
                      En İyi Film dalında Oscar adayı olan Whiplash, bu adaylığı sonuna kadar hak eden filmlerden. Müzik tutkunu bir şahsiyetseniz, bu güzel filmden alıcağınız haz iki katına çıkacaktır. Abimle Rocky serisi filmlerini izledikten sonra, salonun ortasını ringe çevirir halının üzerinde boks maçı yapardık. Whiplash’i izledikten sonrada içinizde bir bateri çalma dürtüsü, kovaları, tencereleri diziyimde kendime bir bateri seti hazırlayım gazı oluşuyor. Uyarmadı demeyin. Ayrıca, hırs, azim, hayalkırıklığı ve öfkeyi esas çocuğumuz Andrew’la (Miles Teller) birlikte yaşıyor, müzik hocamız Fletcher ‘a(J.K. Simmons) küfürler yağdırıyor, boğazlama isteğine kapılıyorsunuz. Anlayacağınız film izleyenleri bir hayli içine alıyor ve esas çocuğumuzun dertlerini, hırslarını ve öfkesini birlikte yaşıyorsunuz. Aslında klişe bir konuyu nasıl bambaşka hale getirildiğine, iyi oyunculuklar, farklı bakış açılarıyla, sinemanın büyüsüne bu filmde inanıyorsunuz. Yönetmen başarısı bu olsa gerek. Filmin yapımının ilginç hikayesini öğrenince de Whiplash’e saygımız daha da artıyor. Genç Yönetmen ve senarist Damien Chazelle’in bu filmi çekmek için bütçe bulamaması ve kısa film versiyonu ile Sundance Film Festivali’nde yarışması. Kazandığı en iyi kısa film ödül parasıyla bu filmi yapması. Şimdi de Oscar’a aday olması filmdeki azmin bir benzeri. Film her insanın içinde yaşattığı başarılı ve başarısızlık halinin, başarının aslında ne olduğunu, belkide ne olmadığını da sorgulatıyor birazda. Ben biraz ana hikaye ve esas çocuğumuzun hırsı ve yaşamını azmettiği şeyin kaplamasını Blackswan’a benzettim. Filmin kısa versiyonunda da müzik hocasını canlandıran ve Andrew’u zorlayan J.K.Simson’ın performansı gerçekten çok başarılı. Çünkü adama gerçekten öfkeleniyorsunuz, bunu başarabiliyorsa cidden iyidir diye düşünüyorum. Spoiler: kaza sahnesi beni yerimden zıplattı. Ama bi iç kanama olmuştur herhalde tır çarptı yahu.
        
            