
                      cannes galasında ayılanları bayılanları duyunca çok aşırı meraklanmıştım.her seferinde farklı ve zekice filmler yapan lars von trier in belkide filmografisindeki en sıradışı filmi bu.yaratılan atmosfer kusursuz.prolog sahnesi gelmiş geçmiş en iyi açılışlardan.oyuncular çok özverili.film oldukça gerebiliyor insanı ve aynı zaman da tarihsel göndermeleri de oldukça yerinde geldi bana.beklediğimden daha sert değildi(tabi beklentilerimin ölçüsü aşırıydı sanırım)lafın özü sansürsüz gösterilecekmi ülkemizde bilemiorum ama orjinal haliyle izlemek gereken bir film bence.
        
            