
                      The Haunting 1963 üzerinden nerdeyse 50 yıl geçti ama hala aynı dinamikler, aynı klişeler tavanına kadar kullanılmaya devam ediyor.Filmimizdede onlarcasını seğrettiğimiz şekilde çok sevdiği karısını kaybetmiş doğa üstü olaylara inanmak isteyen genç bir adama uzaklarda bir köye emlak işi için yollarlar. Bundan sonraki 50dk resmen Drakula hikayelerinden çıkma, teknolojinin uğramadığı bir yer olması, puslu tekinsiz bir atmosfer, yabancıya soğuk davranan köylüler, garip ölümlerin olması gibi sonrada hayaletli ev klişesine oldukça basit çıkış sahneleriyle devam ediyoruz.Potterla sevdiğimiz aktör Daniel Radcliffe performansıda oldukça vasat, Harry imajını kırması 20 yıl sürer gibi.Baş kahramanımız bu fantastik olaylara inandıkça bilime inananan bir adamın karşı görüş bildirmesi ve onunda yavaş yavaş inanması tüm klişe kotasını dolduruyor ama yönetmenin eski kafalığı burda bitmiyor, hayaletin ne istediğini bulup gerçekleştirip huzuru kavuşruyorlar ama yine süpriz olarak!(bin filmde gördük ama yönetmen süpriz sanıyor) ruhun istediğinin farklı olduğu anlaşılıyor.Hani sonunun biraz daha modern ve duygusal bitmesi bu fiyaskonun derecesini düşürüyor, en azından sonu hoştu diyebiliyorsunuz.
10/5
        
            