
                      Filmin senaristini alnından öpmek gerekir.Anlaşılan beyninin bütün kıvrımlarını kullanmış senaryoyu yazarken.  Aynı oranda övgüyü hak eden diğer bir isim ise Gary Sinise.Bu Garyi yakın takibe almak gerekiyor.Ben Gary abimizin gerçek yaşantısını da fazlasıyla merak etmeye başladım bu filmden sonra.Bence Gary kendini oynadı bu filmde.Bir aktörün böylesine mükemmel bir oyunculuk sergileyebilmesi alınan sinema eğitimiyle falan açıklanamaz bence.Bu Gary tam bu rollerin adamı anlaşılan.Dünya sinemasının ’Erol Taşı’hiç şüpheniz olmasın Gary Sinise.Film boyunca çok iyi gözlemledim Garyciğimi.Yüzündeki o ürkütücü ifadenin değişeceğini ümit ederek bir eyüp sabrıyla bekledim.Ama olmadı.Film bittiğinde görüntüde bir karıncalanma falan olduğunu düşündüm.Film boyunca bakışlarımı üzerinde yoğunlaştırdığım Gary Sinise rolünden bi an olsun sapmadan  tek başına filmin sürükleyicisi oldu.Bilinçaltımda kim bilir ne etkiler yaratacak'Hadi hayırlısı.(bari bu geceyi atlatabilsek)    Filmde bir sahne var ki ona da değinmeden geçemiycem.Hani şu alkol-ateş kompleksinin oluşturulduğu şu sahne.Kimin aklına gelebilirdi ki ben afflectin tabancasından yudumladığı içkisini,karşıda sigarasını yakmakta olan Sinisenin adamına ustaca sıkacağı.... Çok etkileyici bir sahneydi doğrusu.Adamdan bi anda ateşler yükseldi.  Final sahnesinde ise aslında bir altyazı geçselerdi iyi olurdu bence.’IQ düzeyleri şu düzeyin altında olanlar bu karmaşık ilişki ağına kafa yormasınlar’gibilerinden mesela.Charlize Theron ablamız  meğersem o masum görüntüsünün altında nasıl da görünmez bir yılan taşıyormuş...Ama kazanan herşeye karşın Ben Aflect oldu.Noeli ailesinin yanında geçirme hayaline büyük badireler atlattıktan sonra ulaşabildi.Ne mutlu ona.    Gece uyuyamayanlar sakın olaki bu filmi izlemesinler.Film uykunuzu açtığı gibi sizi düşüncelere de boğabilir...
        
            