
                      Daha önce Celeste and Jesse Forever'dan tanıdığımız Lee Toland Krieger'in yönetmen koltuğunda oturduğu filmde, Blake Lively, Ellen Brustyn ve Harrison Ford gibi ünlü isimler de yer alıyor.

          Henüz 29 yaşında olan Adaline Bowman, geçirdiği bir trafik kazası sonucunda sıradışı bir şekilde yaşlanmamaya başlar. Bu olayın ardından sırrını kimsenin öğrenmemesi için sıklıkla taşınır, insanlardan kaçar. Yalnız bir yaşam sürerken bir davette Ellis Jones ile tanışır. Ellis ve Adaline zaman geçtikçe birbirlerine bağlanırlar ama Adaline'nin sırrı ilişkilerini ve kendisini ikilimlere sürükler. Adaline, kazadan beri ilk defa hayatını tekrar yaşamaya başlayacak ve Ellis'le birlikte olmaya devam mı edecektir, yoksa her zamanki gibi kaçacak mıdır?

        Senaryoda tatmin edici olmayan bazı noktalar var ve bu noktaların telafisi için pek de özen gösterilmemiş. Çok fazla raslantıya yer verilmiş olması bu noktalardan biri. Artık öyle bir noktaya geliyor ki zaten baştan tatmin etmeyen senaryo, izleyicinin filmden aldığı zevki düşürmeye başlıyor. Final ise tam bir hayal kırıklığı; senaryoyu toplamaya çalışmaktansa izleyiciye istediğini vermek amaçlanmış ve son derece klişe bir finale imza atılmış. Ama bu iki noktayı saymazsak ilgi çekici bir senaryo olduğunu söylemek mümkün.

        Adaline'nin anılarında geri dönüşler yapılması ise başarılı bir şekilde uygulanmış ancak bazı yerlerde de düzensizliğe ve filmin dağılmasına neden olmuş. Filmde dikkatimi çeken bir diğer unsur ise kayda değer ve izlerken gerçekten büyük bir zevk veren çekim teknikleri. Bu çekim tekniklerini maalesef filmin her yerinde göremiyoruz ama birkaç sahnede gözüme çarptı ve hoşuma gitti.

       Oyunculuklar, senaryoyu biraz da olsa toparlamış. Özellikle de Blake Lively, karakterinin duygularını, içinde olduğu psikolojik durumu ve yaşının getirdiği o bilge havayı kameraya çok iyi yansıtmış. Zarafeti ve şıklığı ise de bu davranışlarını bir bütün haline getirerek her şeyi harmanlamış. Harrison Ford da aynı şekilde, uyumlu bir performans sergilemişler. Michiel Huisman (Ellis) ise onların yanında biraz daha amatör kaçmasına rağmen kötü bir iş çıkarmamış.

      Kısacası klişe finaline ve senaryodaki aksaklıklara rağmen, romantik film severlere farklı bir deneyim yaşatacak bir yapım The Age of Adaline.
        
            