
                      Farkında olmadan paranın tutsağı olmak, hayat, değer ve kaygılardan para karşılığında vazgeçebilmek üzerine çok inandırıcı bir film. İşin ilginci büyük bir eleştiri yapılsa da yine de filmin gelişimi sırasında hiçbir karakter yargılanmıyor. Şöför hayatının para uğruna 9 aylık bölümünden, çocuk araba uğruna kendi değerlerinden (ses çıkarmayarak) vazgeçiyor, kadın da güçlü bir burjuvaya duyulan özentiyle karışık aşka düşüyor. Ama bu aşkın da paralı ve burjuva bir kişiye duyulması tesadüf değil filmde. Ceylan kimseyi yargılayarak anlatmasa da, nasıl başarıyorsa, sonda herkesin (ve bizlerin) içine düştüğü tuzak ve çirkinlik gözler önüne seriliyor. Karakterlerin dönüşümü, yargı ya da iyi-kötü ayrımı yapmadan, doğal bir değişim süreci içinde anlatılmış. Çok etkileyici bir film. Sinemadan çıktığımızda arkadaş grubumuzda herbirimiz kaç yıllık maymun olduğumuzu birbirimize sorduk, derin düşüncelere daldık. Bu yönetmende metafiziksel bir boyut da var. Film sonunda evrene salınan bir enerjinin kendini tekrar ederek bir döngüye girmesini çok güzel anlatıyor. Anda kalan ve beklentileri olmayan çaycının, parayla sağlanan güvenli bir düzen uğruna andan çıkmasının anlatıldığı iki üç saniye de ayrıntının ötesinde.
        
            