
                      Kar, günümüzde yanlış yola sapmış olan gençlere karşı Türk sinemasında yapılan en dürüst, sert ve geri adım atmayan filmlerden birisi. Emre Erdoğdu'nun filmdeki karakterleri ele alışı ve hipnotize eden kamera açıları ise seyirciyi atmosferin içerisine sokma şekli son derecede başarılıydı. Hazar Ergüçlü ise, son yıllarda bir Türk filminde gördüğüm en cesur ve güçlü performanslardan birisini sergilemiş. Ergüçlü'nun Nuri Bilge Ceylan'ın yeni filminde oynadığını da göz önünde bulundurursak, yeni bir sinema yıldızının doğduğuna dair hiçbir şüphem yok. Oyuncu kadrosundaki diğer oyuncular da rollerinde gerçekten inandırıcıydı, özellikle de Halil İbrahim Babür'ün performansı harikaydı.

Kar hakkında en çok sevdiğim şeyse, ana karakterler hakkında gözlem yapmaktı. Senaryo, bu karakterlerin kişilikleri ve geçmişleriyle ilgili filme ufak ipuçları sıkıştırmış. Bunları fark ettikten sonra ise karakterlerin bazı önemli anlardaki davranışların nedenini anlamak daha kolay oluyor.

Benim için filmin zayıf olduğu iki taraf vardı. Bunlardan birisi, hikayenin belli bir odak noktası olmamasıydı. Filmin ilk yarısında hikayenin neredeyse tamamı Müzeyyen etrafında geçiyor ve zaman zaman da onun takıldığı arkadaşlara odaklanıyor. Fakat ikinci yarıda, ilk yarıda ortaya çıkan Müzeyyen'in erkek kardeşi filmin ana karakteri oluyor ve hikaye neredeyse onun gözünden ilerliyor. Fakat onun kişiliği oldukça net olduğu için onun yaşadığı olaylar fazla tekrara sarıyor ve finalde de hikaye olabilecek en ani biçimde sonlanıyor. Bu yüzden senaryonun ikinci yarıda yan karakterlere daha fazla odaklanmasını isterdim.

Bir de filmin büyük bir çoğunluğu uyuşturucu bağımlılığı etrafında geçtiği için, final sahnesinin Requiem For A Dream gibi vurucu bir şekilde bitmesini bekliyordum. Ama bunun yerine film ucu açık olmayan bir şekilde, birdenbire sonlanıyor. Son sahne vurucu olsa da, filmin odaklandığı onca konudan sonra daha da etkili olabilirdi doğrusu.

Yine Kar, görülmeyi hak eden bir film. Daha önceden türünün benzerlerini izlememiş olmamıza rağmen Türk sinemasında böyle sade ve çarpıcı filmleri görmek çok güzel. İzlemenizi tavsiye ederim.

Puanım: 6.8/10
        
            