
                      çok fazla fanı olmasam da tarzını her zaman beğendiğim wim wenders’ten gene hafızalara kazınacak bir yakarış.11 eylülden sonra abd’de hiçbir şey aynı değil.insanlar artık paranoyalarla yaşıyorlar.film bunu paul karakteri üzerinden anlatıyor ki üstelik bu adam bir vietnam gazisi.dolayısıyla paul zaman zaman etki gösteren aşırı milliyetçi krizlerinde etkisiyle kendisini hala savaşta sanıyor ve toplumun güvenini sağlama işini kendine bir misyon olarak belirliyor,yani tutunacak tek şey olarak görüyor ta ki Lana gelene kadar.film ayrıca melekler şehrinde meleklerin pekte uğramadığı kesimleri sık sık ekrana getiriyor.turistik gezi programlarının dışında kalan amerika’yı...doğal oyunculukların ve kamera kullanımının katkısıyla da hafiften belgesel türüne göz kırpan bu yapıt benim için gerçekten çok etkileyiciydi.wenders filmin 2.bölümünde yine iyi bildiği tür olan yol filmi olgusuna ufaktan dönüş yapıyor.Lana karakterinin masumiyeti ve paul karakterinin rahatsızlığı birbirlerini tamamlayan iki faktör adeta.wenders’ın her filminde yaptığı gibi bu filminde de kullandığı müzikler en etkileyici sahnelerde insanın kalbine direkt etki ediyor.kalabalık içinde ki yalnızlığımız boş mekan çekimleriyle iyice vurgulanıyor.ve filmin sonunda leonard cohen’in sert sesiyle harika bir final yapıyor.wenders’a teşekkürler bu yapıtı bize sunduğu için...
        
            