
                      Garrone'yi pek çok sinema sever gibi "Gomorra"nın ardından takibe almıştım. Yine buram buram İtalya kenar semti/mahallesi, yine buram buram İtalyan insanı. Aslında ne kadar İtalyan gözükürse gözüksün, onun filmleri, hele "Dogman", başka bir dilde başka bir mahallede aynen çekilse sırıtmayacak türden. Konular, kişiler çok evrensel. Marce hiç kuşkusuz izleyenlerin uzun süre hafızalarından silinmeyecek bir karakter. Çok sade ancak çok ağdalı, karmaşık bir film aynı zamanda. Belli kısımlarda inandırıcılık kayboluyor gibi olsa da sonra yine toparlıyor. Senenin görülmesi gerekenlerinden. Tam bir Avrupa filmi.
        
            