
                      Usta yönetmen Polanskinin diğer eserlerine göre çok daha az bilinen bu psikolojik başyapıtında alt metinlerle, kabuslarla, düşlerle nasıl film anlatılır, resmen dersini veriyor.David Lynch ilk filmi Silgi kafayada, Abel Ferrara'nın tüm erkeklerden intikam alan Ms.45'de(filmin sonunda sister diyip geriye döndüğü sahne muazzamdır) ilham kaynağı olduğunuda unutmamak gerekir.En başta tekinsiz atmosfer inanılmaz güzel yaratılmış, her telefon ve kapı çalışında insanı huzursuz ediyor, Catherine Deneuve kusursuz oynamış öyleki sinema tarihinin en iyi 3-5 kadın performanslarından biridir(oscara aday bile olmaması büyük saçmalık) kamera açıları kusursuz kullanılmış(özellikle şiddet sahnelerini kurbanın açısından görmek muhteşemdi),Carole'lun nasıl bu hale geldiğini açıkça söylemek yada flashbacklerle anlatmak yerine, korkuları ve nefretleriyle altmetinlerde kusursuz anlatması taktire şayen çünkü bir çok yönetmen bu yola başvursada büyük çoğunluğu anlaşılmaz yada eksik parçalı yappozlar çıkartıyor ortaya.SPOİLER çatlaklara olan takıntısı, hayallerinde duvarların yıkılmasını görmesiyle, tüm erkeklere olan korkusu ve nefretini birleştirdiğimizde.Çok güvendiği Babası tarafından çocukken suistimal(rüyalarında gördüğü gibi uyurken saldırılıp tecavüze uğraması) edilmesi nedeniyle yaşadığı bu travma onu yıllar içinde sadece kadınlarla ilişki kurduğu bir dünyaya yöneltmiş(ablasıyla yaşıyor, güzellik salonunda çalışıyor) ama ablasının sevgilisinin sık sık evlerine gelmesi ve ablasını italyaya seyahate gitmesiyle kurduğu tüm güvenli dünya yıkılıyor ve deliliğe teslim oluyor Carole.Polanskinin Carole'un gözbebeğinden görüntülerle başlattığı film, aile resimindeki küçük yıkılmış carolun(babasına nefretle bakıyor resimde) gözbebeğiyle tüm teorilerimi doğrular şekilde, aklımızda hiçbir soru işareti kalmadan bitiyor bu psikolojik başyapıt. 
10/9
        
            