
                      The Mist: 6/10

Öncelikle şunu demek istiyorum: Stephen King abimiz yazsın, bizler okuyalım, kimseler filmini yapmasın...F.Darabont gibi daha önce 2 King uyarlamasının altından gayet başarılı bir şekilde kalkan biri bile böyle vasat bir film çıkardıktan sonra artık kimsenin King'in gerilim-korku hikayelerini-romanlarını filme aktarmaması gerektiğine karar verdim...

Hikayeyi daha önce okumadığımdan filmde beni bekleyen şeyin ne olduğunu bilmiyordum ama buna rağmen kitabı okuyanlardan duyduklarım ve filmin arkasında Frank Darabont'un olması nedeniyle büyük beklentiler içinde gittim filme... Sonuçta büyük bir hayalkırıklığına uğradım...Ortada 90'lı yıllarda çekilmiş televizyon filmi tadında bir görüntü kalitesi var ki bu bilerek yapılmış bir tercih ise hiç olmamış bence, filme eksi puan kazandırmış...Ardından bilgisayar teknolojinin bu kadar geliştiği bir zamanda yaratıkların gözüktüğü sahnelerin inanılmaz derecede yapay olması diger bir eksi puan... Konusuna gelirsek yönetmen filmde o kadar çok mesaj verme kaygısına düşmüş ki, sonuçta mesajlar filmin önüne geçmiş...İnanan - inanmayan, din - bilim vb. o kadar çok konuya deginmeye calısıyor ama bunu çok yüzeysel ve kör gözün parmağına şeklinde yaptığından hiç ama hiç güzel olmuyor...Tüm bunların üzerine bir de abartılı oyunculuk var.. Sonuçta artık bitse de gitsek dediğim anlar çok oldu filmde..

Tüm bunlardan sonra 6'dan daha az not vermem gerekirken bir kaç sahneden dolayı bu notu verdim...Öncelikle filmin açılış sahnesinde Roland'ı ve Gül'ü görmek yüzümde kocaman bir gülümsemeye yok açtı...Ardından filmin içinde Kara Kule'nin sinemaya aktarılacağı konusunda bir yollama vardı ki bu da gülümsememe yol açtı (Yukarıda filme aktarılmasın dedim ama hem Kara Kule sadece gerilim romanı degil hem de sonuç ne olursa olsun Roland'ı kanlı-canlı bir halde beyaz perdede görmek isterim).. Filmin sonlarına dogru bir sahne vardı ki, degil ben salondaki herkes inanılmaz mutlu oldu, açık vermek istemedigimden ayrıntı veremeyecegim ama genelde gaza getirici Türk filmlerinde salondaki herkes bir anda alkışlarya, burada da aynısı oldu sayılır...alkışlayarak ve "yürü be koçum" diyerek tepki verdiğimiz unutulmaz ve izleyenlere inanılmaz bir haz veren sahne de filmin artıları hanesine yazıldı... Filmin en büyük artısı ise İnsanı ters köşeye yatırtan, "yapma be" dedirten başarılı ve çok hüzünlü bir sonu vardı filmin...

Sonuçta ortada vasat bir film olsada kitabını okuyanlara ve iflah olmaz King hayranlarına tavsiye ederim...Genelini beğenmeseniz bile içinde seveceğiniz en az bir kaç kare olacak...
        
            