
                      sanatsal açıdan sürükleyici, duygusal yoğunluğun dans eden bedenlerden perdeye ve buradan izleyiciye aktığı, dört insanın iki kazayla kaderlerinin kesiştiği şiir tadında bir film.konuş onunla diyor adam, belki duymaz ama sen konuş ve kadın hep sen konuştun ben dinledim diyor, kadınlar bu filmde sessiz ve derinden birer özne işlevi görüyor. tekiller ve sadece narin ve kırılgan dünyalarında birbirlerinden habersiz ve farklı bir hayat sürmekteler. erkeklerse toplumda kadınlara yaşatılan acıyı ve çaresizliği, kadınların adına bizzat yaşamakta. Film bu açıdan bakıldığında, erkeklere kadın duygusallığını giydirerek cinsiyetler arası bir hesaplaşma yaratmakta.'lydia' erkeklerin dünyasına bir başına meydan okuyan, dirençli , gururlu bir kişilik olarak çıkıyor arenaya. karşısındaki boğa kadının her gün toplumda önüne çıkan, o şiddet eyleminin hayvanileşmiş bir cisimleşmesi olarak sunulmakta. sert yüz hatları, bu ataerkil yapının kadını da sonunda ezerek, erkekleşmek ve böylece kadınsı duyarlılığından onu soyutlayarak işlevsiz kılmak gayesini kapalı bir anlatımla dillendirmekte.?alicia? narin bedenini dans pistinde tüm kadınsılığıyla kullanmakta. Bozulmamış, kirlenmemiş bir kutsallıkta. Kadının farklı bir yönünü izleyiciye yansıtmakta. Zayıflığı ve dişiliği tüm film boyunca yattığı yatakta ortaya saçılmakta. Bu kişilik, güzel yüzü ve vücut hatlarıyla en üstteki ve hep gözlerin üstündeki, toplum içinde yer alan saf ve bir o kadarda harcana bilir kadın portresi sunmakta.?benigno ve marko ? ; biri karşılıksız ve safça bir aşk yaşamakta kendi çizdiği dünyasında. Gerçeklerden tamamiyle kopuk kalbiyle yön bulma uğraşısı içinde. Diğeriyse erkeksi yüz hatlarının arkasında tüm duygusallığıyla konuşmak yerine ağlamayı seçmekte. Sevgiyi aradıkları bedenler onlar için asıl sevgisizliğin ve umutsuzluğun kaynağı olarak karşımıza çıkıyorlar filmde. Sonuç ikisi içinde kaybediş oluyor. Renksizleşiyor birden perde. ? benigno'nun anlatımında, sessiz bir süreçte erkeğin kadın karşısın da küçülmesi ve savunmasız bir bedende, görselliğinde verdiği etkiyle, çaresizliğini gözlere ziyan bir dışa vurumla sunuyor ve erkeğin kadın bedeninin kusursuzluğu karşısında ve erişilmezliği gerçeğiyle onun koruyuculuğunda kaybolması, sınırları yıkan bir görsellikle sunuluyor izleyiciye.Başladığı gibi bitiyor perdenin açılmasıyla. o bitiş belki de yeni bir başlangıcın ilk adımları gibi, sahnede yan yana ilerliyor doyumsuz müzik eşliğinde. biterken gözde ve kulakta unutulmaz tatlar bırakıyor seyircinin, ?almodovar'ın ?konuş onunlası?....
        
            