
                      Çok beğendiğim bir "Paris güzellemesinin" ardından, onun kadar olmasa da yine bir güzelleme sayabileceğim, bu sefer bir başka şaheser Roma'ya götürüyor bizleri Allen. Yaklaşık 5 tane farklı "durum" var filmde. Bunların bazılarında Roma'ya çeşitli nedenlerle gelen Amerikalılar, bazılarında Roma'ya çeşitli nedenlerle gelen İtalyanlar ve bazılarında da Roma sakinleri yer alıyor. Hikayeler de onların bu hallerine göre şekilleniyor temelde. Sık sık İtalya'da olduğumuzu, İtalyanlar ile muhatap olduğumuzu hatırlatıyor yönetmen. Seyri genel anlamda keyifli. Ancak hem yönetmenin, hem de kadrodaki oyuncuların kariyerlerinde çok daha başarılı işleri var açıkçası. Bazı tespitler, göndermeler ve üstü kapalı eleştiriler, klasik anlamıyla "güldürürken düşündürüyor" ancak sonuçta uzun uzadıya belleğinizde yer edecek ve onu meşgul edecek bir film çıkmıyor ortaya. Yine de müzikleriyle, renkleriyle, karakterleriyle sempatik olmayı başaran Woody Allen'ın Avrupa turunun bu son halkasını izlemek isteyen hayranları çok pişman kalmayacaktır. Fakat dediğim gibi bir "Annie Hall" kalitesi veya yakın dönemden bir "Match Point" veya "Midnight in Paris" beklemeden izlemek lazım.
        
            