
                      Cronenberg kariyeri boyunca pek çok kalıcı film çekmiş olan ünlü bir yönetmen. Ben de kendi adıma izlemiş olduğum filmlerini beğenmişimdir. Son dönemde Viggo Mortensen ile bir işbirliği içine girdiler ve bu da başarılı sonuçlar doğurdu bana kalırsa. "A Dangerous Method"da "Eastern Promises"tan başka bir isim daha var; Vincent Cassel. Fakat bu iki isim de, Mortensen, Freud'a hayata vermesine rağmen, pek de göz önünde değiller film boyunca. Yer aldıkları sahnelerde ise kusursuzlar. Filmin asıl yükü Knightley ve Fassbender'in üzerinde. Knightley kimi zaman abartıya kaçan, ancak bu tarz bir performansı gerektiren rolüyle, Fassbender ise neden son dönemin yükselen aktörlerinden biri olduğunun cevabını verircesine boy gösteriyor filmde. İkisi de çok başarılı, özellikle Fassbender ayrı bir parantezi hak ediyor. Neden kadrodan başladım? Cronenberg, kendisi ile özdeşleşmiş "şiddet" kavramını bu sefer aksiyon olmadan, hareket olmadan, gayet duru bir Avrupa atmosferinde, ve tamamen oyuncuları ve senaryosuna sırtını dayayarak işliyor. Zaten buradaki "şiddet" de, önceden alışık olduğumuz anlamını taşımıyor. Fikirlerin ve durumların çatışması sonucu açığa çıkan bir şiddetten bahsedebiliriz anca. Başlangıçta ağır gibi dursa da süresi akıp giden, sağlam oyuncu kadrosu ile sizi sıkmayan bir film ile, tarih açısından çok önemli bazı karakterlerin yaşamlarından bir kesit sunuyor bizlere yönetmen. Tabii bazen kendi yorumunu da katarak. Uzun süreler hafızalarda kalacağını söylemek zor, ancak hem bu tarihi kişilikleri (Freud, Jung, Spielrein başta olmak üzere) hem de o dönemi merak edenler, izlediklerine pişman olmayacaktır. Bazı fikirlerin oluşumu daha oturaklı ve tatmin edici işlenebilirdi.
        
            