
                      Jodorowsky'i yıllardan beri bilirim. Ama hiçbir filmini izleme fırsatım olmamıştı. Özellikle yönetmenin ''El Topo'' filmi sinemaseverler tarafından kült sinemanın başyapıtlarından birisi ilan edilmiştir yıllardır. O filmi hala izleyemediysem de ''The Holy Mountain'' filmini dün izleme şansım oldu. Açıkcası düşünsel açıdan derin, görsellik açısından zayıf bir film bekliyordum (ki genelde kült filmlerde bu çokça görülür, yönetmen zekidir ama yeteri kadar parası yoktur, bu yüzden görsellikle ilgili şeyler ikinci sınıf ve ''ucuz''dur daha çok) Bu filmde ise yönetmenin mali sponsoru Beatles'ın John Lennon'u ve hayat arkadaşı Yoko Ono olunca kesenin ağzını açık gören Jodorowsky elini hiç korkak alıştırmamış. Filmde dilediği şeyi, dilediği ölçüde -ancak izleyicinin dilemediği ölçüde çokça- kullanmış. Görsel bakımdan ben filmi Kubrick'in ''Otomatik Portakal'' ına yakın buldum. Evet, bu kadar başarılı filmin görsel dokusu, sanat tasarımı. Ancak düşünsel anlamda film ''Otomatik Portakal'' ın yanına yaklaşamıyor maalesef. Yönetmen filmi gereksiz cinsellikle doldurup, derin bir yapım olabilecek bu filmi grotesk bir sirke dönüştürmüş. Muhalif kısımları bu yüzden biraz altta kalmış filmin. Filmlerde elbette cinsel unsurlarda kullanılabilinir ancak bu filmin hikayesine hizmet etmeli. Yoksa sadece şehvet amaçlı veya bu filmde olduğu gibi ilgiyi canlı tutma amaçlı kullanılması o filmi ya cinsel suistimale açık ya da bu filmde olduğu gibi ''gülünç'' duruma düşürüyor işte. Bütün bunların yanında filmin cesur bir dili var, ''yiğiti öldür hakkını teslim et'' demişler. Bu cesur ve muhalif yapısı, bunlarında ötesinde ise görsel olarak kusursuza yakınlığı sebebiyle filmi sinefiller tarafından ilgi görmeyi, en azından bir kez dahi olsa izlenilmeyi hak ediyor. Beğenilir beğenilmez ayrı konu. Ancak farklı bir film olduğu su götürmez.
        
            