
                      ".Ve gerçekten de sanrılar, yanılsamalar, vb. hiç de azımsanacak bir zevk kaynağı değildir." Andre Breton böyle demiş birinci sürrealist manifestoda. işte linch de bu zaevk kaynağından akacakları, uyku uyanıklık arasındaki kahramanın bakışından bize salıveriyor. hem de doğru üzerimize.. sürreal ve rüyaların olnaksız evreninden oldukça yararlanıyor.ama evrensel semboller kullanmayı da ihmal etmiyor. kana bulanmış bir piliç: her ay kana bulanan kadın ... kafka'dan fırlamış gibi duran anne-baba-çocuk üçlüsünün o dayanılmaz ağırlığı. özellikle encekleri emziren anne köpeğin eşliğinde kız arkadaşının annesiyle tanışmak tadına doyulmaz bir malzeme olmuş. her sevişmenin bir sürü potansiyel çocuğun ölümüyle sonuçlanan çelişkili hazzı.. yönetmen hep ilk filmini çekiyor olsa dedirten bir başyapıt.
        
            