
                      çagimizin aska yazilmis agidi olarak görüyorum bu filmi.iki insanin,ömürlerinin sonuna kadar mutlu bir beraberligi olacakken,tamamen gereksiz bir yasanmislik nedeniyle,baslarda iyi gibi görünen,ancak belli ki daha sonralari bu baskiya dayanamamanin verdigi etkiyle bu kaderlerinden uzaklasmalarini izledim ben.kendi açimdan filmi böyle okudum temel olarak.yönetmen cianfrance'in en kritik tercihlerinden biri karakterlerin önceki hayatlarini ve belli basli yasadiklarini bize göstermemesi.yani söyle bir durum;dean ve cindy'yi sanki uzun süredir taniyor gibiyiz,onlara karsi yakinlik hissediyoruz ilk saniyeden itibaren,ancak onlarin geçmiste ne gibi hatalar yaptigini,nasil yerlerden geldigini dogrudan hiç göremiyoruz.yalnizca yönetmenin araya serpistirdigi bir iki cümle var.fakat iste bunlar öyle cümleler ki sanki gördüklerimizden çok daha fazlasini,onlarin simdiye dek neler yasadiklarini ve nasil yogrulduklarini biliyor gibiyiz.senaryo çok basarili,oyunculuklar zaten harika,çekimler,kadrajlar.belki yillar sonra hatirlanan bir klasik haline hiç gelemeyecek ancak onu izleyen ve gerçekten seven ufak bir hayran kitlesi her zaman olacak.ryan gosling ve michelle williams seçimleri filmin basarisindaki keskin virajlardan biri.
        
            