
                      Trıer'in ikinci filmi;Avrupa üçlemesinin ikinci basamagında duran Salgını görsel-işitsel noktadan,gerek metinsel anlatımının takip edilmesi gerçekten kolay degil.Bu artık alışkan oldugumuz Trıler yabancılaştırılamasının diger bir şekli.Gerçi burada Trıerın sözünü kullanmadan geçemicem.Trıer: "Film dediğin, pabucuna kaçmış taş gibi olmalı!" bu söz Trıer sinemasının üstüne cuk diye oturuyo.Kurmaca içinde kurmaca yaratırken salgına maruz kalan kızın cinnet geçirdigi sekansta hem rahatsız edici hemde şok etkisi yaratıyo seyircide. 'Ekspresyonizm' (dışavurumculuk) kavramı ile oluşturdugu gerilim atmosferini iyi kullanan,sinema dışındaki biçimsel ögeleri(kendini gösteren kamera hareketleri,iç içe girmiş hikayeler,sert oyunculuklar,özleştirmeye imkan vermeyen dramatik yapısıyla) bize iyi bir şekilde sunan güzel bir seyirlik
        
            