English: In the nineteenth century, Charles Sanders Peirce defined what he termed "semiotic" (which he would sometimes spell as "semeiotic") as the "quasi-necessary, or formal doctrine of signs," which abstracts "what must be the characters of all signs used by...an intelligence capable of learning by experience,"[15] and which is philosophical logic pursued in terms of signs and sign processes.[16][17]
Telugu: పందొమ్మిదో శతాబ్దిలో, "సెమియోటిక్" అనే పదాన్ని చార్లెస్ శాండర్స్ పియర్స్ (ఇతడు కొన్నిసార్లు దీన్ని "సెమెయోటిక్" అని పలుకుతాడు) "సంకేతాల పాక్షిక అవసరం, లేదా లాంఛనప్రాయమైన సిద్ధాంతం" అని నిర్వచించాడు, ఇది "ఉపయోగించిన అన్ని సంకేతాల అక్షరాలు. . . అనుభవం ద్వారా గడించిన బౌద్ధిక అభ్యసన సామర్థ్యం" అనే అర్థాన్ని ఇస్తుంది,[5] మరియు ఇది సంకేతాలు, సంకేత ప్రక్రియ యొక్క అర్థంలో గ్రహించిన తాత్వికపరమైన తర్కం.