
                      arkadaşların  yorumlarını okurken bile tüylerim diken diken oldu.trajedinin ötesinde ama dünyamız maalesef savaş gerçeğiyle hep yüz yüze bırakılıyor .dolayısıyla en acımasız insanların bile yüreği buruk buruk oluyor.hele işin ucunda masum ve çaresiz çocuklar olunca durum dayanılmazlığın ötesine gidiyor.savaşın iç yüzünde bile neşelerini kaybetmeyen çocuklar gibi bakabilsek keşke dünyaya olgun olsakta bi kuple bile ne mümkün !!!insan denilen mefhum bazen bencilliğinin ötesiyle maalesef yapacağını yapıyor.şu günlerde olması mümkün görünmmeyen savaşsız bir dünya dileğimle.
        
            