
                      çok az filmde bu kadar sıkılmıştım. sinemadan hiç bir şekilde anlamayan bir insan olduğumu düşünmüyorum. beni rahatsız eden diyalogların azlığı ya da filme hakim olan sessizlik de değildi. her ne anlatmaya çalıştıysa -ki ben temanın yabancılaşma olduğunu düşünüyorum,çevrendekilere yabancılaşma,yaşadığın kente yabancılaşma,kendine yabancılaşma- yönetmen maalesef bunu başaramamış. film anlatmak istediğini kendi içinde vermeli ve akıcı olmalıdır. bazı yönetmenlerimiz tarafından maalesef akıcılık önemsiz bir özellik gibi algılanıyor ama seyirciyi boğduktan sonra o filmin bir anlamı yoktur. lars von trier’ın filmlerinden insanların nasıl olup da sıkıldığını anlamayan bir kişi olarak ben bile uzak’ın vasat dahi sayılamayacağını düşünüyorum. iklimler’i de izledikten sonra nuri bilge ceylan üzerine daha derin bir görüş oluşturabileceğimi düşünüyorum ancak şimdilik görüşüm başarısız olmasına rağmen deneysel çalışması açısından takdir edilebileceği.
        
            