Saint-Germain-des-Prés is 'n Paryse klooster wat in die 6de eeu aan die linkeroewer van die Seine gestig word. Die klooster ontwikkel tot een van die belangrikste heiligdomme van die Merowingiese Ryk en verwerf danksy vrome stigtings in die Frankiese tyd groot rykdom. Tydens die heerskappy van Karel die Grote en Lodewyk die Vrome oefen die owerstes van die klooster 'n groot invloed op die regering van die ryk uit. Die diptigon van die klooster - 'n dokument waarin die ab Irminion tydens die 9de eeu die besit en inkomstes van die kloosters laat opteken - bly een van die belangrikste bronne vir die geskiedenis van die Karolingiese landbou en ekonomie. Tydens die 12de eeu word die klooster 'n sentrum van die destydse wetenskap en hoër onderwys en maak deel uit van die Paryse studentebuurt Quartier Latin. Die nedersetting Saint-Germain-des-Prés wat rondom die klooster ontstaan bly tot in die laat Middeleeue grondbesit van die abdy, alhoewel dit binne die stadsmuur van Parys lê. Die huidige woonbuurt Quartier de Saint-Germain-des-Prés is vanaf die Eerste Wêreldoorlog een van die besigste ontmoetplekke van Parys.


'n Gehoorapparaat of 'n gehoortoestel is 'n toestel wat diegene met doofheid beter help hoor. Voor die aankoms van die moderne toestelle, is 'n tregteragtige versterkingskegel, genaamd 'n oortrompet", gebruik. Vandag is die mees algemene formaat 'n klein elektroniese toestel wat in die draer daarvan se oor inpas. Die eerste weergawe hiervan het 'n vierkantige batterypak gehad wat in die hempsak gedra was. Met behulp van 'n sinkbatterytjie geplaas binne in die apparaat, kon die apparaat versteek begin raak in die oor self. Daar is baie verskillende tipes, in verskillende groottes, en met verskillende kragtigheid. Gedra aan die liggaam (outyds, grootliks verplaas deur nuwere tipes) Brilgehoorapparate (meestal gedra gedurende die periode 1950 tot 1970) Agter die oor (veral geskik vir kinders, omdat dit so duursaam is) Binne-oor (gedra in die oorskulp, individueel gevorm om te pas) Intra-kanaal (baie klein, omtrent nie sigbaar nie) Draadloos ('n vriend kan hiermee 'n mikrofoon byvoorbeeld in 'n raserige restaurant dra om makliker gehoor te kan word) Gerigte mikrofone (die gebruiker rig die mikrofoon direk op die spreker of klankbron om agtergrondsgeruis uit te wis) Telespiraal (verskillende klankbronne word direk aan die gehoorapparaat gekoppel, soos byvooorbeeld 'n telefoon) Verkorte vertaling vanaf die artikel Hearing aid op die Engelse Wikipedia.


Bob Loubser (Johannes Albertus Loubser) was 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler en politikus. Hy is gebore op 6 September 1884 op die plaas Oortmanspost, Durbanville en oorlede op 7 Desember 1962 te Stellenbosch. Hy is die elfde geslag afstammeling van Nikolaus Laubscher van Switserland wat hom in 1676 in die Kaap en later op Stellenbosch gevestig het. Die bynaam “Bob” is afkomstig van ’n bynaam wat deur ’n Engelse goewernante aan hom gegee is vanweë sy voorkoms wat soos dié van Lord Roberts was en die bynaam “Bobs” gehad het. Loubser speel vir die Suid-Afrikaanse Rugbyspan in 1903 (toe maar 19 jaar oud), 1906 en 1910, meestal in die posisie van regtervleuel. Hy druk drie drieë in sewe internasionale kragmetings waarvan Suid-Afrikaanse slegs een verloor. Hy druk ’n rekordgetal van 22 drieë op die 1906-toer na die Britse Eilande. In 2020 hou hy steeds die rekord vir die Suid-Afrikaanse speler wat die meeste doele aangeteken het tydens ’n oorsese toer. Hy was voorsitter van die Stellenbosse rugbyklub en het hegte bande met “Oubaas Mark” Markotter en Danie Craven gehad.


Provence is 'n historiese landskap langs die Mediterreense kus van Suidoos-Frankryk, geleë tussen die Rhônevallei in die weste en Italië in die ooste. In die noorde word dit deur die landskap Dauphiné (région Rhône-Alpes) begrens. Die huidige Franse naam is afgelei van die Latynse Provincia, soos hierdie deel van die provinsie Gallia Narbonensis in die omgangstaal van Romeine genoem is. In die Romeinse tydperk het 'n groot aantal veterane van die Romeinse leër hulle hier in nuutgestigte Romeinse nedersettings, sogenaamde coloniae, gevestig en sodoende bygedra tot die vinnige Romanisering van die gebied en die daarstelling van moderne Romeinse infrastruktuur - met paaie, brûe, waterleidings, Romeinse baddens, tempels, amfiteaters en ander geriewe. Gedurende die 19de eeu het Provence se kusdorpe tot gewilde vakansieoorde ontwikkel wat welvarendes uit heel Europa gelok het. In 1834 het 'n Britse adellike, lord Brougham, Cannes met sy aangename Middellandse Seeklimaat as 'n geskikte verblyfplek gedurende die wintermaande ontdek. Steeds meer van sy welvarende landgenote het na Cannes gekom om die Engelse winternewels te ontvlug, en kort voor lank het ook welgestelde Franse en Russiese toeriste in sy voetspore gevolg.


Whisky (vanaf die Iers-Gaeliese woorde uisce beatha en ook vanaf die Skots-Gaeliese uisge baugh, wat albei water van die lewe beteken) is 'n alkoholiese drank wat gestook word van graanprodukte, veral mout. Die distillaat word dan verouder in houtbalies waarin dit sy kleur en karakter kry. Hoe langer die veroudering duur, hoe hoër is die gehalte van die eindproduk. Premium-distillate verouder dikwels twaalf of meer jare lank. Naas die verouderingsproses word whisky volgens sy geografiese oorsprong en stookmetode gekategoriseer. Die woord whisky word gebruik om te verwys na die drank van Skotse oorsprong of whisky wat in oorsese lande volgens die Skotse metode gestook is (onder meer in Kanada en Japan), terwyl die woord whiskey verwys na die drank as dit volgens die Ierse metode gestook is (naas Ierland self hoofsaaklik in die Verenigde State). Ierse whiskey, wat van ongeturfde mout gestook en drie keer gedistilleer word, is in die algemeen sagter, met 'n vrugtige profiel. Twee keer gedistilleerde Skotse whisky kry sy karakter onder meer deur torfrook. Whisky word skoon, met water, ys, of gemeng met ander sterk of sagte dranke gedrink (van laasgenoemde is Ierse koffie 'n voorbeeld).


Die Alfa Romeo 33 was 'n kompakte motor wat tussen 1983 en 1995 deur Alfa Romeo gebou is. Hierdie motor is in beginsel 'n evolusie van sy voorganger, die Alfasud. Die Alfa 33 het 'n unieke plek in die geskiedenis van Alfa Romeo aangesien amper 1 miljoen van hierdie motors vervaardig is. Gedurende sy 11-jarige lewensduur is die bakvorm twee keer verander. Die Alfa Romeo 33 is vervang deur die Alfa Romeo 145 en Alfa Romeo 146. Aanvanklik bekend as die Alfa 33 (Tipe 905), is hierdie 5-deur motor in 1983 bekendgestel en 'n stasiewa weergawe is die opvolgende jaar bekendgestel. Dit was ontwerp deur Ermanno Cressoni van die Centro Stile Alfa Romeo terwyl die stasiewa deur Pininfarina ontwerp is. Die Alfa Romeo 33 was bekend vir sy goeie hantering en kragtige "boxer"-enjin, maar ook bekend vir sy onbetroubare elektronika. Alfa-webwerf 1968 Renuitslae Geargiveer 4 Februarie 2012 op Wayback Machine 1972 Resies Alfa vs. Ferrari Nederlandse Alfaklub met baie tegniese inligting "History/Alfa 33". alfaromeo.com. Besoek op 16 Julie 2007.[dooie skakel] Pininfarina het die eerste reeks 33 4x4 Berlina in 1983–1985 gebou, en die 33 Giardinetta in 1984–1986.


Stephen Madi Mokone (23 Maart 1932 in Doornfontein, Johannesburg – 19 Maart 2015 in Washington, D.C., VSA) was 'n Suid-Afrikaanse sokkerspeler. Hy het as jongeling aanvanklik in Johannesburg, Sophiatown en Kilnerton (Pretoria) gespeel. Later het hy vir Coventry City in Engeland (1955-1957) en die Nederlandse klub SC Heracles (1957-1958) gespeel, en ook by FC Barcelona, Olympique de Marseille, Torino FC en Valencia CF. Hy was een van die grootste sokkerspelers van sy tyd. Die Nederlandse joernalis Tom Egbers het 'n boek, De Zwarte Meteoor, geskryf oor sy lewe by SC Heracles in die Nederlandse stad Almelo. In 2000 is 'n rolprent van hierdie boek gemaak. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Thomas François Burgers (1834–1881) was 'n omstrede teoloog en 'n ongewilde president van die ou Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR). Hy volg Marthinus Wessel Pretorius in 1872 op en dien as die tweede president van die ZAR tot die Britse anneksasie in 1877. Burgers is op 15 April 1834 op die plaas Langfontein naby Graaff-Reinet gebore. Hy was die jongste kind van Barend Jacobus Burger (1775–1845) en sy derde eggenote, Elisabeth Magdalena Theron (1792–1867), weduwee van Willem Jacobus van Heerden. Die bekende Graaff-Reinetse heemraad Barend Jacobus Burger was sy grootvader. Die ewe bekende ouderling, Barend Jacobus Burger (Barend Vleiplaas) van Graaff-Reinet en Murraysburg was Burgers se oudste halfbroer (gedoop 1796) uit sy vader se eerste huwelik. Die familienaam is deur Burgers se voorgeslag en deur sy ouers as “Burger” geskryf, ook by sy doop op Graaff-Reinet op 11 Mei 1834. Self het hy reeds as negentienjarige by sy vertrek na Europa “Burgers” geskryf. Hy het sy skoolopleiding op Graaff-Reinet deur die Engelse medium ontvang.


Vir die chemiese element, sien swawel. In Afrikaans sluit die groep voëls wat bekend staan as swaels 'n aantal voëlsoorte in, onder andere Swallows (Engels), Martins (Engels) en Swifts (Engels). Swaels (familie Hirundinidae) is klein sangvoëls wat feitlik oor die hele wêreld voorkom. Hul voedsel bestaan uit insekte wat in die lug gevang word. Gevolglik is hulle baie goeie vlieërs en omdat hul liggaamsbou by die leefwyse aangepas is, is swaels taamlik hulpeloos op die grond. Verskeie spesies is sogenaamde kultuurvoëls, wat in menslike omgewing hou. In Suider-Afrika word sowat 20 spesies aangetref, waarvan die Europese swael (Hirundo rustica) een van die bekendstes en algemeenstes is. Hy broei in Europa en oorwinter in Suid-Afrika. Windswaels (familie Apodidae) is nie aan swaels verwant nie. Swaels (familie Hirundinidae) behoort tot die beste en vinnigste vlieërs onder die sangvoëls (orde Passeriformes). Uit die onvolledige bou van die kraakbeenringe om die lugpyp en uit fossielvondste van swaelagtige voëls uit die Eoseen (sowat 54 miljoen jaar gelede) word afgelei dat die familie waarskynlik baie oud is.


Arseen is 'n chemiese element in die periodieke tabel met die simbool As en atoomgetal van 33. Dit is berug as 'n uiters giftige metaalagtige element met vele allotroopvorme; geel, swart en grys is van die kleure wat dit kan hê. Arseen en sy verbindings word gebruik as plaagdoders, onkruiddoders, insekdoders en ook in verskeie legerings. Arseen is chemies verwant aan fosfor sy voorganger op die periodieke tabel, tot so 'n mate dat dit fosfor in biochemiese reaksies kan vervang en is daarom 'n giftige stof. Wanneer dit vinnig verhit word oksideer dit tot arseentrioksied wat 'n knoffelreuk het. Arseen en sommige arseenverbindings kan ook sublimeer wanneer dit verhit word en direk omskakel na die gasvorm. Suiwer arseen kan in twee vastestofvorme aangetref word: geel en metaalgrys met soortlike gewigte van 1.97 en 5.73 respektiewelik. Loodarsenaat is tot laat in die twintigste eeu ingespan as insekdoder op vrugtebome (met gevolglike breinskade in werkers wat op die sproeiers gewerk het) en Scheele se groen is selfs in die negentiende eeu gebruik as kleurmiddel in lekkergoed. In die laaste halfeeu het monosodium metielarsenaat (MSMA), 'n minder giftige vorm van arseen loodarsenaat se rol in die landbou oorgeneem.


Die witrugaasvoël (Gyps africanus) is 'n groot roofvoël wat algemeen is in savannes. Dit is kleiner as die kransaasvoël. Die volwassse voël se lyf en vlerkdekvere wissel van dofgeel tot bruin, afwisselend gestreep en donkerder as die kransaasvoël s'n. Die grootbovlerkdekvere het nie donker kolle nie. Die wit rug is kenmerkend. Die voël is 90 tot 100 cm groot, weeg 4,6 tot 6,6 kg en het 'n vlerkspan van 2,1 tot 2,3 meter. Nederlands: Witruggier Engels: (African) White-backed Vulture Duits: Weißrückengeier Wetenskaplike naam: Gyps africanus 'n Eier van die witrugaasvoël. 'n Groep witrugaasvoëls rus op 'n dooie boom naby die Kwandorivier in Chobe Nasionale Park, Botswana. Witrugaasvoëls voed op die karkas van 'n wildebees in Masai Mara Nasionale Park, Kenia. 'n Witrugaasvoël in die Miami-dieretuin. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-928-1 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Witrugaasvoël. Wikispecies het meer inligting verwant aan Witrugaasvoël


Die Pont de Normandie (of Normandië-brug) is 'n kabelhangbrug wat die Seine-rivier in Normandië (Noord-Frankryk) oorspan en die hawestede Le Havre en Honfleur met mekaar verbind. Met 'n totale lengte van 2 143,21 meter is dit een van die langste brûe van sy soort in Europa. Die Pont de Normandie is na 'n boutyd van sewe jaar op 20 Januarie 1995 ingewy. Op daardie tydstip was dit die langste kabelhangbrug ter wêreld, en ook die afstand van 856 meter tussen sy twee pilare was destyds ongeëwenaar. Eers in die jaar 1999 stel die Tatara-brug in Japan 'n nuwe rekord op, wat in 2004 deur die Rio-Antirioprojek verbeter is. Die Pont de Normandie maak deel uit van die Franse grootpad (autoroute) A29 en bied naas vier rylane ook twee sypaadjies vir voetgangers. Die twee betonpilare is albei gevorm soos 'n "Y" wat onderstebo staan, met 'n totale massa van 20 000 ton en 'n hoogte van 214,77 meter. Meer as 19 000 ton staal en 184 kabels is vir die oprigting van die pilare gebruik.


Die Franse kookkuns word as een van die mees gesofistikeerde en elegante kulinêre tradisies ter wêreld beskou. Net soos die Chinese en Indiese kookkuns word ook die Franse s'n deur 'n groot streeksdiversiteit gekenmerk. Die Franse kookkuns steun op 'n lang tradisie van familiêre gewoontes - met 'n verskeidenheid streeksvariasies - en die "Grande Cuisine" of "Haute Cuisine", die verfynde hoofse kookkuns wat deur die Franse adel deur die eeue heen vervolmaak is. Baie van die mees befaamde sjefs ter wêreld was meesters van die Franse kookkuns, waaronder Taillevent (Guillaume Tirel), François-Pierre de la Varenne, Marie-Antoine Carême, Auguste Escoffier of Paul Bocuse. Die Franse kookkuns en Franse kooktegnieke het daarnaas ook 'n groot invloed op feitlik alle Westerse kulinêre tradisies uitgeoefen. Ten spyte van kits- en diepbevrore kos bly vars kos en 'n smaaklike maaltyd 'n kenmerk van die nasionale identiteit van Frankryk, en die Franse bestee 'n groter deel van hul inkomste aan kos as mense in ander Europese lande.


Fabian von Bellingshausen het Peter I-Eiland (Noors: Peter I Øy) op 21 Januarie 1821 naby die kus van Wes-Antarktika ontdek. Dit is genoem na die Russiese keiser Pieter I. Ola Olstad voer die eerste suksesvolle landing op 2 Februarie 1929 uit en eis die eiland vir Noorweë op. Die aanspraak is, soos alle aansprake van gebiede suid van die 60ste suidelike breedtegraad, opgeskort in terme van die Antarktiese Verdrag. Die ander Antarktiese gebied waarop Noorweë aanspraak maak is Koningin Maudland. Peter I-Eiland is die enigste Antarktiese aanspraak onder die Antarktiese Verdrag wat nie 'n sektor is nie. Die eiland het 'n oppervlak van 243 km² en bereik 'n hoogte van 1755 meter op Lars Christensenpiek, wat 'n vulkaan is. Dit is nie bekend of dit geblus is of nie aangesien die boonste gedeelte oënskynlik onveranderd deur gletserwerking is. Dit lê by 68° 50' Suid, 90° 35' Wes, ongeveer 450 km van die kus van Wes-Antarktika. Dit word deur pakys omring behalwe vir 'n kort tydperk in die laat somer. Dit is 95% vergletser.


'n Genetiese eienskap word resessief genoem as die beide allele van 'n geen op die chromosome afkomstig van beide die vader en die moeder die eienskap moet hê voordat die individu die eienskap in die fenotipe vertoon. As byvoorbeeld een afwyking in 'n geen van eiwit slegs inaktiveer, kan die ander kopie aanwesig in die sel baie keer die taak volledig oorneem. In so 'n geval is 'n enkele kopie van 'n beskadigde geen nie skadelik vir die individu nie en kan ons dus praat van 'n resessiewe afwyking. 'n Eienskap wat sy effek vertoon as slegs één van die twee ekwivalente gene betrokke is, word dominant genoem. Die mate van dominansie of resessiwiteit van 'n geen word sy penetransie genoem. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die vierkant van Punnett is 'n hulpmiddel uit die populasie-genetika. Met die 'vierkant van Punnett' kan jy 'n paring van twee heterosigote (AaxAa) visueel voorstel, en die frekwensie van die moontlike fenotipe by die nageslagte bereken. Stel voor dat jy 2 allele het: A en a van 'n geen en die ouers is beide heterosigoot: Wyfie (Aa) en Mannetjie (Aa) Moontlike gamete A en a Die moontlike fenotipes uit die paring is dus: AA Aa (2x) aa Afhanklik van die aard van die allele, sal die fenotipes verskil: Dominant: 3x dominante fenotipe 1x resessiewe fenotipe kodominant of intermeditêre: 1x een homosigoot fenotipe 2x heterosygote mengvorm 1x andere homosigoot fenotipe Die selfde kan jy nou gaan doen vir meer allele. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ankoù (Bretons: An Ankoù; [angkou]) is die gepersonifiseerde Dood in die Bretonse en Normandies-Franse mitologie, analoog met an Ankow (Kornies) in Cornwall en die Walliese Anghau. Ankoù word in legendes dikwels as 'n spook en as die verpersoonliking en helper van die Dood uitgebeeld wat die siele van oorledenes vanaf hul begraafplase óf na die "Eilande van die Gelukkiges", 'n paradysagtige wêreld anderkant die horison, óf na die "koue hel" van verlate valleie en woude neem. Hy word ook as 'n wagter beskou wat die begraafplase teen ongewenste indringers beskerm. 'n Tipiese uitbeelding van Ankoù is dié van 'n swartgeklede, gesiglose wese wat met 'n sens bewapen is en 'n ou perdewa as sy vervoermiddel gebruik. 'n Mens, wat Ankoù teenkom of die geraas van sy wa hoor, sal volgens die legendes binne 'n kort tydperk sterf. In teenstelling met die gebruiklike uitbeeldings van die dood as 'n geraamte, is Ankoù 'n wese van vlees en bloed. Die legendes beweer selfs dat die eerste of laaste oorledene van die lopende jaar die Ankoù van die volgende gaan wees.


Nicolaas Petrus van Wyk Louw (11 Junie 1906 – 18 Junie 1970) was 'n letterkundige en professor aan die Gemeentelike Universiteit in Amsterdam en die Universiteit van die Witwatersrand. Hy was ’n Afrikaanse filosoof, digter, dramaturg en skrywer en die enigste persoon wat die Hertzogprys in drie genres gewen het, naamlik digkuns, drama en kritiese prosa. Nicolaas Petrus van Wyk Louw, die ouer broer van W.E.G. Louw, is op 11 Junie 1906 in sy ouerhuis op Sutherland gebore as tweede van vier seuns van die prokureur Bismarck von Moltke Louw (14 Julie 1874 – 14 April 1949) en Martha Hendrina Johanna Frederika (Poppie) van Wyk (12 Maart 1882 – 28 Julie 1970), dogter van ’n bekende boer in die distrik. Hy word vernoem na sy grootvader aan moederskant. Sy ouers is op 8 Junie 1904 op Sutherland in die magistraatshof getroud. Sy broers is Jacobus Adriaan (Koos) (1905–1970), Bismarck von Moltke (1909–1945) en William Ewart Gladstone (1913–1980), laasgenoemde die bekende digter W.E.G. Louw.


’n Natuurlike satelliet, of maan, is ’n hemelliggaam wat om ’n ander hemelliggaam met ’n groter massa wentel (byvoorbeeld om ’n planeet, ster of dwergplaneet, wat sy hoof- of primêre liggaam genoem word). So is die Maan ’n natuurlike satelliet van die Aarde, en die Aarde ’n natuurlike satelliet van die Son. In die Sonnestelsel is 173 bekende natuurlike satelliete wat in ses satellietstelsels voorkom. Verder is daar verskeie ander voorwerpe wat satelliete het, onder meer die dwergplanete Pluto, Haumea en Eris. In 2012 was al meer as 200 mane van kleinplanete ontdek. Daar is 76 bekende voorwerpe in die asteroïdegordel met satelliete (vyf met twee elk), asook vier Jupiter-trojane, 39 voorwerpe na aan die Aarde (twee met twee satelliete elk) en 14 Mars-kruisers. Daar is ook 84 bekende natuurlike satelliete van Trans-Neptunus-voorwerpe. Nog sowat 150 klein liggame is al in Saturnus se ringe waargeneem, maar net ’n paar is lank genoeg dopgehou om vas te stel dat hulle wentelbane het.


Daniel Clement Dennett (gebore 28 Maart 1942) is 'n Amerikaanse filosoof. Dennett se navorsing fokus op die geestesfilosofie en die wetenskapfilosofie, veral aangesien dié velde verband hou met die evolusionêre biologie en kognitiewe wetenskap. Dennett is een van die voorste kontemporêre deterministe wat hulself beywer vir 'n meganiese verduideliking van die bewussyn. Dennett se vader was 'n diplomaat en 'n kenner van die geskiedenis van Islam. Sy moeder was 'n redakteur en onderwyseres. Nadat hy 'n B.A. in filosofie aan Harvard-universiteit in 1963 verwerf het, het hy na Oxford-universiteit vertrek waar hy saam met die filosoof Gilbert Ryle studeer het. As nagraadse student het Dennett 'n belangstelling ontwikkel in die probleem van bewussyn en sy eerste tesis oor die onderwerp geskryf wat later verwerk is in sy eerste boek Content and Consciousness (1969). Hy het in 1965 'n doktorsgraad in filosofie verwerf, waarna hy teruggekeer het na die VSA. Hy het aan die Universiteit van Kalifornië, Irvine doseer. Sedert 1971 is hy aan die Tufts Universiteit verbonde. Hy is tans werksaam as die Austin B. Fletcher Professor van Filosofie asook as Direkteur van die Sentrum vir Kognitiewe Studies aan dié universiteit.


Die Outeniekwaberge is 'n bergmassief in Suid-Afrika in die Kaapse Plooigordel. Die bergreeks strek ongeveer 100 km vanaf die Keurboomsvallei in die ooste tot noord van Mosselbaai in die weste. Die bergereeks is suid van die Swartberg, ewewydig aan die kus op 'n afstand wat wissel tussen 15 en 35 km. Die Outeniekwapas vorm die middelste deel van 'n bergreeks langs die Indiese Oseaan met die Tsitsikammaberge aan die oostekant en die Langeberg aan die westekant. Die reeks begin by die Gouritsrivier en eindig by die Prins Alfredpas. Die N12 is die enigste nasionale pad wat die Outeniekwaberge kruis. Cradockpiek (1 583 m) is die hoogste punt van die Outeniekwaberge. Net agter die dorp George lê Georgepiek (1 327m) en Van Dalenspiek. Die droë vallei tussen die Outeniekwaberge en die Swartberg staan bekend as die Klein-Karoo. Deur 'n poort in die berge by Herbertsdale kom die Gouritsrivier die kusstreek binne om by die strandoord Gouritsriviermond in die see te loop. Tussen die berge en die kus lê die Tuinroete. Denneplantasies is op die laer hellings van verskeie dele aangeplant. Die Outeniekwa- en die Robinsonpas verbind die kusstreek met die agterliggende binneland.


Hamilton in die provinsie Ontario is die tiende grootste stad van Kanada en 'n belangrike hawe aan die Ontariomeer met sowat 'n halfmiljoen inwoners. Vroeg in die 19de eeu was Hamilton een van die kandidate wat meegeding het as een van die kandidaatstede vir die administratiewe setel van Ontario. Alhoewel die stad uiteindelik nie gekies is nie, het talle sakemanne en politikusse hulle kantore hier ingerig. Die bekendste is die Dundurn Castle met 35 kamers, die tuiste van 'n voormalige Eerste Minister van die provinsie. Hamilton het later in 'n sentrum van die yster- en staalnywerheid ontwikkel, alhoewel die dienstesektor vandag 'n al hoe groter rol speel. Bekende instellings in die stad sluit die vliegtuigmuseum Canadian Warplane Heritage, die Kanadese Football Hall of Fame en die Koninklike Botaniese Tuin (Royal Botanical Gardens) in. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


In krieket is die Duckworth-Lewis-Stern-metode (DLS-metode) 'n wiskundige manier om die teikentelling te bepaal vir die span wat tweede kolf in 'n Internasionale eendagwedstryd wat deur die weer of ander omstandigheid onderbreek is. Dit word algemeen aanvaar as 'n regverdige en akkurate metode om 'n teikentelling te bereken, maar is egter nie sonder omstredenheid nie. Die metode word nie in toetskrieketwedstryde gebruik nie. Die DLS-metode is oorspronklik ontwikkel deur die twee Engelse statistici, Frank Duckworth en Tony Lewis. Die metode is vir die eerste keer gebruik in internasionale krieket tydens die tweede wedstryd tussen Zimbabwe en Engeland in die reeks van 1996/7 seisoen en wat Zimbabwe met 7 lopies gewen het. In 2001 is dit amptelik deur die Internasionale Krieketraad aanvaar as die standaardmetode vir die berekening van teikentellings in eendagwedstryde wat deur reën-onderbrekings verkort is. Vorige metodes wat gebruik is vir dieselfde doel het onder ander ingesluit: lopietempoverhoudings, die gebruik van die telling wat die vorige span tydens dieselfde boulbeurt behaal het en die gebruik van teikens wat afgelei is deur die beste boulbeurte saam te tel in die eerste kolfbeurt behaal is.


Ferdinand von Sammern-Frankenegg (17 Maart 1897 – 20 September 1943) was 'n Oberführer (senior kolonel) van die SS en die SS- en polisiebevelvoerder van die Warskou-gebied. Hy was in beheer van die eerste mislukte aanval op die Warskou Ghetto op 19 April 1943. Na die mislukte aanval was Von Sammern-Frankenegg vervang deur Jürgen Stroop; hy is deur 'n krygsraad verhoor en daarvan skuldig bevind dat hy "Jode verdedig het". Hy was daarna na Kroasië verplaas, waar hy oorlede is in 'n partisaanse hinderlaag naby die stad Banja Luka. Ferdinand von Sammern-Frankenegg by die Jewish Virtual Library. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Vanrhynsdorp is 'n dorp is in die Munisipaliteit Matzikama sowat 307 km noord van Kaapstad, 23 km oos van Vredendal en 80 km noord van Clanwilliam geleë in wat algemeen as die Noordweste bekend staan. Die dorp is langs die N7 nasionale pad geleë. Vanrhynsdorp is in 1887 uitgelê, nadat die NG gemeente reeds in 1877 van Clanwilliam afgestig is. Dit is genoem na Petrus Benjamin van Rhyn, die eerste parlementslid vir Namakwaland. Hy was die grootvader van 'n latere minister van ekonomie, dr. A.J.R. van Rhyn. Dit het munisipale status in 1913 verkry, maar is nou deel van die munisipaliteit Matzikama, waarvan Vredendal die hoofdorp is. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog het generaal Barry Hertzog die dorp op 19 Januarie 1901 beset. Hy was nog steeds in die dorp toe hy op 23 Januarie verneem het van die afsterwe van Koningin Victoria. Uit respek laat hy toe dat die magistraat die Britse vlag halfmas mag hang. Munisipaliteit (1) — Vanrhynsdorp se munisipale raad het in 1961 'n wapen by die Kaapse Provinsiale Administrasie geregistreer : In goud, 'n groen keper belaai met drie goue koringgerwe en vergesel van Namakwalandse madeliefies gestingel en geblaar van natuurlike kleur;


Johan Maurits (Dillenburg, 17 Junie 1604 – Bergendaal, 20 Desember 1679), ook bekend as de Braziliaan, was van 1606 tot 1652 Graaf en daarna tot 1679 vors van Nassau-Siegen en goewerneur-generaal van Nederlands-Brasilië. Willem van Oranje was die oom van sy vader. Maurits is veral bekend as die verligte en suksesvolle bestuurder van Nederlands-Brasilië en as 'n meester van openbare betrekkinge het hy bewondering by sy tydgenote afgedwing met sy vele suksesse. Nadat hy teruggekeer het van Brasilië het hy weer in diens getree van die Nederlandse State-Generaal en is gesekondeer in diens van die keurvors van Brandenburg, 'n groot bewonderaar van die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande. In die middel van die sewentiende eeu was hierdie land die modernste staat ter wêreld en die vooruitstrewende keurvors beskou die jong Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande in verskillende opsigte as voorbeeld vir moderne bestuur. En Johan Maurits was hierin sy mentor. Maurits is in 1604 gebore by die Dillenburg-kasteel in Hesse, Duitsland, as seun van Jan VII van Nassau-Siegen en Margaretha van Holstein-Sonderburg. Die Nederlandse stadhouer Maurits van Oranje was sy peetvader.


Leverkusen is 'n stad in Noordryn-Wesfale in Duitsland wat veral bekend staan as die hoofkwartier van die chemiese maatskappy Bayer AG en die sokkerklub Bayer 04 Leverkusen. Die stad het 161 195 inwoners op 31 Desember 2011 gehad en het 'n oppervlakte van 78,85 km². "Information und Technik Nordrhein-Westfalen". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 September 2011. Besoek op 15 Desember 2012. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Leverkusen. Amptelike webwerf Leverkusen.com Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Olivier is die Normandies-Franse, Nederlandse en Afrikaanse vorm van 'n oorspronklik Germaanse manlike voornaam wat in Oudnoors as Anleifr of Olafr bestaan het en sy etimologiese wortels in Oudnoors an* "voorvaders" en leifr "oorblyfsel; seun" het. Die voornaam sou dus "seun van die voorvaders" beteken. Die vroulike ekwivalente van die voornaam is Olivia en Olly. 'n Ander afleiding verwys na die Latynse oliva "olyf(boom), olyftak" en olivarius "olyfboomplanter". Aangesien die olyfboom in die antieke tydperk as 'n simbool van vrede beskou is, sou die Latynse betekenis van die naam "olyfdraer" of "vredebrenger" wees. Die voornaam het onder die invloed van die Karolingiese epiek, veral die Karelromans en die beroemde Rolandslied, waarin Olivier een van Roland se paladyne is, reeds vroeg in die Middeleeue baie gewild geraak. Ouers het dikwels twee van hulle seuns Roland en Olivier genoem. Die voornaam word deesdae in Nederland, Vlaandere, Suid-Afrika en Namibië min gebruik, maar is nog steeds gewild in Franstalige gebiede soos Frankryk, Wallonië, Wes-Switserland en Québec.


Luciano Floridi is op 16 November 1964 in Rome gebore. Hy het filosofie aan die Universiteit van Rome "La Sapienza" studeer en het sy doktorsgraad in filosofie behaal aan die Universiteit van Warwick. Hy is professor in filosofie aan die Oxford Universiteit en Bari Universiteit. Augmented Intelligence — A Guide to IT for Philosophers. Roma: Armando, 1996. Scepticism and the Foundation of Epistemology - A Study in the Metalogical Fallacies. Leiden: Brill, 1996. Internet - An Epistemological Essay. Milano: Il Saggiatore, 1997. Philosophy and Computing: An Introduction. London/New York: Routledge, 1999. Sextus Empiricus, The Recovery and Transmission of Pyrrhonism. Oxford: Oxford University Press, 2002. The Blackwell Guide to the Philosophy of Computing and Information. Oxford: Blackwell, 2003. Information ethics Philosophy of information www.philosophyofinformation.net Interview for the American Philosophical Association — Philosophy And Computing Newsletter Geargiveer 16 Desember 2007 op Wayback Machine Biography Geargiveer 13 Mei 2008 op Wayback Machine Biography, in Italian, from Cervelli in Fuga (Roma: Accenti, 2001) Geargiveer 7 September 2008 op Wayback Machine Where are we in the philosophy of information?


Hendrik Swellengrebel (Kaapstad, 20 September 1700 – Utrecht, 26 Desember 1760) was die eerste en enigste VOC-goewerneur van die Kaapkolonie wat plaaslik gebore is. Swellengrebel was die oudste seun van Johanna Cruse (5 Februarie 1682, Kaapstad – 19 Mei 1713, Kaapstad) en Johannes Swellengrebel (geb. 17 Mei 1671, Moskou, Rusland). Hy het twee broers, Hieronimus en Johannes Balthasar, en twee susters, Elisabeth en Johanna Catharina gehad. Hy is op 15 Julie 1727 in die Kaap met Helena Wilhelmina ten Damme getroud. Swellengrebel was goewerneur van 1739 tot 1750. Die dorp Swellendam in die Wes-Kaap is na hom en sy vrou, Helena Wilhelmina ten Damme (1706–1746) genoem. Swellengrebel en Helena Wilhelmina het drie dogters, Johanna, Helena, en Claudia Constantia (geb. 1739), en 'n seun, Ertman Balthasar (geb. 1742), gehad. Tydens die terugreis vanaf die Kaap na Texel hou die twee oudste dogters 'n dagboek wat sover bekend die enigste dagboek van 'n reis tussen die Kaap en Nederland was ten tye van de VOC (1602–1795) wat deur vroue geskryf is en bewaar is gebly het.


Franche-Comté (Frankoprovensaals Franche Comtât, letterlik: Vrygraafskap) is 'n klein (16 202 km² teenoor die gemiddelde 24 762 km²) administratiewe gewes (Frans: région) van Frankryk. Dit verteenwoordig 3% van die Franse grondgebied en bevat vier départements: Doubs (25), Haute-Saône (70), Jura (39) en Territoire de Belfort (90). Terwyl die eerste drie elkeen in die omgewing van 5 000 km² beslaan, is laasgenoemde minder as 600 km² groot en verteenwoordig dit die kleinste metropolitaanse département buite Parys. Franche-Comté het 1 786 munisipaliteite (Frans: communes) waarvan klein dorpies die grootste gedeelte uitmaak.. Besançon, die streekshoofstad is 405 km van Parys, 200 km van Nancy, 226 km van Straatsburg, 155 km van Basel (Frans: Bâle), 177 km van Genève, 195 km van Lyon en 91 km van Dijon af geleë. Die inwoners van Franche-Comté staan bekend as die: Francs-Comtois - Francs-Comtoises. Die naam Franche-Comté verskyn nie amptelik voor 1366 nie; voor die datum is van Comté de Bourgogne (Graafskap van Boergondië) gepraat.


Georges de Villebois-Mareuil (gebore op 22 Maart 1847 in Nantes, Frankryk; † 5 April 1900 in Boshof, Suid-Afrika) was 'n Franse militêre leier en skrywer uit 'n adellike gesin. Tydens die Frans-Pruisiese Oorlog van 1870-1871 is hy die kommandant van 'n kompanjie voetsoldate, wat op 28 Januarie 1871 die brug van Blois vanaf die Pruise herower. De Villebois-Mareuil raak by die aanval swaar gewond. As 'n nasionalis neem hy ondanks sy skitterende loopbaan afskeid van die Franse leër. Aangewakker deur sy anti-Britse gevoelens, sluit hy later by die Boere-strydmag van Transvaal aan en kommandeer die vreemdelegioen, wat tydens die Tweede Vryheidsoorlog teen die Britte veg. In Maart 1900 word hy deur president Paul Kruger tot generaal benoem. In April 1900 is die klein kommando onder sy bevel deur Britse troepe, wat deur 'n verraaier gewaarsku is, omsingel en uitgewis. Die graaf en sy manskappe was op pad na Modderrivier waar hulle die spoorlyn suid van Kimberley wou opblaas om die Britte se lewensbelangrike verbindingslyn tussen Kaapland en Transvaal af te sny, juis terwyl lord Roberts aan die opruk was na Transvaal.


Wolraad Woltemade (gebore Woltemathe, na Woltemade verhollands; 1708 in Hesse-Schaumburg - 1 Junie 1773). Sy naam verskyn vir die eerste keer in 1752 op die rol van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie as 'n 44-jarige korporaal in bevel van die Kompanjiespos by Steenberg. Daarna is hy waarskynlik terug Europa toe, maar in 1770 is hy weer in die Kaap die Goeie Hoop as poshouer in Muizenberg. 'n Jaar later is hy voorman van die Kompanjie se melkery. Woltemade se vrou was ene Janna Charlotta, maar sy het nooit Kaap toe gekom nie. In die jaar van sy dood was hy die opsigter van die Kompanjie se dieretuin. Gedurende die nag van 31 Mei 1773 het 'n noordwestelike stormwind die VOC-seilskip De Jonge Thomas op Woodstock-strand naby die monding van die Soutrivier op die sand gedryf. Die hele nag het die branders oor die skip gebreek en 'n skare het op die strand vergader. Woltemade se seun, Christiaan Ludwig, 'n korporaal aan die Kaap, was een van die soldate wat die wrakgoed moes oppas.


Die Chomsky-hiërargie is 'n inhoudshiërargie van klasse van formele grammatikas wat formele tale voortbring. Hierdie hiërargie van grammatikas, wat ook frasestruktuurgrammatika genoem word, is deur Noam Chomsky in 1956 beskryf (kyk [1]). 'n Formele grammatika bestaan uit 'n eindige versameling terminaalsimbole (die letters van die woorde in die formele taal), 'n eindige versameling nie-terminaalsimbole, 'n eindige versameling produksiereëls met 'n linker- en regterkant bestaande uit 'n woord van die simbole, en 'n begin simbool. 'n Reël kan op 'n woord toegepas word deur die linkerkant met die regterkant te vervang. 'n Afleiding is 'n opeenvolging van reëltoepassings. So 'n grammatika definieer die formele taal van alle woorde wat slegs uit terminaalsimbole bestaan wat deur 'n afleiding van die begin simbool bereik kan word. Nie-terminale word gewoonlik deur hoofletters voorgestel, terminale deur kleinletters, en die beginsimbool deur S {\displaystyle S} .


Die pous (Latyn: papa, Grieks: πάππας pappas, "vader"), ook bekend as pontifex maximus, is die biskop van Rome en die leier van die Rooms-Katolieke Kerk. Sedert 1929 is die pous ook die staatshoof van Vatikaanstad, 'n landingeslote stadstaat binne Rome, Italië. Die huidige pous is Franciskus wat op 13 Maart 2013 verkies is en wat Benedictus XVI in hierdie amp opvolg. Die ampstermyn van 'n pous word 'n pontifikaat genoem. Die pous is volgens die Katolieke Kerk die regmatige opvolger van Petrus, en daarmee die leier van die hele Christelike Kerk wêreldwyd. Dit word egter ontken deur die kerke wat ontstaan het uit die reformasie (soos lutheranisme, calvinisme, presbiterianisme ens.), asook deur die Koptiese Kerke in Egipte en Ethiopië, die Ortodokse Kerke in Oos-Europa en Griekeland, en Nestoriaanse en Armeense Kerke in die Midde Ooste. Die pous word deur die Katolieke gesien as dissipel van Christus en eerste leier van die Kerk, as die plaasbekleder (nie plaasvervanger nie) van Christus op aarde. Die woord plaasvervanger suggereer 'n gelykskakeling met Christus, wat nie die bedoeling is nie.


Elektriese ingenieurs is hoofsaaklik aktief in die opwekking, bestuur, verspreiding, kondisionering en toepassing van elektriese energie. Hulle herstel of ontwerp nuwe en verbeterde metodes om elektriese toestelle te gebruik. Elektriese ingenieurswese het is bemoeid met (onder andere) die volgende vakgebiede: Kragopwekking Kragelektronika Beheerstelsels Verspreidingsnetwerke Elektriese Isolasie (en) IEEE: Instituut van Elektriese en Elektroniese Ingenieurs Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Dag is die relatiewe eenheid van tyd wat die periode beskryf wat dit 'n planeet neem om om sy eie as te draai. Op aarde word die omwentelingtyd in 24 ure verdeel. Volgens die Gregoriaanse kalender word elke 365 dae as 'n jaar getel. Elke vier jaar word daar een dag bygetel om voorsiening te maak vir die feit dat die omgang om die son nie presies in volledige dae plaasvind nie. Só 'n jaar word dan 'n skrikkeljaar genoem. Die Juliaanse kalender het een keer in die vier jaar 'n skrikkeljaar, en duur dus gemiddeld 365,26 dae (365d, 6h). Die Gregoriaanse kalender het minder skrikkeldae en duur gemiddeld 365,2425 dae (365d 5h 49 m 12s). In die jagbedryf verwys die woord "dag" spesifiek na die periode vanaf 'n halfuur voor sonop tot 'n halfuur na sonsondergang op dieselfde dag. Wet op Omgewingsbestuur van Limpopo No 3 van 2003 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Dag. Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir dag. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hier volg 'n lys van reptiele volgens orde en familie: Suborder Amphisbaenia Familie Amphisbaenidae Familie Trogonophidae Familie Bipedidae Suborde: Serpentes (Slange) - Linnaeus, 1758 Infraorde: Alethinophidia - Nopcsa, 1923 Familie Acrochordidae - Bonaparte, 1831 Familie Aniliidae - Stejneger, 1907 Familie Anomochilidae - Cundall, Wallach & Rossman, 1993 Familie Atractaspididae - Günther, 1858 Familie Boidae - Gray, 1825 Subfamilie Boinae - Gray, 1825 Subfamilie Erycinae - Bonaparte, 1831 Familie Bolyeriidae - Hoffstetter, 1946 Familie Colubridae - Oppel, 1811 Subfamilie Xenodermatinae Subfamilie Homalopsinae Subfamilie Boodontinae Subfamilie Pseudoxyrhophiinae Subfamilie Colubrinae Subfamilie Psammophiinae Subfamilie Natricinae Subfamilie Pseudoxenodontinae Subfamilie Dipsadinae Subfamilie Xenodontinae Familie Cylindrophiidae - Fitzinger, 1843 Familie Elapidae - F. Boie, 1827 Familie Loxocemidae - Cope, 1861 Familie Pythonidae - Fitzinger, 1826 Familie Tropidophiidae - Brongersma, 1951 Familie Uropeltidae - Müller, 183 Familie Viperidae - Oppel, 1811 Subfamilie Azemiopinae - Liem, Marx & Rabb, 1971 Subfamilie Causinae - Cope, 1859 Subfamilie Crotalinae - Oppel, 1811 Subfamilie Viperinae - Oppel, 1811 Familie Xenopeltidae - Bonaparte, 1845 Infraorde Scolecophidia - Cope, 1864 Familie Anomalepididae - Taylor, 1939 Familie Leptotyphlopidae - Stejneger, 1892 Familie Typhlopidae - Merrem, 1820 Reptile Database


Dakar is die hoofstad van Senegal, die tuiste van die Senegal Nasionale Vergadering en Senegal Presidensiële Paleis. Die stad Dakar is gevorm rondom 'n Franse fort. Dit is in 1857 gestig nadat inwoners van die nabygeleë Goréeeiland daarheen getrek het. Dit ontwikkel as 'n hawe en om 'n spoorlyn na Sint-Louis wat in 1885 ingebruik geneem is maar nou slegs vir spesiale uitstappies gebruik word. Die stad, geleë op die Cap-Vert skiereiland, word later 'n vlootbasis, en vervang Sint-Louis as die hoofstad van Senegal. Die Fort D'Estrees op Gorée-eiland, waar slawe aangehou, opgefeil, en in skepe ingepak is, is in die 20ste eeu deur die Senegalese regering restoureer en in 'n museum verander. Frans-Wes- Afrika se hoofkwartier was hier toe dit in 1862 gestig is. Die stad Dakar is 'n kommune (soms ook in Frans bekend as commune de ville), een van die 67 kommunes van Senegal. Die Dakarkommune is deur die Franse koloniale administrasie geskep op 17 Junie 1887 deur dit van die Goréekommune af te skei.


Die Eerste Folio (in Engels; "First Folio") is 'n term wat deur moderne skoliere gebruik word om te verwys na die eerste uitgegewe versameling van William Shakespeare se toneelstukke. Die eintlike titel van die uitgawe is Mr. William Shakespeares Comedies, Histories, & Tragedies. ("Mnr. William Shakespeare se komedies, histories, en tragedies") Die uitgawe is, soos die naam lui, in folio formaat uitgegee, dit wil sê elke vel papier was een keer gevou en was ongeveer 38 cm in lengte. Dit het 36 toneelstukke bevat en is voorberei deur Shakespeare se kollegas John Heminges en Henry Condell in 1623, ongeveer sewe jaar na Shakespeare se dood. Alhoewel 18 van Shakespeare se toneelstukke al in kwarto formaat voor 1623 uitgegee is, is die Eerste folio die enigste betroubare teks vir ongeveer 20 van Shakespeare se toneelstukke en ook 'n waardevolle bronteks vir baie van die wat reeds uitgegee is. Die Folio bevat all die toneelstukke wat aanvaar word as deur Shakespeare geskryf, behalwe vir Pericles, Prince of Tyre en The Two Noble Kinsmen. Dit bevat ook geen gedigte nie.


Mianmar (Birmaans: မြန်မာ, [mjəmà]), amptelik die Republiek van die Unie van Mianmar (Birmaans: ပြည်ထောင်စု သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော်, Pyidaunzu Thanmăda Myăma Nainngandaw, [pjìdàʊɴzṵ θàɴməda̰ mjəmà nàɪɴŋàɴdɔ̀]), is die land in die vastelandgedeelte van Suidoos-Asië met die grootste oppervlak. Dit staan ook as Birma bekend. Mianmar het op 4 Januarie 1948 as die "Unie van Birma" onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk ontvang. Dit het die "Sosialistiese Republiek van die Unie van Birma" geword op 4 Januarie 1974, voor dit weer die "Unie van Birma" geword het op 23 September 1988. Op 18 Junie 1989 het die State Law and Order Restoration Council die naam "Unie van Mianmar" aangeneem. Mianmar strek oor 'n afstand van 2 050 km van die Himalaja-uitlopers in die noorde tot die Maleisiese Skiereiland in die suide, en oor 'n afstand van 935 km van die Golf van Bengale in die weste tot die Mekong in die ooste.


Embraer, die Empresa Brasileira de Aeronáutica S.A., is 'n Brasiliaanse vliegtuigvervaardiger. Embraer vervaardig kommersiële, militêre en luukse stralers vir sakeondernemings. In die tydperk tussen 1999 en 2001 was Embraer die grootste uitvoerder in Brasilië en is tans nog steeds een van die drie belangrikste vervaardigers van uitvoergoedere. Na Boeing en Airbus verkoop Embraer die derde meeste kommersiële vliegtuie en het ook die vierde grootste aantal werknemers na Boeing, Airbus en Bombardier. Embraer is in 1969 deur die Brasiliaanse regering gestig en word tans deur institusionele beleggers beheer. Die maatskappy se hoofkwartier, sy belangrikste produksieaanleg en sy ingenieurs- en ontwerpkantore is in São José dos Campos geleë, 'n stad in die Brasiliaanse deelstaat São Paulo. Embraer is ook 'n belangrike vervaardiger van onderdele en doen toetsvlugte in een van sy produksieaanlegte in Gavião Peixoto (deelstaat São Paulo). Hierdie fabriek beskik ook oor 'n aanloopbaan met 'n lengte van 5 000 meter (16 400 voet). "Embraer on the Forbes Global 2000 List" (in Engels). Forbes.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Junie 2020. Besoek op 16 Mei 2014.


RSV Würges is 'n sokkerklub uit Bad Camberg in die deelstaat Hessen in Duitsland. Würges is 'n stadsdeel van Bad Camberg. Die klub is op 1 Augustus 1920 gestig as Fußball Verein Teutonia Würges. Teen 1922 was die klub bekend as FV Borussia Würges en in 1924 is die huidige naam aangeneem. Die klub se grootste prestasie was om die 3de rondte van die DFB-Pokal te haal in 1980. Die klub het ook in 1987 die Hessenpokal gewen en sodoende toegang tot die hoofrondte van die DFB-Pokal verkry, maar is hierdie slag in die eerste rondte uitgeskakel. Amptelike klubwerf Grüne, Hardy (2001). Vereinslexikon. Kassel: AGON Sportverlag ISBN 3-89784-147-9


Iwan IV Wasilijewitsj (Russies: Иван Васильевич) (25 Augustus 1530 – 18 Maart 1584) was van 1533 tot 1547 grootprins van Moskowië en die eerste amptelike Russiese tsaar. Hy is in Afrikaans beter bekend as Iwan die Verskriklike. ’n Beter vertaling van die Russiese Иван Грозный (Iwan Grozni) sou egter Iwan die Ontsagwekkende of Formidabele gewees het. Iwan word op driejarige ouderdom grootprins van Moskowië en word op 16 Januarie 1547, op sestien, gekroon as tsaar. Hy beywer hom aanvanklik vir vreedsame hervormings en vernuwings. Hy voer die boekdrukkuns in, onderwerp die kerk aan die staat en standaardiseer rituele en verordeninge. Iwan soek nuwe handelsmoontlikhede en stel die hawe van Archangelsk aan die Witsee vir Engelse handelaars oop. In die ooste lyf hy die kanate van Kazan en Astrachan in en ter viering van die verowering van Kazan laat hy die Sint Basilius-katedraal in Moskou bou. Hy stel ook ’n wet in wat die bewegingsvryheid van boere beperk – ’n belangrikse stap in die rigting van die latere lyfeienskap. In 1564 skep hy die Opritsjnina, ’n deel van sy ryk wat onder sy onmiddellike bestuur val en deur sy geheime polisie, die Opritsjniki, beheer word.


SpVgg Unterhaching is 'n sokkerklub uit die dorp Unterhaching naby München in Beiere, Duitsland. Die klub het ontstaan in 1925 met die afstigting van die sokkerafdeling van die gimnastiek- en sportklub TSV Hachinger. Ag jaar later is die klub ontbind deur die Nazi’s, maar die klub is heropgerig in 1945. Die volgende 35 jaar het die klub 'n relatief anonieme bestaan gevoer totdat die klub in 1980 van die Landesliga Suid-Beiere na die Amateur-Oberliga Beiere (derde klas) gepromoveer het. In 1989 het die klub die eerste keer gepromoveer na die 2. Bundesliga. In die 1998/99-seisoen het die klub die sokkerwêreld geskud deur tweede te eindig in die 2. Bundesliga en hiermee promosie te kry na die Bundesliga. In sy eerste seisoen in die Duitse topklas oortref die klub alle verwagtinge deur 10de te eindig. Verder het die klub ook 'n deurslaggewende rol gespeel in die stryd om die Duitse kampioenskap: Bayer Leverkusen was in 'n sterk posisie om sy eerste titel te wen en moes op die laaste speeldag slegs 'n gelykopuitslag teen Unterhaching behaal om bo-aan die punteleer te eindig.


Rondebosch is 'n betreklike groot, boomryke en gesogte suidelike voorstad van Kaapstad. Dit is een van die vernaamste opvoedkundige gebiede van die land en die tuiste van die Universiteit van Kaapstad, die Hoër Seunskool Rondebosch, die private Diocesan College (Bishops of Biskopppe) vir seuns, Hoër Meisieskool Rustenberg, Laerskool Groote Schuur, Laer Meisieskool Oakhurst en die private Herschel-skool vir meisies. Die voorstad huisves ook die beroemde landgoed Groote Schuur, wat Cecil John Rhodes in sy testament aan die volk van Suid-Afrika nagelaat het. Op Rustenberg se perseel is die oorspronklike somertuiste van latere Hollandse goewerneurs geleë. Rondebosch het van 1886 tot 1913 sy eie munisipaliteit gehad. Die raad het in 1898 'n skynheraldiese "wapen" aangeneem, wat deur die argitek George Alexander ontwerp is. Die skild toon 'n landskaptoneel. Dit is omring deur 'n blou gordel met die wapenspreuk "Nisi Dominus frustra" daarop. Britannia sit bokant die skild, en daar is twee skildhouers, nl 'n leeu en 'n luiperd. Hierdie "wapen" kan nog op 'n gebrandskilderde venster bokant die ingang tot die plaaslike biblioteek gesien word.


Die geskiedenis van die NG gemeente Mufulira in die destydse Noord-Rhodesië kan teruggevoer word tot 1934 toe dr. M.W. Retief as medeleraar van die NG gemeente Nkana met werkkring Mufulira aangestel is. Daar is eers net elke eerste Sondag van die maand 'n diens gehou op Mufulira. Op 17 Oktober 1942 is die hoeksteen van die latere kerksaal deur ds. Retief gelê. Die dienste op die eerste Sondag het voortgegaan en op die ander Sondae het 'n ouderling 'n diens in die aand waargeneem. In 1944 is dr. Retief op Nkana deur ds. D.J. Redelinghuys opgevolg, wat 'n tyd lank 'n hulpprediker, prop. Viviers, se hulp met as standplaas Mufulira gehad het. Op 15 September 1945 vergader die ringskommissie van die Ring van Bulawayo, in daardie stadium die enigste in die huidige Zambië en Zimbabwe, en besluit om Mufulira saam met Chingola tot onafhanklike gemeente binne die Vrystaatse Kerk af te stig. In 1946 ontvang die gemeente sy eerste leraar, ds. T.A. Theron. Hy het die gemeente tot 1950 bearbei en is toe, ná Chingola tien maande lank vakant was, daarheen as die gemeente se eerste leraar.


Mufulira is 'n Zambiese mynstad aan die suidelike grens van die huidige Demokratiese Republiek van die Kongo (die eertydse Belgiese Kongo) en is een van die vier groot plekke wat geheel en al danksy die ontdekking van koper hier in 1902 ontstaan het. Daar is eers in 1925 met die ontginning van koper begin. Sowat 10 000 blankes het van daardie jaar tot 1930 na dié deel van Zambië gestroom en hoewel hulle getalle met die Groot Depressie afgeneem het, het dit daarna tot en met onafhanklikwording skerp toegeneem. In 1959 was die bevolking van 59 343, waarvan 7 312 blankes was. Tans (2010) is dit 141 270, oftewel die sewende grootste stad in Zambië. Net soos Chingola, gaan Mufulira gebuk onder werkloosheid van sowat 60% en is 'n sprekende voorbeeld van Zambië se algemene probleme. Die mynbou lok ongeskoolde werkersoekers, maar weens die hoë werkloosheidsyfer brei plakkersbuurte aan die stad se buitewyke vinnig uit, onder meer Muambe, wat die regering weier om te erken en wat dus nie baat vind by enige regeringsbystand nie. Daarom bou hy byvoorbeeld geen skole of hospitale in die buurt nie en verleen geen maatskaplike hulp aan buurtbewoners nie.


Sir Walter Francis Hely-Hutchinson (1849 – 1913) was die laaste goewerneur van die Kaapkolonie voor dit in 1910 deel van die Unie van Suid-Afrika geword het. Hy is op 22 Augustus 1849 in Dublin gebore as die seun van die markies van Donoughmore. Ontvang sy opvoeding aan Harrow en Cambridge. Hy is aangestel as attaché van sir Hercules Robinson op 'n sending na die Fidji-eilande en Australië, waarna hy dien as koloniale sekretaris van Barbados van 1877 tot 1883. Van 1884 tot 1889 was hy luitenant-goewerneur van Malta, van 1889 tot 1883 goewerneur van die Bowindse Eilande in Wes-Indië en toe eerste goewerneur van Natal onder Verantwoordelike Regering. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog is hy aangestel as goewerneur van die Kaapkolonie. Hy was besonder taktvol en gewild. Na sy termyn verstryk het, het hy na Engeland teruggekeer waar hy hom in Kent gevestig het. Hy is oorlede in Peterborough op 23 September 1913. Die dorpie Hutchinson, naby Victoria-Wes in die Noord-Kaap, is na hom vernoem. Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie Rosenthal, Eric. 1978. Encyclopaedia of Southern Africa. Juta and Company Limited.


'n Maatskappy of kompanjie is, anders as 'n eenmansaak en vennootskap, 'n regspersoon onafhanklik van sy eienaars, wat sy aandeelhouers genoem word. Hy kan dus op sy eie onafhanklik van sy aandeelhouers optree, deur byvoorbeeld kontrakte te sluit en verpligtinge aan te gaan. Op hierdie wyse verkry maatskappye 'n handelingsbevoegdheid wat nie aan 'n persoon of persone gekoppel is nie. Maatskappye het ook nie 'n bepaalde leeftyd nie, maar kan onbeperk voortbestaan. Daar bestaan twee hooftipes maatskappye, naamlik publieke- en private maatskappye. Die maatskappy soos ons dit vandag in die Westerse beskawing ken, is onontbeerlik vir die funksionering van die ekonomiese stelsel. Dit is dan ook die algemeenste ondernemingsvorm. Maatskappye wissel van baie klein, met miskien 'n enkele woonhuis as bate, tot die multinasionale firmas wat oor die hele wêreld bedrywig is, met bates van biljoene rande, en wat winste verdien wat die nasionale inkome van baie lande in die wêreld oortref. In Suid-Afrika verkry maatskappye regspersoonlikhede volgens die bepalinge van die Maatskappyewet, wat die bestaan en beheer van maatskappye in die land beheer.


Pays Cathare (letterlik "Land van die Kathare") is 'n toeristieke term wat deur die Suid-Franse département Aude gebruik word. Die gebied waarna die huidige term verwys kom nie presies ooreen met die Middeleeuse streke van die Kathaarse beweging nie en konsentreer veral op die Courbières-streek. Hier is die meeste van die koninklike vestings geleë waarna tans as Kathaarse kastele verwys word. Die toeristieke term begin tans geleidelik die streekname Oksitanië en Languedoc vervang. "Pays Cathare" is sedert 1991 'n handelsmerk van die Algemene Raad (Conseil Général) van Aude. Die Pays Cathare-program is daarop gemik om die ryk kulturele erfenis van Aude te bewaar, die plaaslike inisiatiewe saam te snoer en die professionele vereniging van vervaardigers van plaaslike produkte te ondersteun. Die handelsmerk word ook gebruik om plaaslike hotelle en restourante, kunswerke en landbouprodukte te bemark. Authier, André en Vidal, Jean-Philippe: Les couleurs de l'Aude. Édition les créations Pélican, bl. 19, ISBN 2-7191-0630-5 (fr) Webwerf van die Conseil Général de l'Aude Geargiveer 16 Oktober 2007 op Wayback Machine (fr) Comité départemental du tourisme de l'Aude (fr) Die kastele van die Pays Cathare


Neder-Navarra (Frans: Basse-Navarre, Baskies: Nafarroa Beherea of Baxenabarre) is 'n voormalige provinsie van Frankryk, deel van die hedendaagse Pyrénées-Atlantiques département. Dit het vroeër saam met Navarra in Spanje deel van die Koninkryk van Navarra uitgemaak. Neder-Navarra is een van die historiese streke van Baskeland. Die streekshoofstad was Saint-Jean-Pied-de-Port (Baskies: Donibane Garazi). Daar word ook soms na die gebied verwys as Merindad de Ultrapuertos ("die streke anderkant die bergpasse"). Neder-Navarra is 'n versameling van valleie in die voetheuwels van die Pireneë. In die Aldudesvallei, om die dorp Saint-Étienne-de-Baïgorry in die suide van Neder-Navarra, het baie van die ou tradisies behoue gebly, soos huise gebou met rosige sandsteen en die Force Basque kragspel. Die AOC-wyn, Irouléguy, word in Aldudes geproduseer. Die Niverivier se oorsprong is in Neder-Navarra en vloei deur die provinsie en verder na Bayonne waar dit by die Adour aansluit. Anderkant Saint-Jean-Pied-de-Port self vloei die Nive in die Ossèsvallei in, waar pragtige ou huise met gekerfde lateie in die dopies van Ossès, Irisarry en Bidarray aangetref word.


Edmund Rüdiger Stoiber (* 28 September 1941 in Oberaudorf, Landkreis Rosenheim) is 'n Duitse politikus (CSU). Vanaf 1993 tot 2007 was hy ministerpresident van die Vrystaat van Beiere en vanaf 1999 tot 2007 voorsitter van die CSU-party. Sedert 2007 is hy erevoorsitter van die CSU. Met Stoiber as topkandidaat bereik die CSU gedurende die Beierse provinsiale verkiesing in 2003 volgens die sitplekverdeling hul beste stemresultaat ooit, in die hele Bondsrepubliek. Vir die algemene verkiesing in 2002 was hy kanselierkandidaat van die Union. Op 30 September 2007 het hy amptelik as ministerpresident afgetree en was nog tot die nuwe verkiesing van die nuwe Beierse ministerpresident op 9 Oktober 2007 amptelik (waarnemend) in bevel.


Hormisdas was die 52ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Pous Hormisdas is gebore in Frosinone, Italië. Op 20 Julie 514 volg hy Pous Simmachus op en regeer tot sy dood op 6 Augustus 523. Hy word opgevolg deur Pous Johannes I. Toe hy tot pous verkies is, was hy wewenaar en sy seun word later ook pous onder die naam Silverius. Die naam ‘Hormisdas’ verwys in ou Persies na die hoofgod van Zoroastrisme, "Ormazd". Hormisdas versoen verskeie kerkskeurings tydens sy pontifikaat. Hy neem die groepe wat deur die skisma van Laurentius buite die kerk geplaas is, weer in die kerk op. Sy belangrikste bydrae was die oplossing van die skeuring tussen die Oosterse en die Westerse kerke. Die skeuring, wat bekend staan as die skisma van Acasius van Konstantinopel het die kerk sedert 484 verdeel. Die dogma van die monofisiete wat deur die pouse as kettery gesien is, maar deur die Oos-Romeinse keiser en die Oosters-Ortodokse kerke aanvaar is, was die grondslag vir die skeuring. In 519 slaag Hormisdas daarin om die partye te versoen. Hormisdas word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk.


Kelowna is 'n stad in die Okanagan-streek van die Wes-Kanadese provinsie Brits-Columbië met 'n oppervlak van 283 vierkante kilometer en 'n bevolking van 127 500 (volgens die sensus van 2011). Die naam is afgelei van 'n inheemse term vir 'n vroulike grizzlybeer. Kelowna lê aan die oewer van die Okanagan-meer in die Okanagan-vallei en dien as die administratiewe setel van die Gewestelike Distrik van Sentraal-Okanagan (Engels: Regional District of the Central Okanagan), die derde grootse metropolitaanse gebied in die provinsie na Vancouver en Victoria en die 22ste grootste in Kanada. Danksy sy pragtige uitsigte oor die meer, sy wingerde en sy aangename droë en gematigde klimaat het Kelowna tot een van die snelste groeiende nedersettings in Noord-Amerika ontwikkel. Kelowna se eiendomsmark is die tweede duurste na dié van Vancouver. www.kelowna.ca: Population & demographics statistics. Besoek op 14 September 2017 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Android [ˈændɹɔɪd] is 'n oopbron-bedryfstelsel en sagteware-platform vir mobiele toestelle soos slimfone, selfone, mediaspelers, netboeke en tabletrekenaars wat deur die Open Handset Alliance ontwikkel word, 'n konsortium van 84 ondernemings uit die inligtingstegnologie- en telekommunikasiebedryf wat belangstelling het in die bevordering van oop standaarde vir mobiele toestelle en wat deur die Amerikaanse maatskappy Google in die lewe geroep is. Android is die geesteskind van Andy Rubin, eienaar van die IT-maatskappy Android Inc wat in 2005 deur Google uitgekoop is. Die Android-bedryfstelsel is gebaseer op Linux en dit word vrygestel onder die Apache-lisensie. Die vervaardigers van selfone wat van Android gebruik maak, is onder andere Motorola, HTC, Huawei, Samsung en LG. Android was tot kort voor die openbare bekendstelling op 5 November 2007 bekend as die gPhone. Dié bekendstelling het gepaard gegaan met die stigting van die Open Handset Alliance. "Announcing the Android 1.0 SDK, release 1" (in Engels). 9 September 2008. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Oktober 2016. Besoek op 5 Desember 2014. PressReader.com - Die Burger, 17 Junie 2020: Android 11 nou hier - maar nog net vir dié fone.


Die term doodstraf verwys na die wettige teregstelling van 'n mens as die swaarste straf vir 'n misdaad. Verskeie state, soos die Verenigde State van Amerika, pas nog die doodstraf toe. Die meeste state het egter die doodstraf afgeskaf of vir jare geen teregstellings uitgevoer nie. Vir duisende jare is teregstellings as die straf vir die swaarste misdade toegepas. Met die begin van die humanisme in Europa word die doodstraf vir die eerste keer krities gesien. Tot vandag is die status daarvan in terme van menseregte nog nie uitgeklaar nie. Die eerste staat wat die doodstraf afgeskaf het was die Groothertogdom Toskana in 1786. Hierdie 90 state en gebiede het die doodstraf afgeskaf (siviel/militêr): In hierdie 11 state is die doodstraf in die siviele reg afgeskaf (maar die doodstraf bestaan in die militêre reg): "Grondwet van Brasilië van 1891: Artikel 72, § 21. Tydens van diktatuure was daar die doodstraf 1938–1945 en 1969–1978 terug, maar dit is uitnaamreg gewees en daar is keen voltrekkinge gewees. Die laaste volltrekking van 'n veroordeel was 1876 in Pilar, AL". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Augustus 2013.


Rouyn-Noranda is 'n dorp in die administratiewe gewes Abitibi-Témiscamingue van die Franssprekende Kanadese provinsie Quebec met 41 012 inwoners in 2011. Rouyn-Noranda het in 1986 ná die samesmelting van twee dorpe, Noranda en Rouyn, ontstaan. Rouyn, wat net soos Noranda aan die oewer van die Osiskomeer lê, is ná die ontdekking van ryk koperafsettings in 1917 gestig. Noranda - die dorp se naam is 'n kofferwoord wat uit North Canada gevorm is - is eers later rondom die Horne-myn gestig en staan vandag onder meer bekend vir die gelyknamige kopermyn. Die dorpe is in 1926 (Noranda) en 1927 (Rouyn) geïnkorporeer. In 1966 het Rouyn-Noranda sowel die administratiewe gewestelike hoofstad asook die setel van verskeie plaaslike kantore van die provinsiale regering van Quebec geword. Myn- en bosbou is nog steeds belangrike bronne van inkomste vir die gebied, maar word intussen aangevul met dienste, veral toerisme. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ixopo (kort na sy ontstaan bekend as Stuartstown) is 'n dorpie wat geleë is op 'n sytak van die Mkhomazirivier in die middellande van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorp vorm deel van 'n belangrike suikerriet- en bosbougebied. Ixopo is in 1878 opgemeet en is aanvanklik Stuartstown genoem. Die huidige naam is afgelei van die Zoeloe onomatopee, eXobo, wat die klank beskryf wat beeste maak as hulle deur modder loop (die 'X'-klank in Zoeloe word as 'n kliek uitgespreek). Ixopo word deur Alan Paton in sy roman Cry, The Beloved Country beskryf: "There is a lovely road which runs from Ixopo into the hills. These hills are grass covered and rolling, and they are lovely beyond any singing of it." In die 1990's voor die demokratiseringsproses in Suid-Afrika was Ixopo die middelpunt van 'n aantal gewapende botsings tussen die ANC en Inkatha. Ixopo is ook bekend vir die Buddhist Retreat Centre, een van die belangrike Boeddhistesentrums in Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ixopo". Sensus 2011.


Natuurbewaring behels veral die pogings om niks wat in die natuur bestaan, verlore te laat gaan nie - veral nie vanweë die aktiwiteite van die mens nie. Só 'n poging omvat alle natuurlike hulpbronne in die litosfeer, hidrosfeer en atmosfeer en alle lewende organismes wat daartoe meehelp om die balans te bewaar. Verstandige, korrekte en oordeelkundige bewarings- en benuttingsmetodes is dus van die allergrootste belang in natuurbewaring. Die hoofdoel van natuurbewaring is dan ook om voorsiening te maak vir die sorgvuldige bewaring en die oordeelkundige benutting van fauna, flora en natuurlike hulpbronne tot voordeel van huidige en toekomstige geslagte. Baie provinsiale, streeks- en munisipale organisasies dra ook ruim tot die bewaring van natuurerfenis by. Vandag is daar egter min ongeskonde omgewings wat oorbly - oral is die mens se stempel van vernietiging duidelik afgedruk. Menslike oorbevolking en alles wat daarmee gepaard gaan, is waarskynlik die grootste bedreiging vir sinvolle natuurbewaring. Die wêreldbevolking van oor die 7 miljard mense bring baie ernstige probleme mee. Teen die tempo waarteen die bevolking groei, sal daar teen 2400 net ongeveer een vierkante meter grond per persoon beskikbaar wees.


Anatomie (van die Grieks ἀνατομία, anatomia, anatemno, "oopsny") is die vertakking van biologie wat die struktuur van lewende wesens bestudeer. Dit is 'n algemene term wat die menslike anatomie, dierlike anatomie (soötomie) en plantanatomie. In sommige aspekte is anatomie nou verwant aan ontwikkelingsleer (embriologie), vergelykende anatomie en vergelykende ontwikkelingsleer. Anatomie word verdeel in makroskopiese anatomie en mikroskopiese anatomie. Makroskopiese anatomie is die bestudering van anatomiese strukture wat sonder enige hulpmiddels waargeneem kan word. Mikroskopiese anatomie is die bestudering van piepklein anatomiese strukture met behulp van mikroskope. Mikroskopiese anatomie sluit ook weefselleer (histologie) en selleer (sitologie) in. Die geskiedenis van anatomie is deur die jaar heen gekarakteriseer deur 'n aanhoudend ontwikkelende begrip van die funksies van organe en strukture in die liggaam. Bestuderingsmetodes het ook dramaties gevorder, van die bestudering van diere tot die ontleding van kadawers (menslike lyke) tot die tegnologies komplekse tegnieke wat in die 20ste eeu ontwikkel is. Oppervlakanatomie is die studie van anatomiese bakens wat deur die oog op die oppervlak van die liggaam waargeneem kan word.


Daniel Streicher Badenhorst (6 Desember 1967 – ), ook bekend as Daantjie Badenhorst en Daantjie Dinamiet, is 'n Suid-Afrikaanse TV-vasvraprogramwenner, joernalis en Aspergersindroom-bewustheidsaktivis. Hy is die wenner van die 24ste seisoen van Noot vir Noot, 'n musiekvasvraprogram, asook van die 2005-uitgawe van Flinkdink, 'n Afrikaanse algemene kennisvasvraprogram. Badenhorst is in Pietermaritzburg gebore as een van vier kinders. Hy het gematrikuleer aan Hoërskool Waterkloof, Pretoria, in 1985. Na sy studies het hy by die Suid-Afrikaanse Staatsdrukker in Pretoria gaan werk. In 2004 het hy ingeskryf vir Noot vir Noot en dadelik geskiedenis gemaak nadat hy die maksimum van ZAR 10 000 oortref het voor die einde van die program. Dit was die eerste keer dat dit in die program se geskiedenis gebeur het. Sy totale prysgeld in Noot vir Noot vir die aand was ZAR 26 075. Badenhorst se vertoning in die program het wye reaksie uitgelok en baie artikels oor hom het in koerante en tydskrifte verskyn, insluitende Huisgenoot en You. Tydens die seisoen van Noot vir Noot het Badenhorst ZAR 77 200 gewen, wat 'n rekord was.


Forcalquier is 'n onderprefektuur in die Suid-Franse département Alpes-de-Haute-Provence (région Provence-Alpes-Côte d'Azur). Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ágreda is 'n stad en munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. (es) Stadsaal van Ágreda (es) Portaal oor Ágreda Geargiveer 21 Desember 2007 op Wayback Machine Hierdie Spanje-verwante artikel is 'n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Breinigerberg is 'n statistiese stadsdeel van Stolberg by Eschweiler in die Noordryn-Wesfaalse Distrik Aken met 971 inwoners (31 Desember 2005). Die stadsdeel word in die dialek "Balkan" genoem. www.breinigerberg.de Geargiveer 22 Junie 2020 op Wayback Machine Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Pearl Harbor is 'n hawe op die eiland Oahu van die Amerikaanse deelstaat Hawaii en wes van die hoofstad Honolulu. Die naam "Pêrelhawe" is afgelei van die plaaslike pêreloesterbedryf wat hier tot laat in die 19de eeu gefloreer het. Pearl Harbor word grotendeels deur die Amerikaanse Vloot as 'n militêre diepseehawe gebruik en dien ook as die hoofbasis van die Verenigde State se Stille Oseaan Vloot. Die Keiserryk van Japan se lugaanval op Pearl Harbor op 7 Desember 1941 het die Verenigde State genoop om tot die Tweede Wêreldoorlog toe te tree. Die Japannese Keiserlike Vloot se verrassingsaanval op die Amerikaanse Vloot in die Stille Oseaan was daarop gemik om die VSA nog voor Japan se beplande militêre optrede teen die Verenigde Koninkryk, die VSA as 'n Pasifiese seemag uit te skakel. Dit het egter daartoe gelei dat die VSA tot die Tweede Wêreldoorlog toegetree het. Twee reekse van lugaanvalle met altesaam 353 vliegtuie is vanuit ses Japannese vliegdekskepe geloods. Die aanval het twee oorlogskepe, 'n mynlêer en twee duikbootjagters, asook 188 vliegtuie verwoes. 2 388 Amerikaanse Vlootlede het hul lewens verloor en 1 178 is gewond.


Bremerhaven (Duits: [ˌbʁeːmɐˈhaːfn̩], luister (hulp·inligting), letterlik: "Breemse hawe"; Nederduits: Bremerhoben) is met 'n oppervlakte van 94 vierkante kilometer en 'n bevolking van sowat 113 200 die grootste stad aan die Duitse Noordseekus. Bremerhaven is op 1 Mei 1827 deur Breemse koopmans as 'n seehawe vir die stad Bremen, wat sowat 60 kilometer suid van die kus lê, gestig en het op 18 Oktober 1851 stadstatus verkry. Vandag vorm Bremerhaven saam met Bremen die stadstaat Vrye Hansestad Bremen, die kleinste van Duitsland se sestien deelstate. Naas die hawe, wat tussen 1830 en 1974 die belangrikste seehawe vir Europese emigrante was van waar sowat sewe miljoen emigrante die seereis na hul nuwe oorsese tuislande begin het en wat vandag as die tweede grootste invoerhawe vir oorsese voertuie in Europa dien, vorm skeepsbou, voedselverwerking en toerisme die ekonomiese basis van die stad. Bremerhaven fungeer daarnaas as die kulturele en opvoedkundige sentrum vir sowat 300 000 bewoners van die gebied tussen die riviere Weser en Elbe. Die stad lê op die oostelike oewer van die Weser terwyl die stad Nordenham teenoor Bremehaven op die westelike oewer geleë is.


Die Suid-Afrikaanse Nasionale Kunsmuseum (Engels: Iziko South African National Gallery) is die nasionale kunsmuseum van Suid-Afrika wat in Kaapstad geleë is. Die museum se versameling is in 1872 met die skenking van Sir Thomas Butterworth se persoonlike galery begin. Die hoofgebou, wat deur Clelland & Mullins en F K Kendall ontwerp is, is in 1930 voltooi. Die bouwerk is befonds deur die Unie van Suid-Afrikaregering, die Stadsraad van Kaapstad en die Hyman Liberman Nalatenskap. Verskeie verbeteringe is sedertdien aangebring soos byvoorbeeld klimaatbeheer en verbeterde beligting in 1991. Verskeie ander kunsbeskermers het oor die jare bydraes aan die museum gemaak. Een van die belangrikste skenkings is die meer as 400 items insluitend skilderye, afdrukke en tekeninge wat deel vorm van die Sir Abe Bailey skenking. Die skenking deur die Suid-Afrikaanse mynmagnaat, politikus en finansier verteenwoordig een van die grootste Britse sportkunsversamelings wat deur enige openbare museum ter wêreld gehou word. Die Sir Abe Bailey Trust het ook by die instandhouding van die museum betrokke gebly en in die onlangse verlede aansienlike bydraes gemaak tot die bewaring van die versameling.


Die Argyrosomus hololepidotus is 'n baarsagtige stekelvinvis wat om Madagaskar, in die Atlantiese Oseaan, die Middellandse See en naby Australië aangetref word. Dit staan in Engels bekend as die Madagascar meagre en lyk baie soos die Suid-Afrikaanse kabeljou spesies. Dit het 'n blouerige bosy, 'n silwerige ondersy met gladde skubbe en 'n geronde stertvin. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies Prof. J.L.B. Smith . The Sea Fishes of Southern Africa. CNA South Africa. 1949. Kaap en Transvaal Uitgewers: Kaapstad. Johnius hololepidotus[dooie skakel] "Catalogue of Life" (in Engels).[dooie skakel] http://fishbase.org/summary/Argyrosomus-hololepidotus.html http://eol.org/pages/213034/overview Geargiveer 12 Oktober 2017 op Wayback Machine


Publiekesleutelkriptografie (PSK), wat ook bekend staan as asimmetriesekriptografie, is 'n vorm van kriptografie waar 'n gebruiker 'n kriptografiese sleutelpaar het, naamlik 'n publieke sleutel en 'n private sleutel. Die idee is dat die private sleutel ten alle tye geheim gehou word en dus slegs aan een entiteit (soos 'n gebruiker) behoort en slegs daardie entiteit het toegang tot die private sleutel. Die publieke sleutel, aan die ander kant, kan vrylik versprei word maar tipies slegs aan die relevant partye. Hierdie twee sleutels is wiskundig verwant aan mekaar maar die private sleutel kan nie op enige praktiese manier afgelei word van die publieke sleutel nie. 'n Boodskap, of enige data, wat deur die private sleutel enkripteer word kan slegs d.m.v. die publieke sleutel van die paar dekripteer word en andersom. Geheimesleutelkriptografie, wat ook bekend staan as simmetriesekriptografie, maak gebruik van slegs een geheime sleutel vir beide enkripsie en dekripsie. Die twee hoof takke van publiekesleutelkriptografie is: Publiekesleutel enkripsie – 'n boodskap wat geënkripteer word deur die publieke sleutel van die ontvanger kan deur geen ander entiteit gedekripteer word nie maar slegs deur die ontvanger wat wel die private sleutel van die paar besit.


Theodorus I was die 73ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Pous Theodorus I was van Griekse afkoms, gebore in Jerusalem. Sy pa se naam was ook Theodorus en hy was biskop van Jerusalem. Op 24 November 642 volg hy Pous Johannes IV op en regeer tot sy dood op 14 Mei 649. Hy word opgevolg deur Pous Martinus I. Die naam ‘Theodorus’ beteken 'gawe van God'. Pous Theodorus I se pontifikaat word gekenmerk deur die voortgesette stryd teen die Monotelitisme. Die Bisantynse patriarg Pyrros I word deur hom erken omdat hy (Pyrros) ook die Monotelitisme verwerp het, maar toe Pyrros na Konstantinopel terugkeer verval hy weer in Monotelitisme en die pous verban hom en ook sy opvolger Paulus II. Theodorus stuur biskop Stefanus van Dor na Palestina om die verskeuring van die Kerk daar te voorkom. Hy berei ook die konsilie van Laterane in 649 voor, waar Monotelitisme veroordeel sou word, maar sterf voor die begin van die konsilie. In die pouslike biografieë word die pous geloof vir sy barmhartigheid, vrygewigheid en mildheid asook sy standvastigheid in die teologiese stryd met Konstantinopel. Die pous is in die Sint Pieterskerk begrawe.


Hannover (Duits: [haˈnoːfɐ], luister (hulp·inligting)) is die hoofstad van die Noord-Duitse deelstaat Nedersakse met 'n oppervlakte van 204,14 vierkante kilometer en 'n bevolking van 514 137 (soos op 31 Desember 2012). Hannover maak deel uit van die administratiewe gewes Hannover (Duits: Region Hannover) en die metropolitaanse gebied (Duits: Metropolregion) Hannover-Braunschweig-Göttingen. Hannover was ook die hoofstad van die vroeëre Duitse land Hannover en vanaf 1866 van die gelyknamige Pruisiese provinsie. Vandag staan Hannover veral bekend vir sy internasionale uitstalling. Die stad lê by die kruispunt van belangrike nasionale en Europese verkeersare. Hannover lê in die Leinevallei, 'n gebied waar die Noord-Duitse Vlakte geleidelik na die berg- en heuwellande van Nedersakse begin oorgaan. Die stadsgebied word in die suidweste deur uitlopers van die Weserbergland en in die noorde deur uitlopers van die Lüneburger Heide begrens. Meer as elf persent van Hannover se oppervlakte word deur bosse en ander groen gebiede beslaan, waaronder die bosgebied van Eilenriede naby die stadsentrum met 'n oppervlakte van 650 hektaar. Die Maschmeer, 'n kunsmatige meer wat suid van die stadsentrum aangelê is, beslaan 78 hektaar.


Pous Eugenius kan verwys na een van vier pouse van die Rooms-Katolieke Kerk nl: Pous Eugenius I (654 – 657). Pous Eugenius II (824 – 827). Pous Eugenius III (1145 – 1153). Pous Eugenius IV (1431 – 1447).


'n Mark of Grensmark is 'n graafskap in 'n grensgebied van die Karolingiese en Heilige Romeinse Ryk wat deur 'n Markgraaf regeer is. Die naam is afgelei van die Frankiese woord marka ("grens, grensgebied"). Tydens die Karolingiese Dinastie het die woord deur Europa versprei en is dit ook gelatiniseerd na marca en marcha. Anders as 'n buffersone, wat gewoonlik neutraal is, het 'n mark gewoonlik duidelik aan 'n bepaalde staat soos die Frankiese Ryk of die Heilige Romeinse Ryk behoort en is dit spesiaal versterk teen moontlike aanvalle van buurlande. Dikwels is Frankiese of Duitse setlaars na die gebied gestuur om die mark verder te stabiliseer. Die stelsel van marke is deur Keiser Karel die Grote, die heerser van die Frankiese Ryk, in 800 ingevoer. Sy doel was om die grense van die uitgestrekte ryk, wat op daardie stadium in lang bloedige oorloë gewikkel was, te beveilig. Die Markgrawe sou daarvoor sorg aangesien die gebiede as leenwese direk van die keiser oorgedra is. Die Markgrawe het spesiale siviele en militêre magte gehad om die taak te vervul, waaronder die sogenaamde Heerbann, 'n wet wat alle vrye mans aan militêre diensplig onderwerp het.


Aldealseñor is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Hierdie Spanje-verwante artikel is 'n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


La Losilla is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Hierdie Spanje-verwante artikel is 'n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Die letter V – v is die 22ste letter van die Latynse alfabet en kan gebruik word om na een van die volgende te verwys: In wiskunde kan "v" na 'n vektor verwys. Die SI-simbool vir volume. Volt, die eenheid vir spanningsverskil in elektrisiteit. Die chemiese element, Vanadium. V., die debuutroman van Thomas Pynchon wat in 1963 gepubliseer is.


Die Hervormde Ou Apostoliese Kerk is 'n millinialistiese Kerk wat in 1972 weggebreek het vanaf die Ou Apostoliese Kerk af onder leiding van 'n voormalige OAK Apostel Robert Lombard. Die kerk het eers bekend gestaan as die Non-White Old Apostolic Church, maar die naam is later verander na die Reformed Old Apostolic Church. In Afrikaans staan dit bekend as die Hervormde Ou Apostoliese Kerk. Apostel Robert Lombard is in 1958 as Apostel in die Ou Apostoliese Kerk verordineer. In 1971 word hy ernstig siek. Hy ontvang 'n openbaring vanaf Jesus Christus dat hy genees sou word indien hy sy volk sou bevry. Volgens Lombard is dit Jesus se wil dat hy as politieke verlosser vir sy volgelinge moet optree. Die ander Apostels van die Ou Apostoliese Kerk wou nie Lombard se openbaring of sy interpretasie van die openbaring aanvaar nie. Tesame met twee Opsieners verlaat Lombard die Ou Apostoliese Kerk en stig die Non-White Old Apostolic Church stig. Op 31 Januarie 1972 wys hy een van die Opsieners wat saam met hom die Ou Apostoliese Kerk verlaat het, Adolf Neethling, as sy opvolger aan, en verordineer hom as Apostel.


Talveila is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Hierdie Spanje-verwante artikel is 'n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Cidones is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Hierdie Spanje-verwante artikel is 'n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Fuentepinilla is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Volgens die 2012-sensus het die munisipaliteit 'n bevolking van 142 inwoners. Hierdie Spanje-verwante artikel is 'n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Die Stade de la Beaujoire - Louis Fonteneau (Frans: [stad də la boˈʒwaʁ]), meer bekend as La Beaujoire, is 'n stadion in Nantes, Frankryk. Dit is die tuiste van die sokkerklub FC Nantes. In September 2007 het dit drie poelwedstryde van die Rugbywêreldbeker 2007 aangebied: Wallis teen Kanada op 9 September, Engeland teen Samoa op 22 September en Wallis teen Fidji op 29 September. Dit sal ook tydens die Rugbywêreldbeker 2023 vir wedstryde ingespan word. Die stadion is op 8 Mei 1984 ingehuldig met 'n vriendskaplike wedstryd tussen FC Nantes en Roemenië. Dit is genoem na Louis Fonteneau wat president van FC Nantes was tussen 1969 en 1986. Die stadion is in 1998 vir die Sokker-Wêreldbeker opgeknap. Terwyl die oorspronklike kapasiteit 52 923 was, is alle staanplekke in 1998 in sitplekke omskep wat die kapasiteit na 38 285 verminder het. Voorheen het die klub by die Stade Marcel Saupin gespeel. Die stadium word ook vir internasionale rugbywedstryde gebruik en is die stadion waar Frankryk die All Blacks op 15 November 1986 met 16–3 geklop het.


San Felices is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Volgens die 2012-sensus het die munisipaliteit 'n bevolking van 63 inwoners. Hierdie Spanje-verwante artikel is 'n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Santa María de las Hoyas is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Hierdie Spanje-verwante artikel is 'n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Estepa de San Juan is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Volgens die 2012-sensus het die munisipaliteit 'n bevolking van 8 inwoners. Hierdie Spanje-verwante artikel is 'n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Escobosa de Almazán is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Hierdie Spanje-verwante artikel is 'n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Cañamaque is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Hierdie Spanje-verwante artikel is 'n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Dit is 'n groep onafhanklike kerke wat saamgegroepeer is, met gemeenskaplike bande in die herlewings beweging van die Katoliek Apostoliese Kerk in die 19de eeu, wat in Engeland en Skotland begin het. In 1907 het die Nuwe Apostoliese Kerk ontwikkel vanuit die Hersteld Apostolische Zendingkerk in Nederland en die Allgemeine Christlich-Apostolische Mission in Duitsland. Aan die hoof van hierdie kerk was Hermann Niehaus met die amp van Hoofapostel. Verskeie skeurings het ook sedertdien voorgekom. Hierdie skeurings was as gevolg van die Hoofapostels se siening dat hy aangestel is oor al die ander Apostels in die kerk. Van die Apostels het geglo dat daar geen grondige bewys vir hierdie bewerings deur die Hoofapostel bestaan het nie. Hoofapostel Niehaus was meer gelei deur sy emosies, drome en visioene na 1914 en dit het daartoe gelei dat Apostel Brückner die verteenwoordiger geword het vir die wat griewe gehad het teen die Hoofapostel en sy self-aanbidding. Dit het gely tot die uitsluiting van Brückner en 'n paar duisend van sy volgelinge in 1921. Hulle het die Reformiert Apostolischen Gemeindebund gestig. Die grootste skeuring in die Nuwe Apostoliese Kerk het in 1954 in Switserland en in 1955 in Duitsland plaasgevind toe van die Apostels in opstand gekom het teen die Boodskap van Bischoff.


Otters (Lutrinae) is amfibiese vleisetende soogdiere. Die otter subfamilie Lutrinae is deel van die familie Mustelidae, en kom amper wêreldwyd voor. Hulle kom wydverspreid oor die wêreld voor en hou hoofsaaklik in varswater, hoewel een spesie uitsluitlik en 'n paar ander gedeeltelik in die see leef. In Suider-Afrika kom twee spesies voor, waarvan een hom daarin onderskei dat hy geen kloue het nie. Otters is roofdiere war veral vis vreet. In Europa en Suid-Amerika word hul voortbestaan ernstig bedreig. Otters (subfamilie Lutrinae) is marteragtige roofdiere (familie Mustelidae) wat aangepas is by ŉ leefwyse in die water. Hul slanke liggame en lang, dik sterte is stroombelyn, die pels is waterdig en die gehoorgang kan gesluit word wanneer die dier in die water duik, Otters lyk betreklik lomp as hulle op land beweeg, maar is rats en tuis in die water, waar die agterpote as roeispane dien. Otters swem net so as robbe en dolfyne deur sydelingse bewegings van die romp en stert, terwyl die voorpote dan nie gebruik word nie. Hul doeltreffende aanpassing by die waterlewe het onder meer daartoe bygedra dat otters oor feitlik die hele wêreld versprei is.


Arbitrasie is 'n wetlike middel om geskille tussen partye buite die hof te skik. Die partye verwys hulle geskil na 'n derde neutrale party (arbiter) en kom ooreen om hulself deur die party se beslissing te laat bind. Anders as ander middele vir die skikking van geskille (mediasie en onderhandeling) is die beslissing net soos in 'n hofgeding bindend op die betrokke partye. Arbitrasie word meestal gebruik om kommersiële geskille op te klaar en soms om skuldverpligtinge af te dwing. In baie lande word dit ook gebruik om arbeidsgeskille, geskille tussen verbruikers en verskaffers en selfs geskille tussen familielede by te lê. Dit is nie duidelik presies wanneer buiteregtelike formele arbitrasie begin het nie, maar dit kan met redelike sekerheid gesê word dat arbitrasie as metode vir die beslegting van geskille, formele howe voorafgegaan het. Rekords uit antieke Egipte lewer getuie van die gebruik daarvan veral ten opsigte van hul hoëpriesters en hulle interaksie met die publiek. Arbitrasie was ook baie gewild in antieke Griekeland en -Rome. Onder die Engelse reg was die eerste wet in die verband die Arbitration Act van 1697.


John Xavier Merriman (15 Maart 1841 - 1 Augustus 1926) was die laaste eerste minister van die Kaapkolonie voor die Uniewording van Suid-Afrika in 1910. Hy is in Street, Somerset, Engeland gebore. Sy ouers was Nathaniel James Merriman, hulpprediker van die Street-gemeente en later die derde biskop van Grahamstad, en Julia Merriman (née Potter). Hy het in 1849 (op die ouderdom van agt jaar) saam met sy ouers na die Kaapkolonie geëmigreer. Hy het by die Diocesan College (Biskoppe) in Rondebosch, Kaapstad, en later by Radley College in Engeland opleiding ontvang. Hy is in 1861 terug na Suid-Afrika, waar hy geboer het. Nadat hy as boer en landmeter gewerk het, het hy in 1869 die politiek betree. In hierdie stadium was die Kaapsekolonie besig om oor te beweeg na verteenwoordigende regering toe. Hy het eers die kiesafdeling Namakwaland, toe Wodehouse en uiteindelik Victoria-Wes verteenwoordig. Nadat verantwoordelike regering in 1872 aan die Kolonie toegestaan is, het hy vanaf 1875 tot 1878 gedien in die kabinet van die eerste Eerste Minister, sir John Molteno, en later in dié van sir Thomas Scanlen, vanaf 1881 tot 1884.


Die smaragtablet van Hermes Trismegistus was een van die mees invloedryke dokumente in Alchemie. Volgens oorlewing is die werk toegedig aan Apollonios van Tyana 'n Griekse filosoof van die 1ste eeu n.C. Die oudste weergawe is in Arabies en dateer uit die 6de eeu n.C. wat deur 'n Christelike priester van Nablus vertaal is. Die dokument kom uit 'n boek "Kitâb sirr al-halîqa" (Die geheime boek van die skepping) deur Balinus. Balinus was die Arabiese naam vir Appolonius. Volgens die boek eien Appolonius nie self die outeurskap van die dokument nie. Hy beweer dat hy dit gevind het in die grafkelder van Hermes, in die hande van 'n ou man wat op 'n troon gesit het. Die invloed van die dokument was hoofsaaklik te danke aan die gerug dat die dokument die somtotaal is van alle kennis. Die smaragtablet bevat die volgende woorde: 2001, S. Martin, Alchemy and alchemists, bladsy 20, 21 2007, C. Rebisse, Rosicrucian History and Mysteries, Antenaeum Press Ltd, bladsy 29.


Hokkaido (Japannees: 北海道, Hokkaidō, [ho̞k̚kaido̞ː], luister (hulp·inligting), letterlik: "Noordsee-stroombaan"; Ainoe: Ainu Mosir, voorheen bekend as Ezo, Yezo, Yeso of Yesso) is Japan se tweede grootste eiland en die mees noordelike van die 47 Prefekture van Japan. Dit word deur die Tsugaru-seestraat van Honsjoe, die Japanse hoofeiland, geskei. Intussen word die twee eilande egter deur 'n onderwatertonnel, die Seikan-tonnel, met mekaar verbind. Hokkaido vorm saam met Honsjoe, Kioesjoe en Sjikokoe die vier hoofeilande van die Japanse Argipel tussen die See van Japan in die weste en die oop Stille Oseaan in die ooste. Dié eiland grens in die weste aan die See van Japan, in die noordooste aan die See van Ochotsk en in die suidooste aan die Stille Oseaan. Hokkaido is in die suide van die Russiese eiland Sachalin en in die suidweste van die omstrede Koerile geleë. As die Noordelike Gebiede – eilande noord van Hokkaido – ingereken word, beslaan die eiland met sowat 83 500 km² 'n vyfde van Japan se oppervlakte. Sapporo is die hoofstad en belangrikste stedelike gebied.


Die Uruguaanse Peso dien sedert die jaar 1835 as die amptelike naam van die geldeenheid van die Suid-Amerikaanse republiek Uruguay. Die huidige geldeenheid, die Peso Uruguayo (ISO 4217-kode: UYU) is sedert 1993 in omloop en word opgedeel in 100 centésimos. Ná sy onafhanklikwording van Spanje en Brasilië het Uruguay aanvanklik die Argentynse geldeenheid as wettige betaalmiddel gebruik. In 1835 is die eerste banknote van Uruguay se nuwe onafhanklike geldeenheid, die Peso, uitgereik wat teen 'n koers van 8 Argentynse Reales verruil en sedert 1840 in 100 centésimos opgedeel is. Daar is egter nog steeds ook banknote in Reales uitgereik. In 1862 is die Peso teen 'n koers van 1556,149 milligram aan goud gekoppel en het nou ook as Peso fuerte of "sterk peso" bekend gestaan. Die monetêre beleid is later gewysig en die Peso vervolgens teen 'n koers van 5 Franc aan die Franse geldeenheid gekoppel. Nadat Uruguay die goudstandaard in 1929 verlaat het, was die Peso in die tydperk tussen 1941 en 1944 teen 'n koers van 1,9 Pesos per 1 VSA-dollar aan die Amerikaanse geldeenheid gekoppel.


Benedictus VII was die 135ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Pous Benedictus VII is gebore in Rome, Italië die seun van Dawid uit die adellike geslag van die Tusculum. Voor sy verkiesing was Benedictus biskop van Sutri. In Oktober 974 volg hy Pous Benedictus VI op en regeer tot sy dood op 10 Julie 983. Hy word opgevolg deur Pous Johannes XIV. Die naam ‘Benedictus’ beteken 'die geseënde'. Pous Benedictus VIII is as die keiserlike kandidaat verkies ten tye van chaos. Die Teenpous Bonifatius VII was gedurende sy pontifikaat aktief en het die pous herhaaldelik bedreig. Die pous moes staatmaak op die beskerming van die keiser. Benedictus steun Otto II se sending onder die Slawiese volke en bevorder kloosterhervorming. In Maart 981 lei hy 'n sinode wat simonie bestry. Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. ISBN 0-300-09165-6 Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. ISBN 0-500-01798-0. "Benedict VII." Encyclopædia Britannica. 2008.


Johannes XV was die 137ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Hierdie pous word soms as Johannes XVI of as Johannes XV (XVI) aangedui, hoewel hy die vyftiende pous met die naam Johannes was. Dit was Pous Johannes XXI wat die twintigste Johannes was, maar homself die 21ste genoem het, wat die verwarring veroorsaak het. As gevolg daarvan het Pous Johannes XX nooit bestaan nie. Pous Johannes XV is gebore in Rome, Italië seun van 'n priester met die naam Leo. Voor sy verkiesing was hy kardinaal-priester van Sint Vitale. In Middel Augustus 985 volg hy Pous Johannes XIV op en regeer tot sy dood einde Maart 996. Hy word opgevolg deur Pous Gregorius V. Die naam ‘Johannes’ beteken 'God is genadig'. Pous Johannes XV was die kandidaat van die Johannes Crescentius. Tydens sy pontifikaat het keiserin Theophano, weduwee van keiser Otto II en regentes vir haar seun Otto III in Rome gewoon en dit het Crescentius in toom gehou. Hy bemiddel tussen koning Ethelred II van Engeland en Richard I van Normandië. Die bemiddeling lei tot die Vrede van Rouen in 991.


'n Ontstekingstelsel is 'n stelsel vir die ontsteking van 'n lug-brandstofmengsel. Dit is meestal bekend in binnebrandenjins, maar vind ook ander toepassings soos in olie- en gasgedrewe ketels plaas. Die vroegste interne binnebrandenjin het 'n vlam en verhitte buis vir ontsteking gebruik, maar hierdie stelsels is vinnig vervang deur stelsels wat 'n elektriese vonk gebruik. Die eenvoudigste vorm van 'n vonkonstekingstelsel is een wat 'n magneto (ontstekingsmagneet) gebruik. Die enjin draai 'n magneet binne 'n klos en draai ook 'n kontakskakelaar wat die stroom onderbreek en sodoende 'n hoë genoeg spanningsverskil veroorsaak dat 'n vonk oor die klein gaping kan spring. 'n Vonkprop word direk an die magneto se afvoer verbind. Magnetos word nie in moderne motors gebruik nie maar omdat hulle hul eie elektrisiteit opwek word hulle dikwels gebruik in suierenjin aangedrewe vliegtuigenjins en klein enjins soos wat 'n mens in bromponies, grassnyers, kettingsae ensovoorts aantref wat nie 'n battery het nie. Magnetos is in bogenoemde enjins gebruik vanweë hul eenvoud en die feit dat hul selfonderhoudende aard 'n betroubare oplossing gebied het.


Jürgen Habermas (* 18 Junie 1929 –) is 'n Duitse filosoof en sosioloog. Hy werk in die veld van die kritiese teorie en is die outeur van meer as 30 filosofiese werke. Habermas word allerweë as een van die belangrikste lewende filosowe gereken. Kort na sy geboorte vier die nasionaalsosialisme hoogty. Toe Hitler aan bewind kom (31 Januarie 1933), word hy vier jaar oud. Soos byna alle Duitse jeugdiges van dié tyd word hy lid van die Hitlerjugend (HJ). Die verslae van die oorlogsgebeure en die beelde van die konsentrasiekampe wat hy na die oorlog sien en hoor, staan in skrille kontras met die kleinburgerlikheid van sy geboortedorp. As gevolg hiervan verloor hy sy vertroue in "die mens". Die demokratisering na die oorlog en die herstel in die Duitse ekonomie het sy vertroue in die mensdom grootliks herstel. Habermas kom tot die gevolgtrekking dat die wêreld en die mens nie ten volle kan saamwerk nie, en dus in staat is tot beide al die goeie en al die slegte. Habermas noem 1945 as die jaar waarin hy "gebore" is.


'n Sluitweer-remstelsel (algemeen bekend as ABS vanaf Duitse Antiblockiersystem) is 'n stelsel op motorvoertuie wat voorkom dat die wiel sluit wanneer daar gerem word. 'n Sluitweer-remstelsel stel die bestuurder daartoe in staat om beheer te hou oor die voertuig wanneer daar hard gerem word deur te verhoed dat die wiele gly en te verseker dat die wiele aanhou vorentoe rol. Sodoende bly sywaartse beheer oor die voertuig behoue onder leiding van die bestuurder se insette op die stuurwiel. Verder en dalk selfs belangriker is die verkorting van remafstande. Sedert ABS in algemene gebruik in produksievoertuie geneem is, het ABS-stelsels beduidende voortuitgang gemaak. Weergawes wat onlangs vrygestel is hanteer nie net die ABS funksies nie maar onder andere ook wieltolbeheer, rembystand en elektroniese stabiliteitsbeheer. Die stelsel weeg tans minder as 1.5 kilogram, wat baie minder is as die 6.3 kg wat dit in 1978 geweeg het. Sluitweer-remstelsels is eers vir vliegtuie in 1929 ontwikkel deur die Franse voertuig- en lugvaartpionier, Gabriel Voisin. 'n Stelsel is ook deur Dunlop in die vroeë 1950's bekendgestel (die Maxaret-stelsel) en word steeds op sommige vliegtuigmodelle gebruik.


Gregorius II (ook Gregorius Junior genoem) was die 89ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Pous Gregorius II die seun van Marcellus is gebore in 669 in Rome, Italië. Onder die pontifikaat van Pous Sergius I was hy pouslike bibliotekaris. Hy het sy voorganger vergesel na die konsilie van Konstantinopel. Op 19 Mei 715 volg hy Pous Konstantyn op en regeer tot sy dood op 11 Februarie 731. Hy was die eerste Romeinse pous na sewe opeenvolgende pouse van Griekse of Siriese afkoms. Hy word opgevolg deur Pous Gregorius III. Die naam ‘Gregorius’ beteken 'wagter'. Tydens die pontifikaat van Gregorius II het die ikonoklasme in Bisantium gewoed. Keiser Leo III het alle beelde en afbeeldings van heiliges laat vernietig in 727. Gregorius het die nut daarvan nie ingesien nie en wou bowendien nie die magtige kloosters wat die beelde en afbeeldings besit het, nie kwaad maak nie en hy het dus nie gehoor gegee aan die keiser se oproep nie. Dit was die begin van die beweging van die pousdom om onafhanklik van die keiser te word. Hy het keiser Leo III ekskommunikeer.


Johannes Kepler (27 Desember 1571 – 15 November 1630) was 'n Duitse natuurfilosoof, wiskundige, sterrekundige, astroloog, optikus en teoloog. Hy staan veral bekend vir sy drie sterrekundige wette. Kepler was ’n sleutelfiguur in die sogenaamde sterrekundige omwenteling van die sewentiende eeu. Hy was een van die groot sterrekundiges in die “wetenskaplike revolusie” van 1543–1700 wat die mens se begrip van die ruimte verander het. Johannes Kepler was ’n baanbreker wat beroemd geword het vanweë sy drie wette oor die beweging van die planete. Kepler het onomstootlik bewys dat Copernicus (die vader van die moderne sterrekunde, 1473–1543) reg was omtrent die sonnestelsel. Hoewel onder meer die ou Grieke en Indiërs eeue tevore reeds die Son as die middelpunt van ons sonnestelsel uitgewys het, was dit Copernicus wat later beroemdheid verwerf het met sy opspraakwekkende teorie dat die planete in die sonnestelsel om die Son draai en nie die Son om die Aarde nie. Kepler se wette is drie sterrekundige wette wat die beweging van die planete beskryf. Uiteindelik sou Kepler se wette die groot Engelse wetenskaplike, Isaac Newton, lei tot die formulering van die monumentale Universele Wet van die Swaartekrag.


Tripoli (Arabies: طرابلس Ṭarābulus, Tripoli afgelei van die Griekse term vir "drie stede": Τρίπολη, Turks: Trablus) is die hoofstad en grootste stad van Libië. Tripoli het 'n bevolking van 1,158 miljoen. Die stad is in die noordweste van die land gelë op die randjie van die woestyn op 'n rotsagtige landpunt wat in die Middellandse See in strek en 'n baai vorm. Tripoli is in die 7de eeu deur die Fenisiërs gestig wat dit Oea genoem het. Tripoli is die grootste stad, hoofhawe en die grootste kommersiële en vervaardigingsentrum in Libië. Dit huisves ook die Al-Fateh Universiteit. As gevolg van die stad se lang geskiedenis is daar talle belangrike argeologiese terreine in Tripoli. Die klimaat is tipies Mediterreens met warm droë somers en koel winters en beskeie reënval. "Tripoli" kan ook verwys na 'n "Sha'biyah" , die hoogste vlak administratiewe onderafdeling in die huidige Libiese regeringstelsel. Hopkins, Daniel J (1997). Merriam-Webster's Geographical Dictionary (Index). Merriam-Webster. ISBN 0-8777-9546-0.


Die gevlekte hiëna (Crocuta crocuta), ook bekend as die laggende hiëna, is 'n soogdierspesie van 'n hiëna uit die orde Carnivora. Hulle is mediumgrootte karnivore wat inheems aan Sub-Sahara-Afrika is. Gevlekte hiënas is die enigste oorlewende spesie in die genus Crocuta. Hulle lyk op hondagtige diere (bv. wolwe, honde, ens.), maar dié diere behoort tot 'n heel ander familie. Die gevlekte hiëna is gelys as van die minste kommer deur die IUCN weens sy wye verspreiding en groot getalle, beraam op tussen 27 000 en 47 000 individue. Die spesie ervaar egter 'n daling in getalle buite beskermde gebiede, as gevolg van habitatverlies en stropery. Die spesie het waarskynlik ontstaan in Asië, en was teenwoordig oor die hele Europa vir ten minste een miljoen jaar tot die einde van die Laat Pleistoseen. Die gevlekte hiëna is die grootste bekende lid van die Hyaenidae, en is verder fisies onderskeibaar van ander spesies deur sy vaagweg beeragtige bou, sy ronde ore, minder prominente maanhare, gevlekte pels, sy dubbeldoel tandgebit, minder tepels en die teenwoordigheid van 'n pseudo-penis by die vroulike lede.


Tussen 1941 en 1947 is 'n groot aantal Italiaanse krygsgevangenes in Suid-Afrika aangehou. Die Italiaanse krygsgevangenes is tydens die Tweede Wêreldoorlog in Noord-Afrika gevangene geneem. Die eerste Italiaanse krygsgevangenes het in Februarie 1941 in Suid-Afrika aangekom. Die krygsgevangenes is deur die Geallieerdes, insluitende Suid-Afrikaaanse troepe, wat as die Springbokke bekend gestaan het, gevangene geneem in Italiaans Somaliland en Ethiopië. Dié is later gevolg deur duisende uit die Woestynveldtogte in Egipte, Libië, Cyrenaica en Tripolitania. Dit was die eerste keer dat vreemde krysgevangenes in Suid-Afrika aangehou is en die owerhede was nouliks voorbereid op die instroming van gevangenes en die gepaardgaande logistieke uitdagings. Mettertyd sou die Zonderwater-krygsgevangenekamp by Cullinan, sowat 23 myl van Pretoria, egter onder Kolonel HF Prinsloo ontwikkel tot een van die grootste krygsgevangenekampe in die Geallieerde gebiede en 'n toonbeeld van die humanitêre behandeling van krygsgevangenes. Benewens Zonderwater is krygsgevangenes ook in Koffiefontein, Paarl, Robertson, Pringlebaai en Woodlands in Durban aangehou. Die Italiaanse krygsgevangenes se nalatenskap in Suid-Afrika was die talle konstruksieprojekte waaraan hulle gewerk het.