
                      Sinema tarihinin sayfalarına adını altın harflerle kazımaya çok yaklaşan bir film Prisoners. Polisiye-gerilimin son zamanlardaki en iyilerinden diyebilirim ancak daha çok psikolojik öğreler barındıran bir film. Jake Gyllenhall'ın film seçimlerindeki başarısını bildiğimden beklentim oldukça yüksekti. Beklediğim gibi de oldu. İç karartıcı bir atmosferde gerilimi elden bırakmayan yönetmen, karakterlerin iç dünyalarını oldukça başarılı bir şekilde betimlerken bize de sık sık neyin doğru neyin yanlış olduğunun muhakemesini yapma imkanı veriyor. Filmin önemli bir kısmını empati yaparak izliyorsunuz.Özellikle Hugh Jackman'ın kendi doğruları uğruna yaptıkları beni çok etkiledi. Sonlara doğru filmin fazla uzadığı ve sahnelerin birbirinin tekrarı olduğu hissine kapılmaya başladım. Buna rağmen filmden sıkıldığımı söyleyemem. Final sahnesindeki açık son ise oldukça etkileyici. Yönetmenin Gyllenhaal'la çektiği yeni filmi 'Enemy' için şimdiden sabırsızlanıyorum. Sinemanın yeni yönetmen-oyuncu ikilisi olacak gibi görünen Denis Villeneuve - Jake Gyllenhaal ikilisnin hayırlı olması dileğiyle, Prisoners'ı kaçırmayın.
        
            