
                      çok ilginç bir filmdir.derler ya,ya çok seversiniz,ya da nefret edersiniz.ortasının olacağını pek zannetmiyorum.kesin olan bir şey ise,truffaut izleyiciyi etkilemeyi başarıyor.filmin erkek,kadın,aşk,ilişkiler üzerine söylediği çok fazla şey var.ve hepsini de bahsi geçen sahnelerde dinlediğinizde,hepsi de mantıklı geliyor,doğru geliyor.iki dakika sonra belki de tam zıt bir fikir ortaya atılıyor veya karakterlerden biri az önce söylediğinin tam karşıtını yapıyor ancak bu yaptığı şey de yine mantıklı ve doğru geliyor insana.işte böyle garip bir film bu.beğenip beğenmemek arasındaki ince bir çizgideyim.bir yandan düşününce karakterler sinema tarihindeki en derin,en konuşulası ve analiz edilesi karakterlerden bazıları.diğer yandan düşününce bu işlerin bu kadar değişik olmadığı,böyle bir yaşayış tarzı olamayacağı,inandırıcılığın kaybolduğunu fark ediyorum.evet,film boyunca izlediğim pek çok sahnenin ardından içimden "hala mı?","yine mi?","bu kadarı fazla" gibi cümleler kurdum.fakat filmin geneline ve anlatmak istediklerine baktığım zaman,beğenmemek elde değil gibi geliyor.üç ana karakterimiz var;jules,jim ve catherine.fakat hikayeyi ve bu kişileri doğrudan etkileyen albert ve gilberte de var.karmaşık ilişkiler,karmaşık tercihler.sevgili,eş,arkadaş ilişkileri.her karakterin gözünden bakıldığında farklı şeyler görülecek olan bir aşk üçgeni,veya beşgeni.fakat yine de temel olarak tabii ki üç ana karakterimiz var.sinema sevginiz 2000 sonrasından ibaret değilse,izlemeniz ve tecrübe etmenizi öneririm.gerçek sinemaseverlerin ne yapıp edip görmeleri gereken filmlerden biri olduğunu düşünüyorum.hatta en az iki kişi izleyip film bittikten sonra yorum ve analizlere girerseniz daha da keyif alacaksınız diyebilirim.ayrıca film boyunca,özellikle açılış sahnelerindeki dış ses ve atlamalı çekimler,bugünkü amelie veya jeux d'enfants gibi sevilen fransız filmlerinin açılış sahnelerinin ve benzer kurgularının atası diye düşünüyorum.filmleri izleyenler ne demek istediğimi anlayacaktır.
        
            