
                      Haneke'nin, alışık olduğumuz şekilde, şaşırtıcı ve vurucu bir eseri. Aslında kariyerine baktığımızda ilk dönem filmlerinden biri diyebiliriz rahatlıkla. "Kent Üçlemesi"nin üçüncü ve son filmi olarak geçen, merkezine "yabancılaşma"yı alan bir film olarak tanıtılır genellikle. Anlatılan ise gerçek bir olaya dayanan, Avusturyalı bir öğrencinin 1993 yılında bir bankada "cinnet" seviyesine ulaşarak rastgele insan öldürmesi, ardından intihar etmesi. Bir şekilde bu bankada buluşacak olan, farklı hayatlar yaşayan bir grup insanın katliamdan önceki son birkaç günlerine şahit oluyoruz. İlgi çekici bir konu. Yaratılan karakterlerin her biri dediğim gibi kendi içinde bir derinliği, bir ağırlığı olan ve toplumsal anlamda da farklı rollerde hayat sahnesine çıkmış karakterler. Filmin temposu oldukça durağan, kendinizi buna hazırlayın. Bu aslında genel olarak rahatsız edici bir durum değil, hele ki yönetmenin tarzına aşina iseniz. Bir de, katliamı yapan öğrenci dahil, filmdeki karakterlerin yeterince tanıtılmadığı gibi bir eleştiri oldukça yaygın. Ancak yönetmenin asıl derdi bu insanlar ile aramızda bağ oluşturup filmin finalinde bunu bir duygu sömürüsüne dönüştürmek değil zaten. Her şey olduğu gibi, sade, yavan, gerçekçi. İstisna olarak öğrencinin belki biraz daha detaylı ele alınması gerektiği fikrine katılabilirim yine de. Zira gerçekleşen eylem öyle az buz bir eylem değil. Onu bunu yapmaya iten dinamikler, görünürde oldukça basit bir sebep, "motivasyon" neydi? Ara ara televizyon haberlerine bağlanarak seyirciye aktardıklarını biraz da öğrenci üzerinden görebilsek daha iyi olabilirdi gibi. Bu haliyle de çok fazla şey anlatmayı başarıyor film.
        
            