
                      Bir kez daha endişe etmeden yaşamanın olanaksız olduğunu bana fazla acı bir şekilde anlatan ilk Haneke filmi. Kişisel vandalizm. Monotonluk ve akabinde ki bıkkınlığı başta fazlasıyla hissettirip öyle bir yumruk indirir ki sonlara doğru afallatır. Olayın gerçeklerden esinlenildiğide unutulmamalı. 10/10
        
            