
                      kasım ayında 11. avrupa gezici film festivalinde izlediğim filmi 5 ay aradan sonra geçen hafta tekrar izledim.yine çok keyif aldım.buradaki yorumlardan sadece filmin ilk ve ikinci bölümünün tarz olarak farklı olması yorumuna katılıtorum.gerçekten de oldukça güldüğüm ilk bölümden trajik bir ikinci bölüme geçmek biraz şaşırtıcı idi;ama buzdan hayallere göre sanki yönetmen biraz daha samimi,mesafeleri azaltmış gibi geldi bana.çünkü ilk filmin soğuk havası beni oldukça etkilese de mesafeli tutumu seyirciyi uzak tutuyordu.ama bu filmde daha bir samimi geldi bana.hem biçim olarak hem de içerik olarak.her iki filminde de kaybedenleri işlemesi ise yönetmenin pessimistliği hakkında ipucu mu acaba bize?
        
            