
                      Baumbach 2012'deki "Frances Ha"sının ardından yine New York'a, yine 20'li yaşlarının sonu, 30'lu yaşlarının başındaki bir kadına, ve yine hayat arkadaşı Greta Gerwig'e dönüyor. Harikulade müzik kullanımı, stilize bir ton ve gülümseten bolca sahne eşliğinde. Sanıyorum ikisi arasındaki en büyük fark, daha bireye dönük bir yaklaşıma sahip olan "Frances Ha"nın yerine bu sefer bir de 20'li yaşlarının başındaki bir üniversite öğrencisi ve onun hayata bakışı, hayalleri, insan ilişkileri ile harmanlanmış bir film ortaya çıkarması. Sahiden, hem Tracy hem de Brooke, günümüz toplumunda belli kesimleri, belli karakterleri ve yaşamlarını birebir yansıtmayı başarıyor. Bu gençlerin endişeleri, mutlulukları, hayal kırıklıkları, sosyal hayata dair ne varsa (teknolojiden tutun kız-erkek ilişkilerine kadar) bakış açıları, sanıyorum izleyen pek çok kişide kendiyle özdeşleştireceği hususlar barındırıyor. Çok da detaycı düşünmeden, boş bir kafayla başına oturmak gerekiyor. Bu şekilde filmden daha fazla şey alınacaktır. Senenin görülmesi gereken indie'lerinden.
        
            