
                      Bu film hakkında söylenebilecek pek çok şey olsa da,bunlar filmin muhteşem "sinema" duygusunun yanında kifayetsiz kalacaklardır.Sadece Jan ve Bess arasındaki o sımsıcak telefon konuşması sahnesi bile bu filmi klasik yapmaya yeterli,oyuncuların ruh hallerini fazlasıyla zorlamış olduğunu düşündüğüm performanslarına değinemem bile,hatta bu film hakkında yorum yapacak yeterliliğe bile sahip değilim belki,ama bildiğim birşey varsa;bu filmin yaydığı gücün hiçbir "dalgakıran" tarafından soğurulup yok edilemeyeceğidir.Saygılar.
        
            