
                      Arınma Gecesi: Anarşi için yalnızca ürkütücü bir aklın gerilimi bol çerezlik ürünü demek doğru olmaz. DeMonaco’nun zekası hiç de küçümsenecek gibi değil. Herkesin ilgisini çekebilecek bir distopya yaratan yönetmen esas sınavını, elindeki malzemeyi ne yönde kullanacağıyla verecekti ve bu sınavdan alnının akıyla çıktığını söylemek yalan olmaz. İlk filmin aksine bu sefer ABD’nin büyük bir şehrinde, tüm şehir halkının bu arınma meselesinde nasıl hareket ettiğine göz atma fırsatı buluyoruz. Bir sene önce ölen oğlunun intikamını almaya çalışan bir baba, arabaları bozulduğu için arınma gecesi başladığında sokakta kalan bir çift ve kimliği belirsiz kişiler tarafından öldürülmek istenen bir anne ile kızı, Arınma Gecesi: Anarşi filminin baş kahramanları oluyor. Beş karakter, bu acımasız, bir o kadar da anlamlandırılması güç gecede hayatta kalmaya çalışıyor fakat filmin göze hitap eden kısmı sadece gerilim türünü seven bünyeleri hedef alıyor. Yönetmen DeMonaco, kurguladığı senaryoyu sadece gözlere değil, zihinlere de yansıtabilmek için elinden geleni yapmaya çalışıyor.
        
            