
                      Faulkner'ın eserini okuduktan sonra izledim Franco'nun filmini. Öncelikle söylemek gerekir ki zor bir kitap. Bilinç akışı tekniği denilen, edebiyatta pek örneğine rastlayamadığımız, rastladıklarımızın da klasik haline gelmiş olduğu bir teknik bu. Bu tekniği yok saymak olmazdı tabii ki sinema uyarlamasında. Franco da, başarısız diyemeyeceğimiz, ancak kesinlikle başarılı da olmayan bir yöntem ile bir sanat dalından diğerine aktarmayı denemiş bu tekniği. Yani vasat kalıyor, faydalı olamıyor ekranı ikiye bölmesi. Bu tercihini daha verimli kullanabilirdi. Dediğim gibi okuması kolay olmayan bir kitap. Filmi de izlemek kolay değil. Hele kitabı okumamış olanlar için iyice zor olduğu görüşündeyim. İzlense de izlenmese de olacak filmlerden. Bir diğer Faulkner romanı "Ses ve Öfke"yi de önümüzdeki sene sunacak bizlere Franco. Yönetmenlik kariyerinde henüz çok dikkat çekmeyi başarmış bir işe imza atamadı. Bakalım bundan sonra bunu başarabilecek mi...
        
            