
                      Film fena değil ama Zeki Demirkubuz filmografisinde çok  önemli bir adım değil bence.Sıkıcı diyemeyiz fakat izleyici ile temasa girmesi,iletişim kurması zor bir film.Bir nevi biyografi...Yönetmene ilgi duyanlar açısından önemli okumalar barındırıyor.Dostoyevski ve Camus’a saygı gösterisinde bulunmuş hatta diğer filmlerine nazaran  daha yoğun görülüyor.Yazgı filmindeyaptığı gibi bazı konulara daha fazla eğilmiş,yine iletişim konusunda son derece zayıflamış karakter olgusu ön planda.Ayrıca daha genel konular olan sinema sanatını,film yapmanın zorlukları,film sonrası keşkeleri yansıtıyor yönetmen.Ara sıra yan karakterler aracılığıyla kendisine epey ağır eleştiriler ile saldırıyor.Suç ve ceza filmini yapamama öyküsü olan film yine herseye ragmen umut dolu bitiyor.Ama başta dediğim gibi film ile temasa girmek her izleyici için kolay değil,şart değil çünkü çoğu zaman Zeki Demirkubuz’un kendisine akıyor film.Dolayısıyla yönetmeni tanımak,bilmek,önceki filmlerini seyretmek lazım.
        
            