
                      İlk bölümün seviyesini aynen devam ettirmeyi başarıyor. Üzerine konuşulması gereken, kolay kolay yabana atılacak bir film değil. Ancak ne yazık ki bizim ülkemiz seyircisi, ne yazık ki çok büyük bir kısmının sinemanın yanından bile geçmemesine rağmen kendisini "sinemasever" olarak addeden kişiler olmasından mütevellit, bu gibi filmleri çok başka değerlendiriyor. Örneğin normalde Lars von Trier ismini veya onun sinemasını duymamış olan binlerce insanın, haberlerde, orada burada filmin bel altı sahneleri nedeniyle yasaklandığını duyar duymaz çılgıncasına filmi izlemek istemeleri, zaten onların yorumlarından pek bir şey çıkmayacağının başlıca göstergesi. Bu arada ben de filmi inanılmaz yüceltip kusursuzlaştırmaya çalışmıyorum kesinlikle. Ancak bir filmi "doğru düzgün" veya "adam" gibi izledikten sonra konuşulması gerektiğini savunuyorum sadece. Kötü hissetmenizi sağlayan bir film aslında. Aynı zamanda izlerken sizi pek çok açıdan düşüncelere sevk ediyor. Bir yandan göndermeleri takip etmeye çalışıyor, bir yandan karakterlerin yaşadıklarını tahmin etmeye çalışıyorsunuz, bir yandan ahlaki değerleriniz devreye giriyor vs. Oyuncuların her biri çok zor rollerin altından başarıyla kalkmışlar. Senaryoda gerçekten çok başarılı kısımlar var. Yönetmenin filmi birden çekmediği, üzerine kafa patlattığı kendini belli ediyor hemen. Herkesin kendi penceresinden izleyip yorumlayacağı bir film sonuç olarak.
        
            