
                      Rahatlıkla "Yılın kıyıda köşede kalmış ancak kaliteli filmleri" grubuna üye yapılabilir. Yönetmen Creton'un ilk büyük işi. Gayet de güzel bir başlangıç. Kendini takip ettirecek kadar kredi kazandı bu filmiyle. İlk saniyesinden itibaren gerçekçiliği ve yaşayan karakterleri ile içine alıyor sizi film. Çok popüler oyunculardan oluşmayan kadrosu, filmin yararına olmuş. Hepsi de iyi iş çıkarıyorlar. Özellikle de filme asıl ruhunu kazandıran çocuklar ve gençler. Çok duygusal, sempatik bir hava yaratılmış. İnsanın gözünü yaşartan sahneler mevcut bolca. Kimi zaman sevinç ve mutluluktan, kimi zaman üzüntüden. Tek eleştirebileceğim konu, baş roldeki Grace'in hikayesinde bazı zorlamalara gidilmesi oldu. Sürprizleri bozmamak adına fazla da ileri gitmeyeyim ama (gerçi belli bir kısımdan sonra oldukça tahmin edilebilir hale geliyor bu sürpriz), gözüme biraz "klişe" gelen bazı kararlar verilmiş karakterler ve olay akışı ile ilgili. Yine de dediğim gibi, kendinizi filme kaptırırsanız ve "ilham verici" olarak kabullenirseniz, bu gibi abartıları veya "kör göze parmak" durumları görmezden gelebiliyorsunuz. Yaratıcı ve keyifli bir film. Kolay kolay hafızanızdan çıkmayacak seviyede.
        
            