
                      paradoksu yüzümüze vuran filmler benim gerçek film kritelerimin başında gelir. garson genç nasıl bir oyunculuk çıkarmış öyle, oysa kendisini ilk kez gördüm. ülkü duru belki de hayatının rolünü oynamış, devleşmiş. zuhal olcay zaten her zaman iyi ve bırakın kötüyü vasat bir projede bile yer almaz. iyi seneler derken neşe işin içine karışır, bilinen budur, kalıp budur. ancak hizanın biraz dışına çıkınca başka bir olgu kendini tüm vahşetiyle gösterebilir: acı..
son zamanlarda izlediğim en önemli filmlerden biri iyi seneler londra. emeği geçenleri kutluyorum. ve ekleyeyim, alternatif filmlere devam etmeliyiz. 10 puan...
        
            