
                      Uyarlamalar arasında bir V for Vendetta veya bir Sin City kadar özel bir yere sahip olmalı Hulk. Çizgi romanla alakam olmadı, bu yüzden uyarlamadan kastım çizgi romandan filme nasıl aktarıldığı değil sadece filmin kendisidir. birçok yönüyle farklı ve yeni bir şey izlemek gerçekten zevkliydi. yönetmenin filme görsel yönden farklı açıdan bakması kurguyu çok şaşırtıcı bir hale sokmuş.Aksiyon sahnelerinde müziğin pek kullanulmaması türe-ticarete aykırı bir durum olması sonucu gişede fazla iş yapamamıştı. bana sorarsanız, ben gayet memnunum filmden. ortada insan ötesi bir durum olmasına karşın yönetmenin bunu bu kadar insancıl(ya da fazla süslemeden) anlatması filmi daha çok sevmemi sağladı.Eric Bana’nın ve Jennifer Connelly iyi oyunculukları da filme çok şey katmış. Jennifer C. yine ağlıyor film boyunca. Kadıncağızı her filminde ağlatıyorlar. iyi de beceriyor bunu. onun gibi inandırıcı ağlayan azdır. sette ağlama modunda hazır bekliyor heralde, dokundun mu başlıyo ağlamaya. e bi daha onu ağlarken görmek istemiyorum doğrusu. bıktım diyebilirim onu sulu gözlü görmekten.Hulk’ın sinirlendiği anlar(gerçi o hep sinirliydi) aynı zamanda kendinden geçtiği anlardı. öyle bir sinirleniyor ki gözü dönüyor ve her şeyi yapabilecek bir duruma giriveriyor. özellikle oluşumunu tam bitirdiği an onu görmelisiniz sinirden yerleri yumrukluyo saçını başını yoluyor.Eğlencenin yanında diğer insalcıl duygular açısından bir şey de izlemek isterseniz Hulk’ı deneyin.(8)
        
            