
                      Beğendim bu filmi. Çok sade bir anlatım var ancak almak isterseniz şu 100 dakika içinde çok sağlam hayat dersleri alırsınız. Pek kolay rastlayamayacağımız bir mekanda ve ortamda geçiyor film, yönetmenin pek çok diğer filminde olduğu gibi yani. "İlkbahar" ile başlıyor film, bir keşiş ve onun yanına bırakılmış küçük bir çocuk ile. Filmin ismi gibi, hayat da döngüler içinde ilerliyor tabii ki. Hikaye anlatımı dediğim gibi oldukça minimal gözüküyor. Ancak bir yandan derin spiritüel unsurlar da yok değil. Zaten buradaki karakterler için "din" ve "inanç" kavramları hayatlarının neredeyse tamamını kaplayan kavramlar. İzleyen herkesin seveceği, unutamayacağı bir film olduğunu düşünüyorum. Doğa görüntüleri bile yeter zaten beğenmek için. Hafif, ferahlatıcı. İzleyende dünyaya ve insanlığa inanma arzusu doğuran filmlerden biri. Herkese öneriyorum. Kim Ki-Duk yine başarılı bir iş yapmış.
        
            