
                      Bugüne kadar çevrilen sayısız Victoria dönemi dramasından hiçbir yönüyle ayrılmayan Görünmez Kadın, aynı şekilde fazlasıyla alışık olduğumuz bir yasak aşk masalının önümüze yeniden servis edilmiş hali. Belki diğerlerinden farklı olarak hikayeyi değiştirecek bir kötü karakter eksikliği çekiyor oluşu, filmi bir seviye farklı bir noktaya konumlandırabilir. Lakin o hikayelerdeki kötü olarak tabir edebileceğimiz tiplemelerin varlığı zenginleştirici bir unsur olarak görev görürken Görünmez Kadın’da bunun eksikliğinin fazlasıyla hissediliyor oluşunu belirtmek gerekir. Belki net olarak kötü diye tanımlayacağımız bir karakter olmasa da Dickens’ın, Nelly’nin, Dickens’ın karısının zaman zaman çehre değiştirdiğini, haliyle kötülük kavramına yeni bir bakış açısı getirildiğini söyleyebiliriz. Bu metotla senaryodaki ağır İngiliz atmosferini daha da güçlendiren Fiennes ve Morgan, alengirli cümlelerle süsledikleri repliklere güvenme yolunu seçiyor. Günümüz İngilizcesi ile kaleme alınmış olsa televizyon filmi için dahi değerlendirilmeye alınamayacak senaryonun bu denli basit diyaloglara kaynaklık etmesi Görünmez Kadın’ın en büyük hayal kırıklıklarından. Her şey bir kenara bırakılsa bile temel olarak hikayenin ilgi çekicilikten uzaklığı, dikkati toplamakta güçlük yaratıyor oluşu, olabildiğince yavaş ve sonuca yönelik olmaksızın seyreden çizgisi filmin yazınsal kısmının iddia edildiği kadar başarılı olmadığını gösteriyor.
        
            