
                      Bu ne yahu? Herkes bir o yana bir bu yana durmaksızın koşuşturup duruyor. Soluksuz bir koşuşturma, patlama, kafa beyin koymayan bir gümbürtü, zırıltı, bağırış çağırış vs.vs. Son zamanlarda çıkan her filmin yönetmeni artık bu gümbürtü çerçevesi içerisinde kalmak zorunda hissediyor kendisini. Bir bilim kurgu filmi değil de içi boş "Zor ölüm" yada "007" serisinden bir film seyrediyoruz sanki. Filmin ilk 15 dakikasında Atılgan'ı patlatmak da bu gümbürtü bağımlılılığının zirve noktasıydı sanırım.Yeter artık yahu yeter. Birisi bu deliliğe bir dur desin.

Bunun bir bilimkurgu filmi olması gerekiyordu. Yani geleceğe dönük bir projeksiyon, bilimsel öncüllerden çıkan bir sorgulama, insan aklının ve evrenin sınırlarında yapılan bir yolculuk. Star Trek'in ilk örnekleri bu çerçeveye mükemmel uyuyordu. İlk film olan "The motion picture" Türkçedeki ismiyle "V'ger'in sırrı" bunun en güzel örneğiydi ve Star Trek'i sinema dünyasının kült filmleri arasına sokmuştu.V'ger'in Sırrı hala arasıra dönüp tekrar izlediğim bir filmdir. İnsanın varoluşuna dair felsefi bir sorgulama içerir neredeyse. Voyager'in dönüp yaratıcısını arayışını anlatırken insanı soktuğu gizemler dünyası hipnotize eden bir atmosfer yaratır. Ve bunu yaparken efektlerden değil de öykünün kendisinden destek alır. Şimdikilerse saçmalıktan ibaret.  Ne kadar patlama varsa o kadar iyidir mantığıyla gidiyor. Her bölümde atılganı da bu sebeple patlatır oldular sanırsam. Ama ortada öykü yok. Eski bölümlerde sadece bir kez atılgan bir gezene düşmüştü, şimde her bölümde patlatır oldular. Bu bölümde ilk 15 dakikada patlattılar. Allah'tan eski gemide bir müzik seti buldular da filmin gerisinde savaşabildiler. Verdiğim 9 tl ye yazık oldu.
        
            