
                      Usta Sinemacı Clint Eastwood çektiği biyografilerle yakın tarihin bilinmeyen yönlerine ışık tutmaya devam ediyor. Invictusla Nelson Mandelanın başkanlığının ilk yıllarını Güney Afrikada nasıl birleştirici bir güç olduğunu başarıyla anlatıyordu, ama özel hayatına yeteri kadar giremiyor, geçmişini başarıyla anlatamıyor, ve etkileyici olamıyordu buda filmi sıradanlaştırıyordu.Edgar'dada aynı sorunlar var özel hayatının etrafında dolanıp duruyor(iki adamın 50 yıl süren platonik aşkı) içine giremiyor, 48 yılda yaptıklarını tek bakış açısıyla anlatıyor, niye herkezin ona karşı olduğunu onu bu olayların neden daha güçlü yaptığınıda yüzeysel anlatıyor, yan karakterlerin hayatlarını sadece Edgarla ilişkilendiriyor karakterlerini derinleştiremiyor, kurguda birzamandan sonra kafa karıştırmaya ve filmden soğumanıza neden oluyor.Dicaprionun performansı oldukça başarılıydı, yeni kuşakların bilmediği olayları anlatmasıda filmi ilgi çekici yapıyor.Ama usta yönetmen 135dk sürede anlatması(derinlemesine) gerektiği gibi bir öykü anlatamıyor. Gus Van Sant başyapıtı Milk'ten sonra tüm biyografiler yüzeysel kalıyor(Milki seğredenler ne dediğimi anlıyacaktır)
10/7
        
            