
                      Filmi,her yılbaşı günü izlerim.İlk kez de büyük ağabeylerim ve kuzenlerim sayesinde,henüz 9 yaşındayken(1991di galiba)seyretmiştim.The Godfatherı izlememiş,hayatı gülünç bir şey olarak gören sulu beynimse filmden epey etkilenmişti.Ardından ağabeylerim ve kuzenlerim,annemler beni onların yanına bıraktıkça bu filmi seyretmeye devam ettiler.Küçük çaplı film partileri falan derken,15 yaşımda,bu sefer Forrest Gumpı izlediği için hayata bakışını değiştirmiş,ruhsal bir bunalım geçirdiğini sanan ergen beynim(bu bana özgü,15 yaşındaki arkadaşlar alınmasın)filmi ne kadar çok izlediğini ve ne kadar çok sevdiğini farketti.İşte tam o günden sonra,ağabeylerim de,kuzenlerim de yuva kurdular ve ben her yılbaşı ve yıl içindeki bazı günlerde filmi seyretmeye başladım.Böylece 1994-95 yıllarıyla   ve bu filmle aramızda inanılmaz bir bağ oluştu.Şu an birisi sorsa,filmi replikleriyle beraber takır takır anlatabilirim,ama filmi hala izliyorum.Filmin elimdeki kopyası ile 106 dakika(normalden 6 dakika uzun,sanırım çıkarılmış sahneleri falan katmışlar)ve İngilizce-Bugünkü şirketlerden hiçbiri filmin bir DVDsini çıkarmaya yanaşmıyor ne yazık ki,çıkarsalar da doya doya izlesek(özellikle İngilizce bilen arkadaşlara filmi İngilizce izlemesini öneriyorum.Rocky Horror Picture Show bir film değildir.Bir yaşam tarzıdır.O yüzden ben filmi diğer normal filmlerle aynı kefeye koyamam,bu yüzden 'izlediğim en iyi film' gibi şeyler diyemiyorum.Onun da ötesinde birşeyler hissediyorum filmle ilgili,bunun aramızdaki bağ ile alakası tabii ki büyük. Şu replikler bile filmi ifade ediyor galiba:-You are wet?(Sen ıslaksın?)-Yes,its raining.(Evet,yağmur yağıyor.)-Yes.(Evet.)Bugün Türkiyedeki ilkokul birinci sınıf çocukların bile rahatlıkla anlayabileceği zekice diyaloglar ve mükemmel bir film(pardon,yaşam tarzı.)10 üzerinden 10..
        
            