
                      ...Öte yandan bir korku filminde seyirci olarak bir dedektif gibi çalışmak heyecan verici de olsa haddinden fazla esinlenmelerle karşılaştığınız zaman siz de gerçek bir dedektif olmadığınız hissine kapılıyorsunuz. Çünkü La casa del fin de los tiempos, size bu haliyle sık sık bir film olduğunu anımsatıyor. İlk önce Stanley Kubrick’in The Shining (Cinnet, 1980)’inde buluyorsunuz kendinizi, daha sonra doğa üstü olaylar yerini zaman yolculuğuna bıraktığında siz de filmler arasında yolculuk yaparak Los cronocrímenes (Suç Zamanı, 2007)’e sıçrayıveriyorsunuz. Tabii arada Drag Me to Hell (Kara Büyü, 2009) ve The Others (Diğerleri, 2001) gibi türün baskın örneklerinin gölgelerini görmeniz de kuvvetle muhtemel. Dolayısıyla iddia edildiği gibi Venezuela sineması için büyük bir adım olsa da tür sineması için gayet küçük bir adım La casa del fin de los tiempos...
        
            