
                      Tamamı amatör oyunculardan oluşan kadrosuyla, birebir gerçek mekanlarda yani bizzat amatör oyuncuların yaşadığı aynı yerlerde çekilmiş, çok sağlam bir drama çıkmış ortaya. Oyuncular sanki profesyonelmiş edasıyla rollerini hakkıyla yerine getirmişler. Luis Bunuel böylesi amatör oyuncularla nasıl böyle olağanüstü bir film yapmış diye şaşırıyor insan. Doğrusu böyle bir kadroyla böyle müthiş bir film göz kamaştırıcı olmalı. Filmin az bir bütçeyle ve çok zor şartlar altında sadece 20 gün içinde çekildiğini de belirteyim. ?Tanrıkent? filmiyle benzer özellikler taşı da da bana göre bu film o filmden iki gömlek üstündür.Unutulmuşların hikâyesi çoğu zaman karşımıza çıkan insanların hikâyesidir aslında.  Kimileri bu filmi izlerken etkilenmez, kimileri de etkilenir ama ben tam orta yerdeyim aslında. Ne çok etkilendim nede az. Ama film bana ne kadar zor şartlarda olsa da, ne kadar amatör oyuncularla çalışılsa da kaliteli filmler yapılacağını gösterdi. Ayrıca şunu da gördüm ki ne kadar zor şartlarda yaşayan insanlar var. Bunun bilincinde olsanız bile bu filmi izlerken bir kez daha düşünüyorsunuz bazı şeyleri.Çarpık aile ilişkilerine, hayatın bazen çok acımasız ve sert olduğuna değinmiş etkileyici bir çalışma diyerekten yavaş yavaş cümlelerimin sonuna geleyim. Filmde bir toplumsal düzenin sert eleştirisi var. Şu da var ki geçmişte suç işlemiş biri artık ne kadar iyi niyetli olsa da illaki birileri onu o çukura o kötülük çukuruna, suç batağına çeker. Kaçınılmaz son gelir ve ya ölürsünüz yâda tekrar o hapishane duvarları tek arkadaşınız oluverir yada şans binde birde olsa yüzünüze güler ve suç batağına düşerken attığınız bir adımla kurtuluverirsiniz... 
        
            