
                      23 Kasım 1993 günü Maximilian B.,Viyana'da bir bankaya girer,üç kişiyi öldürür ve ardından intihar eder.

Peki batı medeniyetinin simge şehirlerinden olan bir şehirde,standart bir üniversite öğrencisini böyle bir katliama sevk eden motivasyon ne olabilirdi?

Camia-cemaat kavramını topluma,fert kavramını bireye dönüştüren modernitenin, görmemizi istemediği bu açıkları,detaycı bir ustalıkla analiz eden Haneke,bize ilk önce doğru sorular sormamızı ve gerçekten bakabilmemizi tavsiye ediyor.

Birbirine tutkalla yapıştırılmış cam parçalarına benzeyen modern toplum,ufak bir dokunuşla ek yerlerinden çatlıyor.Birbiriyle ilişkilerini ihtiyat üzerinden kuran insanlar ne kadar kendi kabuklarında tehlikeden ve dertten bağımsız yaşamaya çalışırlarsa çalışsınlar yakınlarındaki en ufak bir anormallikten az ya da çok etkileniyorlar.

Üstat Haneke, bu üstü örtülen gerçeği arka planda Pkk'nın katliamlarından Ira'nın vahşetine oradan Bosna savaşına kadar büyük kıyımların, ardından gelen haberlerle ne kadar bağlantılı olduğunu ve büyük fotoğrafı durduramasak bile çevremize elimizin değebileceğini göstermeyi başarıyor.

Buzlama üçlemesinin bu son filmini tek cümleyle özetlemek istersek yine Haneke'nin kendi filmleri için kullandığı bir cümleyi tercih etmeliyiz.

"Huzursuz seyirler dilerim"
        
            