
                      İlk yarı filmi izlemek için bayağ bir çaba sarfettim diyebilirm. Gerçekten çok ağır bir tempoda ilerliyordu. Çok sıkıldım ve bi hayli yerimde kıvrandım. 2. yarı daha güzel ve heyecanlıydı. Nola ve Chris ilişkisinin ne kadar kötü bir duruma doğru sürüklendiğini görüyoruz adım adım. Filmin başındaki tenis topu sahnesiyle ve sonlara doğru olan Chris'in yüzüğü fırlattığı sahnenin bağlantısı çok iyiydi. Ve bu sahneden sonra aklınıza gelen şey, filmin sonunda gerçekleşmiyor ve siz dumur oluyorsunuz. Filmi izlerken genel anlamda sıkıldım, bunun da nedeni filmin müziklerinin aryalardan oluşmasıydı sanırım. Operayı sevmediğim için, başka müziklerle çok heyecanlı olabilecek sahnelerde bile arya çalınınca bana fenalık geldi açıkçası:)
        
            