
                      hayat kaysın ve düşsün avuçlarımdan,kimin umurunda,ben zaten bu dünyada değilim ki! Bedenimi alın savurun hiçliğe,gözlerimden akan hüznü makyajlayıp asın duvarınıza posterlerimi,evet ya ben sizin hastalıklı yanınızın idolüyüm... sessizliğin içinden derinden gelen mırıltılarım kulaklarınızı tırmalar ken ben doğduğum toprakların yalnızlığıyla yıkanacağım birkez daha gözlerinizin önünde...bir hayalet gibi dolanırken hayatın kıyısında kimse anlayamayacak belki de benim aslında kim olduğumu...İşte buda benim finalim...bir hiç gibi,duruk,sinik... böle bişiler karalamıştım bu filmden sonra...
        
            