
                      Öncelikle şunu belirtmeliyim ki, bu film tahmin ettiğimden çok daha garipti. Fragmanını veya konusunu izlemeden, sadece Cannes'de gösterildiğini ve içinde Elle Fanning ile Nicole Kidman'ın olduğunu bilerek bu filmi !f festivalinde izlemeyi tercih ettim. Ve size filmin konusunu anlatmaya nereden başlayacağımı bile bilmiyorum.

Eğer elimden geldiğince özetlemeye çalışacak olursam; "Film 1970'li yılların Londra'sında geçiyor ve hikayesinin merkezine punk kültürünü yerleştiriyor. Ana karakterimiz Enn (Alex Sharp) ve arkadaşları, her akşam Boadica'nın (Nicole Kidman) işlettiği punk kulübüne gidip parti yapmaktadır. Fakat Enn, Zen (Elle Fanning) adlı bir kızla tanışınca her şey değişir. Zen, hayatını özgürce yaşamak isteyen ve punk kültürünü öğrenmek isteyen bir kızdır. Ve Enn ile Zen arasında oluşan bu aşk, bazı riskleri de beraberinde getirir." Bu arada, size filmde kendilerini yiyerek yaşayan garip uzaylıların da olduğunu da söylemiş miydim? Buraya fazla değinmek istemiyorum ama uzaylılar, bu filmin konusunun büyük bir parçasını oluşturuyor. Yani daha konusundan itibaren, film eşsiz bir başlangıca imza atıyor. Peki bu film hakkında sevdiğim şeyler var mıydı? Şaşırtıcı derecede, bir sürü şey vardı.

Daha önceden Nicole Kidman'la Rabbit Hole filmini yapmış olan yönetmen John Cameron Mitchell, bu filme eşsiz bir stil kazandırmış. Punk kültürünün yansıtılmasından Londra'daki 1970'li yılların varoş ortamına ve uzaylıların garip kültürüne kadar, bu film bir sürü farklı tema ile dolu. Ve bu temalar olabilecek en özgün biçimde ele alınmış.

Bu film aynı zamanda Neil Gaiman'ın aynı adlı kısa hikayesinden uyarlanmış ve tıpkı Gaiman'ın diğer kitapları gibi, bu film de eşsiz fikirlerle doluydu. Böylesine garip bir içeriğin içerisinde epey hoşuma giden ve yaratıcı bulduğum birden fazla bölüm vardı.

Ayrıca filmdeki oyuncuların performanslarını gayet iyi buldum. To The Bone'dan sonra ikinci defa bir filmde yer alan Alex Sharp, başka bir oyuncunun elinde sinir bozucu olabilecek bir karakteri oldukça samimi bir şekilde canlandırmış. Super 8'den beri oyunculuğuna hayran kaldığım Elle Fanning ise, bu filmde en komik performansına imza atmış. Fanning'in Sharp ile karşılıklı olan sahneleri ise filmin izlemesi en eğlenceli bölümleriydi. Bunun dışında Nicole Kidman'ı daha önceden hiç böyle bir rolde görmediniz. Kidman filmde çok fazla görünmüyor ama bulunduğu her bir sahneyi karakterinin özgün görünüşüyle çalmayı başarıyor.

Son olarak filmin son 30 dakikası son derecede absürt ve komikti, bu sıra dışı hikayenin bitişini ve bu esnada uzaylıların dünyada yaşayış biçimlerini görmek epey eğlenceliydi.

Ama film hakkındaki tek büyük sorunum, hikayenin garip tonundan kaynaklanıyor. Garip içerik bu sıradan hikayeyi daha akılda kalıcı bir hale getirse de, bazı bölümler sırf "garip olmak için garip olmak" adına yapılmış gibiydi. Filmde beğendiğim bölümlere rağmen bu kısımların büyük çoğunluğu epey gereksizdi, hatta bazıları biraz rahatsız edici bile sayılırdı. Çünkü filmin konusu epey sade olup bu tarz şeylere gerek duymazken, bu bölümler filmi epey gösterişçi bir hale getirmiş ve süreyi uzatmış. Bu yüzden filmden rahatça 10-15 dakika çıkartılabilirdi.

Yine de bunlara rağmen, How To Talk To Girls At Parties benim için ortalamanın üzerinde bir filmdi. Genel sinema seyircisinin bu filmi seveceğine dair büyük şüphelerim olsa da, ben filmi izlerken iyi vakit geçirdim. Oyunculuklar ve yönetmenlik gayet başarılıydı, senaryoya eklenmiş fikirlerin bir kısmı oldukça özgündü. Sadece hikayenin bazı gösterişçi ve gereksiz yere uzatılmış sahnelerinin filmden çıkartılmasını isterdim. Eğer 100 dakika boyunca sıkılmayacağınız aşırı garip bir film izlemek istiyorsanız, bu filmi size tavsiye edebilirim. Uzun zamandır izlediğim en garip filmlerden birisiydi ve eğer sonuca bakacak olursam, film hiç de fena değildi. Yani sonuç çok daha kötü olabilirmiş. Sinemada kafasını dağıtmak isteyenlere tavsiye ederim.

FİLMİN İYİ YANLARI:

+ Özgün fikirler.

+ Başroldeki oyuncuların samimi performansları.

+ John Cameron Mitchell'ın yönetmenliği.

FİLMİN KÖTÜ YANLARI:

- Gösterişçi olmaya çalışan, tonla uyuşmayan sahneler.

- Çok basit konunun biraz fazla uzatılmış olması.

TOPLAM PUAN: 6.5/10
        
            