
                      Carpenter’ın tarzına alışabilmiş değilim. ele aldığı konu büyük prodüksüyon havasında ama ortaya çıkan şeyler daha çok kişisel bir havada oluyor. ne çok eğlenceli oluyor ne de sıkıcı. ancak enteresan olduğu bir gerçek. bunun yanında karamsar olduğu da açık. yönetmenin en iyi yönüyse bu karamsarlığın içinde hala mizahının tıkır tıkır olması. mesela New York’tan Kaçış’ın özellikle de finali.New York’tan Kaçış cilalı görünümüne karşın laf olsun diye aksiyon yapmayan bir film. bu iyi bir özellik sayılabilir. yalnız, filmin karamsan yapısından gelmiş olacak olan soğukluk(bu biraz da Snake karakterinin zoraki bir işe kalkışmış olmasından da kaynaklanıyor) filme bağlanmayı zorluyor.Filmin görselleştirdiği atmosferi çok iyi. ıssız caddeler, kanalizasyondan fırlayan deliler, harabe haldeki şehir, özellikle de finaldeki köprüde geçen bölüm...- John Carperter’s - yazısını sevenlere önerebileceğim bir film. ya da değişiklik isteyenlere...(6)
        
            