
                      Şu Japonlar gerçekten enteresan adamlar,Amerikalı meslekdaşları animasyon yaptıklarını zannederken onlar çoktan bu işi bitirmiş durumdalar ve bu yıl Japon animelerini sevenler için rüya gibiydi,önce düşünsel ve felsefi altyapısıyla çok estetik bir görselliği barındıran Ghost in the Shell2:Innocence geldi ve bizi dumura uğrattı,sonra üstat Miyazaki Howl`s Moving Castle ile yine görkemli ve masalsı bir yolculuğa çıkarttı bizi ve bu sefer sağlam bir savaş karşıtı alt-metini de yanında getirerek.Şimdi de Otomo ustanın Steamboy`unu izlemiş bulunmaktayım ve mükemmellik için olan kıstaslarımı unutmak zorundayım.Film kimi anlarda imkansız gözüken bir teknik altyapıyla geliyor,görsel şölen tanımlamasını değiştirecek kadar öte ve aşmış kareler yakalanmış,animasyonlar tek bir saniye bile sekmezken,backgroundlar tam anlamıyla sanat eseri kıvamında,3d bilgisayar animasyonları ise görülmemiş karmaşıklıkta ve doğrusunu söylemek gerekirse bugüne dek izlediğim en karmaşık animasyonlar da bu filmde.Bunun dışında öykü kendisinden beklenmeyecek derecede sarıyor ve bilimin amacını sorgulayan sağlam alt metinlerle kendisine felsefi akıl yürütme yolları da açıyor,ses efektleri ve müzikler de birinci sınıf,hatta ses miksi kimi anlarda heyecanı dibe vurduruyor.Yine Miyazaki gibi Otomo da savaş karşıtı söylemini filme yediriyor ve teknolojik gelişim ile insan hayatı arasında etik bir tartışma ortamı yaratıyor,her ne kadar Akira kadar sert olmasa da en az onun kadar etkileyici olan yeni yapıtı,umarım yönetmene bu yılki en iyi animasyon oscarının getirir,çünkü gerçekten de bu yıl izlediğim en iyi animasyon bu film,kaçırılmayacak bir görsel şölen.Saygılar.
        
            