
                      Her ne kadar farklı gibi görünsede tüm Türk korku filmi furyasınım ana malzeme edindiği 'cinler'i merkez alan bir film Şeytan-ı Racim 2.Tam anlamıyla bir korku filmi olmayan serinin ilk filmi ise ikinci filmden kat kat daha iyi... Dar ve küçük odaları olan bir evi neredeyse tek mekan kabul eden ilk film bir korku olmasa bile iyi bir gerilimdi... İkinci film ise ilk filmin üstüne koyması gerekirken ilk filmdeki güzel etkiyide silip süpürmüş... Olayı yaşayan mağdurun film boyunca dış seslik yapması korku filmi izlemiyoruzda bir hikaye dinliyoruz havası yaratmış.Seyirciyi germek amacıyla kısılan ışık ise yer yer beyazperde neler döndüğünü anlamamıza bile engel teşkil etmiş durumda.Kamera açıları berbat,oyunculuklar ise sanki akrabalara rica-minnet yaptırılmış gibi... Neticede ortada vıcık vıcık olmuş vasat bir senaryo var... Hani Ahmet Kural İşler Güçler'de deneme çekimine gidiyordu da kapıdaki kadına elindeki senaryoyu uzatıp:'Al ablacım şu senaryoyuda... Bardak altlığımı yaparsın simit yerken altına mı koyarsın.... Senaryo olarak kullanmayında gözünüzü seveyim.... Lise müsameresi gibi..' Evet kısaca vasat,vasat ve vasat... Korku sinemasında daha yürüyecek çok yolun var ve henüz adım bile atamadın Türkiye'm.
        
            