
                      İlk filmin yüzü suyu hürmetine izlediğim Koleksiyoncu 2, birinci filmin tadını ve zeka pırıltısını alamadığım kan revan içinde bir film olmuş. Öncelikle psikopat katilimiz nam-ı diğer Koleksiyoncu'yu ikinci filmde bambaşka yönleriyle gördük ve saygımız bittiverdi. Genelde bu tür gerilim filmlerinde, seri katillerin öldürme dürtülerini harekete geçiren bir nedenleri olur, ya da kurban seçimlerinde bir tutarlılık olur. Bunu ilk filmde görmüştük evine girdiği ailenin tüm fertlerini kurban olarak seçmişti. Ama ikinci filmde toplu katliamlar ve Hostel filmi kıvamında eziyetler, kasaplık sahneler görüyoruz. Katilin mantığı, koleksiyon için her çeşitten elimizde bulunsun olmuş. İlk filmde bizleri ters köşeye yatıran hikayenin yerine, devam filminde aksiyonun bol olduğu, vahşet dolu bir kurtarma ve intikam senaryosu ile Koleksiyoncu 2 sınıfta kalmış. Filmin başındaki club sahnesi Blade'in efsanevi başlangıç sahnesini ucundan açık hatırlattı. Ayrıca esas oğlan Arkin'in kırık kolu ile kimsenin baş edemediği Koleksiyoncunun yakasına yapışması da filmde ("Yuh be kardeşim adam daha yeni kolunu ikiye ayırdı ne çabuk kaynadı kemiği. Sanki Arkin değil Cübeyt Arkın mübarek") en mantıksız sahnelerden biri olarak sinema tarihine adını yazdırdı. 

Koleksiyoncu (Randall Archer)  kaçırdığı kurbanlarıyla, basında sıkça yeralmaya başlamış ve ilk filmdeki hırsız arkadaşımız Arkin'da (Josh Stewart) hala elindedir. Toplu bir katliam için gittiği partide esas kızımız Elena'yı (Emma Fitzpatrick) koleksiyonuna katar, ama koleksiyonunun en nadide parçalarından biri olan Arkin'i elinden kaçırır. Daha henüz özgürlüğünün tadını çıkaramadan Arkin, Elena'nın zengin babası (Christopher McDonald) tarafından kızını kurtarmak ile görevlendirilir. Bir kez daha özgürlüğünden olmak istemeyen Arkin, Elena'nın babasının kurduğu kurtarma ekibi ile Koleksiyoncu'nun mekanına giderler. Koleksiyoncu bu kez ev sahibi olmanın verdiği avantaj ve orasını burasını kesip zombiye döndürdüğü kurbanlarıyla bu kurtarma ekibine zor anlar yaşatacaktır.
        
            