
                      Yesilçam filmlerimize çok benzeyen ama bir gömlek daha üstün bir yapim; bu sebepten izlerken sinema zevkinin doruklarina varilan bir film olmus. Yesilçam demisken hikaye bizde ki iyi ve kötü çekismesi; kötünün sürekli kötülük planlari ama bu sefer iyinin kötü ile mücadelesinden ziyade iyinin kötüyü yaninda sanmasi. Depardieu en iyi rollerinden birini sergilemis; ekrana gelmesinden itibaren sizi kendi yanina çeken seker gibi bir adam. Filmde beni etkileyen isim se Auteuil oldu; köylü kurnazligi ve mimikleri mükemmel ve her sahnede girdigi diyaloglar da öyle replikleri var ki hayat dersi niteliginde. Filmin sonu gelmiyor gibi görünse de aslinda iki parçacan olusan bir yapim devami için Manon des sources ü izleyin.
        
            