
                      Genelde ''Üç Renk'' serisinin tamamını izleyenler serinin en zayıf halkası olarak bu filmi görürler. Sanırım ilk filmdeki dramatik yoğunluk ve üçüncü filmdeki yalnızlık ve baskın melankoli havası sinemasal olarak daha çekici gelir izleyiciye. Bu filmdeki kara mizah ve komedi unsurunu serinin ruhuna pek yakıştıramazlar herhalde. Belki bu konuda haklılardır. Belki ''Üç Renk: Beyaz'' serinin geri kalan filmleriyle bir kimya sorunu yaşıyordur. Ama filmi tek başına ele aldığınız zaman ortaya çıkan şey gerçektende çok iyi.Kara mizah türü genelde çok denenen ama ortaya çıkan filmlerin çoğunda da pek başarılı olamayan bir alt türdür. Bu film bunu kırabilen nadir filmlerden. Hem gerçekten zekice hemde inanılmaz hüzünlü ve dokunaklı. İzleyeli 8 küsür yıl olmasına rağmen filmi hala unutamadım. Serinin diğer filmlerini de sevmekle birlikte benim için serinin en güzel filmi bu filmdir. Belki diğerlerinin dramatik tonuna yaklaşamıyor ama film kendi başına oldukça başarılı ve izleyene sinemasal anlamda büyük keyif veriyor. Aramızdan 1996 yılında ayrılmış büyük üstad Kieslowski'ye büyük saygılarla bu başarılı filmi herkese tavsiye ediyorum.
        
            