
                      Charles Chaplin’in klasiği olarak kalmayı başaran eser aynı zamanda sinemanın klasikleri arasında kolaylıkla gösterilebilecek niteliktedir.    Sesli sinemanın yeni yayıldığı yıllarda sadece müzik eşliğiyle çekilmiş eser. Chaplin’in ne kadar kendine güvendiğini buradan da anlıyoruz. Filmin hikayesi ve gidişatı oldukça başarılı, bittikten sonra yüzümüzde hoş bir tebessüm bırakıyor. Chaplin, filmde hem güldürüyor hem de düşündürüyor. Aynı zamanda sosyal bir eleştiride de bulunuyor. Oyunculuk zaten hat safhada filmi tek başına göğüslüyor. Ayrıca filmdeki bazı kısımların filmin çekildiği yıllar sonra Türk sinemasında görmeye alıştığımız sahnelerden oluşuyor.  Şarlo, filmi yönetiyor, oynuyor, yapımcılığını yapıyor ve de müziklerini besteliyor. Onun gibi kaç tane sinemacı geldi bu dünyaya ya da gelecek. Umarız ki onun gibi sinemacılar yetişsin.  1931 yapımı bir film 2007 yılında bile halen rahatlıkla izlenebiliyorsa, bence o film gerçek bir sanat eseridir. İzlenmesi gerekir, sadece bu değil Şarlo’nun tüm filmleri.
        
            