
                      Deniz üstü köpürür, hey canım rina nay nay rina rina nayyy...

Kollarımı açtım odada deli gibi dolaşıyorum. Bu neydi be aga. Bu film bana fazla geldi. Fazla iyi bir film. İzlediğim tüm Türk filmleri arasında ilk 3'ü zorlar benim nezdimde. 2014'te Kış Uykusu, geçen sene de bu film. Çok başka filmler. Ama bu film bende daha bir etki bıraktı. Yönetmen Tolga Karaçelik'te daha çok tecrübesiz olmasına rağmen böyle bir iş çıkarabiliyorsa önü çok açıktır. İleride adını daha iyi yerlerde duyabiliriz. 

Başlarda bir sıkıcı gibi geliyor ama Nadir Sarıbacak dümene bir geçiyor, alıyor filmi götürüyor. Tek kelimeyle kusursuz oynamış. Aslında oyunculuk anlamında eleştirilebilecek kimse yoktu. Hepsi çok çok iyiydi. Sarıbacak ekstra tabiki. Hatta bir sahnede aynayla konuşuyor. -Robert DeNiro'ya gönderme- Kesinlikle çok daha fazla kaliteli filmlerde rol alması lazım. Şu dibe vurmuş Türk sinemasını yeniden ayağa kaldırabilecek oyunculardan birisidir. 

Psikolojik olarak inanılmaz etkileyici ve vurucu bir yapısı var. Beni özellikle insan psikolojileri etkiledi. O sıkışıp kalma ve bunalımın içinde birbirlerine o bakışları, öfkelenmeleri hatta küfürleri bile çok derinden ve etkileyici. 2015 filmleri arasında ilk 5'e girdi benim listemde. Bir çok yapımda olmayan o samimiyet ve gerçekçilik duygusu var burada. Burada aynı zamanda birkaç farklı kesimden insanın bir gemide sıkışıp kaldığında yaşadıkları var. Açlık ve susuzluk ile birlikte ne hale geldiklerini görüyoruz. Aslında o gemi bir toplumu temsil ediyor. Biz birbirimize sarmaşıklar ile bağlıyız ama bir o kadar da birbirimizden uzağız. Konuşma ve birbirimizi dinleme yetilerimizi yitirmişiz. Karşıdakinin ne dediğini dinlemeden sinirlenip, öfkelenebiliyoruz. Bu gemi hepimizin gemisi. Biz bir ve beraber olduğumuz sürece bu gemiye hiçbir şey olmaz... İyi seyirler... 8.1/10
        
            