
                      Eskiden bizim mahallemizde de 2 sinema varmış. Tv olmayan zamanlarda sinemanın ne kadar eğlenceli ve olağanüstü olduğunu düşünün. Hergün aynı insanların gelip aynı filmi defalarca izlemesi. İşte 'Cinema Paradiso' bize bunu anlatıyor. Tabi şimdilerde o sinemalar apartman oldu. Filmde de anlattığı gibi...Film çok samimi olduğu kadar, aşkı ve dramı bir arada sunuyor. Eski insanların ne kadar anlayışlı olduklarını, en ufak bir mutluluğun bile ne kadar değerli olduğunu anlıyorsunuz. Filmi hiç sıkılmadan izledim. Aynı zamanda güldürmeyi de bilmiş.Türk sinemasına yakın bulmakla beraber, 2. dünya savaşından sonra aslında bütün halkların aynı zorluklar içerisinde yaşam mücadelesi verdiğini ve kültürlerin ne kadar birbirine benzediğini anlayabiliyorsunuz.Hiç unutmadığım bir sahnede  :'20 yıldır film izliyorum bir kere bile öpüşme sahnesi görmedim' işte bu söz aslında bozulmayan toplumun bir aynası.
        
            