
                      Açık söylemek gerekirse büyük umutlarla gittiğim bu filmde hayal kırıklığına uğradım. Film, bana göre bir turizm/tanıtım filmi niteliğinde. Tasavvufla ilgisi olduğunu düşünmüyorum. Görsel efektleri güzeldi ancak filmin içi boştu; bir yere, bir sonuca bağlanamadım.

Film içerisinde dikkat mi edilmedi yoksa bilerek mi yapıldı bilmiyorum ama benim dikkatimi çeken çok nokta vardı. O dönemle uyuşmayan bazı detaylar... Örneğin bir kitabın kapağında "68" yazıyordu. Somuncu Baba dönemindesiniz ve Aksaray'ın plakası kitabın kapağında yazıyor? O sahneye kadar arkadaşımı teselli etmeye çalışıyordum ancak onu gördükten sonra ben de filmden koptum...

İnsanlar sevdiği şeyin kusurları görmezmiş. Aksaraylı dostlar da kendi memleketleri olması hasebiyle "süper, harika" gibi yorumlar yapıyorlar. Ben biletimi neredeyse bir ay öncesinden aldım ama inanın filmi seyrederken bir süre sonra bırakıp gidesim geldi. Belki bir yerden beni yakalar diye çok bekledim fakat filmin sonu bile yoktu. Film bittiğinde arkadaşımla birbirimize şaşkın vaziyette bakıyorduk. Filmin en güzel kısmı, filmin sonundaki Mustafa Ceceli'nin şarkısı idi. Ki onu da dinleyemeden kapattılar... :)
        
            