
                      Yağmurun sesini dinlemek için bile defalarca izlenebilecek bir film..


''Pencerenin kenarında,boş boş dışarı bakıyorum.Nice seneler, orada oturdum.Bir şeyler bana hep sonraki anda delireceğimi söyledi. Ama öyle olmadı..üstelik delirmekten korkmuyorum.Delilik korkusu bir şeylere..sadık kalma anlamına gelebilir.Henüz bir şeye bağlı değilim.''

Filmde çok az diyalog var ama uzun plan sekanslar ve birkaç replik filmi başyapıt yapmaya yetmiş..
 

Bela Tarr tıpkı Theo Angelopoulos ve Andrei Tarkovsky gibi insan ruhuna ve hislerine seslenebilen bir yönetmen.. ki bu özellik çok az yönetmende vardır..

Damnation, sessiz sakin bir ortamda-yalnız bir şekilde izlenilmesi gereken oldukça şiirsel ve melankolik bir yapım..10/10
        
            