
                      Filmin elindeki hikayeyi anlatış biçimini sevdim, Nataşa yargısının yapayca üstelenmesi dışında gereksiz bir kısım yoktu, herşey derli toplu anlatılmış ve toparlanmıştı, görüntülere, sinematografiye de diyecek yok doğrusu. Hikayenin gerçekçi bir yapısı var, bu da güzel, mutlu sona bağlanması için zorlanmamış. Duygusallığı da sömürü düzeyinde değil. Film bir yandan önyargıları sorgulatırken, diğer yandan sevmeyi bilmeyen, beceremeyen birine ne kadar kızılabilir ki, sorusunu sordurtuyor insana. Sevginin bile bir beceri olduğunu hatırlatıyor. Tabii babalığın, aile olmanın, sorumluluk duygusunun beceriksizliklerini de sorgulatıyor...

Ayrica Turkiye ve ikiyuzlu milletimize guzel bir gonderme olmus. Tebrik ederim
        
            