
                      hayatımda izlediğim en iyi romantik komediler arasına rahatça girer.uykusuz kaldığım gecelerin birinde tv'de rastladığım bu filmi büyük bir zevkle izlemiştim.o kadar güzel espriler varki filmde izlerken hiç sıkılmadım.don juan herkesi kendine aşık etmesini bilirken izlerken sizde farkında olmadan ona aşık oluyorsunuz :) en komiğide don juan'ın aşırı romantizm hastalığını çözmeye çalışan marlon brando'nun sonunda bu hastalığı kapmasıydı.ayrıca filmin o eşsiz müziğinide asla unutamam.brian adams'tan "when a man loves a woman"...ılık bir yaz akşamını ve de don juan de marco'yu hatırlatır her dinleyişimde ;)
        
            