Titus Flavius Vespasianus 30 Desember 39 - 13 September 81, die tiende Romeinse keiser en word keiser op 24 Junie 79. Hy is die eerste seun van 'n keiser wat self keiser geword het in die Romeinse Ryk. Onder sy pa, (Vespasianus), se bewind het hy baie belangrike ampte gehad. Hy is sewemaal konsul saam met sy vader, hy is tribuun en word as imperator aangespreek. Hy is ook die bevelhebber van die keiserlike wag en suiwer die kring rond die troon van moontlike vyande. Byvoorbeeld die vroeëre konsul Aulus Caecina word tereggestel omrede Titus hom verdink van ontrou. Toe sy vader Rome toe gegaan het om keiser te word het hy dit aan Titus oorgelaat om die oorlog teen Judea te voer. Op 24 Junie 79 volg hy sy vader op as keiser en blyk 'n goeie keiser te wees. Toe die stede Pompeii en Herculaneum verwoes word deur die Vesuvius-vulkaan help hy mense waar hy kan en ná 'n brand in Rome sien die Romeine opnuut sy bereidheid om te help. Sy dood op 13 September 81 is 'n skok vir die bevolking.


Louwna is 'n dorpie in die Dr Ruth Segomotsi Mompati-distriksmunisipaliteit van die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Louwna". Sensus 2011. Hierdie Noordwes-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Ronel Nel (27 Augustus 1964 – 27 Maart 2022) was 'n Afrikaanse skrywer, digter en joernalis. Sy was die jongste van drie kinders en het twee ouer broers, Wilkie (Willem) en Pieter gehad. Haar ouers was Pieter en Christa Nel (oorlede in 2009 en 2011). Ronel Nel is in Pretoria gebore op en het in Monument Park grootgeword. Sy het skoolgegaan by die Laerskool Monumentpark en Afrikaanse Hoër Meisieskool. Vanaf 1983 studeer sy aan die Universiteit van Stellenbosch, eers vir 'n BSc met Chemie en Rekenaarwetenskap, maar verander van studierigting in 1985 met die oog op joernalistiek nadat sy in 1984 by die SAUK (Suid-Afrikaanse Uitsaai Korporasie, tans die SABC) as beeldmenger in die nuusateljee gewerk het. In 1988 verwerf sy die B.A. Honneurs-graad in joernalistiek Cum Laude en eindig eerste in haar klas. Daarna reis sy wyd en besoek onder andere die Verenigde State van Amerika, Europa en die Verre-Ooste, waar sy van Desember 1990 tot April 1992 in Japan in Engels, Nederlands en Afrikaans klasgee en in Jokohama woon.


Abraham Christoffel Pelser (1943 - 2007) was 'n Afrikaanse skrywer en is op 24 Junie 1943 in Pretoria gebore. Hy ontvang sy skoolopleiding aan Grey Kollege in Bloemfontein en ook in Kaapstad waarna hy in 1961 aan die Hoërskool Monument op Krugersdorp matrikuleer. Na 'n jaar as klerk in die Departement van Justisie in die staatsdiens word hy redaksielid van Die Transvaler in Johannesburg. Hierna dien hy in die redaksie van die Sondagstem en wanneer hierdie koerant sluit word hy in 1968 'n subredakteur by Die Vaderland in Johannesburg. Hy besluit hierna om in die regte te studeer en skryf hom in aan die Universiteit van Suid-Afrika vir 'n B.Juris-graad, wat hy in 1974 behaal. In hierdie tyd werk hy as leerklerk by 'n prokureursfirma in Nylstroom, terwyl hy in Warmbad (Bela-Bela) woon. Hy slaag ook in die prokureurstoelatingseksamen, maar besluit later teen 'n loopbaan in die regte. Hierna verhuis hy weer na Johannesburg en werk as subredakteur by Rooi Rose en dan by Die Transvaler. Daarna aanvaar hy 'n betrekking by Van der Walt-Uitgewers in Pretoria, later as uitgewer by Perskor in Johannesburg en dan as uitgewer by Jutalit.


Redhouse is 'n klein nedersetting aan die Zwartkopsrivier in Nelson Mandelabaai net noord van Port Elizabeth, Suid-Afrika. "Subplek Redhouse". Sensus 2011.


Johannes Rath (Wene, Oostenryk, 31 Januarie 1816 – Kuilsrivier, Kaapkolonie, 6 Junie 1903) was ’n sendeling van die Rynse Sendinggenootskap. Rath begin sy loopbaan as wewer maar tree in 1840 toe tot die sending en word op 14 Augustus 1844 as sendeling bevestig. Hy kom op 4 Januarie 1845 op Walvisbaai aan en bereik Otjikango (Gross Barmen) waar hy op 9 April assistent word van sy mede- Rynse sendeling Carl Hugo Hahn. Hy leer die Hererotaal so gou aan dat hy reeds in 1847 daarin kon preek. Einde 1845 was daar weens 'n groot droogte gebrek aan lewensmiddele en ook geen verbinding met Walvisbaai nie. Rath kry die opdrag om oor Windhoek na Walvisbaai te gaan om daar die nodige te koop. Hy vertrek op 28 Januarie 1846, drie dae voor sy 30ste verjaardag, maar op Windhoek vind hy geen geleentheid na Walvisbaai beskikbaar nie en word eindelik verplig om tot in Kaapstad te reis. Weens moeilikhede op die heen- en weerreis kom hy eers weer op 19 Desember 1846 op Otjikango aan. In 1848 reis hy nog eens na Kaapstad.


Die Advanced Photo System tipe-C (APS-C) is 'n beeldsensorformaat wat ten opsigte van sy grootte min of meer ooreenstem met die "klassieke" negatiewe afbeeldings van die Advanced Photo System (APS) - met 'n formaat van 25,1 mm x 16,7 mm en 'n beeldverhouding van 3:2. Sensors van dié afmetings word in baie digitale enkellensreflekskameras (DSLR-kameras), spieëllose verwisselende lenskameras (DSLMs) en enkele digitale grootformaatsensor-kameras met voorskoufunksie gebruik, waaronder die Sony DSC-R1, Sigma DP1 en Leica X1. Sensors in die APS-C-formaat word hiernaas ook in enkele digitale soekers aangetref (soos byvoorbeeld die Epson R-D1).


Die kleefanemoon (Cryptodendrum adhaesivum) is 'n anemoon en kom in die Indiese-Pasifiese area, Rooisee en die ooskus van Afrika tot by die noorde van KwaZulu-Natal voor. In Engels staan die anemoon bekend as die Adhesive anemone. Die anemoon het 'n omtrek van 300 mm by sy basis. Hierdie anemoon is plat met groen of bruinerige tentakels. Die tentakels se kleure kan ook in verskeie kombinasies voorkom. Die tentakels is kort, slegs 5mm lank en is uiters klewerig. The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Gereformeerde kerk Matlabas is die naasoudste gemeente in die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika se Klassis Krokodilrivier. Einde 2015, toe hier 82 belydende en 17 dooplidmate was, was dit die kleinste van die sewe gemeentes in dié Klassis en die enigste met ’n sieletal van minder as 100. Die belydende lidmate het in 2001 69 getel en die dooplidmate 13, maar in 1960 onderskeidelik 226 en 147. Lidmate in die omgewing van Matlabas het eers ’n wyk gevorm van die Gereformeerde kerk Krokodilrivier, wat op 20 Oktober 1911 van sowel die Gereformeerde kerk Rustenburg as die Gereformeerde kerk Pretoria afgestig het. Hierdie wyk was geweldig uitgestrek en is bedien deur oudl. Hercules Erasmus en diaken M.C. Erasmus. Veral Hercules Erasmus het hom beywer vir die afstigting van dié wyk as selfstandige gemeente. Onder ’n groot tambotieboom op die plaas Geelhoutbos, wat aan laasgenoemde Erasmus behoort het, is die gemeente toe op 8 Junie 1918 gestig, skaars sewe jaar ná Krokodilrivier. Reeds op 29 September daardie jaar het die jong gemeente besluit om ’n kerkgebou op Groenrivier op te rig.


'n Termodinamiese stelsel is 'n toestel of kombinasie van toestelle wat materie bevat en wat bestudeer word. Die woord toestel kan hier baie ruim geïnterpreteer word. Die koelkas, die reageerbuis, die menslike liggaam, die aarde of die melkweg of selfs die heelal kan almal 'toestelle' wees. Die res van die heelal, buite die stelsel wat ons bestudeer word die omgewing genoem. Daar is verskeie soorte stelsels: geïsoleerde stelsels kan geen hitte, werk of materie met die omgewing uitwissel nie geslote stelsels kan hitte of werk met die omgewing uitwissel, maar nie materie nie oop stelsels kan hitte, werk en materie met die omgewing uitwissel Die grense tussen stelsel kan beweegbaar of staties wees. Die termodinamika beskryf prosesse, dat wil sê watter uitwisseling gebeur tussen stelsel en omgewing of wat gebeur in die stelsel indien daar 'n verandering plaasvind. Peter Atkins, Julio de Paula, Physical Chemistry, 10de uitgawe, 2014, ISBN 978-1-4292-9019-7 p 64.


Roscoff [ʁɔskɔf], Bretons: Rosko, is 'n seehawe in die Noordwes-Franse département Finistère en die historiese Bretonse streek Pays de Léon, met 'n bevolking van 3 404 in 2017. In Frans word na die bewoners as Roscovites verwys. Die gematigde klimaat en die skoon water langs Roscoff se kus het van die nedersetting al in die 19de eeu 'n gewilde strandoord gemaak. Die geneeskundige potensiaal van Roscoff as herstellingsoord is deur die Marquise van Kergariou raakgesien wat hier 'n tuberkulose-sanatorium vir kinders geopen het. 'n Thalassoterapie-sentrum het sy deure in 1899 geopen. Roscoff is aan die noordkus van Bretagne, 25 km noord van die Baai van Morlaix en sowat 60 km oos van Brest, geleë. Net soos op ander plekke langs die Bretonse kus is die getyeverskil hier betreklik (tot meer as tien meter). Die kusgebied van Roscoff word gekenmerk deur 'n buitengewoon groot aantal biotope waarvan die meeste tydens die ebtyd toeganklik is. Dit is die habitat van 700 plant- en 3000 dierspesies, waaronder twee seealge-ekostelsels.


Die Jacob Gitlin-biblioteek in Kaapstad het 'n versameling inligtingsbronne wat klem lê op die Joodse geloof, kultuur en geskiedenis en die staat Israel. Dit staan onder die beskerming van die Suid-Afrikaanse Sioniste-federasie en is in 1959 gestig. Die biblioteek is gehuisves in dieselfde gebouekompleks as die St. Johnstraat-sinagoge, die Suid-Afrikaanse Joodse Museum, die Groot Sinagoge en die Holocaust Centre. Dit lê naby die Parlement en Tuynhuys, tussen die Kompanjiestuin en St. Johnstraat en sy verlengde Hatfieldstraat. Jacob Gitlin was vir 27 jaar die sekretaris van die Dorshei Sioniste-vereniging. www.gitlinlibrary.co.za Koördinate: 33°55′45.84″S 18°24′59.93″O / 33.9294000°S 18.4166472°O / -33.9294000; 18.4166472


Trisa Hugo is 'n Suid-Afrikaanse skrywer. Trisa Hugo het in 1972 in Brits matrikuleer, maar uiteindelik in Kleinmond geland waar sy 'n gastehuis bedryf. Hoewel sy 'n paar grade en diplomas langs die pad verwerf het, teken sy nou prentjies met 'n stokkie op die strand wat dan waar word. Sy het haar lewe lank gewerk, nou speel sy – met woorde en met rekenaars. So het haar twee groot passies bymekaargekom in die vorm van Boekemakranka, 'n onafhanklike klein uitgewer van e-boeke. Claassen, N.C.W., De Beer, M., Hugo, H.L.E. & Meyer, H.M. (1991). Handleiding vir die Algemene Skolastiese Aanlegtoets: Senior reeks. Pretoria: Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing. Claassen, N.C.W., De Beer, M., Hugo, H.L.E. & Meyer, H.M. (1991). Manual for the General Scholastic Aptitude Test: Senior Series. Pretoria: Human Sciences Research Council. Claassen, N.C.W. & Hugo, H.L.E. (1991). Bylae 3 by die Handleiding vir die ASAT Senior reeks: Norms vir 'n populasie waarvan 70 % tot 80 % as milieugestremd beskou kan word.


Die Jan H. Maraisprys is ’n prys wat jaarliks toegeken word as erkenning vir ’n uitstaande bydrae tot Afrikaans as wetenskapstaal deur wetenskaplike werk en publikasies op hoë vlak en van hoë gehalte in Afrikaans. Die prys is in 2015 ingestel en word jaarliks op 30 Mei, die geboortedag van Jan H. Marais, oorhandig. Prysgeld beloop R500 000. Die prys is ingestel deur drie instansies wat hul bestaan grootliks te danke het aan die erflating van Marais, ’n diamantmagnaat, filantroop en taalstryder. Die instansies is Het Jan Marais Nationale Fonds, Naspers en die Universiteit Stellenbosch. Die keurkomitee vir die prys het bestaan uit prof. Andreas van Wyk, oudrektor van die US, as voorsitter; Christoff Heyns, regsgeleerde van Pretoria; Piet Steyn, voormalige navorsingsdirekteur van die US; Arnold van Zyl, universiteitsrektor van Stuttgart; en dr. Johan van Zyl, oudrektor van die US en voormalige hoof van Sanlam. 2016 – Prof. Hermann Giliomee 2017 – Prof. Jaap Steyn en Prof. Jan van der Watt (Nederland) 2018 – Prof. Christo van Rensburg en Prof. Marinus Wiechers 2019 – Prof. Fransjohan Pretorius 2020 – Prof. Jean Sonnekus 2021 – Professors Hennie van Coller en Ina Wolfaardt-Grabe "Wenner van eerste Jan H. Maraisprys aangewys" (html).


'n Stapelbed is 'n meubelstuk met twee of meer beddens wat bo op mekaar gemonteer is. Stapelbeddens bespaar ruimte en bied slaapplek vir meer as een persoon in die spasie wat 'n enkele bed sou opneem. Hierdie beddens word algemeen gebruik waar die beskikbare vloeroppervlak beperk is, soos op skepe, in kinderkamers, jeughostelle en tronkselle. Stapelbeddens word gewoonlik deur vier pote (een op elke hoek van die bed) ondersteun. Om die boonste bed te bereik, word 'n leer langs die kant aangebring. Die boonste bed het gewoonlik 'n reling om te verhoed dat die slapende persoon afrol of -val. As gevolg van die hoogte en omdat 'n leer benodig word, word dit nie vir kinders onder ses jaar aanbeveel nie. 'n Hoogslaper is 'n verhoogde bed, vergelykbaar met 'n stapelbed, maar sonder die onderste bed. Soms word 'n ander meubelstuk, soos 'n lessenaar of 'n sitbank, onder die bed ingebou. Veiliger stapelbeddens bekyk, Die Burger, 11 Julie 1990 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Stapelbed. 10 fantasie-stapelbeddens vir kinders[dooie skakel], huisgenoot.com


Die Bekrapte leerbaadjie (Aluterus scriptus) is 'n vis wat wêreldwyd in alle tropiese en subtropiese water voorkom. Plaaslik kom dit aan die ooskus van Afrika, suidwaarts tot in die suidelike Oos-Kaap voor. In Engels staan die vis bekend as die Scribbled filefish. Die vis word tot 100 cm lank. Die vis is lank en skraal en die stertvin is lank soos 'n langhaarborsel. Die vis is liggrys tot donker olyfbruin van kleur. Die kleurskakering word deur die omgewing bepaal. Daar is ook onreëlmatige blou kolletjies, kort strepies en ook swart kolletjies op die lyf en kop. Hulle leef in tropiese strandmere en aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat 2 tot 80 m diep is. Die onvolwasse visse word soms onder materiaal gevind wat op die oppervlakte dryf. Die vis neig om teen snaakse hellings te swem, is sku en alleenlopend. Hulle vreet 'n groot verskeidenheid plante en bodemdiertjies. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.


Sir Dirk Bogarde (gebore as Derek Jules Gaspard Ulric Niven van den Bogaerde; 28 Maart 1921 – 8 Mei 1999) was ’n Britse akteur en skrywer. Hy was aanvanklik gewild in rolprente soos Doctor in the House (1954) en het later in kunsflieks gespeel. Hy was ook ’n skrywer wat onder meer memoires, ses romans en ’n versameling artikels die lig laat sien het. Bogarde het sy toneelloopbaan in 1939, kort voor die begin van die Tweede Wêreldoorlog, op die verhoog begin as "Derek Bogaerde". Nadat hy tydens die oorlog in die weermag was, het hy sy akteursloopbaan hervat en het sy agent sy naam na "Dirk Bogarde" verander. In die 1950's het hy die rolle vertolk van ’n skurk in The Blue Lamp (1950), ’n aantreklike kunstenaar in So Long at the Fair, ’n toevallige moordenaar in Hunted (1952) en ’n man wat onskuldig in die tronk sit in Desperate Moment (1953). In die ligte komedie Doctor in the House (1954) was Bogarde ’n mediese student.


Vincente Minnelli (gebore as Lester Anthony Minnelli; 28 Februarie 1903 – 25 Julie 1986) was ’n Amerikaanse regisseur van die verhoog en silwerdoek wat van die grootste klassieke musiekprente van sy tyd gemaak het, soos Meet Me in St. Louis, Gigi, The Band Wagon en An American in Paris. Hy het ook komedies en melodramas geregisseer. Hy was van 1945 tot 1951 met Judy Garland getroud; hulle was die ouers van Liza Minnelli. Ná hoërskool het Minnelli na Chicago verhuis, waar sy eerste werk as vensterversierder by ’n afdelingswinkel was. Hy het later vir die fotograaf Paul Stone gewerk wat veral akteurs in Chicago se teaterdistrik afgeneem het. Sy belangstelling in die teater het gegroei en hy het graag kunsboeke gelees. Minnelli se eerste werk in die teater was as kostuum- en stelontwerper in die Chicago-teater, wat later met ’n groter groep saamgesmelt het, en hy het soms in New York gewerk. Hy het later na Greenwich Village verhuis en by Radio City Music Hall gewerk kort ná die opening daarvan in 1932. Hy het sy pad opgewerk van stelontwerper tot verhoogbestuurder.


Ds. Hendrikus Philippus Josef Pasch (ook gespel Hendricus Philippus Josephus, Amsterdam, Nederland, 2 Maart 1865 – Lindley, Oranje-Vrystaat, Suid-Afrika, 15 September 1936) was tussen 1908 en sy sterfjaar predikant in vier gemeentes van die Gereformeerde Kerk. Pasch is uit Katolieke ouers met name Gerardus Bartholomeus Pasch en Anna Martens gebore. Hy is gedoop in die Katolieke kerk van St. Nicolas in Amsterdam. Op 16 Mei 1878 word hy toegelaat tot die "Heilige Communie". Op ongeveer 19-jarige ouderdom emigreer hy, land op 6 Desember 1884 in Kaapstad, en begin as ingenieur werk in die republiek van OVS. Dit moes net ná hierdie tyd gewees het dat hy sterk onder invloed van die Gereformeerde Kerk gekom het en in dié Kerk belydenis van die geloof aflê. Hy gaan direk daarna na die Teologiese Skool Burgersdorp om opgelei te word as predikant, hoewel ds. N.H. van der Walt in sy lewensberig in die Almanak van 1938 skryf hy het hom ná die Driejarige Oorlog op Ladybrand gevestig en daar lidmaat van die Gereformeerde Kerk geword. Op Burgersdorp is sy studie onderbreek deur die uitbreek van die Driejarige Oorlog.


Ds. Dirk Jacobus (Dirkie) van der Walt (Edenburg, Oranje-Vrystaat, 15 September 1919 – Johannesburg (blykbaar), Suid-Afrika, 5 November 1985) was van 1951 tot 1985 predikant in vier gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, waarvan drie in die destydse Transvaal en een, Philipstown in die destydse Kaapland. Op 24 Februarie 1985 het hy sy emeritaat aanvaar ná 'n amper 20-jaarlange bediening in die Gereformeerde kerk Johannesburg-Mayfair. Skaars agt maande later het hy siek geword en ná 18 dae is hy oorlede. Dirkie van der Walt is gebore en getoë op Edenburg in die Vrystaat. Hy moes die skool op sy geboortedorp ná st. 6 verlaat en in sy vader, P.J. van der Walt, se haarkappery gaan werk waar hy die ambag aangeleer en eindelik ook daarin gekwalifiseer het. Die gesin het in 1938 met hul bedryf na Pretoria verhuis en in 1939 na Potchefstroom waar hy, sy vader en sy broer Piet (later professor in kriminologie aan Unisa en burgemeester van Pretoria) die amptelike haarkappers van die weermagbasis geword het.


'n Kernspin is 'n kwantummeganiese eienskap van die kern van 'n atoom. Oppervlakkig (of liewer: klassiek) gesien kan ons 'n atoomkern voorstel as 'n deeltjie wat soos die Aarde of 'n giroskoop om sy eie as wentel. In die kwantummeganika word egter uitgegaan van die dualiteitsbeginsel wat sê dat deeltjies altyd ook golfeienskappe soos 'n golflengte besit. Wanneer 'n golf weerkaats word of om sy eie as draai kan daar interferensie met homself optree en dit lei daartoe dat net bepaalde toestande van die spin I → {\displaystyle {\vec {I}}} moontlik is. Hierdie toestande word beskryf deur kwantumgetalle. Vir die kernspin word meestal die simbool I gebruik, vir die elektrone gebruik mens meestal s. Die waarde van I bepaal die hoekmomentum van die deeltjie volgens die formule: | I → | = ℏ I ( I + 1 ) {\displaystyle |{\vec {I}}|=\hbar {\sqrt {I(I+1)}}} Hierin is ℏ {\displaystyle \hbar } die gereduseerde konstante van Planck.


Brakfontein is 'n dorp in Uthukela-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Brakfontein". Sensus 2011.


Goodhome is 'n dorp in die uThukela-distriksmunisipaliteit in die weste van KwaZulu-Natal, in Suid-Afrika Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Goodhome". Sensus 2011.


Cornfields is 'n dorp in Uthukela-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Cornfields". Sensus 2011.


Mayfield is 'n nedersetting in die Vulamehlo Plaaslike Munisipaliteit van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Mayfield". Sensus 2011.


Rietvallei is 'n township wes van Johannesburg, Suid-Afrika. "Hoofplek Rietvallei". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sir Hugh Percy Lane (* 9 November 1875; † 7 Mei 1915) was 'n Ierse kunshandelaar, -versamelaar en galerydirekteur wat veral bekendstaan as die stigter van Dublin se munisipale kunsmuseum, die Municipal Gallery of Modern Art (die eerste bekende openbare kunsgalery ter wêreld wat aan moderne kuns gewy is) en sy bydrae tot die bevordering van visuele kunste in Ierland, insluitende die Lane Bequest. In Suid-Afrika was hy naas Florence Phillips een van die twee sleutelfigure in die totstandkoming van die Johannesburgse Kunsmuseum. Vir sowel die Goudstad se kunsmuseum asook die Michaelis-versameling te Kaapstad het Lane die oorspronklike kunsversamelings opgebou. Hugh Lane is aan boord van die passasierskip RMS Lusitania oorlede nadat dit op 7 Mei 1915 deur 'n Duitse torpedo getref is en vergaan het. Art Throb - Contemporary Art in South Africa: Johannesburg Art Gallery. Besoek op 1 Mei 2016 www.hughlane.ie: Hugh Lane (1875–1915) Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Hugh Lane.


Ergamenes is volgens die Griekse skrywer Diodorus van Sisilië 'n Nubiese koning in die vierde eeu v.C. wat die Griekse kultuur bewonder het. Hy het die priesters van die land beveg, wat glo die mag gehad het die koning te dwing om selfmoord te pleeg indien die volk hom nie meer steun nie. Dit is nie duidelik watter Meroïtiese vors dit gewees is nie. Daar is drie konings Arkakamani, Arnekhamani en Arquamani met name wat met die Griekse Ergamenes ooreen kan stem. Van Arnekhamani is bekend dat hy in Mussawwarat es-Sufra 'n tempel gebou het, die Leeu-tempel vir die Leeu-god Apedemak en vir Sbomeker, wat suiwer Meroïtiese gode was. In die tempel word egter ook Egiptiese gode vereer en daar is himnes aangebring wat in suiwer Ptolemeïese Egipties geskryf is. Dit toon dat daar ook Egiptiese kunstenaars en skrywers aan die bou van die tempel gewerk het, maar die styl van die beelde is Meroïties. Ancient Civilizations of Africa General history of Africa G. Mokhtar, UNESCO, 1981, ISBN 923101708X, ISBN 9789231017087 Hierdie artikel is ’n saadjie.


Monkey Bay, of Lusumbwe, is ’n dorp in die Mangochi-distrik in die Suidelike Streek van Malawi. Dit is op die oewer van die Malawimeer geleë en het een van die land se belangrikste hawens. Die bevolking is sowat 14 591 (in 2008). Monkey Bay is 206 km van die hoofstad, Lilongwe, en 253 km van die ekonomiese middelpunt, Blantyre. Die dorp is ’n toeristebestemming en baie mense doen daar aan op pad na Cape Maclear. Die huise op die dorp is eenvoudig en van klei, en min huishoudings kan elektrisiteit bekostig, aangesien net die aansluitingskoste drie keer soveel as die gemiddelde maandelikse loon is. Daar is ’n supermark en ’n mark in Monkey Bay. Op 22 Februarie 2010 het die eerste bank sy deure hier geopen. Daar is ook verskeie gastehuise. Busse loop van die dorp na Lilongwe en Blantyre en terug. Die naaste lughawe is by Ulongwe, 79 km van daar. Twee passasiersveerbote vaar elke week op die Malawimeer tussen Monkey Bay en Chilumba: die MV Ilala en Mtendere. Die Nankhwala Katolieke Skool is op die dorp, asook ’n kleinerige hospitaal en ’n polisiekantoor.


Roodepan is 'n groot kleurlingtownship van Kimberley in die Sol Plaatje Plaaslike Munisipaliteit. Die township het 'n inwonertal van 20 263 "Hoofplek Roodepan". Sensus 2011. Lys van dorpe in Suid-Afrika


Lindequesdrif is 'n area van landbouhoewes, tussen Vanderbijlpark en Potchefstroom, in die oostelike hoek van Noordwesprovinsie van Suid-Afrika. Dit lê op die noorderoewer van die Vaalrivier naby Sasolburg en die grens met die Vrystaat. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Lindequesdrif". Sensus 2011.


Qalabotjha is die township van Villiers, 'n dorp aan die Vaalrivier in die Oos-Vrystaat. "Hoofplek Qalabotjha". Sensus 2011.


Richmond is 'n klein mynnedersetting in Metsimaholo Plaaslike Munisipaliteit in die verrenoorde van die Vrystaat, in Suid-Afrika. Dit lê net oos van die stad Vereeniging oorkant die Vaalrivier. "Hoofplek Richmond". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nquthu is 'n dorp in Umzinyathi-distriksmunisipaliteit in die KwaZulu-Natalprovinsie van Suid-Afrika. Die dorp is ook die setel van die Nquthu Plaaslike Munisipaliteit. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Nquthu". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Selahattin Demirtaş (gebore 10 April 1973) is ’n Zaza- en Koerdiese politikus en saam met Figen Yüksekdağ medeleier van die linksgesinde pro-Koerdiese Demokratiese Volksparty (HDP) in Turkye. Demirtaş was die HDP se presidentskanditaat in die verkiesing van 2014 en het derde gekom met 9,77% van die stemme. Selahattin Demirtaş is in 1973 Elazığ gebore as seun van ’n Zaza-sprekende gesin. Hy het sy primêre sowel as sekondêre skoolopleiding op sy geboortedorp voltooi. Hy noem sy ervaring op die begrafnis van die politikus Vedat Aydin as ’n politieke ontwaking: “Ek het ’n ander mens geword. My lewensrigting het verander ... hoewel ek nie die redes vir die gebeure begryp het nie, het ek geweet: Ons is Koerde, en omdat dit nie ’n identiteit was wat ek sou weggooi nie, was dit ook my probleem.” Nadat hy sy skoolloopbaan voltooi het, het hy sy naskoolse opleiding aan die Dokuz Eylül-universiteit begin in die departement van maritieme handel en bestuur. Hier het hy hom politieke probleme op die hals gehaal wat daartoe gelei het dat hy noodgedwonge die instelling moes verlaat.


Jolyon Carlyle Palmer (gebore 20 Januarie 1991) is 'n Britse Formule Een-renjaer wat voorheen vir die Renault F1-span gejaag het, en die 2014 GP2-reekskampioen. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Land-en-Zeezicht is 'n woonbuurt van Somerset-Wes. Dit was oorspronklik deel van die historiese plaas Vergelegen. Die deel bekend as Land-en-Zeezicht het in 1914 in besit gekom van Hendrik Hendriksz wat die herehuis in Versterlaan gebou het. Sy familie en nasate het tot 1947 en weer van 1951 tot 1971 op die plaas gewoon. Twee Hendriksz-dogters, Alida en later Johanna, is uit die huis met Onze Jan Hofmeyr getroud. Langsamerhand is die een deel van die plaas na die ander tot stadsgebied ontwikkel. Die huis in in 1981 deur die Poolse adellikes die graaf en gravin Zamoyski gerestoureer. Die huis is in 1985 tot monument verklaar.


Jaco Barnard-Naudé is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is in die laat sewentigerjare in Pretoria gebore. Tans is hy Navorsingsprofessor in die Vrystaat Sentrum vir Menseregte aan die Universiteit van die Vrystaat. Hy gaan skool in Brits in die Noordwes Provinsie en studeer dan verder aan die Universiteit van Pretoria vir 'n B.Com.-graad in die Regte (wat hy in 2000 met lof behaal) en 'n LL.B.-graad (wat hy in 2002 summa cum laude behaal). Een van sy deurlopende byvakke is uitvoerende musiek en hy speel die tjello. Na voltooiing van sy voorgraadse studies is hy kortstondig betrokke in 'n prokureurspraktyk in Johannesburg, maar wend hom dan eerder tot die akademie. In 2003 skryf hy in vir 'n doktorsgraad in kritiese regsfilosofie wat hy in 2005 aan die Universiteit van Pretoria verwerf met 'n proefskrif oor die beregtiging in die Suid-Afrikaanse kontraktereg in transformasie. Tydens sy regstudies verwerf hy vele bekronings vir sy prestasies, onder andere die Grotius-medalje, die Sanlam-prys vir Ekonomie en die Gauteng Regsraad-prys. Sedert 2004 is hy verbonde aan die Departement Privaatreg aan die regsfakulteit van die Universiteit van Kaapstad, waar hy tans professor is.


Die Sandveldlelie (Gladiolus caryophyllaceus) is 'n plant wat hoort tot die Iridaceae-familie. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap vanaf Namakwaland tot Caledon en ooswaarts na die Swartberge voor. Op die SANBI-rooilys is dit as veilig (LC) gelys, omrede dit ook in ontoeganklike plekke in die berge groei, waar dit nie bedreig word nie. "SANBI-rooilys" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 September 2015. https://eol.org/pages/5867800 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Jacques Andrés is 'n skuilnaam vir die Suid-Afrikaanse skrywer Gerard Jacobus Combrink. Hy is veral bekend oor die boeke wat hy onder die skuilnaam Jacques Andrés skryf. 1976 As die kavalier bemin 1977 Tropiese geweld 1978 Nina die nimf en die kaptein Nina en die sjeik 1979 Nina die slavin


Lawrence Venuti (gebore 1953) is ’n Amerikaanse vertaalteoretikus, vertaalgeskiedkundige en ’n vertaler uit Italiaans, Frans en Katalaans. Venuti is in Philadelphia gebore en het aan die Temple Universiteit gegradueer. Hy woon al lank in die stad New York. In 1980 het hy sy doktorsgraad in Engels behaal aan die Columbia-universiteit, waar hy saam met geskiedenisgeoriënteerde studente van literatuur soos Joseph Mazzeo en Edward Tayler sowel as teoreties gegronde en maatskaplike kritici soos Edward Said en Sylvere Lotringer gestudeer het. Daardie jaar het hy die Renato Poggioli-toekenning vir Italiaanse vertaling ontvang vir sy vertaling van Barbara Alberti se roman Delirium. Venuti is tans professor in Engels by die Temple-universiteit. Hy het ook as besoekende professor klas gegee by die Universiteit van Pennsylvanië, die Princeton-universiteit, Columbia-universiteit, die Universiteit van Trento, die Universiteit van Mainz, die Barnard-kollege en die Queen's-universiteit in Belfast. Hy is ’n lid van die redaksionele en advieskomitees van Reformation: The Journal of the Tyndale Society, The Translator: Studies in Intercultural Communication, TTR: Traduction, Terminologie, Redaction, Translation Studies, Target: An International Journal of Translation Studies en Palimpsestes.


DHL is 'n internasionale dogtermaatskappy van die nasionale Duitse posonderneming Deutsche Post DHL. Oorspronklik was DHL 'n koerierdiens vir die versending van pakkette en briewe. Vandag is DHL 'n internasionale logistiekonderneming. Die maatskappy is in 1969 in San Francisco gestig. Die drie letters staan vir die drie familiename van die stigters daarvan: Adrian Dalsey, Larry Hillblom en Robert Lynn. DHL se amptelike webtuiste Wikipedia Duits: de:DHL Wikimedia Commons het meer media in die kategorie DHL. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei. Afleweringswa Vragvliegtuig Hommeltuig


Nini Nöthling is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en digter. Sy is in 1972 in Pretoria gebore, waar sy ook grootgeword het. Nini is die dogter van digter Erika Nöthling, wat ook onder die naam Erika Barnard publiseer. Sy matrikuleer aan die Hoërskool Eldoraigne in Verwoerdburg (tans Centurion). Aan die Universiteit van Pretoria behaal sy 'n B.A.-graad en B.A. Honneurs-graad in Algemene Literatuurwetenskap, laasgenoemde met lof. Sy ontvang ook akademiese erekleure. Vir inkomste skryf en vertaal sy hierna boodskappe vir groetekaartjies. Sy is in 1989 en 1990 die wenner van die tydskrif De Kat se poësiekompetisie en die Onderskryf-ŉ-Skrywer Beurs van Tafelberg Uitgewers word in 1999 aan haar toegeken. In 1999 is sy ook (saam met Rachelle Greeff) die wenner van die M-Net-beurs en sy behaal dan in 2002 aan die Universiteit van Kaapstad die M.A.-graad in skeppende skryfwerk met lof onder leiding van Etienne van Heerden vir die kortverhale wat later as “Stoornis” gebundel word. Sy was met George Bennett getroud, maar na die mislukking van hul huwelik knoop sy 'n hegte verhouding aan met die digter Mellet Moll.


Mormone (of Heiliges van die Laaste Dae) is mense wat in die Bybel en in die Boek van Mormon glo. Joseph Smith het die Mormoonse kerk in 1827 gestig. Hy het beweer dat 'n engel (genaamd Moroni) aan hom verskyn het. Die engel het hom vertel dat hy uitverkies is om sekere goue plate te vertaal. Die Boek van Mormon, waarop die geloof berus, het so ontstaan. Ná Smith se dood in 1844 is die Mormone deur Brigham Young gelei. Vandag is die meeste Mormone deel van die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae. Daar is egter ook onafhanklike en nie-praktiserende Mormone. Utah is die sentrum van die Mormone se kulturele invloed. Noord-Amerika het meer Mormone as enige ander kontinent, al woon die meeste Mormone buite die Verenigde State. "2017 Statistical Report for 2018 April General Conference" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Mei 2019. Besoek op 12 Desember 2018. (en) D. Michael Quinn (Summer 1998). "Plural Marriage and Mormon Fundamentalism" (PDF). Dialogue: A Journal of Mormon Thought (31 (2)): 1–68.


Die Perseïdes is ’n aktiewe meteoorreën wat verbind word met Komeet Swift-Tuttle. Hulle word so genoem omdat dit lyk of hulle vanaf ’n sentrale punt in die sterrebeeld Perseus kom. Die wolk van meteoroïdes wat die Perseïdes veroorsaak, strek oor die wentelbaan van Komeet Swift-Tuttle en word deur die komeet afgeskei terwyl dit in ’n wentelbaan van 133 jaar om die Son is. Die meeste deeltjies is al sowat duisend jaar deel van die wolk, maar daar is ’n ralatief jong filament van stof wat in 1865 afgeskei is en die dag voor die maksimum reën vir ’n mini-hoogtepunt kan sorg. Die grootte van die wolk in die omgewing van die Aarde word geraam op sowat 0,1 astronomiese eenhede (AE) breed en 0,8 AE lank, en dit word uitgesprei deur sy jaarlikse wisselwerking met die Aarde se swaartekrag. Die meteoorreën is elke jaar van middel Julie af te sien en bereik sy hoogtepunt tussen 9 en 14 Augustus, afhangend van die ligging van die wolk. Tydens die hoogtepunt is die tempo van die meteore sowat 60 of meer per uur.


Gemeenskapsorganisasie dek 'n verskeidenheid aktiwiteite op gemeenskapsvlak wat daarop gerig is om verbeterings in die maatskaplike welsyn van individue, groepe en woonbuurte aan te bring. Dit word dikwels as sinoniem vir gemeenskapswerk, gemeenskapsontwikkeling en gemeenskapsmobilisasie gebruik. Dit kan óf gemeenskapsgebaseerde organisasies verteenwoordig wat as niewinsgewende burgerlike samelewingsorganisasies dien, óf 'n organiseringsfunksie binne gemeenskappe soos gedefinieer deur geografiese ligging, gedeelde werkspasie en/of gedeelde ervarings of bekommernisse. Gemeenskapsorganisasie is 'n proses waardeur 'n gemeenskap behoeftes identifiseer en stappe doen ten einde samewerkende gesindhede en praktyke te ontwikkel (Murray G. Ross, 1967). Binne gemeenskapsgebaseerde organisasies is daar heelwat verskeidenheid wat grootte en organisasiestruktuur betref. Party is formeel geïnkorporeer, met 'n geskrewe grondwet en 'n direksie (ook bekend as 'n komitee) terwyl ander heelwat kleiner en meer informeel is. Die onlangse evolusie van gemeenskapsorganisasies, veral in ontwikkelende lande, het die beskouing versterk dat hierdie "onderstebo" organisasies meer effektief in die hantering van plaaslike behoeftes as groter liefdadigheidsorganisasies is. Dit blyk dat gemeenskapsorganisasie tot 'n groter begrip van gemeenskapskonteks lei. Dit word gekenmerk deur gemeenskapsbeplanning, gemeenskapsaksie en -mobilisering, die bevordering van gemeenskapsverandering en, uiteindelik, invloed binne groter stelsels.


Wopko Jensma (1939–?) was ’n Suid-Afrikaanse kunstenaar en digter. Wopko Pieter Jensma is op 26 Julie 1939 op Ventersdorp gebore as die oudste van drie kinders van ’n Nederlandse pa, die Friese immigrant Pieter Duurt Jensma, en ’n Afrikaanse ma, Anna S. Coetzee. Hy het ’n suster, Elsa, en ’n broer, Andries. Sy pa kom in 1928 na Suid-Afrika. Wopko bring die meeste van sy kinderjare deur op Middelburg, Kaap, waar sy vader as ’n voorman by die Grootfontein-landboukollege werksaam is. Hy gaan dan ook skool op die dorp. Op skool neem hy onder meer deel aan rugby en ’n doelskop van hom laat sy span die rugbywedstryd teen die buurdorp Hofmeyr wen en hierdie gebeurtenis word in die dorpskoerant Die Middellander gepubliseer, ’n berig wat Jensma later op sowel die omslag as die skutblad van sy digbundel “I must show you my clippings” gebruik. Sy moeder is in 1948 oorlede, waarna sy vader trou met Francina Coetzee, ’n jong vrou van die distrik.


Die Canon EOS 700D (ook bekend as die Kiss X7i in Japan en die Rebel T5i in die Amerikas), is 'n 18.0 megapieksel digitale enkellensreflekskamera wat deur Canon vervaardig word. Dit is op 21 Maart 2013 aangekondig teen 'n voorgestelde kleinhandelprys van VS$849.00. As deel van die Canon EOS driesyfer/Rebel digitale lyn, is dit die opvolger van die EOS 650D/Kiss X6i/Rebel T4i en die voorganger van beide die EOS 750D/Kiss X8i/Rebel T6i en die EOS 760D/EOS 8000D/Rebel T6s. Die 700D beskik oor 'n funksiestel wat byna identies is aan dié van die ouer EOS 650D. Volgens fotograaf en tegnologieskrywer Gordon Laing: Dit is geregverdig om te sê dat daar nie 'n groot verskil tussen die T5i / 700D en sy voorganger is nie. Hulle is Inderdaad identies behalwe vir drie veranderinge: 'n nuwe draaiknop wat 360 grade kan roteer en aanhou draai, die voorskou van kreatiewe filters in lewendige sig, en 'n nuwe buite-afwerking soos op die middelreeks-modelle, bv. die 60D, om 'n meer duursame afwerking te bied.


Amanda Joubert (oorlede 23 Oktober 1981) was ’n Afrikaanse skryfster. Joubert was ’n dogter van Georgie Linder, wat op haar dag ’n bekende aktrise was. Amanda se suster, Julie Strijdom, is self ’n aktrise wat in die beginjare van televisie gereeld rolle in veral televisiereeks gespeel het. Benewens haar talent vir skryfwerk, is Amanda ook musikaal aangelê. Sy skryf die temamusiek vir die rolprent Diamant en die dief en tree as sangeres op in televisieprogramme soos Gé sing, Daar staan ’n blom en Platepraatjies. Die kinderprogram Ligstraaltjies uit die Bybel word vir ’n rukkie deur haar aangebied. Sy is op 23 Oktober 1981 in ’n vliegongeluk aan die Natalse Suidkus oorlede, kort nadat sy verneem het dat haar debuutbundel aanvaar is vir publikasie. Haar verhale en sketse word in verskeie letterkundige tydskrifte, insluitende Standpunte en Tydskrif vir Letterkunde, gepubliseer. In Klits word ’n keur hieruit gebundel. Die temas van die prosastukke is oorwegend die mens se stryd teenoor die lewe, met aspekte soos ouderdom, kompulsiewe eet en verslanking, drankmisbruik, verydelde liefde, teleurgestelde ambisie en verkragting wat aangespreek word.


Vygies is vetplante van die familie Aizoaceae, wat, veral in die sukkulente Karoo, in baie spesies voorkom. Die ou naam vir hierdie familie is Mesembryanthemaceae en in Engels word hul dikwels Mesembs genoem. Die meeste vygies word in die Wes- en Noord-Kaap gevind, maar daar is ook drie vygiesoorte wat in Gauteng en Noord-Wes deur Natuurbewaringsordonansie beskerm word: Vygies is 'n groep plante wat vroeër deur Linnaeus almal onder die genus Mesembryanthemum geplaas is, maar vanaf ongeveer 1921 in ongeveer 125 genera ingedeel is. Sowat 2 500 spesies is reeds beskryf en daar bestaan 'n goeie moontlikheid dat nog meer beskryf kan word. Hierdie groep plante word dikwels as die familie Mesembryanthemaceae beskou, maar volgens 'n meer algemeen aanvaarde klassifikasie word die vygies saam met ander plante soos die kraalbos (Galenia) en Hottentotsvye (Carpobrotus) onder die familie Aizoaceae geklassifiseer. Vygies is een- of meerjarige vetplante en die plantvorm wissel van klein kruide wat slegs uit twee blare bestaan tot klein struike. Die blare is enkelvoudig en teenoorstaande. Vygies soos die Lithops- en ander spesies bestaan uit slegs 2 groot, sukkulente blare wat deels met mekaar vergroei is en waartussen die blom verskyn.


Aat Kaptein (?-1989) was ’n gebore Nederlander, wat in Afrikaans bekend word as joernalis, uitgewer en rubriekskrywer. Aat Kaptein was ’n Nederlander wat in sy vaderland joernalis is voordat hy na Suid-Afrika kom en hom in Kaapstad vestig. Hier sluit hy by die redaksie van Die Burger aan, waar hy onder andere die rubriek “Van alle kante” behartig. Hierdie openhartige rubriek word gou besonder gewild by die publiek. Hy tree ook gereeld in programme oor die radio op, waarin hy sake van die dag bespreek. In die vyftigerjare stig hy die Uitgewery Culemborg, wat belangrike eersteling werke van later beroemde skrywers uitgee, insluitende Abraham H. de Vries se “Hoog teen die heuningkrans”, Ingrid Jonker se “Ontvlugting”, George Louw se “Die trekpad”, Adam Small se “Verse van liefde” en Etienne Leroux se “Die eerste lewe van Colet”. Ingrid Jonker werk ook ’n tyd lank vir hierdie uitgewery as sy sekretaresse. Culemborg word later oorgeneem deur HAUM.


Konstant Kamerling is die skuilnaam van Jan van der Merwe Wapenaar (10 April 1897, Harrismith – 4 Februarie 1950, Frankfort). Hy was ’n Afrikaanse skrywer van spanningsverhale. Jan van der Merwe Wapenaar is op 10 April 1897op die plaas Wijdgelegen in die distrik Harrismith in die Vrystaat gebore. Sy ouers is Johannes Petrus Wapenaar en Martha Georgina Post. Hy het drie broers, naamlik Cornelis Salmon (1891–1914) wat doodgeskiet is tydens die Rebellie,  Hermanus Georg (1894–1964) en Johannes Petrus. Hy bring ’n groot deel van die Anglo-Boereoorlog in die konsentrasiekampe deur saam met sy ma en broers. Vanaf Augustus 1901 tot Februarie 1902 is hulle in die kamp te Harrismith (waar sy jongste broer op 2 Februarie 1902 oorlede is), waarna hulle oorgeplaas word na die Ladysmith konsentrasiekamp wat hulle eers in Julie 1902 verlaat, etlike maande na vredesluiting. Hulle gaan nou na stieffamilie op Winterton in Natal, terwyl sy vader nog krygsgevangene in Ceylon is. In 1907 trek hulle terug na Harrismith, waar hy skoolgaan tot September 1914. In Oktober 1914 begin hy saam met sy oudste broer deelneem aan die Rebellie.


Die Voortrekkers begin om die Kaapkolonie te verlaat (in 'n gebeurtenis wat later die Groot Trek genoem word) na die binneland om te ontsnap van Britse oorheersing en die moeilikheid op die grens met die Xhosa. Port Natal is herdoop na Durban in die eer van die Kaapkolonie se Goewerneur, Sir Benjamin d'Urban 12 Februarie – Hintsa ka Khawuta, hoof van die Gcaleka-stam van die Xhosas, is doodgeskiet terwyl hy probeer om te ontsnap van die Britse magte (sommige bronne teken die datum aan as 12 Mei) Sien Jare in Suid-Afrika vir 'n lys van verwysings.


Annie Basson is 'n Suid-Afrikaanse aktrise en regisseur. Basson het haar opleiding aan die Akademie vir Dramakuns ontvang en was van 1971 tot 1973 ’n lid van die destydse Sukovs-werkteater. Sy is bekend vir haar spel as Zerbinetta in Molière se Die Jakkalsstreke van Scapino (onder regie van Bartho Smit). Later was sy die televisieregisseur van Hennie Aucamp se Die hartseerwals, Pauline Smith se Die sondaar en Wilma Stockenström se Uitdraai. Sy het navorsing gedoen en die regie vir 'n omvattende dokumentêre TV-reeks oor die Afrikaanse teater, Van kerslig tot kollig, behartig. Sy is getroud met die TV-regisseur en vervaardiger Danie Odendaal. As regisseur: Daisy de Melker, 1993 (TV-film) Death in the Family, 1993 (Mini TV-reeks) Meester, 1992 (TV-reeks) As aktrise: Olie Kolonie, 1975 Somer, 1975 as Katryn HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Onderwysers wat betrokke is by skryfonderrig kan die volgende in gedagte hou: om leerders se kreatiwiteit te stimuleer en verbeelding te ontlok; om bewus te wees van die fases van die skryfproses; om teoreties onderlê te wees in leer- en onderrigbeginsels wat leerdersentreerd en prosesgerig is; om die KABV te kan implementeer; om leerders bewus te maak van hulle gevoelens omdat dit kan lei tot die ontdekking van hulle eie gedagtes en woorde; om toegerus te wees met praktiese idees om kreatiwiteit te integreer in die skryfproses; om leerders te help om beeldspraak te gebruik; om leerders te stimuleer d.m.v. multi-sensoriese stimuli; om leerders te inspireer om aandag aan detail te gee; om te besef dat poësie musiek in woorde is, en dus klank te gebruik; om leerders te help om eienaarskap te aanvaar vir hulle lees en skryf van gedigte.


Ds. Izak David Krüger (24 Augustus 1882 – Stellenbosch, Kaapland, 6 Augustus 1965) was tussen 1911 en 1954 predikant in vyf gemeentes van die Gereformeerde Kerk (GKSA). Izak Krüger, 'n kleinseun van die stigters van die Gereformeerde kerk Colesberg I.D. en Hester du Plessis, het op Burgersdorp skoolgegaan en sy teologiese opleiding geniet aan die Teologiese Skool Burgersdorp. Hy en ds. P.W. Bingle was die laaste twee studente wat hul teologiese studie onder prof. Jan Lion Cachet voltooi het voor die ou professor se aftrede op 1 Mei 1911. Krüger het dus einde 1904 saam met die Teologiese Skool van Burgersdorp na Potchefstroom verhuis ná ’n Sinodebesluit van 1904. Oor dié verhuising sou hy 40 jaar later skryf: "Die teenstelling tussen die twee dorpe was vir óns, Kaaplanders, baie groot: die Karoo-dorp en die Mooirivier-dorp, oud-hoofstad van Transvaal.


Robin Hawkins is in 1954 in Durban gebore. Hy gaan daar skool in die drie Port Natalskole, waar sy ma Afrikaans gee. Hy is bekend as skrywer. Hierna studeer hy verder aan die Universiteite van Natal en Stellenbosch. Op Stellenbosch is hy lid van die Letterkundige Laboratorium van D.J. Opperman. Sy grootste belangstelling is in musiek en hy stig verskeie musiekgroepe, waaronder S#ARP, The Banned, wat later hulle naam na Cold Front verander, The Poison Kandie Gang en uiteindelik Artvark. By Artvark is die digter Willem S. van der Merwe een van die groeplede. Robin komponeer musiek, skryf lirieke en speel klavier, baskitaar, tromme en elektriese klawerbord. Hy bly in Rondebosch in Kaapstad. Terwyl hy nog op skool is begin hy gedigte skryf in beide Engels en Afrikaans. Sy tweetalige toneelstuk “The lucky dip” verwerf in 1976 die wisselbeker vir die beste produksie by die USAT-fees op Stellenbosch. Sy verse word in 1984 in “Visier” opgeneem, waar die militêre wêreld die agtergrond van ’n aantal daarvan vorm en die toonaard dikwels harde sinisme is.


Cecile Cilliers (* 24 Mei 1933, Franschhoek – 16 Junie 2018) was ’n Afrikaanse vryskutjoernalis en skrywer. Die skrywer Madeleine van Biljon is haar suster. Sy is hoofsaaklik bekend vir haar rubriek- en essaybundels, maar publiseer onder meer 'n kinderversebundel en ook 'n verskeidenheid godsdienstige boeke. Cecile is deurlopend betrokke by die N.G. Kerk en is die eerste nie-predikantsvrou wat tot vise-voorsitter van die Sinodale Komitee verkies word. Benewens haar behartiging van die Christen Netwerk Televisie se program Fokuspunt, bied sy ook saam met haar suster, Madeleine van Biljon, die televisieprogram Boeksusters op KykNET aan. Anneke Cecile Pretorius is in 1933 op Franschhoek gebore as tweede jongste van vier kinders. Die bekende skryfster Madeleine van Biljon is een van haar susters. Sy het nog ’n suster, Rouxline (wat hulle Polla noem), en ’n broer, Nicholaas. Abraham Johannes (Braam) Pretorius, haar pa (gebore 10 Mei 1900 op Rustenburg, is tydens haar geboorte ’n klerk in die landdroskantoor en haar ma is Madeleine Roux. Haar pa word later senator en is die persoon wat die langste as landdros in Suid-Afrika gewerk het.


Dirk Coetsee (Braamfontein, Johannesburg, 2 April 1917 – onbekend) was ’n taalpraktisyn en word later adjunk-hoofbestuurder van die Suid-Afrikaanse Spoorweë. Hy is die skrywer van Afrikaanse romans. Dirk Jacobus Coetsee is gebore op die plek wat destyds Braamfonteinwerf geheet het en waar die munisipale gasfabriek later opgerig is, as een van ses kinders. Sy vader was Dirk Jacobus Coetsee, wat by die vervoerafdeling van die Johannesburgse stadsraad gewerk het, en sy moeder Anna Elizabeth Venter, albei oorspronklik afkomstig van die Kaapkolonie. Sy vader was aktief in die Gereformeerde kerk Johannesburg (Mayfair) as kerkraadslid, onder hulpbehoewende lidmate en as algemene toevlug vir mense wat in nood, armoede en ellende verkeer het. So het Dirk jr. vroeg reeds die lot van die armes leer ken en saam met sy vader opheffingswerk gedoen. In 1929 gaan Dirk Coetsee na die Hoërskool Helpmekaar en in hierdie depressiejare moet hy ná ure en Saterdae werk om te help met die gesin se behoeftes. Hy word aangestel as kollektant van ’n begrafnisgenootskap en werk op ’n kommissiebasis. Sy inkomste hieruit het gou van 5s. tot £5 per maand aangegroei.


Rooiboswyn het sy oorsprong in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die produksieproses van hierdie wyn stem met dié van tradisionele wyne ooreen, behalwe dat die hout van die rooibos (Aspalathus linearis) en die heuningbos (Cyclopia spp.) in plaas van tradisionele eikehout tydens die verouderingsproses gebruik word. Dit lei tot ’n produk vry van swaweldioksied, met ’n unieke geurkomponent te wyte aan die rooi- en heuningbos. Die maak van rooiwyn is ’n proses wat in verskillende fases geskied: pars (ekstraksie van die sap), fermentasie, veroudering en bottelering. Ten einde die groei van ongewenste mikro-organismes soos Brettanomyces te voorkom, word daar voor en tydens die verouderingsproses swaweldioksied (SO2) (0.8–1.5 mg/liter) by die druiwe gevoeg asook by die wyn voor die botteleringsproses. Die toevoeging van SO2 verhoed ook die oksidering van die wyn; ’n verskynsel wat tot verbruining van die wyn en die verlies van kultivar-spesifieke geure lei. As gevolg van die gesondheidsnadele wat met swaweldioksied verbind word, en die allergiese reaksie van sulfietsensitiewe individue, is daar ’n toename in verbruikersvoorkeur vir wyne met min of geen SO2 inhoud.


Die Australiese Hoofstadgebied (Engels: Australian Capital Territory; afgekort: ACT) is 'n klein, selfbesturende gebied in Australië wat die hoofstad Canberra en die gebied direk daarom insluit. Dit is in die suidelike deel van die deelstaat Nieu-Suid-Wallis, tussen Sydney en Melbourne geleë. Die ACT administreer ook 'n afsonderlike enklawe, die Jervisbaaigebied, aan die suidkus van Nieu-Suid-Wallis. Die Australiese grondwet (geskryf voor die ACT se grondvesting) bepaal dat die ligging van die nasionale hoofstad geheel binne Nieu-Suid-Wallis moet wees. Op 1 Januarie 1901 het die Gemenebes van Australië as 'n dominium (vrygewes) van die Britse Ryk tot stand gekom. Die federale hoofstad se ligging is in 1908 as 'n soort geografiese kompromis tussen die twee grootste stede van die land, Sydney en Melbourne, gekies. In 1911 is die Federale Hoofstadgebied gevorm vir die bou van die nuwe hoofstad, Canberra. Dit is later na die Australiese Hoofstadgebied (Australian Capital Territory) hernoem. Die Australiese parlement kon egter eers in 1927 na 'n tydelike gebou in Canberra verskuif.


Avalon (ook Avallon) is volgens ou legendes oor koning Arthur 'n heilige eiland, moontlik in die suidweste van Engeland naby Glastonbury, waar Arthur begrawe sou wees. In die legende is Avalon 'n eiland wat in digte mis verberg is. Dit kan slegs bereik word deur 'n magiese boot te roep wat mens na die eiland neem. Koning Arthur het ná sy besering deur Mordred in die Slag by Camlann hier kom rus, nadat hy deur sy halfsuster Morgan le Fay of drie ander hekse daarheen gebring is. Volgens sommige legendes rus hy daar totdat hy weer wakker word om Engeland te red. Volgens dieselfde legendes is sy swaard, Excalibur, op die eiland gesmee. Die eiland word dikwels met Glastonbury geassosieer, meer spesifiek die Glastonbury Gate, wat toegang hierheen sou bied. Daar is egter geen betroubare bronne hiervoor nie. Die stad word vir toeristiese redes as die ligging van Avalon geadverteer, en die graf van koning Arthur en sy vrou Guinevere (Gwenhwyfar) kan hier bewonder word. Geoffrey Ashe: Artikel Avalon, in: Norris J. Lacy (Hg.), The new Arthurian encyclopedia, New York & London 1996, p.


Andries Cornelius (1935 – 18 Januarie 1993) was ’n Afrikaans omroeper en skrywer. Andries Cornelius is in 1935 gebore. Hy word aangestel as omroeper by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie SAUK, waar hy gereeld die nuus lees en as sportkommentator van verskeie sporte, insluitende rugby, stoei en snoeker, optree. Vir twee jaar doen hy ook diens by Radio Nederland se Wêreldomroep in Hilversum, waar hy veral help met Afrikaanse programme. Hy word bekroon vir verskeie van sy hoorbeelde. In die vroeë jare sewentig kwalifiseer hy as prokureur en werk vir ’n ruk as regsadviseur vir die Mynwerkersunie, terwyl hy steeds vryskutwerk doen vir die radio. Hy sluit later weer voltyds by die SAUK aan, maar word aan die einde van 1987 afgedank weens ’n arbeidsdispuut met die SAUK. Vir geruime tyd het hy probleme met sy gesondheid. Na ’n oogoperasie wat onsuksesvol was, eis hy ’n groot bedrag geld van die Garden City-kliniek in Pretoria. Vroeg in Januarie 1993 word sy been afgesit weens swak bloedsomloop, maar die trauma van hierdie behandeling lei daartoe dat hy op Maandag 18 Januarie 1993 aan ’n hartaanval oorlede is.


Zeno van Citium (Grieks: Ζήνων ὁ Κιτιεύς; Citium in Siprus, ca. 335 v.C. – Athene ca. 262 v.C.), was die stigter van die stoïsisme, die mees prominente filosofiese skool in die laat Hellenisme en die Romeinse Ryk. In Citium op Siprus was daar 'n aantal inwoners van Fenisiese afkoms, insluitende moontlik Zeno. Hy studeer in Athene as leerling van die Sinikus Crates en die Platoniste Xenocrates en Polemo. Hy word ook geïnspireer deur Sokrates, omdat hy ook aandag vestig op die tasbare. Daar is nie veel bekend oor sy lewe nie, behalwe dat hy soos met die Sinici 'n voorkeur vir skokkend gedrag deel en geen gemaklike leermeester was nie. Zeno hou nie van groot groepe mense nie, en gee voorkeur aan eenvoud bo rykdom. Hy stig 'n skool, maar kon sy skuld nie betaal nie. Hy word deur die Atheners as slaaf verkoop. 'n Vriend koop hom vry. Zeno wil 'n filosofie ontwikkel, die stoïsisme, vir die konkrete, materiële en ligaamlike mens. Hy beweer dat alles gebeur volgens streng natuurwette en sệ dat toeval nie bestaan nie.


Grangerbaai is 'n inham in Tafelbaai tussen Mouillepunt en die Victoria & Alfred Waterfront. By Grangerbaai is die Groenpunt-stadion, 'n gholfbaan en 'n kampus van die Kaapse Skiereiland Universiteit van Tegnologie met die hotelskool. Vroeër was daar ook 'n kollege waar offisiere opgelei is vir die handels- en vissersvlote. Die baai is vernoem na kapt. Robert Augustus Granger, 'n Kaapse sekeman en skeepseienaar, wat betrokke was by die ghwanobedryf by Ichaboe en die walvisvangs. By 'n skeepsramp in die baai het hy verskeie opvarendes se lewens gered. www.cape-town-heritage.co.za


Anna-Marie Conradie is ’n Afrikaanse skrywer van jeugverhale. Anne-Marie Conradie is in 1945 gebore. Sy bekwaam haar as onderwyser. Voor haar aftrede is sy in beheer van die mediasentrum aan die Hoërskool Riebeeckrand in Randfontein. Na aftrede doen sy vrywillig diens as bibliotekaresse by Krugersdorp se raad vir bejaardesorg. “Tippex dit uit” behandel die nagevolge van ’n verkragting tydens ’n afspraak en die ongewenste swangerskap en aborsie wat daarna volg. Die gebrekkige ouer-kind verhoudings word ook belig. Rensche is ’n predikantsdogter wat ’n oormatige beskutte lewe lei. Sy kan eers twee maande na haar verkragting oor die voorval praat. Die persoon teenoor wie sy oopmaak is Jana, ’n rykmansdogter wat haar ouers haar gewaarsku het om nie mee te meng nie. Ander karakters is Vasti, ’n apteker, en Elle, Vasti se suster. Op desperate wyse probeer die tieners die gevolge ongedaan maak, maar hulle aksies vererger dit net. Hulle leer dat só ’n traumatiese gebeurtenis nie sommer uitgetippex kan word nie. “Tippex dit uit” verower in 2003 die ATKV-Kinderboekprys vir ouderdom 13-15 jaar. “e-topia” beeld ’n dwelmverslaafde se bestaan uit.


Sjaria (Arabies: شريعة, IFA: ʃaˈriːʕa) is die godsdienswette vir Islamgelowiges en kom uit die Koran en hadit. Die term kom van die Arabiese woord sharīʿah, wat beteken ’n stel morele en godsdienstige wette wat van godsdiensprofesieë kom in teenstelling met menslike wette. Sjaria behandel baie onderwerpe, soos misdaad, politiek, huwelikskontrakte, godsdiensvoorskrifte en ekonomie, asook persoonlike sake soos seks, higiëne, dieet, gebed, etiket en die vas. Die navolging van sjaria het histories gedien as ’n kenmerkende eienskap van die Moslem-geloof. In sy strengste definisie word sjaria in Islam beskou as die onfeilbare wette van Allah. Daar is twee hoofbronne vir sjaria: die Koran en hadit (menings en lewensvoorbeelde van Mohammed). Vir onderwerpe en sake wat nie direk in dié bronne behandel word nie, word sjaria afgelei. Die afleidings verskil tussen die verskillende groepe in Islam (hoofsaaklik Soennisme en Sjiisme), en verskeie regsgeleerdheidskole soos Hanafi, Maliki, Sjafii, Hanbali en Jafari. Die sjaria in hierdie skole is hiërargies afgelei deur middel van een of meer van die volgende riglyne: die konsensus van Mohammed se metgeselle, na analogie van die primêre bronne, wette wat volgens Islamitiese juriste in die belang van die Islam is en gebruike.


Jonker Sailplanes is 'n Suid-Afrikaanse firma wat sweeftuie vervaardig. Hulle is gebaseer in Potchefstroom, en vervaardig tans twee modelle: die Jonker JS-1 Revelation met 'n 18 of 21 m vlerkspan en die Jonker JS-3 Rapture in die 15 m klas. Die bedryf is deur Uys Jonker en sy broer Attie Jonker in 2004 gestig, en het teen 2016 al meer as 100 sweeftuie vervaardig. Die JS-1 spog teen die einde van 2016 met meer as 40 podiumplasings in nasionale en internasionale sweefkampioenskappe. In die 2017 Wêreld Sweef Kampioenskap het die JS-1 beide die 18 m-klas en die opeklas titels verower, en in die 2015–2016 Wêreld Sweef Grand Prix is die eerste, tweede en derdeplekke almal deur vlieëniers van die JS-1 behaal. Amptelike webwerf Geargiveer 24 Januarie 2017 op Wayback Machine Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Spoorwegstasie, treinstasie, of depot is 'n spoorwegfasiliteit waar treine gereeld stop om passasiers of vrag op of af te laai. Dit bestaan gewoonlik uit ten minste een spoorkantplatform en 'n stasiegebou, wat aanvullende dienste mag verskaf soos kaartjieverkope en wagkamers. As 'n stasie op 'n enkelspoorlyn geleë is, word dit dikwels benut om 'n verbysteeklus te vorm, wat verkeersbeweging fasiliteer. Die kleinste stasies word dikwels na verwys as 'n "halte" (vlagstop). Stasies kan word op grondvlak, ondergronds, of verhewe gebou wees. Verbindings kan beskikbaar wees aan ander spoorroetes of ander vervoermiddels soos busse, taxi's of vinnige vervoerstelsels. Die wêreld se eerste aangetekende spoorwegstasie was The Mount op die Oystermouth Spoorweg (later bekend as Swansea and Mumbles) in Swansea, Wallis, wat passasiersdienste in 1807 begin het, maar die treine was destyds deur perde getrek instede van lokomotiewe. Hughes, Stephen, The Archaeology of an Early Railway System: The Brecon Forest Tramroads, Royal Commission on Ancient and Historical Monuments in Wales, 1990. "Mumbles railway in Wales was "remarkable"" (in Engels).


Trevor Leslie Goddard (1 Augustus 1931 – 25 November 2016) was 'n Suid-Afrikaanse toetskrieketspeler en spankaptein. Hy het van 1955 tot 1970 aan 41 toetse deelgeneem, 2515 lopies aangeteken en 123 paaltjies geneem. In die seisoen van 1963–1964 was hy die kaptein van die jong Suid-Afrikaanse span wat vir vyf maande na Australië en Nieu-Seeland getoer het. Hy was ook in 1964–1965 kaptein van die span wat teen Engeland in Suid-Afrika gespeel het. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Las Tunas is 'n provinsie in Kuba met ongeveer 535 000 inwoners. Die provinsie se hoofstad, Las Tunas, het vandag 'n bevolking van 170 duisend inwoners. Provinsies van Kuba Oficina Nacional de Estadísticas (Kuba) Geargiveer 11 Maart 2019 op Wayback Machine (es) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ai was die tweede laaste farao van die 18de Dinastie van Antieke Egipte. Hy het net sowat vier jaar regeer (moontlik 1323-1319 v.C. of 1327-1323 v.C.), hoewel hy ’n raadgewer vir twee of miskien drie van die farao's voor hom was. Hy was glo die mag agter die bewind van Toetankamen. Ai se praenomen, of troonnaam, was Chepercheperoere ("Ewigdurend is die Manifestasies van Ra"), terwyl sy geboortenaam Ay it-netjer ("Ai, Vader van die God") was. Daar is min rekords en monumente wat aan Ai verbind kan word – nie net omdat hy kort regeer het nie, maar ook omdat sy opvolger, Horemheb, ’n veldtog gevoer het om herinneringe aan hom en die ander farao's van die ongewilde Amarna-tydperk uit te wis. Ai was vermoedelik van die stad Achmim. Tydens sy kort bewind het hy ’n rotskapel in Achmim laat bou en dit gewy aan die plaaslike god Min. Hy kon die seun van Joeja gewees het wat ’n priester van Min in Achmim was.


Blanche Pienaar is die skuilnaam van die Afrikaanse skrywer S.J. Meadows-Cullum (1905–1968; neé Terblanche). Susanna Jacomina Terblanche is op 23 Maart 1905 op die plaas Verzamelkop in die distrik Ladybrand in die Vrystaat gebore. Sy is een van nege kinders van Johannes Gerhardus Terblanche en Maria Dorothea Pienaar Die gesin trek later na die plaas Zaaihoek in dieselfde distrik. Haar eerste onderwys ontvang sy aan die plaasskole Zaaihoek en Commissiepoort en sy gaan daarvandaan na Ladybrand se Sekondêre Skool. Weens swak gesondheid word haar onderwys etlike jare onderbreek, maar sy gaan tog later na die Normaalkollege en Politegniese Kollege in Bloemfontein. Sy is op 21 Augustus 1927 getroud met Harry Meadows-Cullum en die egpaar het twee seuns en ’n dogter. Haar man is in 1953 oorlede en sy 15 jaar later op 13 Maart 1968. Sy skryf onder die skuilnaam Blanche Pienaar, ’n mengsel van haar vader en moeder se vanne. Haar eerste skets skryf sy nadat sy in vervoering raak oor Jan F.E. Celliers se Die vlakte en hierdie skets verskyn in Die Landbouweekblad.


'n Rotsplant, ook litofiet of petrofiet is 'n plant wat homself op rots of klip vasheg. 'n Ander woord wat hiervoor gebruik word is 'n epilietiese plant. Nes epifiete kan hulle nie (of baie min) uit die grond voedingstowwe verkry en is dikwels afhanklik van wat die reën verskaf. Van die orgideë uit die genera Paphiopedilum, Phragmipedium, Cypripedium, Dendrobium, Cattleya, Sarcochilus, Bulbopyllum is epilieties, maar ook byvoorbeeld die stoffervaring koolorchids.


Kasha Potgieter (* 12 Augustus 1951) is ’n Afrikaanse skrywer en wenner van die Sanlam-Insig-KykNet-romanwedstryd van 2003 met haar roman “Aan die oorkant”. Kasha van Rooy is op 12 Augustus 1951 op Sabie gebore. Haar ouers is Antonie Charles Auguste van Rooy, skofbaas by Western Reefs goudmyn naby Klerksdorp en later sitrusboer, en Hester Aletta Minziena Horn, ’n laerskoolonderwyseres. Haar oudste broer, Jacobus Albertus, is op vierjarige ouderdom in 1948 oorlede, nog voordat sy gebore is. Sy het ’n jonger broer, Johan Charles. Sy word groot op ’n sitrusplaas in die Laeveld van Mpumalanga en matrikuleer aan die Hoërskool Rob Ferreira op Witrivier. Na skool werk sy in ’n bank en bly dan vir ’n jaar in Hillbrow. Dan word sy handelsverteenwoordiger en na ’n jaar op die pad beheer sy hierdie maatskappy se kantoor in Nelspruit vir vyf jaar. Sy ontmoet die boer Tjaart Potgieter en hulle trou op 5 Junie 1978 op Witrivier. Uit hulle huwelik word ’n dogter (Antoinette Charlee op 4 Oktober 1981) en ’n seun (Martin Cornelius op 13 November 1985) gebore.


Griekse teater verwys na die drama en teater van Antieke Griekeland, wat as die begin en basis van Westerse teatergeskiedenis beskou word. Dié teater was oorspronklik 'n ritueel in die kultus van Dionysos. In die Romeinse mitologie is Bacchus die god van wyn en vrugbaarheid. Die Grieke se groot ryk begin bykans 800 voor Christus en strek tot en met die dood van Alexander, die Grote in 323 v.C., waarna die Griekse ryk verdeel is. In die ryk se bestaan van 450 jaar het die Grieke die letterkunde, argitektuur, wiskunde, wetenskap en politiek, asook die kunste van die westerse wêreld se grondslag, tot 'n groot mate ontwikkel. Een van hul mees invloedryke nalatenskappe is dié van die geskrewe klassieke tragedie en komedietekste waarop daar nog eeue na hul bestaan voortgebou is. Op die eiland Kreta is 'n antieke, kultiese teater gevind naby die paleis van Phiastos wat gebruik is vanaf ongeveer 1900 v.C. tot 1700 v.C.. Daar is skilderwerk op muurpanele gevind wat afbeeldings van oesfeeste kan wees wat vir die godin van vrugbaarheid gehou is.


Die Nakajima B6N was 'n eenmotorige bomwerper wat ook torpedo's kon dra en deur die Japannese Vlootlugmag gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig het sy nooiensvlug op Maart 1942 voltooi. Bombers 1939–1945 Kenneth Munson, Bounty Books. 2012. ISBN 978-0-7537-2172-8


Die uilmot (Cyligramma latona) is 'n mot wat ook in Suidelike Afrika voorkom. Dit lyk asof daar 'n paar oë op die vlerke is en dit het 'n vlerkspan van tot 75 mm. Lig, die reuk van alkoholiese drank en oorryp vrugte trek hulle aan. Hulle lewenssiklus is 'n week en hulle vrek nadat hulle gepaar en eiers gelê het. Die mot se larwe kom op Acacias voor. Uilmotte kom voor in Botswana, Kameroen, Tsjad, Comore, Kongo, Demokratiese Republiek van die Kongo, Egipte, Eritrea, Ethiopië, Gambië, Ghana, Guinee, Kenia, Madagaskar, Malawi, Mosambiek, Namibië, Niger, Nigerië, Rwanda, Sierra Leone, Somalië, Suid-Afrika, Soedan, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe. Dit kom wydverspeid voor, maar veral in die bosveld en in subtropiese woude. Uilmotte het 'n vlerkspan van 75 mm, albei vlerke word deurkruis deur 'n roomkleurige streep, en daar is 'n opvallende oogkol op elke voorvlerk. "African Moths: Cyligramma latona (Cramer, 1775)". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Julie 2019.


Gerard Bhengu (1910–1990; ook bekend as Bengu Benghu) was ’n Suid-Afrikaanse kunstenaar. Hy was selfonderleg en het in waterverf en sepia (swartbruin verf uit die blaas van 'n inkvis) gewerk. Hy is veral bekend vir sy portretstudies en uitbeelding van die townshiplewe van Durban. Gerard Bhengu is op 6 September 1910 by die Mariannhill-sendingstasie in Centecow, Natal gebore. Hy is aan die Rooms-Katolieke sendingskool van Esibomvwini in Centecow onderrig, waar sy talent ontdek is. Van 1926 tot 1931 maak Bhengu 150 sketse waarin hy die landelike stamlewe in Centecow vir dr. Max Kohler dokumenteer. Kohler het van hierdie tekeninge gebruik om sy etnografiese en mediese publikasies te illustreer. Van 1932 tot 1933 het hy in Ixopo gewoon, waar hy in opdrag van biskop Fleischer 'n aantal prente met godsdienstige temas verf. Daarna is hy van 1934 tot 1937 by die Edendale-opleidingskollege onder die borgskap van dr. D.M. Malcolm (Hoofinspekteur van Inheemse Onderwys in Natal) en mnr. S.R. Dent (Inspekteur van Inheemse Onderwys) onderrig. Die Departement van Naturellesake het hom gevra om 'n muurskildery vir die Ryksuitstalling te verf, wat die ontwikkeling van swart mense 'van dorp na universiteit' uitbeeld.


Yaakov Neeman, Hebreeus: יעקב נאמן , (gebore 16 September 1939 in Tel Aviv - gestorwe 1 Januarie 2017 in Jerusalem) was 'n Israelse politikus, advokaat en regsgeleerde. Neeman was in die Golani-brigade van die Israeliese Lëer. Vervolgens het hy in die regte studeer aan die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem en aan die New York-universiteit. In 1972 het hy die advokatekantoor Herzog, Fox & Ne'eman opgerig (saam met Chaim Herzog (president van Israel gewees) en Michael Fox). Hy het ook 'n professor gewees, onder meer aan die Israelse Bar-Ilan Universiteit. Eweneens het hy 'n bestuurder gewees van onder andere die vliegtuigmaatskappy El Al, die sentrale Bank van Israel en die Wereldbank. In die Netanyahu I-kabinet was Neeman in 1996 minister van Justisie en van 1997 tot 1998 minister van Finansies. In die Netanyahu II-kabinet was hy nog eens van 2009 tot 2013 minister van Justisie. Hy was nie 'n lid van die Knesset gewees nie. Hy was 'n onafhanklike, konserwatiewe politikus en 'n beyweraar van die Joodse karakter van die Israelse staat.


Die Riviersonderendberge is 'n bergreeks in die Wes-Kaap, wat strek vanaf Villiersdorp in die weste tot verby Stormsvlei in die ooste. Dit is deel van die Kaapse Plooigordel. Die noordekant van die berg word deur die Breederivier gedreineer en die suide deur die Sonderendrivier. Die dorpe Genadendal, Greyton en Riviersonderend lê aan voet van die berg aan die suidekant en McGregor aan die noordekant. Kanonberg (1 466 m) is een van die pieke van die berg by Greyton terwyl Pilaarkop (1 627 m) die hoogste piek van die berg is. By die dorp Riviersonderend gaan die N2 nasionale pad digby die berg verby. Die Boesmanskloof-wandelroete gaan oor die berg en verbind Greyton met McGregor. Cape West: 2nd edition. A relief map of the most southerly part of Africa. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hierdie naam is volgens die Oos-Slawiese gebruik; die patroniem is Petrowitsj en die van is Romanof. Aleksei Petrowitsj Romanof (Russies: Алексе́й Петро́вич; 28 Februarie [O.S. 18 Februarie] 1690 – 7 Julie [O.S. 26 Junie] 1718) was ’n Russiese tsarewitsj. Hy is in Moskou gebore as die seun van tsaar Pieter die Grote en sy eerste vrou, Ewdokia Lopoechina. Aleksei en sy pa het nie langs dieselfde vuur gesit nie en nadat Pieter druk op hom geplaas het om óf sy pligte ordentlik na te kom óf afstand van die troon te doen, het Aleksei na Wene gevlug, waar hy die beskerming van sy swaer, die Romeinse keiser, gevra het. Dit was vir Pieter ’n groot vernedering en hy het iemand gestuur om Aleksei terug te bring Rusland toe op voorwaarde dat hy hom sou vergewe en toelaat om ’n rustige lewe te lei. Aleksei is egter met sy aankoms in Rusland in hegtenis geneem, gemartel en ondervra. Nadat hy "beken" en sy vriende geïmpliseer het, is hulle tydens ’n terreurveldtog wreed vermoor.


Fyntamboekiegras (Hyparrhenia filipendula (Hochst.) Stapf) is 'n grasspesie wat inheems aan Suid-Afrika, Lesotho, Eswatini, Mosambiek en Botswana is. Op die SANBI-rooilys word dit as 'veilig' (LC) gelys. Dit kom in die bosveld voor. SANBI vermeld twee subspesies: H. f. var. filipendula H. f. var. pilosa Dit het 'n groot voorkomsgebied wat die tropiese Afrika, Madagaskar en Sri Lanka tot Australië omvat. Dit is 'n slank meerjarige grasspesie wat polle vorm en 'n wortelstok het. Dit kan 60 – 200 cm lank word en die blare kan 30 cm lank en 4 mm breed wees. Die stekeltjies is glad en 5,5 – 7 mm lank. Die trosse is 10 – 12 mm lank. Hul basisse is rolrond en ongelyk. Die blomstele se stekeltjies het 'n baard wat 1 – 5 mm lank is. ook: blougras, rooigras, dekgras "SANBI-rooilys" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Augustus 2016.


Georges Bizet (Frans: [ʒɔʁʒ bizɛ]; 25 Oktober 1838 – 3 Junie 1875) was ’n Franse komponis van die Romantiese tydperk. Hy is veral bekend vir operas soos Carmen en Die Pêrelvissers. Bizet is op 25 Oktober 1838 in Parys gebore as Alexandre-César-Léopold Bizet, maar hy is in die kerk Notre-Dame-de-Lorette as Georges gedoop, en het so bekend geword. Hy was 'n musikale wonderkind, wat vanaf nege aan die Conservatoire national supérieur de musique gestudeer en talle kompetisies gewen het. In 1857, toe hy negentien was, wen hy die prestigeryke Prix de Rome vir die eenbedryf Le Docteur Miracle. Bizet is veral bekend vir sy operas, maar het ook simfonieë en liedere geskryf. Sy bekendste simfonie is sy eerste, die Simfonie in C uit 1855. Die stuk is die eerste keer in 1935 opgevoer nadat die manuskrip deur dirigent Felix Weingartner (1863–1942) ontdek is. Bizets se jeugdige talent kan in die simfonie opmerk word. Hy was maar sewentien toe hy dit geskryf het. Een van sy weinige direkte suksesse was die opera Les pêcheurs de perles (Die Pêrelvissers).


Pieter Smit is ’n Afrikaanse digter. Pieter Smit is in 1946 op Rustenburg gebore. Hy studeer aan die Universiteit van Kaapstad, vertoef ’n ruk in Stellenbosch en verhuis dan na die Transvaal. Hier is hy ’n tyd lank verbonde aan die Vaktaalburo en word daarna taaladviseur in Pretoria. Daarna bemark hy tegnologiese produkte. Hy trou met die bekende digter Rosa Smit en hulle woon vir ’n ruk langs die Hartbeespoortdam aan die voet van die Magaliesberg. Hulle het twee seuns, maar is later geskei. Hy skryf sy eerste gedig reeds in standerd drie, oor ’n fluitspeler wat ’n voël ontdek wat mooier sing as wat hy kan speel. Later publiseer hy gedigte in tydskrifte soos Standpunte en Donga en debuteer dan met die digbundel “Visum vir die vreemde”. Die eerste afdeling (“Visum vir die vreemde”) bevat wetenskapgedigte met volop ruimtelike verwysings en wetenskapsjargon, met die doel om die ontmensliking en meganisering van die mens te belig. Die tweede afdeling (“Paspoort”) bevat hoofsaaklik belydenisverse en liefdesverse, wat in hulle eenvoudiger beelding en vorm sterker kommunikeer.


Sannie Uys (1886–1976) was ’n skrywer van kortverhale. Die digter, dramaturg en skrywer Uys Krige is een van haar seuns. Susanna Hermina Uys was op 8 Februarie 1886 op die plaas Kadie aan die Breederivier gebore, as een van ses kinders (een seun en vyf dogters) van Mattheus Gerhardus Uys (1848–1912) en Francina Gertruida Johanna Lourens (1853–1925). Sy word groot op die skaapplaas Bontebokskloof aan die voet van die Langeberg naby Swellendam. As skoolmeisie is haar sakgeld tien sjielings ’n kwartaal en sy verdien per geleentheid vyf sjielings vir haar lofrede oor Pink pills for pale people ten behoewe van ’n advertensiemaatskappy. Aanvanklik gaan sy aan die Victoria Grove High School for Girls op Riversdal skool, maar voltooi haar skoolloopbaan aan die Hoër Meisieskool Bloemhof op Stellenbosch. Aan die Victoria-Kollege op Stellenbosch bekwaam sy haar as onderwyseres en studeer ook klavier onder professor F.W. Jannasch. Hierna gee sy vir ’n ruk onderwys in musiek. Sy trou op 11 Februarie 1908 met Jacob Daniel (Japie) Krige, die bekende rugby Springboksenter en landdros en die egpaar het ses kinders, waarvan vier seuns en twee dogters.


Aenesidemus (Oudgrieks: Αἰνησίδημος, Ainêsidemos) was 'n Griekse skeptiese filosoof, gebore in Knossos op die eiland Kreta. Hy is 'n leermeester in Alexandrië, vermoedelik in die 1ste eeu v.C. Aenesidemus was die leier van wat die 'derde skeptiese skool' noem word en sorg met sy leer vir 'n heroplewing van die doktrines van Pyrrho en Timon. Sy bekendste werk is Pyrrhoneia (Πυρρώνειοι λóγοι) en was gerig aan Lucius Tubero. Sy filosofie bestaan uit vier belangrike dele: Die rede vir skeptisme en twyfel, 'n aanval op oorsaaklikheid en waarheid, 'n fisiese teorie en 'n etiese teorie. Hierdie artikel is vertaal van die Nederlandse Wikipedia


Mill Hill is 'n klein voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika wat tussen Ferndale en Bryanston-Wes geleë is. "Subplek Mill Hill". Sensus 2001. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Hottentotstee (Helichrysum nudifolium (L.) Less.) is 'n plant wat inheems aan Suid-Afrika is en in alle provinsies voorkom, veral op groter hoogtes. Op die SANBI-rooilys is dit as 'veilig' (LC) gelys. Dit kom in Zimbabwe, Malawi en verder wydverspreid in Afrika, asook in Jemen voor. Daar is verskillende variëteite: Helichrysum nudifolium var. nudifolium Helichrysum nudifolium var. oxyphyllum (DC.) Beentje Helichrysum nudifolium var. pilosellum (L.f.) Beentje Dit is 'n meerjarige plant met 'n roset van blare tot 60 x 13 cm wat rof en glimmend is aan die bokant en wollig wit aan die onderkant. Die blomme sit op 'n lang stingel wat 1,5 m hoog kan word. Hulle is liggeel. Die blare word gekook en geëet en ook ritueel verbrand om die voorouers op te roep. Die wortels word teen party kwale gebruik. H. n. var. nudifolium in Noordwes H. n. var. pilosellum in die Riemland H. n. var. pilosellum te Witsieshoek "SANBI-rooilys" (in Engels).


Brechtje van Rooy (noemnaam Breggie, née Postma, Burgersdorp, Kaapkolonie, 26 Maart 1871 – Bethulie, Suid-Afrika, 20 Maart 1936) was ’n dogter van die stigter van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, ds. Dirk Postma, en die eggenote van ds. J.A. van Rooy. Brechtje Postma was die oudste van die ses kinders uit ds. Postma se vyfde huwelik, op 20 Desember 1869, met Johanna Wilhelmina van Biljon (27 Mei 1854 – 12 Julie 1901). Die tweede kind, Helenius, is in die ouderdom van twee jaar en twee weke oorlede. Daarna volg nog ’n seun, Willem (1874–1920), ook bekend as dr. O'kulis en vader van die beeldhouer Laurika Postma en nog nege kinders asook skoonvader van die Afrikaanse skryfster Minnie Postma. Haar suster Laurika Postma (1875–1905) was prof. J.A. du Plessis se eerste vrou. Ná haar dood is hy getroud met Aletta (1876–1957), Brechtje se volgende sibbe. Deur dié egverbintenis het Brechtje die tante geword van onder andere proff. Wicus du Plessis, Hugo du Plessis en mev. Ida Bosman.


Dainfern is 'n gholflandgoed tussen Johannesburg en Pretoria geleë. Dainfern se poskode is 2055. Dainfern is onderverdeel in verskeie woongebiede want dit is nogal groot. 'n Paar van hulle is Sherwood, Hampstead en Highgate. Dit is 'n afgeslote behuisingsarea. Dainfern Ridge en Dainfern Valley is kleiner stedelike gebiede naby Dainfern. Dainfern het 'n agttienputjiegholfbaan wat oor die landgoed versprei lê; die baan het ook geteerde voetpaaie wat maklike toegang aan gholfkarretjies verleen. Die baan is ontwerp deur die professionele gholfspeler Gary Player. Ander fasiliteite sluit in: tennisbane, swembaddens, 'n vlugbalbaan, muurbalbane en staproetes. Die sentrale klubhuis bevat 'n restaurant en ander geriewe. (en) Dainfern Golf Estate (en) Golfing in Dainfern[dooie skakel] "Hoofplek Dainfern". Sensus 2011.


Johanna Cornelius (1912- 1974) was 'n algemene sekretaris en leier van die Klerewerkersunie en het baanbrekerswerk in hierdie verband gelewer. Om die saak van die vakbond te bevorder, het sy verskeie werkersklasdramas geskryf om die lewe van fabriekswerkers en die probleme wat die gewone werker in die gesig gestaar het uit te beeld. Sy het ook kortverhale en poësie geskryf. Johanna Catharina Jacoba Cornelius is op 27 Februarie 1912 in Lichtenburg gebore. Sy is een van nege kinders van Pieter Johannes Cornelius en Anna Debora Conradie wat op die familieplaas in die Wes-Transvaal grootword. Die kinders se opvoeding is Afrikaner-nasionalisties van aard en hulle vader neem deel aan die Rebellie van 1914. In die laat twintigerjare gaan sy saam met haar ouer suster Hester na Johannesburg om die armoede van die platteland te probeer ontvlug en in die stad werk te kry. In November 1930 kry sy werk as masjinis by ’n klerefabriek. Saam met haar suster bly sy in ’n kamer in Vrededorp, wat hulle met twee ander vroue deel. By die fabriek raak sy gou betrokke by die werksaamhede van die Klerewerkersunie, ’n hoofsaaklik Afrikaner vakbond  onder leiding van Solly Sachs, die vader van die latere regter Albie Sachs.


C.F. Beyers-Boshoff (1926–1989) is die skrywer van meer as honderd romans en jeugverhale en hy skryf ook rolprentdraaiboeke en verskeie gewilde radiovervolgverhale. Sy radiovervolgverhaal Ongewenste vreemdeling, wat later ook tot 'n rolprent verwerk is, maak van hom ’n huishoudelike naam en hou op daardie tydstip die rekord vir die grootste luistertal vir ’n Afrikaanse radiovervolgverhaal. Elf van sy verhale word suksesvol in rolprente omskep. Die gewilde Jasper-reeks ('n reeks jeugverhale) verskyn ook uit sy pen. Hy skryf ook onder die skuilnaam Dot Malan. Christiaan Frederik Beyers-Boshoff is op 8 Mei 1926 op Potgietersrus gebore. Die gesin verhuis na Pretoria waar hy sy skoolloopbaan aan die Afrikaanse Hoër Seunskool voltooi. Hy studeer verder aan die Universiteit van Pretoria, waar hy sy vrou, Petro Maritz, ontmoet. Hulle het vyf kinders, vier dogters (Marie, die tweeling Marlene en Jenny en Liza) en sy enigste seun, die skilder Maurice Boshoff. Aanvanklik werk hy en skryf deeltyds, maar sy loopbaankeuse word beïnvloed toe hy en sy vrou laat in die sestigerjare by hulle nuwe huis in Waterkloofrif in Pretoria aankom en vind dat die hele huis rot en kaal gesteel is.


Gerrit Besselaar was vanaf 1910 professor in Nederlands aan die Natalse Universiteitskollege in Pietermaritzburg en vanaf 1933 professor in Afrikaanse letterkunde en geskiedenis aan die Universiteit van Amsterdam in Nederland. Hy was die skrywer van die eerste Suid-Afrikaanse literatuurgeskiedenis. Gerrit Besselaar is op 12 Junie 1874 in Rotterdam in Nederland gebore. Op 3 Oktober 1903 kom hy vanuit Nederland in Kaapstad aan, vanwaar hy na Bloemfontein vertrek om ’n pos aan Grey Kollege op te neem. Hierna is hy vir ’n ruk lektor aan die Transvaalse Universiteitskollege en is ook in 1909 een van die oprigters van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns. In 1910 word hy professor in Nederlands aan die Natalse Universiteitskollege in Pietermaritzburg, ’n pos wat hy tot 1932 beklee. Hier is hy ook sekretaris van die Saamwerkunie van Natalse Kultuurvereniginge wat in 1917 onder voorsitterskap van E.G. Jansen, die latere goewerneur-generaal van die Unie van Suid-Afrika, gestig is. Hy promoveer in 1914 aan die Universiteit van Gent met “Zuid-Afrika in de letterkunde”, waarin hy die hele literatuur van en oor Suid-Afrika sedert die sewentiende eeu ontleed.


Seretse is 'n township in die Tokologo Plaaslike Munisipaliteit, in sentraal-Vrystaat, Suid-Afrika. Tydens die apartheidera was Seretse waar die dorp Boshof se Swart mense gewoon het. Volgens die 2011-sensus het die nedersetting 'n bevolking van 4 651 gehad. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Seretse". Sensus 2011. Hierdie Vrystaat-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Armstrong Whitworth Siskin was 'n dubbeldekker vegvliegtuig wat tussen die twee Wêreldoorloë in bedryf was. Die vliegtuig het in Mei 1924 sy nooiensvlug voltooi. Die ontwerp van die vliegtuig is gebaseer op die Siddeley-Deasy S.R.2 Siskin wat deur Armstrong Whitworth gebou was in 1919; die vliegtuig was hoofsaaklik van hout gemaak. Die Britse Lugministrie wou egter net tenvolle metaal vliegtuie bestel en die Siskin was herontwerp. Nommer 41 Eskader was in Mei 1924 met die Siskin III toegerus te Northolt. Die Siskin III was die Britse Lugmag se eerste tenvolle metaal vliegtuig. Daar was 465 Siskin III's' gebou waarvan sommige na Estonië en Kanada uitgevoer is. Die Siskin IIIA was toegerus met die nuwe Armstrong Siddeley Jaguar IV enjin en het in Oktober 1925 sy verskyning gemaak. Elf Britse Eskaders was met die vliegtuig toegerus vanaf September 1926. Die Britse Eskaders het die pioneerwerk ten opsigte van kunsvlieëry met dié gedoen. Die laaste Sisken van die Britse Lugmag was in Oktober 1932 onttrek terwyl sommige van die Kanadese vliegtuie eers in 1939 met die Hawker Hurricane vervang was. Lys van vegvliegtuie Crosby, Francis: THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS. 2015.


Die Petsjora (Russies: Печо́ра; Komi: Печӧра; Nenets: Санэроˮ яха) is 'n groot noord-vloeiende rivier in die Europese deel van Rusland. Dié rivier, met 'n lengte van 1 809 km (1 124 myl), ontspring in die noordelike Oeralgebergte in die Republiek van Komi. Aansluitend vloei dié rivier in 'n noordelike rigting deur die Republiek van Komi en bereik Woektyl. Vanaf hier vloei die Petsjora eers in 'n noordwestelike rigting deur Petsjora, later in 'n suidwestelike rigting en dan in 'n noordelike rigting. Noord van Narjan-Mar, Nenetsië, mond dié rivier in 'n delta in die Petsjorasee, 'n randmeer van die Barentssee, uit. "Pechora River" (in Engels). Encyclopædia Britannica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Desember 2018. Besoek op 17 Augustus 2017. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Petsjora. Hierdie Rusland-verwante artikel is ’n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Davidiet is 'n seldsame aardoksiedmineraal met chemiese eindlede La en Ce. Dit bestaan in twee vorme: Davidite – (La) (La,Ce,Ca)(Y,U)(Ti,Fe3+)20O38, in 1906 by die Radium Hill-myn, Suid-Australië ontdek en benaam deur Douglas Mawson na die Australiese geoloog Tannatt William Edgeworth David (1858–1934). Davidite- (Ce) (Ce,La)(Y,U)(Ti,Fe3+)20O38 wat eers in 1960 by Vemork, Iveland, Noorweë beskryf is. Davidite-La in Handbook of Mineralogy Davidite-La on Mindat Davidite-(La) on Webmineral Davidite-(Ce) on Webmineral Branagan, D.F. (2005): T.W. Edgeworth David: A Life: Geologist, Adventurer and "Knight in the Old Brown Hat", National Library of Australia, Canberra, p. 471. ISBN 0 642 10791 2


Diaspoor is 'n mineraal met die chemiese formule AlO(OH). Saam met gibbsiet en boehmiet is hierdie mineraal 'n belangrike komponent van bouksiet, die erts waaruit aluminium verkry word. Diaspoor en boehmiet is allotrope van AlO(OH) en diaspoor is termodinamies gesien die stabiele en boehmiet die metastabiele fase. Die oorgang van boehmiet na diaspoor is nogtans uiters traag. Dit is moontlik om boehmiet in 1M NaOH in teenwoordigheid van diaspoor-saadjies om te set, maar dit duur ongeveer 35 dae. Die ortorombiese kristalstruktuur van diaspoor bestaan uit vervormde AlO3(OH)3-oktaëders. Elke hidroksied-ioon vertoon waterstofbinding met 'n oksiedioon van 'n naburige AlO3(OH)3-oktaëder. Hierdie struktuur is 'n argetipe. 'n Ander mineraal wat hierdie struktuurtipe besit is goethiet. "mindat 1285" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Mei 2020. Bauxites Ida Valeton, Elsevier, 2010, ISBN 0-08-086967-X, ISBN 978-0-08-086967-4, Hoofstuk 2 Materials Science and Engineering Serving Society R.P.H. Chang, R. Roy, M. Doyama, S. Somiya, Elsevier, 1998, ISBN 0-08-053587-9, ISBN 978-0-08-053587-6 Hierdie mineraal-verwante artikel is 'n saadjie.


Antho is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse). Antho (Acarnia) arctica (Koltun, 1959) Antho (Acarnia) bakusi (Sim & Lee, 1998) Antho (Acarnia) circonflexa (Lévi, 1960) Antho (Acarnia) coriacea (Bowerbank, 1874) Antho (Acarnia) delaubenfelsi (Little, 1963) Antho (Acarnia) elegans (Ridley & Dendy, 1887) Antho (Acarnia) frondifera (Lamarck, 1814) Antho (Acarnia) illgi (Bakus, 1966) Antho (Acarnia) inconspicua (Desqueyroux, 1972) Antho (Acarnia) kellyae (Samaai & Gibbons, 2005) Antho (Acarnia) levii (Bergquist & Fromont, 1988) Antho (Acarnia) pellita (Van Soest, Meesters & Becking, 2014) Antho (Acarnia) penneyi (De Laubenfels, 1936) Antho (Acarnia) planoramosa (Koltun, 1962) Antho (Acarnia) prima (Brøndsted, 1924) Antho (Acarnia) ridleyi (Hentschel, 1912) Antho (Acarnia) signata (Topsent, 1904) Antho (Acarnia) simplicissima (Burton, 1932) Antho (Acarnia) spinulosa (Tanita, 1968)


Antho burtoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Antho en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1952 deur Lévi. Van Soest, R. (2011). Antho burtoni (Lévi, 1952). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167849. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Antho erecta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Antho en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1923 deur Ferrer-Hernandez. Van Soest, R. (2011). Antho erecta (Ferrer-Hernandez, 1923). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167855. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Antho karyoka is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Antho en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1945 deur Dickinson. Van Soest, R. (2011). Antho karyoka (Dickinson, 1945). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167864. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Antho penneyi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Antho en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1936 deur De Laubenfels. Van Soest, R. (2011). Antho penneyi (De Laubenfels, 1936). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167868. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Antho simplicissima is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Antho en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Burton. Van Soest, R. (2011). Antho simplicissima (Burton, 1932). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167876. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Antho brondstedi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Antho en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Bergquist & Fromont. Van Soest, R. (2011). Antho brondstedi. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167881. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Molukkesee (Indonesies: Laut Maluku) is 'n see aan die weste van die Stille Oseaan in Suidoos-Asië. Dit lê tussen Sulawesi in die weste en die Molukke in die ooste langs die ewenaar. Die Molukkesee grens aan die Celebessee in die noordweste, die Filippynse See in die noordooste, die Halmaherasee in die ooste, die Seramsee in die suidooste en die Bandasee in die suide. Die see het 'n oppervlakte van sowat 200 000 km² en 'n maksimale diepte van 4 810 m. Die Molukkesee is na die eilandgroep Molukke genoem. Dit is binne die Maleise argipel geleë en 'n tropiese see. Die hele kus van die Molukkesee behoort tot die eilandnasie Indonesië. Die Portugese, Nederlandse, Britse en Spaanse ryke het mekaar beveg vir beheer oor die Spesery-eilande wat maklik deur die Molukkesee bereik kan word. "Molucca Sea" (in Engels). Encyclopædia Britannica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Maart 2016. Besoek op 18 April 2020. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Elektrochemiese sel is 'n toestel waarin die twee elektrochemiese halfreaksies van 'n redoksreaksie apart kan plaasvind. Deur die skeiding is dit moontlik om die chemiese energie in elektriese energie om te sit pleks van in hitte. Dit bestaan gewoonlik uit: Twee vate of kompartimente Twee elektrodes: 'n anode in die een en 'n katode in die ander vat 'n Stroomdraad wat die twee elektrodes verbind; gewoonlik word hierdie deel van die stroomkring belas deur byvoorbeeld 'n rekenaar 'n Soutbrug wat die twee vate verbind. Die toestel skei nie net die twee halfreaksies nie, maar ook die strome wat die elektriese kring verbind. In die stroomdraad word elektrone vervoer, in die soutbrug ione. Die elektrone- en die ionestroom moet ook geskei word. Indien aan die sel se chemiese halfreaksies toegestaan word om in hulle natuurlike rigting te verloop, word die sel galvanies genoem. Dit is wat gebeur wanneer die sel gebruik word om byvoorbeeld die rekenaar in werking te stel. Indien ‘n eksterne elektriese kragbron gebruik word om die reaksie in die teengestelde rigting te stu word die sel elektrolities genoem.


Callyspongia sinuosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1892 deur Topsent. Van Soest, R. (2011). Callyspongia sinuosa. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166154. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


William Purdom (10 April 1880 - 7 November 1921) was 'n Britse plant-verkenner wat deur Veitch en die Arnold Arboretum van Harvard-universiteit in 1909 na die noordelike provinsies van China gestuur is. Hy het drie jaar lank (1909-1911) plante vir die Arboretum langs China se Geelrivier versamel en gefotografeer. Hy was aangestel as inspekteur van woude vir die Chinese regering. Rhododendron purdomii is na hom vernoem by die Arnold Arboretum. Hy en die Belgiese tuinboukundige J. Hers het beplan om Flora van China te wysig, maar die plan is gestaak deur die ontslag van die departement. Later het Hers Directory of Longhai Area Plants geskryf. In 1914 het Purdom en 'n metgesel Reginald Farrer uitgesit op 'n ambisieuse ekspedisie na Tibet en die Kansu provinsie van Noordwes-China. Hierdie twee jaar van verkenning en plantversameling word in Farrer se On the Eaves of the World (2 vol) (1917) beskryf, asook on Farrer se postuumse The Rainbow Bridge (1921). Die standaard outeursafkorting Purdom word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.


Artemisina amlia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Artemisina en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2006 deur Lehnert, Stone & Heimler. Van Soest, R. (2011). Artemisina amlia Lehnert, Stone & Heimler, 2006. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=225431. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Artemisina strongyla is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Artemisina en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Hentschel. Van Soest, R. (2011). Artemisina strongyla Hentschel, 1914. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167904. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Asbestopluma vaceleti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Asbestopluma en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Van Soest & Baker. Vacelet, J. (2011). Asbestopluma vaceleti Van Soest & Baker, 2011. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=579462. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Asbestopluma callithrix is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Asbestopluma en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Hentschel. Van Soest, R. (2011). Asbestopluma callithrix Hentschel, 1914. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=168194. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.