
                      Fellini'nin ilk dönemlerini nedense daha çok seviyorum. Belki sonraki dönemlerindeki sürreal anlayışı fazlaca grotesk bulduğumdandır. 
Fellini, bu filmdeki her karakterin kendisinin birer özelliğinin vücut bulması olduğunu söylemiştir bir röportajında. (Adam o yıllardan çoklu kişilik olaylarına ucundan da olsa girişi yapmış :) )
Bu film American Graffiti gibi birçok filme de ilham kaynağı olmuştur (Bu kısmı dvd arkasından okudum :) ) 
İzleyeli 1 yılı aşkın süre geçmesine rağmen film taptaze aklımda hala.
Sinefillerin kaçırmaması gereken, zamanın eskitemediği bir klasiktir sözün özü.
İyi seyirler.
        
            