
                      ayrılık teması üzerine izlediğim kesinlikle en iyi ve en etkileyici filmlerden birisi. istanbul film festivali kapsamında izleme şansına eriştim ama bu kadar geç kaldığıma da üzüldüm. 'Çiftlerden biri acı çekerken diğeri sıkılır' filmin kilit cümlesi adeta. adamın aldatıldığı zaman ilk baştaki algılayamama süreci çok güzel yakalanmış bir nokta. eşlerin zaman geçtikten sonra birbirlerine sewgilerini yitirmeleri ama alışkanlık ve düzenini kaybetme korkusu nedeniyle ilişkiye dewam etmek istemeleri ise kadının tavrında açıkça görülüyor.adeta ayrılık ve birbirinden soğuma sürecinde yaşanan hiçbir klişe duygu ve davranış değişimi unutulmamış.öte yandan bu klişeler öyle incelikle işlenmiş ki insanın dikkatinin bir an bile dağılmasına izin vermeyen bir film çıkmış ortaya. sürekli yeni bir şeyler yakalayabileceğini hissediyor insan izlerken. bebeğin şirinliği ise değinilmesi gereken apayrı bir nokta. bebek perdede her göründüğünde salonda gülme krizleri yaşandı. son olarak da babanın çocuğuna olan düşkünlüğü ve sürekli onu kameraya alması çok iyi düşünülmüş.. bu çekimler sırasındaki anlatımlar çok etkileyici. minimalist ancak dört dörtlük bir film bana göre ayrılık...(bu arada en yukardaki ikonu reklam yüzünden seçemedim maalesef,tıklamamı engelledi)
        
            