
                      Ethan Hunt keşke olmasaydı diyeceğimiz bi şekilde ağırlıklı olarak kendi ailevi problemleri üzerine kurulu bi konu ile tekrar karşımızda.
 
Efsanevi yönetmen Brian De Palma eski tarz casus filmleri tarzını aksiyon ile harmanlayıp ilk film ile karşımıza çıkmıştı. İkinci filmde ise ilk filmden oldukça faklı konu, tarz ve gerçek üstü yaklaşımı ile Jhon Woo vardı. Bu iki filmde kendi içinde tutarlı ve aksiyonu seyirciye yedirebiliyorlardı, özellikle ikinci filmdeki gerçek  üstü yaklaşıma bayılmıştım (Filmin açılış sahnesinde Tom Cruse un dağa tırmanışı, motorsiklet ile kapışma ve gökdelendeki akrobasi sahnesi gibi..). Keşke ve keşke benzer şeyleri 3. film içinde söyleyebiliyor olsaydım.  Şimdiden efsaneleşmiş Lost ve Alias gibi dizilerin yönetmeni J.J. Abrams dan daha kaliteli bir yapım bekliyordum açıkcası. Oysa film tam bir hayal kırıklığı oldu.
 
Öncelikle filmin açılış ve kapanışı çok yavaş. Filmin asıl kötü karakteri ki oscar ın üzerine kendini harcamış olan Philip Seymour Hoffman 2 saatlik bi filmde çok az gözüküyor ve dolayısı ile karaktere derinlemesine değinilmiyor.  Yönetmen iyi ile kötü arasındaki mücadele üzerinde aşk hikayesi anlatmaktansa tam tersini yapmış. Bir diğer önemli eksik ise filmin müziği. Serinin kült müziği filmin hiçbiyerinde adam gibi kullanılmamış, oysaki aksiyonun doruğa ulaştığı noktada çok çok etkili olabileceğini özellikle 2. Filmde Ethan Hunt ın zehir ve panzehiri bir üçkağıt ile kötü adamın elinden alıp kaçmaya başladığı sahnede görmüştük.
 
Film ile ilgili güzel olmuş diyebileceğim tek şey bikaç aksiyon sahnesi; rüzgar  türbünleri ve kaçırma sahnesi vb. Bu saheleri 20 dakikalık klip haline getirip altınada MI2 deki orjinal müziği koyup izlemek izlemek isterdim. Son filmden aldığım keyiften çok daha fazlasını alacağıma eminim.
        
            