
                      uzun süredir merak ettiğim ve beni hayalkırıklığına uğratmayan bir haneke filmi.yönetmenin sıkı takipçisi değilim,şimdiye kadar dört filmini izlemiştim fakat sinemasal karakteri açısından dikkatimi çekmiş olsa da beni ciddi anlamda sanatına bağlayamamıştı.kısacası das weisse bandı yönetmeninden ziyade konusu ve görüntü yönetmenliği nedeniyle merak etmiş olduğumu söyleyebilirim.filme geçersek;tahminimce finalde,yani filmin son saniyesinde izleyicilerin çoğunun zihninde klasik "bitti mi?","nasıl yani?","eee?" tarzı sorular oluşmuştur.yönetmen sanki çok hevesli bir biçimde filmi çekmeye başlamış,fakat bir yerlerinde sıkılmış,usanmış ve hemen ufak bir toparlama yapıp pat diye bitirivermiş gibi bir his.ne var ki aslında durum böyle değil,yani benim bakış açımdan en azından böyle değil.bu anlatılanlar bir kesittir,gerçek olaylardan alınmış gibi gözüken kurmaca bir anlatım vardır film boyunca.ve buna rağmen filmin tüm unsurları,yönetmeni,oyuncuları,mekanları,olayları vs. son derece inandırıcı,samimidir.kısacası filmin klasik anlamda önce karakterleri tanıtayım,sonra çarpıcı ve filmin akışını değiştiren bir olay gerçekleşsin,son on dakikada da güzel ve tatmin edici bir finalle son noktayı koyayım gibi bir derdi yoktur.öncelikle filmin bu gerçekçi havasının beni etkilediğini söylemem gerek.tabii bu havanın oluşmasında çok çok büyük pay sahibi olan siyah-beyazın çarpıcılığını da atlamamak lazım.tam da bu film için yapılmış mükemmel bir tercih.genci yaşlısı tüm oyuncular sanki o köyde o yıllarda yaşamış insanlar.kendi adıma yönetmenin anlatmak istediğini,vurgulamaya çalıştığı şeyi anladığımı düşünüyorum,ve sonuçta bu filmini de takdir ediyorum.sanatsal,farklı ve güzel bir film.ayrıca izleyiciye bazı konularda açık kapı bırakarak görece bir gizem havası da oluşturduğu bir gerçek.
        
            