
                      kendi rahatından rahatsız olan, paranoyak kentli insana bir ileti. her şeyi kontrol eden makinelerinizden uzakta, körelmiş içgüdüleri ile ortalama insan nedir? diyor belki de yönetmen. filmin güvendiğiniz herşeyi sarsması muhtemel. bir gün arabanızdan inersiniz , kapınızı açarsınız , hiç tanımadığınız biri tek kelime etmenize izin vermez, karınızın yanında başınızdan vurulursunuz. o sahne çok iyi kurgulanmış. sakin anlatımıyla "hoş" bir rahatsızlık veriyor film.  yaşamak kendine körleşmekle mümkün.. bir gün fezadan insan gerçek görüntüsünü görür ve paranoya başlar.
        
            