
                      İnanın  bana  bu  belgeseli  seyrettikten sonra Galatasaray  takımı  için  kafamdaki  bütün  o  karamsar  tablo  kayboldu. Neden niçin  bilemiyorum ama o kapalı kapılar ardında yaşananları görünce Fatih Terim'e  bir kez daha hayran oldum ve ona  yapılan  bütün eleştirilerin  haksız  olduğunu düşünmeye başladım. Bilirsiniz  buralardaki  forumlarda  yazdığım  yazılarla  Terim'e  adeta  kin kusuyordum. Ama bu son.Bundan böyle inanın bana benim ağzımdan Terim'e karşı  tek olumsuz  söz  duymayacaksınız.Sanki  bir  filmin  kamera  arkası  görüntüleri  gibi Galatasaray'ın  namahrem  yeri  soyunma odalarında  neler  yaşandığını  gözler  önüne seren ESKİ AÇIK SARI DESENE belgeselini birlik ve beraberliğin  kaybolmaya başladığı şu günlerde Galatasaray  taraftarlarının kesinlikle görmesi gerek diye düşünüyorum. Belgeseli  seyrettikten  sonra  inanın bana  kafanızdaki  tüm  olumsuz  düşünceler  kaybolucaktır.Çünkü  takım  içindeki  arkadaşlığı ve  kazanma  hırsını  görünce    taraftar  hatta  medya  olarak  GALATASARAY'a  çok  büyük  haksızlık yaptığımızı  görüceksiniz. Heleki Fatih Terim'e  yapılanlar  bu  yanlışların  en büyüğü. Tabir  ricai ise  adeta  Braveheart'daki Wıllıam Wallace  nasıl  ordusuna  güç ve moral  veriyorsa  Fatih Terim'de  takımına  aynı  Wallace  gibi  güç  ve  moral  veriyor. Maçlardan önce  nasıl taktik  verdiğini  yeri  geldiğinde  oyuncularına  nasıl  bağırdığını  üstüne basa basa yapılmaması gereken hataları  nasıl  anlattığını  ve bu hatalardan  nasıl  goller  yediğimizi  tüm çıplaklığıyla görüyoruz. İşte  biz  yaşananları  bilemediğimiz  için  hemen  faturayı  bu  niye  böyle  şu  niye  şöyle  diyerek  Terim'e  kesiyoruz. Ama dedim ya. Terim  gerçekten  büyük  Teknik Direktör'müş . Bundan böyle Pınto , Lukunku , Berkant  hatta Tamas'ı  bile  aynı  anda  oynatsa  ağzımı açıp  tek kelime edersem.Çünkü  inanın bana  Terim  herkesden  daha  iyi  tanıyor  takımını.O yüzden  o  en  iyisini  o yapıyor. Bizlerin  yaptığı  gibi  dışarıdan  ahkam  kesmek  kolay. Ama olayın  içine  girince  bambaşka  bir  dünyayla  karşılaşıyoruz. Bu  sadece  GALATASARAY  için  geçerli değil. Bütün  takımlar  için  böyle. 

    Bu  bir  GALATASARAY  belgeseli. Ama anlatılanlar , yaşananlar  en  küçük  amtör  küme  takımında  bile  yaşanmıyor mu? Kazanılınca  yaşanan sevgi  kaybedilince  yaşanan hüzün.Her tarafta bu aynı değil mi? Sinema açısından  güzel  yada  yeterli  bir  belgesel mi? Cevabım  hayır. Hatta çok çok  kötü  yapılmış. Ama  bizlerin  bilmediği  bir  dünyayı  göstermesi  açısından  bile  seyredilmeyi  hak ediyor. Benim  hep şöyle  bir  hayalim  vardı. Bir  sinema  salonunda  maçları seyretmek . Bu belgesel sayesinde  bunuda  yaşadım. Sadece GALATASARAY'lıların  değil  futbola meraklı herkesin  gidip  görmesi  gereken  bir belgesel.  Bu sayede  inanın bana  futbola  bakışınız  daha bir  başka  olucak. 

Not 1 : Özellikle Kaptan Bülent'in  sözleri beni çok etkiledi.Dünyanın  her köşesinde maç yaptık. İnanın bana hiçbiri  Fenerbahçe maçlarının yerini tutmaz. O maçlardaki  galibiyet  sevinçleri de  mağlubiyet  hüzünleride  bambaşkadır. Eğer  sokakta alnın  açık  dolaşa bilmek istiyorsan, bir restorana gidip yemek yiye bilmek istiyorsan ya da ne bileyim  dışarıya  alış verişe  gitmek istiyorsan  Fenerbahçe maçını kazanmak zorundasın. Her hangi bir maçı kaybettiğinde bir gün,iki gün hadi bilemedin üç gün üzülürsün. Ama Fenerbahçe maçını kaybettiğin zaman bir sonraki galibiyetine kadar onun ezikliğini yaşarsın.Benim evim iki katlıdır. Eğer mağlup olmuşsak  üst kattan alt kata  bile inmem. Bu sadece GALATASARAY için geçerli değil. İnanın bana Fenerbahçe'lilerde de bu böyledir.  Aslında  milyonların  duygularını özetliyor Bülent.

Not 2:Ali Samiyen'deki o çoşkuları görünce ben stad yapılmasından falan vaz geçtim. Nasıl olsa bizim stad yaptırmamız 2010  yılını bulur. Zararın neresinden dönersek kardır. İyisi biz  tekrar mabetimize geri dönelim. Rakipleri Ali Samiyen cehenneminde ağırlıyalım. olimpıat fiyaskosundan sonra insan o günleri özlüyor doğrusu.

Not 3:Bu filmi  sakın ha  Kadıköy Ocak sinemasında seyretmeyin. Kadıköy  gibi  İstanbul'un  en  lüx  sinemalarının  bulunduğu  bir  merkezde  böyle  kötü  bir  sinemanın  ne  işi  var  anlamak  mümkün değil. Ne ses düzeni var nede  konfor. Filmdeki  konuşmaları  duymak  için  yanınızda  ses alıcısı getirmeniz gerekli.Yoksa mümkün değil sesleri duymuyorsunuz. Ayrıca donma tehlikesine karşı sakın montlarınızı çıkarmayın. Dışarda hava 10 derece ise sinemada 0 derece. Haberiniz olsun.
        
            