
                      Bir yolculuk hikayesi de diyebiliriz bu filme; 1. Dünya Savaşı zamanında çocuklarını arayan Nazaret Manukyan'ın yolculuk hikayesi... 
Yönetmen Fatih Akın'ın Milliyet'e “Ben bu filmi soykırımı anlatmak için yapmadım” dediğini de göz önünde bulundurursak evet filmin soykırımı anlatmak için yapılmadığı belli oluyor; fakat 'doğru söylediğin kadar nasıl anlaşıldığın da önemlidir' derler ya bu fim başlarken 'Tüm Ermeniler mazlum / Tüm Türkler kötü-zalim-rüşvetçi' algısıyla başlıyor... Yönetmen Fatih Akın 'Olanı anlattım insan onurunu zedelemeden' dese de ben izleyici olarak abartı olduğunu düşünüyorum. Ortalara geldiğinizde ancak babanın acısını hissedebiliyorsunuz.
Mardin'de başlayan hikaye hiç ummadığınız anda sizi Amerika'ya götürüyor; arada o kadar çok yer dolaşıyorsunuz ki! 
Filmde 'baba ile kızının yaş farkının hiç belli olmadığ' göze batan durumlardan; ayrıca uzun sahneler de ara ara sıkabiliyor.
Filmin vizyona girdiği tarih tartışmayı alevlendirecek bir tarih; malum 2015 Ermeni Soykırımı iddialarının 100.yılı...Almanya'da çok da beğenilmediği yazılan Fatih Akın'ın bu filmine, Akın'ın neden ve nasıl 15 Milyon Euro harcadığını da anlayamadım!
        
            