
 Filmin ismi yüzünden sürekli bir Limonata arayışına geçebilirsiniz. Buna ilişkin öyküde tek bir ipucu var: Makedonya bölümünde Manastır sokaklarında ‘Blood is not lemonade’ (‘Kan, limonata değildir’) diye bir duvar yazısı görüyoruz. Sanırım Balkanlar’da yakın geçmişte kaybedilen bir çok cana gönderme yapılmış. Filmin hikayesi İstanbul-Yol-Manastır gibi 3 bölüme ayrıldığı gibi duygu hezeyanı da güldürü, orta şekerli yol olayları ve hüzün gibi olmuş. Bu da filmde şöyle bir sıkıntıya yol açıyor. Sonlara doğru modumuz düşüyor ve bana göre hikayenin son 15-20 dakikasıyla film sıkıcı bir hal alıyor ne yazık ki. Gereksiz uzatıldığını düşünüyorum. Yol hikayelerinde hep zıt çatışan karakterler görürüz, bu filmde Ertan Saban’ın da komedi yönünü keşfettik ve Serkan Keskin ile iyi bir ikili oluşturmuşlar.

Eski tır şoförü olan Suat ölüm döşeğindedir. Oğlun Sakip’ten (Ertan Saban) son istek olarak, yıllar önce İstanbul’da imam nikahıyla evlendiği bir kadından olan oğlu Selim’i bulup yanınan Makedonya’ya getirmesini istemektedir. Sakip de babasının bu son isteğini kırmayarak emektar arabasıyla yollara düşer ve İstanbul’da zorlu arayışlardan sonra kardeşi Selim’i (Serkan Keskin) bulur. Ama asıl hikaye Selim’i bulduktan sonra başlar.

KİŞİSEL PUAN: 7,5
        
            