
                      Paul Thomas Anderson'ın adını son yıllarda giderek daha fazla duyar olduk. Dünyada ve Hollywood'da elbette, hatırı sayılı sevenleri oluşmaya başladı zaman içerisinde yönetmenin. Birçokları için o yeni Kubrick. Yönetmenin sinemasının çizgi roman, video oyunu uyarlamaları içerisinde lunaparka dönmüş Hollywood sineması içerisinde altın değeri görmesi gerektiğine bende o sinemaseverler kadar katılmaktayım kesinlikle. Peki Anderson yeni Kubrick olabilir mi? Bunun cevabı ise bence ne yazık ki hayır. Bunu ne yazık ki ''The Master'' filmi ile bir kez daha görmüş, anlamış oldum. Kesinlikle yanlış anlaşılmasın filmi sevdim. Aidiyet, teslimiyet, yalnızlık gibi birçok olguya çok samimi ve derinlikli yorumlar getirmiş yönetmen. Anderson bir kez daha anlıyoruz ki iyi bir entelektüel. Ancak seyirciyi en ufak bir şekilde umursamayıp, seyir zevkini hiçe sayması bu başyapıt seviyesine çıkabilecek senaryoyu maalesef sadece iyi bir film olmakta bırakmış. Yani senaryo iyi, karakterler çok iyi, oyunculuklar çok çok iyi iken (Joaquin Phoenix kariyerinin en iyi performansında döktürüyor) birazcık daha seyircinin filmin içerisine rahatlıkla girebilmesini ve rahatlıkla orada kalabilmesini sağlayabilseymiş yarınlara kalabilecek bir klasiğe imza atmış olacakmış. Film bütün bu eleştirilerime rağmen 2012'nin en iyi filmi bana göre. Ancak bu öyküden tüm zamanların en iyi filmlerinden birisini çıkarma şansı ne yazık ki harcanmış.
        
            