
                      Film aslında eğitim sisteminin yanlışlarını göstermekle kalmıyor aynı zamanda doğrusunun nasıl olması gerektiğini de gözler önüne seriyor. Hayatın aslında bir yarıştan ibaret olmadığınını; bunun bize eğitim sistemi tarafından dayatıldığını ortaya koyuyor. Her fırsatta düzene karşı çıkan karakterimiz ranço, okullarda yeni fikirlerin değil notların konuşulmasına anlam veremiyor. çünkü okula diploma için değil öğrenmek için gidiyor, ezbere değil anlamını bilmeye önem veriyor, 'okulda öğrendiklerim okulda kalır' demiyor öğrendiklerini günlük hayatta uyguluyor. Başarısının sırrı; tutkun olduğu bölümü okuması. Bu gerçeği şu örnekle açıklıyor : ''micheal jackson'ın babası onu boksör olmaya, muhammed ali'ninki de şarkıcı olmaya zorlasaydı ne olurdu? Felaket olurdu." Arkadaşının başarısızlığının nedeni ise sürekli korku içinde olması, ve soruyor: "yarından bu kadar korkarsan bugünü nasıl yaşarsın?" 'millet ne der' korkusunu içimizden atamazsak daha çok pişman oluruz. Kalbimizin bizi götürdüğü yola gitmeyi ilke edinmeliyiz. Bilge ranço'ya kulak verelim: "tutkulu olduğun şeyi meslek edin, o zaman işini severek yaparsın." Ranço kafasındaki eğitim sistemini ise açtığı okul ile ortaya koyuyor. Bu okulda notların değil fikirlerin tartışıldığına şahit olmakla kalmıyor, öğrencilerin yeni bir şey öğrenmek için duyduğu heyecana da tanık oluyoruz. Bilgemizin sözü ile bitirelim: "mükemmeli yakalamaya uğraş, o zaman başarı zaten seni kovalar."
        
            