
                      bu bir film değil..bir masal..bir büyü..bir destan...her karesini de niro'yla yaşadığım,her kareyi james woodsla paylaştığım,her karede elizabeth mcgovern'le büyüdüğüm bir destan..her saniyesinde ennio morricone'nin taa kalbime süzülmesine izin verdiğim,her izlediğimde sergio leone'yi özlediğim,hiç yapamamış ve yapamayacak olduğu yeni filmlerini hayal ettiğim bir destan...her seferinde yeni şeyler keşfettiğim,her kelimesinden yeni anlamlar çıkardığım,hiç eskitemediğim eskitemeyeceğim...
niye böyle,niye bu filmi her düşündüğümde bile kalbimde midemde garip kıpırdanmalar olur,niye bu film hiç gerçek olmamış hiç çekilmemiş ama bir yandan da en gerçekten daha gerçekmiş gibi hissederim?..
çünkü bu bir sergio leone filmidir...çünkü  bu bir robert de niro filmidir...çünkü bu bir ennio morricone filmidir..çünkü bu bir ali ilhan filmidir.....de ondan.....
        
            