
                      Christopher Doyle un dahiliğini kanıtlayan kusursuzluğu, şiirsel ilerleyen klasik Jarmusch sahnelerinin anlam yüklememe mutlaklığından anlam çıkarmaya çalışma, harika kadro, her zamanki gibi olağanüstü müzik seçimleri ile geçtiğimiz senenin en özgün yapımlarından biri.8/10
        
            