
                      ZAMANLA KÜLT FİLME DÖNÜŞECEK BİR BAŞYAPIT 10 ÜZERİNDEN 10

imdb top 250 listesine 136. sıradan girmeyi başarmış olan mükemmel bir başyapıt içerisinde her duygunun olduğu bir film gülüyorsunuz,üzülüyorsunuz,sinirleniyorsunuz,empati kuruyorsunuz,hissediyorsunuz. tam anlamıyla olmuş bir film" yani. realizm ya da mantık aranan kısımlar için kara mizah deyip geçmek gerekir. bütünselliği etkileyen bir şey değil. frances mcdormand zaten tüm övgüleri alacaktır ama sam rockwell de rolün hakkını fazlasıyla vermiş ben şahsen son 10 yil icersindeki en iyi 3 senaryoya dahil ettim.bu yapımı ödülleri topladigi duyulunca izlenilecek, izlenildikce beğenilecek  zamanla kült filme evrilecektir.Kesinlikle izleyin pişman olmazsınız. Benim filme puanım 10 üzerinde 8.5

sinema sanatının nadide örneklerinden. güzel bir hikaye ve ışığıyla, müziğiyle, kurgusuyla, oyunculuğuyla mükemmel bir hikaye anlatımı.yönetmenin çok iyi bir hikaye yazarı ve anlatıcısı olması yanında filmin görüntü yönetmeninin ben davis olması çok güzel olmuş zira davis marvel'ın bir çok süper kahraman filminin görüntü yönetmeni bu sebeple aksiyonu ve coşkusu bol sahneleri nasıl yakalayacağını bildiği gibi karakterlerin içlerindekilerle yüzleştikleri trajik anları nasıl vereceğini de çok iyi biliyor in bruges ile tanıdığımız martin mcdonagh, seven psychopaths ile çıtayı düşürdükten sonra yine kendine has sağlam diyaloglar içeren metniyle  bir dakika önce gerilirken sonra gülümseten, iki dakika sonra hüzünlendiren bir iş çıkarmış. yönetmen, martin mcdonagh yine muhteşem bir kadro toplamış, frances mcdormand, woody harrelson, zeljko ivanek, peter dinklage sam rockwell, kendisine yapışmış, arızalı, kompleks rolün "yine" altından girip üstünden çıkmış  

SİNEMA TARİHİNİN EN İYİ VE EN İNCE İŞLENMİŞ İNTİHAR SAHNESİ

Polis şefi willoughby, intiharının etkileyebileceği her insanı ince ince düşünüp yalnızca onların bilmesinin yeteceği ayrıntıları, yalnızca muhataplarına açıklayarak dünyaya veda ediyor, üstelik dağılan yüzünü ailesinin görmesini engellemek için kafasına geçirdiği kılıfın üzerine "sakın açmayın, hemen bizim çocukları arayın!" diye yazarak. eşine, yalnızca eşinin bilmesi gereken şeyleri açıkladığı bir mektup bırakırken mildred'e de yalnızca mildred için yazılmış bir mektup bırakışında çok yüce bir ayrıntı var, eşine "mildred'den nefret etme, onun yüzünden intihar etmiyorum," diye bile açıklama gereği duymuyor, kişilerin birbirleri hakkında hissedeceklerine karar verecek bir makam rolü oynamadan incelik gösteriyor, willoughby için yalnızca kişilerin bu intihar ile ilgili vicdanlarının rahat olması ve hüzünlerini gidermek önemli, dünyadan ayrılmayı seçerken başkalarının fikirleri üzerinde bir yetkisinin kalmadığının farkında. hangi hissin muhatabı kimse her his yalnızca onun bileceği şekilde kalıyor ve kendi aleyhine asılmış slogan panolarının bir yıllık ücretini peşin olarak öderken mildred'i bu intiharın yükünden olabildiğince esprili bir şekilde kurtarıyor. yine dixon'a yazılmış mektup da hissinin muhatabına, polis merkezindeki diğer polisler mektup falan almıyorlar, dixon'un kendi yokluğunda yönünü iyice kaybedeceğinin farkında ve diğer polislerin nazarında dixon'un haysiyetini azaltmadan gizliden bir baş okşayıp öyle gitmeyi tercih ediyor. intiharı seçerken tüm dünyaya bir isyan, güç gösterisi, naiflik şovu yansıtma değil de yalnızca intihardan etkilenecek kişilere, kendilerini ilgilendiren hisleri anlatıp sessizce dünyadan ayrılma hikayesi beni gerçekten çok etkiledi, sanıyorum ki ekranlarda ve beyaz perdede izlediğim en iyi intihar buydu
        
            