
                      her ne kadar durağan ilerleyen bir temposun ve zaman zamanda fazla mesaj verme kaygısı gütsede aslında tanrının vadisinde anlatmak istediği meselerinin temeline gayet başarılı değinmiş bir film aslında filmin septik bir havada geçtiği aşikar ama film bu septik havayı basit bir melodram malzemesi olarak kullanmak yerine daha çok gerçekten anlamdıramadığı soruları psikoloğuyla paylaşırmış gibi izleyicisiyle paylaşıyor belkide filmin samimiyeti ve sürükleyeciliği buradan kaynaklanıyor milliyetçinin bir babanın iki oğlunuda vatanı için kaybetmesinden sonra hala fikirlerinin sorgulamaktan kaçınması oğlunun kendi ölçülerine göre hiçte masum olmadığını öğrenmesi izleyicidede "neden" sorusunun sorulmasına sebebiyet veriyor bunun yanında filmin belkide amerika dışındaki izleyicilere en büyük sürprizi amerikan büroksaninin tüm çıplaklıyla gözler önüne sermesi ve amerika dışındaki "diğer" ülkelerden yaşayan insanların amerikan rüyasını baltalaması evet filmin en ilgi çekici ve sürükleyici yanı buydu bence öte yandan amerikan askerlerlerinin ırakta yaptığı hatalara bir kılıf uydurmaya çalışması bu hatalar açığa çıktığı zaman yüzünün kızararak konuyu derhal başka yönelere çevirmesi ise filmin eksi yönleriydi 
tüm bunlarda sonra tanrının vadisinde de tebrik edilmesi gereken bir şey varsa oda oyuncuların performansıdır özellikle tomy lee jonesin oyunculuğu izleyiciye hikayenin içine çekiyor ve filmin karanlık havasını teneffüs etmemizi sağlıyor
        
            