
                      Açılışı yapalım :)  Bu film uzun zamandır elimin altında duran ama bir türlü de izlemenin içimden gelmediği filmlerden biriydi benim için.Sonunda kendimi de zorlayıp filmi izledim. Wim Wenders benim için U2 gibidir açıkçası ne çok severim, ne de kötü bulurum filmlerini.(İşin ilginci yönetmen yıllar sonra Sırlar Oteli filmi için de U2dan Bono ile çalışmıştı:)) Amerikalı Arkadaş benim için gerçekten şaşırtıcı derecede etkileyici oldu.Ripleyin romanları genelde beyazperde de felç edilir(Bknz.Yetenekli Bay Ripley).Bu filmde yönetmen kendisine Avrupa sinemasının verdiği geniş özgürlük alanlarını dilediği gibi kullanarak kısmen karışık hikayesini ağır ağır (ama kesinlikle minimalist bir üslupta değil) nakış gibi işliyor.Bu kadar sağlam ve dikkatlice işlenen hikaye örgüsü doğal olarak da karakterlerin de gelişimini inanılmaz ölçüde izleyene inandırıcı kılıyor.  Film ^Kan,revan göstermeden nasıl gerilim yapılır?^konulu bir ders verip,aklımızı ders bittikten sonra,hala dersteki konuyu tartışan öğrenciler kıvamına getiriyor.Kült seyirler :)
        
            