
                      Filmi beğenmiş olmakla birlikte, "Nelson Mandela gibi bir büyük şahsiyetin, özgürlük savaşçısının portresinin çok yönlü bir biçimde aktarılması (Spartacus, Malcolm X örneğinde olduğu gibi) çok daha etkileyici ve bilgilendirici olurdu" diye düşünmekteyim... Tarihî gerçeklik üzerine kurgulanan filmlerin hepsinde yönetmenler, seyircinin beğenisini karşılayamama sıkıntı ve zorluğu ile karşılaşılıyor... Evrensel şahsiyetlerin dramlarının duygusallığın önplanda tutularak aktarılması filmi; sağduyulu,özgürlükçü, barışçı, insancıl seyirci için daha çok cazip hale getiriyor. Mandela'nın söylediği şu  söz sanırım seyircilerin zihninden silinmez: "Biz, sadece kendimizin (siyahîlerin)değil, bütün insanlığın barış içinde, siyah ve beyazların kardeşçe yaşadığı düzen için mücadele veriyoruz..." dilerim bu düşüncenin tam anlamıyla pratiğe geçeceği günler yakındır... ne mutlu barış ve kardeşlik için mücadele edenlere...
        
            