
                      filmi çok beğendim. biraz kopuk, ayakları yere basmayan  ve seyirci için pek bir şey ifade etmeyen bir konuya sahip olsa da sürükleyici, zevkli ve düşündüren "dolu dolu" bir film. 
ayrıca bu filmde kullanılan çekim teknikleri aynen requiem'de de kullanılmış. filmin yönetmenini tanımasam bile direk aronofsky çekmiş derdim.

---spoiler--- 
filmin özellikle sonu gayet karışık. hangi sahne sanrı, hangi sahne gerçek anlaşılamıyo ilk izlendiğinde. ama bir arkadaşım filmi didik didik etmiş ve gözüne bir şey çarpmış. elemanımız sonlara doğru (kafayı sıyırdığı sıralarda) sol'un evine gidiyor ve felç geçirip öldüğünü öğreniyor. orda salona ilk girdiğinde go tahtasının üstünde o rakamların yazdığı kağıt yok. sonraki sahnede var. yani o sahneden itibaren sanrı diyebiliriz. ve sanrılar son sahneyle bitiyor. jenna'yla bankta oturdukları sahne gerçek bi tek. tabi arkadaş yanlış görmediyse..
        
            