
                      Aksiyon filmlerinden haz etmem.Bu yüzden beklentisiz hatta kötü olacak beklentisiyle filme girdim.Öncelikle filmin başından,sonunu veren filmlerin modası geçti artık.Binlerce kez yapıldı o numara.Her neyse; bu olay olduktan sonra filme karşı fazla önyargım oldu.Daha sonra yine filmin klişe konu tabanında gittiğini görünce artık kalkıp gitsem mi diye düşündüm.Belki de bilmiyorum ama o arada Keanu Reeves ile köpeğin duygusal bağı beni koltuğa çiviledi.Çünkü bana göre bir aksiyon filminin sahip olduğu felsefe varsa bir adım öndedir.Bu filmde buram buram hayvanseverlik kokuyordu.Karısının ölümüyle gelen boşluğu hayvanlarla ve araba gibi cansız materyallerle gidermeye çalışan bir adam.Ve sahip olduğu son hayat bağlarıda elinden alınınca çıldırıyor.Ve size soluksuz bir intikam sunuyor.Kesinlikle aksiyon sahneleri doyurucuydu.Ve hiç ama hiç sıkmadan beni koltuğa çiviledi.Verilen müzikler ise harikuladeydi.Bu kadar başarının bir araya gelmesi kesinlikle bir yönetmen başarısıdır.O şehrin büyülü atmosferinin yansıtılışı,eski model arabalar,gerçekçi kurşunlar hepsi harika bir bütün oluşturmuştu.Ancak senaryoya hiç ama hiç özen gösterilmemiş.Aksiyon sahneleri klişe ve hep bilindik türden.Keanu Reeves bi yerden sonra Cüneyt Arkın oluveriyor.O ölmüyor ama 100 kişiyi öldürüyor.Bu kadar absürdlük olmasa Aksiyon dalında bir başyapıt olabilirmiş.Neyse ki filmde mantık aramaksızın girdim.Ve o büyülü havada kaybolup çıktım.Ve muhteşem bir keyif aldım.Kıssadan hisse Karizma kokan bir film.Aksiyon severler izlemezse çok şey kaçırır.Hatta o müthiş ses sistemiyle sinemada bile izlenebilir izleyemezsen evde açısını çıkart iyi seyirler...
        
            