
                      Görülmesi gereken hikayenin ön planda olduğu bir film.Darbe,kadın hakları ve siyasi dalgalanmanın eksik olmadığı 70’li yılların havasını,bir çocuğun çerçevesinden hissediyoruz.Asıl olan çocuğun yaşadıklarıysa da,fondan takip ettiğimiz atmosfer seyirciye zaman zaman odaklanma zorluğu yaşatıyor,amaç ve araç birbirinden pek ayrı değil.Nitekim yönetmene dair bir sözü de kestiremiyoruz.Yönetmen asıl vermek istediğini ıskalamış gibime geliyor,şöyleki filmin sonları,’’zamanla herşeye alışılır’’ veya ’’insana neyi pompalarsan onu benimser’’ gibi bir takım yargılara varmamızı destekler nitelikte.
        
            