
                      white god, 2014 cannes film festivalinde belirli bir bakış açısı kategorisinde en iyi film ödülüne sahip aynı zamanda 51. altın portakal film festivalinde uluslarası film yarışması kategorisinde aday filmlerden bir tanesidir. macar yönetmen kornel mundruczo'nun yönettiği, macar hükümeti tarafından safkan olmayan köpeklerin toplanıp, barınaklara gönderilmesi sonucu 13 yaşında bir kız çocuğunun köpeğini kurtarmak için verdiği mücadeleyi ve insanlarla köpekler arasında çıkan savaşı anlatılan çok çarpıcı bir film olarak kazınmıştır zihnime. film sonrasında, film ekibiyle (sadece 13 yaşıdaki lili yetişebilmişti gösterime) yapılan sohbet sırasında film sahnelerinin dijital değil gerçek olduğunu öğrenince şaşkınlığım biraz daha arttı.rüya gibi bir açılış sahnesi ile ters köşeye yatıran, bazı sahneleri ve konusu itibariyle, size farklı farklı hollywood filmlerinin sahnelerini hatırlatsa da hagen'in sokakta kalmasından itibaren insanı içine çeken bir hikaye anlatmayı başarmış filmdir. küçükken ayı'yı izlerken içim parçalanmıştı. bu film de öyle başlayıp beni gerilim dolu bir aksiyonun içine bırakıverdi. 
film boyunca köpek eğitmenlerinin halini düşündüm durdum. onlarca köpeğin nizam içinde rol yapmasını sağlamak kolay olmasa gerek. 
filmin doruk noktasındaki müziklerle görüntülerin uyumu da ayrı bir güzellik olarak zihnime kazındı.
köpeğimizin melez olduğunun üstüne basıla basıla söylenmesi, filmde karşımıza çıkan bazı karakterlerin de farklı etnik kökenlere sahip olması esas derdin ırkçılığa dair olduğunu düşündürtüyor haliyle. köpeğin içindeki şiddetin ortaya çıkartılması, intikam hırsı, çözümün şiddetten uzak bir yöntemle elde edilmesi ve filmin sonunda köpeklerin akıbetine dair bir fikrimizin olmaması ("biraz zaman tanıyalım") herkesi bir başka noktaya götürür sanırım.

pPS: white dog'a anagramla gönderme yapmışlar, güzel olmuş.
        
            