
                      Ben filmi kendi adıma çok beğendiğim. Cem Yılmaz yavaş şunu gösterdi ki: her yeni filminde merdivenleri adeta hızla tırmanıyor, daha iyisini daha güzelini oynuyor bence zamanımızın en zeki en iyi komedyeni, şimdi buna oyunculuğu eklemiş. Bana göre kim ne derse desin Gora’dan çok daha iyi bir film. Zaman zaman duygusallığa da kaçsa, ben filmin hemen hemen her sahnesinde güldüm diyebilirim, son anlar hariç belki. Mazhar Alanson müthiş bir karakter oyuncusu bir daha kanıtladı, aynı grubun üyesi Özkan’da aktörlüğe soyununca ve ondaki yeteneği görünce, ister istemez şu soru insanın aklına geliyor acaba yıllarca M.F.O grubu üyeleri bizi müzisyen diye uyuttular mı yoksa gizli aktörlerdi de bizim haberimiz yok muydu? Şaka bir yana, gerçekten hem M.F.O’nun Mazhar’ı hem Özkan’ı sinemada müthiş yetenek artık Özkan’ı bekliyoruz. Tuna Orhan’ı daha önce görmemişti, ancak ilk filmiyse müthiş yetenek piyasaya girmiş kendini ilk filmden belli etti. Bana göre filmin tek sıkıntısı, Özlem Tekin, zoraki oynuyormuş gibi geldi bana adeta o rol zorla giydirilmiş kendine, bu kadar iyi kadro varken sırf filmin reklâmı olsun diye Tekin seçmek çok yanlış, başkasına rahatlıkla verilebilirmiş o rol.  Filmin sonu maalesef biraz acı, ama bana pek inandırıcı gelmedi hatta Fatma karakterinin yarattığı hikâye filmin asıl finali olmalıymış, daha inandırıcı daha gerçekçi. Bana göre filmin sonunda gizliden seyirciye şu mesaj verildi, bu filmin ikincisi çekilecek (!) bekleyin, zira o son gerçekten inandırıcı değil ve bana göre bir perde arkası senaryo var.
        
            