
                      coenlerin bu filmdeki başarısı, kara filmin en temel klişelerinden biri olan herşeyden habersiz bir karakterin kendini entrika dolu olayların içinde bulması durumunu bir iskelet olarak kullanıp üzerini kendi espri anlayışlarıyla süslemeleri. Bu espri anlayışında,sanat dünyasına göndermeler, fiziksel komedi, tek cümlelik espriler,aksan komedisi, sinemasal göndermeler gibi çok çeşitli unsurlar mevcut. Her sahnesinde bir espri mevcut olan, her izleyişte yeni bir ayrıntı keşfedilecek bir film. Sayısız mükemmel sahne arasından favorilerim, John Turtorro'nun dansı, Dude!u tutuklayan şerifle arasında geçen bardak fırlatma sahnesi bir de tabiki meşhur "cenaze" sahnesi.
        
            