
                      Tarihi bir gerçeklikten yola çıkan filmde politik aktivist James Gralton'ın hayatının bir bölümü çarpıcı biçimde aktarılıyor. Büyük yönetmenlerden Ken Loach'ın bu son filmi de rüştünü ispat etmeyi sürdürdüğünün bir kanıtı adeta. Film 1930'lu yılların İrlandasındaki politik çekişmeleri, işçi sınıfının verdiği mücadeleyi, hala süregelen skolastik düşünce ile özgür düşüncenin kavgasını, toprak sahiplerinin boyundurluğu altında yaşayan köylülerin düştüğü acınası durumları ve kilisenin akıl almaz oyunlarını yönetmen çarpıcı ve gerçekçi bir dille yüzünüze vura vura anlatıyor adeta. Aslında konu ve anlatılan hikaye son derece yüzeysel işleniyor bunun avantajlı tarafı herkesin anlayacağı bir dille ortak paydada seyirciyi buluşturabilmesi ancak dezavantajlı tarafı katıldığı festivallerden ödülle dönemediği gerçeğidir. Senaryo derinliği yok ancak diyaloglar eksiği kapatıyor. Filmin kurgusu son derece başarılı. Özellikle kilise ile özgür düşünce arasında kurulan birbiri ardına paralel çekimlerin olduğu sahneler muazzam bir etki oluşturmuş. Filmin müzikleri akademide ve altın küre ödüllerinde adaylığa boğulan ancak her seferinde eli boş dönmek zorunda kalan George Fenton'a ait. Gayet dönemin ruhunu yansıtan eli yüzü düzgün besteleriyle ilham veriyor. Dönemi anlatmadaki sadeliğiyle "bağımsız bir film olmasına" rağmen sanat yönetiminin de başarılı olduğunu söylemek lazım. Bilhassa dekorlar ve kostümleri beğendim. Ken Loach'ı tebrik ediyorum, bu film yalnızca iyi bir film olmakla kalmıyor aynı zamanda ilham verici özelliğiyle bir çok insanın ruhunu aydınlatıyor. Film Ekimi bu filmi Türkiye'ye getirebildiği için şanslıyız. İyi seyirler. 8/10
        
            