
                      Film teknik eksiklikleri ve cast seçimiyle vasatın üzerine çıkamamış. biraz açmam gerekirse, kimi yan rollerdeki oyuncuların inişli çıkışlı ve çoğu zmn da tiyatral performansları filmden soğutuyor. Sanat yönetimi için oldukça çaba harcandığı belli, ama yetersizliklerden midir, yönetmenin kararlarından mıdır bilinmez dekoratif bir hava ister istemez göze batıyo. iç-mekan sahnelerinde dahi bunu görmek mümkün. tüm bunların yanında ışık kullanımı bir çok sahnede fazla yapay ve soğutucu etkiye sahip. yaşanmış bir olayı eksenine alan filmlerde ışığın gerçekçi kullanımının izleyiciyi daha bağlayıcı olacağını düşünüyorum..

şimdi.. tüm bu yazdıklarımı çöpe atın. çünkü Tomris Giritlioğlu gibi yönetmenler sayesinde sinemamız zenginleşiyor ve güç kazanıyor. bu bir cesaret işi. Türkiye sinemasında bu tip örneklere ihtiyacımız var. tplumsal duyarlılığımızın olgunlaşması için Giritlioğlu gibi isimlere ihtiyacımız var. Sanıyorum Türkiyenin bu önemli yönetmeni, dizilerle haşır neşir olmaktan sinemaya dair kimi sahip olduğu nitelikleri yitirmiş. umuyorum ki, ilerleyen dönemde sinemaya önceden gösterdiği ilgiyi canlandırmayı başarır ve bize Güz Sancısı benzeri "olması gerektiği" (duruş açısından) gibi filmler yakalama şansını verir. tüm eksiklerine rağmen bu film bir eşiktir. harcadıkları emekten ötürü tüm ekibi kutluyorum.. herkes bu filmi sinema da görmeli!!
        
            