
                      tıpkı sağlam bir dikiş gibi iki karakter arasında iki yönlü bir etkileşim ve bu alçlıp yükselen dlgaların gülümseyerek izlenmesi.filmde ilk dikkat çeken başrol oyuncusunun dakikayı aşan tek planda gözlerini yummadan kameraya bakışı.aslında iki kadının parçalara bölğünmüş tek bir kişi olduğunu da düşündürüyor.birinin alçaldığı noktada diğeri yükseliyor ve yer yer farklıllaşan bir değişimi izlemek keyif veriyor.filmin sonundaki hemşirenin tiyatrocu bayanın eşiyle olan diyalogları da ayrıca farklı ve güzel olmuş.
        
            