
                      usta yönetmen ken loch taraf bir trajediyi gözler önüne seriyor film tuttuğ dogmatik bir biçimde değil sorgulayıcı bir biçimde ele alıyor ve aslında zulüme maruz kalanların nasıl zulüm yapabilceklerini üstelik zulme uğrayan kişinin zulüm etme hırsının nasıl bölünmeler sebeb olabilecğini gösteren bir film aslında işgal altındaki tüm ülkelerin ortak sorunlarını işler gibi bir olay örgüsü var filmin işgal esnasında tek bir ortak düşmana karşı olan birlik işgal sonrasında bir türlü sağlanamıyor buda filmin politik olaylara karşı nihilst tavrını ortaya koyuyor
filmde güzel çekim açılar başarılı kamera hareketleri var ama en başarılı teknik detay ses kurgusu ve ses miksajı olmuş 
filmi gayet başarılı bir film ama politika ve kişilerin hayat hikayelerini bir arada iki saat gibi bir sürede anlatmak isteyince malesef bazı konular yüzeysel işlenmiş bu nedenle de başyapıt diyemem(altın palmiye almayı hakedip etmediği tartışılır bence haketti) zaten her altın palmiyeli filmde başyapıt olamıyor
        
            