
                      Ömer Kavur ismi bana bambaşka bir sinemasal dünyayı çağrıştırıyor.Ayrıksı temaları gizemli arayışların potasında harmanlayan,zaman kavramını bir gerilim unsuru olarak yol hikayeleri içerisinde boyutlandıran bu usta yönetmen,ölümünden önce çektiği(ışıklar içinde yatsın!)son filmi olan ’’Karşılaşma’’yla Antalya film festivalinde 8 ayrı ödüle layık görülmüştü...  Bir klinikte terapi seansları sırasında tanışan iki adamın bütünleşen yazgıları...Mimar olan Sinan(Uğur Polat)oğlunu bir kaza sonucunda yitirmiş ve bu elem verici olayda kendisine kestiği suçluluk payı çok büyük olan bir baba.Çocuğunun ölümüne neden olduğu düşüncesi bir türlü yakasını bırakmamış,hafızası adeta puslu bir geçmişe demirlemiş.Mahmut(Çetin Tekindor)ise geçmişte karanlık işler çevirmiş;ailesiyle arasındaki bütün duygusal köprüleri yok etmiş başka bir baba...Bu 40lı yaşlardaki iki adamın kaderleri ise bir Ege adasında birleşecektir.Mahmut’un ailesinin izini sürdüğü bu adada gizemli bir şekilde öldürülüşü Sinan’ı da bu adaya çeker.Bir taraftan bu beklenmedik ölümü çözümlemeye çalışırken,diğer taraftan da kendisini Aslı’nın(Lale Mansur)masum güzelliğine kaptırmıştır.’’Deja vu’’otelini işleten bu kadın hikayenin ortasında filizlenirken,elinde kamerasıyla sürekli çekimler gerçekleştiren ve karşısına çıkanlara ’’mutluluk nedir?’’sorusunu yönelten muzip oğlu da(İsmail Hacıoğlu)gizemin ayrılmaz bir parçası olarak hikayedeki yerini alır.Anne ve oğlu belki de puslu bir cinayeti aydınlatacak en önemli unsurlardır.  Ama bu yolculuk sadece bir cinayeti  mi aydınlatmaya dönüktür'Aksine arka fonda billurlaşan anlam çok daha derindir.Bir adamın geçmişiyle hesaplaşması,’’yeni bir dünya’’yaratmayı denemesi’’,çelişkilerinden arınma yoluna gitmesi...Gizemli bir arayışın da büyüttüğü,insan ruhunun derinliklerinde dönen bir hikaye.Belki de çağdaş bir psikolojik gerilim...  Mekan seçimlerinden,kadraj kullanımına,görkemli oyunculuklardan,keskin bir duyarlılığın beslediği olay örgüsüne kadar usta bir yönetmenin izlerini taşıdığını ilk dakikasından itibaren hissedebileceğimiz ustaca kotarılmış bir film ’’Karşılaşma’’.  70lerin ortasındaki toplumsal gerçekçi temalarına 80lerin ortasından itibaren varoluşsal temaları ekleyen,90 sonrası da birbirinden seçkin örneklerle sanatını filizlendirmeye devam eden Ömer Kavur benim için-farklılıklar bir yana- çağdaş bir ’’Hitchcock’’.Onun olmadığı bir türk sineması şüphesiz ’’kolu kırık’kalırdı.Anısı önünde bir kez daha saygıyla eğilirken herkese ustanın son filmini izlemeyi öneriyorum...
        
            