
                      bir pencere karesine mahkum bir hayatın öyküsü bu...adına yaşamak dedikleri sadece bedensel 
faaliyetlerden ibaret bir nefes alıştan fazlası değil belkii...herşeye rağmen her sabah bir 
başka dünyaya uyanmaktı onunkisi...her sabah birinden biraz daha acı ...
yıllarca aynı çözümsüzlüğün katlanılmazlığını yaşamak...her günün bitişinde içindeki
denize bir damla daha akıtmak...beklemek,çok uzun beklemek ...hani kurtuluş sandığın bir beklemek...
özlem hayatın tüm renkelerine...rüzgarın dokunuşuna özlem,suyun tadına,uzun yürüyüşlere özlem...
hayatın her karesine özlem duymak.ve herşeye inat  habersiz sevgiler yeşertmek..
...
acı versede elvedalar yaşanan..,son bir gün batımıysa  akılda kalan...ve mutluluksa seni sonsuzluğa
uyandıran ...beklenen özgürlük bu.....
        
            