
                      "The Raven"ı birkaç farklı açıdan ele alabiliriz. Her şeyden bir polisiye-gerilim türü örneği. Film boyunca takip edilen bir katil ve onun ardında ipuçları bıraktığı cinayetleri var. Bu olayları birleştirerek finalde başarıya ulaşmaya çalışan bir dedektif var. Tabii burada dikkat çekici unsur Edgar Allan Poe'nun ve onun hikayelerinin filmin merkezinde oluşu. Poe'nun bütün eserlerini okumuş biri olarak bahsi geçen 4-5 efsane hikayesine hakimim ve onlara yapılan göndermeler de fena değildi. Ancak Cusack'ın Poe performansını pek beğenmedim. Zaten öteden beri yıldızımın pek barışmadığı bir aktördür John Cusack. Özellikle filmin ilk dakikalarında "rezil" bir insan olarak yansıtılan Poe, bunların bir kısmını veya benzerlerini gerçek hayatta yaşamış olması ihtimaline karşın, biraz daha "az rezil" yansıtılabilirdi diye düşünüyorum. Çok stereotip biri görünümünde. Dahi ama çatlak. Etrafındaki insanları sürekli ezen, onlara takılan, dalga geçen, iğneleyen, yeri geldiğinde sinirlenen, onları tersleyen, bencil, itici bir tip. Dediğim gibi tarihsel gerçeklere baktığımızda bunların bir kısmı doğru da olabilir. Ancak başlangıçtaki doku bu şekilde komediye kaçan değil de gerilim türüne daha uygun olarak, daha şık oluşturulabilirdi. Yine de film izlenebilir bir polisiye-gerilim. Vaat ettiği tek farklılık Poe. Hayranıysanız ve hikayelere göndermelerden haberiniz varsa daha bir keyifli gelecektir film. Onun dışında giriş-gelişme-sonuçta herhangi bir başka örneğe göre dikkat çekici bir unsur bulunmuyor.
        
            