
                      basın ve medyanın sosyo-politik alanlarının kendi kölelik tezahüründe nasıl işlevselleştiğini iyi anlatmış bence.
nietczshenin özgür istenci biraz da kendini posmodernist yapıdan beslenen bir sendrom haline getirmiş filmde.
bu da komprador marka demokrasilerin çok sık selamladığı bir durum olsa gerek.
        
            