
                      bazı filmler vardır (bkz. Amelie, Breakfast At Tiffany’s...) insanı mutlu ederler. İşte Love, Actually de o filmlerden biri. Hatta zaman zaman naifliğinden vazgeçmektense senaryosunda boşluklar, zaaflar bırakmayı tercih edebilmiş bir film... Filmi daha açılışından itibaren yaşlı gözlerle seyrettiğimi de itiraf etmeliyim...Oyunculuklar da çok başarılı. Eski Rock yıldızını canlandıran Bill Nighy aldığı ödülleri gerçekten hak ediyor. Menajeriyle son kısımdaki o dokunaklı sahnesinde ise kendimi tutamayıp gözyaşlarımı koyverdim. :) Liam Neeson bence kariyerinin en iyi oyununu vermiş. Üvey oğlu rolündeki çocuk müthiş. Çok doğal bir sevimliliği var ayrıca. Filmin en acıklı karakterini oynayan Laura Linney de süper. Tek üzüldüğüm nokta, benim de çok sevdiğim bir aktör olan Alan Rickman’ın zayıf performansıydı... 9/10.
        
            