
                      Sophie Schollun yakalandıktan sonra polis memuru Robert Mohr tarafından sorgulanışı ne denli başarılı anlatılmışsa devamında (karikatürize, komik, yapay) mahkeme sahnesi o derece kötü olmuş. Film Faşizmin azgın ve insanlık dışı yönünü yansıtmaktan uzak durmakla kalmayıp, bir de kahve, sigara ikramları ve ailelerle açık görüş gibi gerçekliği olmayan sahnelerle normalleştirilmiş. Evet faşizmin en küçük karşı duruşa bile tahammülü yoktur. Kahramanlarımız da mektup ve bildiri yoluyla "Nasyonal Sosyalist" düzeni yıkmak istemektedirler. Bu nedenle faşizm tarafından cezalandırılmaları gayet doğaldır. Ancak filmin sonunda, diğerlerinden bahsedilmeksizin bu eylemler yükenilen paye, canları pahasına direnen savaşan ve büyük bedeller ödeyen yurtseverlerin, hümanistlerin, sosyalistlerin. Yahudilerin gerçek değerinin gözardı edilmesi demek.

Zaferi çağrıyı yapanlar değil bunun için savaşanlar ve bedel ödeyenler kazandı. 

İyi başlayıp kötü biten bir film.

5/10
        
            