
                      Hint kültürü, trenler, yol filmi ve Wes Anderson. Sanırım bu dörtlü beklentimi çok yükseltti, filme bir klasik izleme umuduyla başladım, dakikalar geçtikçe bunun gerçekleşmeyeceğini anlayıp orta sularda bir seyir zevki alarak filmi noktaladım. Sanırım bu kadar özgün (belki de fetiş) unsurlara sahip bir filmin daha iyi bir film olamamasının en büyük nedeni senaryosunun ''yalapşap'' ve ''özensiz'' olması. Yani bana da birisi ''Hindistan'da film çekiyoruz, bir senaryo lazım dese'' aklıma ilk gelenler herhalde buna benzer şeyler olurdu. Bunun dışında karakterlerin değişiminin izleyene yansıtılmak istenilmesi iyi bir fikir belki ama bunun bu kadar hızlı olması bu amacı inandırıcılıktan uzak kılıyor. Sanırım köy sahneleri yarım saat kadar uzatılsaydı, belki filmin seyir sevkini baltalardı ama, hiç olmazsa filmin bizlere inandırmak, hissetirmek istediği değişim çok daha inandırıcı ve içen sinen bir değişim olurdu. Tüm bunlara rağmen oyuncuların ve yönetmenin kalitesi, Hindistan görselleri, günümüzde kaybolmaya yüz tutmuş yol filmlerine duyduğum özlem nedeniyle filmi kötü bul(a)madım. Özenli bir senaryo ve kurgu bu filmi birkaç basamak daha yükseltebilirmiş. İyi seyirler.
        
            