
                      Bazen monoton bir hayatın içine gireriz. Her gün aynıdır. Günler sanki birbirinin kopyası gibidir. İnsan uzunca bir zaman böyle yaşadığında içinde bir şeyler çürümeye başlar. Hayatında bazı değişiklikler yapması icap eder. Bir döngüye son verip yeni bir döngü başlatması gerekir. Eğer ki değişiklik yapmaz ise yavaş yavaş içinde bulunduğu durum onu yıpratarak hayattan koparır hatta ölüme bile sürükleyebilir. Bana göre Zebercet de böyle bir hal içinde. Günlük hayatın rutininden içinde bulunduğu psikolojik durumun hastalığını yavaş yavaş fark ediyor. Film güzeldi. İnsan psikolojisinin derinliklerine iniyor. Üstüne üstlük Türk filmi olması mutluluk verici.
        
            