
                      işgal birliklerinin öyküsünü değil de kendi özgürlük savaşımızda kendi dramlarımızı anlatan bir filmi yorumlamayı öncelikle isterdim ancak böyle bir yapımımız yok. çanakkaledeki kahramanlarımıza değinen onlarca film çekmişiz gibi bizde çekilen tek yapım da (gelibolu 2005) tam anlamıyla bir fiyasko. hatta yapım yılı ve kendi dramlarına değinmesinden ötürü gallipoli(1981)i daha saygıdeğer buluyorum.bu filmin savaştan 65 yıl sonra çekilmesi; çanakkale zaferinin işgal birlikleri için ne derece büyük bir travma olduğunu anlatması açısından önemlidir.aradan 500 yıl bile geçse çanakkalenin bizim için ne anlama geldiği o dönemin nesillerine muhakkak anlatılmalıdır. bunun yollarından biri de büyük bütçeli filmler çekmekse, büyük bütçeli filmler de çekilmelidir.çanakkale zaferi abartılmaya asla ihtiyaç duymaz, en gerçek haliyle olduğu gibi tarafsız olarak dahi anlatılsa tam bir türk destanı olur.nasılsa istanbul daha sonra işgal edildi deyip çanakkaleyi gereksiz bir zafer olarak görenler de tarihi muhakkak iyi değerlendirsin. ingilizler 1915te türklerden böyle bir tokat yemeseydi 1922de başta istanbul olmak üzere işgal ettikleri hiçbir topraktan çekilmez bizim lehimize hiçbir antlaşmaya da imza atmazdı.
        
            