
                      İngilizce'de bir tabir vardır: "Inspirational" (ilham verici). Bu sıfat "inspirational quotes", "inspirational people", "inspirational movies" gibi kullanımlara sahiptir. İşte "The Theory of Everything", sonuna kadar "inspirational" bir film. 2014 yılı, özellikle de ikinci yarısı, sinema sanatı açısından çok kaliteli geçti. Oscar maratonuna girdiğimden beri, her izlediğim "En İyi Film" adayı, en az bir önceki kadar tatmin etti beni açıkçası. "Interstellar" gibi bir başyapıtın teknik adaylıklar haricinde es geçilmesi içimizi acıtsa da (zaten Akademi'yi tek başına bir otorite olarak görenlerin sayısı da günden güne azalıyor), çetin geçeceğe benzer bir ödül yarışı bizi bekliyor. Bu da mutluluk verici tabii ki. James Marsh'ın Gael Garcia Bernal ile çektiği "The King"ini izlemiştim önceden. Açıkçası en azından o dönem için çok da aklımda yer etmemişti. Bu filmiyle ise kesinlikle "level atlamış". Dünyaca ünlü bir bilim adamının hayatından kesitler sunuluyor. Jane Hawking'in otobiyografik kitabından uyarlama. Uyarlama olunca gerçek hayatın birebir yansıması olmuyor bu tarz filmler. Ancak biz de belgesel izlemeye gitmiyoruz zaten. Özveri, adanmışlık, yaşama sevinci, hayal kırıklıkları, çok az filmde bir arada ve bu denli etkileyici anlatılmıştır. Her şeyden önce muhteşem bir "Eddie Redmayne". Bu performansıyla uzun yıllar hatırlanacak. Felicity Jones ve diğer tüm kadro da kusursuz. Jones "En İyi Kadın Adayı" olacak kadar iyi mi, bilmiyorum. Ancak kesinlikle başarılı. Hikaye akışı, sürükleyiciliği, müzik kullanımı ve dönem filmi estetiği ile de dikkat çekiyor film. Senenin mutlaka görülmesi gereken eserlerinden.
        
            