
                      Bu film hakkında konuşmayı epeydir bekliyordum! Bu yüzden hemen konuya gireceğim: Bu film bir çiftin balayına gidip akşam yemeği yerken karşı masadaki adamın onları bir partiye davet edişiyle başlıyor. Perry (Ewan McGregor) ve Gail (Naomie Harris) çifti daha sonra bu adamın ünlü Rus mafyası Dima (Stellan Skarsgård) olduğunu öğreniyorlar. Dima, Perry'ye buluşmalarından 1 gün sonra çok önemli bilgiler içeren bir USB verip bunu ülkelerine döndüğü zaman MI6'e vermesini ister ve Perry de koşulsuz kabul eder. Ve sonra olaylar gelişir... Konuyu burada kesmemin nedeni, daha sonra olan hiçbir şeyi doğru düzgün hatırlamıyor olmam. Film o kadar dağınıktı ki...

Filmin iyi yanlarından başlamak istiyorum. Bu filmi ufak bir sinema salonunda tek başıma rahatça izledim ve en iyi sinema deneyimlerimden birini yaşadım. Bakın, bunu ne komedi ne de abartı amaçlı olarak söylemiyorum, gerçekten ciddiyim, Our Kind Of Traitor, son yılların en iyi komedi filmlerinden birisi. İnanmıyorsanız gidip görün.

Bu filme ajan-gerilimi demeye dilim varmıyor çünkü bu filmde ne ajanlık ne de gerilim vardı. Sadece bir sahnede millet gereksiz yere ajan kesiliyor ve gerilim de hiç yoktu. Çünkü filmdeki bütün sahneleri ve diyalogları tahmin ettim, kafamdan attığım bütün tahminler filmde gerçekleşti. Böyle bir şey bir sinema filminde gerçekleşebilir mi sizce? Evet, gerçekleşebiliyormuş. Our Kind Of Traitor sağolsun.

Şimdi burada yazacaklarım, bu filmin hem en kötü, aynı zamanda hem de en iyi yanları. İyi yanları derken, komedi ve saçmalığın dibine vurulmasından bahsediyorum.

Öncelikle bu konu, hayatımda duyduğum açık ara en saçma konu. En tehlikeli Rus mafyası, hiç tanımadığı bir adama hayatını veriyor. Filmin sonlarına doğru Rus mafyası Dima ile Perry arasında bir konuşma geçiyor. Dima soruyor Perry'ye: "Neden bu tehlikeli işlere girmeyi seçtin?" Bu sorunun cevabını filmin başından beri bekliyordum, neden böyle saçma sapan bir şey yaptı diye. Perry'nin beklenilen cevabı şu: "Bilmiyorum."

Sonra Perry soruyor Dima'ya: "Neden beni seçtin?" Dima da durur mu, yapıştırıyor cevabı: "Çünkü yan masada başka birisi yoktu." Filmin senaristi bu filmi yazarken uyumuş mu? Ben uyudum, orası kesin de... Bu ne ama? Hayır, bu ne yani? Ne izledim ben? Filmin spoiler içeren hiçbir yanı da yok zaten, bu sahnelere de spoiler koymadım çünkü seyircinin filmin en başından bu soruların saçma cevabı için beklemesini istemedim.

Neyse, devam edelim. Bu filmde o kadar kahkaha attım ki, neredeyse boğuluyordum. Yerlere yattım çünkü filmde o kadar alakasız şeyler var ki! Mesela Dima, Perry'i sürekli tenis maçına davet ediyor, tenis oynamak için. Filmin sonunda tehlikeli bir olay oluyor, Dima yine "tenis oynayalım sonra" diyor. Amaçsız yani.

Oyunculuklar zaten daha berbat. İşin içinde ruh yok. Naomie Harris, Skyfall'da ve 28 Gün Sonra filmlerinde, Ewan McGregor da Star Wars'da ve Trainspotting'de muhteşemdi. Size ne oldu böyle?!

Ama Stellan Skarsgård'dan konuşmak istiyorum özellikle. Stellan Skarsgård... Adamım ya! Onun karakterinin işlenişi berbattı ama kesinlikle süper komedi malzemesi çıkmış. Mesela her "profesör" dediğinde gülmekten yerlere yattım! Karakteri Dima zaten sürekli bağırarak konuşuyor bu yüzden komedi malzemesi daha da artıyor. Bu filmi sırf Stellan Skarsgård için bir daha izleyebilirim, gülmekten bitirdi beni :

Bu arada bu film asıl neyi beceremiyor biliyor musunuz? Küfürü. Özellikle de Dima karakteri her cümle başında küfür ediyor ama o kadar zorlama olmuş ki, insanı küfürden soğutuyor. Aslında küfür etmek kötü bir şey olduğundan filmin amacı çok iyi olmuş bence, iyi iş çıkartmışsınız!

Bu arada size filmde çıplaklık olduğundan bahsetmiş miydim? Böyle bir filme o kadar gereksiz kaçmış ki! Dima ile Perry mesela çıplak erkeklerin olduğu bir saunada önemli bir konuşma yapıyor. Önemli diyorum, altını çiziyorum, sauna diyorum. Senaristin aklı bunları nasıl almış yahu!

Yalnız filmde gerçekten bir sürü komik yan vardı bir çoğunu yazmadım, kendiniz izlemeniz lazım.

Şimdi bir de filmin sırf kötü yanlarından bahsedelim. Oyunculuklar ve sıkıcı, tahmin edilebilir, mantıksız, sıradan, klişe senaryo bir yana, yönetmen Susanna White bir yana. White, bu filmi çekerken ne düşünmüş bilmiyorum. Bazı güzel manzaraları, gün batımı gibi şeyleri güzel gösterse de bazen gereksiz yere zoom yapıyor veya uzaklaşıyor. Mesela bir karakter bilgisayara girerken kamera bilgisayarın klavyelerini yandan gösterip yakınlaşmaya çalışıyor ama o kadar gereksiz ki! Üstelik o sahnede hiçbir şey anlaşılmıyordu, boşu boşuna efor sarf edilmiş.

Sırf zoom yapmak da sorun değil aslında. Daha film başladığı zaman bu filmin çok kötü olacağını anlamıştım. Hiç tanımadığımız bir adam ile bir kızın limuzinde gidişini görüyoruz ve bu sırada da boyalı bir adamın dans montajı geçiyor. (Ne?!) Daha sonra bu ikisi öldürülüyor. Peki böylesine önemli bir filmin açılış sahnesine konu olan bu önemli olay ne? Filmde bir ara bu kızın fotoğrafı gösteriliyor kurban olarak. Sadece 2 saniyeliğine! Filmin açılış sahnesini bu kıza ayırmışsınız zaten, bari bir önemi olsaydı! Bu arada kızın ölüm şekli aslında oldukça havalı bir bakış açısı sunuyor, karın üzerinde kan yayılmaya başlıyor. Ama hiç umurunuzda olmuyor. Neden mi? Çünkü bu filmdeki hiçbir karakteri umursamıyorsunuz da ondan! Ayrıca hala spoiler kullanmadım çünkü bu film spoiler uyarısını hak etmiyor. Evet, bu film o kadar kötü.

Filmin sıkıcı olduğundan bahsetmiş miydim? Filmde karnımı yara yara güldüren sahnelerden sonra film bir ara ciddileşmeye başlıyor -aslında hiç ciddileşmiyor, sadece bütün komik olayları atıp saçmalamaya başlıyor- ve o kadar sıkıcı oluyor ki, filmi izlerken 1 dakika boyunca uyudum. Zaten ilk yarıdan sonra ne olduğunu hiç hatırlamıyorum bile, alakasız bir şeyler oldu, bilmeniz gereken tek bir şey yok.

Keşke bu film bir ajan gerilimi değil de bir komedi filmi olsaymış. Eğer sürükleyici, heyecanlı ve şoke eden bir gerilim filmi arıyorsanız, yanlış adrese geldiniz. Bu filmden mümkün olduğunca uzak durun ve izlememeye çalışın. Ama eğer çok eğlenceli, komik bir film arıyorsanız kesinlikle Our Kind Of Traitor'ı izlemelisiniz. Son yıllardır hiç bu kadar gülmemiştim, hem de normalde bu filme gülmemem gerekiyordu. Yıllardır izlediğim en iyi komedi filmi olduğundan bu film, bu yılın en kötü filmi değil bence, bu yılın en kötü 2. filmi bence (Maggie's Plan'den sonra). Çünkü filmi izlerken çok eğlendim. Fakat oldukça sıkıcı, tahmin edilebilir ve saçma sapan bir film ortaya çıktığını da inkar edemem. Eğer bu film bir komedi filmi olsaydı şu an bu filme 10 üzerinden 8 verirdim. Ama bu filmin niyeti başka olduğu ve çok fazla anlamsız şeyle dolduğu için 10 üzerinden 1 puanı, bu film için fazla bile. IMDb'ye 6.4 puanı veren kişiler ne düşünüyordu bilmiyorum.

FİLMİN İYİ YANLARI:

+ Stellan Skarsgård'ın saçma sapan, komik karakteri.

+ Saçma sapan, komik diyaloglar ve senaryo.

FİLMİN KÖTÜ YANLARI:

- Stellan Skarsgård'ın saçma sapan karakteri.

- Saçma sapan diyaloglar ve senaryo.

- Ruhu olmaması.

- Klişe, tahmin edilebilir, sıkıcı ve anlamsız olması.

- Kısacası film hakkındaki her şey.

TOPLAM PUAN: 1/10
        
            