
                      Filmin konusunu okudugumda ''Father and Son'', ''Mother and Son'' gibi minimalizm zirvelerinde gezen bir yönetmenin (minimalizm'in zirveleri ovadir :) ) tek planda çekilen bu filmi, bu kadar usta bir sinema diliyle perdeye aktarabilecegini kesinlikle aklimdan bile geçirmemistim. Bu deneyimin bir iskence olacagindan emindim hatta. Ama yönetmen beni gerçekten ters köseye yatirdi, hem çekim kalitesi, hem kurgusuyla Fellini elinden çikmis kadar saglam bir film buldum karsimda. Sadece biçim olarak da degil, Rus tarihi ile ilgili yaptigi tespitlerde sadece göz boyamaktan öte içinin son derece dolu oldugunu gösteriyor esasen filmin. Yönetmenin minimalizm'e sirtini dönüp bu tarz filmler yapmasi kariyeri açisindan daha iyi olur kanimca. Zira sinema tarihinde bir Tarkovsky zaten mevcut (yapilabileceklerin en iyisini yapmis belki de). Sözün özü; bas döndüren çekimleri, en ufak bir yerde hata göremedigim saglam oyunculuklari, mükemmel sanat yönetimi ve en önemlisi çoskusu için bu film kesinlikle takdiri hak ediyor. Iyi seyirler.
        
            