
                      Yaklaşık üç yıl önce üniversite öğrencisiyken arkadaşlarla televizyonda zap yaparken TRT 2 de karşımıza çıkan şöyle bir üç beş dakika izledikten sonra odadaki dört kişiyi de hemen etkisi altına alan müthiş bir dram olarak hatırlıyordum. Sonradan bir türlü izleme fırsatı bulamamıştım ama neyse ki yaklaşık üç hafta önce izleyebilme şerefine nail oldum. Aynı tadın kat ve kat fazlasını bu kez yalnız izleyerek aldım. Tabi ilk izlediğimde filmin bir on on beş dakikasını kaçırarak izlemiştim ve bu kez baştan itibaren, hiç yerimden kalkmadan, pür dikkat izledim. Hayatımda izlediğim en iyi, en gerçekçi ve en duygusal aşk filmlerinden biri olmuştur bu film. Kieslowski ustaya minnettarım sade bir filmi böylesine mükemmel bir filme dönüştürme başarısını, ustalığını gösterdiği için ve ayrıca oyuncuların gösterdiği performansa da hayran kalmamak elde değil. Filmi izledikten sonra sıcağı sıcağına, an andaki duygularımla yazsaydım bu satırları daha şaşalı olurdu kanımca ama yine o anı an be an hatırlıyorum. Vay be ne filmmiş ama dediğim ender filmlerden biridir bu film. İşi abartıya döküp oturduğum yerden filmi, yönetmeni, oyuncuları alkışlamak geldi içimden. Ben hayatımda beni bu kadar etkileyen, bu kadar sarsan, tepetaklak eden çok az film hatırlıyorum.  Dram filmi olmasının yanında aşk filmi olduğu için kendimden çokça şeyler bulduğum, acılandığım, bazı kötü deneyimleri hatırladığım ve aynen filmdeki âşık genç gibi saplantılara düştüğüm günlerimin ara ara aklıma geldiği bu filmde müthiş bir duygusal sarsıntı yaşadım?
        
            