
                      67.Venedik Film Festivali'nden ''Altın Aslan'' kazanmış filmi dün izleme fırsatı buldum. Film ödül aldıktan sonra çok tartışılmıştı basında. Birçok kişi ödülün jüri başkanı Tarantino'nun arkadaşı Sofia Coppola'ya bir kıyağı olduğunu açık açık dile getirdi. Dün filmi izledikten sonra bende bu gruba dahil oldum sanırım. Bu ödülü kazanmamış bir film olsa sıradan bir bağımsız işte deyip fazla olumsuz yönde eleştirmeyeceğim bu filme ne yazık ki artık bu kadar sempati ile bakamıyorum. Bunun nedeni, bağımsız sinema tarihi bu filme birkaç kez tur bindirecek filmlerle dolu iken, o filmlerden herhangi birisinin yanına bile yaklaşamayacak bu filme bu büyük ödülün hibe edilmesi adeta. Bu filmlerden benim şu an ilk aklıma geleni ''Buffalo 66'' mesela. Sırf Coppola yönetiyor diye de bu kadar pozitif ayrımcılık fazla. Tamam ''Lost in Translation'' iyi, hoş bir filmdi ama o film bile yukarıda bahsettiğim Vincent Gallo'nun ''Buffalo 66'' sının samimiyetine yaklaşamaz bana göre. 
Sözü noktalarken Sofia Coppola karşımda olsa kendisine şunları söyleceğimi belirterek bitireyim eleştirimi. ''Elinde özgün bir senaryo yoksa, söyleceğin şeyler sinema sanatına yeni birşeyler kazandırmayıp 15-20 yıl öncesinden klişeleşmeye başlamış unsurları içerisinde barındırıyorsa lütfen film çekme, yeteneksiz değilsin ama üretemiyorsunnn :)
        
            