
                      Öncelikle belgesel yönetmenliginden sinema yönetmenligine gecisin bu kadar güzel olabilecegini görmek cok hostu. Dogal oyunculuklar dogunun o güzelligi enfesti. Sehirdeki korkak, stresli insanlardan dogudaki sistemin sikip büktügü ama daha mutlu insanlari (dügün sahnesi gibi) görmek cok keyfliydi ! Yol sahnelerini dogunun enfes dogasina tanik olmamiz icin yapildigini düsündüm ve Anadoluya gitmek icin daha da sabirsizlandim..

Ayca Hanim tek kelimeyle filmin sahibi, bir kadin öyküsüydü, tek basina sehirde varolma savasi veren bir kadin, bir ask öyküsü, aski icin her seyi göze alan o kadin dogasinin öyküsü ve yer yer bir belgesel filmi. Her dilin konusuldugu bir film. Hama Ali de tabii ki her sevgili erkek gibi sevgilisine espiriler yapan adam olarak cok tanidikti :) Eski türk filmi kliselerine gönderme yaparcasina...

Sonlara dogru acaba filmin hizi mi düstü derken birden gelen final sahnesi bende kücük capli sok etkisi yapti. Gidin görün :=)
        
            