
                      davin lynch'in mulholland drive' ı düşündüm hemen filmden sonra. Ve ikisini birlikte düşündüğümüzde Lynch mulholland drive ile bizim ingmar bergman'ın persona'sına ilişkin merakımızı gideriyor. Bergman kamerayı bilincimizin sansüründen geçirerek kullanıyor. Zihinsel şiddet, bilinçaltı açıklamaları kameranın üslübunu belirliyor. ve psişik temelde Gustav Jung'un "persona" teriminden hareket ediyor. Film süresince Jung'un terimine bağlı kalınmış. Kişilik bölünmesi  konusu aksatılmadan derinşlemesine işleniyor. Sinema'yı ve insanı ciddiye alanların kaçırmamsı gereken çok iyi bir iş çıkarmış Bergman.
        
            