Die Integraalrekening is 'n onderdeel van wiskunde en dan spesifiek van analise. Integrasie verwys na die berekening van integrale, wat in die eenvoudigste geval as die area onder 'n grafiek beskou kan word. Indien dit 'n grafiek van die spoed van 'n voorwerp teenoor die tydsverloop is, sal die integraal die totale afstand wees wat die voorwerp afgelê het. In so geval praat mens van 'n tydsintegraal. As 'n funksie die massadigtheid van 'n voorwerp gee, dan sal die integraal van die funksie oor die volume die totale massa gee. In so geval praat mens van 'n volume-integraal. Integrasie is nou verwant aan differensiaalrekening, aangesien hierdie twee as teenoorgestelde of inverse prosesse beskou kan word. Dit word deur die fundamentele stelling van die kalkulus beskryf. Die nuttigheid hiervan spruit uit die feit dat dit 'n manier gee om integrale deur middel van differensiasie te bereken: as 'n funksie gelyk is aan die afgeleide van 'n tweede funksie, dan is die integraal (of anti-differensiaal) van die eerste funksie gelyk aan die oorspronklike tweede funksie.


Bidhya Devi Bhandari (Nepalees: विद्या देवी भण्डारी; gebore 19 Junie 1961) is sedert 2015 die president van Nepal. Sy is die eerste vroulike president van Nepal. Sy was ook die adjunk-voorsitter van die Kommunistiese Party van Nepal. "Nepal gets first woman President". The Hindu (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Februarie 2020. Besoek op 5 Augustus 2016. "Bidhya Devi Bhandari elected Nepal's first female president". BBC Asia News (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Oktober 2019. Besoek op 5 Augustus 2016. "Bidya Devi Bhandari elected first woman President of Nepal". Kantipur News (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Desember 2018. Besoek op 5 Augustus 2016. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Bidhya Devi Bhandari. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Gereformeerde kerk Swartruggens is die vyfde oudste van die 22 gemeentes in die GKSA se Klassis Molopo. Die middelpunt van die gemeente is die dorp Swartruggens in die provinsie Noordwes. Einde 2015 was hier 69 belydende en 11 dooplidmate. In 1908 het die Gereformeerde kerk Rustenburg twee wyke aan Zeerust afgestaan met dien verstande dat hulle ’n eie kerkplek inrig. Roelof Petrus Scheepers het ’n deeltjie van sy plaas, Brakfontein, aan die gemeente geskenk vir die oprigting van die kerkgebou. Hierdie saal is in 1910 deur oudl. Du Toit opgerig. Dit sou vir die daaropvolgende 23 jaar gebruik word. Midde-in die Rebellie van 1914 het die wyk Brakfontein van Zeerust afgestig en in 1917 het die lidmate self ’n nuwe kerk gebou. Sand is aangery en met hamers is klippe fyngekap vir die betonwerk. Ds. B.J. de Klerk, die leraar van 1917 tot 1940, het met die bouwerk gehelp. In September 1933 is dié gebou, ontwerp deur die Gereformeerde argitek Pieter Dykstra, met sy vier sierlike Kaaps-Hollandse gewels in gebruik geneem. Die kerktoring is 31 jaar later verander.


Die Gereformeerde kerk Fort Victoria-Nuanetsi was 'n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika met sy middelpunt op die dorp Masvingo (vroeër Fort Victoria genoem, in Zimbabwe. Die gemeente is in 1972 gestig, dieselfde jaar as Gwelo-Gatooma en Chinhoyi, die enigste Afrikaanse gemeente wat in Zimbabwe oorgebly het, maar het in 1981 ontbind, net 'n jaar ná Zimbabwe se onafhanklikwording en dieselfde jaar as Bulawayo en Gwelo-Gatooma. Die Gereformeerde kerk Harare het nog tot 1984 bestaan. (af) Harris, C.T., Noëth, J.G., Sarkady, N.G., Schutte, F.M. en Van Tonder, J.M. 2010. Van seringboom tot kerkgebou: die argitektoniese erfenis van die Gereformeerde Kerke. Potchefstroom: Administratiewe Buro. (af) Venter, ds. A.A. (hoofred.) 1960. Almanak van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika vir die jaar 1961. Potchefstroom: Administratiewe Buro. (af) Vogel, Willem (red.). 2015. Die Almanak van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika vir die jaar 2016. Potchefstroom: Administratiewe Buro. NG gemeente Masvingo


Die Gereformeerde kerk Ghanzi was die enigste Afrikaanse gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika in Botswana (met die stigting van die gemeente Betsjoeanaland genoem). In 1960 het die gemeente 75 belydende en 93 dooplidmate gehad, 'n weerspieëling van die groot gesinne van destyds. Ghanzi lê in die weste van Botswana. Heelparty lidmate van die Gereformeerde Kerk het noordoos van dié dorp gewoon op plase soos Leeubos, Eerste Rus en D'Kar. Al is die Gereformeerde kerk Ghanzi eers op 3 Julie 1948 gestig, was daar reeds in die 1890's lidmate in dié omgewing. Die ontstaan van die gemeente kan terugvoer word tot die stigting in 1909 van die Gereformeerde kerk onder het Kruis in Gordonia deur ds. S.J. du Toit op die plaas Mier. Binne die grense van die NG gemeente Upington het 'n groep mense gewoon wat gesimpatiseer het met die rigting van die Kerke onder die Kruis. Aangesien hulle graag wou sien dat die jong mense wat belydenis van die geloof aflê, vaster verbind moes word aan die belydenisskrifte, het hulle hul predikant gevra om dit op die een of ander wyse te doen.


Die Gereformeerde kerk Delareyville is die 14de oudste van die 30 gemeentes in die GKSA se Klassis Noordwes en was einde 2015, toe hier net 20 belydende en vyf dooplidmate was, die tweede kleinste. Vyf jaar vantevore was dit onderskeidelik 28 en drie, maar in 1997 77 en 36. Die gemeente het op 3 Mei 1964 van die Gereformeerde kerk Sannieshof afgestig. Die eerste behoefte was aan ’n eie pastorie. Aan die begin het die lidmate in die stadsaal vir eredienste byeengekom en daarna ook ’n tyd lank in die plaaslike Hervormde kerk. Net twee jaar nadat die gemeente gestig is, is begin beplan om ’n kerk te bou. Die hoeksteen is in 1969 gelê en die pas voltooide gebou, in ’n waaiervorm, op 18 November daardie jaar ingewy. Die eerste predikant van Delareyville, ds. P. du Plessis, het die hoeksteen onthul. Die boukoste het sowat R37 000 beloop en is bestry met ’n lening van die Administratiewe Buro in Potchefstroom. Die lidmate het self vir die orrel van R5 500 betaal. Die kerkgebou bied sitplek aan sowat 300 kerkgangers en word, buiten deur die handjie vol Gereformeerdes van Delareyville, ook deur die plaaslike Afrikaanse Protestantse gemeente gebruik.


Die Gereformeerde kerk Witbank-Oos was die laaste van drie gemeentes van die GKSA wat tussen 1931 en 1983 op Witbank gestig. Die volgende twee stigtings, dié van die Gereformeerde kerk Witbank-Suidoos in 1989 en Gereformeerde kerk Hoëveld in 2010, was samesmeltings van reeds bestaande gemeentes sodat die dorp sedertdien net een Gereformeerde gemeente het, pleks van die oorspronklike drie. Die Gereformeerde kerk Witbank-Oos het in November 1983 van die Gereformeerde kerk Witbank-Suid afgestig as die derde gemeente op die destyds snelontwikkelende Witbank. Van die nuwe gemeente se 16 wyke was sewe buite die dorp, onder meer op Ogies, waar een maal per maand ’n middagdiens gehou is, en op Kendal. Die gemeente het in die skoolsale van die Laerskool Dalridgepark en die Laerskool Duvhapark byeengekom. In 1985 het die GKSA se orgaan, Die Kerkblad, nog berig dat die gemeente hard werk om geld in te samel vir kerkbou deur onder meer koeksisters te verkoop, maar in 1989 het Witbank-Oos ontbind sonder dat hy ooit sy kerk gehad het en met die Suid-gemeente saamgesmelt as Witbank-Suidoos wat op sy beurt in 2010 met die Gereformeerde kerk Witbank saamgesmelt het as Hoëveld.


Die Gereformeerde kerk Potchefstroom-Suid is een van 10 gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika in die universiteitstad Potchefstroom. Die gemeente het einde 2015 165 belydende en 42 dooplidmate gehad vergeleke met 191 en 29 vyf jaar vantevore. Hoewel dit met sy stigting reeds die vyfde Gereformeerde gemeente op Potchefstroom was, is dit sedert 2011 die derde Afrikaanse weens die samesmelting van Potchefstroom-Noord (gestig in 1949) en Noordbrug (1957) in daardie jaar as die Gereformeerde kerk Potchefstroom-Die Bult. Die Gereformeerde kerk Potchefstroom het al in 1859, die stigtingsjaar van die kerkband, tot stand gekom en die Gereformeerde kerk Ikageng in 1954. Potchefstroom-Suid het op 8 Oktober 1961 van die moedergemeente afgestig. Laasgenoemde het in die vorige jaar ’n sieletal van 1 030 gehad, Potchefstroom-Noord 811 en Noordbrug 651. Aan die begin is eredienste in die M.L. Fick-skoolsaal gehou, maar ’n lidmaat, Willie Kotze, het namens die gemeente ’n aanbod van R65 000 gemaak vir die NG gemeente Potchefstroom-Suid se ou kerkgebou. Die NG kerkraad het die aanbod aanvaar en met die bruidskat wat die dogter van die ou moeder ontvang het, kon sy die perseel aankoop.


Die Gereformeerde kerk Standerton is op 6 Mei 1905 gestig en die vierde oudste van die 10 gemeentes in die GKSA se Klassis Piet Retief. Met 160 belydende en 34 dooplidmate einde 2015 was dit toe die derde grootste gemeente in dié Klassis. Vyf jaar vantevore was hier ook 160 belydende en 34 dooplidmate, maar in 1997 was dit onderskeidelik 239 en 138. Die Standertonse wyke van die Gereformeerde kerk Heidelberg het op 8 Oktober 1904 ’n eie kerkgebou op Standerton in gebruik geneem. Ds. Martinus Postma het die hoeksteen gelê en agt maande later is die Gereformeerde kerk Standerton gestig. Hierdie kerkgebou het ná 65 jaar soveel opknapping gekort dat die kerkraad besluit het om dit te sloop en ’n nuwe gebou dieselfde plek op te rig. Die nuwe kerk is, soos die oue, op een van die hoogste punte op Standerton gebou sodat dit van ver af sigbaar is. Ds. W. Venter het die hoeksteen op 21 Februarie 1970 gelê. Tydens die ingebruikneming op 15 Mei 1971 het prof. S. du Toit die diens gelei en ds. C.N. van der Merwe is terselfdertyd as predikant van die gemeente bevestig.


Die Gereformeerde kerk Reitz is die sewende oudste gemeente in die GKSA se Klassis Oos-Vrystaat. Die gemeente het in 1941 afgestig van die Gereformeerde kerk Bethlehem. GK Reitz het 56 belydende en 13 dooplidmate einde 2019 die vierde kleinste van die nege gemeentes in Klassis Oos-Vrystaat. Buiten die hoofdorp, Reitz, sluit die gemeente ook Daniëlsrus, Petrus Steyn en Tweeling in. Tans deel GK Reitz en GK Lindley die beroepe predikant, wat in die pastorie in Reitz woon. Die predikant lei die erediens om 8:00 en vertrek daarna na Reitz om die erediens om 10:00 te lei. Reeds voor 1928 het talle Gereformeerde gesinne hulle in die omgewing van Reitz en in die Riemland gevestig. Baie van die lidmate het ver vanaf die dorp gewoon en weens paaie wat dikwels onbegaanbaar was, kon heelparty lidmate selde dorp toe kom. Van ’n nederige begin het hierdie gemeente gegroei vanuit ’n geleende Engelse kerkgebou tot ’n eie selfstandige gemeente met haar eie kerkgebou. Die lidmate het eers onder die Gereformeerde kerk Bethlehem geval. Reitz het uit twee wyke bestaan wat in kombinasie was met Lindley; dus is die lidmate bedien deur die predikant van Lindley, al was hulle deel van Bethlehem.


Kameelputs is 'n klein dorpie in Groter Taung Plaaslike Munisipaliteit in die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Kameelputs". Sensus 2011. Hierdie Noordwes-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Somerset Budget & Pearston Advocate is 'n tweetalige (Afrikaans en Engels) gemeenskapskoerant wat weekliks op Somerset-Oos in die Oos-Kaap, Suid-Afrika, uitgegee en gedruk word. Die koerant was in 2016 reeds 130 jaar oud. Die drukoplaag is 2 000. Somerset-Oos se enigste oorblywende weekblad, die Somerset Budget, in 1886 opgerig deur W.S. Duxbury, wat ook die eerste redakteur was. Talle koerante het met die Budget meegeding, maar hulle het almal sedertdien gevou. In 1897 is die koerant deur dr. F.M. McIntyre aan Edward Charles Sellick verkoop, maar tydens die Eerste Wêreldoorlog het ’n sindikaat onder voorsitterskap van J.S.B. Holden dit in besit geneem. Destyds was die redakteur adv. Borchenhagen van Bloemfontein, maar hy is kort daarna, in 1920, opgevolg deur Fred Knoetze. Onder dié getroue ondersteuner van eers die Suid-Afrikaanse (SAP) en daarna Verenigde Party (VP) se redakteurskap het daar ’n groot oplewing gekom. Na bewering het hy dikwels aan genl. Jan Smuts geskryf wanneer die rigting wat die SAP ingeslaan het, hom nie aangestaan het nie. Indertyd was die koerant sterk polities ingestel.


Albert Lintvelt (16 April 1940, Grabouw –†20 Maart 2004, Simonstad) was 'n Suid-Afrikaanse argitek en skrywer, wat grootliks bekend is vir sy kortverhale. Hy sterf tragies wanneer hy die slagoffer van 'n moord deur sy tuinier in 2004 word. Albert Jacobus Lintvelt is op 16 April 1940 op Grabouw gebore. Hy word groot op Ceres en Touwsrivier. Hy studeer aan die Paul Roos Gimnasium op Stellenbosch, waarna hy hom as argitek bekwaam. Hy word vennoot by die argiteksfirma Jan van Wijk en Vennote in die teenswoordige Gauteng, waar hy onder meer die Sanlam-ouditorium by die Randse Afrikaanse Universiteit (tans Universiteit van Johannesburg) ontwerp. Ná sy aftrede trek hy na Kaapstad en word senior lektor in argitektuurtegnologie en boukunde aan die Kaapse Technikon. Hier is hy ook besonder aktief in amateurtoneel, onder meer met die Anchor Players Dramatic Society in Simonstad, en neem deel aan musiekblyspele en ander amateuropvoerings, waaronder 007 Shaken and Stirred en Curtain Up. As musiekkenner skryf hy vryskut musiekresensies vir Beeld en Die Burger en radiosketse vir Vrouefokus. Hy bespeel self die klavier en het sanglesse geneem by onder andere Eve Boswell.


Darwinisme is 'n teorie van biologiese evolusie wat deur die Engelse natuurkundige, Charles Darwin, en andere ontwikkel is, wat bepaal dat alle spesies uit organismes ontstaan en ontwikkel is deur die natuurlike seleksie van klein, geërfde variante wat die indiwidu se vermoëns om mee te ding, te oorleef, en voort te plant, verhoog. Dit word ook die Darwinse teorie genoem, en het oorspronklik die breë konsepte van die transmutasie van spesies ingesluit wat algemeen aanvaar is in Darwin se boek, On the Origin of Species, in 1859. Dit het die konsepte ingesluit wat Darwin se teorieë vooruitgeloop, maar agterna verwys het na die spesifieke konsepte van natuurlike seleksie van die Weismann versperring, of in genetika van die sentrale dogma van molekulêre biologie. Hoewel die term normaalweg streng na die biologiese evolusie verwys, is dit deur Kreasionisme bewillig om na die oorsprong van lewe (Abiogenese) te verwys, en dit is selfs by die konsepte van die kosmiese evolusie toegepas, hoewel nie een hiervan enige verbintenisse met Darwin se werk het nie.


Die Rots-klipvis (Clinus agilis) is 'n vis wat endemies is aan Suid-Afrika. Die vis kom voor aan die Weskus, om Kaappunt tot by Port Alfred in die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Agile klipfish. Die vis word tot 14 cm lank. Hulle kleurpatrone wissel van liggrys, roomkleurig tot ligbruin. Partykeer is hulle gevlek met 7 donkerbruin tot swart strepe oor die lyf wat ook op die anale en dorsal vinne voorkom. Daar is 'n swart knoppie tussen die derde en vierde dorsale stekels. Hulle leef in rotsriwwe, aflandige riwwe en strandmere tot op 'n diepte van 20 m. Hulle leef ook in getypoele, in alge beddings en ook sanderige areas. Hulle is gewoonlik alleenlopers en vreet klein ongewerweldes. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 http://www.fishbase.org/summary/SpeciesSummary.php?ID=26245&genusname=Clinus&speciesname=agilis&AT=Clinus+agilis&lang=English Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Stormwater is water wat na 'n reënbui afloop. Stormwater kan in die grond infiltreer, bo op die oppervlak bly en verdamp, of wegvloei en in strome, riviere of damme beland. In 'n natuurlike landskap soos 'n woud of bos, absorbeer die grond die meeste van die stormwater naby aan die plek waar dit val. In omgewings wat ontwikkel is, kan stormwater wat nie goed bestuur word nie, hoofsaaklik twee probleme veroorsaak. Indien die volume te veel raak, kan dit vloedskade aanrig, en indien daar gifstowwe in hierdie stormwater beland, kan dit skadelike gevolge hê waarheen dit ook al vloei, of selfs uiteindelik vir oseaanbesoedeling sorg. Stormwater is ook 'n waardevolle hulpbron aangesien die wêreldbevolking se verbruik groter is as die beskikbare varswater. Wanneer die stormwater opgegaar en gesuiwer word, kan dit in stedelike gebiede drinkwater voorsien en op hierdie manier sorg vir volhoubaarheid. Oppervlaktes wat ondeurdringbaar is (paaie, parkeerareas, geboue, gekompakteerde grond) laat nie toe dat die reënwater in die grond in filtreer nie en daarom kom daar meer afloopwater voor as in onontwikkelde gebiede.


Rubber is 'n elastiese, waterdigte materiaal wat kan rek en krimp. Talle voorwerpe word van rubber gemaak, soos balle, uitveërs, handskoene, bande en proppe. Dit is 'n polimeer wat van natuurlike bronne bekom, of op industriële skaal gesintetiseer word. Natuurlike rubber (lateksrubber) word van bome wat veral van Suid-Amerika afkomstig is gemaak. Dit word as ’n sap (genaamd lateks) uit boomstamme getap. Ongeveer 33% van hierdie sap bestaan uit rubber. Die lateks word gefiltreer en met water verdun. Dit word dan met suur behandel om die rubberdeeltjes te laat stol. Daarna word dit platgerol en gedroog. Sintetiese rubber word deur 'n chemiese proses vervaardig. Die proses staan as polimerisasie bekend en word ook vir die vervaardiging van plastiek gebruik. Voorbeelde van sintetiese rubber is chloropreen-rubber, 1,3-butadieen-rubber en butyl-rubber. Swawel word soms gebruik om rubber sterker te maak en te keer dat dit nie maklik smelt nie. Dit staan as vulkanisasie bekend. Rubber word al etlike jare in die natuurlike verspreidingsgebied van plante wat rubber lewer versamel en gebruik.


Johannes Lodewikus Myburg is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is op 17 Julie 1957 op Pietersburg in Noord-Transvaal (tans Polokwane in Limpopo) gebore en word groot in die Transvaal.  Sy digbundel getiteld Uittogboek het in 2020 die Hertzogprys verower. Sy skoolopleiding ontvang hy in Potchefstroom, waar hy aan die Potchefstroom Gimnasium matrikuleer. Daarna studeer hy aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. In 1978 behaal hy die B.A.-graad met Grieks en filosofie as hoofvakke en in 1982 behaal hy die B.Th.-graad. Op universiteit is hy 'n aktiewe lid van die Skrywerskring. Sy M.Th.-graad behaal hy in 1995 aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat. In 2000 verwerf hy sy D.Th.-graad aan die Universiteit van Suid-Afrika met 'n proefskrif “Deconstructing identity in a landscape of ideology, culture, belief and power”. In 2001 begin hy werk by Beeld as kunsskrywer. Aan die Universiteit van die Witwatersrand registreer hy dan vir 'n M.A.-graad in kuns en hy word aangestel as kunskurator vir die Klein Karoo Nasionale Kunstefees vir 2009. In Oktober 2010 word hy aangestel as kunsredakteur vir Beeld. Hy is in 2011 een van die beoordelaars vir die UJ-prys vir Skeppende Skryfwerk.


Musieksimbole is die merke en simbole wat vanaf omtrent die 13de eeu gebruik word in musieknotasie van bladmusiek om toonhoogte, ritme, tempo – en in sekere mate die artikulasie (bv. ’n komposisie in sy grondvorm) weer te gee. Sedert die 13de eeu het die notasie egter talle veranderings deurgemaak. Hieronder word die huidige eindproduk, die moderne notasie beskryf. Sleutels bepaal die omvang van toonhoogte, of tessituur, van die balk waarop dit geplaas is. ’n Sleutel verskyn gewoonlik heel links op die balk. Bykomende sleutels kan in die middel van ’n balk verskyn om ’n verandering in register vir instrumente met ’n groot omvang aan te dui. In vroeë musiek kon sleutels op enige lyn op die balk geplaas word. Musieknoot- en rustekenwaardes word nie in die absolute sin gedefinieer nie, maar is in verhouding tot alle ander noot- en rustekenwaardes. Die heelnoot is ’n verwysingswaarde, en die ander note word in vergelyking daarmee benoem; bv. ’n kwartnoot is ’n kwart van die duur van ’n heelnoot. Note wat korter as 64ste note is, is seldsaam maar nie onmoontlik nie.


Die Gereformeerde kerk Upington is die sewende oudste van die 15 gemeentes in die GKSA se Klassis Griekwaland-Wes. Einde 2015, toe hier 70 belydende en 14 dooplidmate was, was dit ook die sewende kleinste gemeente in dié Klassis. In 2001 was die getalle onderskeidelik 152 en 45, ’n afname van meer as 57 persent binne 14 jaar. Die suidwestelike wyk van die Gereformeerde kerk Olifantshoek het vroeg in die eeufeesjaar van die Gereformeerde Kerk en wel op 17 Januarie 1959 afgestig as die Gereformeerde kerk Upington. Heel gou het die nuwe gemeente planne begin maak om hul eie kerkgebou op te rig. R.B. Nyschen was die argitek sowel as die bouaannemer, en op 10 Junie 1961 is dié kerk in gebruik geneem. Destyds was dit amper die enigste gebou in ’n nuwe woonbuurt op Upington. Omdat die gemeente in 1960 uit net 43 belydende en 32 dooplidmate bestaan het, is net die helfte van die gebou van banke voorsien wat ’n lidmaat, Abraham Viljoen, op sy plaas, 120 km van die dorp af, gemaak en dan na die dorp vervoer het. Die Kanselbybel was ’n geskenk van ds.


Die Stigting VOC is in 1995 gestig om die belangstelling in die regeerperiode van die VOC in Suid-Afrika, naamlik van 1652 tot 1795, lewend te hou. Dit doen hierdie vereniging deur die bestudering van die Khoikhoi, navorsing oor die VOC as maatskappy en die beywering vir die bewaring van artikels uit die VOC-tyd soos geboue, skeepswrakke, porselein, munte en dokumente. In Suid-Afrika is die vereniging die eienaar van die VOC-logo, waarskynlik een van die oudste handelsembleme in die wêreld. Prof. J. Leon Hattingh van Somerset-Wes is die leidende figuur in die organisasie. Amptelike webwerf


'n Arbeidersparty is 'n politieke party wat maatskaplike toestande wil verbeter, veral vir die werkersklas. Hulle het meestal 'n sosialistiese agenda. Die term word wêreldwyd vir verskillende politieke partye gebruik, insluitend: Arbeidersparty (Suid-Afrika, 1910), party wat van 1910 tot ongeveer 1958 in Suid-Afrika bestaan het. Arbeidersparty (Suid-Afrika, 1969), party vir Kleurlinge wat van 1969 tot 1994 in Suid-Afrika bestaan het. Arbeidersparty (Verenigde Koninkryk), 'n sentrum-linkse politieke party in die Verenigde Koninkryk. Arbeidersparty (Nieu-Seeland), 'n sentrum-linkse politieke party in Nieu-Seeland (amptelik: Nieu-Seelandse Arbeidersparty). Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty, 'n regse radikale politieke party in Duitsland tussen 1919 en 1945. Partij van de Arbeid, Nederlandse sosiaal-demokratiese party wat in 1946 gestig is. Daar is (of was) ook arbeiderspartye in België, Israel, Switserland en verskeie ander lande. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8


'n Volkstribuun het 'n belangrike amp in die Romeinse Republiek van die vyfde of vierde eeu v.C. beklee. Dié amp het in 494 v.C. op die Mons Sacer, die heilige heuwel oorkant die Aniene-rivier, ontstaan. Die leier van die plebejers, L. Sicinius Bellutus, is hier as eerste volkstribuun aangestel. In 470 is hulle vir die eerste keer deur die comita tributa gekies, en C. Sicinius word as tribuun aangestel. Volkstribune het die plebs teenoor die patrisiërs verteenwoordig. Hulle het nie oor die reg beskik om 'n leër aan te voer nie, maar wel oor die ius intercessionis, wat die uitvoering van enige bevel of vonnis van die patrisiërs kon veto. Verder het hulle die ius auxilii gehad, die reg om plebejers teen die patrisiese magistrate te beskerm. Hulle is onder goddelike beskerming van die godin Ceres geplaas en was onskendbaar. Wie hulle aanval sou deur die gode bestraf word en kon deur iedereen straffeloos gedood word. Aanvanklik was daar twee tribune, later vyf en uiteindelik tien. Die feit dat hulle sacrosancti verklaar is, was belangrik vir die amp se ontwikkeling.


Die Swartseevloot (Russies: Черноморский флот, Tsjernomorski flot) is ’n groot, strategiese afdeling van die Russiese Vloot (voorheen van die vloot van die Sowjetunie en die Russiese Keiserryk) wat sedert die laat 18de eeu in die Swart- en Middellandse See aktief is. Die vloot se basisse is verskeie hawens in die Swartsee en die See van Azof, terwyl sy infrastruktuur op verskillende plekke op die Krim en in Krasnodar-krai geleë is. Dit is vermoedelik op 13 Mei 1783 saam met sy hoofbasis, die stad Sewastopol, deur prins Potemkin gestig. Rusland het ’n lang stryd teen sy hoofteenstander in die streek, die Ottomaanse Ryk, gevoer. Dit is van geweldige historiese en politieke belang vir Rusland. In 1790 het Russiese vlootmagte onder aanvoering van admiraal Fjodor Oesjakof die Turkse Vloot by die Slag van Kertsj-straat verslaan. Vanaf 1841 is die vloot deur die Londense Konvensie tot die Swartsee beperk. Ná die Krimoorlog het die Verdrag van Parys (1856) bepaal die Swartsee moet ’n gedemilitariseerde gebied word, maar Rusland het ’n ruk later die verdrag verwerp en sy militêre mag in die gebied herstel.


André Arendse (1967-) is 'n voormalige doelwagter van die Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan. Sy eersterangse loopbaan strek oor 14 seisoene (1991–2004) en hy verteenwoordig sy land in 67 internasionale wedstryde (1995–2004). Omdat al Bidvest Wits se doelwagters beseer was, speel hy in 2013 in die Premier Sokkerliga (PSL) en word hy op 46 die oudste speler nóg in dié liga. Arendse maak sy debuut in 1991 vir die Cape Town Spurs in die destydse NSL (Nasionale Sokkerliga). In 1992 speel hy as leenspeler vir Santos Kaapstad. Hy het later professionele sokker vir Oxford United, Fulham (beide in Engeland), Santos, Mamelodi Sundowns en Supersport United gespeel. Hy staak se sokkerloopbaan in 2009 nadat hy (as 'n lid van SuperSport United) die Premier-sokkerliga wen. In Mei 2013 keer hy tot die spel terg, om Bidvest Wits met 'n noodsituasie te help. Die klub se doelwagters (Steven Hoffman, Jackson Mabokgwane, Emile Baron en Ryan Harrison) was almal beseer. Dit maak hom die oudste speler in PSL-geskiedenis, en oortref hy Bruce Grobbelaar se vorige rekord.


Pêrelbalalagras of pokogras (Pennisetum glaucum) is 'n graangewas wat vir 55% van die wêreld se produksie van balalagrasse verantwoordelik is. Dit word veral in Afrika en Asië verbou. Dit is die hoofgraangewas van die noorde van Namibië en suidelike dele van Angola en word in Suid-Afrika ook mahangu genoem. Die optimale temperatuur vir groei is 32-35 °C en dit is goed gehard teen droogte. Die graan kom oorspronklik uit Afrika (Mali) en word al vir eeue in Indië verbou. In Amerika word dit veral as voer vir beeste gebruik. In Namibië word dit ook as 'n pap geëet, wat oshifima genoem word, saam met hoendervleis, bone, mopaniewurms of vis. Daar word ook 'n drankie oshikundu of ontaku van die mahangu gemaak. Die Nasionale Landbougids, 2011, Departement van Landbou, BosBou en Visserye Rupubliek van Suid-Afrika, "University of Florida Yoana Newman, Ed Jennings, Joao Vendramini en Ann Blount" (in Engels). "Sun 2013-04-05" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Julie 2016. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Pêrelbalalagras.


Die Gereformeerde kerk Steynsrus was die naasjongste gemeente in die GKSA se Klassis Oos-Vrystaat, maar het in 2011 ontbind nadat hier reeds in 2001 net 13 belydende en ses dooplidmate oorgebly het, vergeleke met onderskeidelik 28 en 12 vier jaar vantevore. Nog vier gemeentes het in daardie jaar ophou bestaan: Krugersdorp-Oos (gestig in 1978), Noordbrug (1957), Potchefstroom-Noord (1949, met Noordbrug saamgesmelt as Die Bult) en Westonaria (1961). Twee jaar ná Steynsrus het ook die naasoudste gemeente in die Klassis Oos-Vrystaat, Tweespruit, ontbind toe ook daar net sowat 13 belydende lidmate oor was. Die geskiedenis van die Gereformeerde kerk Steynsrus is nou vervleg met dié van die Gereformeerde kerk Lindley. Op 3 Januarie 1911 het 'n groep lidmate van die NG gemeente Lindley byeengekom aan huis van P.C. Oosthuizen om vas te stel hoeveel bereid was om hulle lidmaatskap van die NG Kerk te beëindig weens allerlei besware. Op 'n gemeentevergadering op 25 Maart 1911 op die plaas Klipdrif is saam met Steynsrus 'n gemeente gestig wat sou bekendstaan as die Gereformeerde Kerk onder die Kruis.


Mark Andrews (geb. 21 Februarie 1972 in Elliot) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse rugbyspeler. Hy het as 'n slot en agsteman vir die Springbokke uitgedraf. Hy was die eerste Springbok om in 50 toetswedstryde te speel en sy toets-totaal van 77 (1994–2001) is 'n rekord, so ook sy 12 drieë as Springbokvoorspeler. Andrews was 'n Junior Springbok in waterpolo terwyl hy nog op skool was. Hy skakel later na rugby oor en is reeds op skool en later op universiteit as 'n kranige rugbyspeler raakgesien. In 1995 en 1996 speel hy vir die Natalse Haaie in die Curriebekerkompetisie. Hy maak sy debuut op internasionale vlak vir Suid-Afrika op 11 Junie 1994 teen Engeland in Kaapstad. Hy het 77 toetswedstryde en 13 midweek-wedstryde vir Suid-Afrika gespeel. Oor sy toetsloopbaan het hy 12 drieë gedruk wat 60 toetspunte verteenwoordig. Andrews was 'n lid van die span wat die Rugbywêreldbeker in 1995 gewen het. 'n Ander boorling van Elliot, Os du Randt, was ook deel van die span gewees. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 1999.


Andy Capp is 'n Britse strokiesverhaal wat deur die spotprenttekenaar Reg Smythe (1917–1998) geskep is. Dit is sedert 5 Augustus 1957 in The Daily Mirror en The Sunday Mirror gepubliseer. Dit was oorspronklik 'n enkel-paneel-spotprent, maar is later na vier panele uitgebrei. Die verhaal is later in koerante wêreldwyd, en ook in Afrikaanse koerante, gepubliseer. Smythe het die strokiesprent op die lewens van sy pa en ma gebaseer. Dit beeld die doen en late van die fiktiewe hoofkarakters, Andy Capp en sy vrou Flo(rrie), uit. In die storie het Andy Capp 'n permanente dors, is lief vir dobbel en allergies vir werk. Die titel van die strokiesverhaal is 'n woordspeling op die plaaslike uitspraak van die Engelse woord, "handicap". Die "Capp" wys na Andy se slap pet wat altyd oor sy oë hang ('n metafoor vir sy uitkyk op die lewe). Smythe het ook geglo dat hy nie goed met die teken van gesigte was nie, en die slap pet het hom dié verleentheid gespaar. Smythe het as 'n stuurjonge in 'n slaghuis begin werk.


Die Ysselmeer (Nederlands: IJsselmeer) is 'n kunsmatige binnemeer in Nederland wat ontstaan het toe die Suidersee in 1932 afgesluit is deur die Afsluitdyk. Die meer ontvang sy water uit die Yssel en het oor 'n aantal jare geleidelik ontsout. Dele van die meer is deur inpoldering drooggelê. Omrede die slegte ervarings met die Noordoostpolder wat in 1941 ontstaan het, is die latere polders nie aan die ou vasteland aangelê nie, maar daarvan geskei deur randmere. Die Noordoostpolder het die grondwatervlak in die naburige provinsie Friesland verlaag en dit het probleme vir die landbou veroorsaak. Een van die polders wat oorspronklik beplan is, die Markerwaard, is om ekologiese redes nooit deurgevoer nie, maar sy buitedyk is wel aangelê en dit het die Markermeer geskei van die Ysselmeer. Uit die Suidersee het ontstaan: Land Wieringermeer (1930) Noordoostpolder (1941) Oostelike Flevoland (1957) Suidelike Flevoland (1968) Water Die huidige Ysselmeer Markermeer Die Randmere IJmeer Gooimeer Eemmeer Nijkerkernauw Nuldernauw Wolderwijd Veluwemeer Drontermeer Vossemeer Ketelmeer Ramsdiep Zwarte Meer Kadoelermeer Vollenhovermeer


Sir Edwin Landseer Lutyens ([ˈlʌtjənz]; * 29 Maart 1869, † 1 Januarie 1944) was 'n Britse argitek en meubelontwerper wat bekendheid verwerf het met die verbeeldingryke manier waarop hy tradisionele argitektoniese style by die behoeftes van sy tyd aangepas het. Sy ontwerpe sluit baie Engelse herehuise (country houses) in wat in samewerking met die landskapsargitek en tuinontwerper Gertrude Jekyll (1843-1932) ontstaan het. As die belangrikste Britse argitek van sy generasie was Lutyens ook betrokke by die ontwerp en bou van 'n deel van die Indiese metropool Delhi wat later as Nieu-Delhi die setel van die Indiese regering geword het. In samewerking met Sir Herbert Baker het Lutyens daarnaas verskeie monumente in Delhi ontwerp soos die India Gate en die ampswoning van die Visekoning van Indië wat tans as die Rashtrapati Bhavan bekend staan. David Whitehead en Henning Klattenhof: London | The Architecture Guide. Salenstein: Braun Publishing 2010, bl. 162


In die noordelike provinsies van Suid-Afrika is daar verskeie monumente en plekname wat die geskiedenis van die trek gelei deur Louis Tregardt in herinnering roep. Die dorpsnaam Louis Trichardt (nou soms ook bekend as Makhado) in die provinsie Limpopo is die bekendste aandenking aan hierdie Voortrekkerleier. Tussen Tzaneen en Ohrigstad lê oos van die R36-roete die plaasgemeenskap Trichardtsdal. Langs die R519-pad van Roedtan na Pietersburg is daar tussen Zebediela en Bergnek 'n monument op die plek waar die Tregardt-trek in 1836 verbygegaan het. Op die Burgerplein in die middestad van Pietersburg (nou ook bekend as Polokwane) staan 'n borsbeeld van Tregardt tussen borsbeelde van o.a. Paul Kruger en W.E. Bok en 'n standbeeld van Tom Naudé. Net buite Pietersburg verby die lughawe is 'n gedenksuil ter ere van die Tregardt-trek. Trappe lei na die bopunt van die kort grys toring. Daar is 'n bronsplaat met 'n kaart van die gebied wat die Trekkers daar deurkruis het. So 'n 15 km noord van Tsjokwane in die Krugerwildtuin draai die Louis Trichardtpad oos weg.


Neo-noir (van die Griekse neo, "nuut", en die Franse noir, "swart") is ’n styl wat in moderne rolprente aangetref word met soortgelyke elemente as in die ouer film noir, maar met nuwer temas, inhoud, styl, visuele elemente of media wat in die klassieke weergawes afwesig was. Die term film noir (Frans vir "swart" of "donker" rolprent) is in 1946 geskep vir Hollywood-misdaaddramas van die 1940's en 1950's met ’n swak verligte, swart-wit visuele styl en sekere ander elemente. Prente wat sedert die 1960's gemaak is, gebruik soms dieselfde elemente as film noir en is dikwels onafhanklike flieks. Eers in die 1970's is neo-noir as ’n aparte genre begin beskou. Die term is egter vaag en baie mense het dit al gekritiseer, soos James M. Cain, die skrywer van The Postman Always Rings Twice en Double Indemnity, en die fliekkenner Robert Arnett. O'Brien, Geoffrey (1981). Hardboiled America – The Lurid Years of Paperbacks. New York; Cincinnati: Van Nostrand Reinhold. pp.


Blue Velvet is ’n Amerikaanse neo-noir-raaiseldrama van 1986 wat deur David Lynch geskryf en geregisseer is. Dis ’n mengsel van ’n sielkundige gruwelprent en film noir. Die akteurs sluit in Kyle MacLachlan, Isabella Rossellini, Dennis Hopper en Laura Dern. Die titel kom van Bobby Vinton se 1963-treffer "Blue Velvet". Hoewel die prent aanvanklik gemengde resensies gekry het, word dit nou beskou as een van die beste flieks van die 1980's. Lynch het sy tweede Oscar-benoeming vir beste regisseur daarvoor gekry. Die prent het ook nuwe lewe in Hopper se loopbaan geblaas en Rossellini se loopbaan as model en skoonheidswoordvoerder in ’n nuwe rigting gestuur. Ná die mislukking van Lynch se Dune (1984) het hy moeite gedoen om ’n meer "persoonlike storie" te vertel, met ’n styl soortgelyk aan die surrealisme van sy debuutprent, Eraserhead (1977). Baie groot ateljees het die draaiboek in die laat 1970's en vroeë 1980's van die hand gewys weens die seksuele en gewelddadige inhoud. Die onafhanklike ateljee De Laurentiis Entertainment Group het dit eindelik gefinansier en vervaardig.


Mohammed Farouk Asvat is in 1952 gebore. Sy grootouers is in Indië gebore en kom na Suid-Afrika waar hulle as handelaars in 'n klein Wes-Transvaalse dorp kom bly. Hier word hy groot en gaan dan na Johannesburg vir verdere studie. Aan die Universiteit van die Witwatersrand kwalifiseer hy as 'n dokter. Hy is aktief betrokke in die stryd teen apartheid en word op 8 November 1973 vir vyf jaar verban en beperk tot Johannesburg weens sy stigting en lidmaatskap van die literatuurgroep Black Thoughts. Ten tyde van sy verbanning word hy deur Amnestie Internasionaal erken as 'n gewetensgevangene. Die verbanning word in 1978 opgehef en hy bekwaam homself in dieselfde jaar as 'n geneesheer aan die Universiteit van die Witwatersrand. Hierna sluit hy nie weer by enige politieke organisasie as lid aan nie, aangesien hy deel wil wees van die bevrydingsproses maar genoegsaam verwyderd daarvan om dit te kan analiseer en kritiseer. Sy politieke aktivisme veroorsaak dat hy menige doodsdreigement ontvang in die periode tussen 1971 en 1995, van beide die regse en linkse kant van die politieke spektrum. Vir twee en 'n halwe jaar na sy kwalifikasie as dokter vind hy dit weens sy politieke rekord onmoontlik om 'n betrekking te bekom.


Thérèse Bartman is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is in 1957 gebore. Sy word in Pretoria groot en behaal in 1978 'n B.A. Drama-graad aan die Universiteit van Pretoria. Daarna is sy joernalis by Die Burger en televisieregisseur. Sy studeer verder in narratiewe terapie en feministiese teologie en word terapeut en gemeenskapswerker. As deel van haar navorsing vir die meestersgraad doen sy berading by Fanie Theron Laerskool en later ook by Petunia Laerskool, waar sy onder andere berading doen vir kinders wat onderworpe is aan geweld en misbruik. Sy behaal dan in 2002 die M.Th.-graad aan die Universiteit van Suid-Afrika met 'n verhandeling oor “Transforming a school community: facilitators living values”. In 2008 voltooi sy haar doktorsgraad in Praktiese Teologie (D.Th.-graad) aan die Universiteit van Suid-Afrika met 'n proefskrif getiteld “Pastoral care and the challenge of poverty: when opening hearts and minds create possibilities in a marginalised school community”. Sy is getroud met Victor Hulme en hulle het twee seuns en bly in Kaapstad. Sy is besonder aktief in haar gemeenskap en is veral betrokke by projekte wat kinders uit voorheen benadeelde gemeenskappe help.


Marthinus Basson (1953-) is 'n Suid-Afrikaanse akteur, regisseur, ontwerper en vertaler. Hy word as een van die land se veelsydigste teaterpersoonlikhede beskou. Hy was ’n lid van die Space-teater (Die Ruimte) in Kaapstad en daarna van die eertydse Sukovs en Kruik. Marthinus Cloete Basson is op 7 April 1953 op Darling in die Kaap gebore. Hy is die jongste van drie kinders van Coenraad Basson en Elna Cloete, wat op dertienjarige ouderdom reeds die skool verlaat om huiswerk te doen op haar grootwordplaas by Philadelphia. Sy broer en suster is albei aan kanker oorlede. Hy word groot op sy ouers se plaas Zwartwater tussen Yzerfontein en Langebaan aan die Weskus. Ná skool studeer hy aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy in sy eerste jaar sy B.A.-graad in tale  sonder sy ouers se medewete verander na 'n B.A.-graad in Drama. Wanneer hulle daarvan uitvind, word hy verplig om hierdie jaar oor te doen. Hy sluit dan aan by 'n amateurtoneelgeselskap en vertolk 'n rol in 'n drama van Jean Anouilh. Hierna skop hy sy studies op om rekwisietemeester te word by die Kruik-toneelgeselskap in die Nico Malan-skouburg in Kaapstad.


Die Rooiseeharlekynvylvis (Oxymonacanthus halli) is 'n vis wat endemies is aan die Rooisee. In Engels staan die vis bekend as die Red Sea longnose filefish. Die vis kan maklik verwar word met die Harlekynvylvis (Oxymonacanthus longirostris). Die vis word tot 7 cm lank. Die vis het 'n slanke lyf met 'n gepunte snoet en 'n bek wat opwaarts wys. Die lyf is groen en vol oranje kolle terwyl daar 'n oranje streep oor die snoet is. Daar is ook 'n swart band op die stertvin se rand; dit het nie 'n swart kol op die stertvin se basis nie. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 http://www.fishbase.se/summary/Oxymonacanthus-halli.html


Maretta Bellingan is 'n Suid-Afrikaanse skrywer. Bellingan, gebore 25 Julie 1959, is as enigste kind gebore en word op 'n plaas naby Bredasdorp groot. Sy gaan skool op die dorp, waar sy ook matrikuleer. Na skool studeer sy verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waarna sy 'n pos by 'n uitgewer in Kaapstad aanvaar. Later word sy joernalis en verhuis na Johannesburg, waar sy onder meer vir Rooi Rose, Sarie en Vaderland werk. Dan sluit sy aan by die redaksie van Rapport, waar sy vir 'n ruk redakteur van Tydskrif is en in 2006 bevorder word tot assistentredakteur. Tussenin spandeer sy twee jaar in Griekeland, waar sy 'n restaurant bestuur. Benewens die gereelde rubriek wat sy vir Rapport skryf, verskyn sy ook as gas op televisie- en radioprogramme. In haar vrye tyd skilder sy en sy het reeds haar eie kunsuitstalling gehou. In 2012 wen sy die ATKV-toekenning vir beste leefstyl-storie wat in tydskrifte verskyn het met “Vely, vely nice!” wat in Vrouekeur verskyn het. Sy bly in Kaapstad.


’n Bolied (van die Griekse βολίς bolis, "missiel" of "om te flits") is ’n uiters helder meteoor, veral een wat in die atmosfeer ontplof. In sterrekunde verwys dit na ’n vuurbal wat omtrent so helder soos die volmaan is. In geologie is ’n bolied iets wat ’n baie groot impak veroorsaak. Een definisie beskryf ’n bolied as ’n vuurbal wat ’n skynbare magnitude van -14 of helderder bereik, wat twee keer so helder soos die volmaan is. Die IAU het nie ’n amptelike definisie nie en beskou die term "bolied" as ’n sinoniem vir "vuurbal", ’n buitengewoon helder meteoor, veral as dit ontplof (ook soms ’n ontploffende vuurbal genoem) of hoorbaar is. ’n Superbolied is ’n bolied met ’n sigbare magnitude van -17 of helderder. Voorbeelde van superboliede is: Die Toengoeska-voorval (Rusland, 1908) Die Sulawesi-superbolied (Indonesië, 2009) Die meteoor van Tsjeljabinsk (Rusland, 2013) Geoloë heg ’n effens ander betekenis aan die woord "bolied".


'n Romeinse volkstelling, die eerste ná die Bondgenote-oorlog en die eerste sedert 115 v.C., lewer 'n aantal van 436 000 mans op. Gaius Marius wil Sulla vervang. Hy word opnuut konsul maar sy gesondheid laat nie toe dat hy sy planne uitvoer nie. Sallustius (geraamde datum) (†35 v.C.) - Romeinse generaal en skrywer 13 Januarie – Gaius Marius, Romeinse militaris. (* 157 v.C.) Sima Qian, Sjinese geskiedkundige (geraamde datum) The Social War, 91 to 88 BCE: A History of the Italian Insurgency against the Roman Republic, Christopher J. Dart, Routledge, 2016, ISBN 1-317-01548-7, ISBN 978-1-317-01548-2 Dictionary of African Biography, Volume 2 Professor Henry Louis Gates, Jr., Professor Emmanuel Akyeampong, Mr. Steven J. Niven, OUP USA, 2012, ISBN 0-19-538207-2, ISBN 978-0-19-538207-5


Sandbaai is 'n woonbuurt naby Hermanus in die Overberg-distriksmunisipaliteit in die Wes-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Sandbaai". Sensus 2011.


Hlobane is 'n dorp in die noorde van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika en die R618-streeksroete gaan deur die dorp. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Hlobane". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Eid-moebarak of geseënde eid (Persies: عید مبارک, Oerdoe: عید مبارک, Arabies: عيد مبارك) is 'n tradisionele Moslemse groet, wat gebruik word ter geleentheid van die Offerfees (Eid-oel-Adha) en die Suikerfees (Eid-oel-Fiter). Eid verwys na die fees en moebarak beteken "geseën". Dus beteken die groet iets soos "geseënde fees" en kan dit vergelyk word met die Christelike "geseënde Kersfees". In die Islamitiese wêreld bestaan daar ook talle ander groetformulerings ter geleentheid van hierdie feeste. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rome hou 'n sukkesvolle veldtog in Gallia Cisalpina en daar word kolonies gevestig. Sulla: A Dictator Reconsidered Lynda Telford Pen and Sword, 2014, ISBN 1473834503, ISBN 9781473834507


Wian du Preez (gebore 30 Oktober 1982, Bloemfontein) is ’n oud-Springbokrugbyspeler. Du Preez het die Vrystaat in 2002 in die o/21-Curriebekerkopmetisie verteenwoordig. Hy het van 2003 tot 2010 in 74 wedstryde vir die Vrystaat uitgedraf. In 2009 is hy as leenspeler na Munster in Ierland om die beseerde Marcus Horan te vervang. In die kort tyd wat hy daar was het hy die afrigters beïndruk en in Mei 2010 is aangekondig dat Du Preez na Munster sou terugkeer nadat hy ’n kontrak geteken het om vir twee jaar vir die klub te speel. Hy was ’n integrale deel van die span sedert sy terugkeer in 2010. Op 14 Januarie 2012 het hy sy eerste drie vir Munster gedruk in die vyfde ronde van die Heinekenbeker in Munster se wedstryd teen Castres Olympique. In Februarie 2012 het Du Preez sy kontrak by Munster met ’n jaar verleng. Du Preez was twee keer saam met Munster aan die ontvangkant van die Magnersliga. Op 14 Mei 2013 is aangekondig dat Du Preez Munster sou verlaat om na Suid-Afrika terug te keer. Op 13 Oktober 2013 het Du Preez ’n kontrak met Lyon onderteken voor die aanvang van die 2014–2015 Top 14-seisoen.


Johann Wilhelm Redecker (Jöllenbeck, Duitsland, 29 September 1836 – Otjimbingwe, Suidwes-Afrika, 27 Januarie 1911) was ’n sendeling van die Rynse Sendinggenootskap in Suidwes-Afrika, handelaar en vader van die eerste argitek wat in die latere Namibië gebore is, Gottlieb Redecker, wat as staatsargitek tydens die Duitse koloniale bewind verantwoordelik was vir van Windhoek se bekendste bakens, soos die Tintenpalast en Christuskerk. Redecker het op 15 Mei 1867 voet aan wal gesit op Walvisbaai as een van die Rynse sendelinge wat die baanbrekersendeling Carl Hugo Hahn in die gebied moes kom bystaan. Hy vestig hom op Omaruru en later Otjimbingwe, maar toe dié sendingstasie in 1874 tot niet gaan, bly hy daar agter as handelaar terwyl hy in die 1870’s (en waarskynlik nog daarna) sy eie winkel op die dorpie bedryf het. Volgens 'n ander weergawe van Redecker se verblyf in Suidwes-Afrika het hy hierheen gekom as handelaar-kolonis verbonde aan die Wuppertal-handelsmaatskappy, wat opgerig is deur die Rynse Sendinggenootskap. In 1870 is dit omskep in die Missions-Handels-Aktien-Gesellschaft (MHAG), wat takke gehad het op Otjimbingwe, Walvisbaai, Okahandja, Rehoboth en elders.


Die Gestreepte tamarin (Anampses lineatus) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Indiese Oseaan: die Rooisee, Oman en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die middel van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Lined tamarin. Die vis word tot 12 cm lank. Die volwasse mannetjies het 'n oranjebruin lyf met ligte kolletjies of golwende lyne op die kop. Daar is ook ligblou ovaalvormige kolletjies in horisontale rye op die lyf. Daar is 'n kenmerkende geel kol agter die pektorale vin en 'n swart kol op die kieudeksel. Onvolwasse en volwasse wyfies het 'n soortgelyke patroon maar die lyf is donkerbruin tot wit met ligblou spikkels en streep lyne. Beide geslagte het 'n swart stertvin met 'n wit band op behalwe die volwasse mannetjies. Die onvolwasse vissies lyk baie anders, hulle is swart met verskeie liggeel kolletjies en onreëlmatige vlekke op die lyf. Die dorsalevin se rant is witterig wat strek tot by die witband op die stertvin. Daar is ook 'n nou wit band op die kante van die lyf agter die pektorale vin.


Hieronder is ’n lys van die naaste sterrestelsels, binne 11,7 miljoen ligjare van die Sonnestelsel af, van naby tot ver. Dit sluit al sowat 50 stelsels van die Plaaslike Groep in, sowel as sommige van nabygeleë sterrestelselgroepe, die M81- en die M83-groep asook party wat nie van ’n vasgestelde groep is nie. Die volgende moet in ag geneem word: Nie alle sterrestelsels binne 11,7 miljoen ligjare is al ontdek nie. Nabygeleë dwergsterrestelsels word steeds ontdek en stelsels agter die Melkweg is baie moeilik om te eien. Enige stelsel kan ’n ander stelsel agter hom verberg. Die afstande tussen sterrestelsels is onderworpe aan groot onsekerheid. Afstande wat aangegee word, is samestellings van verskeie metings. I.D. Karachentsev et al. (2004) A Catalog of Neighboring Galaxies From official press release announcing discovery (University of Strasbourg) Geargiveer 27 Mei 2008 op Wayback Machine accessdate = Junie 2008 I. D. Karachentsev (2005). "The Local Group and Other Neighboring Galaxy Groups". Astronomical Journal. 129 (1): 178–188. arXiv:astro-ph/0410065. Bibcode:2005AJ....129..178K. doi:10.1086/426368. "NASA/IPAC Extragalactic Database" (in Engels).


Die Derde Samnitiese Oorlog: Rome sluit 'n verbond met die Lucaniërs, maar die Etruske, Umbriërs, Galliërs en die Samniete sluit ook 'n verbond wat verder uitbreiding van Rome se mag moet verhoed. Warfare in the Roman Republic: From the Etruscan Wars to the Battle of Actium: From the Etruscan Wars to the Battle of Actium Lee L. Brice, ABC-CLIO, 2014, ISBN 1610692993, ISBN 9781610692991


Die Université de Montréal (UdeM) [ynivɛʁsite də mɔ̃ʁeal] is een van vier hoëronderwysinstellings in Montreal, die grootste metropool in Kanada se Franssprekende provinsie Quebec. Dit tel onder Kanada se tien voorste universiteite (met op een na die grootste getal studente) en is tegelykertyd die grootste universiteit in Quebec, sowel ten opsigte van sy studentetal asook die omvang van sy navorsingsaktiwiteite. Die UdeM bied sowat 250 voor- en 350 nagraadse programme in dertien fakulteite, meer as sestig departemente en twee geaffilieerde skole vir hoër onderwys (die École Polytechnique vir ingenieurswese en die sakeskool HEC Montréal) aan, insluitende 71 doktersprogramme. Sy reeks programme in lewenswetenskappe is die volledigste in Kanada. Université de Montréal - Faits et chiffres (Feite en getalle). Besoek op 19 April 2016


Anna Margaretha Pauw (gebore Rath, Otjimbingwe, Suidwes-Afrika, 29 Maart 1851 – Wellington, Kaapland, Suid-Afrika, 26 Januarie 1940) was ’n sendingonderwyseres en eggenote van die sendingkerkleier en -dosent eerw. J.C. Pauw. Anna Pauw is gebore op die sendingstasie Otjimbingwe in Damaraland wat haar vader, eerw. Johannes Rath, twee jaar vantevore namens die Rynse Sendinggenootskap gestig het. Rath het op 4 Januarie 1845 uit Duitsland op Walvisbaai aan land gegaan en eers op Otjikango (later Gross Barmen genoem) as assistent van die Rynse sendeling Carl Hugo Hahn gewerk. Anna se vader trou op 21 Maart 1848 op Walvisbaai met Anna Jörris, van Mettmann by Düsseldorf, Duitsland. Die egpaar het ses kinders gehad voor die skeepsramp waarin mev. Rath en al vier die jongste kinders wat saam met hulle op die skip by Walvisbaai was, omgekom het. Die oorlewende kinders, Emma Cathrina en Anna Margaretha, was onderskeidelik nege of 10, en agt. Hermann was ses, Johannes vier, Mariechen twee en Leopold nog ’n baba.


Die Rho Ophiuchi-wolkkompleks is ’n donker newel van gas en stof wat 1° suid van die ster ρ Ophiuchi in die sterrebeeld Slangdraer lê. Op ’n afstand van 460 ligjare is dit een van die naaste stervormende streke aan die Sonnestelsel. Die wolk strek oor 4,5° × 6,5° aan die hemelruim. Dit bestaan uit twee hoofstreke van digte gas en stof. Die eerste streek bestaan uit ’n stervormende wolk (L1688) en twee filamente (L1709 en L1755), terwyl die tweede een ’n stervormende streek (L1689) en een filament (L1712–L1729) bevat. Hierdie filamente is van 32,6 tot 57 ligjare lank en kan so smal as 0,8 ligjare wees. Van die strukture in die kompleks lyk of hulle veroorsaak is deur ’n skokfront wat uit die rigting van die naburige Scorpius-Centaurus-sterassosiasie deur die wolke beweeg het. Temperature in die wolke wissel van 13 tot 22 kelvin (K), en daar is sowat 3 000 keer soveel materiaal as in die Son. Meer as die helfte van die kompleks se massa is om die wolk L1688 gekonsentreer en dit is die aktiefste stervormende streek.


Play media ’n Sirkumstellêre skyf is die samepakking van gas, stof, planetesimale, asteroïdes of botsende fragmente in ’n wentelbaan om ’n ster. Om jong sterre kan dit materiaal wees waaruit planete ontstaan. Om ouer sterre is dit ’n aanduiding dat die vorming van planetesimale plaasgevind het en om witdwerge kan dit daarop dui dat planetêre materiaal die hele sterevolusie deurstaan het. Hoofartikel: Protoplanetêre skyf. Volgens die model van stervorming wat tans aanvaar word, word ’n ster gevorm vanweë die swaartekragsamedrukking van kolle materie in ’n molekulêre wolk. Die saamgedrukte materiaal het ’n hoekmomentum wat lei tot die vorming van ’n gasagtige protoplanetêre skyf van digte gas en stof om die jong, roterende ster. Die roterende skyf bly die sentrale ster voed. Die akkresieskyf-fase duur ’n paar tot 10 miljoen jaar. Die skyf koel geleidelik af in wat bekend is as die T Tauri-ster-stadium. Klein korrels van rots en ys kan in die skyf vorm en saamgroei tot planetesimale. As die skyf groot genoeg is, kan protoplanete en eindelik planete ontstaan. ’n Ster soos die Son neem sowat 100 miljoen jaar om te vorm.


Sandersville is 'n township van Heilbron in die Noord-Vrystaat van Suid-Afrika. "Hoofplek Sandersville". Sensus 2011. Hierdie Vrystaat-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Françoise Waquet, gebore Point, is 'n Franse geskiedkundige. Waquet is onderrig aan die Molière middelbare skool (lycée) in Parys. As paleografiese argivaris handel Françoise Waquet se verhandeling (1977) rondom die École nationale des chartes en die koninklike feeste tydens die Franse restourasietydperk. Daarna ondersoek sy in haar proefskrif die betrekkinge tussen Franse en Italiaanse wetenskaplikes. As direktrise van die Centre national de la recherche scientifique (CNRS) ondersoek sy ook die geselligheid (sociabilité) onder wetenskaplikes binne die Res publica literaria (Republiek van die Geleerdes, Geleerdesrepubliek of geleerde republiek) en intellektuele kringe. Sy spits haar veral toe op die kommunikasie binne hierdie omgewing, die tale wat gebruik is en die belang van die mondelinge oordrag. Sy het ook die CNRS-silwermedalje ontvang. Les Fêtes royales sous la Restauration ou l'Ancien régime retrouvé, Paris : Arts et métiers graphiques ; Genève, Droz, 1981 Johannes Fredericus Gronovius, pèlerin de la République des lettres. Recherches sur le voyage savant au XVIIe siècle, Genève, Droz, 1984 (édition, avec P. Dibon) Le Modèle français et l'Italie savante.


'n Doelwit is 'n gewenste resultaat wat individue of stelsels in die vooruitsig stel, beplan en waartoe hulle hul verbind: 'n persoonlike of organisatoriese eindpunt in een of ander veronderstelde ontwikkeling. Baie mense beywer hulle om 'n doelwit teen 'n sekere tyd te bereik deur sperdatums op te stel. Doelwitstelling kan die opstel van spesifieke, meetbare, bereikbare, relevante en tydbegrensde oogmerke (die SMART-kriteria) behels, maar nie alle navorsers is dit eens dat hierdie kriteria noodsaaklik is nie. Volgens navorsing oor doelwitstelling deur Edwin A. Locke en sy kollegas kan effektief gebruik word om vordering te fasiliteer aangesien groeplede sodoende 'n duidelike begrip kan vorm van wat elke persoon moet doen om die gemeenskaplike doel te bereik. Op 'n persoonlike vlak stel doelwitstelling individue in staat om te spesifiseer en dan aan hulle doelwitte te werk (soos finansiële of loopbaangebaseerde doelwitte). Doelwitstelling vorm 'n groot komponent van persoonlike ontwikkeling en bestuur. Doelwitte kan langtermyn, intermediêr, of korttermyn wees. Die primêre verskil lê by die tyd wat daarvoor benodig word.


Die Hui-Chinese (Chinees: 回族, Pinyin: Huízú, Xiao'erjing: خُوِذُو/حواري, Dungan: Хуэйзў/Huejzw) is een van die 56 amptelik erkende etniese groepe ("nasionaliteite") in die Volksrepubliek China. Hulle is etnies en taalkundig nou verwant aan die Han-Chinese, met die uitsondering dat die Hui-Chinese oorwegend aanhangers van die Soennitiese Islam is. Kleiner Islamitiese etniese groepe wat nie deur die Chinese regering as eie nasionaliteite erken word nie, word by die Hui-Chinese ingereken. Hui-Chinese is naas Han-Chinese en Zhuang die derde grootste etniese groep in die Volksrepubliek China. Volgens die sensus van 2011 leef in die Volksrepubliek China 10 586 087 Hui-Chinese, veral in die streke Noordwes-China en die sentrale Zhongyuan. Groot bevolkings van Hui-Chinese leef in die provinsies Ningxia (2 173 820 of 20,52%), Gansu (1 258 641 of 11,88%), in die outonome gewes Xinjiang (983 015 of 9,28%) en Henan (957 964 of 9,04%). Nes Oeigoere is Hui-Chinese een van die grootste groep Moslems in die Volksrepubliek China.


Die Kongo-krisis (Frans: Crise congolaise) was 'n tydperk van politieke opstande en konflik in die Republiek van die Kongo (vandag die Demokratiese Republiek van die Kongo) tussen 1960 tot 1965. Die geweld het byna onmiddellik begin nadat België onafhanklikeid aan die kolonie toegestaan het, en het nie-amptelik, vir die hele land onder die bewind van Joseph-Désiré Mobutu (Mobutu Sese Seko) tot 'n einde gekom. Met die gevolg van 'n reeks burgeroorloë was die Kongo ook 'n gevolmagtigde oorlog in die Koue Oorlog tussen die Sowjetunie en die Verenigde State van Amerika wat die opponerende faksies in die konflikte gesteun het. Nagenoeg 100 000 mense is gedurende die krisis dood. Dit was die eise van 'n bevrydingsbeweging in die Belgiese Kongo wat gelei het tot onafhanklikheid op 30 Junie 1960. Daar was min voorbereidings hiervoor getref en talle kwessies soos federalisme, en die etniese kwessie is nie vooraf aangespreek nie. Sommer in die eerste week van Julie muit die leër en geweld bars los tussen swart en wit burgerlikes.


Steven Frayne (gebore 17 Desember 1982), algemeen bekend onder sy verhoognaam "Dynamo", is 'n Engelse kulkunstenaar. Hy is die beste bekend vir sy bekroonde televisieprogram, Dynamo: Magician Impossible, wat vanaf Julie 2011 tot September 2014 uitgesaai is. Frayne is gebore in Bradford, Engeland van 'n Engelse moeder en 'n vader van Pasjtoense afkoms. Hy ly aan Crohn se siekte, wat hom klein in statuur sy hele lewe lank gemaak het. Hy was geboelie as 'n kind, en een van die eerste towerkunste wat hy kon doen, was iets wat sy oupa hom geleer het om dit te laat lyk asof hy baie swaar is, sodat die ander kinders hom nie kon optel nie. "Celebrity answers with Dynamo". 6336.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Junie 2015. Besoek op 6 Julie 2008. "argiefkopie". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2016-04-14. Besoek op 2016-06-20. Miranda Sawyer, "And for Dynamo’s next trick?


Die 2016 Formule Een Europese Grand Prix is op 19 Junie 2016 op die Bakoe-straatbaan in Bakoe, Azerbeidjan gehou. Dit was die agtste wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Nico Rosberg in sy Mercedes gewen. (nl) Nieuwe versnellingsbak en gridpenalty voor Perez (nl) Pre-race gridstraffen voor Sainz en Magnussen Geargiveer 28 Junie 2016 op Wayback Machine


Die term dwergadders verwys na sewe kleiner slange wat deel vorm van die adders. Die slange lyk amper almal eenders en is moeilik onderskeibaar. Byte deur dié slange is pynlik, maar selde lewensgevaarlik. Kenmerkend van die slange is hulle reghoekige koppe wat baie maklik van die lyf onderskeibaar is. Sommige het 'n enkele horing terwyl ander 'n klossie horings bo die oë het. Hulle is die aktiefste teen sononder of vroeg in die oggend. Hulle sis, blaas en pik aggressief wanneer hulle bedreig word. Hulle word gereeld snags gesien wanneer hulle paaie kruis. Die slange is gemiddeld 250 tot 350 mm lank. Die sewe dwergadders is: Horingsman Veelhoringadder Woestynbergadder Ongemerkte bergadder Rooiadder Albanie-adder Suidelike adder Hulle word onderskei van die groot adders soos die pofadder, Gaboenadder en Bergadder. Alfabetiese lys van slange Watter Slang is dit? Johan Marais. Struik Uitgewers. 2008. ISBN 978 1 77007 732 4


’n Parallelle teks is ’n teks wat langs sy vertaling of vertalings geplaas word. Parallelleteksbelyning is die identifikasie van die ooreenstemmende sinne in beide helftes van die parallelle teks. Die Loeb Classical Library en die Klei Sanskrit-Biblioteek is twee voorbeelde van tweetalige reekse van tekste. Verwysingbybels kan die oorspronklike tale en ’n vertaling bevat, of ’n hele paar vertalings self, vir gemaklike vergelyking en studie; Origen se Hexapla (Grieks vir "sesvoudig") plaas ses weergawes van die Ou Testament langs mekaar. Die bekendste voorbeeld is die Rosettasteen. Groot versamelings van parallelle tekste word parallelle korpora genoem (sien tekskorpus). Belynings van parallelle korpora op sinsvlak is ’n voorvereiste vir baie areas van taalkundige navorsing. Tydens die proses van vertaling kan sinne verdeel word, of saamgevoeg, verwyder, ingevoeg of geherrangskik word deur die vertaler. Belyning word derhalwe beskou as ’n nie-triviale taak. Vier hooftipes korpora kan onderskei word. ’n Parallelle korpus met geruis bevat tweetalige sinne wat nie perfek belyn is nie of wat swak vertaal is. Die grootste deel van die inhoud is egter tweetalige vertalings van ’n spesifieke dokument.


Die koningin-coris (Coris formosa) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan: Oman en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Queen coris. Die vis word tot 60 cm lank. Die visse ondergaan kleur variasies soos hulle verouder. Hulle is aanvanklik grys tot donker grysbruin met klein swart spikkels op die sye. Die kop is gelerig met 'n prominente ligblou diagonale streep wat oor die kop gaan tot onder die oog. Daar is ook dun blou strepies oor die kop terwyl die stertvin rooi is met 'n breë digte rant. Die volwasse mannetjies is lig tot donker bruin of grys met verskeie klein groen of blou-groen kolletjies op elke skub. Daar is ook 'n reeks, redelike digte grys vertikale treoe oor die lyf en ligte groen strepe oor die kop. Die onvolwasse vissies is bruin tot rooierig met vyf wit vlekke op die kip en rug wat swart rante het. Die vis leef in rotskus areas en aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat 1 tot 40m diep is.


Adriaan Snyman (28 Februarie 1938, Lichtenburg- ) is ’n Suid-Afrikaanse skrywer. Hy publiseer boeke in verskeie genres, waaronder spanningsverhale, historiese romans en jeugverhale. Hy verwerf veral bekendheid met sy romans wat oor Noag se ark handel. Hy skryf ook 'n aantal nie-fiksie boeke oor onderwerpe soos Siener van Rensburg, die millennium, die Bybel en die Boere. Verder skryf hy ook onder die skuilname De Wet le Roux, Francois Richter en Stephanie Meiring. As De Wet le Roux en Francois Richter skryf hy spanningsverhale terwyl hy liefdesverhale as Stephanie Meiring publiseer. Adriaan Snyman is op 28 Februarie 1938 op die plaas Klipkuil in die distrik Lichtenburg in Wes-Transvaal gebore, waar hy die eerste dertien jaar van sy lewe deurbring.Hierna verhuis die gesin na Johannesburg. Hy matrikuleer aan die Tegniese Kollege in Johannesburg waarna hy vir die Transvaalse Provinsiale Administrasie werk, eers as klerk en later as boekkeurder in die biblioteek van die Onderwysdepartement. Hy verwerf 'n B.A.-graad met deeltydse studie deur die Universiteit van Suid-Afrika. Hierna word hy joernalis in diens van die Departement van Landbou-Tegniese Dienste in Pretoria en sluit daarna aan by die redaksie van Hoofstad in Pretoria en later by Die Burger in Kaapstad.


Prof. Albert Troskie (gebore Adelaide, Oos-Kaap, 1942) is ’n Suid-Afrikaanse orrelis wat gereken word as die land se voorste kenner van dié instrument. As orrelraadgewer het hy vir talle kerke ’n nuwe pyporrel ontwerp en oor die bou daarvan toesig gehou. Hy is ’n vrugbare skrywer, kerk- en konsertorrelis, spreker op binnelandse sowel as buitelandse konferensie, musiek-eksaminator en –beoordelaar, en komponis. Troskie het in Oos-Kaapland grootgeword en sy skoolloopbaan voltooi aan Gill-kollege op Somerset-Oos. Hy het aan die Universiteite van Kaapstad, Port Elizabeth en Suid-Afrika in musikologie en orrel studeer. Nadat hy in 1968 Unisa se beurs vir orreliste gewen het, het hy twee jaar lank gevorderde onderrig in orrelspel en improvisasie in Nederland ontvang en in musikologie en orrelbou studeer aan die Universiteit van Amsterdam. In 1975 het hy die graad D.Mus. deur Unisa verwerf met ’n verhandeling oor die koormusiek van Max Reger. Hiervoor het hy uitgebreide musikologiese navorsing in Bonn en Wene gedoen. Hy was dosent aan Unisa en van 1983 tot aftrede in 1999 professor in musiek en musikologie aan die destydse UPE asook hoof van die musiekdepartement.


Friedrich Ris (8 Januarie 1867 in Glarus – 30 Januarie 1931 in Rheinau) was 'n Switserse dokter en entomoloog wat gespesialiseer het in Odonata (naaldekokers en waterjuffers). Ris studeer vanaf 1881 tot 1890 aan die Universiteit van Zurich, waar hy sy mediese graad verwerf. Later was hy die direkteur van 'n psigiatriese kliniek in Rheinau, Switserland. In meer as 100 publikasies tussen 1886 en 1931, beskryf hy verskeie insekte, onder andere 127 nuut ontdekte naaldekokers. Ris het die volgende genera en spesies vir die eerste keer wetenskaplik beskryf: Genera: Archaeophlebia Argyrothemis Eothemis Eleuthemis Elga Hylaeothemis Notiothemis Spesies: Allorhizucha campioni Anatya januaria Brachidyplax chalybea flavovittata Brachidyplax chalybea simalura Brachygonia ophelia Claophlebia interposita Eothemis zygoptera Eleuthemis buettihofferi buettihofferi Elga leptostyla Micrathyria artemis Micrathyria dictynna Micrathyria hesperis Micrathyria hippolyte Micrathyria mengeri Notiothemis jonesi Perithemis waltheri Pseudagrion salisburyense Rhyothemis mariposa Rhyothemis phyllis marginata Rhyothemis regia exul Rhyothemis severini Tauriphila argo Tauriphila xiphea Tetrathemis iregularis dives Zenithoptera viola "Dictionnaire historique de la Suisse: Ris, Friedrich". Besoek op 29 April 2016.


Seleukos I Nikator maak sy seun Antiochus medekoning van die Seleukidiese Ryk Antiochus the Great, Michael Taylor, Pen and Sword, 2013, ISBN 1-84884-463-8, ISBN 978-1-84884-463-6


Die Marmer-valkvis (Cirrhitus pinnulatus) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Marbled hawkfish. Die vis word tot 28 cm lank en is die grootste spesie van die valkvisse. Sy lyf is groenbruin met drie rye wit kolletjies en verskeie kleiner, donkerbruin kolletjies op die sye. Die onderkant is wit. Hierdie vis leef in beskermde rotskusareas en vlak riwwe waar daar strominge in water wat 1 tot 5 m diep is. Hulle is alleenlopers, ietwat sku en vreet klein vissies en ongewerweldes. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 http://www.fishbase.org/summary/Cirrhitus-pinnulatus.html


Die Suid-Afrikaanse Spoorweë Klas D is 'n 4-6-2T (Adriatic) tenklokomotief wat dateer uit die laaste jare van die negentiende eeu. Ses van hierdie lokomotiewe is in 1897 bestel by die firma Beyer, Peacock and Company deur die Pretoria-Pietersburg Spoorweg Maatskapij (PPS) vir gebruik op die Pretoria-Pietersburgspoorlyn. Vyf lokomotiewe is afgelewer voordat die Tweede Vryheidsoorlog uitgebreek het, maar 'n sesde een het op pad na Suid-Afrika verlore gegaan. Die PPS het nie hul lokomotiewe volgens klasse geklassifiseer nie, maar volgens die lokomotief se massa. Dus is hierdie lokomotief as 'n 55-tonner geklassifiseer. Na die oorlog is hy as 'n "Klas D"-lokomotief deur die Sentraal-Suid-Afrikaanse Spoorweë (CSAR) geherklassifiseer. Toe die lokomotief deur die PPS bestel is, was dit een van die gevorderdste lokomotiewe in Suidelike Afrika. (en) Holland, D.F. (1971). Steam Locomotives of the South African Railways, Volume 1: 1859–1910 (1st uitg.). Newton Abbott, Devon: David & Charles. pp. 96–98. ISBN 978-0-7153-5382-0. Espitalier, T.J.; Day, W.A.J. (1944).


'n Kunskritikus is 'n persoon wat in die ontleding, vertolking en evaluering van kuns spesialiseer. Hulle geskrewe resensies of kritiek lewer 'n bydrae tot kunskritiek en word in koerante, tydskrifte, boeke, brosjures en katalogusse vir uitstallings en op webwerwe gepubliseer. Hedendaagse kunskritici maak dikwels van kunsblogs en ander aanlyn platforms gebruik ten einde 'n groter gehoor te bereik en debatte oor kuns aan te moedig. In teenstelling met kunsgeskiedenis is daar, buiten 'n paar uitsonderings, nie formele opleiding vir kunskritici nie; hulle kom uit verskillende agtergronde en het nie noodwendig universiteitsopleiding ontvang nie. Daar word van professionele kunskritici vereis om 'n skerp oog vir kuns en 'n diepgaande kennis van kunsgeskiedenis te hê. Die kunskritikus besigtig kuns gewoonlik by uitstallings, galerye, museums of kunstenaars se ateljees. Baie min kunskritici maak 'n bestaan uit die skryf van resensies. Die opinies van kunskritici het die potensiaal om debatte oor kunsverwante onderwerpe uit te lok. Die standpunte van kritici wat vir kunspublikasies en koerante skryf, dra dus by tot openbare diskoers rondom kuns en kultuur.


Mehetia is ’n vulkaaneiland in die Bowindse Eilande in die ooste van die Geselskapseilande van Frans-Polinesië. Die eiland is ’n baie jong, aktiewe stratovulkaan 110 km oos van die Taiarapu-skiereiland van Tahiti. Dit is 2,3 km2 groot en is op sy hoogste punt 435 m. Dit was in 1981 die middelpunt van aardbewings. Die eerste Europeër wat die eiland gesien het, was die Spanjaard Pedro Fernández de Quirós op 9 Februarie 1606; hy het dit aangeteken as "Decena" (tien in Spaans). Later het Samuel Wallis dit in 1767 in die HMS Dolphin gesien. Die Spaanse seevaarder Domingo de Boenechea het dit op 6 November 1772 gesien en dit "San Cristóbal" genoem. Mehetia is administratief deel van die Franse munisipaliteit Taiarapu-Est. Dit is onbewoon en het nie veel plantegroei nie, maar wel ’n klein koraalrif. Corney, Bolton Granvill The quest and occupation of Tahiti by emissaries of Spain during the years 1772-1776, Londen, 1913, Vol I, p.XXX Global Volcanism Program: Mehetia Spanish voyages


Bilbo Baalens is ’n fiktiewe karakter wat ’n hobbit genoem word (’n tipe dwerg), in die wêreld van die “Midde-aarde” (’n fiktiewe kontinent op Aarde). Hy is die hoofkarakter in J.R.R. Tolkien se kinderfantasie Die Hobbit, asook ’n ondersteunende karakter in Die Heerser van die Ringe. Bilbo is op 22 September 2890 in die Derde Era, of in 1290 volgens die Goue Telling gebore. In Die Hobbit reis hy saam met die towenaar Gandalf en ’n groep van 13 Dwerge na Erebor om ’n skat wat aan die Dwerge behoort, van die draak Smaug terug te steel. In die storie vind Bilbo ’n ring wat die draer daarvan onsigbaar maak. Op 29 September 3021 word hy deur sy neef Frodo en Gandalf na die Gryse Hawens (Mithlond) vergesel, waar hulle saam met die laaste groep Elwe ’n skip oor die see na Valinor neem. Bilbo is teen daardie tyd reeds 131 jaar oud. Hy is nie net die oudste hobbit van alle tye nie, maar ook die mees wêreldwyse hobbit ooit.


Motu One, ook bekend as Bellinghausen, is ’n atol in die Benedewindse Eilande van die Geselskapseilande in Frans-Polinesië, ’n Franse oorsese gebied in die Stille Oseaan. Dit is 550 km noordwes van Tahiti en 72 km noordoos van Manuae, sy naaste buurman. Die atol se koraalrif omsluit sy strandmeer heeltemal; daar is geen deurgang nie. Al sy kante word omring deur lae, sanderige eilande behalwe die suidekant. Motu One beteken "Sandeiland" in Polinesiese tale. Die naam "Bellinghausen" (soms "Bellingshausen") is deur die Balties-Duitse seevaarder Otto von Kotzebue in Rusland se diens aan die atol gegee ter ere van die Russiese offisier en ontdekkingsreisiger Fabian Gottlieb von Bellingshausen. Motu One is administratief deel van die munisipaliteit Maupiti van die Benedewindse Eilande. (fr) Lys van atolle Geargiveer 2 Maart 2007 op Wayback Machine Oceandots.com op die Wayback Machine (geargiveer Desember 23, 2010) Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Christoffel Lessing (*17 April 1911, Lydenburg –†17 Augustus 1997, Johannesburg) was ’n Afrikaanse skrywer wat baie bekend geword het met sy boeke oor die tronklewe en die lewe van ’n misdadiger. Christoffel Lessing is op 17 April 1911 op ’n plaas in die distrik Lydenburg gebore as een van nege kinders van ’n werkinspekteur. Sy moeder is oorlede toe hy slegs sewe jaar oud is. Nadat hy standerd vyf slaag begin hy by die poskantoor werk as telegrambode en beland hy die eerste keer in die gevangenis. As sorgbehoewende kind word hy deur die welsyn van sy pa weggeneem en in ’n staatskool geplaas. Hy spandeer uiteindelik altesaam sowat twintig jaar in die tronk, maar dit is veral sy boeke wat oor hierdie onderwerp handel wat hom landwyd bekend maak. Sy misdade is nooit “werklik ernstig” nie en is hoofsaaklik diefstal, maar die een klein oortreding na die ander lei tot groter wordende straf. Hy bereken later in sy lewe dat sy slagoffers altesaam nie meer as R60 skade gely het nie, maar hy hardloop weg vir die polisie eerder as om homself oor te gee, omdat hy onwillig is om verantwoordelikheid vir sy dade te aanvaar.


Die Ruïne Freudenberg is die oorblyfsels van een van die grootste kastele in die omgewing van Sargans. Die kasteel is op 'n rotsagtige heuwel, ongeveer een kilometer noordwes van die dorp Bad Ragaz geleë, in die Switserse Kanton St. Gallen. Die vierkantige hoofgebou dateer uit die eerste helfte van die 13de eeu en sy ingang met 'n ronde boog uit rooi klip is ongeveer sewe meter bo die grond. Aan die oostekant van die hoofgebou is fondamente van 'n meer-delige woongebou sigbaar. Die hoofkasteel word deur 'n verdedigingssloot van die voorkasteel geskei, wat weereens deur 'n bering (ringmuur) beskerm word. Die afmetings van die voorkasteel is 80 meter by 60 meter. In die suidwestelike hoek word die voorkasteel deur 'n ronder toring beskerm. Aan die suidelike muur van die voorkasteel het vroeër 'n werksgebou gestaan waarvan vandag slegs die fondamente oorgebly het. Die groot afmetings van die voorkasteel laat die vermoede ontstaan dat die stigter van die kasteel beplan het om 'n klein stadjie binne die mure te begin. Die stad is egter nooi gebou nie.


Jaco Kirsten is ’n Afrikaanse joernalis en skrywer. Jaco Kirsten is op 21 Januarie 1969 in Pretoria gebore. Sy pa is onderwyser en word later rektor van ’n kollege in Kimberley, terwyl sy ma ’n verpleegsuster is. Jaco word groot in Windhoek, Volksrust, Newcastle, Durban en Kimberley. Hy matrikuleer in 1986 aan die Hoërskool Diamantveld in Kimberley. Na sy verpligte militêre opleiding, waar hy valskermsoldaat is, studeer hy vanaf 1989 tot 1993 verder aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. Hier behaal hy die Baccalaureus-graad in Bedryfskommunikasie in 1993 en begin daarna as verslaggewer by Die Volksblad werk. In 1997 verwerf hy die Association of Advertising Agencies se nagraadse diploma in kopieskryf en werk dan vir ’n ruk as advertensiekopieskrywer. Van 2000 tot 2004 is hy motorredakteur by Die Burger, waarna hy artikelredakteur by Weg-tydskrif word. Daarna is hy onderskeidelik assistent- en adjunkredakteur van Top Car-motortydskrif en word dan op 1 November 2007 aangestel as redakteur van die motorfietstydskrif Top Bike. Hy word afgedank wanneer hierdie tydskrif se publikasie gestaak word, waarna hy as joernalis vryskutwerk doen en betrokke raak by internetprojekte.


Volstruispoort is 'n bergpas tussen Carnarvon en Vosburg in die Karoo, Suid-Afrika op die R384-streekroete. Lys van bergpasse in Suid-Afrika


Cassius Baloyi (geb. 5 November 1974 in Malamulele) is 'n afgetrede Suid-Afrikaanse bokser. Sy bynaam was Mr. Shy Guy. Hy het tussen 1996 en 2008 in drie gewigsafdelings — junior veergewig, veergewig en junior liggewig — ’n rekordaantal van ses wêreldtitels van kleiner boksliggame verower. Hy is 2008 as Suid-Afrika se bokser van die jaar aangewys. Die Cassius Baloyi-akademie is in Januarie 2010 geloods. Dit is 'n nie-winsgewende maatskappy wat minderbevoorregte jeug, veral die van Alexandra, leer boks. Die akademie is by Sanabo en die plaaslike JABO-bokskomitee geaffilieer. "Cassius Baloyi : Boxer". Boxrec.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2015-03-16. Besoek op 2012-10-19. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Canon EOS 1100D is 'n 12.2-megapieksel digitale enkellensreflekskamera deur Canon bekend gestel op 7 Februarie 2011. Dit is bekend as die EOS Kiss X50 in Japan en die EOS Rebel T3 in die Amerikas. Die 1100D is Canon se mees basiese intreevlak-DSLR, en stel rolprentmodus bekend aan ander intreevlak-DSLRs. Dit vervang die 1000D en is ook die enigste Canon EOS-model tans in produksie wat nie in Japan vervaardig word nie, maar in Taiwan, afgesien van die EOS Rebel T4i. 12.2 effektiewe megapieksel APS-C CMOS sensor. DIGIC IV beeldverwerker. 2.7-duim kleur TFT LCD monitor met 230000-kolletjie resolusie. Sensor kropfaktor: 1.6 x Sensorgrootte: APS-C 22.2 x 14.7 mm Langer battery lewe: 700 skote Minder aansitvertraging: 100 ms Effens laer geraas op 'n hoë ISO: 755 ISO Deurlopende skiet tot 3 rame per sekonde vir 830 JPEG-rame of 2 rame per sekonde vir 5 RAW-rame. ISO sensitiwiteit 100-6,400. Canon EF/EF-S lense. sRGB en Adobe RGB kleurruimtes SD, SDHC, en SDXC geheuekaart lêerstoor Lêerformate sluit in: JPEG, ROU (14-bit CR2).


9 April – Die eerste uitgawe van die Nederlandse koerant De Zuid-Afrikaan in die Kaap Kolonie Volle burgerlike voorregte verleen aan die Rooms-Katolieke in die Kaap Kolonie Die pad oor Sir Lowryspas is geopen Sien Jare in Suid-Afrika vir 'n lys van verwysings.


City and Suburban is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika. Dit is 'n relatief klein woon- en sakegebied wat langs Johannesburg se middestad geleë is. Volgens die 2011-sensus word die gebied deur 2 703 (99,4%) swart mense bewoon. "Subplek City and Suburban". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Die dubbelbalk-chromis (Chromis opercularis) is 'n vis wat wydverspreid in die Indiese Oseaan voorkom asook aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Doublebar chromis. Die vis word tot 16 cm lank en is een van die grootste lede van die Chromis genus. Hulle kleurskema verskil volgens geografiese area wat identifikasie bemoeilik. In Suidelike Afrika is die volwasse vis grysblou aan die bokant en geelgrys aan die onderkant terwyl die skubbe swart rante het. Die stertvin is ook ligter van kleur. Dit het egter 'n kenmerkende dubbele swart balk oor die kop. Die onvolwasse visse is grysblou met 'n heldergeel stert terwyl die agterkante van die dorsale- en analevinne swart is. Hulle leef in kus- en aflandige riwwe in water wat 4 tot 40 m diep is. Die volwasse visse is alleenlopers en die onvolwasse visse kom in klein groepies voor. Hulle verkies leefareas waar daar sterker strominge is en vreet soöplankton. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.


Elsie Josina Ballot (Ladysmith, Natal, 11 Junie 1849 – Durban, 15 Mei 1930) was ’n Suid-Afrikaanse weldoener. Sy was die dogter van Paul M. en Rachel Jacomina Bester. In 1866 trou sy met Alexander March Robertson, stigter van die eerste sterrewag in die ZAR by Rolfontein naby Amersfoort. Twee seuns is uit hierdie huwelik gebore, van wie die oudste, Alfred George Robertson, voorsitter word van die eerste Transvaalse Provinsiale Raad ná die stigting van die Unie en ook van 1917 tot 1924 administrateur van Transvaal is. In 1903 kom Robertson te sterwe en vier jaar later trou sy met John Ballot, ’n mineraloog. Hy slaag daarin om 'n fortuin te maak deur die ontwikkeling van die nuwe metodes van mineraalwinning, en van 1907 tot 1922 is hulle meesal oorsee. Hy het sakebelange in Londen en in New York, waar hy in 1922 oorlede is. Die geld wat hy uit sy ontdekkings gemaak het, stel haar in staat om studiebeurse in te stel en 'n nasionale weldoener te word.


Kilnerton was die naam van 'n opleidingssentrum vir Bantoeonderwysers en -predikante van die Metodistekerk naby Pretoria. In 1886 het die Metodistekerk 'n plaas naby Pretoria gekoop om hul opleidingsentrum te huisves. Die Instituut is vernoem na eerwaarde John Kilner, 'n sekretaris van die Wesleyaanse Sendinggenootskap wat Suid-Afrika in 1879 en 1880 besoek het. Pettman: SA Methodist Place Names. 1923. bl. 42 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


YouTube Creator Rewards (Engels vir  skeppertoekennings), meer algemeen bekend as YouTube Play Buttons (speelknoppies), is 'n erkenning deur YouTube vir die mees populêre kanale op die platform. Dit is apart van die YouTube-toekennings wat bedoel is om die beste gehalte-video's te erken; die YouTube Skepperbelonings is uitsluitlik gebaseer op 'n kanaal se intekenaartal. Daar is drie vlakke van belonings — Die Diamandspeelknoppie, vir kanale met 10,000,000 intekenaars Die Goue-speelknoppie, vir kanale met 1,000,000 intekenaars Die Silwerspeelknoppie, vir kanale met 100,000 intekenaars By VidCon 2012 se bedryfsdag, het YouTube se uitvoerende hoof, Tim Shey, die Goue-speelknoppie bekendgestel. Dit word toegeken aan die skeppers met meer as een miljoen intekenaars. Tydens die aankondiging het 78 kanale gekwalifiseer vir die toekenning. Daarbenewens het Shey aangekondig dat kanale met meer as 100,000 mense 'n $500 geskenkkaart sal ontvang en 'n DSLR-kamera. Kanale met meer as 100,000 mense sou later in aanmerking kom om 'n Silwerspeelknoppie te ontvang.


Mahu of māhū in die tradisionele kulture van Hawaii en Tahiti is derdegeslagspersone met tradisionele rolle in die gemeenskap, soortgelyk aan dié in kulture van Tonga en Samoa. In die hedendaagse Hawaii is dit alledaagse groeptaal vir transvestiete en transgender mense. Llosa, Mario Vargas. "The men-women of the Pacific". tate.org.uk (in Portugees). Tate Britain. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Mei 2019. Eisenman, Stephen F., (1999). Gauguin's Skirt. Londen: Thames and Hudson. ISBN 978-0500280386 Onderhoud met Kanaka Maoli, ’n mahu van Hawaii Cocoa Chandelier The Atlantic Like a Lady in Polynesia Geargiveer 27 September 2013 op Wayback Machine Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Mazda CX-5 is 'n kompakte oorkruis SNV wat deur Mazda vervaardig word sedert 2012 vir die 2013-modeljaar. Dit is Mazda se eerste motor wat die nuwe KODO – Soul of Motion ontwerptaal benut, wat die eerste keer in die Shinari konsepvoertuig getoon is in Mei 2011. Dit deel 'n platform met die Mazda3 en Mazda6. Dit is ook die eerste voertuig met die maatskappy se volle Skyactiv-Tegnologie suite, met 'n stewige, liggewigplatform, gekombineer met 'n nuwe reeks van doeltreffende enjins met verminderde uitlaatbesoedeling en verbeterde brandstofverbruik. Die Skyactiv enjin- en transmissietegnologie is aanvanklik in die 2012 Mazda3 kompakte sedan en luikrug vrygestel. Mazda MINAGI (マツダ 勢(MINAGI)) konsepmotor is die eerste Mazdavoertuig met Mazda se nuwe 'KODO – Soul of Motion'-ontwerptaal en SKYACTIV-tegnologie. Die voertuig is by die 2011-Geneefse motorskou onthul. Die ontwerp is gebaseer op die Mazda MINAGI. Die Mazda CX-5 vervang beide die Mazda Tribute en die Mazda CX-7. Die Japannese model is onthul by die 2011 Tokio-motorskou, en 'n verpersoonlikte variant in rooi buitekleur met allooiwiele geverf in mat-swart en effens laer ryhoogte is later by die 2012 Tokio Motor Salon vrygestel.


John Mitford Bowker (Mitford Hall, Northumberland, 13 April 1801 – Oakwell, distrik Albanie, Kaapkolonie, 11 April 1847) was ’n Suid-Afrikaanse boer en staatsagent van Britse herkoms. Bowker die oudste van die nege seuns van Miles Bowker, leier van 'n klein geselskap 1820-setlaars, en sy vrou, Anna Maria Mitford. Hy vergesel nie die gesin na die Kaap nie, maar bly in Engeland agter om familie-aangeleenthede af te handel voor hy hom eers in 1822 by sy ouers aansluit. Hy dien in die Sesde Grensoorlog (1834–’5) en word eervol vermeld vanweë sy dapperheid. Vervolgens word hy aangestel as staatsagent van die Fingo's wat in die omgewing van Fort Peddie gevestig is en ook van ander stamme wat naby die grens woon. In 1839 word hy afgedank vanweë amptelike afkeur van sy administratiewe metodes; daarbenewens was hy 'n onversoenlike kritikus van die Stockenström-verdragstelsel waaronder hy gewerk het. Hy appelleer teen sy skorsing by drie opeenvolgende ministers van kolonies, maar hoewel hulle geen veroordeling uitspreek nie, is die alternatiewe betrekkings wat hom aangebied word, so minderwaardig dat hy dit nie aanvaar nie.


Inversium is 'n boek wat deur Dr. François (Swys) Verster geskryf is. Inversium pas nie perfek in enige subgenre van WF nie, maar kan dalk as “Wetenskaplike Fantasie” bestempel word. “Inversium – die eienaardige planeet wat nie regtig 'n planeet is nie, waar vreemde wesens woon, vreemder as wat op aarde voorkom, dog... hulle kom wel bekend voor. Ook vir hulle wat daar woon, is dinge verwarrend. Wie is die Lig, en wie is die Heks? Wat wil Ariel die Slagter en sy kamerade in die Klowe van Gamadrok gaan maak? Wat is die sending waarop die RorKin-tweeling gestuur word? Al wat seker is, is dat daar 'n agenda is – altans, beslis méér as een! In hierdie sage is niemand te vertrou nie, en is niks seker nie, want 'n horde monsteragtige kreature lê op loer. En nie almal is boorlinge van Inversium nie. Gelukkig is almal nie boos nie. Nie almal nie.” Die titel verwys enersyds na 'n omgekeerde toestand, m.a.w. 'n milieu wat anders is as die een wat ons aardlinge aan gewoond is en andersyds is dit die naam van 'n planeet.


Die Fleetrivier (Engels: Fleet River) is 'n takrivier van die Teems en tans die grootse van Londen se ondergrondse riviere. Sy bronriviere is twee klein stroompies wat in Hampstead Heath in die noorde van die Britse hoofstad ontspring. Die waterlope van dié twee riviertjies voed 'n reeks vywers, die Hampstead Ponds en Highgate Ponds, nadat hulle in die 18de eeu ingedam is om plaaslike nedersettings van drinkwater te voorsien. Die twee stroompies se waterlope begin vanaf die suidelike rand van Hampstead Heath ondergronds vloei om as rioolkanale te dien voordat hulle in Camden Town verenig, verby die King's Cross- en Farringdon-stasies vloei en uiteindelik by Blackfriars-brug in die Teems uitmond. Die rivierloop se totale lengte vanaf die vywers tot die monding is 6 km (4 myl). Die Fleet se boloop is vroeër ook Holbourne genoem en het sy naam aan die huidige stadsdeel Holborn in die London Borough of Camden verleen. Die riviername is respektiewelik afgelei van die Oud-Engelse holburna ("stroompie in 'n diep vallei") en flēot ("monding").


Mateo Benigno de Moraza y Ruiz de Garibay (* 21 September 1817 in Vitoria, † 17 Januarie 1878 in Vitoria) was 'n Spaanse politikus, parlementslid vir Álava, vader van die provinsie Álava, goewerneur van Vizcaya, rektor van die Vrye Universiteit en regsgeleerde. Mateo Moraza het Latyn en geesteswetenskappe in die Convent van Santo Domingo (Vitoria) geleer, en later regswetenskap in Valladolid. Hy het sy doktorsgraad in reg in 1840 verwerf. Moraza het homself onderskei as 'n redenaar en vurige ondersteuner van die Baskiese fueros (spesiale regte). Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Mateo Moraza. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Stigting ZASM (Zuid-Afrikaansche Stichting Moederland) is 'n Nederlandse organisasie met as doelstelling die bevordering van die Nederlandse kulturele en ekonomiese belange in Suid-Afrika. Om die doel te bereik het die vereniging 'n kultuursentrum in Suid-Afrika Huis in Amsterdam met 'n uitgebreide biblioteek en argief. Voorts steun dit onder andere die Maandblad Zuid-Afrika, die Nederlands-Zuid-Afrikaanse Vereniging (NZAV), die Suid-Afrikaans Instituut, Huis der Nederlanden (SASNEV) in Pinelands (Kaapstad), Afrikaanse kultuuraktiwiteite in Nederland, die professoraat in Afrikaans aan die Universiteit van Amsterdam en die Groot Woordeboek Afrikaans en Nederlands (algemeen bekend as ANNA). Nederlandse beleggers het teen die einde van die 19de eeu geld verskaf vir die oprigting van die Nederlands-Zuid-Afrikaansche Spoorwegmaatschappij (NZASM) (Nederlands-Suid-Afrikaanse Spoorwegmaatskappy) en die bou van die spoorlyn van Pretoria na Lourenco Marques (Maputo). Toe die Boere die Tweede Vryheidsoorlog verloor, is aan die aandeelhouers 'n skadevergoeding uitbetaal. Met die een miljoen gulden wat na die likwidasie van die NZASM oorgebly het, is in 1908 die Vereeniging ZASM (vanaf 1969 Stigting ZASM) opgerig.


Die Oekraïense Nasionale Unie (afkorting: ONU, Oekraïens: Український Національний Союз) is 'n verregse bevrydingsorganisasie en politieke party in Oekraïne. Dit omvat ’n breë spektrum van politieke en meneseregte-organisasies, nasionalistiese en fascistiese groepe, asook individue. Daar is ook kleiner ONU-groepe in ander lande. Die beweging is op 19 Desember 2009 in Charkif gestig. Die leier is Vitaly Krivosheev. Die Oekraïense Nasionale Unie is in 2009 deur Oleg Goltvyansky gestig. Radikale aktiwiteite lei tot sy inhegtenisname op 25 Mei 2012. Op 15 Julie 2012 is Vitaly Krivosheev tot die nuwe leier verkies. Op 27 April 2013 het hy die stigting van die politieke party aangekondig. In 2015 het die party 5,88% van die stemme gekry en daarmee 2 van die 34 setels in die munisipaliteit Lyubotin se raad (naby Charkiv). Die amptelike ideologie van die party is nasionalisme en patriotisme. Die Oekraïense Nasionale Unie verkondig die skepping van ’n ryk wat deur Oekraïne oorheers word en wat die hele Europa en Asië insluit. Dit is sterk gekant teen die Rusland se buitelandse beleid. Oleg Goltvyansky Vitaly Krivosheev Zorian Dobrovolsky Oekraïne Patriotisme "argiefkopie".


Die spikkel-seepvis (Pogonoperca punctata) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Stille Oseaan area, Oos-Afrika suidwaarts tot by die suide van Mosambiek. In Engels staan die vis bekend as die Spotted soapfish. Die vis word tot 35 cm groot. Die lyf is bruin en dig bedek met klein wit kolletjies. Daar is vyf kenmerkende swart vlekke op die kop, rugkant en stertvin se basis. Daar is ook 'n kenmerkende los velletjie op die ken. Die visse is gewoonlik alleenlopers maar kom ook in pare voor. Hulle leef in koraal gebiede se hellings in water wat 20 tot 120m diep is en vreet skaaldiere en klein vissies. Die spesie is seldsaam. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 http://www.fishbase.org/summary/Pogonoperca-punctata.html


Die Igbo (luister (hulp·inligting) Igbo: Ṇ́dị́ Ìgbò, letterlik: "Igbo-volk"), dikwels Ibo gespel en uitgespreek, is 'n etniese groep inheems aan Suid-Nigerië wat aan die laer Nigerrivier leef. Die etniese groep omvat sowat 32 miljoen mense en hulle praat Igbo as moedertaal en Engels as tweede taal. Dit is saam met die Hausa en die Joroeba een van die grootste etniese groepe in beide Nigerië en Wes-Afrika. As gevolg van migrasie en die slawehandel is baie Igbo na Europese kolonies in die Amerikas en ander lande van Afrika gebring. Tydens die Britse koloniale heerskap is die meeste Igbo tot die Christendom bekeer. Chinua Achebe se Things Fall Apart is een van die mees bekende boeke wat oor die Igbo, hul kultuur en veranderinge onder kolonialisme handel. Na Nigerië se onafhanklikheid het sekere konflikte met ander etniese groepe tot die Nigeriese Burgeroorlog (1967–1970) gelei, waartydens die kortstondige republieke Benin en Biafra uitgeroep is. Na die Nigeriese oorwinning is albei republieke weer by Nigerië ingelyf. Sedert 1999 veg die separatistiese beweging MASSOB vir die herstigting van 'n onafhanklike Igbo-staat.


Die sambreelterm Internet van Dinge ('n leenvertaling van die Engelse Internet of Things, kort IoT) verwys na bepaalde soorte tegnologieë wat interaksie tussen mens en elektroniese of huishoudelike toestelle, of outomatiese kommunikasie tussen hierdie toestelle. Hiervoor word gegewens deur sensors versamel. Die Internet van Dinge maak deel uit van 'n tegnologiese ontwikkeling in die laat 20ste en vroeë 21ste eeu waarby fisiese voorwerpe toenemend in 'n netwerk van internetagtige strukture met mekaar verbind word en as nie-menslike internet-deelnemers begin optree. 'n Voorbeeld hiervan is slim huisbestuur. Terwyl die belangrikheid van persoonlike rekenaars geleidelik afneem, word elektroniese en huishoudelike toestelle, geboue, voertuie en ander voorwerpe, wat met geskikte elektronika soos byvoorbeeld sensore en sagteware toegerus is, danksy hul inbedding in netwerkstrukture self in staat gestel om bepaalde toestande te analiseer, met mekaar te kommuniseer en aksies te loods. Danksy die tegniese moontlikhede van die Internet van Dinge hoef huishoudings nie meer hul aandag aan alledaagse verrigtinge skenk nie. 'n Eenvoudige voorbeeld is 'n koelkas wat kosvoorrade self kan beheer en dophou om, wanneer nodig, aanlynbestellings te plaas.


Hierdie artikel handel oor die Venesiese rolprentprys. Vir ’n artikel oor die Suid-Afrikaanse rugbyspan, sien Goue Leeus. Die Goue Leeu (Italiaans: Leone d'Oro) is die hoogste prys wat op die Venesiese Rolprentfees aan ’n rolprent toegeken kan word. Dit is in 1949 ingestel en word nou beskou as een van die rolprentbedryf se grootste pryse. In 1970 is ’n tweede Goue Leeu ingestel: ’n eerbewys vir mense wat ’n besonderse bydrae tot die bedryf gemaak het. Die prys verteenwoordig die goue leeu op die vlag van die Venesiese Republiek. Voorheen was die rolprentfees se hoogste prys die Groot Internasionale Prys van Venesië (Gran Premio Internazionale di Venezia); dit is in 1947 en 1948 toegeken. Voor 1942 was die hoogste prys die Mussolini-beker vir die beste Italiaanse en buitelandse rolprent. Goue Beer, die hoogste prys wat by die Berlinale toegeken word. Palme d'Or, die hoogste prys wat by die Cannes-rolprentfees toegeken word. "Biennale Cinema History of the Venice Film Festival: The Forties and Fifties" (in Engels). La Biennale di Venezia. 2008. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Augustus 2016.


Glaudina is 'n dorp in die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Glaudina". Sensus 2011. Hierdie Noordwes-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Marcel Duchamp [maʁ'sɛl dy'ʃɑ̃] (volle naam: Henri Robert Marcel Duchamp, * 28 Julie 1887; † 2 Oktober 1968) was 'n Frans-Amerikaanse skilder, beeldende kunstenaar en skrywer. Duchamp was een van die grondleggers van moderne konseptuele kuns (konsepkuns) en word ook as 'n wegbereider van kubisme, dadaïsme en surrealisme beskou. Die kunsprys Prix Marcel Duchamp is na hom vernoem. Sedert die 1960's word Duchamp deur baie kunshistorici en -kritici as die belangrikste kunstenaar van die 20ste eeu beskou, terwyl die Franse digter en skrywer André Breton (1896–1966) hom as die "mees intelligente man van die eeu" beskryf het. Duchamp het waarnemers gedwing om nuwe gedagtes te vorm oor wat kuns is. Sy nuwe definisie van kuns was dié van 'n konsep eerder as dié van 'n blote produk. Deur gewone alledaagse gebruiksvoorwerpe, wat buite 'n kunsmuseum nooit as kunswerke beskou sou word nie, na 'n galery te neem en hulle met klein aanpassings as kunswerke te vertoon, het Duchamp bestaande konsepte van kuns radikaal bevraagteken.


Paul Victor Jules Signac (Frans: [pɔl siɲak]; 11 November 1863 – 15 Augustus 1935) was 'n Franse Neo-Impressionistiese skilder wat in samewerking met Georges Seurat die Pointillistiese styl help ontwikkel het. Paul Signac is op 11 November 1863 in Parys gebore. Hy het opleiding in argitektuur ontvang voordat hy op 18 jaar besluit het om 'n loopbaan as skilder te volg nadat hy 'n uitstalling van Monet se werk bygewoon het. Hy het om die Europese kuslyn gevaar en die landskappe geskilder wat hy teëgekom het. Hy sou later ook 'n reeks waterverfskilderye van Franse hawestede verf. In 1884 het hy Claude Monet en Georges Seurat ontmoet. Hy was getref deur Seurat se sistematiese metodes en kleurteorie, en met sy beskrywing van Neo-Impressionisme en die Divisionistiese metode het hy Seurat se lojale ondersteuner, vriend en opgevolger geword. Onder Seurat se invloed het hy die kort kwashale van Impressionisme laat vaar om met wetenskaplike gejukstaponeerde spikkels suiwer kleur te eksperimenteer. Die bedoeling was om kleure nie op doek te meng nie, maar in die oog van die kyker, die definiërende kenmerk van Pointillisme.


Duinekool of strandkool (Trachyandra divaricata (Jacq.) Kunth) is 'n plant endemies aan Suid-Afrika. Dit kom in die provinsies Wes-, Oos- en Noord-Kaap voor. Op die SANBI-rooilys is dit as veilig (LC) gelys. Op die oostelike oewer van die Groot-Brakrivier se monding kom dit saam met vanwyksbossie op die heuweltjies van die duine voor. Dit is 'n indringersoort in Australië en gee daar aanleiding tot neurologiese siektes en lipofusinose onder perde en skape. In Suid-Afrika en Namibië, waar 'n verwante spesie T. laxa aangetref word, kom vergiftigings ook voor, veral in die droë maande Augustus tot Desember. Voor die tyd is dit nogtans smaaklik. Dit is 'n meerjarige plant wat polle vorm tot 80 cm hoog met smal, vlesige blare. Die blomstingels is baie vertak en dra klein wit blommetjies wat net kort bloei. Die plant se blomstingels word ook geoes en deur mense geëet. 'n Biogeografiese studie van die plante van die soutmoerasse van Suid-Afrika se riviermondings het aangetoon dat daar verskille is tussen die plantgemeenskappe van die koeler gematigde mondings en die subtropiese soutmoerasse.


’n Patroniem is deel van ’n mens se naam wat op die voornaam van sy pa, oupa of ’n selfs vroeër manlike voorvader geskoei is. Dit is ook bekend as ’n patronimikum, vadersnaam of afstammingsnaam. ’n Naam wat op ’n vrou se naam geskoei is, is ’n matroniem of moedersnaam. Dit word in albei gevallle gebruik om ’n persoon se herkoms aan te dui. Patronieme word vandag steeds gebruik, hoewel dit meestal deur patronimiese vanne vervang is. ’n Voorbeeld is die algemene Engelse van Johnson (seun van John). In baie gebiede in die wêreld het mense patronieme gehad voordat hulle vanne gehad het. Baie vanne in Europa is van patronieme afgelei, soos Wilson (seun van William), FitzGerald (seun van Gerald), Powell (van "ap Hywel", seun van Hywel), Fernández (seun van Fernando), Anderson (seun van Anders/Andrew), Iljin (seun van Ilja), Petrof (seun van Pjotr/Pieter), Stefanović (seun van Stefan), MacAllister (van "mac Alistair", seun van Alistair/Alexander) en O'Connor (van "Ó Conchobhair", kleinseun/afstammeling van Conchobhar).