
                      güzel bir klasik.beğenmemek elde değil.ancak benim bireysel listemde üst sıralarda olmamasının çok önemli nedenleri var.öncelikle bunlardan bahsedeyim.bunların en önemlisi ve rahatsız edicisi,kane ve büyük bir aşkla sevdiği,henüz bir saat önce evlenmiş olduğu genç eşi amynin arasındaki ilişkidir.kanein kasabaya geri dönmesini sağlayan filmin başlarındaki sahnelerde,hiç inandırıcılık göremedim.bu kadar kahraman,bu kadar efsane birinin,herkesin "adam gibi adam" diye nitelediği bir şerifin eşine bu şekilde davranmasını kabul edemedim.bu hayal kırıklığımın doruk noktası,amyyi tek başına,üç tane azılı haydudun bulunduğu istasyona gönderebilmesiydi.onu durdurmaya çalışmaması,umursamaması,"ne hali varsa görsün" tavırları.bu kısımları izlerken inanın gözlerime inanamadım.kane ve amy arasındaki ilişki çok çok yavan,inandırıcılıktan uzaktı ve inanılmaz soğuttu bir anda beni filmden.tamam şerifin kasabasına dönmek istemesini anlarım,itiraz etmem,zaten film de bu temel üzerine kurulu,ancak bu yeni evli çiftin ilişki kelimenin tam anlamıyla "saçma" bir ilişki ve filmin seviyesini oldukça düşürüyor.bunun yanında,filmin ilerleyişinde bir problem yok.öğle treninin gelmesine dakikalar kala sizi de bir merak ve gerilim sarıyor.fakat sevemediğim bir diğer olay da filmin finalinde.bu beklentinin sonucunda final ne yazık ki hakkıyla çekilmemiş.kısacık,oldu bittiye geliyor.yönetmen asıl olarak bu bekleme süresine ve şerifin kasabalıyla yaşadıklarına odaklanmak istemiş belli ki ancak yine de böyle bir film daha güzel bir finali hak ediyordu sanki.oyuncular üst düzey.filmi rahatlıkla öneriyorum ancak dediğim gibi çok önemli ve anlam veremediğim bir-iki yanlışı var bana göre.
        
            