
                      Bize Çılgın Hırsız, Loraks ve Minyonlar’ı getiren Illumination Stüdyoları’nın yeni filmi Evcil Hayvanların Gizli Yaşamı’nı Oyuncak Hikayesi’le karşılaştırma gereği duyuyorum. Çünkü her iki filmin de konusu aşırı benzer.

Bilmeyenler için Oyuncak Hikayesi’nin konusu şöyle: “Evdeki oyuncakların lideri olan Woody ile sahibi Andy arasında çok güçlü bir ilişki vardır. Fakat bir gün eve Buzz Lightyear adında yeni bir oyuncak gelir ve Woody, Buzz’ı çok kıskanır. Ve bir süre sonra Woody ile Buzz evin yolunu kaybedip şehrin bir diğer ucuna giderler. Woody ile Buzz, eve geri dönmeye çalışırken ve bu sırada da aralarındaki bağ daha da güçlenecektir.”

Şimdi de Evcil Hayvanların Gizli Yaşamı’nın konusuna bakalım: “Mahalledeki hayvanların en popüleri olan Max ile sahibi Katie arasında çok güçlü bir ilişki vardır. Fakat bir gün eve Duke adında yeni bir köpek gelir ve Max, Duke’ü çok kıskanır. Ve bir süre sonra Max ile Duke evin yolunu kaybedip şehrin bir diğer ucuna giderler. Max ile Duke, eve geri dönmeye çalışırken ve bu sırada da aralarındaki bağ daha da güçlenecektir.” Copy-paste yapmışlar gibi, değil mi?

Gerçi Oyuncak Hikayesi ile Evcil Hayvanların Gizli Yaşamı’nın konuları birbirine çok benzese de, tarzları ve işlenişi çok farklı. Bu yüzden Evcil Hayvanların Gizli Yaşamı orijinal bir film olmasa da, apayrı bir film olarak görülmeyi hak ediyor.

Filmin iyi yanlarından başlayayım. Öncelikle filmin seslendirme kadrosu çok başarılıydı. Güldür Güldür Show’dan tanıdığımız Alper Kul ve Çağlar Çorumlu’nun kimyalarının ne kadar iyi olduğunu biliyoruz. Bu filmde de Max ile Duke’ü seslendiren ikili, oldukça uyumlu olmuş. Farklı seslendirme tarzları ile ortaya çok hoş bir şey çıkmış. Ama benim için filmdeki en iyi seslendirme sanatçısı, sevimli tavşan Snowball’u seslendiren Harun Can’dı. Harun’u Sürekli Dizi’deki Mortdecai karakterini ve Deadpool’u seslendirmesiyle tanıyoruz. Ama Harun, bu filmde resmen coşmuş. Karakterinin çılgınlıklarını ve sevimliliğine o kadar uyumlu olmuş ki, orijinal seslendirmeden bile çok daha iyi bir sonuç çıkmış. Normalde filmlerin dublajını pek fazla eleştirmem ama bu filmdeki dublaj, kesinlikle dikkate değerdi.

Bunun dışında animasyonlar oldukça hoştu. Şakalar da öyle. Filmin birkaç sahnesinde kendimi kıkırdarken buldum. Filmin 3D’si de bir animasyon film için oldukça başarılıydı. Yüzünüze gelen eşyalar gibi eski numaraları olsa da sonuç oldukça başarılıydı.

Ayrıca filmin süresi kısa olmasına rağmen hiç sıkılmadım. Hikaye sürekli kendisini taze ve sürükleyici tuttu. Bir de bir animasyon filmi için bunu söyleyeceğim hiç aklıma gelmezdi ama finaldeki köprü sahnesi çok havalı olmuş. Evet, çok saçma ve mantıksız (buraya birazdan değineceğim) ama o sahneyi izlerken keyif aldım, epey heyecanlı bir son hazırlamışlar.

Evcil Hayvanların Gizli Yaşamı kesinlikle kötü bir film değil bu arada. Hatta Illumination Stüdyoları’nın yaptığı en iyi işlerden birisi. Fakat filmin kesinlikle kötü tarafları var ve bunlardan bazıları göz ardı edilemeyecek kadar büyük. Ama bu hatalar filmi kötü yapmıyor, sadece ortaya mükemmel bir animasyon çıkmıyor, o kadar. Şimdi filmin kötü taraflarından bahsedeceğim.

Yukarıda değindiğim gibi, hikaye çok saçma ve hiç mantıklı değil. Evet biliyorum, bu bir animasyon filmi ve animasyon filmlerinde mantık aranmaz. Ama Dreamworks’ün, Stüdyo Ghibli’nin ve Pixar’ın yaptığı işlerden sonra biraz gerçekçilik aradım. Şunu söyleyebilirim ki, bu filmde gram kadar mantık yok. Bu yüzden böyle bir şeyi asla beklemeyin.

Ayrıca filmi izlerken aklım, filmin sloganına takıldı. Filmin sloganı şöyle: “Evcil hayvanlarınızın siz yokken ne yaptığınızı hiç merak ettiniz mi?” Bu filmin bu sloganla hiçbir alakası yok öncelikle ve birden fazla nedenim var:

1-) Bu konuda hiçbir soru sorulmuyor, sadece Max’in Katie evde yokken ne yaptığını sorduğunu görüyoruz, o kadar. Yani sloganın tam tersi.

2-) Oyuncak Hikayesi’nin aksine bu filmdeki hayvanların ne yaptığı rahatça görülüyor. İnşaata girip dolaşıyorlar, tekneye binip karşıya geçiyorlar, otoyolda araba kullanıyorlar… Oyuncak Hikayesi saçma bile olsa da bize oyuncakların gerçek olup olamayacağını sordurtmuştu. Bu filmse insanları salak gibi gösteriyor. Ya da kör. Ya da işinde berbat. Bu hayvanları hiçbir insan görmez mi yahu? Tamam, insanları geçtim, bir güvenlik kamerası falan da mı yok? Bu filmde Max ve Duke elini kolunu sallayarak bir sosisli fabrikasına giriyor mesela, etrafta dünya kadar güvenlik görevlisi var ve hiçbiri bunları görmüyor. Bunlardan daha bir sürü var, ama uzun uzun değinmenin bir anlamı yok.

Bunun dışında canımı sıkan başka bir şey de ürün yerleştirme olayıydı. Pekala, Times Meydanı’ndaki talk show billboardlarını, yiyecek ve içecek reklamlarını geçtim. Bu filmdeki en çok canımı sıkan ürün yerleştirme sahnesi şuydu: Final sahnesinde Snowball, bir aracı kullanarak köprüye geliyor. Ve aracın arkasında da kocaman bir “Sing!” afişi var. Bilmeyenlere söyleyeyim “Sing!”, Illumination’ın gelecek filmi. Ve orada da resmen reklamını yapmışlar. Finaldeki köprü sahnesinin yarısını bu ürün yerleştirme yok etti benim için.

Ama bu filmle ilgili en çok canımı sıkan şey, Max ile Duke’ün sosisli fabrikasına girdikleri sahneydi. Nasıl girdiklerine dair yukarıda değindim, ama sonrası benim için bir felaketti. Şöyle ki, Max ile Duke sosislerle resmen kafayı buluyor (film başka bir şey anlatıyor aslında ama öyle bir ima etmişler ki…). Sosisleri yedikten sonra Max, sosislerin etkisinden konuşamadığını söylüyor.

Bu sahneyle ilgili bir de şu var Max ve Duke, sosis cennetine düştüklerini hayal ediyor. Sosisler konuşuyor, dans ediyor ve bizimkiler de onları yiyor… Sausage Party adlı filmi hiç duydunuz mu? 1 hafta sonra Amerika’da vizyona girecek olan, yetişkinlere hazırlanmış bir animasyon filmi. Filmin başrolünde konuşan bir sosis var ve diğer yiyecekleri yiyen insanlara karşı isyan çıkarıyorlar… İşte bu film, Sausage Party’nin çocuklar için hazırlanmış versiyonu. Hiç olmazsa ben öyle düşündüm çünkü epey garip bir sahneydi.

Genel anlamda Evcil Hayvanların Gizli Yaşamı, yanlışlarına ve eksikliklerine rağmen oldukça eğlenceli bir animasyon filmi. İleride Pixar’ın filmleri gibi bir klasik olacağını düşünmesem de, hem küçüklerin hem de büyüklerin izleyip eğlenecekleri bir film ortaya çıkmış. Şu an vizyondaki en iyi animasyon filmi bence. Tam olarak başarılı değil ama eğlenceli. İyi seyirler.

FİLMİN İYİ YANLARI:

+ Final sahnesi.

+ Türkçe seslendirme kadrosu, animasyon çizimleri ve 3D’si.

+ Sıkıcı olmayan, oldukça sürükleyici bir film.

FİLMİN KÖTÜ YANLARI:

- Özgün değil.

- Bazı sahnelerinde gerçekten saçmalıyor.

-Ürün yerleştirme olayı.

-Sosisli fabrikası sahnesi.

TOPLAM PUAN: 6.6/10
        
            