
                      türk sinemasında bizi bizlere en gerçekçi ve etkileyici anlatan yönetmenin 
kaybedenlerin,tutunamayanların hayatlarını sarı ışıklı , kasvetli is ve rutubet kokan duvlarını umutsuzlık tıkanmışlık sinmiş e bu evlerde yaşayan hayatlarını kurulmuş saat gibi ölümü bekleyerek çaresizce bir monotonluk içinde yaşayan insanları ve o insanların dünyasını dilini , felsefesini en iyi bilen türk yönetmenin 
filmlerini izledikten sonra sinema okumaya karar verdiğim birileri benim gerçekten istediğim gibi sinema yapıyormuş dediğim masumiyetteki bekirle kırlarda muhabbet etmek yazgıda ki musayla beraber kahve içip biraz laflamak üçüncü sayfada ki isanın omzundan tutup onu anladığı söylemeyi nede çok isterdim bu adamın filmleri kendime söylemeyi unuttuğum yada en küflü zincilerle kalbimin en derin noktasında ki sandıklara kilitlediğim sezgilerimi bana yeniden hatırlattı tıpkı sıcağı görünce tekrar canlanan bakteriler gibi o hislerim tekrar yaşamaya tekrar işlevlerini yerine getirmeye başladı bu adamın filmleri sanatın sinemanın ne denli muazzam bir güce ve etkiye sahip olduğunu bana gösterdi zeki demirkubuz benim için sinema için çok ama çok şey ifade ediyor onun yeni filmini şirinini bekleyen ferhat gibi bekliyorum
        
            