
                      Yunan sinemasının 2009 Oscar adayı ''Köpek Dişi'' en iyi yabancı film dalında son 5'e kalmıştı. 1-2 yıldır adından sıkça söz ettiren filmi izleme şansım olmamıştı. Ta ki düne kadar. İlk başlarda çok sıkılacağımı ''minimalist'' bir boğucukla karşılacağımı düşünerek filmi izlemeye başladım. Film ilk dakikalardan itibaren beni ters köşeye yatırmayı başardı ve finaliyle ise zaten büyüledi. Birçok kişinin hemfikir olduğu gibi yönetmen ve senarist ''aile'' kavramı üzerinden ''devlet'' e gönderme yapıyor. Film o kadar süresi boyunca aslında size açık açık şunları söylüyor. ''İçinde yaşadığınız toplum, kültür ve devletin eğitim politikası ne ise siz O'sunuz. Size öğretilen en saçma birşey bile içerisinde yaşadığınız ''habitat''da size mantıklı gelir. Gerçeğin ''tek'' olmadığını anlamak için yapmanız gereken tek şey ise başka dünyaların, kültürlerinde varlığının farkına varmaktır''. İşte tüm bunlar ve daha da fazlası bu harika filmde gizli. Üslup olarakta ben filmi Haneke'nin ilk dönem filmlerine (Funny Games, Benny's Video gibi) oldukça yakın buldum. Yunanistan'dan gelen bu enfes, zihin açıcı filmi ayakta alkışlıyorum.
        
            