
                      3 yılın ardından, çok konuşulan ve son dönemin en başarılı komedilerinden biri olarak adlandırılan Patrondan Kurtulma Sanatı geri döndü! Öncelikle en başta Hangover vakası çıkabilir gibi bir ön yargı vardı seyircide. Hani bu filmde de ilk filmden izler oldukça fazla var zaten ama konu ve gidişat şekli farklı olduğu ve ara sıra doğaçlamaya kaçan başarılı oyunculuklar sayesinde ortaya eğlenceli bir iş çıkmış.

Fakat filmin belki de en büyük sorunu senaryo hakkında. Çünkü filmin senaryosu ilk filme göre oldukça benziyor ve bu yüzden de çok büyük bir etki yaratamıyor. Bu arada, Christolph Waltz’da filmde fazla gözükmüyor, bu yüzden onun sıkı hayranı iseniz o konuda beklentinizi biraz düşük tutun.

Ama film işi yine de götürüyor. Film ilki kadar komik olmayı başarmış. (Sadece ilkinin başarı düzeyinde tam olarak değil) Jason Bateman, Charlie Day (Charlie zaten her hali ile komik) ve Jason Sudekis üçlüsünün kimyası yine tutmuş. Hatta bir ara, diyalogları doğaçlamaya bile kaymış diyebilirim. Ayrıca senaryodaki klişe anlarda film birdenbire ters köşe yaparak bizi şaşırtıyor ve yine güldürmeyi başarıyor. Bunun dışında oyunculuklara geri döneceksek eğer; Jennifer Aninston, ilk filmdeki gibi bir oyunculuk sergiliyor. Jamie Foxx’a ise ilk filmdekinden daha çok yer verilmiş, iyi olmuş. Bu sefer daha çok güldürmüş. Chris Pine ise pek değişmemiş ama iyi oynamış diyebilirim. Bu arada, onun Fight Club sahnesi çok güldürdü :

Yazıyı kısa kesiyorum çünkü yazılacak fazla bir şey de yok. Kısaca; Filmin bazı yanları kötü ve bu yüzden de çok başarılı bir iş ortaya çıkmamış. Ama ortaya çıkan iş eğlenceli olmuş. Yani boş vakitlerinizde kafa dağıtmak ve eğlenceli bir arıyorsanız, Patrondan Kurtulma Sanatı 2 sizin adresiniz. İyi seyirler.
        
            