
                      Öncelikle ismine bakarak değerlendirmemenizi öneririm filmi. Ortada bir "violence" var evet, ancak bu ilk akla gelen şekliyle bir şiddet değil. Yani bu "en şiddetli senede" insanlar sokaklarda birbirleriyle çatışmıyor, vurdulu kırdılı dövüş sahneleri ve takla atan arabalar yok. En azından film bunları konu almıyor diyelim. Onun yerine son derece durgun bir tempoda ilerleyerek, "olgun" bir atmosfer oluşturuyor. Oscar Isaac harika bir performans sergilemiş. Abel rolüne kusursuz biçimde girmeyi başarmış. İşini, ailesini ve hepsinin yanında onurunu korumaya çalışan bir adam. Bir "işveren" profili aslında. Ancak dediğim gibi, işini ve ailesini korurken, onu sektörün diğerlerinden ayıran çok farklı bir tercihi var: kişisel ve mesleki onuru. "Temiz" çalışma ve biraz daha abartırsak "helal kazanç" elde etmenin peşinde Abel, 1981 New York'unda. Film boyunca aslında bir yandan "kapalı kutu" olarak kalan eşi (Chastain) hem destekçisi hem köstekçisi. Düşük tempoya rağmen gerilim, başarılı müzik kullanımının da katkısıyla sürekli bir yükseliş halinde. Final çarpıcı evet, ancak bana biraz abartılı geldi diyebilirim. Kesinlikle sırıtmıyor veya filmin genel kalitesinden bir şey götürmüyor, ancak film ve karakterlerin genel akışına birebir uygun değil gibi. Ve bu çarpıcı sahnedeki ufak bir sahne, aslında filmin tek başına özeti niteliğinde. Kapitalist dünya...
        
            