
                      İspanyol sinemasından sonra en sevdiğim sinema Fransız sinemasıdır. Kendine has bir rahatlatma mekanizması olur bu filmlerin , bir nevi masaj etkisi bırakır üstünüzde. Aynen öyle bir film işte. Kadın gücü, dayanışma, aşk, aldatma ıvır zıvır bunlara takılmamak lazım. Zaten her zaman Fransız filmlerinde konu ikinci planda kalır, önemli olan duyguları hissettirebilmektir. Bu açıdanda amacına doğru şekilde hizmet eden bir film. Duyguları hissediyorsunuz; kızıyorsunuz, nefret ediyorsunuz, acıyorsunuz. Bazen bağırmak geliyor "hadi yap artık" diye içinizden, bazen de söylenmek geliyor "aşağılık herif" diye. Kısacası bildiğiniz duyguları test ediyorsunuz ve kendinizi buluyorsunuz. Sex and the city, desprate housewife taklidi gibi yakıştırmalara aldırmayın. Bir şans verin ve izleyin derim.
        
            