
                      Bu filmle ilgili yapılan yorumların çoğunu okudum. Enine boyuna herkes bir şeyler söylemiş. Yahudi-Amerika propagandası, aşırı Nazi eleştirisi, milyonlarca insanın öldüğü bir savaşta bir kişinin göreceli önemi, yönetmenin filmin neresinde durması gerektiği vs. vs...

Benim fikrimse, bu filmden sonra birçok sinemaseverin savaş türüne farklı gözlerle bakmaya başladığı, sarsıldığı, etkilendiği... İnsanlar özünde öznel varlıklar; onlardan nesnel olmalarını beklemek çok zor. Özellikle soyunun yok edilmeye çalışıldığı bir dönemi anlatmaya çalışan bir yönetmenden, nesnel gözlükler takmasını istemek biraz da iyimserlik. Bence sinematografik açıdan bakın filme; güzellikleri görün; öykünün içten itiraflarını keşfedin; görüntülerin ve oyunculuklarını tadını çıkarın. "7. sanatı kullanarak aptal toplulukları zehirliyorlar" diye endişelenmek artık yersiz çünkü; panzehir için artık çok geç!
        
            