
                      ''Drakula İstanbul'da (1953)'' filmi Türk sinemasında çekilen ilk korku filmi diye bilinmekteydi yıllardır. Birkaç yıl önce 1948 yapımı başka bir korku filmimiz (Çığlık) olduğunun keşfedilmesiyle beraber bu ünvanını ona kaptırdı. Ancak ''Çığlık'' filmi kaybolduğu için (ne yazık ki film yıllar içerisinde kaybolmuş, elimizde sadece afişi kalmış) ''Drakula İstanbul'da'' bir anlamda hala ilk korku filmimiz olma özelliğini taşıyor. (Bu bilgiler Sinema dergisinin Ağustos/2012 sayısından aktarılmıştır). 
Bu girişten sonra film ile ilgili neler söyleyebilirim? Doğrusunu söylemek gerekirse filmi tempo olarak başarısız buldum. Yer yer izlerken çok sıkıldım. İşin garibi bu kadar sağlam bir senaryoya sahip (film roman uyarlaması sonuçta) bir filmin bu kadar uzatılıp, sündürülmesi oldukça hatalı tercihler olmuş. Film 30 dakika daha kısa olsaydı belki de Türk sinemasının başyapıtlarından biri olarak anılacaktı şu anda. Dönemine göre çok cesur ve emek harcanmış bir iş olması nedeniyle filmi takdir etmek gerektiğinin altını çizmek gerek yalnız. Herkesin birbirinin aynı filmler çektiği bir dönemde yönetmen kimsenin girmek istemediği bu yola bütün yüreğini koymuş. Sanırım 1-2 tane daha korku filmi çekebilseydi bu türde çok çok başarılı filmlere imza atabilirdi. Sözün özü; tarihini göz önüne alarak izlemelisiniz filmi, bugünün sinemasına göre film başarısız kalıyor ama 1953 yılında sinema salonunda bu filmi izleme şansımız olsaydı düşüncemiz çok daha olumlu olurdu kanımca.
        
            