
                      tek kelimeyle "eglenceli" bir gondry filmi. 
kendisinden eternal sunshine of the spotless mind ve la science des rêves ardından yine bireylerarası aşk temalı bir film bekleyenler bu beklenti içine girmeden izlemeye giderlerse daha çok eğlenebilirler. başarılı, eğlenceli ve zekice bir komedi filmi. fats waller'a bir saygı duruşu olan film iki gerizekalının hikayesini anlatıyor. kısaca bir film kiralama dükkanının sahip olduğu bütün video kasetler bir kaza sonucu siliniyor ve bu dükkanın sorumlusu olanlar "kendi imkanları" ile müşterilerin sipariş verdiği filmleri baştan çekiyorlar. bu ilginç kanca güzel bir şekilde işlenince de çok keyifli bir film çıkıyor ortaya. akıllı espriler, berbat imkanlar, saçma sapan kolpalıklarla dolu film - örneğin patlamış beyin efektini margarita pizza ile karşıladıkları bir sahne var. karakterlerin gerizekalı olması da filme renk katıyor. 

[/spoiler]

filmde ilgimi çeken bir konu the lion king'in "o" sahnesinin evrensel olduğunu anlamam oldu. 40 yaşındaki barmen dönüp "aa mufasa'nın öldüğü sahnede ben de ağlamıştım" filan deyince derin bir oh çektim. rush hour 2'nin gökdelen sahneleri, boks maçındaki yumruk efektleri, hayalet avcıları'nın hayaleti ise takdire şayandı.

bir de filmde çok hoş bir sahne vardı. en son çektikleri belgeseli izledikleri odada, belgeseli izleyen herkes ağzında mayışmış bir gülümseme ile ekrandaki tuhaf şeyi izliyordu keyifle. işte o an filmdeki o belgeseli izleyen topluluk, emek'te be kind rewind'ı izleyen topluluğun yansımasıydı. kendimi o an beyaz perdede gördüm, filmde oynamış gibi hissettim. bu da böyle bir anımdır.

[spoiler]

kimsenin izlemedigi super filmler kategorisine kafadan giris yapabilecek filmlerden birisi
        
            