
                      Oyunculuk kökenli yeni nesil yönetmenlerden olan Kanadalı Xavier Dolan, henüz yirmi yaşındayken kameranın öteki tarafına geçmeye karar verip J’ai tué ma mère’i çekmiş ve sinema izleyicisini şaşkına çevirmişti. Kısmi anlamda kendi eşcinsel yaşantısını ve annesiyle bu durum üzerine ortaya çıkan sorunlarını anlattığı filmi hem eleştirmenlerce beğenilmiş, hem de ödül avcısı sıfatıyla bir süre adından sıkça söz ettirmişti. Eşcinsel sinemasının bu yeni yüzü, daha sonra Les amour imaginaires ile kendi sinema stilini oturtma yolunda önemli bir adım atmıştı. 2012 tarihli Laurence Anyways ise Dolan’ın artık kendi tarzını benimsemiş ve bunlardan taviz vermeye pek sıcak bakmayan bir yönetmen olduğunu kanıtlar nitelikte.
        
            