
                      Normalde komediden hazzetmeyen beni kahkahalara boğmuş, son zamanlarda izlediğim en iyi film.  İstediğimiz saatte başka film yok diye istemeye istemeye girmeme rağmen muhteşem  vakit geçirdim. İyi ki evde bilgisayardan değil sinemada o ses ve görüntü sistemiyle izlemişim bu filmi. Herkes mi bu kadar kusursuz oynar, başroller yıkılıyordu. Oturup Melissa McCarthy'nin tüm filmlerini izleyeceğim galiba, sen nasıl tatlı bir tombiksin öyle. Jude Law kırklı yaşlarına gelmesine, yüzündeki kırışıklıklara ve saçlarının yarısını kaybetmesine rağmen takım elbiseler içinde karizmatiklikten ölüyordu. Rose Byrne zaten güzel kadın ama Nargis Fakhri diye hintli bir hemcinsim var ki, filmde az sahnede görünmesine rağmen güzelliğiyle beni oldukça kıskandırdı. 50 cent sürprizi de çok güzeldi, fragmana neden koymamışlar anlamadım. Ki genelde fragmanlarda filmi şişirirler en güzel sahneler ordadır beklentiyi çok yükseltir, bunda tam aksine filmle karşılaştırıldığında fragman çok sönük kalıyor.. Vurdulu kırdılı sahneleri harika çekmişler, müzikler ayrı bir güzel. Genelde komedilerde ayarı tam tutturamayan bir yan vardır ki beni irite eden de tam olarak o hani cıvıklığa kaçtı mı tahammül edemiyorum. Ama bundaki espriler o kadar zarif ve yerindeydi ki, abartmadan sade bir şekilde seyirci ne kadar güldürülebilirse o kadar güldürmüşler. Belaltı espriler bile amerikan komedisinden beklenmeyecek kadar inceydi. Zaten salon yıkılıyordu herkes mutluydu çıkarken. Hayatımda daha önce komedi filmi izleyip de etkisinden çıkamadığım olmamıştı, bu film sayesinde onu da yaşadım. Benim gibi komediden hoşlanmayan insanı bile bu kadar mutlu ettiyse beğenmeyecek insan yoktur diye düşünüyorum. Zaten beğenmemek bu filme baya haksızlık olur. Hayatımda ilk defa bir filmi defalarca izleyeceğim galiba. Herkes bir an önce gidip mümkünse sinemada izlesin!
        
            