Die Arafurasee (Engels: Arafura Sea, Indonesies: Laut Arafura) is 'n see aan die suidweste van die Stille Oseaan in Suidoos-Asië. Dit lê tussen die Maleise argipel in die weste, Nieu-Guinee (Indonesië) in die noorde en die vasteland van Australië (Noordelike Gebied en Queensland) in die suide. Die Arafurasee grens aan die Timorsee in die suidweste, die Bandasee in die noordweste en die Golf van Carpentaria in die suidooste. Die Arafurasee word deur die Torres-straat met die Koraalsee in die ooste verbind. Die see het 'n oppervlakte van sowat 650 000 km² en 'n gemiddelde diepte van 50–80 m. Dit is ongeveer 1 290 km (800 myl) van oos na wes, en ongeveer 560 km (350 myl) van noord na suid. Die Arafurasee is 'n tropiese see. Die hele noordkus van die Arafurasee behoort aan die eilandnasie Indonesië, terwyl die suidkus aan Australië behoort. Die belangrikste nedersetting aan die see is Merauke in Indonesië. "Arafura Sea" (in Engels). Encyclopædia Britannica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Mei 2019. Besoek op 26 April 2020.


Die bruin boleet (Imleria badia (Fr.) Vizzini 2014) is 'n eetbare swamspesie wat in Europa en Noord-Amerika, asook in Suid-Afrika voorkom, waar dit in naald- of gemengde woude op die grond of op verrottende boomstompe groei, soms in produktiewe getalle. Beide die wetenskaplike en gewone name verwys na die kleur van die kappie of mus. Die vrugliggaam is 'n paddastoel met 'n mus wat kastaiingbruin tot donkerbruin van kleur is. Soos ander bolete het dit 'n himenium met porieë wat aanvanklik room tot liggeel van kleur is en later groenerig-geel word. Die poriebuisies is 0,8 tot 1,5 cm diep en kan maklik verwyder word. Die steel is glad en kan 4 tot 9 cm lank word. Die spoorafdruk is olyfkleurig. Die paddastoel is eetbaar en smaaklik. Hier word dit gedroog Beide die name verwys na die kleur van die mus. 'n Klam mus "Synonymy: Boletus badius (Fr.) Fr., Syst. mycol., Index alphab. (Lundae): 56 (1832)". Index Fungorum. CAB International. Besoek op 2013-07-12.


Metaantiol of (metiel)merkaptaan is die eenvoudigste organiese verbinding met 'n tiol-groep. Dit het die formule CH3SH. Dit word vanweë sy stank in klein hoeveelhede aan aardgas bygevoeg om mense te waarsku indien daar 'n gaslek is. Dit is nogtans 'n giftige stof wat die respirasie in mitochondrieë kan blokkeer deur die ensiem sitochroom-C-oksidase te beskadig. Inaseming lei tot vinnige opname. Daar is bakterieë wat dit in mariene sedimente vervaardig. In sedimente by die eiland Texel word dit byvoorbeeld veral in die vroeë somer op dieptes van 3-4 cm in konsentrasies van ongeveer 30 nmol/cm3 aangetref. US CDC. Sigma msds. Sulfur cycling in laminated marine microbial ecosystems Visscher, Van Gemerden in:Biogeochemistry of Global Change: Radiatively Active Trace Gases Selected Papers from the Tenth International Symposium on Environmental Biogeochemistry, San Francisco, 19–24 Augustus, 1991, Springer Science & Business Media, 2012, ISBN 1-4615-2812-7, ISBN 978-1-4615-2812-8 bls 679 Hierdie chemie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan die wikipedia help deur dit uit te brei.


Rogbrood is ’n soort brood wat met wisselende hoeveelhede rogmeel gemaak word. Dit kan lig of donker wees, na gelang van die soort meel en die kleurstof wat bygevoeg is. Dit is gewoonlik digter as brood wat van koringmeel gemaak is. Dit het ook ’n hoër veselinhoud as witbrood en is dikwels donkerder en geuriger. Donker rogbrood in in die Middeleeue as ’n stapelvoedsel beskou. Baie verskillende soorte word in streke soos Skandinawië, Finland, die Baltiese lande, Pole, Rusland, Nederland, België, Frankryk en Duitsland gemaak. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Rogbrood. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Jacques Cousteau (1910–1997) was ’n Franse ontdekkingsreisiger, beroemd vir sy rolprente oor die plante en diere van die see. Hy het ook die duiklong help ontwikkel. In Frankryk was hy bekend onder die naam le commandant Cousteau ("kommandant Cousteau"), buite Frankryk as Jacques Cousteau of kaptein Cousteau. Hy was 'n Franse erelegioen (Commandeur de l'ordre national de la Légion d'honneur) en is ook met die Grand-Croix de l'ordre national du Mérite vereer. Jacques-Yves Cousteau is op 11 Junie 1910 in Saint-André-de-Cubzac, Gironde in Frankryk gebore. Ná skool studeer hy aan die École navale (maritieme akademie) en word 'n offisier in die Franse vloot. Sy loopbaan in die vloot is egter deur 'n motorongeluk kortgeknip. In 1937 trou Cousteau met die 18-jarige Simone Melchior. Sy was nie net sy eggenoot nie, maar ook 'n besigheidsvenoot en die eerste vroulike skubaduiker. Sy vergesel Cousteau op die Calypso, die enigste vrou aan boord, maar verskyn nie in sy films nie.


Jalpaïet is 'n seldsame koper-silwer sulfiedmineraal met die chemiese formule CuAg3S2. Dit is die eerste keer in 1858 beskryf as om voor te kom in die Leonora-myn, Jalpa, Zacatecas, Meksiko en is vernoem na die plek. Dit kom voor in lae-temperatuur hidrotermale are by temperature laer as 117 °C (243 °F). Geassosieerde minerale sluit akantiet, mckinstryiet, galeniet, sfaleriet, piriet, chalkopiriet, stromeyeriet, polybasiet, pearceïet, tetrahedriet-tennantiet en gedeë silwer in . Handbook of Mineralogy Mindat.org Webmineral data Hierdie mineraal-verwante artikel is 'n saadjie. U kan die wikipedia help deur dit uit te brei.


Wagneriet is 'n mineraal, 'n gekombineerde fosfaat en fluoried van yster en magnesium, met die chemiese formule (MgFe)2PO4F. Dit kom voor in pegmatiet wat geassosieer word met ander fosfaatminerale. Dit is vernoem na Franz Michael von Wagner (1768–1851), 'n Duitse mynbeampte. Mineraal Relatiewe digtheid Mohs se hardheidskaal Mindat – Wagnerite Webmineral – Wagnerite Handbook of Mineralogy – Wagnerite


Tolueen is 'n aromatiese koolwaterstof met die chemiese formule C6H5CH3. Dit is 'n uiters belangrike nie-polêre oplosmiddel wat die plek van benseen ingeneem het, omdat dit minder gevaarlik vir menslike gesondheid is. Nist. cen msds. Hierdie chemie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan die wikipedia help deur dit uit te brei.


Homestead Park is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë. "Subplek Homestead Park". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Kadyreliet is 'n mineraal met die chemiese formule Hg4(Br,Cl)2O wat in 1987 ontdek is. Mineraal Relatiewe digtheid Mohs se hardheidskaal Webmineral.com – Kadyrelite Mindat.org – Kadyrelite Handbook of Mineralogy – Kadyrelite


'n Monoklien (of, selde 'n monoform) is 'n trapsgewyse plooi (Engels: fold) in rotslae wat bestaan uit 'n sone met 'n steiler helling in 'n andersins horisontale of sub-horisontale opeenvolging. Monokliene kan op verskeie maniere gevorm word (sien diagram). Deur differensiële kompaksie oor 'n onderliggende struktuur, veral 'n groot verskuiwing aan die rand van 'n kom. As gevolg van die groter kompakteerbaarheid van die vulmateriaal van die kom, sal die amplitude van die vou geleidelik opwaarts doodloop. Deur beperkte reaktivering van 'n vroeëre strekkingsverskuiwing tydens 'n fase van omkering (teenoorgestelde beweging) wat plooiing in die oorliggende opeenvolging veroorsaak. As 'n vorm van verskuiwingsvoortsetting tydens opwaartse voortsetting van 'n strekkingsverskuiwing vanaf die onderste deel van die kom, na die dekkingsopeenvolging. As 'n vorm van verskuiwings-voortsettingplooi tydens opwaartse voortsetting van 'n omgekeerde verskuiwing in die bodemrots na 'n oorliggende dekkingsopeenvolging. Waterpocket plooi in Capitol Reef Nasionale Park, Utah. Grandview-Phantom Monoklien in Grand Canyon, Arizona.


Nitiele is organiese verbindings met 'n algemene formule R-C≡N. Die nitrielgroep (-C≡N) is nouverwant aan die sianied-ion maar dit het 'n kovalente binding met die res (R-) van die organiese molekuul en dit verander die eienskappe. Sianiede is byvoorbeeld baie giftiger as nitriele. Die voorvoegsel siano- word nogtans dikwels as sinoniem vir die agtervoegsel -nitriel gebruik. Sianometaan en metaannitriel is dus albei CH3CN. Die nitielgroep (-C≡N) het 'n driedubbelbinding nes die alkyne en het daardeur 'n lineêre vorm. 'n Verbinding wat uit twee nitielgroepe bestaan is sianogeen. Nitriele kan uit halogenoalkane vervaardig word, byvoorbeeld: R − C H 2 B r + N a C N → R − C H 2 C N + N a B r {\displaystyle R-CH_{2}Br+NaCN\to R-CH_{2}CN+NaBr} 'n Ander sintese gaan uit van 'n amied: R C O N H 2 → S O C l 2 R C N + S O 2 + H C l {\displaystyle RCONH_{2}{\xrightarrow {SOCl_{2}}}RCN+SO_{2}+HCl} Die elektronegatiwiteit van stikstof is hoër as koolstof s'n.


Ducats is 'n swart woonbuurt noord van Oos-Londen, in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit val onder beheer van die Buffalo City Metropolitaanse Munisipaliteit. Lys van dorpe in Suid-Afrika Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ginsberg is 'n swart woonbuurt langs King William's Town, in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit val onder beheer van die Buffalo City Metropolitaanse Munisipaliteit. Lys van dorpe in Suid-Afrika Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ndevana is 'n swart woonbuurt buite Oos-Londen, in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit val onder beheer van die Buffalo City Metropolitaanse Munisipaliteit. Lys van dorpe in Suid-Afrika Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Katlegong is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Katlegong". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Takataka is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Takataka". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Showmax is 'n video-op-aanvraag-diens wat in Suid-Afrika beskikbaar is. Dit laat gebruikers toe om rolprente en ander programme op hulle eie tyd op 'n mobiele toestel of rekenaar te kyk. Dit bied ook talle Afrikaanse programme en rolprente. Die diens is op 19 Augustus 2015 geloods. Showmax is 'n filiaal van Naspers. In Afrika bestaan die Showmax-katalogus uit Hollywood-, Britse, Keniaanse en Suid-Afrikaanse inhoud. Buite Afrika bestaan die Showmax-katalogus uit kykNET International, M-Net en Via-inhoud wat hoofsaaklik gerig is op 'n Afrikaanssprekende gehoor. In Pole, bied Showmax plaaslike programme en films, insluitende politieke satire en titels deur Poolse regisseurs. Showmax het inhoud in Engels, Afrikaans, IsiZulu, Sepedi, Tswana, Sesotho, Xhosa en Pools. Op 13 Junie 2017, het Showmax aankondig die verfilming van sy eerste oorspronklike reeks “Tali's Wedding Diary”, 'n spotdokumentêr met Julia Anastasopoulos, het begin. Op 16 November 2017 het Showmax 'n voorskou vir Tali's Wedding Diary vrygestel. Dit was aangekondig dat dit op 14 Desember 2017 op Showmax beskikbaar sal wees.


Thabaneng is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Thabaneng". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Ludwig Kurtze von Veltheim (1857 – 1930) was 'n Duitse avonturier. Hy is 1857 in die Hartzberge gebore. As matroos voer hy 'n avontuurlistige bestaan in die Verre-Ooste, Australië en Suid-Amerika. Hy kom in 1895 in Johannesburg aan. Hier het hy verskeie Uitlander-beweging lede genader met planne vir die ontvoering van president Paul Kruger. Wolf Joel, een van die hoofde van die maatskappy Barnato Brother, het geweier om enigiets te doen te hê met sy plan. 'n Rusie het gevolg en Von Velthiem skiet vir Joel dood. Hy word van moord aangekla en is vrygespreek maar is opdrag van president Kruger gedeporteer. Jare later was Von Veltheim in Engeland in die moeilikheid omdat hy probeer het om Solomon Joel af te pers. Hy is skuldig bevind en moes 'n lang gevangenisstraf uitdien. In 1930 het hy weer probeer om na Suid-Afrika terug te keer maar is herken en gedeporteer. Hy is in dieselfde jaar oorlede. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Johan August Wahlberg (1810 – 1855) was 'n Sweedse natuurkundige. Hy het Suid-Afrika in die 1830's deurkruis, veral die Oos-Kaap en het omvattende versamelings skoenlappers en ander insekte opgebou. In 1855 het hy, vergesel van F. Green, 'n reis na die Ngamimeer onderneem. Terwyl hy in Matabeleland gejag het is hy deur 'n olifant doodgetrap. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Albert van der Sandt Centlivres (13 Januarie, 1887 – 19 September, 1966) was 'n Hoofregter van die Unie van Suid-Afrika. Hy is op 13 Januarie 1887 in Kaapstad gebore en ontvang sy opleiding aan die Suid-Afrikaanse Kollege en Oxford. Hy word 'n advokaat in Kaapstad, word bevorder tot regter en was Hoofregter van 1950 tot 1957. Sedert 1951 was hy ook die kanselier van die Universiteit van Kaapstad. Hy is oorlede op 19 September 1966. Hoofregter van Suid-Afrika Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Ladanpur Ladanpur is 'n dorp in Jaunpur, Uttar Pradesh, Indië. Election Commission of India (2002). State Elections 2002 (Text/HTML). Government of India. URL besoek op August 30, 2010.


Ephraim Ngatane (1938–1971) was 'n Suid-Afrikaanse kunstenaar. Hy is in Maseru gebore en het sy kinderjare in Johannesburg deurgebring, waar hy sy skoolonderrig eers aan die Rooke Memorial School en daarná aan die Orlando High School ontvang het. In 1952 het hy hom by die Polly Street Kunssentrum aangesluit, waar hy deur Cecil Skotnes onderrig is. Hy was een van die eerste professionele kunstenaars wat dié sentrum opgelewer het. Ngatane het ook onder Duncan Hall, 'n Amerikaanse sendeling, gestudeer. Ngatane het aanvanklik net in waterverf en gouache, maar later ook in olieverf gewerk. Hy was ook een van die eerste Swart townshipkunstenaars. Hy het nie net die ellende en armoede van dié woonbuurte uitgebeeld nie, maar ook die humor in dié mense se bestaan. Sy helder kleurgebruik het ook daartoe bygedra dat somber tonele soms 'n opgewekte element gehad het. Hy het die menslike figuur gebruik om die ervarings van leed, vrees en vreugde uit te beeld. Ngatane het sy eerste eenmanuitstalling in 1962 en daarná talle suksesvolle uitstallings, ook in Londen, gehou. Van sy werk is in 1966 op die African Art Exhibition by die Piccadilly Gallery in Londen ten toon gestel.


Westerwolde is 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Groningen. Die munisipale gebied het 'n bevolking van sowat 26 000 in 2021 en 'n oppervlakte van sowat 281 km². Die munisipaliteit is op 1 Januarie 2018 deur die samesmelting van die munisipaliteite Bellingwedde en Vlagtwedde gestig. Bellingwolde, Blijham, Bourtange, Oudeschans, Sellingen, Ter Apel, Ter Apelkanaal, Veelerveen, Vlagtwedde, Vriescheloo en Wedde. Amptelike webwerf Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Karl Gottlieb Mauch (7 Mei 1837 – 4 April 1875) was 'n Duitse ontdekkingsreisiger. Hy is in Stetten in Württemberg gebore. Hy begin sy loopbaan as onderwyser nadat hy ook in Geologie gestudeer het. Hy arriveer in 1858 as 'n gewone matroos in Suid-Afrika. Hy besoek Transvaal en voorsien die ontginning van goud in die distrik van Lydenburg. In 1864 het hy goud op Tati gevind. Hy het Rhodesië deurkruis en die teenwoordigheid van goud aangemeld. Hy het in 1867 'n merkwaardige voorspelling gemaak dat 'n reuse goudveld eendag in die Witwatersrand ontdek sal word. Mauch was een van die eerste blankes wat die Zimbabwe-bouvalle besoek het. Ontberings in Suid-Afrika het sy gesondheid geruïneer. Hy is in 1875 oorlede nadat hy per ongeluk deur 'n venster in Stuttgart, Duitsland geval het. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Karl Mauch.


Collywobbles is ‘n besondere reeks kronkelings in die M'basherivier in die Transkei. Dit is een van die wêreld se merkwaardigste voorbeelde van meandering in ‘n rivier. Die Mbashe is bekend om sy kronkelings in sy loop tussen die N2-nasionale pad en die riviermond, suidwes van Elliotdale en noordoos van Dutywa. Naby die nedersetting Ceru slinger die rivier verby ‘n bepaalde punt en na 64km stroomaf vloei die rivier slegs 800m verder weer by daardie selfde plek verby. Op hierdie plek waar die rivier die naaste aan sigself kom, is daar in die noordelike draai ‘n dam en in die suidelike suidelike draai ‘n hidroëlektriese kragstasie. In die gebied wat deur die rivier se kronkelings omsluit word, is die landbounedersettings Msikiti, Zangcete, KuLombete en Mkhalalo. Luit. G.P. Colley (die latere bekende sir George Pomeroy Colley) was van 1858 tot 1860 ‘n magistraat in hierdie gebied. Op ‘n inspeksiebesoek kom hy op hierdie unieke geografiese verskynsel in die rivier af en spreek sy verbasing oor die skouspelagtige “wobbles” (slingerings) uit. Terstond noem een van sy geselskap dit toe spottend die Collywobbles, die Engels vir maagwerkings.


Erik Clausen (gebore 7 Maart 1942) is 'n Deense akteur, regisseur en draaiboekskrywer. Hy het veertien films sedert 1981 gerig. Sy 2007 film Temporary Release was ingeskryf in die 29ste Moscow Internasionale Film Fees. "29th Moscow International Film Festival (2007)". MIFF. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 April 2014. Besoek op 30 Mei 2013. Erik Clausen in die Internet-rolprentdatabasis Clausen Film (Sy filmmaatskappy) ErikClausen.dk (Sy persoonlike webwerf) Geargiveer 18 September 2020 op Wayback Machine


Wie schön leuchtet der Morgenstern, BWV 1, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Wie schön leuchtet der Morgenstern, BWV 1: Partituur op die International Music Score Library Project Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Christ unser Herr zum Jordan kam, BWV 7, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Weinen, Klagen, Sorgen, Zagen, BWV 12, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Gleichwie der Regen und Schnee vom Himmel fällt, BWV 18, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Meester en Margarita (Russies: Ма́стер и Маргари́та, Engels: The Master and Margarita) is ’n roman deur die Russiese skrywer Michail Boelgakof. Dit is tussen 1928 en 1940 geskryf, maar eers in 1967 in boekvorm uitgegee. Die verhaal handel oor ’n besoek van Satan aan die ateïstiese Sowjetunie. Baie resensente beskou dit as een van die beste romans van die 20ste eeu, sowel as die voorste Sowjet-satire. Boelgakof het in 1928 aan die roman begin skryf, maar het die eerste manuskrip in 1930 verbrand omdat hy geen toekoms vir hom as skrywer in die Sowjetunie gesien het nie. Hy het in 1931 weer aan die roman begin skryf. In die vroeë 1920's het hy ’n ateïsties-propagandistiese tydskrifvergadering bygewoon, en dit het hy gebruik vir die Walpurgisnag-bal van die roman. Die tweede manuskrip is in 1936 voltooi, en teen dié tyd was al die groot storielyne van die finale produk in plek. Nog vier weergawes sou volg. Boelgakof het vier weke voor sy dood in 1940 ophou skryf daaraan, en daar is plek-plek onvoltooide sinne en los rafels.


Camille Arambourg (1885-1969) was 'n Franse paleontoloog van vertebrate diere, wat uitgebreide veldwerk in Noord-Afrika uitgevoer het. In die 1950's het hy van die heersende model van Neandertalle as brutaal en simiaan verskil. Tydens die Eerste Wêreldoorlog het hy ook militêre diens verrig. Daarna was hy professor in geologie aan die Institut Agricole d'Alger en daarna professor in paleontologie aan die Muséum National d'Histoire Naturelle in Parys waar hy sy onderwyser Marcellin Boule opgevolg het. (1942) "L’ Elephas recki Dietrich. Exposition systématique et ses affinités". Bull. Soc. géol. France sér. 5, 12: 73-87. (1947) Mission scientifique de l’Omo (1932-1933). Géologie et Anthropologie. Mus. Natl. (1948) "Observations sur le Quaternaire de la région du Hoggar", Travaux de l'Institut de Recherches Sahariennes, t. V, pp. 7–18. (1955) "L'ancien lac de Tihodaïne et ses gisements préhistoriques - I. Historique et stratigraphie", Actes du IIème Congrès Panafricain de Préhistoire d'Alger (1952), pp. 281–292.


Tegueste II was die koning guanche (Mencey) van die Menceyato de Tegueste op die eiland Tenerife geregeer het tydens die verowering van die Kanariese Eilande in die 15de eeu. Tegueste het saam met die mencey Bencomo die inval geweier om aktief deel te neem aan die opeenvolgende konfrontasies. José de Viera y Clavijo meld dat, vir die stryd van Aguere, die mencey ongeveer 1200 krygers gedra het. Conquista y antiguedades de las islas de la Gran Canaria y su descripción, con muchas advertencias de sus privilegios, conquistadores, pobladores, y otras particularidades en la muy poderosa isla de Tenerife (Trad.Spa :"La conquista e i reperti delle isole Gran Canaria con la loro descrizione, sui privilegi, i conquistatori, i coloni, e altre caratteristiche della potente isola di Tenerife") Abreu y Galindo, J. de, Historia de la conquista de las siete islas de Canarias, en A. Cioranescu (ed) Goya ediciones, Tenerife, 1977 ISBN 84-400-3645-0. Arias Marín de Cubas, T. Historia de las siete islas de Canaria, edición de Ángel de Juan Casañas y María Régulo Rodríguez; proemio de Juan Régulo Pérez; notas arqueológicas de Julio Cuenca Sanabría.


Barberton Barberton is 'n myn in Zimbabwe. Barberton is geleë in die provinsie Matabeleland-Noordprovinsie, in die sentrale deel van die land, 300 km suid van Harare, die hoofstad. Barbertonmyn lê op 'n hoogte van 1 307 meter bo seespieël. Die grond rondom Barberton is plat en bedek in die noorde. Die gebied rondom Barberton dra 'n klein bevolking, met slegs 10 mense per vierkante kilometer. Die naaste groot dorp is Inyati, 16,6 km noord van Barberton. Die plantegroei rondom Barberton is oor die algemeen savanne. In die omgewing rondom Barberton is hulpbronne besonder volop. Die temperatuur is gemiddeld 21 °C. Die warmste maand is Oktober, met 28 °C, en die koudste maand Julie, met 16 °C. Die reënval is gemiddeld 678 millimeter per jaar. Die hoogste neerslag is in Januarie, teen 191 millimeter reën, en die laagste is in Mei, met 1 millimeter reën. gnid=895384 Barbertonmyn by Geonames.org (cc-by); pos opdateer 2012-01-17 Viewfinder Panoramas Digital elevation Model; 2015-06-21 "NASA Earth Observations: Land Cover Classification" (in Engels). NASA/MODIS. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 April 2020.


Lobe den Herrn, meine Seele (Loof die Here, my siel), BWV 69a, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Wer mich liebet, der wird mein Wort halten, BWV 74, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ein feste Burg ist unser Gott, BWV 80, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Ein feste Burg ist unser Gott Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


In allen meinen Taten, BWV 97, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Herr, gehe nicht ins Gericht mit deinem Knecht, BWV 105, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sei Lob und Ehr dem höchsten Gut, BWV 117, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Christum wir sollen loben schon, BWV 121, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Herr Jesu Christ, wahr' Mensch und Gott, BWV 127, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ich freue mich in dir, BWV 133, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ich lebe, mein Herze, zu deinem Ergötzen, BWV 145, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nach dir, Herr, verlanget mich, BWV 150, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ich steh mit einem Fuß im Grabe, BWV 156, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ich liebe den Höchsten von ganzem Gemüte (Ek het die Hoogste lief met my ganse wese), BWV 174, is 'n kerkkantate deur Johann Sebastian Bach. Bach komponeer hierdie kantate in Leipzig vir die tweede dag van Pinkster en voer dit vir die eerste keer op op 6 Junie 1729. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Marsworth is 'n dorp en ook 'n civil parish binne Aylesbury Vale distrik in Buckinghamshire, Engeland. Dit is sowat drie kilometer noord van Tring, in Hertfordshire, en tien kilometer oos van Aylesbury. In 2011 het dit 'n bevolking van 741 gehad. Die dorp se naam is Angel-Saksies van oorsprong: Mæssanwyrth, wat beteken "Mæssa se werf'. Marsworth is vir die eerste keer in die testament van Aelfgyfu (voor 975) genoem wat sê dat dit aan Edgar die Vreedsame toegestaan is, wat dit op sy beurt bemaak het aan St Etheldreda se Kerk, wat aan die Biskoppe van Ely behoort het, en dit het later aan Brictric, 'n kneg van Eduard die Belyder behoort. Na die Normandiese Verowering is Marsworth (onder die naam Missevorde) aangeteken in die Domesday Book as die eiendom van Robert D'Oyly en is verbind aan Wallingford, 'n assosiasie wat tot in die 17de eeu voorbestaan het. Die huurders in hierdie tyd was die Bassett-gesin en die land is tussen ses susters opverdeel. Deur hulle huwelike het die landgoed oorgegaan aan die Goldingtons en in hierdie tyd word dit aangeteken as "Marsworth with Goldringtons".


Ärgre dich, o Seele, BWV 186, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Bhambanani is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek Bhambanani". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


eMthonjeni is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek eMthonjeni". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Der Herr denket an uns, BWV 196, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rust Rust is 'n stelsel-programmeertaal geborg deur Mozilla Research, wat dit beskryf as 'n "veilige, konkurrente, praktiese taal". Dit ondersteun funksionele en imperatief-prosedurele paradigmas. Rust is sintakties soortgelyk aan C++, maar sy ontwerpers beoog om beter geheueveiligheid te bied terwyl prestasie behou word. Rust is 'n oopbron programmeertaal. Die ontwerpers het die taal verfyn deur die ervarings van die skryf van die Servo webblaaier uitlegenjin, en die Rust samesteller. 'n Groot deel van huidige bydraes tot die projek is van gemeenskapslede. Rust het eerste plek gewen vir "most loved programming language" in die Stack Overflow Developer Survey in 2016 en 2017. fn main() { println!("Hallo, Wêreld!"); } (en) https://www.rust-lang.org/ (en) lambda-the-ultimate.org (en) Rust FAQ (en) Samsung teams up with Mozilla to build browser engine (en) Github - Rust bydraes (en) Stackoverflow most loved language 2016 (en) Stackoverflow most loved language 2017


Blast Lärmen, ihr Feinde,, BWV 205a, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Non sa che sia dolore, BWV 209, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Straat van Yucatán (Spaans: Canal de Yucatán) is 'n seestraat wat die Golf van Meksiko in die noorde met die Karibiese See in die suide verbind en die Yucatán-skiereiland in die weste van Kuba in die ooste skei. Aangrensende lande is Meksiko in die weste en Kuba in die ooste. Die seestraat se nouste punt is sowat 217 km wyd en dit is tot sowat 2 800 m diep. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Straat van Yucatán. (en) "Yucatán Channel". Encyclopædia Britannica. Besoek op 15 Junie 2018. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Lippmaa is 'n van van Estniese oorsprong. Bekende persone met dié van sluit die volgende in: Endel Lippmaa (1930 – 2015), fisikus. Teodor Lippmaa (1892 – 1943), plantkundige.


Die term Pfeilstorch (Duits vir "pylooievaar") word gegee aan ooievaars beseer deur 'n pyl terwyl die in Afrika oorwinter, voordat hulle terugkeer na Europa met die pyl vas in hul liggame. Tot op datum is ongeveer 25 Pfeilstörche gedokumenteer. Die eerste en mees bekende Pfeilstorch was 'n wit ooievaar gevind in 1822 naby die Duitse dorp van Klütz, in die staat van Mecklenburg-Vorpommern. Dit het 'n pyl uit sentraal-Afrika in sy nek gehad. Die monster is gestop en kan vandag in die dieretuin versameling van die Universiteit van Rostock gesien word. Dit word dus na verwys as die Rostocker Pfeilstorch. Hierdie Pfeilstorch is van kardinale belang in die begrip van die migrasie van Europese voëls. Voor migrasie verstaan is, het mense geen ander verduideliking vir die skielike jaarlikse verdwyning van voëls soos die wit ooievaar en die Europese swael. Sommige teorieë van die tyd het voorgestel dat hulle in muise verander het, of dat hulle gedurende die winter aan die onderkant van die see gewag het. En sulke teorieë is selfs deur dierkundiges van die tyd versprei. Die Rostocker Pfeilstorch in die besonder het bewys dat voëls lang afstande migreer na wintergrond.


Verjaget, zerstreuet, zerrüttet, ihr Sterne, BWV 249b, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 3 Nasionale Roete 3 is 'n nasionale snelweg van Japan op die eiland van Kioesjoe. Lengte: 392.1 km (243.7 mi) Oorsprong: Moji-ku, Kitakyūshū Eindpunt: Kagoshima Hoof stede: Kitakyūshū, Fukuoka, Kurume, Kumamoto, Kagoshima Roete 3 by Minamata Roete 3 van Asahi voetbrug in Yatshushiro, Kumamoto (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 18 Nasionale Roete 18 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 193,9 kilometer (120 myl) Oorsprong: Takasaki Eindpunt: Joetsu Hoof stede op die roete: Komoro, Ueda, Chikuma, Nagano (jp) www.mlit.go.jp 一般国道１８号 (in Japannees). Ministry of Land, Infrastructure, Transport and Tourism. Kanto Regional Development Bureau. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 September 2011. Besoek op 29 November 2010. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nasionale Roete 24 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 130.3 km (87.2 mi) Oorsprong: Kyoto Eindpunt: Wakayama Stad Hoof stede op die roete: Uji, Nara, Tenri, Kashihara, Yamatotakada, Gojo, Hashimoto, Iwade (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nasionale Roete 30 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 26.4 km (16.4 mi) Oorsprong: Okayama Eindpunt: Takamatsu Hoof stede op die roete: Tamano (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Galalith (Erinoid in die Verenigde Koninkryk) is 'n sintetiese plastiek wat vervaardig word deur die interaksie van kaseïen en formaldehied. Die kommersiële naam is afgelei van die Griekse woorde gala (melk) en lithos (klip). Dit is reukloos, onoplosbaar in water, bio-afbreekbaar, nie-allergenies, antistaties en feitlik onbrandbaar. Dit is in verskeie lande onder ander name vervaardig, soos bv. aladdinite (in die VSA), Casolith (in Nederland) en lactoloid (in Japan). In 1893 het die Franse chemikus Auguste Trillat 'n metode ontdek om kaseïen onoplosbaar te maak deur dit in formaldehied te dompel. In 1897 het Wilhelm Krische, 'n drukker uit Hannover, Duitsland die opdrag gekry om wit, nie-vlambare, uitwisbare skoolborde te ontwikkel. Hy het gesukkel om die kaseïen aan die ondersteuning uit karton te laat vaskleef, en het die Oostenrykse chemikus (Friedrich) Adolph Spitteler (1846-1940) om hulp gevra. Die gevolglike horingagtige plastiek was nie geskik is vir die oorspronklike doel nie, maar ander toepassings is daarvoor gevind.


Dictyocalyx lifousantalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Dictyocalyx en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Tabachnick & Levi. Van Soest, R. (2011). Dictyocalyx lifousantalis Tabachnick & Levi, 2004. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=389049.


Euplectella crassistellata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Euplectella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Euplectella crassistellata. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171898. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Euplectella plumosum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Euplectella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Tabachnick & Levi. Van Soest, R. (2011). Euplectella plumosum Tabachnick & Levi, 2004. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=389050. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Eurete irregulare is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Eurete en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Okada. Van Soest, R. (2011). Eurete irregulare Okada, 1932. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171699. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Eurete simplicissimum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Eurete en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1868 deur Semper. Van Soest, R. (2011). Eurete simplicissimum Semper, 1868. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171708. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Farrea aculeata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Farrea en tot die familie Farreidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1875 deur Bowerbank. Van Soest, R. (2011). Farrea aculeata. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=184499. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Farrea costifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons kom uit die genus Farrea en behoort tot die familie Farreidae. WoRMS (2011). Farrea costifera. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171740. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Frederik, kroonprins van Denemarke, graaf van Monpezat (geb. Frederik André Henrik Christian; 26 Mei 1968) is die regmatige troonopvolger van Denemarke. Hy is die oudste seun van koningin Margrethe II van Denemarke en Henrik, die prinsgemaal. Frederik is op 26 Mei 1968 in Kopenhagen gebore toe sy ma nog prinses Margrethe was, die oudste dogter van Frederik IX en vermoedelike opvolger van die Deense troon. Met sy geboorte was sy oupa aan moederskant, Frederik IX, op die troon van Denemarke en sy oupagrootjie aan moederskant, Gustaf VI Adolf, op die troon van Swede. Hy het die kroonprins geword toe sy ma op 14 Januarie 1972 die troon bestyg. Sy peetouers sluit in prins Georg van Denemarke, baron Maximilien de Wattevill-Berckheim, graaf Etienne de Laborde de Monzepat, koningin Anne-Marie van Griekeland, groothertogin Joséphine-Charlotte van Luxemburg en Birgitta Juel Hillingsø. Hy is genoem na: Sy oupa van moederskant, Frederik IX, wat dus die koninklike tradisie volg om die troonopvolger òf Frederik òf Christian te noem. Sy oupa aan vaderskant, André de Laborde de Monzepat. Sy pa, prins Henrik.


Charles Friedel (12 Maart 1832, Straatsburg – 20 April 1899, Montauban) was 'n Franse chemikus. Saam met sy vriend James Mason Crafts het hy in 1877 die Friedel-Crafts alkileringsreaksie en die Friedel-Crafts asileringsreaksie ontdek. Friedel het in 1850 in Straatsburg begin om natuurwetenskap te bestudeer en het na 'n onderbreking in 1852 sy studies aan die Sorbonne voortgesit. Van 1856 tot 1870 het hy gewerk as 'n kurator van die mineraalversameling van die École des Mines. In hierdie tyd het hy sy chemiese kennis onder Charles Adolphe Wurtz in die laboratorium van die École de médecine uitgebrei. In 1860 het hy hier vir James Mason Crafts ontmoet. Na sy doktorsgraad in 1869, het hy in 1871 'n posisie as 'n dosent by die École normale supérieure aanvaar. In 1876 is hy as Professor van Mineralogie by die Sorbonne aangestel. In 1884, na Charles Adolphe Wurtz se dood, het hy sy leerstoel vir organiese chemie oorgeneem. Vanaf 1889 was hy ook die voorsitter van 'n kommissie vir die hervorming van die nomenklatuur van organiese Verbindings. In 1878 is hy verkies as 'n lid van die Académie des sciences.


Die beeldhoukuns is een van die oudste uitdrukkingsvorme van die beeldende kunste en kom voor in feitlik alle kulture in die verlede en in die hede. Waar 'n skilder en 'n grafiese kunstenaar met 'n gelyk oppervlak te make het, skep die beeldhouer sy werk in 'n bepaalde ruimte. Daar is vandag feitlik geen beperking op die soort materiaal wat die beeldhouer gebruik nie. Danksy die moderne tegnologie, kan die beeldhouer vry eksperimenteer met yster, staal, sintetiese stowwe en selfs met items wat vir die meeste miskien onbruikbaar en nutteloos is. Daarbenewens is daar ook die meer tradisionele materiaal soos klip, marmer, hout en brons.   Beeldhoukuns kan breedweg in 'n paar kategorieë ingedeel word: Daar is beelde wat spesifiek geskep word om in 'n ruimte geplaas te word, soos standbeelde - met of sonder voetstukke - borsbeelde en mobiele skeppings, wat gedeeltelik of in die geheel beweeglik is. 'n Ander kategorie is die beeldhouwerke wat slegs van een kant af besigtig kan word, soos dié wat teen 'n muur geplaas word, of in 'n muur, soos die Italië beelde van Christus aan die kruis of die beeldhouwerke wat vir nisse in geboue bedoel is.


Hyalonema schmidti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1899 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Hyalonema schmidti Schulze, 1899. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171446. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Mount Coot-tha, wat 287 m bo seespieël is, het die hoogste piek in Brisbane, Queensland, Australië. Mount Coot-tha vorm die oostelike gedeelte van die Taylor Bergreeks en is 'n prominente landmerk ongeveer 6 kilometer (3.7 myl) wes van die sentrale sakegebied van Brisbane. Dit is sigbaar vanaf 'n groot gedeelte van die stad, en is 'n gewilde bosland-toeristebestemming, en sluit die Botaniese Tuine van Brisbane, die Sir Thomas Brisbane Planetarium, 'n bergrit, fietsroetes, parke, watervalle en televisie- en radio-torings in. Mount Coot-tha is die bron van Ithacaspruit. Sjabloon:Cite QPN Visit Mt Coot-tha Brisbane Tourist Guide. Retrieved on 2013-11-07. University of Queensland: Queensland Places: Mount Coot-tha Mount Coot-tha Mountain Bike Trails Info Geargiveer 23 Augustus 2010 op Wayback Machine Mount Coot-tha Lookout Geargiveer 29 September 2007 op Wayback Machine Mt. Coot-tha (Government website) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema globiferum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Hyalonema globiferum Schulze, 1904. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171458. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema martabanense is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Hyalonema martabanense Schulze, 1900. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171463. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema proximum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Hyalonema proximum. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171487. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die term Burnsnag (Skots: Burns Nicht; Engels: Burns Night, soms ook Robert Burns Day) verwys na die feesviering en tradisionele aandete (Burns supper) wat ter ere van die Skotse digter Robert Burns op 25 Januarie, die digter se verjaardag (of, na gelang van plaaslike omstandighede, op een van die volgende dae), in Skotland, Noord-Ierland en Skotse kringe wêreldwyd plaasvind. Die eerste Burnsaandete ter herdenking van Robert Burns is deur sy vriende ter geleentheid van die vyfde jaardag van die digter se afsterwe op 21 Julie 1801 in Burns Cottage georganiseer. Sedertdien vind dit elke jaar plaas. Die eerste Burnsklub, wat steeds bestaan, is in 1801 deur sakemanne in Greenock gestig wat boorlinge van Ayrshire (of selfs kennisse van die digter) was. Hulle het die eerste Burnsaandete georganiseer op 29 Januarie 1802 gehou - die datum wat hulle as Burns se verjaardag beskou het. Eers toe hulle die kerkboeke in Ayr geraadpleeg het, het hulle kennis van die regte datum gekry. Burnsaandetes vind sedertdien op 25 Januarie of op een van die volgende dae plaas.


Dr. Hans Sauer (1857 – 1939) was 'n Rhodesiese pionier. Hy is in 1857 op Smithfield gebore. Hy bekwaam hom in Londen en Edinburgh in die medisyne waar hy sy graad ontvang. Hy keer terug na Suid-Afrika en vestig homself in Kimberley. Hy word 'n mediese gesondheidsbeampte en ontmoet sy lewenslange vriend, Cecil John Rhodes. Na die ontdekking van goud is hy na die Witwatersrand as Rhodes se verteenwoordiger en as mediese gesondheidsbeampte waar hy bly tot in 1889. In 1893 gaan hy na Rhodesië as besturende direkteur van die Rhodesia Exploration and Development Co. Ltd.. In die Matabele-opstand van 1896 het hy en Rhodes en 'n handvol ander persone ongewapen na die Matopos vergesel om vrede te maak met die opstandige leiers. Hy was 'n lid van die Reform-beweging in die Jameson-inval en is met £2 000 beboet vir sy aandeel daarin. Hy tree af in Engeland en is in 1939 oorlede. Sy outobiografie, Ex Africa, is 'n klassieke werk in sy soort. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Hyalonema ovichela is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1964 deur Lévi. Van Soest, R. (2011). Hyalonema ovichela (Lévi, 1964). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171517. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema crassum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Hyalonema crassum Lendenfeld, 1915. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171532. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Tonsea (Tonsea') is 'n Austronesische taal van die noordelike punt van Sulawesi, Indonesië. Dit is deel van die Minahasan tak van die Filippynse tale. "Tonsea at Ethnologue (18th ed., 2015)" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019.


Charles Eugène Bertrand (* 2 Januarie 1851, † 18 Augustus 1917 in Parys) was 'n Franse plantkundige, paleobotanis en geoloog. Hy word onthou vir sy navorsing rakende die vorming van steenkool. Hy het in die wetenskap in Parys studeer, waar hy onder die invloed van die plantkundige Joseph Decaisne en plantfisioloog Pierre Paul Deherain gekom het. In 1874 behaal hy sy doktorsgraad in die wetenskap, en word later aangestel as professor in plantkunde aan die Universiteit van Lille (1878). Van 1881 tot 1887 was hy hoof van die Archives botaniques du nord de la France. Sedert 1878 was hy 'n lid van die Botaniese Vereniging van Frankryk (Société botanique de France). Hy was die vader van die plantkundige Paul Charles Édouard Bertrand (1879-1944). Die standaard-outeursafkorting C.E.Bertrand word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word. Anatomie comparée des tiges et des feuilles chez les gnétacies et chez les conifères, 1874 - Comparative anatomy of the stems and leaves of Gnetaceae] with conifers.


Lophocalyx brasiliensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Lophocalyx en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2007 deur Menshenina, Tabachnick, Lopes & Hajdu. Van Soest, R. (2011). Lophocalyx brasiliensis Menshenina, Tabachnick, Lopes & Hajdu, 2007. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=255095. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Leë Heuwels (Russies: Пустые холмы, Poestije Cholmi) is 'n niekommersiële, alternatiewe opelugkuns-en-musiekfees in Rusland. Die fees word sedert 2003 jaarliks gehou, gewoonlik oor 'n paar dae in Junie, in die Kaloega- of Smolensk-oblast. Dit is 'n niewinsgewende geleentheid met geen toegangsgeld of borgskap nie. Vrywilligers is verantwoordelik vir die aanbieding. Die aantal besoekers het gegroei van 300 in 2003 tot meer as 45 000 in 2008. In teenstelling met die meeste musiekfeeste het Leë Heuwels geen spesifieke musiekformaat of styl nie. Van die genres op die fees is folk, blues, rockmusiek, reggae en soms elektroniese musiek, jazz of avant-garde. Al die deelnemers word streng deur 'n spesiale komitee gekies; die musikaal prominentste musiekgroepe word gekies, ongeag hul kommersiële sukses of gewildheid. In die finale program van die fees is sowat die helfte van die deelnemers dus net aan 'n paar mense bekend, en vir baie musikante is hul verskyning op die "Heuwels" hul eerste stap na gewildheid. Amptelike webwerf (ru) Amptelike webwerf (engelse weergawe)


Malacosaccus pedunculatus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Malacosaccus en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Topsent. Van Soest, R. (2011). Malacosaccus pedunculatus Topsent, 1910. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171930. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Neoaulocystis polae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Neoaulocystis en tot die familie Aulocystidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima. Van Soest, R. (2011). Neoaulocystis polae (Ijima, 1927). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171825. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Pararete farreopsis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Pararete en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1877 deur Carter. Van Soest, R. (2011). Pararete farreopsis. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171721. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Periphragella parva is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Periphragella en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima. Van Soest, R. (2011). Periphragella parva Ijima, 1927. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171677. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die R53 is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Swartruggens met Parys verbind via Ventersdorp en Potchefstroom. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (1 Mei 2012). "South African Numbered Route Description and Destination Analysis". Nasionale Departement van Vervoer. p. 63. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die R41 is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika, wat Johannesburg met Randfontein in Gauteng verbind. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (Mei 2012). "Suid-Afrikaanse genommerde roetebeskrywing en bestemmingsontleding". Nasionale Departement van Vervoer. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014.


Die R49 (ook soms bekend as die R47) is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Mahikeng verbind met die Botswanagrens by Kopfontein naby Gaborone, via Zeerust. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (1 Mei 2012). "Suid-Afrikaanse genommerde roetebeskrywing en bestemmingsontleding". Nasionale Departement van Vervoer. p. 63. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014.


Die R72 is ’n Oos-Kaapse provinsiale roete in Suid-Afrika wat die N2 ooswaarts van Gqeberha met Oos-Londen verbind via Port Alfred. Dit bied ’n alternatief vir die N2 vir ’n reis tussen Gqeberha en Oos-Londen. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (1 Mei 2012). "South African Numbered Route Description and Destination Analysis". Nasionale Departement van Vervoer. p. 63. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014.


Miguel Díaz-Canel is die 19de president van Kuba. Hy is op 19 April 2018 ingesweer. Lys van presidente van Kuba Lys van eerste ministers van Kuba Biografie deur CIDOB (in Spaans) Eerste toespraak as president van die Staatsraad op YouTube Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Toby Chance is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die DA. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Natasha Wendy Anita Mazzone (gebore op 9 Mei 1979) is 'n Suid-Afrikaanse politikus wat tans as die hoofsweep van die amptelike opposisie in die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika dien. Sy dien al sedert 2009 as 'n LP en verteenwoordig die grootste opposisieparty, die Demokratiese Alliansie (DA). Sy is die tweede ondervoorsitter van die Federale Raad van die DA en die party se woordvoerder oor staatskaping. Sy was voorheen adjunk- skaduminister van justisie en staatkundige ontwikkeling, skaduminister van openbare ondernemings en ook skaduminister van kommunikasie. Mazzone is in 1979 in Pretoria gebore. Sy is die kind van immigrantouers. Haar vader Giovanni is in Pietrastornina in die Avellino provinsie van Italië gebore. Hy is 'n sjef. Haar moeder, Valerie, is uit Londen afkomstig. Mazzone is die jongste van drie kinders. Sy het haar skoolonderrig by die Laerskool Sunnyside en die Glen High School in Pretoria ontvang. Mazzone het aan die Universiteit van Pretoria gestudeer om 'n prokureur te word, maar sy kon nie die graad voltooi nie. Sy het daarna haar klerkskap by Hahn & Hahn Prokureurs voltooi. Mazzone het musiek en opera aan die Lorraine Haverman-musiekskool studeer.


Grens tussen Tsjeggië en Duitsland Die Grens tussen Tsjeggië en Duitsland is die internasionale grens tussen die Tsjeggiese Republiek en Duitsland. Dit vorm 'n 815 kilometer (506 myl) boog van Oostenryk aan die suide tot Pole aan die noorde. Verskeie riviere kruis hierdie grens, of vorm gedeeltes van dit. Dit sluit in: Chamb (Tsjeggies: Kouba) Pfreimd Wondreb (Tsjeggies: Odrava) Ohře (Duits: Eger) Regnitz Weisse Elster (Tsjeggies: Bílý Halštrov) Natzschung (Tsjeggies: Načetinský potok) Floha (Tsjeggies: Flájský potok) Wilde Weißeritz (Tsjeggies: Divoká Bystřice) Müglitz (Tsjeggies: Mohelnice) Biela Elbe (Tsjeggies: Labe) Boemel (Tsjeggies: Spréva) Mandau (Tsjeggies: Mandav) Lausitzer Neiße (Tsjeggies: Lužická Nisa) Die grens kom uit die ou grens tussen die Duitse Ryk en die Oostenrykse Ryk. In die tydperk van 1945 tot 1990, het die grens deel gevorm van die ystergordyn en was swaar omhein en streng bewaak. Die Tsjeggiese Republiek het in 2007 by die Schengen-Gebied aangesluit. Dit het beteken dat al die paspoort kontrole langs die grens in Desember 2007 verwyder is.


Trichasterina borealis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Trichasterina en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Trichasterina borealis. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=134420. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Vityaziella renki is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Vityaziella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1997 deur Tabachnick & Lévi. Van Soest, R. (2011). Vityaziella renki Tabachnick & Lévi, 1997. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171882. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema timorense is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima. Van Soest, R. (2011). Hyalonema timorense. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171478. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Aphroceras is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Aphroceras alcicornis (Gray, 1858) Aphroceras caespitosa (Haeckel, 1872) Aphroceras cataphracta (Haeckel, 1872) Aphroceras cladocora (Haeckel, 1872) Aphroceras corticata (Lendenfeld, 1891) Aphroceras elongata (Schuffner, 1877) Aphroceras ensata (Bowerbank, 1858)


Dipuo Bertha Letsatsi-Duba is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Lelapia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Lelapia antiqua (Dendy & Frederick, 1924) Lelapia australis (Gray, 1867)


Leucettaga is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Leucettaga loculifera (Haeckel, 1872)


Megapogon is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Megapogon crispatus (Jenkin, 1908) Megapogon crucifer (Poléjaeff, 1883) Megapogon pollicaris (Jenkin, 1908) Megapogon raripilus (Jenkin, 1908) Megapogon villosus (Jenkin, 1908)


Sycettusa is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Sycettusa chilensis (Azevedo, Hajdu, Willenz & Klautau, 2009) Sycettusa flamma (Poléjaeff, 1883) Sycettusa glabra (Row, 1909) Sycettusa glacialis (Haeckel, 1870) Sycettusa hastifera (Row, 1909) Sycettusa kuekenthali (Breitfuss, 1896) Sycettusa lanceolata (Breitfuss, 1898) Sycettusa murmanensis (Breitfuss, 1898) Sycettusa nitida (Arnesen, 1900) Sycettusa poculum (Poléajeff, 1883) Sycettusa sibogae (Burton, 1930) Sycettusa simplex (Jenkin, 1908) Sycettusa stauridia (Haeckel, 1872) Sycettusa sycilloides (Schuffner, 1877) Sycettusa tenuis (Borojevic & Klautau, 2000) Sycettusa thompsoni (Lambe, 1900)


Dikeledi Mahlangu is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Zondi Makhubele is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Johanna Maluleke is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Dudu Mathebe is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Bongani Mkongi is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Joyce Moloi-Moroka is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Neon-22 (chemiese notasie: 2210Ne) is 'n stabiele isotoop van neon. The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties G. Audi, O. Bersillon, J. Blachot, A.H. Wapstra IUPAC Hierdie chemie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan die wikipedia help deur dit uit te brei.


By gereedskapvervaardiging word masjiene gebruik waarmee ŉ bepaalde vorm en afmetings aan ŉ werkstuk gegee word. Masjiene wat vir gietwerk gebruik word, word egter nie as gereedskapmasjiene beskou nie. Begrippe wat verband hou met die produk self (mate, oppervlakruheid, ensovoorts) asook die produksietyd speel 'n belangrike rol. Daar word steeds gesoek na nuwe metodes om die produksie van die masjiene te verhoog, veral deur die menslike faktor te verminder. Die industriële tegnieke wat ingespan word om produkte met spesifieke vorms en afmetings te vervaardig, behoort tot die meganiese tegnologie. Benewens materiaalkunde word drie hoofgroepe van tegnologie onderskei: - Masjienbewerkings (draaiing, walsery, slyp, skaaf, ensovoorts); - Plastiese of nie-masjineringsbewerking (silinderwerk, pers, klop, stempelmaak, ensovoorts); - Gietwerk (gietvormwerke, spuitgietwerk, ensovoorts). Die masjiene wat by die eerste twee prosesse gebruik word, word gereedskapmasjiene genoem. By masjienbewerking kom die belangrikste eienskap van gereedskapmasjiene na vore, naamlik die vermoë om die aksie so te herhaal dat reekse identiese produkte vervaardig kan word. Die herhalingsvermoë word moontlik gemaak deur peilingnoukeurigheid, beheer van die gereedskap en werkstukmateriaal en ook deur fyn en noukeurige instelling.


Die massa-oorskot of -tekort van 'n nuklied is gedefinieer as die verskil tussen sy massa en sy massagetal (die aantal nukleone). Die massa van 'n atoomkern word baie goed benader deur die massagetal, die aantal protone en neutrone waaruit dit bestaan, maar daar is altyd klein verskille wat 'n maat is vir die bindingsenergie volgens Einstein se formule E = m c 2 {\displaystyle E=mc^{2}} . Die massa-oorskot kan in kg of amu's uitgedruk word, maar volgens hierdie uitdrukking ook in energie-eenhede soos Joule of -gewoonlik- keV of MeV. Omdat die isotoop koolstof-12 oorspronklik as basis vir die mol-begrip gebruik was, is die massa-oorskot van hierdie nuklied nul. Indien die massa-oorskot van 'n isotoop positief is, beteken dit dat dit 'n kleiner bindingsenergie as 126C het. Dit is die geval vir 136C: 13,003 354838 − 13 = 0,003 354838   a m u {\displaystyle 13{,}003354838-13=0{,}003354838\ \mathrm {amu} } Hierdie massa-oorskot kom ooreen met 'n energie van 3,125 MeV.


Aluminium-26 (chemiese notasie: 26Al) is 'n radioaktiewe isotoop van aluminium. Die isotoop is 'n uitgestorwe oerisotoop en word vandag net as spore aangetref deurdat dit kosmogeen vervaardig word. Sy vervalproduk is magnesium-26. Die verhoudings 26Mg/24Mg en 26Mg/27Al word gebruik om meteoriete radiometries te dateer. In die tweede verhouding is 26Al deur 26Mg vervang omdat alle 26Al vandag na magnesium-26 verval het. Aluminium-26 kan as 'n spoorder in diffusie-eksperimente by hoë temperatuur gebruik word, maar omdat dit radioaktief is en baie duur is, word dit min gebruik. Dikwels word isotope van chroom in plaas van aluminium aangewend. Hulle diffusie-eienskappe is vergelykbaar en dié element het heelparty stabiele isotope. Hierdie isotoop het waarskynlik 'n groot rol gespeel in die vulkanisme wat die ontstaan van die aubriete veroorsaak het. The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties G. Audi, O. Bersillon, J. Blachot, A.H. Wapstra IUPAC PSRD Hawaii Developments in High Temperature Corrosion and Protection of Materials W Gao, Elsevier, 2008, ISBN 1-84569-425-2, ISBN 978-1-84569-425-8 Enstatite achondrite meteorites (aubrites) and the histories of their asteroidal parent bodies Klaus Keil Chemie der Erde - Geochemistry 70(4), 2010, bls.


Die Keiserlike Stad was deel van die stad Beijing tydens die Ming- en Qing-dinastie, met die Verbode Stad as sy middelpunt. Dit verwys na die versameling tuine, heiligdomme en ander diensgebiede tussen die Verbode Stad en die Binnestad van antieke Beijing. Die Keiserlike Stad was omring deur ’n stadsmuur en kon deur sewe poorte bereik word. Dit sluit historiese plekke in soos die Verbode Stad, Tiananmen, Zhongnanhai, Beihai-park, Zhongshan-park, Jingshan-park, die Keiserlike Voorouertempel en Xiancantan. Tydens die Yuan-dinastie was Beijing bekend as Dadu en die Keiserlike Stad was in die middel van die hoofstad. In 1368 het die Ming-leërs Dadu verower en die naam verander in "Beiping" (die twee karakters beteken "noord" en "vrede" of "gepasifiseer"). Die hoofstad is na Nanjing geskuif. Omdat die Keiserlike Stad nie in die oorlog beskadig is nie, het dit goed bewaar gebly. In 1369 het keiser Hongwu egter opdrag gegee dat dit gesloop word. In 1370 is Hongwu se vierde oudste seun, Zhu Di, verklaar tot Prins van Yan, met sy setel in Beiping.


Die Bende van Vier was ’n politieke faksie wat uit vier amptenare van die Kommunistiese Party van China bestaan het. Hulle het bekend geraak tydens die Kulturele Rewolusie van 1966-'76 en is later van ’n reeks aanklagte in verband met verraad aangekla. Die bende se leier was Mao Zedong se laaste vrou, Jiang Qing. Die ander lede was Zhang Chunqiao, Yao Wenyuan en Wang Hongwen. Die Bende van Vier het die magsorgane van die Kommunistiese Party in die latere stadiums van die Kulturele Rewolusie beheer. Dit was egter onduidelik watter groot besluite van Mao deur die vier uitgevoer is en watter deur die bende self geneem is. Die bende en die onteerde generaal Lin Biao, wat in 1971 dood is, is gebrandmerk as die twee grootste "teenrewolusiemagte" van die Kulturele Rewolusie en die Chinese regering het hulle amptelik die skuld gegee vir die grootste deel van die sosiale chaos wat in dié 10 jaar van onrus ontstaan het. Hul val op 6 Oktober 1976, net ’n maand ná Mao se dood, het gelei tot groot vierings in Beijing se strate en het die einde ingelui van ’n onstuimige politieke era in China.


Mantsheng Tsopo is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Dr. David Draper (1859 - 1929) was 'n Suid-Afrikaanse geoloog en is in 1859 aan die Kaap gebore. Hy het hom hoofsaaklik self geleer en baie van sy vroeë ondervinding by G.W. Stoe opgedoen. Hy het Kimberley, Lydenburg en Natal in die jare 1870's besoek en belangrike ontdekkings gedoen. Hy het deelgeneem aan die Geologiese opname van die Witwatersrand en daarna oorsee gegaan. Hy het ook Turkye, Borneo en Suid-Amerika besoek en hom veral toegespits op diamantontginning in Brasilië. In 1904 en 1905 was hy in beheer van die eerste ondersoek na tinneerlae in die Bosveld. Hy ontvang 'n eredoktoraat van die Universiteit van die Witwatersrand in 1927. Hy sterf in 1929. Die Draper-medalje is ter ere van hom vir buitengewone diens in Suid-Afrikaanse geologie ingestel. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967


George Boole (Engels: [buːl]; 2 November 1815 – 8 Desember 1864) was'n grootliks self-geleerde Engelse wiskundige, filosoof en logikus, wat die meeste van sy kort loopbaan bestee het as die eerste professor van wiskunde by Queen's College, Cork in Ierland. Hy het gewerk het in die velde van differensiaalvergelykings en algebraïese logika, en is die beste bekend as die skrywer van Die Wette van Denke (The Laws of Thought) (1854) wat Boolse algebra bevat. Boolse logika het die fondamente gelê vir die informasie era. Boole is gebore in Lincoln, Lincolnshire, Engeland, as die seun van Johannes Boole senior (1779–1848), 'n skoenmaker en Mary Ann Joyce. Hy het 'n laerskool onderwys asook lesse van sy vader ontvang, maar as gevolg van 'n ernstige daling in besigheid, het hy baie min verdere formele akademiese opleiding ontvang. William Brooke, 'n boekhandelaar in Lincoln, het hom moontlik gehelp met Latyn, wat hy ook kon geleer het by die skool van Thomas Bainbridge. Hy was self-geleerd in moderne tale.


Dr. George McCall Theal (1837 – 1919) was 'n Suid-Afrikaanse historikus. Hy is in 1837 in Nieu-Brunswyk, Kanada gebore en arriveer in 1870 in Suid-Afrika waar hy aansluit by die personeel van die Lovedalesending in Oos-Kaapland. Hy bly daar tot in 1877 tot hy by die Kaapse staatsdiens, by die Departement van Naturellesake aansluit. Hy word as agent na die Gaika-hoofman, Oba, gestuur. Hy was só suksesvol met die hantering van die stamlede dat hy in 1878 in bevel geplaas is van 'n groot gebied in die Oos-Kaapland. Hier word hy geïntereseerd in die geskiedenis van die blankes sowel as die nie-blankes en hy begin skoolboeke skryf, iets wat later ontwikkel het in 'n meer ambisieuse onderneming. In Maart 1879 is hy aangestel as hoof van die Koloniale Argief en het hy begin met die skryf van beroemde boeke oor die Suid-Afrikaanse geskiedenis asook oor die lewe van swartes. Vir die doel is hy deur die Regering na Londen, Lissabon, Amsterdam, Rome en ander stede in Europa gestuur om argiewe te besoek.


Ds. Andries Myburg (gebore Pietersburg, Transvaal, 19 Januarie 1936) was tussen 1961 en sy emeritaatsaanvaarding in 2001 predikant in vier gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, waarvan drie in die destydse Transvaal en een in die Vrystaat. Ds. Myburg het reeds baie jare voor hy geëmeriteer het, gesondheidsprobleme ervaar, maar soos sy eggenote, Annatjie, jare later sou sê: "Ook (hier) kan ons getuig dat die genade van die Here vir hom genoeg was en kon hy steeds sy bediening getrou nakom." Sy lewensfilosofie is dan ook: "En wat jy ook al doen, doen dit van harte soos vir die Here en nie vir mense nie.” Hy het elke taak wat hy aangepak het, na die beste van sy vermoë gedoen. Hy kon nooit afskeepwerk verdra nie. Myburg was die oudste seun van Johannes Lodewikus Myburg (4 Julie 1906 – 9 September 2000) en Elizabetha Susanna Jansen van Vuuren (14 November 1917 – 14 April 2016).


Uitvalgrond is stukke grond wat as gevolg van swak opmeting sonder eienaar was. Onder die wet van die ou Republieke is hierdie grond as staatseiendom verklaar. Dele daarvan was taamlik groot. Die beroemdste stuk uitvalgrond was die plaas Randjeslaagte waarop die stad Johannesburg uitgelê is. Aan hierdie wet of instelling was die Inkruipplaas ook onderworpe. Rosenthal, Eric. 1967. Ensiklopedie van Suidelike Afrika Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Seychelle Internasionale Lughawe (IATA-kode: SEZ, ICAO: FSIA), of Aéroport de la Pointe Larue in Frans, is die internasionale lughawe van die Seychelle geleë op die eiland Mahé naby die hoofstad Victoria. Die lughawe is die basis en die huisves die hoofkantoor van Air Seychelles Dit  bied verskeie plaaslike en langafstandroetes as gevolg van sy belangrikheid as 'n internasionale ontspanningsbestemming. Die lughawe is 11 km suidoos van die hoofstad en is bereikbaar met die Victoriahoofweg. Dit vorm deel van die administratiewe distrikte van La Pointe Larue (terminaalgebied), Cascade/Providence (in die noorde), en Anse aux Penne (in die suide en die militêre basis). Die Seychelle ongerigte radiobaken (I: SEY) is geleë 10 km vanaf die benaderingspunt van aanloopbaan 13. Die Seychelle VOR-DME (I: SEY) is geleë op die lughawe. Die binnelandse terminaal is noord naby aan die internasionale terminaal. Dit bied tusseneilandvlugte met 'n vertrek elke 10-15 minute op besige tye wat ooreenstem met internasionale aankomste en elke 30 minute op ander tye. 'n Vragterminaal is suid van die internasionale terminaal en Air Seychelles hanteer alle vrag van internasionale en plaaslike roetes.


Bobby & Karlien – In Jou Skoene is 'n realiteitsreeks wat van 11 Januarie 2017 af op VIA (kanaal 147 op DStv) uitgesaai is. Die bekende broer en suster Bobby en Karlien van Jaarsveld laat hul luukse lewe agter om 48 uur in iemand wie se wêreld hemelsbreed van hulle s’n verskil, te bestee. Die reeks se première was op Woensdag 11 Januarie 2017 om 20h30.


The Capital Group Companies Inc. is 'n Amerikaanse onderneming wat finansiële dienste aan kliënte verskaf. Met bates van sowat VSA-$1 700 miljard is die onderneming, wat in 1931 deur Jonathan Bell Lovelace in Los Angeles gevestig is en steeds as privaat maatskappy bedryf word, een van die oudste en grootste beleggingsbestuurmaatskappye ter wêreld, met kantore op alle vastelande behalwe vir Afrika. Capital bied 'n verskeidenheid finansiële dienste aan, waaronder meer as veertig wedersydse fondse wat deur die dogteronderneming American Funds verskaf word, afsonderlik bestuurde portefeuljes (of kollektiewe beleggingstrusts), private ekwiteit, beleggingsdienste vir hoë-waarde-beleggers in die Verenigde State en 'n verskeidenheid dienste wat op institusionele en individuele beleggers dwarsoor die wêreld gemik is. Een van die onderneming se bekendste senior uitvoerende beamptes is Philip John May, die eggenoot van die Britse eerste minister Theresa May. The Independent, 12 Julie 2016: Theresa May's husband is a senior executive at a $1.4tn investment funds that profits from tax avoiding companies. Besoek op 16 Julie 2018


Argon-40 (chemiese notasie 4018Ar) is 'n stabiele isotoop van argon, 'n edelgas. Hierdie isotoop maak ongeveer 99,6% van alle argon in die atmosfeer uit. Dit ontstaan uit die verval van 40K en het uit die gesmelte gesteentes van die vroeë aarde ontsnap. Dit kan nie maklik uit vastestowwe ontsnap nie en vorm die basis van die K/Ar-dateringsmetode. Potassium Argon Dating, O. A. Schaeffer, J. Zähringer Springer Science & Business Media, 2012, ISBN 3-642-87895-4, ISBN 978-3-642-87895-4


PUTCO (die Public Utility Transport Company) verskaf busvervoer in Gauteng, Limpopo en dele van Mpumalanga. Die firma is gestig op 1 Junie 1945 met as doel die vervoer van swart pendelaars tussen die townships en hul werkplekke in en rondom Johannesburg. (en) Amptelike webwerf Hierdie Suid-Afrika-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Aroab is 'n dorp met 'n bevolking van ongeveer 5 000 in die ǁKaras-streek in die suide van Namibië. Dit lê sowat 170 kilometer (110 myl) suidoos van Keetmanshoop aan die rand van die Kalahariwoestyn. Die gemiddelde jaarlikse reënval is sowat 150-200 mm. Aroab is die distriksentrum vir die Keetmanshoop Landelike-verkiesingsafdeling. In 1900 het menere Blaauw en Oppermann, vermoedelik van Duitse afkoms, Aroab en die omliggende gebied verhandel van 'n inheemse Nama-stam vir skape en gewere. 'n Rusie oor 'n gronddam het gelei tot 'n verdeling van die grond tussen die twee here - Aroab en Streitdamm, die plaas wat Aroab in die weste begrens. Verreweg die meeste van die inkomste word gegenereer op plase in die omliggende gebied deur skape, bokke en beeste vir vleisproduksie te teel. Die mees algemene skaaprasse is dorper, persies, damaras, Van Rooy, karakoel en ander tot 'n mindere mate. Gewilde beesrasse vir hierdie gebied is Nguni, Bonsmara, Brahman en ander tot 'n mindere mate. Verskeie skape, beeste en bokke se stoettelers is in die gebied geregistreer.


Josip Horvat Međimurec (* 18 Februarie 1904 in Čakovec, Kroasië; † 2 Julie 1945 in Zagreb) was 'n Kroatiese skilder.


Japan Nasionale Roete 415 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Geskiedenis van die Russiese Rewolusie (Russies: История русской революции, Istoriia Russkoi Revoliutsii) deur Leon Trotsky is 'n 3 volume boek oor die Russiese Rewolusie van 1917. Trotsky het dit klaar geskryf in Russies in 1930 en dit was toe in Engels vertaal deur Max Eastman in 1932. Die drie dele: Die Omverwerping van Tzarism, Die Poging tot Teen-Rewolusie en Die Triomf van die Sowjets. Dit word beskou as 'n belangrike en unieke werk as 'n geskiedenis van 'n groot gebeurtenis wat geskryf is deur iemand wat 'n leidende rol daarin gespeel het. In sy nota oor die skrywer in die eerste Engelse vertaling, Max Eastman het geskryf dat "hierdie huidige werk... sal sy plek neem in die rekord van Trotsky se lewe... as een van die hoogste prestasies van hierdie veelsydige en kragtige verstand en wil." Al drie dele is gratis beskikbaar aanlyn by die Trotsky Internet Archive of gekoop kan word as 'n enkele boek gepubliseer deur Haymarket Boeke (ISBN 9781931859455), Pathfinder Pers (ISBN 0-913460-83-4), of Penguin Publishing (ISBN 9780241301319).


Japan Nasionale Roete 450 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 456 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 462 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 480 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Grantessa preiwischi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Grantessa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1913 deur Dendy & Row. Van Soest, R. (2011). Grantessa preiwischi Dendy & Row, 1913. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164444. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Mamatsikili is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Mamatsikili". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Mashishing, Sekhukhune is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Mashishing". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Formule E, amptelik die ABB FIA Formule E-kampioenskap, is 'n klas motorsport wat slegs elektriese motors gebruik. Die kampioenskap is in 2011 bedink, en die eerste wedren van die reeks het in September 2014 in Beijing plaasgevind. Die reeks staan onder die FIA se toesig en is tans in sy vierde seisoen. Alejandro Agag is die stigter en huidige uitvoerende hoof van Formule E. Telegraph Sport (13 September 2014). "Formula E opens with spectacular crash involving Nick Heidfeld and Nicolas Prost as Lucas di Grassi claims win". Daily Telegraph (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Februarie 2020. Besoek op 13 September 2014. "Championship Overview" (in Engels). fiaformula.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Desember 2018. Besoek op 28 Julie 2018. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Parenkiem is 'n term uit die soölogie waarmee die funksionele dele van 'n orgaan aangedui word, in teenstelling tot die dele wat vir die struktuur sorg, met name steun- of bindweefsel. Dit ontwikkel uit die embrionale mesoderm. In 'n kankergewas word met parenkiem die mutante woekerselle bedoel, in teenstelling tot die stroma, die omringende steunweefsel van die gewas. Voorbeelde: "Floral development in Greyia flanaganii with notes on inflorescence initiation and sympodial branching". South African Journal of Botany. 53 (3): 194–201. 1 Junie 1987. doi:10.1016/S0254-6299(16)31430-2. Besoek op 29 Julie 2018 – via www.sciencedirect.com. Parenkiem (dubbelsinnig)


Grantia laevigata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel. Van Soest, R. (2011). Grantia laevigata (Haeckel, 1872). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164253. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Grantia primitiva is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Brøndsted. Van Soest, R. (2011). Grantia primitiva Brøndsted, 1927. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164260. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Kalsium-48 (chemiese notasie 4820Ca) is 'n kwasi-stabiele isotoop van kalsium. Hierdie nukleid is uitsonderlik omdat dit 'n dubbelmagiese kern het wat ryk aan neutrone is. Die kern is nie heeltemal stabiel nie, maar die enigste vervalproses wat dit kan ondergaan is 'n dubbelbetaverval. Daar is twee sulke vervalpaaie. Een wat twee antineutrinos vrystel en (moontlik) een wat neutrinoloos is: 48 C a →   48 T i   +   2 e −   +   2 ν e ¯ {\displaystyle ^{48}Ca\to \ ^{48}Ti\ +\ 2e^{-}\ +\ 2{\bar {\nu _{e}}}} 48 C a →   48 T i   +   2 e −   +   0 ν e ¯ {\displaystyle ^{48}Ca\to \ ^{48}Ti\ +\ 2e^{-}\ +\ 0{\bar {\nu _{e}}}} Beide prosesse het uitsonderlik lang halfleeftye. Die tweeneutrino s'n is gemeet en bedra 4,4+0,5-0,4±0,4 x 10+19 jaar. Dit is meer as 'n miljard keer die ouderdom van die heelal.


Ishanavarman II (Khmer: ឦសានវរ្ម័នទី២; oorl. 928) was ’n koning van die Khmer-ryk, vermoedelik van 923 tot 928. Sy heerskappy was moontlik beperk tot Angkor en die streek om en wes van Battambang. Ishanavarman was die jongste seun van koning Yasovarman I en sy vrou, wat ’n suster van Jayavarman IV was. Hy het ’n ouer broer, Harshavarman I, gehad. Ishanavarman het sy oorlede broer in 923 opgevolg. Sy bewind was waarskynlik onstuimig en chaoties. Hy en sy broer was albei betrokke in ’n magstryd met hul ma se broer Jayavarman IV. Dié het in 921 reeds sy eie hoofstad 100 km van Angkor gestig. Die tempel Prasat Kravan is tydens Ishanavarman se bewind gebou. Niks anders is oor hom bekend nie, behalwe dat hy in 928 dood is en die postume naam Paramarudraloka gekry het. The Khmers, Ian Mabbet en David P. Chandler, Silkworm Books, 1995, bl. 262. Higham, C., 2014, Early Mainland Southeast Asia, Bangkok: River Books Co., Ltd., ISBN 9786167339443 Briggs, Lawrence Palmer. The Ancient Khmer Empire.


Jayavarman V (Khmer: ជ័យវរ្ម័នទី៥) was ’n koning van die Khmer-ryk. Hy het sy pa, Rajendravarman II, opgevolg toe hy net 10 jaar oud was. Hy het uit sy staatstempel, Jayendranagari, by Jayendrapura regeer. In 967 het hy bouwerk aan die Banteay Srei, wat as een van die juwele van Khmer-kuns beskou word, voltooi en toe hy 17 was, het hy nog ’n staatstempel, Ta Keo, laat bou. Weens ’n ongelukkige voorval toe die gebou deur weerlig getref is, is die bouwerk nooit voltooi nie. Die aristokratiese families het Jayavarman V se hof oorheers. Daar was talle vooraanstaande ministers, geleerdes en ampsbekleërs. Die magtigste familie was die huis van Saptadevakula, wat feitlik al die koninklike sake oorheers het. Hulle het ook koning Suryavarman I gehelp om in 1002 aan die bewind te kom. Hoewel Jayavarman V ’n volgeling van Shaivisme was, het hy Boeddhisme verdra en dié godsdiens het tydens sy bewind floreer. Kirtipandita, sy Boeddistiese minister, het antieke tekste uit ander lande na Kambodja gebring, maar niks daarvan het behoue gebly nie.


Emahlathini kan verwys na: Emahlathini, 'n nedersetting in KwaZoeloe-Natal Emahlathini, 'n nedersetting in Mpumalanga


Dharanindravarman I (Khmer: ធរណីន្ទ្រវរ្ម័នទី១) was van 1107 tot 1113 koning van die Khmer-ryk. Hy het die troon bestyg ná die dood van sy jonger broer, Jayavarman VI. Hy was met sy broer se voormalige vrou, Vijayendralakshmi, getroud. Dharanindravarman is in 'n oorlog met sy kleinneef, Suryavarman II, gedood soos in die Ban That-inskripsie vervat. Higham, C., 2001, The Civilization of Angkor, London: Weidenfeld & Nicolson, ISBN 9781842125847 Coedès, George (1968). Walter F. Vella (red.). The Indianized States of Southeast Asia. vert. Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-0368-1. The Civilization of Angkor, Charles Higham, University of California Press, 2004, pp. 112-113. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Aulocalyx serialis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Aulocalyx en behoort tot die familie Aulocalycidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Aulocalyx serialis Dendy, 1916. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171610.


Aulosaccus fissuratus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Aulosaccus en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Okada. Van Soest, R. (2011). Aulosaccus fissuratus Okada, 1932. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=172020.


Anton "Toni" Brunner (gebore 23 Augustus 1974 in St. Gallen, Switserland) is 'n Switserse boer, nasionale voorsitter van die Switserse Volksparty (SVP), en 'n lid van die Switserse Nasionale Raad. Brunner is op 23 Augustus 1974 in Wattwil in die kanton St. Gallen in Switserland gebore. In 1995 word hy op die ouderdom van 21 as die jongste lid ooit tot die federale parlement verkies. In hierdie tyd was hy boer, bestuurder van 'n internetradiostasie wat op boere gemik is, en voorsitter van die St. Gallen-afdeling van die Switserse Volksparty. Op 1 Maart 2008 volg Brunner Ueli Maurer op as voorsitter van die nasionale afdeling van die Switserse Volksparty. In Januarie 2016, kort na 'n rekordvertoning van die SVP in die 2015 Switserse federale verkiesing, kondig Brunner sy uittrede aan as president van die SVP in April van daardie jaar. Hy is op 23 April deur Albert Rösti opgevolg. Brunner is 'n lid van die Veldtog vir 'n Onafhanklike en Neutrale Switserland. "People's Party elects new leader". Swissinfo.


Bourg-la-Reine is 'n Franse stad binne die suidlike voorstede van Parys, Frankryk. Dit lê 10 km van Parys se stadsentrum en is in die département Hauts-de-Seine in die région Île-de-France geleë. In 2015 was die bevolking 20 249 en die oppervlakte 1,87 km². Georges Clemenceau (1841-1929), 'n staatsman, het in Ravonstraat 18, in Bourg-la-Reine gewoon. Église Saint-Gilles. RER Bourg-la-Reine. Villa Hennebique (1901-1903). Villa Saint Cyr. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Euryleptidae is 'n familie van mariene platwurms wat hoort tot die orde Polycladida. Lede van die familie is gewoonlik helderkleurig en varieer in grootte. Hul lywe is reghoekig of rond en kan glad wees of is bedek met kort tuberkels. Die tentakels is goed ontwikkel en duidelik sigbaar as hulle orent staan. Die volgende genera word gelys deur die World Register of Marine Species: Acerotisa Strand, 1928 Anciliplana Heath & McGregor, 1912 Ascidiophilla Cycloporus Lang, 1884 Eurylepta Ehrenberg, 1831 Euryleptodes Heath & McGregor, 1912 Katheurylepta Faubel, 1984 Leptoteredra Hallez, 1913 Maritigrella Oligoclado Pearse, 1938 Oligocladus Lang, 1884 Parastylostomum Faubel, 1984 Pareurylepta Faubel, 1984 Praestheceraeus Faubel, 1984 Prostheceraeus Schmarda, 1859 Stygolepta Faubel, 1984 Stylostomum Lang, 1884 Prostheceraeus sp. Prostheceraeus sp. The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 Tyler, Seth (2010). "Euryleptidae". World Register of Marine Species. Besoek op 2012-04-06.