
                      John Carpenter, usta diye tanımladığımız, her ürününü dört gözle beklediğimiz bir isim olsa da, ya yılların getirdiği yorgunluk dargörüşlülüğe sebep olmuş, ya da ustamız halen 20 yıl öncesinde yaşıyor, çünkü büyük umutlarla beklediğim The Ward, açıkçası bu isme duyduğum saygıyı biraz sarstı.

Öncelikle Koğuş, oldukça atmosferik bir film. Her ne kadar korkutmayı pek beceremiyor olsa da, atmosferin içine çekmeyi başarıyor, ve Carpenter'ın gerçekten de usta olduğunu vasatın altında bir senaryoyla bile atmosferik bir film çekebildiğini gördüğümüzde tekrar anlıyoruz.

Filmin sık sık değişen temposu, o kadar iyi dengelenmiş ki, hiçbir anında sıkılmıyor veya olaylar çok hızlı gelişiyor deyip usanmıyoruz. Yine de, senaryoyu daha ilk on dakikada tahmin edebiliyor olmak, özellikle de türün muadillerindenseniz, işten bile değil.
        
            