
                      film iyi bir psikolji filmi aslında belki iyi bir anti-kahraman film i olamasada insan ruhunun yaşadığı olaylar karşısında nasıl bir başkalaşıma maruz kalabileceğini büyük bir başarıyla anlatıyor zaten jodie foster her zamanki gibi harikadan da iyi müthiş ötesi bir oyunculuk sergiliyor ama neil jordan bir anti-kahraman yaratmada başarısız yani film zaman zaman bu türün klişe unsurlarına dönüşüyor üstelik dedektifle ericanın arasındaki dostluğun nasıl bu kadar kolay ve hızlı ilerlediği ise merak konusu ama ericanın hastanedeki yaralar içindeki haliyle sevişme sahnelerinin paralel bir şekilde verilmesi çok dahice insan bedenindeki bu ironiyi çok iyi yakalamış yönetmen zaten bu filmde işlenen en iyi unsur "ironi" yani ericanın saldırıya uğrayana kadar harika bulduğu her gün farklı bakabildiği huzur bulduğu şehirin bir kaç dakikalık bir olayla nasıl korkunç bir yer haline dönüşebileceğini ve bunun gibi insan hayatındaki bir çok ironiyi harika anlatan bir film karşımızdaki iyi bir psikoliji filmi isteyenlere öneririm
        
            