
                      hic de bahsedildigi gibi romantik komedi olmayan film. bastan sona son derece sikintili, bastan sona evliligin dagilma asamasini anlatiyor, araya hos bir kac flashback koyunca bilmiyorum romantik mi oluyor, ama komedi hic olamiyor...

bruce willis, butun film boyunca, hastalikta saglikta, yine o illet edici yamuk siritisiyla biseyler yapiyor; michelle pfeiffer tuhaf bir hoslugu olan bir hatun ama o kadar...

karsi cikilacak bazi noktalar olsa da, sonlarda, m. pfeiffer'in monologunun oldugu sahne oldukca iyi.

Rob Reiner bir Hitchcok oyunu gibi bu filminde de yer almıştır

bruce willis, michelle pfeiffer’dan ayrılmadan önce: içimizden birinin çıkıp bunun saçma olduğunu, birbirimizi sevdiğimizi, bütün çiftlerin bunu yaşadığını(ve üstesinden geldiğini), birbirimize bir şans daha vermemiz gerektiğini söyleme zamanı gelmedi mi şeklinde güzel bir konuşma yapar. burda bitmek üzere olan ilişkideki son çırpınışları,ilişkiyi sürdürmek için gerekli olan enerjinin tükenmesini, güzel birşeyler söylemeye çalışırken sıçıp batırma durumunu güzel bir şekilde irdeler. bunun üzerine michelle pfeifier kayıtsız kalarak arabadan iner.
filmin vurucu sahnelerindendir. sadece bu bölümü için filmi baştan sona beş altı kez izleyenler vardır.

isn't this the moment where one of us says:
this is ridiculous.we love each other.
all couples go through this. let's give it another try?
        
            