
                      kaderi sinemada izlemiştim, masumiyeti yeni fırsatım oldu. ama düşününce kaderin, masumiyetin prodüksiyonuna göre daha gelişmiş olanı ve sinemasal teknolojiden daha çok faydalanılmış farklı bir versiyonu olduunu düşünmekten kendimi alamıyorum. çünkü masumiyeti ben çok çok daha iyi buldum. özellikle dramatik yapısındaki samimiyet, insanın içini burkan bir duygu seline dönüşüyor. oyunculuklar gayet başarılı.haluk bilginerin güven kıraça uzun uzadıya hayatını anlattığı sahneye ben hayran kaldım. bekirin (haluk bilginer) o sahnedeki metni, hareketleri fevkaladenin fevkinde. ve bir de bekir ve uğur ablamızın (derya alabora) birbirlerine girdikleri o meşhur sahne var ki, o da inanılmaz çok ama çok başarılı.masumiyet teknik açılardan büyüleyici olmasada, dramatik yapısı çok kuvvetli bir hikayeye, başarılı bir anlatıma ve usta oyunculuklara sahip bir film. zeki demirkubuz sinemasının yapıtaşlarından...
        
            