
                      öncelikle 'şeker pancarı' arkadaşımıza bir çift sözüm var: yönetmeni tanımıyorsanız ve film hakkında bir önbilgi almadan ailece filme gidiyorsanız sonucuna katlanırsınız. çünkü film sizin için kapalı kutudur. ikincisi hangi aklı başında insan, bütün toplumlarda hayvanlarla cinsel ilişkiye giren sapıkların varlığını görmezden gelebilir? ve yeryüzünün her köşesinde genelev tarzında mekanlar yok mudur? bütün bunlar topluma ilişkin olgular değil midir? Toplumsal yaşamın her yönünün sinemada işlenmesinden daha doğal ne olabilir? mesele şu ki yönetmen tarafsız olsun. tercih yapmasın, değer yargısı belirtmesin. Özetle böylesi harika bir filmi çok ahlaksızca çok kötü, gibisinden eleştirmek komiklik oluyor.Filme gelince, kırsal yöre insanının yaşam bilincinde kedi, köpek, inek, hindi, tavuk, domuz gibi hayvanların yeri çok büyüktür. Kusturicada hemen hemen bütün filmlerinde kır-kent çatışması ve geçişkenliğini anlatırken bu temayı büyük bir ustalıkla kullanıyor. Ekran hiç durmuyor. Sürekli bir yerlere koşturan, kendisiyle çevresiyle ve yaşamla bir yarışın içinde olan insanları (mutlaka) harika bir müzik eşliğinde izliyorsunuz. Konunun ne olduğu çok fazla önem arzetmiyor. Çünkü sıradan insan kendi dünyasında kendi yağıyla kavruluyor. Kim demiş, sinemada ille de dünyayı kurtarmaya ilişkin mevzular işlenecek diye??? 
        
            