
                      Yılın en "arada bırakan" filmlerinden biri oldu sanırım. Beğeneni de oldu beğenmeyeni de. Ben ortadayım diyebilirim. Zaten kısacık süresinde izleyeni sıkması, bıktırması pek mümkün değil zaten. Ancak bittikten sonra bir yandan bu ilginç konunun daha farklı tercihlerle daha sağlam çekilmiş olabileceği ihtimali doğdu zihnimde. Coppola'nın "Virgin Suicides"tan başlayarak tüm filmlerini izledim, sinemasın  beğendiğim, değindiği konuları ve anlatım tarzını takdir ettiğim bir yönetmen. Her zaman belli bir kalitenin üzerinde, akılda kalıcı işlere imza atmıştır. Bu son filminde de dikkat çekmek istediği konuyu yaşanmış olaylardan esinlenerek sunuyor bizlere. Bir yere kadar başarı da oluyor. Ancak karakterlere biraz daha geniş zaman ayırmış olması gerektiğini, "evlere girmeleri" oldukça uzun tuttuğunu düşünüyorum. Ergenlik çağına aynı konudan yola çıkarak, bu olayları merkezine alıp filmin teması yaparak ancak üzerinde bu kadar fazla tekrara düşmeyerek, yaklaşması ve gençler ile biraz daha ilgilenmesi gerektiğini düşünüyorum. Başarısı bu şekilde artabilirdi. Ancak bu haliyle de kesinlikle kötü bir film değil. Yönetmenin filmografisi sizi çekmişse, bu filmini de izleyin derim. Günümüz dünyasına yine oldukça yerinde göndermeler var, ki Coppola bunu yapmayı "Lost in Translation"dan itibaren seviyor zaten.
        
            