Die herfspypie (Gladiolus brevifolius Jacq.) is 'n plant wat endemies aan Suid-Afrika is. Dit kom in die Wes-Kaap voor. Op die SANBI-rooilys is dit as 'veilig' (LC) gelys. Van die plekke waar dit aangetref word is die Kleinmond-kusnatuurreservaat, Kaappunt, Misty Cliffs naby Kommetjie, Tafelberg Nasionale Park, Keisersfontein (Bokkeveld) naby Nieuwoudtville. en die Fernkloof-natuurreservaat Dit is 'n geofiet met 'n bol wat 18 – 35 mm groot word. Dit bloei in die herfs sonder dat dit blare vorm. Die blomme is gewoonlik pienk met geel en perserige strepies. Die blare groei later in die nat winter en sorg vir die fotosintese. Die bestuiwing word deur insekte versorg, soos die bye Amegilla fallax en A. spilostoma of Allodape sp. Ook vlieë soos Psilodera valida besoek die blommetjies. ook: rooipypie, ruikpypie "SANBI-rooilys" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 September 2015. "iSpot" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Januarie 2017. Fernkloof. biodiversity explorer.


Causantín mac Cináeda (Skots-Gaelies: Còiseam mac Choinnich; omstreeks 836 – 877) ook bekend as Konstantyn I, was die seun van Kenneth MacAlpin en het sy oom Donald I op 13 April 862 opgevolg as koning van die Pikte. Dit is waarskynlik dat die Wikings wat in Ierland, Northumbrië en Noord-Brittanje gestasioneer was, meer bedrywig tydens Konstantyn se bewind was. Hy is dood tydens een so ’n inval. Min rekords oor die Noord-Brittanje van die 9de eeu het behoue gebly. Die hoofbron van inligting is die Kronieke van die Konings van Alba, wat nes ander bronne van dié tyd nie baie betroubaar is nie. Die lys van Piktiese konings eindig met die naam van Konstantyn, wat beskou word as die 17de en laaste koning van die Pikte. Dit lyk of die Wikings se bedrywighede in Noord-Brittanje ’n hoogtepunt tysens Konstantyn se bewind bereik het. Wikingleërs is gelei deur ’n klein groep mans wat familie was. Twee van hulle wat deur verskeie bronne genoem word, is Ívarr (Ímar in Ierse bronne), wat bedrywig was van Oos-Anglië tot Ierland, en Amlaíb (of Óláfr).


Adama Barrow, gebore 16 Februarie 1965 in die Jimara-dorpie Mankamang Kunda naby Basse, is sedert 19 Januarie 2017 die dienende president van die Gambië. Hy is 'n vroom Moslem, het twee vroue en vyf kinders. Hy het in die vroeë jare 2000 in Engeland gewoon en as eiendomsagent gewerk. Hy is lid van die United Democratic Party. In 2016 het 'n koalisie van 7 opposisiepartye hom gekies as kandidaat vir die presidentsverkiesing van 2 Desember. Hy het hierdie verkiesing met 'n klein meerderheid gewen. Aanvanklik het sy voorganger Yahya Jammeh die uitslag aanvaar, maar later het hy geweier om opsy te staan. Barrow is in Senegal in die Gambiese ambassade as president beëdig en magte van die Ecowas-lande het Gambië binnegeval. Jammeh is in ballingskap gedwing. In November 2021 het Adama Barrow sy kandidatuur vir die 2024 presidensiële verkiesing aangekondig. YouTube Barrow se ontvangs in Mankamang Kunda "Kairo news" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 September 2019. Besoek op 23 Januarie 2017. uzomedia. Verwysingfout: Invalid <ref> tag; name "uzo" defined multiple times with different content


'n Bomwerper is 'n militêre vliegtuig wat gebruik word om teikens op die grond aan te val. Bomwerpers word ontwerp om die grootste moontlike bomvrag oor die grootste moontlike reikafstand te dra, en dan oor die teiken los te laat. Bomwerpers vlieg dikwels laag oor die grond om vyandelike radar te ontduik. Sodra die bomwerper al sy bomme laat val het, kan dit na die basis terugkeer om herlaai te word. Die eerste bombardering vanuit 'n vliegtuig vind in 1911 tydens 'n Italiaanse aanval op die Ottomaanse Ryk plaas. Bomme is aanvanklik sommer met die hand uit die vliegtuig gegooi. Lugskepe is ook destyds ingespan om bomme oor die vyand te reën. Die eerste doelgemaakte bomwerpers is tydens die Eerste Wêreldoorlog gebou. Hulle kon nie baie vinnig vlieg nie. As gevolg hiervan was hulle aan grondvuur blootgestel en kon hulle maklik deur vyandelike vegvliegtuie afgeskiet word. Om hiervoor te vergoed, is bomwerpers met masjiengewere toegerus en/of deur "vriendelike" vegvliegtuie vergesel. Teen die Tweede Wêreldoorlog is strategiese bomaanvalle algemeen gebruik. Bomwerpers is deur groot spanne, soms soveel as 12 mense, beman.


Weber is 'n Italiaanse maatskappy wat enjinvergassers vervaardig; dit word besit deur Magneti Marelli Powertrain S.p.A., wat op sy beurt deel is van die Fiat-Groep. Vergasserproduksie in Italië is beëindig in 1992, hoewel Weber se vergasserproduksie verskuif is na Madrid, Spanje, waar dit steeds tot vandag toe voortduur. Webervergassers word gemerk met 'n modelkode op die monteerflens, die liggaam, of op die deksel van die vlotterkamer. Dit begin met 'n nommer wat oorspronklik die deursnee (in millimeter) van die vleuelklep aangedui het, maar het later hierdie betekenis verloor. Waar hierdie syfer bestaan het uit 'n enkele paar syfers, was beide smoorkleppe van dieselfde deursnee en het saam gewerk; as dit twee pare syfers was, geskei deur 'n skuinsstreep (bv. 28/36), was daar 'n primêre en sekondêre klep wat oopgemaak het een na die ander, gewoonlik van verskillende deursneë. Hierdie syfer word gevolg deur 'n groep letters, wat dui op verskeie funksies: die DCOE is 'n systroomeenheid, al die ander is afwaartse valstroomeenhede; die DCD het 'n suiertipe voorklep instede van 'n smoorklep.


Die Yamaha XJ900 het ontstaan uit die oorspronklike Yamaha XJ model motorfiets, die XJ 650, wat die basis vorm vir die hele XJ reeks. In sy oorspronklike inkarnasie van stapel gestuur in 1983, beskik die XJ900 oor 'n lugverkoelde, dubbelbonokas, 853 cc 4-slag, 4-silinder, 8-klep enjin. Oorspronklik toegerus met 'n stuurstang gemonteerde bikini windskerm, is daar kritiek uitgespreek oor sy hantering. Dit is vinnig vervang met 'n raamgemonteerde boonste windskerm en agterna op alle modelle aangebring. Die 1983 XJ900 was met antiduik voorvurke toegerus, asaandrywing en drie skyfremme (2 voor, 1 agter). 'n Hersiene weergawe is van stapel gestuur in 1984 en verplaas 891 cc. Afgesien van die enjinkapasiteit wat verhoog is, is dit toegerus met meer konvensionele vurke as sy voorganger en 'n penspan kom as standaard. Die toename in enjinkapasiteit beteken dat die vergassers van 35 mm tot 36 mm vergroot is. Brandstofkapasiteit is 22 liter en die transmissie is 'n 5-gangkas met 'n topspoed van ongeveer 200 km/h. Afgesien van hierdie veranderinge was dit byna identies aan die oorspronklike en is vervaardig tot 1994.


Opisthokonta (van die Griekse ὀπίσθιος opísthios, "agter" + κοντός kontós, "pool", dus "flagellum") is ’n groot groep eukariote, insluitende die koninkryke diere en swamme, asook die eukariotiese mikro-organismes wat soms geplaas word in die parafiletiese filum Choanozoa (konvensioneel deel van die koninkryk Protista). Opisthokonta, wat soms die "Fungi/Metazoa-groep" genoem word, word gewoonlik beskou as ’n monofiletiese klade. Een gemeenskaplike eienskap van die Opisthokonta is dat flagellumselle, soos die sperma van die meeste diere en die spore van die swamme, voortbeweeg deur middel van ’n enkele flagellum (sweephaar) aan hul agterkant. Die groep se naam kom van dié eienskap. In teenstelling daarmee beweeg flagellumselle in ander eukariotiese groepe voort met een of meer flagella aan hul voorkant. In sommige Opisthokonta-groepe, soos die meeste van die swamme, het flagellumselle verlore gegaan. Die verwantskap van die Opisthokonta is steeds 'n onderwerp van navorsing. Hierdie is 'n vereenvoudigde kladogram wat die belangrikste groepe toon Copeland, H.F. (1956). The Classification of Lower Organisms. Palo Alto: Pacific Books.


Sellafield is 'n herprosesseringsaanleg vir kernbrandstof asook 'n vroeëre kernaanleg wat buite bedryf gestel en tans besig is om ontmantel te word. Dié proses sal eers sowat 100 jaar nadat Sellafield in 2003 buite bedryf gestel is afgehandel wees. Die aanlegte is naby Seascale geleë, 'n dorp aan die Ierse Seekus in Cumbria, Engeland. Sellafield behels die oorspronklike Windscale-kernaanleg asook die nabygeleë Calder Hall-kernkragsentrale met vier reaktors. Dit was die wêreld se eerste kommersiële kernaanleg van industriële omvang wat elektrisiteit opgewek het. Die gekombineerde aanleg het tegelykertyd plutonium vir die Verenigde Koninkryk se kernwapenbedryf vervaardig asook radiokobalt wat vir die behandeling van kankerpasiënte benodig word. The Guardian, 21 Maart 2003: First nuclear power plant to close. Besoek op 30 Mei 2017


Vöslauer Mineralwasser AG is 'n Oostenrykse mineraalwateronderneming met sy hoofkwartier in Bad Vöslau in die deelstaat Neder-Oostenryk. Die aandelemaatskappy bottel water uit die warmbron in Bad Vöslau wat vanweë sy genesende eienskappe reeds in die antieke tydperk Romeinse baaiers na die plek gelok het, soos historiese verwysings van 50 n.C. bevestig. Die eerste verwysing na die fontein as Feselover-Quelle dateer van 1136. In die laat 19de eeu is die badhuis geopen wat tans nog bestaan. Die mineraalwateronderneming is in 1936 deur 'n plaaslike bank gevestig. Met 'n aandeel van meer as 40 persent is Vöslauer die markleier op die Oostenrykse mineraalwatermark. Die onderneming voer sy produkte ook na buitelandse markte uit, met 'n uitvoer-aandeel van 17,7 persent in 2018. www.voeslauer.com: Über uns - Facts & Figures. Besoek op 6 Augustus 2018


Andries du Toit (* 8 Augustus 1813 – † 15 Augustus 1883, Middelburg, Tvl.) was die eerste landdros van Pretoria en die man wat die dorpie in 1857 in erwe uitgemeet het. Du Toit het hom in 1857 op ’n stuk grond gevestig wat aan Pretoria gegrens het. Dié grond het hy vir ’n Basoeto-ponie van pres. M.W. Pretorius geruil en dit Arcadia genoem, die teenswoordige voorstad. Ook in 1857 is hy as eerste landdros van die dorp aangewys, waarna hy dit in erwe uitgemeet het. Engelbrecht, prof. S.P., Agar-Hamilton, J.A.I., Pelzer, prof. A.N. en Behrens, H.P.H. 1952. Eeufees-album. Pretoria se eerste eeu in beeld. Pretoria: J.L. van Schaik, Beperk. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Le Roux is 'n Afrikaanse van van Franse oorsprong wat algemeen onder Afrikaners voorkom.


Waterbeertjies (Tardigrada) in 'n dierefilum wat tot die klade Ecdysozoa behoort. Hulle is klein diertjies (tot 1,5 mm lank) wat in alle oseane, seë en ander water asook oor die hele wêreld op vogtige plekke op die land voorkom, dikwels in of op plantegroei. Daar is ongeveer 1000 spesies. Hulle liggaam het vier paar pootjies sonder gewrigte wat kloue dra. Hulle is eutelies, wat beteken dat die liggaam altyd uit 'n bepaalde getal selle bestaan. Daar is geen bloedvate of asemhalingstelsel nie. Hulle het net soos die Arthropoda waaraan hulle verwant is, 'n kutikulum, 'n velletjie en soos ander Ecdysozoa vervel hulle. Die huid bestaan nogtans uit 'n albuminoïed-proteïen en nie uit chitien nie. Budd, G.E. (2001). "Tardigrada as 'stem-group arthropods': the evidence from the Cambrian fauna". Zoologischer Anzeiger. 240 (3–4): 265–279. doi:10.1078/0044-5231-00034. Earth life. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Waterbeertjie. Wikispecies het meer inligting verwant aan Waterbeertjie Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Portret van 'n man is 'n olieverfskildery, geskilder deur die Nederlandse meesterskilder Rembrandt van Rijn. Die tegniek wat hy gebruik het, is olie op doek met afmetings van 83,5 × 64,5 cm. Rembrandt het die skildery tussen 1655 en 1660 geskilder. Die skildery stel 'n man voor geklee in 'n swart jas met 'n plat, wit kraag en 'n breërand swart hoed. Dit is nie bekend wie die man is nie. Deur die jare heen het die skildery talle tuistes gehad. Die skildery was van 1854 tot 1863 in besit van Henry Petty-FitzMaurice (3de Markies van Lansdowne) en van 1863 tot 1866 in besit van Henry Petty-FitzMaurice (4de Markies van Lansdowne). In 1883 is dit deur die kunshandelaar Agnew & Sons (Londen) aan die Amerikaner Henry G. Marquand verkoop. In 1890 het Marquand sy kunsversameling aan die Metropolitan Museum of Art in New York geskenk. Lys van werke van Rembrandt van Rijn Portret van een man (Rembrandt), RKD Portrait of a man, MET - The Collection Online


Noord-Amerikaanse Bergtyd (Engels: Mountain Time Zone, afgekort as MT) is 'n tydsone wat sewe ure ná Gekoördineerde Universele Tyd val, met ander woorde UTC-7. Meeste van die sentraalwestelike deel van die Noord-Amerikaanse vasteland val in hierdie tydsone. In die Verenigde State en Kanada word hierdie tydsone algemeen Mountain Time (MT) (in Engels) genoem. Dit is spesifiek Mountain Standard Time (MST) wanneer u standaardtyd (herfs en winter) waarneem, en Mountain Daylight Time (MDT) wanneer u die sonligspaartyd (lente en somer) waarneem. Die term verwys na die feit dat die Rocky Mountains, wat strek van Noordwes-Kanada tot die Amerikaanse staat New Mexico, amper heeltemal in die tydsone geleë is. In Meksiko staan hierdie tydsone bekend as die Stille Oseaan-tydsone. Die horlosietyd in hierdie sone is gebaseer op die gemiddelde sontyd by die 105ste meridiaan wes van die Greenwich-sterrewag. In die Verenigde State word die presiese spesifikasie vir die ligging van tydsones en die skeidingslyne tussen sones uiteengesit in die kode van federale regulasies op 49 CFR 71.


'n Braaibroodjie is 'n broodjie wat op die kole tydens 'n braai gerooster word. Die tradisionele braaibroodjie word met twee snye brood, met ‘n vulsel van gerasperde kaas, snye tamaties, uie, sout, peper en appelkooskonfyt gemaak. Blatjang word ook dikwels as ‘n addisionele smaakmiddel op die brood gesmeer. Die broodsnye word vooraf aan die buitekant gebotter om te verseker dat die braaibroodjie ‘n aantreklike goudbruin kleur het nadat dit oor die kole gebraai is. Braaibroodjies word gewoonlik as ‘n bykos saam met braaivleis geëet. "How to make the perfect braaibroodjies" (in Engels). getaway.co.za. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Augustus 2018. Besoek op 3 Junie 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Irtisj (Mongools: Эрчис мөрөн, Erchis mörön, "erchleh", "kronkel"; Russies: Иртыш; Kasaks: Ертіс, Ertis, ه‌رتىس; Chinees: 额尔齐斯河, pinyin: É'ěrqísī hé, Xiao'erjing: عَعَرٿِسِ حْ; Oeigoers: إيرتيش, Әртиш, Ertish; Tartaars: Cyrillies Иртеш, Latyns İrteş, Arabies ﻴﺋرتئش, Siberiese Tartaars: Эйәртеш, Eya’rtes’) is 'n rivier wat sy bron op die Mongools-Chinese grens het en deur Xinjiang, Kasakstan en Rusland na die Ob-rivier stroom. Dit is die grootste linkersyrivier van die Ob. Met 'n lengte van 4 248 km is die Irtisj langer as die Ob self. Van die Irtisj se bron tot die Ob se monding is 5410 km, wat die langste rivier van Rusland en die tweede langste rivier van Asië is. Die Irtisj is die langste syrivier van die wêreld. Sy bron lê op die grens van Mongolië en die Volksrepubliek China op die oostelike helling van die Mongoolse Altai-gebergte. Die rivier bereik Kasakstan en word Эрцисыхэ, "Swart Irtisj", genoem.


’n Akson (van die Griekse ἄξων áxōn, "as") is ’n lang, dun uitloper van ’n senuweesel, of neuron, wat gewoonlik elektriese impulse van die neuron se selliggaam af stuur. Aksons is ook bekend as senuweevesels. Die funksie van die akson is om inligting na verskillende neurone, spiere en kliere te stuur. In sekere sintuigsenuwees, soos dié vir gevoel en hitte, beweeg die elektriese impuls met ’n akson langs van die buiterand na die selliggaam, en van die selliggaam na die rugmurg met ’n ander vertakking van dieselfde akson langs. Aksondisfunksie veroorsaak baie oorerflike en verworwe neurologiese afwykings wat beide die perifere en sentrale neurone kan affekteer. Daar is drie soorte senuweevesels: A delta-, B- en C-vesels. A en B is gemiëlineer en C ongemiëlineer. ’n Akson is een van twee soorte protoplasmiese uitlopers uit die selliggaam van ’n neuron; die ander is ’n dendriet.


’n Selliggaam of soma is die bolvormige deel van ’n neuron of ander soort breinsel wat die selkern bevat. Die woord "soma" kom van die Griekse woord σῶμα, wat "liggaam" beteken. Hoewel die term dikwels gebruik word om na neurone te verwys, kan dit ook gebruik word vir ander seltipes. Daar is baie verskillende gespesialiseerde soorte neurone en hul lengte in ongewerweldes wissel van sowat 5 μm tot meer as 10 mm. Die selliggaam van die neuron (die hoofdeel waaruit die dendriete vertak) bevat baie organelle. Die kern is ’n sleuteldeel van die selliggaam; dit is die bron van die meeste RNS wat in neurone vervaardig word. Bazargani, N; Attwell, D (Februarie 2016). "Astrocyte calcium signaling: the third wave". Nature Neuroscience. 19 (2): 182–9. PMID 26814587. Baumann, N; Pham-Dinh, D (April 2001). "Biology of oligodendrocyte and myelin in the mammalian central nervous system". Physiological reviews. 81 (2): 871–927. PMID 11274346. Kozlowski, C; Weimer, RM (2012).


Die Messerschmitt Bf 109 was 'n eenmotorige vegvliegtuig wat deur die Luftwaffe gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig het sy nooiensvlug onderneem op 29 Mei 1935. Dit is die bekendste van al die Duitse vegvliegtuie van die Tweede Wêreldoorlog. Dit was 'n dekade na die oorlog nog steeds vervaardig. Die eerste prototipe was aangedryf deur 'n Rolls-Royce Kestrel motor. Die ontwerp is beïnvloed deur die Messerschmitt Bf 108 viersitplekvliegtuig. Die 109B model is eerste afgelewer aan die Luftwaffe in 1937 en wel aan die Jagdgeschwader 132 Richthofen. Gedurende die jaar het die vliegtuig sy oorlogvuurdoop gehad tydens die Spaanse Burgeroorlog. Dit het verseker dat die vlieëniers ondervinding opdoen en vliegtuigontwikkeling kon ook gedoen word. In 1937 het die 109 'n nuwe lugspoedrekord van 610,55 km/h daargestel. Die B, C en D modelle het gevolg maar die E-model wat in 1938 verskyn het, was 'n treffer. Teen die tyd dat die Tweede Wêreldoorlog uitgebreek het, het Duitsland ongeveer 1 000 E-modelle in diens gehad. Die 109E was in aksie vanaf die Blitzkrieg en het in sy eerste jaar alle vliegtuie wat dit teëgekom het, oortref – behalwe die Spitfire.


In lugvaartkunde, is 'n lugrem of spoedbreker 'n soort vlugbeheeroppervlakte wat aan 'n vliegtuig gebruik word om die sleurkrag te verhoog of die benaderingshoek te verhoog tydens landing. Lugremme verskil van lugdamme, aangesien lugremme ontwerp is om die sleur te verhoog terwyl slegs klein veranderinge aan die stygkrag plaasvind, terwyl lugdamme die hef-tot-sleur-verhouding verlaag en 'n hoër benaderingshoek vereis om stygkrag te handhaaf, wat lei tot 'n hoër staakspoed. Dikwels is beide die eienskappe van lugdamme en lugremme wenslik, en dit word dus gekombineer by die meeste moderne vliegtuie. Die gebruik van omkering van stukrag deur die motore help ook om 'n vliegtuig se spoed te verminder tydens landing. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Periklaas is 'n mineraal met die formule MgO. Die mineraal het die haliet-struktuur (B1). Die mineraal brusiet is 'n omsettingsproduk van periklaas. "mindat 3161" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Maart 2020.


The Four Loves is 'n boek deur C.S. Lewis waarin hy die aard van liefde vanuit 'n Christelike en filosofiese perspektief aan die hand van gedagte-eksperimente ondersoek het. Die boek was op 'n reeks radiopraatjies in 1958 gebaseer, en is destyds in die VSA gekritiseer oor die openheid waarmee daar oor seks gepraat is. Met die apostel Johannes se woorde, "God is liefde" as vertrekpunt, het Lewis aanvanklik gepoog om "behoefteliefde" (soos die liefde van 'n kind vir sy ma") met "geeliefde" (soos beliggaam deur God se liefde vir die mensdom) te kontrasteer ten einde eersgenoemde as minderwaardig voor te hou. Hy het egter vinnig tot die besef gekom dat selfs hierdie basiese kategorisering van liefde meer kompleks is as wat dit met die eerste oogopslag blyk: 'n kind se behoefte aan ouerllike versorging is 'n noodsaaklikheid, nie 'n selfsugtige genotsug nie, terwyl ouerlike liefde in 'n oordrewe vorm 'n verdraaiing kan wees. Vervolgens het Lewis die aard van genot bestudeer.


Die Vaalkiepersol (Cussonia transvaalensis) is 'n boom, inheems aan Suid-Afrika, wat in Gauteng, Limpopo, Mpumalanga en Noordwes voorkom. Dit staan in Engels bekend as die Grey cabbage-tree of die Transvaal cabbage-tree. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Balkwill, Boon, Coates Palgrave, Glen, Jordaan, Lotter, Schimdt, Thomas (2012). "Araliaceae". Sappi Tree Spotting Lifer List. Jacana Media. p. 62.AS1-onderhoud: meer as een naam: authors list (link) "SANBI Red List of South African Plants" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 5 Junie 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Tonium is 'n periode van die Neoproterosoïkum wat van ongeveer 1000 - 720 miljoen jaar gelede geduur het. Tydens hierde periode het die kontinente 'n superkontinent, Rodinia, gevorm, wat begin het om uitmekaar te val. Daar is aanwysings dat aan die begin van die Tonium tot ongeveer 900 mj gelede die suurstofgehalte van die atmosfeer steeds baie laag was, amper 0,1%. Later het dit toegeneem (in fase 4 van die Groot Suurstofkatastrofe) en dit het dalk die ontstaan van groter meersellige organismes moontlik gemaak. Meersellige organismes met sagte weefsels is bekend uit die Ediacarium, maar hulle het waarskynlik reeds vroeër ontstaan. Uit die Kriogenium is min bekend behalwe dat die Aarde aan ekstreme glasiasie blootgestel was. Daar is aanduidings dat meerselligheid van eukariote reeds in die Tonium teenwoordig was. Qing Tang et a. berig in 2016 dat hulle dit m.b.v. elektronmikroskopie op fossiele, Chuaria genoem, aangetoon het. In die Atar/Mreïti-groep van die Taoudeni Bekken in Mauretanië is 48 verskillende mikrofossiele gevind wat uiters goed gefossiliseer is. Hulle ouderdom is ongeveer 1,1 miljard jaar. (Die oorgang van die Mesoproterosoïkum na die Tonium).


Joseph Peter Kerwin (19 Februarie 1932 – ; Kaptein, Amerikaanse Vloot) is 'n Amerikaanse dokter en voormalige Nasa-ruimtevaarder. Hy was 'n wetenskaplike vlieënier van die Skylab-2-missie vanaf 25 Mei tot 22 Junie 1973. Hy was die eerste dokter wat gekeur is vir ruimtevaarderopleiding. Hy was deel van Nasa se Ruimtevaardergroep 4-inname. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Joseph P. Kerwin. (en) Joseph P. Kerwin in die Internet-rolprentdatabasis Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Sikorsky H-34 (maatskappyaanwysing S-58) is 'n suierenjin militêre helikopter oorspronklik ontwerp deur die Amerikaanse vliegtuigvervaardiger Sikorsky as 'n teenduikbootvliegtuig vir die Amerikaanse Vloot. Dit is oraloor gebruik nadat dit aangepas is met turbinekrag deur die Britse lisensiehouer as die Westland Wessex en Sikorsky as die latere S-58T. Die H-34 het meestal as mediumvervoermiddel gedien, op elke vasteland by die gewapende magte van vyf-en-twintig lande. Dit het in Algerië, die Dominikaanse Republiek, Nicaragua, en die res van Suidoos-Asië geveg; ander gebruike sluit in die redding van vloedslagoffers, oppik van ruimtevaarders uit die see, die bestryding van brande, en die vervoer van presidente. Dit was een van die laaste suier-aangedrewe helikopterontwerpe voor dit vervang is deur turbine-aangedrewe tipes soos die UH-1 Huey en CH-46 Sea Knight. 'n Totaal van 2 108 H-34s is vervaardig tussen 1953 en 1970. ""H-34."". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Desember 2016. Besoek op 7 Junie 2017.


Bohrium is ’n superswaar, kunsmatige element met die atoomgetal 107 en simbool Bh. Dit kom nie in die natuur voor nie, kan net in ’n laboratorium vervaardig word en is radioaktief. Die stabielste bekende isotoop, bohrium-270, het ’n halfleeftyd van ongeveer 61 sekondes. Die element is genoem na die Deense fisikus Niels Bohr. Op die periodieke tabel lê dit in die d-blok, in groep 7 en periode 7. Dit is dus die vyfde lid van die 6d-reeks oorgangsmetale. Chemiese eksperimente het bevestig dit tree op soos die swaarder homoloog van renium net bo dit. Sy eienskappe is net gedeeltelik vasgestel, maar dit stem baie ooreen met dié van ander elemente in groep 7. Johnson, E.; Fricke, B.; Jacob, T.; Dong, C. Z.; Fritzsche, S.; Pershina, V. (2002). "Ionization potentials and radii of neutral and ionized species of elements 107 (bohrium) and 108 (hassium) from extended multiconfiguration Dirac–Fock calculations". The Journal of Chemical Physics. 116: 1862.


Dubnium is ’n superswaar, kunsmatige element met die atoomgetal 105 en simbool Db. Dit kom nie in die natuur voor nie, kan net in ’n laboratorium vervaardig word en is radioaktief. Die stabielste bekende isotoop, dubnium-270, het ’n halfleeftyd van ongeveer ’n dag. In 1968 het die Gesamentlike Instituut vir Kernnavorsing (GIKN) in die Sowjetunie aanspraak gemaak op die ontdekking, en in 1970 die Amerikaanse Universiteit van Kalifornië. Albei spanne het ’n naam voorgestel en dié naam begin gebruik sonder amptelike goedkeuring. Die lang dispuut is eindelik in 1997 opgelos toe die element amptelik "dubnium" genoem is, na die stad Doebna in die Sowjetunie, waar die GIKN geleë is. Op die periodieke tabel lê dit in die d-blok, in groep 5 en periode 7. Dit is dus die derde lid van die 6d-reeks oorgangsmetale. Chemiese eksperimente het bevestig dit tree op soos die swaarder homoloog van tantalum net bo dit. Sy eienskappe stem baie ooreen met ander elemente in groep 5, vanadium, niobium en tantalum. Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria (2006).


Ds. Paul Jacobus Opperman (12 Maart 1924 – 12 Oktober 2016) was leraar in ses gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, waarvan een in Noord-Rhodesië en een in Kenia. Nadat Opperman die grade B.A. en B.D. aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys verwerf het, aanvaar hy in 1951 ’n beroep na sy eerste werkkring, die kombinasie Lusaka-Nkana in die teenswoordige Zambië. Dié twee kerke, wat toe deel was van die Klassis Rustenburg, maar in later jare deel sou vorm van die Klassis Trans-Limpopo, het in daardie jaar onderskeidelik 120 en 85 belydende lidmate gehad. Lusaka se dooplidmate het 87 getel en dié van Nkana 80. In 1955 keer ds. Opperman terug na die Unie toe hy ’n beroep aanneem na die Gereformeerde kerk Vryburg. Ná andermaal ’n vierjarige bediening, aanvaar hy in 1959 weer ’n beroep na die buiteland, dié keer as laaste predikant van die Gereformeerde kerk Eldoret in Kenia. Eldoret en Skeurvallei, die ander gemeente in Kenia in kombinasie met wie Eldoret ds. Opperman beroep het, was toe reeds vyf jaar vakant.


Die Stephenson kleprat of Stephenson skakel of verskuiwende skakel is 'n eenvoudige ontwerp van 'n klepratwerk wat wyd oor die wêreld gebruik word in alle vorme van stoomenjins. Dit is vernoem na Robert Stephenson, maar is eintlik deur sy werknemers uitgevind. Die Stephenson-kleprat is 'n gerieflike reëling vir enige enjin wat nodig het om te ritereer, en word wyd toegepas op spoorweglokomotiewe, traksie-enjins, stoommotorenjins en stilstaande enjins wat nodig het om om te keer, soos rolmeule se enjins. Dit was gebruik op die oorweldigende meerderheid van mariene enjins. Die Great Western Railway gebruik Stephenson-ratwerk op die meeste van sy lokomotiewe, hoewel die latere viersilinderenjins Walschaerts-klepratwerk gebruik. Snell, J B (1971) http://www.stephensonloco.org.uk/SLSgeorge.htm Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Joseph Maurice Ravel (Frans: [ʒɔzɛf mɔʁis ʁavɛl]; 7 Maart 1875 – 28 Desember 1937) was 'n Franse komponis, pianis, en orkesleier. Hoewel Maurice Ravel se naam meestal saam met die van Debussy genoem word, was hy tog 'n selfstandige figuur wat die Franse musiek met werke van groot oorspronklikheid verryk het, veral deur sy besondere orkestrasievermoë. Maurice-Joseph Ravel is op 7 Maart 1875 in Ciboure (Suid-Frankryk) as die seun van 'n Switserse vader en ŉ Baskiese moeder gebore. Dit was ŉ kunssinnige gesin en die jong Ravel se musiektalente is deur sy vader aangemoedig en deur sy moeder se Spaanse agtergrond beïnvloed. In 1889, toe hy 14 jaar oud was, het sy formele musiekopleiding aan die Paryse Konservatorium begin. Gedurende die jare wat hy daar gestudeer het, het hy van sy bekendste werke gekomponeer, byvoorbeeld die Pavane pour une infante défunte ("Pavane vir ŉ ontslape prinses") en die Sonatine vir klavier. Hierdie vroeë komposisies van die jong Ravel toon buitengewone volwassenheid en afgerondheid.


Johann Christian Bach (5 September 1735 – 1 Januarie 1782) was 'n Duitse komponis. Hy was die jongste kind van Johann Sebastian Bach. Lys van komponiste Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Johann Christian Bach. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Sparassodonta is 'n orde van uitgestorwe buideldiere wat van die vroeë Paleoseen tot die laat Pleistoseen in Suid-Amerika geleef het. Hulle het lank die oorheersende karnivore op hierdie eilandkontinent gewees en het vorme voortgebring wat die ekologiese nis van die plasentale Roofdiere op ander kontinente ingeneem het. Die orde het 'n groot verskeidenheid geken. Die Sparassodonta het ses families bevat: Borhyaenidae Hathliacynidae Mayulestidae Proborhyaenidae Prothylacinidae Thylacosmilidae Sparassodonte was dikwels karnivore, hoewel van hulle ook omnivoor was. Daar was spesies soos Mayulestes (Mayulestidae) wat soos 'n wesel gelyk het maar Proborhyaena (Proborhyaenidae) het soos 'n beer gelyk. Sy skedel was 60 cm lank en dit was die grootste buidelkarnivoor. Thylacosmilus (Thylacosmilidae) het soos die sabeltandkat Smilodon gelyk met lang slagtande. Dit is 'n goeie voorbeeld van konvergente evolusie, want hulle was glad nie verwant nie. Sipalocyon en Cladosictis (altwee Hathliacynidae) het teenoorgeleë duime wat aangee dat hulle bome kon klim. Daar is lank gedink dat die uitsterwe van hierdie groep veroorsaak is deur die ontstaan van die landengte van Panama en die mededinging deur plasentale karnivore waar hulle aan blootgestel is.


Paul Wranitzky (30 Desember 1756 – 29 September 1808) was 'n Morawiese komponis. Hy was die halfbroer van die komponis Anton Wranitzky. Lys van komponiste Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Paul Wranitzky.


Stafford's Hill is 'n berg aan die noordelike kant van die dorp Ficksburg in die Oos-Vrystaat, naby die grens tussen Suid-Afrika en Lesotho.Die berg lê ongeveer noord-wes tot suid-oos. Stafford's Hill se hoogte bo gemiddelde seevlak is ongeveer 1 762 m, terwyl die omliggende landskap ongeveer 1 600m bo seevlak is. Die koördinate vir Stafford's Hill is 28°51′38″S 27°53′54″O / 28.86056°S 27.89833°O / -28.86056; 27.89833. Die hoogste piek van Staffords Hill is dus ongeveer 162 m. As gevolg van die terrein se helling (rofweg na die suidooste na die Caledonrivier toe), is die hoogte bo die omliggende area laer aan die noordwestelike kant. Stafford's Hill bestaan uit gesteentes van die Stormberg-groep, met die kranse van die Clarens-sandsteenformasie, een of meer dolerietgange wat teen die een sy afloop, en 'n piedmond van verweerde materiaal. As gevolg van verwering kan groot blokke sandsteen teen die hange van die berg waargeneem word. Die gebied se nat klimaat lei tot chemiese verwering van die doleriete, en dus vertoon die dolerietgange 'n negatiewe verwering.


Clément Philibert Léo Delibes (Frans: [klemɑ̃ filibɛʁ leo dəlib]; 21 Februarie 1836 – 16 Januarie 1891) was 'n Franse komponis van die romantiektydperk. Lys van komponiste Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Léo Delibes.


Mosbolletjies is 'n tradisionele Suid-Afrikaanse brood wat gemaak word van deeg deursuur met druiwemos, en gegeur met anys. Mosbolletjies is eerste deur die Franse Hugenote gemaak, en is soortgelyk aan die Franse Brioche. "Baking Mosbolletjies and bridging the gap between generations!" (in Engels). My Easy Cooking. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Oktober 2018. Besoek op 20 Mei 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Soöxantellas is enkelsellige dinoflagellate wat in simbiose met mariene ongewerweldes soos korale, jellievisse en seeanemone kan leef. Die meeste soöxantellas val in die genus Symbiodinium, maar sommige is van die genus Amphidinium en ander, nog ongeïdentifiseerde taksons kan soortgelyke endosimbiotiese neigings hê. Die naam Zooxanthella vir 'n genus (Brandt 1881) word nie meer aanvaar nie. In varswaterhabitats is soortgelyke endosimbionte bekend as soöchlorellas. Soöxantellas is fotosintetiese organismes wat chlorofil a en c en dinoflagellaatpigmente bevat. Dit verskaf die gelerige en bruinerige kleure wat kenmerkend van baie van die gasheerspesies is. In die dag verskaf hulle aan hul gashere die organiese koolstofprodukte van fotosintese; soms verskaf dit tot 90% van die gasheer se energiebehoeftes vir metabolisme, groei en voortplanting. Op hul beurt kry hulle voedingstowwe, koolstofdioksied en ’n hoër posisie met toegang tot sonlig. Dinoflagellate is eers as alge geklassifiseer, maar val nou in ’n groot en uiteenlopende groep bekend as Chromalveolata of Chromista waartoe alle dinoflagellate behoort. Soöxantellas kan alleen voorkom of in die weefsel van ’n gasheer aanwesig wees enword veral met rifbouende korale verbind, maar kom ook in ander ongewerweldes en protiste voor; hul gashere sluit in baie seeanemone, jellievisse, sekere weekdiere soos die reusemossel Tridacna, sponse en platwurms.


'n Elektroniese dokument is 'n rekenaarlêer wat bedoel is vir gebruik in elektroniese formaat sowel as in gedrukte formaat. Aan die begin van rekenaars was afvoer noodwendig op papier gedruk, maar met die koms van rekenaarnetwerke het dit meer gerieflik geword om elektroniese dokumente eerder as gedrukte dokumente te deel. Rekenaarlêer Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


BirdLife International is 'n internasionale koepelorganisasie vir voëlbeskerming. Die organisasie stel homself ten doel om voëls en hul leefgebied te beskerm en daarmee die biodiversiteit op aarde te stimuleer in diens van die welsyn van die mens. Die vennote in BirdLife International is grotendeels nasionale voëlbeskermingorganisasies. Hulle is afkomstig van meer as 'n honderd lande dwarsoor wêreld (al die wêrelddele behalwe Antarktika is verteenwoordig). BirdLife International het wêreldwyd meer as 1 miljoen hektaar land in beheer of besit en die organisasie het ongeveer 2,5 miljoen lede en 4000 medewerkers. Naas die beskerming van voëls en hul biotoop stel BirdLife hul ook ten doel om die welsyn van mense te bevorder deur die stimulering van biodiversiteit. Die organisasie wil deur die aktiwiteite van voëlbeskerming ook 'n rol speel in die manier waarop mense hul lewensonderhoud verdien. Die hoofkantoor van die organisasie is in Cambridge, die hoofkantoor van die afdeling Europa in Wageningen en die hoofkantoor vir die Europese Unie in Brussel. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Govan (['gʌvən]; Skots-Gaelies: Baile a' Ghobhainn) is 'n distrik, parogie en voormalige burgh (selfregerende munisipale entiteit) wat tans deel uitmaak van Glasgow, Skotland. Dit is 2,5 myl (4 km) wes van die middestad teen die suidoewer van die Clyderivier en teenoor die monding van die Kelvinrivier en die distrik Partick geleë. Histories het dit deel uitgemaak van die graafskap Lanark. Volgens Middeleeuse legendes het Konstantyn, 'n 7de eeuse koning van Strathclyde, in Govan 'n klooster volgens die reël van die Ierse sendeling Columbanus gestig. Gedurende die Middeleeue het 'n veerboot Govan met Partick verbind om in die seisoenale behoeftes van beesdrywers te voorsien. In die 18de en 19de eeu het tekstielmeule en steenkoolmynbou tot die vernaamste bedrywe gegroei. Hulle is in die vroeë 19de eeu verbygesteek deur skeepsbou. In 1864 is die status van burgh aan Govan toegeken wat van die nedersetting die vyfde grootste sodanige munisipaliteit in Skotland gemaak het. In 1901 was Govan die sewende grootste nedersetting in Skotland. In 1912 is dit by Glasgow ingesluit. Tot in die 19de eeu was Govan 'n betreklik klein nedersetting met rietdakhuise.


Keiviïet-Y is 'n yttrium-sorosilikaat met die formule Y2Si2O7. Die mineraal is vernoem na die westike Keivy-massief op die Kola-skiereiland. Dit word ook in Skandinavië, soos in Ytterby in Swede en Stitind in Noorweë aangetref en in klein hoeveelhede in die pegmatiete van Strange Lake op die grens van Québec en Labrador. Keiviïet-Y is isostruktureel met thortveitiet en dit vorm 'n oplossingsreeks met keiviïet-Yb, die ytterbium-weergawe "mindat 2177" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 April 2019. The nature and origin of REE and associated rare metal mineralization in the B-Zone at Strange Lake, Québec Alexandre Brosseau-Liardproefskrif McGill U. Montréal Canada 2012. The crystal structures of the rare earth pyrosilicates Yu. I Smoli, Yu. F. Shepelev Acta Cryst. B (1970) B26, 484.


Hidroksielapatiet, hidroksi-apatiet of apatiet-(CaOH) is 'n mineraal uit die apatiet-groep. Dit kom algemeen voor en dit word in Suid-Afrika in Noord-Kaap in die Postmasburg-mangaanveld op die Gamagara-rand gevind. Hidroksielapatiet word aangewend in die proteïen-chromatografie as 'n draermateriaal in die kolom. Hidroksielapatiet is die mineraal wat die tande vorm en die blootstelling van hierdie materiaal aan sure kan hierdie materiaal oplos, omdat dit 'n hidroksied is. Die teenwoordigheid van fluoried-ione kan help die tande te behoed omdat die F−-ioon die OH−-ioon in die apatietstruktuur kan vervang. "mindat 1992" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 September 2019. Protein chromatography on hydroxyapatite columns Cummings LJ, Snyder MA, Brisack K. Methods Enzymol. 2009 463:387-404 "perio sciences" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Maart 2019. Besoek op 12 Augustus 2017. Hierdie mineraal-verwante artikel is 'n saadjie. U kan die wikipedia help deur dit uit te brei.


Ds. Louis Ernst Brandt (Zoeterwoude, Zuid-Holland, 21 Oktober 1873 – Johannesburg, Suid-Afrika, 23 Junie 1939) was predikant in die Nederduitsch Hervormde Kerk. Die familie Brandt kom oorspronklik uit Denemarke en was ’n welvarende en gesiene familie in Nederland. Louis Brandt het teologie aan die Rijksuniversteit van Utrecht studeer en was ’n leier in studenteorganisasies en op sportgebied. Onder andere het hy twee maal ’n wêreldkampioenskap in roeisport behaal. Nadat hy in 1898 afgestudeer het, het hy tot 1901 as sekretaris van die Nederlandse Christen Studenten Vereeniging gedien. In 1901 is hy bevestig as predikant van Niezijl. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog was hy 'n warm kampvegter vir die Boeresaak. Ds. Brandt het in 1904 na Suid-Afrika verhuis en predikant geword van Soutpansberg en Waterberg, met Pietersburg as standplaas. Ná die verwoesting van die Tweede Vryheidsoorlog was die toestande haglik en begin ds. Brandt hier met onvermoeide opheffingswerk ten behoewe van die oorlogsverarmde Afrikaner, 'n taak wat sy lewe lank sou duur. In 1908 het hy predikant van Johannesburg geword, 'n werkkring wat die hele Johannesburg, Oos- en Wes-Rand ingesluit het.


Margaritasiet is 'n geel, sesiumdraende mineraal in die Carnotiet-groep. Die chemiese formule is (Cs, K, H3O)2(UO2)2V2O8 en het 'n monokliniese kristalstelsel. Dit is die eerste keer in 1982 beskryf by die Margaritas uraanafsetting, in die Peña Blanca-distrik van die munisipaliteit Aldama, in die Meksikaanse staat Chihuahua. Die mineraal is ook vernoem na die afsetting waar dit gevind is. Mineraal Relatiewe digtheid Mohs se hardheidskaal Mindat.org – Margaritasite Handbook of Mineralogy – Margaritasite


Flavius Gratianus Augustus (18 April/23 Mei 359 – 25 Augustus 383), bekend as Gratianus was die keiser van die Wes-Romeinse Ryk van 375 tot 383. Hy was die seun van Valentinianus I en Marina Severa. In 367 stel keiser Valentinianus I sy agtjarige seuntjie Gratianus aan die soldate voor as sy mede-Augustus om 'n erflike dinastie te vestig. Sy pa is in 367 dalk deur 'n hartaanval dood, toe Gratianus in Trier was en op 24 Augustus het hy self keiser geword, maar sy broertjie Valentinianus II wat net vier jaar oud was, is naas hom en Valens as derde keiser benoem. Gratianus wysig sy pa se taamlik harde beleid teenoor die senaat. Op 1 Januari 376 word 'n oratio in die senaat voorgelees waarin aangekondig word dat 'n paar van sy pa se Pannoniese amptenare wat die aristokasie van Rome geteister het, soos die praefectus annonae en vicarius urbis Maximinus ontslaan word. Maximinus word later in hierdie jaar vir sy wandade tereggestel. Daar is onrus aan die Ryn en in Tirol in 378, maar Gratianus behaal naby Colmar in die huidige Elsas 'n oorwinning wat die Lentienses, 'n stam wat in die Swartwoud woon tot gehoorsaamheid dwing.


Johann Georg Christian Lehmann (25 Februarie 1792 – 12 Februarie 1860) was 'n Duitse plantkundige. Lehmann is in Haselau, naby Uetersen, Sleeswyk-Holstein gebore. Lehmann studeer geneeskunde in Kopenhagen en Göttingen en behaal 'n doktorsgraad in geneeskunde in 1813 en 'n doktorsgraad in filosofie aan die Friedrich-Schiller-Universität in Jena in 1814. Daarna word hy 'n professor in fisika en natuurwetenskap, asook hoofbibliotekaris, aan die Gimnasium Academicum in Hamburg. Hy was 'n produktiewe wetenkaplike met 'n skynbare bakleierige karakter. Hy was lid van 26 akademiese verenigings en die stigter van die Hamburg Botaniese Tuin, vandag bekend as die Loki-Schmidt-Garten, de:Loki-Schmidt-Garten. Lehmann is in 1860 in Hamburg oorlede. Die standaardafkorting Lehm. word gebruik om in botaniese verwysings na hierdie individu as outeur te verwys. Generis Nicotiniarum Historia, Hamburg, 1818 Plantae e Familiae Asperifoliarum Nuciferae, 1818 Monographia Generis Primularum,Lipsiae, 1819 Monographia Generis Potentillarum, 1820; bylaag 1836 Semina in Horto Botanico Hamburgensi, 1822–1840 Icones et Descriptiones Novarum et Minus Cognitarum Stirpium, in 5 dele van 10 plate elk 1: 1821 2: 1822 3: 1823 4: 1823 5: 1824 Novarum et Minus Cognitarum Stirpium Pugillus I-X Addita Enumeratione Plantarum Omnium in sy Pugillus Descriptarum, Hamburg, 1828–1857 Delectus Seminum quae in Horto Hamburgensium Botanico e Collectioni Anni, 1830–1840;


Die volgende formules word vir paaiementberekening gebruik in die finansiële wêreld: S = P ( 1 + i ) n {\displaystyle S=P\left(1+i\right)^{n}}            of            P = S ( 1 + i ) − n {\displaystyle P=S\left(1+i\right)^{-n}}            of            i = ( S P ) 1 / n − 1 {\displaystyle i=\left({\frac {S}{P}}\right)^{1/n}-1}            of            n = l o g ( S P ) l o g ( 1 + i ) {\displaystyle n={\frac {log\left({\frac {S}{P}}\right)}{log(1+i)}}} Waar: S {\displaystyle S} = Toekomstige waarde P {\displaystyle P} = Huidige waarde i {\displaystyle i} = Rentekoers per periode n {\displaystyle n} = Aantal periodes In Excel word dit soos volg bereken: S = FV(i,n,0,-P) Indien ek R100 belê teen 12% maandeliks saamgesteld, wat is die waarde daarvan oor een jaar?


'n Asbliktakson (Engels: wastebasket taxon) is 'n takson waarin organismes louter geplaas word omdat dit nie duidelik is watter taksonomiese indeling die juiste een is nie. Die takson is dalk oorspronklik in goeie trou voorgestel, maar later het die insigte verander en daar word besef dat die takson nie juis is nie. Navorsers gaan nogtans voort om die takson te gebruik omdat 'n geskikte nuwe indeling nie beskikbaar is nie of ooreenstemming daaroor ontbreek. Daar is talle voorbeelde. Ungulata is deur Linnaeus voorgestel vir alle diere wat hoewe besit. Dit het die ewehoewiges soos wildsbokke, skape, varke en die onewehoewiges soos die perde en renosters maar ook die slurpdiere bevat. Linnaeus het in 1766 selfs die dassies ingesluit. Die walvisse het nie hiertoe behoort nie. Vandag praat wetenskaplikes liewer oor die Euungulata (die 'regte hoefdiere', Waddell et al 2001) wat die ewehoewiges (+walvisse) en onewehoewiges verenig (almal Laurasiatheria), maar die slurpdiere en dassies uitsluit (wat Afrotheria is), omdat dit beter met die diere se verwantskap ooreenkom.


Ndatshana is 'n nedersetting in Umzinyathi-distriksmunisipaliteit in die KwaZulu-Natalprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Ndatshana". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Mpanza is 'n nedersetting in Umzinyathi-distriksmunisipaliteit in die KwaZulu-Natalprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Mpanza". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Süddeutsche Zeitung (afkorting: SZ, Duits: Suid-Duitse Koerant; uitspraak: [ˈzyːtˌdɔʏtʃə ˈtsaɪtʊŋ]) is 'n Duitse gehaltedagblad wat deur die uitgewery Süddeutscher Verlag in München uitgegee en landwyd versprei word. Naas verslaggewing oor gebeure in München en die deelstaat Beiere dek dit ook nasionale en internasionale nuus en word dit onder die belangrikste meningsvormende dagblaaie in Duitsland gereken. As sulks is dit in 1945 deur die destydse Amerikaanse besettingsmoondheid se Information Control Division gelisensieer. In die eerste kwartaal van 2017 was dit die grootste Duitse gehaltedagblad en die tweede grootste nasionale koerant (naas die poniedagblad Bild) met 365 938 verkoopte eksemplare. Sedert 29 Februarie 2008 is 81,25 persent van die uitgewery Süddeutscher Verlag in besit van die houermaatskappy Südwestdeutsche Medien Holding (SWMH) met sy setel in Stuttgart. statista – Das Statistik-Portal: Überregionale Tageszeitungen in Deutschland nach verkaufter Auflage im 1. Quartal 2017. Besoek op 21 Junie 2017 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Pleuraspidotheriidae is 'n klein familie van soogdiere uit die Paleogeen van Spanje, Frankryk en België. Een fossiel wat dalk ook in hierdie groep behoort is Hilalia uit Turkye. Daar is drie genusse Pleuraspidotherium Orthaspidotherium Hilalia Van Pleuraspidotherium is amper 'n volledige skelet bekend en van Orthaspidotherium 'n volledige skedel met stukke skelet. In hierdie tydperk het Europa uit 'n reeks eilande bestaan, wat moontlik endemiese spesies gehad het en die verwantskap van hierdie diere is onduidelik. Hulle is taamlik primitief en lyk soos vroeë hoefdiere (Euungulata). Die onlangse ontleding deur Halliday plaas hulle aan die basis van die Euungulata-tak van die Laurasiatheria. First skull of Orthaspidotherium edwardsi (Mammalia, “Condylarthra”) from the late Paleocene of Berru (France) and phylogenetic affinities of the enigmatic European family Pleuraspidotheriidae Sandrine Ladevèze, Pieter Missiaen, Thierry Smith Journal of Vertebrate Paleontology 30(5), 2010. Resolving the relationship of Paleocene Placental mammals, Thomas J. D. Halliday, Paul Upchurch, Anjali Goswami Biological Reviews 92(1) 2015, 521-550


Die Groot-Sandwoestyn is 'n tussentydse Australiese biostreek, wat in die noord-weste van Wes-Australië geleë is, by die Pilbara- en suidelike Kimberley-streke. Dit is die 2de grootste woestyn in Australië naas die Groot Victoriawoestyn, en beslaan 'n oppervlak van 284 993 km². Die Gibsonwoestyn lê na die suide, en die Tanamiwoestyn lê na die ooste. Die Groot-Sandwoestyn het groot duinseë (ook bekend as Ergs) en bestaan dikwels uit longitudinale duine. In die noordooste van die woestyn is daar 'n baie bekende meteoriet impakkrater, die Wolfe Creek krater. Die streek is baie ylbevolk, met die bevolking wat hoofsaaklik uit inheemse Australiese gemeenskappe en myngemeenskappe bestaan. Die inheemse Aboriginiese bevolking bestaan hoofsaaklik uit 2 groepe, die Martu-stam in die weste, en die Pintupistam in die ooste. Die inheemse bevolking is sprekers van verskeie Westelike Woestyntale. Baie van die inheemse bevolking was gedurende die 20ste eeu onder dwang van hulle grondgebiede verwyder, en na nedersettings soos Papunya in die Noordelike Gebied verskuif. Van die oorspronklike bevolking het onlangs begin terugkeer na hierdie areas.


Beta Centauri (β Centauri, afgekort as Beta Cen of β Cen), met die tradisionele naam Hadar, is ’n driedubbele ster in die suidelike sterrebeeld Sentour (Centaurus). Die stelsel se gesamentlike skynbare magnitude van 0,61 maak dit die tweede helderste ster in Sentour en een van die helderste sterre in die naglug. Volgens metings van die Hipparcos-satelliet is dit sowat 390 ligjare van die Son af. Beta Centauri is goed in die Suidelike Halfrond bekend as die binneste van twee sterre wat wys na die asterisme bekend as die Suiderkruis. ’n Lyn wat van die ander aanwyser, Alpha Centauri, deur Beta Centauri getrek word, lei na binne ’n paar grade van Gamma Crucis, die ster aan die bopunt van die kruis. Deur ’n lyn van dié ster af te trek na Alpha Crucis aan die onderkant van die kruis, kan ’n navigator vasstel waar suid is. Die Beta Centauri-stelsel het drie komponente: Beta Centauri Aa, Ab en B. Al die spektraallyne wat waargeneem word, stem ooreen met dié van ’n B1-tipe ster.


Die 2009 Formule Een Turkse Grand Prix is op 7 Junie 2009 op die Istanbul Park-renbaan in Istanboel, Turkye, gehou. Dit was die sewende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Jenson Button in sy Brawn-Mercedes gewen.


Die blastula (van die Griekse βλαστός blastos, "loot") is ’n hol sfeer van selle, wat blastomere genoem word, wat ’n binneste vloeistofgevulde holte (die blastoseel) omring wat in ’n vroeë stadium van embrio-ontwikkeling in diere ontstaan. Embrio-ontwikkeling begin met ’n sperm wat ’n eier bevrug om ’n sigoot te vorm wat baie kliewings ondergaan voordat dit ontwikkel in ’n bol selle bekend as die morula. Die vroeë embrio word eers ’n bastula wanneer die blastoseel gevorm het. Die volgende stadium is die vorming van die gastrula, waar die kiemlae van die embrio vorm. ’n Algemene eienskap van gewerweldes se blastula is dat dit bestaan uit ’n laag blastomere, bekend as die blastoderm, wat die blastoseel omring. In soogdiere word die blastula die blastosist genoem. Die blastosist bevat ’n embrioblas (of interne selmassa) wat eindelik sal ontwikkel in die bepalende strukture van die fetus, en die trofoblas, wat die weefsel buite die embrio vorm. Die bestudering van die blastula en van selspesifikasie het baie implikasies vir stamselnavorsing, sowel as die voortdurende verbetering van vrugbaarheidsbehandelings.


Folklore is die kultuur wat deur ’n spesifieke groep mense gedeel word. Dit sluit die groep se gemeenskaplike tradisies in soos vertellings, spreekwoorde en grappies, asook materiële dinge soos boustyle en handgemaakte speelgoed, rituele en vierings soos Kersfees en troues, volksdanse en inisiëringsrites. Net so belangrik soos die vorm van die folklore, is die oordrag daarvan van een streek tot ’n volgende of van een geslag tot die volgende. Folklore word nie in ’n skool of leerplan geleer nie, maar word informeel van die een individu tot die volgende oorgedra, óf mondelings óf deur demonstrasies. Die woord is in 1846 die eerste keer deur die Engelsman William Thoms gebruik. Hy het dit opgemaak om die term van vroeër, "gewilde letterkunde", te vervang. Om die woord heeltemal te verstaan is dit nodig om apart na die twee dele daarvan te kyk: die terme folk en lore. Die tweede helfte is makliker om te definieer as die eerste, omdat die betekenis oor die laaste twee eeue relatief konstant gebly het. Lore kom van die Oud-Engelse lār, 'instruksie', en dui op die kennis en tradisies van ’n spesifieke groep wat dikwels mondelings oorgedra word.


Georic Lomas is 'n Suid-Afrikaanse akteur en sanger uit Centurion, Gauteng. In 2013 vertolk hy die rol van Morné in die Afrikaanse musiekfilm As jy sing. In 2016 stel hy die enkelsnit "Bazaruto" vry, wat eerste plek in Maroela Media se Afrikaanse Top 20 bereik. Die liedjie is deur die Afrikaanse liedjieskrywer Johan Vorster geskryf en die musiekvideo is in Bazaruto, Mosambiek geskiet. Lomas matrikuleer aan die Hoërskool Zwartkop. 2017: Silhoeët 2018: LMG // ICB EP 2021: Elektries EP 2019: Wanneer sterre verskiet 2020: Verloor 2013: As jy sing "As Jy Sing". Channel24. 7 November 2013. "FOTO'S: Al die sterre by die As jy sing-première". Sarie. 6 November 2013. "Nuwe talent: Georic Lomas se debuut enkelsnit". Jacaranda FM. 17 November 2017. Cloete, Pieter (28 November 2016). "Maroela Media Afrikaanse Top 20: 28 November 2016". Maroela Media. Georic Lomas in die Internet-rolprentdatabasis Georic Lomas op Facebook Georic Lomas op Twitter Georic Lomas op Instagram Onderhoud Geargiveer 3 Oktober 2018 op Wayback Machine met Sterre.co.za


Schlage doch, gewünschte Stunde, BWV 53, is 'n kantate vermoedelik deur Melchior Hoffmann. Dit is eens geglo die werk te wees van Johann Sebastian Bach. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ach Gott, wie manches Herzeleid, BWV 58, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Carl Petterson (Sollentuna, Stockholm, Oktober 1875 - Sydney, 12 Mei 1937) was 'n Sweedse seeman en avonturier. Hy tree in diens van 'n maatskappy wat kopra verhandel in die Bismarck-argipel in die destydse Duits Nieu-Guinee. In 1904 ly hy skipbreuk en spoel aan op Tabar, 'n klein eiland wat effe ten noorde van Nieu-Ierland lê, by die dorpie Teripax. Hoewel die bevolking kannibalisties was, kom hy goed met hulle oor die weg. Hy bly daar, trou met Singdo, die dogter van hoofman Lamy, en kry agt kinders met haar. Toe Lamy sterf, volg Petterson hom op. Hy was 'n kragfiguur en slaag daarin om onderlinge twiste te beëindig. Vanuit Tabar begin hy in kopra te verhandel. Hy behandel die inheemse arbeidsmag goed en respekteer hul gewoontes, wat 'n uitsondering was in die begin van die twintigste eeu. In 1921 sterf sy vrou. Pettersson keer terug na Swede om 'n nuwe moeder vir sy kinders te soek. In 1923 trou hy met die Engels-Sweedse Jessie Louisa Simpson op Tabar.


Up Helly Aa ([ˈʌpˌhɛliə]; afgelei van "Up Holy [Day] All") is 'n sambreelterm vir 'n reeks vuurfeeste wat sedert die vroeë 1880's jaarliks teen die middel van die winter op die Skotse Shetland-eilande as afsluiting van die gehou word (in Lerwick op die laaste Dinsdag in Januarie). Die optog van honderde feesgangers in historiese of ander tematiese kostuums (sogenaamde guizers) in Lerwick, die grootste nedersetting van Shetland (met kleiner optogte in landelike gebiede), vorm een van die hoogtepunte van die feesviering wat die Skandinawiese Wiking-erfenis van Shetland weerspieël. Amptelike Up Helly Aa-webtuiste. Besoek op 26 Januarie 2018 Media YouTube.com: Scotland's Fire Festival for Vikings


Klipriviersberg is een van die plase waarop die stad Johannesburg aangelê is. Die plaas het sy naam verleen aan ’n suidoostelike voorstad, Klipriviersberg, wat op 29 Junie 1943 aangelê is en bestaan uit die Rosewood Estate-behuisingsprojek en nog 10 huise op enkeltitel-erwe. Die Klipriviersberg-natuurreservaat, wat 680 ha beslaan, is na dié plaas genoem, asook die NG gemeente Klipriviersberg en Gereformeerde kerk Klipriviersberg, wat albei ontbind het. In sy verkorte vorm, Kliprivier, was dit die naam van een van die twee wyke van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) waarop die Goudstad ontstaan het. Kliprivier het onder die distrik Heidelberg geval en die wyk Witwatersrand onder die distrik Pretoria. Die plaas Klipriviersberg het gegrens aan die plase Doornfontein (noord), Elandsfontein (oos), Palmietfontein (suid), Rietvlei (suidwes) en Turffontein (wes). Tydens die aanvanklike vestiging van Voortrekkers uit die Kaapkolonie in Transvaal is mans bo 16 toegelaat om by die owerheid om twee plase van hul keuse aansoek te doen.


Elandsfontein is een van die plase waarop woonbuurte aanvanklik op die Witwatersrand aangelê is, naamlik die suidoostelike uithoek van Johannesburg, heelparty voorstede van Alberton en enkele suidelike dele van Germiston. Elandsfontein het teen 1886 toe goud ontdek is en die Sentrale Rand sy landelike karakter begin verloor het, in werklikheid uit twee dele bestaan: Elandsfontein No. 142 in die suide en Elandsfontein No. 147 in die noorde. Op die noordelike plaas is Bedfordview aanvanklik as kleinhoewes aangelê en Geldenhuis Estate-kleinhoewes genoem. Die naam is op 4 Februarie 1926 na Bedfordview verander na aanleiding van Bedford Farm, sir George Farrar se plaas wat van die voorstad af sigbaar is. Blykbaar is ’n groot deel van Germiston ook op die noordelike Elandsfontein aangelê, en wel in 1887. Die ontluikende stad het tot 1904 as Elandsfontein bekendgestaan, toe die naam amptelik na Germiston verander is, na aanleiding van die geboorteplaas van die goudmynpionier John Jack naby Glasgow in Skotland. Die naam leef voort in verskeie dele van die plaas wat nog nie ontwikkel is nie. Tydens die aanvanklike vestiging van Voortrekkers uit die Kaapkolonie in Transvaal is mans bo 16 toegelaat om by die owerheid om twee plase van hul keuse aansoek te doen.


Jacobus Stephanus Smit (1878 – 1960) was 'n Administrateur van Transvaal en Suid-Afrikaanse Hoë Kommissaris in Londen. Hy is op 9 Oktober 1878 naby Pretoria gebore. Hy word 'n advokaat en in 1920 'n lid van die Parlement. Hy was die Hoë Kommissaris vir die Unie van Suid-Afrika van 1925 tot 1929 asook die Suid-Afrikaanse afgevaardigde na die Volkebond en die Ontwapeningskonferensie in Genève. Van 1929 tot 1934 was hy die Administrateur van Transvaal en daarna lid van die Diamantraad. Hy is oorlede in 1960. Rosenthal, Eric. 1967. Ensiklopedie van Suidelike Afrika


Du Hirte Israel, höre, BWV 104, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die twaalf heilige heuwels van Imerina is heuwels van historiese belang vir die Merina-volk van Madagaskar. Hulle is versprei dwarsoor Imerina, die sentrale deel van die plato van Madagaskar. Die heuwels was dikwels antieke hoofstede, die geboorteplek van belangrike openbare figure of die plek waar geëerde politieke en spirituele leiers begrawe is. Die eerste stel heilige heuwels is in die vroeë 17de eeu deur koning Andrianjaka aangewys. Die heiligheid van die heuwels is herbevestig deur koning Andrianampoinimerina van die laat 18de eeu wat ’n paar van die ou terreine met nuwes vervang het. Deur die geskiedenis is meer as 12 heilige heuwels dus aangewys, maar die idee van 12 heilige heuwels het voortbestaan vanweë die belangrikheid van die getal 12 in Malgassiese kosmologie. Vandag is daar min konkrete bewyse dat die historiese belangrikheid van die heuwels steeds van toepassing is, maar die belangrike argeologiese en kulturele erfenis van die terreine geld steeds. Die historiese belangrikheid van die terreine word die beste verteenwoordig deur die Rova van Antananarivo by Analamanga, die antieke gefortifiseerde stad by Alasora, die huise en grafte van die andriana (adellikes) by Antsahadinta en die antieke versterkings en paleise by Ambohimanga.


Radama II (23 September 1829 – vermoedelik 12 Mei 1863) was die seun en erfgenaam van koningin Ranavalona I van die Koninkryk Madagaskar. Hy het van 1861 tot 1863 oor feitlik die hele eiland regeer. Radama se bewind, hoewel kort, was ’n deurslaggewende tydperk in die koninkryk se geskiedenis. Onder die streng 33 jaar lange bewind van sy ma het Madagaskar sy kulturele en politieke onafhanklikheid van Frankryk en Brittanje behou. Hy het die koningin se beleid van isolasionisme en die vervolging van Christene verwerp en godsdienstige vryheid toegelaat. Hy het ook weer buitelandse invloede verwelkom. Volgens die terme van die Lambert-charter, wat Radama in die geheim in 1855 met die Franse entrepreneur Joseph-François Lambert onderteken het terwyl sy ma nog geheers het, het Frankryk eksklusiewe regte gehad om groot stukke waardevolle grond en ander hulpbronne te ontgin. Hierdie ooreenkoms, wat later deur eerste minister Rainilaiarivony herroep is, was ’n belangrike faktor in die vestiging van Madagaskar as ’n Franse protektoraat en in 1896 as ’n kolonie. Die drastiese kontras tussen Ranavalona se isolasionisme en haar seuns se pro-Europese houding het ’n skielike beleidsomkeer teweeggebring wat die tradisionele sosiopolitieke orde bedreig het.


Sir Sigismund Neumann (verengelste naam Sigmund, Fürth, Beiere, 1857 – Bournemouth, Engeland, 13 September 1916) was ’n mynmagnaat (Randheer) aan die Witwatersrand en finansier. Neumann was die seun van ’n Duitse Jood, Gustav Neumann. In sy laat tienerjare het hy na Suid-Afrika geëmigreer om sy fortuin in die Kimberleyse diamantmyne te soek. Eers was hy diamantkoper vir die firma V.A. en E.M. Littkie, daarna gaan hy na die Barbertonse goudvelde en toe goud op die Witwatersrand ontdek word, stig hy sy eie maatskappy. Sy personeel in Johannesburg het uit bekwame medewerkers en tegnici bestaan, onder andere Charles S. Goldmann, 'n man met uitgebreide praktiese ervaring in die mynbedryf, Henry Hames Friedlander, 'n lid van die Reform Committee, William Daw, wat in 1915 voorsitter van die Kamer van Mynwese sou word, en Carl Hanau, wat 'n besonderse aanleg vir langtermyn spekulasie gehad het.


Frederik III (18 Maart 1609 - 9 Februarie 1670) was van 1684 tot met sy dood in 1670 koning van Denemarke en Noorweë. Hy was ook onder die naam Frederik II bestuurder (plaaslik prins-biskop genoem) van Verde (1623–'29 en weer 1634–'44) en bestuurder (prins-aartsbiskop) van Bremen (1635–'45). Hy was die tweede oudste seun van Christiaan IV en Anna Katharina van Brandenburg. Hy is eers as troonopvolger oorweeg ná die dood van sy ouer broer, prins Christiaan, in 1647. Om as koning gekies te word ná sy pa se dood het hy aansienlike invloed aan die adel oorgedra. Hy is in 1648 deur die Ryksraad as monarg aanvaar. As koning het hy twee oorloë teen Swede gevoer. Hy is in die oorlog van 1657 tot 1658 verslaan, maar het baie gewild geword nadat hy die oorlog van 1658 tot 1660 gewen het. Later daardie jaar het hy sy gewildheid gebruik om van die verkose monargie ontslae te raak en ’n absolute monargie in die plek daarvan in te stel; dit is in 1665 deur die wet bekragtig en het tot 1848 geduur.


Durchlauchtster Leopold, BWV 173a, is ’n sekulêre kantate van Johann Sebastian Bach. Back het die kantate gekomponeer om in Köthen uitgeoer te word ter viering van Leopold van Anhalt-Köthen se verjaardag. Die kantate is een van ’n reeks van gelukwensingswerke wat Bach vir sy werkgewer gekomponeer het. Sommige daarvan is verlore terwyl ander, soos Der Himmel dacht auf Anhalts Ruhm und Glück, BWV 66.1 heropgebou kan word omdat Bach van die musiek later heraangewend het. Durchlauchtster Leopold is ongewoon in dié opsig dat dit in sy geheel behoue gebly het. Die kantate is geskryf vir twee soliste (sopraan en bas), twee dwarsfluite, fagot, twee viole, altviool en basso continuo insluitend violone en klavisimbel. Die laaste beweging is gemerk vir koor maar is waarskynlik deur die twee soliste opgevoer. Resitatief (sopraan): Durchlauchtster Leopold Aria (sopraan): Güldner Sonnen frohe Stunden Aria (bas): Leopolds Vortrefflichkeiten Aria (sopraan, bas): Unter seinem Purpursaum Resitatief (sopraan, bas): Durchlauchtigster, den Anhalt Vater nennt Aria (sopraan): So schau dies holden Tages Licht Aria (bas): Dein Name gleich der Sonnen geh Koor (sopraan, bas): Nimm auch, großer Fürst, uns auf Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Dürr, Alfred (1971).


Famadihana is ’n begrafnisritueel van Madagaskar. Dit is bekend as die "draai van die bene" en behels dat die oorskot van afgestorwe Malgasse uit die familiegraftombes gehaal en in vars linne toegedraai word. Daar word dan op die maat van musiek met die lyke gedans voordat dit herbegrawe word. Dit lyk of die gebruik van redelik onlangs dateer, moontlik uit die 17de eeu in sy huidige vorm. Dit kan egter ’n aanpassing van ’n vroeëre, Suidoos-Asiatiese dubbele begrafnis wees. Die gebruik is geskoei op die geloof dat die geeste van die afgestorwenes eindelik die wêreld van die voorvaders betree ná die algehele ontbinding van die lyk en die gepaste seremonies, wat baie jare kan duur. In Madagaskar het dit tot ’n ritueel elke sewe jaar gelei. Die gebruik bring uitgebreide families saam om familiebande te vier. Famadihana is aan die afneem weens die koste van doodsklede van sy en die geloof onder moderne Malgasse dat dit outyds is. Vroeëre sendelinge het die gebruik ontmoedig en Evangeliese Christene sien al hoe meer af daarvan. Die Katolieke Kerk maak egter nie meer beswaar daarteen nie omdat hulle dit as suiwer kultureel beskou en nie as ’n godsdienstige praktyk nie.


Die R29 is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Johannesburg verbind met Leandra via Germiston, Benoni, Boksburg en Springs. ’n Lang gedeelte van die roete staan bekend as Hoofrifweg (Main Reef Road). Die R29 het voorheen naby die Golela-grenspos geëindig, maar die deel van Evander na Ermelo is nou deel van die N17 nasionale pad. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (Mei 2012). "Suid-Afrikaanse genommerde roetebeskrywing en bestemmingsontleding". Nasionale Departement van Vervoer. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014.


Die R22 is 'n provinsiale roete in die KwaZulu-Natalprovinsie van Suid-Afrika, wat die N2 by Hluhluwe verbind met die Mosambiekse grens by Kosibaai, via Mbazwana en Kwangwanase. Dit is op 25 Oktober 2008 geopen. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika Departement van Vervoer (Suid-Afrika) (24 Oktober 2008). "J Radebe to launch R22 Road and KwaSonto Bridge during Transport Month, 25 Oct". Persberig. Archived from the original on 13 Maart 2012. https://web.archive.org/web/20120313131517/http://www.info.gov.za/speeches/2008/08102709151001.htm. Besoek op 3 April 2010.  (en) Falkner, John (Mei 2012). "Suid-Afrikaanse genommerde roetebeskrywing en bestemmingsontleding". Nasionale Departement van Vervoer. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014.


Die R43 is ’n provinsiale roete in die Wes-Kaap provinsie van Suid-Afrika wat Ceres met Gansbaai verbind via Worcester, Botrivier en Hermanus. Dit is medebeskryf met die N2-nasionale pad vir 9 km naby Botrivier. Die R43 begin by ’n T-aansluiting op die R46-streeksroete tussen Ceres en Wolseley, geleë by die suidwestelike ingang van Michellspas. Dit loop suidwaarts langs die Breederiviervallei na Worcester, waar dit vir ’n kort entjie oorvleuel met die N1-hoofpad. Van Worcester loop dit om die Groter Brandvleidam te Villiersdorp, en sluit dan aan by die N2. Die R43 aanwysing oorvleuel die N2 vir 9 kilometer na Botrivier, waar dit steeds suidwaarts met die Botriviervallei en dan ooswaarts langs die kus na Hermanus loop. Van Hermanus loop die roete voort deur die Kleinriviervallei te Stanford, voor dit weer suid draai en by die kus aansluit by Gansbaai. Van Gansbaai dit gaan voort langs die kus verby Pearly Beach om in die oop platteland by Die Dam te eindig, naby die ingang na die Quoin Point-deel van die Walkerbaai-Natuurreservaat. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (Mei 2012).


Biljart is 'n binnenshuise spel wat twee spelers om 'n biljarttafel met drie balle en met 'n biljartstok elk speel. Dit is reeds teen die middel van die 16e eeu in Brittanje en Frankryk gespeel, en hoewel die Franse tans nie onder die groot meesters van biljart tel nie, het hulle hul stempel op die spel gelaat. Die meeste terme is nog Frans. Biljart verskil wesenlik van snoeker, 'n soortgelyke spel wat beter bekend is in Suid-Afrika. Snoeker word met meer balle gespeel op 'n tafel met 6 net-vangsakkies om die rand. Die spil waarom biljart draai, is die maak van raakskote, naamlik karambole. Drie balle, 'n rooie, 'n witte en 'n witte met een swart kolletjie, word op die tafel geplaas, Die balle, van ivoor of kunsstof, is tussen 61 mm en 61,5 mm in deursnee en weeg tussen 210 g en 220 g. Die grootte van die tafel kan wissel, maar die breedte moet altyd die helfte van die lengte wees. Die tafel het 'n rubberband om sy binnewand.


Maltose, ook bekend as maltobiose of moutsuiker, is 'n disakkaried wat opgebou is uit twee eenhede van glukose wat met 'n α(1→4) binding aanmekaar verbind is. Die isomeer isomaltose het egter 'n α(1→6) binding. Maltose is die twee-eenheid lid van die amilose homoloë reeks - amilose is die hoof strukturele motief van stysel. Wanneer beta-amilase stysel afbreek, word twee glukose-eenhede op 'n slag verwyder, om maltose te lewer. 'n Voorbeeld van hierdie reaksie kom in ontkiemende sade voor, wat daartoe gelei het dat dit vernoem is na mout. In teenstelling met sukrose, is maltose 'n reduserende suiker. Maltose is deur Augustin-Pierre Dubrunfaut ontdek, maar hierdie ontdekking is nie algemeen erken totdat dit in 1872 bevestig is deur die Ierse chemikus en brouer Cornelius O'Sullivan. Die woord "maltose" kom van die Engelse woord "malt" (mout), gekombineer met die agtervoegsel "-ose", wat gebruik word in die name van suikers en ander koolhidrate. Maltose is 'n disakkaried: koolhidrate word algemeen verdeel in monosakkariede, oligosakkariede, en polisakkariede, afhangend van die aantal suikersubeenhede wat hulle bevat.


Zsófia Torma (26 September 1832 - 14 November 1899) was 'n Hongaarse argeoloog, antropoloog en paleontoloog. Torma is gebore in Csicsókeresztúr, Beszterce-Naszód County, Oostenryk-Hongarye (vandag Cristeştii Ciceului, Bistriţa-Năsăud County, Roemenië). Sy was grootliks selfopgelei. Die simbole en skrifte op klei voorwerpe wat sy tydens 'n uitgrawing in Hunyad County gevind het, was 'n argeologiese sensasie. Sy het ook artefakte van die 6 000 tot 7 000 jaar oue Tordos-kultuur gevind, waarvan sommige met Vinca-simbole bedek was. Haar bekendste werk, die "Ethnographische Analogien", is in 1894 in Jena gepubliseer. Torma het 'n belangrike rol gespeel in die stigting van die Nasionale Museum van Transsylvaniese Geskiedenis van Kolozsvár (hedendaagse Cluj-Napoca), aan wie sy haar argeologiese versameling in haar testament bemaak het. Op 24 Mei 1899 het sy die eerste vrou geword om 'n eredoktor by die Babeş-Bolyai Universiteit te word. Sy is in 1899 in Szászváros (hedendaagse Orăştie) oorlede. Paleontologie Geologie Argeologie Antropologie Lozny, Ludomir R., red. (2011).


Die Sopwith Dolphin is 'n Britse dubbeldekker vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Die Dolphin het voortgespruit uit 'n reeks vliegtuig ontwikkelings van Sopwith en daar was veral gefokus op vlieënier uitsig van uit die kajuit en bewapening. Die boonste vlerk was laer gemonteer, net bo die kajuit met 'n gaping in die vlerk sodat die vlieënier se kop bo kon uitsteek. Dit het veroorsaak dat die vliegtuig nie gewild onder alle vlieëniers was nie; hulle was bang dat die vlieënier beseer kon word met ongelukke waar die vliegtuig vorentoe oor rol. Dit het tot gevolg gehad dat ekstra beskerming oor die kajuit aangebring was. Kaptein Gillett van 79 Eskader het 14 vyandelike vliegtuie en 3 lugbalonne afgeskiet. Die Dolphin Mk I is in 1917 in diens gestel en daar is 1,532 van die vliegtuie vervaardig. Daar was ook kleiner getalle Mk II en III's vervaardig met ander motors. Lys van vegvliegtuie Crosby, Francis: THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9


Pannonië Pannonië was 'n Romeinse provinsie. Die provinsie se grens in die noorde en ooste was die Donau, in die weste Noricum en Bo-Italië, en in die suide Dalmasië en Bo-Mesië. Pannonië was geleë in die gebied van die huidige Wes-Hongarye, Oos-Oostenryk, Noord-Kroasië, Noordwes-Serwië, Noord-Slowenië, Wes-Slowakye en Noord-Bosnië en Herzegowina. Pannonië is in die jaar 20 gestig. Dit is in 107 deur Trajanus in Pannonia Inferior en Pannonia Superior verdeel. (en) provinces of the roman empire (en) province-chronology Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Vier Ou Dinge (vereenvoudigde Chinees: 四旧, tradisionele Chinees: 四舊, sì jiù) was ou gebruike, kultuur, gewoontes en idees in die Volksrepubliek China. Een van die doelwitte van die land se Kulturele Rewolusie was om die Vier Ou Dinge te vernietig. Die veldtog het op 19 Augustus 1966 in Beijing begin, kort ná die begin van die Kulturele Rewolusie. Die term "vier ou dinge" is die eerste keer op 1 Junie 1966 gebruik in Chen Boda se hoofartikel in die Volksdagblad, "Vernietig alle monsters en duiwels", waar die Ou Dinge beskryf is as teenproletaries, iets wat "deur die uitbuitende klasse gekoester word" en "wat die gees van die volk duisende jare lank vergiftig het". Daar is egter nie verduidelik wat die "Vier Ou Dinge" is nie. Op 8 Augustus het die Sentrale Komitee van die Kommunistiese Party van China die term op sy agtste nasionale kongres gebruik. Dit is op 18 Augustus deur Lin Biao op ’n massabyeenkoms herhaal, en van daar het dit versprei na publikasies soos dié van die Rooi Gardes.


Kollusie is ’n ooreenkoms tussen twee of meer partye, soms onwettig, maar altyd in die geheim, om openlike mededinging te beperk deur ander te bedrieg, te kort te doen of te mislei oor hul wetlike regte, of om ’n doel te bereik wat deur die wet verbied word. Dit word gewoonlik gedoen om onregverdige voordeel in die mark te trek. Dit word ook geheime samewerking of samespanning genoem. Kollusie is ’n ooreenkoms tussen maatskappye of individue om die mark te verdeel, pryse vas te stel, of produksie of geleenthede te beperk . Dit kan ook die vasstelling van lone, agteraf betalings of die wanvoorstelling van die onafhanklikheid van twee samewerkende partye behels. In regsterme is enige kollusiedaad ongeldig. O'Sullivan, Arthur; Sheffrin, Steven M. (2003). Economics: Principles in Action. Upper Saddle River, New Jersey 07458: Pearson Prentice Hall. p. 171. ISBN 0-13-063085-3.AS1-onderhoud: plek (link) Collusion Law & Legal Definition Collusion [1]. Archived 2009-10-31. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


WordPress is 'n gratis oopbron-inhoudbestuurstelsel (CMS) gebaseer op PHP en MySQL. Om te kan funksioneer, moet WordPress op 'n webbediener geïnstalleer word, wat óf deel van 'n internetverskafferdiens of 'n netwerkgasheer moet wees. 'n Voorbeeld van die eerste geval kan 'n diens soos WordPress.com wees, en die tweede geval kan 'n rekenaar wees wat die sagtewarepakket WordPress.org bedryf. 'n Plaaslike rekenaar kan gebruik word vir enkelgebruiker toets- en leerdoeleindes. Kenmerke sluit in 'n inprop-argitektuur en 'n sjabloonstelsel. WordPress word sedert April 2018 deur 30,6% van die top 10 miljoen webwerwe gebruik. As sodanig is WordPress die gewildste webwerfbestuur of blogstelsel wat op die web gebruik word, wat meer as 60 miljoen webwerwe ondersteun. WordPress word ook gebruik vir ander toepassingsdomeine soos "pervasive display systems" (PDS). WordPress het 'n websjabloonstelsel met die hulp van 'n sjabloonverwerker. Die argitektuur is 'n voorste kontroleerder wat alle versoeke vir nie-statiese URI's na 'n enkele PHP-lêer stuur wat die URI ontleed en die teikenbladsy identifiseer.


Nasionale Roete 47 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 173.6 km (107.87 mi). (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nasionale Roete 53 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 138.5 km (86.06 mi). (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nasionale Roete 101 is 'n nasionale snelweg van Japan. Dit verbind Aomori, Aomori en Akita, Akita, en het 'n totale lengte van 251,2 km (156,09 myl). Die meerderheid van die snelweg gaan langs die kus van die See van Japan, en is dikwels parallel met Nasionale Roete 7. Roete 101 by die Omagoshi kus (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nasionale Roete 107 is 'n nasionale snelweg van Japan. Roete 107 - Yokote Roete 107 - Oshu (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Damian Willemse (gebore 7 Mei 1998 in Strand, Wes-Kaap) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler, wat tans vir die Stormers superrugby speel. Sy gereelde posisie is op losskakel, maar hy kan ook op heelagter speel. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2019. Willemse is in die Strand gebore. Hy het skool gegaan en rugby gespeel vir die Paul Roos Gimnasium in die nabygeleë Stellenbosch. In 2014, is hy gekies om die Westelike Provinsie te verteenwoordig by die onder-16 Grant Khomo Week gehou te Pretoria. Hy begin al drie hul wedstryde, met drie oorwinnings, plus 'n drie in die eindstryd van die toernooi, 'n 26-11 oorwinning oor die gashere, die Blou Bulle. Slegs maande ná hy sy skoolloopbaan voltooi het, is Willemse ingesluit in die Stormersspan vir die 2017 Superrugbyseisoen. Hy is gekies vir die span se Ronde Drie wedstryd teen die Southern Kings op 4 Maart, en hy maak sy Superrugbydebuut – op die ouderdom van net 18 jaar en 302 dae – deur op te draf vir die laaste vier minute van die wedstryd.


Die Krieketwêreldbeker 1992 (Engels: 1992 Cricket World Cup) het van 22 Februarie tot en met 25 Maart 1992 in Australië en Nieu-Seeland plaasgevind. Dit was die vyfde krieketwêreldbeker in internasionale eendagkrieket (EDI) wat deur die Internasionale Krieketraad (IKR) aangebied is en die eerste in die Suidelike Halfrond. Die Krieketwêreldbeker 1992 is deur die sigarethandelsmerk Benson & Hedges geborg en staan dus amptelik as die Benson & Hedges Wêreldbeker 1992 bekend. Nadat Suid-Afrika ná die einde van Apartheid weer as toetsland by die Internasionale Krieketraad aangesluit het, het die Proteas vir die eerste keer aan ’n krieketwêreldbeker deelgeneem. Die nasionale krieketspan van Zimbabwe het vir ’n derde keer aan ’n krieketwêreldbekertoernooi deelgeneem. Al die ander spanne het vir ’n vyfde keer aan ’n krieketwêreldbekertoernooi deelgeneem. Nege nasionale krieketspanne het aan die Krieketwêreldbeker 1992 deelgeneem, waartydens 39 wedstryde gespeel is. Al die spanne het in een groep gespeel en 39 wedstryde gespeel; elke span het een keer teen al die ander spanne van die groep gespeel. Die boonste vier spanne het hierna vir die halfeindrondte gekwalifiseer en die wenners van hierdie wedstryde het in die eindstryd ontmoet.


Die Krieketwêreldbeker 2019 (Engels: 2019 Cricket World Cup), amptelik bekend as die IKR Krieketwêreldbeker 2019, het van 30 Mei tot en met 14 Julie 2019 in Engeland en Wallis plaasgevind. Dit was die twaalfde krieketwêreldbeker in internasionale eendagkrieket (EDI) wat deur die Internasionale Krieketraad (IKR) aangebied is en die vyfde in Engeland. Dié land het voorheen die toernooie van 1975, 1979, 1983 en 1999 gehuisves, meer as enige ander land. Tien nasionale krieketspanne het aan die Krieketwêreldbeker 2019 deelgeneem, waartydens 48 wedstryde gespeel is. Die toernooi het op 30 Mei tussen Engeland en Suid-Afrika op Londen se The Oval afgeskop. Al die spanne het in een groep gespeel en 45 wedstryde is gespeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne van die groep gespeel het. Die boonste vier spanne het hierna vir die halfeindrondte van twee wedstryde gekwalifiseer en die eindstryd is op 14 Julie op Lord’s in Londen gehou. ’n Soortgelyke formaat is voorheen in die Krieketwêreldbeker 1992 gebruik, en sal ook in die volgende Krieketwêreldbeker 2023 in Indië aangewend word.


Hyalonema madagascarense is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1964 deur Lévi. Van Soest, R. (2011). Hyalonema madagascarense (Lévi, 1964). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171462. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema spatha is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2000 deur Tabachnick & Lévi. Van Soest, R. (2011). Hyalonema spatha Tabachnick & Lévi, 2000. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171500. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema bianchoratum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Wilson. Van Soest, R. (2011). Hyalonema bianchoratum. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171508. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema microstauractina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2000 deur Tabachnick & Lévi. Van Soest, R. (2011). Hyalonema microstauractina Tabachnick & Lévi, 2000. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171516. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Met sigvermoë word bedoel die vermoë van mense en diere om lig waar te neem. Laer diere, soos eensellige diere en erdwurms, reageer op verskille in ligintensiteit en donkerte met behulp van ligsensitiewe selle (fotoreseptors). Die volgende stap in die ontwikkeling is die bewustheid van die rigting waaruit die lig kom. Dit is moontlik wanneer die ligsensitiewe selle deur pigmentselle gedeeltelik teen die invallende lig beskerm word. Ingewikkelder oë, soos die kameratipe oog van die Nautilus, die lensoog van onder meer werweldiere en die saamgestelde oog van geleedpotige diere, maak die waarneming van beweging en beelde moontlik. Deur die klein oogopening van die kameratipe oog word 'n omgekeerde en swak beeld op die netvlies gevorm; die lensoog kan vanweë die feit dat die lens die ligstrale breek (straalbreking), ook by 'n groter ligopening (van die pupil) 'n skerp en helder beeld op die netvlies werp. Om 'n voorwerp op verskillende afstande skerp te sien, pas hierdie tipe oog hom daarby aan (deur akkommodasie). Die waarneming van kleur berus op die vermoë om tussen verskillende golflengtes van lig te kan onderskei (binne 'n bepaalde golflengtegebied).


Die Amerikaanse skrywer Francis Scott Fitzgerald (24 September, 1896 – 21 Desember, 1940) is onlosmaaklik verbonde aan die jare twintig, wat hy die Jazz-era genoem het. In sy werk en lewe het hy gestalte gegee aan die koorsagtige vrolikheid ná die Eerste Wêreldoorlog. Veral sy romans The Great Gatsby en Tender is the Night is baie bekend. Francis Scott Key Fitzgerald is op 24 September 1896 in St. Paul, Minnesota, gebore. In 1913 is hy na die Princeton-universiteit, waar hy met die kritikus en skrywer Edmund Wilson bevriend geraak het. In 1917 het hy hom by die leër aangemeld en aan sy eerste roman, This Side of Paradise, begin werk. Dié boek, wat in 1920 gepubliseer is, het hom dadelik beroemd gemaak en hom die rykdom besorg waaroor hy so 'n obsessie gehad het. Dit het hom in staat gestel om 'n uitspattige lewe te lei. In dieselfde jaar is hy met Zelda Sayre getroud. Die volgende klompie jare het hy in Europa deurgebring, waar hy een van die "Lost Generation" was, 'n groep Amerikaanse skrywers, onder wie Ernest Hemingway, wat hulle ná die Eerste Wêreldoorlog van hul land vervreemd gevoel het.


Pheronema conicum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Pheronema en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1982 deur Lévi & Lévi. Van Soest, R. (2011). Pheronema conicum Lévi & Lévi, 1982. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171560. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Goodwill Sbusiso Radebe is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Michael Chabon (gebore 24 Mei 1963) is 'n Amerikaanse skrywer van romans en kortverhale. Hy is bekend vir sy romans The Mysteries of Pittsburgh (1988), Wonder Boys (1995), The Amazing Adventures of Kavalier & Clay (2000), The Yiddish Policemen's Union (2007), Telegraph Avenue (2012), en Moonglow (2016). Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Michael Chabon. (en) Amptelike webwerf Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sclerothamnopsis schulzei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Sclerothamnopsis en tot die familie Tretodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima. Van Soest, R. (2011). Sclerothamnopsis schulzei Ijima, 1927. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171811. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Scyphidium septentrionale is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Scyphidium en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Scyphidium septentrionale Schulze, 1900. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=134419. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Eilhardia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Eilhardia schulzei (Poléjaeff, 1883)


Lamontia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Lamontia zona (Kirk, 1895)


Lepidoleuconidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Lepidoleucon (Vacelet, 1967)


Leucascidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Ascaltis (Haeckel, 1872) Ascoleucetta (Dendy & Frederick, 1924) Leucascus (Dendy, 1892)


Maesela David Kekana is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. "Maesela David Kekana". People's Assembly. Besoek op 24 Junie 2018.


Dalton Hlamalani Khosa is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. "Dalton Hlamalani Khosa". People's Assembly. Besoek op 24 Junie 2018.


Michael Bagraim (gebore 9 Oktober 1956) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en prokureur. Sedert Mei 2014 dien hy as lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie. Bagraim is 'n lid van die portefeuljekomitee vir indiensneming en arbeid. Katz, Ant. Only two Jewish MPs sworn in[dooie skakel]. SAJR. 21 Mei 2014. Besoek op 29 Julie 2020. Profiel op People's Assembly Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ds. Willem (Willie) Venter (oorlede op 9 Julie 2004) het in die eerste 15 jaar van sy 40-jarige bediening kort rukkies in vyf gemeentes of kombinasies gestaan, naamlik Zeerust 1949–1950, Port Elizabeth 1950–1952, Standerton/Volksrust 1953–1956, Middelburg, Tvl., 1956–1959 en Middelburg, KP 1959–1964, maar daarna ’n volle kwarteeu van 1964 tot sy emeritaat in sy laaste gemeente, Boksburg. “Een ding van ds. Willie was sy geheue,” skryf lidmate van sy laaste gemeente, Boksburg, in sy lewensberig in die GKSA se Almanak van 2006. “Hy het elkeen nie net by die naam geken nie, maar ook elke adres en alles wat in hul lewe gebeur hê.” Willie Venter het grootgeword op Ermelo en daar skoolgegaan. Ná skool het hy sy merk gemaak in die studentelewe. Tydens sy universiteitsjare het hy sy vrou, Hennie Kroeze, ontmoet. Sy skoonpa was ook sy Hebreeuse professor. Eendag het prof. Kroeze teruggeblaai in een van sy baie aantekeningboeke oor sy studente en op die punte van sy skoonseun afgekom en opgemerk dat hy lofwaardig is vir sy goeie onderskeiding in Hebreeus.


Clathrina gardineri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1913 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Clathrina gardineri (Dendy, 1913). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164663. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rutland is 'n nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Rutland". Sensus 2011.


Sycettusa murmanensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Sycettusa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Breitfuss. Van Soest, R. (2011). Sycettusa murmanensis (Breitfuss, 1898). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=450830. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sycettusa sycilloides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Sycettusa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1877 deur Schuffner. Van Soest, R. (2011). Sycettusa sycilloides (Schuffner, 1877). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=450842. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sycon acanthoxea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1963 deur Little. Van Soest, R. (2011). Sycon acanthoxea (Little, 1963). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=418842. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Jeremy Bentham (Londen, 15 Februarie 1748 – aldaar, 6 Junie 1832) was 'n Engelse juris, filosoof en sosiale hervormer. Hy was 'n vooraanstaande regsfilosoof en 'n vroeë pleitbesorger vir die utilitarisme. Hy het die ontwikkeling van die liberalisme sterk beïnvloed. Bentham studeer regte aan die Universiteit van Oxford omdat hy aanvanklik 'n advokaat wou word. Hy skenk egter gou meer aandag aan die ontwikkeling van wysgerige teorieë van wetgewing en regspraak. Hy laat homself inspireer deur onder andere Joseph Priestley (‘die grootste geluk van die grootste aantal’). Bentham was een van die invloedrykste utilitariste. Dit was te danke aan sy geskrifte, maar ook aan sy baie leerlinge oor die hele wêreld. Onder hulle was James Mill, sy sekretaris en diensknaap John Stuart Mill, en verskeide politieke leiers, onder wie Robert Owen, wat later die grondlegger sou word van die sosialisme in Engeland. Bentham word beskou as deel van die beweging van die filosofiese radikale wat 'n morele verandering in wetgewing en regspraak beoog.


Sycon mundulum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Lambe. Van Soest, R. (2011). Sycon mundulum Lambe, 1900. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164596. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sycon pedicellatum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1897 deur Kirk. Van Soest, R. (2011). Sycon pedicellatum Kirk, 1897. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164602. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sycon ramsayi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Sycon ramsayi (Lendenfeld, 1885). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164609. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sycon vigilans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1971 deur Sarà & Gaino. Van Soest, R. (2011). Sycon vigilans Sarà & Gaino, 1971. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164619. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.