
                      Bu filmi izleyip bu kadar çok yukseklere cıkaranlar...acıma duygusu idam edilen bir adamın pişmanlıgı ve son çırpınışları olarak algılanmış olsa gerek bu fılm bu kadar ilgi görüp bazı yorumlarda hatda hayatımın en ıyı fılmı dıyenlere kadar yukselmıs...yapmayın arkadaşlar sizde filmdeki rahibenın yaptıgını yapmısınız...rahibe bir kadının bu derecede bir katilin yanında ne işi var ona acıması empatı kurması felan sacmalık bunlar yonetmenın sacmalıgı gercekde boyle bsıey olması mumkunmu nerdeyse aşık olcakdı...filmi dibe sokan en buyuk hata bu...filmde kendını sean pennın yerıne koyup empatı kuranlar ölüm yolunda olan bı adamın son pişmanlıgına aglıyanlar...birde kendını o öldurduklerı ıkı gencın yerıne koyup empatı kursun bıde aılesının yerıne kendınızı koyun...sonra bıdaha aglarmısınız Matthew Poncelete yoksa ölümünü buyuk bi zevkle ızlemelımıydınız...fılmı ızleme bakıs acısı buyuk bır cogunlukla yanlıs yonden bakılmıs...bu kadar abartılcak kadar ıyı bır fılm degıl yonetmenın rahıbeyı boylesı bır adama karsı ılgı ve alakasını bu kadar ustunde tutması nerdeyse asıkmı olcaklar haddesıne kadar getırmesı fılmı mantık dısına cıkarmıs filmi bıtırmıstır...
        
            