
                      Aslında bu filmi anlatmak çok zor. Sebebi gerçek bir hikaye olması ve yaşanan olayların insanlık adına çok ciddi boyutlara ulaşmasıdır. Evet film çok ağır ilerliyor, bazen uzun bir süre diyalog olmuyor bazen de uzun diyaloglardan başka bir şeyle karşılaşmıyorsunuz filmde. Ama bu filmin kötü olduğu anlamına gelmez. Filmi pek sevmeyen arkadaşlarımın İrlandalı Bobby Sands’in hayatına ve yaptıklarına göz atmalarını isterim. İşte o zaman nasıl bir film izleyip nasıl bir hikayeye tanıklık ettiğinizi daha iyi anlarsınız. Film; bir yandan hapishanedeki karışık durumu, mahkumları kontrol etmek için büyük çaba harcayan gardiyanları ve mahkumların direnişine son vermek için gerek politik gerek diplomatik çabalar içinde olan ama bunu da son derece yanlış bir biçimde uygulayan hapishane üst düzey yöneticilerini anlatıyor. Ama filmin asıl anlatmak istediği konu İngiliz birliklerinin o dönemde İrlanda halkını yeteri kadar zor durumda bırakması ve İrlanda’nın askeri kuvveti olan IRA yı halkın yönetiminde saf dışı bırakmasıdır. İşte bu noktada devreye Bobby Sands isimli mahkum ve onun yanında bulunan direnişçi arkadaşları giriyor. Bu bir grup mahkumun bazı isteklerini dikkate almayan hapishane yönetimi daha sonra çok daha zor durumlarla karşılaşıyorlar. Önce hapishane üniformalarını reddeden mahkumlar, karşılığında insanlık dışı şiddete maruz kalan mahkumlara dönüşüyorlar. Daha sonra banyo krizi ve yine şiddet, diğer mahkumlarla haberleşme imkanının yok edilmesi, yemeklerine tükürme yada gereğinden az besleme, zorla ve şiddet eşliğinde banyo ve saç kesme, koridor olayı olarak adlandırılan mahkumların koridorda sırayla linç edilmesi gibi daha birçok kötü durumla karşılaşıyorlar. Tüm bunların sebebi mi? Çok basit; özgürlüklerini geri isteyen İrlanda halkının savunuculuğunu yapan bir grup mahkumun direnişi… Tüm bunlara rağmen tavrını değiştirmeyen İngiliz birliklerine asıl vurucu darbe geliyor mahkumlardan, AÇLIK… Zamanında yine ingiliz sömürgesine karşı Açlık Grevine başlayıp sonunda galip gelen Mahatma Gandhi’nin yaptığı gibi mahkumlar da bu yola başvuruyor. Mahkum olan bir insanın elinden özgürlüğünü yani herşeyini alırsanız ona sadece kendi vücudu dışında hiçbirşey bırakmazsanız oda direnişini kendi vücudunu silah olarak kullanarak gösterecektir. Sonucu ölüm olsa bile… Bu dakikadan sonra açlık grevinde olan bir mahkumun günden güne eriyişine, hastalanışına ve yok oluşuna inanılmaz derecede iyi bir şekilde tanık oluyoruz. Yönetmen Steve McQueen ilk filmi olmasına rağmen mükemmel bir iş çıkarmış. Ama asıl ayakta alkışlanması gereken Bobby Sands rolünü adeta yaşayan Michael Fassbender olmuştur. Oyunculuğuyla benim gözümde unutulmaz performanslar arasına çoktan girdi. Saymakla bitmeyecek kadar çok ödül almış olan film bence bunları sonuna kadar hakediyor. Keşke film daha uzun olsaydı da Bobby Sands’in hapisten önceki hayatında yaptığı olaylara da yer verilseydi diyorum. iyi seyirler
        
            