
                      Çanakkale filmi bende hayal kırıklığı yarattı. Konu ancak bu kadar kopuk işlenebilirdi.Belgesel desen değil film desen değil. Filmde duygu yok , kronolojik olarak zorla 2 saate sığdırılmış olaylardan başka bir şey yok. Düşman topraklarımıza çıkıyor diye haber geliyor komutanların yüzünde en ufak bir mimik yok adeta bir tv kanalında açık oturum yapıyorlar. Çanakkkale binlerce hayatın örüntüsüdür. bu hayatlardan bir yada bir kaçının detayına inilerek duygusal bütünlük koruna bilir. Sıradan insanların nasıl anıtlaştığı verilebilirdi. Cephede karşılıklı yaşananların insani boyutuna girilebilir, Atatürkün savaşın starejik kaderini belirleyen kararı göğüsüne isabet eden şarepnele göre daha öne çıkarılabilirdi. Metre kareye ortalama 4000 mermi düşmüş bir savaş filiminde savaşın şiddetini anlatan gerçekçi tek bir sahne yok. Açlıkla mücadele edilmiş bir savaşta erlere kocaman somun ekmekler dağıtılıyor. Erlerin bir kımın ayağında bugün kullanılan postallar var. Seyyid onbaşının gerçek hikayesi yeryerine olmadık bir şey anlatılmış. çanakkalede öyle trajediler varki bunlardan biri bile seyirciyi çivilerdi mesala Galataray Sultanisi orta ikinci sınıf talebeleri olduğu gibi savaşa katılırlar ve hiç biri dönmez. karnelerinde not yerine şehit yazmaktadır. Kısaca her şeyden ortaya karışık yapılınca elimizde hiç birşey kalmıyor.
        
            