
                      izleyeli çok değil yaklaşık bir sene oldu ama filme dair çok az şey anımsıyorum şu an. en çok hatırladığım filmin ana karakterlerinin geleceğe dair bir planları olmayışının kaygısını duymalarıydı. film bittikten sonra _her ne kadar çocuk filmi dense de(ki gerçekten çocuk filmlerinde bile ders çıkarılabilecek noktalar vardır)_ karanlık odamda bir süre düşündüm, ergenliğe henüz adım atmakta olan çocukların kendi geleceklerini bu denli düşünüp bazı  planlar yapması kendi iç yolculuğuma çıkmama sebep oldu. ardından hayatımda büyük değişikliğe sebep olan bir adımı attım, bu açıdan gerçekten etkileyiciydi...film aslında çok daha fazla şeyler anlatıyordu ama nedense aklımda bu kesiti kalmış. çoğu kişinin dediği gibi oldukça samimi bir film.8/10
        
            