chhatramani/nepal_legal_text_corpus_v1 huggingface dataset:
मुलुकी अपराध संहिता, २०७४

गर्ने व्यक्तिलाई तीन वर्षसम्म कैद र तीस हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा १८२, उपदफा (३): उपदफा (१) मा लेखिएदेखि बाहेक कसैको ज्यान मर्न सक्छ जस्तो नदेखिएको अवस्थामा कसैले कुनै काम गर्दा भवितव्यमा परी कसैको ज्यान गएमा निजलाई छ महिनादेखि दुई वर्षसम्म कैद वा बीस हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना वा दुवै सजाय हुनेछ। दफा १८३: ज्यान माने उद्योग गर्न नहुने: दफा १८३, उपदफा (१): कसैले कसैको ज्यान माने नियतले त्यसको उद्योग गर्न हुँदैन। दफा १८३, उपदफा (२): उपदफा (१) बमोजिमको कसूर गर्ने वा गराउने व्यक्तिलाई दश वर्षसम्म कैद र एक लाख रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा १८४: आफ्नो संरक्षकत्वमा रहेको व्यक्तिलाई फाल्न वा परित्याग गर्न नहुने: दफा १८४, उपदफा (१): कुनै नवजात शिशु, बालबालिका, अशक्त रोगी वा वृद्ध व्यक्तिलाई आफूले हेरचाह वा स्याहार सम्भार गर्ने कर्तव्य भएको व्यक्तिले निजको जिउ, ज्यानमा खतरा पुग्न सक्ने गरी फाल्न, परित्याग गर्न वा वेवास्ता गरी छोड्न हुँदैन। दफा १८४, उपदफा (२): उपदफा (१) बमोजिमको कसूर गर्ने वा गराउने व्यक्तिलाई तीन वर्षसम्म कैद र तीस हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा १८४, उपदफा (३): उपदफा (१) बमोजिमको कसूरबाट त्यस्तो बालबालिका, अशक्त, रोगी वा वृद्ध व्यक्ति मरेको रहेछ भने कसूरदारलाई सात वर्षसम्म कैद र सत्तरी हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा १८५: आत्महत्या गर्न दुरुत्साहन दिन नहुने: दफा १८५, उपदफा (१): कसैले कसैलाई आत्महत्या गर्न दुरुत्साहन दिन वा त्यस्तो काम गर्ने सम्मको परिस्थिति खडा गर्न वा गराउन हुँदैन। दफा १८५, उपदफा (२): उपदफा (१) बमोजिमको कसूर गर्ने व्यक्तिलाई पाँच वर्षसम्म कैद र पचास हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा १८६: क्षतिपूर्ति भराई दिनु पर्ने: यस परिच्छेद बमोजिम भएको कसूरबाट कसैको जिउ, ज्यान वा सम्पत्तिमा हानि, नोकसानी वा क्षति भएमा कसूरदारबाट पीडित व्यक्ति र निज नभए निजको हकवालालाई मनासिब क्षतिपूर्ति भराई दिनु पर्नेछ। दफा १८७: हदम्याद: दफा १८७, उपदफा (१): दफा १७७, १७८, १७९, १८०, १८१, १८२ र १८४ को उपदफा (३) मा रहेको प्रतिबन्धात्क वाक्यांश अन्तर्गतका कसूरदार आफैं साबित भई पोलेकोमा जहिलेसुकै पनि उजुर लाग्नेछ। त्यस्तो कसूरमा कर्तव्यको उजुरी परेकोमा अनुसन्धानबाट कर्तव्यवाला यही हो भन्ने पत्ता नलागेकोमा बीस वर्षपछि र कर्तव्यको उजुर नपरेकोमा सो वारदात भएको दुई वर्षपछि उजुरी लाग्ने छैन। दफा १८७, उपदफा (२): उपदफा (१) मा लेखिएदेखि बाहेकका यस परिच्छेद अन्तर्गतका अन्य कसूरमा त्यस्तो कसूर भएको कुरा थाहा पाएको मितिले छ महिना नाघेपछि उजुर लाग्ने छैन। दफा १८८: गर्भपतन गर्न नहुने : दफा १८८, उपदफा (१): दफा १८९ को अवस्थामा बाहेक कसैले गर्भपतन गर्न वा गर्भपतन गराउने नियतले वा गर्भ पतन हुन सक्छ भन्ने जानीजानी वा विश्वास गर्नु पर्ने कुनै काम गरी गर्भपतन गराउनु हुँदैन। दफा १८८, उपदफा (२): कसैले गर्भवती महिलालाई करकाप गरी वा धम्की दिई वा ललाई फकाई वा प्रलोभनमा पारी गर्भपतन गराउन हुँदैन। दफा १८८, उपदफा (३): उपदफा (१) वा (२) बमोजिमको कसूर गर्ने वा गराउने व्यक्तिलाई देहाय बमोजिमको सजाय हुनेछः— दफा १८८, उपदफा (३), खण्ड (क): बाह हसासम्मको गर्भ भए एक वर्षसम्म कैद र दश हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना, दफा १८८, उपदफा (३), खण्ड (ख): बाह हसाभन्दा बढी पच्चीस हसासम्मको गर्भ भए तीन वर्षसम्म कैद र तीस हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना, दफा १८८, उपदफा (३), खण्ड (ग): पच्चीस हसाभन्दा बढीको गर्भ भए पाँच वर्षसम्म कैद र पचास हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना। दफा १८८, उपदफा (४): गर्भपतन गर्ने काम गर्दा मुलुकी अपराध संहिता, २०७४
मुलुकी अपराध संहिता, २०७४

तत्काल गर्भपतन नभई बच्चा जिउँदो जन्मी त्यस्तो कामको परिणाम स्वरूप जन्मिएको बच्चा तत्काल मेरमा यस दफाको प्रयोजनका लागि गर्भपतन गराएको मानिने छ। दफा १८८, उपदफा (५): कसैले कुनै गर्भवती महिलाको ज्यान लिने उद्योग गर्दा त्यस्ती महिला नमरी निजको गर्भमा रहेको पच्चीस हसा वा पच्चीस हसाभन्दा बढी अवधिको गर्भ पतन हुन गएमा सो काम गर्ने कसूरदारलाई यस संहिता वा अन्य कानून बमोजिमको सजायमा थप पाँच वर्षसम्म कैद हुनेछ। दफा १८८, उपदफा (६): यस दफामा अन्यत्र जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि कसैले कुनै गर्भवती महिला बिरुद्ध कुनै रिस इवीले कुनै काम गर्दा गर्भपतन हुन गएमा गर्भपतन गर्ने नियतले त्यस्तो काम गरेको रहेनछ भने पनि देहाय बमोजिमको सजाय हुनेछः— दफा १८८, उपदफा (६), खण्ड (क): बाह हसासम्मको गर्भ भए एक वर्षसम्म कैद, दफा १८८, उपदफा (६), खण्ड (ख): बाह हसाभन्दा बढी पच्चीस हसासम्मको गर्भ भए तीन वर्षसम्म कैद, दफा १८८, उपदफा (६), खण्ड (ग): पच्चीस हसाभन्दा बढीको गर्भ भए पाँच वर्षसम्म कैद। दफा १८८, उपदफा (७): कसैले गर्भपतन गराउने उद्देश्यले गर्भमा रहेको भ्रूणको लिङ्ग पहिचान हुने कुनै काम गर्न वा गराउन र त्यसरी लिङ्ग पहिचान भएपछि गर्भपतन गर्न वा गराउनु हुँदैन। दफा १८८, उपदफा (८): उपदफा (७) बमोजिमको कसूर गर्ने व्यक्तिलाई देहाय बमोजिमको सजाय हुनेछः— दफा १८८, उपदफा (८), खण्ड (क): गर्भपतन गराउने उद्देश्यले गर्भमा रहेको भ्रूणको लिङ्ग पहिचान गर्ने वा गराउनेलाई तीन महिनादेखि छ महिनासम्म कैद, र दफा १८८, उपदफा (८), खण्ड (ख): लिङ्ग पहिचान गरी गर्भपतन गर्ने वा गराउनेलाई उपदफा (३) मा लेखिएको सजायमा थप एक वर्षसम्म कैद। दफा १८९: गर्भ पतन गराउन सक्ने: दफा १८८ मा जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि स्वास्थ्यकमीले देहायको अवस्थामा गर्भपतन गराएकोमा यस संहिता अन्तर्गतको कसूर भए गरेको मानिने छैनः— दफा १८९, खण्ड (क): गर्भवती महिलाको मञ्चुरीले बाह हसासम्मको गर्भपतन गराएकोमा, दफा १८९, खण्ड (ख): गर्भपतन नगराएमा गर्भवती महिलाको ज्यानमा खतरा पुर्न सकछ वा निजको शारीरिक वा मानसिक स्वास्थ्य खराब हुन सकछ वा विकलाङ्ग बच्चा जन्मनछ भनी इजाजत प्राप्त चिकित्सकको राय भई त्यस्ती महिलाको मञ्चुरीले गर्भपतन गराएकोमा, दफा १८९, खण्ड (ग): जवर्जस्ती करणी वा हाडनाता करणीबाट रहन गएको अठार हसासम्मको गर्भ गर्भवती महिलाको मञ्चुरीले गर्भपतन गराएकोमा, दफा १८९, खण्ड (घ): रोग प्रतिरोधक क्षमता उन्मुक्ति गर्ने जिवाणु (एच.आई.भी.) मुलुकी अपराध संहिता, २०७४
मुलुकी अपराध संहिता, २०७४

वा त्यस्तै प्रकृतिको अन्य निको नहुने रोग शरीरमा भएकी महिलाको मन्त्रीले गर्भपतन गराएकोमा। दफा १९०: हदम्याद: यस परिच्छेद अन्तर्गतको कसूरमा त्यस्तो कसूर भएको कुरा थाहा पाएको मितिले छ महिना नाघेपछि उजुर लाग्ने छैन। दफा १९१: कुटपिट गर्न नहुने: दफा १९१, उपदफा (१): कसैले कसैलाई कुटपिट गर्न हुँदैन। दफा १९१, उपदफा (२): कसैले कसैलाई देहायको कुनै कार्य गरेमा निजले कुटपिट गरेको मानिनेछ:— दफा १९१, उपदफा (२), खण्ड (क): कुनै किसिमको शारीरिक पीडा पुऱ्याएमा, दफा १९१, उपदफा (२), खण्ड (ख): कुनै काम गरी दफा १०४ र १०५ मा उल्लिखित रोग बाहेकको अन्य कुनै रोग सारेमा , दफा १९१, उपदफा (२), खण्ड (ग): अन्य कुनै कार्य गरी अशक्त बनाएमा। दफा १९१, उपदफा (३): उपदफा (१) बमोजिमको कसूर गर्ने वा गराउने व्यक्तिलाई तीन वर्षसम्म कैद वा तीस हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना वा दुवै सजाय हुनेछ। दफा १९२: अङ्गभङ्ग गर्न नहुने: दफा १९२, उपदफा (१): कसैले कसैको अङ्गभङ्ग गर्न वा गराउन हुँदैन। दफा १९२, उपदफा (२): कसैले कसैलाई जानीजानी कुटपिट गर्दा देहाय बमोजिमको परिणाम भएमा अङ्गभङ्गको कसूर गरेको मानिनेछः— दफा १९२, उपदफा (२), खण्ड (क): आँखाको हेने शक्ति हीन गरी वा आँखा फोरी दृष्टिविहीन बनाइदिएमा, दफा १९२, उपदफा (२), खण्ड (ख): नाकको सुँघ्ने शक्ति नाश गरिदिएमा, दफा १९२, उपदफा (२), खण्ड (ग): कानको सुन्ने शक्ति नाश गरिदिएमा, दफा १९२, उपदफा (२), खण्ड (घ): जिब्रोको बोल्ने शक्ति नाश गरिदिएमा, दफा १९२, उपदफा (२), खण्ड (ङ): महिलाको स्तन काटिदिएमा, दफा १९२, उपदफा (२), खण्ड (च): महिलालाई बाँझोपन वा पुरुषलाई पुरुषत्वहीन बनाएमा, दफा १९२, उपदफा (२), खण्ड (छ): मेरुदण्ड, डँडालनु, हात खुट्टा वा त्यस्ता अङ्गको जोर्नी भाँची, फोरी, फुकाली बेकम्मा पारिदिएमा, दफा १९२, उपदफा (२), खण्ड (ज): कुटपिटको कारणबाट आफ्नो पेशाको काम गर्न नसक्ने गरी असक्षम बनाइदिएमा। दफा १९२, उपदफा (३): कुटपिटबाट तत्काल अङ्गभङ्ग नभए तापनि सोही कामको परिणाम स्वरूप पछि उपदफा (२) बमोजिमको परिणाम निर्केमा पनि अङ्गभङ्ग भएको मानिनेछ। दफा १९२, उपदफा (४): उपदफा (१) बमोजिमको कसूर गर्ने व्यक्तिलाई दश वर्षसम्म कैद र एक लाख रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा १९२, उपदफा (५): उपदफा (४) मा जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि एउटै किसिमको काम दिने एउटाभन्दा बढी अङ्ग हुनेमा त्यसमध्ये एउटा अङ्गमात्र बेकम्मा पारी दिएको भए सो उपदफामा लेखिएको सजायको आधा सजाय हुनेछ र अङ्गभङ्ग भएको खत निको भई कामलाग्ने भएमा तीनवर्षसम्म कैद र तीस हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा १९२, उपदफा (१): कसैले कसैलाई तेजाब फ्याँकी, छुर्किई, खन्याई वा प्रयोग गरी वा सेवन गराई अङ्गभङ्ग गर्नु वा गराउनु वा शारीरिक क्षति पुऱ्याउनु हुँदैन। दफा १९२, उपदफा (२): उपदफा (१) बमोजिमको कुनै कार्य गर्दा वा त्यस्तो कार्यको परिणाम स्वरूप कसैको दुवै आँखा जली वा क्षति भई पूर्णरूपमा दृष्टि नष्ट भएमा, दुवै कान जली वा क्षति भई सुन्ने शक्ति पूर्णरूपमा नष्ट भएमा, नाक जली वा क्षति भई काम नलाग्ने भएमा, अनुहार पूर्णरूपमा जली वा क्षति भई कुरुप भएमा, महिला भए दुवै स्तन जली वा क्षति भई काम नलाग्ने भएमा वा कसैको यौनङ्ग जली वा क्षति भई नासिएमा त्यस्तो कसूर गर्ने वा गराउने व्यक्तिलाई बीस वर्ष कैद र दश लाख रुपैयाँ जरिबाना हुनेछ। दफा १९२, उपदफा (३): उपदफा (२) मा लेखिएकोमा बाहेक उपदफा (१) बमोजिमको कुनै कार्य गरी वा त्यसको परिणाम स्वरूप कसैको एउटा आँखा, एउटा कान जली वा क्षति भई मुलुकी अपराध संहिता, २०७४
मुलुकी अपराध संहिता, २०७४

काम नलाग्ने भएमा, आंशिक रूपमा अनुहार जली वा क्षति भई कुरुप भएमा, महिला भए एउटा स्तन जली वा क्षति भई काम नलाग्ने भएमा, दुवै हात जली काम नलाग्ने भएमा वा दुवै गोडा पूर्णरूपमा जली काम नलाग्ने भएमा, टाउकोको कुनै भाग जली क्षति भएमा वा मेरुदण्ड जली वा क्षति भई काम नलाग्ने भएमा पन्ध्र वर्ष देखि बीस वर्षसम्म कैद र सात लाख रुपैयाँदेखि दश लाख रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा १९२, उपदफा (४): उपदफा (२) वा (३) मा लेखिएकोमा बाहेक उपदफा (१) बमोजिमको कुनै कार्य गर्दा वा त्यसको परिणाम स्वरूप कसैको शरीरको अन्य कुनै अङ्गभङ्ग वा शारीरिक क्षति भएमा कसूरको प्रकृति बमोजिम सात वर्षदेखि दश वर्षसम्म कैद र पाँच लाख रुपैयाँदेखि सात लाख रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा १९२, उपदफा (५): उपदफा (१) बमोजिम भएको कसूरबाट पीडित व्यक्तिको तत्काल मृत्यु नभई सोही कार्यको परिणाम स्वरूप त्यस्तो कसूर भएको मितिले एक वर्षभित्र मृत्यु भएमा ज्यान मारेको कसूर र उपदफा (२), (३) वा (४) बमोजिमको परिणाम निस्केमा सोही उपदफा बमोजिमको कसूर भएको मानिनेछ। दफा १९२, उपदफा (६): कसैले उपदफा (१) बमोजिमको कार्य गर्न खोज्दा सम्बन्धित व्यक्तिलाई नलागेमा वा कोही त्यसबाट छुलिएमा वा उम्किएमा त्यस्तो कार्य गर्न खोज्ने व्यक्तिले यस दफा बमोजिम कसूर गर्न उद्योग गरेको मानिनेछ र सो बापत पाँच वर्षदिखि सात वर्षसम्म कैद र एक लाख रुपैयाँदिखि तीन लाख रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा १९२, उपदफा (७): उपदफा (२), (३) वा (४) बमोजिम जरिबाना बापत प्राप्त पूरै रकम पीडितलाई क्षतिपूर्ति बापत दिनु पर्नेछ। दफा १९२, उपदफा (८): यस दफा बमोजिम भएको कसूरबाट पीडित व्यक्तिलाई भएको शारीरिक र मानसिक पीडा र अङ्गभङ्गको गम्भीरता तथा जरिबाना रकम समेत विचार गरी सजाय निर्धारण गर्दा मनासिब क्षतिपूर्ति भराउनु पर्नेछ। दफा १९३: ज्वलनशील जैविक वा विषालु पदार्थ प्रयोग गरी कुरुप पार्न नहुने: ११ (१) कसैले कसैलाई तेजाब वा त्यस्तै प्रकारका अन्य रासायनिक पदार्थ बाहेकका अन्य ज्वलनशील, जैविक वा विषालु पदार्थ प्रयोग गरी वा फ्याँकी, छुर्किई, खन्याई वा त्यस्तो पदार्थले पोली, डामी, दली, घसी जीउमा पीडा गराउने वा अनुहार वा शरीरको कुनै अङ्ग कुरुप पार्ने काम गर्नु वा गराउनु हुँदैन। दफा १९३, उपदफा (२): उपदफा (१) बमोजिमको कसूर गर्ने व्यक्तिलाई कसूरको प्रकृति हेरी अनुहार कुरुप पारेमा पाँच वर्षदिखि आठ वर्षसम्म कैद र एक लाख रुपैयाँदिखि पाँच लाख रुपैयाँसम्म जरिबाना र शरीरको अन्य अङ्ग कुरुप पारेमा वा शरीरमा पीडा पुऱ्याएमा तीन वर्षदिखि पाँच वर्षसम्म कैद र पचास हजार रुपैयाँदिखि तीन लाख रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा १९३, उपदफा (३): उपदफा (२) बमोजिम जरिबाना बापत प्राप्त पूरै रकम पीडितलाई क्षतिपूर्ति बापत दिनु पर्नेछ। दफा १९४: गम्भीर उत्तेजना वा रीसको आवेशबाट कुटपिट वा अङ्गभङ्ग भएकोमा सजाय: दफा १९४, उपदफा (१): दफा १९१ वा १९२ मा जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि देहायको अवस्थामा कुटपिट गर्ने व्यक्तिलाई कुटपिट गरी अङ्गभङ्ग गरेको रहेछ भने दुई वर्षसम्म कैद वा बीस हजार दफा १९४, उपदफा (१), खण्ड (क): कसैले तत्काल गम्भीर उत्तेजना दिलाउने कुनै काम गरेबाट कसूरदारले आत्मसंयमको शक्ति गुमाई त्यस्तो उत्तेजना दिलाउने व्यक्तिलाई वा भ्रमवस अरु कसैलाई कुटपिट गरेमा वा संयोगवश अरु कसैलाई चोट पुरन गएकोमा। दफा १९४, उपदफा (१): कसैले कानूनको पालन गर्दा, निजी रक्षाको अधिकारको प्रयोग गर्दा, कुनै राष्ट्रसेवकले आफ्नो पदीय कर्तव्यको पालन गर्दा वा पालन गर्न लागेको कुनै कामबाट उत्तेजित हुन गई कुटपिट गरेकोमा, दफा १९४, मुलुकी अपराध संहिता, २०७४
मुलुकी अपराध संहिता, २०७४

उपदफा (२): कसैलाई कुनै क्षति पुर्याउने नियतले कसूरदार स्वयंले कसैलाई उत्तेजित गराएको र त्यसरी उत्तेजित भई त्यस्तो व्यक्तिले गरेको कामबाट कसूरदार आफैं उत्तेजनामा परी कुटपिट गरी चोट पुर्याएकोमा। दफा १९४, उपदफा (२), खण्ड (ख): निजी रक्षाको लागि आवश्यक पर्ने बलभन्दा बढी बल प्रयोग गरी कसैलाई क्षति पुर्याएकोमा, दफा १९४, उपदफा (२), खण्ड (ग): एकाएक उठेको झगडाको रीसको आवेशमा तत्काल कसैलाई चोट पुर्याएकोमा। दफा १९४, उपदफा (२): उपदफा (१) को खण्ड (ख) र (ग) मा जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि इवी लिएर वा सोच विचार गरेर कुटपिट वा अङ्गभङ्ग गरेकोमा सो खण्डहरुमा लेखिएको व्यवस्था लागू हुने छैन। दफा १९५: लापरवाहीपूर्ण काम गरी वा हेलचक्क्याई गरी कुटपिट गर्न वा अङ्गभङ्ग वा अन्य चोट दफा १९५, उपदफा (१): कसैले लापरवाहीपूर्ण काम गरी वा हेलचक्क्याई गरी कसैलाई कुटपिट गर्न, अङ्गभङ्ग गर्न वा अन्य चोट पुर्याउन हुँदैन। दफा १९५, उपदफा (२): उपदफा (१) बमोजिमको कसूर गर्ने व्यक्तिलाई देहाय बमोजिमको सजाय हुनेछः- दफा १९५, उपदफा (२), खण्ड (क): लापरवाहीपूर्ण काम गरी अङ्गभङ्ग भएकोमा दुई वर्षसम्म कैद वा बीस हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना वा दुवै सजाय र अन्य किसिमको चोट पुगेको रहेछ भने एक वर्षसम्म कैद वा दश हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना वा दुवै सजाय, दफा १९५, उपदफा (२), खण्ड (ख): हेलचक्क्याई गरी त्यस्तो कसूर गरेको रहेछ भने छ महिनासम्म कैद वा पाँच हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना वा दुवै सजाय । दफा १९६: आपराधिक बल प्रयोग गर्न नहुने: दफा १९६, उपदफा (१): कसैले कसै उपर आपराधिक बल प्रयोग गर्न हुँदैन। दफा १९६, उपदफा (२): कसैले कसैलाई देहाय बमोजिमको कार्य गरेमा निजले आपराधिक बल प्रयोग गरेको मानिनेछः- दफा १९६, उपदफा (२), खण्ड (क): कुनै कसूर गर्ने नियतले कुनै व्यक्ति उपर कुनै किसिमको बल प्रयोग गरेमा, दफा १९६, उपदफा (२), खण्ड (ख): कुनै व्यक्ति वा निजको परिवार वा सम्पत्तिलाई क्षति पुर्याउने डर, त्रास उत्पन्न गराउने वा झिझियाउने नियतले वा त्यस्तो हुन सक्छ भन्ने जानीजानी निज उपर बल प्रयोग गरेमा, दफा १९६, उपदफा (२), खण्ड (ग): कसैलाई आफू उपर बल प्रयोग हुन लागेको भन्ने त्रसित पारेमा वा धम्की दिएमा वा जोर जुलुम गरेमा वा अरु कुनै किसिमले त्यसको उद्योग गरेमा। दफा १९६, उपदफा (३): यस दफामा अन्यत्र जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि सम्बन्धित विषयको शिक्षण, प्रशिक्षण वा तालिम दिँदा, कुनै किसिमको अभिनय गर्दा, उपचार गर्दा वा भलाई हुने किसिमले कसैको मञ्चुरी लिई कुनै बल प्रयोग गरेकोमा वा कुनै किसिमको खेल हुँदा स्वभाविक प्रकृतिको बल प्रयोग गरेकोमा आपराधिक बल प्रयोग गरेको मानिने छैन। तर दफा १९६, उपदफा (४): आपराधिक बल प्रयोग गर्ने वा गराउने व्यक्तिलाई हतियार लिई गरेको भए तीन वर्षसम्म कैद वा तीस हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना वा दुवै सजाय र हतियार नलिई गरेको भए एक वर्षसम्म कैद वा दश हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना वा दुवै सजाय हुनेछ। दफा १९७: कसूर गर्ने नियतले बेहोस पार्न नहुने: दफा १९७, उपदफा (१): कसैले कुनै कसूर गर्न सजिलो पार्ने नियतले अरुलाई बेहोस तुल्याउने, लठ्याउने वा अस्वस्थ पार्ने पदार्थ खुवाउन वा अन्य कुनै प्रकारले सेवन गराउन वा कुनै प्रकारले बेहोस गराउन हुँदैन। दफा १९७, उपदफा (२): उपदफा (१) बमोजिमको कसूर गर्ने वा गराउने व्यक्तिलाई एक वर्षसम्म कैद र दश हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा १९७, उपदफा (३): उपदफा (१) बमोजिमको काम गरी त्यस्तो कसूर भइसकेको रहेछ भने त्यस्तो कसूर मुलुकी अपराध संहिता, २०७४
मुलुकी अपराध संहिता, २०७४

बापत हुने सजायमा यस दफा बमोजिमको सजाय थप हुनेछ। दफा १९८: क्षतिपूर्ति: यस परिच्छेदमा उल्लिखित कसूरबाट कसैको जीउ वा ज्यानमा चोटपटक वा हानि, नोकसानी भएको रहेछ भने कसूरदारबाट पीडित व्यक्तिलाई मनासिब क्षतिपूर्ति भराई दिनु पर्नेछ। दफा १९९: हदम्याद: दफा १९६ अन्तर्गतको कसूरमा त्यस्तो कसूर भए गरेको मितिले तीन महिना नाघेपछि, दफा १९७ अन्तर्गतको कसूरमा त्यस्तो व्यक्तिको होस आएको मितिले छ महिना नाघेपछि र यस परिच्छेद अन्तर्गतको अन्य कसूरमा त्यस्तो कसूर भएको मितिले एक वर्ष नाघेपछि उजुर लाग्ने छैन। दफा २००: बदनियतपूर्वक थुनछेक गर्न नहुने: दफा २००, उपदफा (१): कसैले कुनै व्यक्तिलाई कानून बमोजिम बाहेक बदनियतपूर्वक अन्य कुनै किसिमले थुनामा राख्न वा राख्न लगाउन हुँदैन। दफा २००, उपदफा (२): उपदफा (१) बमोजिमको कसूर गर्ने व्यक्तिलाई तीन वर्षसम्म कैद र तीस हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा २००, उपदफा (३): अधिकार प्राप्त व्यक्तिले बाहेक अरु कसैले कसैको आवागमनमा अवरोध गर्न वा गराउन हुँदैन। दफा २००, उपदफा (४): उपदफा (३) बमोजिमको कसूर गर्ने व्यक्तिलाई छ महिनासम्म कैद वा पाँच हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना वा दुवै सजाय हुनेछ। दफा २०१: मानवोचित न्यूनतम सुविधा नदिई थुनामा राख्नु हुने : दफा २०१, उपदफा (१): कानून बमोजिम थुनामा राखे अधिकार प्राप्त अधिकारीले कसैलाई पनि कानून बमोजिम उपलब्ध गराउनु पर्ने सुविधा नदिई वा थुनामा राखिएको ठाउँमा उपलब्ध न्यूनतम मानवोचित सुविधा नदिई थुनामा राख्न वा राख्न लगाउन हुँदैन। दफा २०१, उपदफा (२): उपदफा (१) बमोजिमको कसूर गर्ने व्यक्तिलाई डेढ वर्षसम्म कैद र पन्ध्र हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा २०२: छाड्ने आदेश भएकोमा थुनी राख्नु हुने : दफा २०२, उपदफा (१): कानून बमोजिम थुनामा रहेको कुनै व्यक्तिलाई थुनाबाट छाड्न कानून बमोजिम अधिकार प्राप्त अधिकारीबाट आदेश प्राप्त भएपछि त्यस्तो व्यक्तिलाई थुनाबाट नछाडी थुनी राख्न हुँदैन। दफा २०२, उपदफा (२): उपदफा (१) बमोजिमको कसूर गर्ने वा गराउने व्यक्तिलाई एक वर्षसम्म कैद र दश हजार रुपैयाँसम्म हुनेछ। दफा २०३: गोप्य तरिकाले थुनामा राख्नु हुने : दफा २०३, उपदफा (१): अधिकार प्राप्त अधिकारीले कुनै व्यक्तिलाई थुनामा राख्दा निज थुनिएको कुरा वा थुनिएको ठाउँको जानकारी नहुने वा पत्ता नलाग्ने गरी गोप्य रूपमा थुनामा राख्नु हुँदैन। दफा २०३, उपदफा (२): उपदफा (१) बमोजिमको कसूर गर्ने वा गराउने व्यक्तिलाई चार वर्षसम्म कैद र चालीस हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा २०४: क्षतिपूर्ति भराई दिनु पर्ने : यस परिच्छेद बमोजिमको कसूर गर्ने वा गराउने कसूरदारबाट पीडित व्यक्तिलाई मनासिब क्षतिपूर्ति भराई दिनु पर्नेछ। दफा २०५: हदम्याद : दफा २०० को उपदफा (३) अन्तर्गतको कसूरमा त्यस्तो कसूर भएको मितिले र यस परिच्छेद अन्तर्गतका अन्य कसूरमा थुनामा परेको व्यक्ति थुनाबाट मुक्त भएको मितिले तीन महिना नाघेपछि उजुर लाग्ने छैन। दफा २०६: व्यक्ति बेपत्ता पार्ने काम गर्न गराउन नहुने : दफा २०६, उपदफा (१): कसैले कसैलाई बेपत्ता पार्ने कार्य गर्न वा गराउन हुँदैन। दफा २०६, उपदफा (२): उपदफा (१) को प्रयोजनको लागि “व्यक्ति बेपत्ता पार्ने कार्य” भन्नाले देहायको कार्य सम्झ्नु पर्छः— दफा २०६, उपदफा (२), खण्ड (क): कानून बमोजिम पक्राउ गर्न, अनुसन्धान गर्न वा कानून कार्यान्वयन गर्न अख्तियारी पाएको व्यक्ति वा सुरक्षाकर्मीले पक्राउ गरेको, हिरासतमा राखेको वा अन्य कुनै किसिमले नियन्त्रणमा लिएको व्यक्तिलाई मुद्दा हेने अधिकारी समक्ष त्यसरी पक्राउ गरेको वा नियन्त्रणमा लिएको मितिले बाटोको म्याद बाहेक चौबीस घण्टाभित्र उपस्थित नगराई वा सरोकारवालालाई भेटघाट गर्न नदिई निजलाई कहाँ, कसरी र कुन अवस्थामा राखिएको छ भन्ने मुलुकी अपराध संहिता, २०७४
मुलुकी अपराध संहिता, २०७४

कसूर भएको थाहा भएको वा बेपत्ता पारिएको व्यक्ति सार्वजनिक भएको वा गरिएको मितिले छ महिना नाघेपछि उजुर लाग्ने छैन। दफा २११: अपहरण गर्न नहुने : दफा २११, उपदफा (१): कसैले कुनै व्यक्तिलाई अपहरण गर्न वा गराउन हुँदैन। दफा २११, उपदफा (२): उपदफा (१) को प्रयोजनको लागि कसैले देहायको कुनै काम गरेमा निजले अपहरण गरेको मानिनेछ:— दफा २११, उपदफा (२), खण्ड (क): कुनै व्यक्तिलाई बल प्रयोग गरी वा सो प्रयोग गर्ने धम्की दिई, छलकपट गरी वा डरत्रासमा पारी, जोर जुलुम गरी, हातहतियार दफा २११, उपदफा (२), खण्ड (ख): कुनै व्यक्तिलाई निजको मञ्चुरी विना वा बालबालिका वा शारीरिक अशक्तताको कारणले अरुको आश्रयमा बसेको वा मानसिक अस्वस्थताको कारणले होस ठेगानमा नरहेको व्यक्तिलाई निजको बाबु आमा वा संरक्षकको मञ्चुरी विना वा झुक्यानमा पारी जवर्जस्ती कुनै ठाउँमा लगेमा। दफा २१२: शरीर बन्धक लिन नहुने: दफा २१२, उपदफा (१): कसैले कसैको शरीर बन्धक लिन हुँदैन। दफा २१२, उपदफा (२): उपदफा (१) को प्रयोजनको लागि कसैले कुनै व्यक्तिलाई निजको मञ्चुरी विना वा बालबालिका र होस ठेगान नभएको व्यक्ति भए निजको आमा बाबु वा संरक्षकको मञ्चुरी विना बल प्रयोग गरी वा सोको धम्की दिई, डर ब्रास देखाई, जोर जुलुम गरी, हातहतियार देखाई वा नदेखाई छुलकपट गरी, झुक्यानमा पारी, नशालु वा मादक पदार्थ सेवन गराई, यातायातको साधन वा रहे बसेको ठाउँ कञ्जा गरी वा नियन्त्रणमा लिई थुनामा वा नियन्त्रणमा राखेमा शरीर बन्धक लिएको मानिनेछ। दफा २१२, उपदफा (३): उपदफा (२) मा जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि मानसिक रूपमा अस्वस्थ व्यक्तिलाई निजको बाबु, आमा वा संरक्षकको मञ्चुरी लिई असल नियतबाट सम्बन्धित व्यक्तिको हितको लागि उपचार गर्ने ऋममा वा अन्य कुनै प्रयोजनका लागि कसैको निगरानी वा नियन्त्रणमा राखिएकोमा शरीर बन्धक लिएको मानिने छैन। दफा २१३: अपहरण वा शरीर बन्धक लिएमा हुने सजाय: कसैले ज्यान लिने, कुटपिट गरी चोट पुर्याउने, जवर्जस्ती करणी वा अप्राकृतिक मैथुन गर्ने, मानिस बिक्री गर्ने वा दास बनाउने वा इच्छा बिरुद्ध जवर्जस्ती काममा लगाउने, वेश्यावृत्तिमा लगाउने, यातना दिने, कुनै काम गर्न वा गराउन बाध्य गराउने, मुक्ति रकम लिने वा प्रचलित कानून बमोजिम कसूर हुने अन्य कुनै काम गर्न लगाउने उद्देश्यले दफा २११ वा २१२ बमोजिमको काम गरे वा गराएको भए सात वर्षदेखि दश वर्षसम्म कैद र सत्तरी हजारदेखि एक लाख रुपैयाँसम्म दफा २१४: थप सजाय हुने : दफा २१४, उपदफा (१): दफा २११ बमोजिम अपहरण गरी दफा २१२ बमोजिम शरीर बन्धक लिने व्यक्तिलाई दश वर्षदिखि पन्ध्र वर्षसम्म कैद र एक लाखदेखि एक लाख पचास हजार रुपैयाँसम्म जरिबाना हुनेछ। दफा २१४, उपदफा (२): कसैले अपहरण गरी वा शरीर बन्धक लिई यस संहिता वा कानून बमोजिम कसूर मानिने अन्य कुनै काम गरेको रहेछ भने निजलाई त्यस्तो कसूर बापतको सजायमा उपदफा (१) बमोजिमको सजाय थप हुनेछ। दफा २१४, उपदफा (३): दफा २११ र २१२ को कसूर सङ्गठित रूपमा गरे गराएको रहेछ भने त्यस्तो गराउने व्यक्तिलाई थप दुई वर्ष कैद सजाय हुनेछ। दफा २१५: दुरुत्साहन दिने वा आदेश दिने वा उद्योग गर्ने वा षडयन्त्र गर्ने व्यक्ति वा मतियारलाई सजाय हुने : दफा २१५, उपदफा (१): यस परिच्छेदमा लेखिएको कसूर गर्न दुरुत्साहन दिने वा आदेश दिने व्यक्तिलाई मुख्य कसूरदारलाई भए सरह सजाय हुनेछ। दफा २१५, उपदफा (२): उपदफा (१) मा जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि सो कुराको उद्योग वा षडयन्त्र गर्ने वा मतियार मुलुकी अपराध संहिता, २०७४
मुलुकी अपराध संहिता, २०७४

हुने व्यक्तिलाई सो कसूरमा हुने सजायको आधा सजाय हुनेछ। दफा २१६: आत्मसमर्पण गरेमा सजाय कम हुने : यस परिच्छेद अन्तर्गतको कसूर गर्ने व्यक्तिले कसूर गर्दा गर्दैको बखत सुरक्षाकर्मी समक्ष आत्मसमर्पण गरेमा वा अन्य कसूरदार वा सो कसूर गर्ने गिरोहका सदस्यलाई पक्राउ गर्न सहयोग पुऱ्याएमा अवस्था हेरी अदालतले निजलाई सजाय कम गर्न सक्नेछ। दफा २१७: क्षतिपूर्ति भराई दिनु पर्ने : दफा २१७, उपदफा (१): यस परिच्छेद अन्तर्गतको कसूर गरे वा गराएको ठहरेमा कसूर गर्ने वा गराउने व्यक्तिबाट पीडित व्यक्तिलाई मनासिब क्षतिपूर्ति भराई दिनु पर्नेछ। दफा २१७, उपदफा (२): उपदफा (१) बमोजिमको क्षतिपूर्ति पीडित व्यक्ति मरी सकेको भए निजको नजिकको हकदारलाई भराई दिनु पर्नेछ। दफा २१८: हदम्यादः (१) यस परिच्छेद अन्तर्गतका कुनै कसूर गरी कसैको ज्यान लिएकोमा जहिले सुकै पनि उजुर गर्न सकिने छ। दफा २१८, उपदफा (२): उपदफा (१) मा लेखिए बाहेक यस परिच्छेद अन्तर्गतको कुनै कसूर भए गरेको मितिले दुई वर्ष र दफा २११ र २१२ अन्तर्गतको कसूर भएकोमा सम्बन्धित व्यक्ति त्यस्तो कसूरबाट मुक्त भएको मितिले छ महिना नाघेपछि उजुर लाग्ने छैन। दफा २१९: जवर्जस्ती करणी गर्न नहुने: दफा २१९, उपदफा (१): कसैले जवर्जस्ती करणी गर्न हुँदैन। दफा २१९, उपदफा (२): कसैले कुनै महिलालाई निजको मञ्चुरी नलिई करणी गरेमा वा मञ्चुरी लिएर भए पनि अठार वर्षभन्दा कम उमेरको कुनै बालिकालाई करणी गरेमा निजले त्यस्तो महिला वा बालिकालाई जवर्जस्ती करणी गरेको मानिनेछ। दफा २१९, उपदफा (२), खण्ड (क): करकाप, अनुचित प्रभाव, डर, त्रास, झुक्यानमा पारी वा अपहरण गरी वा शरीर बन्धक लिई लिएको मञ्चुरीलाई मञ्चुरी मानिने छैन, दफा २१९, उपदफा (२), खण्ड (ख): होस ठेगानमा नरहेको अवस्थामा लिएको मञ्चुरीलाई मञ्चुरी मानिने छैन, दफा २१९, उपदफा (२), खण्ड (ग): गुद्दार वा मुखमा लिङ्ग पसाएमा, गुद्दार, मुख वा योनीमा लिङ्ग केही मात्र पसेको भएमा, लिङ्ग बाहेक अन्य कुनै वस्तु योनीमा प्रवेश गराएमा पनि जवर्जस्ती करणी गरेको मानिनेछ। दफा २१९, उपदफा (३): जवर्जस्ती करणी गर्ने व्यक्तिलाई त्यसरी करणी गर्दाको परिस्थिति र महिलाको उमेर हेरी देहाय बमोजिम कैद हुनेछः— दफा २१९, उपदफा (३), खण्ड (क): दश वर्षभन्दा कम उमेरकी बालिका, पूर्ण अशक्त, अपाङ्गता भएका वा सत्तरी वर्षभन्दा बढी उमेरका महिला भए जन्म कैद दफा २१९, उपदफा (३), खण्ड (ख): दश वर्ष वा दश वर्षभन्दा बढी चौध वर्षभन्दा कम उमेरकी बालिका भए अठार वर्षदेखि बीस वर्षसम्म , दफा २१९, उपदफा (३), खण्ड (ग): चौध वर्ष वा चौध वर्षभन्दा बढी सोह वर्षभन्दा कम उमेरकी बालिका भए बाह वर्षदेखि चौध वर्षसम्म, दफा २१९, उपदफा (३), खण्ड (घ): सोह वर्ष वा सोह वर्षभन्दा बढी अठार वर्षभन्दा कम उमेरकी महिला भए दश वर्षदेखि बाह वर्षसम्म, दफा २१९, उपदफा (३), खण्ड (ङ): अठार वर्ष वा अठार वर्षभन्दा बढी उमेरकी महिला भए सात वर्षदेखि दश वर्षसम्म। दफा २१९, उपदफा (३), खण्ड (क): उपदफा (३) को खण्ड (क) वा (ख) बमोजिम कैद सजाय हुने कसूरदारलाई सात लाख रुपैयाँ जरिबाना, दफा २१९, उपदफा (३), खण्ड (ख): उपदफा (३) को खण्ड (ग) वा (घ) बमोजिम कैद सजाय हुने कसूरदारलाई पाँच लाख रुपैयाँ जरिबाना, दफा २१९, उपदफा (३), खण्ड (ग): उपदफा (३) को खण्ड (ङ) बमोजिम कैद सजाय हुने कसूरदारलाई तीन लाख रुपैयाँ जरिबाना। दफा २१९, उपदफा (४): उपदफा (३) मा जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि बैवाहिक सम्बन्ध कायम रहेको अवस्थामा पतिले पत्नीलाई जवर्जस्ती करणी गरेमा मुलुकी अपराध संहिता, २०७४