
                      Film güzel bir hikaye anlatıyor. Usta çırak ilişkisi, bir çoğumuzun yaşadığı o ilk oruç macerası. O dönemin siyaset pesinde koşan gençleri.. Ancak hikaye son derece anlamsız sonlanıyor. Dram sahnesi koyalım diye resmen saçmalanmış. Filmin sonunda bitirin artık da gidelim dedim, o derece sıkıntı bastı. Ben ki her dram sahnesinde göz yaşlarına bogulurum. Size küçük emrahı sevdirip, bugünün emrahı ölünce etkilenmenizi bekliyorlar. Öyle dümdüz baktım, bari sakat kalan çocuk ölmüş olsaydı da, bizim ufaklık ahdedip onun izinden gitmiş olaydı. Filmin bir mesaj verdiğine de inanmıyorum, ben rastlamadım en azından. Illa mesaj aranıyorsa, dalyan da üstsüz denize giren turist çok oluyormuş (bugün de öyledir) mesajı, en anlamlı mesaj olur. Ha bence bir sürü mesaj vardı diye diretene de şunu söyliyeyim, filmler mesaj vermek için değil keyif vermek, eğlendirmek, şaşırtmak, etkilemek içindir. Bunları yaparken ayrıca bir mesaj vermeyi de başarabilirse, işte o zaman unutulmaz olur zaten. Bu filmde ikiside yoktu. Yazık oldu 2 saatimize.
        
            