
                      En büyük başarısı komedi-dram dengesini yakalayabilmiş olması bence.Ne abartılı sulu zırtlak bir şey çıkıyor karşımıza,ne de ağlatmak için zorlanmış bir duygu sömürüsü.Bir kanser hastasının çevresindekilerle ilişkisi tam gerçek hayatta olduğu gibi zaman zaman komik zaman zaman hüzünlü bir biçimde tom dozajında aktarılmış perdeye.Geleceği hayli parlak görünen yönetmen Jonathan Levine için sadece Adam'ın kız arkadaşlarını oynayan aktrisler konusunda eleştiri getirebilirim.Çünkü dışardan bakınca sempatiklik açısından filmdekinin tam tersi bir durum var.Yer değiştirmeleri gerekirdi bence.
        
            