
                      Yeni yüzyılla birlikte günümüzün sorunlarına(onlar için) yönelik bir açılışla Kuzey Korede bir silah anlaşmasına sızan Bond abartılı ama oldukça sağlam aksiyon sahneleriyle güçlü bir giriş yapıyor, serinin en iyi jeneriklerinden birinde Madonnanın muazzam sesi(en iyi sountracklerden biri serinin) eşliğinde 40 senedir beklediğim şekilde(Bondu sevediğimden değil) anasından doğduğuna pişman ettikleri işkece sahneleriyle oldukça farklı bir giriş yapıyorlar.Sonrasında ise egzotik yelrde dinamik aksiyon sahneleri muazzam güzellikteki klişe bond kızları madonna süprizi ve sağlam kılıç sahneleri eşliğinde ilk bir saat kuşkusuz Brosnanın oynadığı en iyi Bond eseri olarak ilerliyor.Sonrasında ise süper ajanımıza hayır diyemeyen kadınlar, klasik hainler, saçma süprizler, 21 yüzyıla yakışmayacak kadar kötü kalite efekler, Brosnanın aksiyon sahnelerdeki yetersizliğinde kullanılan dublörlerin farkedilmesine kadar yapılan hatalar yığını Başka Bir Gün Ölü klişe sıradan bond filmlerinden biri haline getiriyor.Tek akılda kalıcı yanı Moneypenny’nin 40 yıl sonunda muradına erip Oh James! repliğinine ulaşması(gerçekten espirli hoş bir sahne) iyi seyirler..
        
            