
                      Farklı, kolay olmayan bir film Sorrentino'dan. Fellini hissediliyor hemen ilk 15 dakikada. Servillo'nun olabildiğine karizmatik göründüğü yazar Jep, filmi tek başına götürüyor, hikayeye girip çıkan yakın çevresinin de desteğiyle. Karmaşık bir kurgu var elimizde. Sıralı bir şekilde ilerlemiyor film. Ama yine de kendine özgü bir hava yakalamayı başarıyor. Aynı zamanda bir Roma güzellemesi adeta. Sinemasal unsurların hepsinde kaliteye ulaşmayı başarıyor. Kısa kısa geçen hikaye ve karakterlerin hemen hemen hepsi hakkında felsefik, derin sohbetlere girilebilir. Muhakkak ki filmi izledikten uzun süre geçtiğinde dahi aklınıza filmdeki iki üç sahne, iki üç fotoğraf gelecektir. Senenin en başarılı filmler listelerinde yer alması da boşuna değil tabii ki.
        
            