
                      Beklenmedik derecede keyifli ve umut verici bir filmdi,erken Amelie dönemi diye adlandırabileceğim bir bunalım vaktinde çıkıp herkesi kendine bağlamıştı.Bunda başrol oyuncularının samimi performanslarının ve elbette olayların geçtiği mekanın masalsı havası da etkili olmuştu,Jhonny abimiz az olsun,öz olsun düsturuyla hayat verdiği çingene gitarcı karakteriyle yine kendine has oyunculuğunu konuştururken,bir yandan da kasabanın radikal çikolatacısını da tavlamayı(ve elbette izleyen tüm bayanları)ihmal etmiyordu.Akıcı senaryosu,keyifli karakterleri ve ona çok yakışan hafif naifliğiyle Çikolata unutulmayan "hoş" filmler listemize de zorlanmadan girmeyi başarıyor(galiba biz de bir çikolataya tav olduk:))izleyin keyiflenin,neşeniz yerine gelsin.Saygılar.
        
            