
                      Fiziksel veya ruhsal rahatsızlıkları olan kimseleri canlandırmak her zaman üst düzey bir oyunculuk performansı gerektiren, eğer hakkıyla yapılırsa da uzun seneler konuşulmayı garantileyen işlerdir. Sinema tarihinde bu durumun sayısız örneği vardır. "Still Alice"te Julianne Moore fiziksel veya ruhsaldan ziyade, aslında nörolojik bir rahatsızlık olan Alzheimer ile mücadele ediyor. Kuşkusuz filmin adı her geçtiğinde, tüm diğer başarılı taraflarının ötesinde (senaryosu, hem duygusal hem de sömürüye kaçmamayı başaran tonu vs.), kadın oyuncusunun performansı ile hatırlanacak. Hatta yakın zamanda içinde bu oyunculuk büyük ihtimalle Akademi Ödülü ile de taçlandırılacak. Çok rafine bir oyunculuk Moore'unki. Araştırmadım fakat büyük ihtimalle Alzheimer'a sahip gerçek kişiler ile belli bir süre vakit geçirmiş rolüne hazırlanırken. Mimikleri, tepkileri, sanki rolünü yaşamış. Çok abartılacak, başyapıt düzeyinde bir film değil belki. Örneğin bazı kısımlar üstün körü geçilmiş hissi oluyor ara sıra, özellikle ailevi ilişkilerde. Ancak yine de eşi ve çocukları ile yaşadıkları, başta Lydia olmak üzere (pek de başarılı bulmadığım Stewart), dikkat çekmeyi başarıyor. Pek tanınmayan yönetmenleri için kariyerlerinde önemli bir basamak olacak muhtemelen.
        
            