
                      Dardenne kardeşlerden yine gerçekçi ciddi ve birkaç filmlerinin aksine oldukça sürükleyici bir dram.Açık söylemek gerekirse ben bir sinema izleyicisi olarak Dardenne kardeşlerin hem kamera kullanımını hem de filmlerinde hiç müzik kullanmamalarını sevmiyorum zaten diğer filmlerinde olduğu gibi bu filmde de bol bol aktüel kamera kullanımı ve arabada çalan şarkılar haricinde filmde müzik yok gibi bir şey,belki müzik kullanmamaları ve aktüel kamera üzerine yoğunlaşmalarının sebebi hikayenin en yalın haliyle seyirciye aktarılmak istenmesi olabilir fakat ben müziksiz filmleri pek etkileyici bulamıyorum.Film,işten atılmak üzere olan bir kadının iş arkadaşlarıyla konuşarak tekrar işe geri dönme çabasını anlatıyor diyebilirim genel olarak.Şunu söyleyebilirim ki şuana kadar izlediğim beş Dardenne kardeşler filminden daha sürükleyici bir film diyebilirim İki Gün,Bir Gece için çünkü başroldeki karakterin sürekli başka insanlarla konuşması gibi etkenlerle film baştan sona hiç sıkmıyor nerdeyse.Filmde evet bir acımasız iş dünyası veya kapitalist sisteme eleştiri var diyebiliriz.Oyunculuklar oldukça başarılı Marion Cotillard filmi nerdeyse almış götürmüş tek başına.Son olarak ben filmi hemen hemen beğendim diyebilirim zaten ben Dardenne kardeşlerin teknik yönden filmlerini pek sevmesem de genellikle filmlerinin hikayeleri güzel oluyor aynı bu film gibi,eğer Dardenne kardeşlerin filmlerini seviyorsanız tavsiye ederim. 

6.5/10
        
            