Robert John Wagner jr. (gebore op 10 Februarie 1930) is ’n Amerikaanse akteur en rolprentvervaardiger. Hy het sy rolprentdebuut in 1950 in The Happy Years gemaak. Hy het rolle gehad in onder meer Stars and Stripes Forever (1952), Titanic (1953), Beneath the 12-Mile Reef (1953), Prince Valiant (1954) en White Feather (1955). In 1956 was hy in A Kiss Before Dying, Between Heaven and Hell en The Mountain. Teen die begin van die 1970's was Wagner se televisieloopbaan op sy hoogtepunt. Hy is die bekendste vir sy rolle in die reekse It Takes a Thief (1968–'70), Switch (1975–'78) en Hart to Hart (1979–'84), waarin sy vrou, Natalie Wood, ook ’n klein kameerol in die loodsepisode gehad het. Hy was ook dikwels te sien as Teddy Leopold in die sitkom Two and a Half Men en as Anthony DiNozzo sr. in NCIS.


Koppotiges of inkvisse (Cephalopoda) is 'n klas seediere wat tot die orde van weekdiere (Mollusca) behoort. Hierdie klas sluit inkvisse en seekatte in. Die inkvisse, seekatte en nautili, wat almal deel uitmaak van die klas Cephalopoda (koppotiges), is ’n hoogs ontwikkelde groep see weekdiere (phylum Mollusca). In baie opsigte kan hulle as die mees gevorderde groep lewende ongewerwelde diere beskou word. Die klas word deur slegs 130 lewende genera en 650 spesies verteenwoordig en dit lyk of die groep stadig maar seker minder word omdat sowat 10000 fossiel-spesies bekend is. Die grootste lewende ongewerwelde dier, die reuse-pylinkvis (Arehiteuthis), behoort tot hierdie groep. Hierdie dier kan 20 m lank word (insluitende die tentakels). Die kleinste koppotige dier, die inkvis Idiosepius, is skaars 2,5 cm lank. Hoewel die koppotige diere deel van die phylum Mollusca (weekdiere) uitmaak, toon hulle heelwat afwykinge van die algemene beeld van hierdie groep. In teenstelling met die stereotipe beeld van weekdiere as diere wat stadig voortbeweeg, is die koppotige diere vinnig bewegende roofdiere wat hoofsaaklik in die diepsee lewe.


Adam Mahomed Habib is 'n Suid-Afrikaanse akademikus en professor in politieke wetenskap, en sedert Junie 2013 die Vise-Kanselier en Rektor van die Universiteit van die Witwatersrand (Wits) in Johannesburg, Suid-Afrika. Hy was die voormalige adjunk-vise-kanselier van die Universiteit van Johannesburg. Habib het aan twee Suid-Afrikaanse en een Amerikaanse universiteit gestudeer, naamlik die Universiteit van KwaZulu-Natal, Universiteit van die Witwatersrand en die Nagraadse Skool van die Universiteit van New York. Hy verklaar dat Karl Marx en Leon Trotsky sy politieke oriëntasie beïnvloed het. In Oktober 2006 is hy toegang tot die Verenigde State geweier omdat hy na bewering by "terroristiese aktiwiteite" betrokke was. Op 20 Januarie 2010 is die verbod deur die destydse Amerikaanse Minister van Buitelandse Sake, Hillary Clinton, opgeskort. Habib, Adam (2013). South Africa's suspended revolution – Hopes and prospects. Wits University Press. ISBN 978-1-86814-608-6. (en) Habib takes over at Wits, Mail & Guardian, besoek op 3 Junie 2013. "Adam Habib: personal details" (in Engels). Center for Civil Society. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Maart 2010.


Die Gereformeerde kerk Oudtshoorn is die sesde oudste van die 20 gemeentes in die GKSA se Klassis Boland en einde 2015, toe hier 124 belydende en 21 dooplidmate was, die 12de grootste. Buiten die hoofdorp, Oudtshoorn, sluit die gemeentegrense ook dorpe soos De Rust, Calitzdorp en Ladismith en Uniondale in die Klein-Karoo in, en Willowmore, Beaufort-Wes, Prins Albert, Loxton en Fraserburg in die Groot-Karoo. Vroeër jare was Gereformeerde lidmate in die Suid-Kaap en Klein-Karoo heeltemal onbekend. Sover bekend, was die egpare J.A. Venter op Oudtshoorn en J.W. Olwage op George in die veertigerjare die enigste Gereformeerdes in die streek. Hulle het aansluiting gevind by die gemeentes Port Elizabeth en De Aar. Vanaf omstreeks 1950 het die bediening begin vorm aanneem vanuit Port Elizabeth. Die wyk Oudtshoorn is gestig met grense van Plettenbergbaai in die ooste tot by Heidelberg, Kaap, en selfs Montagu in die weste en noordwaarts tot by Willowmore en Joubertina. Ten spyte daarvan dat dit ’n reusegebied is, het hier net vyf of ses gesinne gewoon. Wanneer ds.


Die Gereformeerde kerk Sasolburg-Grootfontein was een van drie gemeentes van die GKSA wat tussen 1954, die dorp se stigtingsjaar, en 1983 op Sasolburg gestig is. Nadat die Gereformeerde kerk Sasolburg in 1954 gestig is, het amper 30 jaar verloop tot die stigting van die volgende twee gemeentes op die dorp, naamlik Sasolburg-Grootfontein en Vaalpark, wat vandag nog bestaan. Die Grootfontein-gemeente het egter in 1994 ontbind waarna lidmate blykbaar by die moedergemeente ingeskakel het. Sasolburg-Grootfontein het in sy hele 11-jarige bestaan die moedergemeente se kerkgebou gedeel. Du Plessis, Marthinus Jacobus, 1984 – 1985 Boshoff, Marthinus Christoffel, 1985 – 1988 (verlaat die bediening) Duvenage, dr. Benonie, 1988 – 1992 (aanvaar sy emeritaat) Verhoef, Gabriël Cornelis, 1992 – 1994 (waarna Sasolburg tot 2002) (af) Harris, C.T., Noëth, J.G., Sarkady, N.G., Schutte, F.M. en Van Tonder, J.M. 2010. Van seringboom tot kerkgebou: die argitektoniese erfenis van die Gereformeerde Kerke. Potchefstroom: Administratiewe Buro. (af) Venter, ds. A.A. (hoofred.) 1960.


Die Gereformeerde kerk Secunda-Oos was die tweede gemeente van die GKSA op die nywerheidsdorp Secunda in Mpumalanga en het, buiten die oostelike dele van die dorp, ook Trichardt en Charl Cilliers ingesluit. Die gemeente het in 1981 afgestig van die Gereformeerde kerk Secunda, wat self net twee jaar vantevore uit die Gereformeerde kerk Evander ontstaan het. Secunda-Oos het nooit haar eie kerkgebou gehad nie, maar steeds die kerkgebou van die moedergemeente op die hoek van Goedehoop- en Bosjesspruitstraat op Secunda gedeel, die eerste kerkgebou op die dorp. Die twee gemeentes het saam aanddiens gehou, maar Secunda se oggenddiens was byvoorbeeld in 1997 om 08:30 en Secunda-Oos s’n 10:15. Nadat Secunda-Oos in 2006 by Secunda ingelyf is, moes die kerkgebou vergroot word deur die aanbring van ’n galery om al die kerkgangers tydens die gesamentlike oggenddiens te huisves. In 2016 het die saamgestelde gemeente twee predikante gehad wat in elk van die voormalige gemeentes se pastorie gewoon het. Evander het omstreeks dieselfde tyd as Secunda-Oos deel van Secunda geword.


Fathi Hassan (Arabies: فتحي حسن, gebore 10 Mei 1957) is 'n Egipties-gebore, Italiaans-gebaseerde kunstenaar, veral bekend vir sy installasies wat die geskrewe woord en verf insluit. Hy word as een van die vroeë verteenwoordigers van kontemporêre Afrika-kuns beskou. Hy woon en werk in Fano. Hassan Fathi se kunswerk is in die volgende museums beskikbaar: Die Smithsonian Nasionale Museum van Afrika-kuns, Washington DC Metropolitan Museum of Art New York City Fowler Museum, Los Angeles Victoria en Albert Museum, London Britse Museum, London In Museum Arnhem, Nederland Kontemporêre Afrika-kuns (en) Goncharov, Kathleen. "Biografia e lavori di Fathi Hassan, Akkij" (in Italian en Arabic). Fathi Hassan. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Mei 2009. Besoek op 19 Oktober 2010.AS1-onderhoud: onerkende taal (link) Hassan, Fathi (2006). "Fathi Hassan" (in Engels). Fathi Hassan. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Augustus 2010. Besoek op 18 Oktober 2010. Mikdadi, Salwa. "Santa Moderna, 1998". The Heilbrunn Timeline of Art History (in Engels).


Die Gereformeerde kerk Senekal was die 13de oudste van die 22 gemeentes in die GKSA se Klassis Noord-Vrystaat. Einde 2015, toe hier 42 belydende en sewe dooplidmate was, was dit die vyfde kleinste gemeente in dié Klassis. Op 1 Maart 2020 het die gemeente ontbind toe minder as 10 lidmate oorgebly het, van wie amper almal weduwees was. Senekal was eers ’n wyk van die Gereformeerde kerk Ficksburg en vir Sondae se leesdienste het die lidmate op Senekal gebruik gemaak van die NG gemeente Senekal se kerksaal, met sekere voorwaardes van die wyksouderling, naamlik dat geen NG lidmaat die dienste mag bywoon nie. In 1949 is besluit om ’n eie kerkgebou op te rig waarvan ds. A. Duvenhage toe die hoeksteen op 29 Oktober daardie jaar gelê het. Die gebou is in wese ’n saalkerk met ’n Kaaps-Hollandse gewel sowel voor as agter. Die toring met die kerkklok daarin staan los van die gebou. Die lidmate hier en op Marquard het eers in 1961 amptelik as die Gereformeerde kerk Senekal afgestig. (af) Harris, C.T., Noëth, J.G., Sarkady, N.G., Schutte, F.M. en Van Tonder, J.M. 2010.


Die Gereformeerde kerk Noordbrug was ’n gemeente van die GKSA in Potchefstroom, maar nadat die belydende lidmate van dié gemeente tot net 168 in 2011 afgeneem, het dit in daardie jaar met Potchefstroom-Noord saamgesmelt as Potchefstroom-Die Bult. Die Gereformeerde kerk Noordburg het op 27 Oktober 1957 van Potchefstroom-Noord afgestig as die derde oorwegend Afrikaanse gemeente op Potchefstroom. Die kerkraad het die argitek Beyers Hartman aangestel om die kerk te ontwerp en met hom is ooreengekom oor die plasing, grootte, vorm en veral aansig van die kerk sodat die doelstellings van eenvoud, doelmatigheid, ruimheid, voldoende lig, goeie akoestiek en ’n billike prys nagestreef kon word. Ook het die kerkraad uit die staanspoor besluit om geen klok en geen horlosie in die toring te plaas nie, waarskynlik ook om geld te bespaar. Die plan was om die kerk op die klipkoppie oos van die pastorie te bou. Die fondamente is dan ook gegrawe, maar op die plek waar die preekstoel moes wees, was ’n rotskoepel wat op geen manier verwyder kon word nie.


Die Gereformeerde kerk Indwe was 'n gemeente van die GKSA op die dorpie Indwe in die Noordoos-Kaap wat ook die nedersetting Ida en omliggende gebiede ingesluit het. Die gemeente het in 1926 van die Gereformeerde kerk Dordrecht afgestig, maar het in 1990 ontbind toe die sieletal tot net 15 gedaal het. Die kerkgebou in Voortrekkerstraat se hoeksteen is op 22 Oktober 1938 gelê en dis op 6 Mei 1939 in gebruik geneem. In die Noordoos-Kaap het dieselfde lot die Gereformeerde kerke Elliot (1899-1979), Hofmeyr (1914-1995), Sterkstroom (1882-2002) en Jamestown (1899-2003) getref. Du Plessis, Jan Barend, 1982 – 1985 (in kombinasie met Dordrecht, Jamestown en Molteno) Fanoy, dr. Pieter, 1985 – 1990 (in kombinasie met Dordrecht, Jamestown en Molteno) (af) Harris, C.T., Noëth, J.G., Sarkady, N.G., Schutte, F.M. en Van Tonder, J.M. 2010. Van seringboom tot kerkgebou: die argitektoniese erfenis van die Gereformeerde Kerke. Potchefstroom: Administratiewe Buro. (af) Venter, ds. A.A. (hoofred.) 1960.


Tripolitanië of Tripolitana (Grieks: Tripolis; "driestad" of "drie stede", Arabies: طرابلس; Taraboeloes) is 'n landstreek in die noorde van Afrika, wat rofweg met die noordweste van die huidige Libië ooreenkom. Die gebied is oorspronklik Tripolitana genoem; die naam Tripolitania is modern. De drie stede waarna dié naam verwys, is Sabratha Oea (die huidige Tripoli) Lepcis Magna, wat ook -eintlik inkorrek- Leptis Magna genoem word. Libië is oorwegend woestyn, maar oor die Middellandse See waai dikwels 'n wind uit die noorde, wat in die winter reënwolke aanvoer oor die Nafusagebergte. Die reënwater stroom deur die wadi's na die kus. Dit het die gebied baie vrugbaar gemaak en die drie stede wat deur die Fenisiërs gestig is, het baie ryk geword. Die gebied het deel uitgemaak van die Kartaagse ryk en die Numidiese koninkryk van Massinissa. Ná ongeveer 110 v.C. het dit deel van 'n Romeinse pronvinsie geword, wat Afrika Proconsularis genoem word. Later het dit 'n eie pronvinsie gevorm. Aanvalle van die woestynbewoners, die Garamante het eise gestel aan die Derde legioen Augusta van die Romeine.


'n Skeitregter is 'n stuk laboratoriumtoerusting wat gebruik word om twee vloeistowwe te skei wat nie mengbaar is nie. Skeitregters word gewoonlik van glas vervaardig en bestaan uit 'n bol met 'n stopprop van bo en 'n lang steel met 'n kraantjie onderaan. Daar is meestal 'n staander met 'n ringvormige klamp om dit in neer te sit. Skeitregers word baie gebruik om organiese (reaksie-)oplossings te was deur hulle uit te skud met water. Die water word toegevoeg, die stopprop ingesteek en die mengsel geskud. Die skeitregter word in die staander gesit om die twee vloeistowwe toe te staan te skei onder invloed van die swaartekrag. Die waterige fase het gewoonlik 'n hoë digtheid in vergelyking met die organiese ene. As die skeiding voltooi is, word 'n beker onder die tregter gesit en die kraantjie oopgemaak om net die waterige fase te laat uitloop. Die kraantjie word gesluit en 'n tweede beker gebruik om die organiese fase op te vang. Soms word 'n derde beker gebruik om die bietjie vloeistof van die oorgang op te vang wat moeilik te skei is.


Catharina van Bengale (1631 - 1683) ook bekend as Groote Catrijn of Catrijn van Batavia was 'n slaaf van die Bengale. Sy was 'n slaafvrou van Paliacatte, Coromandel-kus, Indië. Sy was 'n slaaf in Batavia van die vrye Maria Magdalena. Dit word dikwels gesê dat sy die voorouer van verskeie Suid-Afrikaanse etniese groepe soos die Kleurlinge en Asiatiese Suid-Afrikane is, maar sy is hoofsaaklik met die Afrikaner Snyman-familiestamboom verbind omdat sy 'n verhouding met Hans Christoffel Snijman gehad het. M Upham "In Hevigen Woede ... Groote Catrijn: Earliest Recorded Female Bandiet at the Cape of Good Hope - A Study in Upward Mobility" Capenis, Sept 1997. Part of a series. (en) stamouers.com Catharina https://mansellupham.wordpress.com/2020/10/08/groote-catrijn-van-paliacatta-at-jakarta-her-trial-and-banishment-to-the-cape-of-good-hope/ https://capeinfo.com/more/myths-legends-a-old-folks-stories/a-mother-of-the-nation Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Chloriet is 'n sout met die komplekse anioon ClO−2 wat die suurres is van chlorigsuur HClO2. Die stof is 'n matige oksideerder en matige basis. Die sentrale chlooratoom het 'n oksidasietoestand +3 (III). Hierdie molekulêre ioon het twee gelyke C-O bindings. (Net een resonansiestruktuur word getoon). Natriumchloriet word gebruik om chloordiokside te maak, wat gebruik word in die watersuiwering. Die reakse kan met chloor of met hipochloriet uitgevoer word. 2 N a C l O 2 + C l 2 ( g ) → 2 C l O 2 ( g ) + 2 N a + + 2 C l − {\displaystyle 2NaClO_{2}+Cl_{2}(g)\to 2ClO_{2}(g)+2Na^{+}+2Cl^{-}} 2 N a C l O 2 + H O C l → 2 C l O 2 ( g ) + 2 N a + + C l − + O H − {\displaystyle 2NaClO_{2}+HOCl\to 2ClO_{2}(g)+2Na^{+}+Cl^{-}+OH^{-}} 'n Oormaat aan chloor is gewoonlik toegevoeg om te voorkom dat daar nog reste chloriet in die drinkwater oorbly.


Die Mosambiekkanaal (Frans: Canal du Mozambique, Malgassies: Lakandranon'i Mozambika, Portugees: Canal de Moçambique) is 'n deel van die Indiese Oseaan wat tussen Mosambiek in die weste en Madagaskar in die ooste geleë is. Dit is ongeveer 1 600 km lank en 419 km wyd op sy nouste punt. Die diepste punt is 3 292 meter naby die kus van Mosambiek. Die warm Mosambiekstroom vloei suidwaarts deur die kanaal waar dit aansluit by 'n stroom vanaf die ooskus van Madagaskar om die Agulhasstroom te vorm. Daar is verskeie eilande in die Mosambiekkanaal soos Europa-eiland, Mayotte, en Mosambiekeiland.


Operasie Totalize (ook gespel "Operasie Totalise" in meer onlangse Britse bronne) was 'n aanval van die Geallieerde magte van die First Canadian Army gedurende die laaste fases van Operasie Overlord van 8 tot 13 Augustus 1944. Die bedoeling was om deur die Duitse verdediging te breek suid van Caen op die oostelike flank van die Geallieerde posisie in Normandië en om die sukses te benut en suidwaarts te beweeg om die hoërliggende gebied te wen noord van die stad Falaise. Die algehele doel was om die ineenstorting van die hele Duitse front te bespoedig en om die retirerende Duitse magte af te sny wat verder wes teen die Amerikaanse en Britse magte geveg het. Die veldslag word beskou as die intree operasie van die Kanadese Weermag wat amptelik aktief geword het op 23 Julie. In die vroeë ure van 8 Augustus 1944 het II Canadian Corps 'n aanval geloods waarin hulle gemeganiseerde infanterie gebruik het. Hulle het deur die Duitse front linies gebreek en belangrike posisies ingeneem wat diep binne die Duitse verdediging was. Die bedoeling was dat twee nuwe gewapende afdelings die geveg sou voortsit maar die betreklik onervare afdelings het gehuiwer en die Duitsers se gewapende teenaanvalle het die offensief vertraag.


Die Gereformeerde kerk Midrand is die jongste nuwe gemeente in die GKSA se Klassis Groter-Johannesburg, aangesien die Gereformeerde kerk Randburg, wie se stigtingsdatum aangegee word as 2003, in werklikheid ’n samestelling is van die ou gemeentes Johannesburg-Melville (1924), Randburg (1960) en Randburg-Oos (1976). Einde 2015, toe Midrand 95 belydende en 18 dooplidmate gehad het, was dit die sewende kleinste van die 15 gemeentes in dié Klassis. Vanaf veral die negentigerjare het die gebied tussen Johannesburg en Centurion rondom die ouer nedersetting Halfweghuis en Kyalami geweldig ontwikkel en in dié tyd die naam Midrand gekry. Eers was die ontwikkeling veral langs die N1, maar later het woongebiede ook vêrder weg van die nasionale pad ontwikkel. In dié gebied het die Gereformeerde kerk Midrand in 1999 tot stand gekom. ’n Groot erf is op die Erand-landbouhoewes Uitbreiding 1, wes van die N1, gekoop en in vier erwe verdeel. Van 2002 af het hierdie gemeente en die Nederduitsch Hervormde gemeente Midrand, wat op 1 Januarie 1931 as Johannesburg-Noord gestig is, maar sy kerkgebou by Atholstraat 188, Highlands-Noord, verkoop het nadat die meeste lidmate weggetrek het, ’n besonderse verbintenis omdat hulle ooreengekom het om saam ’n kerk op te rig.


Shreya Ghoshal is 'n Indiese sangeres. Sy het vier Nasionale Film-pryse, vyf Filmfare-pryse en agt Filmfare (Suid-Indië)-pryse ontvang. Sy het liedjies vir filmmusiek in verskeie Indiese tale opgeneem, en so haar identiteit as 'n leidende sangeres van die Indiese filmbedryf gevestig. Haar talent is eers deur die filmvervaardiger Sanjay Leela Bhansali opgemerk toe Ghoshal in die TV-werklikheidsreeks en -sangkompetisie Sa Re Ga Ma Pa deelgeneem het. Die goewerneur van die Amerikaanse deelstaat Ohio het 26 Junie as Shreya Ghoshal-dag verklaar. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Shreya Ghoshal. (en) Amptelike webwerf Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Gereformeerde kerk Pongola is die vierde jongste van die 10 gemeentes in die GKSA se Klassis Piet Retief. Einde 2015 was dit die sesde grootste gemeente in dié Klassis toe hier 113 belydende en 27 dooplidmate was, vergeleke met 131 en 58 einde 2001. Buiten die hoofdorp, Pongola in Mpumalanga net suid van eSwatini in die verre noorde van KwaZulu-Natal, sluit die gemeentegrense onder ook Hluhluwe, Kosibaai, Nongoma, Onverwacht en Sodwana in Suid-Afrika in, asook Hluti, Lavumisa en Nsoko in eSwatini. Pongola is waarskynlik uniek in die Gereformeerde kerkverband in dié opsig dat die Gereformeerdes hier eers behoort het tot ’n gemeente in die buiteland, naamlik die Gereformeerde kerk Goedgegun in eSwatini. Namate die dorp Pongola gegroei het in die jare 1950 tot '55 het die behoefte aan ’n afsonderlike gemeente hier ontstaan sodat die Gereformeerde kerk Pongola in 1955 gestig is. Nadat Goedgegun in 1964 ontbind het, het die lidmate op en om Nhlangano (Goedgegun se nuwe naam) by Pongola ingeskakel. Prof. W.J. Snyman het die eerste Gereformeerde kerkgebou op Pongola se hoeksteen op 23 Maart 1968 onthul.


Tiekiedraai is 'n gehuggie in Fetakgomo Tubatse Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Tiekiedraai". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Vandyksdrif is 'n nedersetting en spoorweghalte in westelike Mpumalanga, Suid-Afrika. Die plek lê langs die R544-pad tussen Witbank en Bethal en word omring deur steenkoolmyne. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Subplek Vandyksdrif". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Kelso is 'n klein kusdorp geleë in uMdoni Plaaslike Munisipaliteit ongeveer 65 km suid van Durban in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Kelso is bekend vir sy pragtige goue strande en branders wat puik toestande lewer vir branderplankry. Verskeie kompetisies vind jaarliks hier plaas, asook 'n deel van die "South Coast Surf Carnival". Diepseehengel is ook 'n gewilde tydverdryf. Kelso word bedien deur die spoorlyn van Durban na Port Shepstone en het voorheen 'n taklyn na Umzinto gehad, voordat dit in 1987 gesluit is. Vir motors en padvervoer is die hoofweë die N2-snelweg en die ouer R102-pad. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Subplek Kelso". Sensus 2011. "Kitesurfing Holidays in Kwazulu-Natal, South Africa" (in Engels). Zoco Travel. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Maart 2016. Besoek op 29 Februarie 2016. "South Coast Surf Carnival". Surfer's Village. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Maart 2012. Besoek op 29 Februarie 2016.


Die Albany-ruigte is ’n ekostreek in die suide van Suid-Afrika. Dit is gekonsentreer om die Albanie-streek van die Oos-Kaap. Die plante van die streek groei in goed gedreineerde, sanderige grond in die breë valleie van die Groot-Vis-, Sondags- en Gamtoosrivier en verder noordwes in die valleie van die Kaapse Plooigordel. Die ruigte is kwesbaar vir brande en weiding en is dus beperk tot valleigebiede waar daar ’n kleiner bedreiging is as op die oop vlaktes. Die klimaat is droog, veral verder die binneland in, maar die skaduryke valleie is koeler as die omringende gebiede wat warm in die somer en koud in die winter is, en waar die reënval wisselvallig is. Die ruigte bevat baie inheemse plante, veral vetplante, en kan in drie dele met verskillende soorte plantegroei verdeel word. Dit is die ruigste in die riviervalleie naby die kus waar die struike doringagtig is met laer plante soos kruip- en vetplante. Hoër op en nader na die binneland word die klimaat droër en die plantegroei minder dig.


Die Gereformeerde kerk Mosselbaai is die sewende jongste van die 20 gemeentes in die GKSA se Klassis Boland. Aan die begin van 2020 was hier 573 belydende en 44 dooplidmate vir ’n sieletal van 617. Buiten die hoofdorp, Mosselbaai, sluit die gemeentegrense ook plekke soos Boggomsbaai, Danabaai, Gouritsmond, Groot-Brakrivier, Hartenbos, Herbertsdale, Klein-Brakrivier, Reebok, Tergniet, Vleesbaai en Voorbaai in. Die Gereformeerde kerk Mosselbaai is in 1985 met 62 lidmate van die Gereformeerde kerk George afgestig, wat op sy beurt in 1966 van die ses jaar oue Gereformeerde kerk Oudtshoorn afgestig het. ln die vroeë 1990's is begin met die beplanning van 'n veeldoelige saal op die erf wat die gemeente gekoop het in Heiderand, Mosselbaai. Fanus Buys-argitekte is in samewerking met 'n boukommissie van die kerkraad in 1992 opdrag gegee om die veeldoelige saal te beplan met 'n begroting van R200 000. Hierdie gebou het bestaan uit 'n ruimte wat ongeveer 200 persone kon huisves, kleedkamers, kombuis en konsistorie. Ná ses maande is die bouwerk met groot dankbaarheid afgehandel, en op 19 Julie 1993 in gebruik geneem.


Die Gereformeerde kerk Kleinmond is die derde jongste van die 20 gemeentes in die GKSA se Klassis Boland wat die hele Wes-Kaap beslaan asook die westelike uithoeke van die Noord-Kaap. Einde 2015 het die gemeente 92 belydende en vyf dooplidmate gehad, vergeleke met 86 en nege einde 2011. Die buitengewone lae persentasie dooplidmate is daaraan te wyte dat die meeste dorpe binne die gemeentegrense, naamlik Kleinmond, Bettysbaai, Pringlebaai en Rooi-Els, gewilde aftreeplekke is. Die enigste uitsonderings is Caledon en Botrivier, maar daar woon waarskynlik bitter min van die lidmate. Terwyl Kleinmond se sieletal dus met twee toegeneem het (2,1 persent), het die hele Gereformeerde Kerkverband se sieletal in dieselfde tydperk van 77 036 tot 69 507 afgeneem, 'n afname van 9,8 persent, oftewel amper 2,5 persent per jaar. Die verspreidwonendes in die Overstrand en Overberg is vanaf 1979 deur die Gereformeerde kerk Strand bedien. In 1983 het die gebied Kleinmond, Bettiesbaai en Caledon 'n afsonderlike wyk met Willie Venter as eerste ouderling geword. Dienste is een maal per kwartaal op Kleinmond gehou. Van 1991 af is die Fellowship-kerkgebou op Kleinmond gebruik en is dienste elke Sondagmiddag om vieruur gehou.


Die Oranje stekel-eenhoringvis (Naso elegans) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Indiese Oseaan, die Rooisee, Oman en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. Die vis is ook al opgemerk by die Aliwal-bank. In Engels staan die vis bekend as die Orange-spine unicorn. Die vis word tot 45 cm lank. Anders as die meeste eenhoringvisse het dit geen horing of knop op die voorkop nie. 'n Kenmerk van die vis is die kop se hoekige voorkoms. Die vis se lyf is donkerbruin met swart en oranje merke op die gesig, amper soos grimering. Die dorsale vin is geel met 'n blou rant en daar is twee, prominente helder geel-oranje kielplate op die stertvin basis. Die mannetjies ontwikkel lang filamente op die stertvin. Hulle leef in aflandige koraal- en soms rotsriwwe in water wat 1 tot 70m diep is. Hulle skuil in die rommel, koraal en rots areas. Die vis is alleenlopers maar kan ook in klein groepe saamwoon. Hulle vreet hoofsaaklik alge.


Bagdad Café (ook bekend as Out of Rosenheim) is ’n Duitse rolprent van 1987 wat deur Percy Adlon geregisseer is. Dit is ’n komedie wat by ’n afgeleë vulstasie, padkafee en motel in die Mojave-woestyn in Kalifornië afspeel. Dit handel oor twee vroue wat kort tevore van hul mans vervreemd geraak het en die vriendskap wat tussen hulle ontstaan. Die Duitse toeris Jasmin Münchgstettner (Sägebrecht) van Rosenheim en haar man baklei terwyl hulle deur die woestyn reis. Sy storm uit die motor en loop na ’n afgeleë vulstasie en kafee, wat bedryf word deur ’n rateltaai en humeurige Brenda (Pounder), wie se eie man kort daarna ná ’n rusie die pad vat. Jasmin huur ’n kamer in die aangrensende motel. Brenda vertrou aanvanklik nie die buitelander nie, maar raak later met haar bevriend en laat haar toe om in die kafee te werk. ’n Verskeidenheid kleurryke karakters besoek die kafee, onder andere ’n vreemde Hollywoodse oudverwer van rolprentstelle (Palance) en ’n glansryke tatoe-kunstenaar (Kaufmann).


Minnie Postma (née Magdalena Jacomina Wille, Ficksburg, Oranje-Vrystaat, 18 Augustus 1908 – Pretoria, Suid-Afrika, 4 November 1989) was 'n Suid-Afrikaanse skrywer. Sy het talle Afrikaanse boeke die lig laat sien en het oor kinders, die lewe van die huisvrou, en die mense van Lesotho geskryf. Postma (née Wille) was een van ses kinders. Haar ouers was Jacobus Wille en Martha Sophia Jacoba van der Walt, getroue lidmate van die plaaslike Gereformeerde kerk. Sy het drie broers (Friedrich, Nicolaas en Jacobus) en twee susters (Martha Jacoba en Anna Johanna) gehad. Hier aan die grens met Lesotho leer sy om Sotho soos haar eie taal te praat en haar kontak met die plaaslike kinders lei later tot belangrike werke in haar oeuvre. Sy gaan eers plaasskool toe, waar sy by 'n vrou naby die skool loseer, en matrikuleer dan aan die Hoërskool Ficksburg. Daarna bekwaam sy haar aan die Bloemfonteinse Normaalkollege as onderwyseres. Hier ontmoet sy ook haar toekomstige man, Philippus Snyman Postma, seun van ds. Willem Postma, wat onder die skuilnaam Dr. O'Kulis bekendheid as skrywer verwerf.


Hierdie artikel handel oor die etniese groep. Vir die taal, sien Bretons. Die Bretonners (Bretons: Bretoned of Breizhiz, Frans: Bretons) is 'n Kelties etniese groep, inheems aan Bretagne in Frankryk. Hulle skryf die grootste deel van hul erfenis toe aan groepe wat Britoniese tale gepraat en vanaf die suidweste van Engeland, insluitend Cornwall, geëmigreer het om die aanval van Germaanse stamme te voorkom. Bretonners stam ook van die Galliërs en gedeeltelik van die Wikings af. Hulle het in golwe van die derde tot negende eeu-waarvan die meeste tussen 450 en 600-na die Armorika-skiereiland geëmigreer, wat aansluitend na hulle Bretagne genoem is. Die belangrikste tradisionele taal van Bretagne is Bretons (Brezhoneg), wat veral in die westelike deel van die skiereiland gepraat word. Vandag word Bretons deur sowat 365 000 mense gepraat, waarvan 240 000 vlot. Nog 'n ander minderheidstaal van Bretagne is Gallo wat in Opper-Bretagne gepraat word, waar Bretons nooit so sterk was nie. As een van die Britoniese tale, is Bretons nou verwant aan Kornies en verlangs aan Wallies, terwyl Gallo 'n Romaanse taal binne die langues d'oil is.


Diamant en die Dief is 'n Afrikaanse rolprent wat op 28 Junie 1978 in Suid-Afrika vrygestel is. Die skrywer en regisseur was Jan Scholtz. Akteurs soos Hans Strydom, Sybel Coetzee en Bill Curry vertolk die hoofrolle. Die rolprent is ’n komedie. Dit het geen ouderdomsperk nie en is goeie gesinsvermaak. Hans Strydom as Tom, 'n swendelaar Sybel Coetzee as Diamantjie, 'n geoloog Bill Curry, as Jeffrey Fantastic, 'n swendelaar Zack du Plessis as Vlok Regardt van den Bergh as Brand Mel Miller as Daan Wasserman Francois de Bruyn as Wepener Alex Heyns as C.A. Heyns Johan Malherbe as 'Wasserman' (Jacques) Volenté Bertotti as ontvangsdame (Susan) Jakkie Groenewald as Gouws Jacques Loots as Joubert, bankbestuurder Michal Grobbelaar as kolonel Klaas de Boer as verkeersbeampte P.W. Marais as Hamilton Diamant en die Dief is die verhaal van 'n sjarmante swendelaar (Hans Strydom) en sy ontmoeting met 'n pragtige geoloog (Sybel Coetzee), aan wie hy vals diamante probeer verkoop. Sy is egter nie onder 'n kalkoen uitgebroei nie en hy bevind hom uiteindelik met 'n ongewenste vennoot.


'n Diatomiese molekuul is 'n molekuul wat net uit twee atome bestaan. Party elemente kom voor as diatomiese molekules, soos waterstof H2, stikstof N2, suurstof O2, fluoor F2 en chloor Cl2, wat almal gasse is by kamertemperatuur. Broom Br2 is 'n vloeistof en Jodium I2 'n vlugtige vastestof. By hoë temperature kom diatomiese molekules ook in die dampfase van sommige elemente voor, soos litium Li2, swawel S2 of selfs koolstof C2. Al hierdie molekules word homonukleêr genoem omdat beide atome tot die dieselfde element behoort. Daar is egter ook heteronukleêre diatomiese molekules, byvoorbeeld van die verbindings koolstofmonoksied CO, stikstofmonoksied NO of van interhalogeenverbindings soos ClF, ClBr, BrF, ClI ensomeer. Daar bestaan ook diatomiese molekulêre ione soos die sianiedioon CN− or die hipochlorietioon ClO− Molekules wat uit drie atome bestaan, word triatomies genoem en soms word 'n spesie met veel atome poliatomies genoem. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Palme d'Or (IFA: palm(ə) dɔʁ; Afrikaans: "Goue Palm") is die hoogste prys wat op die Cannes-rolprentfees toegeken word. Dit is in 1955 deur die organiseerders ingestel en het die Grand Prix du Festival International du Film (1939 tot 1954) vervang. In 1964 is dit weer deur die Grand Prix du Festival vervang voor dit in 1974 heringestel is. Nota: Die Palme d'Or vir Union Pacific is op die 2002-fees terugwerkend toegeken. Die fees se debuut sou in 1939 plaasgevind het, maar dit is gekanselleer weens die Tweede Wêreldoorlog. Die organiseerders van die 2002-fees het van die oorspronklike 1939-benoemings aan ’n jurie voorgelê om ’n wenner te kies. * dui ’n eerste wen aan § dui ’n eenparige wen aan  Swede: Alf Sjöberg (1946, 1951)  Verenigde State: Francis Ford Coppola (1974, 1979)  Denemarke: Bille August (1988, 1992)  Serwië: Emir Kusturica (1985, 1995)  Japan: Shohei Imamura (1983, 1997)  België: Luc en Jean-Pierre Dardenne (1999, 2005)  Oostenryk: Michael Haneke (2009, 2012)  Verenigde Koninkryk: Ken Loach (2006, 2016) In 2002 het die fees ’n ere-Palme d'Or begin toeken aan regisseurs wat aansienlike werk gelewer het, maar nooit ’n mededingende prys gewen het nie.


Die Nordiese weerstandsbeweging, of NWB (Sweeds: Nordiska motståndsrörelsen, SMR, Fins: Pohjoismainen vastarintaliike, PVL, Noors: Nordiske motstandsbevegelsen, NMB), is 'n nordiese nasionaal-sosialistiese organisasie wat ten doel het om deur middel van 'n rewolusie 'n Nordiese nasionaal-sosialistiese republiek bestaande uit die Nordiese lande van Swede, Finland, Noorweë, Denemarke, Ysland en moontlik die Baltiese lande te skep. Die Nordiese weerstandsbeweging sluit in: die Sweedse weerstandsbeweging (Svenska motståndsrörelsen) die Finse weerstandsbeweging (Suomen Vastarintaliike), die Noorse weerstandsbeweging (Den norske motstandsbevegelsen) en die Deense weerstandsbeweging (Den Danske modstandsbevægelse). "Patriot.nu". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Julie 2010. Besoek op 22 Julie 2010. Sök | svenska.yle.fi [http://nordfront.se/ "Kansallinen Vastarinta | Vastarintaliikkeen media". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Maart 2016. Besoek op 31 Maart 2016. Frihetskamp "Nordfront.dk | For Nordens Frihed". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Augustus 2015. Besoek op 30 Maart 2016.


'n Aansitter of aansitmotor (ook tong-in-die-kies 'n knormoer genoem) is 'n elektriese motor wat gebruik word om 'n binnebrandenjin, soos 'n petrol- of dieselenjin, aan die gang te kry. Die elektromotor word vanaf die voertuig se battery aangedryf. Omdat die elektriese stroom te groot is om direk aan die motor te koppel, word 'n aflos ('n soort relê) ingespan om te keer dat dit brand. Die aansitter het 'n klein tandrat, wat by die kransrat op die vliegwiel inskakel. Die aansitter bring die vliegwiel, waaraan die krukas vas in, in beweging. Die verskillende suierslae kom dan in werking sodat die enjin by ontsteking self begin loop. 'n Elektriese aansitter is oor die algemeen 'n gelykstroommotor wat in serie gekoppel is. Dit is 'n groot energieverbruiker wat die battery in 'n kort tydjie kan ontlaai (sowat 10 minute) as die enjin om een of ander rede nie wil begin loop nie. Die aansitmotor ontwikkel ook heelwat warmte, en word maklik beskadig as dit ooreis word.


Ludi Botha (gebore op 16 Januarie 1980 in Kemptonpark) is 'n vryskutomroeper by Radio Laeveld (100.5FM). Hy het sy loopbaan op Junie 2012 by Radio Laeveld begin. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die NG gemeente Kangovalleie is ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Sinode van Wes-en-Suid-Kaapland in die omgewing van die dorp Oudtshoorn in die Klein-Karoo. Dit lê in die valleie onder die Swartberge. Die beroemde Kangogrotte val in die gemeente, asook die ou plase van genl. Koos de la Rey en genl. Louis Botha se ouers. Baie San-rotskuns word in die omgewing gevind. Die gemeente is in Januarie 1950 gestig en dié feit is in die Kerkbode van 8 Februarie 1950 deur ds. W.A. Landman, Scriba Synodi, aangekondig. Die konsulent was ds. D. de Jager. As ouderlinge het gedien die brs. B.P.S. Botha, H.J. Greeff, D.S. Lategan en L.M. Schoeman; en as diakens: B.J. Terblanche, C.F.J. Spies, A.J. de Jager en H.S.N. Schoeman. Ook Louis de Jager en Bertus Botha is as pastoriekommissie gekoöpteer. Die moedergemeente, Oudtshoorn, het 'n bruidskat van £4 000 geskenk. Ds. P.A.C. Weidemann (emeritus) het die gemeente tydelik bearbei. Hy is beroep en in Augustus 1950 bevestig. Sy seun, ds.


Kwaggasrand is 'n woongebied in die weste van Pretoria, Suid-Afrika wat onder die Stad Tshwane Metropolitaanse Munisipaliteit val. Dit word begrens deur Atteridgeville in die weste, Wespark in die ooste en Danville aan die noordekant. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Subplek Kwaggasrand". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Pretoria en omgewing is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


’n Meteoorreën is ’n groot getal meteore wat oënskynlik uit dieselfde punt in die lug kom. Dit word veroorsaak deur strome kosmiese brokstukke, wat meteoroïdes genoem word, wat die Aarde se atmosfeer teen hoë snelhede in parallelle bane binnedring. Die meeste meteore is kleiner as ’n korrel sand en daarom disintegreer feitlik almal sonder om die Aarde te tref. Intense of ongewone reëns staan bekend as meteoorstorms – dit is wanneer meer as duisend meteore per uur waargeneem word. Die Meteoordatasentrum lys sowat 600 vermoedelike meteoorreëns, waarvan omtrent honderd goed gevestig is. Die eerste groot meteoorstorm in die moderne tyd was die Leonides van November 1833. Een raming was meer as 100 000 meteore per uur, maar volgens ’n ander een was daar meer as 200 000 meteore in die tydperk van nege uur wat die storm oor die hele Noord-Amerika oos van die Rotsgebergte geduur het. Die Amerikaanse sterrekundige Denison Olmsted (1791−1859) het die gebeure die akkuraatste beskryf – nadat hy in die laaste weke van 1833 inligting versamel het, het hy sy bevindings in Januarie 1834 aan die American Journal of Science and Arts voorgelê; dit is in Januarie–April 1834 en Januarie 1836 gepubliseer.


Franklin is 'n dorpie in die Harry Gwala-distriksmunisipaliteit van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Griekwaland-Oos Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Franklin". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Franz Heinrich Kleinschmidt (Blasheim, Wesfale, Duitsland, 25 Oktober 1812 – Otjimbingwe, Suidwes-Afrika, 2 September 1864) was ’n Rynse sendeling in Suidwes-Afrika en die eerste evangeliedienaar wat in Julie 1839 deur die Rynse Sendinggenootskap, ná 'n sorgvuldige opleiding in die sendinginstituut in Barmen, Duitsland, na Namaland gestuur is. Voor hy in 1838 vir opleiding as sendeling opgeneem word, leer hy reeds die skrynwerkersambag en doen hy ook tydens sy militêre diens as hospitaalordonnans geneeskundige kennis op. Aanvanklik deur die sendingbestuur bestem om eerw. J.H. Schmelen by te staan, stap hy op 29 Oktober 1839 in Kaapstad aan wal, reis saam met eerw. J.G. Leipoldt oor Stellenbosch en Wupperthal en kom op 7 Mei 1840 by Schmelen op Komaggas in Namakwaland aan. Daar word hy georden op 22 Mei 1842 deur Schmelen, met die bystand van die sendelinge C. Hugo Hahn en H.C. Knudsen (’n Noorweër), nadat hy twee jaar op Komaggas en Steinkopf die evangelie verkondig het.


Die Andromedides is ’n meteoorreën wat verbind word met 3D/Biela, of Biela se Komeet; dit kom voor wanneer die Aarde deur die stofdeeltjies beweeg wat deur die komeet agtergelaat is. Die komeet het teen 1846 verbrokkel; die verspreiding van die brokstukke teen 1852 dui daarop dat die komeet óf in 1842 óf in vroeg 1843 opgebreek het toe dit naby Jupiter was. Dit het gelei tot besonder skouspelagtige reëns in daaropvolgende jare (veral in 1872 en 1885). In die vroeë 19de eeu, voor die komeet se verbrokkeling, was die uitstralingspunt in die sterrebeeld Kassiopeia. In die laaste eeu is die uitstralingspunt van die moderne, swakker meteoorreën gewoonlik in Andromeda, soos die naam aandui, maar vanweë sy ouderdom en die verspreiding van deeltjies kan dit lyk of meteore uit die aangrense sterrebeelde soos Visse, Driehoek en Kassiopeia kom. Die eerste bekende waarneming van die Andromedides was op 6 Desember 1741 oor Sint Petersburg, Rusland. Nog sterk reëns is in 1798, 1825, 1830, 1838 en 1847 gesien. In 1872 en 1885 was daar tot ’n paar duisend meteore per uur omdat die Aarde die komeet se stofbaan gekruis het.


Die Rynse Kerk in Suid-Afrika is 'n klein Protestantse kerkverband in Suid-Afrika wat bestaan uit 11 gemeentes, almal in die Suidwes-Kaap. In die 1940's, meer as 100 jaar nadat die Rynse Sendinggenootskap sy werk aan die Kaap begin het, het die genootskap besluit dat sy oorspronklike taak afgehandel is. Daarom het hy met die NG Sendingkerk onderhandel oor die oordrag van sy sendingstasies en gemeentes aan dié kerkverband. Talle mense op die onderskeie stasies was ontevrede oor dié moontlikheid, maar die genootskap het dit geïgnoreer en voortgegaan met die oordrag aan die NG Sendingkerk. Net Wupperthal het besluit om by die Morawiese Kerk aan te sluit. In 1951 het eerw. Gideon Joseph Thomas, wat in 1935 die tweede en laaste inheemse Rynse lidmaat geword het wat as predikant georden is, en 108 lidmate die Onafhanklike Rynse Kerk gestig. Die RSG het die nuwe kerk nie erken nie en dit as 'n wegbreekbeweging beskou. Die eerste lede van die kerk was lidmate van die gemeentes Bellville, Matroosfontein en Elsiesrivier.


Die Guaraní (Guaraní: Guarani) is 'n etniese groep inheems aan Argentinië, Bolivië, Brasilië en Paraguay wat met die taal Guaraní verband hou. Die etniese groep omvat sowat 270 700 mense en hulle praat Guaraní, Portugees of Spaans as moedertaal. Dit is naas die Quechua, Aymara en Mapuche een van die grootste inheems etniese groepe in Suid-Amerika. Die Guaraní se tradisionele strek in die hedendaagse Paraguay tussen die Río Uruguay en die Río Paraguay, Argentinië se Misiones-provinsie, Brasilië se suide asook dele van Uruguay en Bolivië. Die Guaraní was een van die eerste inheemse volke van Suid-Amerika wat met die Europeërs in kontak gekom het. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Guaraní (volk).


Johannes Samuel Hahn (Teutschenthal, by Halle, Duitsland, 12 Maart 1805 – Stellenbosch, Kaapkolonie 22 Julie 1883), was ’n Rynse baanbrekersendeling in Namaland, Suidwes-Afrika. Hahn is as lekebroeder en landbouwerker opgelei in die Rynse Sendinginstituut in Elberfeld-Barmen en in 1834 na die stasie Ebenhaeser, waar ’n sendinggemeente in 1839 gestig vandag nog bestaan as die Verenigende Gereformeerde gemeente Ebenezer bestaan, aan die mond van die Olifantsrivier aan die Kaapse Weskus gestuur om daar veral die praktiese werk in verband met die opbou en ontwikkeling van 'n armsalige Khoikhoi-nedersetting te behartig. Hy verrig indrukwekkende pionierswerk in 'n troostelose wildernis, bou 'n kerk, twee woonhuise en skure, rig 'n windmeul en 'n pompstasie op, lê tuine en landerye aan, gee onderwys aan die Khoikhoi in landboumetodes en verbeter hul vee. Hy sloof hom egter tevergeefs af om die nedersetting deur landbou 'n bestendige bestaan in 'n droogtegeteisterde gebied te verseker. Toe Hahn in 1848 as plaasvervanger van die Noorweegse sendeling Hans C. Knudsen na Bethanien ten noorde van die Oranjerivier verplaas word, was sy gesondheid reeds geknak.


Die Swartspikkel-rubberlip (Plectorhinchus gaterinus) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan, die Rooisee en die Persiese Golf, die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van Mosambiek. In Engels staan die vis bekend as die Blackspotted rubberlip. Die vis word tot 45 cm lank en het 'n wit lyf met swart kolletjies op die sye en bokant. Die vinne is geel met swart kolletjies op die anale-, dorsale- en stertvinne. Die onvolwasse vissies het swart strepe op die kop en die lyf tot hulle 12 cm lank is, daarna verander dit in kolletjies. Hulle leef in vlak koraalriwwe in water wat 3 tot 35m diep is. Hulle word gereeld in groepe gesien naby die koraal hellings. Die visse vreet bodem ongewerweldes. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies http://www.fishbase.org/summary/Plectorhinchus-gaterinus.html The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3


Hans Christian Knudsen (Bergen, Noorweë, 18 Maart 1816 – Hatfjelddalen, Noorweë, 4 Mei 1863) was ’n Rynse baanbrekersendeling, navorser van die Namataal en kunsskilder. Knudsen was die seun van Frederik Thomas Knudsen en Annelis Johanne Marie Lie. Ná voltooiing van sy opleiding as kunsskilder en litograaf aan die kunsskool in Bergen voel hy hom op 'n sendingfees wat hy tydens 'n wandeltog deur die Rynland (Duitsland) bywoon, geroepe om sendeling te word. Hy sluit in 1836 aan by die Rynse Sendinggenootskap in Elberfeld-Barmen en word ná voltooiing van die sendingkursus in 1841 na Suidwes-Afrika gestuur om op die stasie Bethanien die vroeëre werk van J.H. Schmelen voort te sit. Ná 'n kort verblyf by Schmelen op Komaggas in Namakwaland (destyds Klein-Namakwaland genoem) aanvaar hy sy werk in November 1842 en kry aanvanklik 'n groot toeloop van heidene omdat sy emosionele verkondiging van die evangelie 'n sterk indruk maak op die Khoikhoi (Nama) wat maklik bewoë word. Sonder stelselmatige onderwysing doop hy hulle ná enkele maande en in 1847 tel sy gemeente al 760 lede.


Marda Vanne was die verhoognaam van die professionele Suid-Afrikaansgebore aktrise en regisseur Scrappy van Hulsteyn. Margaretha Wilhelmina (noemnaam Scrappy) van Hulsteyn is op 27 September 1896 in Johannesburg of Pretoria gebore. Sy was die dogter van sir Willem van Hulsteijn, 'n Nederlandse immigrant, en sy eerste vrou Margaretha Pronk. Willem was aanvanklik boekhouer en later prokureur in die ZAR, regsadviseur vir lord Alfred Milner en Corner House en nog later politikus in die Unie van Suid-Afrika. Margaretha Pronk was die dogter van 'n Nederlandse dokter in Transvaal. Scrappy het haar koppigheid van albei haar ouers geërf. As kind was sy getuie van ernstige gesinsgeweld en dit het 'n invloed op haar karakter gehad. Ná die soveelste voorval is haar ma aan 'n rolstoel gekluister; daarom was Scrappy jare lank van haar vader vervreem. Sy was mooi en talentvol. Isaac Rosenberg, 'n Engelse digter wat bekend geraak het om sy oorlogsgedigte, was in 1918 in Kaapstad en het op Scrappy verlief geraak. Hy het 'n bekende potloodskets van haar gemaak en sy was die inpsirasie vir van sy liefdesgedigte.


Carl Gotthilf Büttner (Koningsberg, Oos-Pruise, 24 Desember 1848 – Berlyn, Duitsland, 14 Desember 1893) was ’n sendeling van die Rynse Sendinggenootskap en ’n Afrikanis. Sy belangrike taalkundige navorsingswerk is bekroon met die toekenning van ’n eredoktorsgraad in die Lettere deur die Universiteit van Koningsberg. Büttner het sy teologiese studie aan die Universiteit van Koningsberg voltooi en gaan in 1870 na die Rynse Sendinginstituut in Elberfeld-Barmen, waar hy in die medisyne en taalkunde studeer en deelneem aan die onderwys van kwekelinge van die Rynse Sendinggenootskap. In 1872 gaan hy saam met eerw. Friedrich Eich na Suidwes-Afrika en word hoof van die Augustineum, die opleidingskool vir swart en bruin onderwysers en evangeliste wat C.H. Hahn in 1866 op Otjimbingwe gestig het. Büttner keer in 1880 na Duitsland terug en word predikant in Wormsditt. In hierdie tyd publiseer hy Die Kirche und die Heidenmission (Leipzig, 1883). Gedurende sy verblyf in SWA het Büttner 'n goeie insig in die wese van die inboorlinge gekry en hul tale met gemak leer praat.


225088 Gonggong, voorheen (225088) 2007 OR10, is ’n moontlike dwergplaneet in die verstrooide skyf. Dit het 'n hoogs eksentriese wentelbaan met 'n groot baanhelling wat wissel tussen 34 en 101 AE van die Son af. In 2019 was dit 88 AE ver en was dit die sesde verste voorwerp in die Sonnestelsel. Gonggong is in 'n baanresonansie van 3:10 met Neptunus – dit beteken dit voltooi drie wentelbane in die tyd waarin Neptunus 10 voltooi. Gonggong is in Julie 2007 deur die Amerikaanse sterrekundiges Megan Schwamb, Michael Brown en David Rabinowitz ontdek en die ontdekking is in Januarie 2009 aangekondig. Met 'n deursnee van sowat 1 230 km is Gonggong omtrent so groot soos Pluto se maan Charon en is dit die vyfde grootste bekende voorwerp in die Sonnestelsel anderkant Neptunus. Sy massa kan groot genoeg wees dat hy hidrostatiese ewewig bereik het en dit kan dus 'n dwergplaneet wees. Sy groot massa maak 'n dun atmosfeer van metaan ook moontlik, hoewel so 'n atmosfeer langsamerhand in die ruimte sal ontsnap. Die voorwerp is genoem na Gònggōng, 'n Chinese watergod wat vir chaos, vloede en die helling van die Aarde verantwoordelik is.


Rookdale is 'n dorpie in die uThukela-distriksmunisipaliteit in die weste van KwaZulu-Natal, in Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Rookdale". Sensus 2011.


Ekuvukeni is 'n dorp in Uthukela-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Ekuvukeni". Sensus 2011.


Aspersiegrys is 'n intermediêre kleur met skakerings tussen aspersie en grys. Volgens verskeie kleurskemas word aspersiegrys as volg voorgestel: Lys van kleure


Glendale Heights is 'n klein dorpie in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Subplek Glendale Heights". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Veelhoringadder (Bitis cornuta) is 'n slang wat endemies is aan Suider-Afrika. Die adder kom voor vanaf Citrusdal en Graafwater in die Wes-Kaap, noordwaarts langs die Weskus tot by Meobbaai in Namibië. In die binneland kom dit tot by Calvinia voor. In Engels word dit die Many-horned adder genoem. Die slang word tot 75cm lank terwyl die gemiddelde lengte 30 tot 40cm is. Die wyfies is gewoonlik groter en meer geset as die mannetjies. Hulle kleur wissel van lig- tot donkerbruin, grysbruin of rooibruin met drie tot vier rye van donker, hoekige vlekke wat ligte rande kan hê. Die vlekke aan die bokant is gewoonlik groter as die vlekke aan die onderkant. Daar is 'n tros van 4 tot 7 horings bo elke oog en die pupille is vertikaal. Die kop is driehoekig en onderskeibaar van die res van die liggaam. Die slang bak graag op klipperige plekke en skuil soms in lae, digte plantegroei. Hy is meestal aktief met skemertyd of vroeg saans. Sy natuurlike vyande is roofvoëls, ander slange en klein karnivore. Die slang is gewild onder versamelaars. Die gif is matig sitotoksies en nie dodelik vir die mens nie.


Danie Theron, die beroemde verkenner van die Tweede Vryheidsoorlog, word met verskeie gedenktekens in herinnering geroep. Hierdie Suid-Afrikaanse militêre dekorasie is tussen 1970 en 2003 deur die Suid-Afrikaanse Weermag aan hul lede toegeken vir buitengewone en voortreflike diens in vredes- of oorlogstyd. Die Suid-Afrikaanse Weermag het op 1 November 1967 sy krygskool in Kimberley gestig en dit op 1 November 1969 herdoop tot die Danie Theron-krygskool of -gevegskool. In 1989 is die Danie Theron Inligtingskool na Potchefstroom verskuif. In die museum op Theron se geboorteplek Tulbagh staan 'n borsbeeld van hom. Die Voortrekkers (organisasie) het 'n gedenkplaat aangebring op die presiese plek buite Fochville waar Danie Theron gesneuwel het. Hierdie plaat is deur vandale verniel en in 1984 deur 'n verchroomde plaat vervang. Die bewoording daarop lui: Hierdie monument is geleë by Gatsrand tussen Johannesburg en Potchefstroom, 8 km wes van die afdraai na Fochville en op 'n kop nou bekend as Theronskop. Die hoof van die Laer Gedenkskool Danie Theron, dr. J.J. van Tonder, het reeds in 1935 voorgestel dat so 'n monument opgerig moet word op die plek waar Fourie aanvanklik begrawe is en 50 m van waar hy gesneuwel het.


Jacqui (Jacob) Eli Safra (* 1948) is 'n Switserse belegger en lid van die Libanees-Joods-Switserse bankiersgesin Safra. Jacqui Eli Safra is die seun van Elie Safra (1922–1993) en Yvette Dabbah (1927–2006) en die neef van die Libanees-Brasiliaanse bankier Edmond Safra (1932–1999) wat die Safra-familie se tradisionele bankbelange in Sirië, Libanon, Brasilië en Switserland bedryf het. Hy het 'n akademiese graad aan die Universiteit van Pennsilvanië se Wharton School verwerf en daarna leidende posisies by die Republic National Bank in New York beklee. Safra se beleggings sluit onder meer in: Encyclopædia Britannica Merriam-Webster Spring Mountain Vineyard in Saint Helena, Kalifornië Parknasilla Hotel en die nabygeleë Garinish-eiland (albei geleë naby Sneem, graafskap Kerry, Republiek van Ierland). Onder die naam J.E. Beaucaire (die naam van 'n karakter in die rolprent Monsieur Beaucaire van 1946 wat deur Bob Hope vertolk is) het Safra kleiner rolle in drie rolprente vertolk, terwyl die vervaardigingsonderneming Sweetland Films, wat hy saam met sy vriendin Jean Doumanian bedryf, agt van die Amerikaanse komediant en regisseur Woody Allen se rolprente gefinansier het.


Henry John Richard Burnett (Portsmouth, Engeland, 24 Maart 1832 – 26 Oktober 1913, Houdmoed, distrik Vanrhynsdorp, Kaapland, Suid-Afrika) was ’n Suid-Afrikaanse boumeester en moontlik argitek van Britse herkoms. Feitlik niks is vandag meer oor Burnett se lewe of werk bekend nie, behalwe dat hy die eerste pastorie van die NG gemeente Fraserburg omstreeks 1855 gebou en hom toe op Fraserburg gevestig het. Hy was ’n seun van John en Eliza Anne Burnett, en is op 29 Augustus 1853 op Tulbagh getroud met Rosina Gertruida (of Geertruide) Petronella van Baalen (gebore Tulbagh, 12 Januarie 1828; oorlede Vanrhynsdorp, 15 Maart 1904). Dis nie bekend wanneer hy die dorp verlaat het nie, maar die huis wat hy in 1857 vir sy gesin aan die huidige Voortrekkerstraat opgerig (en sekerlik ook ontwerp) het, is in 1926 aan die De Klerk-gesin verkoop. Hul een dogter, Elizabeth (Bessie) Viviers, en haar twee seuns, Chris en Fanie, het die huis ná haar man se dood bewoon. Sy het dit in 2014 aan sy derde of vierde eienaar verkoop.


Hoopdigtheid of stapeldigtheid word gedefinieer as die massa van baie partikels gedeel deur die totale volume wat dit beslaan. Die totale volume sluit die volgende in: partikelvolume, interpartikel "void" volume en die interne porievolume. Partikeldigtheid Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Owendale is 'n klein gehug, 'n yl bevolkte nedersetting in die Kgatelopele Plaaslike Munisipaliteit in die Noord-Kaap op die R385-streeksroete. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Owendale". Sensus 2011.


Vir die taal van die Chewa, sien Chichewa. Die Chewa is ’n Bantoevolk van Sentraal- en Suider-Afrika en die grootste etniese groep in Malawi. Hulle is naby verwant aan ander volke in die omringende streke, soos die Tumbuka en Nsenga. Hulle is ook histories verwant aan die Bemba, met wie hulle ’n oorsprong in die Demokratiese Republiek van die Kongo (DRK) deel. Nes met die Nsenga en Tumbuka, het ’n aansienlike deel van die Chewa-gebied onder invloed gekom van die Ngoni-volk, wat uit die ou Suid-Afrikaanse provinsie Natal of Transvaal daarheen getrek het. ’n Alternatiewe naam vir die Chewa is die Nyanja. Hul taal word Chichewa/Chinyanja genoem. Die Chewa is internasionaal die bekendste vir hul maskers en hul geheime gemeenskap, die Nyau, sowel as hul landboutegnieke. Die Chewa is nes die Nyanja, Tumbuka en Senga ’n oorblyfsel van die Koninkryk Maravi. Daar is twee groot Chewa-clans, die Phiri en die Banda, en hulle bestaan uit sowat 1,5 miljoen mense. Die Phiri word verbind met die konings en aristokrasie, en die Banda met helers en mistici.


Nkhata Bay, of net Nkhata, is die hoofstad van die Nkhata Bay-distrik in Malawi. Dit is aan die oewer van die Malawimeer en oos van Mzuzu geleë en is een van die meer se belangrikste hawens. Die bevolking in 2008 was 14 722. Die dorp is 413 km van Lilongwe, Malawi se hoofstad, en 576 km van Blantyre, die land se ekonomiese sentrum. Dit is die tweede besigste oord aan die meer. Die voorouers van Nkhata se inwoners was die Tonga. In die 19de eeu is hulle dikwels aangeval deur die Ngoni, wat noord gevlug het om onder die heerskappy van die Zoeloe-king Shaka in Suid-Afrika uit te kom. Chichewa is die taal wat in hospitale, kerke, koerante en oor die radio verkies word, hoewel die mense in die Noordelike Streek hoofsaaklik Chitumbuka praat. Tonga is die belangrikste taal in Nkhata Bay se skole; dit word sowat 92% van die tyd gebruik. Nkhata Bay is afhanklik van vis. Die grootste bedryf is egter landbou, veral die verbouing van kassawe (broodwortel). Daar is ook rubberplantasies. Verder is toerisme ’n groot bron van inkomste.


Matlwang is 'n klein, swart nedersetting wes van Potchefstroom in Noordwes. "Hoofplek Matlwang". Sensus 2011.


Bobslee is 'n sport wat tydens die Olimpiese Winterspele beoefen word waartydens deelnemers met 'n vaartbelynde slee teen 'n ysbaan afgly. Die sport se naam is van die Engelse werkwoord to bob afgelei, wat beteken om op en af te beweeg. Deelnemers beweeg hulself op die regte plekke vorentoe en agtertoe om te versnel. Die slee gly op twee onafhanklike pare lopers, waarvan die voorste paar gedraai kan word. Daar is twee- en vierpersoon bobsleë wat op aangelêde bane met verhoogde draaie gebruik word. Voorskrifte ten opsigte die gewig van die slee en deelnemers verhoed dat die resultate van die wedstryde deur die gesamentlike massa van die slee en deelnemers bepaal word. Moderne bane word van beton gemaak en met ys bedek. Kunsmatige bobsleebane is ook beskikbaar. Internasionale bobslee-kompetisies word deur die Federation Internationale de Bobsleeën et de Tobogganing (FIBT) georganiseer. The international home of Bobsleigh and Skeleton Sports Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Bobslee. (en) Webtuiste van FIBT, die beheerliggaam Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Tot en met die inwerkingtrede van die eerste Wet op Deeltitels, nr. 66 van 1971, was dit nie moontlik vir 'n persoon om eiendomsreg te verkry van 'n gebou of deel van 'n gebou op grond wat nie aan dieselfde persoon behoort nie. Die 1971 Wet het egter hierdie situasie verander toe die wetgewer besluit het om die Suid-Afrikaanse eiendomsreg te wysig om dit wel moontlik te maak. Dit was gedoen primêr met die doel om eienaarskap van residensiële eiendom vir meer mense toeganklik te maak deur 'n meer bekostigbare kategorie van behuising te skep, en was hoofsaaklik gebaseer op soortgelyke Australiese wetgewing. Sedertdien het die wetgewing aansienlike ontwikkeling deurgaan, en het die heersende wetgewing in hierdie verband, die Wet op Deeltitels, nr. 95 van 1986 ("die Wet") Geargiveer 10 September 2016 op Wayback Machine, op 1 Junie 1988 in werking getree. Intussen het die Parlement die Sectional Titels Schemes Management Act, nr. 11 van 2008 Geargiveer 7 Augustus 2015 op Wayback Machine (Deeltitelskemas Bestuurswet), goedgekeur, maar moet die President nog die inwerkingtredingsdatum daarvan bepaal.


Die Driestert-lipvis (Cheilinus trilobatus) is 'n vis wat in die Indiese en Stille Oseaan en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by sentraal-KwaZulu-Natal voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Tripletail wrasse. Die vis word tot 45 cm lank en beide geslagte het dieselfde kleurvariasies. Die vis het 'n dieplyf met die stertvin se stekels wat oënskynlik uit drie dele bestaan. Die middelste gedeelte van die stekels is langer. Die stertvin is olyf tot bruin van kleur en daar is verskeie kort, vertikale pienk strepe oor die lyf. Daar is ook twee wit bande oor die stertvinbasis. Die kop is bedek fyn, pienk kolletjies en spikkels. Die onvolwasse visse lyk baie soos die volwasse visse met ekstra witterige bande op die lyf en die stertvin is gerond. Hulle leef in rotsagtige kusareas en aflandige rotsriwwe in water wat 1 tot 140 m diep is. Die vis is 'n alleenloper en vreet klein vissies, skaaldiere en slakke. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies http://www.fishbase.org/summary/Cheilinus-trilobatus.html The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.


Die nasionale vlag van Singapoer is op 3 Desember 1959 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon twee horisontale bane in rooi bo en wit onder en ’n wit sekelmaan en vyf vyfpuntige sterre in die skildhoek. Singapoer het in 1959 selfregering binne die Britse Ryk verkry. Die vlag is op 9 Augustus 1965 as nasionale vlag herbevestig toe die republiek onafhanklikheid verkry het. Voor onafhanklikheid was dit die enigste staatsvlag in Maleisië wat nie ’n verhouding van 1:2 gehad het nie. Die elemente op die vlag (die kleure, sekelmaan en sterre) dui op ’n jong, opkomende volk, verenigde broederskap en gelykheid en nasionale ideale. Vaartuie gebruik nie die nasionale vlag as ’n vaandel nie. Handelskepe en ontspanningstuie gebruik ’n burgerlike vaandel van rooi met ’n variant van die sekelmaan-en-sterre-embleem in die middel. Nie-militêre regeringsvaartuie soos skepe van die kuswag gebruik ’n blou staatsvaandel met die nasionale vlag in die skildhoek en ’n agtpuntige rooi-en-wit windroos op die wapperkant. Oorlogskepe van die vloot vertoon ’n vaandel soortgelyk aan die staatsvaandel, maar dan in wit met ’n rooi windroos.


Die Groot Magellaanse Wolk (GMW) is ’n satellietsterrestelsel van die Melkweg. Op ’n afstand van sowat 163 000 ligjare is dit die naaste sterrestelsel aan die Melkweg naas die Sagittarius- Elliptiese en die moontlike Canis Major-dwergsterrestelsel (onderskeidelik 65 000 en 25 000 ligjare van hier). Gebaseer op die sigbare sterre en ’n massa van sowat 10 miljard sonmassas (M☉), is die deursnee van die GMW sowat 14 000 ligjare; dit is rofweg ’n honderdste van die Melkweg se deursnee. Dit maak die GMW die vierde grootste sterrestelsel in die Plaaslike Groep (naas die Andromeda-sterrestelsel, die Melkweg en die Driehoek-sterrestelsel). Die GMW word geklassifiseer as ’n Magellaanse spiraalstelsel. Dit bevat ’n staaf sterre wat geometries weg van die middel lê, wat daarop dui dat dit ’n dwergspiraalstelsel met ’n staaf was voordat sy spiraalarms versteur is, moontlik deur wisselwerkings met die swaartekrag van die Klein Magellaanse Wolk (KMW) en die Melkweg. Met ’n deklinasie van sowat -70° is die GMW vanuit die Suidelike Halfrond as ’n dowwe "wolk" sigbaar.


Die Ramkop-lipvis (Cheilinus undulatus) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van Mosambiek. In Engels staan die vis bekend as die Humphead wrasse. Die vis word tot 230 cm lank en is een van die grootste rifvisse. Dit kan tot 190 kg weeg. Die groot volwasse visse het 'n prominente knop op die voorkop. Beide geslagte se kleur variasies is dieselfde. Hulle is olyfkleurig tot groen met 'n donker, vertikale breë streep op elke skub wat die elisie van vertikale lyne skep. Daar is twee horisontale strepe net agter die oë. Die vis leef in tropiese strandmere, aflandige koraalriwwe en skeepswrakke in water wat 1 tot 60m diep is. Die onvolwasse vissies leef in grasagtige gebiede en word min gesien. Hulle is meestal alleenlopers. Die volwasse visse is gedurig op soek na prooi op die riwwe en slaap in grotte gedurende die nag. Hulle vreet 'n verskeidenheid klein vissies, slakke, seekastaiings en ongewerweldes. Hierdie vis word genadeloos gejag en die spesie word bedreig.


Die Wêreldgemeenskap van Gereformeerde Kerke (WGGK) is die grootste liggaam van Gereformeerde kerke in die wêreld en die vyfde grootste Christelike gemeenskap in die wêreld, na die Rooms-Katolieke Kerk, die Oosters-Ortodokse Kerk, die Anglikaanse Gemeenskap en die Wêreld Metodisteraad. Dit het 229 denominasies as lede in 108 lande, wat na raming ongeveer 80 miljoen mense verteenwoordig. Hierdie Christelike ekumeniese liggaam is gevorm in Junie 2010 deur die samesmelting van die Wêreldbond van Gereformeerde Kerke (World Alliance of Reformed Churches, of WARC) en die Gereformeerde Ekumeniese Raad (Reformed Ecumenical Council, of REC). Onder die grootste denominasies in die WGGK is die Presbiteriaanse Kerk van Afrika, Presbiteriaanse Kerk van Nigerië, Presbiteriaanse Kerk van Oos-Afrika, die Verenigde Kerk van Kanada, Presbiteriaanse Kerk in die VSA, die Gereformeerde Kerk in Hongarye, die Gereformeerde Kerk in Roemenië, Protestantse Kerk in Indonesië, en die Kerk van Skotland. Die denominasies wat lede is van die WGGK kan in die geheel as meer liberaal beskou word as die lede van die Internasionale Konferensie van Gereformeerde Kerke (International Conference of Reformed Churches) of die World Reformed Fellowship, wat ook groot Gereformeerde ekumeniese liggame is.


Die Wangsermeer (Duits: Wangsersee) is 'n bergmeer in die Switserse Kanton St. Gallen suidwes van die munisipaliteit Vilters-Wangs. Die klein meer is geleë bo Wangs noordoos van die bergspits Pizol op 2 206 meter bo seevlak, digby die Pizolhütte, die bergstasie van die Wangser Pizolbahn. Die 5-mere-staproete lei by hom verby. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Mosambiekse Vryheidsoorlog was 'n gewapende konflik tussen die guerrillamagte van FRELIMO (Frente de Libertação de Moçambique) en Portugal. Die oorlog het amptelik op 25 September 1964 begin en met 'n skietstilstand op 8 September 1974 tot 'n einde gekom. 'n Onderhandelde onafhanklikheid is in 1975 beklink. Portugal se oorloë teen vryheidsvegters in sy 400 jaaroue Portugese Ryk, het in 1961 met die Angolese Oorlog vir Onafhanklikheid begin. In Mosambiek het die konflik in 1964 begin met onrus en frustrasies onder baie van die inheemse Mosambiekse bevolkings, wat die buitelandse regeerders as 'n vorm van uitbuiting en onderdrukking beskou het, wat net tot voordeel van die Portugese ekonomie gestrek het. Baie Mosambiekers het ook die Portugese se beleid teenoor die plaaslike bevolkings geminag, wat neergekom het op diskriminasie, en beperkte toegang tot die Portugese lewenstyl-opvoeding en geskoolde werksgeleenthede. Namate suksesvolle selfbeskikkings-bewegings na die Tweede Wêreldoorlog regdeur Afrika posgevat het, het talle Mosambiekers progressief nasionalisties in hul politieke denke begin raak, en toenemend gefrustreerd geraak met die onderdanigheid waaronder hul volk aan 'n buitelandse regeerder uitgelewer was.


Leon Kruger (11 Oktober 1972 - 15 Julie 2021) was ’n Afrikaanse akteur en dramaturg. Leon Kruger is in Vanderbijlpark gebore maar word groot in Kibler Park in die suidelike voorstede van Johannesburg. Sy pa is ’n assuransie-agent en die gesin verhuis baie. Hy gaan skool op die Laerskool Dalmondeor en is een jaar op Hoërskool President en een jaar op Hoërskool Grens in Oos-Londen, waarna hy aan die Hoërskool Tygerberg in Kaapstad matrikuleer. As bevind word dat hy weens rugprobleme ongeskik is vir militêre opleiding, studeer hy drama, maar in sy tweede jaar moet hy vir ’n groot rugoperasie gaan en voltooi dus nie sy studies nie. Hierna maak hy sy eie klere vir verkoop op vlooimarkte, maar wanneer hierdie onderneming onsuksesvol is, gaan hy vir lank oorsee, waar hy onder andere drie jaar in Londen bly en hoofsaaklik werk as kelner. In Londen kry hy opleiding in radio-uitsendings by Birbeck College en in radio-uitsendingstegnieke by die London School of Radio.


Samuel Wallis (23 April 1728 in Cornwallis - 21 Januarie 1795 in Londen) was ’n Engelse seevaarder wat om die wêreld geseil het. Wallis is naby Camelford, Cornwallis, gebore. In 1766 het hy met die HMS Dolphin vertrek om saam met die HMS Swallow om die wêreld te vaar. Die twee skepe het geskei geraak kort nadat hulle deur die Straat van Magellaan is. Wallis het na Tahiti geseil en dit die "Koning George die Derde-eiland" genoem. Hy het op 17 Junie 1767 in Matavaibaai geland terwyl dit deur ’n vroulike hoof, "Oberea" (Purea), regeer is. Die eerste kontak was moeilik, want op 24 en 26 Junie het sommige Tahitiane probeer om die skip oor te neem, waarskynlik omdat hulle bang was die Engelse gaan permanent bly of omdat hulle die metaalvoorwerpe aan die skip wou hê. Die matrose het op die kano's en die skares op die heuwels geskiet. Die bewoners van die baai se reaksie op dié kragtige aanval was om vir die Engelse offerandes aan te bied om te wys hulle soek vrede.


P.J. Bosman (1933-) is ’n Afrikaanse digter en skrywer van romans en kortverhale. Sy eerste digbundel, Ryp geel kring (1992), is in 1993 met die Ingrid Jonkerprys bekroon. Die strokiesprentkunstenaar Wim Bosman is sy broer en die woordeboekmaker en taalkundige D.B. Bosman is sy oom. Paul Johannes Bosman is op 12 Augustus 1933 op Bothaville gebore as tweede seun van dr. I.D. Bosman, die skoolhoof van die plaaslike hoërskool. Wim Bosman, skepper van die strokiesprent Louis die Laeveldleeu, is ’n jonger broer van hom en die bekende woordeboekmaker, D.B. Bosman, is sy oom. Sy vader word in 1935 professor in Geskiedenis aan die Universiteit van Pretoria en hy gaan dus in Pretoria skool. Later word sy vader eerste dekaan van die fakulteit Opvoedkunde, dan dekaan van die fakulteit Lettere en Wysbegeerte, voorsitter van die Konvokasie van die Universiteit van Pretoria en vanaf 1939 tot 1947 is hy ook huisvader van Sonopkoshuis. In 1947 is Paul se vader oorlede en verhuis die ma met die drie jongste seuns na Bethlehem, waar hy in 1951 in die eerste klas aan die Voortrekker Hoërskool matrikuleer.


Louise Angless (*11 Junie 1927- †19 Desember 2008, Somerset-Wes ) skryf onder haar nooiensnaam Louise Naudé. Angless was aktief betrokke by die anti-apartheid beweging, veral by die organisasie Black Sash gedurende die apartheidsera. Haar boek Die kamferboom vertel dan ook die storie van haar en haar familie se stryd teen apartheid. 1990 Die kamferboom Louise Naudé Black Sash: http://blacksash.org.za/index.php/our-legacy/in-memory-of-black-sash-stalwarts/997-louise-angless-dies-after-short-illness Geargiveer 8 Februarie 2017 op Wayback Machine


W.H. Boshoff was (*4 Januarie 1865, Philippolis –†12 April 1918, Kroonstad) ’n predikant in die NG Kerk, wat ook bekendheid verwerf het vir sy kinderversies. Willem Hendrik Boshoff is op 4 Januarie 1865 op Philippolis gebore as een van elf kinders, waarvan drie tydens geboorte dood is en slegs agt groot word. Sy ouers is Willem Hendrik Boshoff en Jacoba Isabella Boshoff en hy het ses susters (Jacoba Isabella, Maria Magdalena Susanna, Christina Catharina Stoffelina, Isabella Stoffelina Hendrina, Maria Magdalena en Aletta Elizabeth) en vier broers (Christiaan Willem Hendrik, Christoffel Hendrik, Jacobus Johannes en Christoffel Hendrik). Hy gaan skool en matrikuleer aan die Grey-kollege op Bloemfontein, waarna hy op Stellenbosch in die plaaslike Kweekskool verder in die Teologie studeer. Hy bekwaam homself in 1887 as predikant en word in 1888 in die NG gemeente Steynsburg bevestig, waar hy bly tot in 1906 toe hy ’n beroep na die Winburg aanneem. As voorsitter van die plaaslike Skoolkommissie moet hy hier verskeie vraagstukke aangaande kinderopvoeding oplos.


Hein Viljoen (1951- ) is ’n Afrikaanse digter en professor in Afrikaans en Nederlands aan Noordwes Universiteit. Hendrik Marthinus Viljoen is op 23 Maart 1951 in Pretoria gebore. Sy vader, ook Hendrik Marthinus Viljoen, is ’n predikant. Die gesin woon eers op Krugersdorp-Wes, waar hy groot word, maar verhuis in 1959 na Lindley in die Vrystaat, waar hy skoolgaan tot met standerd vyf. In 1964 verhuis die gesin na Potchefstroom, waar hy sy hele hoërskoolopleiding ontvang en in 1968 aan die Hoër Volkskool Potchefstroom matrikuleer. Na matriek werk hy vir drie maande in die Witrand-inrigting vir verstandelik gestremdes, waarna hy sy verpligte nege maande militêre opleiding in 1969 ook op Potchefstroom deurloop. In hierdie jaar lê hy deeltyds die eerste jaar van die B.A.-graad deur die Universiteit van Suid-Afrika af. Vanaf Februarie 1970 studeer hy aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys en voltooi die B.A.-graad met Afrikaans-Nederlands en Psigologie as hoofvakke aan die einde van 1971. In Desember 1971 trou hy met Rinie Kruger en hulle het drie kinders. Hierna werk hy vir twee maande by die destydse Bantoe Administrasie in Carletonville voordat hy ’n beurs kry vir studie vir honneurs in Afrikaans.


Tommy Lee Jones (gebore op 15 September 1946) is ’n Amerikaanse akteur en rolprentmaker. Hy het vier Oscar-benoemings gekry, en het een gewen vir beste manlike byspeler vir sy spel in die 1993-riller The Fugitive. Sy ander noemenswaardige rolle was in die TV-minireeks Lonesome Dove, die Men in Black-fliekreeks, en in die prente No Country for Old Men, Batman Forever, Under Siege, Man of the House en Natural Born Killers. Hy het ook al werklike mense uitgebeeld soos die sakeman Howard Hughes, die Kongreslid Thaddeus Stevens, die tereggestelde moordenaar Gary Gilmore en die basketbalheld Ty Cobb. "Tommy Lee Jones Biography (1946–)" (in Engels). Filmreference.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Desember 2019. Besoek op 16 Mei 2012. Weinraub, Bernard (1 Augustus 1993). "FILM; Tommy Lee Jones Snarls His Way to the Pinnacle". The New York Times (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Augustus 2019. Besoek op 28 Maart 2010.


Albertus (Albert) Stephanus Geyser (10 Februarie 1918 – 13 Junie 1985) was 'n Suid-Afrikaanse geestelike, geleerde en anti-apartheidteoloog. Albertus Stephanus Geyser is op Naboomspruit, in die destydse Transvaal gebore. Hy was een van drie kinders van Nina en Petrus Geyser. Hy slaag sy matriek in 1935 aan die Hoërskool Ermelo. Die volgende jaar het hy aan die Universiteit van Pretoria ingeskryf vir 'n B.A. in tale. Sy broer, Hendrik Johannes, het saam met hom teologie studeer. In 1938 het hy die graad cum laude verwerf, met hoofvakke Grieks en Latyn. In 1941 is die graad B.D. aan hom toegeken. In 1943 het hy 'n M.A.-graad in Grieks en Latyn verwerf. Dieselfde jaar het die Universiteit van Pretoria die graad Doctor Divinitatis met onderskeiding aan hom toegeken. In 1945 het hy ook bykomende kursusse in Aramees en Cyrillies voltooi. Geyser het in 1943 sy doktorale studie in Kerkgeskiedenis begin. Die volgende jaar het hy dit verander na Nuwe Testament. Hy het dit binne 'n jaar voltooi. Op 15 Maart 1946 ontvang hy die graad Doctor Divinitatis Cum Laude.


Ons Tuis is 'n groep wat behuising verskaf aan ouer persone. Die tehuise word sedert 1 April 1929 bestuur deur 'n maatskappy sonder winsbejag wat deur mev Machteld Postmus en 'n aantal belangstellendes gestig is. In 1942 het die projek te uitgebreid vir die oorspronklike bestuur geword en is die Hervormde Kerk genader om die bestuur daarvan oor te neem. Mev Postmus was weereens die voorsitter van die direksie en is bygestaan deur 12 ander lede, waarvan 9 Hervormers was. Die kerk en sy lidmate het betrokke geraak en waar nodig hulp verleen en ondersteuning aangebied. Tans word die bestuur van die Ons Tuis Groep behartig deur sy Direksie en die Bestuurder van Ons Tuis en Monumenttehuise. Daarby het elke kompleks 'n eie bestuurder of matrone, 'n bestuurskomitee en 'n inwonerskomitee. Ons Tuis is geleë op drie plekke: Riviera, Pretoria Brooklyn, Pretoria Gerrieshof, Rustenburg http://www.otmt.org/index.php/tuis.html Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die 2016 Formule Een Belgiese Grand Prix is op 28 Augustus 2016 op die Circuit de Spa-Francorchamps, in België, gehou. Dit was die dertiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Nico Rosberg in 'n Mercedes AMG gewen. (nl) Forse straf voor Gutierrez na incident met Wehrlein (nl) Ook gridstraffen voor Alonso en Ericsson in Spa (nl) Hamilton krijgt nog eens vijf startplaatsen straf (nl) Alonso overtreft Hamilton: gridpenalty van zestig plaatsen


Émile Bernard (28 April 1868 – 16 April 1941) was ’n Franse postimpressionistiese skilder en skrywer wat bevriend was met Vincent van Gogh, Paul Gauguin en Eugène Boch, en later met Paul Cézanne. Die meeste van sy noemenswaardige werke is op ’n jong ouderdom geskilder, tussen 1886 en 1897. Hy word ook verbind met cloisonnisme en sintetisme, twee laat-19de-eeuse kunsbewegings. Minder bekend is Bernard se letterkundewerke, wat insluit toneelstukke, poësie en kunsresensies, sowel as kunsgeskiedenisstellings wat eerstehandse inligting bevat oor die belangrike tydperk van moderne kuns waartoe hy ’n bydrae gelewer het. Émile Bernard is in 1868 in Lille, Frankryk gebore. Omdat sy suster siek was toe hy jonk was, het Émile nie baie aandag van sy ouers gekry nie. Hy het by sy ouma gewoon wat ’n wassery in Lille besit het. Sy was een van die grootste ondersteuners van sy kuns. Die gesin het in 1878 na Parys verhuis, waar Émile die Collège Sainte-Barbe bygewoon het. Hy het sy kunsstudie aan die École des Arts Décoratifs begin.


Lategan P. Bredenkamp (1928–2010) was ’n Afrikaanse skrywer. Lategan P. Bredenkamp is in Januarie 1928 gebore. Hy is getroud met Minnie en hulle het ses kinders, drie dogters (Lia, Alet en Rietjie) en drie seuns (D.C., Izak en Pieter). Sy vrou is in 1999 oorlede. Hy bly op die plaas Amper in die distrik Postmasburg in die Noord-Kaap, waar hy met skape en beeste boer. Op 3 Desember 2010 is hy in die hospitaal op Upington oorlede. “Jan Leendert” vertel die verhaal van ’n rondswerwende bruin plaaswerker, Jan Leendert, en sy vrou Katrien se verblyf op ’n skaapplaas iewers voor die Tweede Wêreldoorlog en die verhouding wat daar tussen die wit boer en hulle heers. Die verteller in die verhaal is die jong seun Pieter. Ná Jan se aankoms begin dinge op die plaas ten goede verbeter, maar die boer neem aanvanklik aanstoot oor Jan se voorbarigheid, wat vriendelik maar ferm sy meestal baie billike eise uiteensit. Treffend is die wyse waarop die skrywer deur dinge te verswyg somtyds meer sê as wat vermeld word, waarna die krisis van misverstand wat die verhouding tref skok in sy ontbloting van die krake in die menslike psige.


Eveleen Castelyn (1928–2004) was ’n Afrikaanse digter wat veral in die skryf van haikoes en tankas uitgeblink het. Haar debuutbundel, Tussen hemel en aarde, is in 1979 met die Eugène Maraisprys bekroon. Eveleen Pretorius is op 17 Junie 1928 op Schweizer-Reneke gebore en word groot op hierdie dorp waar haar vader, Jan Pretorius, stadsklerk was. Na die dood van haar vader in 1937 verhuis die gesin in 1939 na Pretoria. Sy gaan skool aan die Laerskool Pretoria-Oos en matrikuleer in 1946 aan die Afrikaanse Hoër Meisieskool. Hier verwek Anna Neethling-Pohl by haar ’n vroeë belangstelling in en liefde vir die poësie deur haar voorlees van gedigte van Leipoldt, Celliers, Marais, Krige, Eybers en die Louw-broers. Noodgedwonge moet sy na skool gaan werk om haarself te onderhou en sy kry opleiding in handelsvakke aan die Liefse Handelskollege in Pretoria. Vanaf 1947 tot 1952 is sy snelskrifonderwyseres by hierdie selfde kollege en later werk sy ook ’n ruk by die Universiteit van Pretoria. In 1950 trou sy met die onderwyser Hermanus Christoffel (Cas) Castelyn, later professor aan die Fakulteit Opvoedkunde van die Universiteit van Suid-Afrika.


Die Vierbalk-nooientjie (Abudefduf natalensis) is 'n vis wat voorkom aan die ooskus van Suid-Afrika vanaf die Oos-Kaap tot by die noorde van KwaZulu-Natal en mag moontlik endemies aan Suid-Afrika wees. In Engels staan die vis bekend as die Fourbar damsel. Die vis word tot 17 cm lank, sy lyf is wit en daar is vier swart vertikale breē strepe op die lyf. Die strepe strek egter nie tot by die pens nie. Die kop is dofkleurig en die stertvin het 'n swart rant. Ouer visse ontwikkel 'n reënboogkleurige skynsel op die sye. Hulle leef in rotsagtige kusareas en aflandige riwwe in water wat 1 tot 20 m diep is. Die onvolwasse vissies mag in getypoele voorkom. Hulle is streng territoriale alleenlopers maar kan ook in pare of klein groepies voorkom. Die visse vreet soöplankton, alge en klein skaaldiere. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 http://www.fishbase.org/summary/Abudefduf-natalensis.html


David Gideon Conradie (24 Augustus 1879, Ceres – 30 September 1966, Pretoria) was 'n joernalis, redakteur van Die Volksblad, politikus en administrateur-generaal van Suidwes-Afrika (tans Namibië). In die vroeë jare van Afrikaans se ontwikkeling maak hy ’n groot bydrae met sy vertaling van buitelandse dramas. David Gideon Conradie is op 24 Augustus 1879 op die plaas Koelfontein naby Ceres in die Kaap gebore. Sy ouers is Daniël Jacobus Conradie en Hester Elizabeth (Hessie) Conradie en hy is die jongste van agt kinders. Sy skoolopleiding is op Prince Alfred Hamlet en dan op Ceres waar hy in 1898 matrikuleer. Hy studeer verder aan die Victoria Kollege in Stellenbosch, waar hy in 1901 die B.A.-graad in letterkunde en filosofie behaal. Hierna gee hy tot 1904 onderwys op Montagu, waarna hy vanaf 1905 sy studies in die regte aan Trinity College in Dublin in Ierland voortsit. Hier behaal hy in 1906 die LL.B.-graad en in 1907 die LL.D.-graad. Hy keer in 1907 na Suid-Afrika terug en word in Kaapstad tot die Balie toegelaat, maar verlaat Kaapstad om eerder in Bloemfontein te praktiseer.


Hendrik Claudius is ’n sewentiende eeuse Nederlander aan die Kaap, wie se reisverslae belangrike inligting oor die taal, plaaslike inwoners en kultuur van die tyd dokumenteer. Hendrik Claudius is omstreeks 1655 in Breslau in Silesia gebore. ’n Medikus van Batavia stuur hom na die Kaap om daar vir hom plante en kruie te versamel. Hy beïndruk hier egter met sy bekwaamheid en die Kompanjie neem hom in diens, waarna hy in die Kaap aanbly. Sy waterverfskilderye van inheemse plante en diere word baie bekend en gewild. Hy vergesel vaandrig Olof Bergh in 1683 op sy tog na Namakwaland, met die doel om die bron van die ryk kopererts te vind en is die amptelike joernaalhouer van hierdie reis. Hy vergesel goewerneur Simon van der Stel in 1685 op ’n soortgelyke reis, waartydens hy ook ’n aantal gekleurde sketse van diere en plante van die binneland maak. In 1685 doen die Fransman en Jesuïet Vader Tachard op ’n reis van Siam die Kaap aan en verkry van Claudius sy belangrikste inligting. In Tachard se “Voyage de Siam” neem hy tekeninge van Claudius op, terwyl hy in sy “Second voyage” in 1687 voorbeelde van Claudius se plantversameling opneem.


Diana is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is 35 km wes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Diana". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Boratapelo is 'n klein Swart nedersetting ongeveer 50 km wes van Polokwane, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Boratapelo". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die 2012 Formule Een Japannese Grand Prix is op 7 Oktober 2012 op die Suzuka Internasionale Renbaan in Japan gehou. Dit was die vyftiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Sebastian Vettel in sy Red Bull Racing-Renault gewen (nl) McLaren vervang ratkas van Button (nl) Force India-duo houdt hoop op puntenfinish (nl) Schumacher krijgt gridstraf voor botsing (nl) Vergne ontvangt drie startplaatsen straf


Tjarko is 'n ou Duitse manlike voornaam. Die naam kom uit Oos-Friesies. Dit is 'n vorm van die naam "Dietrich", en is waarskynlik afgelei van die kort-vorm Dirk (Dirk – Derk – Tjerk). Vertaal beteken die naam "magtige heerser van die volk". Tjarko Meyer Cramer, Duitse Skilder


Tom Berenger (gebore as Thomas Michael Moore; 31 Mei 1949) is ’n Amerikaanse akteur van televisie en rolprente. Hy is in 1986 vir ’n Oscar vir beste manlike byspeler benoem vir Platoon (1986). Berenger het joernalistiek aan die Universiteit van Missouri studeer, maar ná sy studie besluit om toneel te speel. Hy moes sy van verander omdat daar reeds ’n akteur met die naam Tom Moore was. Berenger het in 1988 die Tom Berenger-beursfonds vir toneelspel gestig om studente te beloën wat in toneelspel uitblink. Hy het in die 1970's in streeksteaters gewerk voordat hy New York toe verhuis het. Sy eerste TV-rolle was in sepies, soos die hoofrol van Tim Siegel in One Life to Live. Sy rolprentdebuut was die hoofrol in die onafhanklike prent Rush It (1976). ’n Klein rol het gevolg in Looking for Mr. Goodbar, en daarna was hy in In Praise of Older Women (1978). In 1979 was hy Butch Cassidy in Butch and Sundance: The Early Days, ’n rol wat hy gekry het omdat hy effens na Paul Newman lyk wat die rol in 1969 in Butch Cassidy and the Sundance Kid vertolk het.


In die sielkunde is 'n drifteorie of drifleer 'n teorie wat poog om sielkundige drifte te definieer, ontleed of te klassifiseer. 'n Drif is 'n "prikkeltoestand wat deur 'n homeostatiese steuring veroorsaak word", 'n instinktiewe behoefte wat die vermoë het om 'n individu se gedrag te motiveer. Die drifteorie is gebaseer op die beginsel dat organismes met sekere sielkundige behoeftes gebore word en dat 'n negatiewe spanningstoestand geskep word wanneer daardie behoeftes nie bevredig word nie. Wanneer daar in 'n behoefte voorsien word, neem die drif af en keer die organisme terug na 'n staat van homeostase en ontspanning. Volgens die teorie is die drif geneig om mettertyd toe te neem en werk dit op 'n terugvoerbeheerstelsel, baie soos 'n termostaat. In Psigoanalise verwys die drifteorie (Duits:Triebtheorie of Trieblehre) na die teorie van enige drifte, motiverings of instinkte wat duidelike doelwitte behels. Wanneer homeostatiese meganismes 'n interne wanbalans bemerk, ontstaan daar 'n drif om die balans te herstel. In 1927 het Sigmund Freud gesê dat 'n drifteorie die grootste leemte in psigoanalise was.


Ben Conradie (*23 Oktober 1913, De Aar – †13 Maart 1990, Strand) was 'n Afrikaanse skrywer van jeugverhale, romans vir volwassenes, dramas en godsdienstige boeke. Barend Jacobus Conradie is op 23 Oktober 1913 op De Aar in die Noord-Kaap gebore, waar sy pa aan die Suid-Afrikaanse Spoorweë verbonde was. Vanaf 1916 tot 1927 woon die gesin op die spoorwegstasie Paardevlei sowat 13 kilometer noord van De Aar, waar sy pa toe stasiemeester was. Ben begin sy skoolloopbaan op De Aar en gaan elke dag met die trein skool toe. Vanaf Mei 1926 tot Mei 1927 woon hulle op Moorreesburg en trek dan terug na De Aar, waar hy in 1931 matrikuleer. Hy studeer vanaf 1932 verder aan die Universiteit van Stellenbosch, maar slaag nie in sy eksamens nie en is in 1934 verplig om die universiteit te verlaat. In 1934 is hy dan vir ’n paar maande reisende sekretaris van die Christelike Studentevereniging (CSV) in die Vrystaat, waarna hy terugkeer na die Universiteit van Stellenbosch en nou meer sukses behaal met sy studies.


Zoelfikar of Zulfikar (Arabies: ذو الفقار Ḏū-l-Faqār of Ḏū-l-Fiqār) was ’n tweepuntige swaard wat Mohammed volgens die Islamitiese mitologie van die engel Gabriël gekry en aan sy skoonseun, die kalief Ali ibn Abi Talib, gegee het. Dit is een van die bekendste simbole van die Islam, en vir die Moslems net so belangrik as die swaard Excalibur vir die Britte. Zulfikar word al eeue lank in die ikone van Islamitiese lande uitgebeeld en is veral deur die Abbasidiese kalief en die Ottomaanse Ryk gebruik. Dit word dikwels uitgebeeld met twee lemme om die mite te verduidelik. Volgens die Sjiiete, wat glo imam Ali was die eerste opvolger van Mohammed, was die swaard ’n magtige wapen. Hul spreekwoord La fata illa Ali, la saif illa Zulfikar, wat beteken "daar is geen man soos Ali, daar is geen swaard soos Zulfikar nie", word dikwels op swaarde gegraveer. Zulfikar is ook ’n Islamitiese voornaam – bekende mense met die naam is die Pakistans-Engelse skrywer Zulfikar Ghose en die Pakistanse politikus Zulfikar Ali Bhutto. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Zoelfikar.


Johann Buhr (1900–1940) was ’n Afrikaanse joernalis en skrywer. Johann Jacob Buhr is op 26 September 1900 op die plaas Grasberg in die distrik Nieuwoudtville van Namakwaland gebore. Hy studeer vanaf 1918 vir ’n B.A.-graad aan die Universiteit van Stellenbosch, maar staak sy studies en word vir ’n paar jare joernalis by Die Burger. In 1923 hervat hy sy studies as ’n enigsins ryper student en hy word dan ook verkies as studenteraadsvoorsitter. In hierdie hoedanigheid verwelkom hy op 4 Mei 1925 die destydse prins van Wallis, die latere koning Edward VII, op Stellenbosch. Na verkryging van sy B.A.-graad aan die einde van 1925 sluit hy vir ’n jaar as joernalis aan by The Times of Natal. Dan keer hy terug na die Universiteit van Stellenbosch om in die regte te studeer. In hierdie tyd is hy die universiteit se korrespondent vir Die Burger. Tussen 8 Desember 1926 en 15 Januarie 1927 skryf hy ’n reeks artikels vir hierdie koerant onder die titel “Agter die gordyne”, waarin hy die nuwe professionele teater beskryf. Hierdie artikels is gebaseer op die reise wat hy in hierdie tyd saam met die Hanekom-toneelgeselskap onderneem.


Die Suid-Afrikaanse Weeshuis was ’n gebou na aan die bopunt van Langstraat, Kaapstad, wat in 1815 ingewy is en die eerste kinderhuis in Suid-Afrika van toe tot 1923 gehuisves het. Dit was ook die tuiste van die Suid-Afrikaanse Kollege van 1829 tot 1841. Nadat die SA Weeshuis die gebou ontruim het, is dit mettertyd verander en stuksgewys afgebreek tot die laaste, onherkenbare gedeeltes – toe deel van ’n modernistiese gebou van rooi klinkersteen – in November 1981 gesloop is. ’n Welgestelde weduwee, Margaretha Anna Moller (1743–1815), het vroeg in die 19de eeu aan die Kaapse regering voorgestel dat hulle ’n gebou stigting waarin ou, afgeleefde en behoeftige vroue opgeneem kom word. Sy sou self daarvoor ’n som geld afstaan, waarvan die rente vir die bedryf van die ouetehuis gebruik sou kon word. Die regering het geredelik ’n stuk grond aan die bopunt van Langstraat, aan die westelike kant langsaan die perseel waarop die Duitse Evangelies-Lutherse kerk Sint Martini later gebou wou word, afgestaan.


Kmdt. Jacob Philippus (Japie) Maré (Eendracht, distrik Heidelberg, Transvaal, 14 Junie 1878 – Machadodorp, Transvaal, 11 Februarie 1902) was ’n student aan die Teologiese Skool Burgersdorp ten tyde van sy dood weens wonde wat hy opgedoen het tydens die Tweede Vryheidsoorlog. Japie Maré was die oudste kind van die ses kinders uit die derde huwelik van Jacob Maré (bynaam Jors Voeter, 1823–1900), in 1875 met Johanna Catharina Louisa Schabort (1842–1895). Uit sy vader se eerste twee huwelike is sewe kinders gebore, onder wie Sarie Maré, en uit sy vierde, in 1897 met Maria Cecilia Alberta Zinn, geen. Japie se eie sibbes was Johanna Catharina Louisa (1880–1977), Elizabeth Johanna Deborah (1881–1935), Susannah Johanna (1883–1956), Frederik Johannes Igantius (1885–1935) en Izak Schabort (1888–1963). Japie se vader, wat volgens oorlewing op 15-jarige ouderdom aan die Slag van Bloedrivier deelgeneem het, het in 1887 as Volksraadlid van Transvaal afgetree, waarna die hele gesin van Heidelberg, Tvl., na Middelburg, Kaap, verhuis het omdat die klimaat vir hom gesonder sou wees.


Die 2012 Formule Een Hongaarse Grand Prix is op 29 Julie 2012 op die Hungaroring renbaan in Mogyoród, Hongarye gehou. Dit was die elfde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Lewis Hamilton in sy McLaren-Mercedes gewen.


Hierdie artikel handel oor die etniese groep. Vir die taal, sien Pasjtoe. Die Pasjtoene (Pasjtoe: پښتانه, Pax̌tānə; manlike enkelvoud: پښتون, Pax̌tūn; vroulik: پښتنه Pax̌tana), histories bekend onder die eksonieme Afghane (Persies: افغان, Afğān) en Pathane (Hindi-Oerdoe: पठान, پٹھان, Paṭhān), is 'n Irannese etniese groep inheems aan Afghanistan en Pakistan wat Pasjtoe, 'n Irannese taal, as moedertaal praat. Wêreldwyd leef sowat 50 miljoen Pasjtoene, waarvan sowat 31 miljoen in Afghanistan (42% van die bevolking) en omtrent 14 miljoen in Pakistan (15%). Hulle is veral aanhangers van die Soennitiese Islam en leef in die sentrale grensgebied tussen albei lande. Die stede Kandahar, Pesjawar en Quetta word as belangrikste kulturele sentrums van die Pasjtoene beskou. Die Pasjtoene beskik oor hul eie etiese kodeks, die "Pasjtoenwali", 'n tradisionele etiekreeks wat die individuele en gemeenskaplike optrede begelei. Die stamgebied van die Pasjtoene, Pakhtunkhwa of Pasjtoenistan, word sedert 1893 deur die Durandlyn van mekaar geskei.


Berg Arafat (Arabies: جبل عرفات Jabal ‘Arafāt) is ’n granietheuwel op die Vlakte van Arafat, sowat 20 km suidoos van Mekka in Saoedi-Arabië. Dit is sowat 70 m hoog en is ook bekend as die Heuwel van Genade (Jabal ar-Rahmah). Volgens die Islamitiese tradisie is dit die plek waar die profeet Mohammed gestaan en sy laaste toespraak gelewer het aan die mense wat hom aan die einde van sy lewe op die hadj vergesel het. Op die 9de dag van Dhu'l Hidjdja, die laaste maand op die Islamitiese kalender, gaan pelgrims van Mina na Arafat vir die belangrikste deel van die hadj. Hulle bring die hele dag op die berg deur en bid saam. Die Arafat-rituele eindig met sonsondergang en pelgrims gaan van daar na Moezdalifa vir die verkorte aand- en naggebed en om te rus. Die gebied om die heuwel is bekend as die Vlakte van Arafat. Die term "Berg Arafat" verwys soms na hierdie hele streek. Dit is ’n belangrike plek tydens die bedevaart, want ’n versuim om die middag van die 9de daar deur te bring, kan die hadj ongeldig maak.


Mohammed se eerste openbaring was volgens Islam toe die aartsengel Gabriël aan die profeet Mohammed verskyn het en ’n vers uit die Koran aan hom geopenbaar het. Dit het gebeur in ’n grot met die naam Hira op die berg Jabal an-Nour, naby Mekka. Volgens die sira, die biografie van Mohammed, het Gabriël aan hom verskyn en hom opdrag gegee om die eerste verse van soera 96 van die Koran te lees. Mohammed se ondervinding word in die Koran beskryf: Dit is niks anders nie as ’n geopenbaarde openbaring – Een, Sterk in Mag, het hom onderrig, die Heer van Krag. Daarom het hy dan ook volmaaktheid bereik. En hy is in die hoogste punt van die horison; hy het nader en nader gereik; en hy was maar twee booglengtes verwyder, of selfs nog nader. – Koran, Soera 53:4–9 Mohammed is in Mekka gebore en grootgemaak. Teen die tyd dat hy byna 40 was, het hy baie ure alleen deurgebring deur te bid en oor die aspekte van die skepping na te dink.


Albert Falls is 'n klein dorpie in uMshwathi Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967. Op Pad in Suid-Afrika. B.P.J. Erasmus. 1995. ISBN 1-86842-026-4 "Hoofplek Albert Falls". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Cloneen is 'n nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Cloneen". Sensus 2011.


Sedert die aankoms in 1652 van Jan van Riebeeck aan die Kaap van Goeie Hoop is daar met die verloop van tyd drie geloftes (al drie oorspronklik in Hollands) aan God gemaak, waarvan die Gelofte by Bloedrivier seker die bekendste is. Kenmerkend van hierdie geloftes is dat "die volk" onderneem om 'n spesifieke dag te herdenk, en om op daardie dag God te eer. Sodanige geloftes is nooit oorhaastig of uit oppervlakkige beweegredes met God aangegaan nie. Diegene wat die geloftes gemaak het, het (dikwels oor jare) onder die indruk gekom van die hoë roeping en doel wat God met hulle en hulle kinders het. Die geloftes het dus hulle oorsprong by God en sy genade in Christus en was 'n gelowige antwoord op God se doel met hulle en met hul lewens. Geloftes staan as bakens op die pad van volkere se geskiedenis. Jan van Riebeeck gelofte ~ 6 April 1654 Bloedrivier gelofte ~ 16 Desember 1838 Paardekraal/ Paardekraalgelofte ~ 13 Desember 1880 .


Anastasia de Vries is ’n Afrikaanse joernalis, rubriekskrywer en lektor aan die Universiteit van die Wes-Kaap. Anastasia de Vries word in Ravensmead in die Kaap groot. Sy studeer aan die Universiteit van Wes-Kaapland (UWK), waar sy in 1988 ’n B.A.-graad verwerf met Afrikaans-Nederlands en Engels as hoofvakke. In 1989 behaal sy die B.A. Honneurs-graad in Nederlandse taal- en letterkunde en Afrikaanse taalgeskiedenis met lof. Dan sit sy haar nagraadse studie voort aan die Vrije Universiteit in Amsterdam in Nederland, waar sy in 1992 die Drs. Litt. kwalifikasie in Nederlandse taal- en letterkunde aflê. Van Julie 1989 tot Julie 1999 is sy dosent in Nederlands aan die UWK. In 2000 sluit sy aan by die redaksie van Die Burger in Kaapstad, waar sy tot 2001 subredakteur is in die nagkantoor en rubriek- en artikelskrywer is by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees op Oudtshoorn. Tot einde 2002 is sy onderwys- en algemene verslaggewer en rubriekskrywer by Die Burger en van Februarie 2003 tot Desember 2003 doen sy mediaskakeling vir die destydse Potchefstroomse Universiteit vir C.H.O..


Gebbina Dekker (14 September 1893 – 31 Mei 1957, Maitland, Kaapstad) was 'n Afrikaanse skrywer. Sy het haar as verpleegster bekwaam. “Sketse van vreugde en leed” is Christelike sketse van haar ervarings as verpleegster. Sy teken die wanhoop van die roekelose wat opstandig veg teen die naderende dood en die blymoedige gelatenheid van die gelowige wat in vrede sterf, terwyl sy deurentyd nie net die liggaam nie, maar ook die siel verpleeg. In die skets “Wat God verenig” bring ’n eenvoudige ou man sy vrou na die hospitaal waar sy langdurige behandeling moet ondergaan. Hy keer terug plaas toe, maar vind die skeiding en eensaamheid so pynlik dat hy haar teen die dokter se advies gou weer kom haal. Sy verweer is dat wat God verenig, die mense nie mag skei nie, waartoe sy vrou beslis instem. Dekker, G.: “Afrikaanse Literatuurgeskiedenis”. Nasou Beperk. Kaapstad. Elfde druk. 1970. Kannemeyer, J.C.: “Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 1”. Academica, Pretoria en Kaapstad. Tweede druk. 1984. Nienaber, P.J. et al: “Perspektief en Profiel”.


Jan H.du Preez (1913–?) was ’n skrywer van Afrikaanse romans oor boswerkers. Jan Hendrik du Preez is op 6 Junie 1913 op Kwaaibrand in die distrik Humansdorp in die Kaapprovinsie gebore. Hy is die tweede jongste in ’n familie van tien. Sy vader was in vroeër jare ’n transportryer, waarna hy as boswerker hom in die Knysna-wêreld vestig. Hy gaan skool in die plaasskooltjie, die enigste skool wat hy ooit besoek. Namiddae help hy met toulei, bylkap in die bos en skoffel. Noodgedwonge verlaat hy die skool na standerd ses en werk as boswerker en bosaanplanting onder staatsbeheer. Hierdie ervarings is die agtergrond van sy latere prosawerke. In 1934 vestig hy hom in Johannesburg, waar hy deur private studie matrikuleer en ook ’n kursus in die joernalistiek deurloop. Hy trou in 1939 met Gertruida M. Koch van Johannesburg. Sy eerste kortverhaal, “Die inkeer van ’n loënaar”, word in 1938 gepubliseer. Hierna deurloop hy nog ’n kursus in die joernalistiek en publiseer kortverhale voordat hy sy eerste roman aanpak.


Chadaloh I (ook Kadaloch, Kadolach, Cadolah, Cadolach, Chadolah, Chadalhoh, Chadolt, verlatynste Cadalaus) († 31 Oktober 819) was die oudste seun van Perahthold II en sy vrou Gersinda. Perahthold (ook Peratolt, Perttolt, Berthold) was die graaf van Baar, en stam uit die geslag van die Alaholfinger. Die Baar was 'n graafskap in die huidige deelstaat Baden-Württemberg, Duitsland. Chadaloh het sy pa Perahthold II opgevolg as graaf in die Baar (of dele daarvan), voordat hy deur die Keiser Lodewyk die Vrome eers na Dalmasië verplaas is en toe as die markgraaf van Frioelië (Italiaans: Friuli) aangestel is. Sy seun Berthold III was van 820, graaf in die Baar. 'n Ander seun van hom was Chadaloh II. Chadaloh I het saam met sy broer Wago op 23 Oktober 805 in Zell by Riedlingen landgoedere in die oostelike Baar aan die klooster van St. Gallen geskenk. Die twee broers het egter 'n reg van vruggebruik behou, hoewel hulle daar jaarliks voor betaal het. Vir die geval dat beide sonder erfgename sou sterf, sou die eiendom aan die klooster val.