
                      Julianne Moore bu filmle Oscar’a aday olduğundan beri bu filmi izlemek istiyordum fakat sinemada da, telvizyonda da yakalayamamıştım,kısmet buguneymiş.Zaten hep içimde güzel bir film olduğun dair bir his vardı ve yanılmamışım da, çok hoş,etkileyici,insanın içine işleyen,çok derinlerine nüfüs eden bir film.Kadının çektiği yalnızlığı ve yaşadığı hüznü aynen hissedebiliyorsunuz.Görsellik de çok ön planda,doğa manzaraları,sonbaharın o renkleri müthiş.Müzikleri de çok iyi, özellikle filmin sonundaki istasyon sahnesinde çalan müzik, o kareye ancak bu kadar uyabilir,o duyguyu ancak bu kadar iyi yansıtabilirdi.Zenci-beyaz çatışması,ırkçılık da çok iyi anlatılmış.Filmde dikkatimi en çok çeken şey de bu tip filmlerde kadınlar en çok çocuklarını düşünerek aşklarının peşinde koşmazlar,bu filmde  ise kadın biran olsun çocuklarını düşünmedi.Kocasıyla arasında olmayan iletişimi ve aşkı yakaladı ve peşinden gitti.Herkese rahatlıkla tavsiye edebilirim,pişman olmayacaksınız.
        
            