Accipiter is die wetenskaplike naam vir die genus waartoe die hawikke en sperwers behoort. Die Engelse gebruik soms die versamelnaam 'hawks' (valke) vir die genus. Die genus omvat 51 spesies. Accipiter albogularis Accipiter badius - (Gebande sperwer) Accipiter bicolor Accipiter brachyurus Accipiter brevipes Accipiter butleri Accipiter castanilius Accipiter chilensis Accipiter chionogaster Accipiter cirrocephalus Accipiter collaris Accipiter cooperii Accipiter erythrauchen Accipiter erythronemius Accipiter erythropus Accipiter fasciatus Accipiter francesiae Accipiter gentilis Accipiter griseiceps Accipiter gularis Accipiter gundlachi Accipiter haplochrous Accipiter henicogrammus Accipiter henstii Accipiter hiogaster Accipiter imitator Accipiter luteoschistaceus Accipiter madagascariensis Accipiter melanochlamys Accipiter melanoleucus - (Swartsperwer) Accipiter meyerianus Accipiter minullus - (Kleinsperwer) Accipiter nanus Accipiter nisus Accipiter novaehollandiae Accipiter ovampensis - (Ovambosperwer) Accipiter poliocephalus Accipiter poliogaster Accipiter princeps Accipiter rhodogaster Accipiter rufitorques Accipiter rufiventris - (Rooiborssperwer) Accipiter soloensis Accipiter striatus Accipiter superciliosus Accipiter tachiro - (Afrikaanse sperwer) Accipiter toussenelii moontlik dieselfde spesie as Afrikaanse sperwer Accipiter trinotatus Accipiter trivirgatus Accipiter ventralis Accipiter virgatus Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2010).


Hierdie artikel handel oor die taal. Vir die etniese groep, sien Sindhi's. Sindhi (سنڌي, सिन्धी, , ਸਿੰਧੀ, سندھی, સિન્ધી) is 'n Indo-Ariese taal wat deur sowat 24,6 miljoen mense, veral Sindhi's, in Wes-Indië en Pakistan gepraat word. Sindhi is een van die amptelike tale van Indië naas Engels en Hindi en van die Pakistanse provinsie Sindh saam met Oerdoe. In Indië is Sindhi 'n amptelike taal op federale vlag, maar nie in een van die Indiese deelstate nie. Dit is die naaste verwant aan Dogri en Pandjabi. In Pakistan word Sindhi veral in die Arabiese alfabet geskryf, terwyl Hindoes die Devanagari-alfabet gebruik. Van die historiese alfabete sluit in Khudabadi, Laṇḍā en Gurmukhi. "Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition, Sindhi" (in Engels). Ethnologue. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Mei 2020. Besoek op 9 Augustus 2019. (en) "The Constitution of India" (PDF). Regering van Indië, Departement van Reg en Justisie. 1 Desember 2007 [1950]. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 9 September 2014.


Indiese subkontinent Die Indiese subkontinent is die landmassa suid van die Himalaja en maak deel uit van Suid-Asië. Die grootste deel van die subkontinent word deur Indië beslaan, ander lande sluit in Bangladesj, Bhoetan, Nepal, Pakistan en Sri Lanka. Die belangrikste riviere op die subkontinent sluit in Ganges, Godavari, Indus, Krisjna, Narmada en Yamuna. Die gebied word subkontinent genoem, omdat dit nie deel uitmaak van die Asiatiese plaat nie. Tot en met 1947 het Brits-Indië die hele Indiese subkontinent beheer, maar in hierdie jaar is die Britse kolonies in die lande Indië en Pakistan (saam met Bangladesj) verdeel en in 1971 het Bangladesj van Pakistan onafhanklik geword. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Indiese subkontinent.


Die Sculptor-muur is ’n superstruktuur van sterrestelsels ("muur van sterrestelsels") relatief naby die Melkweg met ’n rooiverskuiwing van sowat z=0,03. Dit word soms die Sculptor-superswerms genoem. Die struktuur staan ook bekend as die Suidelike Groot Muur na aanleiding van die Noordelike Groot Muur of net Groot Muur, die CfA2 Groot Muur. Dit is 8 000 km/s lank, 5 000 km/s breed en 1 000 km/s diep, in rooiverskuiwingruimte-dimensies. Taotao Fang1, David A. Buote1, Philip J. Humphrey1, Claude R. Canizares2, Luca Zappacosta3, Roberto Maiolino4, Gianpiero Tagliaferri5 and Fabio Gastaldello; confirmation Of X-Ray Absorption By Warm-Hot Intergalactic Medium In The Sculptor Wall; 2010 ApJ 714 1715 , doi:10.1088/0004-637X/714/2/1715 , Bibcode: 2010ApJ...714.1715F, [1] Fairall, A. P., Palumbo, G. G. C., Vettolani, G., Kauffman, G., Jones, A., Baiesi-Pillastrini, G., Largescale Structure in the Universe – Plots from the Updated Catalogue of Radial Velocities of Galaxies and the Southern Redshift Catalogue Journal: R.A.S. Monthly Notices V.247, No.2/Nov. 15, bl.


Die NER 1903 Petrol-elektriese spoorwa was 'n prototipe van 'n vroeë elektriese trein wat in 1903 deur die Britse spoorwegmaatskappy North Eastern Railway (NER) in York gebou is. Vincent Raven, die adjunk-hoof meganiese ingenieur van NER, was 'n vooruitdenkende ontwerper wat die voordele van elektriese trekkrag raakgesien het. Moderne elektriese tremwaens, wat destyds as openbare vervoermiddel in die Verenigde Koninkryk ingevoer is, het gewys dat elektriese krag in vergelyking met stoomenjins beter versnelling gebied het en 'n meer geskikte aandryf vir roetes met opwaartse hellings was. Twee eksperimentele treine is van petrolenjins voorsien wat die krag vir twee elektriese enjins op die draaistel onderaan opgelewer het. In plaas van oorhoofse kraglyne, wat hoër koste veroorsaak het en moeilik was om te installeer, het Raven se spoorwaens oor hul eie klein kragsentrale beskik – 'n petrolenjin wat 'n dinamo aangedryf en sodoende die enjins van krag voorsien het. Hierdie aandryfstelsel was die eerste van sy soort in 'n bedryf wat dusver slegs stoomlokomotiewe ingespan het en is later verder ontwikkel tot die diesel-elektriese tegnologie wat vandag steeds baie lokomotiewe aandryf.


Die Westelike rooipootvalk (Falco vespertinus) is 'n skaars somertrekvoël en kom slegs in westelike Suider-Afrika in Namibië en wes Botswana voor. Die voël word 29 – 31 cm groot en weeg 120 - 200 gram. In Engels staan die voël bekend as Red-footed falcon. Volwasse mannetjie Volwasse wyfie Eier Wikispecies het meer inligting oor: Falco vespertinus Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-926-7 BirdLife International (2012). "Falco vespertinus". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.AS1-onderhoud: ref=harv (link) http://avibase.bsc-eoc.org/species.jsp?lang=EN&avibaseid=997A9437E564FCFE


Wau (Arabies: واو) is 'n stad in die noordwestelike Suid-Soedan met 'n bevolking van 151 320. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Potosí is 'n stad in Bolivië met 'n bevolking van 240 966. Die stad is op 1 April 1545 deur Spanjaarde gestig en is in 1987 deur UNESCO as wêrelderfenisgebied gelys. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Potosí. (en) (fr) Amptelike UNESCO bladsy Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Afrikasterkastaiing (Sterculia africana) is 'n klein, meerstammige boom wat in warm streke, dikwels aan die rand van mopaniebosveld, voorkom. Die boom kom veral in die noorde van Namibië en ook langs die Zambezivallei voor. Die blare is enkelvoudig in bondels naby die punte van die takkies gerangskik en die bas is silwer of soms bruinerig. Die boom se FSA-nommer is 474. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome https://www.treetags.co.za/national-list-of-indigenous-trees/ Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Witsering (Kirkia acuminata) is 'n middelgroot, bladwisselende boom wat voorkom op rotsagtige plekke in bosveld in Zimbabwe, die noorde van Mosambiek, die ooste van Botswana en die noorde van Suid-Afrika. Daar is ook 'n afgesonderde populasie in Kaokoland. Die boom se nasionale nommer is 267. Van Wyk, Piet (2008). Field guide to the TREES of the Kruger National Park. Kaapstad: Struik. p. 106. ISBN 978-1-77007-759-1. https://www.treetags.co.za/national-list-of-indigenous-trees/ Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Stoomskoonmaker is 'n huishoudelike of industriële toestel waarin water tot stoom verhit en uit 'n tuit uitgeblaas word om hittebestande oppervlakke soos teëls op 'n doeltreffende manier en sonder chemiese skoonmaakmiddels skoon te maak. Die kombinasie van warm waterstoom en stoomdruk verwyder vuilheid soos vet of kalk van oppervlakke. Om ongevalle te vermy lewer stoomskoonmakers vir huisgebruik waterstoom teen temperature van tussen 100 en 150 °C en relatief lae druk sodat meubels en ander voorwerpe nie beskadig word nie. Stoomskoonmakers vir industriële gebruik word dikwels van 'n bykomende pomp voorsien, en die stoom word hier teen 'n hoër druk en teen hoër temperature van meer as 300 °C gelewer. Vervaardigers bied 'n groot verskeidenheid toebehore vir huishoudelike stoomskoonmakers aan. So kan 'n stoomskoonmaker byvoorbeeld van spesiale roterende borsels voorsien of met 'n stoomstrykyster gekoppel word.


In wiskunde is 'n kombinasie 'n manier om 'n paar dinge te kies uit van 'n groter groep, waar die volgorde nie saak maak nie (in teenstelling met permutasies). Die bekendste voorbeeld van 'n kombinasie is die staatslotery waar mense moet raai watter 6 balle uit 'n totaal van 49 balle getrek gaan word (die volgorde is nie belangrik nie). Die hoeveelheid maniere om k items in enige volgorde te kies uit 'n stel van n items is: ( n k ) = n ( n − 1 ) … ( n − k + 1 ) k ( k − 1 ) … 1 {\displaystyle {\binom {n}{k}}={\frac {n(n-1)\ldots (n-k+1)}{k(k-1)\dots 1}}} Dit kan ook soos volg in terme van fakulteit uitgedruk word: ( n k ) = n ! k !


NGC 5 is ’n elliptiese sterrestelsel in die sterrebeeld Andromeda. Dit is op 21 Oktober 1881 deur die sterrekundige Édouard Stephan ontdek. "NASA/IPAC Extragalactic Database". NED Search Results for NGC 0005. Besoek op 2007-10-29. NGC 5 op WikiSky: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Hydrogen α, X-Ray, Astrophoto, Sky Map, Artikels en foto's Wikimedia Commons het meer media in die kategorie NGC 5. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia Hierdie ruimteartikel is ’n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Die Luitinktinkie (Cisticola aberrans) is 'n gelokaliseerde algemene standvoël teen klipperige heuwelhange in beboste wêreld. Die voël is 14 cm groot en weeg 13 - 15 gram. In Engels staan die voël bekend as die lazy cisticola. Skets Twee luitinktinkies in 'n boom Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-928-1 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Luitinktinkie. Wikispecies het meer inligting verwant aan Luitinktinkie BirdLife International (2012). "Cisticola aberrans". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2013.2. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 26 November 2013.AS1-onderhoud: ref=harv (link)


NGC 17 is ’n spiraalsterrestelsel in die sterrebeeld Walvis. Dit het ontstaan uit die samesmelting van twee staafstelsels, wat ’n onlangse steruitbarsting in die sentrale dele laat ontstaan het. Stervorming vind steeds plaas. Die sterrestelsel is steeds gasryk en het ’n enkele kern. Dit is sowat 250 miljoen ligjare van die Aarde af. Die stelsel is in 1886 deur die sterrekundige Frank Muller ontdek en op 21 November 1886 deur Lewis Swift waargeneem. Omdat nie besef is dit is dieselfde voorwerp nie, het dit twee inskrywings in die New General Catalogue gekry: NGC 17 en NGC 34. "NASA/IPAC Extragalactic Database". Results for NGC 17. Besoek op 2006-12-07. NGC 17 op WikiSky: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Hydrogen α, X-Ray, Astrophoto, Sky Map, Artikels en foto's Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia Koördinate: 00h 11m 06.5s, −12° 06′ 26″ Hierdie ruimteartikel is ’n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Die Swartbandlangstertjie (Prinia flavicans) is 'n algemene standvoël in dorre bossieveld, savanne, plantasies en tuine. Die voël is 14 cm groot en weeg 9 gram. In Engels staan die voël bekend as die Black-chested Prinia. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-928-1 BirdLife International (2012). "Prinia flavicans". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2013.2. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 26 November 2013.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Dwesa-natuurreservaat is 'n natuurreservaat aan die Wildekus van die voormalige Transkei, Suid-Afrika wat deur die Oos-Kaapse Parkeraad bestuur word. Die reservaat se oppervlak beslaan 5 450 hektaar (13 500 akker). Die Dwesa-Cwebe seebewaringsgebied, wat by die park gevoeg is, het 'n area van 19 293 hektaar (47 670 akker). Oos-Kaapse Parke


Die goudsnippe (Rostratulidae) is 'n familie van voëls in die orde van steltloperagtiges (Charadriiformes). Die familie omvat 3 spesies. Genus Nycticryphes Nycticryphes semicollaris (Pampa-snip) Genus Rostratula Rostratula australis Rostratula benghalensis (Goudsnip) Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2010). IOC World Bird Names (weergawe 2.6). (en) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Lough Erne of Loch Erne (Iers-Gaelies: Loch Éirne) is die naam van twee mere in die Noord-Ierse graafskap Fermanagh wat met mekaar verbind is. Dit is die tweede grootste merestelsel in Noord-Ierland en Ulster, en die vierde grootste in Ierland. Die mere maak deel uit van die Erne-rivier wat in noordelike rigting vloei en dan wes swaai om in die Atlantiese Oseaan uit te mond. Na die kleiner suidelike meer word verwys as Upper Lough (aangesien dit rivierop geleë is) of South Lough. Die groter noordelike meer word Lower Lough of North Lough genoem. Die dorp Enniskillen is teen die klein deel van die rivier tussen die mere geleë. 154 eilande met baie inhamme is in Lough Erne geleë. Die Ernerivier het 'n lengte van 100 km en dreineer 'n gebied met 'n oppervlakte van 4 350 km. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Lough Erne.


Atelerix is 'n genus van soogdiere in die familie Erinaceidae. Die familie omvat vier spesies. Viertoonkrimpvarkie (Atelerix albiventris) Noord-Afrikaanse krimpvarkie (Atelerix algirus) Suider-Afrikaanse krimpvarkie (Atelerix frontalis) Somaliese krimpvarkie (Atelerix sclateri) Wilson, D. E.; Reeder, D. M., eds. (2005). Mammal Species of the World (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.


Die Turkse betogings van 2013 is ’n landwye, steeds voortdurende reeks betogings wat op 28 Mei in Istanboel, Turkye, begin het teen die sloping en ontwikkeling van Taksim Gezi-park, ’n klein park aan Taksim-plein wat beskou word as ’n klein groen eiland in die betonoerwoud. Die betoging het wêreldwyd opslae gemaak toe foto's van polisiegeweld op veral sosiale media begin verskyn het. Die opstand het sedertdien uitgebrei na tientalle ander Turkse stede en gaan nie net meer oor die sloping van Taksim Gezi-park nie, maar ook oor die hardvogtige houding van die eerste minister van die afgelope 10 jaar, Recep Tayyip Erdoğan, die reg om te vergader, vryheid van uitdrukking en die inbreuk wat die regering maak op Turkye se sekularisme. Die Regs- en Ontwikkelingsparty onder eerste minister Recep Tayyip Erdoğan regeer sedert 2002 nadat hulle die verkiesing met ’n groot meerderheid gewen het. Hulle is in 2007 en 2011 herkies, weer met ’n groot meerderheid. Onder Erdoğan se bewind het Turkye herstel van die finansiële krisis en resessie van 2001.


Die Veselperske (Mangifera indica) is 'n subtropiese boom wat peervormige vrugte met veselagtige vleis dra. Die vrugte staan as veselperskes of mango's bekend. Ryp veselperskes is soet in smaak, maar hulle is bitter-suur as hulle nog groen is. Veselperskes is naas piesangs die belangrikste tropiese vrug vir kommersiële verbouing. Dit kom bykans dwarsoor die wêreld voor, maar daar word geglo dat hulle vanaf die suidelike en suidoostelike dele van Asië afkomstig is, insluitende Indië, Pakistan, Mianmar, Sri Lanka en Bangladesj. Pakistan en Indië is die grootste uitvoermarkte. Die vrug is ook die lande se nasionale vrug. Groen veselperskes aan 'n boom. Die ryp vrugte. Veselperskes. Ryp "Alphonso" veselperskes verpak vir verkoop. Lys van uitheemse bome wat in Suid-Afrika voorkom "FAOSTAT (Food and Agriculture Orginazation of the United Nations)". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 September 2016. Besoek op 7 Februarie 2014. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Veselperske. Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir veselperske. Wikispecies het meer inligting verwant aan Veselperske Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Sakrivier, die habitat van die oewerkonyn, is die langste nie-standhoudende rivier in die Karoo van Suid-Afrika. Die rivier ontspring op 1 830 m bo seevlak in die Nuweveldberge, op die noordoosgrens van die Karoo Nasionale Park, net oos van die Moltenopas en 13 km noordwes van Beaufort-Wes. Dit vloei noordoos van Fraserburg verby, deur die dorp Williston, verby die spoorwegeindpunt Sakrivier en deur die dorp Brandvlei. In verskeie panne (“vloere”) versprei die vloedwaters en verdamp of sak in die grond weg, vandaar die naam Sakrivier. Op ongeveer 460 km van sy oorsprong kom die rivier tot sy einde in Grootvloer tussen Brandvlei en Kenhardt. Uit die Roggeveld vloei die water van die Visrivier en sy grootste sytakke, die Renosterrivier en die Rietrivier, verby Kootjieskolk. In die omgewing van die spoorweghaltes Tontelbos en Sakrivier sluit die Vis by die Sakrivier aan. Hierdie is 'n afgeleë dunbevolkte landstreek. Die karige neerslag oor die opvanggebied en stroomgebied wissel tussen 'n 120 tot 250 mm per jaar. By hoogste uitsondering vloei die rivier meer as 20 dae per jaar. Doringbome, gannabos en riet is volop.


Die 1997 Super 12-seisoen het in Februarie 1997 afgeskop met voorseisoenwedstryde wat van middel Januarie gespeel is. Dit het op 31 Mei ten einde geloop. Die skedule was oor ’n tydperk van 3½ maande met 69 wedstryde waarvan elke span een keer teen elk van die elf ander spanne gespeel het (in ’n rondomtalietoernooi) plus twee halfeindrondes en een eindronde. Elke span het een loslootjie oor die twaalf rondes gekry. Pos = Tabel Posisie S = Speel W = Wen (4 punte) G = Gelykop (2 punte) V = Verloor (0 punte) PV = Punte vir (Totale punte aangeteken) PT = Punte teen (Totale punte afgestaan) +/- = Punteverskil (Die totaal van PV minus PT punte) BP = Bonuspunt Spanne kan tot twee bonuspunte in ’n rondomtaliewedstryd verdien. Een bonuspunt word toegeken vir ’n span wat vier of meer drieë gedruk het in een wedstryd, ongeag die uitslag van die wedstryd. ’n Bonuspunt sal ook toegeken word aan die verloorspan wanneer daardie span met 7 of minder punte verloor. Slegs die verloorspan kan ’n maksimum van 2 bonuspunte verkry.


Die Bergbrachystegia (Brachystegia tamarindoides) is 'n spreiende boom met 'n platterige kroon, wat inheems is aan Zimbabwe, Republiek van die Kongo, Tanzanië, Zambië, Malawi, Mosambiek en Angola. Die boom word regdeur Zimbabwe op dagsome aangetref, dikwels in klein stande, of waar daar andersins geskikte omgewingstoestande voorkom. Die boom se bas skilfer af wat kenmerkende geel kolle blootlê. Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1 Lys van uitheemse bome wat in Suid-Afrika voorkom Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Bergbrachystegia. Wikispecies het meer inligting verwant aan Bergbrachystegia "Brachystegia tamarindoides Benth" (in Engels). Flora of Zimbabwe. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Maart 2016. Besoek op 16 Junie 2017. "Brachystegia tamarindoides (PROTA)" (in Engels). uses.plantnet-project.org. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 April 2020. Besoek op 16 Junie 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die amplitude van 'n veranderlike is die meting van die verandering oor 'n sekere tydperk of tussenpose. Daar is verskillende tipes amplitudes - waarvan almal funksies is van die ekstreme waardes van die veranderlike - waarvan 'n paar hier onder verduidelik word. Let Wel: Die voorbeeld is 'n sinusied maar amplitude meting is nie beperk tot sinusiede nie Piek amplitude is die meting van die nul tot by die piek (hoogste waarde) of van die nul tot by die trog (laagste waarde, kan negatief wees). Wanneer daar verwys word bloot net na "amplitude" word gewoonlik na piek amplitude verwys. Piek-tot-piek amplitude is die verskil tussen piek (hoogste amplitude waarde) en trog (laagste amplitude waarde, dit kan negatief wees). Wortel van gemiddelde kwadraat amplitude (WGK) word veral gebruik in elektriese ingenieurswese. Dit kan wiskundig as volg voorgestel word: A / 2 {\displaystyle A/{\sqrt {2}}} Vir komplekse golfvorms, veral nie-herhalende seine soos geraas, word WGK amplitude gewoonlik gebruik omdat dit ondubbelsinnig is en fisiese betekenis het.


Lentegroen is 'n kleur wat presies halfpad tussen siaan en groen op die kleurwiel is. Wanneer dit op die CIE chromatisiteitsdiagram getrek word, stem dit ooreen met 'n visuele stimulus van 505 nanometer op die sigbare spektrum. In die HSV-kleurruimte het lentegroen 'n kleur van 150°. Lentegroen is 'n suiwer chroma en een van die tersiêre kleure op die RGB-kleurwiel. Die komplementêre kleur van lentegroen is roos. Lentegroen is 'n webkleur, dit word verkry deur siaan met 'n bietjie geel te meng. Die eerste opgetekende gebruik van "verde primavera" (Afrikaans: lentegroen) as 'n kleurnaam in Italiaans was in 1766. Volgens verskeie kleurskemas word Lentegroen as volg voorgestel: Lys van kleure


Aveyron (uitgespreek [avɛʁɔ̃]) (12) is 'n Franse département van die gewes Oksitanië. Sy prefektuur (hoofstad) is Rodez. Die webwerf van die Prefektuur france-pub.com/Aveyron


Arena da Amazônia is 'n sokkerstadion in Manaus, Brasilië. Dit was een van die gasheerstadions vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014 en die Olimpiese Somerspele 2016. Die stadion het 'n kapasiteit van 44 300. Lugbeeld van die Arena da Amazônia Binneruimte van die Arena da Amazônia Hoofartikel: FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014. Hoofartikel: Olimpiese Somerspele 2016. "Governo do Estado do Amazonas" (in Portugees). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 November 2019. Besoek op 31 Augustus 2016. (en) http://www.worldofstadiums.com/south-america/brazil/arena-da-amazonia-vivaldo-lima/ Geargiveer 18 September 2016 op Wayback Machine "Com ritmo acelerado, obras da Arena da Amazônia chegam a 76%" (in Portugees). O Globo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Junie 2019. Besoek op 18 Junie 2014. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Arena da Amazônia. (pt) Amptelike webwerf (en) FIFA.com - Inligting oor die stadion Geargiveer 19 Junie 2014 op Wayback Machine


Arena da Baixada (Portugees: [aˈɾẽnɐ dɐ bajˈʃadɐ]), amptelik Estádio Joaquim Américo Guimarães, is 'n sokkerstadion in Curitiba, Brasilië. Dit was een van die gasheerstadions vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014. Die stadion het 'n kapasiteit van 43 000. Die Arena da Baixada is in 1999 geopen en is die tuisveld van die sokkerklub Clube Atlético Paranaense. Sokkerwedstryd tussen Iran en Nigerië, 2014 FIFA Wêreldbeker. Sokkerwedstryd tussen Honduras en Ecuador, 2014 FIFA Wêreldbeker. Hoofartikel: FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014. Lys van stadions in Brasilië [1] (en) http://www.worldofstadiums.com/south-america/brazil/estadio-joaquim-americo-guimaraes/ (pt) atleticoparanaense.com - Arena da Baixada, Curitiba Geargiveer 20 Julie 2014 op Wayback Machine Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Arena da Baixada. (en) FIFA.com - Inligting oor die stadion Geargiveer 19 Junie 2014 op Wayback Machine


Tyras kan in die antieke tydperk verwys na: 'n rivier in Sarmatië, tans Dnister genoem, of 'n Griekse kolonie aan die monding van die gelyknamige rivier, tans Bilhorod-Dnistrofski in Oekraïne.


Kėdainiai luister (hulp·inligting) (Duits: Kedahnen, Pools: Kiejdany, Jiddisj Keidan (קיידאן)) is 'n klein stad aan die Nevėžis-rivier in Sentraal-Litaue, sowat 45 kilometer noord van Kaunas. Die kernstad dien as administratiewe setel vir die gelyknamige rajonmunisipaliteit. Die oudste verwysing na Kėdainiai dateer uit 1372, en reeds in die 15de eeu is die nedersetting as stad beskou. Amptelik is stadstatus volgens Maagdenburgse Reg in 1590 aan Kėdainiai verleen. Die stad vorm 'n uitsondering in 'n andersins merendeels Rooms-Katolieke land soos Litaue aangesien dit nie net as geestelike sentrum van die Protestantse Hervorming in die land gedien het nie, maar ook verdraagsaam teenoor ander gelowe was. In die historiese middestad is daar naas 'n Evangelies-Gereformeerde kerk ook kerkgeboue van ander gelowe dig bymekaar opgerig. Dit was veral die adellike Radvila-gesin wat sy invloed gebruik het om aan Protestantse vlugtelinge 'n veilige hawe binne Kėdainiai se stadsgrense te bied. So was in die 17de eeu omstreeks die helfte van die bevolking boorlinge van Skotland. Maar ook baie Litause Protestante het hulle hier gevestig. Vanaf 1629 het ook Duitse Lutherane 'n nuwe tuiste in Kėdainiai gevind.


Roes is die kleur van geroeste yster, dus die rooibruin kleur van ysteroksied. Volgens verskeie kleurskemas word roes as volg voorgestel: Lys van kleure Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ravindra Prabhat (Devanagari: रवीन्द्र प्रभात, gebore: 5 April 1969) is 'n Hindi romanskrywer, akademikus, joernalis, digter en 'n kortverhaalskrywer uit Indië. Hy was al 'n administrateur, redakteur, navorser en draaiboekskrywer. Hy skryf tans as 'n historikus vir 'n groot dagblad en het verskeie toekennings ontvang. Manoj Kumar Pandey. "A conversation with Ravindra Prabhat". Another Subcontinent (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Augustus 2017. Ravindra Prabhat Today we have many type of new applications, which will help in promoting Hindi very fast on Internet. "Ravindra Prabhat op Swargvibha". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Februarie 2017. Besoek op 17 Junie 2014. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Ravindra Prabhat. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


George Eliot Engelse skrywer, joernalis en vertaler Gebore as Mary Anne Evans 22 November 1819 op South Farm, Arbury Hall, Nuneaton, Warwickshire, Engeland Oorlede 22 Desember 1880 in 4 Cheyne Walk, Chelsea, Londen Engeland Literêre stroming Victoriaanse literatuur Bekende werke The Mill on the Floss (1860) Silas Marner (1861) Middlemarch (1871-72) Daniel Deronda (1876) Eggenoot John Cross (1880) Lewensmaat George Henry Lewes (1854-78) Mary Anne Evans (* 22 November 1819, † 22 Desember 1880; alternatiewe spellings van haar voornaam soos "Mary Ann" of "Marian" kom voor), algemeen bekend onder haar (manlike) pennaam George Eliot, was 'n Engelse skrywer, joernalis en vertaler. Sy word as een van die leidende skrywers van die Victoriaanse tydperk beskou. Die meeste van Eliot se sewe romans, waaronder Adam Bede (1839), The Mill on the Floss (1860), Silas Marner (1861), Middlemarch (1871-72) en Daniel Deronda (1876) speel in landelike gebiede van Engeland af en staan bekend vir hulle realisme en sielkundige insig.


Die Kershout (Pterocelastrus tricuspidatus) is 'n boom wat amper soos die Klipkershout lyk. Die boom word gevind vanaf Kaapstad tot by Durban en ook in die Lebomboberge. Die boom dra kenmerkende, driehokkige, gehoringde, bottergeel vrugte. Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1 Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kershout. Wikispecies het meer inligting verwant aan Kershout Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Jallikattu (Tamil: சல்லிகட்டு, sallikaṭṭtu) is sportgeleentheid waartydens wilde bulle getem word. Jallikattu word hoofsaaklik in die Indiese deelstaat Tamil Nadu gedurende die Pongal-oesfees beoefen. Die doel van die spel is om 'n bul te vang, vir 'n sekere tyd daaraan te hang of dit onder bedwang te bring en aan 'n boom of paal te bind. Dit word deur jong mans beoefen en pryse is op die spel vir diegene wat 'n bul suksesvol kan tem. Jallikattu word as een van die oudste sportsoorte wat steeds beoefen word beskou. Volgens oorlewering het jong dames die spel in antieke tye dopgehou en is suksesvolle deelnemers as bruidegom gekies. Die pulikulam-beesras word gewoonlik vir die geleentheid gebruik. Die beeste word in groot kuddes met slegs 'n paar veldwagters aangehou en is vir alle praktiese doeleindes wild. Slegs ervare herders kan veilig tussen die diere beweeg. Gesonde en sterk kalwers word van hierdie kuddes gekies en spesiaal vir die Jallikattu grootgemaak. In teenstelling met Spaanse bulgevegte word die diere nie gedood nie en word hulle selde beseer. Daarteenoor is beserings algemeen onder deelnemers en is ongevalle nie ongewoon nie.


Die NG gemeente Elarduspark is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Elarduspark, 'n voorstad in die ooste van Pretoria. Elarduspark gemeente is in 1975 gestig en het in 2016 ongeveer 6 000 lidmate. Die gemeente word bedien deur 6 voltydse leraars. Dertig jaar gelede het die eerste lidmate 'n doelmatige kerkgebou ooreenkomstig die behoeftes van hulle tyd opgerig. Die projeksies van stadsbeplanners in die laat sewentiger jare was dat hierdie gemeente nooit meer as 2 100 lidmate sou hê nie. Dit is gedoen in 'n tydvak toe duette, meenthuise, stapelsimplekse en die onderverdeling van landbouhoewes nog nie bestaan het nie. Nou is die gemeente bekend as een van die makrogemeentes in die NG Kerk. Die gemeente se webtuiste: www.ngelarduspark.co.za.


Die Wildenartjie (Toddaliopsis bremekampii) is 'n klein, immergroen boom wat voorkom vanaf die noorde van KwaZulu-Natal tot in die Soutpansberge en die suide van die Zimbabwe se hooglande. Die boom groei in droë woud en die knobbelrige, suurlemoenagtige vruggies is kenmerkend. Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1 Van Wyk, Piet (2008). Field guide to the TREES of the Kruger National Park. Kaapstad: Struik. p. 242. ISBN 978-1-77007-759-1. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Anna Elizabeth (Elize) Botha (1922 - 1997), gebore op 6 Mei 1922 as Anna Elizabeth Rossouw, was die vrou van staatspresident Pieter Willem Botha, en gevolglik Suid-Afrika se eerste dame vanaf 1984 tot 1989. Mnr. Botha het van 1978 tot 1984 as die eerste minister van Suid-Afrika gedien. Mnr. Botha trou op 13 Maart 1943 met Anna Elizabeth Rossouw. Sy was onder die naam Elize bekend en was die dogter van 'n dominee van onder meer die NG gemeentes Senekal en Maitland, dr. S.H. Roussouw (11 Januarie 1890 – 11 Junie 1956). Hulle het twee seuns gehad, Rossouw en Pieter Willem, asook drie dogters, Elanza, Amelia en Rozanne. Elize Botha was hoofsaaklik in die agtergrond en nie baie in die media nie. Pres. Nelson Mandela het haar later bewonder omdat sy gehelp het om 'n middagete wat hy en die weduwees van apartheid-era leiers bygewoon het te reël. Sy is op 6 Junie 1997 op 75-jarige ouderdom aan 'n hartaanval oorlede. Sy het in 1978 aneurisme gehad ('n aar in die brein wat lek), maar het sedertdien goeie gesondheid geniet.


Habakuk is die 35ste boek in die kanon van Hebreeuse Geskrifte wat as die Ou Testament in die Bybel opgeneem is. Hierdie boek is die agste van die sogenaamde twaalf Klein Profete. In die boek word die klagtes van profeet oor heersende onreg en oor God se skynbare belangeloosheid in die optrede van die vyand afgewissel deur God se antwoorde daarop: Wie nie reg gesind is nie, sal sy verdiende loon kry, maar wie reg doen, sal lewe omdat hy getrou bly. Die boek sluit af met 'n lofpsalm oor die grootheid van God. Die Bybel: Nuwe vertaling (Bybelgenootskap van Suid-Afrika) Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir Habakuk.


Swazilink is 'n beplande spoorlyn tussen Suid-Afrika en Eswatini, wat die vragkapasiteit tussen die twee lande met 15 miljoen ton sal vermeerder. Die hoofspoorlyn sal oor 146 km vanaf Lothair in Mpumalanga tot by die Sidvokodvo-aansluiting in Eswatini strek. Dit behoort die druk op die Richardsbaailyn te verminder, deur die verwydering van algemene spoorvragverkeer. Dus sal meer steenkooluitvoertreine die hoofroete in Suid-Afrika kan gebruik en sal dit ook die volume van steenkool wat per pad vervoer word, verminder. Daar is ook planne vir die aansluiting van 600 km se spoorweë, en die roete pas in met verskeie ander Transnet-infrastruktuurprojekte wat op steenkoolvervoer fokus. Dit sal ook verdere ontwikkeling toelaat van die spoorlyn wat steenkool uit die Waterberg-steenkoolveld sal dra via Ermelo na Richardsbaai; die Waterberg-steenkoolveld het Suid-Afrika se grootste onontginde steenkoolreserwes. Die projek het reeds amptelik in Januarie 2012 begin en die koste sal na verwagting tussen R15 miljard en R17 miljard beloop, met die Suid-Afrikaanse regering se aandeel tot R12 miljard. Die Swazi-regering het voorgestel dat "PPP"-finansiering gebruik word, of 'n ander bron van eksterne finansiering.


Roderik was die laatste koning van die Wes-Gote in Spanje en het vir 'n kortstondige periode van 710 tot 711 regeer. Hy is 'n relatief obskure figuur in die geskiedenis oor wie min met sekerheid gesê kan word. Roderik verower die troon van Achila II, die seun van die oorlede koning Wittiza. Hy is later deur Moslem-magte verslaan, wat Spanje onder aanvoering van Tariq ibn-Ziyad vanuit Noord-Afrika binnegeval het, en verdrink in die rivier die Guadalete. Daar word geglo dat sy weduwee, Egilona met Abd al-Aziz Ibn Musa getrou het. (en) Roderik, koning van die Wes-Gote (Medieval Lands) (en) Ibn Abd-el-Hakem: The Islamic Conquest of Spain Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais (PUC-MG of PUC Minas) is 'n universiteit in Belo Horizonte in Bahia, Brasilië. Die universiteit is op 12 Desember 1958 gestig. Dit is een van die vyf grootse universiteite in Brasilië. In 2010 is die universiteit as die beste privaat universiteit in Brasilië aangewys. pucminas.br, PUC Minas em números http://www.pucminas.br/destaques/ "Pontificia Universidade Católica do Minas Gerais (PUC Minas)" (in Engels). QS Quacquarelli Symonds Limited. ND. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Mei 2015. Besoek op 14 Oktober 2014. Gaan datum na in: |date= (hulp) Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais. (pt) PUC Minas se webtuiste Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Cyrano de Bergerac (6 Maart 1619 – 28 Julie 1655) was ’n Franse dramaturg en soldaat met 'n groot neus wat in meer as 1000 tweegevegte betrokke was. Sy naam is ook die titel van ’n beroemde toneelstuk oor sy lewe (geskryf deur Edmond Rostand), en etlike flieks is op dié verhaal gegrond. Hercule-Savinien Cyrano de Bergerac was die seun van ’n Franse edelman, hoewel minstens een skrywer, Ishbel Addyman, beweer hy was nie ’n aristokraat nie, maar die seun van ’n vishandelaar. Volgens haar het hy sifilis gehad en was hy moontlik homoseksueel. Hy was van 1640 tot omstreeks 1653 in ’n verhouding met die skrywer en musikant Charles Coypeau d'Assoucy. Daarna het hulle in ’n bitter stryd betrokke geraak en dit het tot ’n reeks satiriese werke deur albei mans oor die ander een gelei. In fiktiewe werke oor sy lewe word hy met enorme groot neus uitgebeeld. Volgens portrette het hy wel ’n groot neus gehad, maar nie naastenby so groot soos wat in werke oor hom beskryf word nie.


Wet kan verwys na: Grondwet van Suid-Afrika Pentateug Reg Tien Gebooie


Sakdoekie is 'n speletjie wat deur kinders gespeel word. Die spel werk so: Die spelers word in twee groepe opgedeel. Die spelers moet gelykop gedeel word. Die twee spanne word ongeveer 16 treë uit mekaar uit geplaas. Presies in die middel word daar deur ‘n persoon ‘n sakdoek uitgehou. Elke speler kry ‘n nommer. Bv. As die span rooi 10 spelers het en span groen ook 10 spelers het sal altwee spanne ‘n speler met die nommer 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 en 10. Dan sal daar ‘n nommer van 1 tot 10 uitgeroep word. As 5 uitgeroep word sal altwee spanne se nommer 5 speler hardloop en die sakdoek probeer gryp as die een speler die sakdoek het moet hy terug draai en probeer om met die sakdoek oor die lyn te kom voor die ander speler hom of haar raak. As die persoon suksesvol oor die lyn gekom het met die sakdoek in sy hand sal daardie persoon se span 1 punt kry. So herhaal die spel tot een span 5 punte het.


Die Spikkel-penhaai (Squalus acanthias) kom wêreldwyd voor en word in Suider-Afrika gevind vanaf die Oranjerivier tot by die Oos-Kaap. By die haai is die eerste dorsale vin agter die pektorale vin, die snoet is gepunt met wit kolle op. In Namibië word dit die doringhaai genoem. Kop van naby 'n Berg Spikkel-penhaaie wat met nette gevang is Spikkel-penhaai naby Kalifornië, 302 meter onder water Die een is aan die kus van Washington in die VSA afgeneem Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies Coastal Fishes of Southern Africa. Phil & Elaine Heemstra. 2004. ISBN 1-920033-01-7 Fordham, S., Fowler, S.L., Coelho, R., Goldman, K.J. & Francis, M. (2006). "Squalus acanthias". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 7 September 2012.AS1-onderhoud: meer as een naam: authors list (link) AS1-onderhoud: ref=harv (link) http://www.fishbase.org/summary/Squalus-acanthias.html


Metamorfe gesteentes of metamorfiese gesteentes ontstaan uit die transformasie van bestaande rotse vanweë metamorfisme, wat beteken "struktuurverandering". Die oorspronklike rots kan stollingsgesteente, afsettingsgesteente of ander metamorfe gesteente wees en word onderwerp aan hoë hitte (meer as 150 tot 200 °C) en druk (1 500 bar), wat groot fisiese en/of chemiese veranderings veroorsaak. Metamorfe gesteentes maak ’n groot deel van die aardkors uit en word geklassifiseer volgens tekstuur en chemiese en minerale samestelling. Soms word hulle gevorm omdat hulle diep onder die aarde se oppervlak lê, waar hulle aan hoë temperatuur en druk vanweë die boonste rotslae blootgestel word. Hulle kan ook ontstaan uit tektoniese prosesse soos kontinentale botsings, wat horisontale druk, wrywing en verwringing veroorsaak. Verder kan hulle ontstaan wanneer rotse verhit word deur die inpersing van warm, gesmelte rots (magma) uit die binnekant van die aarde. Die bestudering van metamorfe gesteentes, wat nou bo die aarde se oppervlak ontbloot is deur erosie en opheffing, verskaf inligting oor die temperature en druk diep binne die aardkors. Voorbeelde van metamorfe gesteentes is gneis, leisteen, marmer, skis en kwartsiet.


Jazz is 'n album van Queen wat in 1978 vrygestel is. Mustapha (Freddie Mercury), 3:01 Fat Bottomed Girls (Brian May), 4:16 Jealousy (Freddie Mercury), 3:13 Bicycle Race (Freddie Mercury), 3:01 If You Canot Beat Them(John Deacon), 4:15 Let Me Entertain You (Freddie Mercury), 3:01 Dead on Time(Brian May), 3:23 In Only Seven Days (John Deacon), 2:30 Dreamer's Ball (Brian May), 3:30 Fun It (Roger Taylor), 3:29 Leaving Home Ainot Easy (Brian May), 3:15 Donot Stop Me Now (Freddie Mercury), 3:29 More of That Jazz (Roger Taylor), 4:16 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Eifelium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Devoon. Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. Die Eifelium was van sowat 393,3 tot 387,7 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Emsium-etage/tydsnede en gevolg deur die Givetium. Die etage is genoem na die Eifel in die Ardenne waar kalksteen uit die tydperk voorkom. Die basis van die Eifelium word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Conodonta Polygnathus costatus partitus en die bokant deur die eerste voorkoms van die Conodonta Polygnathus hemiansatus. Die tipeligging vir die basis is suidoos van die dorp Schönecken-Wetteldorf in die Eifel. Gradstein et al. (2012) (de) Beyrich, E.; 1837: Beiträge zur Kenntniss der Versteinerungen des rheinischen Übergangsgebirges, F. Dümmler, Berlyn. (en) Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; 2012: A Geologic Time Scale 2012, Elsevier, ISBN 0-444-59425-6. (en) Ziegler, W. & Klapper, G.; 1985: Stages of the Devonian System, Episodes 8(2), p.


’n Basale klade is in filogenetika en kladistiek ’n klade wat vroeg binne ’n grotere klade aftak en die sustertakson is van ’n duidelike spesieryker hooftak wat nie baie vroeër uitgesterf het nie. Die basale klade word soms aan die onderkant van ’n kladogram aangedui. ’n Klade is altyd basaal relatief ten opsigte van ’n groter klade; ’n groep wat basaal is in een klade kan nie-basaal wees ten opsigte van ’n nog groter klade. Die woord "basaal" word tans verkies bo die ouer term "primitief" omdat laasgenoemde kan dui op minderwaardigheid of eenvoudigheid, wat dikwels nie die geval is nie. ’n Voorbeeld is die genus Neofelis, wat met twee spesies binne Pantherinae ’n basale plek inneem ten opsigte van sy sustertakson, die genus Panthera, wat meer spesies bevat. Dit kan gesien word in die onderstaande kladogram: Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia


Bulelani Mabhayi (geb. 1974), ook bekend as die Monster van Tholeni, is ’n Suid-Afrikaanse reeksmoordenaar en verkragter wat gevonnis is weens die moord op 20 mense. Van Mei 2007 tot 11 Augustus 2012 het Mabhayi 10 vroue en 9 kinders vermoor op die dorp Tholeni in die Oos-Kaap. ’n Vrou van ’n ander dorp is ook vermoor. Hy het snags by huise ingebreek waar daar nie mans was nie. Hy sou dan sommige van sy slagoffers verkrag en hulle met ’n byl of panga doodkap. Sy jongste slagoffer was 14 maande oud en sy oudste 79 jaar. Op 17 Mei 2010 is Mabhayi en ander plaaslike mans bo 16 jaar se DNS getoets en hul vingerafdrukke geneem. Mabhayi se vingerafdrukke kon glo nie geneem word nie omdat hy geen identifikasie by hom gehad het nie. Hy is gevang nadat hy op 11 Augustus 2012 ’n skoen op ’n moordtoneel gelos het. Mabhayi is skuldig bevind op 20 aanklagte van moord, 6 van verkragting en 10 van inbraak. Hy is op op 3 September 2013 gevonnis tot 25 keer lewenslange tronkstraf.


Thozamile Taki (geb. 1971), ook bekend as die Suikerriet-reeksmoordenaar, is ’n Suid-Afrikaanse reeksmoordenaar wat 13 vroue tussen 18 en 25 jaar oud vermoor en hul lyke in suikerrietplantasies gelos het. Hy is op 19 Januarie 2011 gevonnis tot 13 keer lewenslange tronkstraf vir die moorde plus 208 jaar, 16 jaar vir elk van die aanklagte van gewapende roof. Taki het sy slagoffers gelok met praatjies van werkgeleenthede by groot maatskappye. Dan het hy hulle beroof, vasgebind en verwurg of doodgeslaan. Hy het 10 van sy slagoffers in die suikerplantasies van die dorp Umzinto vermoor en 3 in die teeplantasies van Port St. Johns. Liggaamsdele van sommige slagoffers is glo aan ’n plaaslike sangoma verskaf. Taki is tydens sy verhoor in die Westville-gevangenis aangehou. Op 21 Februarie 2010 het hy en nog agt gevangenes uit die tronk probeer ontsnap. Hy het van die dak van sy sel op die vierde verdieping geval en is ernstig beseer. Die ander agt het ontsnap. Sy verhoor is uitgestel tot nadat hy herstel het. Op 2 Maart 2010 het hy in ’n rolstoel in die hof verskyn en gevra dat sy meisie, Hlengiwe Nene, wat aanvankliklik saam met hom tereggestaan het, borgtog kry.


Die Evangelies-Lutherse Kerk in Namibië (DELK) is die kerkverband in Namibië waartoe die meeste Duitssprekende inwoners behoort. Dit het sowat 5 200 lidmate (uit 'n geskatte Duitse bevolking van 24 000) in 14 gemeentes, wat deur nagenoeg sewe predikante bedien word. Die kerk bedryf drie ouetehuise en twee preprimêre skole. (DELK staan vir Duitse Evangelies-Lutherse Kerk). Die geskiedenis van die ELKIN (DELK) hou nou verband met die werk van die Rynse Sendinggenootskap. In 1842 het die eerste Rynse sendelinge uit Suid-Afrika aangekom in ’n land waarvan toe nog bitter min bekend was. Hulle het dit as hul roeping beskou om die evangelie aan die inheemse bevolking te verkondig, hulle op te voed en tot bekering te bring. Begin 1896 is die eerste Duitse Evangeliese gemeente in Windhoek gestig en om praktiese redes sluit dié gemeente aan by die Evangeliese Kerk van Pruise. Die uitbraak van die Herereo- en Namaoorlog van 1904/’05 teen die Duitse koloniale bewind het die stigting van nog gemeentes verhinder tot amper aan die einde van die gewapende stryd toe die nedersetters en soldate kon terugkeer na hul woonplekke.


Die Klas U Garratt 2-6-2+2-6-2 van 1927 is 'n tipe Suid-Afrikaanse stoomlokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik is. In 1927 het die Suid-Afrikaanse Spoorweë tien Klas U Unie Garratt-stoomlokomotiewe met 'n 2-6-2+2-6-2 "Double Prairie"-wieluitleg in diens geplaas. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Klas U Garratt-stoomlokomotief. Holland, D.F. (1972). Steam Locomotives of the South African Railways, Volume 2: 1910-1955 (1st ed.). Newton Abbott, Devon: David & Charles. pp. 43–44. ISBN 978-0-7153-5427-8. Paxton, Leith & Bourne, David: Locomotives of the South African Railways. pp. 96-97. Struik. Kaapstad. ISBN 0 86977 211 2 South African Railways and Harbours Locomotive Diagram Book, 2’0” & 3’6” Gauge Steam Locomotives, 15 Augustus 1941, soos gewysig


Robert Loftus Owen Versfeld (1862 - 4 Mei 1932) was 'n rugbyspeler, prokureur en administrateur. Die stadium Loftus Versfeld is na hom vernoem. Hy is in Kaapstad gebore en ontvang opleiding aan die Green Point Grammer School. Hy bekwaam hom as 'n prokureur en praktiseer te Uitenhage (in die huidige Oos-Kaap). In 1890 verhuis hy na Pretoria en speel rugby vir Hamiltons en Transvaal. Hy bly 'n prominente speler van die spel tot sy uittrede in 1897. Daarna het hy 'n prominente rol in die administrasie van die spel gespeel. Loftus Versfeld Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


'n Transistorradio is 'n radio-ontvanger wat transistors gebruik om die klank te versterk. Transistorradio's kan klein en goedkoop wees, en gebruik baie min elektrisiteit. Sommige kan die swakker radioseine wat nie deur radio's met vakuumbuise opgevang kan word nie opvang. Die eerste transistorradio is op 18 Oktober 1954 deur Texas Instruments bekendgestel. Draagbare transistorradio's is vanaf die laat 1950's op groot skaal verkoop. Radio's met vakuumbuise het daarna skaars en onbekombaar geword. Vir baie mense is 'n transistorradio sinoniem met 'n draagbare radio wat batterye gebruik. Dit is egter nie meer waar nie. Bykans alle radio's werk tans met transistors. Na die uitvinding van die transistor in 1947 kon duur buise met transistors vervang word, wat dit moontlik gemaak het om ligte en goedkoop radio's te vervaardig. Omdat dit boonop so min elektrisiteit benodig, kon dit met batterye aangedryf word. Die beskikbaarheid en draagbaarheid van transistorradio's het 'n revolusie in die musiekbedryf begin. Mense kon meer gereeld na musiek luister en dit nou orals saam met hulle neem. Dit gee aanleiding tot die opkoms van populêre musiek, wat saam met die ontwikkeling van die draagbare radio val.


Die Klas 8 is 'n tipe stoomlokomotief wat deur die Kaapse Regeringspoorweë in die vorige eeu gebruik is. In 1892 het die Kaapse Regeringspoorweë ses 8ste Klas stoomlokomotiewe met 'n 4-8-0 "Mastodon" tipe wieluitleg in diens geplaas, met 'n verdere 32 tussen 1892 en 1893. In 1912, toe hulle opgeneem is in die Suid-Afrikaanse Spoorweë, is hulle hernommer, maar het hul Klas 8-klassifikasie behou. Ou CGR (Oostelike Stelsel) 8ste klas no. 778, SAR no. 1087, gebou sonder oorverhitting, ongeveer 1930 'n Oorverhitte Klas 8 met buitesuierkleppe te Braamfontein, ongeveer 1930 Neilson, Reid works list Holland, D.F. (1971). Steam Locomotives of the South African Railways, Volume 1: 1859-1910 (1st ed.). Newton Abbott, Devon: David & Charles. pp. 61-63. ISBN 978-0-7153-5382-0. South African Railways and Harbours Locomotive Diagram Book, 2’0” & 3’6” Gauge Steam Locomotives, 15 Augustus 1941, soos gewysig Klassifikasie van S.A.R. lokomotiewe met hernommerlyste, uitgereik deur die Kantoor van die Hoofmeganiese Ingenieur, Pretoria, Januarie 1912, pp.


Sir Bernard Oppenheimer (1866 - 13 Junie 1921) was 'n mynmagnaat en die broer van sir Ernest Oppenheimer. Hy is in Duitsland gebore en kom as 'n jong man in Kimberley aan. Hy word 'n suksesvolle diamantkoper en aandelemakelaar. Hy keer na Engeland. Hy word bekend met sy ambisieuse maar onsuksesvolle poging om na die Eerste Wêreldoorlog diamantslypwerke in Brighton, Cambridge, Durham en Fort William op te rig. Die doel was om werk te verskaf aan verminkte oudsoldate. Hy is oorlede in 1921. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967 {{Saadjie}]


Probleemoplossing is 'n proses wat deurloop word om 'n oplossing vir 'n probleem te vind. Tydens die proses word generiese of ad hoc-metodes in 'n ordelike wyse ingespan. Sommige van die tegnieke wat in kunsmatige intelligensie, rekenaarwetenskap, ingenieurswese, wiskunde, medisyne, ens. ontwikkel is, is verwant aan geestelike probleemoplossingstegnieke wat in die sielkunde bestudeer word. Verskeie outeurs het al probeer om die proses van probleemoplossing te beskryf. Volgens sommige sielkundiges vereis die oplos van probleme 'n tipe sistematiese denke, wat probleemoplossende denke genoem word. Daar is selfs in didaktiese literatuur oor die vraag gepubliseer. Spesifieke stappe word dikwels gelys. Hierdie stappe is eerder logies as chronologies van aard. Volgens die didaktikus, Vernooij word 'n probleem deurgaans soekend en tastend opgelos, waardeur alle logiese stappe uiteindelik tog afgerond word. Moontlike stappe: Identifiseer die probleem. Hou 'n dinksentrum oor moontlike opsies. Evalueer elke oplossing (oorweeg die sterk- en swakpunte). Kies die beste oplossing. Implementeer die oplossing. Is die probleem opgelos? Indien jou antwoord by nr.6 ja is "knap gedaan!" Indien jou antwoord by nr.6 nee is "begin oor vanaf nr. 2".


Die vrugbeginsel in blomplante is deel van die vroulike voortpantingsorgane van die blom. Dit is spesifiek die deel van die stamper wat die saadknoppie(s) bevat en is bo, onder of in die middel van die blombodem (die basis van die kroonblare en kelkblare) geleë. Die stamper kan uit een vrugblaar of uit verskeie vrugblare bestaan. Bo die vrugbeginsel is die blomstyl en die stempel, die plek waar die stuifmeel land en ontkiem om deur die styl na die vrugbeginsel te groei. Elke individuele stuifmeelkorrel bevrug een individuele saadknoppie. ’n Vrug is ’n ryp vrugbeginsel of vrugbeginsels – saam met saad – van een of meer blomme. Die vrug is verantwoordelik vir die verspreiding van die sade wat die vrugkiem bevat asook vir die beskerming van die sade. Die terminologie van die posisie van die vrugbeginsel word bepaal deur die aanhegtingspunt, waar die ander blomdele (blomdek en meeldraadkrans) byeenkom en aan die oppervlak van die vrugbeginsel heg. As die vrugbeginsel bo die aanhegtingspunt is, is dit bostandig; indien onder, is dit onderstandig. Die term halfonderstandig word ook gebruik wanneer die vrugbeginsel half binne en half buite die blombodem lê.


Die 49ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente en TV-programme van 1991 vereer het, is op 18 Januarie 1992 gehou. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Chakeperre Senoesret II was die vierde farao van die 12de Dinastie van Antieke Egipte. Hy het van 1897 tot 1878 v.C. regeer en is ná sy dood in sy piramide by el-Lahoen begrawe. Senoesret II het ’n groot belangstelling getoon in die Faijoem-oasestreek en het ’n uitgebreide besproeiingstelsel van Bahr Joesoef na die Moeris-meer aangelê deur ’n groot dyk by el-Lahoen en ’n netwerk kanale te bou. Die doel was om die gebied wat bewerk kon word, te vergroot. Die belangrikheid van die projek word beklemtoon deur die feit dat Senoesret die koninklike dodeakker van Dahsjoer na el-Lahoen geskuif het, waar hy sy piramide gebou het. Dié gebied sou die politieke hoofstad bly tydens die 12de en die 13de Dinastie van Egipte. Hy het ook die eerste bekende werkerskwartier op die nabygeleë dorp Senoesrethotep (Kahoen) gebou. Anders as sy voorgangers het Senoesret goeie verhoudinge gehad met sy nomarge (provinsiale goewerneurs), wat amper net so ryk soos hy was. Sy sesde bewindsjaar word uitgebeeld in ’n muurskildering in die grafkelder van ’n plaaslike nomarg met die naam Chnoemhotep by Beni Hasan.


Die 71ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente en TV-programme van 2013 vereer het, is op 28 Januarie 2014 gehou. Van die rolprente en TV-programme wat verskeie pryse ingepalm het, was American Hustle, Behind the Candelabra, Breaking Bad, Brooklyn Nine-Nine en Dallas Buyers Club. Hier volg die wenners en benoemdes vir die 71ste Golden Globe-toekenningsaand. Die wenners word eerste aangegee en is in vet druk. 12 Years a Slave Captain Phillips Gravity Philomena Rush American Hustle Her Inside Llewyn Davis Nebraska The Wolf of Wall Street Matthew McConaughey – Dallas Buyers Club as Ron Woodroof Chiwetel Ejiofor – 12 Years a Slave as Solomon Northup Idris Elba – Mandela: Long Walk to Freedom as Nelson Mandela Tom Hanks – Captain Phillips as kapt. Richard Phillips Robert Redford – All Is Lost as Our Man Cate Blanchett – Blue Jasmine as Jeanette "Jasmine" Francis Sandra Bullock – Gravity as dr.


Jeppestown (in die volksmond gewoonlik afgekort tot Jeppe) is ’n oostelike voorstad van Johannesburg, Gauteng, Suid-Afrika. Dit word begrens deur onder meer Troyeville, Marshalltown, Benrose, Kensington, Reynolds View, Belgravia, Wolhuter, Spes Bona en Malvern. Die voorstad se naamgewers, die Jeppes, was Duitse immigrante wat vanuit Rostock in die huidige Duitse deelstaat Mecklenburg-Voorpommere na Suid-Afrika geëmigreer het. Vyf van hulle, die broers Fred, Hermann en Julius, en laasgenoemde se seuns Carl en Julius, het 'n belangrike rol in die geskiedenis van die vroeë Transvaal en Johannesburg gespeel. Toe in 1887 verwag is dat die jaar oue myndorp Johannes oos of wes sou uitbrei in lyn met die goudrif, het die Jeppe & Ford Estate Company van Julius Jeppe sr., saam met sy seun Julius, en F.L. Ford Jeppestown (in 1889) oos en Fordsburg wes van die middedorp aangelê. Die voorstad is dan ook na Julius sr. genoem. Die vennote het ryk geword uit die verkoop van erwe of standplase. Jeppestown en Belgravia het bestaan uit 2 709 standplase, waarvan die eerste in Augustus 1889 verkoop is.


Die NG gemeente Bothaville is 'n gemeente in die Vrystaatse Sinode van die Nederduitse Gereformeerde Kerk met sy middelpunt op die dorp Bothaville. Dit is die moedergemeente van die dorp. Bothaville-Noord het in 1960 afgestig en Meyerhof in 1975. In 2014 het Bothaville 108 doop en 392 belydende lidmate gehad (vergeleke met 273 en 689 in 1985), Bothaville-Noord 191 en 553 (317 en 697 in 1985) en Meyerhof 94 en 404 (397 en 810 in 1985). In 1960, kort voor die Noord-gemeente se afstigting, het die moedergemeente 1 600 belydende en 1 000 dooplidmate gehad, 251 meer as die drie gemeentes se totaal in 2014. Die kindertal het met 607 afgeneem. Tydens die tweede helfte van die 18de eeu was daar reeds erkende gemeentes op Klerksdorp, Kroonstad en Hoopstad. Weens die geweldige uitgestrektheid van dié gebied asook die ontoereikendheid van die destydse vervoermiddels het die behoefte ontstaan aan 'n meer sentrale plek vir die beoefening van godsdienstige aktiwiteite. Van die vooraanstaande inwoners uit die sentrale deel van die gebied het vergaderings gehou en uiteindelik besluit om die plaas Botharina van die heer T.L. Botha aan te koop vir £7 000.


Die NG gemeente Koppies is 'n gemeente in die Vrystaatse Sinode van die Nederduitse Gereformeerde Kerk met sy middelpunt op die dorp Koppies. Dit was met sy stigting nagenoeg die 45ste gemeente in die Vrystaatse Kerk. Die gemeente is in 1908 van die gemeentes Vredefort, Heilbron en Kroonstad afgestig. Op 17 Oktober het die eerste kerkraad, bestaande uit vier ouderlinge en agt diakens, onder voorsitterskap van die konsulent, ds. J.A. Joubert, leraar van Vredefort, te Weltevreden sitting gehou. Op 19 Desember vind die gekombineerde kerkraadsvergadering plaas "om een Herder en Leeraar voor de Gemeente Weltevreden te beroepen". Die suksesvolle keuse het op ds. M.W. Odendaal, hulpprediker van Heilbron, geval. Ná die bevestiging op 20 Maart 1909 en die eerste kerkraadsvergadering onder ds. Odendaal, is 'n deputasie na Bloemfontein afgevaardig. Op 26 Junie rapporteer die deputasie dat die minister van openbare werke van die destydse Oranje-Rivierkolonie meedeel dat 'n dorp, Kopjes, in belang van die arbeidskolonie aan die Renosterrivier gestig gaan word. 'n Stuk grond, twee en 'n half morge, word aan die gemeente as kerk- en pastoriegronde afgestaan.


Aksent kan na een van die volgende verwys: 'n Aksentteken, karakter wat aantoon dat 'n lettergreep of woord nadruk kry: Akuut-aksentteken Gravis-aksentteken Tongval, manier waarop woorde uitgespreek word: Malmesbury-aksent


Die Honda Ballade was 'n kompakte motor wat deur Honda van Japan gebou is. Dit het begin as 'n vierdeur hoëtoerustingvlakweergawe van die Honda Civic in 1980. Die Ballade is op dieselfde tyd as die Honda Vigor ontwikkel, wat 'n hoër inhoudsvlak as die Honda Accord gehad het. Die Ballade is in Japan uitsluitlik verkoop deur Honda Verno-handelaars saam met die Vigor, Honda Prelude, CR-X, en Honda Quinto. In die Verenigde Koninkryk is dit op dieselfde tyd vrygestel as die soortgelyke Triumph Acclaim wat 'n Hondageboude enjin gehad het. Die naam van die motor is die Franse woord vir 'n "ballade". Die Ballade het in Japan meegeding met die Toyota Sprinter, die Nissan Laurel Spirit en Nissan Sunny. ("Honda Ballade" in Suid-Afrika) Vir 1987 is die Honda Civic aansienlik herontwerp, met 'n wêreldwye vrystelling in 1988. Die suspensie het 'n radikale opset wat Honda "dubbelmikveringsuspensie" noem op al vier hoeke, die asafstand het ook toegeneem tot 2500 mm. Die bakwerk is ten volle herontwerp met 'n laer enjinkaplyn en meer glasoppervlak, wat heelwat minder sleur tot gevolg gehad het.


Die Tacoma Narrowsbrugramp het plaasgevind op 7 November 1940 toe die hangbrug se dek ineengestort het tydens 'n storm. Die brug het Seattle en Tacoma verbind oor 'n nou seestraat in die deelstaat Washington. Die brug het bestaan uit twee maste weerskante van die seestraat waaraan groot kabels geheg is waarvan die dek hang. Vier maande nadat die brug geopen is, was daar 'n yslike storm met winde wat tot 60 km/h bereik het. Die brug het begin ossilleer; dit het op en af gewip deur nege golwe te vorm wat ongeveer een meter hoog was. Die brug kon nie die aanslag weerstaan nie en het ineengestort. Mense op die brug is net betyds na veiligheid geneem, die enigste ongeval was 'n hond. 'n Ondersoek het aan die lig gebring dat die kante van die brug nie genoeg wind deurgelaat het nie en die kleiner kabels wat die dek dra en aan die hoofkabels gekoppel was, nie sterk genoeg was nie. Quest, Academy of Science of South Africa, 2014, Vol 10, Number 3 ISSN 1729-830X Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Tacoma Narrowsbrugramp.


Joseph Haydn (31 Maart 1732 – 31 Mei 1809) was 'n Oostenrykse komponis. Hy is een van die bekendste komponiste van die klassieke tydperk en word dikwels die "vader van die simfonie" en die "vader van die strykkwartet" genoem. Hy het verskeie briljante operas geskryf en het vele groot komponiste ná hom geïnspireer. Hy word saam met Wolfgang Amadeus Mozart en Ludwig van Beethoven as deel van die Eerste Weense Skool gereken. Joseph Haydn is op 31 Maart 1732 in Rohrau, Oostenryk gebore. Hy bestee 'n groot deel van sy loopbaan as 'n hofmusikant vir die adellike Esterházy-familie op hul afgeleë landgoed. Dit het hom aanvanklik van ander invloede geïsoleer en hom, soos hy dit self gestel het, "gedwing om oorspronklik te wees". Hy is op 31 Mei 1809 op 77-jarige ouderdom in Wene oorlede. Ten tyde van sy dood was hy een van die mees gevierde komponiste in Europa. Haydn was die broer van Michael Haydn, self 'n hoogs aangeskrewe komponis, en Johann Evangelis Haydn, 'n tenoor. Hy was ook 'n vriend van Mozart en 'n onderwyser van Beethoven.


Die Okavangodelta (Engels: Okavango Delta, ook Okavango Grasland) is 'n uitgestrekte rivierdelta in die noorde van Botswana, waar die Okavangorivier in die Kalahari-woestyn "uitmond". Die delta word in die suide deur die Kunyere- en Thamalakane-skeur begrens, wat 'n hidrologiese grens tenoor die Okavangorivier vorm en 'n voortsetting van die Groot Skeurvallei is. Daardeur dreineer en verdamp die rivier en mond nie in 'n see of oseaan uit nie. Sommige vloedwaters dreineer in die Ngamimeer. Hier vorm die Okavangorivier in die half-ariede Kalahari-woestyn met meer as 20 000 vierkante kilometer een van die grootste diererykste vleilande in Afrika. Ná die Sudd aan die Nylrivier in Suid-Soedan en die Binne-Nigerdelta aan die Nigerrivier in Mali is die Okavangodelta die derde grootste binnedelta in Afrika. Aan die oostelike kant van die Okavangodelta is die Moremi Wildreservaat, 'n nasionale park, geleë. Hierdie statistiese betekenis het gehelp om die Okavangodelta 'n posisie op die Lys van die Sewe Natuurlike Wonders van Afrika te verseker, wat op 11 Februarie 2013 in Arusha, Tanzanië, amptelik bekend gemaak is.


Die 18de eeu v.C. het geduur van 1800 tot 1701 v.C. 1800 v.C.: Die Ystertydperk begin in Indië. 1800-1300 v.C.: Troje-VI floreer. Omstreeks 1800 v.C.: Die Hyksos begin hulle in die Nyldelta vestig. Hul hoofstad is Avaris. Omstreeks 1792-1750 v.C.: Die Kode van Hammoerabi van Soesa (die hedendaagse Sjoesj, Iran,) word gemaak. Dit is nou in die Louvre in Parys. 1787-1784 v.C.: Die Amoriete verower Uruk en Isin. 1786 v.C.: Koningin Sobekneferoe van Antieke Egipte sterf. Die einde van die 12de Dinastie. Die begin van die 13de en 14de Dinastie. 1779 v.C.: Zimrilim, koning van Mari, Sirië, begin regeer. 1770 v.C.: Babilon, die hoofstad van Babilonië, word die grootste stad ter wêreld nadat dit Thebe, die hoofstad van Antieke Egipte, verbygesteek het. 1766 v.C.: Die Shang-verowering van die Xia-dinastie in China.


Die 24ste eeu v.C. het geduur van 2400 tot 2301 v.C. Omstreeks die 29ste eeu tot 2334 v.C.: Mesopotamiese oorloë van die Vroeë Dinastie duur voort. Omstreeks 2360 v.C.: Hekla-4-uitbarsting. Omstreeks 2350 v.C.: Die einde van die Vroeë Dinastie III in Mesopotamië. Omstreeks 2350 v.C.: Eerste verwoesting van die stad Mari, Sirië. Omstreeks 2345 v.C.: Die einde van die 5de Dinastie in Antieke Egipte. Omstreeks 2345 of 2460 v.C.: Die begin van die 6de Dinastie in Antieke Egipte. Omstreeks 2340 v.C.: Die Akkadiese Ryk. Omstreeks 2334-2279 v.C.: Die Semitiese hoofman Sargon van Akkad se verowering oor Sumer en Mesopotamië. Urukagina, heerser van die stadstaat Lagasj. Omstreeks 2332 v.C.: Die begin van die bewind van Sargon van Akkad. Omstreeks 2345 v.C.: Farao Oenas.


Die NG gemeente Bellville is die moedergemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Bellville, Kaapstad. Uit dié gemeente is drie dogtergemeentes afgestig, naamlik Bellville-Wes, Bellville-Oos (as Bellville-Suid) en Bellville-Noord. Uit dié drie is afgestig: Vredelust, Boston (ingelyf by Vredelust), Bellville-Vallei, Bellville-Strandweg (ingelyf by Bellville-Oos), Bellville-Riebeeck, Welgemoed, Bellville-Uitsig, La Rochelle en Kenridge. Die eerste gemeentegrense aan die Kaap is in 1745 vasgestel toe die getal gemeentes op vyf gestaan het: Kaapstad (1665), Stellenbosch (1686), Drakenstein (Paarl, 1691), Tulbagh (1743) en Swartland (1745). Ingevolge dié verdeling het die Tygerberg en Tygervallei onder die gemeente Kaapstad geval. Ná die stigting van die gemeente Durbanville in 1826 is Tygerberg en Tygervallei in 1832 aan dié nuwe gemeente toegesê. So het Bellville 'n wyk van die gemeente Durbanville geword. Dié gebied was destyds nog yl bevolk; daarom het die gemeente nie afsonderlik voorsiening vir die bewoners se geestelike bediening gemaak nie. Eers sowat sewe dekades later, in April 1900, het ds.


Rundulughawe (IATA-kode: NDU, ICAO: FYRU) is 'n lughawe wat Rundu bedien, 'n dorp in die Kawangostreek van Namibië. Die lughawe is ongeveer 6.5 km (4 myl) suidwes van die dorp van Rundu. Dit was voorheen 'n operasionele militêre lugmagstasie van die Suid-Afrikaanse Lugmag. Die lughawe lê op 'n hoogte van 1 106 meter (3 627 vt) bo seevlak. Dit het een aanloopbaan (aangewys as 26/08) met 'n teeroppervlak van 3 354 by 30 meter (11 004 × 98 vt). Dit het ook 'n sekondêre aanloopbaan van 1 465 by 30 meter (4 806 × 98 voet) wat aangewys is as 18/36. In Mei 2012 het satellietfotografie getoon dat hierdie sekondêre aanloopbaan beskadig en onbruikbaar is. Air Namibia — Windhoek Eros-lughawe; Katima Mulilo-lughawe; Grootfonteinlughawe, Grootfontein "Namibia Airports Company: Lughawe-inligting" (in Portugees). 24 Januarie 2013. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Junie 2018. Lughawe-inligting vir FYRU van DAFIF (Oktober 2006) "Afstand van Rundu na die lughawe". WikiMapia (in Engels).


Die 4de Dinastie van Antieke Egipte (ook Dinastie IV geskryf) was ’n "goue era" van die Ou Ryk. Dit het geduur van omstreeks 2613 tot 2494 v.C. Dit was ’n tyd van vrede en vooruitgang, en handel met ander lande is gedokumenteer. Die 3de, 5de en 6de Dinastie word gewoonlik saam met die 4de Dinastie die Ou Ryk genoem, ook bekend as die tyd van die piramides. Die hoofstad in dié tyd was Memphis. Die bekendste heersers van die 4de Dinastie was: Shaw, Ian, red. (2000). The Oxford History of Ancient Egypt. Oxford University Press. p. 480. ISBN 0-19-815034-2. Aidan Dodson, Dyan Hilton: The Complete Royal Families of Ancient Egypt. The American University in Cairo Press, Londen 2004


Die kleur Pruim is 'n effens donkerder skakering van ligpers, en neig tot medium pers. Volgens verskeie kleurskemas word pruim as volg voorgestel: Lys van kleure


Hochheim am Main is 'n stad in die administratiewe distrik Main-Taunus-Kreis van die Duitse deelstaat Hesse. Hochheim is 'n belangrike sentrum van die wynboubedryf wat hier tot in die Romeinse tydperk terugdateer. Plaaslike wyne, wat teen die suidelike berghange van die Taunus-reeks verbou word, word deur kenners onder die bestes op aarde gereken. Maar dit was veral koningin Victoria van die Verenigde Koninkryk aan wie wyn uit Hochheim sy wêreldfaam te danke het. Hock, soos dit in die Engelssprekende wêreld genoem word, het sinoniem met Rynwyn geword. Victoria het selfs genesende kragte aan haar gunstelingwyn toegeskryf: A good Hock keeps off the Doc. Hessisches Statistisches Landesamt: Bevölkerung der hessischen Gemeinden Stefan Etzel: Wanderführer Taunus. Ostfildern: DuMont Reiseverlag 2013, bl. 12 Etzel (2013), bl. 12


Die NG gemeente Kestell is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Vrystaatse Sinode en wel in die Ring van Bethlehem, waarin dit die oudste gemeente is ná die inlywing van die gemeente Bethlehem by Bethlehem-Wes. Volgens Ons gemeentelike feesalbum van 1952 verleen die ligging van die dorp Kestell, tussen Bethlehem en Harrismith, 'n pragtige uitsig oor die majestueuse Drakensberge. Die dorp en gemeente is albei in die jaar 1905 gestig, laasgenoemde op 16 Augustus, en het die naam Kestell gekry ter ere van die volksvader ds. (later dr.) J.D. Kestell, vroeër predikant van Harrismith. Volgens Ons Kerk Album het ds. Kestell dié eer gekry omdat hy "door zijn optrede in den laasten oorlog een plaats heeft veroverd in de harten van het Afrikaner Volk". Kestell was die vierde van die 13 NG gemeentes wat in die eerste dekade ná die Driejarige Oorlog in die Oranje-Vrystaat gestig is. Die plase wat met die oog op die aanlê van die dorp aangekoop is, Geluk en Mooifontein, was die eiendom van Adriaan en Johannes Bezuidenhout, seuns van Daniel Bezuidenhout, die held van Bloukrans.


Charon of Kharon was die bootsman van Hades in die Griekse mitologie. Hy het met die siele van afgestorwenes oor die riviere Styx en Acheron, die skeiding tussen die onderwêreld en die land van die lewendes, gevaar. ’n Muntstuk om Charon mee te betaal, is dikwels in die mond van ’n dooie mens geplaas. Volgens sommige skrywers moes mense wat nie die fooi kon betaal nie en dié wie se lyke nie begrawe is nie, 100 jaar lank op die oewers van die riviere ronddwaal. Sommige helde soos Herakles, Orpheus, Dionysos en Odussee sou na die onderwêreld en terug reis, ook op die boot van Charon. Charon was die seun van Nyx en Erebus, wat broer en suster was. Hy is ook die broer van Thanatos en Hypnos. Die naam Charon word dikwels verduidelik as ’n eienaam wat afgelei is van χάρων (charon), ’n poëtiese vorm van χαρωπός (charopós, “vurige blik”), wat verwys na wilde, intense of blougrys oë. Die woord kan ’n eufemisme vir die dood wees.


Irène Joliot-Curie (12 September 1897 – 17 Maart 1956) was 'n Franse fisikus en die dogter van Pierre en Marie Curie. Sy het ook gestudeer aan die Sorbonne en het gewerk as 'n verpleegster tydens die Eerste Wêreldoorlog. Sy het haar eerste wetenskaplike werk gepubliseer in 1921. Sy het aan die Radium Instituut van die Universiteit van Parys gewerk waar sy haar man Jean Frédéric Joliot ontmoet het. Hulle is in 1926 getroud. Hulle werk oor radioaktiwiteit wen vir hulle die Nobelprys vir Chemie in 1935. In 1936 het Joliot-Curie as 'n assistent sekretaresse gewerk in die wetenskaplike navorings eenheid van die kabinet van Léon Blum maar bedank daarna om op haar navorsingswerk te konsentreer. Sy sukkel tydens die Tweede Wêreldoorlog en word geforseer om na Switserland te ontsnap vroeg in 1944. Sy moes uit die Franse Atoom Energie Kommissie bedank in 1951 as gevolg van haar man se kommunistiese aktiwiteite. Sy sterf in Parys op 17 Maart 1956. Haar suster was Ève Curie. "The Nobel Prize in Chemistry 1935" (in Engels). Nobelprize.org. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Julie 2018. Besoek op 8 Oktober 2017.


Amélie Nothomb (Etterbeek, 1966) is 'n Belgiese skrywer wat Franse boeke skryf. Haar eerste roman, Hygiène de l'assassin (Higiëne van die sluipmoordenaar) is in 1992 gepubliseer. Sedertdien publiseer sy ongeveer een roman per jaar, insluitende: Les Catilinaires (1995), Stupeur et tremblements (1999) en Métaphysique des tubes (2000). Sy het verskeie pryse vir haar werk ontvang, waaronder die Grand Prix du roman de l'Académie française in 1999, die Prix René-Fallet en die Prix Alain-Fournier in 1993. Hygiène de l'assassin, 1992 Le Sabotage amoureux, 1993 Légende un peu chinoise 1993 Les Combustibles, 1994 Les Catilinaires, 1995 Péplum, 1996 Attentat, 1997 Mercure, 1998 Stupeur et tremblements, 1999 Le Mystère par excellence, 1999 Métaphysique des tubes, 2000 Brillant comme un casserolle, 2000 Cosmétique de l'ennemi, 2001 Aspirine, 2001 Sans Nom, 2001 Robert des noms propres, 2002 Antéchrista, 2003 L'Entrée du Christ à Bruxelles, 2004 Biographie de la faim*, 2004 Acide Sulfurique, 2005 Journal d’Hirondelle, 2006 Ni d'Ève, ni d'Adam , 2007 Le Fait du Prince, 2008 Le Voyage d’hiver, 2009 Une forme de vie, 2010 Tuer le père, 2011 Barbe bleue, 2012 La Nostalgie heureuse, 2013 Pétronille, roman, 2014 Le Crime du comte Neville, Albin Michel, 2015 Riquet à la houppe, Albin Michel, 2016 Frappe-toi le cœur, Albin Michel, 2017 Les Prénoms épicènes, Albin Michel, 2018 Telegraph.co.uk WorldLitterature amelienothomb.cultureforum.net/ Geargiveer 16 April 2009 op Wayback Machine


Berkner-eiland of Hubley-eiland, die wêreld se 31ste grootste eiland en die tweede grootste eiland van Antarktika ná Alexander-eiland, beslaan 'n oppervlakte van 44 000 km². Die eiland is in die Weddellsee van die Suidelike Oseaan oos van die Antarktiese Skiereiland geleë en word as die suidelikste eiland ter wêreld beskou. Dit is die vierde grootste eiland na Devon-eiland, Alexander-eiland en Severny-eiland, wat nie bewoon is nie en is volledig met ys bedek. Berkner-eiland is op 12 Desember 1947 deur die Amerikaanse Ronne Antarctic Research Expedition ontdek en in 1960 ná die Amerikaanse fisikus Lloyd Viel Berkner genoem. Berkner-eiland word deur Argentinië (Argentyns-Antarktika) en die Verenigde Koninkryk (Brits-Antarktiese Gebied) geëis en tot hul Antarktis-gebied gereken, maar omdat dit volgens internasionale reg nie erken word nie, val die eiland soos die res van Antarktika onder die saak van die Antarktis-verdrag. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Berkner-eiland. (en) Berkner Island in die Geografiese Naaminformasiesisteem van die Verenigde State se Geologiese Diens Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Yann Martel (gebore 25 Junie 1963) is 'n Spaans-Kanadese outeur wat internasionale bekendheid verwerf het met sy allegoriese roman Life of Pi, wat in 2002 met die Booker-prys bekroon is. Hierdie roman was 'n nommer een topverkoper gepubliseer in 50 lande en het meer as 12 miljoen kopieë verkoop. Die boek was vir meer as 'n jaar lank op die New York Times se lys van topverkoper-boeke. Dit is aangepas vir die grootskerm en geproduseer deur Ang Lee, wat in 2013 vier Oscars (die meeste vir die geleentheid) gewen het, insluitend beste regisseur en die Golden Globe-toekenning vir die beste oorspronklike musiek. Martel is ook die skrywer van die romans The High Mountains of Portugal , Beatrice and Virgil, Self, die versameling van stories The Facts Behind the Helsinki Roccamatios en 'n versameling briewe aan die eerste minister van Kanada, 101 Letters to a Prime Minister. Hy het 'n aantal literêre pryse gewen, waaronder die 2001 Hugh MacLennan-prys vir fiksie en die 2002-Asiatiese / Pasifiese Amerikaanse prys vir letterkunde.


Philo Taylor Farnsworth (19 Augustus 1906 – 11 Maart 1971) was 'n Amerikaanse uitvinder en televisie-pionier. Hy het etlike deurslaggewende bydraes tot die vroeë ontwikkeling van televisie gelewer. Hy is miskien beste bekend vir sy uitvinding van die eerste ten volle funksionele, en volkome elektroniese beeldopvangstoestel ('n videokamerabuis, wat toe 'n "beeldontleder" genoem is), benewens die eerste ten volle funksionele en volledige, en volkome elektroniese televisiestelsel. Hy was ook die eerste persoon om so 'n stelsel aan die publiek te demonstreer. Farnsworth het 'n televisiestelsel ontwikkel, volledig met ontvanger en kamera, wat hy van 1938 tot 1951 kommersieel vervaardig het in die firma Farnsworth Television and Radio Corporation. Later in sy lewe het Farnsworth 'n klein kernversmelting-toestel uitgevind, die sogenaamde "Farnsworth–Hirsch fusor", of bloot die "fusor", wat naamlik ione verhit met behulp van elektrostatiese traagheidsinsluiting, tot by toestande wat geskik is vir kernversmelting. Alhoewel nie 'n praktiese werktuig vir opwekking van kernenergie nie, is die versmelter 'n werkbare bron van neutrone.


Ruth Prawer Jhabvala (7 Mei 1927 — 3 April 2013) was 'n Duits-gebore Engelse en Amerikaanse skrywer van romans, kortverhale en draaiboeke. Sy is veral bekend vir haar samewerking met die rolprentgeselskap Merchant Ivory Productions. Sy het die Booker-prys in 1975 gewen vir haar roman Heat and Dust, asook twee Oscar-toekennings vir beste verwerkte draaiboek in 1987 en 1993 onderskeidelik, vir die films A Room With A View en Howards End. In 1985 is sy gekies vir 'n MacArthur Fellowship. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Henrietta Stockdale was 'n Anglikaanse non wat 'n besondere bydrae tot die ontwikkeling van die verplegingsberoep in Suider-Afrika gelewer het. Henrietta Stockdale is op 9 Julie 1847 in Grongsley, Nottinghamshire in Engeland gebore. Sy word in Londen opgelei as verpleegster en arriveer in 1874 in Bloemfontein as lid van die Anglican Community of St. Michael and All Angels. Vanaf 1876 werk sy in die Carnarvon Hospitaal in Kimberley en word in 1879 die matrone van die hospitaal. Hier begin sy met die formele opleiding van verpleegsters en dit is dan ook die eerste keer dat verpleegsters in Suider-Afrika professioneel opgelei word. Dit lei tot die uitbreiding van hospitaal- en verplegingsdienste tot so ver as Malawi. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog is sy die hoof van 'n militêre hospitaal by Newcastle. Op 6 Oktober 1911 is sy in Kimberley oorlede. Op suster Henrietta se aandrang word die parlement van die Kaapkolonie die eerste wetgewende liggaam in die wêreld wat deur die aanname van Wet 34 van 1891 'n amptelike register laat saamstel van verpleegsters en vroedvroue soos reeds die geval was vir dokters, aptekers en tandartse.


Hierdie bladsy bevat wigskrif. Sonder die regte lettertipe sal jy blokkies of snaakse tekens sien. Jy kan die regte lettertipe hier kry. Die abzu of engur (wigskrif: 𒍪 𒀊, ZU.AB; Sumeries: abzu; Akkadies: , apsû) was in die Mesopotamiese mitologie die naam van die oersee onder die onderwêreld en die aarde. Dit kon ook verwys het na die ondergrondse varswater; daar is geglo mere, fonteine, riviere en ander varswaterbronne kry hul water van die abzu. Abzu word net in die Babiloniese skeppingsverhaal, die Enuma Elisj, as ’n god uitgebeeld. In dié mite is hy ’n oerwese wat uit varswater bestaan en die minnaar van Tiamat, ’n wese van soutwater. Die Enuma Elisj begin: "Toe die hemel bo en die aarde onder nog nie bestaan het nie, was daar Abzu die varswateroseaan, die eerste, en Tiamat, die soutwatersee, sy wat die lewe aan hulle almal geskenk het; hulle het nog hul waters gemeng en geen weivelde was gevorm nie, ook geen rietvleie nie..." Dié verhouding lei tot die geboorte van die jonger gode wat Abzu later vermoor om sy mag oor te neem.


Johannes du Plessis Scholtz (14 Mei 1900 – 26 Januarie 1990) was 'n Suid-Afrikaanse skrywer, taalhistorikus en kunsversamelaar. Hy het in 1943 die Hertzogprys vir Wetenskaplike Prosa gewen met sy boek Die Afrikaner en sy taal, 1805–1875. Prof. Scholtz het artikels oor die interne en eksterne geskiedenis van die Afrikaanse taal bygedra tot die Standard Encyclopaedia of Southern Africa. Dit het die geskiedenis behandel van die ontstaan en ontwikkeling van die taal en van sy stryd om oorlewing en erkenning. Dit was gegrond op oorspronklike navorsing en bevat nie inligting wat elders in druk verskyn het nie. Talle vakgenote het gevra dat die oorspronklike Afrikaanse teks (die Engelse artikels was 'n vertaling daarvan) in ’n afsonderlike boek uitgegee word. Dit het gebeur in 1980 met die verskyning van Wording en ontwikkeling van Afrikaans by Tafelberg-Uitgewers en is minstens een keer herdruk. 1939. Die Afrikaner en sy taal, 1805–1875. Nasionale Pers: Kaapstad. 1941. Uit die geskiedenis van die naamgewing aan plante en diere in Afrikaans. Nasionale Pers: Kaapstad. 1963. Taalhistoriese opstelle. Van Schaik: Pretoria. (herdruk in 1981) 1965a.


Aletta du Plessis (gebore Postma, Burgersdorp, Kaapkolonie, 9 November 1876 - Potchefstroom, Transvaal, 6 November 1957) was die eggenote van prof. J.A. du Plessis van die Teologiese Skool van die Gereformeerde Kerk en 'n onderwysers in drie Christelik-nasionale (CNO-) skole van 1893 tot omstreeks 1905. Aletta Postma was die tweede jongste dogter uit prof. Dirk Postma, stigter van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika, se vyfde huwelik, met Johanna Wilhelmina van Biljon, oorlede op 12 Julie 1901. Haar broer, ds. Willem Postma (1874-1920), was 'n Gereformeerde predikant, skrywer en taalstryder. Haar jongste suster en ook prof. Postma se jongste van 20 kinders, Maria, was getroud met dr. J.D. du Toit, beter bekend as die digter en Psalmberymer Totius. Nadat sy haar skoolhoëreksamen in die eerste klas afgelê het en 'n spesiale onderwyserskursus in Kaapstad onder superintendent Thomas Muir afgelê het, het Aletta Postma een van die weinig opgeleide onderwyseresse van daardie dae geword. Die besoldiging wat onderwyseresse destyds ontvang het, was maar baie karig.


Die vaasplant of Aechmea fasciata is ’n soort blomplant in die pynappelfamilie Bromeliaceae en is inheems aan Brasilië. Dié plant is seker die bekendste voorbeeld van die genus en word dikwels as ’n huisplant geplant. Die vaasplant groei stadig en word 30-90 cm hoog en 60 cm breed. Dit het ovaalvormige blare van 45-90 cm lank wat in ’n rosetpatroon gerangskik is. In die middel van die roset is die bloeias, waaraan die werklike blomme gedra word, gewoonlik in die somer. A. fasciata het gedeeltelike skadu en goed gedreineerde maar waterhoudende grond nodig, en dit moet taamlik nat gehou word. Dit kan ook as ’n lugplant gegroei word, byvoorbeeld met mos om die wortels en vasgemaak aan ’n growwe stuk bas. Uitloopsels kan uitgeplant word nadat die oorspronklike plant dood is. Wortelskimmel kan ’n probleem wees as die grond te nat is. Plantluise en muskiete broei soms in die water wat tussen die blare vasgevang is. A. fasciata word in die FDA se Giftige Plantdatabasis aangegee as irriterend vir die vel en kan ’n allergie veroorsaak. Gilman, Edward F. (Oktober 1999).


Dassiesklip Dassiesklip, of Klipheuwel-Dassiefontein-windenergie-aanleg, ook soms geskryf Klipheuvel, is 'n windplaas 5 kilometer wes van Caledon, neffens die N2-nasionale pad, wat sedert 18 Februarie 2014 in bedryf is. Die windplaas is ontwikkel deur die maatskappy BioTherm Energy. Op hierdie windplaas is daar nege reuse windturbines in werking. Die aanbou het in April 2013 begin. Die windturbines is op 5 Augustus 2013 padlangs vervoer vanaf die Transnet-ertshawe in Saldanha na die windplaas 5 kilometer buite Caledon. Die komponente van nege turbines sou oor 'n tydperk van 8 tot 10 weke vervoer word. Die eerste windlaaier is in Oktober dieselfde jaar opgerig. Dit het drie tot vier dae geneem om 'n turbine staan te maak. In Desember 2013 was die windplaas in die bedryfsfase en teen Januarie 2014 het die plaas amptelik begin krag opwek. Gedurende 2014 is gesamentlik reeds meer as 80 gigawattuur opgewek, wat ook die eerste paar maande van 2014 insluit wanneer die opwekking gewoonlik laer is weens baie toetswerk. Die windplaas kan krag aan sowat 5 000 huise verskaf. Die windlaaiers is 90 m hoog, met drie lemme wat elk 50 m lank is en sowat 500 ton weeg.


Ford Courier is 'n reeksnaam wat reeds op 'n verskeidenheid motorvoertuie gebruik is wat deur Ford gebou is sedert 1952. Dit was 'n sedanafleweringswa gebaseer op Ford se volgrootte stasiewalyn, 'n voorenjin-, agterwieldryfuitleg met modelkode 78A. Van 1952-1956 was toegang tot die agterste stoorarea verkry deur 'n unieke oopswaaideur met skarniere aan die een kant. Vir 1957-58 was agterste toegang deur 'n kombinasie van 'n oplig- en agterklap wat verbind was met twee stutte. In 1959 het al die Couriers die venster- en bakstyl aangeneem wat soortgelyk was aan die Tudor Ranch-waens. Die finale jaar vir die passasiersmotor-gebaseerde Courier was 1960, waarna dit slegs 'n bakkie gebly het. In die vroeë 1970's is die Ford Courier-naam aan 'n kompakte bakkie gegee wat deur Mazda vervaardig is. Dit het 'n beter brandstofverbruik as die volgrootte bakkies van sy tyd gelewer. Die Courier is deur Toyo Kogyo (Mazda) vervaardig, en is deur die Ford Motormaatskappy ingevoer en verkoop as reaksie op die onvoorsiene gewildheid van die klein Toyota en Datsun/Nissan bakkies onder jonger kopers in die Weste.


Lansing is die hoofstad van die deelstaat Michigan. Die eerste woning is reeds in 1843 gebou en die stad is vernoem na Lansing in New York. Dit het in 1847 die hoofstad van die staat geword en het in 1859 stadstatus verkry. Collier's Encyclopedia, Crowell-Collier Educational Corporation, Volume 14, Bladsy 312. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Manchester is die grootste stad in die deelstaat New Hampshire. Dit is ook die administratiewe setel van die Hillsborough County. Die stad is geleë op die oewers van die Merrimackrivier. Die nedersetting is gestig in 1722 en was bekend as Derryfield vanaf 1751. Vissery was die grootse ekonomiese aktiwiteit tot die Amerikaanse Rewolusionêre Oorlog, daarna het katoen oorgeneem. In 1807 'n was waterweg geopen na Boston en 1810 was die naam verander na Manchester. Die dorp het stadstatus verwerf in 1846. Collier's Encyclopedia, Crowell-Collier Educational Corporation, Volume 15, Bladsy 319. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Percy Lebaron Spencer (* 19 Julie 1894, † 8 September 1970) was 'n Amerikaanse ingenieur wat bekendheid verwerf het as die uitvinder van die mikrogolfoond. Spencer, 'n boorling van Howland in die deelstaat Maine, het al op 'n jong ouderdom 'n weeskind geword nadat sy pa oorlede is en sy ma hom verlaat het. Hy is deur sy oom en tannie grootgemaak. Onder die indruk van die RMS Titanic-seeramp het hy in 1912 as radioseiner by die Amerikaanse Vloot aangesluit en is in 1925 by die Amerikaanse wapenvervaardiger en elektronikareus Raytheon aangestel. Ondanks sy beperkte formele skoolopleiding het hy as outodidak 'n suksesvolle loopbaan as elektriese ingenieur begin waartydens hy sowat 150 patente onteikkel het. Hy het onder meer die pos van senior visepresident van Raytheon beklee. As ingenieur in diens van Raytheon het Spencer gedurende die Tweede Wêreldoorlog 'n meer doeltreffende metode ontwikkel om magnetrons vir radarstelsels te vervaardig, en sodoende 'n belangrike tegnologiese en strategiese voorsprong aan die westelike geallieerde moondhede besorg. Terwyl daar in 1941 nog slegs 17 magnetrons per dag vervaardig kon word, het Spencer navorsing gedoen om 'n eenvoudiger toestel te ontwerp wat geskik was vir massaproduksie.


Die Nederduitse Gereformeerde Kerk van Transvaal, ook bekend as die "Scouts"-kerk, was ’n kortstondig kerkgenootskap in die destydse Transvaal wat ontstaan het uit lidmate van die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat ontevrede was met die behandeling wat hulle gekry het weens hul deelname aan Britse kant tydens die Tweede Vryheidsoorlog. Die lidmate van die "Scouts"-kerk het in 1914 deel geword van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika nadat hulle vroeër aangesluit het by die Gereformeerde Kerke onder die Kruis. Afgesien van die groep van agt Gereformeerde Kerke onder die Kruis wat ds. S.J. du Toit van die Paarl bedien het, en wat van 1897 af uit ontevrede lidmate van die Nederduitse Gereformeerde Kerk ontstaan het, het daar nog in Transvaal vanaf 1905 'n groepie gemeentes los van die Ned. Herv. of Geref. Kerk bestaan onder die naam Nederduitse Gereformeerde Kerk van Transvaal, en eers vanaf 1910 het hulle die naam Gereformeerde Kerke onder die Kruis aanvaar. Die ontstaan van hierdie Kerk gaan direk terug na die Engelse Oorlog.


Suid-Tangerang (Indonesies: Tangerang Selatan) is 'n onafhanklike stad op die Indonesiese eiland Java en is net suid van Tangerang in die Metropolitaanse Hoofstadgebied van Djakarta geleë. Die stad het 'n bevolking van 1 436 187 in 2014 gehad en het 'n oppervlakte van 147,19 km². Suid-Tangerang is op 29 Oktober 2008 van die Tangerang-regentskap afgestig. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Suid-Tangerang. "Kondisi Geografis dan Iklim" (in Indonesies). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Maart 2012. (id) Hari Lahir Kota Tangerang Selatan Ditetapkan Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n V12-enjin is 'n binnebrandenjin met 12 silinders. Die enjin het ses silinders aan elke kant genoem banke. Die twee banke vorm 'n "V"-hoek. In die meeste enjins is die twee banke op 'n 60° hoek met mekaar. Al twaalf suiers draai 'n gemeenskaplike krukas. Dit kan aangedryf word deur verskillende tipes brandstof, insluitend petrol, diesel en natuurlike gas. Elke silinderbank is basies 'n reguit-6. Dit is in 'n perfekte balans, ongeag watter V-hoek gebruik word. 'n V12-enjin het nie balansseergewigte nodig nie. 'n V12 wat skuins op 45°, 60°, 120° of 180° van mekaar lê, het 'n gelyke vuurorde en loop gladder as 'n reguit-6. Dit bied 'n gladlopende enjin vir luukse motors, en in 'n renmotor kan hierdie enjin baie ligter gemaak word. Dit maak die enjin meer ontvanklik en gladder. In 'n groot, swaar enjin, kan 'n V12-opset stadiger laat loop word, wat die enjin se lewe heelwat sal verleng. Hierdie konfigurasie was gewild vir vliegtuigenjins, een van die bekendste voorbeelde is die Rolls-Royce Merlin.


'n Boot is enige tipe watervaartuig, gewoonlik groter as 'n skuit, maar heelwat kleiner as 'n skip wat meestal op die oop oseaan vaar. Ook sal kragbote, insluitend duikbote, na binne oorhel wanneer hulle 'n draai op die water maak, terwyl skepe na buite oorhel. Bote kan op riviere, damme, mere en aan die kus van die oseaan gebruik word. Dit word veral benut vir ontspanning, noodsaaklike vervoer (bv. op 'n lang rivier), as hengelplatform, of vir maritieme patrolliewerk. Passasierskepe, vragskepe, tenkskepe, sleepbote, treilers, ligters, barkasse, motorbote en jolle hierdie en baie ander soorte vaartuie kan in groot getalle in die hawens van die wêreld gesien word. Sommige  is groot en ander is klein, sommige is mooi en vinnig en ander is onooglik en stadig. Maar elkeen is spesiaal ontwerp en gebou om die taak waarvoor dit bedoel is, so doeltreffend as moontlik uit te voer. Motorbootmasjiene kan buiteboords of binneboords aangebring word, eg. word binne-in die vaartuig ingebou. Die krag word op die skroef oorgedra met 'n dryfas wat deur die agterstewe loop.


Boskop is 'n gehug in die Noordwesprovinsie, in Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Boskop". Sensus 2011. Op Pad in Suid-Afrika. B.P.J. Erasmus. 1995 ISBN 1-86842-026-4


Die onderstaande lys van Assiriese konings is veral gebaseer op die Assiriese Koningslys – lyste van konings van dié antieke koninkryk in Noord-Mesopotamië (in die hedendaagse Noord-Irak), met inligting bygevoeg uit onlangse argeologiese vondste. Die Assiriese Koningslys sluit regeertye in wat gebaseer is op nou verlore limmu-lyste (lyste name van amptenare na wie elke jaar genoem is). Die regeertye stem ooreen met koningslyste van die Hetiete, Babilonië en Antieke Egipte asook met argeologiese rekords, en word beskou as betroubaar vir dié tydperk. Die nommers van 1 tot 110 weerspieël die nommers op die lys, en volg van daar vir konings ná Salmanasser V wat nie op ontdekte lyste voorkom nie. Die konings van Assirië was tot in 1813 v.C. primi inter pares (die eerste onder gelykes), maar Samsi-Adad I het die absolute monargie in Assirië ingestel. In 612 v.C. het Nineve, die Assiriese hoofstad, geval voor die Mede en Babiloniërs. Gesteun deur die Perse en Egiptenare, het ’n Assiriese generaal nog bly regeer vanuit Harran totdat dit ook verower is. Rowton, M.B. (1970).


Makokskraal is 'n landelike nedersetting in die Noordwes-provinsie van Suid-Afrika. Dit is tussen Ventersdorp en Coligny aan die N14 nasionale pad geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Makokskraal". Sensus 2011. Hierdie Noordwes-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


GaMogopa is 'n 99% swart nedersetting in die Noordwes-provinsie van Suid-Afrika. Dit is 25 km noord van Ventersdorp geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek GaMogopa". Sensus 2011. Hierdie Noordwes-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Borrelvleipadda (Kassina senegalensis) is 'n padda wat voorkom in sentraal en die ooste van Suidelike Afrika en is 4 – 5 cm lank. Die padda het duidelike patrone oor die rug. Die rugkleur wissel van vaalbruin, geel of olyfkleurig met kenmerkende donker kleure op. Die sye is gevlek en die pens is naaswit. Natuurlewe van Suid-Afrika Duncan Butchart Struik Nature 2012 ISBN 978 1 43170 248 0 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Andrew Smith (Hawick, Skotland, 3 Desember 1797 – Londen, 11 Augustus 1872) was 'n Skotse chirurg, ontdekkingsreisiger, volkekundige en dierkundige. Smith word as die vader van dierkunde in Suid-Afrika beskou. Smith is in Hawick, Roxburghshire gebore. Hy kwalifiseer in 1819 as dokter aan die Universiteit van Edinburgh. In 1816 sluit hy by die geneeskundige diens van die Britse leër aan. Tussen 1820 en 1837 woon en werk hy as 'n militêre dokter in Suid-Afrika. In die tydperk beskryf hy 'n groot aantal diere wat nuut vir die wetenskap was. Om dié rede word hy die vader van die Suid-Afrikaanse dierkunde genoem. Die IOC World Bird List bevat onder andere 87 voëlspesies wat hy beskryf het, waaronder die boskorhaan (Lophotis ruficrista), kaalwangvalk (Polyboroides typus), kwêvoël (Corythaixoides concolor) en rooiwangnaguil (Caprimulgus rufigena). Smith het Charles Darwin tydens sy reis met die HMS Beagle na Suid-Afrika ontmoet. Hy was ook een van vele navorsers wat tussen 1839 en 1871 met Darwin gekorrespondeer het.


Die Grumman HU-16 Albatross is 'n groot radiale tweeling-enjin amfibiese vlieënde boot wat gebruik is deur die Amerikaanse Lugmag, die Amerikaanse Vloot en die Amerikaanse Kuswag, hoofsaaklik as 'n soek- en reddingsvliegtuig en 'n gevegssoek- en reddingsvliegtuig. Dit het oorspronklik bekendgestaan as die SA-16 in die Lugmag en die JR2F-1 en UF-1 in die Vloot en die Kuswag, maar is herdoop na die HU-16 in 1962. Pigott, Peter (2001). Wings across Canada: an illustrated history of Canadian aviation. Dundurn Press. p. 121. ISBN 1-55002-412-4.


The Grass Is Singing is die eerste roman van Doris Lessing wat die eerste keer in 1950 gepubliseer is. Hierdie roman se intrige vind plaas in Suid-Rhodesië (vandag Zimbabwe), en het te doen met die rassepolitiek van daardie land gedurende die 1940s. Dit is baie goed ontvang in beide die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


The Fifth Child is 'n kort roman van die skrywer Doris Lessing wat die eerste keer in 1988 gepubliseer is. Die boek beskryf die veranderinge in die lewens van 'n gelukkige getroude egpaar na die geboorte van hulle vyfde kind wat disfunksioneel is. Lessing het hierdie roman in 2000 opgevolg met Ben, in the World. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


The Remains of the Day is die derde roman van die Japannees-gebore Britse skrywer Kazuo Ishiguro. Dit is die eerste keer in 1989 gepubliseer en het in dieselfde jaar die Britse Statebond se Booker-prys vir Ishiguro gewen. Die roman se intrige handel oor 'n huiskneg wat terugkyk op sy lewe en besef watter impak sy werkgewer se fascistiese politieke oortuiginge op almal in die huishouding gehad het. Dit ondersoek verder ook hoe konserwatiewe formaliteite en rituele in die pad kan kom van die persoonlike deurbrake wat nodig is vir bande van intieme vriendskap en liefde om tussen individue gesmee te word. Die Merchant Ivory Productions rolprentgeselskap het in 1993 'n gelyknamige film vrygestel met Anthony Hopkins, Emma Thompson, Christopher Reeve en Hugh Grant in die rolverdeling. BBC Radio 4 het die roman in 2003 verwerk vir 'n tweedelige radio-uitsending. Verder is dit ook in 2010 verwerk in 'n musiekblyspel wat op die planke gebring is by die Londense Union Theatre. Die roman vertel, in die eerste persoon vertelling, die verhaal van Stevens, 'n Engelse hoofbediende (butler) wat sy lewe toegewy het aan die lojale diens van Lord Darlington (wat onlangs oorlede is en Stevens in toenemende besonderhede in terugflitse beskryf).


Die NGR Klas K 2-6-0T stoomlokomotief is 'n tenklokomtief wat in 1877 deur die Natalse Regeringspoorweë bestel is. (en) New Light on Early Natal Locomotives, Article by Donald Bell & A.E. Durrant, SA Rail September–October 1994, pp. 164-166. (en) Holland, D.F. (1971). Steam Locomotives of the South African Railways, Volume 1: 1859–1910 (1st ed.). Newton Abbott, Devon: David & Charles. pp. 84-87. ISBN 978-0-7153-5382-0.


Utu (Akkadiese weergawe van die Sumeriese UD, Son) is die Sumeriese songod. Hy is die seun van die maangod Nanna en die godin Ningal. Sy broer en susters is Isjkoer en die tweeling Inanna en Eresjkigal. Sy kultussentrum was in die stad Larsa. Utu is die god van die son, geregtigheid en waarheid. Hy word gewoonlik uitgebeeld met ’n helm met horings en met ’n saagagtige wapen in sy hande. Daar word geglo Utu het elke dag van die berg in die ooste verskyn, wat die sonsopkoms simboliseer, en het óf met ’n koets óf met ’n boot oor die aarde gereis na ’n gat in die berg in die weste, wat die sonsondergang gesimboliseer het. Hy het elke nag in die onderwêreld verdwyn om oor die lot van die dooies te beskik. Die songod word selde in die Sumeriese mitologie genoem, met een uitsondering: in die Heldedig van Gilgamesj. In dié mite wil Gilgamesj sy naam vestig met die hulp van Utu vanweë sy verbintenis met die Berg Cedar. Dit lyk of Utu ’n voorvader van Gilgamesj kon gewees het. Kasak, Enn;


Palmyra of Palmira (Aramees: ܬܕܡܘܪܬܐ, Tedmurtā; Arabies: تدمر, Tadmoer) is ’n antieke Semitiese stad in die hedendaagse Sirië. Argeologiese vondste dateer van tot die Neolitikum en dit is in die vroeë 2de millennium v.C. die eerste keer genoem as ’n karavaanrusplek vir reisigers in die Siriese Woestyn. Die stad word genoem in die annale van die Assiriese konings en is dalk ook in die Hebreeuse Bybel genoem. Palmyra is in die 1ste eeu in die Seleukidiese en toe die Romeinse Ryk opgeneem, wat dit laat vooruitgaan het. Danksy die stad se rykdom is monumentale bouprojekte aangepak. Teen die 3de eeu n.C. was dit ’n vooruitstrewende metropolis en streeksentrum. Voor 273 was dit vir ’n groot deel van sy bestaan outonoom. Tydens die eerste twee eeue n.C. is dit by die Romeinse provinsie Sirië gelas en sy politieke organisasie is beïnvloed deur die Griekse stadstaatmodel. Die stad is deur ’n senaat geregeer wat verantwoordelik was vir openbare werk en die weermag. In die 3de eeu het Palmyra Romeinse regeringsinstellings ingevoer.


Swartkopfontein is 'n grenspos in die Noordwesprovinsie, op die grens tussen Suid-Afrika en Botswana. Dit is oop tussen 06:00 en 19:00. Die grenspos staan aan die Botswanakant bekend as Ramotswa, 'n groot dorp in die area. Grensposte van Suid-Afrika Koördinate: 24°52′21″S 25°52′57″O / 24.8725°S 25.8826°O / -24.8725; 25.8826 (Swartkopfontein grenspos) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Waverley is 'n klein grenspos in Mpumalanga tussen Suid-Afrika en Eswatini. Grensposte van Suid-Afrika (en) Webblad – South African Ports of Entry Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.