
                      Bu film ile rüyalar ülkesi Abd'nin sağlık sistemine tanık oluyoruz. İşsiz ve sigortasız insanların değil sigortalı hastaların yaşadıkları; sigorta şirketlerinin kar amacıyla reddettikleri tedaviler, daha az sağlık hizmeti daha çok kar anlayışı, sağlık reformunu engellemek için harcanan yüz milyon dolardan fazla para ve üstüne üstlük sosyal tıbba karşı yapılan algı manipülasyonu çok çarpıcı. 

Belgeselde geçen şu cümlelere dikkat edelim: ''gücünüz varsa bunu toplumunuzun ihtiyaçlarını karşılamak için kullanırsınız. borçlarınız sizi zincirlemiş ise seçme özgürlüğünüz yoktur. Gerçek bir demokrasinin olmaması için insanları umutsuz ve karamsar tutarlar. Eğitimli, sağlıklı ve kendine güvenen bir toplumu yönetmek daha zordur. Dünya nüfusunun %1'i dünya varlığının %80'ini kontrol ediyor. insanlar buna katlanıyorlar çünkü yoksullar ve korkuyorlar. binlerce dolar borcu olan birini çalıştırmayı kim istemez ki çünkü hiçbir sorun çıkaramayacaktır.'' 

İnsanlar artık ağır çalışma koşullarına dayanamayınca yeni bir silah keşfedildi; anti-depresan ilaçları. Böylece mutsuz insanlar ölene kadar bu ilaçlar ile uyuşturulabilecek. Bazı avrupa ülkelerinde genel sağlık hizmetlerinin bu kadar gelişmesini sağlayan şey de aslında hükümetlerin insanlardan korkması. Abd ve Türkiye gibi ülkelerde insanlar hükümetlerden korkar ve protesto etmekten bile çekinirler. Gerçekten de sosyal tıbbın geliştiği ülkeler biz dünyasında yaşıyor, ben değil. Bunu doğru anlayana kadar hiçbir şeyi düzeltemeyeceğiz ve belirli güç odakları bunu anlamamız için elinden geleni yapacak. 

Yönetmenin de söylediği gibi: 'sonunda hepimizin aynı teknede olduğunu anlamam zor oldu. Bu yüzden farklılıklarımız ne olursa olsun ya birlikte batarız ya birlikte yüzeriz.''
        
            