
                      Öncelikle 1940'lı yıllarda geçen filmin renkli olması hiç inandırıcı değil.O yılllarda dünyanın siyah beyaz olduğunu herkes biliyor.Şaka şaka...
Yılmaz Erdoğan yaptığı pek çok işin içinde özellikle edebiyat yönü kuvvetli olan bir insan.Filmdeki diyaloglar ve ince hastalıktan muzdarip kahramanların ince mizah anlayışı, ilk cümledeki görüşüme bir delil niteliğinde kanımca.
Arka planında bu film sayesinde varlığından haberdar olduğum mükellefiyet kanunu alan film şair olma hevesindeki iki arkadaşın hayat hikayesini anlatıyor.Geçmişte böyle kanunların olduğunu ufak bir araştırmayla doğrulayabiliyorsunuz, ama filmin başında zincire vurulmuş olarak madene zorla çalıştırılmaya getirilen insanlara dair yönetmenin nasıl bir kanıtı var çok merak ediyorum.
Filme getirebileceğim en haklı eleştiri Belçim Erdoğan seçimi olacaktır sanırım.Bence hiç bir şekilde liseli bir kız havası yoktu.Belki bir kaç yıl sınıfta kalmışsa olabilir.Ama o kadar zengin bir kızın sınıfta kalması pek inandırıcı değil.Olsa olsa sınıf kızda kalır.
Sonuç itibariyle yerli yapımların ağırlıkta olduğu şu vizyon günlerinde izlenebilecek en kaliteli yerli film olduğunu düşünüyorum.
        
            