
                      şimdiye kadar tarkovsky'nin kurban ve solaris dışındaki tüm filmlerini izledim ve içlerinden beni en çok etkileyen bu film oldu.gerçi zaten sadece ivan'ın çocukluğu ve stalker'ı yorum yapabilecek kadar anlayabildim.her ne kadar andrei rublev ve nostalji filmleri de şiirsel ve görüntü açısından çok hoş gelse de benim için onları anlamak oldukça güç idi ilk izleyişimde.ama stalker bambaşka bir iz bıraktı ben de.belki de bugüne kadar izlediğim filmler arasında benim üzerimde en yoğun etkiyi bırakan film oldu.filmin uzun ve sıkıcı olduğuna dair eleştirilere katılmam mümkün değil,çünkü eğer bu kadar uzun olmasa idi yönetmenin seyirci üzerinde aynı etki yoğunluğunu yakalaması güç olurdu diye düşünüyorum.hayatımda ilk defa bir tarkovsky filminden sonra aynı filmi hemen tekrar izlemek istedim.
        
            