
                      Godardın izlediğim ikinci filmi çılgın pierrot.. serseri aşıklar filmine göre çok daha anlamlı olduğu kesin.. senaryo, işlenen aşk hikayesi dışında, oldukça iyi.. bergman filmlerinden personayı anımsattı bana birkaç sahnede ama kesinlikle o güçlü etkiye sahip değil bu film.. "sinema godardla başlar" demek kesinlikle yanlış ve acımasızca bence.. kim dediyse saçmalamış.. 1965 öncesi çok sayıda kaliteli film var.. o kadar sinemacıya haksızlık değil mi bu.. eğer özellikle varoluşçuluk sineması kastediliyorsa, persona bu filmden 10 kat iyi.. 

başrol oyuncuları başarılı.. film müzikleri hoş ama filmin temel sorunu etki.. yeterince etkilenmedim.. bir yanda bir aşk hikayesi, üstelik sık sık geçmiş ilişki hakkında yorumlar yapıldığı halde, hiç o döneme ait anlatım yok, görüntü yok.. dolayısı ile aşk hikayesi havada kalıyor.. diğer yanda ise filmin ana temsası, insan denen varlığın var olma çabası.. birkaç sahnede gerçekten etkili sözler geçiyor bu anlamda ama filmin genelinde, özellikle son 45 dk, bu konu da yüzeysel kalıyor.. keşke bu 2 derin konu yerine birini anlatsaydı yönetmen.. o zaman eminim ki çok etkili bir film olurdu.. final beni şaşırtmadı, hatta beklediğim gibiydi.. genel olarak akıcı, insan doğası üzerine anlamlı ve zaman zaman etkili ifadelerin geçtiği, görüntü kalitesiyle de dikkat çeken keyifli bir film çılgın pierrot.. 7/10
        
            