
                      Hayatımızdaki tüm gerilimler ikilikten dolayı ortaya çıkar. İkilik karşılaştırmaya sebep olur. Zihnimizin içindeki en bu çelişki, kendimizi gördüğümüz halimiz ile olmamız gereken halimiz arasındaki farktır. Bu fark hiç bir zaman kapanmaz ve her ikisi de bakış açıları içerir. Öncelikle kendimizi gördüğümüz veya gördüğümüzü sandığımız kişiliğimiz sabit değildir. İkincisi olmamız gereken hayali durumumuz ya başkaları tarafında empoze edilir veya bu bizim tasvir ettiğimiz bir rüyadır.

Kişilik kelimesinin kökeninde maske anlamı yatmaktadır. Çocukken maskesiz ve sınırsız bir özgüven ile hayatımızı sürdürürken, toplamsal uyum içgüdüsü ile bazı kişilik özellikleri geliştiririz. Topluma uyum hayatta kalmakla ilgilidir. Çünkü atalarımız ancak bir kabilenin üyesi olarak neslini devam ettirmiştir. Ailemizdeki daha bir çok dinamik, çocukken görülme, onaylanma ve takdir edilme ihtiyacı maskeler yığınının oluşmasını hızlandırır. Psikolojik kişilik, duygu ve düşüncelerimizi saklamaya bir dereceye kadar yardımcı olsa da, iş fiziksel özelliklere gelince durum değişir.

Makyaj, kıyafetler, estetik ameliyatlar, peruk ve daha bir çok aksesuar belki yardım ediyormuş gibi görünür. Öte yandan kendimizi beğenmediğimiz ve kolay kolay saklayacağımız yanlarımız olduğunu düşünür, üzülürüz. 