
                      "Havaalanında birbirleriyle tanışan Alex ve Ben'in binecekleri uçakta bir sıkıntı olduğundan, birbirlerine yardımcı olarak ufak bir uçağa binmeyi başarırlar. Fakat bindikleri bu uçak kaza yapar ve Alex ile Ben, dağların ortasında mahsur kalır. Alex ile Ben, burada hayatta kalmaya çalışır ve bu sırada da birbirlerine aşık olurlar."

The Mountain Between Us, hiçbir istek arzusu uyanmadan izlediğim bir filmdi. Filmin fragmanı ve konusu yeterince yapmacık ve klişe göründüğünden, filmin kendisinin de öyle olacağını düşünüyordum. Ve filmi izledikten sonra bu konuda haklı olduğumu gördüm. The Mountain Between Us, son zamanlarda izlediğim en klişe filmlerden birisiydi. Gerek ana karakterlerin birbirleriyle tanışması veya aralarında büyüyen aşk meselesi olsun, bu filmdeki her şey yapmacık hissettiriyor.

Daha önceden The Idol ve Omar filmlerini yönetmiş Hany Abu-Assad'ın filmografisi için bu film oldukça garip bir seçim olmuş. Çünkü yönetmenin bu filmiyle diğer çektiği filmlerin tonları arasında dağlar kadar fark var (ufak bir kelime oyunu yapayım dedim). Ve filmin her sahnesinde bu fark ediliyor. Abu-Assad, bu filmde oyuncuları nasıl yönlendireceğini ve sahneleri nasıl yöneteceğini bir türlü çözememiş gibi. Mesela filmin başındaki uçak kazası sekansını örnek alalım. Tamamı tek çekim olarak çekilmiş olan bu sahne, olabilecek bütün tansiyonu ve şaşkınlık duygusunu yok etmiş. Çünkü bu sahneyi izlerken dikkatinizi oyunculara veya uçağın düşüşüne değil, kameranın sürekli belirli sürelerde sağa ve sola dönüşüne odaklanıyorsunuz. Eğer film bu sahneyi gerçekten tek çekim olarak göstermek istiyorsa, kamerayı sadece gerekli durumlarda hareket ettirirdi veya bütün sahne boyunca Winslet ile Elba üzerinde tutar, bütün bu sahneyi onların gösterdiği tepkilerle izledik. Hiç olmazsa ortaya daha etkili bir sonuç çıkardı. Bunun gibi şeylerle yönetmen, film boyunca bir türlü neye odaklanacağını çözemiyor.

Ama bu filme giden çoğu kişinin bunun gibi şeylerle kafa yormayacağını, sadece içerisinde hayatta kalma konusu olan, aşırı romantik bir film izlemek istediklerinin farkındayım. Bu yüzden biraz da bunlardan konuşalım. Ana karakterler arasındaki ilişki nasıldı, film romantik miydi?

Kate Winslet ve Idris Elba gibi herkesin sevdiği iki oyuncuyu yan yana izlemek çok hoştu. Ve film esnasında onların gerçekten denediklerini, ortadaki hikayeyi ellerinden geldiğince etkili kılmaya çalıştıklarını görebiliyorsunuz. Ama neticede bunların hepsi nafile olmuş çünkü ne onların ağzından çıkan tek bir kelimeyi, ne de karakterlerini film boyunca umursadım. Aralarındaki kimya ise yok denecek kadar azdı, hiçbir sahnede ruh yoktu. Bu bölümlerde oyuncularla yönetmen arasında bir büyük bir bağlantı kopukluğu olduğu rahatça anlaşılıyor. Winslet ile Elba başka bir filmde olmak isterken, yönetmen onları bu zayıf içerikle sınırlamış gibi hissettiriyor.

Hikayenin hayatta kalma bölümüne gelirsek eğer; ana karakterleri umursamadığımdan dolayı, e haliyle, onların başına gelen hiçbir şeyi de umursamadım. Üstelik bu sahneler o kadar tesadüfi gelişiyor ki, bir yerden sonra filmin yaratmaya çalıştığı bütün gerçekçi hava yerle bir oluyor. Gerçi, The Mountain Between Us'un pek gerçekçi bir hava yaratmaya çalıştığını da düşünmüyorum (filmin aşırı klişe olan son karesi de bunun canlı kanıtı). Bu filmin yapmaya çalıştığı şey, herkesi sevdiği iki oyuncuyu başrole koyarak altından bir sürü para kazanmak, bunu yaparken de en tembel ve klişe senaryoyu ortaya koymak. Filmin güzel görünen sinematografisi ile Winslet ve Elba'nın deniyor olmasının dışında bu filmin en kötü yanı, unutulabilir olmasıydı. The Mountain Between Us, seyirci üzerinde herhangi bir etki bırakmıyor. Sadece 2 saat boyunca ekrana boş boş bakıyorsunuz, film bittikten sonra da gördüğünüz her şeyi unutuyorsunuz. Hatta bu yazıyı yazarken bile filmin büyük bir kısmını artık hatırlamadığımı fark ettim. Vizyondaki filmler arasında en kötü seçenek olmasa da, The Mountain Between Us büyük bir vakit kaybından başka bir şey değil. Es geçmenizi tavsiye ederim.

FİLMİN İYİ YANLARI:

+ Kate Winslet ile Idris Elba'nın deniyor olması.

+ Harika sinematografi.

+ Filmin kendisini izlettirmesi.

FİLMİN KÖTÜ YANLARI:

- Oyuncularla yönetmen arasında büyük bir bağlantı kopukluğu olması.

- Zayıf karakterler, gerçekçi hissettirmeyen durumlar.

- Senaryonun dev bir klişe yumağından ibaret olması.

TOPLAM PUAN: 4/10
        
            