
                      Tam anlamıyla bir klasik.Sinemanın yapı taşlarından biri belkide.Jean Paul Belmondo'nun serseri tavırları,Jean Seberg'in masum güzelliği ve mimikleriyle hatırlarda kalacak bir yapım.Filmde belli bir bütünlük yok.Bu yüzden biraz garipsedim ilk başta.Fakat bu filmin sinemanın bebeklik döneminde çekildiğini bildiğimize göre bunda garipsenecek bir durumda yok.Filmde kullanılan müzikler,tam bir klasiğe uygun müziklerdi.En etkileyicisi,basit gibi görünen derin diyaloglardı.Tıpkı filmin sonunda (spoiler değil :) Michel'in Patricia'ya "Gerçekten iğrençsin" demesi gibi... ;) 9/10
        
            