
                      tamamen aile ilişkileri ve içsel dalgalanmalar üzerine kurulmuş pek bir aksiyonsuz konusunu izleyicisini sıkmadan izlettirmeyi başaran, bu bakımdan beklediğimden çok daha iyi çıkmış bir festival filmi. aile babası, esas oğlan zac ve raymond (büyük kardeş) başta olmak üzere özellikle her biri apayrı kulvarda top koşturan karakterler dört dörtlük işlenmiş idi. katolik ve ataerkil bir çevrenin homoseksülliğe karşı homofobik tavrı ve filizlenen isyankar rock kültürüne bakışı pek gerçekçi idi. sos niyetine isa göndermeleri, imaj zenginliği, sahne giriş çıkışları, renklerin güçlü kullanımı derken zihnimde canlandırdıkça bu film her geçen gün daha da bir sevgimi kazanıyor gibi. bir de ah tabi, sinema tarihinin en çok sigara tüketilen filmlerinden biri olsa gerek. durmamacına bir sigara sirkülasyonu, onlar yaktıkça benim de yakasım geldi.

festivalin bence en iyisiydi. keşke imkanım olsa da tekrar izlesem..
        
            