
                      woody allen'ın en başarılı senaryolarından biridir. filmin geneli için aynı şeyi söylemem ama oscarda o yıl en iyi özgün senaryo ödülü alması da önemlidir. filmde klasik woody allen hakimiyeti var. yine derin bir mizah anlayışı, mükemmel espiriler, yunan trajedyasına yapılan ince göndermeler var. ama filmin bütünü ele alındığında annie hall ve manhattan gibi büyük filmlerin yanında allen'ın bu filmi daha sönük ama daha orijinal bir iş. woody allen benim de en sevdiğim yönetmenlerden biri olmasının sebebi hemen hemen her filminde sanatsal ağırlığı bir şekilde hissettirebilmesi ve yönettiği sinema filmlerinde resim, müzik, tiyatro gibi pek çok sanat dallarını da kullanarak sanatı daha eğlenceli hale getirebilmesidir. aslında bu filmde her ne kadar yunan trajedyalarına ve mitolojiye göndermeler yapmış ise de işin ciddi boyutu ele alındığında bunu çok başarılı gerçekleştirdiğini söyleyebilirim. son olarak filmin isminin sevimli afrodit hatta bir dönem sevimli fahişe olarak çevrilmesi de çok üzücüdür. burada mitolojik bir tema var. haliyle mighty kalıbı afişteki kadına göre değil de filmin geneline göre çevrilmeliydi. ("güçlü" ya da "muazzam" afrodit) olmalıydı. woody allen'cıların kaçırmaması gereken bir film. iyi seyirler.
        
            