
                      eğer hayata karşı topluma karşı sanata karşı söyleyecek bir sözünüz varsa ve içinizde bir anarşist büyütüyorsanız bu film size kılavuz olabilir...bir yandan sinema tarihi gözlerinizin önünden geçecek bir yandan 68 kuşağıyla beraber sokaklarda savaşa karşı haykırırken içinizdeki o sinefil ruhunuzla kendinizi filmdeki gibi bir kapıya zincirleyip yepyeni bir sinemanın doğşuna tanıklık edeceksiniz.ayrıca festivallerde eski sinema izleyicilerinin kendi aralarında sinemayı, beğendikleri aktristlerle sembolize ederken siz o filmleri yıllarca sonra görüp de - yaaaniii demek yerine bundan 20 sene sonra istanbul film festivalinde ayakta alkışlarken eva green benim dönemimin aktristiydi diye gerinebileceksiniz genç sinefillere karşı da:) yani film gerçekten çok yönlü...
        
            