
                      Filmler vardır, eğlenmek için. Filmler vardır, seyredip geçmek için. Filmler vardır, seyredilip bellekte yer edinmek için. Ve filmler vardır, okumak için… Artık yabancı bir sinemacıya Türkiye sineması hakkında soru sorulduğunda alınan tek cevabın Yılmaz Güney olmamasının kanlı canlı sebebi Nuri Bilge Ceylan’ın sinemanın en büyük onuru olan Altın Palmiye’yi ülkemize 32 yıl sonra getirdiği son filmi Kış Uykusu işte tam olarak o filmlerden biri. Üç saati aşkın süresinde her anı insanı anlatmak için özel olarak kurgulanmış, perdeye yansıyan her bir görüntü ve dudaklardan dökülen her bir sözcük üzerine uzun uzun düşünülmüş bir film Kış Uykusu. Senaryonun Nuri Bilge Ceylan ve eşi Ebru Ceylan’ın geceler boyu süren tartışmaları neticesinde ortaya çıktığını artık bilmeyen kalmadı fakat artık düşünülmesi gereken şey ikilinin, kusursuz bir gerçekçilikle yarattıkları karakterler üzerinde kendi benliklerinden ne kadar faydalandığı.
        
            