
                      Tek güldüğüm sahne "Beyefendi"nin malum eğlence tesisine geldiğinde yeğeninin halini gördüğü zaman verdiği tepki. Bunun dışında can sıkıcı, gereksiz, uzun diyaloglar (hele Bertan ile Keskin arasında oluşması için yapay bir çabanın gösterildiği gün gibi aşikar iskele sahnesi) ve hemen her gün her politikacımızdan duymaya alışkın olduğumuz mesaj (!) içerikli konuşmalar. Son derece vasat bir film olmasının yanı sıra Türk izleyicisini kendi sinemasından soğutmayı başaracak kadar iddialı (!) bir film aynı zamanda.
        
            