
                      Özet olarak şöyle diyebilirim , Hollywood'laştırılmış bir film olan secret in their eyes'a girseydim keşke ve bu sinema katliamını görmez olsaydım. 
Anlatacak birşeyi kalmayan filmin, aslında bir önceki filmin son 15 dakikasına sığdırabileceği sonu , anlamsız uzatılmış sarılma sahneleri , fantazi müzik kliplerinden kopmuş , herbiri 35 saniye olan hisli surat çekimleri ile doldurmaya çalıştığı ve bu yüzden çalışmadan girilmiş bir felsefe sınavı gibi bilmediğimiz soruya 2 sayfa yazı yazarak öğretmenden puan almaya çalışan çocuklar gibi biz izleyiciden makas almak maksadında bir film olmuş. 
Üzüldüm , çünkü philip seymour hoffmann'ın son filmi olma özelliğinide taşıyan bu film ayrıca bu yetenekli aktörü sinemayla yeni tanışan gençlere,  beceriksiz bir yan rol oyuncusu gibi göstermiş. ( zorunda kalmış tabiki) .
        
            