
                      ben sinemaya yok amerika yok yahudi yok japonya yok almanya propagandası olarak bakmıyorum.ha ama aslında tabii ki sinema ve ne bileyim siyaset,sosyoloji,kültür,bilim vs. ayrı düşünülemez.sonuçta hepsi birbirinin içinde.çekilen bazı filmlerin de bazı amaçlar doğrultusunda çekildiğini kabul ediyorum.ama ben sadece bir sinemaseverim,filmleri izlerim ve beğenirim ya da beğenmem.amacının ne olduğu beni çok da alakadar etmiyor açıkçası eğer göze batan ve ulan yeter be dedirtecek kadar abartılmamışsa.zaten eğer böyle olsaydı sinemanın ortaya çıkışından bu yana yaratılan pek çok efsane film de efsane olmazdı,sadece propaganda,siyasi falan denilir geçilirdi.defiance olmuş bir olayı anlatıyor bizlere.önceki izleyicilerin vurguladığı gibi kurgusal bir hikaye anlatmıyor,ve tabii ki bielski kardeşler anlatılacaksa,bu yahudi düşmanlığı yapılarak mı anlatılsın şimdi'tabii ki yahudilerin yanında gözükülecek.filmin anlattığı olay zaten onların almanlara karşı direnişi.çok uzun sohbetler yapılabilir bu sinema,siyaset,propaganda gibi konular üzerine.o yüzden filme geçersek;kendini son anına kadar izlettiren,sürükleyici bir savaş ve gerilla filmi diyebiliriz defiance için.bunda herşeyden önce daniel craig,liev schreiber,jamie bell gibi rollerine harika oturan ve ilk saniyeden itibaren benimseyebildiğimiz aktörlere sahip olması etkili belki de.akıllara schindlers list geliyor tabii ki fakat aslında birbirinden oldukça farklı durumlar söz konusu.sadece yapılan kahramanlıklar ve bireylerin yüzlerce insanın sorumluluğunu taşıması gibi benzerlikler kurabiliriz.kaliteli bir film,belli başlı kusuru yok.izlenebilir.
        
            