
                      film ile ilgili birkaç yazı okuduktan sonra içim rahatladı...neden derseniz...resmen filmin senarist-yönetmenini acayip kıskanmıştım nasıl bu kadar içi dolu, sahici, hatasız, ince ince dokunmuş bir senaryo yazabilmiş ve hemen her planda kamerasıyla adeta resital sunmuş diye...meğer ki adam 11 yıl uğraşmış bunu çekmek için...tamam dedim bu adam bizim gezegenden olabilir artık...harika hareketli planlar,sıradışı yakın planlar, inanılmaz yaratıcı senaryo metni, ....stanley kubrick ten hasret kaldığımız o her sekanstaki ince işçilik var bu filmde de...kesinlikle şiirsel bir dil değil filmde geçen ve sembolizm (kartvizit olayı hariç) hiç kullanılmamış...yönetmen giriş gelişme sonuç gibi çok demode kalıptan uzak durduğu gibi inarutu filmlerine de öykünmeden tatlı bir geçmişe dönme-şu ana dönme metaforu denemiş...hani abartmamış, gözünün içine sokmamış zaman geçişlerini...her metodu-kamera kullanımı olsun, senaryo teknikleri olsun, oyunculuklar olsun- o kadar dozunda ve ayarında vermiş ki aslında bütün bunlardan bir film oluşturmuş denilebilir...ryan gosling bu filmle bir fenomene dönüşebilir...bu benim naçizane iddiam...olağanın çok üzerinde bir gençlik aşk filmi, katıksız ve tavizsiz bir sanat filmi, aynı zamanda da çok ince mizahı olan hani her ortamda duyduğumuz bizi kastırmadan güldüren, hayran bırakmak zorunda kalmadan sevdiren bir romantizm dramı dersek yanlış olmaz herhalde
        
            