Die Gereformeerde kerk Witrivier is die vyfde jongste van die 16 gemeentes in die GKSA se Klassis Lydenburg. Einde 2015 was hier 202 belydende en 32 dooplidmate, toe dit die sewende grootste gemeente in die Klassis was. Vyf jaar vantevore was die syfers onderskeidelik 203 en 47. Die gemeente Witrivier het in Februarie 1966 van die Gereformeerde kerk Nelspruit afgestig. Tydens die stigtingsvergadering het ’n lidmaat, Martiena van Bergen, aan die gemeente die Bybel en kanselkleed van die ontbinde Gereformeerde kerk Eldoret in Kenia geskenk. Vyf jaar later het oudl. M.J.L Duvenage ’n perseel voorberei sodat bouwerk aan ’n eie kerk daar kon begin. Die argiteksfirma Derick Law & Dawson het die plan geteken en die bouaannemer was oudl. P.J.S. van Staden. Die bouwerk het sowat ’n jaar geduur en op 19 Februarie 1972 is die gebou in gebruik geneem tydens ’n geleentheid waar prof. Tjaart van der Walt die feesrede gelewer het. Van Wyk, Lourens Andries Stephanus, 1967 – 1972 (in kombinasie met Graskop/Sabie) Stavast, Lammert Hendrik, 1972 – 1974 Fouché, dr.


Dame Margaret Natalie "Maggie" Smith, CH, DBE (geb. 28 Desember 1934) is ’n Britse aktrise. Sy het in 1952 haar verhoogdebuut gemaak en het oor meer as 60 jaar ’n uitgebreide loopbaan op die verhoog, in rolprente en op televisie gehad. Sy het in meer as 50 rolprente verskyn en is een van Brittanje se mees erkenbare aktrises. Sy het in 1990 ’n Damekommandeur van die Britse Ryk (DBE) geword vir haar bydrae tot die uitvoerende kunste, en in 2014 lid van die Orde van die Broeders van Eer (CH) vir haar bydrae tot drama. Smith is in Romford in Essex gebore, maar het saam met haar ouers na Oxford verhuis toe sy vier jaar oud was. Sy is die dogter van Nathaniel Smith, ’n patoloog aan die Oxford-universiteit, en Margaret Hutton, ’n sekretaresse. As kind het haar ouers vir haar die romantiese verhaal vertel van hoe hulle op ’n trein van Glasgow na London via Newcastle ontmoet het. Sy het ouer tweelingbroers, Alistair en Ian, wat argitektuur bestudeer het.


Mark Alan Ruffalo (geb. 22 November 1967) is ’n Amerikaanse akteur, vervaardiger, aktivis, regisseur en humanitaris. Hy het die rol van die Marvel Comics-karakter dr. Bruce Banner/die Hulk in 2012 in The Avengers en in 2015 in Avengers: Age of Ultron vertolk. Ruffalo is in Kenosha, Wisconsin, gebore. Sy pa, Frank Lawrence Ruffalo jr., was ’n verwer en sy ma, Marie Rose Hebert, ’n haarkapper en stilis. Hy het twee susters, Tania en Nicole, en ’n broer wat in 2008 dood is. Sy pa is van Italiaanse afkoms en sy ma is half-Frans-Kanadees en half-Italiaans. Ruffalo het homself al as ’n gelukkige kind beskryf, hoewel hy as kind en jong volwassene aan ongediagnoseerde disleksie en aandaggebrek-hiperaktiwiteitsteuring (AGHS) gelei het. Hy het in Virginië grootgeword, waar sy pa gewerk het, en het op skool aan stoei deelgeneem. Hy het saam met sy gesin na San Diego in Kalifornië verhuis en daarna na Los Angeles. Hy was vir ’n paar produksies vir die Orpheus Theatre Company skrywer, regisseur en akteur en het amper ’n dekade lank as kroegman gewerk.


Green Farm is 'n nedersetting in die Thulamela Plaaslike Munisipaliteit van Vhembe-distriksmunisipaliteit in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Green Farm". Sensus 2011.


Die Namibiese Universiteit van Wetenskap en Tegnologie (NUST) is ’n instelling vir tersiêre opleiding in Namibië. In November 2015 toe die naam verander is vanaf Politegnikum van Namibië was die studentetal sowat 13 000. Die NUST het in 1985 in Windhoek in die destydse Suidwes-Afrika ontstaan as ’n tegnikon, die benaming wat in Suid-Afrika vir soortgelyke instellings gebruik is. Dié tegnikon het naas die Akademie bestaan, wat gerig was op akademiese opleiding. Ná die gebied se onafhanklikwording in 1990 het die eerste president, Sam Nujoma, ’n kommissie aangestel om ondersoek in te stel na naskoolse opleiding in Namibië. Gevolglik is besluit dat die Akademie herdoop moes word tot die Universiteit van Namibië (Unam) terwyl die tegnikon die Politegnikum van Namibië (Polytechnic of Namibia) sou word. In 1999 het ’n naamsverandering van die politegnikum die eerste keer ter sprake gekom. In 2012 het die kabinet besluit om voort te gaan met die verandering, in Maart 2015 is die nodige wetgewing deurgevoer en van 16 November 2015 staan die instelling amptelik bekend as die Namibiese Universiteit vir Wetenskap en Tegnologie, waarvan die Engelse afkorting NUST is.


Die Gereformeerde kerk Boksburg is die oudste gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika in die Oos-Randse stad Boksburg. Naas dié gemeente is die Boksburg-Suid in 1969 gestig, maar albei gemeentes het einde Februarie 2020 ontbind om op 1 Maart 2020 die nuwe Gereformeerde kerk Boksburg te vorm. Aan die einde van die 19de eeu het baie mense van elders in die land na die Witwatersrand verhuis op soek na ’n beter heenkome, onder wie ook lidmate van die Gereformeerde Kerk. So het die eerste twee kerke van dié kerkverband, Johannesburg en Krugersdorp, albei in 1896 tot stand gekom. In die daaropvolgende nege jaar het Johannesburg ook die hele Oos-Rand tot selfs by Delmas ingesluit, tot Germiston in 1905 van Johannesburg afgestig het. Die eerste NG gemeente aan die Oos-Rand, Boksburg, is reeds in 1890 gestig en die tweede, Germiston, in 1899. Albei dié gemeentes bestaan nie meer nie. Aanvanklik het Boksburg deel van Germiston gevorm, die teenoorgestelde van die geval met die NG gemeentes. Eers op 24 Mei 1936 het die Gereformeerde kerk Boksburg van Germiston afgestig en selfstandig geword.


Liza May Minnelli (gebore op 12 Maart 1946) is ’n Amerikaanse aktrise en sangeres. Sy is veral bekend vir haar vertolking van Sally Bowles in die 1972-musiekprent Cabaret, waarvoor sy ’n Oscar vir beste aktrise gewen het. Sy is die dogter van die rolprentregisseur Vincente Minnelli en die aktrise en sangeres Judy Garland. Sy het haar loopbaan in haar tienerjare begin as ’n musiekteater-aktrise en nagklubsangeres in New York. In 1965 het sy haar Broadway-debuut in die musiekspel Flora the Red Menace gemaak en het sy die Tony vir beste aktrise in ’n musiekspel gewen – op 19 was sy die jongste aktrise in Broadway se geskiedenis wat dit kon regkry. Sy het ook lof gekry vir haar dramatiese spel in die prent The Sterile Cuckoo (1969), maar dit is die musiekprent Cabaret (1972) wat haar beroemd gemaak het, asook die spesiale TV-program Liza with a Z (ook 1972), wat ’n Emmy gewen het. Baie van haar daaropvolgende rolprentprojekte het kommersieel misluk en swak resensies gekry, tot met die 1981-komedie Arthur.


Die Groot Mere van Afrika (Engels: African Great Lakes, Swahili: Maziwa Makuu) vorm 'n reeks van mere binne die Groot Skeurvallei in Oos-Afrika. Dit sluit in die Victoriameer, die wêreld se derde grootste varswatermeer volgens oppervlakte, en die Tanganjikameer, die wêreld se tweede grootste meer volgens volume en diepte. Die groot skeurmere van Afrika vorm sedert ou tye die tuis van 'n groot biodiversiteit; 10 persent van die wêreld se visspesies is daar gevind. Die mere Victoria, Tanganjika en Malawi bevat 'n kwart van die aarde se varswatervoorraad. Lande wat in die Groot Mere-streek (soms ook Groter Mere-streek genoem) geleë is sluit in Burundi, die Demokratiese Republiek van die Kongo, Kenia, Malawi, Mosambiek, Rwanda, Tanzanië, Uganda en Zambië. Die Groot Mere van Afrika word verdeel in drie verskillende opvanggebiede (rivierbekkens); 'n getal soos die Turkanameer, het ook interne dreineringstelsels.


Die Gereformeerde kerk Mafikeng (voorheen Mafeking) is die sewende oudste van die 22 gemeentes in die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika se Klassis Molopo. Soos die naam aandui is die gemeente se middelpunt op die dorp Mafikeng, maar dit sluit ook Mmabatho, Buhrmansdrif, Mareetsane en die suide van Botswana in. Einde 2015 was hier 53 belydende en 20 dooplidmate vergeleke met 101 en 32 in 2011 en 155 en 123 in 1960. Destyds is in die Almanak van die GKSA by Mafeking afsonderlik melding gemaak van die "skriba-kassier vir Protektoraatwyke" (wat op Francistown gewoon het) asook ouderlinge en diakens vir dié wyke in die destydse Betsjoeanaland-Protektoraat. In die notuleboek van die Gereformeerde kerk Zeerust word in 1932 melding gemaak van lidmate op Mafeking. Op 6 Oktober 1933 is kerkraadslede vir die nuwe Mafeking-dorpswyk van die gemeente Zeerust gekies, naamlik as ouderling A.J. Marais en as diaken C.C. Venter. Op 27 Junie 1940 het 46 lidmate aansoek gedoen om van Zeerust af te stig. Die kerkraad het dié versoek op 20 September 1940 goedgekeur en op 20 Desember 1940 het die deputate berig dat die Klassis goedkeuring verleen het.


Die Khoisan-tale is 'n taalgroep wat klikgeluide gebruik en nie tot die Afro-Asiatiese, Niger-Kongo- of Nilo-Sahariese tale behoort nie. Dit is oorwegend in Suider-Afrika met Angola, Botswana, Namibië en Suid-Afrika asook in Tanzanië versprei. Die Khoisan-tale vorm geen genetiese eenheid (taalfamilie) nie, maar bestaan uit minstens drie taalfamilies en sommige geïsoleerde tale. Khoisansprekende volke sluit in die Khoikhoi, San, Damaras en Namas, waarvan die laaste twee Nama as moedertaal gebruik. In Tanzanië word daar ook die Hadza en Sandawe aangetref. Voor die migrasie van die Bantoevolke het Khoisanvolke ook in verder noordelike dele van Afrika gewoon. Van die Khoisan het sommige Bantoetale se klikgeluide oorgeneem, maar hulle word nie tot die Khoisan-tale gereken nie, omdat hulle tot 'n ander taalfamilie behoort. Bekende voorbeelde hiervan is tale soos Noord-Ndebele, Suid-Ndebele, Swazi, Xhosa en Zoeloe (almal tale binne die Nguni-taalfamilie). (en) Barnard, A. (1988) 'Kinship, language and production: a conjectural history of Khoisan social structure', Africa: Journal of the International African Institute 58 (1), 29–50.


Ndwedwe is 'n klein dorp in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika, noordoos van Durban. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ndwedwe". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Hoër Meisieskool Rustenburg is ’n Engelsmedium-staatshoërskool vir meisies in die Kaapse voorstad Rondebosch. In 2016 het die skool 825 leerders van gr. 6 tot 12 gehad. In 1893 het ’n groep mense onder leiding van ds. B.P.J. Marchand van die NG gemeente Rondebosch bymekaargekom en besluit daar was ’n dringende behoefte aan ’n meisieskool in Rondebosch. Hulle het ’n gedeelte van die landgoed Rustenburg bekom en op 19 Januarie 1894 het die eerste klasse begin aan wat toe bekendgestaan het as die Hoër Meisieskool Rondebosch, Rustenburg. Aanvanklik was daar 76 leerlinge, onder wie sewe koshuisbewoners en 11 seuns. Ondanks die staat se pogings om seuns almal aan die Hoërskool Seunskool Rondebosch te laat inskryf, het kindertuinklasse nog tot in die 1940’s seuns bevat, net soos meisies ook die seunskool se kindertuin bygewoon het. Namate die skool gegroei het, is ’n nuwe perseel aangeskaf en het ’n beweging begin om die skool in ’n junior en senior afdeling te verdeel, hoewel albei dele nog onder die toesig van die eerste hoof, mej. Bleby, gestaan het.


Ionië (Antieke Grieks: Ἰωνία of Ἰωνίη; Turks: İyonya) is ’n antieke streek aan die sentrale kus van Anatolië in die hedendaagse Turkye: die streek die naaste aan Izmir, of die historiese Smyrna. Dit het bestaan uit die mees noordelike streke van die Ioniese Bond van Griekse nedersettings. Dit was nooit ’n verenigde staat nie en is genoem na die Ioniërs, wat hulle in die Argaïese tydperk (600–480 v.C.) hoofsaaklik aan die kus en op die eilande van die Egeïese See gevestig het. Die Ioniese Bond was eerder ’n godsdienstige en kulturele konfederasie as ’n politieke of militêre een. Die stede in die streek het egter ’n groot rol gespeel in die stryd tussen die Persiese Ryk en die Grieke. Volgens Griekse tradisie is die stede van Ionië deur koloniste van die ander kant van die Egeïese See gestig. Die "Ioniese migrasie", soos dit later genoem is, het plaasgevind 140 jaar ná die Trojaanse Oorlog. Smith, William (1857). Dictionary of Greek and Roman Geography: Volume II Iabadius-Zymethus. Londen: Walton and Maberly. pp. ble.


Die Vuurtoring van Alexandrië, soms genoem die Pharos van Alexandrië (Antieke Grieks: ὁ Φάρος τῆς Ἀλεξανδρείας), was ’n vuurtoring wat tussen 280 en 247 v.C. deur die Ptolemeïese Ryk gebou is. Dit was tussen 120 en 137 meter hoog en baie eeue lank een van die hoogste strukture in die wêreld. Die vuurtoring word beskou as een van die Sewe Wonders van die Antieke Wêreld. Dit is tussen 956 en 1323 n.C. erg deur drie aardbewings beskadig en daarna was dit ’n verlate ruïne. Dit was die langs bewaarde antieke wonder naas die Mausoleum van Halikarnassos en die steeds bestaande Groot Piramide van Giza. In 1480 is die laaste klippe van die vuurtoring gebruik om ’n sitadel op die terrein te bou. In 1994 het Franse argeoloë oorblyfsels van die vuurtoring op die bodem van Alexandrië se oostelike hawe ontdek. Pharos was ’n klein eiland aan die kus van die Nyldelta. Alexander die Grote het die stad Alexandrië in 332 v.C. op die landengte oorkant Pharos gestig en die eiland met ’n seemuur van sowat ’n kilometer lank met die land verbind.


Die paraffienbos (Chromolaena odorata) is 'n indringerplant en digte, ruigtevormende struik. Dit kom voor in KwaZulu-Natal en is inheems aan Sentraal-Amerika suidwaarts tot in Argentinië. Die struik kan tot 4m hoog word en groei in savanne, waterlope, langs paaie en woudrande. Die struik het teenoorstaande, spreidende takke. Die blare is enkelvoudig en liggroen, ovaal tot driehoekvormig en ruik na paraffien of terpentyn wanneer dit fyngedruk word. Die struik kan immergroen wees maar die loof verloor sy kleur tydens die droë wintermaande. Die blommetjies is silindries en is wit of ligblou. Die saadjies is fyn en word deur die wind versprei. Hulle kom in stekelrige trosse voor. Natuurlewe van Suid-Afrika Duncan Butchart Struik Nature 2012 ISBN 978-1-4317-0248-0 Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Lys van indringerplante in Suid-Afrika http://www.arc.agric.za/arc-ppri/Leaflets%20Library/Paraffienbos.pdf Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Paraffienbos. Wikispecies het meer inligting verwant aan Paraffienbos Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Voorvoegsel of prefiks is in alle nie-isolerende tale 'n affiks wat voor die woordstam geplaas word om dit af te lei of te verbuig, bv. ge- in geskop, her- in herontdek en ver- in verwerk. 'n Agtervoegsel is altyd 'n gebonde morfeem en kan dus nie as 'n selfstandige woord voorkom nie. By verbindings waarin 'n opeenvolging van vokaalletters verkeerd gelees kan word, word 'n deelteken gebruik vir die skeiding tussen 'n voorvoegsel en 'n stam, of 'n stam en 'n agtervoegsel, en word 'n koppelteken gebruik vir die skeiding tussen stamme. Bv. beëdig, maar studie-eenheid; droë, maar polio-entstof; geëien, maar toe-eien. 'n Deelteken of 'n koppelteken word gebruik in verbindings waar 'n opeenvolging van vokaalletters verkeerd gelees kan word en voorvoegsels van Klassieke herkoms betrokke is. Bv. koöperasie of ko-operasie; mikroörganisme of mikro-organ1isme; sosioëkonomiese of sosio-ekonomiese. Let wel: In die Afrikaanse woordelys en spelreëls (2017) word slegs die spelling met die deelteken as voorkeurvorm aangebied.


Ds. Gerrit Pasch (noemnaam Rabbo, Ladybrand, Oranje-Vrystaat, 14 Februarie 1916 – 9 Februarie 1960) was ’n predikant in die Gereformeerde Kerk en skrywer van die roman Erfplaas (1944). Gerrit Pasch se vader was ds. H.P.J. Pasch en sy moeder J.M.M. Pasch, gebore Schutte. Uit hierdie huwelik is sewe kinders gebore van wie net twee teen 1959 nog geleef het. In 1920 verhuis die Pasch-gesin na Pietersburg en in 1922 gaan Gerrit die eerste keer skool toe. Smiddae is die tyd deurgebring met speel in die groot agterplaas van die pastorie-erf en met die versorging van duiwe, hase en marmotjies. Saans – onder die oorvallende vaak – is die skoollessies nagegaan onder toesig van die ouer susters. In 1959 skryf ds. Pasch: “Vakansies plaas toe en hoe baiekeer is die dae voor hierdie plaasvakansies by sy Boet Kas nie getel nie. Op skool, veral vanaf die vierde skoolstanderd, was die slae veelvuldig ook omdat (ek) net ses maande in std. 3 was en in die helfte van die jaar na die volgende standerd moes gaan!”


Schaapeneiland is 'n eiland in Saldanhabaai aan die Weskus. Die eiland van 267 500 vk m lê in die mond van die Langebaan-strandmeer, vorm deel van die Weskus Nasionale Park en val onder die Konvensie van Ramsar. Sedert toegang tot die eiland verbied is, het die plantegroei en seelewe goed herstel. Dit is nou 'n voëlreservaat wat die tuiste is van baie ibisse en 'n groot broeikolonie swartrugmeeue. In 1612 het die skip Pearl onder kapt. Samuel Castleton hiert aangedoen om drinkwater in te skeep. Elf jaar later besoek die Yslander Jon Olafsson met sy skepe Christianshaven en Flensborg die eiland en tref vate walvisolie aan. Dit het gedui op Franse besoekers. Jan van Riebeeck het kort na sy vestiging aan die Kaap vir Sijmon Turver na die omgewing gestuur. En sy geselskap vind hier netjies verpakte robbevelle en leë vate. Ook weer 'n aanduiding van Franse besoekers. Turver begin hier met 'n skaapboerdery. Maar in 1655 en weer in 1670 is die Franse weer hier en slag van die skape. In die Amerikaanse Vryheidsoorlog vind op die eiland selfs 'n skermutseling plaas. Schaapeneiland was nooit 'n goeie bron van guano nie.


Hierdie artikel handel oor die etniese groep. Vir die taal, sien Fins. Die Finne (Fins: suomalaiset, Sweeds: finnar) is 'n Fins-Oegriese nasie en etniese groep inheems aan Finland wat 'n gemeenskaplike Finse afkoms, kultuur en geskiedenis deel, en Fins of Sweeds as moedertaal praat. Alternatiewelik is Finne diegene wat in Finland woon of in Finland gebore is. Finne vorm die titulêre nasie van Finland, waar hulle sowat 89% van dié land se bevolking uitmaak. Naas Finne leef nog klein minderhede soos Swede (5,3%), Russe (1,3%) en Estlanders (0,8%) in Finland. Behalwe vir Finland kom Finse minderhede nog in Europese lande soos Swede (4,5%) en Rusland (0,03%) voor. Wêreldwyd leef sowat 7 miljoen Finne, waarvan tussen 4,87 en 5,1 miljoen in Finland, 636 587 in die Verenigde State, 265 215 in Kanada, tussen 156 045 en 712 000 in Swede en tussen 34 300 en 127 600 in Rusland. Daarbenewens het Finne nog in lande soos Brasilië (98 000) en Australië (30 359) gevestig.


My Own Private Idaho is ’n onafhanklike avontuurdrama van 1991 wat deur Gus van Sant geskryf en geregisseer is. Dit is losweg gegrond op Shakespeare se Hendrik IV, Deel 1, Hendrik IV, Deel 2 en Hendrik V. Die hoofrolle word vertolk deur River Phoenix en Keanu Reeves. Die prent gaan oor twee vriende, Mike en Scott, wat hulself ontdek terwyl hulle op reis gaan na Mike se tuisdorp in Idaho en daarna na Italië op soek na Mike se ma. Van Sant het die draaiboek oorspronklik in die 1970's geskryf, maar dit gelos nadat hy John Rechy se 1963-roman City of Night gelees het omdat hy gedink het Rechy beskryf die onderwerp van manlike straatprostitute beter as hyself. Oor die jare het Van Sant die draaiboek herskryf. Dit gaan oor twee stories: dié van Mike wat sy ma soek en Scott as ’n moderne weergawe van die Henry IV-toneelstukke. Van Sant kon nie Hollywood-finansiering kry nie en het dit in ’n stadium oorweeg om die prent met ’n klein begroting te maak en werklike straatkinders te gebruik.


Morokweng is 'n dorp in die Dr Ruth Segomotsi Mompati-distriksmunisipaliteit van die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika. Die R376-streekroete verbind die dorp met sy buurdorpe onder andere Vorstershoop. Naby die dorp is die Morokweng-inslagkrater geleë, wat uit die oorgangstyd van Jura en Kryt stam. Die 53Cr/52Cr-isotoopverhouding wys dat dit dalk deur 'n inslag van 'n gewone chondriet veroorsaak is. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Morokweng". Sensus 2011. webwerf Impact Stratigraphy: The Italian Record Alessandro Montanari, Christian Koeberl Springer, 2006, ISBN 3-540-48366-7, ISBN 978-3-540-48366-3 Hierdie Noordwes-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Somerstrand is 'n groot voorstad van Port Elizabeth, in Nelson Mandelabaai Metropolitaanse Munisipaliteit aan die kus van die Oos-Kaap, Suid-Afrika. "Subplek Somerstrand". Sensus 2011. Lys van dorpe in Suid-Afrika


Ronel de Goede (*1949–) is 'n Suid-Afrikaanse digter. Petronella Hermina (Ronel) Foster is in 1949 gebore. Sy studeer aan die Universiteit van Stellenbosch en behaal die B.A.-graad in 1969 en die Senior Onderwysdiploma in 1970. Hier is sy lid van D.J. Opperman se Letterkundige Laboratorium. Dan skryf sy haar in by die Universiteit van Suid-Afrika waar sy die B.A. Honneurs-graad met lof in 1980 verwerf. Sy keer terug na die Universiteit van Stellenbosch vir haar M.A.-graad wat sy in 1987 met lof verwerf met 'n verhandeling oor Die dier as teken in Wilma Stockenström se Monsterverse. Sy is in 1994 die eerste wenner van die Elisabeth Eybersbeurs wat deur die Albert Wessels Trust ingestel is. Die doel van die beurs is om taal- en kulturele bande tussen Suid-Afrika en Nederland te bevorder en word toegeken vir 'n studiereis vir Nederlandse óf Suid-Afrikaanse nagraadse studente, navorsers of dosente. In 2000 behaal sy aan die Universiteit van Stellenbosch haar D.Litt.-graad met 'n proefskrif oor Postmodernisme en poësie, met spesifieke verwysing na die historiografiese metagedig ‘Die heengaanrefrein’ van Wilma Stockenström.


Mikro-ekonomie (uit die Griekse voorvoegsel mikros wat “klein” beteken) is 'n tak van ekonomie wat die gedrag van individue en firmas bestudeer ten opsigte van besluite wat geneem word oor die toedeling van beperkte of skaars hulpbronne.Dit is tipies van toepassing op markte waar goedere of dienste gekoop en verkoop word. Mikro-ekonomie bestudeer hoe hierdie besluite en gedrag die vraag en aanbod van goedere en dienste beïnvloed, wat pryse bepaal, en hoe pryse, op hulle beurt, weer die vraag en aanbod van goedere en dienste bepaal. Dit is in teenstelling met makro-ekonomie wat die “somtotaal van ekonomiese aktiwiteit behels en kwessies soos groei, inflasie en werkloosheid insluit.” Mikro-ekonomie gaan ook oor die uitwerking van nasionale ekonomiese beleide (soos veranderende vlakke van belasting) op die bogenoemde aspekte van die ekonomie. Veral ná die Lucas-kritiek, is groot dele van moderne makro-ekonomieteorie op "mikrobeginsels" geskoei, dit wil sê, dit is gebaseer op basiese aannames oor mikrovlakgedrag. Een doelstelling van mikro-ekonomie is om die markmeganismes wat die relatiewe pryse van goedere en dienste bepaal, te ontleed en om beperkte (skaars) hulpbronne aan alternatiewe gebruike toe te ken.


Prof. Johan Barnard (*17 Maart 1923– †7 Maart 2009) was ’n Suid-Afrikaanse geskiedkundige en skrywer. Hy was ’n kundige op die gebied van die Tweede Vryheidsoorlog en was ook ’n stigterslid van die Suid-Afrikaanse Krygshistoriese Vereniging. Barnard was ’n boorling van Calitzdorp in die Kaapkolonie waar hy in 1941 matrikuleer. Hy woon die Universiteit Stellenbosch by en behaal in 1944 die B.A.-graad met Geskiedenis en Aardrykskunde as hoofvakke behaal, met sy ander vakke wat Afrikaans-Nederlands, Engels en Sosiologie insluit. Hy was ’n kranige tennisspeler wat saam met Christoff Muller en Willem Joubert vir die universiteit se eerste span speel wat twee jaar na mekaar die Westelike Provinsie se Groot Uitdaagbeker wen. Terwyl hy op universiteit is, tree hy op as universiteitskorrespondent vir sport vir Die Suiderstem en Die Burger en nadat hy sy graad verwerf sluit hy as voltydse verslaggewer aan by Die Burger se nuusspan, onder redaksie van dr. Phil Weeber. Vanaf 1947 studeer hy op deeltydse basis by die Universiteit van Stellenbosch vir sy M.A.-graad in Geskiedenis, wat hy in 1950 behaal met 'n verhandeling oor Robert Jacob Gordon se loopbaan aan die Kaap (1777–1795) onder studieleiding van dr.


Hierdie artikel handel oor die skryfster. Vir ander persone, sien Christine Basson (dubbelsinnig). Christine Basson (* 1941 – 26 September 1980) was 'n Suid-Afrikaanse skrywer. Basson is in 1941 gebore en het op 'n wynplaas naby Klapmuts in die Kaap grootgeword. Sy het aan die Hoër Meisieskool in die Paarl gematrikuleer, waar sy eerste in die Kaapprovinsie geëindig het. Aan die Universiteit van Suid-Afrika verwerf sy die M.A.-graad in Afrikaans-Nederlands met lof. Later volg sy ook 'n driejarige kursus in Linguistiek aan hierdie universiteit. Sy was as joernalis aan die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK) se nuusdienste verbonde, waar sy praatjies oor Suid-Afrika skryf vir buitelandse uitsendings. As 'n stigterslid van die vrouevereniging Kontak poog sy om beter rasseverhoudinge te bewerkstellig. In hierdie hoedanigheid lewer sy 'n besondere bydrae tot Kontak se ondersoek na die probleme van die moedergesin. Sy is in 1963 getroud met professor Ben Piek van die Randse Afrikaanse Universiteit se Departement Sosiologie en hoof van die Instituut vir Ontwikkelingstudie by hierdie universiteit. Die egpaar het drie dogters en het in Randburg gewoon.


Die Roggeveld is ’n hoogliggende streek in die Suid-Afrikaanse provinsie Noord-Kaap wat min of meer strek van die Komsbergreeks in die distrik Sutherland tot in die omgewing van die nedersetting Middelpos in die distrik Calvinia. Die eerste trekboere het hulle vroeg in die 18de eeu in dié gebied kom vestig en dit na ’n soort wilde rog, Secale africanum, genoem. In ’n stadium is dié soort gras ernstig bedreig, maar danksy die weikampstelsel en grondbewaring is dit in oorvloed hervestig. Die gemiddelde reënval is 250 mm per jaar, maar op sommige plekke 330 tot 500 mm. Die winters is bitter koud. Die eerste persoon by wie ’n vermelding van die streeknaam Roggeveld voorkom, is die Sweedse reisiger en plantkundige Thunberg in 1774. Volgens hom is die streek so genoem "na ’n soort rog wat hier volop tussen die bosse wild groei". Hinrich Lichtenstein, in sy Travels in Southern Africa, staaf dié oorsprong van die naam: "The truth is, that the name is taken from a species of grass which grows very much among clefts, resembling rye, and which the colonists call wild rye."


Diva is ’n Franse misdaadprent van 1981 wat deur Jean-Jacques Beineix geregisseer is. Die draaiboek is geskoei op ’n roman deur Daniel Odier (onder die skuilnaam Delacorta) met dieselfde naam. Dit is een van die eerste Franse rolprente wat die realistiese atmosfeer van die Franse flieks van die 1970's verruil het vir ’n kleurryke, melodiese styl, wat later beskryf is as cinéma du look. Die prent het in 1981 ’n suksesvolle debuut in Frankryk gehad. Daarna is dit in Amerika en wêreldwyd goed ontvang en het dit ’n kultusfliek geword. Pretbederwerswaarskuwing: Die storielyn of storie se einde volg hieronder. Die jong Paryse posman Jules (Andréi) het ’n obsessie met klassieke musiek en veral met Cynthia Hawkins (Fernandez), ’n beeldskone en gevierde Amerikaanse operasangeres wat nog nooit toegelaat het dat enige van haar optredes opgeneem word nie. Jules woon ’n repetisie by die Théâtre des Bouffes du Nord in Parys by waar Hawkins die aria "Ebben? Ne andrò lontana" uit die opera La Wally sing. Hy maak ’n onwettige hoëgehalte-opname van haar optrede en steel daarna die rok wat sy gedra het uit haar kleedkamer.


Rotten Tomatoes is ’n webtuiste wat in 1998 begin is en gewy word aan rolprentresensies en -nuus. Televisie word ook nou gedek. Die naam is afgelei van die ou gebruik dat gehore vrot tamaties gegooi het wanneer hulle nie van ’n verhoogoptrede gehou het nie. Die maatskappy is deur Senh Duong gestig en word sedert Januarie 2010 besit deur Flixster, wat op sy beurt in 2011 deur Warner Bros. oorgeneem is. Rotten Tomatoes is een van die topduisend webtuistes wêreldwyd (sowat 550ste). Unieke besoekers aan is sowat 26 miljoen, volgens Quantcast. Die personeel van Rotten Tomatoes versamel eers aanlyn resensies van skrywers wat gesertifiseerde lede van verskeie skrywersgildes of resensente-organisasies is. Om as ’n resensent aanvaar te word, moet die persoon se oorspronklike resensies ’n sekere getal "likes" van gebruikers kry. Dié wat as "topresensente" geklassifiseer word, skryf gewoonlik vir groot koerante. Die personeel besluit of ’n resensie positief is ("vars", aangedui deur ’n klein ikoon van ’n rooi tamatie) of negatief ("vrot", aangedui deur ’n klein ikoon van ’n groen tamatie wat spat).


Hugh Michael Jackman (gebore op 12 Oktober 1968) is ’n Australiese akteur, sanger en rolprentvervaardiger. Hy het al internasionale pryse gewen vir sy rolle in groot flieks, gewoonlik as ’n superheld, periode- of romantiese karakter. Jackman is die bekendste vir sy herhaaldelike uitbeelding van Wolverine in die X-Men-fliekreeks sowel as vir sy hoofrol in die romantiese komediefantasie Kate & Leopold (2001), die aksiegruwelprent Van Helsing (2004), die rillerdrama The Prestige (2006), die epiese geskiedenisdrama Australia (2008) en die riller Prisoners (2013). Hy het sy eerste Oscar-benoeming en Golden Globe gekry vir sy rol in Les Misérables (2012). In teater het hy ’n Tony gewen vir sy spel in The Boy from Oz. "Monitor". Entertainment Weekly (1228/1229). Time Inc. Oktober 2012. p. 23.


Lodewijk Frans Asscher (gebore op 27 September 1974 in Amsterdam) is 'n Nederlandse regsgeleerde en politikus vir die Party van die Arbeid (PvdA), 'n gematigde sosialistiese party. Hy was minister van Sosiale Sake en Werkgeleenthede in die Rutte II-kabinet, bestaande uit VVD en PvdA, gewees. Van einde 2016 tot begin 2021 was hy ook die PvdA se politieke leier gewees. Asscher het in die regte gestudeer aan die Universiteit van Amsterdam en promoveer in 2002. Hy het ook enige tyd sielkunde aan die Universiteit van Amsterdam gestudeer, maar enkel die eerste jaar gehaal. Hy was van 2002 tot 2006 'n lid van die stadsraad van die gemeente Amsterdam en van 2006 tot 2012 'n wethouer van dieselfde gemeente gewees, as ook waarnemend burgemeester in 2010. Van 5 November 2012 tot 26 Oktober 2017 was hy minister van Sosiale Sake en Werkgeleenthede en vise-premier gewees en daarbenewens van Desember 2016 tot Januarie 2021 politiek leier gewees. Lodewijk Asscher is getroud en het drie kinders. Hy is 'n aanhanger van die liberale Judaïsme. Dr. L.F. (Lodewijk) Asscher, Parlement.com


Colin Andrew Firth CBE (gebore op 10 September 1960) is ’n Britse akteur. Sy 42 prente het wêreldwyd al meer as $3 miljard ingebring. Sy broer, Jonathan Firth, is ook 'n akteur. Hy was in die 1980's deel van die opkomende jong Britse akteurs, en dit was eers in 1995 met sy rol as Mr. Darcy in die TV-reeks Pride and Prejudice dat hy groter erkenning gekry het. Dit het gelei tot rolle in rolprente soos The English Patient, Bridget Jones's Diary (waarvoor hy vir ’n Bafta benoem is), Shakespeare in Love en Love Actually. In 2009 het hy groot lof gekry vir sy hoofrol in A Single Man, waarvoor hy vir ’n Oscar benoem is en die Bafta vir beste akteur gewen het. In 2011 het hy ’n ster op die Hollywood Walk of Fame gekry en is hy aangewys as een van die tydskrif Time se "Time 100". In 2014 het hy in die aksiespioenasiekomedie Kingsman: The Secret Service gespeel, wat ’n kommersiële sukses was en goeie resensies gekry het.


Jeffrey Leon "Jeff" Bridges (gebore op 4 Desember 1949) is ’n Amerikaanse akteur, sanger en vervaardiger. Hy kom uit ’n vooraanstaande akteursgesin. Bridges het in 1951 in sy eerste rolprent, The Company She Keeps, verskyn toe hy amper twee jaar oud was. In sy jeugjare het hy in die televisiereeks Sea Hunt (1958–'60) verskyn saam met sy pa, Lloyd Bridges, en broer, Beau Bridges. Hy was ook in die reeks The Lloyd Bridges Show (1962–1963) te sien. In 1971 het hy die hoofrol in die televisieprent In Search of America vertolk. Sy eerste groot rol was in die 1971-rolprent The Last Picture Show, waarvoor hy vir ’n Oscar vir beste manlike byspeler benoem is. In 1972 was hy in die hoog aangeskrewe neo-noir-boksfliek Fat City. Hy het die Oscar vir beste akteur gewen vir sy rol as Otis "Bad" Blake in die 2009-rolprent Crazy Heart, en het nog benoemings vir dié prys gekry vir sy rolle in Thunderbolt and Lightfoot (1974), Starman (1984), The Contender (2000) en True Grit (2010).


Philip Andre Rourke jr. (gebore op 16 September 1952), bekend as Mickey Rourke, is ’n Amerikaanse akteur, draaiboekskrywer en afgetrede bokser wat te sien is in hoofrolle in drama-, aksie- en rillerprente. In die 1980s' het hy in die komediedrama Diner (1982), die drama Rumble Fish (1983), die misdaadfliek The Pope of Greenwich Village (1984) en die erotiese drama 9½ Weeks (1986) gespeel, en het groot lof ontvang vir sy spel in Barfly en Angel Heart (albei 1987). In 1991 het Rourke, wat vroeër jare boksopleiding gekry het, die rolprentbedryf verlaat en vir ’n tyd ’n professionele bokser geword. In 1994 het hy die bokshandskoene opgehang en weer begin toneelspeel. Hy was daarna in verskeie flieks te sien in byspelerrolle, onder meer die drama The Rainmaker (1997), die komediedrama Buffalo '66 (1998), die raaiselprent The Pledge (2001), die aksiefliek Once Upon a Time in Mexico (2003) en die aksieriller Man on Fire (2004).


Nitasha Kaul (gebore 1976) is ’n Indiese ekonoom, filosoof, digter en skrywer. Kaul is in Kasjmir gebore en woon tans in die Verenigde Koninkryk. Sy werk as 'n besoekende "Research Fellow" by die Sentrum vir die Studie van Demokrasie aan die Universiteit van Westminster in Londen en doen navorsing oor die demokratisering van Bhoetan. Sy reis gereeld daar rond en skryf daarbenewens boeke, artikels en kolomme vir The Guardian en The Times of India oor die Kasjmir-gebied. Residue November Light: An Anthology of Creative Writing from Bhutan Imagining Economics Otherwise: Encounters with Identity/Difference Asian literary prize Nitasha Kaul Geargiveer 12 Julie 2016 op Wayback Machine op opendemocracy.cnet Alison Flood: Indian subcontinent dominates Man Asian literary prize shortlist. The Guardian. 21 Oktober 2009. Besoek op 22 Januarie 2016. Nitasha Kaul. Kulturaustausch, besoek op 22 Januarie 2016.


Matthew Raymond "Matt" Dillon (gebore op 18 Februarie 1964) is ’n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy het sy rolprentdebuut in 1979 in Over the Edge gemaak en ’n tieneridool geword deur in flieks soos My Bodyguard (1980), Tex (1982), Rumble Fish (1983) en The Outsiders (1983) te speel. Sedert die laat 1980's het hy verdere sukses behaal met prente soos Drugstore Cowboy (1989), Singles (1992), The Saint of Fort Washington (1993), To Die For (1995), Beautiful Girls (1996), In & Out (1997), There's Something About Mary (1998) en Wild Things (1998). In ’n 1991-artikel het die bekroonde resensent Roger Ebert hom en Sean Penn die beste akteurs van hul ouderdomsgroep genoem. In die 2000's het Dillon sy regisseursdebuut gemaak met City of Ghosts (2002) en was hy in flieks soos Crash (2004), Factotum (2005), You, Me and Dupree (2006), Nothing but the Truth (2008) en Sunlight Jr.


Studievaardighede of studiestrategieë is die benaderings wat toegepas word om te leer. Hulle is oor die algemeen van kritieke belang om sukses te behaal in die skool, word as noodsaaklik beskou vir die verkryging van goeie punte, en nuttig vir die res van 'n mens se lewe. Respicius Rwehumbiza beklemtoon in sy boek Understanding Examination Techniques and Effective study Strategies  in 2013  dat die meeste studente eksamens bloot druip weens hulle gebrekkige studievaardighede en/of eksamenskryf-vaardighede. Studievaardighede sluit 'n verskeidenheid vaardighede in wat die organisering van nuwe inligting, die vaslegging van inligting, of die hantering van evaluasie omvat. Dit sluit mnemotegnieke in wat help met die retensie van lyste van inligting; doeltreffende lees; konsentrasie tegnieke; en doeltreffende afneem van notas. Enige vaardigheid wat bydra tot n persoon se vermoë om te studeer, inligting te behou en wat help om eksamens te slaag kan as 'n studievaardigheid beskou word, en dit sluit in tydsbestuur en motiverings tegnieke. Studievaardighede is afsonderlike tegnieke wat aangeleer kan word, gewoonlik in 'n kort tyd, en van toepassing is  op alle of die meeste velde van studie.


Die landdrosdistrik, afdelingsraadgebied en kiesafdeling rondom Burgersdorp in die Oos-Kaap het aanvanklik as Albert bekendgestaan. Die distriksgrense is in 1848 vasgestel as die Oranjerivier in die noorde, die distriksgrense van Aliwal-Noord in die ooste, Wodehouse en Molteno in die suide en Steynsburg en Venterstad in die weste. In die tweede helfte van die 19de eeu was Albert 'n brandpunt in die ontwaking van Afrikaner-nasionalisme in die Kaapkolonie. Veral op inisiatief van D.P. van den Heever is 'n boerevereniging gestig wat hom sterk beywer het vir die gebruik van Nederlands in die parlement. 'n Gevolg hiervan was die stigting van 'n tak van die Afrikanerbond sowel as 'n koerant op Burgersdorp. Vanaf Uniewording tot 1948 het die volgende persone die kiesafdeling in die Kaapse parlement verteenwoordig: die bekende senior advokaat en minister Henry Burton van 1910 tot 1915, ds. Louis Vorster van 1915 tot 1920, Charles Arthur Augustus Sephton van 1921 tot 1924, Lourens Jacobus Steytler van 1924 tot 1938 en dr. Frederik Hendricus Boltman van 1938 tot 1948. Albert, prinsgemaal, die man van koningin Victoria, se naam is aan hierdie distrik sowel as aan die dorp Prins Albert gegee.


Die Slag van Salaita het op 12 Februarie 1916 tydens die Eerste Wêreldoorlog plaasgevind in Brits-Oos-Afrika tussen Duitse Magte en die Geallieerde Magte. Die slag is deur die Duitse magte gewen. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Jein (minder gebruiklik: "jain") is in die geselstaal 'n kofferwoord wat hoofsaaklik op die Duitse taalakker voorkom. Dit is 'n versmelting van die woorde Ja en Nein en het die betekenis "ja en nee". "Jein" kom selde in sinne voor waar "vielleicht" (miskien, dalk) gebruik word en vervang laasgenoemde ook nie. "Jein" word meestal dan gebruik wanneer 'n vraag nie onomwonde of selfs gelyktydig met "Ja" en "Nein" of met voorbehoud "Ja, maar..." of "Nee, maar..." beantwoord kan word nie. Op "Jein" volg die verklaring waarom die antwoord dubbelsinnig (bevestigend en ontkennend) is. Voorbeeld: Vraag: „Warst du schon einmal in Bremen?“ ("Was jy al in Bremen?") Antwoord: „Jein. Ich war schon einmal da, bin aber nur durchgefahren. Ich habe die Stadt eigentlich nicht gesehen.“ ("Ja en nee. Ek was al daar, maar het net deurgery. Ek het die stad eintlik nie gesien nie.") (de) s.v. Jein by www.duden.de


Bering Time is 'n Deense handelsmerk wat in horlosies en juweliersware spesialiseer. Die onderneming is in September 2010 gestig en het sy hoofkwartier in Åbenrå. Sy produkte word in alle wêrelddele bemark, terwyl Kenia en Suid-Afrika die fokusmarkte op die vasteland van Afrika is. 'n Valskermsprong oor die Arktiese yslandskap van die Noordpool was vir die Deense sakeman en avonturier René Kærskov die inspirasie vir 'n reeks horlosies met puristiese ontwerp wat die oneindige yswêreld van die noorde en sy koel skoonheid sou weerspieël. Saam met sy sakevennote Michael Witt Johansen en Lars Gram-Skjønnemann het hy in 2009 'n handelsmerk en onderneming gestig wat hy Bering Time genoem het, ter ere van die Deense seevaarder Vitus Bering wat in 1728 'n verkenningsvaart deur die Arktiese Oseaan onderneem en deur die seestraat gevaar het wat later sy naam sou dra (Beringstraat) - net soos een van oorspronklik vier tydsones in Alaska, Bering Time. In sy eerste vyf bestaansjare het die onderneming 1,5 miljoen horlosies en 'n halfmiljoen sierade verkoop. Duitsland is die belangrikste buitelandse mark. Hier is in 2014 'n Bering-vlagskipwinkel in Hamburg geopen.


31 Mei? - Hyspaosines van Characene verower Babilon op die Arsasiede. 4 November – Die Arsasiede-generaal Timarchos (Timarkusu) wat uit Babilon ontsnap het, keer terug met troepe uit Medië en verower die stad op die Characeniërs. Arsacids and Sasanians: Political Ideology in Post-Hellenistic and Late Antique Persia M. Rahim Shayegan, Cambridge University Press, 2011, ISBN 0-521-76641-9, ISBN 978-0-521-76641-8


Seleucia aan die Eufraat, ook bekend as Zeugma, word deel van die koninkryk van Commagene. Antiochus XIII Asiaticus word deur Pompeius afgesit. Hy vlug na die hof van Sampsiceramus I van Emesa, maar word daar vermoor. Dit is die einde van die Seleukidiese Ryk. Filips II Philoromaeus regeer nog 'n rukkie oor dele van Syrië maar word ook afgesit. Of hy ook gedood word is nie duidelik nie. The Roman Near East, 31 B.C.-A.D. 337 ACLS Humanities E-Book, Fergus Millar, Harvard University Press, 1993, ISBN 0-674-77886-3, ISBN 978-0-674-77886-3


Kirk Douglas (gebore as Issur Danielovitch; 9 Desember 1916 - 5 Februarie 2020) was ’n Amerikaanse akteur, vervaardiger, regisseur en skrywer. Ná arm kinderjare as een van sewe kinders van Poolse immigrante, het hy sy rolprentdebuut in 1946 in The Strange Love of Martha Ivers (saam met Barbara Stanwyck) gemaak as ’n jong, onsekere en jaloerse man wat deur ’n ouer vrou oorheers word. Dit was die eerste en laaste keer dat hy die rol van ’n swakkeling gespeel het. Hy was twee keer getroud, eers met Diana Dill in 1943, hulle skei in 1951 en met Anne Buydens in 1954 wat hom oorleef het. In die 1950's en 1960's het hy ’n groot aantrekking by die loket geword. Hy is bekend vir sy ernstige dramas, onder meer Wilde Weste- en oorlogsprente. In 1949, ná ’n hoofrol as ’n boksheld in Champion, waarvoor hy vir ’n Oscar benoem is, het Douglas ’n ster geword. Sy toneelspelstyl het berus op die uitdrukking van groot konsentrasie, realisme en kragtige emosies.


Die Gereformeerde kerk Pretoria-Montanapoort is die jongste van die agt gemeentes in die Gereformeerde Kerk se Klassis Trans-Magalies, wat die noordelike dele van die stad Pretoria beslaan. Dit was einde 2014 met ’n sieletal 512 die derde grootste gemeente in die klassis. Pretoria-Montanapoort het op 30 Mei 1999 van die Gereformeerde kerk Pretoria-Magalieskruin afgestig, wat op sy beurt op 28 Mei 1977 van die Gereformeerde kerk Pretoria-Annlin afgestig het. Die gemeentes het ooreengekom dat albei die Magalieskruin-kerkkompleks sou gebruik en dit gelykop sou besit. Op die oomblik (2017) hou Magalieskruin hul eredienste om 10:00 en 19:00 en Montanapoort om 08:00 en 17:30. Magalieskruin het kort ná afstigting besluit om ’n kerkgebou op te rig en drie jaar later is die hoeksteen gelê. Die kerk is op 14 Februarie 1981 in gebruik geneem. Die argiteksfirma Hartman en Van der Walt het die plan opgestel en die bouaannemer was ’n lidmaat, Johan van Dyk, maar gemeentelede het baie van die werk self gedoen, byvoorbeeld die maak van die preekstoel, die groot skuifdeure en die tuin se uitleg.


Die Gereformeerde kerk Silverton is die vierde oudste gemeente in die Gereformeerde Kerk se Klassis Oostelike Pretoria. Met 153 belydende en 40 dooplidmate was dit einde 2014 ook die kleinste van die oorwegend wit gemeentes in dié klassis wat uit 11 gemeentes bestaan. Silverton het op 13 Augustus 1958 ontstaan uit die afstigting van die noordoostelike wyke van die Gereformeerde kerk Pretoria-Brooklyn. Ook van Brooklyn het die Gereformeerde kerk Waterkloofrand op 16 Junie 1963 afgestig en eindelik ook die Gereformeerde kerk Pretoria-Alkantrant op 3 November 1974, terwyl twee gemeentes wat aan die westekant van Pretoria-Brooklyn ontbind het weens die wegtrek van lidmate, Pretoria-Oos en -Sunnyside, in 2003 by Pretoria-Brooklyn ingeskakel het. Op 1 Augustus 1971 het Silverton haar eerste en enigste dogtergemeente afgestaan met die afstigting van Meyerspark. Aan die begin het Silverton se lidmate in Silverton se stadsaal eredienste gehou. ’n Boukommissie is kort ná afstigting aangewys met die oog op die oprigting van ’n pastorie en kerk. Sommige lidmate het beswaar gemaak teen die erf wat die boukommissie bekom het, omdat dit volgens hulle te na aan die plaaslike Rooms-Katolieke kerkgebou geleë was.


Die Gereformeerde kerk Rooihuiskraal is ’n gemeente in die Gereformeerde Kerk (GKSA) se Klassis Pretoria-Suidwes. Die jongste gemeente in dié klassis met oorwegende Afrikaanssprekende lidmate en, volgens die sieletal, die derde grootste gemeente naas Rietvallei en Centurion. Rooihuiskraal het in 1988 (net drie jaar ná die NG gemeente Rooihuiskraal se stigting) van Wierdapark afgestig, wat op sy beurt in 1973 (drie jaar voor die NG gemeente Wierdapark se stigting) van die Gereformeerde kerk Voortrekkerhoogte afgestig het. Aan die begin is die eredienste in verskillende skoolsale gehou. Die kerkgebou is onder leiding van die argitek Tertius Horak beplan as ’n doelmatige gebou wat gebruik sou kon word vir meer as net formele eredienste. Die eerste gemeentebyeenkoms in dié nuwe gebou was op 30 November 2003, 15 jaar ná afstigting, maar die amptelike ingebruikneming was eers op 1 Februarie 2004. Aangesien die gemeente veeldoelig is, kan dit ook deur die loop van die week gebruik word. Daar is dan ook nie vaste kerkbanke nie, maar los stoele. Die preekstoel is ook so ontwerp dat dit rondgeskuif kan word op ’n mobiele verhogie.


Die Johannesburgse Kunsmuseum is die stad Johannesburg se munisipale kunsmuseum. Dit is in die sentrale stadsdeel in Joubertpark op die hoek van Klein- en Koning Georgestraat geleë en is die grootste van sy soort in Suider-Afrika, met kunswerke van wêreldfaam en versamelings wat omvangryker is as dié van die Suid-Afrikaanse Nasionale Kunsmuseum in Kaapstad, so omvangryk dat slegs sowat 'n tiende daarvan tegelykertyd in die galery se 15 vertoonsale en beeldhoutuine vertoon kan word. Naas die geskenk van die Dieretuin-terrein aan die inwoners van die stad, is die Kunsmuseum seker die belangrikste monument van die wyse waarop die welvarende mynmagnate 'n deel van hul rykdom in die stad teruggeploeg het. Tog het Gerard-Mark van der Waal in 1986 geskryf: “ 'n Mens wonder . . . of dit blyke van hul verantwoordelikheidsgevoel en sin vir gemeenskapswaardes was of van hulle gewete wat (hulle) gepla het terwyl hulle die arbeiders (swartes) uitgebuit het.” Ten spyte van terugslae was die oprigting van hierdie "kultuurmonument" 'n belangrike mylpaal in die kunslewe en kulturele opvoeding van die Johannesburgse publiek.


Johanna Maria Petronella Magrieta (Lalie) Beukes (* 7 Augustus 1916, † 8 Mei 2009) was ’n Suid-Afrikaanse skrywer en is op die plaas Stukkenddam naby Keimoes in die Benede Oranje gebore. Haar ouers was Lukas Daniel Beukes en Johanna Petronella Theron, en die bekende dramaturg Gerhard Beukes een van haar broers. Sy studeer vir kleuteronderwys aan die Stellenbosch Kollege en gee daarna onderwys by Lindeshof in Caledon. Hierna is sy vir ongeveer elf jaar lank betrokke by die Oudtshoorn Girls High School, waar sy in die Montaguhuis ingewoon het. Teen die einde van 1954 aanvaar sy 'n pos aan Sentraal Laerskool in Bloemfontein. In 1957 gaan sy na Londen, waar sy as onderwyser verskeie aflosposte beklee. In Januarie 1958 keer sy terug na Bloemfontein en 'n pos by Sentraal Laerskool, waar sy later aangestel word as 'n departementshoof. Vir baie jare is sy sekretaresse van die OVS-Kunsvereniging. Sy was 'n ywerige byeboer en bergklimmer, het pottebakkerswerk gedoen en skilderklasse by Vader Frans Claerhout geneem. Sy is op 8 Mei 2009 in Bloemfontein oorlede.


Khanyisile Litchfield-Tshabalala is 'n voormalige lid van die Parlement vir die Ekonomiese Vryheidsvegters en 'n voormalige Suid-Afrikaanse Vlootadmiraal. Sedert 3 Junie 2015 is sy 'n lid van die UDM en dien nou as die party se Nasionale Organiseerder. Sy is in Soweto gebore en het later 'n lid van Umkhonto we Sizwe geword. Daarom is sy in ballingskap na Angola gestuur. Nadat sy na Suid-Afrika teruggekeer het, verwerf sy 'n politiek- en drama-graad sowel as 'n honneursgraad in kriminologie aan die Universiteit van Kaapstad. "2014 elections: List of EFF MPs elected to the National Assembly". Politicisweb.co.za. Mei 17, 2014. Besoek op Oktober 6, 2014. "Welcome aboard, Admiral Khanyi" (in Engels). IOL. 8 Augustus 2003. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 September 2015. Besoek op 6 Oktober 2014. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Gereformeerde kerk Bloemburg is die jongste gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika in die Vrystaat se hoofstad, Bloemfontein. Bloemburg het op 19 November 2006 tot stand gekom toe dit afstig van die Gereformeerde kerk Ventersburg. Die lidmate was oorspronklik Bloemfonteinse lidmate wat per attestasie in 2004 na Ventersburg vertrek het. Aanvanklik het hulle byna elke Sondag die 160 km gereis om eredienste daar by te woon. Toe hulle vier wyke sterk geword het, het hulle in 2006 'n selfstandige gemeente gevorm. Lidmate woon oral in die Rosestad en voeg hulle onder meer by dié gemeente omdat dit hou by die gebruik van die gemeenskaplike Nagmaalbeker. Kort ná sy stigting was ’n derde van die lidmate studente. Einde 2011 het die belydende lidmate 45 getel en die dooplidmate 12. Einde 2014 was dit onderskeidelik 34 en agt, maar die jongste syfers is 60 en 11. Aan die begin is die gemeente in kombinasie met Ventersburg/Hennenman/Senekal bedien, maar in Februarie 2009 het dit in kombinasie met Colesberg getree. In 2015 was albei dié gemeentes vakant ná die vertrek van ds. D.J. Dykstra.


Jan Niemand Park is 'n voorstad in die noordooste van Pretoria, Suid-Afrika. "Subplek Jan Niemand Park". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Pretoria en omgewing is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Nelmapius is 'n voorstad in die verre ooste van Pretoria, Suid-Afrika. "Hoofplek Nelmapius". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Pretoria en omgewing is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Gereformeerde kerk Ficksburg is ’n gemeente van die GKSA in die Oos-Vrystaat met sy middelpunt op die dorp Ficksburg, maar dit sluit ook Clocolan, Fouriesburg, Rosendal en Lesotho in. Einde 2014 het die gemeente 65 belydende en 19 dooplidmate gehad, vergeleke met onderskeidelik 89 en 59 einde 2001. Die ontstaan van die Gereformeerde kerk Ficksburg kan teruggevoer word tot 1903 toe twee Gereformeerde gesinne, die Viljoens en Buitendags, van Philipstown na Ficksburg verhuis het. Kort voor lank was daar 14 Doppergesinne in die omgewing. Die Gereformeerdes het net die volgende jaar (1904) by die dorpsraad aansoek gedoen om ’n kerkerf waarop hulle ’n plek van samekoms kon oprig, maar 12 jaar sou verloop voor dié gebou oprig kon word. In 1906 het ds. J.C. Kruger met eredienste op Ficksburg begin, maar toe was dit nog meestal in privaat woonhuise. In 1916 kon die gemeente met die bou van sy sandsteenkerk begin. Die argitek sowel as bouaannemer was diaken D.J. Viljoen. Ds. H.P.J. Pasch het die hoeksteen op 6 Oktober 1917 gelê. Ficksburg het op 10 Mei 1919 van die Gereformeerde kerk Ladybrand afgestig en terselfdertyd hul kerkgebou in gebruik geneem.


Donkergrys is 'n kleur, 'n diepdonker skakering van grys. Volgens verskeie kleurskemas word donkergrys as volg voorgestel: Lys van kleure Grys


Die Merseyrivier [ˈmɜːzi] is 'n rivier in Noordwes-Engeland. Sy naam is uit die Angel-Saksiese taal afgelei en beteken "grensrivier". Moontlik het die Mersey die grens tussen die historiese koninkryke Mercia en Northumbria gevorm. In elk geval was dit eeue lank deel van die grens tussen die historiese Engelse graafskappe Lancashire en Cheshire.


#RhodesMustFall (#RhodesMoetVal) was 'n protesbeweging deur studente wat op 9 Maart 2015 begin het. Die oorspronklike doel was om die standbeeld van Cecil Rhodes, wat voor die Universiteit van Kaapstad gestaan het, te verwyder. Die protes het wêreldwye aandag geniet en 'n verdere beweging om Suid-Afrikaanse instansies te "de-kolonialiseer" geïnspireer. 'n Beweging om koloniale en apartheid-verwante standbeelde te verwyder het ook na vore getree. Om die rede is 'n paar historiese standbeelde dwarsoor die land gevandaliseer. Hierdie gebeurtenis het die publieke opinie sterk verdeel en word daarom as omstrede beskou. Cecil John Rhodes-standbeelde Wikimedia Commons het meer media in die kategorie RhodesMustFall. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Amy Kleinhans-Curd (geb. 12 Julie 1968 op Worcester) is ’n Suid-Afrikaanse skoonheidskoningin wat in 1992 die Mej. Suid-Afrika-kroon gewen het. Dié destydse onderwyseres was die eerste nie-wit wenner van die titel in die land se geskiedenis. Sy het op die Mej. Wêreld-kompetisie op 12 Desember 1992 onder die topvyf geëindig. Amy het in 1991 as 23-jarige bruin vrou die eerste keer aan die Mej. SA-kompetisie deelgeneem en tweede gekom. Sy het die volgende jaar weer deelgeneem en 11 ander deelnemers uitgestof om die eerste nie-wit Mej. Suid-Afrika te word. Haar eerste prinses was ook nie-wit: die swart Augustine Masilela van Soweto wat later by die Mej. Heelal-kompetisie onder die toptien geëindig het. ’n Jaar later het Amy haar opvolger gekroon: Jacqui Mofokeng, die eerste swart en slegs tweede nie-wit Mej. Suid-Afrika. Op 12 Desember by die Mej. Wêreld-kompetisie by Sun City, Suid-Afrika, is sy gekroon as Mej. Wêreld Afrika en het sy die topvyf gehaal. Die wenner was Julia Kourotchkina van Rusland. Tydens die seremonie het deelnemers met hul land se vlag geparadeer.


Hendrika (Rikie) Postma (Burgersdorp, Kaapkolonie, 28 April 1889 – Bloemfontein, Oranje-Vrystaat, 21 November 1938) was ’n Suid-Afrikaanse skrywer van veral kinderprosa. Rikie, soos sy algemeen bekendgestaan het, was die oudste dogter van ds. Stephanus Postma en sy eggenote, Johanna Jacoba Slijkhuis, en ’n kleindogter van die eerste predikant van die Gereformeerde Kerk, ds. Dirk Postma. Ten tyde van haar geboorte was haar vader professor aan die Teologiese Skool Burgersdorp. Sy het van albei haar ouers haar kunssin geërf en vaar haar vader veral haar liefde vir die opvoeding. Rikie Postma het haar eerste opleiding by haar vader ontvang, wat haar goed in Nederlands onderlê het. Toe sy ongeveer agt jaar oud was, het die familie na Middelburg, Kaap, verhuis waarheen haar vader 'n beroep as leraar van die plaaslike Gereformeerde kerk aangeneem het en waar sy en haar drie jonger susters, onder wie die latere skrywer Hilda Postma, hul skoolonderrig ontvang het. Ondertussen het die Tweede Vryheidsoorlog uitgebreek. Rikie was 'n skrander leerling, wakker en lewendig belangstellend in wat in haar vader se studeerkamer aangegaan het.


'n Wringsleutel is 'n gereedskapstuk wat gebruik word om 'n moer of bout teen 'n bepaalde wringkrag vas te draai, sodat 'n mens nie die bout of moer oor draad draai nie. Skroefdraad Skroef Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Frank Heinrich Swart, ’n Suid-Afrikaanse skrywer, is op 17 Februarie 1943 in Kaapstad gebore, waar hy grootword en skoolgaan. Sy belangstelling in skryfwerk ontstaan gedurende sy studentedae op Stellenbosch, hoewel hy eers later meer ernstig begin skryf. Hy studeer in die handelswetenskappe aan die Universiteit van Stellenbosch en behaal in 1963 die B.A. Handel-graad met Ekonomie en Bedryfsekonomie as hoofvakke. Hierna doen hy sy verpligte militêre diensplig in Pretoria by die Suid-Afrikaanse Lugmag en aanvaar dan in 1966 'n  betrekking op die finansiële redaksie van Die Burger in Kaapstad, waar hy later ekonomiese redakteur en parlementêre verslaggewer word. Intussen studeer hy deeltyds verder deur die Universiteit van Suid-Afrika in Afrikaans-Nederlands en hy skryf in 1974 die derdejaarskursus in hierdie vak af. Ná sy aftrede stig hy Litteratus-Uitgewers, wat sy eie boeke hierna uitgee, en hy dien ook gereeld op die paneel wat die jaarlikse pryse vir finansiële joernalistiek in Suid-Afrika beoordeel. Hy tree in 1968 in die huwelik met Anna Buckle van Stellenbosch. Hy debuteer in 1974 met die digbundel “Praathuis”, wat in drie afdelings ingedeel is.


Die Tweekleur-skoonmakertjie (Labroides bicolor) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, Oman en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Bicoloured cleaner wrasse. Die vis word tot 14 cm lank. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies http://www.fishbase.org/summary/SpeciesSummary.php?ID=5650&genusname=Labroides&speciesname=bicolor&AT=Labroides+bicolor&lang=English The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3


Duṭṭhagāmani se broer Saddhārissa volg hom op as koning van Kalyāṇi, wat oor die eiland van Sri Lanka heers. Saddhārissa, koning van Kalyāṇi, wat oor die eiland van Sri Lanka heers Buddhism: A History Religions of the world, N. Ross Reat Jain Publishing Company, 1994, ISBN 0-87573-002-7, ISBN 978-0-87573-002-8


Kol. James Henry Bowker (Port Kowie, Augustus 1822 – Malvern, Durban, 22 Oktober 1900) was ’n boer, krygsman, staatsamptenaar en natuurkenner. Die spoorweghalte Bowker's Park, sowat 20 km wesnoordwes van Queenstown, is na hom genoem. Bowker was die neënde seun van die jongste van die 11 kinders van Miles Bowker, wat ’n geselskap van 23 Setlaars in 1820 na Suid-Afrika gelei het, en sy eggenote, Anna Maria Mitford. Hy was 13 jaar oud toe hy die eerste maal bewus word van grensmoeilikhede. Toe die gesin se plaas Tharfield tydens die Sesde Grensoorlog (1834–'35) bedreig word, help hy om die familie se kosbare tafelsilwer te begrawe voordat hulle gaan skuiling soek op Bathurst. In die volgende Grensoorlog (1846–'47) neem hy aktief deel aan die gevegte rondom die landgoedere van Tharfield en Thornkloof en hy sluit later by die koloniale troepe aan, in hul gevegte teen die Xhosa. Tydens die Agtste Grensoorlog (1850–'53) is hy hoofsaaklik besig met die onderdrukking van die Katrivier-rebellie, is teenwoordig by die slag by Balfour en by die inneem van Fort Armstrong in 1851.


Thomas Holden Bowker (noemnaam Holden, South Newton, Wiltshire, Engeland, 24 Februarie 1807 – plaas Tharfield, Albanie, Kaapkolonie, 26 Oktober 1885) was die stigter van Queenstown en ’n Kaapse parlementslid. Bowker was die vierde oudste van die nege seuns van Miles Bowker en sy vrou, Anna Maria Mitford, wat met die Weymouth as 1820-Setlaars na Suid-Afrika gekom het. Die Bowkers vestig hul op die plaas Olivebarn waar Holden, soos die seun in die wandel bekend was, in die vrye natuur opgroei en intiem met die veldlewe kennismaak. Soos die meeste kinders van Setlaars, leer Bowker homself. Met 'n goeie verstand bedeel, snap hy vinnig wat hy lees. Hy doen in 1828 kommandodiens teen Fetcani en as luitenant in die eerste bataljon van die Khoiregiment maak hy die Sesde Grensoorlog (1834–’35) mee. Sy dagboek oor hierdie grensoorlog berus in die Cory-biblioteek van die Rhodes-universiteit. Met die dood van sy vader in 1839 word hy erfgenaam van Tharfield, 'n plaas naby Port Alfred maar toon geen aanleg vir die boerdery nie en voer 'n sukkelbestaan.


Ngwathe is 'n township van Edenville in die Noord-Vrystaat van Suid-Afrika. "Hoofplek Ngwathe". Sensus 2011. Hierdie Vrystaat-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Zamdela is 'n township van Sasolburg in Metsimaholo Plaaslike Munisipaliteit in die verrenoorde van die Vrystaat, in Suid-Afrika. "Hoofplek Zamdela". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Talana is 'n nedersetting 5 km oos van Dundee op die pad tussen Vryheid en Glencoe. Raper, Peter E. (1987). Dictionary of Southern African Place Names. Internet Archive. p. 427. Besoek op 28 Augustus 2016. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Witstormvoël (Pagodroma nivea) is 'n stormvoël wat in die Subantarktiese gebied leef en op Bouvet-eiland nesmaak. Hulle is algemeen op pakys en die aangrensende see. Die voël is spierwit. Hulle is ratser as ander stormvoëls op die grond. In Engels staan die voël bekend as die Snow petrel. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Newman se Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Gedenkuitgawe 2010. ISBN 978-1-77007-877-2 BirdLife International (2012). "Pagodroma nivea". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2013.2. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 26 November 2013.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Brands, S. (2008) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Meksikaanse peso (Spaans: Peso mexicano; simbool: $; ISO 4217-kode: MXN) is die amptelike geldeenheid van Meksiko. Die word gewoonlik afgekort met die dollarteken $, of andersins as Mex$ om dit te onderskei van dollar-gedenomineerde geldeenhede. Dit word onderverdeel in 100 centavos. Die somtotaal is 200% want elke verhandeling behels 'n geldeenheidpaar. (en) "World's Most Traded Currencies By Value 2012". investopedia.com. Besoek op 10 Junie 2013. (en) "Report on global foreign exchange market activity in 2013" (PDF). Triennial Central Bank Survey. Basel, Switserland: Bank for International Settlements. April 2013. p. 12. Besoek op 22 Oktober 2013. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Meksikaanse peso. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die dikbekstreepkoppie (Nesospiza wilkinsi) is 'n standvoël wat leef en nesmaak op Inaccessible-eiland en Nightingale-eiland. Dit word ook die Wilkinsstreepkoppie genoem en in Engels die Wilkins' Bunting. Die voël word tot 16 cm lank en leef saam met die Inaccessible-streepkoppie waarmee dit maklik verwar kan word. Die dikbekstreepkoppie het 'n bonkiger voorkoms en 'n dik massiewe snawel wat hom toelaat om harde Phylica-neute te kraak. Hulle leef meestal in die Phylica-struike en boomvaringsone. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Newman se Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Gedenkuitgawe 2010. ISBN 978-1-77007-877-2 BirdLife International (2012). "Nesospiza wilkinsi". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Albanie-adder (Bitis albanica) is 'n skaars adder wat in die Algoabaai-gebied van die Oos-Kaap aangetref word; dit is dus endemies tot die area. In Engels staan die slang bekend as die Albany Adder. Alfabetiese lys van slange Watter Slang is dit? Johan Marais. Struik Uitgewers. 2008. ISBN 978 1 77007 732 4 McDiarmid RW, Campbell JA, Touré T. 1999. Snake Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference, Volume 1. Herpetologists' League. 511 pp. ISBN 1-893777-00-6 (series). ISBN 1-893777-01-4 (volume). Viperidae – Viperinae – 1999 Publications at Wolfgang Wüster homepage, School of Biological Sciences, University of Wales, Bangor. Accessed 28 Augustus 2006.


Die Sierra Nevada (Engels: [siˈɛrə nɨˈvɑːdə] of [nɨˈvædə], Spaans: [ˈsjera neˈβaða], "sneeubedekte bergreeks") is 'n bergreeks in die westelike Verenigde State, geleë tussen die Sentrale Vallei van Kalifornië en die Basin and Range Province, 'n uitgestrekte fisiografiese streek wat suidwaarts tot Meksiko strek. Die Sierra Nevada is die hoogste bergreeks in die samehangende landgebied van die Verenigde State buite Alaska en Hawaii en een van die belangrikste waterbronne vir Suid-Kalifornië. Die grootste deel van die Sierra Nevada is in die deelstaat Kalifornië geleë, behalwe vir die bergreeks Carson Range, 'n uitloper wat grotendeels anderkant die staatsgrens in Nevada geleë is. Die Sierra Nevada maak deel uit van die Amerikaanse Cordillera, 'n byna ononderbroke ketting van bergreekse (Spaans: cordillera) wat langs die weskus van Noord-, Sentraal- en Suid-Amerika en verder suidwaarts tot Antarktika strek. Die Sierra Nevada strek oor 'n afstand van 400 myl (640 km) in noord-suidelike rigting, en oor 70 myl (110 km) in oos-westelike-rigting.


'n Inspringing is 'n stapsgewyse terugwyking in 'n muur. Inspringings is oorspronklik om strukturele redes gebruik, maar word vandag dikwels deur grondgebruikswette voorgeskryf, of om estetiese redes aangebring. In dig beboude gebiede word inspringings gebruik om meer daglig en vars lug tot op straatvlak deur te laat. Inspringings is deur antieke bouers gebruik om hoër klipstrukture te bou deur die gewig  van boumateriale soos klei, klip of bakstene te versprei. Dit is gedoen deur die voetspoor van elke daaropvolgende vlak te verklein. Verder het terugspringings natuurlike erosie laat plaasvind sonder dat die strukturele integriteit van die gebou in die slag gebly het. Die mees grafiese voorbeeld van 'n inspringingstegniek is die trappiramides van Mesopotamië en Antieke Egipte, soos die Teppe Sialk ziggurat of die Piramide van Djoser. Vir baie eeue was inspringings 'n strukturele noodsaaklikheid vir feitlik alle veelvlakkige vragdraende klipgeboue en strukture. Sedert argitekte geleer het om inspringings in 'n argitektoniese kenmerk te verander, is die meeste inspringings egter minder opvallend as by trappiramides en word hulle dikwels kundig deur ryk versierings verberg. Die bekendstelling van staalraamstrukture in die laat 19e eeu het 'n einde aan die behoefte aan strukturele inspringings gemaak.


Floris Petrus Albertus van Heerden (noemnaam oom Pietie, distrik Steynsburg, Kaapkolonie, 23 Junie 1898 – Bethlehem, Oranje-Vrystaat, 8 Oktober 1978) was ’n Suid-Afrikaanse bouaannemer en later ook ontwerper van veral NG kerke. Hy het reeds in Mei 1954 die eerste sooi van sy 50ste kerkgebou omgekeer, tot in daardie stadium almal in die destydse Transvaal, Kaapland en Oranje-Vrystaat, hoewel ’n kerksaal op Vryheid deur hom indertyd ook in aanbou was. Toe reeds het hy ses ander kerksale en sewe pastorieë agter sy naam gehad het. Sy personeel het destyds drie kantoorwerkers en 60 buite-werkers getel. Tot en met sy dood het hy 74 nuwe kerke gebou, 10 herstel, en 11 kerksale en nege pastorieë opgerig. Van die 74 kerke het hy 49 self ontwerp, hoewel hy nooit opleiding as argitek gehad het nie. Buiten jare lange kerkraadslid van die NG gemeente Germiston-Suid, het hy ook baie jare in die Kommissie vir Kerkbou in Transvaal gedien. Van Heerden is op 'n plaas in die distrik Steynsburg gebore.


Die Pizol (Romaans vir Hoë Bergspits), is 'n 2 844 m hoë bergmassief in die Sarganserland in die kanton St. Gallen. Dit is 16 km noordwes van Chur, tussen die Weisstannental, die Taminavallei en die Calfeisental geleë. Ander bergspitse in die massief is die Zanaihorn (2821 m) en die Muntaluna (2422 m). Die Pizol is die hoogste berg van die kanton St. Gallen . Aan die oostekant van die spits van die Pizol is die ongeveer 400 meter lange Pizol-gletser. Die Pizolgebied is vandag, saam met die naburige gebied Flumserberg, bekend onder die handelsnaam Heidiland. Die Pizol se staproete is 'n gewilde vakansiebestemming in die somer. Die bekendste is die 5-mere stap. Die staptog begin by die Pizolhütte by die Wangsermeer. Dan klim die roete op na die Wildsee op 2 493 m, van waar 'n pragtige uitsig oor die Pizol-gletser, die Pizolgipfel en die Graue Hörner geniet kan word. Die staproete duur sowat 5 ure. Panorama Die ski-gebied Pizol bied toeriste 40 km van pistes. "Juli 1863: Gründung des SAC Aarau.".


Ottomaanse Turks [ˈɒtəmən] of Ottomaanse taal (لسان عثمانى Lisân-ı Osmânî; ook bekend as تركچه Türkçe of تركی Türkî, "Turks") is die variasie van die Turkse taal wat voorheen in die Ottomaanse Ryk gebruik is. Hierdie variasie van Turks se woordeskat is sterk deur Persies en Arabies beïnvloed. Dit is in die Ottomaanse Turkse alfabet geskryf, wat 'n variasie van die Arabiese alfabet is. Die aantal woorde van Arabiese oorsprong het die inheemse Turkse woorde oortref. Bertold Spuler. Persian Historiography & Geography Pustaka Nasional Pte Ltd ISBN 9971774887 bl. 69 [1] Ottomans https://archive.org/stream/ottomanturkishco00hago#page/34/mode/2up/search/numerals


Die Bishopsgate-bomontploffing was 'n aanval wat die Provisionele Ierse Republikeinse Leër (Provisional Irish Republican Army, IRA) op Saterdag, 24 April 1993 in Bishopsgate, een van die groot verkeersare in Londen se finansiële distrik, die City of London, geloods het. Die ontploffing, waarin 'n nuusfotograaf dood en 44 mense beseer is, is deur 'n vragmotor vol plofstof veroorsaak en het skade ter waarde van £350 miljoen berokken. Die terreuraanval op Bishopsgate is net sowat een jaar ná 'n soortgelyke ontploffing naby die Baltic Exchange geloods. Vervolgens is 'n sogenaamde "staalring" (met straatversperrings, kontrolepunte en CCTV-kamera's) geïmplementeer om die City of London te beskerm. Baie ondernemings het noodplanne vir toekomstige aanvalle of rampe begin opstel. BBC On This Day - 24 April. 1993: IRA bomb devastates City of London. Besoek op 30 Junie 2016


Die krulsuring (Rumex crispus, Engels: curly dock of yellow dock), is 'n meerjarige blomplant in die familie Polygonaceae, inheems aan Europa en Wes-Asië. Die plant produseer 'n bloeiwyse of blomstingel wat tot sowat een meter hoog groei. Dit het gladde blare wat uitloop uit 'n groot basale roset, met kenmerkende waai- of krulkante. Op die steel word blomme en sade geproduseer in groepe op vertakte stamme, met die grootste groep aan die bopunt. Die sade is blink, bruin en omhul in die kelk van die blom wat hulle produseer. Die omhulsel stel die sade in staat om op water te kan dryf en word ook vasgevang in wol en dierpelse; dit help die sade om te versprei na nuwe plekke. Die wortelstruktuur is 'n groot, geel, gevurkte penwortel. Rumex crispus het 'n aantal subspesies met kenmerkende habitatvoorkeure. R. crispus ssp. crispus word op afval en bewerkte grond aangetref. R. crispus ssp. littoreus het 'n kusverspreiding en R. crispus ssp. uliginosus word in die modder van riviermondings aangetref.


Die Elsabe Steenbergprys vir Vertaalde Kinder- en Jeugliteratuur in Afrikaans is ’n letterkundige prys wat sedert 2008 driejaarliks deur die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns toegeken word. Werke wat uit enige taal in Afrikaans vertaal word, word vir hierdie prys in aanmerking geneem in die kategorie kinderliteratuur – dit wil sê die groep lesers vanaf vyf tot twaalf jaar – en jeugliteratuur wat op jong volwassenes gemik is. By die beoordeling van die vertaling word gelet op die aansien wat die vertaalde werk binne sy eie letterkunde geniet en op die juistheid, oorspronklikheid en gehalte van die vertaling Die prys is vernoem na die Suid-Afrikaanse skryfster Elsabe Steenberg. 2008 – Jaco Jacobs (Willemien en die geel kat na Ottoline and the yellow cat deur Chris Riddell) 2012 – Amelia de Vaal (die Kabouter-reeks) 2015 – Kobus Geldenhuys (Hoe om drakonees te praat na How to speak dragonese deur Cressida Cowell) 2018 – Kobus Geldenhuys (Kewerknaap na Beetle boy deur M.G. Leonard) 2021 – Gunter Pakendorf (Die eindelose storie ná Die unendliche Geschichte deur Michael Ende) Verwerk vanaf akademie.co.za. "Akademiepryse 2015" (pdf).


Haming (lat. Amingus; * 539, d. 554) was 'n Frankiese Hertog van die Alemanne. Haming word, saam met Butilin, as een van die Hertoë genoem wat in die 6de eeu die Alemanniese Hertogdom onder Frankiese heerskappy regeer het. Sy verblyf hy het in die Villa Iburninga, vandag se Überlingen by die Bodenmeer gehad. Die presiese datums van sy lewe en regering is nie oorgelewer nie. Vita van St Gallus Dieter Geuenich: 'n geskiedenis van die Alemanne, Verlag Kohlhammer, Stuttgart 2004, ISBN 3-17-018227-7 / ISBN 3-17-012095-6


’n Monoliet is ’n geologiese verskynsel wat bestaan uit ’n enkele groot rots of klip, soos sommige berge, of ’n groot stuk rots wat byvoorbeeld as of in ’n museum of gebou gebruik word. Erosie ontbloot gewoonlik die geologiese formasies, wat dikwels uit baie harde en soliede metamorfe of stollingsgesteente bestaan. In argitektuur kan dit verwys na ’n gebou wat uitgekap is en deel van die oorspronklike rots bly, soos ’n monolitiese kerk, of na buitengewoon groot klippe soos obeliske, standbeelde of kolomme wat uit steengroewe daarheen gebring is. Die woord is afgelei van die Latynse monolithus, wat weer kom van die Antieke Griekse woord μονόλιθος (monolithos): μόνος ("een" of "enkele") + λίθος ("klip"). Daar word dikwels na Uluru in Sentraal-Australië verwys as die grootste monoliet. Devil's Tower in Wyoming, VSA. Roque Nublo op die Kanariese eiland Gran Canaria. Die moai van Paaseiland is monoliete. 10 Grootste Monoliete in die Wêreld, touropia Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Chun Jung-myung (Koreaans: 천정명; * 29 November 1980 in Seoul, Suid-Korea) is 'n Suid-Koreaanse akteur. Master - God of Noodles (2016) Heart to Heart (2015) Reset (2014) Glory Jane (2011) The Duo (2011) Cinderella's Sister (2010) What's Up Fox (2006) Goodbye Solo (2006) Fashion 70's (2005) I Love H, He, Li... (2004) Beijing, My Love (2004) Honest Living (2002) Bad Girls (2002) Han-ip's Woman (2002) Third Coincidence (2001) Pure Flower Cafe (2001) New Nonstop (2001) Echo (2000) School 2 (1999) Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Chun Jung-myung. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Papawersaad is 'n oliesaad verkry van die opiumpapawer (Papaver somniferum). Die klein niervormige sade word reeds vir duisende jare deur verskeie beskawings geoes van gedroogde saadhulsels. Die saad word heel of gemaal gebruik as 'n bestanddeel in verskeie voedseldisse, en word ook gepers om papawersaadolie te lewer.


Die Fiat G.91 was 'n Italiaanse straalvegvliegtuig. Sy ontwerp was die wenner van die NAVO NBMR-1 kompetisie in 1953 vir 'n ligte vegter as standaardtoerusting vir geallieerde lugmagte. Dit het operasionele diens in die Italiaanse Lugmag begin in 1961, die Wes-Duitse Luftwaffe in 1962, en later in die Portugese Lugmag. Die Fiat G.91 was vir 19 jaar in produksie en 756 vliegtuie is voltooi, insluitend die prototipes en pre-produksie modelle. Die monteerlyne is finaal gesluit in 1977. Die Fiat G.91 het 'n lang dienslewe van meer as 35 jaar geniet. Dit was wyd gebruik deur Portugal in die Portugese koloniale oorlog in Afrika. 'n Tweeling-enjinvariant is bekend as die Fiat/Aeritalia G.91Y. Vanaf 1961 het Portugal betrokke geraak in die stryd teen nasionalistiese bewegings in sy Afrika oorsese gebiede, in die reeks konflikte wat bekend geword het as die Portugese koloniale oorlog.Portugal het in Augustus 1961 'n eskader F-86 Sabers in Portugees-Guinee ontplooi, voordat die gevegte geëskaleer het, maar is gedwing om die straaljagers te onttrek na Europa as gevolg van druk van die Verenigde State en die Verenigde Nasies, wat 'n wapenverbod teen Portugal ingestel het.


Die 2014 Formule Een Belgiese Grand Prix is op 24 Augustus 2014 op die Circuit de Spa-Francorchamps, in België, gehou. Dit was die twaalfde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Daniel Ricciardo in 'n Red Bull-Renault gewen.


’n Seisoen is ’n deel van die jaar wat gekenmerk word deur veranderings in die weer, ekologie en dagligure. Seisoene kom voor vanweë die jaarlikse wenteling van die Aarde om die Son en die helling van die Aarde se rotasie-as met betrekking tot die wentelvlak. In gematigde en poolstreke word die siesoene gekenmerk deur veranderings in die intensiteit van sonlig wat die Aarde se oppervlak bereik; dit kan meebring dat diere hiberneer of migreer en plante ’n rustyd binnegaan. In November, Desember en Januarie kry die Suidelike Halfrond meer sonlig omdat dit na die Son gedraai is. Dieselfde geld vir Mei, Junie en Julie in die Noordelike Halfrond. Dit is die Aarde se ashelling wat meebring dat die Son in die somer hoër in die lug is en die stralingsenergie hoër is. Vanweë seisoenale agterstand is Desember, Januarie en Februarie egter die warmste maande in die suide en Junie, Julie en Augustus in die noorde. In gematigde en poolstreke word vier kalendergebaseerde seisoene gewoonlik erken: lente, somer, herfs en winter. Ekoloë gebruik soms ’n model met ses seisoene vir gematigde streke wat "voorlente" en "laatsomer" insluit.


Padtekens in Suid-Afrika is geskoei op die SAOG-padverkeerstekenhandleiding, ’n dokument wat ten doel het om padtekens in lidlande van die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap eenvormig te maak. Die meeste van die tekens was in die voorafgaande Suid-Afrikaanse PVTH. ’n Wit agtergrond beteken die teken is permanent en ’n geel agtergrond dat dit tydelik is. Waarskuwingstekens is op ’n rooi driehoek waarvan die een punt boontoe wys en ’n swart illustrasie beskryf die gevaar of hindernis. Spoedbeperkingstekens is swart syfers in ’n rooi sirkel. Suid-Afrikaanse motorryers ry aan die linkerkant van die pad.


Jarno Trulli (gebore in Pescara, Italië op 13 Julie 1974) is 'n voormalige Formule Eenrenjaer van Italië.


Die 2013 Formule Een Australiese Grand Prix is op 17 Maart 2013 in Melbourne, Australië, gehou. Dit was die eerste wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Kimi Räikkönen in sy Lotus-Renault gewen.


Ulrich Gerryts (*9 Oktober 1907, Noordhoek – † 22 Julie 1994, Stellenbosch) was ’n Afrikaanse skrywer van kinder- en jeugverhale. Hy publiseer ook 'n groot aantal kinderversies gedurende sy loopbaan en skryf ook handboeke vir laerskool kinders. Ulrich Melanchton Gerryts is op 9 Oktober 1907 in Noordhoek in die Kaap gebore as die jongste van sestien kinders van ’n groenteboer. Sy vader is Egbert Daniël Johannes Gerryts en sy moeder is Maria Aletta Fredrika Lötter. Wanneer hy nege jaar oud is, verhuis die gesin na Kuilsrivier, waar hulle die groenteboerdery voortsit. Wanneer hy in standerd ses op die Laerskool Kuilsrivier is, word Nederlands as voertaal met Afrikaans vervang en begin hy dit makliker vind om te skryf. Hy matrikuleer aan Stellenbosch Boys High (wat later die Paul Roos Gimnasium word) en studeer dan verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy in 1932 ’n B.A.-graad en in 1933 ’n Senior Onderwysdiploma verwerf. In die depressietyd is werk skaars en hy aanvaar noodgedwonge ’n onderwyspos in die Transvaal, waar hy vir die res van sy loopbaan in die onderwys staan.


Hiedie artikel handel oor die klein voorstad in Johannesburg. Vir die voorstad in Kaapstad, sien Wynberg. Wynberg is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. "Subplek Wynberg". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Carel Frederik Gronum (1893–1978) was ’n Afrikaanse skrywer van herinneringe oor outydse gebeure, gebruike en gewoontes. Carel Frederik Gronum was op 18 Mei 1893 op die plaas Sendelingspos in die distrik Marico gebore. Sendelingspos is die historiese Mosega, hoofstad van Mzilikaze, die leier van die Matabeles. Hierdie stam is in Januarie 1837 na die Slag van Vegkop hier verslaan deur die Voortrekkers onder leiding van Hendrik Potgieter en Gerrit Maritz. Hy is die seun van ’n boer en grootwildjagter en is deel van ’n gesin van nege, agt seuns en een dogter. Sy vader veg tydens die Anglo-Boereoorlog onder generaals Manie Lemmer, L.A.S. Lemmer en Jan Celliers. Sy twee oudste broers is ook op kommando en die oudste, Kaptein van die Marico-verkennerskorps, sneuwel tydens die Slag van Ysterspruit in 1902. Sy broer Mattheus Adriaan is in 1895 gebore en hulle skryf later saam die roman “Kinôsie”, terwyl beide hulle ook verdiep in die Suid-Afrikaanse Geskiedenis en apart verskeie boeke hieroor skryf. Tydens die Anglo-Boereoorlog word hulle huis op 27 Augustus 1900 afgebrand en in Desember 1900 word die gesin na die konsentrasiekamp van Mafikeng geneem.


P.G. Hendriks (*19 September 1920, Waterberg – † 18 April 1997, Pretoria) was die skuilnaam van Pieter Pistorius, bekroonde Afrikaanse skrywer en professor in Sosiopedagogiek aan die Universiteit van Wes-Kaapland. Hy debuteer in die 1950's onder die skuilnaam T.A. Harmse waarna hy die skuilnaam P.G. Hendriks gebruik vir die skryf van sy romans. Gedurende sy loopbaan verwerf hy bekendheid as 'n skrywer van fiksie met 'n historiese aanslag. Hy skryf onder meer verhale wat in die Bybelse en ou-Kaapse tydperke afspeel, maar hy publiseer ook moderne fiksieverhale en selfs liefdes- en jeugverhale. Onder sy eie naam verskyn daar nie-fiksie werk. Pieter Pistorius (wat onder die skuilnaam P.G. Hendriks skryf) is op 19 September 1920 op die plaas Rhenosterpoort 402 in die distrik Waterberg gebore. Hy is die enigste seun uit ’n gesin van drie kinders. Sy vader, Pieter Georg Hendrik Pistorius, was hier hoof van ’n plaasskooltjie en sy moeder was Catarina Elena Gildenhuys. Sy susters was Ella Maria Aletta en Anna Susanna. Hy matrikuleer aan die Hoërskool Pietersburg en word as onderwyser opgelei aan die Pretoria Normaalkollege en die Universiteit van Pretoria.


Die Canon EOS 500D is 'n 15.0 megapieksel intreevlak digitale enkellensreflekskamera, wat op 25 Maart 2009 deur Canon bekendgestel is. Dit was sedert Mei 2009 in winkels beskikbaar. Dit is bekend as die EOS Kiss X3 in Japan, en as die EOS Rebel T1i in Noord-Amerika. Dit het die Rebelreeks van digitale SLR kameras voortgesit, as die opvolgermodel van die EOS 450D, en is later vervang deur die EOS 550D (T2i). Dit is die derde digitale enkellensreflekskamera om 'n rolprentfunksie te bied en die tweede met die funksie van volle 1080p video-opname, al is dit teen die koers van 20 rame/sek. Die kamera deel 'n paar funksies met die luukse Canon EOS 5D Mark II, insluitend rolprent, lewendige voorskou en DiGIC 4 prosesering. Soos die EOS 450D en EOS 1000D, maak dit gebruik van SDHC mediastoor, dit is reeds die derde Canon EOS-model wat hierdie medium gebruik in plaas van CompactFlash. Soos die EOS 5D Merk II, word videoskote opgeneem as MOV (QuickTime) lêers met H. 264/MPEG-4 saamgeperste video en lineêre PCM klank.


Die Leica M6 is 'n meetsoekerkamera wat deur Leica in Duitsland vervaardig is van 1984 tot 1998. Die M6 kombineer die silhoeët van die Leica M3 en Leica M4 met 'n moderne, sluiterlose ligmeter met geen bewegende dele en LED-pyltjies in die beeldsoeker. Die bo- en onderpanele is gemaak van ligter, goedkoper magnesiumlegering, eerder as die swaarder gemasjineerde koper van die M3 en M4. Die M6 en M6 TTL is meganiese kameras; al die funksies behalwe die ligmeter werk sonder batterye, in teenstelling met die daaropvolgende M7, wat elektriese krag benodig om behoorlik te werk.


Die Ruïne Urgiz is die oorblyfsels van 'n kasteel in die munisipaliteit van Densbüren in die Switserse Kanton van Aargau. Dit is op 'n smal bergrug Noordoos van die dorp geleë, op 'n hoogte van 577 m bo seevlak - en ongeveer 120 meter bo die vloer van die vallei. Dit is nie bekend wanneer die kasteel gebou is nie, maar dit het reeds in die 12de eeu reeds bestaan. Die eerste histories genoemde eienaars van die kasteel was die here van Uriols wat in 1277 die kasteel van die Biskop van Straatsburg ontvang het. Die dorpe Densbüren en Asp het deel gevorm van die klein landgoed van Urgiz. Na 1315 is geen rekords meer oor die here van Uriols, en die daaropvolgende eienaars is nie bekend nie. Die groot aardbewing van Basel van 1356 veroorsaak groot skade aan die struktuur van die gebou. Fotos und Beschreibung der Ruine Felix Müller: Urgiz in die Historiese Ensiklopedie van Switserland Ruine Urgiz im Online- Denkmalschutzinventar des Kantons Aargau


Bridge House Skool, algemeen na verwys as Bridge House, is 'n Engelstalige privaatskool in die Kaapse Wynland naby Franschhoek, Stellenbosch en Paarl. Dit dien meer as 800 meisies en seuns van pre-primêr tot gr. 12 met 'n satelliet-speelskool op die Paarl Valley-gholflandgoed (2015). Bridge House is 'n lid van die Onafhanklike Skolevereniging van Suider-Afrika (OSVSA) en die Internasionale “Round Square”-organisasie. Die skool se leuse is “Leer Lewenslank” (“Learning for Life” in Engels). Bridge House is gestig deur 'n groep plaaslike families, naamlik die Huxter-, Friedman- en Randgesinne, as 'n nie-winsgewende maatskappy en het op 19 Januarie 1995 met 54 leerlinge geopen. Die skool was oorspronklik in 'n staatskoolgebou in Simondium gehuisves tot in 1997, waarna hersoneringsaansoeke gelewer en goedgekeur is vir die skool om 'n nuwe perseel in die Bergriviervallei op die Watervalplaas te betrek. In Julie 1998 het die skool verskuif na die nuwe en groter kampus wat op 'n 10 ha stuk grond geleë is, 10 km buite Franschhoek;


Cornelia "Corrie" ten Boom (15 April 1892 – 15 April 1983) was 'n Nederlandse horlosiemaker en Christen wat, saam met haar pa en ander familielede, baie Jode help ontsnap het tydens die Nazi-massamoord op die Jode (Sjoa) tydens die Tweede Wêreldoorlog. Sy was in die tronk opgesluit vir haar optrede. Haar mees bekende boek, The Hiding Place (Afrikaanse vertaling: Die skuilplek), beskryf die beproewing. In Mei 1940 het die Nazi's Nederland binnegeval. Onder hul beperkings was onder meer die verbod op 'n klub vir jong meisies wat Ten Boom bestuur het. In Mei 1942 het 'n goed geklede vrou na die Ten Booms gekom met 'n tas in die hand en vir hulle gesê dat sy 'n Jood was. Haar man is in hegtenis geneem 'n paar maande vantevore, haar seun het gaan wegkruip en Okkupasie owerhede het haar onlangs besoek en daarom was sy bang om terug te gaan. Sy het gehoor dat die Ten Booms hul Joodse bure, die Weils, gehelp het en sy het gevra of hulle haar kan help.


Willem Cornelis Wijnmalen Kamp (ook genoem Onze Wim), (*Volksrust, distrik Wakkerstroom, 12 November 1903 – †Heidelberg, Transvaal, 9 Julie 1941) was ’n Afrikaanse skrywer, digter, dramaturg, kinderboek- en prosaskrywer. Hy lewer werk in drie verskillende genres, naamlik digkuns, drama en prosa. Willem Kamp was ’n seun van professor Jan Kamp, wat in 1897 om gesondheidsredes na Suid-Afrika verhuis en later hoogleraar aan die Gereformeerde Kerk se Teologiese Skool op Potchefstroom geword het. Sy moeder, Margaretha Maria Elizabeth Kamp (née Herman), is op 27 Maart 1871 in Baarn, Nederland, gebore en op 25 of 26 September 1943 in Johannesburg oorlede. Sy was 'n dogter van Ferdinand Jacob Herman en Johanna Christina Adriana Alers. Sy het ook in 1897 na Suid-Afrika gekom en het daarna onderwys op Bethlehem gegee. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog is sy terug na haar vaderland terwyl haar man op die slagveld was. Mev. Kamp het baie in natuurgenesing belanggestel en in 1926 ’n boek, Hoe om gesond te word en gesond te bly, gepubliseer.


Die 2012 Formule Een Spaanse Grand Prix is op 13 Mei 2012 op die Circuit de Barcelona-Catalunya in Montmeló, Spanje gehou. Dit was die vyfde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Pastor Maldonado in sy Williams-Renault gewen. Lewis Hamilton het sy derde voorwegspringposisie van die jaar en die 22ste van sy loopbaan vir sy McLarenspan behaal. In sy afsluitingsrondte het Hamilton egter sy motor langs die baan gestop om genoeg petrol oor te hou vir die tegniese brandstofondersoek. Die regulasies bepaal dat 'n bestuurder na voltooiing van sy kwalifiseringsrondtes na die kuipe moet ry. Hamilton het nie hieraan voldoen nie, en hy is na die laaste plek op die rooster afgeskuif. Dit het Maldonado die voorste wegspringposisie in die skoot gegee. (nl) Hamilton behaal voorste wegspringplek vir Spaanse Grand Prix (nl) Hamilton na laaste op die wegspringrooster geskuif, Maldonado voor.


Die 2011 Formule Een Europese Grand Prix is op 26 Junie 2011 op die Valenciastraatbaan in Valencia, Spanje gehou. Dit was die agtste wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Sebastian Vettel in 'n Red Bull-Renault gewen.


Die 2010 Formule Een Hongaarse Grand Prix is op 1 Augustus 2010 op die Hungaroring renbaan in Mogyoród, Hongarye gehou. Dit was die twaalfde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Mark Webber in sy Red Bull-Renault gewen.


Thomas Sylvester Barthel (4 Januarie 1923 – 3 April 1997) was ’n Duitse etnoloog en epigraaf wat veral bekend is vir sy katalogus van Paaseiland se onontsyferde rongorongo-skrif. Barthel het ná die Tweede Wêreldoorlog folklore, geografie en voorgeskiedenis in Berlyn, Hamburg en Leipzig studeer. Hy het in 1952 sy doktorsgraad behaal met ’n tesis oor die Maya-skrif. Van 4 Julie 1957 tot 1 Februarie 1958 was hy ’n gasnavorser oor Paaseiland aan die Universiteit van Chili. Om rongorongo te dokumenteer, het Barthel die meeste van die museums besoek waar die tablette gehou is, en met ’n potlood afdrukke daarvan gemaak. Daarmee het hy die eerste korpus van die skrif saamgestel en dit in 1958 gepubliseer as Grundlagen zur Entzifferung der Osterinselschrift ("’n Grondslag vir die Ontsyfering van die Paaseilandskrif"). Hy was die eerste geleerde wat enigiets van die skrif ontsyfer het, en dit is dat twee reëls in die Mamari-tablet met ’n kalender te doen het. Barthel was ook in die middel 20ste eeu aktief betrokke by pogings om die Maya-skrif te ontsyfer.


Gaerin Hauptfleisch is in 1971 in Bloemfontein gebore as die enigste seun en een van twee kinders van Temple Hauptfleisch, bekende akademikus en dramaturg, en Karin Lou Bekker. Sy suster se naam is Anzel. Hy word groot in Pretoria, waar hy aan die Hoërskool Silverton en Hoërskool Die Wilgers skoolgaan, waarna hy aan Hoërskool Stellenbosch matrikuleer. Vir een jaar ondergaan hy militêre diensplig en bestee dan twee jaar oorsee. Hy studeer verder in Drama aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy sy B.A. Drama-graad, sy B.A. Drama Honneurs-graad in regie en in 1999 sy M.A. Drama-graad in multimedia behaal met ’n tesis oor “Media en die teater: ’n praktiese ondersoek na die gebruike van film, televisie en video in twee Suid-Afrikaanse produksies”. Later sluit hy as lektor aan by die Departement van Drama. Sy area van kundigheid is Kunstefeeste in Suid-Afrika. Hy is akteur in verskeie produksies, waaronder hoofrolle in Chris Vorster se “Jeims Blond”-reeks dramas en “Why’t Burp”, Saartjie Botha se “Spanner”, David Kramer se “Die ballade van Koos Sas” en in van sy eie dramas.


Bosman de Villiers (*Thaba Nchu, 10 Junie 1916 – †Johannesburg, 3 Junie 2003) was 'n joernalis en assistent-redakteur van die Vrystaat. Abraham Izak Hermanus Jacobus Bosman de Villiers is op 10 Junie 1916 in Thaba Nchu in die Vrystaat gebore. Hy gaan op sy tuisdorp en op Ventersburg skool en studeer verder aan die Grey-universiteitskollege in Bloemfontein, maar moet sy studies staak weens ’n gebrek aan die nodige finansies. Hy is om die beurt ’n briewebesteller, winkelklerk, prokureursklerk, staatsamptenaar en boer voordat hy ’n joernalis word en assistent-redakteur is van die Lowveld Leader, terwyl hy op Nelspruit gevestig is. Later word hy sekretaris van ’n bou-aannemersaak op Nelspruit. Hy is op 3 Junie 1939 getroud met Eleonora Cronjé van Ventersburg en die egpaar het twee kinders, ’n dogter en ’n seun. Die seun word vernoem na Uys Krige, omdat De Villiers hom as sy vader in die kuns beskou. Bosman de Villiers is op 3 Junie 2003 in Johannesburg oorlede. Sy eenbedryf Die dikker bloed wen in 1948 die gesamentlike eerste prys in ’n eenbedryf-toneelwedstryd van die Federasie van Amateurtoneelverenigings van Suid-Afrika (FATSA).


Bora Bora is ’n eiland in die groep Benedewindse Eilande (Îles Sous-le-Vent) van die Geselskapseilande in Frans-Polinesië in die Stille Oseaan. Dit beslaan ’n gebied van sowat 30 km². Die eiland, sowat 230 km noordwes van Papeete, word omring deur ’n lagune en koraalrif. In die middel van die eiland is die oorblyfsels van ’n uitgewerkte vulkaan wat twee pieke vorm: Berg Pahia en Berg Otemanu (op 727 m die hoogste punt). Bora Bora is ’n groot toeristebestemming en bekend vir sy wateromringe luukse-oorde. Die grootste nedersetting, Vaitape, is aan die eiland se westekant geleë. Die belangrikste produkte word uit die see en van die talryke palmbome vervaardig. Volgens ’n 2008-sensus het die eiland 8 880 bewoners. Die eiland word sedert omstreeks die 4de eeu deur Polinesiërs bewoon. Die eerste Europeër wat dit sover bekend gesien het, was Jacob Roggeveen, in 1722. James Cook het dit in 1770 besoek. Die London Missionary Society het in 1820 gearriveer en in 1890 ’n Protestantse kerk daar gebou.


Pieter Cornelisz de Neyn is op 24 Junie 1643 op 's-Gravenhage gebore. Hy is bekend as digter. Hy stam uit ’n familie van regsgeleerdes. Sy vader is in 1670 pensionaris van Alkmaar en later raadsheer aan die hof van Holland, die Hollandse regbank. Tussen sy tiende en twaalfde jaar word hy opgelei deur die beroemde predikant en rektor van die Latynse Skool te Schoonhoven, Arnoldus Montanus, waarna hy student word aan die Universiteit van Leiden. Hy onderbreek egter sy studies in 1666 om in die oorlog (die Tweede Engelse Oorlog 1665–1667) teen Brittanje te veg en te help met die ontsetting van Texel. Na afloop van die vredesluiting te Breda sit hy in 1667 sy studies in die Regte voort aan Duisbergh aan die Ryn, ’n nuwe beroemde skool, waar hy klas neem by professor Feltmann. Hier bly hy ook nie lank nie en keer terug huis toe, waarna hy professor Feltmann na Groningen volg. Ook daar vlot die studies nie te goed nie en op vakansie tuis raak hy smoorverlief op ’n jong dame en vra haar om haar hand.


Paromomisien is 'n aminoglikosied antibiotikum, aanvanklik uit Streptomyces krestomuceticus geïsoleer in die 1950s. Dit is ontdek deur Parke Davis (nou Pfizer) en bemark as "Humatin" sedert 1960. Dit word ook monomisien of aminosidien genoem. Paromomisien is op die Wêreldgesondheidsorganisasie se lys van noodsaaklike medisyne wat nodig geag word om die minimum mediese behoeftes van 'n basiese gesondheidsorgstelsel te ondersteun. Davidson RN, den Boer M, Ritmeijer K (2008). "Paromomycin". Transactions of the Royal Society of Tropical Medicine and Hygiene. 103 (7): 653–60. doi:10.1016/j.trstmh.2008.09.008. PMID 18947845. Marshall Sittig (1988). Pharmaceutical Manufacturing Encyclopedia (PDF). 1. Noyes Publications. p. 1166. ISBN 978-0-8155-1144-1. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 23 Oktober 2007. Besoek op 22 Julie 2016. Neal RA, Murphy AG, Olliaro P, Croft SL (1994). "Aminosidine ointments for the treatment of experimental cutaneous leishmaniasis". Transactions of the Royal Society of Tropical Medicine and Hygiene. 88 (2): 223–5. doi:10.1016/0035-9203(94)90307-7. PMID 8036682. Hierdie artikel is ’n saadjie.


In antieke Griekse verhale is die Augiasstalle die smerige geboue waar Augias duisende beeste aangehou het, wat Herakles (Hercules) moes skoonmaak. Die uitdrukking "om die Augiasstalle te reinig" word soms nog gebruik om 'n moeilike en onaangename taak te beskryf. Koning Augias het die grootste kudde beeste in die land gehad, waaronder drieduisend osse. Na dertig jaar was die stalle egter heeltemal bemis. Augias gee Herakles opdrag om die stalle in een dag skoon te maak. Hy herlei twee riviere, die Alpheüs en die Peneos, om deur die stalle te vloei. Die stroom water wat daardeur ontstaan het, het al die mis weggespoel. Op die manier is die stalle in een dag gereinig en vervul Herakles die vyfde van sy twaalf take. Ná Herakles se sukses was Augias woedend, omdat hy Herakles 'n tiende van sy land as beloning beloof het. Hy kom egter nie sy belofte na nie. Hiervoor maak Herakles vir Augias dood, waarna hy die koninkryk aan Phyleus, Augias se seun, gee. Phyleus is voor dit deur sy vader vir sy steun aan Herakles verban.


Die 2011 Formule Een Singapoerse Grand Prix is op 25 September 2011 op die Marinabaai Straatrenbaan in Singapoer gehou. Dit was die dertiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Sebastian Vettel in sy Red Bull Racing-Renault gewen.


Oppervlakafloop (ook bekend as oorlandvloei) is die vloei van water wanneer 'n oormaat stormwater, smeltwater of ander bronne oor die aardoppervlak vloei. Dit kan plaasvind wanneer die grond 'n versadigingspunt bereik, wanneer reën vinniger kom as wat die grond dit kan absorbeer, of wanneer die afloopwater van ondeurdringbare gebiede (dakke en sypaadjies) na omliggende grond gevoer word wat dit nie kan absorbeer nie. Oppervlakafloop is 'n hoofkomponent van die waterkringloop en die primêre agent van gronderosie deur water. Oppervlakafloop kan deur reën, sneeu of deur smeltende sneeu of gletsers veroorsaak word. Sneeu- en gletsersmelting word slegs in gebiede aangetref wat koud genoeg vir die permanente vorming daarvan is. Sneeusmelting bereik gewoonlik 'n hoogtepunt in die lente, en gletsersmelting in die somer, en lei tot 'n maksimumvloei in die riviere wat daardeur geaffekteer word. In gebiede waar dit nie sneeu nie, sal afloop in die vorm van reënval plaasvind. Nie alle reënval sal egter tot afloop lei nie, want die opbergruimte  van grond kan ligte buie absorbeer.


Die 2011 Formule Een Brasiliaanse Grand Prix het op 27 November 2011 op die Autódromo José Carlos Pace in São Paulo, Brasilië plaasgevind. Dit was die negentiende en laaste wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Mark Webber in sy Red Bull-Renault gewen.


Pierre Schoeman (gebore in Nelspruit op 7 Mei 1994) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat vir die Blou Bulle in die Curriebeker speel en vir die Bulls in Superrugby. Pierre Schoeman by SARugby.co.za


Ross Geldenhuys (gebore 19 April 1983, Kaapstad) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler. Sy gereelde posisie is op stut en hy speel tans vir die Kings in Superrugby. In 2013 het hy die OP Kings in die Curriebeker verteenwoordig. Hy was aanvanklik vir die Kings gekies vir die 2013 Superrugbyseisoen, maar is later vrygestel aan die 2013 Vodacombekerspan. Hy het vir 'n tyd lank in Nieu-Seeland gewoon, waar hy ITM-bekerrugby vir Tasman gespeel het en gekontrakteer was vir die Highlanders vir die 2015 Superrugbyseisoen. "Southern Kings name reduced 35 man Super Rugby squad" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 September 2015. Highlanders (1 Oktober 2014). "Highlanders Bolster Forward Stocks for 2015". Persberig. Archived from the original on 14 September 2016. https://web.archive.org/web/20160914090935/http://www.thehighlanders.co.nz/our-news/latest-news/623-highlanders-bolster-forward-stocks-for-2015. Besoek op 1 Oktober 2014.


Lee-Anne Pace (gebore op 15 Februarie 1981 in Paarl, Wes-Kaap) is 'n Suid-Afrikaanse professionele gholfspeler. Sy het 'n suksesvolle amateurloopbaan in die Verenigde State van Amerika voltooi, waar sy aan die Murray Staatsuniversiteit en die Universiteit van Tulsa gegradueer het met 'n graad in sielkunde. Pace word professioneel in 2005, en speel op die tweede vlak Duramed Futures Toer in 2006 voor die kwalifiserende ronde vir die LPGA Toer in 2007 by die kwalifiserende skool. Sy verloor haar kaart in Amerika teen die einde van 2007, maar gekwalifiseer nogtans vir die Dames Europese Toer in 2008 via kwalifiserende skool. Sy maak haar deurbraak in 2010 met vyf oorwinnings by die Deutsche Bank Dames Switserse Ope, die S4C Wallis Dames Kampioenskap van Europa, die Finnair Meesters, die Sanya Dames Ope, en die Suzhou Taihu Dames Ope. Sy eindig die seisoen bo-aan die Orde van Meriete Pace het die Cell C Suid-Afrikaanse Vroue Ope na 'n uitspeelronde gewen. 'n Week later het sy haar eerste LPGA-toernooi tydens die Blue Bay LPGA in China gewen. BBC News. "Pace wins Order of Merit".