
                      Filmi ilk kez Türkçe dublajlı izledim. berbat bir seslendirme.. fakat yine de öylesine merak uyandırıcıydı ki ertesi gün biraz daha dikkatle tekrar izledim. üzerinden bir hafta geçti ve film hala içimde bir yerlerde olmasına rağmen tam oturmuş değildi. sonra alt yazılısını aldım ve yeniden izledim. rebekhanın şarkısının sözlerini öğrendiğimde hayatımda izleyebileceğim en mükemmel filmin bu olduğunun farkına vardım. günlerdir durmadan aynı şarkıyı dinliyor ve hüngür hüngür ağlıyorum. bir film ancak bu kadar vurucu olabilir bir yönetmense ancak bu kadar acımasız olabilir seyirciye karşı.. bilemiyorum erkeklerin duygusallığı bu filmi hissetmeye yeter mi ama sanırım çoğuna göre bu film pek bi mantıksız gelecektir. Yine de duygusallık bir yana, düşünmeyi sevenlere film önerilir. kaybetmenin ne demek olduğunu bilenleri, farklı sevenleri film öyle bir içten kavrar ki kendilerine gelmeleri bir kaç günü bulabilir. bir film elbette ki herkese farklı görünür; ancak yaşadığın kadar varsındır.. david lynch bu filmiyle hayatıma oldukça acı bir giriş yapmıştır ve fakat onun zekasına hayran kalmamak da elimde değil.
        
            