
                      Theo Angelopoulos'un Ulis'in Bakışı filminde belki de hafızalarda acımasız fakat aynı zamanda naif bir şekilde yer eden bir cümle vardı:' Kurduğumuz tüm hayallere rağmen değişmeyen dünyanın şerefine!' diyordu. Güneşli Pazartesiler'de sanki bu ruh hali tüm filme sirayet etmiş de size bu kutsamanın içinde bir yer veriyormuş gibi bulutlu bir hava hakim. Yorulmuş bir neslin çocukları olarak fazla bir seçeneklerinin olmadığının farkında, fakat serbest düşüş halinin de bir öncesinde gezinen neşeli (olmuş) karakterleriyle tamda yüzyılımızın umursamazlığında sakin bir edebi okuma metni. Dikkat; her gün işe giderken düzenli olarak vapur kullananlara ayrı bir kekremsi tat verebilir.
        
            