
                      Adam Sandler'ın birkaç yıl önce ''Zohan'a Bulaşma'' filminde başaramadığı, altından kalkamadığı (hatta kariyerinin en kötü filmlerinden birisine yol açtığı) ''şark'' komedi denemesinin altından Sacha Baron Cohen başarıyla kalkmış. Bir kere filmde baştan sona tempo hemen hemen hiç düşmüyor. Aynı bir sit-com gibi birkaç dakikada bir sağlam espriler havada uçuşuyor. Bu esprilerin bazıları kaba-saba, bazıları da ince, zeki espriler. Hemen hemen hepsi de güldürüyor seyirciyi. İzlediğim salonda en azından durum bu şekildeydi (ben de dahil tabii ki). Cohen'in ''Borat'' filmindeki ''belgeselimsi'', ''aykırı'' sinema tarzını azaltıp daha klasik bir sinema üslubunu tercih etmesi (yine gayet aykırı sahnelerle dolu bir film Diktatör ama bir Borat değil elbette) ve zekice esprilerin kaba-saba esprilerden daha az oluşu filmin yarınlara kalmasını engelleyecek eksikler benim gözümde. İzlerken güldüren ama geleceğe kalamayacak filmlerden Diktatör. Gülmek isteyen, ''edepsiz'' mizah sevenlere önerilir.
        
            