
                      Oscar kazanan bu filmi görenler olmuştur mutlaka,gerçi popüler salonlarda yer bulamadı ama Karaca’da oynuyor hala.Filmi bugün izledim ve çok beğendim.
Bence en iyi erkek oyuncu ödülünü şöför rolünü mükemmel oynayan Viggo Mortessen almalıydı ama piyanist rolünde Mahereshala Ali yardımcı erkek oyuncu ödülünü hakederek almış.Yönetmen Peter Farrely’ninde hakkını yemeyelim.1994 te Jim Carrey’in başrolünü oynadığı Salak ile Avanak ( Dumb And Dumber) adlı popcorn komedi tarzından sonra,dram komedi türünde Green Book adlı filmiyle ödülü fazlasıyla hak ediyor.
Holywood sinemasının ırkçılığı Sevgili Öğretmenim ( To Sir With Love) ile devam eden  seri filmlerinde Sydney Poiter’ı sinemaseverlere kazandırmıştı.
Viggo Mortessen 2005 de Şiddetin Tarihçesi ( History of Violence) ile bize mükemmel oyunculuğunun ip uçlarını vermişti.
Filmin konusuna kısaca değinirsek 60 larda Amerika da Siyahların ikinci sınıf vatandaş olma durumu ve ötekileştirme varken,başarılı bir piyanist olan Dr Don Shırley in gerçek hayat hikayesini anlatıyor.Filmin değindiği en önemli konusu “Colered “ denilen siyahilerin başına bir iş gelmeden kalabileceği otel ve gidebileceği barların adlarının adreslerinin yazıldığı Yeşil Rehber (Green Book) üzerinden entellektüel ve başarılı bir piyanist olan Don’un turneye çıktığında yanına kaba saba küfürbaz laf ebesi İtalyan kökenli Tony’i koruma ve şöför olarak almasını anlatıyor.Bir yol hikayesi yanında bir dostluk hikayesi de var.Önceleri siyahilere kötü gözle bakan Tony,patronuyla yolda kurduğu dostluk neticesinde,eşine romantik mektuplar yazmaya başlar,onu başına rengi nedeniyle gelen olaylardan kurtarır.Devamlı sigara içen,pisboğaz ,kumarbaz,küfürbaz,kaba Tony patronunu kaba kuvvetle korur ve onu anlamaya başlar.
Burda farklı karakter ve eğitimde ki kişilerinde dost olabileceği gerçeğini gösterir.Film ajitasyona kaçmadan,filmin ismine gönderme olan yeşil renkli Amerikan arabası,yeşil Uğur taşıyla,dialogları ve gerçekliğiyle belleklerde iz bırakır.Belki Holywood’un günah çıkarma tarzı filmlerine alışkınız ama bu seyircinin kör gözüne parmağını batırmadan,Ali’nin minimal oyunculuğu,Viggo’nun başyapıt performansı ile son senelerde seyrettiğim en iyi film diyebilirim.
Bilmem filmi izlerken babamın metalik yeşil Rambler arabası mı aklıma geldi,yoksa Viggo’nun Türkiye de film çekerken Kartal pençesi yaptığı fotoğrafımı beni etkiledi,yoksa 70 lerde ki kahramanım Sydney Poiter’imi anımsadım. Gerçek dostluğun pek kalmadığı dünyada böyle değerleri hatırlatması mı bilmem ama ben on numara beş yıldız verdim filme.
Film sever arkadaşlara özellikle tavsiye ederim.
