
                      Öncelikle romeronun 'zombi' leri icat ettiği 1968 yılından günümüze kadar bu hikayeyi hala eski sıcaklığıyla getirebilmesini bile takdir ettiğimi söylemeliyim.Romero'nun Haliyle 'zombilerin babası' olma ünvanıyla üçlemeden sonra yaptığı final niteliğindeki son film olan 'ölüler ülkesi'nin başarısından hiçbir şüphem yoktu.Nitekim öyle olduğunuda gördüm.Genel olarak filme baktığımda senaryonun kamera hareketlerinin ve oyunculukların(özellikle simon baker sanki the guardian biter bitmez film setine koşmuş gibi görünüyordu:)Aynı jest ve mimikler bir avukattan sonra bir kahraman içinde oldukça başarılı!)başarılı olduğunu söyleyebilirim.Zaten bir zombi filmine gittiğinizde ne ile karşılaşacağınızı az çok bilirsiniz işte burada devreye yönetmenler girer.Tam burada Romero'dan bahsedecek olursam zombileri kullanarak siyasi görüşünü , ve dünyanın ne derece tehlikeli bir tüketime doğru gittiğini eleştirisel olarak vermesini yada verebilmesini dahice bulduğumu söyleyebilirim.Aklımda kalan sahnelerden biri Green'deki bir kuş kafesinin ironik biçimde gösterilmesiydi.Ayrıca zenginliğin en başta tüm sorunların üstesinden gelebileceği gösterilmişken aslında işin aslının böyle olmadığının sonlara doğru anlaşılması anlamlıydı.ve son olarak finalde 'akıllanan'zombilerin sıradan insanlar yerine zengin ama dışarıda olup bitenden haberi olmadığından dışarı çıkınca afallayan kesime yönelmeside ilgi çekiciydi.Kısacası türün severlerine güzel zaman geçirtecek başarılı bir Romero filmi ve tabiki bir veda filmi..........
        
            