
                      Avrupa’nın artık gelenekselleşmiş, dünyevi meselelerden beslenen gerilim-korku hikayelerine sadık bir film Ich seh, Ich seh (Ölümcül Oyun, 2014). Yine sıklıkla karşılaştığımız aile mefhumu burada da başrolde. Şehir merkezinden uzakta, adeta hiçliğin orta yerinde lüks bir konutta yaşayan iki çocuk ve annelerinin gündelik yaşamından ustalıkla gerilim ve trajedi damıtılmış filmin yönetmenleri Veronika Franz ve Severin Fiala tarafından. Belki tercih edilen mekana ek olarak anne figürünü de sargı bezlerine hapsederek gizem yaratılmaya çalışılması yoğun halde Los cronocrímenes (Suç Zamanı, 2007) esinlenmesi taşısa da onun kadar kıvrak zekalı ya da kışkırtıcı bir film ile karşı karşıya değiliz. Zaten Haneke’nin erken dönem filmlerinden tutun, Borgman (Bela, 2013) ve Kynodontas (Köpek Dişi, 2009) gibi yakın dönem Avrupa gerilim filmlerine kadar yoğun izler taşıyor Ich seh, Ich seh.
        
            