
                      Ingmar Bergman'in uzak ara en iyi filmi... Izleyiciyi bir hayli zorlayan bir filmdir. baslangici itibariyle Bergman'a sempatisi olmayanlar icin belki yarim birakmaya neden olabilir ama film sonuna dogru katman katman ilerleyerek tanriyi sorgulamaktadir. Bu filmi izlerken ozellikle dikkat edilmesi gereken seylerden biri de boyle bir filmin 1957 yapilmis olmasidir. Veba, tanri adina ciktigi hacli seferinde tanri disinda her seyle karsilasmis ve onun var olup olmadigini ogrenmek icin cabalayan bir sovalye, tanri'nin var olmadigina coktan karar vermis olan seyisi, sovalyenin sorusuna yanit bulmasini saglayan tiyatrocu aile ve satrancta hile yapip yapmadigina emin olamadigimiz olum. Böyle mukemmel bir senaryo, boyle mukemmel bir oyunculuk, boyle mukemmel bir yonetmenlikle kolay kolay karsilasilmiyor. karsilastiginda da oturup uc kez izlemek gerekiyor filmi...
        
            