
                      bir dönemin (60lar) gerçek anlamda başlıca sembollerinden biri haline gelmiş olan harika bir filmdir.her şeyden önce filmin içinde geçen bir konuşmaya da gönderme yaparsak;çok "stylish" tir tiffany'de kahvaltı.henry mancini yine çok uygun müzikler yapmış.new york şehri çok az filmde bu kadar güzel gelmiştir insana.audrey hepburn ve george peppard sinema tarihinin en muhteşem ikililerinden biridir.karakterler sorunlu ama sıcak,yaşananlar kimi zaman üzücü ancak sonuna kadar gerçektir.holly golightly tarihte çok az karakterin sahip olduğu bir popülariteye sahip oldu.pek çok pozu,duruşu,gülümsemesi ile posterleri,dergileri süsledi.sinemayla alakası olmayan çoğu insan bile onun bu hallerine bir yerlerde tanık olmuştur.bahsedilenler derin ve içi dolu konular.zaten çok sığ bir altyapı olsaydı bile,sırf karakterleri ve atmosferi nedeniyle izlenmeye fazlasıyla değerdi bence film.fakat hem kız çok güzel,adam çok yakışıklı,çok uyumlular,çok sempatikler,hem de hikaye oldukça doyurucu,insanı yer yer hem üzen,hem sevindiren,kısacası sonuna kadar etkilemeyi başaran bir hikaye.sinema tarihinin tartışmasız en önemli klasiklerinden.izleyen hiç kimse,"isimsiz kedi"yi unutamayacaktır herhalde.
        
            