
                      Çok uzun senelerdir ismini duyduğum, Kavur ve Koper'in başarılarının övgülere boğulduğuna şahit olduğum bir filmdi "Anayurt Oteli". İzlemekte geç kaldım. Tabii üzerine çok konuşulacak, konuşulması gereken bir eser. Yalnızca 90 dakikalık süresi içinde değil, ülkemiz sinemasındaki yeri, yarattığı etki, değişimler, öncülük ettiği olgular. Bunların hepsi, belki filmin de önüne geçen ve derinlemesine konuşulması gereken konular. Her şeyden önce söylemek gerekir ki, çekildiği yılın, özellikle o yıla kadarki Türkiye sinemasını göz önüne aldığımızda, oldukça önünde bir film. Bir "David Lynch" etkisi bırakıyor. Yusuf Atılgan'ın aynı adlı romanından uyarlanmış. Kitabı okumadım ancak pek çok çevrede sağlam bir kitap olarak kabul edildiğini biliyorum. Yani kitap ile film arasında hep süregelmiş o karşılaştırmalara giremeyeceğim ne yazık ki. Zeberced karakteri derin bir karakter, zor bir karakter. Film zaten genel anlamda oldukça zor. Yönetmen bir şeyler hissettiriyor (müzik kullanımı da bayağı başarılı), bir şeyleri vurgulayabiliyor. Sonuç olarak izlemeye değer, görülmesi gereken bir "deneme" ortaya çıkıyor. Evet, bunu bir nevi deneme olarak görüyorum. Herhangi bir şeye herhangi bir yenilik getirmeye çalışmak, başlı başına bir deneme değil midir? Karakter odaklı, bu gibi derin filmlerin, son yıllarda olduğu gibi daha da artarak devam etmesi gerektiği, ülkemiz sinemasının belli bir karaktere sahip olmasında bunun önemli bir payı olacağı düşüncesindeyim.
        
            