
                      martin scorsese’nin kendine has tarzının belki de en önemli yansımalarından biri bu film. scorsese’nin filmleri gerçekçilikten yola çıkar ve genelde scorsese filmlerinde amerika’yı (abd) esas alarak konusunu anlatır. en önemlisi ise filmlerinde hemen hemen tempo hep aynı kalır, yani izleyiciyi çok yorar filmleri, al buradan yakala filmi demez. sonuçta özel bir hayran kitlesi olması gerektiğini düşündüğüm bir yönetmendir. aynı olayı stanley kubrick’te de görüyorum. bu yönetmenleri izlemek özel ilgi gerektirir, özel okuma gerektirir diye düşünüyorum. yani bu tarz yönetmenlerin filmlerini anlamamak veya hoşlanmamak beyinsizlikten değil, filmi gereken şekilde ele almamaktan kaynaklanır. ama iyi ki anlamadan, anlamış görünen, beğenmeden off be, çok müthiş film bu yav diyenler yok. :)
        
            