
                      Daha, sinemada çok geç izlememe karşın incelemesini yazmak istediğim bir filmdi. Demek o yazı bugüne kısmetmiş. Aslında Daha'nın filmini izlemeden önce hikayenin uyarlandığı, Hakan Günday'ın kitabını okudum. Daha'nın kitabı ise okurken en çok zorlandığım, zaman zaman tiksindiğim, en çarpıcı kitaplardan birisiydi. Okurken zorlanmama rağmen içerik öyle sürükleyiciydi ki, kitabın tamamını 2 günde bitirdim doğrusu. 

Daha'nın filmi ise kitabı kadar karanlık olmasa da, kitapta yaşanan kötü durumlara verilen detaylardan ziyade atmosferi ön plana çıkarıyor ve başroldeki birbirinden farklı olan baba-oğul ikilisine odaklanıyor. Daha bu bakımdan son derecede farklı ve etkileyici bir çalışmaydı. Her ne kadar bazı bölümlerde filmin kitabı daha fazla takip etmesini istesem de (filmin bittiği yer kitabın yarısı sayılır), ortaya amacı net olan bir çalışma çıkmış. Sade ama etkili. Ahmet Mümtaz Taylan ile Hayat Van Eck'in performansları tek kelimeyle inanılmazdı. Bu ikilinin karşılıklı olduğu sahneler ise son derecede etkiliydi. Yönetmenlik koltuğunda oturan Onur Saylak ise filme kendi özgün havasını katmış. Daha, muhtemelen bir daha izlemek istemeyeceğim ama performansları ve içeriğiyle beni düşündürmeyi başaran bir filmdi. Son zamanların en iyi Türk filmlerinden.

Puanım: 7.7/10
        
            