
                      bana göre son yıllarda yapılmış en iyi dramalardan biri.bir kere hikaye ağır falan deniliyor ama bu bir seçim değil çünkü film o kadar doğal ki hikayede anlatılan sürecin böyle geçmesi gerektiği anlaşılıyor.çocuğunu kaybeden bir baba ne yapabilir üstelik suçlu olduğunu düşünüyorsa veya anne ne düşünür?bu şok yaşanırken unutulan kızları neler hisseder?bütün bunlar oldukça yalın işlenmiş bu da filmi insanı çarpan bir film yapmış.ve bu filme yakışır bir sonu var yani kabullenirsin veya kabullenmezsin biz o aileyi geride bıraktığımızda bu acıyı çekmeye devam edecekler basit bir filmde olacağı gibi bakın biz unuttuk çok mutluyuz demeyecekler.ve sözcüklerin anlamsız kaldığı bir sahneyle bitiyor zaten her şeyi brian eno "stuck by this rivers" adlı şaheseriyle açıklıyor.bence vaktinizi ayırın ve ben olsaydım neler hissederdim diye düşünün...
        
            