
                      Evet...film iyi değildi. 
Kurgu ve verilmeye çalışılan mistik hava vasatın altındaydı. Hele bulut tam bir fiyasko.
Oyuncu çocuklar zorlamaydı. 
Anne iyiydi. 
Ünlü oyuncular her zamanki gibiydi.
Işık ve filmin rengi de gayet iyiydi. 
Allahümme Salli ile dini hava ucuzdu. sanki toparlanamamışta arayada bu atılmış gibi. Eğreti durmuş.
Yine de sanatsal bir film havasında. Filmdeki sessiz ve ama konuşan görüntüler Üç Maymunu anımsattı.

Ama duygusallıkta -1- numarayız!
Yorumlarını okuduğum herkes şunu atlamış; 
"Bu Bir Film"...bu sadece yönetmenin gözünden bir Hikaye. Belgesel değil. Tarih filmi değil. O dönemin içinde geçen bir dram. Bir hayal...
Tabii ki bizim için hassas bir dönem...zaten kimse filmde zil takıp göbek atmıyor. Bu hikaye için P.Harbor' ı da konu alabilirdi, Vietnam' ı da. Ama bu seferde denirdi ki; Vay efendim sen nasıl Türk' sün 
Hikayesi içinde, tarihin tüm kesitlerini yansıtmayabilir. Buna mecbur değil. Ayrıca hikayesini anlatmak için de kendi yerini açmalı. Neden sürekli çatışma koysun.  
Kabul etmeliyiz ki Sinan Çetin marjinal bir yönetmen... Bakış açısındaki farklılığı bugüne kadar ortaya koyduğu bir çok projede gösterdi. Ve protestocu bir tarzı vardır. Beğenilir, beğenilmez elbette bu biz seyircilere kalmış. 
Sonuçta göreceli...eve ben beğenmedim. Benim gibi buradaki bir çok kişi de beğenmemiş. Ama elbette beğenenler olabilir. Ön yargı oluşturmak yerine izlemeyenlere tavsiyem; gidin, izleyin ve kararı siz verin..biz değil.
        
            