
                      Abbas Kiarostami bizlere ölüm ve yaşam arasında ki ince çizgiyi filmlerinde detay odaklı bir şekilde aktarıyor. Bu filmin ödüllü olması ve ünlü yapımcı S. Schneider'ın "ölmeden önce izlenilmeli" dediği 1001 film arasında yer alması filmin Kiarostami'nin en iyi filmi olduğu anlamına gelmemeli. Çünkü bu filme kadar bütün filmlerini izledim. Ne çok iyi ne de çok kötü. Vasat. Bir "Kirazın tadı" değil veya "Close-up" filminin yanından bile geçmiyor. Hele hele bir "White Baloon" hiç değil. Filmin bu popülaritesi kanımca "Kirazın Tadı" filmi sayesinde dünya sinema sektöründe üst kategori yönetmen sınıfına dahil olmasıdır. Kirazın tadı filminin kirazlarını bu filmde yemesidir. Başrol oyuncusu çok kötü bir seçim. Behzad Dorani'nin ilk filmi olmasından ziyade amatörlüğün dibine vurması ve en kötüsü bir vücud dilinin dahi olmaması filmi izlenilir kılmaktan uzak. Yine de İran'ın doğal tabiatını ve yöre insanlarının saflığını izlemek güzeldi. İran'ı ziyaretlerim sayesinde zaten biliyorum. Çok ta abartılmaması gereken bir film.
        
            