chhatramani/nepal_legal_acts_corpus_nepali huggingface dataset:
राहदानी_ऐन_२०७६
Passport Act, 2019

(२) राहदानी वितरण सम्बन्धी अन्य व्यवस्था तोकिए बमोजिम हुनेछ । १२. राहदानी जारी नगर्ने वा रोक्का राख्ने: (१) यस ऐनमा अन्यत्र जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि देहायका व्यक्तिको नाममा राहदानी जारी नगर्न वा रोक्का राख्न सकिनेछ:- । (क) राहदानी, अध्यागमन, भ्रष्टाचार, सम्पत्ति शुद्धीकरण, मानव बेचबिखन, अपहरण, लागूऔषध, अवैध हातहतियार कारोबार, सङ्गठित अपराध वा आतङ्कवाद सम्बन्धी कसूरको अभियोगमा अनुसन्धानको सिलसिलामा अनुसन्धान अधिकारीले राहदानी जारी नगर्न वा रोक्का राख्न लेखी पठाएको, । (ख) राहदानी, अध्यागमन, भ्रष्टाचार, सम्पत्ति शुद्धीकरण, मानव बेचबिखन, अपहरण, लागूऔषध, अवैध हातहतियार कारोबार, सङ्गठित अपराध वा आतङ्कवाद सम्बन्धी कसूरको अभियोगमा अदालतमा मुद्दा चलिरहेको अवस्थामा अदालतको आदेश बमोजिम त्यस्ता व्यक्तिको राहदानी जारी नगर्न वा रोक्का राख्न अदालतले लेखी पठाएको, । (ग) राहदानी, अध्यागमन, भ्रष्टाचार, सम्पत्ति शुद्धीकरण, मानव बेचबिखन, अपहरण, लागूऔषध, अवैध हातहतियार कारोबार, सङ्गठित अपराध वा आतङ्कवाद सम्बन्धी कसूरको अभियोगमा अदालतबाट कसूरदार ठहर भई सजाय भोगिरहेको, । (घ) बैंक तथा वित्तीय संस्थाको ऋण तिर्न नसकी प्रचलित कानून बमोजिम कालो सूचीमा परेको, । (ङ) मनासिब माफिकको कारण सहित नेपाल सरकार वा अदालतको आदेशबाट विदेश जान रोक लगाइएको वा राहदानी जारी नगर्न वा जारी भएको राहदानी रोक्का राख्न आदेश भएको, । (च) राहदानी जारी गर्ने निकायले आधार र कारण खुलाई जारी नगर्ने वा राहदानी रोक्का राख्ने भनी निर्णय गरेको, । (छ) राहदानीबाहकको नाममा जारी भएको राहदानीको बहाल अवधि एक वर्षभन्दा बढी बाँकी रहेको । (२) विभागले उपदफा (१) बमोजिमको कारणबाट साधारण राहदानी जारी गर्न नसक्ने भएमा सोको जानकारी सम्बन्धित निवेदकलाई दिनु पर्नेछ । (३) उपदफा (१) को खण्ड (क) बमोजिमको अवस्थामा अदालतबाट राहदानी जारी गर्न वा राहदानी रोक्का नराख्न आदेश भएमा त्यस्तो व्यक्तिको नाममा राहदानी जारी गरिनेछ । (४) उपदफा (१) को खण्ड (ख) बमोजिमको कसूरमा अदालतबाट सफाइ पाएमा वा केही नेपाल ऐन संशोधन गर्ने ऐन, २०८२ द्वारा संशोधित । खण्ड (ग) बमोजिमको कसूरमा कानून बमोजिम सजाय भुक्तान गरेमा त्यस्तो व्यक्तिको नाममा राहदानी जारी गरिनेछ । (५) उपदफा (१) को खण्ड (घ), (ङ) वा (च) बमोजिमको अवस्था विद्यमान नरहेको भनी सम्बन्धित निकायबाट लेखी आएमा त्यस्तो व्यक्तिको नाममा राहदानी जारी गर्न सकिनेछ । १३. एकभन्दा बढी राहदानी जारी गर्न सकिने: यस ऐनमा अन्यत्र जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि राहदानीको बहाल रहने अवधि बाँकी रहँदै देहायको अवस्थामा नयाँ राहदानी जारी गर्न सकिनेछ:- । (क) कूटनीतिक वा विशेष राहदानीबाहकले साधारण राहदानी प्राप्त गर्न निवेदन दिएमा, । (ख) साधारण राहदानीबाहकले प्रचलित कानून बमोजिम कूटनीतिक वा विशेष राहदानी प्राप्त गर्न निवेदन दिएमा । १४. राहदानीको बहाल अवधि रहँदै राहदानी जारी गर्न सकिने: दफा १२ को उपदफा (१) को खण्ड (छ) मा जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि राहदानीबाहकको नाममा जारी भएको राहदानीको बहाल अवधि एक वर्षभन्दा बढी बाँकी रहेको भए तापनि देहायको अवस्थामा नयाँ राहदानी जारी गर्न सकिनेछ:- ।
राहदानी_ऐन_२०७६
Passport Act, 2019

१४. राहदानीको बहाल अवधि रहँदै राहदानी जारी गर्न सकिने: दफा १२ को उपदफा (१) को खण्ड (छ) मा जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि राहदानीबाहकको नाममा जारी भएको राहदानीको बहाल अवधि एक वर्षभन्दा बढी बाँकी रहेको भए तापनि देहायको अवस्थामा नयाँ राहदानी जारी गर्न सकिनेछ:- । (क) राहदानी पुरानो भई पढ्न नसकिने भएमा, च्यातिई, झुत्रो भई वा विवरणमा त्रुटि भई प्रयोग गर्न नमिल्ने भएमा, । (ख) राहदानीका पानाहरू भरिई पर्याप्त पाना नभएमा, । (ग) थर परिवर्तन भएमा, । (घ) विभागबाट तयार भइसकेको राहदानी सम्बन्धित व्यक्तिलाई वितरण नहुँदै हराएमा वा नासिएमा, । (ङ) नाबालकको उमेर सोह्र वर्ष पुगी राहदानी लिन चाहेमा, । (च) विशेष अवस्थामा राहदानी जारी भएको अवस्था भएमा, । (छ) तोकिए बमोजिमका अन्य अवस्थामा । १५. राहदानी रद्द गर्न सकिने: (१) विभागले देहायको अवस्थामा राहदानी रद्द गर्न सक्नेछ:- । (क) राहदानीवाहकले आफ्नो नाममा जारी भएको राहदानी हराएको कुरा विभाग वा नियोगलाई जानकारी गराएमा, । (ख) अदालतको आदेशबाट राहदानी रद्द वा खारेज भएमा, । (ग) राहदानीवाहक नेपाली नागरिक कायम नरहेमा, । (घ) गैरनेपाली नागरिकले राहदानी प्राप्त गरेको प्रमाणित भएमा, । (ङ) झुट्टा विवरण पेश गरी राहदानी प्राप्त गरेमा, । (च) राहदानीको लागि निवेदन दिई तोकिएको समयभित्र निवेदकले राहदानी नलिएमा । (२) उपदफा (१) को खण्ड (क), (ख), (ग), (घ) र (ङ) बमोजिम राहदानी रद्द गरिएको जानकारी विभागले नेपाल सरकारको सम्बन्धित निकाय, नेपालस्थित विदेशी नियोग र नेपालस्थित इन्टरपोलको कार्यालयलाई दिनु पर्नेछ । (३) कुनै नेपाली नागरिकको राहदानी विदेशमा हराई नयाँ राहदानीका लागि नियोगमा निवेदन दिएमा नियोगले राहदानीवाहकको सम्पूर्ण विवरण र राहदानी नम्बर समेत खुलाई हराएको राहदानी रद्द गर्नको लागि विभागमा लेखी पठाउनु पर्नेछ र सोको जानकारी नेपालस्थित अध्यागमन कार्यालय, सम्बन्धित नियोग रहेको मुलुकको विदेश मामिला हेर्ने मन्त्रालय र उक्त मुलुकमा रहेका विदेशी नियोगलाई समेत दिनु पर्नेछ । १६. राहदानी प्रयोग गर्ने: (१) कूटनीतिक तथा विशेष राहदानी प्रयोग सम्बन्धी व्यवस्था तोकिए बमोजिम हुनेछ । (२) कूटनीतिक वा विशेष राहदानीवाहकले उपदफा (१) बमोजिमको प्रयोजन समाप्त भएपछि त्यस्तो राहदानी विभागमा बुझाउनु पर्नेछ । तर तोकिएको सार्वजनिक पद धारण गरेको व्यक्तिले तोकिए बमोजिमको अवधिसम्म कूटनीतिक वा विशेष राहदानी आफूसँग राख्न सक्नेछ । परिच्छेद-३ । यात्रा अनुमतिपत्र तथा सिम्यान्स अभिलेख किताब सम्बन्धी । १७. यात्रा अनुमतिपत्र: (१) विभाग र नियोगले यात्रा अनुमतिपत्र जारी गर्न सक्नेछन् । (२) उपदफा (१) बमोजिम जारी हुने यात्रा अनुमतिपत्र प्राप्त गर्ने शर्त र जारी गर्नु पर्ने अवस्था तोकिए बमोजिम हुनेछ । १८. सिम्यान्स अभिलेख किताब (सिम्यान्स पासपोर्ट): (१) पानीजहाजमा काम गर्न जाने नेपाली नागरिकलाई विभाग वा नियोगले सिम्यान्स अभिलेख किताब (सिम्यान्स पासपोर्ट) जारी गर्न सक्नेछ । (२) साधारण राहदानीवाहकले पानीजहाजमा काम गर्न जाने प्रयोजनको लागि विभाग वा नियोगमा सिम्यान्स अभिलेख किताब (सिम्यान्स पासपोर्ट) को लागि तोकिए बमोजिमका कागजात संलग्न गरी निवेदन दिएमा तोकिएका शर्तको अधिनमा रही विभाग वा नियोगले सिम्यान्स अभिलेख किताब (सिम्यान्स पासपोर्ट) जारी गर्नेछ । परिच्छेद-४ ।
राहदानी_ऐन_२०७६
Passport Act, 2019

(२) साधारण राहदानीवाहकले पानीजहाजमा काम गर्न जाने प्रयोजनको लागि विभाग वा नियोगमा सिम्यान्स अभिलेख किताब (सिम्यान्स पासपोर्ट) को लागि तोकिए बमोजिमका कागजात संलग्न गरी निवेदन दिएमा तोकिएका शर्तको अधिनमा रही विभाग वा नियोगले सिम्यान्स अभिलेख किताब (सिम्यान्स पासपोर्ट) जारी गर्नेछ । परिच्छेद-४ । अस्थायी तथा विशेष अवस्थामा जारी गरिने राहदानी सम्बन्धी । १९. अस्थायी राहदानी जारी गर्न सकिने: विदेशमा रहेको नेपाली नागरिकको राहदानी बहाल रहने अवधि समाप्त भएमा, हराएमा, नासिएमा वा झुत्रो भएको कारणले प्रयोग गर्न नसकिने भई नयाँ राहदानी बनाउनको लागि नियोगमा निवेदन दिएमा निजलाई नयाँ राहदानी जारी नहुन्जेलसम्मका लागि बढीमा नौ महिना अवधिको लागि नियोगले अस्थायी राहदानी जारी गर्न सक्नेछ । २०. विशेष अवस्थामा जारी गरिने राहदानी: (१) कुनै नेपाली नागरिकको नाबालक छोरा वा छोरी विदेशमा गई बसेको र निज सोह्र वर्ष उमेर पुगी नेपाली नागरिकताको प्रमाणपत्र प्राप्त गरिनसकेको अवस्थामा निजले विदेशी मुलुकको नागरिकता नलिएको तथा विदेशी नागरिकता प्राप्तिको लागि निवेदन नदिएको प्रमाण सहित तोकिए बमोजिमका कागजात संलग्न गरी निवेदन दिएमा नियोगले बढीमा दुई वर्षको अवधि रहने गरी एक पटक निजका नाममा साधारण राहदानी जारी गर्न सक्नेछ । तर काबुबाहिरको परिस्थिति परी निजले नेपाली नागरिकताको प्रमाणपत्र लिन नसकेको कारण खुलाई निवेदन दिएमा नियोगले निजलाई थप दुई वर्षका लागि साधारण राहदानी जारी गर्न सक्नेछ । (२) उपदफा (१) बमोजिमको अवधिभित्र त्यस्तो राहदानीवाहकले नेपाली नागरिकताको प्रमाणपत्र लिई साधारण राहदानी लिनसक्ने छ । परिच्छेद-५ । कसुर र दण्ड सजाय सम्बन्धी । २१. कसुर: कसैले देहायको कुनै कार्य गरेमा, गर्न लगाएमा वा गर्न सहयोग गरेमा यस ऐन बमोजिमको कसुर गरेको मानिनेछ:- । (क) झुट्टा विवरण दिई राहदानी वा यात्रा अनुमतिपत्र लिएमा वा लिन प्रयत्न गरेमा, । (ख) यस ऐन बमोजिम राहदानी वा यात्रा अनुमतिपत्र नलिई विदेश भ्रमण गरेमा वा गर्ने प्रयत्न गरेमा, । (ग) नेपाल सरकारले दिएको आदेश वा निर्देशनको पालना नगरेमा, । (घ) जुन उद्देश्यको लागि राहदानी जारी गरिएको हो सो बाहेक अन्य उद्देश्यको लागि राहदानीको प्रयोग गरेमा, । (ङ) आफ्नो राहदानी अरूलाई प्रयोग गर्न दिएमा वा अर्काको नामको राहदानी प्रयोग गरेमा, । (च) राहदानीमा भएको फोटो वा विवरण सच्याएमा, । (छ) अन्य व्यक्तिको राहदानी निजको मञ्जुरी नलिई बदनियतपूर्वक नियन्त्रणमा राखेमा, । (ज) यो ऐन र यस ऐन अन्तर्गत बनेको नियमको बर्खिलाप हुने गरी अन्य कुनै काम कारबाही गरेमा । २२. सजाय: (१) कसैले दफा २१ को खण्ड (क), (ख), (ग), (घ), (ङ), (च) वा (छ) बमोजिमको कसुर गरेमा त्यस्तो कसुर गर्नेलाई दुई लाख रुपैयाँदेखि पाँच लाख रुपैयाँसम्म जरिवाना वा एक वर्षदेखि तीन वर्षसम्म कैद वा दुवै सजाय हुनेछ । (२) कसैले उपदफा (१) मा लेखिएदेखि बाहेक यो ऐन र यस ऐन अन्तर्गत बनेको नियम विपरीत कुनै काम गरेमा निजलाई पचास हजार रुपैयाँदेखि एक लाख रुपैयाँसम्म जरिवाना वा छ महिनादेखि एक वर्षसम्म कैद वा दुवै सजाय हुनेछ ।
राहदानी_ऐन_२०७६
Passport Act, 2019

(२) कसैले उपदफा (१) मा लेखिएदेखि बाहेक यो ऐन र यस ऐन अन्तर्गत बनेको नियम विपरीत कुनै काम गरेमा निजलाई पचास हजार रुपैयाँदेखि एक लाख रुपैयाँसम्म जरिवाना वा छ महिनादेखि एक वर्षसम्म कैद वा दुवै सजाय हुनेछ । (३) उपदफा (१) र (२) मा उल्लिखित सजाय हुने कुनै कसुर गर्न कसैले आदेश दिएमा वा दुरुत्साहन गरेमा कसुरदारलाई भएसरह र कसुर गर्न सहयोग गर्ने मतियारलाई त्यस्तो कसुरदारलाई हुने सजायको आधा सजाय हुनेछ । २३. प्रचलित कानून बमोजिम कारबाही गर्न बाधा नपर्ने: यस ऐन अन्तर्गत कसुर मानिने कुनै कार्य अन्य प्रचलित कानून बमोजिम समेत कसुर हुने रहेछ भने त्यस्तो कसुरमा प्रचलित कानून बमोजिम मुद्दा चलाई कारबाही गर्न यस ऐनमा लेखिएको कुनै कुराले बाधा पुऱ्याएको मानिने छैन । परिच्छेद-६ । विविध । २४. राहदानीको रङ, ढाँचा र आकार: दफा ५, १७, १८, १९ र २० बमोजिम जारी गरिने राहदानीको रङ, ढाँचा र आकार तोकिए बमोजिम हुनेछ । २५. दस्तुर: (१) कूटनीतिक, विशेष र सर्भिस राहदानी जारी गर्दा कुनै दस्तुर लाग्ने छैन । (२) साधारण राहदानी, यात्रा अनुमतिपत्र, सिम्यान्स अभिलेख किताब (सिम्यान्स पासपोर्ट), अस्थायी राहदानी र विशेष अवस्थामा जारी गरिने राहदानी जारी गर्दा तोकिए बमोजिम दस्तुर लाग्नेछ । २६. राहदानी फिर्ता दिन सकिने: (१) साधारण राहदानीवाहकले आफ्नो नाममा जारी गरिएको राहदानी आफूलाई आवश्यक नभएको वा अन्य कुनै कारणले आफूसँग राख्न नसक्ने भनी विभागमा फिर्ता दिन सक्नेछ । (२) विभागले उपदफा (१) बमोजिम फिर्ता दिएको राहदानी रद्द गर्नेछ । २७. विद्युतीय अभिलेख तथा वैयक्तीकरण (पर्सनलाइजेसन): (१) राहदानीको लागि निवेदन साथ सम्बन्धित निकायबाट प्रमाणित भई आएका निवेदकका निजी विवरण विभागले प्रविधि समेतको माध्यमबाट प्रशोधन गरी राहदानी वैयक्तिक अभिलेखीकरण (पर्सनलाइजेसन) सम्बन्धी कार्य गर्नेछ । (२) विभागले राहदानी, यात्रा अनुमतिपत्र तथा सिम्यान्स अभिलेख किताब (सिम्यान्स पासपोर्ट) को विद्युतीय अभिलेख तोकिए बमोजिमको ढाँचामा तयार गरी सुरक्षित राख्नु पर्नेछ । (३) नियोगबाट जारी भएका यात्रा अनुमतिपत्र तथा सिम्यान्स अभिलेख किताब (सिम्यान्स पासपोर्ट) को विवरण प्रत्येक तीन महिनामा विभागमा पठाउनु पर्नेछ । २८. कागजात सुरक्षित राख्नु पर्ने: (१) राहदानीको लागि दिएका निवेदन लगायत संलग्न कागजातहरू राहदानी जारी भएको मितिले बाह्र वर्षसम्म सुरक्षित राख्नु पर्नेछ । (२) विभागले यस ऐन बमोजिम रद्द भएका राहदानी तोकिए बमोजिम धुल्याउनु पर्नेछ । (३) उपदफा (१) बमोजिमका कागजातको धुल्याउने प्रक्रिया प्रचलित कानून बमोजिम हुनेछ । २९. सरकार वादी हुने: यस ऐन अन्तर्गत सजाय हुने कसुर सम्बन्धी मुद्दामा नेपाल सरकार वादी हुनेछ र त्यस्तो मुद्दा मुलुकी फौजदारी कार्यविधि संहिता, २०७४ को अनुसूची-१ मा समावेश भएको मानिनेछ । ३०. पुनरावेदन: विभागले राहदानी जारी गर्न इन्कार गरेमा वा राहदानी रद्द गर्ने निर्णय गरेमा चित्त नबुझ्ने व्यक्तिले सोको सूचना प्राप्त गरेको मितिले पैंतीस दिनभित्र विभाग रहेको प्रदेशको उच्च अदालतमा पुनरावेदन दिन सक्नेछ । ३१. अधिकार प्रत्यायोजन: विभागले यस ऐन बमोजिम आफूलाई प्राप्त अधिकारमध्ये केही अधिकार आवश्यकता अनुसार अन्य निकाय वा अधिकारीलाई प्रत्यायोजन गर्न सक्नेछ ।
बिफर_नियन्त्रण_ऐन_२०२०
Smallpox Control Act, 1963

बिफर नियन्त्रण ऐन, २०२० । लालमोहर र प्रकाशन मिति । २०२० । १ । १६ । संशोधन गर्ने ऐन । १. केही नेपाल ऐन संशोधन गर्ने ऐन, २०४८ २०४९ । १ । ८ । २. गणतन्त्र सुदृढीकरण तथा केही नेपाल कानून संशोधन गर्ने ऐन, २०६६ २०६६ । १ । ७ । ३. लैङ्गिक समानता कायम गर्न तथा लैङ्गिक हिंसा अन्त्य गर्न केही नेपाल ऐनलाई संशोधन गर्ने ऐन, २०७२ २०७२ । ६ । १४ । ४. केही नेपाल ऐन संशोधन गर्ने ऐन, २०७२ २०७२ । १ । १३ । २०२० सालको ऐन नं. २७ । बालकलाई बिफर आउन नदिनका लागि खोपाउने व्यवस्था गर्न बनेको ऐन । प्रस्तावनाः नेपाल गणतन्त्र सुदृढीकरण तथा केही नेपाल कानून संशोधन गर्ने ऐन, २०६६ द्वारा झिकिएको । मा बालकहरुलाई बिफर आउन नदिनका लागि अनिवार्य रुपले खोपाउने व्यवस्था गर्न वाञ्छनीय भएकोले, । श्री ५ महाराजाधिराज महेन्द्र वीर विक्रम शाहदेवबाट राष्ट्रिय पञ्चायतको सल्लाह र सम्मतिले यो ऐन बनाईबक्सेकोछ । १. संक्षिप्त नाम, विस्तार र प्रारम्भ: (१) यो ऐनको नाम "बिफर नियन्त्रण ऐन, २०२०" रहेकोछ । (२) यो ऐन नेपाल सरकारबाट समय समयमा नेपाल राजपत्रमा प्रकाशित सूचनाद्वारा तोकिदिएको ठाउँहरुमा तोकिएको मितिदेखि लागू हुनेछ । २. परिभाषा: विषय वा प्रसङ्गले अर्को अर्थ नलागेमा यस ऐनमा,- । (क) "बालक" भन्नाले १२ वर्ष पूरा नभएको लैङ्गिक समानता कायम गर्न तथा लैङ्गिक हिंसा अन्त्य गर्न केही नेपाल ऐनलाई संशोधन गर्ने ऐन, २०७२ द्वारा संशोधित । बालबालिका सम्झनु पर्छ । (ख) "स्थानीय क्षेत्र" भन्नाले नगरपालिका वा लैङ्गिक समानता कायम गर्न तथा लैङ्गिक हिंसा अन्त्य गर्न केही नेपाल ऐनलाई संशोधन गर्ने ऐन, २०७२ द्वारा संशोधित । गाउँपालिकाको नियन्त्रणमा रहेको क्षेत्रलाई सम्झनु पर्छ । (ग) "प्राथमिक खोप" भन्नाले बालकको पहिलो सफल खोप सम्झनु पर्छ । (घ) "असुरक्षित बालक" भन्नाले बिफर आइनसेकेको र नखोपाएको बालक वा ३ वर्ष भित्र सफल खोप नभएको बालकलाई सम्झनु पर्छ । (ङ) "खोप" भन्नाले बालकलाई बिफर आउन नदिनका लागि गरिएको खोप सम्झनु पर्छ । (च) "खोपाउने ठाउँ" भन्नाले नेपाल सरकारको स्वास्थ्य विभाग मातहत खोपाउने ठाउँलाई सम्झनु पर्छ । (छ) "खोपाउने क्षेत्र" भन्नाले स्थानीय क्षेत्र वा खोपाउने कामको निमित्त यो ऐन अन्तर्गत विभाजित स्थानीय क्षेत्रको एक भाग सम्झनु पर्छ । (ज) "खोप्ने व्यक्ति" भन्नाले खोपाउनेको लागि यस ऐन बमोजिम नियुक्त भएको व्यक्ति वा नेपाल सरकारबाट लाइसेन्स प्राप्त गैर सरकारी व्यक्ति सम्झनु पर्छ, यस शब्दले खोपको सुपरिटेण्डेण्ट समेत जनाउँछ । (झ) "स्थानीय अधिकारी" भन्नाले नेपाल सरकारले तोकेको अधिकारी सम्झनु पर्छ र त्यसरी अधिकारी नतोकिएसम्म प्रमुख जिल्ला अधिकारी सम्झनु पर्छ । (ञ) "तोकिएको" वा "तोकिए बमोजिम" भन्नाले यो ऐन अन्तर्गत बनेको नियममा तोकिएको वा तोकिए बमोजिम सम्झनु पर्छ । ३. स्थानीय क्षेत्र विभाजन: स्थानीय क्षेत्रलाई आवश्यक खोपाउने क्षेत्रहरुमा विभाजित गर्न सकिनेछ । ४. लाइसेन्स लिनुपर्ने: यो ऐन प्रारम्भ भएपछि लाइसेन्स बिना कसैले पनि खोप्न हुँदैन । ५. खोपको सुपरिटेण्डेण्ट र खोप्ने व्यक्ति: हरेक खोपाउने ठाउँको निमित्त तोकिएको योग्यता पुगेका एक वा बढी खोप्ने व्यक्ति नियुक्त हुनेछन् र हरेक स्थानीय क्षेत्रको निमित्त तोकिएको योग्यता पुगेका एक वा धेरैजना खोपको सुपरिटेण्डेण्ट नियुक्त हुन सक्नेछन् ।
बिफर_नियन्त्रण_ऐन_२०२०
Smallpox Control Act, 1963

५. खोपको सुपरिटेण्डेण्ट र खोप्ने व्यक्ति: हरेक खोपाउने ठाउँको निमित्त तोकिएको योग्यता पुगेका एक वा बढी खोप्ने व्यक्ति नियुक्त हुनेछन् र हरेक स्थानीय क्षेत्रको निमित्त तोकिएको योग्यता पुगेका एक वा धेरैजना खोपको सुपरिटेण्डेण्ट नियुक्त हुन सक्नेछन् । ६. गैर सरकारी खोप्ने व्यक्तिहरु: तोकिएको योग्यता पुगेका गैर सरकारी खोप्ने व्यक्तिहरुलाई नेपाल सरकारले तोकिए बमोजिम लाइसेन्स प्रदान गर्न सक्नेछ र यस्ता गैर सरकारी खोप्ने व्यक्तिहरुलाई खोप्न पाउने अधिकार दिन र दिइएको अधिकार निलम्बन गर्न र प्रदान गरिएको लाइसेन्स रद्द गर्न सक्नेछ । ७. असुरक्षित बालकलाई खोपाउने: (१) हरेक असुरक्षित बालकको संरक्षकले बालकलाई ६ महिना नपुग्दै प्राथमिक खोप गराउनुपर्छ । (२) संरक्षकले बालकलाई १२ वर्ष पूरा नभएसम्म ३ वर्षभन्दा बढी फरक नपर्ने गरी बराबर खोपाउनु पर्दछ । तर बिफरको रोग फैलिएको छ भन्ने कुरा खोपाउने ठाउँको सम्बन्धित मेडिकल अधिकृतलाई लागी निजले सूचना दिएमा संरक्षकले बालकलाई सो अवधिभन्दा अगावै पनि खोपाउनु पर्छ । (३) असुरक्षित बालकको निवासस्थान बदली भएमा त्यस्ता बालकको संरक्षकले स्थान बदली भएको १ महिनाभित्र सम्बन्धित खोपाउने ठाउँमा नयाँ निवासस्थानको पूरा विवरण खोली सूचना दिनु पर्दछ । (४) खोप्ने व्यक्तिले असुरक्षित बालकको स्वास्थ्य खोप्नलाई ठीक नभएको देखेमा खोप्नलाई बालकको स्वास्थ्य ठीक नभएको भनी सो बालकको संरक्षकलाई अस्वस्थताको कारण खोली प्रमाणपत्र दिनेछ र त्यस्तो प्रमाणपत्र त्यसमा उल्लेखित समयसम्म मात्र लागू हुनेछ । (५) अस्वस्थताको अवधि समाप्त भएपछि यस्तो बालकको संरक्षकले खोपाउनका लागि खोपाउने ठाउँमा यस्तो बालकलाई लानु पर्छ वा आफूले चाहेमा खोप्ने व्यक्तिद्वारा आफ्नै निवासस्थानमा खोपाउनु पर्दछ । तर खोप्नलाई बालक अझै अस्वस्थ देखिएमा खोप्ने व्यक्तिले प्रमाणपत्र नवीकरण गरिदिनेछ । (६) सम्बन्धित मेडिकल अधिकृतलाई बालक अस्वस्थ नलागेमा यो दफा अनुसार दिएको प्रमाणपत्र मेडिकल अधिकृतले जुनसुकै बेला पनि रद्द गर्न सक्नेछ र त्यसपछि त्यस्तो प्रमाणपत्र लागू हुनेछैन र त्यसको सूचना बालकको संरक्षकलाई तुरुन्त दिनेछ । (७) खोपलाई असुरक्षित बालकको स्वास्थ्य ठीक देखिएमा खोप्ने व्यक्तिले बालकलाई खोप्न सक्नेछ र खोपेको मिति र सो बालकलाई निरीक्षणको निमित्त उपस्थित गराउनु पर्ने स्थान, मिति र समय खोली बालकको संरक्षकलाई लिखित सूचना दिनेछ । ८. संरक्षक र चिकित्सकको काम: कुनै बालकलाई बिफर आएको छ भन्ने लागेमा सबभन्दा नजिकको स्थानीय खोपाउने ठाउँमा यथासम्भव चाँडो सूचना गर्नु निजको संरक्षक र निजलाई जाँच्ने चिकित्सकको कर्तव्य हुनेछ । ९. निरीक्षण: खोपेको हरेक बालकको संरक्षकले सूचनापत्रमा उल्लेखित मिति, समय र स्थानमा बालकलाई निरीक्षणको लागि खोप्ने व्यक्ति कहाँ लैजानु पर्दछ वा आफूले चाहेमा आफ्नो निवासस्थानमा पनि खोप्ने व्यक्तिद्वारा निरीक्षण गराउन सक्नेछ र यस्ता खोप्ने व्यक्तिले निरीक्षणको नतिजा खोली प्रमाणित गरिदिनेछ । १०. खोप सफल हुँदाको कार्यविधि: बालकलाई निरीक्षण गर्दा प्राथमिक खोप भएको देखिएमा खोप्ने व्यक्तिले संरक्षकलाई त्यसको प्रमाणपत्र दिनेछ र यस्तो बालक प्राथमिक खोप भएको मितिदेखि ३ वर्षसम्म सुरक्षित भएको मानिनेछ ।
बिफर_नियन्त्रण_ऐन_२०२०
Smallpox Control Act, 1963

१०. खोप सफल हुँदाको कार्यविधि: बालकलाई निरीक्षण गर्दा प्राथमिक खोप भएको देखिएमा खोप्ने व्यक्तिले संरक्षकलाई त्यसको प्रमाणपत्र दिनेछ र यस्तो बालक प्राथमिक खोप भएको मितिदेखि ३ वर्षसम्म सुरक्षित भएको मानिनेछ । ११. खोप असफल हुँदाको कार्यविधि: खोप असफल भएको देखी र खोप्ने व्यक्तिले खोप्न उचित ठानेमा बालकको संरक्षकले फेरि तुरुन्त खोपाउन लाउनेछ । तर लगातार तीन पटकसम्म गरेको खोप असफल भएमा त्यसपछि फेरि सो बालकलाई खोपाउन पर्नेछैन । १२. बिफर उत्पन्न गर्ने औषधि प्रयोग गर्न मनाही: खोप्दा खोप्ने व्यक्तिले बिफर उत्पन्न गर्ने औषधि प्रयोग गर्न हुँदैन र कुनै व्यक्तिलाई बिफर उत्पन्न गर्ने औषधि दिइएमा निजले त्यस्तो औषधि लिएको चालीस दिन ननाघी तोकिएको अधिकारीले निजबाट अरुलाई बिफर आउने सम्भावना छैन भनी प्रमाणपत्र नदिएसम्म अरु व्यक्तिसँग रहनु वा व्यक्ति भएको ठाउँमा बस्नु हुँदैन । १३. खोपाउने औषधिको प्रयोग: खोप्दा खोप्ने व्यक्तिले नेपाल सरकारबाट तोकिएको औषधि प्रयोग गर्नु पर्छ । १४. मेहनताना र पारिश्रमिक: यो ऐन अन्तर्गत खोपाउने ठाउँमा खोपेको वा प्रमाणपत्रको निमित्त खोप्ने व्यक्तिले दस्तुर वा पारिश्रमिक लिनेछैन । तर संरक्षकको अनुरोधमा खोपाउने ठाउँ बाहेक अन्यत्र खोपेकोमा खोप्ने व्यक्तिले तोकिएको मेहनताना स्वीकार गर्न सक्नेछ । १५. खोपको सुपरिटेण्डेण्टको कर्तव्य: यस ऐनले तोकिदिएको कर्तव्यको अतिरिक्त खोपको सुपरिटेण्डेण्टले स्थानीय क्षेत्रका सबै असुरक्षित बालकलाई सफल पूर्वक खोपाउन लगाउनेछ र कुनै असुरक्षित बालकको संरक्षकले यो ऐन बमोजिम गर्नु पर्ने कर्तव्य पालन नगरेको शङ्का लागेमा बालकलाई खोपाउन वा निश्चित समय र स्थानमा निरीक्षणको लागि उपस्थित गराउन संरक्षकलाई उपस्थित हुने समय र स्थान खोली पूर्जी काट्न वा काट्न लगाउनेछ । १६. स्थानीय अधिकारीको आदेश: दफा १५ बमोजिम दिइएको पूर्जीलाई मान्यता नदिएमा खोपको सुपरिटेण्डेण्टले केही नेपाल ऐन संशोधन गर्ने ऐन, २०४८ द्वारा संशोधित । स्थानीय अधिकारी वा निजले अधिकार सुम्पेको कुनै अधिकारीलाई प्रतिवेदन गर्नेछ र त्यस्तो प्रतिवेदन पाएपछि केही नेपाल ऐन संशोधन गर्ने ऐन, २०४८ द्वारा संशोधित । स्थानीय अधिकारीले बालकको संरक्षकलाई बोलाई स्पष्टीकरण माग गर्नेछ र स्पष्टीकरण सन्तोषजनक नभएमा पूर्जी अनुसार निश्चित समयभित्र खोपको प्रमाणपत्र पेश गर्न लिखित आदेश दिनेछ । १७. सजाय: (१) दफा ४ वा दफा १२ वा १३ उल्लङ्घन गर्ने व्यक्तिलाई पहिलो पटक ३ महिनासम्म कैद वा रु. ३०० । – सम्म जरिबाना वा दुवै सजाय र दोस्रो पटक देखि प्रत्येक पटक सो सजायको दोब्बर सम्म हुन सक्नेछ । (२) देहायको कसूर गर्ने व्यक्तिलाई पहिलो पटक रु. ५० । – सम्म जरिबाना र दोस्रो पटक देखि प्रत्येक पटक रु. १०० । – सम्म जरिबाना हुन सक्नेछः- । (क) दफा ७ को उपदफा (३) को कुरा नमानेमा, वा । (ख) दफा ८ बमोजिम सूचना नगरेमा, वा । (ग) दफा १६ अन्तर्गत दिइएको आदेशलाई मनासिव कारण विना अपहेलना गरेमा, वा । (घ) दफा १९ अन्तर्गत बनेको नियम उल्लङ्घन गरेमा । १८. कारवाही र किनारा गर्ने अधिकार : कसैले यो ऐन वा यस ऐन अन्तर्गतको आदेश बर्खिलाप काम कारवाही गरेमा त्यसको किनारा गर्ने अधिकार केही नेपाल ऐन संशोधन गर्ने ऐन, २०४८ द्वारा संशोधित । स्थानीय अधिकारीलाई हुनेछ ।
बिफर_नियन्त्रण_ऐन_२०२०
Smallpox Control Act, 1963

(घ) दफा १९ अन्तर्गत बनेको नियम उल्लङ्घन गरेमा । १८. कारवाही र किनारा गर्ने अधिकार : कसैले यो ऐन वा यस ऐन अन्तर्गतको आदेश बर्खिलाप काम कारवाही गरेमा त्यसको किनारा गर्ने अधिकार केही नेपाल ऐन संशोधन गर्ने ऐन, २०४८ द्वारा संशोधित । स्थानीय अधिकारीलाई हुनेछ । १९. नियम बनाउने अधिकार : (१) यो ऐनको उद्देश्य कार्यान्वित गर्न नेपाल सरकारले आवश्यक नियमहरु बनाउन सक्नेछ । (२) उपदफा (१) ले दिएको अधिकारीको सर्वसामान्यतामा कुनै प्रतिकूल प्रभाव नपारी ती नियमहरुमा खास गरी देहायको व्यवस्था गर्न सकिनेछ:- । (क) खोप्ने कार्यको निमित्त स्थानीय क्षेत्रलाई खोपाउने ठाउँहरुमा विभाजन गर्ने, । (ख) हरेक खोपाउने क्षेत्रभित्र कुनै निश्चित स्थानमा खोपाउने ठाउँ कायम गर्ने र खोपाउने ठाउँ चिनिने गरी सर्वसाधारणले देखिने ठाउँको नजिकमा खास चिन्ह प्रदर्शन गर्ने, । (ग) खोप्ने व्यक्ति र खोपको सुपरिटेण्डेण्ट हुन चाहिने योग्यता, । (घ) खोप्ने व्यक्ति र खोपको सुपरिटेण्डेण्टले लगाउने चिन्ह वा व्याज, । (ङ) लाइसेन्स दिने तरिका, । (च) निजी घरमा बालकहरुलाई खोपाउन संरक्षकलाई सुविधा प्रदान गर्ने, । (छ) खोपलाई अस्वस्थताको र सफल खोपको प्रमाणपत्रको फाराम र प्रमाणपत्र दिने, । (ज) खोपाउन प्रयोग गरिने औषधिको प्रकृति र त्यस्तो औषधि प्रशस्त मात्रामा पूर्ति गर्ने, । (झ) संरक्षकको अनुरोधमा खोपाउने ठाउँमा बाहेक अन्त खोपेकोमा खोप्ने व्यक्तिलाई दिइने मेहनताना, । (ञ) देहायका कुरा खोली अभिलेख तयार गरी राख्ने:- । (अ) असुरक्षित बालकको नाम, । (आ) हरेक खोपको नतिजा । (ट) यस्तो अभिलेख बनाउने र अरु विषयहरुमा नगरपालिका वा केही नेपाल ऐन संशोधन गर्ने ऐन, २०७२ द्वारा संशोधित । गाउँपालिकाको सदस्य र यसका कर्मचारीहरुले गर्नु पर्ने सहयोग, र । (ठ) खोपेको प्रतिवेदन र फाँटवारी तयार गर्ने ।
नेपाल_नागरिकता_ऐन_२०६३
Nepal Citizenship Act, 2006

नेपाल नागरिकता ऐन, २०६३ । प्रमाणीकरण र प्रकाशन मिति । २०६३ । ०८ । १० । संशोधन गर्ने ऐन । १. केही नेपाल ऐनलाई संशोधन गर्ने ऐन, २०६४ २०६४ । ०५ । ०९ । २. केही नेपाल ऐनलाई संशोधन गर्ने ऐन, २०७२ २०७२ । ११ । १३ । ३. नेपाल नागरिकता (पहिलो संशोधन) ऐन, २०७९ २०८० । ०२ । १७ । ४. नेपाल नागरिकता (दोस्रो संशोधन) ऐन, २०८२ २०८२ । ०६ । ०५ । २०६३ सालको ऐन नं. २५ । नागरिकता सम्बन्धी नेपाल कानूनलाई संशोधन र एकीकरण गर्न बनेको ऐन । प्रस्तावनाः ऐतिहासिक जनआन्दोलनको परिणाम स्वरूप नेपालको सार्वभौमसत्ता नेपाली जनतामा निहित रहेको र राज्यशक्तिको स्रोत नेपाली जनता नै रहेको विद्यमान अवस्थामा विगतमा नेपाली नागरिकहरुले नागरिकताको प्रमाणपत्र प्राप्त गर्न नसक्दा अप्ठेरो परिरहेको अवस्थालाई महसूस गरी प्रतिनिधिसभाको घोषणा, २०६३ ले नेपाल राज्यभित्रको नागरिकता सम्बन्धी समस्याको समाधान यथाशीघ्र गर्ने सङ्कल्प लिए अनुरूप २०६३ साल कार्तिक २२ गते भएको राजनीतिक सहमतिको आधारमा नेपालको नागरिकता प्राप्ति, समाप्ति र तत्सम्बन्धी अन्य कुराको व्यवस्था गर्नका लागि प्रचलित कानूनी व्यवस्थालाई समयानुकूल संशोधन र एकीकरण गर्न वाञ्छनीय भएकोले, । प्रतिनिधिसभाको घोषणा, २०६३ जारी भएको पहिलो वर्षमा प्रतिनिधिसभाले यो ऐन बनाएको छ । १. संक्षिप्त नाम र प्रारम्भ: (१) यस ऐनको नाम "नेपाल नागरिकता ऐन, २०६३" रहेको छ । (२) यो ऐन तुरुन्त प्रारम्भ हुनेछ । २. परिभाषा: विषय वा प्रसङ्गले अर्को अर्थ नलागेमा यस ऐनमा,- । (क) "नाबालक" भन्नाले सोह्र वर्ष उमेर पूरा नभएको व्यक्ति सम्झनु पर्छ । (ख) "व्यक्ति" भन्नाले प्राकृतिक व्यक्ति सम्झनु पर्छ । (ग) "तोकिएको" वा "तोकिए बमोजिम" भन्नाले यो ऐन अन्तर्गत बनेको नियममा तोकिएको वा तोकिए बमोजिम सम्झनु पर्छ । ३. वंशजको नाताले नेपाली नागरिकता प्राप्ति: (१) कुनै व्यक्तिको जन्म हुँदा निजका बाबु वा आमा नेपालको नागरिक रहेछ भने त्यस्तो व्यक्ति वंशजको नाताले नेपालको नागरिक हुनेछ । (२) उपदफा (१) मा जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि विदेशी नागरिकसँग विवाह गर्ने नेपाली नागरिक महिलाबाट जन्मिएका सन्तानको हकमा दफा ५ को उपदफा (२) बमोजिम हुनेछ । पहिलो संशोधनद्वारा संशोधित । (३) नेपालभित्र फेला परेको पितृत्व र मातृत्वको ठेगान नभएको प्रत्येक नाबालक निजको बाबु वा आमाको पत्ता नलागेसम्म वंशजको नाताले नेपालको नागरिक मानिनेछ र निजले सोह्र वर्ष उमेर पूरा भएपछि वंशजको आधारमा नेपालको नागरिकता लिन सक्नेछ । पहिलो संशोधनद्वारा थप । (४) संवत् २०७२ साल असोज ३ गतेभन्दा अघि जन्मको आधारमा नेपालको नागरिकता प्राप्त गरेको नागरिकको सन्तानले बाबु र आमा दुवै नेपालको नागरिक रहेछन् भने निजको उमेर सोह्र वर्ष पूरा भएपछि वंशजको आधारमा नेपालको नागरिकता प्राप्त गर्नेछ । दोस्रो संशोधनद्वारा थप । (४क) उपदफा (४) मा जुनसुकै कुरा लेखिएको भए तापनि बाबु वा आमा मध्ये कुनै एकले जन्मको आधारमा नेपाली नागरिकता प्राप्त गरेको र अर्कोको नेपाली नागरिकता प्राप्त गर्नु अगावै मृत्यु भएको वा सम्पर्कविहीन रहेको व्यक्तिको हकमा दफा ५ को उपदफा (५क) बमोजिम हुनेछ । पहिलो संशोधनद्वारा थप । (५) नेपालको नागरिक आमाबाट नेपालमा जन्म भई नेपालमा नै बसोबास गरेको र बाबुको पहिचान हुन नसकेको व्यक्तिले वंशजको आधारमा नेपालको नागरिकता प्राप्त गर्नेछ ।