
                      İlginç bir film var karşımızda. İlk önce şunu belirteyim; ben filme gitmeden önce çok önyargılıydım, filmin isminden, afişten, hatta daha önce gördüğüm fragmanlardan. Bu kadarı da fazla dedim kendi kendime, Amerika'nın 11 Eylül sendromu anladık da, bu bana ?el insaf? dedirtmişti resmen, hatta bugün gittiğim sinema salonunda (herhalde bu yüzden belki de) bir elin parmakları kadar seyirci mevcuttu. Ancak, film aksine ABD hükümetinin kahramanlaştırdığı daha sonra bu kahramanları kendi amaçları uğruna bir hiç için kullandığını ve bu kahramanların aslında ?kahraman? olmadığını çarpıcı bir dille anlatıyor, yani tamamen ?objektif? ve Amerikan ?milli?(!) politikalarını eleştiren bir yapıt var karşımızda. İddia ediyorum eğer Eastwood o 1950'lerde hatta 1960'larda bu tarz filme imza atsaydı büyük ihtimalle hapsi boylardı. Ancak, filmi ben genel ve Eastwood filmografisi açısından vasatın biraz üzerinde buldum, Eastwood filmleri adına hayal kırıklığı bu yüzden. Sahneler çok fazla uzatılmış, ha bire film kah savaş öncesine, kah savaş sonrasına, kah şimdiki zamana gidip duruyor ikinci yarıda özellikle bu kurgu yüzünden seyircinin başı dönüyor, en önemlisi filmdeki malzeme belki 2 saati geçmez film üç saat sürüyor. Yönetmen bir de sanki hangi konuya odaklanacağını bilememiş, filmin konusunu yukarda bahsettiğim konu olmasına rağmen, film birdenbire ikinci yarıda o Kızılderili Uzman Erbaşa odaklanarak Amerikanın dönemin ırkçılık politikalarını ele alır oluyor onları dolaylı yoldan eleştiriyor, hâlbuki filmin esas konusu o değil bile, bana göre filme uzatmak adına yapılmış ucuz ve gereksiz bir politika. Son olarak şunu söylemeliyim; gerçek hayatta da Kızılderili olan Beach muhteşem oynamış rolünü, eğer Akademi birine ödül verecekse sırf ona versin Beach çünkü hak ediyor.
        
            