
                      Kuşkusuz her sinemasever bir almodovar filmini yönetmeninin kim olduğunu bilmeden izlediğinde gerek tutku ve ihtirasla yoğrulmuş karakterlerinden gerekse eski filmlerine nazaran stilize senaryosuyla bunun bir pedro eseri olduğunu anlayabilirler. Dünya sinemasında çok önemli bir yere sahip olan almodovar'ın özellikle son dönem filmlerini izlememiş olmanın aslında çok büyük bir talihsizlik olduğunu şimdiden belirtmek isterimKötü eğitim de usta yönetmenin kariyerindeki o ulaşılması zor noktadaki tahtını sağlamlaştırdığının bir kanıtı aslında.  Senaryosunu nerdeyse 10 yılda yazmasının yanı sıra kendi hayatına dair izler taşıdığı söylemleri filme ilginç bir özellik katıyor. Bu filmde de okul yıllarında birbirine âşık olan iki gencin yıllar sonra karşılaşması ve geçmişe dair sorgulamaların yaşanması konu ediliyor. Ana ve yan karakterlerimiz genelde olduğu gibi ihtiraslı, tutkulu, hırslı, aç gözlü, kısmen zevk düşkünü ve de âşık? şahs-ı muhteremler böyle olunca filmin ne kadar renkli olacağını artık siz düşünün. Yönetmen bir insanı aç gözlülüğün hangi noktalara getirebileceği ve hangi hallere düşürebileceği  (coen kardeşler kadar didaktik olmasa da_ki böyle olması bu tarza çok daha uygun) ölçülü bir biçimde dile getiriyor. Seyirciyi adeta ilk yarıdan sonra ters köşe eden senaryosunun içinde kaybolunacağı gerçeğine de izlemeden hazırlıklı olunması gerektiğine inanıyorum?ancak baştan söylemek de fayda var: eğer aşırı şekilde homofobik bir yapınız varsa bu filmden uzak durun, ne siz sinirlenin ne de filmi izledikten sonra yapacağınız yorumlarınızı okuyacak olanları sinirlendirin :) gael garcia'nın sınırları zorlayan oyunculuğunun herkeste aynı etkiyi uyandıracağını düşünmüyorum ve son olarak? Filmin bana göre belki de en çarpıcı noktası iglesias'ın yazdığı tek satırlık sarsıcı mektubuydu. ??-enrique; sanırım başarıyorum??  zaten finalde daha bir bütünlük sahibi oluyor (filmi izlemeden bu son satırları okuyanlar spoiler yaptığımı düşünmesinler, alakası yok) 9/10
        
            