
                      Gerçek bir yaşam öyküsünü konu edinen filmi izlemek benim için pek kolay olmadı. Birçok sahnesinde içim acıdı, yüreğim parçalandı ve gözlerimi kapatmak zorunda kaldım. Irkçılık ve kölelik kavramlarını tekrar tekrar "insanlık", özgürlük, eşitlik ve adalet kavramları ile sorgular halde buldum kendimi. Bir kez ve bir kez daha hiçbir ülkenin esiri ya da sömürgesi olmamış olmamıza, özgür ve asi bir Türk oluşuma binlerce kez şükrettim. Sömürge ya da koloni olma hali, algımızın tamamen dışında olduğundan, sanırım onları anlayabilmek için, siyahi bir arkadaşımın dediği gibi "siyah olmak lazım".
        
            