
                      Ali Atay’ı yönetmen koltuğuna ilk kez oturduğu film olan Limonata, görüntüsüyle, hikayesi ile Avrupa Filmlerini anımsatan güzel bir yol filmi. Bunda filmin ambiansının payı çok büyük tabi. Yarısı İstanbul’da, yarısı Makedonya-Manastır’da geçen film iki başarılı oyuncu üzerine kurulmuş. Bu da filmin klişe hikayesini, hem oyunculuklar hem de Ali Atay ve Ertan Saban’ın yazdığı diyaloglarla sıradanlıktan kurtarmış, festival filmi tadında bir iş çıkartmalarını sağlamış. Ali Atay’ın gözlem yeteneği ve insani ufak ayrıntıları oyunculuğunda olduğu gibi Limonata’da birçok sahnede ve diyalog ta yer verdiğini görüyoruz. Bir arkadaşımızda, akrabamız da ya da kendimizde keşfettiğimiz bu ufak ayrıntılar, beyazperdeye yansıyınca, başrol karakterini daha çok seviyor ve filmi daha çok benimsiyoruz. Ali Atay’da bu hayatın içinden davranışları çok iyi yakalıyor bence. Kamera açılarının, doğal bırakılması, bazı sahnelerde titremeler olması bile güzel düşünülmüş bir ayrıntı. Sanki iki kardeşle birlikte seyahat ediyor, birlikte köpeklerden kaçıyoruz hissi uyandırıyor. Bir düğün sahnesi var ki sanki Emir Kusturica’nın eğlenceli düğün dernek sahnelerini görür oluyorsunuz Limonata’da. Bu arada yakın zamanda rahmetli olan Ciguli’nin (Angel Jordanov Kapsov) de filmde yer alması hoş bir veda gibi olmuş. Gülüşü, şahsına münhasır görüntüsü dahi filme renk katmaya yetmiş. Serkan Keskin, gerçekten iyi bir oyuncu olduğunu bu filmde bir kez daha kanıtlıyor. Duygu değişimleri çok iyi, bir oyuncuya hem gülüp, hem de tek bir bakışı ve duruşuyla bize kendi derdini ortak edebiliyorsa bence iyi oyunculuk budur.

Spoiler’lara başlayabilirim sanırım; bundan sonraki bölümü filmi izlememiş arkadaşlar okumasın, ya da okuyun boş verin bunlara takılmayın filmin sonunu söylemiyceğim. 