
                      sanırım çocukluğumdan gelen bir ön yargım var; çocukken müzikal filmlere denk geldiğimde çok sıkılırdım, çünkü hem gereksiz şekilde film uzuyordu hemde asıl işi rol yapmak olan insanların şarkı söylemeleri çokta çekici gelmiyordu. şimdi ne değişti; aslında hiç bişey değişmedi halen müzikal filmlerden uzak dururum. 
tabi ilk cümlem ile "La La Land" filmine önyargı ile gittiğimi düşünmeniz hiçte yanlış olmaz. La La Land tam olarak bir müzikal film değil, ama tam olarak günümüz romantik filmlerinde de değil. müzikal ile geleneksel romantikliği içiçe geçirmiş olması ve bunu yaparken sizi sıkmadan yapması izlenebilirliği hiç düşürmüyor. dahası Emma Stone ve Ryan Gosling'in birbirleri ile uyumlu dans performanslarına hayran kalmamak elde değil.
filmin hikayesi alışılmış bir yaşam ile başlıyor; hayalleri olan ancak hayallerini gerçekleştirmek için bir itici güce ihtiyaç duyan iki insan. 