
                      Ciddi anlamda çok çok uzun süredir beklediğim bir filmdi. Yaklaşık iki yıl önce Genius(Dahi) isimli bir filmin yapım aşamasında olduğunu öğrenince bir merak sardı içimi daha sonra içeriğine baktığımda ise hayat hikayesini ve yaşam tarzını fazlasıyla içselleştirdiğim bir adam Thomas Wolfe ve onun editörü Maxwell Perkins'in anlatılacağını gördüğümde meraktan kudurdum desem abes kaçmaz. Filmin yönetmeni Michael Grandage'ın daha önce hiç bir filmini izlemedim ve araştırdığım zaman da elle tutulur pek bir filmi olmadığını gördüm, tabii bu bende bir şüphe yaratmadı değil ama kesinlikle izlememe gibi bir lüksüm olmadığını da biliyordum, buna karşılık filmin senaristi ve cast ekibi tamamıyla inanılmaz isimlerden oluşması beni fazlasıyla rahatlatmıştı.

Filmi ilk izlemeye başladığımda filmin atmosferi, kostümleri, dekorları bana akıl almaz bir biçimde o dönemi yani 1930'ları yaşattı diyebilirim. Daha en başından film, benim o büyük beklentilerimi karşılayabileceğinin sinyallerini vermişti adeta. Filmden önce benim de herkes gibi kafamda tasvir ettiğim bir Thomas Wolfe karakteri vardı.(yani ordan burdan okuduklarım kadarıyla); Thomas Wolfe, kendi kendinin karakteri olan, deli dolu bir yazar o yüzdendir ki kitaplarında yarattığı karakterler  kendi hayatını yansıtan birer ayna vazifesi görmekteler. Wolfe'un kitaplarında yarattığı karakterler kurmaca yahut tarihsel kaynaklardan değil tamamen kendisi ve çevresinden oluşmakta, aynı şekilde Thomas Wolfe'un romanlarında anlatılan olaylar Wolfe’un hayatı ve insan ilişkileri arasında da güçlü paralellikler kurması da cabası. İşte tam bundan mütevellit onun bu karakterini oynayan kişi çok önemliydi ve Jude Law'un seçmekle yönetmenin kesinlikle çok doğru bir tercih yapmış olduğunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Karısı rolünde ki kusursuz güzel Nicole Kidman ise o hırsı, nefreti ve şehveti inanılmaz performansıyla gözüne sokmuş seyircinin adeta. Dahi editör Maxwell Perkins'i canlandıran Colin Firth ise bu tarz görece sessiz, olgun ve yapıcı karakteri çok çok iyi yansıtabilen bir aktör. Bunu daha önce King's Speech filminde de görmüştük, bu filmde Firth, Jude Law'ın zaman zaman deli dolu karakterine kaptırdığı potansiyel erkini yeniden kazanmak için gösterdiği sabrı ve kırılganlığını yansıtmakta çok başarılı olmuş ve o kadar zıt karakterli olmalarına rağmen bu denli ahenk içinde dostluk/editörlük ilişkisi yaşamaları filmin izlenirliğini en az 2-3 kat ileriye götürmüş. Ayrıca filmin en büyük özelliklerinden biri ise kişilerin özel hayatlarına da bol bol yer verilmesiydi. Son zamanlarda ki biyografi filmlerinde bunu pek görememeye başladık nedense, ama neyse ki bu film seyirciye özel hayat babında yeterince doygunluk hissi veriyor. 

Sonuç olarak ben filmi çok beğendim ama maalesef dışarıda ki yorumlara baktığım zaman hayal kırıklığına uğradım demesem yalan olur, bu yüzdendir ki bence bu film belki de son on yılın en "underrated" filmidir, izlemenizi şiddetle tavsiye ederim.9/10.
        
            