
                      Son yılların en iyi filmlerinden. Pek çok açıdan böyle. Tek plan çekilmesi çok önemli en başta. Berlin sokaklarında gecenin sabaha dönüşünü anbean izlemek paha biçilemez. Bu sokaklarda takip ettiklerimiz ise bana kalırsa uzun süre unutulmayacak oyunculuk performansları sergileyen dört erkek ve bir kadın. Tek kelimeyle muhteşemler. En başta çok doğallar. Özellikle Frederick Lau ve Max Mauff'un yüzlerine 2008 yapımı Die Welle'den aşina olsak da, burada Sonne ve Fuss onlar. Birer aktör değiller, gerçekten Berlin'de serseri hayatı yaşayan ancak temiz kalpli, duygusal, heyecanlı gençler. İnandırıcılığın sağlanması filmin genel başarısına oldukça olumlu katkı sağlıyor. Bir de şu var; izlediğiniz tüm aksiyon filmlerini, hatta en beğendikleriniz ve sinema tarihine geçenleri şöyle bir düşünün. Gerilim filmleri için de aynısı yapın. İşte "Victoria"nın son yarım saati, en az o hatırladıklarınız seviyesinde. Üstelik tipik bir aksiyon veya gerilim filminden çok ama çok uzakta durmasına rağmen. Tabii böyle hissedebilmeniz için gerçekten filmin içine girebilmek gerekiyor. Belki senaryo çok sağlam değil, ancak Berlin'de bir cafede çalışan İspanyol bir kızın çat pat İngilizce konuşabilen bir grup Alman genç ile iletişimi çok derin ve iddialı bir senaryo üzerinden görsek bu sefer bahsettiğimi o inandırıcılık ve gerçeklik ortadan kalkardı tamamen. Kendilerine yetecek kadarını konuşuyor, anlaşıyorlar. Senaryo kötü de değil ayrıca. Yalnızca "iyi senaryo" dendiğinde zihinlerde beliren o ağdalı, kült filmlerin senaryolarına benzemiyor, hepsi bu. Yoksa gayet iyi, filmin çerçevesinde düşündüğümüzde. Son dönemde bu kadar "sonuna kadar önerdiğim" bir film nadir olmuştur. Çok çok iyi. Başlı başına bir sinema deneyimi.
        
            