Hierdie artikel handel oor die Blesbokspruit wat in die Vaalrivier invloei. Vir ander riviere met dieselfde naam, sien Blesbokspruit Die Blesbokspruit is 'n rivier wat vanaf Bethal suidwaarts tot by Standerton in Mpumalanga in Suid-Afrika vloei. Dit mond uit in die Vaalrivier. 26°28′25″S 29°33′20″O / 26.473523°S 29.5556°O / -26.473523; 29.5556 asook verskeie ander bolope (sien sytakke hieronder). 26°50′47″S 29°29′20″O / 26.84645°S 29.48881°O / -26.84645; 29.48881 Knopkieriespruit Kwaggalaagte (spruit) Mooifonteinspruit Osspruit Hierdie Mpumalanga-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Luri (زون لوری, [loriː]) is 'n Irannese taal wat deur sowat 3,6 miljoen (volgens ander bronne tussen 4 en 5 miljoen) mense, veral Luri's, in die suidweste van Iran en enkele dorpe in Irak gepraat word. Die Luri-dialekte is afkomstig van Middel-Persies en hulle is Sentraal-Luri, Bakhtiari, en Suid-Luri. Hierdie tale word veral deur die Bakhtiari's en Suid-Lurs in die Irannese streke Kohgiluyeh en Boyer-Ahmad, Mamasani, Sepidan, Bandar Ganaveh en Deylam gebesig. (en) "Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition, Luri". Ethnologue. Besoek op 28 Februarie 2021. (en) Anonby, Erik John (Julie 2003). "Update on Luri: How many languages?" (PDF). Journal of the Royal Asiatic Society. Series 3. 13 (2): 171–197. doi:10.1017/S1356186303003067. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 11 September 2014. Besoek op 28 Februarie 2021. (en) Anonby, Erik J. (20 Desember 2012). "LORI LANGUAGE ii. Sociolinguistic Status". Encyclopædia Iranica. URL besoek op 28 Februarie 2021.


Die mol (simbool: mol) is die meeteenheid vir 'n hoeveelheid stof in die SI-stelsel. Dit word gedefinieer as presies 6.02214076x1023 deeltjies, wat atome, molekules, ione of elektrone kan wees. Die definisie is in November 2018 aanvaar as een van die sewe SI-basiseenhede, wat die vorige definisie hersien het wat een mol as die hoeveelheid stof in 12 gram koolstof-12 (12C), 'n isotoop van koolstof, gespesifiseer het. Die getal 6.02214076x1023 (die Avogadro-getal) is gekies sodat die massa van een mol van 'n chemiese verbinding in gram vir die meeste praktiese doeleindes numeries gelyk is aan die gemiddelde massa van een molekule van die verbinding in daltons. So bevat een mol water byvoorbeeld 6.02214076x1023 molekules waarvan die totale massa ongeveer 18.015 gram is en die gemiddelde massa van een molekule water ongeveer 18.015 dalton. Die mol word wyd in die chemie gebruik as 'n maklike manier om hoeveelhede reaktante en produkte van chemiese reaksies uit te druk. Die chemiese vergelyking 2H2 + O2 → 2H2O kan byvoorbeeld geïnterpreteer word as dat vir elke 2 mol diwaterstof (H2) en 1 mol disuurstof (O2) wat reageer, 2 mol water (H2O) gevorm word.


Erica plumigera is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-718 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329382-1


Erica portenschlagiana is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-724 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329398-1


Erica quadrisulcata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Hier kom dit voor in die suidelike gedeelte van die Kaapse Skiereiland op die berg bokant Simonstad. Hier is een populasie in 'n gebied van 12km2. Die habitat is veilig, dit is nog veilig van indringerplante en is beskerm in die Tafelberg Nasionale Park. Die plant word as seldsaam beskou. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-753 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329473-1


Erica recurvifolia is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-1217 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:1017347-1


Erica richardii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Dit kom by Klaarstroom in die Groot-Swartberg voor. Hier is daar een populasie van slegs 25 plante, daar word vermoed dat daar nog onontdekte subpopulasies is. Die habitat word nie bedreig nie en die plant word as seldsaam beskou. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-1269 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:1021546-1


Erica salax is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-783 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329550-1


Erica sessiliflora is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-806 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329595-1


Erica sitiens is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-818 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329618-1


Erica stokoeanthus is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Hottentots-Hollandberge by Somerset Sneeukop voor. Daar is een populasie wat bedreig word deur 'n indringerplant, die denneboom. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-1238 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:1017362-1


Erica subverticillaris is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan Mpumalanga en kom by die Long Tompas voor. Die plant het habitat verloor weens bosbou bedrywighede en word tans bedreig deur indringerplante. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-849 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329700-1


Die Ngwetispruit is 'n takrivier van die Komatirivier in Mpumalanga in Suid-Afrika. 25°27′06″S 31°56′55″O / 25.45165°S 31.94853°O / -25.45165; 31.94853 Hierdie artikel is (gedeeltelik) vertaal uit die Cebuano Wikipedia. Sien bron. Hierdie Mpumalanga-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Erica thomae is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor in die Kogelberg. Die plant word beskou as seldsaam en die habitat word nie bedreig nie. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-873 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329746-1


Erica trichoclada is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan KwaZulu-Natal. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-885 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329773-1


Erica trimera is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is inheems aan die oostelike Sentraal-Afrika, meer spesifiek Uganda en Demokratiese Republiek die Kongo, waar dit vookom in die Rwenzoriberge. Die plant het vyf subspesies: Erica trimera subsp. abyssinica (Pic.Serm. & Heiniger) Dorr Erica trimera subsp. elgonensis (Mildbr.) Beentje Erica trimera subsp. keniensis (S.Moore) Beentje Erica trimera subsp. kilimanjarica (Hedberg) Beentje Erica trimera subsp. meruensis (R.Ross) Beentje Lys van Erica spesies http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:962361-1 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Erica turmalis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan Suid-Afrika. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-901 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329804-1


Erica umbelliflora is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Oos- en Wes-Kaap. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-905 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329815-1


Erica vallis-aranearum is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Kogelberg voor. Die plant is van nature seldsaam en daar is slegs een populasie van vyftien plante. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-915 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329839-1


Erica velitaris is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor in die Kaapse Skiereiland. http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-921 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329847-1


Erica verticillata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel is van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en het op die Kaapse Vlakte voorgekom. Dit is egter uitgewis in sy natuurlike habitat weens voorstedelike ontwikkeling, asook die oormatige sny vir die blommemark. Die plant is egter hervestig by Kenilworth-renbaan in 2006 en Rondevlei tussen 2002 en 2005. Daar word tans gewag om te bepaal of die twee subpopulasies selfonderhoudend is. http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-929 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329866-1


Erica zebrensis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor in die Doringriver Wildernis-gebied en by Dysselsdorp. Die plant het 'n voorkoms gebied van kleiner as 22 km2. Daar is twee subpopulasies en beide word bedreig deur indringerplante. Lys van Erica spesies http://redlist.sanbi.org/species.php?species=1820-957 http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329927-1


Die Bamar (Birmaans: ဗမာလူမျိုး, ''ba. ma lu myui, [bəmà lùmjó]) is 'n nasie en etniese groep inheems aan Mianmar en die aangrensende lande van Suidoos-Asië, veral Thailand. Hulle vorm die titulêre nasie van Mianmar en maak omtrent 68% van Mianmar se bevolking uit. Die Bamar behoort tot die Sino-Tibettaanse volke wat naas die Volksrepubliek China ook in lande soos Bhoetan, Mianmar, Nepal en Indië se noordooste leef. Hulle praat Birmaans as moedertaal wat die amptelike taal van Mianmar vorm. Die Bamar is hoofsaaklik aanhangers van die Theravada-Boeddhisme, gevolg deur klein minderhede soos Moslems, Hindoes en Christene. Bamar word soms ook Birmane genoem, hoewel hierdie term gewoonlik na die hele bevolking van Mianmar verwys, insluitende etniese minderhede soos Han-Chinese (1,6 miljoen) en Thai. Wêreldwyd leef sowat 30 miljoen Bamar, waarvan sowat 29 miljoen in Mianmar en omtrent 1 miljoen in Thailand. In Mianmar leef hulle veral in die sentrale gebiede langs die Irrawaddy se vallei. (en) Scott, James George (1882). The Burman: His Life and Notions.


Die NG gemeente Herold is ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van George en met sy middelpunt op die dorpie Herold. In 1985 was hier 186 doop- en 382 belydende lidmate, maar teen 2015 het afgeneem tot 41 en 217, ’n afname van amper 55 persent. Die gemeente is op 1 Februarie 1910 van die gemeente George en 'n klein gedeelte van die gemeente Oudtshoorn afgestig. Ds. D. Rossouw van George is tot konsulent benoem. Met afstigting het die gemeente se gebied die hele distrik George ten noorde van die Outeniquabergreeks (die wyk Achterberg) en 'n gedeeltetjie van die distrik Oudtshoorn aan die westekant van die gemeente beslaan. Die gemeente is genoem na wyle ds. Tobias Herold, 'n vroeëre leraar van George en ook voormalige moderator van die Kaapse Kerk. Die gemeente het bestaan uit vier wyke, naamlik Klipdrift, Doorn Rivier, Buffelsdrift en Molens Rivier (of Molenrivier, ook Meulrivier). Buitekerke en doopsbediening is deur di. C.F.J. Müller en Z. de Beer begin op Buffesldrift en Molenrivier, aan die een kant, en op Klipdrift aan die ander waar drie geskikte kerkgeboue toe reeds gestaan het wat lidmate vroeër daar opgerig het.


Die Boomkreef (Dryococelus australis) (en) : Lord Howe Island stick insect of tree lobster, is 'n uiters skaars en kritiek bedreigde stokinsek van die Australiese Lord Howe-eilandgroep. Die sespotige boomkreef word tot 15 cm groot (wyfies is effens groter as mannetjies) met 'n massa van tot 25 gram. Daar was vermoed dat hulle in 1920 uitgesterf het. In 2001 egter, is op Ball se Piramiede, 'n hoë rots aan die kus van die Lord Howe-eiland, 'n kolonie van 24 boomkrewe aangetref. Dit insek het vroeër algemeen op Lord Howe-eiland voorgekom, waar die plaaslike bevolking die diertjies onder meer gebruik het as vis-aas, maar hulle verdwyn gou nadat daar in 1918 van die skeepswrak van die SS Makambo 'n plaag swart rotte vrygekom het. In 2003 is met vier van die rotsafkomstige eksemplare van Dryococelus australis 'n teelprogram begin, met die doel om die nageslag uiteindelik uit te plaas op Lord Howe-eiland, nadat dit vry van rotte gemaak is. In 2008 is 20 inballingskapgeteelde boomkrewe in 'n spesiale habitat op die eiland uitgeplaas.


Eid-oel-Adha (Arabies: عيد الأضحى, ʿīd al-ʾaḍḥā, [ʕiːd ælˈʔɑdˤħæː]), ook die Offerfees genoem, is saam met Eid-oel-Fiter een van die twee heiligste jaarlikse Islamitiese feeste, en word beskou as die heiligste van die twee. Dit word ook Eid-Ul-Adga gespel. "Eid" beteken in Arabies "dag wat dikwels terugkom". Die woord is afgelei van aoed (terugkeer). Adha verwys na die "offerdiere". Die fees is ter viering van Ibrahim (Abraham) wat opdrag van God gekry het om sy seun te offer as teken van onderdanigheid, maar voordat hy dit kon doen, het God tussenbeide getree en sy engel Gabriël gestuur om vir Abraham te sê sy offer is reeds aanvaar. Uit dankbaarheid het Ibrahim en Ismaël (Isaak) in geselskap van vriende en armes 'n ram geoffer. Die Koran vertel dié verhaal in Soera 37,99–113 en die Bybel beskryf dit in Beresjiet/Genesis 22,1–19. Tradisioneel word bokbe, beesagtiges of kameelagtige geoffer, na gelang van die beskikbare diere.


Die kiebla of kibla (Arabies: قبلة|, "rigting") is die rigting waarin Moslems moet kyk wanneer hulle bid. Dit is die rigting van die Kaäba in Mekka. Die meeste moskees het ’n muur met ’n nis bekend as die mihrab wat die kiebla aandui. Moslems bid almal in dieselfde rigting om die aanbidding van een God (Allah) te simboliseer. Die kiebla het ’n groter funksie ook, soos dat die kop van ’n dier wat met die halaal-metode geslag word, gewoonlik met die kiebla ooreenstem. Ná hul dood word Moslems begrawe met die liggaam teen ’n regte hoek met die kiebla en die gesig gedraai in die rigting van die kiebla. Tradisioneel was die kiebla in die rigting van die Edele Heiligdom in Jerusalem. Dit is 13 jaar lank, van 610 tot 623 n.C., gebruik. Op 11 Februarie 624 het die profeet Mohammed die kiebla verander in die rigting van die Kaäba in Mekka. Volgens die vertelling van Mohammed se metgeselle het die verandering skielik gebeur tydens die middaggebed in Medina, in ’n moskee wat nou as die Masdjid Kiblatain (Moskee van die Twee Kieblas) bekend is.


Die Gemaskerde koetsier (Heniochus monoceros) is 'n vis wat voorkom in die westelike Stille Oseaan en die Indiese Oseaan asook die ooskus van Afrika suidwaarts tot die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Masked coachman. Die vis word tot 23cm lank. Die kop is steil en die dorsalevin se filament is kort. Die vis se lyf is wit, die agterste gedeelte is geel terwyl daar in die middel van die lyf 'n breë, swart vertikale band is wat taps is na die rugkant. Die gesig is swart en die boonste gedeelte van die kop is geel. Die onvolwasse vissies lyk net soos die volwasse visse. Hulle leef in aflandige koraalriwwe in water wat 2 tot 25m diep is. Hier word hulle gevind naby grotte en skeure in die rif. Die vis vreet bodem ongewerweldes. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies http://www.fishbase.org/summary/Heniochus-monoceros.html The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3


Allister Sparks (10 Maart 1933 – 19 September 2016) was 'n koerantman en voormalige redakteur van die Rand Daily Mail. Hy is in Cathcart, Oos-Kaap gebore en matrikuleer in Queenstown. Sy eerste werk as joernalis was by die Daily Representative waar hy sy eerste berig op 1 Februarie 1951 geskryf het. 'Strate toe' – en daar kry hy hart van storie. Rapport, 25 September 2016. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Willem Boshoff (1951-) is ’n Afrikaanse kunstenaar wat internasionaal aandag trek. Hy is 'n konsepsuele kunstenaar wie se idiosinkratiese werk gewoonlik elemente van teks, taal en die prosessering van inligting bevat. Hy is ook die skepper van “konkrete gedigte” in Kyk-Afrikaans (1980). Willem Hendrik Adriaan Boshoff is in 1951 in Vereeniging in Gauteng gebore en gaan skool op Vanderbijlpark. Sy vader, Martiens, is ’n skrynwerker by wie hy ’n liefde vir hout en agting vir vakmanskap aanleer. Hy studeer vanaf 1970 aan die Johannesburgse Kunskollege (later die Technikon Witwatersrand en nog later deel van die Universiteit van Johannesburg), waar hy in 1974 ’n Nasionale Kunsonderwysdiploma verwerf. Hy onderbreek sy studies in 1973 om straatprediker te word, in die tyd van die Jesus People beweging. Vanaf 1973 tot 1976 gee hy deeltydse onderwys aan Jeppe Boys High School en aan die Johannesburg College for Advanced Technical Education. Aan die begin van 1975 aanvaar hy ’n permanente pos aan Parktown Boys High School waar hy Afrikaans, Godsdiensonderrig en Kuns gee en in 1977 word hy lektor aan die Witwatersrand Technikon.


Ilse van Staden is ’n Afrikaanse digter en skrywer. Ilse van Staden is in 1972 in Pretoria gebore as een van twee kinders (sy het ’n broer, die geoktrooieerde rekenmeester Rolf) en word groot op ’n plaas in die Waterberg. Haar vader, Hampie van Staden, is ’n veearts verbonde aan Onderstepoort en haar moeder, Marcella de Boom, is ’n kunstenaar. Sy voltooi haar matriek aan die Hoërskool Pro Arte in Pretoria met Kuns as hoofvak en behaal sewe onderskeidings. Hierna studeer sy verder aan die Universiteit van Pretoria, waar sy haar as veearts bekwaam. Dan werk sy ses maande in Engeland en by haar terugkeer na Suid-Afrika werk sy as lokum op verskeie plekke, waarna sy haar in 1997 as veearts op Cullinan vestig. Hier het sy ’n praktyk tot November 2005, waarna sy slegs lokums doen by verskeie veearts-praktyke naby Pretoria en in Bethal en Witbank en verder konsentreer op haar skryfwerk. Sy skryf dan ook in vir ’n B.A.-graad in Kreatiewe Skryfkuns aan die Universiteit van Suid-Afrika, wat sy met lof verwerf. Sy het ook ’n Diploma in Vryskutjoernalistiek.


Fourie Botha is ’n uitgewer en Afrikaanse digter. Fourie Botha word groot in Bethal op die Hoëveld en op Nietverdiend in die Marico-Bosveld duskant Gaborone. Aan die Universiteit van Pretoria studeer hy Uitgewerswese en Engels en gee vir ’n paar jaar opvoedkundige boeke uit. In 2008 voltooi hy ’n meestersgraad in Engelse letterkunde en skryf daarna by die Universiteit van Kaapstad in vir ’n meestersgraad in Kreatiewe Skryfwerk onder Joan Hambidge. In 2008 sluit hy as redakteur van die Umuzi-drukmerk by die uitgewershuis Penguin Random House in Kaapstad aan. Tans is hy die uitgewer van plaaslike fiksie vir Penguin Random House. Hy woon in Kaapstad. Sy gedigte word opgeneem in die versamelbundel “Nuwe stemme 4”, waarna hy debuteer met die digbundel “Donkerkamer”. Die gedigte in hierdie bundel is tegnies goed versorg en afgerond. Die titel van die bundel verwys na die plek waar foto’s en afdrukke (indrukke) ontwikkel word, maar betrek ook die donker kamer wat in gay klubs aangetref word en die homoseksuele seksualiteit beklemtoon.


Aniel Botha is ’n Afrikaanse digter. Aniel Botha word in Kaapstad groot. Sy studeer vanaf 2002 aan die Universiteit van Stellenbosch, waar sy in 2005 ’n B.Ed.-graad behaal. Sy kwalifiseer ook as balletonderwyser. In 2009 verwerf sy ’n M.A.-graad in Kreatiewe Skryfkuns aan die Universiteit van Kaapstad. By die AAA School of Advertising doen sy in 2013 ’n kursus in Inleiding tot Kopieskryf. Sy werk as vryskuttaalpraktisyn en privaat tutor en bly in Durbanville. Op sewentienjarige leeftyd word sy gediagnoseer met die eetsteurnis anorexia nervosa, waarna sy eindelik op 23-jarige ouderdom op aanbeveling van ’n sielkundige in ’n psigiatriese hospitaal opgeneem word. Vir ses weke word sy hier behandel, om die trauma van negatiewe selfbeeld, die eetsteurnis self en die drang om bevryding deur selfdood te probeer oorkom.  “’n Dans met die dood” is die aangrypende joernaal oor haar stryd om herstel. Haar debuut as digter is met “Pirouette”, waar die titel verwys na die balletterm vir rondomtalie draai. Dit is aanhoudende beweging, wat eindelik nêrens heen lei nie. Die gedigte handel hoofsaaklik oor haar eetsteurnis en die emosies van hulpeloosheid, uitsigloosheid en doelloosheid wat daarmee gepaardgaan.


Ilse Evertse (*10 Maart 1947, Stellenbosch -) is die getroude van, van die gewilde Afrikaanse skrywer Ilse Steyn. Steyn se skryfwerk sluit in: liefdesverhale, wetenskapfiksie, historiese romans en spanningsverhale. Evertse verkies om onder haar nooiensvan, Steyn, te skryf. Ilse Steyn Ilse Steyn


'n Sonrok is 'n rok wat bedoel is om in warm weer gedra te word. Tipies is dit 'n informele- of slenterdrag in 'n liggewig materiaal, mees algemeen van katoen, en gewoonlik lospassend. Die rok is bedoel om sonder 'n bo-bedekking gedra te word. Lilly Pulitzer het die sonrok gewild gemaak in die 1960's. Die sonrok bied 'n vroulike uitbeelding wat ligter en meer gemaklik as 'n romp en bloes of 'n ander soort rok kan wees. Sonrokke kan van enige hals en soomlyn voorsien word, insluitend beskeie style asook 'n verskeidenheid van patrone. Sonrokke word gemaak in 'n verskeidenheid van sluittipes, insluitend rugritssluiters, kantritssluiters, voorste knopies, rugknopies, rugbande en truistyle. Karen Nazor Hill (20 Junie 2008). "Chattanooga: Light clothes still heavy on style". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Junie 2012. Besoek op 25 Junie 2012. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Armagh ([ɑrˈmɑː], afgelei van die oorspronklike Iers-Gaeliese naam Ard Mhacha of "Macha se Hoogte", 'n verwysing na 'n mitiese godin wat haar volgens oorlewerings saam met haar stam hier gevestig het) is die administratiewe setel (county town) van die gelyknamige Noord-Ierse graafskap (County Armagh) asook een van Ierland se historiese burgerlike parogieë of civil parishes. Armagh vervul daarnaas 'n belangrike rol in kerkadministrasie as die setel van die Rooms-Katolieke Aartsbiskoppe van Armagh (wat ook die status van "Primate van heel Ierland" het) en die Anglikaanse Kerk van Ierland. So het hier sowel 'n Rooms-Katolieke asook 'n Anglikaanse katedraal ontstaan – die twee bekendste geboue in Armagh naas die plaaslike sterrewag en die planetarium (die enigste in Ierland). Alhoewel Armagh met 'n bevolking van 14 749 (volgens die sensus van 2011) net 'n middelgroot nedersetting is, het koningin Elizabeth II in 1994 stadstatus en in 2012 Lord Mayoralty-status aan Armagh toegeken. Dit is tans die kleinste nedersetting met stadstatus in Noord-Ierland asook die vierde kleinste in die Verenigde Koninkryk.


Hendrik J. Botha is ’n Afrikaanse digter. Hendrik J. Botha is in 1958 gebore en word groot op Westonaria aan die Wes-Rand. Hy matrikuleer in 1976 aan die Hoërskool Gimnasium in Potchefstroom en studeer daarna in die medisyne aan die Universiteit van Pretoria. Na sy internskap en verpligte militêre diensplig is hy ’n algemene praktisyn in Louis Trichardt (tans Makhado). In 1993 vestig hy hom in Bloemfontein en spesialiseer in narkose, waarna hy vanaf 1997 as narkotiseur praktiseer, eers in Klerksdorp en vanaf 2011 in Pretoria. In 2011 skryf hy in vir die M.A.-graad in Kreatiewe Skryfkuns aan die Universiteit van Kaapstad, ’n graad wat hy onder leiding van Joan Hambidge in 2013 met lof behaal. Sy mini-verhandeling wat hy as deel van die kursus indien handel oor “Dokters as digters in die Afrikaanse letterkunde”, terwyl die praktiese vereistes van die graad die gedigte is wat later as “Atropos” gebundel word. Hy woon op ’n kleinhoewe aan die oostekant van Pretoria. Hy debuteer met die digbundel “Atropos”. Die titel word verduidelik in die gedig “Lotsbestemming” en verwys na die Griekse mitologie, terwyl die voorbladontwerp ten nouste daarmee saamhang.


Lien Botha (1961-) is ’n fotograaf, kunstenaar en Afrikaanse skrywer wat internasionale erkenning geniet. As kunstenaar werk sy dikwels met metafore en is bekend vir haar poëtiese aanvoeling. Agtergrond en objekte word naatloos op samehangende visuele vlakke geënt. Sy gebruik dikwels landskappe, geheue en die herinneringe van families as temas. Die politikus Pik Botha was haar pa en die sanger Piet Botha haar broer. Lien Botha is in 1961 gebore as die dogter van die politikus Roelof Frederick (Pik) Botha en Helena Bosman. Aanvanklik studeer sy tale aan die Universiteit van Pretoria, waarna sy as persfotograaf by Beeld werk. In 1984 verhuis sy na Kaapstad, waar sy in 1988 ’n B.A.-graad in die Skone Kunste aan die Michaelis-kunsskool verwerf. Hierna maak sy naam as visuele kunstenaar en fotograaf, wat verskeie nasionale en internasionale tentoonstellings van haar werk hou. Sy behaal ’n M.A.-graad in Kreatiewe Skryfkuns onder leiding van Etienne van Heerden aan die Universiteit van Kaapstad. In 2015 word sy uitgenooi om deel te neem aan die Week van die Afrikaanse Roman in Nederland en Vlaandere. Sy is getroud met die argitek en erfenispraktisyn Raymond Smith.


Douwleen Bredenhann is ’n Afrikaanse skrywer. Douwleen Bredenhann is op 19 September 1954 in Windhoek in die destydse Suidwes-Afrika gebore as die tweede jongste van Jurie en Rosaal se vier dogters. Haar pa werk in die versekeringsbedryf en word dikwels verplaas, wat beteken dat sy eerstehands weet hoe dit voel om altyd die nuwe kind in die klas en skool te wees. Sy gaan skool in Port Elizabeth, Windhoek, Kimberley en Kuruman. Die Fourie ouers en dogters blink almal uit in sport, en Douwleen spesifiek in atletiek, tennis en netbal. Op vierjarige ouderdom ontdek haar ouers toevallig dat sy 'n uitsonderlike aanleg vir musiek het toe sy op die klavier in hul huurwoonstel die wysie van "Never on a Sunday" spontaan en foutloos op gehoor begin speel. Vele suksesvolle musiekeksamens het later gevolg, maar haar eerste klavierliefde bly steeds die musiek wat sy op gehoor speel. Sy is kunstig en neem in Windhoek privaat kunsklasse by Christine Marais. Ná skool studeer sy vir ’n jaar kuns in Pretoria en behaal in 1976 'n B.A.-graad in Politieke Wetenskap en Openbare Administrasie aan die Universiteit van Stellenbosch.


George Sekondêre Skool is 'n Afrikaansmedium skool in George, 'n dorp in die provinsie Wes-Kaap van Suid-Afrika. Die skool is in 1947 gestig. In 2006 het die skool 1266 leerders en 38 onderwysers gehad. Dit is in dieselfde jaar geoogmerk as een van 10 "Kuns en Kultuur-fokusskole" wat oor die daaropvolgende drie jaar opgerig sou word. khanya.co.za "curriculum.wcape.school.za". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Oktober 2006. Besoek op 28 September 2016. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei. Koördinate: 33°58′3″S 22°28′35″O / 33.96750°S 22.47639°O / -33.96750; 22.47639


’n Minaret (Persies: مناره, menare; Turks: minare; van die Arabies: منارة, manāra; letterlik "ligtoring") is ’n argitektoniese struktuur soortgelyk aan ’n toring wat by moskees aangetref word. Dit is gewoonlik ’n hoë, dun struktuur met ’n keël- of uivormige kroon wat óf alleen staan óf bo die res van ’n steunstruktuur uittroon. Die basiese vorm van ’n minaret sluit ’n basis, skag en galery in. Style verskil van streek tot streek en tydperk tot tydperk. Minarette is ’n visuele fokuspunt en word tradisioneel deur die muezzin gebruik vir die oproep tot gebed; dit is nie ’n godsdienstige vereiste nie. Die tradisionele doel van ’n minaret in die oostelike argitektuur was as ’n ventilasiestelsel vir geboue in ’n baie warm klimaat. ’n Gebou sou gewoonlik ’n toring bevat het met groot, oop vensters wat koel lug sou binnelaat en ’n koepel in die middel met (in antieke tye) ’n opening wat warm lug sou versamel en laat ontsnap.


Susanna Bruwer (6 Februarie 1895 - 9 Maart 1973) was ’n Afrikaanse skrywer en was getroud met A.J. Bruwer, die bekende ekonoom en skrywer. Susanna du Pre van Rooyen is op 6 Februarie 1895 gebore as een van agt kinders. Haar vader is Ignatius Marthinus Stephanus van Rooyen (1865–1914) en haar moeder is Salmina Magdalena van Rooyen. Haar ouers is op 16 Julie 1890 op Senekal met mekaar getroud. Sy is getroud met dr. A.J. Bruwer, die bekende ekonoom en skrywer. Hulle het twee seuns en ’n dogter, naamlik Stefan, André en Salomé. Die egpaar bly in ’n woonstel in Parktown in Johannesburg en besit ook die familieplaas Mymering in die Klein-Karoo naby Ladismith. Sy is op 9 Maart 1973 oorlede. Sy skryf die roman “Bodemvas”, wat baie sterk aangeprys word deur kritici soos F.E.J. Malherbe by publikasie en vele herdrukke beleef. Hierin word die vir die tyd besonder aktuele kwessie van die verhouding tussen Afrikaans- en Engelssprekendes ondersoek en die botsing wat verskillende stelle lewenswaardes ontlok. Die titel van die boek verwys dan ook na die Afrikaner wat vas is aan hierdie grond en nie ’n ander tuiste ken nie.


’n Doepatta (Hindi: दुपट्टा, Pandjabi: ਦੁਪੱਟਾ/ਚੁੰਨੀ, دوپٹا, Oerdoe: دوپٹا) is ’n lang, veeldoelige serp wat baie Suid-Asiatiese vroue dra en gewoonlik by die res van die kleredrag pas. Dit was oorspronklik ’n simbool van fatsoenlikheid. Die doepatta word in verskeie streke van Suid-Asië gedra. Hoewel dit steeds ’n simbool van fatsoenlikheid is, dra baie vroue dit vandag bloot as ’n dekoratiewe bykomstigheid. Daar is geen enkele manier om dit te dra nie, en namate tyd verloop en die mode verander, wissel die styl van die doepatta. Dit word gewoonlik oor albei skouers en om die kop gedra. Dit kan egter ook soos ’n mantel om die hele bolyf gedrapeer word. Soms word dit gedra met die middelste deel op die bors en die punte oor die skouers. In moderne tye word die doepatta dikwels oor die een skouer of net oor die arms gedrapeer. ’n Kort doepatta, wat meer soos ’n serp lyk, kan ook gedra word. Wanneer vroue op die Indiese subkontinent ’n moskee, kerk of ander godsdiensgebou binnegaan, bedek hulle gewoonlik hul kop met die doepatta.


Pieter Cilliers is ’n voormalige predikant van die Nederduits Hervormde Kerk en later veelbekroonde onafhanklike televisieregisseur van TV-programme soos Kwêla en Potpourri. Hy skryf insiggewende boeke oor die dilemma van die gay-predikant en die ervarings van gay mense binne die samelewing. Sy eerste boek hieroor, ’n Kas is vir klere is in 1997 uitgereik, met 'n opvolgboek, Soeker, wat in 2011 volg. Pieter Joshua Cilliers is op 6 Januarie 1952 op Rustenburg as die oudste van twee kinders gebore. Hy het ’n jonger suster, Maria (Ria) Christina. Sy ouers is Nicolaas Johannes Hermanus Cilliers en sy moeder Maria Gesina Christina Meintjes. Sy pa is werksaam by ’n platinum-myn naby Rustenburg, maar aanvaar dan ’n metaalwerkpos by die Oom Paulskool vir spesiale onderwys anderkant Rustenburg naby Moedwil. Pieter bring sy laerskoolloopbaan aan die Rietfonteinskool 299 deur, ’n plaasskool tussen Rustenburg en Swartruggens en naby die Oom Paulskool. Hiervandaan gaan hy na die Rustenburg Hoërskool, waar hy in die Krugerkoshuis tuisgaan en in 1969 matrikuleer.


J.D. Cilliers (*16 Februarie 1854, Wellington – † 28 Mei 1922, Potchefstroom) is ’n Afrikaanse digter uit die tydperk van die Eerste Afrikaanse Taalbeweging. Hy maak gebruik van verskillende skuilname soos Neef Jan, Neef Jan wat versies maak, Jan die versiemaker, Junior of net sy voorletter C. Meeste van sy gedigte word nog in Nederlands geskryf en sommige van sy Afrikaanse gedigte is uit Nederlands vertaal. Jan Daniël Cilliers is op 16 Februarie 1854 op die wynplaas Optenhorst in die distrik Wellington gebore as die derde seun van ’n gesin van dertien. Sy hele skoolonderrig ontvang hy in die skool van mnr. M.J. Stucki van Bovenvallei, wat hy slegs vir ’n paar jare kan bywoon. Sy ouers het nie die finansiële vermoë gehad om hom verder te laat leer nie en hy leer homself die ambag van skrynwerker, terwyl hy steeds as wynboer sy pa op die plaas help. Hy trou in 1877 met Margaretha Retief van Klein Drakenstein en vier seuns word uit die huwelik gebore. Drie van die seuns is jonk oorlede, maar Andries Petrus word volwasse.


Darryl Earl David is die eerste Indiër wat ’n lektor in Afrikaans aan ’n universiteit geword het toe hy in dié amp aangestel word aan die Universiteit van KwaZulu-Natal. Hy organiseer verskeie kunstefeeste, waaronder die Boekbedonnerd-fees op Richmond in die Noord-Kaap. Darryl Earl David is oorspronklik van Howick in Natal. In 1992 verwerf hy sy M.A.-graad in Afrikaans en later behaal hy ook ’n doktorsgraad in letterkundige toerisme. Hy is die eerste Indiër in Suid-Afrika wat lektor word in Afrikaans wanneer hy in hierdie posisie aangestel word by die Universiteit van KwaZulu-Natal. Hierdie departement is egter later deur die universiteit gesluit. Hy is veral bekend vir die stigting van Richmond in die Noord-Kaap as Boekedorp en organiseerder van die Boekbedonnerd-fees op hierdie dorp. Verskeie ander boekefeeste is ook aan sy inisiatief te danke, soos die Schreiner-fees op Cradock, die Midlands Literary Festival in Howick, die J.M. Coetzee-fees op Richmond, die Breyten Breytenbach-boekefees op Montagu en die enigste Kinderboekfees in Afrika in Pietermaritzburg. Hy neem ook die reëling van die Fugard-fees oor.


Susanna du Plessis (Burgersdorp, Kaapkolonie, 18 April 1884 – 21 Junie 1973) was ’n predikantsvrou in een gemeente van die Gereformeerde Kerk. Haar ouers was ds. L.P. Vorster (1862–1934) en Abrahama Johanna Coetzee (27 Januarie 1865, Reddersburg – 19 Mei 1943, Pretoria), dogter van ds. A.A.J. de Klerk Coetsee, leraar van Philipstown (1869–1872) en Reddersburg (1872–1903). Ds. Vorster was die oudste seun van Casper Jan Hendrik Vorster en sy vrou, Lasya Susanna van der Walt, 'n dogter van Tjaart van der Walt, eienaar van die plaas Grootfontein, die huidige landboukollege by Middelburg, waarop die Gereformeerde kerk Middelburg, Kaap, in 1860 gestig is. Sy vader was predikant van die Gereformeerde Kerk van 1880 tot 1899: Fauresmith 1880–1882, Bethulie 1882–1894, Humpata 1894–1897 en eindelik Ventersburg 1897 tot sy dood in die amp op 20 Mei 1899. Twaalf kinders is uit Susanna se ouers se huwelik gebore (van wie een kleintyd oorlede is), onder wie dr.


Die sewebalk-nooientjie (Abudefduf septemfasciatus) is 'n vis wat voorkom in die westelike Stille Oseaan en die Indiese Oseaan, meer spesifiek aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Sevenbar damsel. Die vis word tot 19cm lank en is liggeel met 6 tot 7 donker vertikale breë, strepe op die sye en die kop. Somtyds is die streep oor die kop vaag. Die strepe word donkerder gedurende paartyd en wanneer die vis se gemoedstoestand verander. Die vis is territoriaal van aard en aggressief. Hulle leef in rots kusareas en vlak riwwe wat as gevolg van golfaksie ontbloot word in water wat 0.3 tot 4m diep is. Die onvolwasse vissies word in gety poele gevind. Hulle is alleenlopers en kan ook in klein groepies voorkom. Die vis vreet alge en klein ongewerweldes. Die vis kan verwar word met die kolnooientjie (Abudefduf sordidus). Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.


Floris Brown (1948–) is ’n Afrikaanse digter, musikant, komponis en skaakspeler wat 'n groot rol in die maatskaplik-sosiale opheffing van sy gemeenskap speel. Gedurende sy loopbaan as digter publiseer hy 34 digbundels. In 2002 het die Nederlandse tydskrif Lava sy jaarlikse Lava Themaschrijfwedstrijd-prys vir die gedig Geraamtes aan hom toegeken. Floris Abraham Brown is op 10 September 1948 op Worcester in die Boland gebore as die middelste van vyf kinders. Sy ouers is Johnny, ’n musikaal begaafde wat verskeie kerkkore gelei het, en die onderwyseres Maggie Brown. Die naam Floris is ’n familienaam wat slegs aan die oudste seun in die families gegee word. Hy het twee ouer susters (Florence en Magdaleen) en twee jonger broers (John en Charles). Sy laerskoolopleiding voltooi hy aan die African Methodist Episcopal (AME) Kerkskool en hy matrikuleer dan in 1967 aan Hoërskool Esselenpark op Worcester. Vanaf 1968 tot 1970 studeer hy aan Hewat Onderwyskollege, waar hy ernstig begin om skaak te speel en hy sy Hoër Primêre Onderwyssertifikaat behaal. Hy is in 1971 vir ’n jaar laerskoolonderwyser op Laerskool Esselenpark en trou dan op 18 Desember 1971 met Gloria Susan Magdaleen Bailey.


Johanna Maria Kruger (gebore Snyman, 1847–1903) was die moeder van twee predikante van die Gereformeerde Kerk. Sy was 'n belese vrou wat met die werke van dr. Abraham Kuyper bekend was. Sy was ook 'n gereelde leser van “Die Heraut" en “Stemmen des Tijds". Van haar 15 kinders is agt klein oorlede. Haar predikant-seuns was: ds. G.H.J. Kruger (Lydenburg-kombinasie 1903–1905, Barkly-Oos) 1905–1926 en Parys 1926–1949. Hy is sewe jaar nadat hy sy emeritaat aanvaar het, oorlede en wel op 19 Februarie 1957. Hy was getroud met Christina Krüger en het ook 'n predikantseun gehad, ds. G.H.J. Kruger. En ds. J.H. Kruger, Molteno 1907–1911 en Postmasburg 1911–1952. Hy was getroud met Christina Bingle en is oorlede op 3 September 1963). Prof. J.C. Coetzee, rektor van die PU vir CHO, was 'n kleinseun wat tydens sy skooljare by haar op Venterstad loseer het. Tant Hannie, soos sy bekend was, was ’n baie godsdienstige vrou en het dikwels in die eensaamheid van die veld gaan bid. (af) Die Gereformeerde Vroueblad. 1959.


Anna Salomina Gelderblom (*29 Januarie 1913, Vanwyksdorp – 5 Februarie 2005, Stellenbosch) het meestal onder die naam Anna S. du Raan (haar eerste getroude naam) geskryf, maar sy is later weer getroud, met dr. C.F. Albertyn, waarna haar naam verander het na Anna S. Albertyn. Anna het veral kinder- en jeugverhale geskryf. Vir volle biografiese inligting verwys na: Anna S. du Raan Worldcat: http://www.worldcat.org/identities/lccn-no2002-47985/


Robert de Kersauson de Pennendreff (*15 Februarie 1879, Brest –†11 Junie 1971, Franschhoek) was ’n Fransman wat as vrywilliger tydens die Anglo-Boereoorlog by die Boeremagte aansluit. Hy leer Afrikaans vlot praat en emigreer in 1940 permanent na Suid-Afrika. Hy skryf ’n Afrikaanse boek oor sy wedervaringe tydens die Anglo-Boereoorlog. Robert Marie de Kersauson de Pennendreff is op  15 Februarie 1879 in Brest in Frankryk gebore. Hy is een van twee seuns en sewe kinders van Hippolyte de Kersauson de Pennendreff en Isabelle du Plessis-Quinquis, maar sy broer is baie jonk oorlede, sodat hy die enigste oorlewende seun was. Sy vader is op 20 Februarie 1886 oorlede nadat sy sakevennoot bedrog gepleeg en die familie in bankrotskap gedompel het. Hierna emigreer sy moeder na Amerika, waarskynlik om al die skuldeisers te ontduik, en laat die kinders in Frankryk in die sorg van familie agter. Robert gaan skool in ’n hoërskool in Nantes en besoek somtyds sy moeder in Amerika, waar hy leer Engels praat. Hy is op die punt om by die Franse militêre akademie aan te sluit wanneer die Anglo-Boereoorlog uitbreek.


Marianne de Jong was senior lektor in Literatuurteorie aan die Universiteit van Suid-Afrika. Marianne de Jong het aan die Universiteit van Stellenbosch, die Universiteit van Konstanz en die Goethe-universiteit in Duitsland studeer. Sy was lank as senior lektrise in algemene literatuurwetenskap aan die Universiteit van Suid-Afrika (Unisa) verbonde. Haar spesialisstudievelde is resepsieteorie, poststrukturalistiese teorieë, feminisme en verwante rigtings en die werk van J.M. Coetzee. Ná haar aftrede by Unisa het sy vryskutskrywer en navorser geword. Sy het bekend geword as feminis en vegter vir vroueregte. Sy woon in Melville, Johannesburg. Sy skryf die verslag oor 'n Ander Afrikaanse letterkunde, ’n publikasie van die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, waarin Marxistiese en sosiaalgerigte teksopvattinge in Afrikaans ondersoek word. Vir die destydse tydskrif Die Suid-Afrikaan en ander kleiner literêre tydskrifte soos Stet lewer sy satiriese werke. Haar kortverhaal Die opsigter word deur Johann de Lange in die versamelbundel Soort soek soort opgeneem en deur Rachelle Greeff in die versamelbundel Lyfspel/Bodyplay. In laasgenoemde bundel verskyn ook Ter wille van Alfred. Venter, Lehandré: "Marianne de Jong oor aanranding aangekla". Beeld.


Jan de Bruyn (27 November 1941 – 15 Mei 2006) was 'n Afrikaanse digter en dosent in Kriminologie aan die Universiteit van Fort Hare en Universiteit van Venda. Johannes George de Bruyn is op 27 November 1941 in die Moedersbond in Pretoria gebore, bring die jare 1950 tot 1952 op Wesselsbron deur en matrikuleer dan aan die Hoërskool Gimnasium op Potchefstroom. Hy studeer aan die Universiteit van Pretoria en behaal 'n B.A.- en B.A. Honneurs-graad. Hierna werk hy as staatsamptenaar en personeelbeampte in Pretoria, waarna hy verbonde is aan die Departement van Sielkunde aan die Universiteit van die Noorde. Vir ’n ruk is hy ook boer in die voormalige Rhodesië. In die jare 1979 tot 1984 doseer hy Kriminologie aan Universiteit van Fort Hare, terwyl hy verder studeer aan die Universiteit van Pretoria en in 1981 ’n M.A.-graad verwerf met ’n verhandeling oor Akkulturasie en misdaad: ’n kriminologiese ondersoek na die misdaadverskynsel by enkele gemeenskappe in die Ciskei. Hy aanvaar dan ’n betrekking by die Onderwyskollege op Groblersdal, waar hy op die nabygeleë plaas Buffelsvlei woon.


Die Alaholfinger (ook Ahalolfinger of Bertholde) was 'n familie uit die Swabiese adel in die tyd van die Karolingers met besittings veral in die bolope van die Neckar en die Donau. Buite hierdie magsfeer verskyn lede van die Alaholfinger-familie as amptsdraers in Beiere, Franke en Italië, en ook as markgrawe van Friuli en hertoë van Verona. Die mees bekende Alaholfinger is die Swabiese hertog Berthold en sy seuns Erchanger en Berthold. Erchanger is in die jaar 917 tereggestel nadat hy die titel van Hertog van Swabe verkry het, en dan teen koning Konrad I in opstand gekom het. Die verwandskap tussen hierdie jonger geslag Alaholfinger en die ander lede van die familie is egter nie duidelik nie. Dit is nie duidelik wat van die Alaholfinger familie geword het nie. Deels word vermoed  dat die manlike lyn reeds teen die jaar 973 uitgesterf het, en deels dat die Zähringer-familie uit 'n tak van die Alaholfinger ontwikkel het. Berthold, Graf, 724 mede-stigter van die Reichenau klooster (saam met die Alemanniese Hertog Hnabi) Halalolfus (Alaholf); † voor 776, Graf, stigter van die klooster Untermarchtal;


Helene de Kock is ’n Afrikaanse skrywer. Helene van Schalkwyk is op 12 November 1943 op Sabie in Oos-Transvaal gebore as die oudste dogter van Herman en Sylvia van Schalkwyk en is een van twee kinders. Sy het ’n suster, Sunet, wat agt jaar jonger is as sy. Haar vader is ’n predikant in die N.G. Kerk en haar ma is ’n Engels onderwyseres wat skoolleesboeke met ’n Suid-Afrikaanse agtergrond skryf. Sy word groot in Boksburg waar haar vader die Boksburg-Wes gemeente bedien. Haar laerskoolopleiding kry sy aan die Laerskool Hennie Basson en sy gaan dan na die Hoërskool Dr. E.G. Jansen in Boksburg, waar haar ma personeellid is en waar sy ook matrikuleer. Sy word hier verkies tot hoofmeisie. Na skool studeer sy verder aan die Universiteit van Pretoria, waar sy ’n B.A.-graad met Engels en Duits as hoofvakke behaal, asook ’n Hoër Onderwysdiploma. Sy was onder-primaria van die koshuis Klaradyn. In hierdie tyd neem sy sanglesse aan die Konservatorium, onder andere by Xander Haagen, Nellie du Toit en Rina Hugo, en tree daarna gereeld as soliste by opvoerings op.


Johannes Bertus de Villiers is 'n Afrikaanse joernalis en skrywer oor die bonatuurlike. Johannes Bertus de Villiers is op 5 Julie 1976 gebore. Sy pa Danny is 'n rekenmeester en ma Marita 'n oud-onderwyseres. Hy het 'n broer en 'n suster. Vanaf 1996 studeer hy aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy in 1998–99 B.A.- en B.A. Honneurs-grade in Joernalistiek en in 2008 'n M.A.-graad in Antieke Studies verwerf. In 2001 sluit hy by die redaksie van Die Burger aan, waar hy tot 2006 as subredakteur, hoofsubredakteur en algemene verslaggewer werksaam is. Van Julie 2009 tot Desember 2012 is hy verslaggewer by Media24, hoofsaaklik die Sondagkoerant Rapport, en bly in 'n woonstel in Roodepoort. Hierna aanvaar hy in Desember 2012 'n pos as lektor in Joernalistiek aan die Universiteit van Stellenbosch wat hy tot Desember 2014 beklee. Vanaf Januarie 2015 is hy as joernalis werksaam by Huisgenoot. Sy belangstelling in die Ooste neem hom meermale na Indonesië en hy spandeer ook onder meer twee weke in 'n monnike-klooster in Burma in Suidoos-Asië.


Hnabi (soms ook Nebi genoem, * 710/715; † 785/788) was 'n Alemanniese hertog. Hy was die seun van die Alamanniese-Prins Huoching, wat op sy beurt 'n seun van die Hertog Gottfried was, 'n lid van die familie van die Agilolfinger. Hnabi was in 724 saam die Graf Berthold, die stamvader van die Ahalolfinger, mede-stigter van die Reichenau-klooster. In die Reichenau-klooster se verbroederingsboek, dra hy die titel van comes ("graaf/hertog"). Hnabi en sy vrou Hereswind het ten minste twee kinders gehad: Roadbert (Robert I.), vanaf 770, graaf in die Hegau Imma † 784/786, getroud met Gerold van Anglachgau (Geroldonen): wie se dogter Hildegard (758-783), die vrou van Karel die Grote was. Michael Borgolte: Die Grafen Alemanniens (1986), S. 184 Hans Jänichen: Die alemannischen Fürsten Nebi und Berthold und ihre Beziehungen zu den Klöstern St. Gallen und Reichenau, Blätter für deutsche Landesgeschichte (1976), S. 30–40 Thegan von Trier: Vita Hludovici S. 590 f c.


Die Walahone was 'n adellike familie, wat veral in die 9de eeu in die Middelryn-gebied hertogelike ampte gehou het. Hul belangrikheid lê veral in hulle verwantskap met  die Robertyne, die Konradyne en die Saliërs, en hulle het as 'n skakel tussen hierdie vooraanstaande families van die middeleeue 'n rol gespeel. In die jare 842 en 902 word hertoë met die naam Walaho genoem wat in die Nahegau, Niddagau, Speyergau en Wormsgau, ampte gehad het. Dit is egter nie bekend na hoeveel persone hier verwys word nie. Die bekendste lid van die familie is Walaho IV († voor 891). Hy was met Oda, Robert III se dogter (van die Robertyne) getroud. Walaho het die opvolger van Robert (oorlede voor 834), en sy seuns, Guntram († 837) en Robert die Dapper in die Wormsgau geword, toe die laasgenoemde sy aktiwiteit na die Wes-Frankiese Koninkryk verplaas het. 'n Moontlike dogter van Walaho en Oda was Wiltrud, wat die konradynse Eberhard (oorlede 902/903) getrou het.


Cecilia M. du Toit was ’n senior lektor aan die Universiteit van Pretoria en is 'n Afrikaanse dramaturg en skrywer van jeuglektuur. Cecilia Magdalena du Toit (gebore Schoeman) is ’n opvoedkundige en skryfster wat veral betrokke is by die kreatiewe skryfwerk onder jongmense. Sy studeer aan die Universiteit van Pretoria en die Pretoria Onderwyskollege, waar sy haar as onderwyseres bekwaam. Sy gee Engels op hoërskoolvlak en later as dosent. Haar nagraadse studies is aan die Universiteit van Pretoria en sy behaal in 2001 die M.A.-graad cum laude met ’n verhandeling oor “The recreational reading habits of adolescent readers: a case study” en in 2004 ’n Ph.D.-graad met ’n proefskrif oor “Transition, Text and Turbulence: Factors Influencing Children’s Voluntary Reading in Their Progress from Primary to Secondary School”. Sy was senior lektor in die Departement Kuns en Tale aan die Universiteit van Pretoria. Sy was ook ’n bestuurslid van ANFASA (Academic and Non-fiction Authors Association of South Africa). Sy skryf “Writing Light & Matching Moods”, stel ’n bloemlesing van gedigte vir kinders saam en skryf ’n handboek oor die onderrig van poësie.


Eddie de Waal is ’n Afrikaanse skrywer en die ouer broer van die skrywer Johann de Waal. Eduard Hugo de Waal is in 1955 te Eldoret in Kenia gebore. Sy voorouers vestig hulle in 1909 in Kenia kort na die verwoesting van die Anglo-Boereoorlog in Suid-Afrika op soek na ’n beter lewe vir hulle nageslag, maar die familie keer terug na Suid-Afrika nadat onafhanklikheid aan Kenia toegestaan word in die sestigerjare. In 1972 voltooi hy sy matriek aan die Hoërskool Eshowe in Natal. Op skool is hy aktief in drama en speel onder andere ’n hoofrol in die skool se opvoering van “Dienie speel toneel”. Hy studeer verder aan die Universiteit van Pretoria, waar hy in 1977 die B.A.-graad en later ook die B.A. Honneurs-graad en die Hoër Onderwysdiploma verwerf. Hierna studeer hy verder in die Teologie en behaal in 1999 sy M.D.-graad in die Nuwe Testament. “Aan die wilde olyf” is ’n studenteverhaal wat hoofsaaklik die universele spanning tussen goed en kwaad uitbeeld. Die taalgebruik is die realistiese spraak van studente van die tyd, met die verhaal wat in episodes, somtyds kort en versplinter, weergegee word.


Modikwe Dikobe is die skrywersnaam van die vakbondleier Marks Rammitloa, wat prosa en poësie skryf. Marks Rammitloa is in 1913 in Mutse, ’n stat naby Seabe noord van Pretoria, gebore. Hy is ’n buite-egtelike kind. Terwyl hy nog baie klein is, gaan sy moeder na Sophiatown in Johannesburg om werk te soek. Die klein Marks bly in Mutse by sy ouma agter, waar hy sy ouma se bokke oppas. Sy ma trou dan met sy stiefpa, ’n meneer Rammitloa, wie se naam hy aanneem. Op negejarige ouderdom gaan bly hy in Sophiatown by hulle, waar hy sy skoolopleiding begin. Saam met sy ma en stiefpa verlaat hy Sophiatown en hulle gaan bly in ’n skuiling in die agterbuurtes van Doornfontein. Hier gaan hy skool in die Albert Street skool. In 1929 is sy stiefpa oorlede, terwyl hy in standerd ses is. Om sy ma te help oorleef verlaat hy dan die skool nadat hy standerd ses geslaag het om te werk. Deur korrespondensie slaag hy later standerd agt. Sy eerste werk is as ’n koerantverkoper by die Central News Agency (CNA), waar hy dikwels op die persele slaap, en hy woon nagklasse by die Afrika Kommunistiese Party by.


Brunhild kan na een van die volgende verwys: Brunhild is 'n ou Duitse vrouenaam. Brunhild, ook Brynhild of Brunhild, is 'n heldin van die Nibelungen-Sage. (123) Brunhild, 'n asteroïde. Brunhild is ook die titel van verskeie literêre werke: Brunhild (Wachter), 'n drama deur Ferdinand Wachter (1821) Koningin Brunhild, 'n historiese tragedie van Rudolf Otto Consentius (1842) Brunhild (Geibel), drama deur Emmanuel Geibel (1857) Brunhild (Waldmüller), 'n drama deur Robert Waldmüller (1863) Brunhild (Scherr), drama deur Johannes Scherr (1870) Brunhild (Dubois), die drama van Eduard Dubois (1873) Brunhilde (Wildenbruch), novelle deur Ernst von Wildenbruch (1882) Brunhild (Ernst), 'n drama deur Paul Ernst (1909) Brunhild (Rogge), drama deur H. Rogge (1940) Brunhild (Colberg), drama deur E. Colberg (1942)


Andreas Petrus du Plessis (gebore 1934) is 'n Afrikaanse skrywer van spanningsverhale. Hy skryf ook onder die name A.P. du Plessis sowel as Andreas Duplessis. Benewens sy spanningsverhale, lewer hy 'n groot bydrae tot die 'fotoverhaalboekies' wat gewild was in die 1960's 1970's, en skryf hy gedurende sy loopbaan meer as 1500 van hierdie boekies (onder meer Mark Condor, Die Grensvegter, Die Wit Tier, Dr. Conrad Brand, Die saboteur en Nagruiter). Hy is ook betrokke by skryf van verskeie gewilde Afrikaanse rolprentdraaiboeke soos Hoor my lied, Jy is my liefling, Sien jou more en Die Geheim van Nantes. Andreas Petrus du Plessis is in 1934 gebore. Hy gaan skool op Winburg, waar hy ’n skoolkoerant uitgee. Daarna studeer hy verder aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat in Bloemfontein, waar hy redakteur word van die studentetydskrif Shimla. Na afloop van sy studies sluit hy in Desember 1956 by die redaksie van Die Volksblad aan, ’n pos wat hy tot Mei 1963 beklee.


Susara Margaretha (Sarie of tant Mossie) Maré (getroude van Toerien) (distrik Heidelberg, Tvl., 15 April 1869 – Bloemfontein, 22 Desember 1939) is die vrou oor wie die eerste versie van die volksliedjie “Sarie Marais” se Afrikaanse woorde handel, hoewel sy dit ontken het. Sy was die oudste dogter van Jacob Philippus Maré en Cornelia Susanna Jacoba Erasmus en is op 15 April 1869 op die plaas Eendraght, Suikerbosrand, distrik Heidelberg, Tvl., gebore. Jacob Maré was later lid van die uitvoerende raad van Transvaal. Jacob Maréstraat in Pretoria is na hom genoem. Sarie Maré se ouers was Voortrekkers en het in die omgewing van die Suikerbosrand gaan woon voor die dorp Heidelberg gestig is. Die grootste konsentrasie Voortrekkers het hulle in die wyk Mooirivier bevind, waar die dorp Potchefstroom aangelê is. Suikerbosrand was in die wyk Mooirivier (een van die vyf wyke destyds in Transvaal) geleë, wat gestrek het vanaf Potchefstroom tot die huidige Wolmaransstad en Makwassie. Sarie het Jacobus Petrus Toerien, 'n verslaggewer van Di Patriot van die Paarl, ontmoet toe sy 15 of 16 jaar oud was.


Die Heldeakker is 'n gedeelte van die ou Pretoria-kerkhof, wat in die destydse Kerkstraat-Wes in Pretoria geleë is. Die begraafplaas is in 1867 geopen, en bevat die grafte van talle openbare figure en bekende Suid-Afrikaners. Dit is die rusplek van historiese figure soos Andries Pretorius, Paul Kruger en Hendrik Verwoerd. Die Australiese anti-held Breaker Morant (deur die Britte tereggestel vir oorlogsmisdade tydens die Tweede Vryheidsoorlog) is ook hier begrawe. Die eerste teraardebestelling het in 1867 plaasgevind. In 1973 was Tom Andrews (met die hulp van die Girl Guides) die begraafplaas se eerste landmeter. Hy het al die grafte gedokumenteer en later in 'n boek genaamd Pioneer Sketches (Mei 1983) gepubliseer. Die Kerkstraat-begraafplaas is op die hoek van Kerkstraat en DF Malanrylaan in Pretoria. Die sentrale deel van hierdie geskiedkundige begraafplaas staan as die Heldeakker bekend. Die begraafplaas is 'n groot groen veld vol grafstene met uiteenlopend vorme en style wat in rye georganiseer is. Aangesien dit 'n Christelike begraafplaas is, is die grafte na die ooste georiënteer. Die bome en struike gee die begraafplaas 'n rustige gevoel.


Lone Hill is 'n woongebied noord van Johannesburg in Suid-Afrika. "Subplek Lone Hill". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Venta (Duits: Windau) is 'n rivier in die noordweste van Litaue en die weste van Letland. Die rivier het sy oorsprong naby Kuršėnai in die Litause distrik Šiauliai en mond in Ventspils (Duits: Windau) in Letland in die Oossee uit. Lets en Litaus Venta, Duits Windau, Lyfs Vǟnta, Samogitiaans Vėnta Pools Windawa Russies Виндава, Вента, Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Venta.


Grobiņa (Duits: Grobin) is 'n klein dorp in die weste van Letland, 10 km van Liepaja. In 2016 het Grobiņa 'n bevolking van 3 977 gehad. Kaspars Petrovs (* 1976), Reeksmoordenaar Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen (Hg.): Baltisches historisches Ortslexikon, Teil 2: Lettland (Südlivland und Kurland). Böhlau, Köln 1990, ISBN 3-412-06889-6, S. 200–201. Birger Nerman: Grobin-Seeburg. Ausgrabungen und Funde. Stockholm 1958 Astrīda Iltnere (Red.): Latvijas Pagasti, Enciklopēdija. Preses Nams, Riga 2002, ISBN 9984-00-436-8. "«Latvijas iedzīvotāju skaits pašvaldībās pagastu dalījumā»" (PDF). Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 20 Oktober 2016. Besoek op 8 Oktober 2016. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Grobiņa. Amptelike webwerf


Kretinga (Duits: Crottingen, Krottingen, Krettingen) is 'n dorp in die weste van Litaue. Dit is in die voormalige Koerse streek Megowe geleë. Dit le 11 km van die Oossee-oord Palanga en 25 km van die hawestad Klaipėda. Dit is die hoofstad van die distrik van Kretinga. Die plek word die eerste keer as Cretyn genoem in 1253. Etimologies word die naam met "kritus" (moeras) verbind. Uniforme Beinoras (* 1987), skaakspeler Berek Joselewicz (1764–1809), Joodse Kolonel in die Poolse weermag tydens die Kosciuszko-opstand Hans Lipschis (* 1919), lid van die Waffen-SS in die Auschwitz-konsentrasiekamp Justina Vitkauskaitė (* 1978), politikus Valdas Trakys (Gebore 1979), sokkerspeler Heinrich A. Kurschat: Das Buch vom Memelland, Siebert Oldenburg 1968. Hans Mortensen: Litauen, Grundzüge einer Landeskunde, Hamburg 1926. Wolfgang P. Schmid (Hrsg): Nehrungskurisch, Sprachhistorische und instrumentalphonetische Studien zu einem aussterbenden Dialekt, Stuttgart 1989. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kretinga. Amptelike webwerf


Die 2016 Wêreldtydrenkampioenskap is die vier-en-veertigste seisoen van die Wêreldtydrenkampioenskap, 'n motorsportkampioenskap erken deur die Fédération Internationale de l'Automobile (FIA) as die hoogste klas van internasionale tydrenne. Spanne en bestuurders ding mee in dertien rondes — beginende met die Rallye Monte Carlo in Januarie en eindigende met die Tydren Australië in November — vir die Wêreldtydrenkampioenskappe vir Bestuurders en Vervaardigers. Die kalender is in November 2015 deur die FIA aangekondig. Die seisoen handhaaf dieselfde byeenkomste as in 2015 – die kampioenskap word beslis oor dertien rondes in Europa, Noord-Amerika, Suid-Amerika en Australië. Tydren Swede was verkort as gevolg van warm weerstoestande wat bevrore paaie in 'n sagte, modderige grondpad omskep het, en sneeubande onveilig gemaak het om te gebruik. Tydren China is gekanselleer as gevolg van padskade wat veroorsaak is deur swaar storms en oorstromings in Julie. Tydren Australië is verskuif van September na November om die finale ronde van die kampioenskap te word. Die kalender is uitgebrei tot veertien rondes in 2016, met die insluiting van die Tydren van Sjina, sewentien jaar na sy enigste keer as 'n ronde van die WRC.


Antoine Charles Auguste van Rooy (aan boord die Karel August, 24 November 1857 – Potchefstroom, 31 Mei 1948) was lid van die wetgewende vergadering van die Kaapkolonie, boer, sakeman en onderwysman. Charles van Rooy was die tweede oudste kind en seun uit die huwelik op 21 Maart 1855 in Brussel, België van die stamouers van die familie van Rooy, Johannes Cornelis van Rooy (Johannes Cornelis van Rooy (Huisseling, Noord-Brabant, Nederland, 2 November 1824 – Steynsburg, Kaapkolonie, 24 Januarie 1889) en Anna Francina (Anne Francoise) Holsters (Brussel, 31 Desember 1834 – Steynsburg, 28 Augustus 1904), 'n dogter van Vlaamse ouers, Charles Holsters en Petronella de Gilter. Sy ouers se huistale was Nederlands en Frans. Sy oudste broer, Henri Charles, is nege maande en een dag ná sy ouers se huwelik gebore in 's-Hertogenbosch, maar sy ander drie broers (onder wie ds. J.A. van Rooy) en vyf susters almal in Suid-Afrika, waar J.C. en Anne van Rooy op 26 Januarie 1858 by Port Elizabeth aan wal gegaan het.


Coitus interruptus, ook bekend as onderbroke geslagsgemeenskap of saadstorting buite die vagina, is ’n manier van geboortebeperking waarin die man tydens geslagsgemeenskap sy penis net voor sy orgasme of ejakulasie uit ’n vrou se vagina trek om bevrugting te probeer voorkom. Dié metode word al minstens twee millennia lank gebruik en is steeds wêreldwyd algemeen. Coitus interruptus bied nie beskerming teen seksueel oordraagbare infeksies nie. Die oudste bekende geval van onderbroke seks is waarskynlik die verhaal van Onan in die Bybel. Dié teks is vermoedelik meer as 2 500 jaar gelede geskryf. Die gemeenskappe van Antieke Griekeland en die Romeinse Ryk het klein gesinne verkies en het ’n verskeidenheid metodes van geboortebeperkings toegepas, blykbaar ook coitus interruptus. Ná die val van die Romeinse Ryk in die 5de eeu het geboortebeperking in onbruik geraak in Europa. Van die 18de eeu tot met die ontwikkeling van moderne motodes was onderbroke seks een van die gewildste metodes in Europa, Noord-Amerika en baie ander lande. Nes ander metodes van geboortebeperking hang die doeltreffendheid van coitus interruptus af van die korrekte en voortdurende gebruik. Die mislukkingsyfer wissel van studie tot studie, maar dit kan so hoog as 15 tot 28 persent wees.


Zain Eckleton is ’n Afrikaanse skrywer. Hy word in die laat vyftigerjare as die oudste van drie kinders in Goodwood in Kaapstad gebore. Hy is gebore met die oorerflike oogsiekte retinitis pigmentosa. Sy ma was ’n skoonmaker by ’n haarsalon en sy pa ’n ongeletterde nutsman wat los werkies gedoen het. Die gesin verhuis gereeld op die Kaapse Vlakte, waar hulle meestal in sinkhutjies in agterplase woon. Hy gaan skool in Elsiesrivier by ’n skool vir normale kinders, waar hy ten spyte van sy gebrek gereeld eerste staan in sy klas. Van standerd ses af maak sy oogsiekte dit egter al moeiliker vir hom om by te hou met skoolwerk. Boonop los sy pa die gesin toe hy dertien jaar oud is en hy is verplig om die skool te verlaat en te werk om te help met die onderhoud van die gesin. Later los sy ma haar werk ook, omdat sy as diabeet te veel sukkel. In hierdie jare het hy slegs sowat 4% sig. Hy doen hoofsaaklik fabriekwerk, onder andere vir CNA se sentrale stoorkamer, waar hy die pakke boeke moet vang en uitpak.


George von Welfling Eybers (*25 September 1888, Beaufort-Wes – †1976) was ’n Afrikaanse skrywer. Eybers was ook betrokke in die gemeenskap en het gedurende sy loopbaan 'n beduidende bydrae tot die Transvaalse onderwysstelsel gemaak. George von Welfling Eybers is op 25 September 1888 op ’n plaas in die distrik Beaufort-Wes gebore as een van dertien kinders, van wie een by geboorte oorlede is. Sy ouers is Francois Johannes Jacobus Eybers en Anna Aletta Susanna van Zyl. Hy het vier susters en sewe broers. Sy eerste onderwys ontvang hy op ’n plaasskool waarna hy vir ’n ruk in die Paarl skoolgaan. Dan keer hy terug na Beaufort-Wes waar hy in 1907 matrikuleer. Hy studeer verder in tale aan die Victoria-Kollege in Stellenbosch en behaal die B.A.-graad in 1910. Vir ’n jaar studeer hy aan die Transvaalse Universiteitskollege in Pretoria en gee dan tot 1913 onderwys, waarna hy Europa toe vertrek en agtereenvolgens in Amsterdam en Londen studeer, waar hy die M.A.-graad en die D.Litt.-graad behaal. Sy studiegebiede was Geskiedenis, Ekonomie en Onderwys. In 1917 keer hy terug na Suid-Afrika.


Nerina Ferreira (1921–2012) was 'n Afrikaanse aktrise en vertaler van meer as honderd letterkundige werke in Afrikaans. Nerina Helene du Toit is in Seepunt in Kaapstad gebore as die dogter van die oogarts dr. J.S. du Toit en Emmie Steyn (12 Januarie 1898 – 27 September 1997), die jongste dogter van president M.T. Steyn en sy vrou, Rachel, algemeen bekend as Tibbie. Nerina het twee susters en ’n broer, maar die broer is op tienjarige ouderdom oorlede. Haar skoolopleiding ontvang sy in Kaapstad aan die Laerskool Jan van Riebeeck en in die Paarl aan die Hoër Meisieskool La Rochelle. Op sestienjarige ouderdom begin sy studeer aan die Universiteit van Kaapstad, waar sy ’n M.A.-graad in Afrikaans behaal. Hierna leer sy tik en snelskrif aan en word ’n joernalis. Na die Tweede Wêreldoorlog is sy na Engeland, waar sy aan die London Foot Hospital haar bekwaam as ’n voetheelkundige. In Londen saai sy vir die uit. Terug in Kaapstad gee sy klas by privaat skole, bedryf in die middag haar voetheelkunde-praktyk en speel toneel in die aand.


Die EF 70–200mm lens is 'n telefoto zoemlens wat deur Canon Inc. vervaardig word. Die lens het 'n EF-lenspassing om met die EOS-lyn van kameras te werk. Die lens kom in vyf verskillende weergawes, wat almal vaste maksimum lensopeninge het by al die fokusafstande en is L-reekslense. f/2.8 L IS USM f/2.8 L IS USM II f/2.8 L USM f/4L IS USM f/4L USM Die f/4 nie-IS weergawe, die goodkoopste L-reekslens deur Canon gemaak, is gewild onder die gewig-sensitiewe landskapfotograwe en amateurs wat L lens gehalte wil he sonder om duisende dollar te spandeer. Die f/2.8 weergawes is gewild onder gebeurtenisfotograwe en fotojoernaliste waar laer ligvermoëns vereis word; sommige portretfotograwe verkies ook hierdie lens omrede die verbeterde agtergrondvervaging wat deur die f/2.8 diafragma gebied word. Die nie-IS f/2.8 weergawe is vrygestel in 1995 en vervang die EF 80–200mm f/2.8 L lens. Die IS-weergawe lense gebruik 'n agt-lem diafragma wat byna 'n ronde opening gee wanneer dit tot stilstand kom. Weerverseëlde Canonprodukte is nie heeltemal verseël teen die omgewing nie, hulle bied net meer weerstand as die nie-verseëlde weergawes.


Charles J. Fourie is ’n Suid-Afrikaanse dramaturg. Charles Johannes Fourie is in 1965 in Potchefstroom gebore as een van drie seuns van ’n mynwerker. Sy broers is André en Pierre. Op Potchefstroom begin hy skoolgaan by die Laerskool Mooirivier. Die gesin verhuis gedurig wanneer sy vader van werk verander en hy gaan by veertien verskillende skole skool. Op laerskool wen hy op Potchefstroom by die Laerskool Mooirivier ’n eerste prys vir sy voordrag van “Mabalêl” en is hy op Randfontein hoofprefek en krieketkaptein. Hy gaan hoërskool toe op Beaufort-Wes en daarna na die Hoërskool Jan van Riebeeck in Kaapstad. In standerd nege verlaat hy die skool om op Odendaalsrus en Stilfontein op die myne te gaan werk, en behaal sy matriek deur korrespondensie. Na matriek keer hy terug myne toe, waar hy ’n ingenieurskursus voltooi. In Welkom werk hy ook op die myne en lê ondergrondse verkoelingspype en doen isoleringswerk. Hy sit sy studies op Potchefstroom voort, eers aan die Technikon en dan aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. Hy studeer aanvanklik onderwys, maar skakel gou oor na drama.


Kmdt. Calman Efraim Lion Cachet (Philipstown, Kaapkolonie, 24 Mei 1878 – plaas Ruiterskraal, distrik Steynsburg, Kaapkolonie, 13 Augustus 1901) was ’n belowende teologiese student van sy vader, prof. Jan Lion Cachet, aan die Teologiese Skool Burgersdorp ten tyde van sy dood in die ouderdom 23 jaar tydens die Tweede Vryheidsoorlog. Prof. Cachet was drie keer getroud. Sy eerste huwelik was in 1868 op Burgersdorp met Zwaantje Postma (oorlede 1875), oudste dogter uit ds. Dirk Postma se derde huwelik, op 11 Februarie 1850 met Ida Sijpkens (†30 Maart 1857). Die twee kinders uit hierdie huwelik is jonk oorlede. In 1877 trou prof. Lion Cachet met Catharina Viljoen (oorlede 1885), dogter van sy kollega ds. P.J. Viljoen, emeritus-predikant van Colesberg. Twee seuns en 'n dogter is uit dié huwelik gebore, van wie Calman die oudste was. Die ander twee kinders was Petrus en Anna Mirjam (getroude van Van der Walt). In 1889 trou prof. Lion Cachet op Venterstad met Martha Sophia Viljoen (oorlede 1939), 'n niggie van sy tweede vrou en dogter van Francois Jacobus Viljoen.


Pierre J. Fourie (23 Junie 1917, Dordrecht – 28 November 1982, Randfontein) was ’n Afrikaanse skrywer en onderwyser. Fourie debuteer aanvanklik as 'n kortverhaalskrywer vir tydskrifte, maar begin mettertyd ontspanningslektuurromas skryf. Sy romans is meestal histories van aard en hy skryf onder meer oor die ou Kaapse tyd, die goudstormloop van die 1800's en die kultuur en leefwyse van die swart bevolking van Suid-Afrika. Hy publiseer ook die Kavalier-reeks wat oor die Anglo-Boereoorlog handel vir die jeug. Hy skryf onder sy eie naam, sowel as die skuilname Louis Joubert, Engela Karstens en Suzanne Pienaar. Pierre Johann Fourie is op 23 Junie 1917 op Dordrecht gebore en het in Oos-Kaapland groot geword. Hy ontvang sy skoolopleiding op Elliot en George. Hierna studeer hy verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy uitblink as hokkiespeler en provinsiale kleure verwerf en in 1945 die Maties se Intervarsity-dirigent is. Later is hy skeidsregter en keurder vir drie rugbybonde op skoolvlak. Hy behaal in 1946 die M.Ed.-graad met ’n verhandeling oor Tikskrifonderwys in Suid-Afrika en in 1950 die D.Ed.-graad met ’n proefskrif oor Die onderwys van snelskrif in Suid-Afrika: ’n kritiese studie aan die Universiteit van Stellenbosch.


Richard Geldenhuys is ’n Afrikaanse digter. Richard John Gabriel Geldenhuys is op 12 Februarie 1966 op Kleinmond gebore as een van ses kinders. Aan die einde van 1970 verhuis die gesin na Barrydale naby Swellendam, waar sy vader ’n pos as prinsipaal by die laerskool aanvaar en in 1973 begin hy by hierdie skool met sy skoolopleiding. Aan die einde van 1977 verhuis hulle na Caledon, waar sy pa ’n pos aanvaar en hy sy laerskoolopleiding voltooi. Sy hoërskooljare bring hy deur aan die Senior Sekondêre Skool Swartberg op Caledon waar hy in 1984 matrikuleer. Vanaf 1985 studeer hy verder aan die Universiteit van Wes-Kaapland waar hy in 1987 die B.Sc.-graad verwerf met Wiskunde en Fisika as hoofvakke en in 1988 verwerf hy die Hoër Onderwysdiploma. Tussen 1989 en Junie 2000 gee hy Wiskunde en Wetenskap aan die Senior Sekondêre Skool Grassy Park, waarna swak gesondheid hom dwing om te bedank. Hy vestig hom dan weer op Caledon. Vanaf standerd vier skryf hy gedigte, aanvanklik veral oor sy eerste liefdes en die natuur. Van sy gedigte verskyn reeds in 1986 in Standpunte en later ook in die tydskrif Akuut.


Jacobus Johannes Groeneweg (*1 Julie 1870, Woerden – c. 14 Maart 1945, Middelburg) was 'n vroeë Afrikaanse skrywer van avontuurverhale, hoofsaaklik vir die jeug. Jacobus Johannes Groeneweg was op 1 Julie 1870 te Woerden in Nederland as predikantseun gebore, die sewende van tien kinders. Sy vader is die predikant C.C.O. Groeneweg. Sy moeder vertel graag stories en dink nuwe speletjies uit en van haar erf hy waarskynlik sy kreatiewe gees. Hy bekwaam homself as onderwyser in Wiskunde en Nederlandse letterkunde in Rotterdam, asook as kunsskilder en kunsonderwyser. Omdat daar nie veel aanvraag vir kunsonderwys is nie, lê hy hom veral toe op Wiskunde. In Rotterdam gee hy vir ’n lang ruk onderwys, maar ondervind dan die begeerte om oorsee te gaan. Die hoof van die keuringskomitee, dr. Nico Mansvelt wat voorheen Superintendent-generaal van Onderwys in Transvaal was ten tye van die Kruger-regering, beveel Suid-Afrika aan en in 1912 vertrek hy na Suid-Afrika, waar hy vir ’n jaar onderhoof van die Modelskool in Bloemfontein is. Hierna word hy in 1913 onderwyser in die Nederlandse Taal- en Letterkunde asook Wiskunde by die Oosteind Laerskool in Meintjiesstraat in Pretoria, waar mnr.


Diepkloof is 'n township by Soweto, Johannesburg in die Gautengprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Diepkloof". Sensus 2001. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Jan Groenewald is ’n akteur, televisieredakteur en dramaturg. Hy en sy vennoot bedryf Foxwood House, 'n boetiekhotel en teater in Houghton in Johannesburg. Jan Groenewald is ’n vryskutakteur en skrywer. Tydens sy jeugjare was hy ’n Suid-Transvaalse atleet. Hy is versot op reis en onderneem verskeie oorsese reise deur Europa, die Amerikas en die Ooste om mense van alle kulture te leer ken. As akteur neem hy deel aan ’n paar amateuraanbiedings, waarna hy ondervinding opdoen in toneelstukke met ’n sterk sosiale inhoud vir die Nasionale Raad vir Kindersorg. Hy word later ’n televisieredakteur en skryf onder andere die reeks “Avenues” vir die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie. In 1996 onderneem hy ’n reis na Los Angeles om vas te stel waarom party akteurs daarin slaag om ’n sukses te maak in Hollywood en ander misluk. Hy koop in 1990 saam met Pieter de Vos ’n geskiedkundige huis in Vyfde Straat, Houghton, wat deur David Fleming, ’n vennoot in Herbert Baker se argitekfirma, ontwerp is. Hulle omskep die eiendom in die boetiekhotel Foxwood House met konferensiefasiliteite asook ’n honderdsitplekteater, waar daar gereeld opvoerings gehou word.


P.J. Haasbroek (gebore 30 Junie 1943 in Pretoria) is ’n ekonoom, professor in Ekonomie aan die Universiteit van Pretoria en Afrikaanse skrywer, wat met sy kortverhale die Eugène Marais-prys verower het. Gedurende sy loopbaan as skrywer publiseer hy verskeie romans vir volwassenes, jeugromans en nie-fiksie werk oor die Suid-Afrikaanse Ekonomie. Hy skryf ook radiodramas. Pieter Jacobus Haasbroek is op 30 Junie 1943 in Pretoria gebore as die oudste seun van Pieter Gabriël Jacobus Haasbroek en Maria Elisabeth Mara van Wyk. Sy ouers was oorspronklik boere wat deur die depressie gedwing is om hulle plaas in die Reddersburg distrik te verkoop en stad toe te trek, waar sy pa in Pretoria as hyskraanbestuurder, by die Munt en by die Vleisraad werk. Daarna verhuis sy ouers na Florida in Johannesburg waar hy sy skoolloopbaan begin aan die Florida Afrikaans Medium Laerskool. In 1954 koop sy pa die plaas Greylingsfontein in die distrik Petrusburg in die Vrystaat. Hy matrikuleer in 1961 in die eersteklas aan die Petrusburg Hoërskool, waar hy ook die hoofseun is. In 1962 ondergaan hy militêre opleiding aan die Leërgimnasium.


Die Kasteel Aarau is 'n kasteel in die Switserse stad Aarau. Dit is op die Noord-Oostelike rand van die ou-stad geleë en dateer uit die 13de eeu. Dit is een van die oudste geboue in die stad wat in sy oorspronklike toestand behoue gebly het. Vandag huisves dit die Museum van die stad van Aarau. Volgens dendrochronologiese ondersoeke het die kasteel sy ontstaan in die laat-13de eeu – in die tyd van die stigting van die stad van Aarau deur die Hertoeë van Kyburg. Die gebou was heel waarskynlik van die oorspronklike staduitleg. Vorige studies het aangeneem dat dit in die 11de eeu gebou is. Na die afsterwe van die laaste Kyburger in 1263 het die stad en die deur beamptes bewoonde kasteel in die hande van die Habsburgers geval. Die kasteel self word vir die eerste keer in 'n dokument van 1334 genoem waar dit "die ou toring" genoem word. Hierdie naam het gehelp om 'n onderskeiding te tref met die jonger Toring Rore wat vandag deel vorm van die stadssaal. Michael Stettler: Die Kunstdenkmäler des Kantons Aargau. Band I (Bezirke Aarau, Kulm, Zofingen).


Die bergfynbos en -renosterveld is 'n WWF-ekostreek van Suid-Afrika. Die ekostreek is veral in die berge van die Wes-Kaap geleë en ongeveer 81,5% daarvan bestaan uit fynbos en 18,5% uit renosterveld. Dit bestaan uit vier gebiede: Die plante van die fynbosdeel omvat vier belangrike groepe: restio's, ericoïde, proteas en geofiete. 'n Endemiese plant wat hier groei is die klipkreupelbos. Daar is min bome, hoewel die Clanwilliamseder 'n endemiese boomspesie van die hierdie streek verteenwoordig. Sandkool is van die soorte wat in die bergrenosterveld voorkom. "WWF AT1203" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Augustus 2019.


Hermie Hendriks (*9 Junie 1925, Swellendam – 25 Junie 2020) was joernalis, redakteur van Die Transvaler en hoofbestuurder vir koerante van Perskor. Hy skryf etlike Afrikaanse spanningsromans. Die skrywer R. Hendriks is een van sy broers. Hermanus Johannes (Hermie) Hendriks is op 9 Junie 1925 op Swellendam gebore as die jongste van drie broers. Sy oudste broer is die bekende skrywer R. Hendriks. Hy gaan skool en matrikuleer op sy geboortedorp, waarna hy verder studeer aan die Universiteit van Stellenbosch en ’n B.Com.-graad verwerf. Hy word joernalis en is op negentienjarige ouderdom deur dr. H.F. Verwoerd, destyds redakteur van Die Transvaler, in die redaksie in Johannesburg aangestel. Hy is dan verbonde aan verskeie koerante, waarna hy nuusredakteur en in 1982 redakteur van Die Transvaler word. Tussen-in was hy lid van die redaksie van Die Vaderland, vir ’n tyd assistent-redakteur van Die Brandwag, vryskutskrywer vir ’n jaar, kopieskrywer by ’n reklamefirma en nuusredakteur van ’n destydse Sondagkoerant. Na ’n ruk as redakteur van Die Transvaler word hy deur Perskor as senior hoofbestuurder vir koerante aangestel, ’n pos wat tot met sy aftrede in Junie 1985 beklee het.


Mike Heine (1932–2007) was ’n Afrikaanse joernalis, radio-omroeper en skrywer. Mike Heine was op 6 Julie 1932 op Frankfort in die Vrystaat gebore. Op sy geboortedorp voltooi hy sy skoolopleiding. Hierna verwerf hy ’n diploma in sake-administrasie en sluit by die Staatsdiens aan, waar hy vir ongeveer tien jaar lank werk. Dan word hy joernalis en is misdaadverslaggewer by die Sondagkoerant Die Sondagstem, waarna hy verbonde is aan die redaksies van Die Transvaler en Patrys. Tussen 1967 en 1970 is hy skakelbeampte van Springbokradio en Streekdienste by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK) en hy werk ook by die televisie-afdeling van die SAUK, onder meer as navorser by die Afrikaanse Godsdiensafdeling van TV1. Later word hy artikelskrywer by ’n tydskrifgroep en word as hoofredakteur van hierdie groep aangestel. Hy trou met die skryfster Schalkie van Wyk en hulle het twee kinders, ’n dogter (Michelien) en ’n seun. Hulle leer mekaar ken wanneer albei verbonde is aan die redaksie van die tienertydskrif Patrys, maar skei later. Mike Heine is op 6 Januarie 2007 in sy slaap in sy huis op Bultfontein, noord van Pretoria, oorlede.


Machiel Johannes (1914–1971) was ’n Afrikaanse skrywer en digter. Machiel Johannes Harris was op 16 Februarie 1914 op Wakkerstroom gebore. Sy vader is die boer Jacobus Albertus Harris (1868–1965) en sy moeder is Aletta Dorothea Coenradina Keet (1894–1937). Op baie jong ouderdom verhuis hy saam met die gesin na die Louwsburg distrik, waar Zoeloe die eerste taal is wat hy kan praat. Wanneer hy vyf jaar oud is, trek hulle na die Paulpietersburg distrik. Hy gaan skool op Wakkerstroom en later op Volksrust, waar hy in 1932 matrikuleer. Daar is nie geld om hom verder te laat leer nie en in 1933 tree hy in diens van die Departement van Justisie se Magistraatskantoor te Bulwer. Hy skryf sy Regseksamens en vra dan in 1934 om ’n verplasing na Pietermaritzburg om sy studies aan die Natalse Universiteitskollege voort te sit. Hier studeer hy deeltyds vanaf 1935 en behaal in 1937 sy B.A.-graad. Die digter D.J. Opperman is een van sy medestudente en hulle deel in hulle eerste jaar die medalje vir beste prestasie in Hollands I In 1940 trou hy met Elizabeth Susanna Laatz en die egpaar het twee seuns en ’n dogter.


Bellevue-Oos is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika. Dit is 'n klein woongebied wat aan die oostekant van Bellevue geleë is. Bellevue is in 1889 as ’n woongebied aangelê deur Robert Fuller Bertram. Die voorstede Bellevue-Oos en Bellevue-Sentraal is in 1896 bygevoeg. "Subplek Bellevue-Oos". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Elizabeth (Bettie) Spiller (Burgersdorp, Kaapkolonie, 14 Mei 1853 – Pretoria, Transvaal, 12 Augustus 1907), 'n boorling van Burgersdorp, was die eerste vrou van ds. Martinus Postma, in lewe leraar van die Gereformeerde kerk Middelburg, Kaap en later van Fordsburg. Weens die druk werksaamhede van haar man is sy vernaamlik met die opvoeding van hul 10 kinders belas. Net ses van die kinders, onder wie die onderwyseres Adelaide, het nog gelewe ten tyde van hul vader se dood in 1926. Vir die beginsel van Christelik-nasionale onderwys het sy en haar man alles feil gehad. Die hoogtes wat haar kinders in die kerk en maatskappy bereik het, was dan ook in ’n groot mate aan haar opofferings te danke. Twee van haar seuns, Dirk en Ferdinand, het hulle as teoloë onderskei. (af) Die Gereformeerde Vroueblad. 1959. Die Gereformeerde vrou 1859-1959. Potchefstroom: Potchefstroom Herald.


Ds. Abraham Jacobus (Awie) Coetsee (Bethulie, Oranje-Vrystaat, 12 April 1929 – 26 Julie 2015) was predikant in drie gemeentes van die Gereformeerde Kerk: Koedoesrand 1957–1961, Colesberg 1961–1968 en Meyerton 1968–1994. Abraham Coetsee is gebore in die Suidwes-Vrystaat as die jongste seun van Hendrik Johannes Coetsee en Hester Aletta (geb. Coetsee). As plaasseun in sy kinderjare begin hy sy skoolopleiding in 'n plaasskooltjie op die plaas Groenpoortjie in die distrik Venterstad, 22 km van die dorp af. Dit sou egter net 'n kort tydjie wees, want vanaf sub. B (gr. 2) tot st. 2 het hy skoolgegaan op Venterstad en bly in die koshuis. Hierna het sy ouers na Bethulie verhuis, alwaar hy sy skoolopleiding verder ontvang en in die jaar 1947 gematrikuleer het. In 1948 het hy hom ingeskryf aan die PUK vir CHO as B.A.-student. Vanaf sy kinderjare wou hy vir predikant studeer, en met dié doel voor oë het hy dan ook sy universiteitsloopbaan begin. Einde 1948 het sy ouers na Bloemfontein verhuis, met die gevolg dat hy die volgende jaar aan die UOVS ingeskryf het om sy studie voort te sit.


Die Canon EOS 650D, bekend as die Kiss X6i in Japan of die Rebel T4i in die Amerikas, is 'n 18.0 megapieksel digitale enkellensreflekskamera (DSLR), wat op 8 Junie 2012 deur Canon bekend gestel is. Dit is die opvolger van die EOS 600D/Kiss X5/Rebel T3i en die voorganger van die EOS 700D/Kiss X7i/Rebel T5i. Verkope het op 15 Junie 2012 afgeskop. Met die bekendstelling was die aanbevole kleinhandelprys vir die kamera VS$849.99, £699.99), en €839.99 (insluitend BTW). Die 650D is die eerste Canon DSLR wat oor deurlopende outofokus beskik in die videomodus, wat Canon 'n "hibriede CMOS AF" noem. Hierdie funksie, wat hoofsaaklik bedoel is vir video-opnames, implementeer 'n nuwe sensortegnologie waarin sekere pieksels toegewy is aan fase-opsporing AF (tradisioneel gebruik in DSLR's) en ander aan kontras-opsporing AF (gebruik in video-opnemers). Wanneer die onderwerp in die middel van die raam is, word fase-opsporing gebruik om die onderwerp se huidige ligging te identifiseer, met kontras-opsporing wat dan gebruik word om die fokus fyner in te stel.


Johann Johl (1951–1996) was ’n Afrikaanse digter en professor in Afrikaans-Nederlands aan die Randse Afrikaanse Universiteit (tans die Universiteit van Johannesburg). Johann Hermann Johl is op 17 Desember 1951 op Aliwal-Noord gebore as kind van Paul en Lorna Johl. Hy het ’n broer, Paul. Sy vader is later hoof van die Hoërskool Sentraal in Bloemfontein en hoof-inspekteur van skole in die Vrystaat. Weens sy vader se beroep verhuis hulle gereeld. Hy word groot op Kestell in die Oos-Vrystaat en na ’n kort verblyf in Welkom matrikuleer hy aan die Hoërskool Sentraal, Bloemfontein. Ná sy militêre diensplig studeer hy aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat en verwerf die B.A.-graad met hoofvakke Afrikaans-Nederlands, Duits en Musiek in 1974 en die B.A. Honneurs-graad in Afrikaans-Nederlands in 1975, albei met lof. In 1976 word ook die M.A.-graad onder studieleiding van Charles Malan met lof aan hom toegeken op grond van ’n verhandeling oor “Die polêre spanning: liggaam-gees in die nuwe Afrikaanse prosa”. Tydens sy studentejare is hy primarius van sy koshuis.


Kashiwa Reysol (柏レイソル, Kashiwa Reysol?) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Chiba-prefektuur, Japan. 1940–1992 Hitachi 1993– Kashiwa Reysol Japanse Sokkerliga (1) 1972 J1 Liga (1) 2011 Keiji Tamada Tadanari Lee Kisho Yano Hiroki Sakai Ryozo Suzuki Yusuke Omi Yoshitada Yamaguchi Minoru Kobata Shusaku Hirasawa Kazuhisa Kono Akira Matsunaga Toshio Takabayashi Nobuo Kawakami Masaki Yokotani Akira Nishino Yoichi Doi Tatsuhiko Seta Shigemitsu Sudo Toru Yoshikawa Hiroyuki Usui Tetsuo Sugamata Tetsuya Totsuka Koichi Hashiratani Tomoyuki Kajino Shinichiro Tani Masanao Sasaki Kentaro Sawada Naoki Sakai Takeshi Watanabe Tadatoshi Masuda Wagner Lopes Hideaki Kitajima Tomokazu Myojin Yasuhiro Hato Yoshiteru Yamashita Koki Mizuno Mitsuru Nagata Naoya Kondo Masato Kudo Yuki Otsu Junya Tanaka Daisuke Suzuki César Sampaio Müller Careca Edílson Dudu Cearense França Antônio Carlos Zago Ricardo Alexandre dos Santos Paulo Jamelli Nélson Luís Kerchner Valdir Benedito Hristo Stoitjkov Seydou Doumbia Ever Palacios Pavel Badea Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Menslikepapilloomvirus-infeksie is ’n infeksie deur die menslike papilloomvirus (MPV). Die meeste MPV-infeksies veroorsaak geen simptome nie en klaar spontaan op. In sommige gevalle kan hulle vratte of voorkankerletsels veroorsaak. Laasgenoemde verhoog die risiko vir kanker van die serviks, vulva, vagina, penis, anus, mond en keel. Byna alle gevalle van servikale kanker is te wyte aan MPV, met twee tipes – MPV16 en MPV18 – wat verantwoordelik is vir 70 persent van gevalle. Tussen 60 en 90 persent van die ander bogenoemde kankers word ook met MPV verbind. MPV6 en MPV11 is ’n algemene oorsaak van genitale vratte en laringeale papillomatosis. Die menslike papilloomvirus is ’n DNS-virus van die familie Papillomaviridae, waarvan meer as 150 soorte bekend is. Meer as 40 soorte word deur seksuele kontak oorgedra en tas die anus en geslagdsele aan. Risikofaktore vir hardnekkige MPV-infeksies sluit in eerste seksuele kontak op ’n vroeë ouderdom, veelvuldige seksmaats, rook en ’n swak immuunstelsel. MPV word meestal versprei deur volgehoue velkontak met die vagina of anus. ’n Ma kan dit ook soms aan haar ongebore kind oordra.


RNS-virusse is ’n groep virusse wat so genoem word omdat hul erflike materiaal uit RNS (ribonukleïensuur) bestaan, in teenstelling met DNS-virusse. Die RNS-virusse word soos volg onderverdeel: dsRNA (dubbelstringvirusse, 7 families) – "ds" staan vir double strand (-)ssRNA (enkelstringvirusse met ’n negatiewe polariteit, 7 families) – "ss" staan vir single strand (+)ssRNA (enkelstringvirusse met ’n positiewe polariteit, 24 families) RNA is die Engels vir RNS. Retrovirus (RT-virus) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Benjamin Bennett (1904–1985) was ’n Suid-Afrikaanse misdaadskrywer en joernalis. Hy het talle boeke gelewer en was ook die spookskrywer van Looking At My Heart (1968), die biografie van die hartoorplantingspasiënt Philip Blaiberg. Bennett is in 1904 in Kimberley gebore en matrikuleer van die Kimberley Boys' High School. Van 1925 tot 1975 werk hy as 'n joernalis vir die Cape Argus, daarna as nuusredakteur en uiteindelik as die redakteur van Argus Action. Hy is in 1985 oorlede. Boeke uit sy pen: Down Africa's Skyways (1932) Up For Murder (1934) met François Pierre Rousseau Famous South African Murders (1938) Hitler Over Africa (1939) Too Late For Tears (1948) The Clues Condemn (1949) The Evil That Men Do (1950) Murder Is My Business (1951) Why Did They Do It? (1953) And Your Verdict?


Die Internasionale Klassifikasie van Siektes vir Onkologie (ICD-O) is ’n domeinspesifieke uitbreiding van die ICD-10 vir siektes waarby gewasse betrokke is. Dié klassifikasie word algemeen deur kankerregisters gebruik. Die huidige weergawe is die derde een (ICD-O-3). ICD-10 sluit ’n lys morfologiese kodes in. Hulle kom uit die tweede weergawe van die ICD-O (ICD-O-2) wat ten tyde van publikasie gegeld het. Twee asse word vir die indeling van siektes gebruik: morfologie en topografie. Morfologie Die morfologie-as is vir die vorm en struktuur van die gewas. Dié as is veral belangrik omdat SNOMED (’n versameling mediese terme) die ICD-O-klassifikasie van morfologie gebruik. Topografie Die topografie-as is vir die ligging van die gewas aan die liggaam. Dit stem ooreen met seksie C van die ICD-10 en het dieselfde gebly as in die ICD-O-2. Amptelike webtuiste by die Wêreldgesondheidsorganisasie Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Parktown is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë. Parktown het met die aanlê daarvan die oorspronklike spogbuurte van die Goudstad, Doornfontein en Belgravia, vervang as die stad se mees gesogte buurt. Parktown, wat aangelê is op die plaas Braamfontein, begin sowat 2 km noord van die Johannesburgse stadsaal en strek die hele ent van Empireweg noordwaarts tot amper by die Johannesburgse Dieretuin. Aan die oostekant word dit begrens deur Houghton en in die weste deur Westcliff. Dit het die onderskeiding dat dit die eerste voorstad is wat nie beplan is om soveel moontlik erwe te verkoop ten einde wins te maak nie, maar vir die gerief en gemak van sy inwoners. Die gebied is in 1891 opgemeet deur die Eckstein-group (Corner House) met kontoerpaaie en standplase van sowat 'n halwe hektaar elk en met straatserwitute in die titelaktes om die insypeling van handel of nywerheid te voorkom. So is dit beplan om die stad se voortreflikste voorstad te wees. Die huise op Houghtonrif het 'n onbelemmerde uitsig van 50 km tot by Pretoria en die Magaliesberg.


Agdaegras (Enneapogon desvauxii P.Beauv.) is 'n grasspesie wat inheems is aan Suid-Afrika, Botswana en Namibië. Dit kom veral in die Nama-Karoo en die Kalahari voor. Op die SANBI-rooilys is dit as 'veilig' (LC) gelys. Die naam het betrekking op die vinnige groei van die plant ná reënval. Dit kan agt dae later reeds bewei word. Die beweidingswaarde is nogtans gering. "SANBI-rooilys" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Oktober 2015. P C V du Toit Objektiewe weidingsindekswaardes van Nama-Karoo plantegroei: grasse en bossies van die Karoo.


Berber kan na een van die volgende verwys: Berbers, 'n nomadiese groep mense in Noord-Afrika, wat in die deel tussen Marokko en Tunisië woon. Berbertale, een van die tale wat dié mense praat. 'n Perderas wat liggebou en vinnig is.


Regents Park is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë, 4,5 km suidoos van die stadsaal. Dit word begrens deur La Rochelle in die weste en The Hill in die suide. Regents Park is in 1904 aangelê op die plaas Klipriviersberg en genoem na Regent's Park in Londen. Nes La Rochelle wat eens 'n blanke groepsgebied was, het Regents Park se wit bevolking sedert 1994 skerp afgeneem tot net 12,6% tydens die sensus van 2011, vergeleke met 32,1% in 2001. (en) Raper, Peter Edmund. 2004. New Dictionary of South African Place Names. Johannesburg & Cape Town: Jonathan Ball Publishers. "Subplek Regents Park". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Risana is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë. "Subplek Risana". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Gereformeerde kerk Dullstroom was ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika met sy middelpunt op die dorp Dullstroom in die destydse Oos-Transvaal, nou Mpumalanga. Die gemeente Dullstroom is in 1919 gestig, waarskynlik as ’n afstigting van die Gereformeerde kerk Belfast, wat sewe jaar vantevore self net 96 belydende en 92 dooplidmate gehad het. Teen 1932, toe ds. A. Postma die twee kerke in kombinasie met Lydenburg bedien het, het Dullstroom se belydende lidmate 40 getel en Belfast s’n 123 getel. In die laaste jaar van Dullstroom se bestaan, 1963, het hy 30 belydende en een dooplidmaat gehad, vergeleke met Belfast se 74 en 53. In die volgende jaar het Belfast se dooplidmate afgeneem tot 51, maar sy belydende lidmate toegeneem tot 96, wat daarop dui dat lidmate van die ontbinde Dullstroom by Belfast ingeskakel het. Dullstroom se laaste ouderlinge was N.P. Fourie en G. Smit en sy laaste diakens P.F.J. Pretorius en C.J.M. Steyn. Die laaste predikant wat Dullstroom (in kombinasie met Belfast en Waterval-Boven) bedien het, was ds. P.C. Buys wat in 1962 bevestig.


'n Plattwee is 'n tweesilinder binnebrandenjin met die silinders aan die teenoorstaande kante van die krukas geplaas. Die plattweelingenjin word reeds vir langer as 'n eeu in motorfietse gebruik, so ook in motors, ligte vliegtuie, stilstaande kragopwekkers en huishoudelike toestelle. In 'n spesifikasie, grafiek of wanneer 'n afkorting gebruik word, word 'n plattweesilinderenjin gelys as H2. Vroëre plattweelingmotorfietse se enjins was met die silinders in lyn met die raam gemonteer. Dit het gelei tot ongelyke verkoeling van die silinders en die motorfiets moes daarom 'n lang asafstand hê. Latere plattweelingmotorfietse se enjins is gemonteer met hul silinders oor die raam vir beter verkoeling en ook 'n korter asafstand. Nadele van hierdie uitleg sluit in wringkragreaksie by die motorfiets in skerp draaie; dit het die potensiaal vir skade aan die silinderkoppe. Uniek by platenjins, ly 'n boksertweeling aan verskille in die krukkasdruk soos die suiers afwisselend druk uitoefen op die krukkasgasse, en hul dan weer laat uitsit. Hierdie probleem word gewoonlik oorbrug deur middel van 'n krukkasasempypie, soos op die BMW R90S. Hierdie krukkaspompeffek word ook by enkelsilinders en die 360° inlyntweesilinder gevind.


'n Blokketting (Engels: blockchain) is 'n verspreide databasis wat 'n aaneenhoudende groeiende lys byhou van geordende rekords (data), genoem blokke. Elke blok beskik oor 'n tydstempel en 'n verbinding tot 'n vorige blok. Deur ontwerp is blokkettings inherent gehard teen die ongemagtigde verandering van data. Sodra 'n blok van rekords gestoor is, sal enige toekomstige verandering aan daardie blok die huts van die blok verander en sodoende onthul dat daar aan die data gepeuter is. Dit is as gevolg van die aard waarop data oor verskeie rekenaars wêreldwyd verspreid voorkom. Binne die stelsel vind daar 'n gegewensuitruiling plaas en die verifikasie tussen die nodusse in die stelsel word uitgevoer. Dit gebeur deur middel van 'n konsensusproses. Blokkettings is deur ontwerp beveilig en 'n voorbeeld van 'n verspreide gerekenariseerde stelsel met 'n hoë Bisantynse foutverdraagsaamheid. Gedesentraliseerde konsensus kan verkry word deur middel van die blokketting. Dit maak blokkettings geskik vir die rekordhouding van byeenkomste, aktes, mediese rekords en vir ander rekordbestuurdoeleindes, identiteitbestuur, transaksieverwerking en die bewys van herkoms.


Hendrik Adriaan van Reede tot Drakestein (Amsterdam, 13 April, 1636 – 15 Desember 1691), sedert 1680 heer van Mijdrecht, was 'n krygsman en administratiewe beampte van die VOC. As kommandant van die Malabar het hy hom ook met plantkunde besig gehou. Hy het 'n boek uitgegee, waarin 740 plante beskryf word en hiervoor het hy talle mense in diens geneem. Dié werk het in vier tale verskyn: Latyn, Arabies, Sanskrit en Malayalam en is daarná in Nederlands vertaal. In 1684 kry hy die opdrag om die korrupsie en die morshandel in VOC-faktorye in Indië aan te pak. Hy besoek die Kaapkolonie, die Koromandelkus en Bengale. In 1691 is hy op pad van Cochin na Suratte dood en word hy daar met groot vertoon begrawe. Van Rheede stam uit die adellike geslag Van Reede van Utrecht. Hy was die seun van Ernst van Reede (1588–1640), wat sedert 1633 raad van die Admiraliteit van Amsterdam was en in 1634 naby Lage Vuursche 'n hofstede (plaas) gekoop het. Sy ma, Elisabeth van Utenhove, afkomstig uit Oostende, is reeds in 1637 dood.


Hierdie naam is volgens die Oos-Slawiese gebruik; die patroniem is Aleksandrowitsj en die van is Romanof. Groothertog Nikolaas Aleksandrowitsj (Russies: Николай Александрович; 20 September [O.S. 8 September] 1843 – 24 April [O.S. 12 April] 1865) was van 2 Maart 1855 tot met sy dood in 1865 die tsesarewitsj (troonopvolger) en ’n groothertog van Rusland. Die oudste seun van Nikolaas I van Rusland se seun Aleksander en sy vrou, prinses Marie van Hesse-Darmstadt, is op Tsarskoje Selo gebore en "Niksa" genoem. Sy oupa aan vaderskant is in 1855 oorlede en sy pa het keiser Alexander II geword. In die somer van 1864 het Nikolaas verloof geraak aan prinses Dagmar van Denemarke, die tweede oudste dogter van koning Christiaan IX en ’n jonger suster van Alexandra, die Prinses van Wallis, die vrou van die Britse troonopvolger. Tot in 1865 is geglo Nikolaas het ’n sterk gestel, maar vroeg in dié jaar het hy op ’n toer deur Suid-Europa ’n siekte opgedoen wat aanvanklik verkeerdelik as rumatiek gediagnoseer is.


Die Grand Slam was 'n 10 000 kg aardbewing-bom wat gedurende die Tweede Wêreldoorlog deur die Britse Lugmag se bombarderingskommandement op strategiese doelwitte gebruik is. Dit was die kragtigste nie-atoombom wat in die oorlog gebruik is en is ontwikkel uit die Tallboybom Die Avro Lancaster bomwerper is spesiaal aangepas om die bom te kon dra. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Michael Blake (1951-) ’n Suid-Afrikaanse pianis en komponis wat homself ná ’n internasionale loopbaan vir die bevordering van eietydse musiek beywer. Hy begin die New Music-konsertreeks (1998), die New Music Indaba-musiekfees (2000), asook die Growing Composers Project en die Bow Project, wat opdragwerk vir uitvoering aan swart komponiste bied. Blake het wêreldwyd erkenning vir sy eie komposisies (in verskeie genres) ontvang en was instrumenteel in Suid-Afrika se hertoetrede tot die Internasionale Vereniging vir Kontemporêre Musiek. Sy werk is op 20ste-eeuse musiek gebaseer, maar ook sterk deur Afrika-musiek beïnvloed. Blake is in 1951 in Kaapstad gebore, het op 9 klavierlesse begin neem, en het kort daarna begin komponeer. Hy het BMus aan die Universiteit van die Witwatersrand in Johannesburg studeer. In 1977 loods hy die eerste New Music-konsertreeks by die Markteater in Johannesburg met sy ensemble Moonchild. Hy verlaat Suid-Afrika egter in dieselfde jaar om diensplig te ontduik. In Londen studeer hy MMus en doseer hy aan die Goldsmiths College van by die Universiteit van Londen.


Hierdie naam is volgens die Oos-Slawiese gebruik; die patroniem is Aleksandrowitsj en die van is Romanof. Groothertog Georgi Aleksandrowitsj (Russies: Георгий Александрович; 21 Mei [O.S. 9 Mei] 1871 – 22 Junie [O.S. 10 Junie] 1899) was die derde oudste seun van keiser Aleksander III van Rusland en sy vrou, prinses Dagmar van Denemarke. Hy was ’n groothertog en tsesarewitsj. Georgi is genoem na sy ma se ouer broer, koning George I van Griekeland. Nes sy sibbes, is hy sonder luukses grootgemaak. Die gesin het meestal in die paleis by Gatsjina gewoon. Hy het twee ouer broers gehad: Nikolaas en Aleksander. Aleksander is op amper 11 maande oorlede. Georgi is beskou as die slimste van Aleksander III se kinders. Hy het ook goed met ander oor die weg gekom, nes sy ma. Georgi en Nikolaas het dieselfde onderwysers gehad, maar in aangrensende kamers studeer. Hulle onderwysers was vooraanstaande professore. Albei broers het foutlose Engels gepraat en geskryf. Hulle het ook 'n liefde vir sport ontwikkel, veral skiet en hengel. Hulle het ook Frans vlot en Duits en Deens redelik goed gepraat.


Blarney (Iers-Gaelies: An Bhlarna) is 'n klein stad in die graafskap Cork, sowat 11 kilometer noordwes van die stad Cork in Ierland. Die bekendste toeriste-aantreklikheid van Blarney is sy kasteel, waarin die legendariese "Blarney Stone" te vinde is. Mense kom van reg oor die wêreld om Blarney se vervalle kasteel te besigtig. Die kasteel is voor die elfde eeu gebou, maar is in 1446 verwoes. Dit is egter deur Dermot McCarthy, die koning van Munster, heropgebou. Bo in die kasteel is 'n klip in die muur gemessel wat die "Stone of Eloquence" genoem word, maar beter bekend is onder die naam "Blarney Stone". Volgens legende sal enige persoon wat die klip soen welsprekend word. Om die klip te soen moet mens plat op die rug lê en ver agteroor terughang. Met 'n bietjie hulp kan dit redelik maklik gedoen word. In vroeër tye was dit egter nie so maklik nie, en is mense aan hulle voete vasgehou om die klip te soen. Die kasteel en die tradisie om die klip te soen is veral gewild onder Amerikaners.