
                      Utanmasam "Bu filmi ayakta tutan Ashley Simpson olmuş" diyeeğim ve hatta utanmıyorum: Bu filmi ayakta tutan Ashley Simpson olmuş. Bir insan masum kediyi bu kadar mı güzel oynar arkadaş. Kız sahnedeyken o bakışları, dudaklarının kıvrılışı, gözlerini kırpışı, sesi, mimikleri, herşeyiyle aşık ediyor insanı kendine. Tabii erkek milletinin insanlarından bahsediyorum. Evet, bu tutku dolu Ashley girişinin ardından gelelim filme:
 Rock yıldızı olmaya bu kadar aday olup da, yıldızlığa bu kadar uzak olan acayip ve uzun saçlı bi arkadaşla, sarışın bir manken kırmasının metrodaki güzel rastlantıları ve erkeğin orada yaptığı espritüel jestle başlayan bu film, hiç tartışmasız aşka giden bir ilişkinin sinyallerini en başından vererek kendi kendisinden puan kırıyor tabi. Ama konuyu alışılmışın dışında anlatarak da kaybettiği puanları geri topluyor. Son sahnedeki söz önemli, açın kulaklarınızı ey şöhret meraklıları: "Ünü ararsanız ruhunuzu kaybedersiniz, yaratıcılığı ararsanız ruhunuzu bulursunuz." 
 Seyredin bakalım, siz ne kaybedeceksiniz ya da bulacaksınız görelim.
        
            