
                      Abluka, Emin Alper’in Tepenin Ardı’ndan sonra çektiği ikinci uzun metrajlı filmi. Cezaevinden şartlı tahliye ile çıkan Kadir’e sunulan ‘şart’,  çöp toplayıcısı gibi çalışıp gecekondu mahallelerinde muhbirlik yapmasıdır. Çöplerde bomba yapım malzemeleri olup olmadığını araştırmakta, buna göre istihbarat bilgisi üretmektedir.
Kadir görev aldığı mahallede, yıllardır ayrı kaldığı ve belediyede köpek öldürmekle görevli kardeşi Ahmet’le karşılaşır. Filmde Kadir’in kardeşiyle tekrar bir hayat kurma çabasındaki süreçte yollarının nasıl ayrıştığı anlatılır.
Filmde özellikle dikkat çeken noktalara değinmekte fayda var.
Kadir’in, evin diğer alanlardaki dağınıklığının aksine, çalışma masasının (raporlarını bu masadaki daktiloda hazırlar) derli toplu olması, bu alana özen göstermesi dikkat çeken ayrıntılardan. Yönetmenin tek açıdan kullandığı gardırop ve masa sahnesi gözden kaçmıyor. Kadir’in raporlarını titizlikle hazırlaması, yıllar sonra cezaevinden çıkmış biri olarak bu görevin kendisine özgüven verdiğini ve kendini önemli hissettirdiğini görüyoruz.
Ahmet’in köpeklere ateş ettiği esnada devreye gökdelenlerin ve uçuşan poşetin girmesi ise izleyicinin bakış açısına göre şekilleniyor. Emin Alper belki de poşet, bina ve köpek metaforu üzerinden metropol hayatın içinde savrulan hayatları anlatmak istedi. Yine köpeğin vurulma sahnesinden kokoreç sahnesine hızlı bir geçiş yapan Emin Alper, yanma, acı duygularını hissettiriyor.
Kadir’in kardeşi Ahmet’le yıllar sonra kurmaya çalıştığı kardeşlik ilişkisi sonuç vermez. Ahmet metropol şehir İstanbul’da kendine yabancılaşmış, aile kavramını yitirdiği gibi kardeşlik bağlarına da ihtiyaç hissetmemektedir (hissedememektedir). Şehir hayatının insanı kendine ve çevresine nasıl yabancılaştırdığını Ahmet karakteriyle işler Emin Alper. Vurduğu köpeği evine alıp bakması Ahmet’i tekrar hayata bağlayan bir sebep olur. ‘İyi’ olmaya başlamasından itibaren köpeğini koruma ve onu kaybetmeme çabası da dikkat çeken diğer öğelerden. Ahmet’in bu süreçten itibaren aynı işine devam etmesi ise çelişki olarak yorumlanabilir. Belki de bu sebepten Ahmet ‘battıkça batar…’
Filmde en can alıcı ve aslında belki de filmin kurgusunun temel taşlarından olan ‘cinsellik’ öğesidir. ‘İstihbaratçı Kadir’in ilgisi kolaylıkla bu sayede başka yöne kayar. Şüphe dağıtır… Çok yakınında gelişen olayları fark edememesi Alper tarafından bu noktaya bağlanır.
        
            