
                      Biyografik bir belgesel filmi beğenip beğenmememiz, aslında belgesel filmde hayatı ve hayatının belli bir dönemi anlatılan kişiyi ne kadar beğendiğimiz ile de doğrudan alakalı. Doğrudan Amy Winehouse üzerinden gidersek şöyle ki, Amy'nin en büyük hayranlarından iseniz, hayatında ne yaşamış olursa olsun, bu yaşanılanların destansı ve hayranlık uyandırıcı bir şekilde perdeye aktarılmasını istersiniz büyük ihtimalle. Veya müziğini, tarzını veya yaşadıklarını en fazla eleştirenlerden iseniz, çekilecek filmde hatalarının ve zayıflıklarının vurgulanmasını beklersiniz. Kısacası bu tarz biyografilerde tamamen tarafsız olmak, duygusal davranmamak pek mümkün değildir. "Amy", En İyi Belgesel Akademi Ödülü'nü almış bir yapım. Yurt dışında oldukça beğenilen bir film. Yönetmeni de, yine çok beğenilen "Senna" belgeseline imza atmış Asif Kapadia. Kendi adıma Amy Winehouse'un çok sıkı bir hayranı olmamakla birlikte, bazı şarkılarını, bu şarkıların tarzını, sound'unu beğenirdim. Filmi büyük bir sürükleyicilik ile izledim. Klişe tabiriyle kuruluş-yükseliş-duraklama-çöküş dönemleri başarıyla kurgulanmış başarılı şarkıcının. Bahsettiğim o duygusallıktan uzak kalmaya çalışan, ve bunda başarılı olan, yaşananları yorum katmadan, olduğu gibi aktaran ve ilgili yorumu izleyiciye bırakan bir yaklaşım hissettim. Nadiren de olsa imalar yapılıyor tabii ki. Bunlar da Amy'nin bir "kurban" olduğu fikrini güçlendiriyor. Yazdığı şarkı sözleri ile yaşadığı hayatın arasında kurulan paralellikler göze çarpan bir artı olmuş film için. Bir belgesel filmin ne yapması gerekiyorsa yapıyor yapımcılar.
        
            