
                      insanı yakalayıp içine çeken, bir saniye bile dikkatinin dağılmasına izin vermeyen bir film. filmle ilgili tek eleştirim film boyunca hakim olan karanlık. sahnelerin çoğu fazlasıyla karanlık bir atmosferde geçiyor. bu durum da zaman zaman rahatsız edici olabiliyor. ancak bu karanlığın beethoven’ın ya da anna holtz’un ruh halini anlatmaya yönelik bir araç olup olmadığından emin değilim. her iki durumda da bazen rahatsız edici olduğu bir gerçek.
        
            