
                      Bu film bana sorarsanız ’’uzak ’’filminden çok daha iyi.Tarkovski’ye öykündüğü söylenen yönetmenin görüntü yakalamaktaki ustalığını zaten yadsımıyorum;ama bu filmi ’’uzak’’tan daha geçerli kılan nokta, pandomim yerine diyaloğa dayalı bir kurgusallığın tercih edilmesi.   Çehovdan alıntılarla beslenen alt metinler filme belirli bir şiirsellik katarken, daha filmin başında sınıfta geçen sahneyle de filmin toplumsal gerçekçi bir zemine oturduğu kanıtlanmıştır.(burada ayrıntılar gerçektende harika...Derse geç kalan çocuğun ıslanmış çoraplarını çıkarması ve sobanın üzerine asarak kurulaması,çoraptan sızan damlaların sobayla teması,çocuğun bütün bu çilekeşlik içerisinde kendisini de ısıtmaya çalışması vb görüntüler... Ülkemizde eğitim imkanlarının daha hala yeterli düzeyde olmadığını ve bu bağlamda da bir fırsat eşitliğinden söz edilemiyeceğini kanıtlar nitelikteydi.)    Kır yaşantısı ise gerçektende en duru haliyle sergilenmiş. Yönetmenin kişisel geçmişinden izler taşıyan filmde, insan-doğa ilişkisine dair  de birçok şey bulmak mümkün.     Filmde kır yaşantısına bir türlü uyum sağlayamayan ve kendisiyle sürekli çatışma halinde olan karakterle,son derece bilgili,kent kültürüne de sahip olmasına rağmen ’’kırsal yaşantıyı’’daha fazla seven karakter arasındaki çatışmalar gerçektende çok iyi işlenmiş.John Steinbeck’in romanlarınlarından alışık olduğumuz  ’’duyarlılık evreni’’ne paralel bir yaklaşım sergilenmiş filmde.Sıcak,doğal,gerçekçi bir hava yakalanmış...    Metropol yaşantısının  dağdağası içerisinde bunalan her insana rahatlıkla tavsiye edebileceğim bu film gerçektende çok başarılı.Üstelik ne yalan söyleyeyim;bu filmde ben kendi kişisel geçmişimden de izler gördüm...   Düşünce dünyanızda yeni pareleller açabilecek bu filmi izlemeden ölmeyin...    
        
            