
                      Kendini izleten fakat açıkçası sinemasal anlamda hiçbir yenilik bulamadığım bir yapım. Boston Maratonu ve diğer tüm terör saldırılarının vahşeti, insanlığı sarsan niteliği tartışılamaz zaten. Film bu saldırıyı merkezine alıyor. En azından başlangıç olarak. Sonradan, daha önce pek çok başarılı filmde belki çok daha etkileyici bir şekilde izlediğimiz ve seyirciyi derinden etkileyen 'mücadelelerden' biri başlıyor. Jeff'in dönüşümü tabii ki etkileyici ve kesinlikle çok önemli, ancak dediğim gibi insani duygularımızı ayrı bir yerde tutup sinema gözünden baktığımızda yönetmenin ekleyebildiği fazla ekstra bir dokunuş yok. Belki en dikkat çekeni, bir terör saldırısı sonucu olması dolayısıyla, halk tarafından bir kahraman olarak görünen ve bu her fırsatta karşısına çıkan Jeff'in aslında kahraman falan değil mağdur olduğunu hissetmesi, bunu başta annesi ve ailesi olmak üzere kimselere, kız arkadaşı hariç, anlatamamasıydı. Bu önemli bir arada kalma durumu olsa gerek. Ancak bu da yeteri kadar derinlemesine yer bulamıyor, işlenemiyor film boyunca. Daha çok kadın-erkek ilişkisine evrilen ve odaklanan bir yapı hakim sanki.
        
            