
                      aslında iyi mi kötü mü karar veremediğim bir film.ya da iyiye meyledip kendimi napıyosun ya aslında filmlik bir şey yok diye durdurduğum ama yine de güzel galiba ya dedirten bir film.filmlik bir şey yok dememin sebebi tamamen diyalogdan oluşması.trende tanışan ve ayrılana dek konuşan ve ayrılınca sessizliğe gömülen iki karakterimiz var arka planda muhteşem viyana var yani aşk var.ama bu kadar diyaloğa ve durağanlığa rağmen sıkmadan izletiyor bezen gülümsetip bazen de hüzülendiriyor.ama ne olursa olsun farklı bir film ya da belki film bile değil.ama en son ayrılma sahnesinde sözcüklerin kifayetsizliği gerçekten vuruyor insanı ...
        
            