
                      Ömrü hayatı boyunca Trabzon'dan çıkmamış bir adamın duru İstanbul Türkçesi kullanması,büyük şehirde okuyup çok çok zorlama ve keyfi isteyince Karadeniz şivesini kullanan bir kız...Özgün senaryonun bir yere varmaması,homofobik espiri ve ölüm üzerine uzatılan espiriler...Klişe düşman ailelerin aşık çocukları hikayesi...
Filmin girişindeki Trabzon tarifi ve Hüseyin Avni Danyal'ın oyunculuğu dışında film kendi karakteri Necati'nin arabası gibi tuttuğumuz yerde elimizde kalıyor.
Daha kaliteli espirilere sahip,sonu olan özgün hikayelerde görüşmek dileğiyle...
        
            