Middeleeuse teater verwys na opvoerings in die tydperk tussen die val van die Wes-Romeinse Ryk in die 5de eeu  n.C. en die begin van die Renaissance omstreeks die 15de eeu. Dit sluit ’n verskeidenheid genres in, soos liturgiese, misterie-, mirakel- en moraliteitsdramas. Die Middeleeue strek vanaf die val van die Romeinse ryk 5 n.C. tot en met die begin van die Renaissance. Tydens die val van die Romeinse ryk is die Romeinse stede geplunder en Rome verwoes deur die Barbare van Duitsland en Frankryk. Europa is verdeel in talle feodale stelsels. Die heersers het baie gesag en die werkers is arm en afhanklik van die heersers. Die feodale stelsel van die Middeleeue het bepaal dat die keisers of konings as leenhere opgetree het. Die heersers gee vir hul onderdane 'n stuk grond om te bewerk en in ruil daarvoor moes die onderdane, militêre hulp en ander pligte verrig. Die “bekering” van die Romeinse keiser Konstantyn lei daartoe dat hy met die Edik van Milan in 313 n.C. die Christelike godsdiens as die wetlike godsdiens van die Romeinse ryk verklaar.


Palazzo Natoli 'n barokpaleis in Palermo, op die eiland van Sisilië in die Middellandse See. Dit is in 1765 deur Vincenzo Natoli gebou. Dit het 'n hoofingang via S. Salvatore en fresko's deur Gioacchino Martorana. Adriana Chirco (1997). Guida di Palermo: visita guidata della città e dei dintorni per itinerari storici (in Italian). Palermo: D. Flaccovio. ISBN 8877583134, p. 286 Cesare De Seta, Maria Antonietta Spadaro, Sergio Troisi (1998). Palermo città d'arte: guida ai monumenti di Palermo e Monreale (in Italiaans). Palermo: Ariete, p.57 Giulia Sommariva (2004). Palazzi nobiliari di Palermo (in Italiaans). Palermo: D. Flaccovio. ISBN 9788877585981, p. 35 A. Gerbino, Palazzo Natoli. Un itinerario settecentesco e un pittore contemporaneo, Ed. Sciascia, 1994 Diana Malignaggi: La pitture del Settecento a Palermo. Attività divulgativa e didattica 1978, Soprintendenza ai Beni Artistici e Storici, Palermo 1978 Angela Mazzé: Memoria di Gioacchino Martorana. A cura di Roberto Petricolo.


Edoardo Daniele Villa (1915–2011) was 'n noemenswaardige Suid-Afrikaanse beeldhouer van Italiaanse afkoms wat met staal en brons gewerk het. Villa is in Bergamo, Italië gebore en het aan die Andrea Fontini-kunsskool studeer. Tydens sy studies in 1939, met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog, is hy opgeroep vir twee jaar diens in die Italiaanse weermag. In 1940 is hy na Noord-Afrika uitgeplaas, waar hy gewond was, en in Egipte deur die Engelse gevange geneem is. Tussen 1941 en 1942 is hy na Suid-Afrika gestuur waar hy die volgende vier jaar by die Zonderwater krygsgevangenekamp aangehou is. Zonderwater is in Februarie 1941 geopen en teen die einde van 1942 was 63 000 gevangenes daar aangehou onder die toesig van kolonel H.F. Prinsloo, wie se hoof later in brons deur villa gegiet is vir die militêre museum. Na sy vrylating besluit Villa om in Suid-Afrika aan te bly waar hy as beeldhouer begin werk het. Villa het by sy huis in Johannesburg gewoon en gewerk. Hy was bevriend met die kunstenaar en kunsversamelaar Vittorino Meneghelli, die skrywer Jillian Becker en die argitek Monty Sack.


Die nasionale vlag van die Volksrepubliek China is op 27 September 1949 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n enkele rooi baan met ’n groot goue vyfpuntige ster binne ’n boog van vier goue vyfpuntige sterre in die skildhoek. Die rooi staan vir die Kommunistiese Rewolusie; die vyf sterre en hul verhouding stel die eenheid van die Chinese mense onder die leierskap van die Kommunistiese Party van China (KPC) voor. Soms word na die vlag as die “Vyfster-rooivlag” (五星红旗/五星紅旗, pinyin: wǔ xīng hóng qí) verwys. Die vlag is deur Zeng Liansong, ’n burger van Wenzhou, Zhejiang, ontwerp. Hy het dit ontwerp in reaksie op ’n omsendbrief wat in Julie 1949, kort nadat hulle ná die Chinese Burgeroorlog die mag oorgeneem het, deur die Voorbereidende Komitee van die Nuwe Politieke Raadgewende Konferensie (新政治协商会议筹备会, Xīn zhèngzhì xiéshāng huìyì chóubèi huì) uitgestuur is. Tydens die ontwerpkompetisie is 2 992 (of 3 012) inskrywings ontvang en Zeng se ontwerp is in ’n poel van 38 finaliste geplaas. Ná verskeie vergaderings en effense veranderinge is Zeng se ontwerp as die nasionale vlag gekies.


David Botha (1921–1995) was ’n Suid-Afrikaanse landskapskilder en grafiese kunstenaar in die tradisie van die realistiese impressionisme. Hy is veral bekend vir sy olieskilderye van die nat Kaapse strate. Sy Bolandse landskappe, hoofsaaklik van die Paarl en Stellenbosch, is stemmingsvolle uitbeeldings van veral wintertonele. David Johannes Botha is in Desember 1921 in Graaff-Reinet in die Oos-Kaap gebore. In 1941 kwalifiseer hy as kunsonderwyser aan die Kaapstadse Onderwyskollege. Botha het sy eerste (van vyftig) solo-uitstalling in 1944 in Kaapstad gehou. Tydens sy leeftyd het hy aan meer as 100 groepuitstallings in Suid-Afrika en in die buiteland deelgeneem. Van 1946 tot 1979 het hy kuns by verskeie hoërskole in die Paarl aangebied. Van 1950 tot 1952 studeer Botha aan die Camberwell School of Art in Londen. Hy reis ook na Frankryk, Italië en Spanje gedurende hierdie tyd om sy kunsopvoeding te verryk. Hy het weer in 1967 na Europa en die Midde-Ooste gereis. Botha was beide 'n skilder en grafiese kunstenaar. Hy het landskappe en seetonele, asook stillewe-komposisies geskep. Hy het verskeie media, insluitende olie, waterverf, ink, potlood, houtskool en verskillende grafiese media hieroor gebruik.


Die Aichi D3A is 'n eenmotorige duikbomwerper wat deur die Japannese Keiserlike Vloot gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die Japannese Vloot het 'n samewerkingsooreenkoms met die Duitse vliegtuigvervaardiger Heinkel gehad, en die invloed van die ooreenkoms is duidelik te sien in die ontwerp van die vliegtuig. Bombers 1939–1945 Kenneth Munson, Bounty Books 2012 ISBN 978-0-7537-2172-8


Hierdie artikel behoort versmelt te word met Jacobus Nicolaas Boshoff. Jacobus Nicolaas Boshof (1808–1881) was die tweede president van die Republiek van die Oranje-Vrystaat. Dit is opvallend dat hy sy van met een “f” spel. Hierdie verandering in spelling het hy self aangebring terwyl hy president was. Wanneer hy staatsdokumente moes teken, het die ink geklad waar die “ff” se strepies so na aan mekaar was. Daarom het hy een “f” weggelaat en vir die res van sy lewe sy van so gespel. Almal wat dié spelling gebruik, is sy nageslag. J.N. Boshoff is in 1808 in die Swellendam-distrik, naby die huidige Montagu, gebore. Formele skole was op daardie stadium nog skaars in die Kaapkolonie, maar Boshoff was gelukkig om onder ds. W. Robertson skool te gaan. Hy het ’n deeglike opleiding gekry, sodat hy daarna in Graaff-Reinet as landdrosklerk aangestel is. In 1827 is hy met Adriana Petronella Gertruida van Aswegen getroud; ’n huwelik wat tot met haar dood in 1878 geduur het. Na ’n besoek aan die Voortrekkers in 1838 is Boshoff uit sy pos ontslaan.


Halberstadt is 'n dorp in die Duitse deelstaat Sakse-Anhalt, en die hoofstad van die Harzdistrik. Dit is noord van die Harzberge geleë, en is bekend vir die ou stadskern wat tydens die Tweede Wêreldoorlog wel erg beskadig, maar in die daaropvolgende dekades weer herbou is. Halberstadt is tussen die Harz aan die suidekant en die Huy-heuwels aan die noordekant geleë. Dit lê ook aan die Holtemme- en Goldbachriviere, wat albei linkersytakke van die Boderivier is. Die munisipale gebied omvat die nedersettings Aspenstedt, Athenstedt, Langenstein, Sargstedt en Ströbeck, wat almal in 2010 geïnkorporeer is. Halberstadt is die setel vir die Departement vir Publieke Bestuur van die Hochschule Harz Universiteit vir Toegepaste Studies en Navorsing. Die dorpssentrum bevat steeds etlike belangrike historiese geboue en heelwat van die antieke dorpsuitleg. Betekenisvolle plekke in Halberstadt sluit in die Halberstadt-katedraal, die Kerk van Ons Dame (Liebfrauenkirche) en die Sint Martin-kerk, wat naamlik in die 12de en 13de eeue opgerig is. Halberstadt was die ligging van die vroegste gedokumeneerde installering van 'n groot en permanente pyporrel in 1361.


Kieswyke in Suid-Afrika is geopolitieke onderafdelings van munisipaliteite wat gebruik word vir verkiesingsdoeleindes. Alle distrikte en munisipaliteite is afgebaken deur die Munisipale Afbakeningsraad, waarna dié distrikte en munispaliteite gedeel word deur die helfte van die aantal setels in die distriks- en munisipale rade. Daar is dus soveel kieswyke in 'n distrik of munisipaliteit as die helfte van die aantal setels in hul rade. Hierdie kieswyke word vervolgens afgebaken deur die Munisipale Afbakeningsraad.  Tydens verkiesings verkies elke kieswyk direk een raadslid. Die res van die raadslede word verkies uit partylyste, waarby die stemme wat nie bygedra het nie tot die verkiesing van 'n raadslid, by die res van die stemme gevoeg word, sodat die algehele setelbalans eweredig is aan die verhouding van stemme wat uitgebring is. Sedert die munisipale verkiesing van 2016 is daar 4,392 kieswyke in Suid-Afrika. Merten, Marianne (2 Augustus 2016). "LGE 2016: #Ivoted, the Numbers and the Rules". Daily Maverick (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Maart 2020. Besoek op 7 Augustus 2016. Amptelike webwerf van die Munisipale Afbakeningsraad Geargiveer 26 April 2009 op Wayback Machine


Die Sepik (Engels: Sepik River, vroeër Duits: Keiserin Augusta-rivier) is met 'n lengte van 1 100 km (700 myl) een van die langste riviere op die eiland Nieu-Guinee, van die eilandnasie Papoea-Nieu-Guinee, asook van die kontinent Oseanië. Die Sepik ontspring in die Viktor Emmanuel-bergreeks in Sentraal-Nieu-Guinee, net noord van die Fly se bron in die Westelike provinsie van Papoea-Nieu-Guinee. Aansluitend vloei dié rivier in 'n noordwestelike rigting en raak die grens tot Indonesië. Vanaf hier vloei die Sepik in 'n noordoostelike rigting en mond sonder delta in die Bismarcksee uit. Die Sepik se omgewing is gekenmerk deur moerasse, reënwoud en berge. Dié rivier is in 1885 deur Duitsers vir Europa ontdek en ná keiserin Augusta, die vrou van die destydse keiser Wilhelm I van die Duitse Keiserryk genoem. (de) Deutsches Koloniallexikon. Hrsg. von Heinrich Schnee. - Leipzig: Quelle & Meyer 1920. - 3 Bde "Sepik River" (in Engels). Encyclopædia Britannica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Oktober 2019. Besoek op 21 Augustus 2017. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Sepik.


Die Caudron R.11 was 'n Fransvervaardigde driesitplek, tweemotorige verkennings/bomwerper wat met welslae gebruik is om vegvliegtuie te vergesel oor die westelike front. Dit was toegerus met vyf Lewis-masjiengewere en baie beweeglik en het die Franse vegters diep in die vyandelike gebied vergesel waar dit die Duitse vliegtuie laat ontgeld het. So het die Caudron R.11 'n indrukwekkende rekord opgebou van Duitse vliegtuie wat afgeskiet is. Die vliegtuig het oor 'n aantal interessante kenmerke beskik wat dit van ander vliegtuie onderskei het: die motors was omhul deur 'n vaartbelynde gondel en beide kon van enige van die hoofbrandstoftenks gevoer word. In latere modelle kon die agterkant van die gondels afgegooi word saam met ekstra brandstoftenks wat daarin was. Daar was ook 'n ekstra stel kontroles in die masjiengeweerkajuit. Die R.11 is eers in Julie 1922 uit diens onttrek. Lys van vegvliegtuie Crosby, Francis: THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9


Welverdiend is 'n voorstad van Piet Retief, Mpumalanga, 'n landelike dorp wat naby die grens met Eswatini geleë is. Google Kaart "Subplek Welverdiend, Piet Retief". Sensus 2011.


Wim Botha (1974–) is ’n Suid-Afrikaanse installasiekunstenaar en beeldhouer. Hy ondersoek die ikone van Westerse kuns in sy werk en rekonstrueer hulle op ’n uitdagende en diepsinnige wyse. Botha is in 1974 in Pretoria gebore en woon tans in Kaapstad. Hy het in 'n voorstedelike gebied aan die oostekant van Pretoria grootgeword. In 1996 verwerf Botha 'n graad in Visuele Kunste van die Universiteit van Pretoria. Botha stal sedert 1995 sy werk plaaslik en internasionaal uit. Hy het die Helgaard Steyn-prys in 2013 vir beeldhouwerk ontvang, die Standard Bank Jong Kunstenaar-prys in 2005, en die Tollman-prys in 2003. Lys van Suid-Afrikaanse kunstenaars HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 "A R T T H R O B / A R T B I O" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 September 2019. Besoek op 19 Maart 2017. "STEVENSON – Wim Botha". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 April 2016. Besoek op 19 Maart 2017.


Die NZASM 19 Tonner 0-4-2T van 1891 is 'n negentiende-eeuse stoomlokomotief van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR), die voormalige Transvaal-provinsie. In 1891 en 1892 bestel die Nederlands-Suid-Afrikaanse Spoorwegmaatskappy (NZASM) 24 0-4-2 19-ton tenklokomotiewe. Die lokomotief is deur die Duitse firma Maschinenfabrik Esslingen ontwikkel. Hulle het 18 van die lokomotiewe gebou en die ander 6 lokomotiewe is deur die Nederlandse firma Machinefabriek Breda v/h Backer & Rueb gebou. Die lokomotiewe is in diens gestel voordat die Randtrem se spoornet met die buitelandse spoornetwerke verbind is. Ná die Tweede Vryheidsoorlog is die lokomotiewe aan die Sentraal-Suid-Afrikaanse Spoorweë (CSAR) oorgedra. Tussen 1906 en 1909 is tien van die lokomotiewe deur die CSAR as spoormotorenjins vir gebruik op voorstedelike dienste herbou. (en) Holland, D.F. (1971). Steam Locomotives of the South African Railways, Volume 1: 1859–1910 (1st uitg.). Newton Abbott, Devon: David & Charles. pp. 110–111. ISBN 978-0-7153-5382-0. (en) Espitalier, T.J.; Day, W.A.J. (Oktober 1944). "The Locomotive in South Africa – A Brief History of Railway Development.


Sokkies Sokkies of kouse is 'n kledingstuk wat aan die voete gedra word, en dikwels oor die enkel of 'n deel van die kuit. 'n Skoen word tipies oor sokkies gedra. Sokkie is ook die naam van 'n dans wat gewild geraak het onder Afrikanerstudente, omdat hulle met sokkies gedans het om die houtvloere in die studentesale te beskerm. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Bloemfonteinse Normaalkollege was onder verskeie name en in verskillende gedaante by 'n eeu lank 'n opleidingsinstelling vir onderwysers in die Vrystaatse hoofstad, Bloemfontein. Die Normaalskool is op 12 Oktober 1898 ná dr. John Brebner se aanbevelings aan die Vrystaatse Volksraad met P.J. du Pré le Roux as hoof geopen. Ná die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1901) het die skool op 1 Augustus 1902 as die Normal School heropen met me. E.M. Firks as hoof. In 1912 is die Kollege herdoop tot die Normaal- en Politegniese Kollege, maar toe die nuwe hoofgebou op 8 Februarie 1916 betrek word, is die politegniese gedagte laat vaar. Afrikaans is vanaf 1919 gedoseer, en as onderrigmedium is dit onder die rektorskap van dr. C.F. Visser (1929 tot 1942) ingevoer. Op 6 Desember 1944 het die Normaalkollege die fakulteit van opvoedkunde van die Universiteitskollege van die Oranje-Vrystaat geword en in 1951 is dit herdoop tot die Onderwyskollege van die UOVS. Losmaking van die UOVS het op 16 Junie 1965 plaasgevind toe die naam Bloemfonteinse Onderwyskollege aanvaar is. (af) Swart, dr. M.J. (voorsitter redaksiekomitee). 1980. Afrikaanse kultuuralmanak.


Xanthia is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die noordooste van Mpumalanga. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Xanthia". Sensus 2011. Hierdie Mpumalanga-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Dál Riata (dikwels ook gespel as Dál Riada of Dalriada [dælˈriːədə], "die mense of volk van Riata") was 'n Gaeliese koninkryk wat aan weerskante van die Noordkanaal tussen die eilande Groot-Brittanje en Ierland geleë was en dele van Wes-Skotland en Noordoos-Ierland ingesluit het. In sy bloeitydperk tussen die laat 6de en vroeë 7de eeu het Dál Riata oor die huidige Argyll in Skotland, die noorde van die graafskap Antrim in die Ierse provinsie Ulster asook dele van die Binne-Hebride gestrek. Sy hoofstad was die heuwelfort Dunadd in Argyll. Die term Dál Riata kan sowel na die koninkryk asook sy bewoners verwys. Volgens die nouer etniese definisie word sprekers van Gaelies, wat die westelike deel van Skotland (Argyll en Bute) bewoon en na hulself en hul Ierse bure as Góidil verwys het, Dál Riata genoem. Argyll - wat as die "oostelike provinsie van die Gael" vertaal kan word - het reeds vroeër danksy sterk immigrasie uit die noorde van Ierland onder Ierse invloed gekom. Onlangse argeologiese navorsing staaf nie die teorie waarvolgens Skotland se Keltiese beskawing van Ierse oorsprong is nie.


Andrus Ansip is 'n Estiese politikus. Hy is sedert 2014 lid van die Kommissie Juncker, die huidige Europese Kommissie (2014–2019) en was die eerste minister van Estland tot 2014. In die Europese Kommissie is hy een van die adjunkpresidente. Sy taak behels die Digitale Enkele Mark. Estland het 'n goeie naam op die gebied van digitale aanwendings en word beskou as 'n leier binne die EU. Die Estiese regering het dit tot die hooftema van sy voorsitterskap van die Europese Raad gemaak. Estland het hierdie voorsitterskap in die tweede helfte van 2017. Anslip het nogtans gesê dat die Estiese ervarings nie altyd in die res van Europa aangewend kan word nie en dat daar op die Europese vlak meer aan digitale veiligheid gedoen moet word. Byvoorbeeld die EU-liggaam wat se taak dit is (CERT-EU) het in 2017 net 30 mense in diens. "Euractiv 30 Junie 2017" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Februarie 2020. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Andrus Ansip. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hierdie is 'n Koreaanse naam, die van is Yu. Yu Sun-bok Yu Sun-bok (Hangul: 유순복; gebore 2 Augustus 1970) is 'n voormalige damestafeltennisspeler van Noord-Korea wat deelgeneem het aan die Olimpiese Somerspele 1992. "Korean women do their bit to build powerful nation". Korean Central News Agency. Pyongyang. 29 Julie 1999.


Hierdie is 'n Koreaanse naam, die van is Jiao. Jiao Zhimin (Sjinees: 焦志敏; gebore 1 Desember 1963) is 'n voormalige vroulike Sjinese tafeltennisspeler. Sy het by die 1988 Olimpiese Spele 'n bronsmedalje in die vroue-enkelspel gewen en 'n silwermedalje in die vroue-dubbelspel. [1] Sy was 'n semi-finalis in die vroue-enkelspel en dubbelspel by die 1985 Wêreldkampioenskappe in Gotenburg. By die 1987 Wêreldkampioenskap in Nieu-Delhi was sy die tweede keer in die gemengde dubbelspel, en was hy 'n lid van China se seëvierende span. Sy het in 1989 met die Suid-Koreaanse tafeltennisspeler Ahn Jae-hyung getrou. Die egpaar se seun, gholfspeler An Byeong-hun, het die jongste kampioen geword in die Verenigde State se Amateurkampioenskapgeskiedenis en het die 2009-byeenkoms op die ouderdom van 17 gewen. In onlangse jare het Jiao 'n geselsprogram op China se CCTV-5 televisiesportkanaal aangebied. "Jiao Zhimin Biography and Olympic Results". www.Sports-Reference.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 April 2020. Besoek op 22 Februarie 2010. "JIAO Zenmin (CHN)". ITTF Database.


Die Wêreld Tafeltenniskampioenskap word sedert 1926 gehou, en sedert 1957 tweejaarliks. Vyf individuele items, waaronder mans enkelspel, vroue-enkelspel, mans-dubbelspel, vroue-dubbelspel, en gemengde dubbelspel, word tans in onewe jare gehou. Die Wêreld Tafeltenniskampioenskap, wat mans- en vrouewedstryde insluit, was oorspronklik 'n aparte kompetisie in 2000. Die spankampioenskappe word in ewe jare gehou. Tafeltennis Medal Count of World Table Tennis Championships ITTF Statistics Geargiveer 31 Augustus 2010 op Wayback Machine ITTF Museum


'n Verstekwaarde (Engels: default value) is 'n waarde wat gebruik of toegeken word as een nie verskaf word nie. Dit word tipies in sagtewareontwikkeling gebruik om 'n waarde aan 'n veranderlike toe te ken as die gebruiker dit oorslaan of 'n vooraf ingevulde waarde aanvaar. In so 'n geval word 'n waarde by verstek deur die program of toestel toegeken. 'n Verstekwaarde is gewoonlik voor die hand liggend. Om 'n paar voorbeelde te noem: As items aanlyn gekoop word, word aangeneem dat die persoon een item per soort sal neem. Die waarde "1" word dus vooraf ingevul, en kan gewysig of so aanvaar word. As 'n treinrit bespreek word, kan 'n program aanneem dat die gebruiker dit "vandag" wil doen. Indien nie, sal die gebruiker die verstek tydwaarde moet verander. Gedeeltes van 'n gebruiker se afleweringsadres (bv. land van verblyf) kan volgens sy IP-adres bepaal en vooraf ingevul word. Verstekwaardes help om programme en elektroniese toestelle meer gebruikersvriendelik te maak. Dit spaar die gebruiker die moeite om 'n waarde in te vul.


Maaskaas is ’n vars kaas wat van wrongel gemaak word en ’n matige smaak het. Dit het vermoedelik ontstaan toe mense dit tuis gemaak het van oorskietdikmelk ná die maak van botter. Maaskaas word gedreineer, maar nie gepers nie; van die vloeistof (wei) bly dus agter en die individuele stukke wrongel (gestremde melk) bly los van mekaar. Die wrongel word gewoonlik gewas om surigheid te verwyder, wat ’n soet wrongelkaas tot gevolg het. Dit word nie verouder of gekleur nie. Verskeie soorte maaskaas word vervaardig na gelang van die vetinhoud van die melk en die grootte van die stukke wrongel. Maaskaas kan ook gepers word om ander soorte kaas te maak. Twee hoofsoorte maaskaas is dié met klein stukke wrongel, ’n hoë suurinhoud en sonder stremsel; en dié met groot stukke wrongel, stremsel en ’n lae suurinhoud. Stremsel is ’n preparaat uit die maag van sekere diere wat help om die melk te strem (suur te laat word) en keer dat die stukke wrongel opbreek. Die byvoeging van stremsel versnel die vervaardigingsproses, wat lei tot ’n laer suurinhoud en groter stukke wrongel.


Die Saalboomrivier is 'n klein sytak van die Kraairivier in die verre-noorde van die Oos-Kaap. Dit ontspring in die Witteberg suid van Lesotho en is in die opvanggebied van die Oranjerivier. Google-kaart van die Saalboomrivier se monding by Geonames.org (cc-by) Lys van riviere in Afrika Hierdie artikel is (gedeeltelik) vertaal uit die Cebuano Wikipedia. Sien bron.


Gert Hendrik Jacobus Coetzee (geboorteplek onbekend, 14 Junie 1850 – Heidelberg, Transvaal, 17 Oktober 1901) was ’n Boeresoldaat in die Tweede Vryheidsoorlog. Coetzee was die seun van Nicolaas Tjaart Coetzee (gebore Cradock, 2 Oktober 1823, oorlede plaas Kraayfontein, distrik Albert, 8 Januarie 1870) en Johanna Margaretha Kruger (gebore Colesberg, 2 Oktober 1827, oorlede plaas Waschbank, Venterstad, 5 April 1858). Hy was die derde kind en tweede seun van sy ouers se nege kinders. Uit Coetzee se huwelik met Aletta Sophia van der Walt (24 Augustus 1850 – Edenvale, 20 Julie 1917) is 12 kinders gebore. Voor die Driejarige Oorlog het hy die plaas Grootfontein naby Nigel by David Erasmus gehuur. Ná die oorlog is ’n boedeleis van £401 ingestel en uitbetaal vir skape wat deur die Engelse gekommandeer is. Op die plaas Grootfontein is later die dorp Dunnottar, Sharon Park, die vliegskool asook die myn Sub Nigel aangelê. In die oorlog het hy saam met twee van sy seuns, Francois Philippus en Willem Nicolaas, aan die geveg by Spioenkop in Natal deelgeneem.


Tortellini, ook bekend as giorgio of ombelico, is ’n ring- of naeltjievormige pasta. Dit word gewoonlik gevul met ’n mengsel van vleis of kaas. Dit het sy oorsprong in die Italiaanse streek Emilia (veral Bologna en Modena). Dit word gewoonlik in ’n helder sop van óf bief óf hoender voorgesit. Tortelloni is soortgelyk, maar groter – gewoonlik sowat 5 g teenoor 2 g vir tortellini. Tortelloni word voorgesit met ’n kaas- of groentevulsel; vleisvulsels is minder algemeen. Dit word ook selde in ’n sop gebruik. "Tortellini Nutrition data". USDA. USDA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Maart 2016. Besoek op 30 September 2015. The Oxford Companion to Italian Food by Gillian Riley "Official "Order of the Tortellino" Recipe for Tortellini". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 April 2013. Besoek op 13 September 2017. Barilla US (manufacturer) FAQ Tuisgemaakte tortellini – oorspronklike resep van ’n kookskool in Bologna Geargiveer 23 Desember 2015 op Wayback Machine Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Tortellini. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Sir Edwin Mellor Southern, FRS (gebore 7 Junie 1938) is 'n Engelse molekulêre bioloog en Lasker-toekenningwenner, professor emeritus in Biochemie aan die Universiteit van Oxford en 'n genoot van Trinity College, Oxford. Hy is die bekendste vir sy uitvinding van die Southern-klad metode, wat hy in 1975 gepubliseer het en wat sedertdien 'n algemene laboratoriumproses geword het. Southern is in Burnley, Lancashire gebore en het by Burnley Grammar School skoolgegaan. Hy het 'n broer, John Southern, en 'n suster, Kay Monie. Hy het Chemie aan die Universiteit van Manchester gestudeer (BSc Hons., 1958). Hy het sy nagraadse studies by die Universiteit van Glasgow gedoen, waar hy sy PhD in 1962 verwerf het. Southern is die stigter en voorsitter van Oxford Gene Technology. Hy is ook die stigter en voorsitter van die liefdadigheidsorganisasies The Kirkhouse Trust, wat daarop gemik is om onderwys en navorsing in die Natuurwetenskappe te bevorder, veral die biologiese en mediese wetenskappe, asook die Edina Trust, wat wetenskap in skole bevorder. Hierdie liefdadigheidsorganisasies word uit lisensiëringsinkomste van mikroarray-tegnologie befonds.


Raisibe Ntozakhe (gebore 29 November 1996) is 'n Suid-Afrikaanse krieketspeler wat reeds 5 Internasionale eendagwedstryde vir Suid-Afrika se nasionale vrouekrieketspan gespeel het. http://www.cricinfo.com/ci/content/player/629578.html.


Marcus Élieser Bloch (1723–1799) was 'n Duitse dokter en natuurkundige. Hy word beskou as een van die belangrikste igtioloë van die 18de eeu. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die himenium is die sporevormende laag selle op die himenofoor van ‘n swam. Hier ontwikkel die selle tot sporesakkies om spore te kan voortbring. In sommige spesies verander alle selle in die himenium in basidia of asci; in andere spesies verander ‘n deel van die selle in steriele selle soos die sistidia (in Basidiomycetes) of parafises (in Pezizomycotina). Hierdie selle is vaak kenmerkend by die mikroskopiese identifikasie. Die subhimenium bestaan uit die draende swamdraad waaruit die selle van die himenium groei. Die himenoforiese trama wat die merendeel van die himenofoor uitmaak, bevind hom daaronder. De posisie van die himenium is tradisioneel die eerste kenmerk wat gebruik word in die klassifikasie en identifikasie van paddastoele. lamelle (kiewe) porieë glad plooie stekels Himenofoor Himenofoor met lamelle (kiewe) Himenofoor met porieë Gladde himenofoor Himenofoor met gerugde oppervlakte Himenofoor met stekels APSnet Illustrated Glossary of Plant Pathology: Hymenium Hymenium of an ascomycete, Monilinia fructicola Jack Murphy Mycological Images: Hymenium Hymenium of a basidiomycete, Russula laurocerasi Régis Courtecuisse, Bernard Duhem : Guide des champignons de France et d'Europe (Delachaux & Niestlé, 1994-2000).


Admiral Flota Sowjetskowo Sojoeza Koeznetsof (Russies: Адмира́л фло́та Сове́тского Сою́за Кузнецо́в} "Admiraal van die Vloot van die Sowjetunie Koeznetsof") is 'n vliegtuigkruiser (swaar vliegdekskip, missielkruiser, of TAVKR in die Russiese klassifikasie) wat dien as die vlagskip van die Russiese Vloot. Hy is gebou deur die Swartseewerf, die enigste vervaardiger van die Sowjet-vliegdekskepe, in Nikolajef in die Oekraïense Sosialistiese Sowjetrepubliek. Die aanvanklike naam van die skip was Riga; gelanseer as die Leonid Brezjnef, seeproewe begin as Tbilisi, en uiteindelik dra dit die naam Admiral Flota Sowjetskowo Sojoeza Koeznetsof. Die skip is vernoem na die admiraal van die Sowjetvloot Nikolai Gerasimowitsj Koeznetsof. Die ontwerp van die Admiral Koeznetsof-klas impliseer 'n missieverskil van dié van die Amerikaanse Vlootdraers. Die term wat gebruik word is "swaar vliegtuigdraerkruiser" – bedoel om ondersteuning en beskerming te bied tydens strategiese missiellansering vanaf duikbote, oppervlakskepe en missieltoegeruste vliegtuie van die Russiese Vloot. Die draer huisves ook die Kamov Ka-27 en Kamov Ka-27S helikopters vir teenduikbootoorlogvoering, soek-en-reddingsoperasies en klein vervoertake. Vir die opstyg van vastevlerkvliegtuie, gebruik die Admiral Koeznetsof 'n ski-oprit aan die einde van sy boeg.


Red Leicester is ’n Engelse kaas wat nes cheddar gemaak word, maar dit is krummelriger. Dit word op drie tot 12 maande verkoop. Die buitelaag is rooi-oranje met ’n poeierige skimmel op. Sedert die 18de eeu word dit tydens die vervaardiging oranje gekleur met anatto-ekstrak, ’n kleursel uit die saad van die orleaanboom. Dit is ’n koeimelkkaas, wat sy oorsprong in Leicestershire, Engeland, gehad het. Die naam kom van die stad Leicester. Tradisionele wiele kaas is redelik ferm en droog, met ’n tekstuur wat gebraai kan word en ’n effens soet, verouderde smaak wat sterker word hoe ryper die kaas is. Blokke kaas is vogtiger en het ’n effens soet nasmaak en ’n romerige tekstuur. Die kaas het ’n effens neuterige smaak. Hoewel Red Leicester jonk of beleë kan wees, enigiets tussen vier en nege maande oud, is die jong kase se smaak baie matig. Hulle het tot ses maande nodig om ’n skerper smaak te ontwikkel. Die kaas is oorspronklik op plase in Leicestershire gemaak van melk wat oorgebly het nadat al die nodige stilton gemaak is.


Die Chinese Literature Press (中国文学出版社) is 'n staatsbeheerde boekuitgewer in China gestig in 1951, wat fokus op die vertaling van Sjinese literatuur na ander tale. Sedert die 1980's, is meer as 200 titels gepubliseer deur die pers in Engels en Frans as hul "Panda Book Series". Chinese Literature Press. URL besoek op 5 January 2015.


Christian George Maasdorp (1848 - 1926) was Regter-president van die Kaapkolonie en broer van sir Andries Ferdinand Stockenstrom Maasdorp. Hy is op Malmesbury gebore en ontvang sy opleiding in Graaff-Reinet en Londen. Hy word in 1871 toegelaat tot die Inner Temple en keer na die Kaap terug om in dieselfde jaar daar toegelaat te word. Nadat hy in Griekwaland-Wes en 3 jaar lank in die Oostelike Distrikte-hof gepraktiseer het, word hy in 1877 aangestel as Prokureur-generaal van Transvaal. Hy bedank egter in 1880 en verhuis na Kaapstad. In 1885 word hy 'n regter van die Oostelike Distrikte-hof en in 1896 word hy verplaas na die Kaapse regsbank. Na Uniewording word hy aangestel as Regter-president van die Kaap en Appélregter. Hy tree in 1922 af en is in Mei 1926 oorlede. Hoofregter van Suid-Afrika Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Victoria Falls is 'n dorp in die provinsie Matabeleland-Noord, Zimbabwe. Die dorp is op die suidelike oewer van die Zambezirivier geleë aan die westelike kant van die Victoria-waterval. Dit is verbind per pad en spoor met Hwange (109 km suid) in Zimbabwe en Livingstone in Zambië. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Victoria Falls. (en) Toerisme-inligting oor Victoria Falls op Wikivoyage Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Losprysware (Engels: ransomware) is skadelike sagteware (malware) wat in kubermisdaad aangewend word om slagoffers se toegang tot die data op hul eie rekenaars te beperk mits 'n losprys betaal word, gewoonlik in die vorm van kriptografiese valuta soos bitcoin of monero. Netwerk24, "https://www.netwerk24.com/Sake/Ikt/boewe-verruil-bitcoin-vir-ander-kriptogeldeenheid-20180104". 6 Januarie 2018. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Christ lag in Todes Banden, BWV 4, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Es ist das Heil uns kommen her, BWV 9, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Es ist nichts Gesundes an meinem Leibe, BWV 25, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


O ewiges Feuer, o Ursprung der Liebe, BWV 34a, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach waarvan slegs die libretto en bewegings 2, 3, en 6 oorleef. Die kantate is as 'n kommissie vir 'n bruilof in 1725 of 1726 in Leipzig gekomponeer en is kort daarna opgevoer. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Richard Stokes. J.S. Bach – The Complete Cantatas in German-English Translation, Long Barn Books/Scarecrow Press, 2000, ISBN 0-8108-3933-4 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Am Abend aber desselbigen Sabbats, BWV 42, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ich will den Kreuzstab gerne tragen, BWV 56, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nun komm, der Heiden Heiland, BWV 62, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Halt im Gedächtnis Jesum Christ (Hou Jesus Christus in gedagte), BWV 67, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Gott ist mein König, BWV 71, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Du sollt Gott, deinen Herren, lieben, BWV 77, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Martinsyde F.4 Buzzard is 'n dubbeldekker Britse vegvliegtuig wat laat in die Eerste Wêreldoorlog in diens gestel is. Dit was die hoogtepunt van die Martinsyde F-reeks-vliegtuigontwikkeling. Die vliegtuig het sy nooiensvlug in Mei 1918 onderneem. Die F.4 was ontwikkel uit die Martinsyde F.3, 'n prototipe wat volledig getoets was en selfs ontplooi is vir moederland verdediging deur die Royal Flying Corps, voorloper van die Britse Lugmag. Nadat die F.4 getoets was deur die Britse Lugmag, was vliegtuig se hantering en vermoë so hoog geag dat 'n groot bestelling onmiddellik geplaas was vir 1450 eenhede. Die enjins se aflewering was egter vertraag en slegs 'n paar van die F.4 is afgelewer toe die oorlog tot 'n einde gekom het. Die res van die bestelling was gekanselleer. Op daardie stadium het Martinsyde 370 eenhede voltooi maar as gevolg van die vliegtuig se vermoë is hulle verkoop aan Spanje, Ierland, Japan, Letland, Sowjetunie, Portugal en Finland. In laasgenoemde is die vliegtuig vir opleiding gebruik tot in 1939. Lys van vegvliegtuie Crosby, Francis: THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9


Siehe, ich will viel Fischer aussenden, BWV 88, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Bankspruit is 'n klein takrivier van die Krokodilrivier in Mpumalanga in Suid-Afrika. 25°46′36″S 30°20′13″O / 25.77665°S 30.33702°O / -25.77665; 30.33702 25°50′51″S 30°21′01″O / 25.8475°S 30.3503°O / -25.8475; 30.3503 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hartbloedvatsiektes is ’n groep siektes wat die hart en bloedvate aantas. Dit sluit in kroonslagaarsiektes soos angina en hartaanvalle. Ander hartbloedvatsiektes is beroertes, hartversaking, rumatiese hartsiekte, kardiomiopatie, hartritmestoornis, hartklepaandoening, hartontsteking, aorta-aneurismes en trombose. Die onderliggende oorsake kan verskil na gelang van die siekte. Kroonslagaarsiektes en beroertes behels aterosklerose. Dit kan onder meer veroorsaak word deur hoë bloeddruk, rook, diabetes, ’n gebrek aan oefening, vetsug, hoë cholesterol, slegte eetgewoontes en te veel alkohol. Hoë bloeddruk lei tot 13% van sterftes aan hartbloedvatsiektes, tabak tot 9%, diabetes tot 6%, gebrek aan oefening tot 6% en vetsug tot 5%. Daar word voorspel 90% van hartbloedvatsiektes kan voorkom word. Die voorkoming van aterosklerose behels die voorkoming van die risikofaktore: gesonde eetgewoontes, oefening en die beperkte inname van tabak en alkohol. Ook voordelig is die behandeling van risikofaktore soos hoë bloeddruk en diabetes. Die uitwerking van aspirien op mense wat andersins gesond is, is onduidelik. Hartbloedvatsiektes is die grootste oorsaak van sterftes wêreldwyd. Dit geld vir alle dele van die wêreld behalwe Afrika.


Ferulasuur is 'n hidroksikaneelsuur, 'n tipe organiese verbinding. Dit is 'n fenoliese verbinding wat in groot hoeveelhede voorkom in plant selwande, waar dit kovalent as sykettings gebind is aan molekules soos arabinoxilane. Ferulasuur is ook 'n komponent van lignien, en is 'n voorloper in die biosintese van ander aromatiese verbindings. Die naam is afgelei van die genus Ferula, met verwysing na die reuse-vinkel (Ferula communis). As 'n bousteen van lignosellulosevirbindings soos pektien en lignien, is ferulasuur alomteenwoordig in die planteryk. Ferulasuur kom voor in 'n verskydenheid van plante wat as menslike voedsel dien, en word veral in springmielies en bamboeslote in hoë konsentrasies gevind. Dit is 'n belangrike metaboliet van chlorogeniese suur in die menslike spysvertering, en word saam met kaffeïnsuur en isoferulasuur in die dunderm opgeneem, terwyl ander metaboliete soos dihidroferulasuur, feruloielglisien en dihidroferulasuursulfaat, deur bakterië in die dikderm vanaf chlorogeniese suur geproduseer word. In graan is ferulasuur in die semels gelokaliseer – die harde buitenste laag van die graan. In koring kom fenoliese verbindings hoofsaaklik as onoplosbare gebonde ferulasuur voor, en mag 'n rol speel in die weerstand teen swamsiektes van koring.


Schau, lieber Gott, wie meine Feind, BWV 153, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Erschallet, ihr Lieder, erklinget, ihr Saiten!, BWV 172, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sie werden euch in den Bann tun, BWV 183, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Meine Seele rühmt und preist, BWV 189, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ihr Häuser des Himmels, ihr scheinenden Lichter, BWV 193a, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Laß, Fürstin, laß noch einen Strahl, BWV 198, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Auf, schmetternde Töne der muntern Trompeten, BWV 207a, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Schweigt stille, plaudert nicht, BWV 211, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Erwählte Pleißenstadt, BWV 216a, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Oligosakkaried (van die Grieks ὀλίγος olígos, "'n klein aantal", en σάκχαρ sácchar, "suiker") is 'n sakkariedpolimeer met 'n klein aantal (gewoonlik drie tot tien) monosakkariede (eenvoudige suikers). Oligosakkariede kan baie funksies hê, insluitend selerkenning en selbinding. Glikolipiede, by voorbeeld, het 'n belangrike rol in die immuunreaksie. Oligosakkariede is gewoonlik teenwoordig as glikane: oligosakkariedkettings wat gekoppel is aan lipiede of versoenbare aminosuur sykettings in proteïene, deur N- of O-glikosidiese bindings. N-gekoppelde oligosakkariede is altyd pentasakkariede wat aan asparagien gekoppel is deur 'n beta-skakel met die amien stikstof van die syketting. O-gekoppelde oligosakkariede is normaalweg aan die hidroksielgroep van treonien of serien gebind. Nie alle natuurlike oligosakkariede kom as komponente van glikoproteïene of glycolipiede voor nie. Sommige, soos die raffinose reeks, stoor energie of vervoer kalsium in plante. Ander, soos maltodextriene of sellodekstriene, is die resultaat van mikrobiese afbraak van polisakkariede soos stysel of sellulose. Glikosilering is die proses waar 'n koolhidraat kovalent aan 'n organiese molekuul gebind word, om strukture soos glikoproteïene en glycolipids te vorm.


Die Franse Sterrekundige Vereniging (Frans: Société Astronomique de France (SAF)) is 'n nie-winsgewende organisasie in openbare belang, wat onder die Franse reg georganiseer is (la loi du 1er juillet 1901). Dit is in 1887 deur die sterrekundige Camille Flammarion gestig, met die doel om die ontwikkeling en praktyk van sterrekunde te bevorder. SAF is gestig deur Camille Flammarion en 'n groep van 11 persone op 28 Januarie 1887 in Flammarion se woonstel te Cassini, 75014, 75014 Parys, naby die Observatorium van Parys. Op 4 April 1887 is die hoofkwartier gevestig by die Les des Societe Savantes, 28 rue Serpente, Parys 75006. Op 17 Oktober 1966 het die hoofkantoor na die Maison de la Chimie by 28 rue Saint-Dominique, Parys 75007, geskuif. Die hoofkwartier is tans geleë op 3 rue Beethoven, Parys 75016. Bulletin de la Société astronomique de France, 1937, pp. 2-6 Bulletin de la Société astronomique de France, 1900, p. 1. Astronomie et Bulletin de la Société astronomique de France, 1966, volume 80, p. 284.


Kernfisika is die deel van fisika waarin atoomkerne asook hul samestellende dele en wisselwerkings bestudeer word. Ander vorme van kernmaterie word ook bestudeer. Daarteenoor gaan atoomfisika oor die bestudering van die hele atoom, insluitende die elektrone. Ontdekkings in kernfisika het gelei tot baie toepassings in dié veld, soos kernkrag, kernwapens, kernmedisyne, magnetieseresonansiebeelding, radiokoolstofdatering, ensovoorts. Deeltjiefisika het uit kernfisika ontstaan en die twee velde hou nou verband met mekaar. Kernastrofisika, die toepassing van kernfisika op die gebied van astrofisika, is belangrik om die binnewerking van sterre en die oorsprong van elemente te verduidelik. Die geskiedenis van kernfisika as ’n ander dissipline as atoomfisika het begin met die ontdekking in 1896 deur Henri Becquerel van radioaktiwiteit terwyl hy fosforessensie in uraansoute ondersoek het. Die ontdekking van die elektron die volgende jaar deur J.J. Thomson was ’n aanduiding dat die atoom ’n interne struktuur het. In die daaropvolgende jare is radioaktiwiteit deeglik bestudeer, deur onder andere Marie en Pierre Curie sowel as deur Ernest Rutherford en sy samewerkers. Aan die begin van die 20ste eeu het fisici ook drie soorte bestraling ontdek wat uit atome vloei; hulle het dit alfa-, beta- en gammastrale genoem.


Tai tai (太太) is 'n Chinese omgangsterm vir die verkose hoofvrou van 'n poligame familie, of ook vir 'n ryk getroude vrou wat nie werk nie. Dit is dieselfde as die Kantonese titel vir 'n getroude vrou. Dit het die dieselfde eufemistiese betekenis as "lady" in Engels: soms vleiend, maar soms 'n subtiele belediging. Deur die tyd van die 4 Mei Beweging in 1919, het die term reeds die implikasie gedra van 'n vrou wat afhanklik is van haar bourgeois man vir 'n lewenstyl wat eerder in verbruikerskultuur geanker is as in tradisionele Chinese kultuur, en die Chinese feministe en "nuwe vroue" van daardie era het derhalwe probeer om hulle van die term te distansieer. Die woord het bekend geword, en word selfs in die Weste gebruik in besprekings op die gebied van Vrouestudies. Pearl Buck gebruik die term om Madame Liang in haar roman, Three Daughters of Madame Liang te beskryf. Sylvie Phillips (2005). Tai Tai Tales. Bangkok Books. ISBN 974-93100-3-9. Price, Fiona L. (2007). Success with Asian Names: A Practical Guide for Business and Everyday life.


Per E. Ahlberg is 'n Sweedse paleontoloog wat met die vroegste Tetrapoda gewerk het. Hy het sy Ph.D. in dierkunde in 1989 aan die Universiteit van Cambridge verwerf. Hy is tans 'n professor by die departement organiese biologie aan die Universiteit van Uppsala. Hy het saam met die Engelse paleontoloog Jennifer A. Clack aan 'n aantal projekte gewerk. Ahlberg het 'n studiebeurs van die Europese Navorsingsraad gekry vir sy navorsing oor die vis-tetrapode-oorgang. Hy is vroeg in 2012 tot die Sweedse Wetenskapakademie verkies. "Speakers Profile: Per E. Ahlberg". Origin and Development of the Vertebrate Traits (in Engels). Riken Center for Developmental Biology. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Oktober 2019. Besoek op 28 Februarie 2012. "Per Erik Ahlberg". Organisation and staff (in Sweeds). University of Uppsala. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 November 2015. Besoek op 28 Februarie 2012. "New Fossils Of Extremely Primitive 4-Legged Creatures Close The Gap Between Fish And Land Animals". Science News. Science Daily. Besoek op 28 Februarie 2012. The research council presents Per Ahlberg with the Advanced Grant Geargiveer 24 Mei 2012 op Wayback Machine (in Sweeds) "Per Ahlberg".


E pur si muove of Eppur si muove Italiaanse uitspraak: [epˈpur si ˈmwɔːve] ("En tog beweeg dit") is 'n frase wat volgens oorlewering deur die Italiaanse wiskundige, fisikus en filosoof Galileo Galilei (1564-1642) gesê is nadat hy gedwing is om sy bewering terug te trek dat die Aarde rondom 'n onbeweeglike Son beweeg, en nie omgekeerd nie, tydens sy verhoor in 1633. In hierdie konteks, is die implikasie van die frase dat, ten spyte van sy terugtrekking, die Kerk se proklamasies tot die teendeel, of enige ander oortuiging of leerstelling, die Aarde in werklikheid wel rondom die Son beweeg, en nie andersom nie. As sulks word die frase vandag gebruik as 'n teregwysing met die implikasie "dit maak nie saak wat jy glo nie; dit is die feite." Volgens Stephen Hawking, glo sommige geskiedkundiges dat hierdie episode kon gebeur het tydens Galileo se oordrag van huisarres onder die toesig van Aartsbiskop Ascanio Piccolomini na 'n ander huis in die heuwels bo Florence. Hierdie ander huis was ook sy eie, die Villa Il Gioiello, in Arcetri.


Pelinor was die koning guanche (Mencey) van die Menceyato de Adeje op die eiland Tenerife geregeer het tydens die verowering van die Kanariese Eilande in die 15de eeu. As mencey van 'n groep peaces wat die oorwinnaars aktief ondersteun het, is Alonso Fernández de Lugo wyd beloon. Dit het in verskeie lande ontvang en volgens die genealogen is hulle 'n wapen toegestaan. Conquista y antiguedades de las islas de la Gran Canaria y su descripción, con muchas advertencias de sus privilegios, conquistadores, pobladores, y otras particularidades en la muy poderosa isla de Tenerife (Trad.Spa :"La conquista e i reperti delle isole Gran Canaria con la loro descrizione, sui privilegi, i conquistatori, i coloni, e altre caratteristiche della potente isola di Tenerife") Abreu y Galindo, J. de, Historia de la conquista de las siete islas de Canarias, en A. Cioranescu (ed) Goya ediciones, Tenerife, 1977 ISBN 84-400-3645-0. Arias Marín de Cubas, T. Historia de las siete islas de Canaria, edición de Ángel de Juan Casañas y María Régulo Rodríguez; proemio de Juan Régulo Pérez; notas arqueológicas de Julio Cuenca Sanabría.


Michael Charles Boulter (gebore 1942) is 'n professor in paleobiologie by die Natuurhistoriese Museum, Londen en die University of East London. Boulter het plantkunde, geologie en chemie aan die University College London gestudeer. Hy het vanaf 1989 tot 2002 paleobiologie aan die University of East London onderrig. Hy was redakteur van die Palaeontologiese Vereniging (1975-81), sekretaris van die Internasionale Organisasie van Paleobotanie (1981-2002) en die Britse verteenwoordiger by die Internasionale Unie van Biologiese Wetenskappe. In 2002 het hy bekend geword vir sy boek "Extinction: Evolution and the End of Man" waar hy verduidelik het dat die mens nader aan uitsterwing kan wees as wat voorheen geglo was. Saam met Michael Benton en ongeveer 100 ander wetenskaplikes het hy die projek "Fossil Record 2", die wêreld se grootste databasis met fossieloorblyfsels van die afgelope 500 miljoen jaar, geloods. 1971: A palynological study of two of the Neogene plant beds in Derbyshire. Bulletin of the British Museum Natural History 19, 359-410. 1971: with P.T. Walsh et al. The Brassington Formation: a newly recognised Tertiary formation.


Die Royal Aircraft Factory S.E.5 was 'n Britse vliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Dit is een van die vliegtuie van die Eerste Wêreldoorlog waarvan die meeste gemaak is, meer as 5,000. Teen die einde van die oorlog was die vliegtuig vervaardig deur Austin, Bleriot & SPAD, Martinsyde, Vickers en Wolseley. Die Royal Aircraft Factory S.E was ontwerp nadat die Hispano-Suiza motor bekend gestel is in 1915. Die eerste prototipe was gebou uit hout met materiaal wat die romp en vlerke bedek het. Dit het ook nie wapens gedra nie. Daar was 150 en 200 perdekrag weergawes beskikbaar van die motor. Aanvanklik is die 150 perdekrag weergawe gebruik maar gou is oorgeslaan na die 200 perdekrag weergawe. Vliegtuie toegerus met die 200 perdekrag motor is bekend as die Royal Aircraft Factory S.E.5a model. Ook was die vlerke ietwat korter gemaak en 'n kopstuk voorsien aan die vlieënier. 56 Eskader was die eerste toegerus met die vliegtuig maar operasionele gebruik was vertraag tot April 1917 omrede 'n glas windskerm verwyder moes word van al die modelle omrede daar bevind is dat dit die uitsig belemmer.


Die Giant's Causeway is 'n rotsformasie van vulkaniese oorsprong en een van die natuurwonders van Ierland, geleë langs die noordkus van die Noord-Ierse graafskap Antrim, sowat drie myl (4,8 km) noordoos van Bushmills en sowat 60 myl (100 km) noordwes van Belfast. Die formasie, wat sy ontstaan aan afkoelende lawastrome te danke het, bestaan uit sowat 40 000 simmetriese vertikale basaltkolomme met hoogtes van tot ses meter wat inmekaarpas soos 'n heuningkoek (en vind sy voortsetting anderkant die Ierse See in Skotland). Dit is deur Unesco in 1986 tot wêrelderfenisgebied verklaar. Binne die Verenigde Koninkryk het dit sedert 1987 die status van nasionale natuurreservaat. Die grootste deel van die Giant's Causeway is tans in besit van die National Trust wat ook as bestuursliggaam optree en 'n besoekersentrum naby die rotsformasie opgerig het. Terwyl die Trust 'n toegangsgeld vra vir die sentrum, het die publiek gratis toegang tot die rotsformasie via 'n voetpad of per bus. Die res van die terrein is in staatsbesit as Crown Estate en in die besit van 'n aantal privaat grondeienaars.


Clathrochone clathroclada is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Clathrochone. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1982 deur Lévi & Lévi. Van Soest, R. (2011). Clathrochone clathroclada (Lévi & Lévi, 1982). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171945.


Crateromorpha pedunculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Crateromorpha en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima. Van Soest, R. (2011). Crateromorpha pedunculata (Ijima, 1927). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=367999.


Cyathella lutea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Cyathella en tot die familie Hexactinosid. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Schmidt. Van Soest, R. (2011). Cyathella lutea. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=196852.


Eurete atlanticum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Eurete en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2007 deur Lopes, Hajdu & Reiswig. Van Soest, R. (2011). Eurete atlanticum Lopes, Hajdu & Reiswig, 2007. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=248183. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Euryplegma auriculare is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Euryplegma en tot die familie Aulocalycidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Euryplegma auriculare Schulze, 1886. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171612. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Farrea beringiana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Farrea en tot die familie Farreidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Okada. Van Soest, R. (2011). Farrea beringiana Okada, 1932. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171738. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Farrea foliascens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Farrea en tot die familie Farreidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1906 deur Topsent. Van Soest, R. (2011). Farrea foliascens Topsent, 1906. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=134389. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Adult Video News (ook bekend as AVN) is ’n Amerikaanse vaktydskrif vir die volwassevideobedryf. Volgens The New York Times is AVN vir pornografiese rolprente wat Billboard vir musiekalbums is. AVN borg die jaarlikse Adult Entertainment Expo, of AEE, in Las Vegas, Nevada, asook ’n prysseremonie vir die volwassebedryf, die AVN-pryse, wat op die Oscars geskoei is. AVN gradeer pornoflieks en berig oor nuus in die bedryf. Tot 500 fliekresensies kan in een uitgawe voorkom. Sowat 80% van die tydskrif bestaan uit advertensies en is gemik op handelaars in volwassevideo's. Paul Fishbein, Irv Slifkin en Barry Rosenblatt het AVN in 1983 in Philadelphia, Pennsilvanië, gestig. Slifkin is in 1984 weg; hy het belangstelling verloor in die resensering van pornoflieks ná die skuif van rolprente na video's. Rosenblatt en Fishbein het in 1987 ’n uitval gehad en eindelik het Fishbein die tydskrif na die San Fernando-vallei in Kalifornië geskuif van waar dit nog steeds bedryf word. Hy het die maatskappy in 2010 verkoop. AVN word wyd aangehaal oor verskeie sterre in die pornobedryf en die bedryf se inkomste.


Kai Larsen (15 November 1926, Hillerød - 23 Augustus 2012) was 'n Deense plantkundige. Kai Larsen was 'n professor in plantkunde (emeritus vanaf 1 Desember 1996) aan die Universiteit van Aarhus, Denemarke. Hy was die Deense redakteur van Flora Nordica, redakteur van Flora of Thailand, adviseur vir Flora of China en uitvoerende lid van Flora Malesiana. Hy was 'n lid van die Noorse Akademie vir Wetenskap en Lettere en die Koninklike Deense Akademie vir Wetenskappe en Lettere. Die standaard outeursafkorting K.Larsen word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word. SE Asian flora region, particularly Thailand, Malaysia and Indo-China. Revisions of several families e. g. Caesalpiniaceae, Caryophyllaceae, and Lowiaceae for several of the regional floras. Zingiberaceae for Flora of Thailand and Flora Malesiana. Sommige plante word na hom vernoem om sy bydrae tot die studie van Asiatiese flora te erken: Genera Kailarsenia fragrant plant from the family Rubiaceae can be found in Southeast Asia. Larsenaikia once endemic Australian species of Gardenia in the family Rubiaceae The generic name Kaisupeea B.L. Burtt (Gesneriaceae) honours Kai and Supee Larsen.


Pêro de Alenquer was 'n 15de eeuse Portugese ontdekkingsreisiger van die Afrika-kus. Pêro is in Alenquer gebore. Hy het Bartolomeus Dias op sy reis na die Kaap die Goeie Hoop in 1487/1488 vergesel. Hy was die stuuurmanvan Vasco da Gama se vlagskip op laasgenoemde se eerste reis na Indië en het later daarvan geskryf. Kenneth Pletcher, red. (21 Desember 2009). The Britannica Guide to Explorers and Explorations That Changed the Modern World. The Rosen Publishing Group. p. 52. ISBN 1615300287. Besoek op Januarie 17, 2015. Velho, A. A journal of the first voyage of Vasco da Gama, 1497-1499. p. 148. ISBN 5872234643. Besoek op Januarie 17, 2015. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Krieketwêreldbeker 1983 (Engels: 1983 Cricket World Cup) het van 9 tot en met 25 Junie 1983 in Engeland en Wallis plaasgevind. Dit was die derde krieketwêreldbeker in internasionale eendagkrieket (EDI) wat deur die Internasionale Krieketkonferensie (IKK) aangebied is en die derde in Engeland. Dié land het voorheen die toernooie van 1975 en 1979 gehuisves. Die Krieketwêreldbeker 1983 is deur die Britse finansiële en versekeringsmaatskappy Prudential plc geborg en staan dus amptelik as die Prudentialbeker 1983 bekend. Agt nasionale krieketspanne het aan die Krieketwêreldbeker 1983 deelgeneem, waartydens 27 wedstryde gespeel is. Die spanne is in twee groepe van vier spanne elk verdeel, waarvan elke span twee keer teen al die ander spanne van die groep gespeel het. Die boonste twee spanne van elke groep het hierna vir die halfeindrondte gekwalifiseer en die wenners van hierdie wedstryde het in die eindstryd ontmoet. Elke wedstryd het uit 60 boulbeurte per span bestaan en is in tradisionele wit klere en met rooi balle gespeel; almal is bedags gespeel en het dus vroeg in die oggend begin. Indië wen op 25 Junie met 43 lopies teen die verdedigende kampioen Wes-Indië op Lord’s in Londen en het sodoende hul eerste titel ingepalm.


Antti Elias Rentola (8 Februarie 1881, Vimpeli – 28 Julie 1919) was 'n Finse Lutherse predikant en politikus. Hy was 'n lid van die Parlement van Finland van 1917 tot 1919, en het die Agrarian League verteenwoordig. "Eduskunta - kansanedustajat" (in Fins). Eduskunta.fi. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019.


Monotremata (ook genoem monotrama) is 'n orde wat tot die klas soogdiere hoort. Alhoewel die monotremata soogdiere is, lê hulle eiers, en word hul kleintjies nie lewend gebore nie. Hulle het ook strukturele verskille van ander soogdiere, soos hul breine, kakebene, verteringstelsels, voorplantingsorgane en ander dele van hul liggame, as hulle met gewone soogdiere vergelyk word. Die monotramas se temperatuur is gewoonlik ook effens laer as ander soogdiere. Die vroulike monotrama se kleintjies soog aan die wyfie. Voorbeelde van die groep is die eendbekdier en die mierystervarke. Die dier toon ooreenkomste met sowel die miervreter as die ystervark. Dit is sowat 40 tot 80 cm lank, met 'n ronde snawel en lang hare op sy liggaam. Net soos die ystervark het die diertjie kenmerkende penne op sy rug. Die dier se lang tong kan ver uitgesteek word en is geskik vir die oplek van miere en termiete. As die mierystervark skielik aangeval word, rol hy hom net soos 'n krimpvark in 'n ronde balletjie op en word dan deur sy rugpenne beskerm. Met sy stroombelynde liggaam is die eenbekbekdier uitstekend aangepas om klein diertjies onder water te vang.


Wanneer daar in die geologiese geskiedenis van 'n bepaalde gebied ŉ tydperk bestaan waarin geen gesteentelae afgeset word nie, of daar selfs lae deur erosie verwyder word ontstaan 'n onderbreking of gaping in die opeenvolging van die lae. Hierdie onderbreking staan bekend as 'n diskordansie. Lae wat sonder onderbreking afgeset is, volg konkordant op mekaar As daar egter 'n onderbreking plaasvind, lê hulle diskordant op mekaar, As die lae voor die onderbreking en dié wat daarna afgeset is, parallel bo-op mekaar lê word gepraat van diskonformiteit. Bestaande lae kan egter gekantel of geplooi word (soos gedurende bergvorming) voordat nuwe lae horisontaal op die versteurde lae geset word, dan word 'n hoekige klinodiskordansie gevorm, Die vlak tussen die lae, wat ouer is as die diskordansie en die lae wat later afgeset word, staan bekend as die diskordansievlak, Wanneer 'n diskordansie van beperkte omvang is en heel lokaal voorkom, word dit 'n diastema genoem, Diskordansies word gewoonlik soos volg gevorm: 'n Sedimentêre kom (gewoonlik ŉ meer of see) word geleidelik gevul deur die afsetting van sedimentêre materiaal soos rolstene, sand en klei.


Geoloë noem natuurverskynsels wat baie na vulkane aard maar nie al die eienskappe besit van vulkaniese uitbarstings bevat nie, pseudovulkaniese verskynsels. Pseudo (Grieks: skyn) In die antieke tye het mense wat in die omgewing van die Kaspiese See geleef het, van tyd tot tyd sulke onverklaarbare verskynsels waargeneem. Angswekkende vlamme het uit splete in die aarde geskiet om kort daarna weer vanself uitgedoof te raak. Hulle het vas geglo dit is bonatuurlik en is altare ter ere van die 'gode van die onderaardse vuur' gebou. Min het hulle geweet dit word veroorsaak deur gas, veral metaan wat uit die holtes in die aarde opstyg en spontaan aan die brand slaan. Geisers of spuitbronne is indrukwekkende voorbeelde hiervan. Solfataras of dampbronne (swawelwaterstofuitstromings in kraters van sterwende vulkane) Fumaroles (gat in die aarde waar rook of damp uitkom) Booruitsromings (gasbron bv. boor en helium) Word ook as energiebron benut. Moddervulkane spuit water(meestal koud), modder, gasse en selfs see-fossiele uit. Geiser (bron) Lys van argaïsmes Vulkane Kennis, 1980, vol 4, bl. 677, ISBN 0 7981 0826 6 Hierdie artikel is ’n saadjie.


William Faulkner (25 September 1897 – 6 Julie 1962) was 'n Amerikaanse skrywer en Nobelpryswenner van Oxford, Mississippi. Faulkner het romans, kortverhale, draaiboeke, poësie, opstelle en 'n toneelstuk geskryf. Hy is veral bekend vir sy romans en kortverhale wat in die fiktiewe Yoknapatawpha County gebaseer is, gebaseer op Lafayette County, Mississippi, waar hy die grootste deel van sy lewe deurgebring het. Faulkner het deur die merkwaardige vermenging van naturalisme, simbolisme en melodrama in sy werk van die grootste en boeiendste romans oor die suidelike state ("Deep South") van die VSA geskryf. In 1949 het hy die Nobelprys vir Letterkunde ontvang vir sy omvangryke oeuvre waarin hy 'n unieke fantasiewêreld geskep het: Yoknapatawpha County. William Cuthbert Faulkner is op 25 September 1897 in New Albany, Mississippi, gebore. Na sy hoërskooldae het hy in sy oupa se bank gewerk en aan die Universiteit van Mississippi gestudeer. In die Eerste Wêreldoorlog was hy 'n luitenant in die Kanadese lugmag, hoewel hy geen aktiewe diens gedoen het nie omdat vrede gesluit is voordat sy opleiding voltooi was.


Pieter Enneüs Heerma (gebore 5 Augustus 1977 in Amsterdam) is 'n Nederlandse politikus. As 'n lid van die Christen-Demokratiese Appèl (CDA) is hy 'n LP sedert 20 September 2012. Hy was CDA veldtog leier vir die algemene verkiesing van 2012. Hy was voorheen pers woordvoerder van die CDA fraksie. Van 21 Mei 2019 tot 18 Maart 2021 was hy die CDA se parlementêre leier gewees (opgevolg deur Wopke Hoekstra) en sedert 10 Januarie 2022 weer eens. Heerma is getroud, het een seun en woon in Purmerend. Hy is die seun van die oorlede CDA leier Enneüs Heerma. (nl) Europa-nu.nl webwerf (nl) www.parlement.com Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Pieter Heerma. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Dinner with Don is 'n Amerikaanse aanlyn televisiereeks vir voorskoolse kinders. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Estian Calitz (23 Mei 1949 - ) is 'n Suid-Afrikaanse ekonoom en emeritus professor van die Universiteit Stellenbosch (US). Hy is die hoof- uitvoerende beampte (HUB) van finansies en die HUB van die Universiteit se Besigheidskool. Hy verwerf sy Ph.D in handel van die US in 1986. In 1989 is hy aangestel as adjunkdirekteur-generaal van die Suid-Afrikaanse Departement van Finansies. In 1996 verlaat hy die staadsdiens en word aangestel as professor in ekonomie by die Universiteit van Suid-Afrika (UNISA). In 2001 is hy deur die US as dekaan van die Fakulteit Ekonomiese en Bestuurswetenskappe aangestel. 1999: Public Economics for South African Students 2010: "Fiscal policy in the 1990s", South African Journal of Economic History "Estian Calitz" by Bloomberg "Keys No Fire Behind The Smoke". Mail & Guardian. 8 Julie 1994. Besoek op 17 April 2018. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Pheronema hemisphaericum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Pheronema en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1873 deur Gray. Van Soest, R. (2011). Pheronema hemisphaericum. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171567. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hermanus Steyn (1743 – 1804) was die President van die Republiek van Swellendam. Hy is in 1743 naby Bruintjiesrivier, wat destyds die grens van die Nederlandse Kaapkolonie was, gebore en gedoop. Hy trou in 1765 met Anna Margaretha van Staden. Hulle het sewe kinders gehad - drie seuns en vier dogters. Hy het saam met sy vader geboer op Bruintjiesfontein naby Swellendam tot 1773, waar hy gou agting by sy bure afdwing. Hy stel baie belang in die Patriotbeweging aan die Kaap in die jare 1770. In 1773 het hy getrek na die leenplaas De Doornfontein "boven aan de Sondags Rivier onder de Camdeboo" op die destydse oosgrens. In 1789 het hy teruggekeer na Swellendam en hom gevestig op die plaas Jan Harmansgat. Daar het hy gewoon tot hy oorlede is in 1806. Sy seun Marthinus het na hom op Jan Harmansgat geboer. Toe die bewind van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie in 1795 tot 'n val kom en die Swellendamse burgers hulle eie Republiek in die lewe roep, is hy as President verkies. 'n Paar maande ná die aankoms van die Britte, is daar 'n einde aan hierdie Republiek gemaak.


Murlough Beach is 'n wye, plat sandstrand, met 'n rant spoelklippies net bokant die hoogwaterpeil, wat oor 'n afstand van vyf myl langs die Ierse Seekus tussen Newcastle en Dundrum in die Noord-Ierse graafskap Down strek. Die strand word begrens deur die Nasionale Murlough-natuurreservaat, 'n uitgestrekte sandduinstelsel wat sowat 6000 jaar gelede gevorm is en sedert 1967 deur die National Trust bestuur word. Die natuurreservaat word deur 'n netwerk van paaie en houtpaaie vir besoekers ontsluit. Murlough Beach se buitengewone ligging tussen die natuurreservaat, die bergreeks Mourne Mountains en die Ierse See maak van die strand 'n gewilde bestemming vir staptoeriste en voëlkykers. National Trust: Murlough National Nature Reserve. Besoek op 30 Januarie 2018 Natuurreservate National Trust: Murlough National Nature Reserve


Die Feniciërs het in die Oudheid gewoon in 'n gebied wat ruweg ooreenkom met die huidige Libanon. Tussen ongeveer 1200 v.C. en die begin van die Christelike jaartelling het Fenicië een van die eerste stadskulture van die vroeë geskiedenis gevorm. Die politieke en staatkundige betekenis van die Feniciese beskawing was nie besonder groot nie, maar hul kulturele prestasies, wat saamgehang het met hul intensiewe en wye handelsbedrywighede, was van veel groter en blywender belang. Die Feniciërs se bekendste bydrae tot die kultuurgeskiedenis was hul alfabet, wat later die basis van die huidige Romeinse alfabet sou vorm. Die gebied waarin die Feniciërs gewoon het, het geen duidelike grense gehad nie omdat 'n goed omlynde invloedsfeer of 'n Feniciese staat grootliks ontbreek het. Die gebied het sowat 300 km langs die ooskus van die Middellandse See en in die binneland tot noord van die berg Karmel en die stad Akko gestrek. Daar was 'n paar belangrike stede in die gebied geleë wat tegelykertyd die sentra van die Feniciese handel en kultuur was. Van die suide tot die noorde was die stede Akko, Sidon, Tirus, Beritos (Beiroet), Biblos, Tripoli en Arwad (tans Roead, ŉ kuseiland).


Black Rock-myn Die Black Rock-myn is 'n myn geleë in Hotazel in die Noord-Kaap van Suid-Afrika. Black Rock verteenwoordig een van die grootste mangaanreserwes in Suid-Afrika met geskatte reserwes van 70.4 miljoen ton mangaanerts met 'n gradering van 39% mangaanmetaal. "Black Rock manganese mine" (PDF). assmang.co.za. 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 2013-04-18. Besoek op 2013-07-12. Black Rock Mine Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Verskeie hormoonsiektes kan weens versteurings in die hormoonbalans of van die liggaam ontwikkel. Gewoonlik word daar te veel of te min van 'n bepaalde hormoon geproduseer. Die rede hiervoor kan by die hormoonproduserende kliere self lê of dit kan toegeskryf word aan versteurings in die sintese van die regulerende hormone van die hipofise. 'n Te lae hormoonproduksie kan behandel word deur die hormone of derivate daarvan as medisyne te gebruik. By oormatige hormoonproduksie is dit soms nodig om 'n deel van die klier wat vir die te hoë produksie verantwoordelik is, te verwyder. Afwykings in hormoonproduksie kan in enigeen van die hormoonproduserende kliere voorkom en tot 'n groot aantal siektetoestande lei. Daar kan óf te veel, óf te min van 'n bepaalde hormoon gesintetiseer word. By 'n primêre hormoonafwyking is die fout geleë in die klier wat betrokke is by hormoonproduksie. Indien 'n ander proses egter daarby betrokke is, word van 'n sekondêre afwyking gepraat. Laasgenoemde het veral betrekking op defekte van die hipofise (pituïtêre klier), waar die hormone afgeskei word wat die produksie van ander hormone stimuleer. In die hormoonbalans speel die sogenaamde terugvoermeganisme dikwels 'n belangrike rol.


24°57′S 28°32′O / 24.950°S 28.533°O / -24.950; 28.533 Springbokvlakte-myn Die voorgestelde Springbok Flats-myn sal geleë wees naby Settlers op die Springbokvlakte in die suide van Limpopo, Suid-Afrika. Die Springbok Flats hulpbron verteenwoordig een van die grootste uraanreserwes in Suid-Afrika met geskatte reserwes van 195 miljoen ton erts met 'n gradering van 0.042% uraan. Behalwe uraan, bevat die hulpbrongebied van 57 000 ha beduidende neerslae van steenkool en kookssteenkool. Die ontwikkeling van die uraanmyn met 'n produksie kapasiteit van 2 miljoen pond per jaar van U3O8, sal ook in staat stel om kragopwekking van meer as 600 MW teen 'n verwagte 32 sent/kWh as 'n byproduk van die proses. "Uranium in South Africa" (in Engels). wise-uranium.org. 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op 16 Julie 2013. "HolGoun Uranium & Power project" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 April 2018. Besoek op 17 November 2015. "Ex-DG progressing uranium, power project in Springbok Flats" (in Engels). 3 September 2013.


HD 209458 is ’n ster in die sterrebeeld Vlieënde Perd met ’n skynbare magnitude van sowat 7,65. Dit is ’n tipe G0V-ster en dus soortgelyk aan die Son. Omdat dit sowat 150 ligjare van die Aarde af is, is dit nie met die blote oog sigbaar nie maar wel met ’n goeie verkyker of klein teleskoop. In 1999 het twee spanne wat onafhanklik van mekaar gewerk het, ’n eksoplaneet om die ster ontdek met behulp van die radialesnelheidsmetode. Kort daarna het twee aparte spanne ’n oorgang van die planeet met sy ster waargeneem. Dit was die eerste bekende oorgangsplaneet buite die sonnestelsel. Dit het die naam HD 209458 b gekry. Omdat die planeet voor die ster verbybeweeg soos van die Aarde af gesien, verdof die ster elke 3,5 dae met sowat 2%; dit is dus ’n ekstrinsieke veranderlike. Sy naam as veranderlike ster is V376 Pegasi. Dit is die prototipe van klas "EP" in die General Catalogue of Variable Stars – dit is sterre wat deur hul planete verduister word. HD 209458 b is ’n eksoplaneet wat om die ster wentel.


Kebira is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Kebira uteoides (Row, 1909)


Mercedes-AMG GmbH, algemeen bekend as AMG, is die hoëprestasiemerk wat deur Mercedes-Benz gebruik word. AMG huur onafhanklike ingenieurs en kontrakteer met buitevervaardigers om Mercedes-Benz AMG-voertuie aan te pas. Mercedes-AMG se hoofkwartier is in Affalterbach, Baden-Württemberg, Duitsland. AMG was oorspronklik 'n onafhanklike ingenieursfirma wat gespesialiseer het in prestasieverbeterings vir Mercedes-Benzvoertuie; Daimler-Benz AG het 'n beherende belang verkry in 1999 en die alleeneienaar van AMG geword in 2005. Mercedes-AMG GmbH is nou 'n volfiliaal van Daimler AG. AMG-modelle het gewoonlik 'n aggressiewer aansig, 'n hoër vlak van prestasie, beter hantering, beter stabiliteit en die meer uitgebreide gebruik van koolstofvesel as hul gewone Mercedes-Benz eweknieë. AMG modelle is gewoonlik die duurste en die hoogste-presterende variant van elke Mercedes-Benzklas. AMG-variante word gewoonlik geëtiketteer met twee syfers, in teenstelling met gewone Mercedes-Benzvoertuie, wat drie syfers het (bv., C 63, in teenstelling met C 350). Tradisioneel, gee die twee numeriese syfers die enjin se verplasingsgrootte, maar onlangse modelle het afgewyk van hierdie korrelasie. AMG het begin met die ontwerp en toetsing van resiesenjins.


Giovanni Brusca (gebore 20 Februarie 1957) is ’n voormalige lid van die Sisiliaanse Mafia. Hy het die anti-Mafiamagistraat Giovanni Falcone in 1992 vermoor en op ’n keer gesê het het tussen 100 en 200 moorde gepleeg, maar kon nie die presiese getal onthou nie. Hy is in absentia tot lewenslange tronkstraf gevonnis, in 1996 in hegtenis geneem en het daarna met die polisie saamgewerk. Brusca was ’n kort, dikkerige, slordige mafioso met ’n baard, en was in Mafiakringe bekend as "Die Vark" (U Verru in Sisiliaans en Il Porco in Italiaans) of "Die Christenmoordenaar" (Lo Scannacristiani; in Italiaanse dialekte word die term "Christene" dikwels gebruik vir "mense"). Tommaso Buscetta, die Mafia-informant wat in Falcone se ondersoek saamgewerk het, onthou Brusca as "’n wilde perd maar groot leier". Brusca se pa en oupa was mafiosi. Brusca self het deel van die Corleonesi-moordspan geword wat direk aan Totò Riina gerapporteer het. ’n Voorbeeld van sy wreedheid is die ontvoering van die 11-jarige Giuseppe Di Matteo in November 1993.


Aphroceras cladocora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Aphroceras en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel. Van Soest, R. (2011). Aphroceras cladocora (Haeckel, 1872). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164231. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ascaltis poterium is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Ascaltis en tot die familie Leucascidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel. Van Soest, R. (2011). Ascaltis poterium (Haeckel, 1872). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164736. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ascandra loculosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Ascandra en tot die familie Leucaltidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1891 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Ascandra loculosa (Dendy, 1891). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164714. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Bathabile Dlamini (* 10 September 1962, Nquthu, Natal) is die voormalige Suid-Afrikaanse Minister vir Vroue in die Presidensie sedert 27 Februarie 2018, en die voormalige Minister van Maatskaplike Ontwikkeling. Dlamini is die president van die Vroueliga van die African National Congress (ANCVL) asook 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika. Sy is op 9 Maart 2022 in die Johannesburgse landdroshof skuldig bevind aan meineed in 2018. "Bathabile Dlamini". People's Assembly (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Januarie 2019. Besoek op 24 Junie 2018. Willemse, Raymond. "Bathabile Dlamini skludig aan meineed". Netwerk24. Besoek op 9 Maart 2022.


Agnes Qikani is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ngoako Ramatlhodi is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Ngoako Ramatlhodi op People's Assembly Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Susan Shabangu (gebore 28 Februarie 1956) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en sedert 2009 lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Sy het voorheen as minister van sosiale ontwikkeling gedien in die eerste kabinet van Cyril Ramaphosa en was van 26 Mei 2014 tot 26 Februarie 2018 minister van vroue in die presidensie in die tweede kabinet van Jacob Zuma. Susan Shabangu op People's Assembly Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Clathrina minoricensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Lackschewitsch. Van Soest, R. (2011). Clathrina minoricensis (Lackschewitsch, 1896). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164673. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Clathrina sueziana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2003 deur Klautau & Valentine. Van Soest, R. (2011). Clathrina sueziana Klautau & Valentine, 2003. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164689. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sello Tleane is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Tandiwe Elizabeth Kenye is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. "Tandiwe Elizabeth Kenye". People's Assembly. Besoek op 24 Junie 2018.


Zoe Kota-Fredericks is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. "Zoe Kota-Fredericks". People's Assembly. Besoek op 24 Junie 2018.


Grantia invenusta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Lambe. Van Soest, R. (2011). Grantia invenusta Lambe, 1900. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164250. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Grantia monstruosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Breitfuss. Van Soest, R. (2011). Grantia monstruosa Breitfuss, 1898. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164256. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nellie, KwaZulu-Natal is 'n nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Nellie". Sensus 2011.


Erik Johannes Marais (gebore 8 September 1961) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie. Hy is skaduminister van openbare werke.


Werner Horn (gebore 12 Mei 1970) is 'n politikus en regsgeleerde. Hy is sedert Mei 2014 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika. Horn is 'n lid van die Demokratiese Alliansie. Hy is in Maart 2006 verkies as raadslid van die Mangaung Metropolitaanse Munisipaliteit. Hy word in Mei 2011 tot 'n tweede termyn herkies. Horn is tydens die algemene verkiesing van 7 Mei 2014 tot die Nasionale Vergadering verkies. Hy het op 21 Mei 2014 sy amp as LP ingeneem. Hy verteenwoordig die provinsie Vrystaat. Op 5 Junie 2014 word hy aangewys as skadu-adjunkminister van justisie en korrektiewe dienste. Gedurende sy eerste termyn as LP was hy 'n plaasvervangende lid van die portefeuljekomitee vir justisie en grondwetlike ontwikkeling. Hy was 'n plaasvervangende lid van die Ad Hoc-komitee om 'n persoon aan te stel as Openbare Beskermer tussen Mei 2016 en Augustus 2016. Horn is in Mei 2019 vir 'n tweede termyn as parlementslid herkies. Hy bly aan as skadu-adjunkminister en dien steeds in die portefeuljekomitee vir justisie en korrektiewe dienste. Op 27 Februarie 2020 word hy 'n plaasvervangende lid van die ad hoc-komitee om artikel 25 van die Grondwet te wysig.


Leucandra amakusana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1943 deur Tanita. Van Soest, R. (2011). Leucandra amakusana Tanita, 1943. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164271. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra armata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Urban. Van Soest, R. (2011). Leucandra armata (Urban, 1908). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164277. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra bleeki is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel. Van Soest, R. (2011). Leucandra bleeki (Haeckel, 1872). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164283. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


USS Albacore Die USS Albacore was 'n konvensionele dieselaangedrewe eksperimentele duikboot van die Amerikaanse Vloot waarmee pionierswerk vir die traandruppelontwerp gedoen is. Die eksperimentering het aanleiding gegee tot die Skipjack-klas duikbote. Hierdie rewolusionêre ontwerp was geskoei op intensiewe hidrodinamiese en windtonneltoetse met die klem op onderwaterspoed en beweegbaarheid. Hierdie was die derde skip van die Amerikaanse Vloot wat die naam Albacore gedra het. Sy kiel is op 15 Maart 1952 by die Portsmouth Vlootskeepswerf, Maine gelê en die boot is te water gelaat op 1 Augustus 1953. Die duikboot se indienstydperk was een lang eksperiment en kan in vier fases verdeel word: Fase I (1953–55) Hidrovlerke aan die boeg, enkelskroef, beheeroppervlaktes agter die skroef, dorsale roer Fase II (1956–59) Geen boeghidrovlerke, beheeroppervlaktes voor die skroef Fase III (1960–66) X-agterstewe, noodluginlaatstelsel, snelheidsremme, dorsale roer (heraktiveer) Fase IV (1967–72) X-agterstewe, kontra-roterende skroewe, silwer-sinkbattery, stroomlyn van romp (Projek SURPASS).


D-majeur is 'n majeurtoonleer wat uit die toonhoogtes D, E, F-kruis, G, A, B, en C-kruis bestaan. Claudio Monteverdi Vespro della Beata Vergine: I. Deus in adjutorium Antonio Vivaldi Gloria RV 589 Johann Sebastian Bach Brandenburg-concerto nr. 5, BWV 1051 Tjellosuite nr. 6, BWV 1012 Orkestrale suite nr. 3, BWV 1068 Orkestrale suite nr. 4, BWV 1069 Magnificat, BWV 243 Georg Friedrich Händel Musiek vir die koninklike vuurwerke, HWV 351 Hallelujah-koor van die Messias, HWV 56 Joseph Haydn Simfonie nr. 86, Hob.I:86 Simfonie nr. 96, Hob.I:96 ("Die wonderwerk") Simfonie nr. 101, Hob.I:101 ("Die klok") Simfonie nr. 104, Hob.I:104 ("Londen") Strykkwartette nr. 41, Hob.III:49 ("Die padda") Strykkwartette nr. 53, Hob.III:63 ("Die lewerik") Strykkwartette nr. 64, Hob.III:79 ("Largo") Wolfgang Amadeus Mozart Simfonie nr. 20, KV 133 Simfonie nr. 31, KV 297 ("nr.") Simfonie nr. 35, KV 385 ("Haffner") Simfonie nr. 38, KV 504 ("Prague") Klavierconcerto nr. 16, KV 451 Klavierconcerto nr. 26, KV 537 ("Coronation") Strykkwartet nr. 20, KV 499 ("Hoffmeister") Strykkwartet nr. 21, KV 575 Strykkwintet nr. 5, KV 593 Klaviersonate nr. 6, KV 284 ("Dürnitz") Klaviersonate nr. 9, KV 311 Klaviersonate nr. 18, KV 576 Sonate in D majeur vir twee klaviere, KV 448 Ouverture van Le nozze di Figaro, KV 492 Ludwig van Beethoven Strykkwartet nr. 3, Op.


Die Europese / Suid-Amerikaanse Beker, algemeen bekend as die Interkontinentale Beker of Toyota Cup, was 'n sokkerwedstryd deur UEFA en CONMEBOL. Die kompetisie was tussen die wenners van die Europese Champions League en die Suid-Amerikaanse Copa Libertadores in 'n wedstryd wat elke jaar gespeel word. Dit is gespeel deur verteenwoordigersklubs van die baie meer ontwikkelde vastelande in die sokkerwêreld in daardie jare. Die Beker het die Wêreldklubkampioenskap genoem tot die eerste FIFA-klubbeker in 2000 gehou is. Dit is gespeel deur verteenwoordigersverenigings van die meeste ontwikkelde vastelande in die sokkerwêreld (veral in daardie jare). Vanaf 2005 is die Intercontinental Cup vervang deur die FIFA Club World Cup (FIFA Klub Wêreldbeker). Die FIFA Club World Cup sluit ook Noord-Amerikaanse, Asiatiese, Afrika en Oceaniese wenners in. In 2017 het FIFA almal erken as klub amptelike wêreldkampioene met dieselfde status as die Wenners van die Klubwêreldbeker dit is FIFA club world champions. FIFA Klubwêreldbeker Sokkerklubwêreldkampioene "FIFA Club World Cup 2017" (PDF). FIFA Report 2017. Zurich: Fédération Internationale de Football Association: 15,40,41,42. Desember 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 30 Desember 2017.


Suid-Soematra (Indonesies: Sumatera Selatan) is 'n provinsie op die eiland Soematra in Indonesië. Die provinsie grens in die suide aan Lampung, in die weste aan Bengkulu en in die noorde aan Jambi. Net uit die kus word die eilande Banka en Billiton bevind wat in 2000 van die provinsie Suid-Soematra geskei is om die nuwe provinsie Banka-Billiton te vorm. Die hoofstad van Suid-Soematra is Palembang. Suid-Soematra word onderverdeel in 10 regentskappe (kabupaten) en 4 stede (kota otonom): Lubuklinggau Pagar Alam Palembang Prabumulih Banyuasin Empat Lawang Lahat Muara Enim Musi Banyuasin Musi Rawas Ogan Ilir Ogan Komering Ilir Ogan Komering Ulu Ogan Komering Ulu Timur Ogan Komering Ulu Selatan


George Biggar (1820 - 1838) was 'n seun van Alexander Biggar en een van die vroegste pioniers van Natal. Hy is op een van die skepe, HMS Weymouth, gebore wat die 1820-Setlaars na Suid-Afrika gebring het. George is op 17 Februarie vermoor net na die moord op Piet Retief deur Dingaan se impies. Rosenthal, Eric (red.). Ensiklopedie van Suidelike Afrika. Londen en New York: Frederick Warne & Kie Bpk.


Koolstof-12 (126C) is 'n stabiele isotoop van die element koolstof. Dit is die volopste isotoop. Hierdie nuklied word as standaard vir die definisie van die atoommassa gebruik. Presies 12 gram koolstof-12 bevat presies 1 mol koolstof. Die atoommassa van koolstof-12 is daardeur presies 12 Dalton. Dit beteken ook dat hierdie nuklied 'n massa-oorskot (of -tekort) van nul besit. In November 2018 is die definisie egter verander en dit verwys nie meer na 12C nie. The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties G. Audi, O. Bersillon, J. Blachot, A.H. Wapstra IUPAC "On the revision of the International System of Units - International Union of Pure and Applied Chemistry". IUPAC | International Union of Pure and Applied Chemistry (in Engels). 16 November 2018. Besoek op 1 Maart 2021. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ntabane is 'n swart nedersetting in die Ubuhlebezwe Plaaslike Munisipaliteit, Harry Gwala-distriksmunisipaliteit van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Ntabane". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Leucandra multiformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Polejaeff. Van Soest, R. (2011). Leucandra multiformis Polejaeff, 1883. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=559210. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Suurstof-17 (chemiese notasie 178O) is 'n stabiele isotoop van die element suurstof. Dit is 'n baie seldsame isotoop. Vir neutrone met snelheid 2200 m/s Hierdie chemie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan die wikipedia help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 327 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.