
                      filmi sewgilimle izledim we filmin başlarındaki çocuğun hikayesinin,filmle olan bağlantısını çocuğun büyüdüğünde josh hartnett olacağı durumunu dan diye sölledi..ki filmle ilgili en ufak bi haber,fragman vs.bilmediği halde..zaten düşünüldüğünde o çocuğun intikam ateşiyle bi yerlerde karşınız çıkacağı o kadar belli ki.film bunu resmen başında bize sölüyor..bize ise iki aday kalıyor josh ve bruce..çocuk o kadar hartnettin küçüklüğüne benziyor ki,film daha sonra ne yaparsa yapsın sürpriz olamıyor..film kendini yırtmış basit bi hikayeden sürpriz son çıkarmak için ama olmamış,yememiş..bu kadar kolay tahmin edilebilen bi sona sahip bi filmin sonuna nası bu kadar övgüler dizilebiliyor anlamış değilm..ama farzedelim ki sonu güzel,bu göstermez ki senaryo çok kaliteli süper.senaryo o kadar boş ve saçma ki,diyalogları bile bi noktadan sonra tahmin edebiliyosunuz.kendini tekrar eden kelimelrden oluşan espri anlayışı bana oraganize işlerdeki klasik-her zaman ki-demet akbağ vakasını hatırlattı nedense..
ayrıca sağ gösterip sola yatırmak o kadar kolay bi iş değildir..olumlu örnek:skeleton key 
oyunculara bişey demiyorum çünkü senaryo o kadar basit ve sıkıcı ki oyuncuların ağzına o kelimeler,laflar oturmuyor ve hepsi kötü oynamış gb gözüküyolar..bruce hariç.çünkü en az diyalog onundu filmde.
        
            