
                      Çok dokunaklı bir film. Bunun üzerine soundtracklarda üstüne cila yapınca gözlerin nemlenmesi muhtemeldir. Özellikle ameliyat sahnesinden önceki diyaloglar çok samimi ve dokunaklıydı. Hani haberlerden, gazetelerden birilerinin kanser olduğunu görür yazıyı ya okur ya okumayız, uzaktan bir akraba kanser olmuştur, fazla takılmadan unuturuz, sanki bu hastalık bize hiç uğramayacakmış gibi. Şahsen çevremdeki en yakın insanı kansere kurban vermiş olarak bu filmi izlemek çok ağır ve dokunaklı geldi bana. Son sahne daha farklı bitseydi 2 gün kimseyle konuşmazdım sanırım. Sonuç olarak hayatı sorgulatabilecek güce sahip film.
        
            