
                      "biz büyükler bazen çok konuşuruz, o kadar çok konuşuruzki dinlemeyi unuturuz...rüzgarı, kuşları dinlemeyi unuturuz..." 

internette şerif mahzuni'den işte gidiyorum çeşmi siyahım'ı ararken trt2de bu film başladı. alakasız gelebilir ama gecenin bi vakti iki büyük türkü üstadımızın (aşık mahsuni ve aşık veysel) beynimde bu şekilde çakışması bir işaret gibi geldi geldi ve direk büyük bir hevesle filmi izlemeye başladım. yönetmenin danimarkalı ve filmin bir ortak yapım olduğunu öğrenince ben de hayal kırıklığına uğramadım değil...ama yine de türk olmayan bir insanı bile 4yıl boyunca türkçe öğrenmeye itecek kadar etkileyebilen bir üstadımızın olması beni çok mutlu etti. 
bence de herkes izlemeli.
        
            