
                      Ta ki kendini kurtaracak şeyi,yazı yazmayı keşfedene kadar,yazı yazmayı keşfedene...
       Uzun zaman olmuştur bazı  hayalleri tekrar kurmayalı,ve aklına gelir sen sırtını dayamışken bahçendeki en büyük ağaca..Ve birden o gelir gözlerine,ellerin,bırakamadığı sayfaları ve en değerli kaleminden  uzak kesilir ve bir an onu düşünür.Günlük,yazılmaya devam edilirken,hayat ta bir o kadar çok satır şey doldurur satırlarına..Gün geldiğinde Günlük, tekrar açılmak için beklendiğini o gün anlar,ve bütün bunlar,hayatın ta kendisiyle birleşince,ortaya böyle bir film çıkar...
        
            