
                      Yıllardır oyun piyasasına gönül vermiş ve Türkiye'deki en büyük oyun koleksiyoncularından biri olarak şu oyun filmlerinin rezillği konusunda hiç birşey yapılmayışı ve hala yapılan oyun filmlerinin oyunların kredisini tüketmesi hiç hoşuma gitmiyor. Şu ana kadar filmi yapılmış bir çok oyun filmi o oyunun reklamı üzerinden gişeye oynadığından genellikle oyun üzerine de olumlu bir etki yaptığı görülmemiştir. Bir kaç dişe dokunur orta seviye yapım dışında çoğu pekde akılda kalıcı olmayan yapımlar olmuştur hep. İşte Hitman: Agent 47 de tamda bu tariflere uyan saçma bir film olmuş. Tamam bir film oyunun birebir aynısı olsun demiyorum ama oyuna hiçmi bakmadınız kardeşim bir oyun filmi yaparken baş roldeki kahramanı bari adam gibi benzetseydiniz bari. Bir kirmizi kıravatla olmuyor o işler. Hitman'ı bilen bilir krakter uzun boylu, uzun ince bir kafa yapısı olan, çok olmasa da kalıplı ve en önemlisi adam Kel'dir. Ama birde filme bakalım. Karşımızda fotokopide çoğaltılmış gibi duran bir Ajan 47 (Rupert Friend) var. Hem kısa boylu, hem kalıp yok, hem kafa kısa ve yuvarlar hemde en önemlisi kel değil baya saçları bire vurmuş bir karakter var. Film boyunca adamın saç tıraşı gelmiş diye düşünmeyi saglayacak kadar saçı var abimizin. Bunların dışı da oyunculuğuyla ilgili hiç bir sıkıntı gözüme çarpmadı. Senaryo ondan ne istiyorsa hakkıyla yerine getirmiş belli ki ama gözler bir Timothy Olyphant (Hitman - 2007) aradı durdu. Diğer yönlerden bakacak olursak senaryo fazla abartılı ve absürd derecesinde gerçek dışıydı. Hatta bir ara Lucy ya da Limitless seyrediyormuşum gibi hissettim. Aksiyonun fazla oluşu aksiyon severlerin hoşuna gitmesini sağlayacak kadar fazla olması güzel ama işlerinin çoğunu gizli olarak halleden bir kahramanda garip durmuş. Genel amlamda izleyeni sıkmayan ama gene bilindik süper asker ortaya çıkarma peşindeki güçlerin konu alan hikayesi ile eğlencelil bir film olmuş. Benim puanım 10/6.5
        
            