
                      Sanatçı olmak zordur, hele ki Türkiye gibi ülkelerde daha da zordur. Ne hak edilen değer verilir sanata, sanatçıya; ne de bir el uzanır yardımına. Sanatçı yalnızdır bu ülkede, ne bir kimsesi vardır ne de bir hayatı. Yalnızca birkaç hayatı ziyaret eder ve gider, tıpkı Arif gibi… Çiğdem Vitrinel’in son filmi Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku, “farklı” düşünenleri ve onların farklı süren hayatlarını anlatıyor. Bir yazar olan, daha doğrusu olmaya çalışan Arif (Erdal Beşikçioğlu) sevgilisi tarafından terk edilir ve otel odalarına geri döner. Kendini yeni ancak tanıdık bir boşlukta bulan Arif’in hayatı, arkadaşının düğününde tanıştığı bir kadınla değişecektir. Müzeyyen (Sezin Akbaşoğulları), diğer kadınlardan farklıdır. Konuşması, oturması, yatması, kalkması… Tüm kadınlardan farklıdır Müzeyyen. Kendine has tavırlarıyla, bilmişliğindeki ukalalık ve mütevazılığı ile diğer tüm diğer kadınlardan ayrılmayı bilir. Kimse dayanamaz ona, kurtaramaz kendini onun bakışlarından, kokusundan. Hele ki Arif gibiler; sokaktaki herhangi biriyle yetinemeyen, sıra dışılık arayanlar ondan vazgeçemez. Ancak Müzeyyen bir şişe dolusu içki gibidir. Her yudumda farklı bir keyif, farklı bir haz, farklı bir zevk verir; bittiğinde ise yerini derin bir hüzne, derin bir kedere ve kaybolmuşluğa bırakır. Arif de kaybolanlardan, kendini ve hayatını kaybedenlerden olacaktır.
        
            