
                      Yalnızlık ve varoluş sancısını sigara yakıp hayali bir karakterle konuşarak anlatmayı tercih etmiş bir film. Anlatmak istediğini sinemanın görsel ve işitsel yaratcılığından yararlanarak anlatmak yerine kolaya kaçmış.
Bohem sanatçı klişesini tekrar etmekten öteye gidememiş. Derin bir ressam adam, basit ve derinlikten uzak ama nişanlısının peşinden koşan kadın yine bilindik bir hikayeyi yüzelsel ve bilindik bir biçimde sunuyor. Film görsel açıdan kararsız, ne konusuna ne de genel çekim tarzına uymayan bir iki sahneyle karşılaşıyoruz, bu da iyice amatör bir film izlenimini uyandırıyor. Filmde az dialog var ama dialoglar da başarısız. Bazen hata diyebileceğimiz üst üste binen gereksiz konuşmalar duyuluyor. Ayrıca ses kurgusu da başarısız. Derinlikli konuşmalar ise sadece konuşmada kalıp görsel açıdan desteklenmiyor. Kısacası filmin hem senaryo kısmı hem sinematik bakış açısı epey vasat. Maalesef yarı amatör bir film olmuş.
        
            