
                      Guy Ritchie'nin tarzını seviyorum. Eğer siz de aynısını düşünüyorsanız beğenmemeniz çok küçük bir ihtimal bence. "Lock, Stock...", "Snatch", "RocknRolla" gibi defalarca izlenebilecek filmler yaptı ve hepsinde de kendi tarzını daha ilk saniyelerden seyircilere benimsetmeyi başardı. Sonuç olarak da daha genç yaşında bizlerin "Guy Ritchie sineması" tabirini kullanabilmemizi sağlamış oldu. Downey Jr. karakteri ve rolünü inanılmaz seviyor, her halinden belli. Jude Law da öyle. Moriarty'nin kim olacağı merak konusuydu ve pek çok isim geçmişti ancak Jared Harris'i izledikten sonra başka bir ünlü isim aklınıza dahi gelmiyor. Gayet başarılı ve yerinde bir tercih olmuş. Yan karakterler de sorunsuz. Yakın dövüş ve aksiyon sahneleri ilk filmde olduğu gibi kusursuz ve tamamen Ritchie işi. Hikaye başlarda seyirciyi kavramakta güçlük çekse de ortalardan itibaren oturuyor ve sürükleyicilik de bir anda tavan yapmış oluyor. Finali de çarpıcı. Özellikle "finalin finali". Yani tam olarak o son 20 saniyeden bahsediyorum. Eğlenceli. Filmle ilgili bahsedilecek bolca şey var ve bana kalırsa hepsi de olumlu. Sonuç olarak hem yönetmeninin kariyerinde çok önemli bir geri dönüş, hem de Downey Jr.'ı Iron Man ile birlikte bizlere hatırlatan bir diğer olay oldu bu Sherlock Holmes'un yeniden doğuşu. Yılın önemli filmlerinden olduğu kuşkusuz.
        
            