
                      İleri derecede Thomas Mann'ın "The Magic Mountain"ı veya sinemadan "Last Year at Marienbad" havası seziliyor filmin daha ilk dakikalarından itibaren. Sorrentino'nun bu sanat eserlerinden ilham aldığına eminim. Özellikle çok karakterli dokusu, "Büyülü Dağ"ın günümüze uyarlanmış hali gibi hissettiriyor. Filmin merkezinde isminden de anlaşılacağı üzere yaşlılık, yaşlanma, yaşlılar ve gençler var. Avrupa elitinin, özellikle de sanatçıların, gözünden, başarılı bir senaryo, kaliteli oyunculuklar, harikulade görüntüler eşliğinde sunuluyor bize bu olgular. Lüks bir sanatoryumda. Kesinlikle hatırlanacak bir film. Ancak onu bir modern klasik olmaktan yoksun bırakan bir şeyler mi var acaba? Bilmiyorum. Neyin eksik veya fazla olduğunu tam olarak açıklayamıyorum. Bu ihtiyacı hissetmiyorum da. Benzersiz görüntüler, enteresan karakterler, sürükleyici bir 120 dakika. Harika bir final. Bir müzik şöleni. Beni bunlar ilgilendiriyor. Senenin görülmesi gerekenlerinden. Yalnızca görsel veya yazınsal olarak hayran bırakmakla kalmıyor, yaşınız ne olursa olsun, filmde bir şeyler size de dokunmayı başarıyor. Belki geleceğinizi, belki de geçmiş hatıralarınızı, tanıdığınız insanları düşünmemek neredeyse imkansız filmin belli bölümlerinde. Kesinlikle bir sanat olayı. "La Grande Bellezza"nın ardından yine sonuna kadar stilize bir eser.
        
            