
                      (İzlemeyenlerin okumaması üzerine yazılmıştır.)
İlk önce izlediğimiz bir film değil... bir belgesel. Eğer izlediğimiz şeye bu yönden bakacak olursak çok keyif alabiliriz. Ne gariptir ben film diye izleyekoyulmuştum yine de keyif aldım.

Kusursuz insan nasıl olur? Kusursuz insan nasıl yer, nasıl içer? Kusursuz insan ne yapar? Tüm bu soru/sorunların karşılayıcısı Jorgen Leht. Zamanında yaptığı bu film trier ye göre bir başyapıt. Hal böyle olunca ondan bu filmi kötüleştirmesini istiyor. Fakat bir yılan sinsiliği ve bir çakal gibi kurnazlığınca. Filmin son sahnesine dek asıl anlatılmak istenilenden kuşku duymaya başlıyoruz. "ya bu nedir? Şimdi oturup deneysel bir şey mi izlicezzz!" derken trier darbeyi vuruyor; "bu yaptığın filmler çok iyi Jorgen. Ben iğrenç bir şey görmek istiyorum!" dedikten sonra, hah işte trier meydanda diyoruz. Ama Trier sandığımızdan daha da kurnaz.

İşin özüne döneyim... bu bir "entellere sesleniş" filmi değil. Trier o vurucu kimliğini üzerinden atmadan yine soruyor: ben sana kısıtlama getirmeseydim bu iyi filmleri nasıl yapardın? Haaa demek bizim çakal bunu kurgulamış diyoruz ki birden olay değişiyor.

Jorgen prova yapıyor. Kusursuz insan nasıl düşer? Yere düşmeye çalışıyor... olmadı. Bir daha deniyor. Bu arada bir dış ses: kusursuz insan işte böyle düşer.

Trier eminim ki jorgen'i oldukça kusursuz buluyor ama eleştirirkende kusursuzca yerin dibine sokuyor.
        
            