
                      Paul Dano'nun ilk uzun metraj deneyimi olmasına rağmen yılın en iyi dram filmlerinden biri olduğunu düşünüyorum. Film içerisinde insan tipleri öyle bir yerleştirilmiş ki her izleyen bir ana karakteri benimseyerek, farklı bir açıdan filmi izleyebilir. Feci şekilde abartılacak bir film olmasa da izlediğimiz sıradan filmlerin yanında muhteşem kalır. Her şeyiyle son derece sade ve başarılı bir yapım olduğu fikrindeyim.
        
            