
                      "Walk The Line",üç yıl önce ölen efsanevi country şarkıcısı Johnny Cash'in hayatını konu alıyor.Film adını Johnny Cash'in hit şarkısından alıyor."Ray"den beri müzikleriyle de keyif veren,oturduğum yerden ritim tutmamı sağlayan bir film izlememiştim.Ama "Walk The Line","Ray"e şaşılacak derecede benziyor.Yani şablon olarak.Sanatçının çocukluğunda yaşadığı travmatik bir olay,sanatçının annesi veya babasıyla olan ilişkisi,tesadüfi yükseliş öyküsü,eşlerini ve çocuklarını ihmal edip başka kadınlarla ilişki,uyuşturucu müptelası olup başlarını derde sokmaları...Bu şablonu alıp herhangi bir müzik yıldızının hayatına adapte edince sanki bu 2 film aynı tornadan çıkmış gibi duruyor.Ama bu filmlerin öyle bir özelliği var ki,o özellik bu şablonu yıkıp bu filmleri izlenir hale getiriyor.O da biyografisi hayata geçirilen kişiyi canlandıran aktörlerin muhteşem performansları.Geçen sene Jamie Foxx,Oscar almıştı zaten.Bu sene de Joaquin Phoenix ve Reese Witherspoon'un olağandışı performansları ödüllendirilecektir diye düşünüyorum.Hele Joaquin Phoenix ve Reese Witherspoon'un tüm şarkıları bizzat seslendirmeleri inanılır gibi değil.Ayrıca sahnedeyken Phoenix'in gitarını Cash gibi silah yapıp seyircisine çevirişi,Cash'in beden dilini de iyi gözlemlediğini gösteriyor.Witherspoon'la şarkı söylerken de sanki June Carter'a Cash gibi aşık olmuş.Yani bu tür filmlerde en önemli unsur oyunculuklar ve oyuncu seçimi oluyor.Filmin sanat yönetimi de çok başarılı.Senaryonun zaman zaman aksaması ve tempo sorunu olması filmin eksikleri."Walk The Line","Ray" kadar büyüleyici olmasa da kahramanın en mahrem duygularını seyirciye geçirmeyi başarıyor.
        
            