
                      "Get Out"ta da aynı hislere kapılmıştım: Peele'nin filmleri "tam olacak gibi oluyor ama olmuyor." Güncel siyasi, felsefi veya kültürel bir alt metin üzerine gerilimli bir konu inşa ediyor gibi gözüküyor. Ancak nihayetinde bu alt metin tam anlamıyla tatmin edici olmuyor ne yazık ki. Özellikle büyük beklentiler ile gittiğim "Us"ta bu daha da fazla hissediliyor. Zaten filmin ikinci yarısı, ilk yarısından çok daha fazla "komik". Yönetmenin tarzına saygım var ancak korku/gerilim türündeki filmler, hele ki yükselen bir yönetmenin ciddi beklentilere yol açan ikinci filmiyse, kendini biraz daha ciddiye almalı ve yerli yersiz komedi unsurlarını filmin her tarafına serpiştirmemeli. Bu bir "Scary Movie" halkası değil. Ancak filmin en gerilimli olması gereken anlarında salondan ciddi kıkırdamalar, neredeyse kahkahalar yükseliyor. Gözüme çok battı bu ve filmi ben de bir noktadan sonra ciddiye almamaya başladım. Bazı espriler tamam yine iyi fakat bazıları cidden çok yersiz, çok zorlama. Finale doğru temel hatlarıyla ön plana çıkan gizem de sanıyorum pek çok seyirciyi memnun etmedi. Yine iyi bir fikir gibi başlayan, gelişen, fakat sonunda bir iki cümleyle geçilen ve böyle olunca da altı boş kalan bir felsefe. Filmin en kritik sahneleri ile ilgili ciddi ölçüde "e o zaman niye şöyle olmadı, niye böyle olmadı" soruları doğuyor. Tüm bunlara karşın, Lupita'nın da başarılı oyunculuğu ile, kendini kolay izleten ve belli bir merak uyandırmayı başaran, keyifli bir seyirlik. Yarattığı sükse bir tarafa, yönetmenin kariyerinde artık daha sağlam adımlarla yükselmesi gerektiği ve tarzında küçük rötuşlara gitmesinin iyi olacağı kanaatindeyim.
        
            