
                      Sinemanın sadece öykü anlatmak olmadığını, mükemmel kamera açıları ve izleyicisini adeta filmin içine sokan plan sekanslarıyla gösteren bir yapıt. Filmin büyük bir bölümünün dar bir apartman dairesinde geçmesine rağmen hiçbir sahnenin tekrar hissi vermemesi Hou Hsiao-Hsienin kamera kullanımındaki ustalığını gösteriyor. Oyuncuların son derece gerçekçi performansları filmin minimal yapısına azımsanmayacak bir katkı sağlamaktadır. Kırmızı balonun gökyüzünde özgürce dolaştığı sahneleriyle izleyiciye çocuksu bir coşku veren film yönetmenin hümanist yapısını da vurguluyor. Beyazperde üyelerinin filme verdikleri puanların ortalamasının son derece düşük olması ise oldukça manidar...
        
            