
                      İkilinin daha önceki iş birliklerinin bir devamı, bu sefer arka planda Paris var. Renkler, müzikler, karakterler benzer tonda. Sempatik bir film. Bazı sahneleri özellikle keyifli. Abel ve Gordon çifti günümüzde slapstick denince ilk akla gelen yönetmen/oyuncular oldular denebilir sanırım. Bunun yanında, tüm sempatikliğine rağmen hiçbir şekilde Chaplin ve Buster Keaton dönemleri ile kıyaslanamazlar. Paris'te geçen sevimli bir film, daha fazlası değil.
        
            