
                      10 üzerinden 10. Bence Trier büyük bir deha. Gerek sinema tekniği, gerek ele aldığı konu, gerekse konunun işlenişi bakımından bu film beni büyüledi.  Trier, "Karanlıkta Dans" filminde de sistemi ve insanların zayıflıklarını sorgulayarak beni yine ahlaki bir sorgulamaya yöneltmişti. Bu filminde de Trier, yine bir kurban seçmiş ve bu kurbana karşı işlenen insanlık suçlarını gözler önüne sererek bizlere birer ayna tutmuş. Bazen kasabalı halkın, bazen de kurbanın açısından düşünmeye çalıştığımda kendimi tam olarak bir ahlaki ikilemde buldum. Trier bunu, Grace ve babasının arabada yaptıkları o tartışmayla zirveye ulaştırıyor. Grace ve babasının diyaloglarını ben de zihnimden, belki de birer saniye önce geçiriyordum. Grace'in verdiği son kararın bende bıraktığı etkiyi açıklamak ise epey zor: rahatlarken huzursuz oldum; sevinirken acı çektim; suç, ceza ve adalet kavramlarım birer çelişki yumağı haline geldi; haksızlık duygusunun verdiği öfkeden korktum; bir ürperti dalgası bütün bedenimi sardı... Trier'in insan ruhunu bu kadar iyi tanımasına hayran oldum, ahlaki sorgulamalarına hayran oldum, sinema diline ve tekniğine hayran oldum... Çarpıldım, büyülendim, alt-üst oldum... Bence kusursuz bir film. Ayrıca, Nicole Kidman'ın oyunculuğu da muhteşem. Sakın kaçırmayın.
        
            