
                      sadece bir seyirci olarak teknik anlamda beni etkileyen bir film ve al pacino...her haliyle başlı başına bir ders, bundan da öte her haliyle verdiği anlam...
yalnız arkadaşlara katılmadığım bir sürü nokta olacak filmle ilgili: ben tam olarak filmden ne öğrenmem gerektiğini anlayamadım. Filmin başında objektif olmak ve yahudilerin gönlünü almak adına bikaç cümleyle geçilmiş özeleştirinin nasıl sonra hristiyan- yahudi savaşı olarak yansıtılması ve en sonda hristiyan zaferini seyircinin onaylaması ve bununla sevinmesini mi?
film vermek istediği mesaj son derece aldatıcı, yani aslında aldatıcı olan eserin mesajı eğer gerçekten bir mesaj almak maksadıyla bakıyorsak...
2 saatimi 2004 yılındaki oyunculukları ve tekniği görmek için harcadım diyebilirim ve bir de kelime, senaryo ve senaryonun işlenişinin insanları nasıl aldatabileceğini... 
işin kötüsü hayat adına çok şey öğrendiğini iddia eden arkadaşlar var: emin olmak istediğim şu ki, umarım bu arkadaşların bu soruya cevabı filmde geçen "cennette merhamet vardır, tanrı, kral, büyük güçler" vs.. gibi insanları çabuk etkileyen kelimelerle anlatılmış hikaye değildir, hayat adına öğrendikleri filmde geçen merhamet tanımı değildir... işte bu, filmin inatla üzerinde durduğu "adil" kelimesine hiç uymaz...
özetle anlamlı kelimelerin çok kolay harcanmış olduğu bir döneme dair bir film izlemiş oldum...
        
            