
                      Benim gibi bilimkurgu, korku, heyecan seven birini bile ekrana kilitleyen sessiz, ağır olduğu halde beni bile sıkmayan muhteşem bi film. 
Aşk bu kadarmı güzel bişey. 
Kız nehire düşüp üşüyüp ağladığında latifin sırtını duvara dayayıp ağlarken hissettiği o çaresizliğini taa ciğerimden hissettim. Sanki bendim o kadar çaresiz sanki bendim o kadar umutsuz sanki bendim ağlayan çırpınan. 
Size tavsiyem filmi izledikten sonra Nazan Bekiroğlu'nun "Baran fıtratın dili" yazısını okuyun. O zaman daha çok anlam kazanacak filmdeki kareler. Mutlaka izleyin iyi seyirler...
        
            