
                      Singer, yönetmenlik becerisini X-Men evrenine olan hakimiyeti ile birleştirerek yine çok kaliteli bir filme imza atmış. Milenyum ile birlikte hayatımıza giren çizgi roman-aksiyon filmlerinin geçen yaklaşık 15 yıllık süre zarfında sayısını dahi unuttuk. Hemen her yıl devam filmleri, ortak filmler vs. ile devam eden ve gittikçe seviye yükselten bu janr, kısa vadede son bulmayacak gibi görünüyor. Çizgi roman ve karakterlerin önceden de çok sıkı hayranları tabii ki vardı. Ancak çok büyük bir kesim perde uyarlamaları sonucu bu evrenler ile tanıştı ve takipçisi haline geldi. Takipçi kitlesi oluşturabilmek aşamasında da yönetmenlerin, aktörlerin kısacası tüm film ekibinin üzerine büyük pay düşüyor. X-Men özelinde bakarsak, ana karakter Wolverine (Hugh Jackman) ve diğer önemli mutantlar ile birlikte olumlu bir hava yakalanmıştı ilk filmden itibaren. Arada Wolverine'in kendi macerasını izledik, "flashback"ler ve "flashforward"lar oldu sürekli. Bunlar gözümüzü tırmalamadı. Bir şekilde ana hikaye toparlanıp tekrar rayına oturtuldu. 
X-Men evreni "First Class" ve "Days of Future Past" ile yeni bir viraja girdi aslında. Fassbender, McAvoy, Jennifer Lawrence'lı yepyeni bir virajdı bu. Oldukça riskli de denebilir. Ancak bir yandan da evreni seyircinin gözünde canlı tutmak adına mutlaka gereken, doğru bir hamle. Özellikle Fassbender tüm karizmasını Magneto'ya aktarabildi ve benim gözümde seriye çok önemli bir itici güç kattı. 
"Days of Future Past" serinin diğer tüm halkaları gibi hem kendi içinde apayrı bir hikayeye sahip, hem de sonuna kadar diğer filmler ile kuvvetli biçimde bağlantılı. Logan'ın 70'li yıllara, yani "First Class"ta ekibi bırakmış olduğumuz yıllara yakın bir döneme geri dönmesi ve mutantların gelecekte varlıklarını sürdürebilmeleri adına tarihi bir nevi "yeniden yazması" gerekiyor. Tabii yine tanıdık yüzler ile başarmaya çalışıyor bunu. Yerinde aksiyon sahneleri, sürenin nasıl geçtiğini fark etmediğiniz sürükleyici yapısı ile senenin iddialı yapımlarından. Şunu kabul etmemiz gerekir ki, her bir halka, bize Hollywood'un bu konuda çok farklı bir seviyeye geldiğini ve yıldan yıla kendilerini geliştirdiklerini gösteriyor. Örnek vermek gerekirse başlangıçta genellikle aksiyona önem verilen süper kahraman filmlerinde artık hem kaliteli ve orjinal bir aksiyon, hem de onun yanında vasat olmayan bir senaryo yazılıyor. Son yıllar oyuncu kadroları da filmleri bir üst seviyeye taşıyabilecek kadar önemli performanslar sergiliyorlar. Hal böyle olunca da, yani yalnızca sığ bir aksiyon filmi değil daha özenli işler çıkarmaya gayret edildiğinde seyirci de kendiliğinden bu çabanın hakkını veriyor. X-Men bunu başardı ancak bana kalırsa örneğin "Transformers" serisi hala "sığ" diyebileceğim kategoride saymaya devam ediyor. 
Hasılatlar tatmin edici ve X-Men serisinden önümüzdeki yıllarda en az bir-iki film daha izleriz.
        
            