
                      Filmi izledikten sonra sira puan vermeye gelmisti.Düsündüm,puani neye dayanarak kiracaktim.?En sonunda bas karakterlerin(baba,anne,ogul) kusursuza yakin oynamalari disinda bazi yan karakterlerin performanslari ve senaryodaki bir iki eksiklik puan kirmama sebep oldu diyebilirim.Bartu Küçükçaglayan rolünü adeta yasamis.Settar Tanriögen ve Nihal Koldas da filmdeki klasik Türk aile yapisinin anne ve babasini basarili canlandirmislar. Yalniz Esme Madra için ayni seyi söyleyemem.Aslinda önemli bir rolü var ama fazla sönük kalmis.Hani ''çok seviyorum'' derken bile vücut dili,ses tonu,bakislari fazla yabani.Konu ve senaryoya gelecek olursak,film aslinda bizi anlatiyor.Babanin önderliginde hayati idame etmeye çalisan bir ailenin hikayesi var ve bu hikaye ''etnik kimligin ayristirilmasi'' ve ''ötekilestirme'' vurgusu üzerinden devam ediyor.Tabi sadece bunlar yok;ayni zamanda bir annenin bunalimlari,ailenin en küçük ergen bireyinin bir-iki kendini bulma ve ifade etme denemesinin sirf babasinin hirs ve ihtiraslari sebebiyle basarisiz olmasi,gelisemeyen kisilikler..vs.Aslinda bu filmi bir ayna gibi kabul etsek insani bu kadar gösterir diyecegim;ama aynada bir-iki çizik var. Mesela annenin -hadi kocasinin duygusuzluguna birsey diyemez belki ama- en azindan oglunun içine kapanik ve susmayi yegleyen tavrina seyirci kalmamasini ya da Mertkan'in,babasina uzak olmasinin karsisinda,annesiyle daha içli-disli olmasini beklerdim.Fakat sonuca gidebilmek amaciyla senaryoda bir-iki ciliz deneme disinda bu iletisime hiç izin verilmemis.Ne olursa olsun bence izlenmesi ve bizi biraz düsündürmesi gereken hafif politik ama asil dram olan bir film ''Çogunluk''. Ayri bir parantez de Erkan Can'a.Erkan Can'in az ama filmin konusu açisindan önemli bir rolü var ve onu seyrederken,söyle baska bir film çevrilse ve o,basrolünde evin geçimini saglayabilmek için alin teriyle taksicilik yapan aile babasi rolünde olsa hiç de fena olmazdi diye düsündüm.Iyi yapimlarin devami dilegiyle...
        
            