
                      bir kez daha eleştirmenlerin film için olumsuz görüş vermelerini okuyarak sinemaya gittim ve aslında bir filmden ne beklediğimi bilmenin zaferiyle salondan ayrıldım,hatta bir barda oturarak kararlarımı,pişmanlıklarımı,evet demek isterken hayır dediğinizde sonuçların nasıl değiştiğini kısacası son bir kaç seneyi tekrar gözden geçirerek gecemi noktaladım. çok iyi bir film değildi belki,muhakkakki oscar alamaz ya da belki hiç gişe yapamadan 2 hafta sonra vizyondan kalkar ama kafalarda soru işareti bırakır. ya son sahnede alex o mektubu okumasaydı... posta kutusunun mandalı düşene kadar nefes almadım.. ve artık caddede karşıdan karşıya geçerken birkaç kez bakıyorum sağıma soluma. geçmişte tanıştığım ve ilişki denilemeyecek şeylerin önceden planlanmış şeyler olabileceği paranoyasına kapılmaya başladım. izleyin. birşey kaybetmezsiniz...
        
            