
                      Kimseye Söyleme, vurdu, kırdı, şiddet ve digital tekniklerin devreye girmediği günlerden kalma bir polisiye.. Yani gözler değil, beyin için çekilmiş.. Bakılmak değil, düşünmek için.. Çok da güzel çekilmiş bir öykü.Kadın öldürülmüş. Ceset bulunmuş, baba teşhis etmiş.. Gömülmüş.. Ama koca 8 yıldır içinden gelen bir hisle, karısının öldüğüne inanmıyor.. Film de burada başlıyor işte.. Ondan sonrası çok ama çok güzel ve de bizim Living&Dyingciler görsün, nasıl mantıklı ve inandırıcı örülüyor..Film Fransız Oscarları, Cesar’a 9 dalda aday olup, beşini kazanmış zaten..Başından sonuna bitmeyen bir merakla izledim.. Polisiye sevenler kaçırmasın..
        
            