
                      Film Christopher Rothun 2002de yönettiği Baader filminden daha objektif bir bakış açısına sahip ve özellikle eksenine RAFı almasıyla iyi bir çalışma.Fakat film bu yönüne rağmen tipik egemenlerin yanındaki resmi tarih anlayışını sürdürüyor.Özellikle lider kadronun Stammheim Hapishanesinde katledilmesini ele alışı bunun esas göstergesi.Film başta Baader,Gudrun ve Ulrike ekseninde ve onların kişilikleri üzerine dönüyor ve giderek bir tarihlerindeki bu lekeyi temizleme anlayışı ile son buluyor.Hatta filmi dar bir açıdan seyredip sadece gösterilenle yetinirseniz çarpık bir takım yorumlarda getiriyor bu kişilklere.Özellikle Ulrike Meinhofun filmde çizilen tipi bunun göstergesi:Güçsüz liberral solcu bir insanın hayatının belli anlamlarda tıkandığı yerde karşılaştığı olayların arkasında gitmesi ve bunlarla başedemyip hapisde intihar edişi.Ki bunun nedenlerini de bir bir açıklıyor hapis sürecinde.Hem yoldaşları hemde hapis idaresi altında tecrit edilen Ulrike bunalıma giriyor ve intihar ediyor.
  Fakat kaçırdıkları bir nokta var Irmgard Möller! Möller Stammheimda Baader, Gudrun,Raspe ile beraber saldırıya uğruyor ve burdan sağ çıkıyor.Kendisi ile yapılan röportajlarda saldırıya uğradıklarını söylüyor.Acaba Möller bu filmi izlediğinde ne diyecek.
        
            