
                      Ne yalan söyleyeyim; yerli film izlemeyi pek sevmiyorum. Bu filme beni çeken ise haberlerde  yönetmen NBC'nın ödüller almasıydı. Merak ettim bu altın palmiye ödülünü alan film nasıl? Geçtim filmin başına tabi eşim de yanımda ama eşim fazla dayanamadı ilk yarım saatte bıraktı. Filmin çekim kalitesine diyecek yok. Diyaloglarda fena değil ama çok fazla felsefe yapılmış. Bana göre sinema demek eğlence demek. Bu kadar fikir yoğunluğunun olduğu bir film kaç kişiye hitap eder acaba? Filmin çok uzun olması da dezavantaj, film zaten filozafça cümlelerle bezenmiş, bir de uzun olması sıkıyor. Ama en çok hoşuma giden sahne ise içtikleri sahneydi. Ee kardeşim sanat filmi böyle olur diyebilirsiniz ama film dediğin  sürükleyici olmalı. Yani bir film güldürüp aynı zamanda ağlatabiliyorsa geniş kitlelere hitap edebiliyor demektir. Oyunculuklara diyecek bir lafımız yok. Son sözüm; boşu boşuna yerli filmlerden uzak durmuyormuşum.
        
            