
                      italyan yeni gerçekçiliği gibi şahsen hayranı olduğum bir akımın ilk filmlerinden biri olarak sayılır bisiklet hırsızları.mideye inen koca bir yumruk gibidir.sıradan insanların hayatından alınmış çarpıcı bir kesit sunar bize.son derece sade bir şekilde ve kısa bir süre zarfında belki de saatlerce bir sürü farklı örnek vererek dahi anlatılamayacak duyguları anlatır bize,hissettirir.enzo staiola dokuz yaşında öyle bir oyunculuk dersi verir ki anlatılmaz,muhakkak yaşanması gerekir.tabii ki başrol lamberto maggiorani. belki kariyerinde çok üstlere çıkamasa bile bu film onun hafızalara sonsuza dek kazınmasına neden olmuştur.bundan belki bin sene sonra bile birileri oturup bu filmi izlediğinde aynı insani duyguları hissedecek,aynı yumruğu yiyecektir.bu durum vittorio de sica gibi usta bir yönetmenin eseri,onun sade ve evrensel anlatımının bir sonucudur."dram" işte budur.
        
            