
                      Ülkemizde maalesef vizyona girme imkânına erişemeyen bu çok kaliteli kore yapımının gerçek olaylara dayanması ayrı bir güzellik olarak çıkıyor karşımıza; güzellik derken elbette ki cinayet vukualarının hâsıl olması değil bu hadiselerin yaşanmış olduğunu görüp de şaşkınlığına kapılmanın ayrı bir özellik olduğunu demeye çalışıyorum. Askeri diktatörlük döneminde geçen seri cinayet olaylarını araştıran ekibin bir anlamda macerası seyrediyoruz. Film hem polisiye türü olarak başarılı bir örnek teşkil etme hem de dönemin bozuk adalet sisteminin kokuşmuşluğuna dair bir bakış açısı kazanmamızda önemli bir noktada duruyor. Sırf bir suçlu bulmak için masum insanlara işkence yaparak işlemediği kabahati onlara kabullendirmeye çalışmaları çürümüş rejimin salt emsali olabilir. Klişelerin doğurmuş olduğu hatalı düzene baş kaldıran elbette helal süt emmiş bir polisimiz var ancak bir süre sonra onunda sürü psikolojisinden olsa gerek karakteriyle çatıştığı anlara tanık geldiğimiz ve sabrımızın tükendiği dakikalar da oluyor.Güney kore sineması aşığı olarak filmi büyük bir heyecan ve merakla izledim, finale yaklaştıkça kalp atışlarımın hızlandığını da inkâr edemem ama böylesine kaliteli böylesine sağlam bir filmin sonunun beni tatmin etmediği gerçeğini de saklayamam. Baştan son ana dek neredeyse diken üstünde izlediğim filmden_doğal olarak_ finaline dair bir beklenti içersindeydim. Kim bilir, belli ki her zaman olduğu gibi fazla beklentiye girmişim ancak bu kesinlikle bir bütün olarak filme dair görüşümü değiştirmedi. Hala filmi çok sevdiğimi ve güney kore'ye dünya sinemasına böylesine ayrıcalıklı filmler kazandırdıkları için hayranlık beslediğimi söylemek istiyorum. Ekranda yaşanan huzursuzluğu izleyiciye hissettirmek çok zordur ve memories of murder bunun da üstesinden oldukça usta hamlelerle gelmeyi başarıyor. Bulduğunuz yerde sonuna dair çok çok büyük beklentilere kapılmadan alıp izleyin. En azından Hollywood yağmalamadan bir an önce bu şansı elinizden kaçırmamaya bakın bence? 9/10
        
            