
                      Her şeyden önce bu tür duygusal yönü ağır olan dramaların duygu sömürüsüne kaçmayanı benim için her daim makbuldür.''A Little Bit of Heaven'' ilk başta bu yüzden kutlanmalı bence.Bunun dışında özellikle kadın yönetmenlerin filmlerinde sıkça hissettiğim ''ödül için yapılmış'' havasını zerre taşımayan,böyle basit hırsların tuzağına düşüp sevimsiz hale gelmemesi filmin sempatikliğini arttıran unsurlardan.Ancak kusurları da yok değil.En başta neredeyse her izleyenin hem fikir olduğu konu Gael García Bernal'ın doktor rolünde kabul görmesinin imkansızlığı.Onu hangi sahnede üstünde önlükle görsek filmden şöyle bir çıkıyoruz kafa olarak.Çok yetenekli bir oyuncu olmasına rağmen bu rol için yanlış tercih.Filmin başaramadığı şeylerden biri de bu dramatik öyküdeki duyguyu seyirciye bir türlü hissettirememesi.Marley'nin durumuna üzülebilmek,onu anlayabilmek çok zor,karakterle özdeşlik kuramama problemi var.Böyle bir filmin en başta üstünden gelmesi gereken bu detaylar ''A Little Bit of Heaven''ı sıradanlıktan öteye taşıyamıyor.Ancak her daim üzerinde taşıdığı iyimserlik,hayatta geçen sürede yaşanılan güzellikleri görme ve ölümle barışık hali bu hastalığı taşıyan birinin izleyince kendini iyi hissetmesini sağlayacağı için çok önemli ve kıymetli.
        
            