
                      Filmin konusuna baktığımızda ; dünyaca meşhur, işinin ehli savaş foto-muhabiri Rebecca, savaş öncesi ve sonrası yaşanan dramı fotoğraflayarak, aslında o sessiz yığınların sesi olmayı, kendine amaç olarak belirlemiş bir karakterimiz. Fotoğrafçılığı bir eğlence veya işten çok, misyon olarak görmesi etkileyici.   Tabii bir yandan da  anne olan Rebecca ile aile olgusu ve fotoğrafçılık misyonu arasında kalmış bir kadın profili çiziliyor. Bu da onu seçimler yapmak zorunda bırakıyor (Bu seçimleri olayların sebebini oluşturuyor

Ayrıca filme genel olarak baktığımızda ise konu, uzam ve mekan bütünlüğü açısından film gayet başarılı.
Mekanların kullanımı ( vfx, savaş atmosferinin iyi aktarımı, tozlar patlamalar vs. ) , oyuncuların performansları, yan anlatılar yani vicdani insan olgularıyla da ( annelik, aile kurumu empati gibi ) desteklenerek film,anlatılmak istenilen konuyu ve temayı, gayet yalın ve net olarak seyirciye aktarıyor.. Hafif bir "melodram" kokusu da var tabii filmde...  

Pekii buraya kadar bir sıkıntı yok, film 5 yıldız ama bütün yabancı savaş ve terör filmlerinin olmazsa olmazı bu filmde de var . İSLAMFOBİ . Olmazsa olmaz zaten ....

Filmin ilk sahneleri, hikayenin başlangıcın da canlı bomba olacak kadının arabada hazır bekleyerek, kendini patlatmak için uygun anı kollaması sırasında hopp arkadan ezan sesi duyuluyor. Rebecca' da tabii vicdanen oradakilere bağırıyor "- Bomba var kaçınnnn " Benzer sahneler film içinde bir iki kez tekrar da ediyor.  Ya da canlı bomba hazırlanırken ilk başta anlayamadığımız ama sonradan gözümüze sokulan boş mezar içinde canlı bomba olacak kadının yatması ve etrafındakilerin dualar eşliğinde onun ruhunun kurtuluşu(!) için dua etmeleri ... 

Yani yapılan terör olaylarının İslam ülkelerinde yoğunlukta olması, yapanların o dine mensup olanlar tarafından yapıldığını alakalandırmak anlamsız. Hele ki bir insan öldürmenin bütün insanlığı öldürmeye eş kılan bir dine yakıştırmak.. Olmazsa olmaz dedik ya illaki olacak ...  Bunları neden yaparsınız ki canlar !? 

Bir de film iki yerinde geçen Rebeccanın, hayalen bir su kütlesi içinde dönmesi bana, Rebeccanın arınma ihtiyacının olduğunu hissettirdi. Yani bir yandan ailesine karşı annelik vazifesi olan ama bunu mesleği yüzünden tam anlamıyla yerine getirememesi ve diğer yandan gittiği yerlerdeki savaşın,acı ve dramatik yüzünü görmesi onu bir çıkmaz bunalıma sokması, bunlardan sıyrılıp, arınmak istemesini çağrıştırdı. 

Son olarak havalanında görevli bayanın " - Nereye gideceksiniz? " sorusuna " - İstanbul ve Kabul " demesi işin ironi tarafı . Tamam Afganistan savaş, terör var. Eyvallah . Peki İstanbul neden ?? Rebecca savaş foto-muhabiri değil mi ? Eee İstanbul'da savaş yok, canlı bomba yok . Neden İstanbul Eric Pope ??
Sanırım malum Avrupa'nın gözünde hala İstanbul = Deve, Fes muhabbeti ... 

Son bir değerlendirme yapacak olursa ; film eleştirdiğim bir iki kısım haricinde anlatmak istediği vicdani duygu ve düşünme yetisini seyirciye net ve yalın şekilde anlatıyor. Görüntü ve konu uyumu çok iyi, oyunculuk ta bir o kadar sağlam, gereksiz detaylardan da kaçınılmış . Hollywoodvari bir film olmamış yani 

Eric Pope'ye Sevgiler ...
        
            