
                      Tüm sinema severlere merhaba..
Aslında filmi anlatmadan eleştirmeyi pek beceremeyecek olsam da bir kaç şey paylaşmam gerek. Malum Inarritu'nun filmlerin de işlediği "habil-kabil" olgusu burada da hayat bulmuş. Şöyle ki; hem Paramparça' da hem Babil'de iki erkek kardeşin aynı kadına gösterdiği ilginin bir benzeri bu filmde de karşımızda. Yönetmenin imzası haline gelen pastel tonlar ise her zamankinden daha etkileyici bir seviyede. Filmi özel yapan unsurlardan biri ise kalıplaşmış "Avrupa" olgusunun gerçekten uzak olduğunu göstermesidir. Nasıl ki ABD'nin yaşanacak en güzel ülke olmadığını Babil'de bize gösterdiyse, bu filmde de Avrupa'nın günlük gülistanlık olmadığını gösteriyor.
Bu filmi izlerken o kadar çok temayı düşünmeye çalışıyorsunuz ki, hala sahne sahne sorgulama yapıp ölüm, vicdan, ahlak, kıskançlık, çaresizlik, aile, para v.b. birçok kavram aklınızı kurcalıyor. Size tek tavsiyem: izleyin, zaten tekrar izlemek için can atacaksınız..
        
            