
                      Öncelikle filmi çeken Alper Çağlar'ı tebrik etmek istiyorum. Sinemamıza yeni bir şeyler katmaya çalıştığı için. Ama katmaya çalıştığı yenilikleri başarabilmiş mi ? Bence koşulsuz "Evet" demek çok mümkün değil ama yinede takdiri hak ediyor. Filmde olmuş ve olmamış şeyler var bana göre. Olmuş şeylerden başlamak gerekirse filmdeki yaratılan atmosfer çok başarılı. Kamera hareketleri, kullanılan renkler, filtreler özellikle havadan çekilen genel İstanbul görüntülerindeki mavi-gri-siyah tonlar muazzam. Jenerikte ve film içersinde kullanılan fontlar çok zevkli. Güney Kore filmlerini andıran ağır çekimler, kanlı sahnelerde kullanılan teknikler, yüze yapılan yakın çekimler ve tabi ki kullanılan müzikler. Bu saydığım özellikler filmi yüksek standartlara çıkarıyor. Bu saydıklarım çok özgün şeyler değil biliyorum. Son dönem Güney Kore sinemasından bir film izlerseniz benzer sahneleri göreceksiniz. Sergio Leone'nin western'lerinden birinide izlediğinizde benzer yakın çekimleri ve müziklere rastlayacaksınız. Ama kim esinlenmiyor ki. Önemli olan esinlendiğiniz noktaları uyarlarken başarılı olup olamadığınız. Bana göre Alper Çağlar'da esinlenmelerinde son derece başarılı olmuş. Ama maalesef zoru başarıp, kolayda çuvallamış. O kadar basit yanlışlar yapmışki, filmi bitirdikten sonra hiç izlememiş mi diye sormak geliyor içimden. Devamlılık hataları, arabaların üzerine iliştirilmiş gerçek olmadığı çok belli komik plakalar, inanılmaz kötü bir patlama efekti. Olmuyorsa koyma o patlama sahnesini. Gösterme arabanın patlama anını. Göstermeden anlat. Hele Kadir Korkut'un kendi onuruna yemek verilen binanın önünde yağmur altında beklediği sahne neydi öyle. İnanılmaz stilize bir sahne. Harika bir yağmur altı ağı çekimi. Müthişti ama ya hemen sonrası. Kadir Korkut yağmurun altında sırılsıklam olur. Keza O'na şemsiye açmaya gelen Cem'de. Sırılsıklam bir şekilde binaya girerler ama bina içersine girdiklerinde birde görürüz ki kupkurular. Böyle basit hatalar filmin zayıf tarafları olmuş. Ama çokta uzatmadan filmi başarılı bulduğumu, beğendiğimi, sevdiğimi söylemeliyim. Son olarakta büyük usta Cüneyt Arkın'ı sinema perdesinde iyi bir filmde izleyebildiğim için çok mutluyum. Sen iyi ki varsın büyük usta..
        
            