
                      Ryan Gosling ve yönetmen Nicolas Winding Refn'in Drive'dan sonra çevirdiği 2. film, herkesi ikiye bölmüştü. Drive'da olduğu gibi bu filmin de altında oldukça derin bir anlam yatıyor (bunun için filmi izledikten sonra analiz videolarını kesinlikle izlemenizi tavsiye ederim). Drive'da olduğu gibi bu filmin de stilini ve tarzını beğendim. Gosling, yine başarılı bir oyunculuk çıkarmış.

Fakat, her ne kadar bu film Drive ile aynı stilde olsa da (üzerinde uzun süre düşünülen filmlerden) bu filmin konusunu pek beğenmedim. Konuyu ele alışı her ne kadar farklı olsa da, diyalog sayısının az olması ile sade, şiddet seviyesinin absürt bir şekilde çok olması ile şaşalı bir filme bürünmüş. Tam olarak ne olduğunu bilmiyor sanki gibi. Ortaya da genel anlamda ortalamanın biraz altında bir sonuç çıkıyor. 

Ben filmi izlerken bir şey anlamadığımı söylemeliyim. Ekrana 90 dakika boyunca sadece baktım, film bittiği zaman da bakakaldım. Fakat üzerinde bir süre sonra düşününce her şey biraz anlamlanmaya başladı. Üzerinde düşününce ortaya farklı bir şeyin çıktığını anladım. Filmin bu tarzı güzeldi ama izlerken de insanı oldukça sıktığını da itiraf etmeliyim.

Eğer Refn'in tarzını seviyorsanız, Only God Forgives'i belki de benden bile daha çok seveceksiniz. Ama ben pek iyi bulmadım maalesef. Sadece, herkesin söylediğinden birazcık daha iyi olduğunu düşünüyorum. Sadece Refn'in tarzını sevenlere tavsiye ederim.

Not: Özellikle de "eller"e dikkat edin, diyaloglarda ve sahnelerde ellerin önemli bir rolü var.

TOPLAM PUAN: 4.5/10
        
            