
                      - Paineler ve Smithler.. -John Ford'un ?İyi Amerikalı? olarak tanımladığı Frank Capra'nın yıllarca sokaklarda görebileceğimiz halkın içinden sökülüp alınmış gibi duran samimi ve idealist karakterlerin hikâyeleri, karamsar bir dönemde topluma umut ışıkları saçmıştı. Yönetmenin birçok filmi halen izleyene mutluluk hormonu salgılama eğilimini devam ettirmekte??Mr.Goest to Washington? Capra'nın o mutluluk ve neşe saçan filmlerden biri olmasa da umut dolu bir film. Film için Capra'nın eleştirilerini en sert biçimde yönelttiği filmi demek de mümkün. Hatta filmin gösterim tarihi, filmin yapım yılı II. Dünya Savaşı dönemine tekabül etmesinden dolayı ertelenmek istenmiş bazı çevreler tarafından. Karşımızdaki eleştiri oklarına işe bu kadar sert saplayan bir film!Washington; senatörün ölmesi üzerine yaklaşan seçimlere kadar geçici bir senatör atamak zorundadır. Kendi ve bazı dış güçlerin çıkarları doğrultusunda işleri yürüten devlet yöneticileri bu geçici senatörün işi pek bilmeyen, istedikleri gibi yönlendirecekleri bir kukla olmasını isterler. Çocukların sevdiği, dürüst, yaşadığı bölgede hatırı sayılı bir popülerliğe sahip izci Jefferson Smith yozlaşmış yöneticiler için aranan kan olur. Washington'dakiler içerisinde en iyi Amerikalı olduğu tartışılamaz bir gerçek olan, idealist Smith; başta medyanın sonraysa o -babasından dolayı- çok saygı duyduğu Paine ve diğer yöneticilerin gerçek yüzlerini görür. Washington'a ilk geldiğinde Capitol'e giderek Amerikan tarihinin önemli isimleri önünde düşündükleri ve sonrasında ise o anki yöneticilerin tutumu oldukça etkileyici bir anlar oluyor hikâyenin gidişatı düşünüldüğünde.Filmin ilk yarısı yozlaşmış Washington'u ve Smith'in senatoya girmesi sonrası buradaki düzeni anlamlandırmaya çalışmasını anlatıyor. Bu bölüm yer yer mizah duygusunun da öne çıktığı keyifle izlenebilen bir bölümken; Smith'in Sounders ile gelişen yakınlığından sonra saf ve dürüst -gerçek- bir Amerikalının Washington ile sert mücadelesini bir mahkeme filmi edasıyla uzun ve etkileyici bir sonuç bölümünde izliyoruz. Filmdeki hemen her karakter hikâyeye ve filmde anlatılmak istenene hizmet ediyor. Misal Joseph Harrison Paine; esasen iyi bir Amerikalıyken onu bu duruma getiren içerisinde bulunan sistemin, kişinin doğrularına uymasa da uzlaşmaya dayalı olmasıdır. Bunun yanında filmde çok görülmese de filmin alt metninde çok önemli bir rol oynayan Jim Taylor karakteri de tüm Washington'u yöneten dış güç olarak filmde yer alıyor. Daha sonra Smith'in en yakın dostu olan sekreter Sounders karakteri içerisinde bulunduğu yozlaşmayla Smith'in dürüstlüğünü ve diğerlerinden farkını ortaya çıkarmada büyük rol oynayan bir karakter olarak filmde mühim bir yerde bulunuyor.Dönemin parlayan yıldızı James Stewart filmle ilk Oscar adaylığını alırken kadrodaki diğer oyuncular da üst düzey performans sergiliyorlar. Dürüstlükle yozlaşmışlığın savaşı gibi duran Stewart'ın bolca ter döktüğü(Oyuncu gerçekten tüm hünerlerini sergilemiş) uzun mahkeme sahnesi filmin ve sinema tarihinin en unutulmaz sahnelerinden biri oluyor. Klasik dönem Amerikan sinemasının görsel dilini tam olarak kullanan Frank Capra mükemmel bir yönetim sergileyerek hem ustalık yönünde büyük bir adım atarken hem de ?Mr. Smith Goes to Washington'u halen güncelliğini koruyan, yapılmış en çarpıcı politik taşlamalardan biri yapıyor?
        
            