
                      film öncelikle yeni olmasına rağmen şimdiden 'kült' bir film mertebesine yükselmeyi hakketmiş bir yapım. ve bu her filme nasip olmayan bir başarı.ilk açılış sahnesinde garip bir hava seziyor insan. 'guy pearce' elinde bir resmi sallayarak sinyal veriyor sanki izleyiciye. ' kemerlerinizi takın, tatoo önünde ani firen hafıza kaybı yaratır beyinlerde' uyarısı niteliğinde bir açılış sahnesi, şaşırtıyor izleyiciği kanlı bir bedenle yığılıp yerde yatan adam fotoğrafı.ve fotoğraf sallandıkça hafıza yitimi gibi siliniyor yavaşça gözlerden, tıpkı kayboluyor ışıkta gölgeler gibi, derken sarmaya başlıyor film sondan başa.kurgu görülmemiş bir şaşırtıcılıkta insanın başını döndürüyor her defasında. arada bir soluklanmasına izin veriyor siyah-beyaz geçişler izleyicinin. aslında filmin pusulası niteliğinde bu geçişler. ipuçlarıyla dolu, kahramanımızın zihninde yarattığı, aslında bizzat kendisini anlattığı bir yanılgı histerisi yaşatıyor izleyiciye. çünkü o geçişlerde anlattığı hafıza kaybına uğramış adam bizzat kendisi. ve iğnelerle ölen kadın kendi karısı. karışık ve bir o kadar da zeka pırıltıları saçan bir film. izleyici bir girdaba düşüyor filmin karşısında, etkisi çok geç siliniyor hafızalardan. İnsanoğlunun savunmasızlığını ve çaresizliğini başarılı bir şekilde sunuyor, kalıplaşmış kurguyu yıkarak. Yeni bir soluk katıyor sinemaya . 
        
            