

Eğer sırf beklentimizi karşılamak için kafasına göre birini katil seçip sundaydı filmin samimiyetini ve doğallığını yerle bir ederdi. Ama her ne kadar yönetmen katil bu demediyse bile belli işaretler bıraktı. Gerçek hayatla ilgisi yok belki ama filmin kurgusu bazı şüpheler bıraktı bizde.  En başta şef bu ikisinden hangisi tecavüzcü dedikten sonra dedektifin cevap vermemesi insanları gözünden tanırım tezini çürütüyor. Sonlarda şüphelinin gözlerinin içine uzun uzun bakıp sende bizim gibi bir insansın deyip onu salması yanlış bir karar verdiğine işaretti çünkü dedektif insanların gözüne bakıp suçlumu değilmi anlamıyordu. Buda önceki şüphelileri katil sanmasından belli oluyor zaten. Ama dedektif suh hiç kimseden şüphelenmediği halde son şüpheli olan yakışıklı adamdan içgüdüsel olarak şüpheleniyordu. Ellerinin çok yumuşak olması cinayet gecelerinde dinlediği istek parça son kurbanı küçük kızı öldürdükten sonra evin ortasında perişan ve cenin pozisyonunda pişman üzgün ve yorgun bir şekilde yatıyor olması sessizliği ve sakinliği ve katilin o olduğuna işaretti. Bakışları bir masumun korkan bakışları değilde herşeyi biliyor bakışıydı. Hiç birşeyi ispatlayamazsınız özgüveni ile oturuyordu karşılarında. Ve o son sahne küçük kızın sıradan biriydi demesi ve dedektifin sende bizim gibi bir insansın demesi katilin yakışıklı adam olduğuna işaret ediyor. Ama son sahnenin bıraktığı etki inanılmazdı yıllar sonra katil hala yaşıyor aramızda ve hiç kimse onu bulamıyor. Dedektifin son sahnedeki gözlerinin dolması ve hala nasıl birine benziyordu diye sorması çok şey anlatıyor hissettikleri ile ilgili. Ve son olarak sürekli sağ ayağını kullanarak masum insanları döven sağ ayakkabısı çizilmesin diye ayakkabısına bi bez parçası geçiren dedektifin sağ ayağının kesilmesi inanılmaz yerinde ve güzel bir mesajdı. 