Die kliklangtoonpadda (Strongylopus grayii) is endemies aan Suid-Afrika. Die padda kom voor aan die kusgebiede van Suid-Afrika. Hulle kom ook voor in die Laeveld. Hulle vreet hoofsaaklik insekte. Die padda is 4 – 5 cm lank en leef aan die oewers van strome en poele in berg en kusgrasveld of fynbos. Die padda is vaartbelyn met 'n skerppuntsnoet. Die agterpote is baie lank en dun met die tone net effens geweb. Die rugkleur wissel en is gewoonlik bedek met 'n dun middelstreep. Die pens is effens wit. Natuurlewe van Suid-Afrika Duncan Butchart Struik Nature 2012 ISBN 978 1 43170 248 0 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kliklangtoonpadda. Wikispecies het meer inligting verwant aan Kliklangtoonpadda Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hetta Hager (1943–2015) was ’n skrywer van kontreiverhale waarin Griekwa-Afrikaans gedokumenteer word en was ook onderwyser, joernalis en kurator van die Mary Moffat-museum op Griekwastad. Sy skryf ook verskeie romans onder die skuilnaam Sophia Burger. Hester Johanna Sophia Hager (Née van Rooyen) is in 1943 op Kakamas gebore en getoë. Sy was die dogter van Carel Petrus en Marthina Louisa (Née du Toit). Engela van Rooyen is haar suster. Sy is getroud met die boer Johann Hager en hulle het twee seuns (Carel en Johann) en ’n dogter (Tina). In 2015 is sy in Huis Heldersig in Griekwastad aan kanker oorlede. Sy was veral bekend om haar boeke oor die Griekwas se unieke taalgebruik en plaaslike geskiedenis. Sy het ook rubrieke, kortverhale en gedigte gepubliseer. Sy het ook gereeld bydraes vir Landbouweekblad gelewer. Na skool het sy aan die Hoërskool Griekwastad skoolgehou. Daarna het sy by Laerskool Anderson aangesluit waar sy afgetree het. Na haar aftrede het sy by die Mary Moffat-museum gewerk as kurator. Sy het ook haar eie uitgewery, Kloekuitgewery, gehad. Na haar aftrede is sy steeds skrywer en dialektoloog.


Die Gereformeerde kerk Bloempark is die derde jongste en ook die grootste gemeente van die GKSA in die Vrystaat se hoofstad, Bloemfontein. Dit beslaan voorstede of woonbuurte soos Fichardtpark (gedeeltelik), Hospitaalpark en Pellissier. Oos van Bloempark sluit Bloemfontein-Suidheuwels, waarvan Boempark afgestig het, voorstede in soos Fauna, ’n gedeelte van Fichardtpark, Fleurdal, Ehrlichpark, Oranjesig en Uitsig, terwyl Bloemfontein-Suid, waarvan Suidheuwels afgestig het, die woonbuurte noord van Bloempark beslaan, soos Universitas, Gardeniapark, Wilgehof en Willows. Binne Bloempark se gemeentegrense is ook die grootste NG gemeente in Bloemfontein en tewens in die Vrystaat, die NG gemeente Pellissier, wat einde 2014 3 977 belydende en 1 273 dooplidmate gehad het. Bloempark se sieletal was 921 in 1997, 885 in 2001 en 598 in 2011, maar 707 in 2014 en 727 in 2015. Bloempark het in 1979 van Bloemfontein-Suidheuwels afgestig met ds. Johan van der Walt en sy vrou, Duba, as eerste predikantspaar. Die kerkgebou is in 1982, tydens sy bedieningstyd, opgerig. Die bouer was Jan Vorster, ’n lidmaat van Bloempark.


Die Audi A6 is 'n luukse motorvoertuig gebou deur die Duitse motorvervaardiger Audi, nou reeds in sy vierde geslag. As die opvolger van die Audi 100, word die A6 in Neckarsulm, Duitsland vervaardig - en is beskikbaar in sedan- en stasiewa-weergawes, laasgenoemde deur Audi bemark as die Avant. Alle geslagte van die A6 word aangebied met voorwielaandrywing of Torsen-gebaseerde vierwielaandrywing - bemark deur Audi as hul quattro-stelsel. Tweede- en derdegeslag A6-modelle het hul platform gedeel met die maatskappy se Allroad-modelle.


Die Tibeto-Birmaanse tale vorm die nie-Chinese tak van die Sino-Tibettaanse tale met omtrent 456 tale wat deur sowat 70 miljoen mense gepraat word. Hulle word veral in Oos-, Suidoos- en dele van Suid-Asië (Himalaja-streek) gepraat. Die grootste tale (volgens moedertaalsprekers) is: Birmaans (32 miljoen), Meitei (1,5 miljoen), Bodo (1,3 miljoen), Newari (1,3 miljoen), Tibettaans (1,2 miljoen, insluitende Dzongkha), Garo (1,1 miljoen), Kokborok (1 miljoen) en Mizo (830 846). Baie Sino-Tibettaanse tale word deur klein gemeenskappe in afgeleë berggebiede gepraat en is weinig gedokumenteer. Die oudste bevestigde Tibeto-Birmaanse taal is Pai-lang uit die derde eeu, gevolg deur Tibettaans en Birmaans. Verspreiding van die Tibeto-Birmaanse tale in die Volksrepubliek China in oranje (suidweste) Verspreiding van die Tibeto-Birmaanse tale in Mianmar in oranje en rooi Verspreiding van die Tibeto-Birmaanse tale binne die tale van Suid-Asië in oranje (noorde en ooste) (en) Bradley, David (1997). "Tibeto-Burman languages and classification".


Die Mausoleum van Halikarnassos of Praalgraf van Mausolus (Persies: آرامگاه هالیکارناسوس; Grieks: Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού; Turks: Halikarnas Mozolesi) was ’n praalgraf wat tussen 353 en 350 v.C. in Halikarnassos (die hedendaagse Bodrum, Turkye) gebou is vir Mausolus, ’n satraap in die Persiese Ryk, en Artemisia II van Karië, sy vrou en suster. Dit is ontwerp deur die Antiek-Griekse argitekte Satyros en Pytheos. Die mausoleum was sowat 45 meter hoog en die vier sye was versier met reliëfwerke wat elk deur ’n ander Griekse beeldhouer geskep is: Leochares, Bryaxis, Scopas van Paros en Timotheus. Die eindprojek was so ’n estetiese triomf dat Antipater van Sidon dit gekies het as een van die Sewe Wonders van die Antieke Wêreld. Dit is van die 12de tot die 15de eeu in verskeie aardbewings verwoes. Die woord "mausoleum", wat "gebou van Mausolos" beteken het, is nou ’n algemene term vir ’n bogrondse praalgraf. In die 4de eeu v.C. was Halikarnassos die hoofstad van ’n klein streeksmonargie in die Persiese Ryk, aan die weskus van Anatolië.


Rossouw is 'n landelike gehug in Joe Gqabi-distriksmunisipaliteit in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Rossouw". Sensus 2011. Hierdie Oos-Kaap-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Daewoo Lanos is 'n subkompakte motor wat van 1997-2002 vervaardig is deur die Suid-Koreaanse vervaardiger Daewoo Motors. Nadat hy as die "Motor van die Jaar" bekroon is, is produksie onder lisensie voortgesit in verskeie lande wêreldwyd. Dit is ook bemark as die Daewoo Sens, ZAZ Sens en ZAZ Lanos in die Oekraïne, Doninvest Assol en ZAZ Kans in Rusland, FSO Lanos in Pole, of Chevrolet Lanos in die Oekraïne, Rusland en Egipte. Dit is ontwerp deur Giorgetto Giugiaro en was aanvanklik beskikbaar in drie bakstyle: driedeur- en vyfdeur-luikrugmotors en 'n vierdeursedan. In 2006 is 'n paneelwaweergawe ook bekendgestel, ontwikkel deur ZAZ in die Oekraïne. Die Daewoo Lanos is ontwerp om die Daewoo Nexia in die Daewooreeks te vervang en is self vervang deur die Daewoo Kalos. Satyam. "Welcome to GMArabia.com". GMEgypt.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2012-11-22. Besoek op 2010-07-19. "Welcome to Lanos Website". AboulFotouh.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2012-08-26. Besoek op 2010-07-19. "UkrAVTO Corporation. ZAZ" (in Engels). UkrAvto.ua. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Desember 2010.


Ds. Nicolaas (Nico) Hofmeyr (Stellenbosch, 10 Februarie, 1860 – Strand, 20 November 1932) was 'n NG predikant, koerantredakteur, dosent aan die Pretoria Normaalkollege, inspekteur van skole in die Transvaal en Afrikaanse skrywer. Nicolaas Jacobus Hofmeyr is op op Stellenbosch gebore as die derde seun en vierde van dertien kinders van professor Nicolaas Jacobus Hofmeyr, hoogleraar aan die Teologiese Kweekskool op Stellenbosch, en Maria Magdalena Louw. Sy skoolopleiding ontvang hy aan die Gimnasium op Stellenbosch, waarna hy in 1879 die B.A.-graad aan die Victoria Kollege op Stellenbosch verwerf en hom dieselfde jaar inskryf by die Teologiese Kweekskool. Sy proponentseksamen lê hy in 1883 af. Kort daarna trou hy met Johanna Henriette Fischer en die egpaar onderneem dan 'n uitgebreide reis deur Europa. Hulle het vier dogters. Nico Hofmeyr se moeder, Maria Magdalena Louw (1834–1918), was ’n kleindogter van Johannes Wynand Louw (1786–1854), en die oudste van sewe susters wat almal met ’n predikant getroud was. Hulle was: 1. Maria (Miemie); 2. Louisa Adriana (Wiesie) getroud met ds. Arend Hermanus Hofmeyr van Hanover;


DuckDuckGo is ’n soekenjin op die Internet. Een van hulle grootste trekpleisters is dat hulle meer privaatheidsbewus is en nie op gebruikers spioeneer nie. Die gebruiker se gedrag en profiel beïnvloed dus nie die resultate nie. As gevolg hiervan sal elke gebruiker presies dieselfde resultate vir dieselfde soektog kry. Die soekenjin is deur Gabriel Weinberg, ’n nagraadse entrepreneur van MIT, gestig en befonds. Die maatskappy het 21 werknemers en hulle hoofkantoor is in Paoli, Pennsilvanië in die Verenigde State van Amerika geleë. Hulle naam is van die kinderspeletjie, “Duck, duck, goose”, afgelei. DuckDuckGo het ’n innoverende manier om ander soekenjins te integreer. Dit word gedoen met die sogenaamde “bang syntax” (knalsintaks), wat beteken dat ’n mens ’n uitroepteken tesame met ’n sleutelwoord gebruik om soektogte met ander soekenjins uit te voer. DuckDuckGo kan gebruik word om vir resultate in die Afrikaanse Wikipedia te soek. 'n Soektog met "!afwiki" as voorvoegsel sal resultate tot die Afrikaanse wiki beperk.


Sheba is 'n klein nedersetting noordoos van Barberton in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die suidooste van die Mpumalangaprovinsie van Suid-Afrika. Op Sensus 2011 kaarte word dit aangedui as Bonanza Gold Mine, die naam van 'n ou uitgewerkte goudmyn. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Sheba". Sensus 2011.


Ds. Henry Murray (Harry) Hofmeyr (Knysna, Kaapkolonie, 18 Junie 1898 – Ontdekkerspark, Roodepoort, Transvaal, 8 Julie 1977) was ’n predikant in die NG Kerk en die laaste direkteur van die Stofberg-gedenkskool tot die destydse regering dit ingevolge sy apartheidsbeleid gesluit het. Ds. Hofmeyr was die tweede oudste seun van ds. Andrew Hofmeyr (Murraysburg, 15 Junie 1866 – Greytown, 21 Februarie 1936) en sy eerste vrou, Phoebe Home Stroebel (Knysna, 15 Maart 1866 – Stofberg-gedenkskool, 2 Desember 1924). Sy vader was een van die vyf seuns van ds. Jan Hendrik Hofmeyr (1835–1908) van Somerset-Oos wat predikant geword het, nes sy ouma aan vaderskant, Isabella Murray ((1839–1927), ’n dogter van ou ds. Andrew Murray (1794–1866) van Graaff-Reinet, se vyf broers. Ds. Hofmeyr se moeder was ’n uitmuntende onderwyseres. Harry Hofmeyr het sy eerste onderwys in die distrik Greytown ontvang waar sy vader sendingwerk onder die Zoeloes gedoen het en verantwoordelik was vir die opleiding van evangeliste op Emandhleni. Vir sy hoërskoolonderwys is Hofmeyr na die Gill-kollege op Somerset-Oos, waar sy oom ds.


’n Alleel is een van ’n aantal alternatiewe vorme van dieselfde geen of dieselfde geenlokus (genetiese ligging). ’n Geen kodeer ’n bepaalde oorerflike eienskap, en dus kan verskillende vorme van ’n geen verskille veroorsaak wat betref ’n sekere eienskap van ’n organisme, soos verskille in pigmentasie. Die meeste genetiese vorme veroorsaak egter min of geen waarneembare variasies. Die meeste meersellige organismes het twee stelle chromosome; hulle is dus diploïed. Daar word na hierdie chromosome verwys as homoloë chromosome. Diploïede organismes het een kopie van elke geen (en dus een alleel) op elke chromosoom. As die allele vir die spesifieke geen ooreenstem, is hulle en die organisme homosigoties met betrekking tot daardie geen. As die allele verskil, is hulle en die organisme heterosigoties met betrekking tot daardie geen. Die woord "alleel" is ’n kort vorm van allelomorf ("ander vorm"), wat in die vroeë dae van genetika gebruik is om wisselvorme van ’n geen te beskryf wat as verskillende fenotipes waargeneem is.


Big Ben is die bynaam vir die grootste van die vyf klokke in die toring van die parlementsgebou in Londen. Dié bynaam word ook soms gebruik om na die hele horlosie of klokwerk en die kloktoring te verwys. Dit lui uurliks om die tyd aan te dui en word gereeld in Brittanje oor die radio gehoor. Big Ben word ook as 'n simbool van Londen en Brittanje gesien. Big Ben weeg 13,5 ton en is in die kloktoring aan die noordelike kant van die Paleis van Westminster (die parlementsgebou) geïnstalleer. Dit is een van die swaarste klokke ter wêreld. Rondom die klok staan die opskrif: This bell was cast by George Mears of Whitechapel for the clock of the Houses of Parliament under the direction of Edmund Becket Denison QC in the 21st year of the reign of Queen Victoria in the year of our Lord MDCCCLVIII. Amptelik staan die toring bekend as die Elizabeth-toring (Elizabeth Tower), 'n naam wat ter geleentheid van koningin Elizabeth II se diamantjubileum in 2012 aan die toring gegee is. Voorheen het dit slegs as die "Kloktoring" (Clock Tower) bekend gestaan.


Die Moederland Roep (Russies: Родина-мать зовёт!, Rodina-Mat zowjot!) is ’n standbeeld by die heuwel Mamajef Koergan in Wolgograd (voorheen Stalingrad), Rusland, ter herdenking aan die Slag van Stalingrad. Dit is deur die beeldhouer Jewgeni Woetsjetitsj en ingenieur Nikolai Nikitin ontwerp, en was in 1967 die hoogste standbeeld in die wêreld. Dit is ’n ingewikkelde beeld uit ’n ingenieurstandpunt weens die kenmerkende houding met ’n swaard wat in die regterhand in die lug gehou word en die linkerhand in ’n roepgebaar. Dit is tans die hoogste niegodsdienstige standbeeld van ’n vrou in die wêreld. Dit het verskeie ander name, soos Moeder Moederland, Die Moederland en Die Mamajef-monument. Toe die standbeeld in 1967 onthul is, was dit die hoogste standbeeld ter wêreld; dit is 87 meter van die bokant van die voetstuk tot by die punt van die swaard. Die figuur self is 52 meter hoog en die swaard 33 meter lank. Tweehonderd trappies wat die 200 dae van die Slag van Stalingrad simboliseer, lei van die onderkant van die heuwel na die monument. Dit weeg 7 900 ton.


Tier Schoeman (* 19 Desember 1992, Cradock) is ’n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat vir die Cheetahs in die Pro14-reeks, en vir die Vrystaat Cheetahs in die Curriebeker as losvoorspeler speel. Schoeman het in 2010 vir die Oostelike Provinsie Landelike Distrikte by die Cravenweek gespeel en daarna vir die OP Kings se o/19- (in 2011) en o/21-spanne (in 2012). Hy is in 2013 in die seniorspan ingesluit vir die Vodacombekerkompetisie waar hy in sy eerste wedstryd teen die Grens Bulldogs ’n drie gedruk het. In Junie 2014 is hy gekies in die beginspan vir die OP Kings wat teen Wallis in ’n toerwedstryd gespeel het. Hy het vir die duur van die wedstryd gespeel, wat die Kings met 12–34 verloor het. Hy het sy Curriebekerdebuut in 2014 vir die Oostelike Provinsie gemaak teen die Blou Bulle op Loftus Versfeld. In 2015 het hy ’n driekuns aan drieë behaal vir die OP Kings in ’n Vodacombekerwedstryd teen die Grens Bulldogs in Oos-Londen. Voor die aanvang van die 2016-seisoen het hy ’n kontrak met die Vrystaat Cheetahs onderteken, en hy het sy Superrugbydebuut vir die Cheetahs gemaak in hul eerste wedstryd teen die Jaguares.


Vir ander gebruike van die woord, sien laer. 'n Laer (ook wa-laer of ossewalaer) is 'n mobiele fortifikasie van waens (tipies ossewaens) om mense en diere teen 'n vyand te beskerm. Die waens word gewoonlik naby mekaar in die vorm van 'n sirkel of vierkant getrek, hoewel ander formasies ook moontlik is. Die waens word soms aan mekaar vasgebind en ekstra versterkings (soos doringtakke) word tussenin aangebring. 'n Laer verskaf 'n veilige hawe wat maklik teen aanvalle verdedig kan word. Dit dien ook as 'n basis vir berede manskappe. In die middel word tente opgeslaan, gekook en lewende hawe versorg. Die buitenste deel word deur wagte beman wat die groep teen aankomende gevaar kan waarsku. Tydens aanvalle kan daar van onder en langs die waens op die vyand losgebrand word. Laer is 'n eg Suid-Afrikaans woord wat van die Nederlandse leger afgelei is, en ook in Engels gebruik word. Laers is veral in die 1830's gedurende die Groot Trek ingespan, hoewel soortgelyke fortifikasies eeue tevore al gebruik is.


In wiskunde en lineêre algebra word 'n matriks as 'diagonaal dominant beskryf wanner die absolute waarde van die diagonale elemente groter of gelyk is as die som van die absolute waarde van die ander terme in die ry. Daar is drie gevalle wanner daar na diagonale dominansie gekyk word: Streng diagonaal dominant; Diagonaal dominant; Nie-diagonaal dominant; Die matriks A {\displaystyle A} : A = [ − 4 2 1 1 6 2 1 − 2 5 ] {\displaystyle \mathbf {A} ={\begin{bmatrix}-4&2&1\\1&6&2\\1&-2&5\end{bmatrix}}} gee: | a 11 | > | a 12 | + | a 13 | {\displaystyle |a_{11}|>|a_{12}|+|a_{13}|}   aangesien   | − 4 | > | 2 | + | 1 | {\displaystyle |-4|>|2|+|1|} | a 22 | > | a 21 | + | a 23 | {\displaystyle |a_{22}|>|a_{21}|+|a_{23}|}   aangesien   | 6 | > | 1 | + | 2 | {\displaystyle |6|>|1|+|2|} | a 33 | > | a 31 | + | a 32 | {\displaystyle |a_{33}|>|a_{31}|+|a_{32}|}   aangesien   | 5 | > | 1 | + | − 2 | {\displaystyle |5|>|1|+|-2|} .


'n Vogtigheidsmeter is 'n instrument waarmee die waterinhoud van 'n voorwerp of medium bepaal word. Die voginhoud van mure moet byvoorbeeld na vloedskade bepaal word voordat herstelwerk begin kan word. Die voginhoud van landerye word soms gemeet om besproeiing effektief toe te pas en nie onnodige water te mors nie. 'n Grondvogmeter bepaal die hoeveelheid water in die grond. Vir direkte meting moet die grond uitgegrawe, gedroog en geweeg word. Daarteenoor gebruik grondvogmeters eerder indirekte metodes, soos elektriese weerstand, die diëlektriese konstante of interaksie met neutrone. Vir afstandswaarneming in hidrologie en landbou kan gedeflekteerde mikrogolfbestraling gemeet word. Die verhouding tussen die gemete eienskap en die grondvog moet gekalibreer word, en hang van omgewingsfaktore soos die grondtipe, temperatuur en elektriese geleiding af. Draagbare instrumente is ook vir boere en tuiniers beskikbaar. 'n Higrometer is 'n toestel waarmee lugvog (die humiditeit van die atmosfeer) gemeet word. 'n Psigrometer is 'n tipe higrometer wat uit 'n droë-bol en 'n nat-bol termometer bestaan.


Die Gereformeerde kerk Griekwaland-Oos was ’n gemeente van die GKSA met wyke op die dorpe Matatiele en Kokstad. Griekwaland-Oos is in 1958 gestig en het twee jaar later 30 belydende en 22 dooplidmate gehad. Hoewel ander gemeentes, soos Barkly-Oos, Elliot en Gereformeerde kerk Dordrecht, nader aan Matatiele en Kokstad is, het Griekwaland-Oos in kombinasie met Queenstown gestaan. Die gemeente het net vyf jaar lank bestaan en in 1963 ontbind. (af) Harris, C.T., Noëth, J.G., Sarkady, N.G., Schutte, F.M. en Van Tonder, J.M. 2010. Van seringboom tot kerkgebou: die argitektoniese erfenis van die Gereformeerde Kerke. Potchefstroom: Administratiewe Buro. (af) Venter, ds. A.A. (hoofred.) 1960. Almanak van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika vir die jaar 1961. Potchefstroom: Administratiewe Buro. (af) Vogel, Willem (red.). 2015. Die Almanak van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika vir die jaar 2016. Potchefstroom: Administratiewe Buro.


Kaap Hoorn (Spaans: Cabo de Hornos) is geografies gewys die mees suidelike punt van Suid-Amerika en op die Chileense eilandjie Isla Hornos geleë. Hier ontmoet die Atlantiese Oseaan en die Stille Oseaan mekaar. Kaap Hoorn is tydens 'n ekspedisie onder die Austraalse Compagnie deur die Nederlandse ontdekkingsreisiger Willem Cornelisz Schouten op 29 Januarie 1616 vir die eerste keer opgeteken en ter ere van Hoorn se stadsraad Kaap Hoorn genoem. Ná 1618 is die teorie opgestel dat die Engelse admiraal Francis Drake reeds in Oktober 1578 Kaap Hoorn ontdek het, hoewel die aantekeninge van die meer as twintig jaar dooie Drake en dié van sy span nie met die werklike toestande aan die Kaap ooreenstem nie. Totdat die Panamakanaal in Augustus 1914 ingewy is, het die see rondom Kaap Hoorn saam met die Straat van Magellaan die belangrikste seeroete tussen die Atlantiese en die Stille Oseaan gevorm. (en) Wagner, Henry R., Sir Francis Drake's Voyage Around the World: Its Aims and Achievements, Kessinger Publishing, LLC, 2006, ISBN 1-4286-2255-1 (en) Kelsey, Harry, Sir Francis Drake;


ATKV-Drakensville is 'n vakansieoord in die Noordelike Drakensberge op die R74-roete tussen Harrismith en Bergville (net oor die grens tussen die Vrystaat en KwaZulu-Natal). Die oord is 'n rapsie meer as drie uur se ry van Johannesburg en Bloemfontein en sowat twee en ’n halfuur van Durban af. ATKV-Drakensville lê naby die voetheuwels van die Drakensberg-amfiteater, ’n wêrelderfenisgebied, en het 'n aangename koel bergklimaat. Die oord het sy ontstaan aan die Kilburndam en Eskom se bedrywighede in die omgewing te danke. Hulle het 'n plaas in die omgewing gehuur om werkers tydens die bou van die Drakensberg-pompopgaarskema te huisves. Dit het kort voor lank tot 'n klein dorpie gegroei. Toe die damprojek afgehandel is, het Eskom onttrek en hul infrastruktuur verkoop. Die oord is in 2006 deur die ATKV gekoop en word ook deur hulle bestuur. Drakensville bied verhitte swembaddens, 'n waterglybaan, monsterskaak, stap-, perdry- en bergfietsroetes, foefieslaaid oor die dam, kapel vir troues, ens. Besoekers kan die kampeergeriewe gebruik of in die goedversorgde asbeshuisies tuisgaan. Boesmanrotskuns en die Drakensberg-amfiteater is binne gesig geleë.


Die Gereformeerde kerk Lyttelton is die tweede oudste gemeente in die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika se Klassis Pretoria-Suidwes en beslaan voorstede van Pretoria soos Doringkloof, Lyttelton, Hennopspark, Bronberrick, Centurion-stad, Pierre van Ryneveldpark en Olifantsfontein. Die kerkgebou is geleë op die hoek van Stasiestraat en Monumentlaan, Lyttelton. Die gebied suid van Pretoria tot sover as Kempton Park het tot 1950 deel uitgemaak van die Gereformeerde kerk Pretoria. Op 14 April 1950 het die Pretoriase kerkraad ’n kommissie aangewys wat saam met kerkraadslede van die wyke Lyttelton en Voortrekkerhoogte ondersoek moes instel na die wenslikheid om óf ’n saal in Lyttelton te bou óf die gebiede suid van die hoofstad af te stig as 'n afsonderlike gemeente. Eindelik is besluit op afstigting. Op 7 Maart 1953 het 165 belydende lidmate van Lyttelton en 78 van Voortrekkerhoogte van die moedergemeente afgestig onder die naam Pretoria-Suid. Die nuwe gemeente het as bruidskat twee erwe in Lyttelton asook £3 000 ontvang. Skaars vier jaar later, op 23 Januarie 1957, het die kerkraad van Pretoria-Suid besluit om ’n kerk met sitplek vir 300 kerkgangers te bou.


Die Gereformeerde kerk Klerksdorp-Noord is die laaste van die drie Afrikaanse gemeentes van die GKSA wat tussen 1927 en 1981 in Klerksdorp tot stand gekom het. Einde 2015 het die gemeente 259 belydende en 58 dooplidmate gehad, vergeleke met 280 en 61 ’n jaar vantevore. Die gemeente Klerksdorp-Noord het op 11 Januarie 1981 van sowel die Gereformeerde kerk Klerksdorp as die Klerksdorp-Wes afgestig. Op 5 Maart daardie jaar het die nuwe gemeente n kleinhoewe in die woonbuurt Wilkoppies gekoop. Nadat ’n groot erf afgebaken is vir die pastorie en kerkgebou, is die oorblywende grond in ses woonerwe verdeel en verkoop om die koste van die kleinhoewe te bestry. Hendrik Vermooten se neef Hennie Vermooten, van die argiteksfirm Hartman, Van der Walt en Vermooten in Pretoria, is as argitek aangewys en Grobbelaar Bouers van Pretoria as bouaannemer. Ds. J.J. Cloete het die gebou se hoeksteen op 24 September 1984 onthul en op 27 April 1985 is die gebouekompleks ingewy. Die kerkgebou bied sitplek aan 343 kerkgangers en het ’n saal wat daarmee aaneenskakel met nog 209 sitplekke, ’n moederskamer, wiegkamer, katkisasielokale, konsistorie en ’n kombuis.


Waterglas is 'n oplosbare metasilikaat gewoonlik van natrium, soms kalium. Dit is rond 1818 ontdek deur J.N. von Fuch en al in 1823 beskryf vir sy brandwerende eienskappe. Die algemene formule vir die natriumsilikaat is mNa2O.nSiO2. Dit bevat veral die metasilikaat Na2Si2O3, maar ook dimetasilikaat Na2Si2O5 en ortosilikaat Na4SiO4. The n/m verhouding word die modulus genoem en is karakteristiek vir die produk. Vir n/m=2 is dit veral ortosilikaat, maar in waterige oplossings sal dit hidroliseer (en polimeriseer) volgens N a 4 S i O 4 + H 2 O ⇌ 2 N a O H + N a 2 S i O 3 {\displaystyle Na_{4}SiO_{4}+H_{2}O\rightleftharpoons 2NaOH+Na_{2}SiO_{3}} Ook die metasilikaat is basies N a 2 S i O 3 + H 2 O ⇌ N a O H + N a H S i O 3 {\displaystyle Na_{2}SiO_{3}+H_{2}O\rightleftharpoons NaOH+NaHSiO_{3}} Waterglas (Na2O.nSiO2; n=1,2 – 4) kan verkry word deur kwartssand (suiwere SiO2) saam te smelt met soda (natriumkarbonaat) by 1500oC. Dit is ook moontlik Na2SO4 en koolpoeier te gebruik.


Die Gereformeerde kerk Uitschot is die agtste oudste van die 30 gemeentes in die GKSA se Klassis Vryburg (Voorheen Klassis Noordwes). Begin 2020 het die gemeente 74 belydende en 23 dooplidmate gehad, vergeleke met 55 en 14 tien jaar vantevore. Die gemeente sluit die dorp Ottosdal en die plekkies Bospoort, Gerdau, Kleinharts en Vermaas in. Die gemeente is vernoem na die plaas waarop die kerkgebou en die pastorie gebou is (druk hier om die adres op 'n kaart te sien). Oudl. Koos Schutte het reeds in 1928 die gedagte geopper om ’n kerkgebou op die kerkgrond in dié geweste op te rig. Eers drie jaar later het dié ideaal begin gestalte kry toe Jurie Snyman en sy medebouer opdrag gekry het om te begin bou. Op 26 Maart 1932 is die gebou feestelik in gebruik geneem. Destyds was ds. J.C. van der Walt leraar van die Gereformeerde kerk Lichtenburg en hy het reeds die volgende dag die eerste kind in die nuwe kerk gedoop. Die plan was om van toe af een maal per maand ’n leesdiens in die nuwe kerk te hou en katkisasie elke Sondag.


Die Gereformeerde kerk Uitenhage is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika op die Oos-Kaapse dorp Uitenhage. Dis die vierde oudste gemeente in die Klassis Karoo-Kei en einde 2015, toe hier 88 belydende en 13 dooplidmate was, die vierde kleinste van die 12 gemeentes. Vyf jaar vantevore was dit onderskeidelik 77 en ses en in 1997 99 en 14. Die gemeente Uitenhage het op 8 Desember 1951 van die Gereformeerde kerk Port Elizabeth afgestig. Dienste is aanvanklik in huise en skoolsale gehou en op uitnodiging van die Kongregasionalistiese kerk is hul saal en later kerkgebou vir eredienste gebruik. In 1956 het die gemeente ’n kerkgeboutjie gekoop, maar dit ná 16 jaar verkoop en besluit om ’n groter gebou op te rig. Die erf vir dié doel het die gemeente teen R2 van die stadsraad aangekoop. Prof. J.P. Snyman het as argitek opgetree in ’n tyd toe hy lidmaat was van Port Elizabeth. Die bouaannemer was Jaap vermaak, ’n lidmaat van Uitenhage. Hierdie gebou het ’n unieke karakter. Van die ingang af loop die mure van klein na groot, wat die klein mens voorstel wat na die grote God toe gaan.


Ganyesa is 'n groot dorp in die Dr Ruth Segomotsi Mompati-distriksmunisipaliteit van die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika. Die dorp lê 70 km noordwes van Vryburg en ongeveer 170 km suidwes van die provinsie se hoofstad Mahikeng. Dit is 'n administratiewe sentrum vir die verre noordwestelike gebied van die provinsie, en huisves die hoofkantoor van die Kagisano-Molopo Plaaslike Munisipaliteit, 'n magistraatshof, asook verskeie nasionale en provinsiale regeringsdepartemente. Die dorp val binne die tradisionele gebied van die Batlharo Ba Lotlhware-groep van die Tswanavolk, in 'n area wat voorheen deel van Bophuthatswana was. Die sensus van 2011 dui die bevolking van die dorp aan as 19 290, van wie die meeste swart (98%) en Tswana-sprekend (93%) is. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ganyesa". Sensus 2011.


Dawie Couzyn (1925–2010) was 'n Suid-Afrikaanse sanger en skrywer. Hy verwerf bekendheid as internasionale operasanger (bariton), maar keer in die 1970's op 'n permanente basis na Suid-Afrika terug. Hy was ’n solis van die Weense Kämmeroper en het gereeld aan programme van die BBC in Londen en Radio Wien deelgeneem. As skrywer is hy bekend vir sy digkuns. Hy het ook talle gewilde liedjies vir Afrikaanse kinders saam met die sopraan Doris Brasch opgeneem. Mauritz David Wilhelmus (Dawie) Couzyn is op 27 Junie 1925 in Pretoria gebore en matrikuleer op Pietersburg. Vir twaalf jaar lank is hy joernalis en hy stig selfs en is redakteur van die sosialistiese Afrikaanse tydskrif Die nuwe stem in Johannesburg, wat tot niet gaan net voor die 1948 verkiesings. Gedurende hierdie tyd neem hy as bariton sangles in Pretoria by die bekende skrywer Stella Blakemore en later in Johannesburg onder Margaret Roux, Bruce Anderson en veral Olga Ryss. In 1948 neem hy vir die eerste keer deel aan opera uitvoerings en gaan dan in 1955 na Wene in Oostenryk waar hy verder studeer en in 1957 sy Meestersgraad in sang met lof aan die Staatsakademie für Musik und Darstellende Kunst aflê.


Seaview is 'n dorp in Nelson Mandelabaai in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. "Subplek Seaview". Sensus 2011.


Die bandkol-bokvis (Parupeneus macronemus) is 'n vis wat voorkom Indo-Pasifiese area, die Rooisee, Oman en verder suidwaarts aan die kus van Afrika tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Long-barbel goatfish. Die vis word tot 35 cm lank. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies Reef fishes & corals – East coast of Southern Africa. Dennis King. Struik Nature. 1996 ISBN 978-1-86825-981-6 The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 ITIS http://www.fishbase.org/summary/SpeciesSummary.php?ID=7878&AT


Die Gereformeerde kerk Eendracht is die kleinste gemeente in die GKSA se Klassis Piet Retief. Einde 2015 het die belydende lidmate 24 getel en die dooplidmate twee, vergeleke met onderskeidelik 40 en 14 in 2001. Einde 2016 was dit 28 en twee. Die dorpie Eendracht het naasaan Leslie in Mpumalanga gelê, nagenoeg halfpad tussen Springs en Bethal. Later is die nedersettings saamgevoeg onder die naam Leandra. Op Eendracht is die Gereformeerde kerk Eendracht op 22 Desember 1934 van die Gereformeerde kerk Heidelberg afgestig. As bruidskat het die dogter ’n aantal erwe gekry. Die kerkgebou van die Hervormde gemeente Eendracht, gestig op 20 Maart 1917 en met ’n sieletal van 307 in 2014, is in die beginjare gehuur teen £5 per jaar op voorwaarde dat die Gereformeerde kerk ook die windpomp in stand hou. Ná baie vergaderings en beplanning het die Gereformeerdes in 1943 begin met die oprigting van hul eie kerkgebou. Ds. P.J.J. Delport van die Gereformeerde kerk Bethal het die hoeksteen gelê van die gehou wat sitplek bied aan 400 kerkgangers en sowat £8 500 gekos het. Die kerk is op 29 Januarie 1944 in gebruik geneem tydens ’n geleentheid waar prof. J.D. du Toit (Totius) opgetree het.


Die kleurindeks in sterrekunde is ’n eenvoudige numeriese uitdrukking wat die kleur van ’n voorwerp aandui, en in die geval van ’n ster sy temperatuur. Hoe kleiner die kleurindeks, hoe blouer (en dus warmer) is die voorwerp. Hoe groter die kleurindeks, hoe rooier (en kouer) is die voorwerp. Dit is ’n gevolg van die logaritmiese magnitudeskaal, waarvolgens helderder voorwerpe kleiner (meer negatiewe) magnitudes as dowwe voorwerpe het. Om die indeks te meet, word die magnitude van ’n voorwerp deur twee verskillende filters waargeneem, soos U en B, of B en V. U is sensitief vir ultravioletlig, B vir blou lig en V vir sigbare (groen-geel) lig. Die stel filters word ’n fotometriese stelsel genoem. Die verskil in magnitudes wat met die filters gemeet word, word onderskeidelik die U-B- en die B-V-kleurindeks genoem. Laasgenoemde word dikwels in sterkatalogusse aangegee. Die gelerige Son het ’n B-V-indeks van 0,656 en die wit ster Deneb s’n is 0,09, terwyl die blouerige Rigel ’n B-V van -0,03 het (sy B-magnitude is 0,09 en sy V-magnitude 0,12; B – V = -0,03).


Die Gereformeerde kerk Krugersdorp-Wes is die derde jongste gemeente in die GKSA se Klassis Wesrand en een van drie Afrikaanse gemeentes wat tussen 1896 (die moedergemeente) en 1978 (Krugersdorp-Oos) op die Wes-Randse dorp Krugersdorp gestig is. Van Januarie 1950 af het die westelike wyke van die gemeente Krugersdorp afsonderlike eredienste in ’n saal in Krugersdorp-Wes gehou. Dié wyke was Krugersdorp-Wes, Wes-Rand Cons, Magaliesburg, Vlakplaas en Burgershoop. In Mei 1950 kon hulle ’n eie kerksaal op die hoek van Flemming- en Fisherstraat in gebruik neem en drie en ’n half jaar later, op 7 November 1953, het die gemeente Krugersdorp-Wes amptelik afgestig. Die kerksaal in Krugersdorp-Wes is toe verkoop en ’n tyd lank is eredienste in die saal van die Afrikaansmediumskool Krugersdorp-Wes (KWAM) gehou. Intussen is die kerkgebou opgerig en op 28 Oktober 1972 in gebruik geneem. Die argitek was Nardus Conradie. S.A. Orrelbouers het die orrel gebou wat agterin die kerk geplaas is. Die vensters is so ontwerp dat al die lig na die preekstoel val.


'n Lys van al die steeds bestaande gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika. Vir dié wat ontbind het, sien Lys van ontbinde gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika.


Johannes Hendrik Crouse is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is op 14 Julie 1957 in Port Elizabeth gebore as enigste seun in 'n gesin van vier kinders. Die skrywers Reinet Nagtegaal en Elna Crouse is sy susters en sy oudste suster is Marianne. Hy word groot en gaan skool op Vryburg, hoewel die gesin vir twee jaar na Boksburg verhuis het toe sy pa daarheen verplaas is. In 1975 matrikuleer hy aan die Hoërskool Vryburg. Dan studeer hy vanaf 1976 verder aan die Universiteit van Pretoria, waar hy die B.A.-graad en LL.B.-graad verwerf en hom as regsgeleerde kwalifiseer. Sy liefde vir Afrikaans maak dat hy dit as een van sy hoofvakke neem, al is dit nie 'n vereiste vir die graad nie. Sy verpligte militêre diensplig doen hy as 'n regsoffisier in die Lugmag. Na diensplig praktiseer hy as prokureur, maar verlaat die praktyk op dertigjarige ouderdom vir 'n loopbaan in die beleggings bankwese. Hy word dan in Johannesburg hoof van die regsafdeling van die internasionale HSBC Bank. In die vroeë tagtigerjare is hy getroud met Lydia, een van sy kollegas in die regspraktyk.


Anri du Toit (gebore op 1 Desember 1984) beter bekend onder haar verhoognaam Yolandi Visser (gestileerde vorm: ¥o-landi Vi$$er) is veral bekend as 'n sangeres in die Suid-Afrikaanse rap-rave musiekgroep, Die Antwoord. Du Toit is in Port Alfred, Oos-Kaap, Suid-Afrika gebore. Sy het 'n dogter, Sixteen Jones (gebore in 2006), met haar musikale vennoot, Watkin Tudor Jones (verhoognaam Ninja). Met The Constructus Corporationxxxx The Ziggurat (2003) Met MaxNormal.TV Rap Made Easy (2007) Good Morning South Africa (2008) Met Die Antwoord $O$ (2009) 5 (2010) TEN$ION (2012) Donker Mag (2014) Chappie (2015)


Margaret Singana (gebore Margaret M'cingana, Queenstown, 1938 – 22 April 2000) was ’n Suid-Afrikaanse sangeres. Singana (die van wat musiekvervaardigers haar gegee het omdat dit makliker is vir Westerlinge om uit te spreek) het in die 1950's – toe sy 16 jaar oud was – van haar geboortedorp na Johannesburg in die destydse Transvaal verhuis in die hoop om werk in die musiekbedryf te kry, maar moes tevrede wees om daar as huishulp te werk. Tog was Singana se werkgewers so beïndruk deur haar singery terwyl sy gewerk het dat hulle ’n opname gemaak en die kasset na ’n platemaatskappy gestuur het. Die vervaardigers van die musiekblyspel Sponono, geskryf deur Alan Paton, het haar in 1964 'n plek in die koor aangebied. Dié musiekspel het deur Amerika getoer, waarna sy in Gibson Kente se musiekspel Sikalo gesing het. In die 1970's het Singana saam met The Symbols begin optree. In 1972 het sy Good Feelings saam met dié orkes opgeneem. Die enkelsnit het tot nommer twee op LM Radio se treffersparade gevorder. In 1973 is Singana die hoofrol aangebied in die musiekblyspel Ipi Tombi.


Die velskoenblaar of bobbejaanoor (Haemanthus sanguineus) is 'n Suid-Afrikaanse bolplant wat endemies in die fynbos van die Wes-Kaap en Oos-Kaap voorkom. Die SANBI-rooilys beskryf dit as 'n veilige (LC) en stabiele spesie. Die plant is dormant in die somer en kan nie gesien word nie. In die herfs verrys 'n treffende bloedrooi blom vanuit die grond. Dit bestaan uit 'n bloedrooi stam wat 'n massa van klein rooierige en geel blommetjies dra. Die plant produseer twee ronde leeragtige blare in die herfs en winter. Hierdie blare lê plat op die grond en het tipies 'n rand van rooi haartjies. Die blare is diep groen aan die bokant, maar het pienk en rooi kolle aan die onderkant. Bloeiwyse Plat, ronde blare "SANBI-rooilys". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Velskoenblaar.


Die Kaapse Drie Eeue Stigting is 'n beskermheer van kuns en kultuur in die Wes-, Noord- en Oos-Kaap. Die oogmerk van die Stigting is die bewaring, bevordering en aanmoediging van die letterkunde, visuele en uitvoerende kunste, estetiese erfenis, beboude omgewing en natuur. Dit sluit die argitektuur en die plant- en dierelewe van die streek in. Die organisasie is veral geïnteresseerd in die bevordering van kulturele aktiwiteite op die Kaapse platteland. In 1950 het die vrugteboere Edward en Harry Molteno van die appelplase by Elgin 'n fonds gestig vir die kulturele ontwikkeling van Kaapstad en sy direkte omgewing. Die Molteno Trust verskaf op 'n deurlopende grondslag geld aan die Stigting. Toe Harry Molteno in 1969 sterf, het die Stigting 'n aansienlike bedrag uit sy boedel ontvang. Sir Alfred Beit was die eerste voorsitter van die Stigting en hy is opgevolg deur Dudley R. D'Ewes. Die Stigting stel geld beskikbaar aan projekte wat hul doel nastreef. Voorbeelde hiervan is studiebeurse, reisbeurse, subsidiëring van publikasies en toekennings aan organisasies vir die bewaring van geboue van kultuur-historiese belang en die natuurlike omgewing.


Die Gereformeerde kerk Potchesftroom-Die Bult is die jongste en naasgrootste gemeente in die GKSA se Klassis Potchefstroom. Die gemeente het in 2011 ontstaan uit die samevoeging van die gemeentes Potchefstroom-Noord en Noordbrug nadat laasgenoemde se belydende lidmate afgeneem het tot 168 en die Noord-gemeente s’n tot 379. Die saamgestelde gemeente gebruik die kerkgebou van die Noord-gemeente, wat ’n eenheid vorm met die Teologiese Skool en die Administratiewe Buro. Dié kerkgebou is dekades lank vir die oggend- sowel as die aanddiens gebruik en in die jongste jare ook vir ’n "internasionale" (Engelse) diens laat soggens. Noordbrug se kerkgebou word deur 'n ander kerkverband gebruik. Einde 2015 het die nuwe gemeente se belydende lidmate 638 getel, 91 meer as die samestellende dele vier jaar vantevore. Met die stigting van Potchefstroom-Die Bult het ds. H.S. Coetzee van die Noord-gemeente af oorgekom, maar dr. C.J. Smit, Noordbrug se laaste predikant, is op 9 April 2011 in die amp oorlede. In 2016 is Die Bult buiten ds. Coetzee ook deur ds. Willem Steyn bedien. 'n Lidmaat en kleindogter van ds.


Die Gereformeerde kerk George, gestig in 1966, is die agtste oudste van die 20 gemeentes in die GKSA se Klassis Boland. Einde 2015 was hier 355 belydende en 66 dooplidmate vir ’n sieletal van 421, die vierde meeste in die Klassis naas Bellville-Oos, Bellville en Mosselbaai. Tot voor die Tweede Wêreldoorlog was Gereformeerde lidmate iets heeltemal vreemds in die Suid-Kaap en Klein-Karoo, maar op 4 Junie 1940 het die eerste lidmate hulle op George gevestig, naamlik Ollie en Martha Oldewage. Hulle het die enkele ander gesinne saamgebind, en in daardie eerste jare was hul huis die vergaderplek vir eredienste en ander byeenkomste. 'n Spesiale spaarrekening is in die vroeë 1950's oopgemaak en in 1965 is die perseel waarop die kerk en pastorie vandag staan, vir R850 gekoop. Op 19 Junie 1960 is die Gereformeerde kerk Oudtshoorn-George gestig met 64 belydende en 52 dooplidmate, onder wie ook verspreidwonendes. Op Sondag 19 Junie 1966 het die Gereformeerde kerk George afgestig met 60 lidmate, en is die kombinasie met Uitenhage verbreek. Ds J.J. de Jager is na George beroep en kon in Augustus die pastorie (wat sonder 'n lening gebou is) betrek.


Shahabuddin Muhammad Shah Jahan (15 Januarie 1592 – 31 Januarie 1666, Oerdoe: شہاب الدین محمد شاہجہاں) was van 1628 tot 1658 die vyfde Mogol-Keiser van Indië. Hy is gebore as prins Khurram, die seun van keiser Jahangir en sy Hindoe-Rajput vrou, Taj Bibi Bilqis Makani (13 Mei 1573 – 18 April 1619). Hy word as een van die grootste Mogole beskou en sy regerende tydperk word as die goue era van die Mogolryk se argitektuur beskryf. Om die rede het hy baie monumente opgerig, een hiervan is die beroemde Taj Mahal, die mausoleum van sy mees geliefde vrou, Mumtaz Mahal. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ds. Dirk van der Hoff (Dordrecht, Nederland, 2 September 1814 – Potchefstroom, Zuid-Afrikaansche Republiek, 9 Oktober 1881) was die eerste predikant van die Nederduitsch Hervormde Kerk; trouens, van enige van die latere Afrikaanse Susterkerke in die Transvaal. Sy patriotisme spreek daaruit dat hy die Vierkleur saam met sy broer ontwerp het. Sy pragtige "Vlaggelied" wat spesiaal gedig is vir die geleentheid van die eerste hysing van die Transvaalse vlag en sy optredes tydens die Eerste Vryheidsoorlog, is mooi bewyse van sy liefde vir die Zuid-Afrikaansche Republiek. Hy was die stigter van die Hervormde gemeente Pretoria, en die naamgewer van die stad wat grotendeels deur sy optrede tot stand gekom het. Van die begin van sy dienstyd tot met sy dood het ds. Van der Hoff hom onderskei as mededraer van die Voortrekker-ideaal, naamlik 'n eie vrye land met 'n eie regering, los van Kaaps-Britse invloed. Hy het uit die staanspoor intens belanggestel in die welvaart van die staat en meegewerk dat orde en 'n Grondwet so spoedig moontlik in Transvaal moes kom.


Sylvester Gardenzio "Sly" Stallone (geb. 6 Julie 1946) is ’n Amerikaanse akteur, regisseur, vervaardiger en draaiboekskrywer. Hy is bekend vir sy Hollywood-aksierolle, veral die bokser Rocky Balboa, die titelkarakter van die reeks Rocky-rolprente, in sewe prente tussen 1976 en 2015; die soldaat John Rambo van die Rambo-reeks tussen 1982 en 2008; en Barney Ross in die drie The Expendables-films tussen 2010 en 2014. Hy het die meeste van die draaiboeke in dié drie reekse geskryf of help skryf, en was die regisseur van baie. In 1977 is Stallone vir twee Oscars benoem vir Rocky – vir beste oorspronklike draaiboek en beste akteur. Hy was net die derde persoon wat vir dieselfde rolprent in albei dié kategorieë benoem is, naas Charles Chaplin en Orson Welles. Hy het goeie resensies gekry vir sy uitbeelding van Rocky Balboa in Ryan Coogler se 2015-rolprent Creed, asook sy eerste Golden Globe en derde Oscar-benoeming. Stallone is in New York-stad gebore as die oudste seun van Frank Stallone sr., ’n haarkapper en skoonheidskundige, en Jackie Labofish, ’n astroloog, voormalige danser en promotor van vroueboks.


Henrietta (Ettie) Bierman (1941 - 2020) was ’n Suid-Afrikaanse skrywer. Sy is op 22 Januarie 1941 in Johannesburg gebore. Verskeie van haar boeke verskyn aanvanklik as vervolgverhale in tydskrifte en sy skryf benewens talle ontspanningsverhale ook jeugverhale en kortverhale, terwyl sy ook 'n aantal werke in Afrikaans vertaal. Ettie is op 2 September 2020 in Ramsgate oorlede. Haar skoolopleiding kry sy aan Malvern Laerskool en sy matrikuleer dan aan Kensington Hoërskool in Johannesburg. Sy studeer vir drie jaar verder in Spraak en Drama aan die Pretoria Onderwyskollege. Hierna hou sy vir twee jaar skool en word dan vir vyf jaar lank 'n internasionale lugwaardin by die Suid-Afrikaanse Lugdiens. In hierdie tyd deurreis sy Europa, Australië, Amerika, Kanada en die Ooste en raak veral verlief op Lissabon en sy mense. Op een van die vlugte tussen Londen en Las Palmas reis Jannie Wiehman as passasier en hulle trou 'n paar maande later in 1968. Na die huwelik vestig die egpaar hulle in Bloemfontein, waar sy onderwys gee by 'n klooster-kleuterskool.


Die Wêreldnatuurlewefonds (Engels: World Wildlife Fund, WWF) is 'n nieregeringsorganisasie wat op 1 April 1961 gestig is. Sy eerste president was prins Bernhard, eggenoot van die destydse koningin Juliana van Nederland. In dieselfde jaar het 'n nasionale tak in die Verenigde Koninkryk, die British National Appeal ontstaan met prins Philip, die hertog van Edinburgh, as voorsitter. Die organisasie het die beskerming van spesies en landskappe ten doel. Dit het 'n strategie wat op ses gebiede fokus: bosse die see die soetwater die wild voedsel die klimaat Een van die aktiwiteite van die WWF is om die hele planeet op wetenskaplike gronde in ekostreke in te deel. Dit is 'n baie grondige projek op die gebied van die biogeografie wat politici moet help om beter beleid op ekologiese gebied te ontwikkel. "WWF geskiedenis" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Mei 2020. Besoek op 16 Oktober 2016. "WWF biome" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Junie 2020. Besoek op 16 Oktober 2016.


Etienne Britz is ’n letterkundige en dosent in die Departement Afrikaans-Nederlands aan die Universiteit van Stellenbosch Etienne Cornelius Britz is in 1946 gebore. Hy studeer aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy in 1971 die M.A.-graad verwerf met ’n verhandeling oor “Die paradoks in die poësie, met verwysing na Elisabeth Eybers”. Tydens sy studentedae is hy lid van D.J. Opperman se letterkundige laboratorium op Stellenbosch. Hy skryf die doktorale eksamen (Drs.Litt.) aan die Vrije Universiteit in Amsterdam in 1976 en behaal dan sy doktorsgraad (D.Litt.-graad) in 1981 aan die Universiteit van Stellenbosch met ’n proefskrif oor “Drie 'Hollandse' romans van Arthur van Schendel: ’n ontleding van ‘De Waterman’, ‘Een Hollands drama’ en ‘De grauwe vogels’”. As senior lektor doseer hy Afrikaanse en Nederlandse letterkunde aan die Universiteit van Stellenbosch en na sy aftrede word hy in 2007 dosent in Nederlands aan die Universiteit vir Internasionale Studies in Shanghai in China. As rubriekskrywer lewer hy gereelde bydraes vir Die Burger.


SANAE is die Suid-Afrikaanse Nasionale Antarktiese Ekspedisie. Die naam verwys beide na die oorwinterbasisse (genommer in Romeinse syfers, bv. SANAE IV), en die span wat die winter deurleef in die basis (genommer in arabiese syfers, bv. SANAE 47). Die huidige basis, SANAE IV, is op Vesleskarvet in Koningin Maudland, Antarktika, geleë. Somerspanne bestaan uit die administratiewe- en onderhoudspersoneel, helikopterbemanning en wetenskaplikes uit verskillende lande en die bevolking kan tot 100 mense groei. Oorwinterspanne bestaan uit wetenskaplikes en ondersteuningspersoneel uit Suid-Afrika, tipies met 'n totaal van 10 lede in die afgelope jaar. Die navorsingsprogram by die SANAE IV-basis word onder die vaandel van die Suid-Afrikaanse Nasionale Antarktiese Program (SANAP) uitgevoer. Die eerste ekspedisie, SANAE 1, het oorwinter by Noorweë Stasie, wat oorgeneem is deur Suid-Afrika by Noorweë aan die einde van die IGY in 1958. Latere spanne het oorwinter by SANAE I, SANAE II en SANAE III, wat almal gebou was op die Fimbul-ysrak naby die Blåskimen-eiland.


Jan Eloff (plaas Waterkloof, distrik Rustenburg, Transvaal, 19 Julie 1859 – Pretoria, Unie van Suid-Afrika, 10 Julie 1939) was die tweede mynkommissaris van Johannesburg en die man na wie Eloffstraat genoem is, die eerste straat wat met die opmeting van die stad ’n naam gekry het. Mettertyd is 12 strate in die groter Johannesburgse gebied na hom genoem. Hy was ook een van die getroue steunpilare van pres. Paul Kruger. Eloff was die sewende van die 10 kinders van Sarel Johannes Eloff, kommandant van Rustenburg van 1864 tot 1889, en sy vrou, Susanna Cornelia Jacobsz, en 'n jonger broer van F.C. (Ryk Freek) Eloff, skoonseun van pres. Kruger deur sy huwelik met Paul en Gezina Kruger se dogter Elsie. Jan Eloff ontvang sy eerste onderwys tuis op sy geboorteplaas van 'n privaat onderwyser en besoek later die skool van die Hermannsburgse Sendinggenootskap op die plaas Morgenzon naby Rustenburg. Van jongs af lewer hy al bewys van besondere ondernemingsgees. Op 20-jarige leeftyd het die groot wêreld ingetrek en besluit om handelaar te word.


Avant-garde (uit Frans, letterlik "voorhoede") verwys na mense of werk wat eksperimenteel, radikaal of onortodoks is met betrekking tot kuns, kultuur en die gemeenskap. Die oorspronklike term verwys na ’n groep soldate wat vooruit gestuur word met die doel om ’n gebied te verken. In die kunste kan dit gekenmerk word deur nietradisionele, esteties innoverende en aanvanklik onaanvaarde praktyke. Die avant-garde verskuif die grense van wat as die norm of status quo aanvaar word, veral wat kultuur betref. Dit word deur sommige beskou as ’n waarborg van modernisme, in teenstelling met postmodernisme. Baie kunstenaars het hulle met die avant-garde-beweging vereenselwig en doen dit steeds, van Dada tot die postmoderne kunstenaars van omstreeks 1981. Picchione, John (2004). The New Avant-garde in Italy: Theoretical Debate and Poetic Practices. University of Toronto Press. p. 64. ISBN 978-0-8020-8994-6. UBU Web List of artists from Dada to the present day aligning themselves with the avant-garde


Werner Gerd Runge Nel (gebore in Stettin, Duitsland) is 'n Suid-Afrikaanse bariton wat by uitstek internasionale erkenning verwerf het as kunslied- en konsertsanger. Hy word ook algemeen beskou as een van Suid-Afrika se voorste sangleermeesters. Nel het saam met Kobie van Rensburg sang gestudeer aan die PU vir CHO. Hy het ook reeds by Roodepoort se stadskouburg opgetree waar gerekende Suid-Afrikaanse kunstenaars soos onder andere die sopraan Mimi Coertse, die tenoor Deon van der Walt, Oystein Liltved, Otto Maidi, die mezzo-sopraan Sibongile Khumalo, die bariton Hans van Heerden, die sopraan Marita Napier, die tenoor Manuel Escorcio, die Alma musiektrio en die pianiste Ben Schoeman, Francois du Toit en Petronel Malan opgetree het. https://www.roodepoorttheatre.com/about-us/ Opgespoor en besoek op 24 Mei 2020 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die gladde gousiektebossie (Vangueria thamnus (Robyns) Lantz) is 'n ondergrondse boom wat endemies aan Suid-Afrika is en in KwaZulu-Natal, die oostelike Vrystaat, Mpumalanga, Gauteng en Limpopo voorkom. Op die SANBI-rooilys is dit as veilig gelys. Dit is een van ses spesies wat gousiekte kan veroorsaak. "SANBI-rooilys" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Mei 2020. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die waterblommetjie of vleikos (Aponogeton distachyos L.f.) is 'n waterplantjie wat endemies aan Suid-Afrika is. Dit kom in die Wes-Kaap in damme en vleie voor. Op die SANBI-rooilys is dit as veilig (LC) gelys. Die lang, ovaal blare dryf op die water, en in die winter en lente bot dit volop. Die wit blommetjie steek bo die watervlak uit en trek die aandag van insekte. Dit is eintlik 'n gevurkte bloeiwyse wat uit etlike klein wit blommetjies bestaan. Die plant het 'n wortelstok en indien die water in die somer opdroog oorleef hierdie wortelstok om met die winterreëns weer te begin groei. Waterblommetjies is gunstelingveldkos en word nou ook aangeplant omrede mense dit in waterblommetjiebredie verwerk. groeiwyse blompakkie van naby "SANBI-rooilys" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Junie 2020. "PlantZAfrica" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Mei 2017. Besoek op 6 Desember 2016. Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir waterblommetjie.


Die rooibobbejaantjie (Babiana villosa (Aiton) Ker Gawl.) is 'n geofiet wat endemies aan Suid-Afrika is. Dit kom veral in fragmente van die renosterveld voor, wat nog oorbly vanaf Malmesbury tot Wellington en die Tulbaghvallei. Dit groei op skalierenosterveld in die vlakte, op heuwels en op lae berghellings. Sy voorkoms is aan die afneem en 80% van sy oorspronklike verspreidingsgebied het reeds verlore geraak. Op die SANBI-rooilys is dit as amper bedreig (NT) gelys. Hierdie plantjie groei in die winterreëntyd tot 20 cm hoog en het 5-6 lansvormige en gevoude blare wat met kort sagte hare bedek is en soos 'n waaier gerangskik is. Die blomme is skouspelagtig rooi of pienk. Die vrug is 'n droë kapsule wat oopsplits en talle donkerbruin, hoekige saadjies versprei. Dit het 'n ondergrondse knol wat in die droë somermaande afsterf, om in die wintertyd opnuut vanuit die knol groei. "SANBI-rooilys" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Augustus 2016. "PlantZAfrica" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Julie 2016. Besoek op 6 Desember 2016.


Hester Cornelius (5 April 1907 – 15 Augustus 1978) is ’n lid en leiersfiguur van die Klerewerkersunie en lewer baanbrekerswerk in hierdie verband. Om die saak van die vakbond te bevorder, skryf sy verskeie werkersklasdramas om die lewe van fabriekswerkers en die probleme wat die gewone werker in die gesig staar uit te beeld. Hester Elizabeth Cornelius is op 5 April 1907 in Lichtenburg gebore. Sy is een van nege kinders van Pieter Johannes Cornelius en Anna Debora Conradie wat op die familieplaas in die Wes-Transvaal grootword. Die kinders se opvoeding is Afrikaner-nasionalisties van aard. Hulle moeder was in die konsentrasiekampe tydens die Anglo-Boereoorlog en hulle vader veg in hierdie oorlog en neem deel aan die Rebellie van 1914. In die laat twintigerjare gaan sy saam met haar jonger suster Johanna na Johannesburg om die armoede van die platteland te probeer ontvlug en in die stad werk te kry. In November 1930 kry sy werk as tafelwerker by ’n klerefabriek. Saam met haar suster bly sy in ’n kamer in Vrededorp, wat hulle met twee ander vroue deel.


Albert Crafford (2 November 1932 – 12 Februarie 2001) was ’n joernalis en politieke kommentator by Die Burger en Rapport. Hy het ook spanningsromans geskryf en verskeie boeke in Afrikaans vertaal. Albert Crafford is op 2 November 1932 op Carnarvon gebore. Hy was vir 22 jaar ’n joernalis by Die Burger en daarna vir agtien jaar assistentredakteur en politieke kommentator van Rapport tot met sy aftrede in 1992. Hierna vestig hy hom op Franskraal in die Wes-Kaap. Hy was getroud met Carien Pretorius en die egpaar het twee seuns (’n tweeling) en twee dogters. Op Maandag 12 Februarie 2001 is hy op Franskraal aan kolonkanker oorlede. Hy is veral bekend vir sy vertalings van Heinz Konsalik se boeke in Afrikaans. Hy skryf ook die spanningsromans “Onheil op Wolwedans” en “Spel met die dood”. In laasgenoemde roman is Henk Basson  die teaterbestuurder van die nuwe Teater van die Jeug. Wanneer hy mense laat in die aand in die halfvoltooide teater sien, deel hy sy vermoedens met majoor Lourens van die Veiligheidspolisie. ’n Strik word vir die vermeende saboteurs gestel, maar majoor Lourens is in ’n botsing betrokke na ’n gevaarlike jagtog en word bewusteloos in die hospitaal opgeneem.


Kunsgeskiedenis is die studie van kunsvoorwerpe aan die hand van hulle historiese ontwikkeling en stilistiese kontekste, i.e. genre, ontwerp, formaat, en styl. Die kunshistorikus gebruik historiese metodes om vrae te beantwoord soos: Om watter rede het die kunstenaar die werk geskep? Wie was die gehoor?, of Watter historiese kragte het die kunstenaar se oeuvre gevorm? Kunsgeskiedenis is nie slegs tot biografiese studies beperk nie. Kunshistorici wortel hulle studies dikwels in die bestudering van individuele voorwerpe. Kunshistorici gebruik verskeie metodes in hulle navorsing oor die ontologie en geskiedenis van voorwerpe. Hulle ondersoek werke dikwels binne die konteks van die wêreld waarin dit geskep is. Kunshistorici maak ook dikwels van vormontleding gebruik om kunswerke te ondersoek: met ander woorde, die kunstenaar se gebruik van lyn, vorm, kleur, tekstuur en komposisie. Afhangende van die manier waarop hierdie individuele elemente gebruik is, is die kunswerk representatief of nierepresentatief. Is die kunstenaar se werk 'n nabootsing van 'n voorwerp of figuur? Indien wel, is dit representatief, realisties. Of het die kunstenaar van simbolisme gebruik gemaak en die natuur se essensie probeer vasvang in plaas daarvan om dit direk "af te teken"?


Die Ruine Iberg is die oorblyfsels van 'n kasteel op die gelyknamige berg (Iberg) op die grens van die munisipaliteit  van Riniken in die Switserse Kanton Aargau. Vandag is daar slegs enkele murasies van die ruïnes sigbaar. Die kasteel is in die 11de eeu aan die noordoostelike kant van die berg Iberg gebou. Hierdie eerste gebou het uit 'n hoofgebou, beveiligde ingang en twee kleiner geboue bestaan. Bykomend is 'n diep sloot gegrawe om die kasteel te beskerm teen aanvalle uit die suide. Daar is geen oorgelewerde dokumente wat na kasteel of sy inwoners verwys nie en argeologiese opgrawings lewer die enigste aanduidings. Aan die einde van die 12de eeu is die kasteel deur 'n brand verwoes. Na die brand is die kasteel weer herbou, waartydens bykomende verdedigingsslote en 'n bykomende toring bygevoeg is. Die kasteel is egter nooit voltooi nie en is nie weer daarna bewoon nie. Die gebied om die kasteel het in die 11de en 12de grotendeels aan die Habsburgers behoort en is dit dus waarskynlik dat die kasteel deur hulle gebou is. Ruine Iberg im Online- Denkmalschutzinventar des Kantons Aargau


Vir die artikel oor John Maxwell "J. M." Coetzee, sien J.M. Coetzee John Coetzee (*25 November 1931, Florida –) is ’n skrywer van veral historiese jeugverhale in Afrikaans en Engels. Hy skryf ook wetenskapfiksie. Hy skryf ook onder die skuilnaam John Quest. Christian Johannes Smith (John) Coetzee is op 25 November 1931 in Florida, Transvaal gebore. Sy vader is A.J. Coetzee, wat hoofvertaler van die Spoorwegtaalburo was, en sy moeder is ’n nooi Smith. Sy huistaal is Afrikaans, maar hy kry sy skoolopleiding in Engels aan Marist Brothers College in Observatory, Johannesburg. Aan die einde van standerd agt (nou graad tien) verlaat hy die skool en hy voltooi sy matriek eers in 1956 deur korrespondensie. Na sy voltydse skoolloopbaan word hy in 1948 ’n leerling-elektrisiën by die Suid-Afrikaanse Spoorweë en Hawens, waar hy na vyf jaar sy  vakleerlingskap voltooi en vir ’n verdere drie jaar as elektrisiën by die Spoorweë werk. Nadat hy sy matriek behaal, werk hy as personeelklerk by die destydse Departement van Onderwys, Kuns en Wetenskap in Pretoria.


Abel Coetzee (*27 Mei 1906, Lichtenburg – †19 Junie 1975) was professor in Afrikaanse Taal- en Volkskunde aan die Universiteit van die Witwatersrand, asook skrywer en digter en vir baie jare eindredakteur van Tydskrif vir Letterkunde. Abel Jacobus Coetzee is op 27 Mei 1906 gebore op die plaas Grootfontein by Rooigrond, naby Lichtenburg. Hy gaan eers vanaf negejarige ouderdom op Rooigrond skool. Wanneer sy vader bestuurder by ’n kalkfabriek word, verhuis die gesin gereeld. Hulle woon eers op Buurmansdrif en na ’n aantal jare hier word sy pa gestuur om die kalkbrandery by Taung te begin, waar sy vader algemene bestuurder is tot 1919. Hier is daar nie voldoende skoolgeriewe nie en hy gaan dan na die plaasskool op Fouriesgraf in die distrik Schweizer-Reneke, waar sy grootouers woon. Hierna gaan hy na die dorpskool op Schweizer-Reneke en dan behaal hy standerd ses op Christiana. Sy vader lê in 1919 ’n nuwe kalkbrandery aan op Natalspruit, naby Johannesburg, en vanaf 1920 gaan hy dan na Heidelberg Volkskool, waar hy in 1923 matrikuleer. Vanaf 1924 studeer hy aan die Heidelbergse Normaalkollege onder mnr.


Bruma is 'n voorstad in die ooste van Johannesburg in Suid-Afrika. "Subplek Bruma". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Xenophanes (Oudgrieks: Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος [ksenopʰánɛːs ho kolopʰɔ̌ːnios]; Colophon, 570 v.C. - ongeveer 475 v.C.) was 'n Griekse filosoof en digter. Betroubare inligting oor sy lewe is skaars. Hy vlug vroeg uit sy geboortedorp na Sisilië, vanweë die Persiese invalle wat sy land destyds teister. Van Sisilië verhuis hy na Magna Graecia, waar hy 'n filosoof word in die skool van Pythagoras. Hier beleef hy aansienlike vryhede, en redeneer teen die doktrines van Epimenides, Thales en Pythagoras. Uiteindelik vestig hy homself in Elea in Suid-Italië, waar hy in ongeveer 475 v.C. sterf. Xenophanes lei van die vroegste kritiek teen die Griekse politeïsme. Xenophanes maak die volgende uitlating: "Homerus en Hesiodus het aan die gode alle dinge toegeskryf wat skandelik en verkeerd is vir sterflinge naamlik diefstal, owerspel en leuens." "Die sterflinge meen dat die gode verwek word in die beeld van mense... ja, as osse en perde en leeus hande gehad het en kunswerke kon skep, soos mense, sou die perde die gode as perde afbeeld het en die osse daarenteen hul gode as osse."


Die doodsmars van Brünn (Brno) was deel van die kollektiewe uitsetting van die Duitstalige bevolking van Morawië (Sudeteland) ná die Tweede Wêreldoorlog. Dit het in Brünn/Brno begin op 31 Mei 1945, die corpus Christi-dag, en het oor die munisipaliteit van Pohrlitz/Pohořelice gelei oor die grens na die Sowjet-besette Neder-Oostenryk (Niederösterreich). Die verdrywing van die Duitssprekende inwoners van Brünn/Brno word beskou as 'n sogenaamde "wilde uitsetting" beskou. Op 31 Mei 1945 is al die Duitssprekende inwoners van die stad by die Augustynse klooster saamgedryf. Op die volgende dag is hierdie mense, saam met die Duits- en tweetalige inwoners van die omliggende dorpe, ongeveer 55 km in die rigting van die Oostenrykse grens gedryf. Die trek het hoofsaaklik uit vroue, kinders, klein kinders en babas en ou mense bestaan. Die meeste van die jonger manne was teen hierdie tyd óf krygsgevangenes óf in die strafkampe in die stad of omliggende omgewing geïnterneer, byvoorbeeld, in die Spielberg Vesting van Brünn/Brno. Baie van die deelnemers aan die mars het geswik onder die swaarkry van die trek wat in uiterste hitte en sonder georganiseerde water- en voedselvoorsiening plaasgevind het en het langs die pad ineengestort.


Lantfrid, ook Lanfred genoem(lat. Lantfridus of Lanfredus), (* ?; † 730) was van 709 tot 730 Alamanniese Hertog. Hy was die seun van Gotfried en die broer van Theudebald. Na Hertog Gotfrids dood in 709 het Lantfrid en sy broer Theudebald, die amp van die Alamanniese hertog oorgeneem. Lantfrid het heel waarskynlik veral in die noorde regeer, Theudebald in die Suide. Beide broers het in hulle amp in bittere vyandskap gestaan  teenoor die amptenare (Hausmeiern/maior domus) van die Frankiese ryk. Reeds deur die loop van die 7. Eeu het die alamanniese gebied agv die swak Merowingiese konings van die Frankiese Ryk grootliks selfstandig gewod, sodat die Hertoë, soortgelyk aan outonome as konings regeer het. Die eers hofbeamptes (Hausmeier) opkomende Karolingers het daarna gestreef om 'n konsolidasie van die Frankiese Ryk teweeg te bring en het as gevolg daarvan in konflik met die Alamanniese Hertoë gekom. 722/723 het Karl Martell ´n veldtog veral teen Theudebald gevoer, wat tydelik uit sy gebied verdryf is. Lantfrid kon vir eers die noorde van die Hertogdom hou.


Die preorbitaalklier is 'n gepaarde eksokriene klier wat in die meeste spesies van hoefdiere gevind word, en wat homoloog is aan die traanklier van die mens. Hierdie kliere is gragsplete, donkerblou tot swart van kleur, met byna kaal vel wat vanaf elke ooghoek strek. Hulle word gevoed deur 'n kombinasie van die talgkliere en soedoriferuskliere, en hulle produseer afskeidings wat feromone en ander chemiese verbindings bevat. Meeste hoefdiere deponeer dikwels hierdie afskeidings op takkies en gras as 'n metode van kommunikasie met ander diere. Die preorbitaalklier dien verskillende rolle in verskillende spesies. Feromoonbevattende afskeidings van die preorbitaalklier kan dien om vas te stel of 'n dier dominant is (veral in die voorbereiding vir teling), merk van sy grondgebied, of net om 'n aangename sensasie aan die dier te produseer. As gevolg van sy kritiese rol in reukmerking, word die preorbitaalklier beskou as 'n tipe van reukklier. 'n Verdere funksie van hierdie kliere is om antimikrobiese middels te produseer om velpatogene te bestry. Antimikrobiese verbindings wat in hierdie kliere gevind word, kan deur die dier self gebiosinteer word, of deur die mikro-organismes wat in hierdie kliere lewe.


Die Canon EF 500mm lense is 'n groep van super-telefotolense wat deur Canon vervaardig word, en wat almal dieselfde fokuslengte besit. Hierdie lense het EF-lenspassings, en pas op die Canon EOS lyn van digitale enkellensreflekskameras. Wanneer dit gebruik word op 'n kamera met 'n sigveld vergoedingfaktor van 1.6x, soos die Canon EOS 400D, bied dit 'n nouer sigveld, gelykstaande aan 'n 800 mm lens gemonteer op 'n 35 mm liggaam. Met 'n 1.3x liggaam soos die Canon EOS-1D Mark III, bied dit 'n minder smal sigveld, wat gelykstaande is aan 'n 650 mm lens gemonteer op 'n 35 mm liggaam. Hierdie lense word mees algemeen deur sport- en wildfotograwe gebruik. Drie EF 500mm lense is beskikbaar gestel, en almal is L-reeks lense. Die mees onlangse, die f/4L IS II, is in 2012 vrygestel en is die enigste model tans in produksie. f/4.5 L USM f/4L IS USM f/4L IS USM II Canon. "EF 500mm f/4.5L USM". Canon Camera Museum. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2009-06-09. Besoek op 2013-08-24. Canon.


Killarney is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë as een van die welvarende rustige groen voorstede in die noorde van die Goudstad. Ander welgestelde residensiële buurte in sy omgewing sluit Saxonwold, Houghton, Norwood en Oaklands in. In Killarney, wat vroeër tradisioneel baie lede van Johannesburg se Joodse gemeenskap gehuisves het, het 'n aantal groot eiendomme ontstaan waarvan sommige tans as konsulate dien, maar ook groot woonstelgeboue met Art Deco-stylelemente. Tans voel jong stedelike beroepslui uit alle etniese groepe aangetrokke deur die rustige atmosfeer en die nabyheid van besige stadsdele soos Parktown, Braamfontein, Rosebank en Sandton. Oorspronklik het die gebied deel uitgemaak van die uitgestrekte plaas Braamfontein. Die oostelike seksie is deur die Houghton Estate Gold Mining Company in 1899 aan William Cook, 'n Ierse immigrant, verkoop wat dit, volgens Naomi en Reuben Muskier se historiese woordeboek A Concise Historical Dictionary of Greater Johannesburg na Killarney, 'n nedersetting in die suidweste van Ierland, genoem het – die geboorteplek van sy vrou Jessie Olive Scrooby.


Damplaats is 'n Swart nedersetting 30 km noordwes van Polokwane, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Damplaats". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Mercedes-Benz G-Klas, soms genoem G-Wagen (afkorting vir Geländewagen, "oorlandvoertuig"), is 'n middel-grootte vierwieldryf luukse SNV wat sedert 1979 vervaardig word deur Magna Steyr (voorheen Steyr-Daimler-Puch) in Graz, Oostenryk en bemark en verkoop word deur Mercedes-Benz. In sekere markte is dit verkoop onder die Puch naam as die Puch G. Die G-wagen word gekenmerk deur sy bonkige stilering en kas-op-raam konstruksie. Dit maak gebruik van drie tenvolle-sluitewenaars, een van die min voertuie om oor so 'n funksie te beskik. Ten spyte van die bekendstelling van 'n plaasvervanger, die eenheidsbak SNV Mercedes-Benz GL-klas in 2006, is die G-Klas nog steeds in produksie en bly een van die langsgeproduseerde Mercedes-Benz'e in Daimler se geskiedenis, met 'n leeftyd van langer as 35 jaar. Slegs die Unimog oortref dit. Die G-klas is ontwikkel as 'n militêre voertuig na 'n voorstel deur die Shah van Iran (destyds 'n beduidende Mercedes-aandeelhouer) aan Mercedes en word aangebied as 'n burgerlike weergawe sedert 1979.


Die Tweesaal-bokvis (Parupeneus trifasciatus) is 'n vis wat in die Indiese Oseaan, Oman en aan die ooskus van Afrika tot by die noorde van KwaZulu-Natal voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Two-saddle goatfish. Die vis word tot 30 cm lank. Die vis se kleur wissel van geelgrys tot dofrooi en daar is twee breë, swart vertikale strepe oor die lyf net onder die dorsale vinne. Hulle leef in rotskusareas en aflandige koraalriwwe in water wat tot 80 m diep is. Die vis is gewoonlik 'n alleenloper maar kom ook in pare voor. Hulle verkies sanderige en rommelareas aangrensend aan die rif en vreet bodemskaaldiere, wurms en slakke. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies https://www.fishbase.de/summary/Parupeneus-trifasciatus.html The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3


Die 2011 Formule Een Koreaanse Grand Prix was 'n Formule Een-kampioenskapswedren wat op 16 Oktober 2011 by die Korea Internasionale Renbaan in Suid-Korea gehou is.


Die 2012 Formule Een Koreaanse Grand Prix was 'n Formule Een-kampioenskapswedren wat op 14 Oktober 2012 by die Korea Internasionale Renbaan in Suid-Korea gehou is. (nl) Ricciardo verliest vijf startplaatsen in Korea (nl) Pic wisselt van motor en mag achteraan starten


Thomas Deacon (4 Februarie 1942 - 21 Januarie 2022) was ’n Afrikaanse digter en skrywer. Baie van sy werk handel oor, of is in Griekwa-Afrikaans geskryf. Thomas Johannes Mathys Deacon is op 4 Februarie 1942 op Upington in die Noord-Kaap gebore as een van sewe kinders van James en Aletta Deacon. In 1959 matrikuleer hy aan die Hoërskool Upington en tree daarna in diens van die Kaapse Onderwysdepartement as klerk. Twee jaar later word hy die Skoolraadsekretaris op Griekwastad en doen daarna diens as Sekretaris op verskeie dorpe regdeur die Kaap. Op 1 Augustus 1974 verlaat hy die Skoolraadsdiens en word aangestel as Hospitaalsekretaris te Burgersdorp, waar hy diens doen tot 30 April 1976. Dan bekom hy ’n aanstelling as Klerk van die Raad by die Afdelingsraad van Kenhardt, ’n betrekking wat hy beklee tot einde Junie 1978. Hierna aanvaar hy ’n pos in die Kredietafdeling van Edgars en na interne kredietopleiding bedien hy die Noord-Kaap area as die kredietbestuurder. Hierdie betrekking vereis dat hy baie van dorp tot dorp moet reis. Hy is getroud met Stienie en die egpaar het twee seuns, James en Stephen.


Fraserse bokvis (Parupeneus fraserorum) is 'n vis wat in die suidooste van Madagaskar voorkom, en aan die ooskus van Suid-Afrika vanaf die noorde van KwaZulu-Natal suidwaarts tot by die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as Frasers goatfish. Die vis is eers in 2009 geklassifiseer. Die vis word tot 18 cm lank. Die bokant van die lyf is ligbruin met 'n oranjegeel streep wat oor die sylyn strek. Die lyf is gryswit aan die onderkant. Daar is 'n ligblou reënboogkleurige merk op elke skub en klein rooi kol op die boonste rand van die kieue deksel. Die vis leef in aflandige riwwe in water wat 15 tot 80m diep is. Hulle word ook gevind op die sandbodems van aangrensende riwwe. Die vis is 'n alleenloper maar kom ook in klein groepies voor. Hulle vreet bodemongewerweldes. Die vis is vir die eerste keer in 2009 beskryf en Dennis King en Mike Fraser het dit die eerste keer gefotografeer tydens 'n duikuitstappie. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies http://www.fishbase.org/summary/Parupeneus-fraserorum.html The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.


Motwortel (Cymbopogon marginatus (Steud.) Stapf ex Burtt Davy syn. Andropogon marginatus Steud., Andropogon nardus L. var. marginatus Hack.), ook in Afrikaans: akkewani (in Javaans verwys akar wangi na Chrysopogon zizanioides) of buffelsrooigras is 'n grasspesie wat in Suid-Afrika voorkom, maar nie hier endemies is nie. Die naam koperdraadgras word ook gebruik, maar dit word ook aan ander grasse gegee, soos C. excavatus, Elionurus muticus of Stiburus alopecuroides. Dit behoort tot die sitroengras-genus en sy aromatiese wortel word soms gebruik om te verhoed dat motte die wol van kleding opvreet. In Vendaland word die rook van brandende motwortel ingeasem vir hoofpyne. Dié spesie word op die Suid-Afrikaanse rooilys aangegee as van minste kommer (LC), en is ook nie vir verdere evaluasie uitgekies nie. In Suid-Afrika word die plant in die Wes- en die Oos-Kaap gevind. Die spesie is 'n belangrike onderdeel van die renosterveldplantegroei en een van die drie belangrikste voedselbronne van die Kaapse bergkwagga van die Nasionale Bontebokpark. Die plant vorm polle met regop stele wat 20–70 cm lank kan wees en aromatiese blare wat 2–5 cm breed en 15-35 lank kan word.


Sanfrecce Hiroshima (サンフレッチェ広島, Sanfrecce Hiroshima?) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Hiroshima-prefektuur, Japan. 1938–1980 Toyo Industries 1981–1992 Mazda 1992– Sanfrecce Hiroshima Japanse Sokkerliga (5) 1965, 1966, 1967, 1968, 1970 J1 Liga (3) 2012, 2013, 2015 Marcus Tulio Tanaka Tadanari Lee Yuichi Komano Yosuke Kashiwagi Yukio Shimomura Kenzo Ohashi Yoshinori Shigematsu Takehiko Kawanishi Takayuki Kuwata Yoshinobu Ishii Michihiro Ozawa Kazuo Imanishi Ikuo Matsumoto Junji Kawano Tsuyoshi Kunieda Yasuyuki Kuwahara Teruo Nimura Takeshi Ono Koji Funamoto Aritatsu Ogi Atsuyoshi Furuta Yoshiichi Watanabe Katsuyuki Kawachi Satoru Yamagishi Yahiro Kazama Katsuyoshi Shinto Yoshiro Moriyama Toshihiro Yamaguchi Hajime Moriyasu Kazuya Maekawa Kentaro Sawada Takuya Takagi Hiroshige Yanagimoto Ryuji Michiki Yasuyuki Moriyama Norio Omura Takashi Shimoda Kenichi Uemura Chikara Fujimoto Kazuyuki Toda Shusaku Nishikawa Ryota Moriwaki Tatsuhiko Kubo Hisato Sato Yojiro Takahagi Kazuhiko Chiba Tsukasa Shiotani Yusuke Minagawa Hiroki Mizumoto Tomoaki Makino Toshihiro Aoyama Takuma Asano Tony Popovic Aurelio Vidmar Graham Arnold Hayden Foxe Steve Corica César Sampaio Joubert Araújo Martins Ilian Stoyanov Michel Pensée Tomislav Erceg Ivan Hašek Pavel Černý Davit Mujiri John van Loen Pieter Huistra Tore Pedersen Jean-Paul Vonderburg Serhij Skatjenko Dan Calichman Oleg Pashinin Hierdie artikel is ’n saadjie.


Innes en Franna Benadé is 'n Afrikaanse sangpaar en broers. Hulle het in 1985 die ATKV se Crescendo-kompetisie gewen en in 1987 wen hulle die TV Debuut-kompetisie, wat die publiek aan nuwe talent in Afrikaanse musiek voorgestel het. Hulle eerste album, Ek weet ek kan, het die twee liedjies wat hulle tydens die Debuut-kompetisie gesing het, Pretoria en By my vanaand, ingesluit. Hierna het hulle deur die land getoer en talle langspeelplate uitgereik. Franna in 1962 op Nylstroom gebore. In 1989 sluit hy by die Suid-Afrikaanse Polisiediens aan en in 1992 stel hy sy eerste solo-album vry. Hy begin in 1995 om druiwe op 'n plaas in Nylstroom te verbou. In Mei 2001 verhuis hy en sy gesin na Harrismith waar hy die aanbiddingsleier in hul gemeente was. Aan die begin van 2008 trek hulle terug na Nylstroom, waar hy met wild boer. Innes is in 1958 gebore. Hy het later 'n predikant geword. Lys van Suid-Afrikaanse musikale kunstenaars HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 Profiel op cmplive.co.za Geargiveer 27 Januarie 2017 op Wayback Machine, besoek op 30 Desember 2016


Fridolin Brunner (* 1498, Glarus; † 28 Junie 1570, Glarus, Switserland) was 'n Switserse Protestantse pastoor en hervormer in onder meer Mollis, Matt, Betschwanden (in die kanton Glarus), Flums en Mels (wat vandag die kanton St. Gallen is). Brunner is gebore en spandeer sy vroeë lewe in die stad Glarus. Hy was waarskynlik 'n student van Huldrych Zwingli wat tussen 1506 en 1516 in Glarus 'n Katolieke priester was. Vanaf 1517 studeer hy in Basel. Tussen 1521 en 1525 dien hy as pastoor in Mollis, wat ook  Näfels en Oberurnen ingesluit het . Hy was 'n getroue volgeling van Zwingli en het vanaf 1523 as hervormer begin optree. In teenstelling met sy Gereformeerde kollega Valentin Tschudi in Glarus, verwerp hy die Heilige Messe van die Katolieke Kerk. In 'n brief aan Oswald Myconius beskryf hy homself as die eerste Protestantse predikant in Glarus. Tussen 1525 en 1527 ontvang hy Messpfründe in Glarus en dien hy ook as die Kaplan. Tussen 1527 en 1530 dien hy as Protestantse pastoor in Matt, waar in 1528, onder sy invloed, die Heilige beelde uit die Kerk verwyder is.


Sword strand was een van die vyf strande wat die Geallieerdes gebruik het op D-dag tydens Operasie Overlord tydens die Tweede Wêreldoorlog op 6 Junie 1944. Dit is die mees oostelike van die vyf strande. Britse troepe het hier aan land gegaan en teen die einde van D-dag het 28,000 troepe hier aan land gegaan. Die verowering van Caen was een van die D-dag doelwitte wat nie bereik was nie. Die bekende Pegasus-brug was aan die oostelike flank van Sword strand. Die ander vier strande is Juno, Gold, Omaha en Utah. D-DAY: 24 Hours That Saved the World. By the Editors of TIME. 2004. ISBN 1-932273-22-0


Boesmanskloof is ’n luukse reservaat naby Clanwilliam aan die voet van die Sederberge in die Wes-Kaap. Dit bied 'n tuiste aan ’n verskeidenheid wildsoorte, voëls en plante. In die lente is dit ’n trekpleister vir blommekykers. Verskeie San-rotstekeninge is ook in die gebied te sien. Die plek moet nie met die Boesmanskloof-staproete by Greyton en McGregor verwar word nie. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei. Koördinate: 32°04′25.2″S 19°05′42.2″O / 32.073667°S 19.095056°O / -32.073667; 19.095056


Sewesrugby is 'n variant van rugby met spanne wat bestaan uit sewe spelers, wat twee sewe-minuuthelftes speel, in plaas van die gewone 15 spelers wat 40-minuuthelftes speel. Sewesrugby word geadministreer deur Wêreldrugby, die liggaam wat verantwoordelik is vir rugbyunie wêreldwyd. Die spel is baie gewild op alle vlakke, met amateur- en klubtoernooie wat oor die algemeen in die somermaande gehou word. Sewes is een van die besverspreide vorme van rugby, en is gewild in dele van Afrika, Asië, Europa en die Amerikas, en veral op eilande in die Suid-Stille Oseaan. Sewesrugby word algemeen na verwys deur die rugbyunie media en ondersteuners as bloot "sewes". Dit word onder dieselfde reëls as die 15-manspel gespeel, op 'n veld van dieselfde afmetings, maar 'n sewesrugbywedstryd duur ongeveer 15 minute (7 minute aan 'n kant met 1 minuut rustyd tussenin). Die finaal duur 'n bietjie langer as 20 minute; elke helfte in 'n eindstryd is tien minute in plaas van die normale sewe minute, en die spel eindig eers wanneer die bal van die veld af gaan of punte aangeteken word.


Hierdie artikel verwys na die moderne vuurmaakgoed. Vir die chemiese bestanddeel, sien koolstof. Houtskool is die ligte swart koolstof- en as-residu koolwaterstof wat geproduseer word deur die verwydering van water en ander vlugtige bestanddele uit dier- en plantstowwe. Houtskool word gewoonlik deur stadige pirolise gevorm - die verhitting van hout of ander stowwe in die afwesigheid van suurstof. Die voordeel met die gebruik van houtskool in plaas van om met hout vuur te maak, is die verwydering van die water en ander komponente, waardeur die houtskool by 'n hoër temperatuur verbrand. Ook die feit dat die verbrandingsproduk hoofsaaklik koolstofdioksied is, wat baie min rook veroorsaak. (Gewone hout gee 'n groot hoeveelheid stoom en onverbrande koolstofdeeltjies af - die roet in sy rook) Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Houtskool. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Prof. Sietse Oene Los (Nieuwer-Amstel, sedert 1964 Amstelveen, Noord-Holland, Nederland, 12 Oktober 1871 – Den Haag, Nederland, 18 Oktober 1944) was ’n teoloog en filosoof asook leraar in die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika sowel as in Nederland. Hy was ook enkele jare lank hoogleraar aan en rektor van eersgenoemde Kerk se Teologiese Skool Potchefstroom. Prof. Los was ’n seun van ds. Oene Los, predikant van die Gereformeerde Kerken van Nederland. Hy het die kandidaatseksamen aan die Teologiese Skool in Kampen afgelê waar hy kandidaat word in 1894 en dien daarna as predikant van die Gereformeerde Kerk van Zalk (26 Januarie 1895–’97), waar sy vader hom bevestig het, De Lier (1897–1901) en Hilversum (1901–’04). Gedurende sy bediening in Hilversum het hy in die Gereformeerde Jongelingsbond op die voorgrond getree en word voorsitter van die Noord-Hollandse afdeling en lid van die bondsbestuur. In Hilversum het hy die ineensmelting van die kerke A en B teweeg gebring. Tydens pres. S.J.P. Kruger se verblyf in Hilversum in 1901 en 1903 het hy met ds. Los bevriend geraak.


Die ballistiek (Grieks bἀllein "gooi") is die "leer van liggame in vlug" en deel van die fisika. Dit beskryf die afloop van prosesse wat 'n liggaam deurloop n terwyl dit binne 'n gravitasieveld deur 'n medium soos lug beweeg. Die ballistiek beskryf spesifiek die prosesse wat 'n projektiel deurloop, nadat dit uit die loop van 'n geweer afgevuur word. Die volgende aspekte van ballistiek kan onderskei word: Interne-ballistiek: Prosesse binne die loop en kamer van die geweer tydens die afvuur van 'n projektiel. Uitgangs-ballistiek: Prosesse by die uitgang van die loop van 'n geweer tydens 'n skoot Eksterne-ballistiek: Prosesse tydens die vlug van die projektiel nadat dit die geweer se loop verlaat het. Terminale-ballistiek: Effek van die projektiel as dit die teiken tref (in jag die "ballistiek van die wond") Vuurpyl-ballistiek: Prosesse tydens die vlug van 'n vuurpyl Ballistiese Pendulum Kinematika Skoot Carl Cranz: Compendium der theoretischen äußeren Ballistik.Teubner, Leipzig 1896. Carl Cranz: Äussere Ballistik oder Theorie der Bewegung des Geschosses von der Mündung der Waffe ab bis zum Eindringen in das Ziel.


Adriaan Francken Adriaan Francken (*20 Februarie 1860, Wijdewormer – † 15 April 1949, Bloemfontein) was professor in Nederlands en Frans aan die Grey-universiteitskollege (tans die Universiteit van die Vrystaat). Hy skryf die drama Susanna Reyniers en verskeie vakkundige boeke. Adriaan Francken was op 20 Februarie 1860 in Wijdewormer in Noord-Holland gebore, waar sy vader opsigter van ’n dyk was. Hy bekwaam hom vanaf 1876 tot 1880 as onderwyser aan die Rijkskweekschool in Haarlem en gee dan vanaf 1880 onderwys in Nederland. Gedurende 1882 tot 1887 is hy onderwyser in Engeland en gee dan ses maande lank onderwys in Ierland voordat hy terugkeer na Nederland. Hy emigreer in 1891 na Suid-Afrika en kom op 21 April 1891 in Bloemfontein aan. Hier is hy onderwyser in Nederlands en Geskiedenis aan die Grey-Kollege (hoër afdeling), in die tyd wat dr. Johannes Brill rektor was. Tydens die Anglo-Boereoorlog is hy ’n tyd lank op kommando, maar sit na die oorgawe van Bloemfontein sy werksaamhede aan die kollege voort. Onder die Engelse bestuur word die kollege in 1904 Grey-Universiteitskollege.


Gottfried Heinrich Franz (30 September 1896 – 7 Desember 1956) was ’n Afrikaanse skrywer van romans oor die inheemse inwoners van Suid-Afrika, veral die Basotho, waarin hy aspekte van hierdie stam se kultuur, lewenswyse en mitologie belig. Hy is ’n wenner van die W.A. Hofmeyr-prys vir sy skryfwerk. Benewens Afrikaans skryf hy ook handboeke, prosa en dramas in Noord-Sotho. Gottfried Heinrich Franz is op 30 September 1896 op die sendingstasie Mphome, in die Haenertsberge in die omgewing van Houtbosdorp in Noord-Transvaal, gebore. Sy pa is eerwaarde Carl Heinrich Robert Franz, ’n sendeling van die Berlynse Sendinggenootskap en afkomstig van Adelsdorf, naby Breslau in Silesië in Duitsland. Sy ma is Helene Magdalene Elizabeth Schultz, ’n opgeleide verpleegster afkomstig van Eitkunen aan die Duits-Poolse grens. Hy is die tweede van agt kinders in die gesin. Sy ouer broer, Johannes, kry van die swartmense die naam Mamabolo en as jonger broer word hy Sekoala genoem, wat beteken die jonger broer van Mamabolo. Toe hy twee jaar oud is, word sy pa in 1898 na Blaauwberg verplaas, waar hulle bly tot 1908.


Leerders van Afrikaans as 'n addisionele taal kan in staat gestel word om te reageer op estetiese, emosionele, kulturele en sosiale waardes. Onderwysers kan Afrikaanse volksoorlewering (Engels: "folklore") gebruik om te fokus op die ontwikkeling van die leerders se vermoë om om te gaan met kulturele en estetiese sensitiwiteit in verskillende sosiale kontekste. Afrikaanse voorbeelde van volksoorlewering sluit in stories met humor, toordery, die oordrag van sosiale en kulturele waardes en tradisies, ekologiese betekenis, idiomatiese uitdrukkings, prysgedigte, monsterkarakters en stereotipes. Deur middel van 'n bekende agtergrond en/of konteks van 'n teks, kan leerders van Afrikaans as 'n addisionele taal bewus raak van die estetiese verskeidenheid van die teikentaal; hulle kan vertroud raak met die diepte en inhoud van betekenis wat in die teks geïmpliseer word. As 'n teks verstaan word, raak die leser persoonlik betrokke en kan dit die leser lei om kreatief om te gaan met die teks – met sowel die meganiese aspekte van die taalstelsel as die analitiese aspekte – waar sy/hy kan deelneem aan die storie.


Eginhard is 'n ou Duitse manlike voornaam. Verwante vorms van die naam is Einhart, Einhard en Einert. Die name wat met Egin- begin is afgelei van die Germaanse *agi- ("vrees", "terreur"). Die tweede deel van die naam is die Oudhoogduitse harti, herti ("hard", "kragtig", "sterk"). Eginhard von Barfus (1825–1909), Duitse skrywer van avontuurromans Eginhard Schlachta (1919–1996), Duitse politikus van die GB/BHE Eginhard Peters (1932–2014), 'n Duitse weerkundige en politikus Rosa Kohlheim, Volker Kohlheim: Duden – Lexikon der Vornamen: Herkunft, Bedeutung und Gebrauch von über 8000 Vornamen.


Onno is 'n ou Duitse manlike voornaam van Oos-Friesiese oorsprong, veral in die gebied rondom Groningen en Oos-Friesland. Die vroulike vorm is Onna. Onno is 'n verkleinvorm van 'n naam van die Oos-Friesiese streek. Die oorsprong van die naam is egter onduidelik en moeilik om te bewys. Volgens Tammena lê die oorsprong van die naam waarskynlik in die ou Saksiese woord "unnan" (Afrikaans: "gun"). Raveling verwys, bykomend tot die woord "unnan" ook na die Middel-Nederlandse "onnan" (Afrikaans ook "gun"). Volgens Seibicke is Onno die afleiding van die afkorting van die Nederduitse woord Od. Onno is ook 'n Armeense manlike voornaam. Ander vorms is: One, Onne, Onna, Onke, Onko, Onka, Onneke, Onneka, Ontje, Ontjo, Ontja, Ontke, Ontko, Unne, Unno, Untje, Unke, Uniko; in die geval waar dit 'n afleiding van twee name is: Omme, Ommo, Umme, Ummo, Umma, Uma.


Thea is 'n vroulike voornaam. Thea is die vroulike weergawe van Theo (Grieks: θεός theós "God", ook "die godin"). Die Rooms-Katolieke naamdag is 25 Julie en 19 Desember. Thea: Duits, Nederlands, Noors Tee: Engels, Spaans, Kroaties, Fins, Hongaars, Italiaans, Sloweens, Sweeds Téa: Engels Thea von Gaza, Thea von Gaza, het in Gaza gewoon, waar sy saam met ander Christene verras is terwyl hulle die Bybel bestudeer het. Hulle is in Cesaréa verhoor. Sy is wreed gemartel en op 15 Julie 308 onthoof. Haar oorblyfsels word in die Timotheus-kerk in Gasa vereer. Thea Altaras (1924–2004), Duitse argitek Thea Arnold (1882–1966), Duitse politikus (ZENTRUM, later van die GVP en BdD) Thea Astley (1925–2004), Australiese romanskrywer Thea Bauriedl (* 1938), Sielkundige en psigoanalis Thea Beckman (1923–2004), Nederlandse skrywer Thea Dorn (* 1970), eintlik Christiane Scherer, Duitse skrywer en TV-aanbieder Thea Dückert (* 1950), Duitse politikus (Bündnis 90/Die Grünen) Thea Frenssen, (1895–1980), Duitse ysskaatser Thea Gill (* 1970), Kanadese aktrise Téa Leoni, gebore.


Dina is 'n ou Duitse vroulike voornaam van Friesiese oorsprong, maar beteken ook: Dina (voornaam), vroulike voornaam Dina – "Meine Geschichte", 'n Noorweegse film uit die jaar 2002 Dina Stad, 'n stad in die provinsie Punjab in Pakistan Dina (Bybel), dogter van die Bybelse aartsvader Jakob Dina (sanger, Noorweë) (* 1985), Noorweegse popsangeres Dina (sanger, Portugal) (* 1956), Portugese popsangeres Mirabela Dina (* 1976), Roemeense pianis DINA is 'n afkorting vir: Diesel Nacional SA, 'n Mexikaanse vervaardiger van kommersiële voertuie Diisononyladipat, chemiese verbinding Dirección Nacional de Inteligencia, voormalige Chileense geheime polisie Diena Dyna Düna


Delosperma steytlerae is 'n plantjie uit die vygiefamilie wat endemies aan Zimbabwe is. Dit is op Zimbabwe se rooilys as kwesbaar (VU) gelys. Hierdie vetplantjie word 15 cm hoog en het 2-4,5 cm lang blaartjies en wit blommetjies. Dit kom in suid-sentraal Zimbabwe en in die Penhalonga-Nyanga gebied van Nyanga tot die Limpopo-platorand op granietdagsome voor. "Flora of Zimbabwe" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 September 2017. Besoek op 27 Oktober 2016. "zimbabweflora reddata". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Desember 2017. Besoek op 27 Oktober 2016. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Delosperma steytlerae.


Die Reichs-Rundfunk-Gesellschaft, algemeen bekend as Zeesen, was voor en tydens die Tweede Wêreldoorlog die Nazi-regering in Duitsland se radiostasie wat hul politieke beleid van Nasionaal-Sosialisme en antisemitisme oor die wêreld heen verkondig het. Die dorp Zeesen is suid van Königs Wusterhausen en op die suidoostelike rand van die stadsgebied van Berlyn. In Duitsland is die plek bekend omdat daar reeds so vroeg as 1908 groot antennas vir radio-uitsendings opgerig is. In 1927 is die kortgolfsender Weltrundfunksender Zeesen ingewy. Dit is tot 1945 gebruik toe die Russe, onder wie se beheer die dorp met die verdeling van Duitsland geval het, die senders afgetakel en die geboue opgeblaas het. Tussen 1939 en 1945 was Zeesen een van die sterkste kortgolfsenders in die wêreld en 'n wêreldleier op die gebied van die gebruik van die radio om propaganda te maak. Nazi-propaganda is in verskeie tale oor die wêreld heen uitgesaai. Zeesen was dikwels die enigste bron van inligting oor wat agter die front aan die gebeur is. Om die burgerlike bevolking en die soldate van die geallieerde lande te ontmoedig, is klem gelê op die groot aantal gesneuwelde en gewonde soldate, gekelderde skepe en vliegtuie wat neergesiet is.


Ds. Johannes Georg (Hannes) Noëth (gebore 11 Augustus 1974) is 'n Suid-Afrikanse skrywer en direkteur van die vakbond Solidariteit se Helpende Hand-beweging. Hy was tot einde Oktober 2017 predikant in die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika en hoof van die Gereformeerde Skool Dirk Postma in Pretoria. Noëth het grootgeword op die plaas Twyfelhoek tussen Petrusburg en Koffiefontein in die Suidwes-Vrystaat. Hy matrikuleer in 1992 aan die Hoërskool A.J.C. Jooste op Petrusburg en verwerf in 1995 'n B.A.-graad met Grieks en filosofie as hoofvakke aan die destydse Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. In 1998 volg 'n B.A. Hons. in teologie en in 1999 'n Th.B. Hierna voltooi hy sy teologiese opleiding aan die Gereformeerde Kerke se Teologiese Skool op Potchefstroom met 'n meestersgraad (Th.M.) in huweliksetiek. Sy eerste gemeente, van 2000 tot 2006, was Wolmaransstad, waarna hy 'n beroep na Naboomspruit aanvaar en daar dien tot 2009. Van Januarie 2010 tot 2013 was hy leraar van die Gereformeerde kerk Kimberley, maar aanvaar in 2014 'n beroep as medeleraar na Totiusdal en word terselfdertyd hoof van die Gereformeerde Skool Dirk Postma, wat geleë is binne Totiusdal se gemeentegrense.


Elbphilharmonie Hamburg HafenCity, Hamburg Argitekte Jacques Herzog en Pierre du Meuron Verdiepings 26 (met 29 hysbakke) Oprigting 2006–2016 Boumateriaal Bakstene (historiese stoorhuis van 1962/63) Glas, staal, beton (nuwe boonste verdiepings) Kommersiële gebruik Konserthuis Hotel met 244 kamers Woonstelgebou met 45 woonstelle Parkeerhuis Eienaar Stad Hamburg Webtuiste elbphilharmonie.de Die Elbphilharmonie (in die omgangstaal ook kort „Elphi“ genoem) is 'n konserthuis in die Noord-Duitse hawestad Hamburg wat in 2016 voltooi is. Dit word onder die grootste, mees moderne en - ten opsigte van sy akoestiek - ook beste konsertsale ter wêreld gereken. Die gebou met 'n hoogte van 110 meter het in die weste van Hamburg se nuwe moderne hawebuurt HafenCity teen die Elberivier se regteroewer ontstaan, in 'n gebied wat vroeër deur hawebekkens en stoorhuise met hul tradisionele baksteenargitektuur oorheers is. Vir die Elbphilharmonie, wat teen 'n koste van €866 miljoen op die riviereiland Grasbrook opgerig is, is eweneens dele van 'n voormalige kakaostoorhuis van 1963 gebruik. Argitektuur (de)


’n Paratype is ’n tegniese benaming vir aanvullende materiaal of ’n aanvullende monster van ’n lewende of uigestorwe organisme, meestal in ’n museum, wat naas die holotipe help om ’n takson te definieer. Daar bestaan meestal verskeie paratipes van ’n organisme, maar soms is daar net ’n holotipe. Die opvatting verskil in dier- en plantkunde. In dierkunde is ’n paratipe elke monster of deel van ’n tipereeks buiten die holotipe. ’n Tipereeks is die materiaal (monster of organisme) wat in die oorspronklike beskrywing van die nuwe spesie of subspesie vermeld word. As daar byvoorbeeld vyf monsters genoem word, kan dit verdeel word in een holotipe en vier paratipes. ’n Paratipe kan van ’n ander terrein kom as die holotipe. ’n Paratipe kan nie ’n lektotipe word nie, maar dien soms wel as ’n neotipe. Die Internasionale Kode van Dierkundige Benamings (ICZN) vereis sedert 1999 ’n holotipe of sintipe vir elke spesie of subspesie. ’n Allotipe dui op ’n voorbeeld van ’n ander geslag as die holotipe en is dus ’n paratipe.


Wanneer etter in 'n weefselholte versamel, word dit 'n abses genoem. Daar bestaan twee hooftipes absesse. Hierdie tipe abses word 'n empieem genoem wanneer dit op die brein of in die longe voorkom. 'n Interne abses kan in amper enige van die interne organe ontstaan, en word gewoonlik groot voordat dit gevind word. Die pasiënt ontwikkel gewoonlik 'n koors en voel olik. Dit ontstaan weens 'n bakteriële- of fungusinfeksie. Weens die infeksie vind weefselskade plaas en die dooie selle versamel as etter en vorm 'n abses. Interne absesse benodig 'n ultraklankskandering of 'n laparoskopie om die diagnose te bevestig. 'n Interne abses word met 'n antibiotikum behandel sodat dit nie versprei nie, maar die abses sal tydens 'n operasie gedreineer moet word. 'n Eksterne abses (velabses), vorm dikwels as gevolg van 'n velinfeksie (sellulitis). Waar die velabses aanvanklik rooi, pynlik en hard voel, versag die abses soos wat die weefselholte meer en meer met etter gevul word. Met tyd vorm die abses 'n kop, wat bars sodat die etter uitvloei en die abses sodoende dan dreineer.


Juno strand was een van die vyf strande wat die Geallieerdes gebruik het op D-dag tydens Operasie Overlord tydens die Tweede Wêreldoorlog op 6 Junie 1944. Dit is die tweede oostelike van die vyf strande. Kanadese troepe het hier geland. Daar was beplan dat die eerste landingsbote om 7:35 op die strand sou wees maar weens onstuimige see is die landing met 30 minute vertraag. Die nadeel van die stap was dat landmyne en ander myne toe onder die water was toe die troepe geland het en 90 van die 306 landingskepe is vernietig, die meeste as gevolg van Duitse Teller myne. Teen 10:00 het die Kanadese magte die strand beheer en die binneland begin inbeweeg. Teen 12:00 het die hele Kanadese 3de Divisie aan wal gegaan. Teen die einde van D-dag het 21,400 troepe en 3 200 voertuie hier aan land gegaan. Ongevalle was slegs 335 vir die dag, baie minder as wat verwag was. Die eerste golf troepe aan wal het die meeste gely, een uit negentien het gesneuwel. Die ander vier strande is Sword, Gold, Omaha en Utah. D-DAY: 24 Hours That Saved the World.


Die monarg van Skotland was die staatshoof van die Koninkryk van Skotland. Volgens tradisie was die eerste koning van Skotland (Engels: King of Scots; Middelskots: King of Scottis, moderne Skots: King o Scots, Skots-Gaelies: Rìghrean Albannaich) Kenneth MacAlpin (Cináed mac Ailpín), wat die staat in 843 gestig het. Die onderskeid tussen die Koninkryk van Skotland en die Koninkryk van die Pikte is eerder die resultaat van latere Middeleeuse mites en verwarring weens die naamsverandering van Rex Pictorum (koning van die Pikte) tot Rí Alban (koning van Alba) tydens die bewind van Donald II, toe omstreeks die einde van die 19de eeu in die annale oorgeslaan is van Latyn na die omgangstaal. Teen dié tyd het die woord Alba in Skots-Gaelies verwys na die Koninkryk van die Pikte, eerder as Brittanje (die ouer betekenis). Die Koninkryk van die Pikte het in Gaelies bekend geword as die Koninkryk van Alba, en later as Scotland in Engels en Skots; dit is vandag nog so bekend. Teen die laat 11de eeu op die laatste het Skotse konings die Latynse term rex Scottorum (koning van Skotland) vir hulself gebruik.


Die Floralia was in antieke Rome ’n fees ter ere van die godin Flora wat einde April gehou is. In Latyn was die fees bekend as die Ludi Florae, die "Spele van Flora". In die tyd van die Romeinse Ryk het dit ses dae lank geduur. Die fees het ’n losbandige atmosfeer met ’n soeke na plesier gehad. In teenstelling met feeste wat op Rome se argaïese patrisiese godsdiens geskoei was, het die Spele van Flora ’n plebejiese karakter gehad. Ovidius, Fasti, Boek 4; T.P. Wiseman, The Myths of Rome (University of Exeter Press, 2004), pp. 1–11. H.H. Scullard, Festivals and Ceremonies of the Roman Republic (Cornell University Press, 1981), p. 110. William Warde Fowler, The Roman Festivals of the Period of the Republic (Londen, 1908), p. 92. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Kubele (Frigies: Matar Kubileya/Kubeleya, dalk "Bergmoeder"; Grieks: Κύβελις, Kybelis) is ’n Anatoliese moedergodin; sy kon ’n moontlike voorganger gehad het in die vroegste Neolitikum by Çatalhöyük, waar standbeelde van oorgewig vroue, wat soms sit, ontdek is. Sy is Frigië se enigste bekende godin en was waarskynlik ’n staatsgodheid. Haar kultus is deur Griekse koloniste van Klein-Asië aanvaar en aangepas en het omstreeks die 6de eeu v.C. na die Griekse vasteland en sy westelike kolonies versprei. Kubele het in Griekeland ’n gemengde ontvangs gehad. Sy is gedeeltelik vereenselwig met aspekte van die aardgodin Gaia, haar Minoïese eweknie, Rea, en die godin van oeste, Demeter. Sommige stadstate soos Athene het haar as ’n beskermer beskou, maar haar mees gevierde Griekse rites het haar uitgebeeld as ’n eksotiese, geheime buitelandse godin wat in ’n strydwa ry wat deur ’n leeu getrek word, vergesel van wilde musiek, wyn en ’n wanordelike, ekstatiese gevolg. Iets wat uniek in die Griekse mitologie was, was haar priesterorde van bedelende eunugs.