
                      süper kahramanlı filmlerde kahramanların "normal" yaşantıları hep bıkkınlık verir bana (bknz:spider man,superman,he-man..batman bunların dışında tabi o ayrı, apayrı..)ama iron man izlerken tonye bayılıyor insan. bi defa kesinlikle ironman halinden daha karizmatik.tony eğlenmeyi seven,şan şöhret delisi, biraz da karaktersiz:) işte bu yönüyle bağlıyor bence seyirciyi, en azındn beni:)
scarlet çok gereksiz bir detay, filme ne gibi bi etkisi vardı,  gişe vermek dışında. gerçi buna da karşı değilim zaten sanat filmi olma çabasında olmayan yapım neden tüm olanakları kullanmasın ki..
bazı hatalar mevcut izlerken dikkatli ve çok film izleyen seyirciyi rahatsız edecek.. ama dedim ya çok dikkatli seyirci hedeflenemediği için sorun yok.. eğlenmek içi izlenebilir, seviyeyei çok yüksek tutmadan yani..

spolier:hadi bütün kahramanlı filmlerde iyilerin kazanmasına alıştık-bence artık kötüler de kazanmalı ki gerçekliğini korusun, çünkü normalde işler böyle yürüyor maalesf- ayrıca başı sonu belli olmasına da alıştık, ama benim hala alışamadığım kahramanımızı alt edemeyeceği ilk bakışta belli olan "küçük kötücük"lerin "asıl kötü"yü şaşalı bir şekilde duruma hazırlaması, kahramanımızı oyalaması.. acilen bitsiiiin!! 

soru:kötü karakter kahramanımızı zaten yarattığı "çıtır çerezlerle" yenenmeyeceğinden ne kadar emindir ki, kendini hep tam donanımlı ve sonda çıkarır??

son olarak bu kadar irdelemeden izlemenizi ve zevk almanızı tavsiye ederim, iyi seyirler..
        
            