
                      Kirazın Tadının düşündürdükleri

Kirazın Tadını izlerken bir ara kendi kendime hiç intihar etmeyi düşünüp düşünmediğimi sordum. Galiba benim yanıtımdan daha önemli birşey var ortada:İnsan neden bile bile kendini öldürmek istesin ki? 

Şimdi koltuğumda oturmuş bunu düşünüyorum. Düşünüyorumda şu koca koca bedenlerin üzerinde nice insanların emeği var diyorum kendi kendime. Başta annemizin ve babamızın olmak üzere tabiki. İtihar eden insan düşünsel olarak çözüm üretemiyor ve bedenini de beynindekilerle bile toprağa gömüyor. Bunun yerine sadece düşünsel bir intihar tercih edilemez mi? Yani, bizi alıpta çıkmaza götüren o düşüncelerimizi ve de duygularımızı öldürecek çözümleri tercih edemez miyiz? Neden hiçbir suçu olmayan bedenimizi cezalandırıyoruz. Oysa düşücelerimiz değil mi bizi karanlık odaya hapseden. Yazık değil mi, neden canımıza kıymayı düşünüyoruz. Şimdi filmi izlediken sonra böyle bir düşünce kapladı içimi.

Onur Temel Çakır
Girne/Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti
        
            