Tydens die nag van die lang messe (30 Junie - 2 Julie 1934), wat in Duitsland dikwels die Röhm-Putsch genoem word, is die hele topbestuur van die Sturmabteilung (SA) die partyleër van die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty (NSDAP) vermoor deur die Schutzstaffel (SS) van Heinrich Himmler. Adolf Hitler en sy vertrouelinge wou daardeur hul absolute mag in Duitsland konsolideer. Die SA leier, Ernst Röhm, is gelikwideer, maar ook prominente lede van die linkse Strasseristiese faksie van die Nazi-party met hul figuurhoof Gregor Strasser, asook prominente anti-Nazi's, soos die voormalige kanselier Kurt von Schleicher en Gustav von Kahr, wat Hitler se Bierkellerputsch onderdruk het in 1923. Die Reichswehr, nie-Nazi's binne die regering, die Rykspresident Paul von Hindenburg en die Duitse nyweraars was ook van mening dat die invloed van die SA beperk moet word. Na die oorname van die mag in Duitsland deur die NSDAP, was daar verskeie partye wat verkies om die SA om verskillende redes te laat verdwyn. Hitler was vanaf die begin in konflik met die uitbreiding van die SA se mag onder Ernst Röhm.


Xinjiang (Oeigoers: شىنجاڭ, Shinjang; Chinees: 新疆, Pinyin: Xīnjiāng), amptelik die Xinjiang Oeigoer Outonome Gewes, is 'n outonome gewes in die noordweste van die Volksrepubliek China. Die bevolking is in 2014 op 22 980 000 geskat. Die administratiewe gebied van die gewes strek beslaan 'n oppervlakte van 1 664 897km². Die hoofstad en grootste stad is Ürümqi. Xinjiang grens in die suidooste aan die outonome gewes Tibet, in die ooste aan die provinsies Qinghai en Gansu, in die noordooste aan Mongolië, in die noorde aan Rusland, in die noordweste aan Kasakstan en Kirgisië, in die weste aan Tadjikistan en Afghanistan asook in die suidweste aan Pakistan en Indië. Die gebergtes Karakoram, Kunlun en Tiensjan vorm die grense in die weste en suide. Die gebied is die tuiste van die Oeigoere, 'n Turkse volk in Sentraal-Asië. Hulle is aan ander Turkse volke soos Azerbeidjanners, Kasakke, Kirgisiërs, Oesbeke, Turke en Turkmene verwant. Daar word derhalwe soms na die gebied as Oos-Turkestan, Oos-Turkmenistan of Oeigoeristan verwys.


Vors Pjotr Alexejewitsj Kropotkin (Russies: Пётр Алексеевич Кропоткин, wetenskaplike transliterasie Pëtr Alekseevič Kropotkin; * 9 Desember 1842 in Moskou; † 8 Februarie 1921 in Dmitrof) was 'n Russiese anargis, geograaf, ekonoom, dierkundige en skrywer. Vanweë sy adellike afkoms en bekendheid as laat 19de eeuse en vroeë 20ste eeuse anargistiese kommunis is na Kropotkin ook as "die anargistiese vors" verwys. Sy groot aantal publikasies sluit onder meer die rewolusionêre werk "Die verowering van die brood" en sy wetenskaplike studie "Onderlinge hulp in die diere- en mensewêreld", wat hy as 'n beslissende faktor van evolusionêre ontwikkeling beskou het, in. Kropotkin het gestry vir 'n samelewing wat vry sou wees van geweld en heerskappy, dus sonder 'n sentrale regering, wat op vrywillige verenigings van werkers sou berus. Hy word as een van die invloedrykste teoretici van kommunistiese anargisme beskou. Vergelyk Max Nettlau: Geschichte der Anarchie, boekdeel 4, Die erste Blütezeit der Anarchie 1886 - 1894. Hoofstuk III, Kropotkins Werke Landwirtschaft, Industrie und Handwerk und Die Eroberung des Brotes, Schriften der Jahre 1888 bis 1891 www.panarchy.org: Piotr Kropotkin - Anarchism (1905)


Die Internasionale Lughawe Sjeremetjewo (Russies: Международный Аэропорт Шереметьево) is ’n internasionale lughawe in die Moskou-oblast, Rusland. Dit is sowat 29 km noordwes van Sentraal-Moskou geleë. Dit is die hooflughawe van die Russiese internasionale lugdiens Aeroflot, en saam met Domodedowo en Wnoekowo een van die hooflughawens van Moskou. (Die IATA-kode vir die drie lughawens is MOW). Dit is naas Domodedowo die grootste lughawe in Rusland. In 2017 het veertig miljoen passasiers dit gebruik. Sjeremetjewo is op 11 Augustus 1959 in gebruik geneem en die eerste internasionale vlug was op 1 Junie 1960 na Berlyn se Schönefeld-lughawe. Sjeremetjewo-1, wat vir binnelandse vlugte gebruik word, het op 3 September 1964 geopen. Sjeremetjewo-2, die grootste van die twee terminaalkomplekse, is op 1 Januarie 1980 in gebruik geneem vir die 1980 Olimpiese Somerspele. Dit word gebruik vir internasionale vlugte. Daar is geen fisieke verbinding tussen die twee terminaalkomplekse nie; dit is basies twee verskillende lughawens wat dieselfde aanloopbane gebruik. Min ander lughawens het ’n soortgelyke opset. In die 2000's het die mededinging van ander, geriefliker lughawens soos Domodedowo toegeneem.


Frank Langella (gebore 1 Januarie 1938) is 'n Amerikaanse akteur.


Ruth Maria Kubitschek (gebore 2 Augustus 1931) is 'n Duitse aktrise en skryfster.


Cecil Blount DeMille (12 Augustus 1881 – 21 Januarie 1959) was ’n Amerikaanse rolprentregisseur en -vervaardiger. Tussen 1913 en 1956 het hy 70 rolprente, sonder en met klank, gemaak. Hy word erken as ’n medestigter van die Hollywoodse rolprentbedryf en die kommersieel suksesvolste vervaardiger-regisseur in die geskiedenis. Sy prente het uitgestaan danksy hul epiese skaal en sy filmtalent. Hy het stilprente in elke genre gemaak: sosiale, morele en geskiedkundige dramas, komedies, westerns en klugte. Daar is verskeie spellings van DeMille se van. Sy familie se oorspronklike Nederlandse van was "de Mil", wat later "de Mille" geword het. As volwassene het hy die spelling "DeMille" vir professionele doeleindes aangeneem, maar steeds "de Mille" in sy private lewe gebruik. Ook sy kinders en broer gebruik laasgenoemde spelling. DeMille het sy loopbaan in 1900 as ’n verhoogakteur begin. Hy het later teaterproduksies geskryf en geregisseer, sommige saam met Jesse Lasky. Sy eerste rolprent, The Squaw Man (1914), was die eerste wat in Hollywood geskiet is.


Willem III (Nederlands: Willem Alexander Paul Frederik Lodewijk; Engels: William Alexander Paul Frederick Louis; 19 Februarie 1817 - 23 November 1890) was van 1849 tot sy dood in 1890 koning van Nederland en groothertog van Luxemburg. Hy was ook die hertog van Limburg vanaf 1849 tot die afskaffing van die hertogdom in 1866. Willem was die seun van koning Willem II en Anna Pavlovna van Rusland. Met die abdikasie van sy oupa Willem I in 1840 word hy die prins van Oranje. Na die dood van sy vader in 1849, volg hy hom op as koning van Nederland. Willem is in 1839 met sy niggie Sophie van Württemberg getroud en hulle het drie seuns gehad, Willem, Maurice en Alexander, wat almal voor hom oorlede is. Ná Sophie se dood in 1877 trou hy in 1879 met Emma van Waldeck en Pyrmont en hulle het een dogter, Wilhelmina gehad, wat Willem opgevolg het op die Nederlandse troon. Terwyl hy die laaste agnatiese dinastiese afstammeling was van Otto I, graaf van Nassau, het die troon van die Groothertogdom Luxemburg oorgegaan aan sy patrilineale sewentiende neef wat eens verwyder is (en die matrilieniese derde neef), Adolphe.


Jack Bannon is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Imitation Game (2014) en in die televisiereekse Endeavour (2012) en Pennyworth (2019). 2014: The Imitation Game 2004: Shadow Play 2005: The Giblet Boys 2012: Endeavour 2019: Pennyworth Jack Bannon in die Internet-rolprentdatabasis Jack Bannon op Instagram Jack Bannon op YouTube


Leopold I (9 Junie 1640 – 5 Mei 1705) was 'n keiser van die Heilige Romeinse Ryk. Hy is gebore in Wene, Oostenryk en was die tweede seun van Ferdinand III, Heilige Romeinse Keiser. Na die afsterwe van sy broer, Ferdinand IV, in 1654 word hy die opvolger op sy vader se troon. Hy word in 1655 koning van Hongarye en regeer tot 1687. Hy word ook koning van Boheme in 1657 en volg sy vader op as keiser in 1658. Gedurende die grootste gedeelte van sy tyd as keiser was sy ryk in oorlog gewikkel. Hy was nie opgewasse vir sy rol as administrateur of militaris nie en het die take oorgelaat aan sy ministers en generaals. In 1662 breek 'n oorlog uit met die Turke. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Leopold I, Heilige Romeinse Keiser. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


TNT kan verwys na: Trinitrotolueen, 'n plofbare chemiese verbinding TNT (oorspronklik 'n afkorting vir Turner Network Television), 'n Amerikaanse TV-netwerk TNT Express, 'n internasionale koerierafleweringsonderneming, 'n filiaal van FedEx.


Matthias (* 14 Februarie 1557 in Wene, † 20 Maart 1619 in Wene) was 'n heerser uit die Huis van Habsburg wat in die ouderdom van 19 jaar stadhouder-generaal van die Nederlande geword het. Belangriker as dié amp was sy rol as aartshertog van Oostenryk; stadhouder in Oostenryk (Österreich ob und unter der Enns) vanaf 1595; regent in Hongarye (as Mátyás II) en Kroasië (as Matija II), Neder- en Opper-Oostenryk asook Morawië vanaf 1608; koning van Boheme (vanaf 1611); en - vanaf 1612 tot en met sy afsterwe in 1619 - keiser van die Heilige Romeinse Ryk. Sy leuse was Concordia lumine maior ("Eendrag is sterker as lig"). Ná sy troonbestyging het Matthias die keiserlike regeringsetel van Praag na Wene verskuif. As stadhouder in Oostenryk het Matthias die Protestantse geloof met 'n reeks teenreformasies teruggedring en opstande van boere neergeslaan. Vanaf 1599 het hy binne die Huis van Habsburg 'n leidende rol in die opposisie teen sy broer Rudolf II, keiser van die HRR.


Mary Martin (1 Desember 1913 – 3 November 1990) was 'n Amerikaanse aktrise en sangeres. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Birth of the Blues (1941) en True to Life (1943), en in die televisiereeks Producers' Showcase (1954). 1939: The Great Victor Herbert 1940: Love Thy Neighbor 1940: Rhythm on the River 1941: Birth of the Blues 1941: Kiss the Boys Goodbye 1941: New York Town 1943: True to Life 1943: Happy Go Lucky 1954: Producers' Showcase 1954: General Foods 25th Anniversary Show: A Salute to Rodgers and Hammerstein 1955: Peter Pan 1956: Born Yesterday 1957: Annie Get Your Gun 1959: Magic with Mary Martin 1959: Music with Mary Martin 1966: Mary Martin at Eastertime 1966: Mary Martin: Hello, Dolly! Round the World 1985: Rodgers & Hammerstein: The Sound of American Music 1988: A Salute to Broadway: Showstoppers 1988: In Performance at the White House: A Salute to Broadway, Showstoppers Mary Martin in die Internet-rolprentdatabasis


Ingrid Bergman (29 Augustus 1915 – 29 Augustus 1982) was ’n Sweedse aktrise wat in verskeie Europese en Amerikaanse rolprente te sien was. Sy het drie Oscars, twee Emmys, vier Golden Globes, ’n Bafta en ’n Tony vir beste aktrise gewen. Sy word veral onthou vir haar rolle in Casablanca (1942) en Notorious (1946), ’n Alfred Hitchcock-riller met ook Cary Grant. Bergman, wat na ’n Sweedse prinses genoem is, is in Stockholm, Swede, gebore as die dogter van Justus Bergman, ’n kunstenaar en fotograaf, en sy Duitse vrou, Frieda Adler. Haar ma is dood toe sy twee was en haar pa toe sy 13 was. Sy het by haar tante gaan woon, wat net ses maande later dood is. Sy het toe by ’n ander tante en oom gaan woon. Bergman het ’n beurs aan ’n teaterskool gekry, maar het opgeskop toe sy by ’n Sweedse rolprentateljee werk kry. Sy het hierna in tientalle Sweedse flieks en ’n Duitse fliek gespeel.


Charles Michael Palahniuk gebore 21 Februarie 1962) is 'n Amerikaanse skrywer en joernalis. Hy is die skrywer van Fight Club wat in 'n bekende rolprent gemaak was. Palahniuk was gebore in Pasco, Washington, die seun van Carol Adele (née Tallent) en Fred Palahniuk. 1996: Fight Club 1999: Survivor 1999: Invisible Monsters 2001: Choke 2002: Lullaby 2003: Diary 2005: Haunted 2007: Rant 2008: Snuff 2009: Pygmy 2010: Tell-All 2011: Damned 2012: Invisible Monsters Remix 2013: Doomed 2014: Burnt Tongues 2014: Beautiful You 2015: Make Something Up 2015: Fight Club 2 2016: Bait: Off-Color Stories for You to Color 2017: Legacy: An Off-Color Novella for You to Color 2018: Adjustment Day 2019: Fight Club 3 "How to Pronounce Palahniuk Geargiveer 29 Oktober 2015 op Wayback Machine". Chuckpalahniuk.net. Retrieved June 1, 2006. "Chuck Palahniuk". YouthQuake Magazine (in Engels). 27 Mei 2004. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Desember 2013. Besoek op 4 Desember 2013. Amptelike webwerf Chuck Palahniuk in die Internet-rolprentdatabasis


Diamond Head (Hawaiïes: Lēʻahi) is 'n tufsteenformasie op 'n hoogte van 232 meter en 'n bekende baken van Honolulu en Waikiki op die eiland O'ahu (Hawaii, Verenigde State). Die Engelse naam gaan terug op 19de eeuse Engelse seemanne wat klein deeltjies kwartsiet en kalsiet in die bergpiek se gesteente met diamante verwar het. Lēʻahi of Diamond Head is tans een van die bekendste bergspitse van Hawaii en as 'n tipiese voorbeeld van 'n tufsteenkeël in 1986 tot 'n nasionale natuurmonument (National Natural Landmark) verklaar. Die vulkaankeël se ligging digby die see, sy diep geërodeerde bergkamme en die ovale vorm van sy krater getuig van Diamond Head se dinamiese geologiese geskiedenis. Die eiland O'ahu het tussen sowat 2,5 en 3 miljoen jaar gelede tydens die uitbarsting van twee vulkane ontstaan. Later is die eiland deur grootskaalse erosie geraak, en die huidige bergreekse Ko'olau en Wai'anae is net oorblyfsels van die twee vulkane. Ná 'n periode van twee miljoen jaar, waartydens die vulkaansone onaktief was, het die vulkaan by die suidoostelike kant van Ko'olau opnuut uitgebars.


Die Spiralia word as 'n diereklade binne die Protostomia beskou wat 'n susterklade van die Ecdysozoa is. Oor die samestelling en die verwantskap van hierdie klade is nogtans geen algemene ooreenstemming nie. Party navorsers het Spiralia as sinoniem met Lophotrochozoa beskou, maar daar word nou gedink dat die Lophotrochozoa, waartoe die slakke en ringwurms behoort, 'n groep binne die Sprialia is. In 2014 het Trosten H. Struck et al. ondersoek of party eenvoudige diere soos die platwurms en die gastrotricha en gnathostomulida as 'n aparte groep (die "Platyzoa") naas die Lophotrochozoa binne die Spiralia behoort. Hulle resultate dui aan dat hierdie organismes wel binne die Spiralia behoort, maar dat "Platyzoa" parafileties sou wees. Hulle kladogram sien so uit: Die oer-Spiralia het dalk geen coeloomholte, segmentasie of harsings gehad nie. Platyzoan Paraphyly Based on Phylogenomic Data Supports a Noncoelomate Ancestry of Spiralia Torsten H. Struck, Alexandra R. Wey-Fabrizius, Anja Golombek, Lars Hering, Anne Weigert, Christoph Bleidorn, Sabrina Klebow, Nataliia Iakovenko, Bernhard Hausdorf, Malte Petersen, Patrick Kück, Holger Herlyn, Thomas Hankeln Wikispecies het meer inligting verwant aan Spiralia


Choanoflagellatea is ’n klas vrylewende, eensellige en koloniale eukariotiese sweepdiertjies wat beskou word as die naaste lewende verwante aan diere. Choanoflagellatea is sweepdiertjies met ’n tregtervormige kraag van gekonnekteerde mikrovilli (uitstulpings) aan die basis van elke flagellum (sweephaartjie). Hulle het ’n besonderse selmorfologie wat gekenmerk word deur ’n ronde of ovaal selliggaam van 3 tot 10 µm in deursnee met ’n enkele flagellum aan die punt wat omring word deur ’n kraag van 30 tot 40 mikrovilli (sien skets). Die beweging van die flagellum skep waterstrome wat die organisme deur die waterkolom stu. So vang hy bakterieë en ander kosbrokkies teen die kraag van mikrovilli vas, waar dit ingeneem word. Hierdie voeding verskaf ’n kritieke skakel binne die globale koolstofkringloop en verbind trofiese vlakke (vlakke in die voedselketting). Benewens hul belangrike ekologiese rol, is Choanoflagellatea van besondere belang vir evolusionêre bioloë wat die oorsprong van veelselligheid in diere bestudeer. As die naaste lewende verwante aan diere dien Choanoflagellatea as ’n nuttige model vir rekonstruksies van diere se laaste eensellige voorsaat.


Dendrocitta, of die boomeksters, is ’n genus sangvoëls uit die familie Kraaiagtiges (Corvidae). Die voëls het ’n lang stert en is almal swart, grys en rooibruin. Die vere op die kop en die slagpenne is meestal swart en die rug rooibruin. Die boomeksters is standvoëls in tropese gebiede van Suid- en Suidoos-Asië. Hulle bly meestal in bome en kom selde grond toe. Die volgense spesies kom voor: D. bayleii (Andamanboomekster) D. cinerascens (Borneotiese boomekster) D. formosae (Grysborsboomekster) D. frontalis (Maskerboomekster) D. leucogastra (Witbuikboomekster) D. occipitalis (Maleise boomekster) D. vagabunda (Rooiboomekster) Madge en Burn, Crows and Jays ISBN 0-7136-3999-7 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Boomekster. Wikispecies het meer inligting verwant aan Boomekster Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Die bykolibrie of Helena-kolibrie (Mellisuga helenae) is ’n spesie van die familie kolibries. Dit is die kleinste voël in die wêreld. Die bykolibrie is die kleinste lewende voël. Wyfies weeg gemiddeld 2,6 g en is 6,1 cm lank, terwyl mannetjies effens kleiner is; hulle weeg gemiddeld 1,95 g en is 5,5 cm lank. Soos alle kolibries is hulle vinnige, sterk vlieërs. Die bykolibrie kom in die hele Kubaanse argipel voor, van die hoofeiland tot Jeugeiland in Wes-Indië. Mannetjies het ’n reënboogkleurige kraag met langer vere. Die boonste dele is blouerig en die onderste dele meestal gryswit. Die wyfies is blougroen bo en witgrys onder, en die punte van die buitenste stertvere het wit kolle op. In vergelyking met ander kolibries, wat gewoonlik ’n skraal bou het, lyk die bykolibries rond en plomp. In die paarseisoen het mannetjies ’n rooi tot pienk kop, ken en keel. Die wyfies lê net twee eiers op ’n slag, elk omtrent so groot soos ’n koffieboon. Die bykolibrie se slank, gepunte snawel is aangepas om diep in ’n blom na nekter te soek.


Die hulsboom (orde Aquifoliaceae) is 'n houtagtige plant met enkelvoudige blare wat afwisselend of teenoorstaande op 'n tak gerangskik is. Die klein, groen blommetjies is onopvallend, vier- of vyftallig, en het meestal net een blom met meeldrade en 'n stamper. Die bostandige vrugbeginsel is veelhokkig en het verskillende sade. Die hulsboom (Ilex aquifolium) is inheems in Europa en die Middellandse Seegebied. Die hulsboom (Engels: holly) word tradisioneel met Kersfees verbind. Die hulsboomfamilie (Aquifoliaceae) het drie genera met altesaam sowat 450 spesies. Die familie word meestal in die Noordelike Halfrond aangetref, maar van die spesies word ook in Suid-Afrika gevind. Die bome is immergroen; sommiges het stekelrige blare en ander het gladde, leeragtige blare. Manlike en vroulike blomme kom voor en laasgenoemde produseer rooi of swart bessies. Die algemene hulsboom (Ilex aquifolium) kan tot 25 m hoog word. Dit het 'n dun stam met 'n grys bas. Die blare is dik, stekelrig en donkergroen van kleur. Klein, wit blommetjies groei in trosse in die oksels van die blare. Die hulsboom is tweehuisig.


Kodomanna (Paspalum scrobiculatum) kom slegs in Indië voor. Vergeleke met ander grane is kodomanna ongekend ryk aan sink en riboflavien. Die kalsium- en fosforinhoud is ook besonder hoog. Daarby is die plant ook nog hoog in vet- en veselinhoud. Manna (graan) Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kodomanna. Wikispecies het meer inligting verwant aan Kodomanna Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


’n Kalkoen is ’n groot voël in die genus Meleagris wat inheems aan die Amerikas is. Die mannetjies van albei spesies het ’n kenmerkende vlesige uitgroeisel of lel wat van die bokant van die snawel hang. Hulle is van die grootste voëls in hul soort. Soos die geval is met baie lede van die orde Galliformes, of Hoendervoëls, is die mannetjies groter en baie kleurryker as die wyfies. Kalkoene val in die familie Phasianidae (fisante, patryse, korhoenders en hul verwante) in die orde Galliformes. Die genus Meleagris is die enigste oorlewende genus in die subfamilie Meleagridinae. ’n Paar kalkoene is van fossiele af beskryf. Die Meleagridinae is van die vroeë Mioseen (sowat 23 miljoen jaar gelede) af bekend, met die uitgestorwe genera Rhegminornis (vroeë Mioseen) en Proagriocharis (laat Mioseen / vroeë Plioseen). Eersgenoemde was waarskynlik ’n basale kalkoen en die ander een ’n meer kontemporêre voël wat nie baie soos bekende kalkoene was nie; albei was baie kleiner. ’n Kalkoenfossiel wat nie tot Meleagris behoort nie, maar ’n soortgelyke voël was, is van die laat Mioseen af bekend.


Hop (Humulus lupulus) is 'n meerjarige klimplant, waarvan die vroulike bloeiwyse vir die voorbereiding van bier gebruik word om dit 'n bitter, dog aangename smaak te gee. Hop is inheems aan Europa, Wes-Asië en Noord-Amerika. In Suid-Afrika word op plase rondom George gekweek. Hops word in Suid-Afrika veral in Outeniekwaland gekweek en daar bestaan 'n eie hopvariëteit wat Outeniqua-hops genoem word en afstam van die Atlas-variëteit en 'n wilde voorouer uit Joego-Slawië. Outeniqua-hop het 'n hoë gehalte alfasure van 12-13,5%. 'n Opgeleide stingel Vroulike bloeiwyse Manlike plant Manlike plant Die korrekte benaming vir hierdie plant in Afrikaans is hop en nie hops nie. Verklarende Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal. Perskor-Uitgewery. 1981. ISBN 0-628-00138-X Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Hops. Wikispecies het meer inligting verwant aan Hops "beer legends". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Augustus 2016. Besoek op 27 Augustus 2016. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Neushoringvoëls (Bucerotidae) is 'n familie van voëls in die orde van Bucerotiformes. Neushoringvoëls kom in Afrika, tropiese dele van Asië, Nieu-Guinee en die Salomonseilande voor. Daar is 60 spesies in die familie, waarvan 22 op die IUBN-rooilys aangeteken is. Vanweë hul groot snawels word neushoringvoëls dikwels met toekans (familie Ramphastidae) verwar. Die wyfie lê haar eiers in 'n holte in 'n boom. Die mannetjie messel dan die wyfie in die holte met modder toe. Slegs 'n klein gaatjie word oopgelos, waardeur die mannetjie kos kan aangee. Hierdie gedrag beveilig die nes teen slange totdat die kuikens groot genoeg is om die nes te verlaat en te leer vlieg. Genus Aceros Genus Anorrhinus Genus Anthracoceros Genus Berenicornis Genus Buceros Genus Bycanistes Genus Ceratogymna Genus Ocyceros Genus Penelopides Genus Rhinoplax Genus Rhyticeros Genus Tockus Genus Tropicranus Neushoringvoëls se kenmerkendste eienskap is die groot snawels wat sydelings afgeplat en na onder geboë is. By die meeste spesies, en veral by mannetjies, word dit verder vergroot deur 'n snawelrif op die bosnawel. Die snawel asook die vel om die oë is by baie spesies helderkleurig.


Die Botterboom (Tylecodon paniculatus) is 'n kremetartagtige, klein boompie wat op koppies of klipperige plekke in die Karoo voorkom. Na reën ontwikkel die boom sukkulente blare wat nie 'n lang lewensduur het nie. Tylecodon paniculatus groei as 'n regop, stewige en dikgespruite struik tot 'n hoogte van tot 2.5 meter. Die hoofstam bereik 'n deursnee van sowat 40 cm. Die plante is ryklik vertak en vorm 'n ronde kroon. Die gladde bas skilfer af in halfdeursigtige, geel-bruin strepe en ontbloot die groen, vlesige wortel. Die broos jong lote het 'n grys-groen bas. In jong plante kan die stygende blare dig harig wees, anders is hulle kaal. Die elliptiese, eierrond tot omgekeerd lansetvormige, grasgroen, en selde blou getinte blaarskyf is 5–9 cm lank en 2–4 cm breed. Die blaarskyf is afgerond tot stomp op die basis en wigvormig aan die bokant. Driehoekige blaarbeginsels (3 mm lank en 2 mm breed) droog vinnig uit by die groeipunte. Die bloeiwyse se stam is rooi en tot 40 cm lank. Die skutblare is 20 mm lank en 5 mm breed.


Die Bosrooimelkhout (Mimusops obovata) is 'n boom wat voorkom noord van Oos-Londen tot in die Lebomboberge. Die boom is inheems aan Suid-Afrika, Eswatini en Mosambiek Die boom groei hoofsaaklik in laagliggende woude maar ook in bosveld of rotsagtige habitatte. Die boom het dun, leeragtige elliptiese blare met 'n blaarrand wat effens na onder inrol. Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1 "Flora van Mosambiek" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 April 2020. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Bosrooimelkhout. Wikispecies het meer inligting verwant aan Bosrooimelkhout Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ardipithecus is ’n homininae-fossiel. Dit is nog onseker wat die verwantskap is tussen hierdie genus en die menslike voorouers en of dit ’n hominini is of nie. Twee spesies word in geskrifte beskryf: A. ramidus, wat sowat 4,4 miljoen jaar gelewe het tydens die vroeë Plioseen, en A. kadabba, wat sowat 5,6 miljoen jaar gelede bestaan het tydens die laat-Mioseen. A. ramidus het sy naam in September 1994 gekry. Die eerste fossiel wat gevind is, se ouderdom word geskat op 4,4 miljoen jaar op grond van sy stratigrafiese posisie tussen twee vulkaniese strata: die Gaala-tufsteenkompleks (GATC) en die Daam Aatu-basalttufsteen (DABT). Die naam Ardipithecus ramidus kom hoofsaaklik van die taal Afar, waarin ardi "grond/vloer" beteken en ramid "oorsprong". Die pithecus-deel kom van die Griekse woord vir "aap". Soos die meeste hominides, maar anders as alle voorheen erkende hominini's, het dit ’n groottoon gehad wat kon vasklou vir boomklim. Dit is nie bevestig hoeveel ander eienskappe van die skelet aangepas is vir loop op twee bene nie.


Die swaelstertbyvreter (Merops hirundineus) is 'n algemene nomade en plaaslike trekvoël wat in 'n verskeidenheid habitats leef; van halfwoestyn struikgewas tot woudrande. In Engels staan die voël as die Swallow-tailed Bee-eater bekend. Die voël is 20 tot 22 cm lank en weeg 15 tot 28 g. Dit is groter as die kleinbyvreter. Dit is die enigste byvreter met 'n diep mikstert. Die blou stert en pens is kenmerkend van die voël. Die kraag is blou, blougroen borskant en die stert blou. Die jong voël het 'n dofgrys keel en groen borskant, die stert is minder gevurk en dit het nie 'n blou kraag nie. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name (en) "Merops hirundineus". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2013.2. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. 2012. Besoek op 26 November 2013.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-926-7 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Swaelstertbyvreter. Wikispecies het meer inligting verwant aan Swaelstertbyvreter


Die gebande muishond (Mungos mungo) is 'n klein muishond wat in Afrika voorkom en uitgeken word aan die duidelike strepe wat oor sy liggaam strek. Hierdie klein karnivore is inheems aan Afrika en kom hoofsaaklik suid van die Sahara voor. Die dier se verspreiding strek reg oor Afrika: van Gambië tot Noordoos-Ethiopië en suid tot in Suid-Afrika. Gebande muishonde lewe in groot kolonies van tot 75 muishonde en word meestal in beboste grasvelde en klipperige omgewings waargeneem. Die diere kom ook in ander gebiede voor, maar word nie in woestynagtige of semi-woestynagtige gebiede aangetref nie. Soos sy naam te kenne gee, het die gebande muishond duidelike strepe of bande wat dwars oor sy liggaam strek. Die strepe is donker en wissel van die ligter kleur van die res van sy pels. Die dier se pote en die punt van sy stert is gewoonlik donker, terwyl die res van die liggaam soortgelyk is aan die ligter pels tussen die donker bande. Die ligter pels wissel van 'n witterige kleur tot rooibruin. 'n Volwasse gebande muishond het 'n gemiddelde lengte van 65 cm.


Die kapibara (Hydrochoerus hydrochaeris), ook genoem die watervark, is 'n semi-waterliewende, plantetende soogdier. Dit is die wêreld se grootse knaagdier. Die kapibara is endemies aan die grootste deel van die tropiese en matige gebiede van Suid-Amerika, oos van die Andes. Die dier is ook na noord-sentraal Florida en moontlik ander subtropiese dele van die Verenigde State ingevoer. Die kapibara is die enigste lewende lid van die familie, Hydrochoeridae. Sommige wetenskaplikes beskou wel die dwergras, Hydrochoerus isthmius, as 'n geldige spesie. Die dwergkapibara is ongeveer die helfte so groot as 'n normale kapibara. Die naam, "kapibara", is afkomstig van die Ou-Tupi woord, kaapĩ ûara ("gras-eter") of moontlik van die Guarani woord, kapiÿva, wat "meester van die grasse" beteken. In Afrikaans word daar soms na die dier verwys as die "watervark", 'n letterlike vertaling van die spesie se Latynse naam. Volwasse kapibaras is tussen 105 tot 135 cm lank en weeg tussen 35 en 65 kg. Behalwe vir hulle grootte, kan die voorkoms van die kapibara wel vergelyk word met dié van 'n marmotjie.


Die savanne-olifant (Loxodonta africana) is die swaarste en die tweede hoogste landdier ter wêreld. Dit is die bekendste van die twee Afrika-olifante. Die ander is die Afrika-woudolifant (Loxodonta cyclotis), wat oorspronklik as 'n subspesie van dié olifant beskou is, maar tans oorwegend as 'n aparte spesie erken word. 'n Volwasse olifant het 'n gemiddelde hoogte van 300 tot 340 cm en 'n massa van tussen 6000 en 7000 kg. Die omtrek van die voorpoot kan verdubbel word om 'n benaderde aanduiding van die dier se hoogte te gee. Olifante hou egter nooit op groei nie en 'n manlike dier kan tot 450 cm hoog word. Die vroulike diere (koeie) is kleiner as die bulle en kan 'n maksimum van 300 cm bereik. Die savanne-olifant het 'n grys vel wat met swarte hare bedek is, maar verdwyn soos die olifant ouer word en volwassenes is meestal haarloos. Die vel is tussen 2 en 4 cm dik, maar vlieë, muskiete en ander parasiete kan steeds daardeur deurdring. Hulle enorme ore is ongeveer 120 tot 125 cm in deursnee.


Eukariote is lede van die domein Eukaryota: organismes wat organelle binne-in hul selle bevat, soos die selkern, golgi-apparaat, mitochondrium en in plante, chloroplaste. Die domein bevat alle plante, diere, alge, swamme en protiste. In taksonomie word eukariote beskou as een van die drie biologiese domeine waarin lewe verdeel kan word. Die ander twee domeine, Archaea en Bacteria, word saam "prokariote" genoem. Die verwantskap tussen die eukariote is steeds 'n onderwerp van navorsing. Hierdie is 'n vereenvoudigde kladogram wat die belangrikste groepe toon: Sakaguchi M, Takishita K, Matsumoto T, Hashimoto T, Inagaki Y (Julie 2009). "Tracing back EFL gene evolution in the cryptomonads-haptophytes assemblage: separate origins of EFL genes in haptophytes, photosynthetic cryptomonads, and goniomonads". Gene. 441 (1–2): 126–31. doi:10.1016/j.gene.2008.05.010. PMID 18585873. Adl SM, Simpson AG, Lane CE, Lukeš J, Bass D, Bowser SS, et al. (September 2012). "The revised classification of eukaryotes" (PDF). The Journal of Eukaryotic Microbiology.


'n Skaap (Ovis aries) is 'n ewehoewige soogdier wat deur die mens makgemaak is om onder andere wol en vleis te lewer. Dit is 'n herkouer uit die familie Bovidae (herkouers met hol horings), nou verwant aan die bok. 'n Manlike dier word 'n ram genoem, die vroulike 'n ooi en 'n kleintjie 'n lam (mv. lammers). By wolskape (bv. die Merino), word die wol eenkeer per jaar afgeskeer met 'n handskêr of 'n meganiese skêr. Daarna word die wol op 'n tafel gesorteer en geklas en in bale verskeep na die wêreld se wolmarkte. Vleisskape en lammers (bv. dorper, dormer, Döhne-merino) word vir hul smaaklike vleis geproduseer; byna die hele geslagde dier is eetbaar en die vel het ook verskeie gebruike, bv. as kledingstukke en vloermatjies. Skape (genus Ovis) is holhoringsoogdiere (familie Bovidae) wat van die ander holhorings, byvoorbeeld bokke, onderskei kan word op grond van hul gedrag, inwendige bou en die aanwesigheid van sekere kliere naamlik 'n klier voor die oog en tussen die tone.


Die damara-dik-dik (Madoqua kirkii) is 'n klein wildsbok wat hoofsaaklik in Sentraal- en Noordwes-Namibië voorkom. Dit staan ook bekend as 'n dik-dik of bloubokkie. Die rug en boude is gewoonlik 'n fyn gespikkelde grysbruin terwyl die nek, blaaie en sye bruiner is. Die bors en pens is vuilwit en die gedeelte om die oë wit. Die horinkies is kort en regop. Op die voorkop, tussen die horinkies, is 'n kuif. Die bokkie het 'n eienaardige lang neus; die bolip steek oor die onderlip. Die ramme weeg gewoonlik 5,5 kg en het horings van 8 cm lank. Die rekord is 10,48 cm. Die ooie het nie horings nie en weeg sowat 4,3 kg. Een lammetjie word tussen Desember en April na 'n dratyd van 6 maande gebore. Hulle natuurlike vyande is luiperds, leeus en rooikatte. Hulle kom voor in tipiese ruie bosveldgebiede met baie struike en min gras. Hulle is onafhanklik van water en kry hul vog uit plante. Die bokkies loop gewoonlik alleen. Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes Die Soogdiergids van Suider-Afrika.


Die Noordwes-Afrikaanse jagluiperd (Acinonyx jubatus hecki), ook bekend as die Sahara-jagluiperd, is 'n skaars, kritiek bedreigde jagluiperd-subspesie wat hoofsaaklik in die grondgebied van Noord-Afrika voorkom, onder meer Algerië, Togo, Mali, Benin en Burkina Faso. Die totale bevolking kan selfs minder as 250 volwasse individue wees. Die stapelvoedsel van die Noordwes-Afrikaanse jagluiperd bestaan kenmerkend uit wildsbokke wat tot die droëlandgebied aangepas is, soos die addaks, die dorkasgasel, die duingasel en die damagasel. Dit kan ook op kleiner diersoorte jagmaak, soos hase. Die Noordwes-Afrikaanse jagluiperd is gewoonlik alleenlopend en semi-nomadies. Klein groepe kan wel voorkom, soos 'n jagluiperdwyfie en haar welpe of koalisies bestaande uit jagluiperdmannetjies, wat meestal 'n baie klein territorium beslaan. Die grondgebied van die wyfies is in gebiede geleë met 'n groot getal prooi, wat daardeur ook die mannetjies se grondgebied bepaal. Daar word aangevoer dat hulle rondom die Sentraalwestelike Saharawoestyn en Sahelstrook in klein splintergroepe verspreid is. Navorsers dui daarop dat die grootste van hierdie bevolkings in die Ahaggar-hooglandgebied van Algerië voorkom, ewenwel die bewysstukke van die 2009-verslag op vier indiwidue en beperkte data geskoei is.


Hardekool (Combretum imberbe) is 'n boom wat wydverspreid voorkom in die bosveld en langs riviere of droë waterweë noord van die 26° breedtegraad. Die boom wissel in grootte, van klein tot baie groot. Die diep gesplete bas van die boom is kenmerkend. Die blare is grysgroen en word gedra aan klein takkies met dorings aan hulle punte. Die hout is van die swaarste timmerhout maar word min gebruik omrede dit so moeilik verwerk. Voordat metaal beskikbaar was, is skoffellemme van die hout gemaak. Rue baspatroon Grysgroen loof Gekerfde Portugese kruis op 'n ou boom by Letaba Hardkoolbome – Bosveld, olie op doek, 1944 Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Algemene gids tot BOME. Keith, Paul & Meg Coates Palgrave. 2000. ISBN 1-86872-527-8 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Hardekool. Wikispecies het meer inligting verwant aan Hardekool


Die rooijakkals (Canis mesomelas) (ook genoem 'n silwerrugjakkals) is 'n spesie van die jakkals wat in twee gebiede in Afrika versprei is wat 900 km van mekaar af weg is. Een van die twee gebiede is Suider-Afrika, waar die rooijakkals in Suid-Afrika, Namibië, Botswana en Zimbabwe aangetref kan word. Die ander gebied is langs die oostelike kuslyn in die lande Kenia, Somalië en Ethiopië. Middelgroot hondagtige vleisvreter met kenmerkende swart saal, wat breed by die nek en skouers is en na die basis van die stert nouer word. Die saal is ryklik met wit hare gespikkel. Sy gesig, sye en bene rooibruin; borskant gewoonlik ligter; lippe, keel en bors is wit. Sy taamlike groot gepunte ore is rooierig aan die agterkant en aan die binnekant met wit hare uitgevoer. Hy het 'n dik swart stert. Die stert is borselrig en donker van kleur. Wyfies is effens kleiner as mannetjies. Die rooijakkals is gewoonlik 36–48 cm (14–19 dm) hoog by sy skouer, 45–90 cm (18–35 dm) lank en weeg 7–14 kg (15–30 lb).


Die Kleinperdepram (Zanthoxylum capense) – voorheen Fagara capensis – is 'n klein boompie wat vertak en in 'n verskeidenheid habitats voorkom. In Engels staan die boom bekend as Small knobwood. Die boom staan ook bekend as die Kleinknophout. Die boom se nasionale nommer is 253. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome https://www.treetags.co.za/national-list-of-indigenous-trees/ Algemene gids tot BOME. Keith, Paul & Meg Coates Palgrave. 2000. ISBN 1-86872-527-8 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kleinperdepram. Wikispecies het meer inligting verwant aan Kleinperdepram Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rembrandt van Rijn (15 Julie 1606 – 4 Oktober 1669) was 'n Nederlandse skilder en etser. Hy word oor die algemeen as een van die beste skilders in die geskiedenis van Europese en Nederlandse kuns beskou en die belangrikste Hollandse meester van die 17de eeu. Sy bydraes tot kuns was tydens die sogenaamde Nederlandse Goue Eeu, 'n tydperk in die 17de eeu wat die hoogtepunt van die Nederlandse kultuur, wetenskap, handel en mag gevorm het. Hy het in totaal ongeveer 300 skilderye, 300 etse en 2000 tekeninge geskep. Sy werk behoort tot die Barokstyl en is beïnvloed deur die Italiaanse skilder Caravaggio (1571 - 1610). Hy was die enigste Hollandse skilder wat sy werke met sy voornaam onderteken het. Rembrandt het reeds in sy jeug sukses behaal as 'n portretskilder, maar sy latere jare is gekenmerk deur persoonlike tragedie en finansiële teëspoed. Sy tekeninge en skilderye was egter steeds gewild tydens sy eie leeftyd en hy het 'n hoë reputasie as kunstenaar geniet. Vir twintig jaar lank het hy byna elke belangrike Nederlandse skilder opgelei. Voorbeelde van Rembrandt se grootste kreatiewe seges is sy portrette van tydgenote, selfportrette en illustrasies van Bybeltonele.


Cleveland is die tweede grootse stad in die Amerikaanse deelstaat van Ohio. Die Administratiewe setel van Cuyahoga County kan ook hier gevind word. Die stad is op die suidelike oewer van die Eriemeer geleë en is bekend as die tuiste van die Rock and Roll-heldesaal (Rock and Roll Hall of Fame). Die eerste blanke persoon hier was generaal Moses Cleaveland wat in 1796 reeds hier besoek afgelê het. Hy het na 'n paar maande weer vertrek. Drie jaar later het Lorenzo Carter 'n permanente nedersetting hier gestig. Vir die volgende 15 jaar het die nedersetting nie veel gegroei nie. In 1818 het die eerste stoomskip op Eriemeer egter vanaf Buffalo die dorp bedien, wat groot ekonomiese groei tot gevolg gehad het. Die voltooiing van die Eriekanaal in 1825 het nog meer groei tot gevolg gehad. In 1836 het die dorp stadstatus verkry. Die stad het in 2000 'n bevolking van 478 403 gehad. Collier's Encyclopedia, Crowell-Collier Educational Corporation, Volume 6, Bladsy 620. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


’n Subatomiese deeltjie is ’n partikel wat kleiner as ’n atoom is. Dit kan elementêr wees wanneer dit nie in kleiner dele opgedeel kan word nie, of saamgestel. In deeltjie- en kernfisika word dié deeltjies bestudeer, asook die wisselwerkings tussen hulle en die materie wat hulle vorm. Die meeste van die deeltjies wat al ontdek is en deel uitmaak van die Standaardmodel, kom egter nie onder normale omstandighede in die natuur voor nie; hulle word vervaardig in kosmiese strale en in botsings in deeltjieversnellers. Voorbeelde van sulke deeltjies is elektrone (’n elementêre deeltjie), protone en neutrone (saamgestelde deeltjies wat uit kwarke opgebou is), sowel as fotone en neutrino's, waarvan groot hoeveelhede in die son vervaardig word. Die elementêre deeltjies van die Standaardmodel is: 6 soorte kwarke: op, af, sjarme, vreemd, bo en onder. 6 soorte leptone: elektron, elektron-neutrino, muon, muon-neutrino, tau en tau-neutrino. 4 soorte ykbosone (kragdraers): die foton van elektromagnetisme, die W- en Z-bosone van die swak wisselwerking en die gluone van die sterk wisselwerking.


Suiwelprodukte is voedsel wat van die melk van soogdiere vervaardig word. Voorbeelde van suiwel sluit in, kaas, botter, roomys, jogurt, karringmelk, kondensmelk, poeiermelk, ens. Suiwelprodukte is gewoonlik hoë energie-verskaffende voedselprodukte. Dit word meestal van bees- en bokmelk gemaak, maar kan ook van die melk van ander soogdiere afkomstig wees. Suiwelprodukte word algemeen in Europese, Midde-Oosterse en Indiese geregte aangetref, terwyl dit amper onbekend in geregte van Oos-Asië is. Onder suiwelprodukte word verstaan alle produkte wat uit melk vervaardig word, met inbegrip van varsmelk, room, kaas en botter. Die produksie van melk word in Suid-Afrika gewoonlik in 3 kategorieë verdeel: die produksie vir die verbruikersmark van varsmelk wat in die vorm van melk en room verkoop word; die produksie van bottervet of room, waarvan bolter en 'n aantal neweprodukte gemaak word; en die lewering van sogenaamde nywerheidsmelk, wat vir die vervaardiging van verskillende produkte gebruik kan word, byvoorbeeld bottervet, kaas, gekondenseerde melk, melkpoeier, ensovoorts. Uit 'n boerderyoogpunt gesien, verg varsmelkproduksie die grootste noukeurigheid, maar is dit ook die winsgewendste.


'n Vakuum is 'n ruimte sonder materie en sonder druk. In die omgangstaal word daar dikwels ook van 'n lugleegte gepraat. In 'n perfekte vakuum is daar 'n druk van 0 pascal (Pa). Die term vakuum word gewoonlik gebruik vir: In fisika verwys dit na 'n materiaalvrye ruimte, wat nie noodwendig veldvry is nie (dit kan byvoorbeeld lig bevat). In ingenieurswese verwys dit ook na 'n ruimte waar die lugdruk laer as atmosferiese druk is. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die witsterthert (Odocoileus virginianus) is ’n mediumgroot hert wat inheems is aan die VSA, Kanada, Mexiko, Sentraal-Amerika en Suid-Amerika tot so ver suid as Peru en Bolivië. Dit is ook ingevoer na Nieu-Seeland, Kuba, Jamaika, Hispaniola, Puerto Rico, Bermuda, Bahamas en Klein Antille, asook sommige Europese lande soos Finland, Tsjeggië en Serwië. In die Amerikas is dit die mees wydverspreide wilde hoefdier. Sommige kenners het probeer om die witsterthert in talle subspesies te verdeel volgens morfologiese verskille, maar genetiese studies het getoon daar is minder subspesies as die 30 tot 40 wat in die laaste eeu beskryf is. Die Florida Key-hert (O. virginianus clavium) en die Columbiese witsterthert (O. virginianus leucurus) word albei in Amerika as "bedreig" beskou, terwyl die Virginiese witstert (O. virginianus virginianus) een van die mees wydverspreide subspesies is. Die witsterthert het ’n groot genetiese variasie en kan by verskeie omgewings aanpas. Die hert se pels is ’n rooierige bruin kleur in die lente en somer, en word grysbruin vir die herfs en winter.


Die Hertagtiges is herkouende soogdiere van die familie Cervidae. Spesies sluit in die rendier (kariboe), witsterthert, Amerikaanse elk, Amerikaanse eland, edelhert, damhert en reebok. Hulle word ook herte of takbokke genoem. Ramme van feitlik alle spesies skud jaarliks hul gewei (horings) af en groei nuwes. Die familie word onderverdeel in twee subfamilies, Capreolinae en Cervinae, wat elk weer in twee tribusse verdeel word. Play media Herte woon in ’n verskeidenheid biome, van toendra tot tropiese reënwoude. Hoewel hulle dikwels met woude verbind word, woon baie spesies in oorgangsgebiede tussen woude en steppe of grasveld. Die meeste groot spesies hou in gematigde, gemengde en bladwisselende woude, bergwoude, tropiese droë woude en savanne (oop spasies). Om in oop spasies in woude na kos te soek, strek eintlik tot voordeel van die hert omdat dit so die soorte gras, onkruid en kruie ontbloot waarvan hulle hou. Voldoende woud- en struikbedekking is egter steeds nodig vir bevolkings om te groei en floreer.


Anapsida is 'n subklas van reptiele met 'n geslote skedeldak, sonder openinge agter die oë (langs die slape). Hulle verskil van die Diapsida, wat (gewoonlik) twee openinge het, en die Synapsida, wat een opening het. Die skilpaaie is waarskynlik die enigste groep lewende diere wat nog aan die subklas behoort. Die meeste afstammelinge van die subklas Anapsida het teen die einde van die Perm-tydperk uitgesterf. In die laat-Trias verskyn skilpaaie (Testudines); wat vir lank as die enigste oorblywende afstammeling beskou is. Filogenetiese studies toon egter dat skilpaaie tot die subklas Dsiapsida (diapsides) behoort, ten spyte daarvan dat hierdié openinge in die skedel ontbreek. Daar is wel gevalle waar die skedels van diapsides as gevolg van evolusie weer toegegroei het. Meer fossiele moet gevind word om die status van skilpaaie te bevestig. Uitgestorwe lede van die subklas Anapsida Arganaceras (Pareiasauridae) Hypsognathus (Procolophonidae) Procolophon (Procolophonidae) Eudibamus (Bolosauridae) † Orde Mesosauria † Familie Mesosauridae † Parareptilia † Familie Millerettidae † Familie Bolosauridae † Procolophonomorpha † Lanthanosuchoidea † Familie Acleistorhinidae † Familie Lanthanosuchidae † Nyctiphruretia † Familie Nyctiphruretidae † Familie Nycteroleteridae † Familie Rhipaeosauridae † Procolophonoidea † Familie Owenettidae † Familie Procolophonidae † Hallucicrania † Familie Sclerosauridae † Familie Rhipaeosauridae † Familie Pareiasauridae Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Anapsida.


Die spieshert (Mazama) is ’n genus van herte. Hulle is medium tot klein en word in die Yucatan-skiereiland, Sentraal- en Suid-Amerika en die eiland Trinidad aangetref. Die meeste spesies kom in woude voor. Hulle lyk soos die duiker van Afrika en die moentjak van Asië, maar is nie verwant nie. Daar is nege spesies. Die genusnaam is afgelei van die Sentraal-Mexikaanse woord mazame, die meervoud van mazatl, "hert". Die spieshert is klein tot medium, na gelang van die spesie, met stewige lywe en groot ore. Die lengte sonder die stert is 60 tot 144 cm, die skouerhoogte 35 tot 80 cm en die gewig 8 tot 48 kg. Die buitengewoon groot M. americana kan egter tot 65 kg weeg. As hulle gewei (horings) het, is dit klein en eenvoudig. Die pels wissel van rooierig of bruin tot grys. Die taksonomie van die Mazama-spesies het in die afgelope dekade aansienlik verander. Tot 1999 is net vier erken: M. americana, M. gouazoubira, M. rufina en M. chunnyi.


Die gewone rivierpadda (Amietia angolensis) is 'n padda wat in die suidelike, oostelike en noordelike gedeeltes van Suid-Afrika voorkom. Dit is een van die min paddas wat in die wintermaande aktief is. Die padda is groen of bruin met donker kolle en vlekke en 6 – 8 cm lank. Die snoet is gepunt en die agterpote is lank en sterk. Hulle vreet meestal insekte. Hulle leef in strome, poele en tuindammetjies. Natuurlewe van Suid-Afrika Duncan Butchart Struik Nature 2012 ISBN 978-1-4317-0248-0 John Poynton, Alan Channing, Kim Howell, Malcolm Largen, Robert Drewes, Stefan Lötters (2004). Amietia angolensis. In: IUCN 2012. IUBN-rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.2. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Gewone rivierpadda. Wikispecies het meer inligting verwant aan Gewone rivierpadda Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die gespikkelde bosslang (Philothamnus semivariegatus) is 'n slang wat in die oostelike gedeeltes van Suid-Afrika voorkom. Die reptiel word 60 tot 90 cm lank en leef in bome, struike en bosse. Die slang het nie giftande nie en is onskadelik vir die mens. Die slang het 'n slanke lyf met 'n kleur wat wissel van olyfgroen tot smaraggroen, met swart kolletjies en dwarsstrepe. Die slang is daglewend en vreet geitjies, verkleurmannetjies en boompaddas. Natuurlewe van Suid-Afrika. Duncan Butchart. Struik Nature. 2012. ISBN 978-1-4317-0248-0 Alfabetiese lys van slange Boulenger GA. 1894. Catalogue of the Snakes in the British Museum (Natural History). Volume II., Containing the Conclusion of the Colubridæ Aglyphæ. London: Trustees of the British Museum (Natural History). (Taylor and Francis, printers). xi + 382 pp. + Plates I- XX. (Philothamnus semivariegatus, pp. 99-100). Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Gespikkelde bosslang. Wikispecies het meer inligting verwant aan Gespikkelde bosslang Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die steeleik (Quercus robur) is 'n indringerplant en groot tot massiewe boom wat in woudrande, langs paaie en rivieroewers in grasveld en fynbos groei. Die boom staan ook bekend as die Europese of Engelse eik en is inheems aan Engeland, Europa en Wes-Asië. Die boom kan tot 30 m hoog word en is bladwisselend met 'n breë, geronde kroon. Die bas is donkerbruin en grof. Die enkelvoudige blare is ovaal, groen met geskulpte lobbe. Die steeleik se heldergroen jong blare verdonker namate die seisoen vorder. Die blommetjies is gelerig in neerhangende bloeiwyses. Die vrug is die kenmerkende akker, wat in 'n doppie gedra word. Die boom lewer aantreklike geelbruin hout wat baie gewild is vir onder meer die vervaardiging van meubels en wynvate. Volgens oorlewering is die eerste eikebome in Suid-Afrika deur die volksplanter Jan van Riebeeck waarskynlik in 1656 geplant. Later het die goewerneur Simon van der Stel en sy seun Willem Adriaan in die jong Kaapkolonie se timmerhoutbehoeftes voorsien deur tussen 1679 en 1706 duisende groot eike in Kaapstad, Stellenbosch, Drakenstein en die Paarl aan te plant.


Die bruinbeer (Ursus arctos) is 'n groot beer wat aan die genus Ursus en die familie Ursidae behoort. Bruinbere kom hoofsaaklik in die noorde van Noord-Amerika en Eurasië voor. Hulle kan 130 tot 700 kg (300-1500 pond) weeg. Dit is die nasionale dier van Finland. Bruinbeer, Ursus arctos U. a. arctos U. a. alascensis Oos-Siberiese bruinbeer, U. a. collaris Kamtsjatka-bruinbeer, U. a. beringianus †Atlasbruinbeer (U. a. crowtheri) †Dalleilandbruinbeer(U. a. dalli) Gobibruinbeer (U. a. gobiensis) Grysbeer (of grizzlybeer), U. a. horribilis U. a. isabellinus U. a. lasiotus Kodiakbeer, U. a. middendorffi U. a. nelsoni U. a. piscator U. a. pruinosus U. a. sitkensis U. a. syriacus (Siberiese bruinbeer) 'n Grysbeer 'n Kodiakbeer 'n Siberiese bruinbeer McLellan, B. N., Servheen, C. & Huber, D. (2008). "Ursus arctos".


Die harlekynliewenheersbesie (Harmonia axyridis) is 'n indringerspesie in Suider-Afrika wat afkomstig is van Oos-Asië. Die spesie is in 2001 in die Wes-Kaap vir die eerste keer in Suid-Afrika aangeteken. Tans kom die insek in al die provinsies van Suid-Afrika voor. Dit het ook Europa, Noord- en Suid-Amerika binnegedring. Dit het 'n negatiewe uitwerking op landbou, menslike nedersettings en inheemse liewenheersbesiebevolkings. Ouest. Science for South Africa. Volume 11, Nommer 2 2015 ISSN 1729-830X Stals, R., 2013, ‘Die indringerspesie Harmonia axyridis (Coleoptera: Coccinellidae) nou bykans een dekade reeds in suidelike Afrika: ’n Harlekyn waarvoor niemand lag nie’, Suid-Afrikaanse Tydskrif vir Natuurwetenskap en Tegnologie 32(1), Art. #816, 2 pages. http://dx.doi.org/10.4102/satnt.v32i1.816 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Harlekynliewenheersbesie. Wikispecies het meer inligting verwant aan Asian lady beetle Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die sambar of perdhert (Rusa unicolor) is ’n groot takbok wat inheems is aan Indië, Suid-China en Suidoos-Asië. Die naam "sambar" verwys hoofsaaklik na R. unicolor, hoewel dit soms ook gebruik word om te verwys na ’n paar ander hertsoorte. Die voorkoms en grootte van die sambar wissel grootliks deur hul verspreidingsgebied, en dit het in die verlede tot groot verwarring gelei; meer as 40 wetenskaplike sinonieme is al vir die spesie gebruik. Hulle is gemiddeld 102 tot 160 cm hoog by hul skouers en kan tot 546 kg weeg, hoewel die gemiddelde gewig 100 tot 350 kg is. Hulle is sowat 1,62 tot 2,7 m lank. Sambars van die westelike subspesies is meestal groter as dié van die oostelike subspesies, en ooie is kleiner as ramme. Hulle het groot gewei en die balke vurk aan die punte. Dit is sowat 110 cm lank in volwasse ramme. Ooie het nie gewei nie. Die pels is enigiets van geelbruin tot donkergrys en is gewoonlik eenkleurig, hoewel sommige spesies se kleure kol-kol kan verskil. Hulle het klein, maar digte maanhare, wat meer prominent by ramme is.


Die Wahlbergse fluweelgeitjie (Homopholis wahlbergii) is 'n reptiel wat voorkom in noord Noordwes, Limpopo, die Laeveld, Eswatini en die noorde van KwaZulu-Natal. Dit leef onder dakoorhange, teen huismure, onder bas en op klipbanke. Hulle word tot 20 cm lank. Hulle is streng naglewend en vang motte en ander insekte om ligte. Hulle natuurlike vyande is uile en slange. Natuurlewe van Suid-Afrika Duncan Butchart Struik Nature 2012 ISBN 978-1-4317-0248-0 Greenbaum, E. & Whiting, M.J. (2010). "Homopholis walbergii". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2014.3. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 7 Januarie 2015.AS1-onderhoud: meer as een naam: authors list (link) AS1-onderhoud: ref=harv (link) Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Wahlbergse fluweelgeitjie. Wikispecies het meer inligting verwant aan Wahlbergse fluweelgeitjie Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hisop (Hyssopus officinalis, Engels: hyssop), is 'n gewas wat 'n genesende eteriese olie bevat. Die plant kom oorspronklik uit Persië. Prof. Dr. Otto Wilhelm Thomé, Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz 1885, Gera, Germany Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Hisop. Wikispecies het meer inligting verwant aan Hisop Hisop Hisop-olie Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Akkedisse is reptiele (wat saam met die slange) aan die orde van skubreptiele (Squamata) behoort. Daar is meer as vyfduisend soorte akkedisse, wat dit die grootste groep van alle moderne reptiele maak. Hulle ontstaan in die Trias-tydperk, maar al die goeie fossiele dateer uit die jonger Jura-tydperk. Slange het daarna in die Kryt-tydperk uit 'n groep akkedisse ontstaan. Hoewel slange dus evolusionêr gesproke tot die akkedisse behoort, word hulle vanweë hul afwykende fisiologie en lewenswyse nie as akkedisse beskou nie. Akkedisse is meestal kleinerig. Die meeste spesies word (met stert insluit) nie langer as 50 sentimeter nie. Baie min bereik 'n lengte van meer as een meter. Die meeste akkedisse is groen tot bruin van kleur en het 'n plat liggaam met 'n duidelik onderskeibare kop, stert en vier goed ontwikkelde pote. 'n Paar groepe het egter 'n silindriese liggaam met gedegenereerde pote (oorblyfsels van vroeëre pote). Enkele spesies het slegs voorpote, en 'n aantal groepe is totaal pootloos. Sulke akkedisse kan maklik met slange verwar word. Die liggame van verskillende spesies kan drasties van kleur en aanpassings verskil.


Perdagtiges (Equidae) is 'n familie van onewehoewige soogdiere. Die familie het nog net een lewende genus, naamlik Equus. Al die perde, donkies en sebras behoort aan die genus. Spesies van die genus kan verbaster, maar die nageslag is gewoonlik steriel. Wilde perdaftiges kom nog op grasvlaktes in oostelike en suidelike Afrika, asook in Sentraal-Asië voor. Verwilderde perde word ook in Amerika en Australië aangetref. Twee spesies, die perd en donkie, is suksesvol gedomestikeer en word wêreldwyd (hoofsaaklik as las- en rydiere) aangehou. Die huidige spesies is almal medium tot groot herbivore. Hulle het lang pote, elk met 'n enkele hoef, lang nekke en koppe. Die ore is groot en omhoog gerig. Al die spesies het maanhare en 'n lang stert. Hulle kom in 'n verskeidenheid van kleure voor. Die mannetjies is groter as die wyfies. Perdagtiges leef hoofsaaklik van gras, maar hulle vreet ook ander plantmateriaal, soos blare, takkies en wortels. Hulle is groepsdiere. Sommige spesies (veral die bontkwagga) wei soms in gemengde troppe saam met ander hoefdiere.


Die nagblom (Cereus jamacaru) is 'n indringerplant en sukkulente kaktus wat in Suid-Afrika voorkom. Die boom is inheems aan Noordoos-Brasilië. Dit groei op rotsagtige plekke in die halfdorre Karoo en savanna en word 3 tot 12 m hoog. Dit staan ook as die bobbejaanpaal bekend in Afrikaans en in Engels as die Queen of the night. Die boom het dik takke (kladodes) wat uit 'n kort stam spruit met geen blare op nie. Fotosintese vind deur die blougroen kladodes plaas. Daar is skerp dorings aan die takriwwe. Die dorings kom in groepe van 5 tot 10 voor. Die plant het aanskoulike wit blomme wat snags oopgaan. Dit word deur motte of vlermuisse bestuif. Die vrug is pienk en in bessievorm. Die nagblom lyk baie soos die naboom. Laasgenoemde skei egter melksap af en het nie die groot wit blomme nie. Butchart, Duncan: Natuurlewe van Suid-Afrika. Struik Nature. 2012. ISBN 978-1-4317-0248-0 Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Lys van indringerplante in Suid-Afrika http://www.invasives.org.za/invasive-species/item/218-queen-of-the-night-cereus-jamacaru.html Geargiveer 29 Oktober 2015 op Wayback Machine Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Nagblom.


Die aartappelbos (Phyllanthus reticulatus) is 'n skraal, meerstammige struik, klimplant of klein boompie wat in die Laeveld en ooskus van KwaZulu-Natal voorkom en dikwels ruigtes vorm. Dit kan tot 4 m hoog word. Die bas is rooibruin of grys en word met tyd veselrig en gegroef. Die blare is enkelvoudig, klein en afwisselend en midgroen. Hulle is ewe ver uitmekaar aan neerhangende takke gespasieer. Die geel blommetjies is onopvallend wat in trosse voorkom. Die boom het 'n sterk gaaraartappelgeur. Die boom se FSA-nommer is 311. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome https://www.treetags.co.za/national-list-of-indigenous-trees/ Butchart, Duncan: Natuurlewe van Suid-Afrika. Struik Nature. 2012 ISBN 978-1-4317-0248-0 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Aartappelbos. Wikispecies het meer inligting verwant aan Aartappelbos


'n Wesel (Mustela nivalis) is 'n klein karnivoriese roofdier. Dit is die kleinste roofsoogdier ter wêreld. 'n Wyfie weeg slegs 35 gram, selfs ligter as 'n veldmuis. Wesels het 'n lang, dun liggaampie met kort pootjies. Die volwasse dier is ongeveer 4 tot 5 sentimeter dik en 16,5 tot 24 sentimeter lank. Die stert is ongeveer 6 sentimeter lank. Die wyfies is ietwat kleiner as die mannetjies. Dié wat in die suide van Europa voorkom is groter as dié in die noorde. Hulle grootte wissel verder van streek tot streek. Die diertjies het 'n rooierige tot kastaiingbruin rugkant en 'n wit onderkant. In die noorde word hulle (gedeeltelik) wit in die winter. Die wit pels dien as kamoeflering teen die sneeu. Wesels vreet muise, konyne, voëls, eiers, klein reptiele, paddas en insekte. Meeste van hulle prooi is groter as hulself. Hulle eet ongeveer 'n derde van hul liggaamsgewig aan voedsel elke dag. Hulle moet daagliks voed om nie van hongersnood om te kom nie. Die eerste werpsel word in April en Mei, na 'n draagtyd van 34 tot 37 dae, gebore.


Die keiserduiker (Phalacrocorax atriceps) is 'n voël wat leef en broei op Prins Edward-eilande in die Suidelike Oseaan. Dit is die enigste kormorant op dié eilande. Die voël word tot 61 cm lank, is groot, wit en swart met blou oë. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Field guide to the birds of Southern Africa Struik Publishers, Ian Sinclair 1984 ISBN 978-1-86825-510-8 BirdLife International (2012). "Phalacrocorax atriceps". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2013.2. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 26 November 2013.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Keiserduiker. Wikispecies het meer inligting verwant aan Keiserduiker


Die Suurpruim (Ximenia caffra) is 'n klein boom of struik wat aan die familie Olacaceae behoort. Dit is inheems aan alle tropiese streke, in besonder aan gebiede van Suid-Oos-Afrika, hoofsaaklik Kenia, Malawi, Mosambiek, Suid-Afrika, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe. In Engels staan dit as die "Sourplum" bekend, in Noord-Sotho is dit die "Morokologa" en in Zoeloe die "Umthunduluka-obomvu". Die suurpruim dra jaarliks vrugte. Die vrugte is oor die algemeen suur met 'n droë nasmaak, maar bevat groot hoeveelhede kalium. Die boom self is redelik gehard: dit is bestand teen ryp en ook droogtebestand. Die boom, vrugte, saad, blare, en wortels is al vir menslike verbruik aangewend, hoofsaaklik medisinaal of vir brandstof. Die bome kan ook vir verskansing en heinings aangewend word. Die boom se nasionale nommer is 103. Takke met vrugte Ryp en groen vrugte Ryp vrugte Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome C, Orwa, Mutua A, Kindt R, Jamnadass R, and Simons A. "Ximenia Caffra."


Skerpioene stuur hierheen aan. Vir die ontbinde vervolgingsagentskap, sien Direktoraat van Spesiale Operasies. Skerpioene is geleedpotige roofdiere van die biologiese orde Scorpiones in die klas Arachnida. Hulle het agt pote en word maklik uitgeken aan hul paar knypers en die smal, gesegmenteerde stert wat dikwels kenmerkend vooroor oor die rug gekrul is en in ’n giftige angel eindig. Skerpioene wissel in grootte van 9 mm (Typhlochactas mitchelli) tot 20 cm (Hadogenes troglodytes). Die evolusiegeskiedenis van skerpioene strek terug na die Siluur, sowat 430 miljoen jaar gelede. Hulle het by ’n groot reeks omgewingstoestande aangepas en word nou op al die kontinente behalwe Antarktika aangetref. Daar is sowat 1 750 spesies wat beskryf is, met 13 lewende families wat tans erken word. Net 25 van hierdie spesies het sover bekend gif wat mense kan doodmaak. Die taksonomie het veranderings ondergaan en sal na verwagting verder verander wanneer genetiese studies nuwe inligting voortbring. Die woord "skerpioen" het vermoedelik ontstaan uit die Latynse woord scorpius, wat weer van die Griekse woord σκορπίος, skorpíos afgelei is. Hulle is 'n nagdiere en hou in warm, droë gebiede, soos die westelike gedeeltes van Suider-Afrika.


Die kerriebos (Hypericum revolutum) is 'n bosserige struik of klein boompie. Die boompie is immergroen en is dikwels 'n pioneerspesie in woudkolle. Die boom groei verkieslik aan stroomoewers en woudrande op hoë hoogtes. Die boompie word 1 tot 3 m hoog. Die bas is rooibruin met hoekige takkies. Die blare is enkelvoudig, ellipties en blougroen. Hulle is by takpunte saamgebondel. Die blomme is heldergeel en pieringvormig met breë kroonblare. Die baie meeldrade is in die middel van die blom. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Natuurlewe van Suid-Afrika Duncan Butchart Struik Nature 2012 ISBN 978-1-4317-0248-0 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kerriebos. Wikispecies het meer inligting verwant aan Kerriebos Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Leerskilpad (Dermochelys coriacea) is 'n seeskilpad wat in al die oseane voorkom. In Suid-Afrika word hulle aan die hele kusgebied aangetref. Hulle leef op oppervlakwaters van tropiese en gematigde oseane. Die skilpaaie is 1,3 tot 1,7 m lank en weeg tot 800 kg. Die skilpaaie kan besigtig word op die Maputalandstrande tussen St. Lucia en Kosibaai. Natuurlewe van Suid-Afrika Duncan Butchart Struik Nature 2012 ISBN 978-1-4317-0248-0 Wallace, B.P., Tiwari, M. & Girondot, M. (2013). "Dermochelys coriacea". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2013.2. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 27 November 2013.AS1-onderhoud: meer as een naam: authors list (link) AS1-onderhoud: ref=harv (link) Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Leerskilpad. Wikispecies het meer inligting verwant aan Leerskilpad Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die gewone reënspinnekop (Palystes superciliosus, voorheen P. natalius) is 'n spesie van jagspinnekoppe inheems aan Suider-Afrika. Dit is die mees algemene en wydverspreide spesie in die genus Palystes. Sy verspreiding strek van KwaZulu-Natal in die ooste, weswaarts deur die provinsies van Mpumalanga, Limpopo en Noordwes in die noorde, en die Oos-Kaap en Wes-Kaap in die suide. Dit het 'n liggaamslengte van 25-30 mm. Die spesie is die eerste keer deur Ludwig Koch beskryf in 1875. Sy gunstelinghabitat is kreupelhout en savannabos. Spinnekoppe in die Palystes genus staan algemeen bekend as reënspinnekoppe. Palystes-spinnekoppe sal dikwels huise betree voordat dit reën, waar hulle jag maak op geitjies, gewoonlik Afrogecko porphyreus in die Wes-Kaap, of Lygodactylus capensis in die oostelike dele van Suider-Afrika. Mannetjies word gereeld van Augustus tot Desember gesien, waarskynlik op soek na wyfies. Na die paringseisoen in die vroeë somer bou die wyfie 'n ronde eiersak van ongeveer 60-100 mm in grootte van sy, met takkies en blare daarin. Hierdie eiersakke word algemeen gesien vanaf November tot April.


Die lourierboom (Laurus nobilis) is struik of klein boompie met glasende groen blare. Die plant is immergroen en verkies volson. Die blare word gebruik as kruie om bredies, potjiekos of omtrent enige vleisgereg te geur. Waterslim-kruie vir die braaiplek, Beeld, 14 November 2015 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Lourierboom. Wikispecies het meer inligting verwant aan Lourierboom Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die kasterolieboom (Ricinus communis) is 'n indringerplant wat as 'n struik of klein boompie in Suid-Afrika voorkom. Die boom is inheems aan Ekwatoriaal-Afrika. Dit groei aan rivieroewers, vlei-oewers en langs paaie. Dit staan ook bekend as die bloubottelboom of bosluisboom. Die plant het 'n kenmerkende loof en helder sap (kasterolie) in die lote en blare. Die takke is glad met 'n liggrys, poeieragtige glans. Die blare is groot, enkelvoudig en stervormig. Hulle is donkergroen aan die bokant en ligter aan die onderkant. Die blommetjies is rooierig en verskyn in eindstandige are. Die vrug is 'n drielobbige kapsule wat met sagte stekels bedek is. Natuurlewe van Suid-Afrika Duncan Butchart. Struik Nature. 2012. ISBN 978-1-4317-0248-0 Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Lys van indringerplante in Suid-Afrika http://www.invasives.org.za/invasive-species/item/326-castor-oil-plant-ricinus-communis.html Geargiveer 29 Oktober 2015 op Wayback Machine Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kasterolieboom. Wikispecies het meer inligting verwant aan Kasterolieboom


Kangaroes (Macropodidae) is 'n familie van buideldiere wat in Australië en Nieu-Guinee voorkom. Daarnaas is hulle ook na Hawaii, Engeland en Nieu-Seeland ingevoer. Benewens die algemeen bekende groter spesies ware kangaroes, vorm 'n aantal rot- en haasagtige diere, wat met die eerste oogopslag nie baie na die kangaroes lyk nie, ook deel van hierdie familie. Sedert kangaroes in 1629 die eerste keer opgemerk is, het bioloë baie belang gestel in die wyse waarop die wyfiekangaroe haar kleintjies in die wêreld bring. Eers in 1923 het al die feite oor hierdie diere se geboorteproses bekend geword. Omdat veral die reuse kangaroe as groot planteter vir die Australiese skape 'n gedugte voedsel mededinger is, word hy op groot skaal gejag en doodgemaak. Die kangaroegetalle het dan ook sedert die koms van die koloniste skerp gedaal. Die jag op kangaroes het in die laaste paar jaar so toegeneem dat hul voortbestaan nou soos die van alle ander buideldiere bedreig word. Die Kangaroeagtiges (familie Macropodidae) is seker die bekendste buideldierfamilie op die Australiese vasteland. Alle verteenwoordigers van hierdie familie - waartoe nie net die kangaroes nie, maar ook verskeie kleiner spesies behoort - het ŉ aantal kenmerkende eienskappe.


Motte (Lepidoptera) is insekte wat aan die orde van vlinders (Lepidoptera) behoort. Hulle is nou aan skoenlappers verwant, wat vanaf motte ontwikkel het. Die meeste spesies is slegs snags aktief. Hulle kan op verskeie maniere van ander vlinders onderskei word. 'n Mot se antennes (voelhorings) lyk soos klein vlerkies, en hulle vlerke word plat op die rug gevou as hulle nie vlieg nie. Die meeste vlinders is motte. Daar is vermoedelik sowat 160 000 spesies motte (byna tien keer soveel as die skoenlapper-spesies). Duisende van die spesies moet nog beskryf word. Die meeste motte is klein: hulle word mikromotte genoem. Die groter motte is beter bekend, maar is minder algemeen. Die meeste spesies is naglewend, maar daar is uitsonderings. 'n Paar skemer- en daglewende spesies is bekend. Bekende spesies sluit in, die sywurm, kommandowurm en kiepersol-pouoogmot. "Moths". Smithsonian Institution. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Julie 2018. Besoek op 12 Januarie 2012. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Mot. Wikispecies het meer inligting verwant aan Mot Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir mot. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Saam met kamele vorm lamas (genus Lama) die soogdierinfraorde Eeltpotiges (Tylopoda). Die habitat van hierdie kameelagtige diere is beperk tot Suid-Amerika. In teenstelling met kamele, wat aangepas is by 'n lewe in plat woestyngebiede, kom lamas hoofsaaklik in bergagtige streke voor. Hulle is kleiner as kamele en het geen bulte nie. Die kussings onder die tone is nie breed nie, maar smal en beweeglik sodat die diere 'n goeie houvas op rotsagtige en ongelyke terreine kan hê. Intensiewe jag is op die diere gemaak ter wille van hul kosbare wol en die oorblywende lamaspesies word deur uitwissing bedreig. Lamas (genus Lama) word beskou as die kamele van die Nuwe Wêreld. Terwyl egte kamele vroeër van Afrika na Asië versprei het, het die voorouers van die lama na Suid-Amerika uitgewyk, waar daar vandag nog twee wilde spesies voorkom: die guanaco (Lama guanicoe) en die vikoenja (Lama vicugna). Laasgenoemde spesie is ietwat kleiner en skraler van bou as die guanaco, en leef hoofsaaklik op die sogenaamde Alpeplato (punas) van die Andes.


Sapporo (札幌市, Sapporo-sji?) luister (hulp·inligting) is die vyfde grootste stad in Japan volgens bevolking en die derde grootste volgens oppervlakte. Dit is die hoofstad van die Hokkaidō-prefektuur, geleë in die Isjikari-subprefektuur, en 'n ordinansie-aangewese stad van Japan. Sapporo is buite Japan die bekendste daarvoor dat dit die gasheer van die Olimpiese Winterspele 1972 was, asook vir die jaarlikse Joeki Matsoeri, die Sapporo-sneeufees, wat meer as 2 miljoen toeriste van oral oor die wêreld lok. Die stad is ook die tuiste van die Sapporo-brouery. Sapporo was een van die gasheerstede tydens die Rugbywêreldbeker 2019. Hokkaido University, 北海道大学 Sapporo City University, 札幌市立大学


Ixia angelae is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Sederberg voor waar daar slegs een populasie is. Die plant het geen bedreiging nie en word as seldsaam beskou. http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1547-4026 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:77154962-1


Sparaxis variegata is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Sparaxis behoort en is deel van die fynbos. Die spesie is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Olifantsrivier-vallei tussen Klawer en Clanwilliam voor. Die plant het 'n voorkoms gebied van kleiner as 667 km2 en die plant het tans geen bedreigings nie. http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1536-17 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:963704-1


Kniphofia uvaria is 'n meerjarige plant wat tot die genus Kniphofia behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Noord-Kaap, Oos-Kaap en Wes-Kaap. http://redlist.sanbi.org/species.php?species=2207-59 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:537112-1 John Manning. 2018. Field Guide to Fynbos, Struik Nature, 2018 ISBN 978 1 77584 590 4


Gladiolus involutus is 'n meerjarige plant wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is inheems aan die Oos- en die Wes-Kaap. http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1549-91 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:437540-1


Cyanella hyacinthoides is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Cyanella behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Dit kom voor vanaf Steinkopf, suidwaarts deur Namakwaland, die Weskus lae gebiede, die Bokkeveld en Roggeveld-eskarpte tot by die Kaapse Skiereiland, en ooswaarts met die lae kusgebiede tot by die Gouritsrivier. Die plant blom van Augustus tot November. John Manning. 2018. Field Guide to Fynbos, Struik Nature, 2018 ISBN 978 1 77584 590 4 http://redlist.sanbi.org/species.php?species=4120-6 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:64182-1


Die Tweede Liga is op twee na die hoogste sokkerkompetisie in Nederland wat deur die KNVB georganiseer word. Dit is die laagste liga waar (semi-)betaalde sokker gespeel word. Die wenner van die Tweede Liga word elke jaar na die Eerste Liga bevorder. Die klubs wat as 17de en 18de eindig, sal na die Derde Liga relegeer. Die kompetisie het bestaan tussen 1956 en 1971. Die Tweede Liga is opnuut opgerig in 2016. In 2020 en 2021 is as gevolg van die wêreldwye Covid-19-pandemie geen kampioen gekroon nie. Hierdie klubs spele in seisoen 2020-'21 in die Tweede Liga: Amsterdamsche FC ASWH Excelsior Maassluis GVVV Koninklijke HFC HHC Hardenberg IJsselmeervogels Jong Sparta Jong Volendam VV Katwijk Kozakken Boys VV Noordwijk Quick Boys Rijnsburgse Boys SVV Scheveningen SV Spakenburg SV TEC De Treffers


Ndola is die derde grootste stad in Zambië naas Lusaka en Kitwe, wat dit eers in die laaste verbygesteek het. Dit is 'n handels- en verspreidingsentrum vir die provinsie Koperstreek, waarvan dit ook die hoofstad is. Die geskatte bevolking was 482 310 in 2009. In 1959 was die totaal 79 400, waarvan 9 200 blankes was en in 1965 85 700, waarvan 10 400 blankes was. Die stad is sowat 40 km oos van die Kafuerivier geleë, op die hoofspoorlyn uit die suide en die aansluiting vir die spoorlyn tussen die Koperstreek en die Demokratiese Republiek van die Kongo. 'n Bestuursraad is in 1927 ingestel waarna Ndola munisipale status in 1932 verwerf, wat dit die tweede oudste munisipaliteit in die land maak. Die staatsbeheerde dagblad die Times of Zambia word in die stad uitgegee. Drie lugrederye gebruik Ndola se internasionale lughawe, waaronder Zambian Airways en die Suid-Afrikaanse Lugdiens. Daar is regstreekse vlugte na Lusaka, Johannesburg, Dar-es-Salaam en Lubumbashi. Die stad het vyf hotelle, waaronder die New Ambassador, New Savoy, Michelangelo, Mukuba en Skyways.


Kastrasie (ook genoem sterilisasie, ontmanning, ovariëktomie, ens.) is enige manier – snykundig, chemies of andersins – waardeur ’n manlike mens of dier die funksie van die testikels of ’n vroulike mens of dier die funksie van die eierstokke verloor. Met snykundige kastrasie word die testikels met chirurgie verwyder en met chemiese kastrasie word die testikels met chemiese middels gedeaktiveer. Kastrasie veroorsaak sterilisasie, wat meebring dat die persoon of dier nie meer kan voortplant nie; dit verminder ook die vervaardiging van sekere hormone soos testosteroon en estrogeen. Die uitwerking van die afname in laasgenoemde is aansienlik dwarsdeur ’n vrou se liggaam. Soms verwys die term "kastrasie" ook na emaskulasie (die verwydering van die penis én testikels). In sommige kulture word geen onderskeid tussen die twee getref nie en dit kan verwarrend wees. By diere help kastrasie voordelige omstandighede skep, soos om oorbevolking te voorkom en die geslagsdrif te verminder. Daar word dikwels gesê die dier is "reggemaak". Kastrasie is dikwels in sekere kulture in Europa, Afrika en Suid- en Oos-Asië om godsdienstige of sosiale redes gebruik.


Die jaar 1115 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 15de jaar van die 12de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad. In Mantsjoerye ontstaan die Jin-dinastie.


Brasília (die diakritiese teken word in Afrikaans dikwels weggelaat, dus ook Brasilia) is die hoofstad van Brasilië. Dit is in die Federale Distrik van Brasilië (Portugees: Distrito Federal do Brasil, amptelike afkorting: DF) geleë en strek oor 'n oppervlak van 472,12 vierkante kilometer. Die stadsgebied het sowat 200 000 inwoners (2005), terwyl die metropolitaanse gebied van Brasília met 'n oppervlak van 5 822 vierkante kilometer 'n bevolking van 2,3 miljoen het. Die stad word omring deur satellietstede. Die Federale Distrik lyk met sy uitgestrekte landbougebiede en 'n lae bevolkingsdigtheid eerder op 'n klein deelstaat. Met die oprigting van die kunsmatige hoofstad Brasília, wat op die sentrale plato van Brasilië lê en dieselfde afstand van die mees noordelike groot stad, Belém, en die mees suidelike, Porto Alegre, is, het die Brasiliaanse staatspresident Juscelino Kubitschek in die vyftigerjare van die 20ste eeu 'n ou droom verwesenlik. Talle Brasiliaanse visioenêre het die verskuiwing van die land se hoofstad na die yl bevolkte platolandskap van die binneland voorgestel as die gepaste metode om die Brasiliaanse samelewing, wat soos "krappe vasgeklou het aan 'n digbevolkte kuslyn", ingrypend te transformeer en dit te laat floreer in 'n paradys van oorvloed.


Afrika-diaspora verwys na die gemeenskappe regoor die wêreld wat ontstaan het uit die afstammelinge van die historiese verskuiwing van mense uit Afrika na meestal die Amerikas, Europa, Asië en die Midde-Ooste, maar ook na alle ander lande van die wêreld. Die uitdrukking diaspora is in besonder histories van toepassing op die mense van Wes- en Sentraal-Afrika wat tydens die Atlantiese slawehandel na die Amerikas verskeep is, waarvan die meeste in Brasilië beland het en die res in die Verenigde State van Amerika, en elders. Sommige navorsers identifiseer "vier sirkulatoriese fases" van migrasie uit Afrika. Die term is ook onlangs gebruik in die Afrika-unie se definiëring van emigrasie uit Afrika. Die AU sien diaspora as volg: "[bestaande] uit mense van Afrika-oorsprong, wat buite die kontinent leef, ongeag hul burgerskap of nasionaliteit, en wat gewillig is om by te dra tot die ontwikkeling van die kontinent en die uitbou van die Afrika-unie." Sy grondwet verklaar dat hy (die Afrika-unie) "as 'n belangrike deel van ons kontinent, die Afrika-diaspora uitnooi aanmoedig om hul volle samewerking te bied en deel te word van die uitbou van die Afrika-unie."


Noord-Amerika Noord-Amerika is 'n kontinent in die Noordelike Halfrond van die Aarde, wat byna uitsluitlik in die Westelike Halfrond geleë is. Dit word in die noorde begrens deur die Arktiese Oseaan, in die ooste deur die noordelike Atlantiese Oseaan, in die suidooste deur die Karibiese See en in die suide en weste deur die noordelike Stille Oseaan. Met 24 709 000 vierkante kilometer beslaan dit 4,8 persent van die aarde se oppervlak en is die derde grootste vasteland na Asië en Afrika. Die Amerikas is deur die Duitse kartograwe Martin Waldseemüller en Matthias Ringmann na die Italiaanse ontdekkingsreisiger Amerigo Vespucci genoem. Noord-Amerika is die noordelike deel van die Amerikaanse kontinent en word in die ooste begrens deur die Atlantiese Oseaan, in die noorde deur die Noordelike Yssee en in die weste deur die Stille Oseaan. Die meeste eilande wat rondom die subkontinent lê, soos die Karibiese Eilande, die Kanadese Arktiese Argipel, Groenland en die Aleoete-eilande, word hierby ingereken omdat hulle op die Noord-Amerikaanse kontinentale plaat lê.


Bodo of Boro (बर'/बड़, [bɔɽo]) is 'n Tibeto-Birmaanse taal wat deur sowat 1,3 miljoen mense in Noordoos-Indië, Bangladesj en Nepal gepraat word. Bodo is een van die amptelike tale van Indië naas Engels en Hindi. Bodo word òf met die Devanagari-alfabet òf die Latynse alfabet geskryf. Dit vorm saam met Assamees en Bengaals die amptelike tale van die Indiese deelstaat Assam. Daarbenewens word Bodo in die aangrensende deelstate Manipur, Meghalaya en Wes-Bengale gepraat. Dit is verwant aan Kokborok, ook Tripuri genoem, een van die amptelike tale van die Indiese deelstaat Tripura, en aan Garo, wat geen amptelike status geniet nie. (en) "Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition, Boro". Ethnologue. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 April 2020. Besoek op 18 Maart 2021. (en) "The Constitution of India" (PDF). Regering van Indië, Departement van Reg en Justisie. 1 Desember 2007 [1950]. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 9 September 2014. (en) "Bodo language". Encyclopædia Britannica. Besoek op 16 Maart 2021.


Adam Baldwin (gebore 27 Februarie 1962) is 'n Amerikaanse akteur.


Gregorius XV was die 234ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1621 tot 1623. Weens sy swak gesondheid stel hy sy nefie Ludovico Ludovisi aan as staatsekretaris en die regeer namens die pous. Pous Gregorius XV is gebore as Alessandro Ludovisi op 9 Januarie 1554 in Bologna, Italië. Hy was een van die sewe kinders van Pompeo Ludovisi, graaf van Samoggia en sy vrou Camilla Bianchini. Hy ontvang onderrig aan die Collegio Romano van die Jesuïte in Rome en studeer kerkreg en Romeinse reg aan die Universiteit van Bologna. Op 12 Maart 1612 stel Pous Paulus V hom aan as aartsbiskop van Bologna en stuur hom op 13 Augustus 1616 as nuntius na die hertog van Savoje om te bemiddel tussen Charles Emmanuel I, hertog van Savoje en koning Philip III van Spanje oor die markisaat van Montferrat. Op 19 September 1616 stel Pous Paulus V hom aan as kardinaal. Ludovisi bly in Bologna tot die dood van Pous Paulus. Op 9 Februarie 1621 volg hy Pous Paulus V op en word gekroon op 14 Februarie 1621 deur kardinaal Andrea Baroni Peretti Montalto. Hy regeer tot sy dood op 6 Julie 1623 en word opgevolg deur Pous Urbanus VIII.


Tyd kan naas hoogte, breedte en lengte as die vierde dimensie gesien word. Van 'n gebeurtenis kan gesê word dat dit na 'n ander gebeurtenis plaasvind. 'n Gebeurtenis vind plek op een tydstip of moment en tyd word gesien as 'n opeenvolging van tydstippe. So kan bepaal word hoe lank een gebeurtenis na 'n ander plaasvind. Dit betref die tydsduur tussen die twee tydstippe. Tyd is die begrip waarmee hierdie volgorde en duur beskryf kan word. Tyd volg uit die aksioom van oorsaaklikheid (ook na verwys as kousaliteit). Dit wil sê dat ons tyd alleen kan definieer as ons die bestaan van oorsaaklikheid erken, of andersom, dat oorsaaklikheid allen in terme van tyd gedefinieer kan word. In die filosofie en taalwetenskap, spesifiek die semantiek, word tydslogika ondersoek. Dit behels formele logiese sisteme om die begrip tyd te formaliseer. In die tydmeetkunde hoef tyd nie werklik gedefinieer te word nie aangesien dit aan periodieke (byvoorbeeld astronomiese) bewegings en verskynsels gekoppel kan word. Hoewel tydsverloop ŉ daaglikse ervaring is, bly dit vir die mens 'n mistieke begrip en word dit moeilik gedefinieer.


Hierdie artikel handel oor die etniese groep. Vir die taal, sien Wallies. Die Walliesers (Engels: Welsh people, Wallies: Cymry) is 'n Keltiese nasie en etniese groep inheems aan Wallis en die omliggende eilande wat met die Walliese taal verband hou. Dié taal is histories in die hele Wallis gepraat, met sy voorganger Oud-Brits wat in die grootste deel van die Britse vasteland gepraat is. Terwyl Wallies die oorheersende taal in sekere gebiede van Wallis gebly het, is Engels die oorheersende taal in die meeste gebiede van dié land. John Davies beweer dat die oorsprong van die "Walliese nasie" teruggevoer kan word tot die einde van die 4de en vroeë 5de eeu, na die onttrekking van die Romeine uit Groot-Brittanje, hoewel Kelties-Britoniese tale vermoedelik heelwat vroeër in Wallis gepraat is. Die term Walliesers verwys na Wallis se bevolking en mense van Walliese afkoms wat 'n kulturele erfenis en voorvaderlike oorspronge deel. Vandag is Wallis een van die vier lande van die Verenigde Koninkryk en die meerderheid van die mense wat in Wallis leef is Britse burgers.


Die Hindustan HF-24 Marut is die eerste vegvliegtuig wat deur Indië ontwikkel en gebou is, as deel van hulle plan om onafhanklik te word met betrekking tot straalvliegtuig produksie. In die 1950's het die Indiese Lugmag oor geen lugvaart kundiges beskik met kennis oor straalvliegtuie nie. Hulle het toe Kurt Tank, beroemde vliegtuig ontwerper van Focke-Wulf, genooi om deel te wees van die projek in Indië. Daar het later tot 18 Duitse ingenieurs op die projek gewerk. Die span het in 1957 begin werk aan 'n plan om 'n alle weerstoestande, multi-rol vliegtuig te ontwerp wat Mach-2 kan haal. Die prototipe het sy nooiensvlug op 17 Junie 1961 voltooi. Dit was aangedryf deur twee Rolls-Royce Bristol Orpheus 703 turbostraler motors. Die produksie modelle was egter toegerus met Indiese vervaardigde (onder lisensie) Orpheus motors. Die Marut is in April 1967 in diens gestel en was die eerste supersoniese vliegtuig wat deur 'n nie-supermag vervaardig is. Teen die einde van 1975 was 100 eenhede afgelewer. In 1971 het die vliegtuie aksie gesien tydens die oorlog met Pakistan waar hulle in luggevegte met die vyandelike F-86 Sabre betrokke was.


Kulkuns of goëlery is 'n uitvoerende kuns wat gehore vermaak met truuks en illusies wat skynbaar onmoontlik of bonatuurlik is. Kulkuns skep die indruk van bonatuurlike mag, maar die illusie van kulkuns word uitsluitlik deur natuurlike metodes geskep. Die gehoor is gewoonlik bewus dat kulkuns deur oëverblindery uitgevoer word, maar die vaardigheid en geheimsinnigheid daaragter fasineer die gehoor. Kulkuns kan professioneel of as 'n stokperdjie beoefen word. Baie ure se oefening en geduld word benodig om dit te bemeester. Die persoon wat die kulkunsies uitvoer word 'n kulkunstenaar genoem. Daar word tussen sewe basiese kategorieë van illusies, of oëverblindery onderskei. Dit sluit in produksie, verdwyning, transformasie, herstelling, teleportasie, levitasie en penetrasie. Die kulkunstenaar produseer iets uit niks uit nie. 'n Voorbeelde van produksie is die gewilde toertjie om 'n "hasie uit die hoed" te trek of om 'n lint uit iemand se oor te trek. Die "verdwyning"-toertjie is basies die teenoorgestelde van produksie. 'n Soortgelyke tegniek word toegepas om items te laat verdwyn - byvoorbeeld, wanneer die kulkunstenaar sy hande klap, verdwyn 'n voël vanuit sy hok.


Wind in Your Hair is die eerste enkelsnit van die 2021-album, Headlight Dreams, van die Suid-Afrikaanse sanger-liedjieskrywer Steve Louw, vervaardig deur Kevin Shirley van The Black Crows and opgeneem in Nashville, Tennessee. Die Amerikaanse kitaarlegende Bonamassa lewer 'n gasvertoning op die snit. Louw het die musiek vir sy album "Headlight Dreams" geskryf nadat hy 'n motorfietsrit van 8 000 km deur Suider-Afrika afgelê het. Volgens hom het baie van dié tyd en ruimte neerslag in die liedjies op die album gevind. Nadat hy weke lank gery het, het hy dinge in stadige aksie of superspoed gesien en het die landskap hom begin fasineer. Die liedjie het 'n treffer op Spotify geword. Headlight Dreams, roughtrade.com Steve Louw's backstory to realising headlight dreams, MSN.com "#MusicExchange: Steve Louw releases new album Headlight Dreams". www.bizcommunity.com (in Engels). Besoek op 2021-05-23.


Romulea hirsuta var. framesii is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom by Malmesbury voor. http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1554-34 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:883620-1


Gladiolus teretifolius is 'n meerjarige plant wat tot die genus Gladiolus behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor van Caledon tot by Mosselbaai. Ten minste 80% van die plant se habitat het verlore gegaan met die aanlê van graan landerye, veral by Mosselbaai en Albertinia. http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1549-183 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:941271-1


In organiese chemie word koolwaterstowwe (verbindings wat slegs uit koolstof en waterstof bestaan) in twee klasse verdeel: aromatiese verbindings en alifatiese verbindings (van Grieks aleiphar wat vet of olie beteken), ook bekend as nie-aromatiese koolwaterstowwe. Alifatiese verbindings kan siklies wees maar koolwaterstowwe met gekonjugeerde pi-stelsels wat Hückel se reel gehoorsaam word egter beskou as aromaties. Alifatiese verbindings kan versadig wees, soos heksaan, of onversadig, soos hekseen en heksyn. Oopkettingverbindings (hetsy reguit of vertak) bevat geen ringe van enige aard nie en is dus alifaties. Alifatiese verbindings kan versadig wees en verbind word deur enkelbindings (alkane), of onversadig, met dubbelbindings (alkene) of drievoudige bindings (alkyne). Behalwe waterstof, kan ander elemente aan die koolstofketting gebind word, waarvan suurstof, stikstof, swawel en chloor die algemeenste is. Die eenvoudigste alifatiese verbinding is metaan (CH4). Die meeste alifatiese verbindings is vlambaar, wat die gebruik van koolwaterstowwe as brandstof moontlik maak, soos bv. metaan in gasvlamme en as vloeibare natuurlike gas, en asetileen (etyn) in die sweiswerk. "aliphatic compounds".


Disa nivea is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan KwaZulu-Natal, Lesotho en die Oos-Kaap en kom voor op die Drakensberg. http://redlist.sanbi.org/species.php?species=2759-71 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:897619-1


Watsonia transvaalensis is 'n plant wat tot die genus Watsonia behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan Limpopo. http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1557-83 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:442004-1


Pax Britannica (Latyn vir "Britse Vrede") was die tydperk van relatiewe vrede tussen die groot moondhede van die tyd waartydens die Britse Ryk die wêreldwye leidende mag geword en die rol van "wêreldwye polisieman" gespeel het. Tussen 1815 en 1914, ’n tydperk waarna verwys word as Brittanje se "keiserlike eeu", is ’n gebied van sowat 26 000 000 km2 en rofweg 400 miljoen mense by die Britse Ryk gevoeg. ’n Oorwinning oor Napoleontiese Frankryk het gesorg dat Brittanje geen ernstige teenstanders gehad het nie, buiten miskien Rusland in Sentraal-Asië. Toe Rusland sy invloed in die Balkan probeer uitbrei, het die Britte en Franse hulle in die Krimoorlog (1853-1856) verslaan en so die Ottomaanse Ryk beskerm. Die Britse Vloot het die grootste deel van die seehandelsroetes beheer en ongehinderde seemag geniet. Benewens die formele beheer wat dit oor sy eie kolonies uitgeoefen het, het Brittanje se oorheersende posisie in die wêreldhandel beteken dit het toegang tot baie gebiede beheer, soos Asië en Latyns-Amerika. Die Britte het ook, tot die misnoeë van ander koloniale ryke, die Verenigde State gehelp om sy ekonomiese oorheersing in die Amerikas te handhaaf.


Gladiolus malvinus is 'n meerjarige plant wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is inheems aan Mpumalanga en kom tussen Dullstroom en Belfast voor. Die plant het van sy habitat afgestaan aan die aanplant van plantasies en word tans bedreig deur indringerplante, veral die swartwattel (Acacia mearnsii). http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1549-476 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:1004745-1


Ixia sobolifera subsp. albiflora is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel is van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Dit kom in die Klein Karoo tussen Montagu, Prins Albert en Oudtshoorn voor en word gevind op die suidelike hange. Die spesie het tans geen bedreigings in nie. Dit kan verwar met Ixia rapunculoides word. Meer navorsing moet gedoen word om die ware grootte en omvang van die populasie te bepaal. http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1547-168 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:77091735-1


Watsonia inclinata is 'n plant wat tot die genus Watsonia behoort. Die plant is inheems aan KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap en kom voor van die Umtamvunarivier tot by die Mkwenirivier. Daar is minder as vyf subpopulasies en die habitat word bedreig deur oorbeweiding en landbou aktiwiteite. http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1557-40 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:937656-1


Enschede (uitspraak (hulp·inligting)) is 'n munisipaliteit en 'n stad in die provinsie Overijssel in Nederland. Hierdie stad is die grootste stad van Overijssel met meer as 160 000 inwoners (2011). Enschede is die elfde stad van Nederland. Dit is in Twente geleë en word in die noorde begrens deur die munisipaliteite Dinkelland, Oldenzaal en Losser, in die ooste deur Gronau in Duitsland, in die suide deur Haaksbergen, en in die weste deur Hengelo Die naam se betekenis is waarskynlik "An die Schede" (Aneschedhe, 1118) Oud-saksies: scheed ('skeiding' of 'grens'). Die naam verwys na ’n grens aan ’n moerasgebied. Enschede ontstaan in die vroeë middeleeue en het stadsregte in 1325 gekry. Die stad was op 13 Mei 2000 in die wêreldnuus toe die vuurwerkfabriek SE Fireworks in die Roombeek ontplof het en 23 mense gesterf het. Enschede is wêreldbekend vir die Universiteit Twente, die sokkerklub FC Twente en die plaaslike bier Grolsch. Enschede ontstaan in die vroeë middeleeue naby 'n klein kasteel. In 1325 kry Enschede stadsregte van die biskop van Utrecht.


Harskamp is ’n nedersetting in die munisipaliteit Ede in die provinsie Gelderland in Nederland. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Gwardia Ludowa (Pools vir "Die mense se beskermers") was 'n kommunistiese gewapende organisasie in Pole wat deur die Sowjets-geskepde Poolse Werkersparty georganiseer was. Die GL was op 6 Januarie, 1942 gestig en het in 1944 by die Armia Ludowa aangesluit. Die groep se hooftaak was om teen Nazi-Duitsland te veg tydens die Tweede Wêreldoorlog, deur middel van partisaanse oorlogvoering, sabotering en opstandingsbewegings. Gwardia Ludowa was ook aan die intelligensie dienste van die Sowjetunie verbind. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Mardykers was vrygestelde slawe. Tydens die Portugese en Nederlandse bewind in die Oos-Indiese eilande is Maleise slawe in die gebied ingevoer. Van hierdie slawe is later vrygelaat of vrygekoop en hulle en hul afstammelinge het as mardykers bekendgestaan. Meesal was hierdie mense Christene. VOC-amptenare is op die retoervloot van Java na Nederland soms tot in Kaapstad van hul slawe vergesel. Sommige slawe is daan aan die Kaap verkoop, omdat die prys vir ‘n slaaf aan die Kaap heelwat hoër was as in Nederlands-Indië. Maar ‘n aantal is ook teruggestuur en ander is hier vrygestel. Enkele vrygestelde slawe het egter hoë amptenare na Nederland vergesel, Nederlands leer praat en sommige het later weer met die uitwaartse vloot na Java teruggekeer. Dikwels het het hierdie Nederlandssprekende oud-slawe in die Kaap agtergebly. Veral die vrygestelde Nederlandssprekende slawe is aan die Kaap Mardykers genoem. Hulle en hul nageslag was bekend as bedrewe messelaars en mandjievlegters. Die woord mardyker is afgelei van die Maleise woord merdika, met die betekenis van vry.


Die Dansende huis (ook bekend as Fred en Ginger), is die byname wat aan die Nasionaal-Nederlandse-gebou by die Rašínovo nábřeží (Rašín-wal) in Praag, Tsjeggiese Republiek, gegee word. Dit is deur die Kroaties-Tsjeggiese argitek Vlado Milunić, in samewerking met die Kanadees-Amerikaanse argitek Frank Gehry, ontwerp. Die gebou, wat in 1992 ontwerp is en vier jaar later in 1996 voltooi is, is op 'n vakante erf langs die Donaurivier opgerig. Die nie-tradisionele ontwerp van die gebou was destyds kontroversieel omdat dit sterk gekontrasteer het te midde van die Barok-, Gotiese- en Art Nouveau-argitektuur, waarvoor Praag bekend is. Die destydse Tsjeggiese president, Václav Havel, wat vir dekades lank langs die terrein gewoon het, het die projek ywerig ondersteun, in die hoop dat die gebou 'n sentrum van kulturele aktiwiteite sou word. Gehry het die huis oorspronklik Fred en Ginger genoem (ter ere aan die bekende Amerikaanse dansers Fred Astaire en Ginger Rogers, omdat die huis soos 'n dansende paartjie lyk), maar hierdie bynaam word nou selde gebruik.


'n QR-kode (afgekort van Quick Response) is 'n soort matriksstaafkode (of tweedimensionale kode) wat aanvanklik vir die motornywerheid ontwerp is. Meer onlangs het die stelsel gewild geword buite die bedryf weens die snelle leesbaarheid daarvan en betreklik groot datakapasiteit. Die kode bestaan uit swart modules in 'n vierkantige rangskikking op 'n wit agtergrond. Die geënkodeerde inligting kan uit vier gestandaardiseerde dataformate (numeries, alfanumeries, binêre grepe, Kanji) bestaan, of deur gerugsteunde verlengings byna enige datasoort. Die kode wat deur die Toyota-filiaal Denso Wave in 1994 ontwerp is vir voertuigmonitering in die vervaardigingsproses, is een van die mees gewilde tweedimensionale staafkodevariante. Dit is ontwerp met die oogmerk om die inhoud vinnig ontleedbaar te maak. Die tegnologie is ook geredelik in die Verenigde State gebruik, en onlangs brei die aanwending daarvan die vinnigste uit in Kanada en Hong Kong. QRpedia "QR Code features" (in Engels). Denso-Wave. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Junie 2012. Besoek op 3 Oktober 2011. Borko Furht (2011). Handbook of Augmented Reality. Springer. p. 341. "QR Code – About 2D Code" (in Engels).


Bălţi (Roemeens: Bălţi, Russies: Бельцы of Бэлць, Beltsi, Belts, Oekraïens: Бєльці/Bjeltsi, Duits: Belz) is die grootste stad in die noorde van Moldowa met sowat 144 300 inwoners in 2012. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Argelès-sur-Mer Argelès-sur-Mer (Franse uitspraak: [aʁʒəlɛs syʁ mɛʁ] (luister (hulp·inligting)), Katalaans: Argelers de la Marenda of Argelers [əɾʒəˈles]), algemeen bekend as Argelès, is 'n nedersetting in die département Pyrénées-Orientales in die administratiewe streek Oksitanië, Frankryk. Dit is omtrent 25 km vanaf Perpignan. Argelès-sur-Mer is in die kanton La Côte Vermeille en in die arrondissement Céret geleë. Argelès-sur-Mer is aan die Côte Vermeille aan die voet van die Albères-bergreeks, naby die Spaanse grens. Dit het die langste strand in die Pyrenées Orientales. Tydens die Tweede Wêreldoorlog was Argelès-sur-Mer die ligging van 'n konsentrasiekamp, waar tot 100 000 verslane Spaanse Republikeine langs 'n winderige strand in haglike sanitêre toestande deur die Franse regering geïnterneer is ná die nederlaag van die Spaanse Republiek. Die vlugtelinge het vanaf die winter van 1938/39 na die kamp gestroom ná die ineenstorting van die Katalaanse front na die rebelle-offensief. Étoile sportive catalane is die rugbyklub van Argelès-sur-Mer. Corazón Helado de 1939 - Los exilios republicanos Geargiveer 18 Februarie 2015 op Wayback Machine