
                      Çizgi romanı okumadım. baya bir değişiklik yapılmış filmde. ama bu açıkçası çok da fazla umrumda değil. bu haliyle de gayet eğlenceli hatta bu kadarını beklemiyordum diyebilirim.Filmleri elimden geldiğince bir kaç kez izlemeyi severim. fakat buna tabi ki berbat diyebileceğim filmler dahil değil. Tekrar izlediğim iki sınıf film var. 1.si, ilk izleyişimden kısa bir süre sonra da izleyebileceğim filmler(ki, bunlar daha çok komedisi, aksiyonu bol kepçeden olan filmler), 2.si ise aradan uzun bir zaman aradan -belki aylar belki yıllar- geçtikten sonra izleyebileceğim filmler... Constantin 1.ye mensup. Sadece aksiyonda bitmiyor iş tabi. bide bunun üsturuplu anlatımı var. işte bu Constantine’de var. Constantin beni hiç de etkilemeyen enteresan sınıfına girecek bir sahneyle (kaza diyecek ama biraz garip olur herhade) açılıyor. Neyse ki bundan hemen sonra görsel olarak beni heyecanlandıran, en azından değişik bir şey izlediğimizi hissettiren görüntüler, kamera açıları ardı ardına sıralmaya başlıyor. Bunun yanında aslında daha önceden de gördüğümüz sahneler de çıkıyor karşımıza(Örneğin, yine filmin başlarında şeytan çıkarma sahnesi).Keanu R. ve Rachael V. iki sevdiğim oyuncu. Birinin alıştığımız oyunculuğu diğerinin Mumya’dan kalma güzelliği. Peter S.den haberim yoktu filmde olduğunda dair. filmin karizma adamı diyebilirim.Filmde birkaç şeyden de rahatsız oldum. ilki sigara. içmeyen biri olarak filmin süresine Constantine’in içtiği sigaraları bölersek herhalde ufak bir sayı çıkar ortaya. açıkcası gına geldi. diğeri ikide bir 'Baba oğul kutsal ruh adına' diye başlayıp giden Constantine’in düşmanlarına söylediği dinsel sözler. tamam baba oğul kutsal ruh adına anladık. ezberletecekler illa bize de.Ne zamandır cennet, cehennem, şeytan, diğer melekler vs. unsurları böyle eğlenceli, aksiyonlu bir uslupla bir araya gelmiyordu. Bu arada şeytan tasvirler de özgün ve etkileyiciyi.Devamını beklerim.(7)
        
            