχω ὁ φωνή καί ὁ ὀδούς τρίζω καί ὁ γλῶσσα ἀποδάκνω καί ὁ ὀφθαλμός καμμύω δάκρυ προσβρέχω · καί ἠρέμα ὁ ἀπόστολος προσέχω . ὁ δέ Ἰωάννης σπλαγχνίζομαι ἐπί ὁ Κλεοπάτρα ὡς ὁράω αὐτός μή μαίνομαι μηδέ ἐξίστημι , καλέω ὁ τέλος σπλάγχνον καί ἀνυπερήφανος , εἶπον · κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ὁράω ὁ συνέχω · ὁράω ὁ ἀνάγκη · ὁράω Κλεοπάτρα ἐκβοάω ὁ ψυχή διά ὁ σιγάω · συγχέω γάρ ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀφόρητος μανία · ἐπίσταμαι δέ ὅτι ἕνεκα ὁ Λυκομήδης καί αὐτός ἐπαποθνῄσκω . ὅς δέ ἠρέμα εἶπον πρός Ἰωάννης · οὗτος σκέπτομαι δεσπότης καί οὐ ἕτερος . καί προσέρχομαι ὁ κλινίδιον ὁ ἀπόστολος ἐπί οὖον ὁ Λυκομήδης κεῖμαι καί λαμβάνω ὁ χείρ Κλεοπάτρα φημί · Κλεοπάτρα , διά ὁ παρίστημι ὄχλος καί ὁ ἐπεισέρχομαι συγγενής σύ μετά κραυγή ἰσχυρός εἶπον σύ ὁ ἀνήρ · ἀναστάς δοξάζω ὁ θεός ὁ ὄνομα , ὅτι νεκρός νεκρός χαρίζομαι . ὅς δέ προσέρχομαι καί εἶπον ὁ ἀνήρ αὐτός κατά ὁ διδάσκω εὐθύς ἀνίστημι αὐτός . ὅς δέ ἀνίστημι καί πίπτω ἐπί ὁ ἔδαφος ὁ ὁ Ἰωάννης πούς καταφιλέω . ὅς δέ ἐγείρω αὐτός λέγω · μή ὁ ἐμός πούς ἄνθρωπος φιλέω ἀλλά ὁ ὁ θεός ὅς δύναμις ἀνίστημι ἀμφότερος .
acta-joannis.acta-joannis 25
25 Ὁ δὲ Λυκομήδης τῷ Ἰωάννῃ ἔφη · Παρακαλῶν σε ἐνορκίζω οὗ ὀνόματι ἤγειρας ὑμᾶς θεοῦ οὺν ὑμῖν μεῖναι ἅμα τοῖς σύν σοι πᾶσιν . Ὁμοίως δὲ καὶ ἡ Κλεοπάτρα τῶν ποδῶν αὐτοῦ ἁπτομένη ταὐτά ἔλεγεν . ὁ δὲ Ἰωάννης ἔφη αὐτοῖς · Αὔριον παῤ ὑμῖν ἔσομαι . Κἀκεῖνοι πάλι αὐτῷ ἔφησαν · Ἐλπὶς ἡμῖν οὐκ ἔστιν ἐν τῷ θεῷ σου , ἀλλὰ μάτην εἴημεν ἐγηγερμένοι , ἐὰν μὴ μείνῃς παῤ ἡμῖν . Καὶ ὁ Κλεόβιος ἅμα τῷ Ἀριστοδήμῳ καὶ ὁ Δαμόνικος πληγέντες τὰς ψυχὰς ἔφησαν τῷ Ἰωάννῃ · Μείνωμεν πρὸς αὐτοὺς ὅπως ἀσκανδάλιστοι μείνωσι πρὸς τὸν κύριον . Ὃ δὲ ἐπέμεινεν ἐκεῖ σὺν τοῖς ἀδελφοῖς .
Lemmas: 25 ὁ δέ Λυκομήδης ὁ Ἰωάννης φημί · παρακαλέω σύ ἐνορκίζω ὅς ὄνομα ἐγείρω σύ θεός ούν σύ μένω ἅμα ὁ σῦς σύ πᾶς . ὅμοιος δέ καί ὁ Κλεοπάτρα ὁ πούς αὐτός ἅπτω αὐτός λέγω . ὁ δέ Ἰωάννης φημί αὐτός · αὔριον παρά σύ εἰμί . ἐκεῖνος πάλιν αὐτός φημί · Ἐλπὶς ἐγώ οὐ εἰμί ἐν ὁ θεός σύ , ἀλλά μάτην εἰμί ἐγείρω , ἐάν μή μένω παρά ἐγώ . καί ὁ Κλεόβιος ἅμα ὁ Ἀριστόδημος καί ὁ Δαμόνικος πλήσσω ὁ ψυχή φημί ὁ Ἰωάννης · μένω πρός αὐτός ὅπως ἀσκανδάλιστος μένω πρός ὁ κύριος . ὅς δέ ἐπιμένω ἐκεῖ σύν ὁ ἀδελφός .
acta-joannis.acta-joannis 26
26 Συνῆλθου οὖν πλήθους πολλοῦ συναγωγὴ τοῦ Ἰωάννου ἕνεκα . καὶ ἐν τῷ ὁμιλεῖν αὐτὸν τοῖς παροῦσιν ὁ Λυκομήδης φίλον εὐφυῆ ἔχων ζωγράφον δρομαῖος ἐπʼ αὐτὸν ἦλθε , καὶ λέγει αὐτῷ · Ὁρᾷς ἐμὲ αὐτὸν ἐσκυλμένον πρὸς σέ · ἐλθὲ ταχέως εἰς τὴν οἰκίαν , καὶ ὃν ὑποδείκνυμί σοι τοῦτον γράψον μή ἐπισταμένου αὐτοῦ . Καὶ ὁ ζωγράφος ἐπιδούς τινι τα ἑαυτοῦ ἐπιτήδεια ἐργαλεῖα καὶ χρώματα εἶπε τῷ Λυκομήδῃ · Ὑπόδειξόν μοι αὐτὸν καὶ τοῦ λοιποῦ ἕσο ἀφρόντιστος . Καὶ ὁ Λυκομήδης δείξας τὸν Ἰωάννην τῷ ζωγράφῳ καὶ ἐγγίσας καὶ συγκλείσας εἴς τινα οἶκον ἀφʼ οὗ ἑωρᾶτο ὁ τοῦ Χριστοῦ ἀπόστολος · συνῆν δὲ ὁ Λυκομήδης τῷ μακαρίῳ εὐωχούμενος τῇ πίστει καὶ τῇ γνώσει τοῦ θεοῦ ἡμῶν , ἐπὶ πλεῖον δὲ ἠγαλλιάσατο ὅτι ἐν εἰκόνι ἤμλλεν αὐτὸν ἔχει .
Lemmas: 26 Συνῆλθου οὖν πλῆθος πολύς συναγωγή ὁ Ἰωάννης ἕνεκα . καί ἐν ὁ ὁμιλέω αὐτός ὁ πάρειμι ὁ Λυκομήδης φίλος εὐφυής ἔχω ζωγράφος δρομαῖος ἐπί αὐτός ἔρχομαι , καί λέγω αὐτός · ὁράω ἐγώ αὐτός σκύλλω πρός σός · ἔρχομαι ταχέως εἰς ὁ οἰκίον , καί ὅς ὑποδείκνυμι σύ οὗτος γράφω μή ἐφίστημι αὐτός . καί ὁ ζωγράφος ἐπιδίδωμι τις ὁ ἑαυτοῦ ἐπιτήδειος ἐργαλεῖον καί χρῶμα εἶπον ὁ Λυκομήδης · ὑποδείκνυμι ἐγώ αὐτός καί ὁ λοιπός ἕννυμι ἀφρόντιστος . καί ὁ Λυκομήδης δείκνυμι ὁ Ἰωάννης ὁ ζωγράφος καί ἐγγίζω καί συγκλείω εἰς τις οἶκος ἀπό ὅς ὁράω ὁ ὁ Χριστός ἀπόστολος · σύνειμι δέ ὁ Λυκομήδης ὁ μακάριος εὐωχέω ὁ πίστις καί ὁ γνῶσις ὁ θεός ἐγώ , ἐπί πλείων δέ ἀγαλλιάω ὅτι ἐν εἰκών ἤμλλεν αὐτός ἔχω .
acta-joannis.acta-joannis 27
Ὁ οὖν ζωγράφος τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ σκιαγραφήσας αὐτὸν ἀπηλλάγη · τῇ δὲ ἐξῆς καὶ τοῖς χρώμασιν αὐτὸν κατεκέρασε , καὶ οὕτως τῷ Λυκομήδει χαίροντι τὴν εἰκόνα ἀπέδωκεν . ἣν λαβὼν καὶ ἀναθεὶς εἰς τὸν ἑαυτοῦ κοιτῶνα ἔστεφεν · ὡς ὕστερον γνόντα τὸν Ἰωάννην εἰπεῖν αὐτῷ · Ἀγαπητόν μου τέκνον , τί διαπράττῃ ἀπὸ τοῦ βαλανείου εἰσερχόμενος εἰς τὸν κοιτῶνά σου μόνος ; ἐγὼ οὐχὶ σὺν σοὶ καὶ τοῖς λοιποῖς ἀδελφοῖς εὔχομαι ; ἢ ἡμᾶς κρύπτεις ; Καὶ ταῦτα λέγων καὶ παίζων μετʼ αὐτοῦ εἴσεισιν εἰς τὸν κοιτῶνα · καὶ ὁρᾷ εἰκόνα περιεστεμμένην πρεσβύτου καὶ παρακειμένους λύχνους καὶ βωμοὺς ἔμπροσθεν . καὶ φωνήσας αὐτὸν εἶπε · Λυκόμηδες , τί βούλεταί σοι τὸ τῆς εἰκόνος ταύτης ; τῶν θεῶν σού τις τυγχάνει ὁ γεγραμμένος ; ὁρῶ γάρ σε ἔτι ἐθνικῶς ζῶντα . Καὶ ὁ Λυκομήδης αὐτῷ ἀπεκρίνατο · Ὁ θεὸς μέν μοί ἐστιν ἐκεῖνος μόνος ὁ ἐμὲ ἐγείρας ἐκ τοῦ θανάτου μετὰ τῆς συμβίου μου . εἰ δὲ γε καὶ μετὰ τὸν θεὸν ἐκεῖνον τοὺς εὐεργέτας ἡμῶν ἀνθρώπους θεοὺς χρὴ καλεῖσθαι , σὺ εἶ πάτερ ὁ ἐν τῇ εἰκόνι γεγραμμένος μοι , ὃν στέφω καὶ φιλῶ καὶ σέβομαι ὁδηγὸν ἀγαθόν μοι γεγονότα .
Lemmas: ὁ οὖν ζωγράφος ὁ πρῶτος ἡμέρα σκιαγραφέω αὐτός ἀπαλλάσσω · ὁ δέ ἑξῆς καί ὁ χρῶμα αὐτός κατακεράννυμι , καί οὕτως ὁ Λυκομήδης χαίρω ὁ εἰκών ἀποδίδωμι . ὅς λαμβάνω καί ἀνατίθημι εἰς ὁ ἑαυτοῦ κοιτών στέφω · ὡς ὕστερος γιγνώσκω ὁ Ἰωάννης εἶπον αὐτός · ἀγαπητός ἐγώ τέκνον , τίς διαπράσσω ἀπό ὁ βαλανεῖον εἰσέρχομαι εἰς ὁ κοιτών σύ μόνος ; ἐγώ οὐ σύν σύ καί ὁ λοιπός ἀδελφός εὔχομαι ; ἢ ἐγώ κρύπτω ; καί οὗτος λέγω καί παίζω μετά αὐτός εἴσειμι εἰς ὁ κοιτών · καί ὁράω εἰκών περιίστημι πρεσβύτης καί παράκειμαι λύχνος καί βωμός ἔμπροσθεν . καί φωνέω αὐτός εἶπον · Λυκομήδης , τίς βούλομαι σύ ὁ ὁ εἰκών οὗτος ; ὁ θεός σῦς τις τυγχάνω ὁ γράφω ; ὁράω γάρ σύ ἔτι ἐθνικός ζῶ . καί ὁ Λυκομήδης αὐτός ἀποκρίνω · ὁ θεός μέν ἐγώ εἰμί ἐκεῖνος μόνος ὁ ἐγώ ἐγείρω ἐκ ὁ θάνατος μετά ὁ σύμβιος ἐγώ . εἰμί δέ γε καί μετά ὁ θεός ἐκεῖνος ὁ εὐεργέτης ἐγώ ἄνθρωπος θεός χρή καλέω , σύ εἰμί πατήρ ὁ ἐν ὁ εἰκών γράφω ἐγώ , ὅς στέφω καί φιλέω καί σέβομαι ὁδηγός ἀγαθός ἐγώ γίγνομαι .
acta-joannis.acta-joannis 28
28 Καὶ ὁ Ἰωάννης μηδέποτε τὸ ἑαυτοῦ πρόσωπον θεασάμενος εἶπεν αὐτῷ · Παίζεις με τέκνον · τοιοῦτός εἰμι τῇ μορφῇ τὸν κύριόν σου ; πῶς με πείθεις ὅτι μοι ἡ εἰκὼν ὁμοία ὑπάρχει ; Καὶ ὁ Λυκομήδης αὐτῷ προσήγαγε κάτοπτρον · καὶ ἰδὼν ἑαυτὸν ἐν τῷ κατόπτρῳ καὶ ἀτενίσας τῇ εἰκόνι εἶπε · Ζῇ κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ὁμοία μοι ἡ εἰκών · | οὐκ ἐμοὶ δὲ τέκνον ἀλλὰ τῷ σαρκικῷ μου εἰδώλῳ · εἰ γὰρ θέλει με ὁ ζωγράφος οὗτος ὁ μιμησάμενός μου τὴν ὄψιν ταύτην ἐν εἰκόνι γράψαι , χρωμάτων τῶν δεδομένων σοι νῦν ἀπορῆσαι αὐτὸν καὶ σανίδων καὶ τόπου καὶ πόλις καὶ σχήματος μορφῆς καὶ γύρους καὶ νεότητος καὶ πάντων τῶν ὁρωμένων .
Lemmas: 28 καί ὁ Ἰωάννης μηδέποτε ὁ ἑαυτοῦ πρόσωπον θεάομαι εἶπον αὐτός · παίω ἐγώ τέκνον · τοιοῦτος εἰμί ὁ μορφή ὁ κύριος σύ ; πῶς ἐγώ πείθω ὅτι ἐγώ ὁ εἰκών ὅμοιος ὑπάρχω ; καί ὁ Λυκομήδης αὐτός προσάγω κάτοπτρον · καί εἶδον ἑαυτοῦ ἐν ὁ κάτοπτρον καί ἀτενίζω ὁ εἰκών εἶπον · ζάω κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ὅμοιος ἐγώ ὁ εἰκών · | οὐ ἐγώ δέ τέκνον ἀλλά ὁ σαρκικός ἐγώ εἴδωλον · εἰμί γάρ ἐθέλω ἐγώ ὁ ζωγράφος οὗτος ὁ μιμέομαι ἐγώ ὁ ὄψις οὗτος ἐν εἰκών γράφω , χρῶμα ὁ δίδωμι σύ νῦν ἀπορέω αὐτός καί σανίς καί τόπος καί πόλις καί σχῆμα μορφή καί γῦρος καί νεότης καί πᾶς ὁ ὁράω .
acta-joannis.acta-joannis 29
29 γενοῦ δέ μοι σὺ ἀγαθὸς ζωγράφος Λυκόμηδες · ἔχεις χρώματα ἅ σοι δίδωσι διʼ ἐμοῦ ὁ ἑαυτῷ πάντας ἡμᾶς ζωγραφῶν Ἰησοῦς , ὁ τὰς μορφὰς καὶ τὰ εἴδη καὶ τὰ σχήματα καὶ τὰς διαθέσεις καὶ τοὺς τύπους τῶν ψυχῶν ἡμῶν ἐπιστάμενος . ἔστι δὲ ταῦτα τὰ χρώματα ἅπερ σοι λέγω ζωγραφεῖν πίστις ἡ εἰς θεόν , γνῶσις , εὐλάβεια , φιλία , κοινωνία , πρᾳότης , χρηστότης , φιλαδελφία , ἁγνεία , εἰλικρίνεια , ἀταραξία , ἀφοβία , ἀλυπία , σεμνότης , καὶ ὅλος ὁ τῶν χρωμάτων χορὸς ὁ εἰκονογραφῶν σου τὴν ψυχήν , καὶ καταβεβλημένα σου τὰ μέλη ἀνεγείρων ἤδη , τὰ δὲ ἐπηρμένα ὁμαλίζων , καὶ τὰς πληγὰς θεραπεύων καὶ τὰ τραύματα ἰώμενος καὶ τὰς πειρωμένας σου τρίχας συντιθεὶς καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίπτων καὶ τοὺς ὀφθαλμούς σου παιδεύων καὶ τὰ σπλάγχνα σου καθαρίζων καὶ τὴν γαστέρα σου κοιλαίνων καὶ τὰ ὑπογάστριά σου ἐκκόπτων · καὶ ἁπλῶς ὅλη συνελθοῦσα τῶν τοιούτων χρωμάτων καὶ μίξεις ἐπὶ τὴν ψυχήν σου ἀνέκπληκτον καὶ ἄξεστον καὶ στερεόμορφον αὐτὴν ἐπὶ τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν καταστήσει · ὃ δὲ νῦν διεπράξω παιδιῶδες καὶ ἀτελές · ἔγραψας νεκροῦ νεκρὰν εἰκόνα .
Lemmas: 29 γίγνομαι δέ ἐγώ σύ ἀγαθός ζωγράφος Λυκομήδης · ἔχω χρῶμα ὅς σύ δίδωμι διά ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ πᾶς ἐγώ ζωγραφέω Ἰησοῦς , ὁ ὁ μορφή καί ὁ εἶδος καί ὁ σχῆμα καί ὁ διάθεσις καί ὁ τύπος ὁ Ψυχή ἐγώ ἐπίσταμαι . εἰμί δέ οὗτος ὁ χρῶμα ὅσπερ σύ λέγω ζωγραφέω πίστις ὁ εἰς θεός , γνῶσις , εὐλάβεια , φίλιος , κοινωνία , πραότης , χρηστότης , φιλαδελφία , ἁγνεία , εἰλικρίνεια , ἀταραξία , ἀφοβία , Ἀλυπία , σεμνότης , καί ὅλος ὁ ὁ χρῶμα χορός ὁ εἰκονογραφέω σύ ὁ Ψυχή , καί καταβάλλω σύ ὁ μέλος ἀνεγείρω ἤδη , ὁ δέ ἐπαίρω ὁμαλίζω , καί ὁ πληγάς θεραπεύω καί ὁ τραῦμα ἰάομαι καί ὁ πειράω σύ θρίξ συντίθημι καί ὁ πρόσωπον σύ νίζω καί ὁ ὀφθαλμός σύ παιδεύω καί ὁ σπλάγχνον σύ καθαρίζω καί ὁ γαστήρ σύ κοιλαίνω καί ὁ ὑπογάστριον σύ ἐκκόπτω · καί ἁπλόος ὅλος συνέρχομαι ὁ τοιοῦτος χρῶμα καί μίξις ἐπί ὁ Ψυχή σύ ἀνέκπληκτος καί ἄξεστος καί στερεόμορφον αὐτός ἐπί ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός καθίστημι · ὅς δέ νῦν διαπράσσω παιδιώδης καί ἀτελής · γράφω νεκρός νεκρός εἰκών .
acta-joannis.acta-joannis 30
30 Καὶ κελεύσας Βήρῳ τῷ διακονοῦντι αὐτῷ ἀδελφῷ τὰς ἐν ὅλῃ τῇ Εφέσῳ ἀγαγεῖν πρεσβυτέρας , ἡτοιμάζετο δὲ ἅμα τῇ Κλεοπάτρᾳ καὶ τῷ Λυκομήδει τὰ πρὸς ἐπιμέλειαν . ἦλθεν οὖν ὁ Βῆρος λέγων τὸν Ἰωάννην · Τῶν ἐνθάδε οὐσῶν πρεσβυτίδων ὑπὲρ ἑξήκοντα τεσσάρων μόνον τῷ σώματι ὑγιαινούσας εὗρον , τῶν δὲ λοιπῶν τινὰς δὲ καὶ παραλυτικὰς καὶ ἄλλας νοσούσας . Ὁ δὲ Ἰωάννης ταῦτα ἀκούσας καὶ ἐπὶ πολὺ ἡσυχάσας καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀποτρίβων εἶπεν · Ὢ ἀτονία τῶν ἐν Ἐφέσῳ οἰκούντων · ὢ πράγματα ἐκλελυμένα καὶ ἀσθένεια ἡ πρὸς τὸν θεόν · χρόνῳ ἐμπαίξας Ἐφεσίων τοῖς πιστοῖς διάβολε · Ἰησοῦς μοι χάριν διδοὺς καὶ δωρεὰν ἔχειν με τῆς ἐν αὐτῷ παρρησίας λέγει μοι νῦν σιγῶν · Μετάπεμψαι τὰς νοσούσας γραίας καὶ γενοῦ ἅμα αὐταῖς ἐν τῷ θεάτρῳ καὶ διʼ ἐμοῦ θεράπευσον αὐτάς · εἰσὶ γάρ τινες τῶν ἐρχομένων ἐπὶ τῇ θέᾳ ταύτῃ οὓς διὰ τῶν τοιούτων ἰάσεων εἴ τι χρήσιμον γενόμενος ἐπιστρέψω .
Lemmas: 30 καί κελεύω Βήρος ὁ διακονέω αὐτός ἀδελφός ὁ ἐν ὅλος ὁ Ἔφεσος ἄγω πρέσβυς , ἑτοιμάζω δέ ἅμα ὁ Κλεοπάτρα καί ὁ Λυκομήδης ὁ πρός ἐπιμέλεια . ἔρχομαι οὖν ὁ Βῆρος λέγω ὁ Ἰωάννης · ὁ ἐνθάδε εἰμί πρεσβῦτις ὑπέρ ἑξήκοντα τέσσαρες μόνος ὁ σῶμα ὑγιαίνω εὑρίσκω , ὁ δέ λοιπός τις δέ καί παραλυτικός καί ἄλλος νοσέω . ὁ δέ Ἰωάννης οὗτος ἀκούω καί ἐπί πολύς ἡσυχάζω καί ὁ πρόσωπον αὐτός ἀποτρίβω εἶπον · ὤ ἀτονία ὁ ἐν Ἔφεσος οἰκέω · ὦ πρᾶγμα ἐκλύω καί ἀσθένεια ὁ πρός ὁ θεός · χρόνος ἐμπαίζω Ἐφέσιος ὁ πιστός διάβολος · Ἰησοῦς ἐγώ χάρις δίδωμι καί δωρεά ἔχω ἐγώ ὁ ἐν αὐτός παρρησία λέγω ἐγώ νῦν σιγάω · μεταπέμπω ὁ νοσέω Γραῖα καί γίγνομαι ἅμα αὐτός ἐν ὁ θέατρον καί διά ἐγώ θεραπεύω αὐτός · εἰμί γάρ τις ὁ ἐρχόμενος ἐπί ὁ θέα οὗτος ὅς διά ὁ τοιοῦτος ἴασις εἰμί τίς χρήσιμος γίγνομαι ἐπιστρέφω .
acta-joannis.acta-joannis 31
31 Τοῦ δὲ παντὸς ὄχλου συνελθόντος πρὸς τὸν Λυκομήδην τοῦ Ἰωάννου ἕνεκα ἀπετάξατο πᾶσι λέγων · Αὔριον γίνεσθε ἐν τῷ θεάτρῳ ὁπόσοι βούλεσθε τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν . Οἱ δὲ ὄχλοι τῇ ἐπαύριον ἐκ νύκτωρ ἦλθον εἰς τὸ θέατρον · ὡς καὶ τὸν ἀνθύπατον γνόντα σπεῦσαι καὶ συγκαθίσαι τῷ παντὶ ὄχλῳ . Ἀνδρόνικος δέ τις στρατηγός , πρῶτος ὢν τῶν Ἐφεσίων κατʼ ἐκεῖνο καιροῦ , ἐφήμιζεν ἀδύνατα καὶ ἄπιστα τῷ Ἰωάννῃ ὑπεσχνεῖσθαι · Εἰ δέ τι τοιοῦτον ὁποῖον ἀκούω , ἔλεγεν , ἔχειν , τὸ δημόσιον θέατρον ἀνεῳγὸς εἰσιέτω γυμνός , μηδὲν ἐπὶ τῶν χειρῶν αὐτοῦ κρατῶν , μηδὲ τὸ μαγικὸν ἐκεῖνο ὀνομαζέτω ὄνομα ὃ ἀκήκοα αὐτοῦ λέγοντος .
Lemmas: 31 ὁ δέ πᾶς ὄχλος συνέρχομαι πρός ὁ Λυκομήδης ὁ Ἰωάννης ἕνεκα ἀποτάσσω πᾶς λέγω · αὔριον γίγνομαι ἐν ὁ θέατρον ὁπόσος βούλομαι ὁ ὁ θεός δύναμις . ὁ δέ ὄχλος ὁ ἐπαύριον ἐκ νύκτωρ ἔρχομαι εἰς ὁ θέατρον · ὡς καί ὁ ἀνθύπατος γιγνώσκω σπεύδω καί συγκαθίζω ὁ πᾶς ὄχλος . Ἀνδρόνικος δέ τις στρατηγός , πρῶτος εἰμί ὁ Ἐφέσιος κατά ἐκεῖνος καιρός , φημίζω ἀδύνατος καί ἄπιστος ὁ Ἰωάννης ὑπισχνέομαι · εἰμί δέ τίς τοιοῦτος ὁποῖος ἀκούω , λέγω , ἔχω , ὁ δημόσιος θέατρον ἀνοίγνυμι εἰσίημι γυμνός , μηδείς ἐπί ὁ χείρ αὐτός κράτος , μηδέ ὁ μαγικός ἐκεῖνος ὀνομάζω ὄνομα ὅς ἀκούω αὐτός λέγω .
acta-joannis.acta-joannis 32
32 Ταῦτα οὖν γνοὺς ὁ Ἰωάννης καὶ κινηθεὶς ὑπὸ τῶν ῥημάτων τούτων ἐκέλευσε τὰς πρεσβύτιδας εἰς τὸ θέατρον ἀχθῆναι . ὡς δὲ εἰσήχθησαν πᾶσαι , αἳ μὲν κραββάτοις αἳ δὲ νυσταγμῷ κείμεναι αὐτῶν , εἰς τὸ μέσον , καὶ τῆς πόλεως συνδραμούσης , σιγῆς πολλῆς γενομένης , ὁ Ἰωάννης ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ ἤρξατο λέγειν ·
Lemmas: 32 οὗτος οὖν γιγνώσκω ὁ Ἰωάννης καί κινέω ὑπό ὁ ῥῆμα οὗτος κελεύω ὁ πρεσβῦτις εἰς ὁ θέατρον ἄγω . ὡς δέ εἰσάγω πᾶς , ὅς μέν κράββατος ὅς δέ νυσταγμός κεῖμαι αὐτός , εἰς ὁ μέσος , καί ὁ πόλις συντρέχω , σιγή πολύς γίγνομαι , ὁ Ἰωάννης ἀνοίγω ὁ στόμα αὐτός ἄρχω λέγω ·
acta-joannis.acta-joannis 33
33 Ἄνδρες Ἐφέσιοι , γνῶτε πρῶτον τίνος ἕνεκεν τῇ ὑμετέρᾳ πόλει ἐπιθημῶ , ἢ τίς ἡ τοσαύτη μου παρρησία πρὸς ὑμᾶς , ὡς καὶ τῷ κοινῷ τούτῳ βουλευτηρίῳ πᾶσιν ἡμῖν καταδήλου γενέσθαι . ἀπέσταλμαι οὖν ἀποστολὴν οὐκ ἀνθρωπίνην οὐδὲ ἀποδημίαν ματαίαν · οὐδὲ τις ἔμπορος τυγχάνω ἀντιπράσεις ποιούμενος ἢ ἀντικαταλλαγάς , ἀλλʼ ὑμᾶς ὅλους ἐπιστρέφων ἀπιστίᾳ κεκρατημένους καὶ ἐπιθυμίαις αἰσχραῖς πεπραμένους ὃν κηρύσσω Ἰησοῦν Χριστὸν εὔσπλαγχνος ὢν καὶ χρηστὸς βούλεται διʼ ἐμοῦ τῆς πλάνης ὑμᾶς ἐξελέσθαι · οὗ δυνάμει καὶ τὴν τοῦ στρατηγοῦ ὑμῶν ἀπιστίαν ἐλέγξω τὰς ἔμπροσθεν ἡμῶν κατακειμένας ἀνιστῶν , ἃς πάντες ὁρᾶτε ἐν οἵῳ δὴ καὶ ἐν ποίοις νόσοις ὑπάρχετε · καὶ οὐκ ἔστι μοι νῦν τοῦτο ὀλυσμένων αὐτῶν καὶ θεραπείαις συναρεθήσονται .
Lemmas: 33 ἀνήρ Ἐφέσιος , γιγνώσκω πρῶτος τίς ἕνεκα ὁ ὑμέτερος πόλις ἐπιτίθημι , ἢ τίς ὁ τοσοῦτος ἐγώ παρρησία πρός σύ , ὡς καί ὁ κοινός οὗτος βουλευτήριον πᾶς ἐγώ κατάδηλος γίγνομαι . ἀποστέλλω οὖν ἀποστολή οὐ ἀνθρώπινος οὐδέ ἀποδημία μάταιος · οὐδέ τις ἔμπορος τυγχάνω ἀντίπρασις ποιέω ἢ ἀντικαταλλαγή , ἀλλά σύ ὅλος ἐπιστρέφω ἀπιστία κρατέω καί ἐπιθυμία αἰσχρός πιπράσκω ὅς κηρύσσω Ἰησοῦς Χριστός εὔσπλαγχνος εἰμί καί χρηστός βούλομαι διά ἐγώ ὁ πλάνης σύ ἐξαιρέω · ὅς δύναμις καί ὁ ὁ στρατηγός σύ ἀπιστία ἐλέγχω ὁ ἔμπροσθεν ἐγώ κατάκειμαι ἀνίστημι , ὅς πᾶς ὁράω ἐν οἷος δή καί ἐν ποῖος νόσος ὑπάρχω · καί οὐ εἰμί ἐγώ νῦν οὗτος ὄλλυμι αὐτός καί θεραπεία συναίρω .
acta-joannis.acta-joannis 34
34 ἐκεῖνο δὲ ἐβουλόμην πρῶτον ἐγκατασπεῖραι ὑμῶν τοῖς , ἀκοαῖς τῷ τῶν ψυχῶν ἐπιμελεῖσθαι , οὗ ἕνεκεν παραγέγονα πρὸς ὑμᾶς , μὴ προσδοκᾶν τὸν χρόνον τοῦτον αἰῶνα ὑπάρχειν ὅς ἐστι ζυγοῦ , μηδὲ θησαυρίζειν ἐπὶ τῆς γῆς ἔνθα ἅπαντα μαραίνονται · μηδὲ ἡγεῖσθε παίδων ὑμῖν συγγινομένων αὐτοῖς ἀναπεπαῦθαι · μηδὲ τούτων ἕνεκεν ἀποστερεῖν καὶ πλεονεκτεῖν πειρᾶσθε · μηδὲ λυπῇσθε οἱ πένητες εἰ μὴ ἔχητε ταῖς ἡδοναῖς ὑπηρετεῖν · καὶ γὰρ οἱ ἔχοντες ἐν νόσοις γενόμενοι μακαρίζουσι · μηδὲ ὑμεῖς οἱ πλούσιοι χαίρετε ἐπὶ τῷ ἔχειν πλείονα χρήματα · ἐν γὰρ τῷ ταῦτα κεκτῆσθαι ἀχώριστον τὴν λύπην πορίζεσθε ἀπολυόμενοι αὐτῶν · καὶ πάλιν φοβεῖσθε παρόντες μή τις πείθεται ὑμῖν αὐτῶν ἕνεκα .
Lemmas: 34 ἐκεῖνος δέ βούλομαι πρῶτος ἐγκατασπείρω σύ ὁ , ἀκοή ὁ ὁ Ψυχή ἐπιμελέομαι , ὅς ἕνεκα παραγίγνομαι πρός σύ , μή προσδοκάω ὁ χρόνος οὗτος αἰών ὑπάρχω ὅς εἰμί ζυγόν , μηδέ θησαυρίζω ἐπί ὁ γῆ ἔνθα ἅπας μαραίνω · μηδέ ἡγέομαι παῖς σύ συγγίγνομαι αὐτός ἀναπαύω · μηδέ οὗτος ἕνεκα ἀποστερέω καί πλεονεκτέω πειράω · μηδέ λυπέω ὁ πένης εἰμί μή ἔχω ὁ ἡδονή ὑπηρετέω · καί γάρ ὁ ἔχω ἐν νόσος γίγνομαι μακαρίζω · μηδέ σύ ὁ πλούσιος χαίρετε ἐπί ὁ ἔχω πλείων χρῆμα · ἐν γάρ ὁ οὗτος κτάομαι ἀχώριστος ὁ λύπη πορίζω ἀπολύω αὐτός · καί πάλιν φοβέω πάρειμι μή τις πείθω σύ αὐτός ἕνεκα .
acta-joannis.acta-joannis 35
35 ὁ δὲ ἐν εὐμορφίᾳ σώματος ἐπαιρόμενος καὶ τὸ βλέμμα ἐπανατείνων τὸ τέλος γοῦν τῆς ἐπαγγελίας ἐπὶ τοῦ μνήματος θεάσῃ · ὁ δὲ μοιχείᾳ χαίρων γνῶθι ὅτι καὶ νόμῳ καὶ φύσις τετιμώρηται καὶ πρὸ τούτων ἡ συνείδησις . ἡ δὲ μοιχευομένη γυνὴ αὔταρκις οὖσα τῷ νόμῳ ἀγνοεῖς ὅπου καντατήσεις . ὁ δὲ τοῖς δεομένοις μὴ κοινωνῶν , ἔχων δὲ χρήματα ἀπόθεται , ἀπαλλαγεὶς τοῦ σώματος τούτου καὶ δεόμενός τινος ἐλέους ἐν πυρὶ φλεγόμενος οὐχ ἕξει τὸν ἐλεοῦντα . ὁ δὲ ὀργίλος καὶ μανιώδης γνῶθι ὅτι ὅμοια τοῖς ἀλόγοις ζῴοις πολιτεύῃ . ὁ δὲ μέθυσος καὶ αἰρετικὸς κατάμαθε ὅτι ἐξίσταται τῶν φρενῶν δουλεύων αἰσχρᾷ καὶ ῥυπαρᾷ ἐπιθυμίᾳ .
Lemmas: 35 ὁ δέ ἐν εὐμορφία σῶμα ἐπαίρω καί ὁ βλέμμα ἐπανατείνω ὁ τέλος γοῦν ὁ ἐπαγγελία ἐπί ὁ μνῆμα θεάομαι · ὁ δέ μοιχεία χαίρω γιγνώσκω ὅτι καί νόμος καί φύσις τιμωρέω καί πρό οὗτος ὁ συνείδησις . ὁ δέ μοιχεύω γυνή αὔταρκος εἰμί ὁ νόμος ἀγνοέω ὅπου καντατήσεις . ὁ δέ ὁ δήω μή κοινωνός , ἔχω δέ χρῆμα ἀπόθεται , ἀπαλλάσσω ὁ σῶμα οὗτος καί δέω τις ἔλεος ἐν πῦρ φλέγω οὐ ἔχω ὁ ἐλεάω . ὁ δέ ὀργίλος καί μανιώδης γιγνώσκω ὅτι ὅμοιος ὁ ἄλογος ζῷον πολιτεύω . ὁ δέ μέθυσος καί αἰρετικός καταμανθάνω ὅτι ἐξίστημι ὁ φρήν δουλεύω αἰσχρός καί ῥυπαρός ἐπιθυμία .