
                      bu film diğer yorumlarda da belirtildiği gibi tarz olarak "paramparça aşklar köpekler " filmine benziyor.konu olarak da "anlat istanbul " filmini andırıyor.filmin sahne geçişlerinde kopukluklar var.özellikle de filmin sonu biraz anlamsız bitiyor.sanki bir şeyler eksik kalıyor.hikaye tam olarak izleyiciye aktarılamıyor.kurguda ve senaryoda eksiklikler, tam olarak açıklanamayan bazı unsurlar var.filmde en iyi oyunculuk performansını tabii ki de yelda reynaud gösteriyor.oynadığı karakteri adeta yaşıyormuş gib aktarıyor.ferdiun düzağaç şarkıcı kimliğiyle tanınan bir insan.aslında hüzünlü bir yüzü var ve filmde yüz ifadeleriyle oynadığı karakteri güzel yansıtmış.ama ses tonu ve duruşu çok soğuk bu nedenle tam anlamıyla izleyiciye karakteri yansıtamıyor.bir de diyaloglar hep yarıda havada asılı kalıyor sanki...filmin en eğlenceli olan kısmıysa çağan ırmak'ın ortaya çıktığı sahneydi.çok sempatik bir adam gerçekten.bu filmde bir kaç dakikalığına görünse de bir sıcaklık katmış.kısacası daha iyi anlatılsa ve kurgulansa aslında güzel olabilecek bir film.ama havada asılı kalan ve yerine oturmayan bir şeyler olduğu izleyince anlaşılıyor...
        
            