
                      Greta Gerwig'in aktrisliğini oldukça beğenirim. Senaryo yazarlığında da şimdiye dek başarılı işleri oldu. "Lady Bird"de ise yönetmen koltuğuna da oturuyor. Kariyeri boyunca canlandırığı rollere benzer şekilde, bu defa kendisini perdede görmesek de, bu filmde başrol Christine de yine "büyüme çağında". Gerwig'in canlandırdığı karakterler bu büyüme ve hayatını düzene sokma sürecini 20'li yaşlarının sonu ve 30'lu yaşlarının başında hala bir şekilde yaşıyorken, Christine bu defa lise sondaki bir genç kız ve hayatının en kritik dönemlerinden birinde; üniversite tercihleri. Ancak Gerwig'in tespitleri, mizah dozu, hüzün dozu, kıvrak senaryosu ve fikirleri burada da geçerli. Belki daha önce izlenilen lise veya büyüme çağı filmlerinde konu ve karakterler olarak inanılmaz farklılıklar içermiyor, ancak yine de Christine'in belli bir orjinalliği hissediliyor film boyunca. Tabii ki Saoirse Ronan ve Gerwig'in kaleminin etkisi çok büyük. Yan karakterlerin de kusursuz işlemesi katkı sağlıyor. Ödül sezonunda adı telaffuz edilen ve son dönemin görülmesi gereken filmlerinden. Çok klişe belki ama, herkes kendi hayatından bir şeyler bulacaktır.
        
            