Die Gamkapoortdam is in die Gamkarivier in die Karoo. Die dam lê afgeleë Dit kan bereik word via die Bosluiskloofpas wat na oos wegdraai aan die noordekant van die Seweweekspoort. Hierdie pad was voor die bou van die dam die roete tussen Laingsburg en Prins Albert, maar die damwater het hierdie roete versper. Die dam lê tussen die Gamka-natuurreservaat, Towerkop-natuurreservaat, Groot Swartberg-natuurreservaat en Die Hel-natuurreservaat. Die wal is by 33° 16′ 56,2″ suid en 21° 39′ 45,9″ oos, dit is 2 km suid van die aansluiting van die Dwykarivier by die Gamka, en waar die Gamka deur die Swartberge gaan. Net voor die dam sluit twee klein riviere, die Elandskloofrivier en die Kerksrivier by die Gamka aan en loop ook water uit die Bosluiskloof in die dam. Hierdie swaartekragtipedam is in 1969 gebou met vloedbeheer as hoofdoel. Dit het toe ‘n bakmaat gehad van 57 miljoen m³. Weens toeslikking het dit stadig afgeneem en staan tans op 36 miljoen m³. Die wal is 42 m hoog en 213 m lank, het ‘n opvanggebied van 17 055 km² en ‘n vol dam skep ‘n wateroppervlakte van 6 km².


The Tombs of Atuan is 'n fantasieroman deur die skrywer Ursula K. Le Guin wat die eerste keer in 1970 gepubliseer is in 'n uitgawe van die joernaal Worlds of Fantasy, en daarna in 1971 as 'n boek deur die uitgewer Atheneum Books. Dit is die tweede boek in Le Guin se Earthsea-sekwens of -reeks. The Tombs of Atuan vertel die storie van Tenar, wat as jong meisie by haar familie weggeneem word om 'n hoë priesteres by die grafte van Atuan te word. Haar eensame bestaan as priesteres word meer betekenisvol wanneer die towenaar Ged, die protagonis van Le Guin se A Wizard of Earthsea, in die geheim by die grafte van Atuan opdaag, om die helfte van 'n talisman wat tussen die ander skatte by Atuan se grafte begrawe is, te steel. Met 'n lokval keer Tenar vir Ged vas in die labirint onder die grafte, maar sy rebelleer dan teen haar geloofsonderrig deur hom lewendig daar te hou. Deur Ged ontdek sy uiteindelik meer oor die buitewêreld, en begin sy ook haar geloof in die "Naamloses" en haar eie rol by Atuan se grafte te bevraagteken.


Senuweemiddels is 'n klas van organiese chemikalieë wat die meganisme ontwrig waardeur senuweeboodskappe aan organe oorgedra word. Die ontwrigting word veroorsaak deur die blokering van asetielcholienesterase, 'n ensiem wat die afbreek van asetielcholien, 'n senuoordraer, kataliseer. Vergiftiging deur 'n senuweemiddel lei tot sametrekking van pupille, oorvloedige speekselafskeiding, konvulsies, en onvrywillige urinering en defekasie, met die verskyning van die eerste simptome binne sekondes na blootstelling. Dood deur versmoring of hartstilstand kan binne minute volg weens die verlies aan die liggaam se beheer oor respiratoriese en ander spiere. Sommige senuweemiddels word maklik verdamp of geäerosoliseer, en die primêre roete van toegang tot die liggaam is die asemhalingstelsel. Senuweemiddels kan ook deur die vel geabsorbeer word, wat vereis dat diegene wat waarskynlik aan sulke agente blootgestel kan word, 'n volle lyfpak en 'n respirator moet dra. Senuweemiddels is gewoonlik kleurloos tot amberkleurig, smaaklose vloeistowwe wat na 'n gas kan verdamp. Die sarin en VX middels is reukloos; tabun het 'n effense vrugtereuk en soman het 'n effense kamferreuk. geargiveer vanaf www.atsdr.cdc.gov.


Malafrena is 'n roman deur Ursula K. Le Guin wat die eerste keer in 1979 gepubliseer is. Ongewoon vir Le Guin, is daar geen elemente van fantasie of wetenskapsfiksie in hierdie roman nie, behalwe daarvoor dat dit afspeel in 'n Sentraal-Europese land genoem Orsinia wat Le Guin opgemaak het. Malafrena lees soos 'n roman wat uit die 19de eeu dateer, veral Russiese letterkunde, aangesien dit talle gedetailleerde karakters bevat, en ook temas politiek en liefde in besonderhede ontwikkel en bespreek. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


The Children's Book is 'n roman van A.S. Byatt wat die eerste keer in 2009 gepubliseer is. Dit volg die avonture en verhoudings van 'n verskeidenheid interafhanklike families, volwassenes en kinders, vanaf 1895 tot en met die Eerste Wêreldoorlog. Hierdie roman is in 2009 vir die Booker-prys gekortlys. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


MaddAddam is die derde roman in Margaret Atwood se distopiese MaddAddam-trilogie. Dit is die eerste keer in 2013 gepubliseer, en is voorafgegaan deur Oryx and Crake (2003) en The Year of the Flood (2009). Terwyl die narratief van hierdie twee voorafgaande romans in dieselfde tydlyn afspeel, is MaddAddam 'n vervolging op beide romans. Die titel MaddAddam is 'n palindroom. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Gehoorontleding is 'n taak wat dikwels in die vroeë stadium van ’n projek deur tegniese skrywers uitgevoer word. Dit bestaan uit die beoordeling van die gehoor om seker te maak dat die inligting wat aan hulle verskaf word op die toepaslike vlak is. Die gehoor word dikwels die eindgebruiker genoem, en alle kommunikasie moet op die gedefinieerde gehoor gemik word. Die definisie van 'n gehoor vereis dat baie faktore, soos ouderdom, kultuur en vakkennis, oorweeg word. Ná oorweging van al die bekende faktore, kan 'n profiel van die beoogde gehoor geskep word, sodat skrywers op 'n manier kan skryf wat deur die beoogde gehoor verstaan sal word. Gehoorontleding behels die insameling en interpretasie van inligting oor die ontvangers van mondelinge, skriftelike of visuele kommunikasie. Daar is talle metodes wat 'n tegniese kommunikeerder kan gebruik om die ontleding uit te voer. Omdat die voltooiing van 'n gehoorontleding oorweldigend kan wees, beveel die meeste professore die gebruik van 'n multidimensionele benadering tot die uitvoering van die ontleding aan, wat dikwels groter akkuraatheid en doeltreffendheid tot gevolg het.


Kunsmusiek (ook genoem Westerse klassieke musiek, ernstige musiek, kanonieke musiek, of geleerde musiek is musiek wat gevorderde strukturele en teoretiese oorwegings en 'n skriftelike musikale tradisie impliseer. Die term "ernstig" word dikwels in verband met musiek gebruik om dit teenoor gewone, alledaagse musiek te stel (d.w.s. populêre en folk musiek, ook bekend as "volksmusiek"). Ná die 20ste eeu, is kunsmusiek verdeel in "ernstige musiek" en "ligte musiek". "Kunsmusiek" word meestal gebruik om te verwys na musiek uit die tradisie van die Westerse klassieke musiek. Skrywers wat geassosieer word met die kritiese musiekwetenskapbeweging en populêremusiekstudies, soos Philip Tagg, is geneig om die elitisme wat met kunsmusiek gepaard gaan, te verwerp. Hy verwys daarna as een van 'n "aksiomatiese driehoek wat bestaan uit 'volks-', 'kuns-' en 'populêre' musiek". Hy verduidelik dat elkeen van hierdie drie van die ander onderskeibaar is volgens sekere kriteria. Volgens Bruno Nettl kan  "Westerse klassieke musiek" ook sinoniem wees met "kunsmusiek", "kanonieke musiek", "ernstige musiek", asook die minder ernstige gebruik van "regte musiek" en "normale musiek".


Die Pan-Afrika Kongres wat op 19, 20 en 21 Februarie 1919 in Parys gehou is, was die tweede geleentheid in die geskiedenis dat 'n deel van die swart wêreldbevolking hul verenig het, en hoewel gematigd, gepleit het vir meer selfbesking en selfbestuur. Die begrip panafrikanisme, wat vir die eerste keer op die Pan-Afrika Konferensie van 1900 in Londen gebruik is, het na die kongres in 1919 eers 'n gehoor verwerf. Die Amerikaanse intellektuele, professor en redakteur W.E.B. Du Bois (1868-1963) was verantwoordelik vir die organisasie en bly 'n onontbeerlike faktor vir die sukses van die kongres. Behalwe vir die oproep om meer regte verklaar die 57 afgevaardigdes dat daar ook internasionale wetgewing nodig was om die inheemser bevolking van Afrika te beskerm teen uitbuiting, lyfstraf en slawerny en hulle van goeie onderwys te voorsien. 'n Ander doel was om internasionale toesig te bewerkstellig vir die voormalige Duitse kolonies Tanzanië, Kameroen, Togo en Suidwes-Afrika wat dit na die Eerste Wêreldoorlog verloor is. Ondanks die feit dat 'n groot deel van Afrika nie op die kongres is verteenwoordig en die direkte gevolge van die kongres minimaal was, het dit 'n belangrike rol gespeel in die evolusie van die panafrikaanse stroming.


'n Ware Verhaal is die debuutalbum van die musiekgroep Bittereinder. 'n Ware Verhaal op iTunes "CD Review: 'n Ware Verhaal by Bittereinder". Perdeby. 6 November 2010. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Oktober 2018. Besoek op 27 Maart 2018. www.bittereinder.com


Skerm is die derde ateljeealbum van die musiekgroep Bittereinder. Skerm op iTunes http://www.bittereinder.com


Die 2018 Formule Een Monaco Grand Prix het op 27 Mei 2018 op die Monaco-renbaan in Monte Carlo plaasgevind. Dit was die sesde ren van die kampioenskapseisoen en is deur Daniel Ricciardo in sy Red Bull-TAG Heuer gewen. Pirelli het die volgende bande aan alle spanne verskaf: Max Verstappen kon nie aan die kwalifiseringsrondtes deelneem nie, omrede sy werktuigkundiges nie die motor betyds kon herstel nadat hy met die muur gebots het in die laaste oefensessie nie. Daniel Ricciardo het 'n nuwe kwalifiseringsrondterekord opgestel en sodoende die voorste wegspringplek verseker. 1 ^ –Romain Grosjean het 'n straf van drie roosterplekke ontvang vir 'n botsing in die vorige wedren. 2 ^ – Max Verstappen kon geen kwalifiseringstyd opstel nie, en is toegelaat om die wedren te begin volgens die beamptes se diskresie. Hy het ook 'n 15-plek roosterstraf ontvang: vyf plekke vir 'n ongeskeduleerde ratkasverandering en tien plekke vir die gebruik van 'n derde MGU-K. 1 ^ – Beide jaers het nie die Grand Prix voltooi nie, maar is geklassifiseer omdat hulle meer as 90% van die renafstand voltooi het.


Marius van der Westhuizen (gebore op 6 Januarie 1984 in Kaapstad) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyskeidsregter, wat tans op die Premierpaneel van die Suid-Afrikaanse Rugbyskeidsregtersvereniging dien. Hy begin sy skeidsregtersloopbaan in 2007 met ligawedstryde in die Westelike Provinsie. In 2009 word hy 'n lid van SARSV se aanspraakmakerspan en hy blaas tydens wedstryde in die Craven-week en Onder-19 Provinsiale Kampioenskapkompetisies. Hy begin in 2011 as skeidsregter in eersteklaswedstryde, maak sy debuut in die 2011 Vodacombekerwedstryd tussen die Vrystaat Cheetahs en die Valke in Bloemfontein en beheer tien wedstryde in die 2011 Onder-19 en Onder-21 Provinsiale Kampioenskap. In 2012 tree hy op as skeidsregter in 'n aantal Varsitybeker- en Varsityskildwedstryde, sowel as drie wedstryde tydens die 2012 Vodacombeker. Sy eerste Curriebekerafspraak was die wedstryd tussen die SWD Arende en die Boland Kavaliers in George en hy het ook beheer oor die Kavaliers wedstryd teen die Griffons in Welkom geneem, sowel as 'n aantal wedstryde in die 2012 Onder-21 Provinsiale Kampioenskap en die wedstryd tussen Wallis Onder-18 en Engeland Onder-18.


Aiden Kyle Markram (gebore 4 Oktober 1994) is 'n Suid-Afrikaanse krieketspeler wat die kaptein van die Suid-Afrikaanse o/19-krieketspan was wat die 2014 IKR Onder-19 Krieketwêreldbeker gewen het. Hy het onder meer tydens die Krieketwêreldbeker 2019 vir Suid-Afrika gespeel. Markram het sy Eersterangse krieketdebuut vir Noordelikes krieketspan teen Suid-Westelike Distrikte op 9 Oktober 2014 gemaak. Hy was ingesluit in die Noordelikes krieketspan vir die 2015-Afrika T20-beker. In Junie 2017 is hy vir Suid-Afrika se Toetsspan gekies vir hul reeks teen Engeland, maar het nie gespeel nie. In Augustus 2017 is hy as kaptein van die Suid-Afrika A krieketspan aangewys vir hul twee vierdagwedstryde teen Indië A. In Oktober 2017 is hy bygevoeg tot Suid-Afrika se Internasionale eendagspan (EDI) voor die derde wedstryd teen Bangladesj, as vervanger vir Hashim Amla. Hy het sy EDI-debuut vir Suid-Afrika teen Bangladesj gemaak op 22 Oktober 2017, teken 66 lopies aan en neem 2 paaltjies met die bal. In Desember 2017 behaal hy sy tweede toetshonderdtal en word die eerste Suid-Afrikaanse speler om twee honderdtalle in sy eerste drie Toetse aan te teken.


Kursief, soms ook skuinsdruk genoem, is in tipografie ’n lettertipe wat op lopende skrif gebaseer is. Vanweë die invloed van kalligrafie hel dit gewoonlik effens na regs oor. Kursief is ’n manier om klem op woorde of sinsnedes te lê. Dit word soms beskryf as die drukkersweergawe van onderstreepte woorde. Kursiewe skrif is ook ’n sinoniem vir lopende skrif. In ware skuinsdruk lê die woorde skuins, maar die lettervorm verander nie – dié manier word deur talle skreeflose lettertipes gebruik. Warde, Beatrice (1926). "The 'Garamond' Types". The Fleuron: 131–179. Ewan Clayton (5 September 2013). The Golden Thread: The Story of Writing. Atlantic Books. pp. 104–6. ISBN 978-1-78239-034-3. Hoefler, Jonathan. "Italics Examined". Hoefler & Co. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 November 2018. Besoek op 10 Februarie 2017. Truss, Lynne (2004), Eats, Shoots & Leaves: The Zero Tolerance Approach to Punctuation, New York: Gotham Books, p. 146, ISBN 1-59240-087-6  Woordeboek van die Afrikaanse Taal, [1] (intekening nodig).


Hyalonema depressum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Hyalonema depressum (Schulze, 1886). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171419. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema abyssale is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1964 deur Lévi. Van Soest, R. (2011). Hyalonema abyssale (Lévi, 1964). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171450. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema keiense is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima. Van Soest, R. (2011). Hyalonema keiense Ijima, 1927. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171461. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema nicobaricum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Hyalonema nicobaricum Schulze, 1904. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171466. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Horst Lorenz Seehofer (gebore 4 Julie 1949) is 'n Duitse politikus en voorsitter van die Christelik Sosiale Unie (CSU) in Beiere. Vanaf 2008 tot 2018 was hy Ministerpresident van Beiere. Hy dien tans as die Duitse Minister van Binnelandse Sake.


Die embriologie is die studie van die ontwikkeling van 'n ongebore vrug (embrio). Vroeër is daar geglo dat elke organisme onmiddellik na bevrugting reeds volmaak in die moederliggaamgevorm was en nog net groter moes word. Vandag is dit egter algemene kennis dat die vorming van weefsel en organe voor die geboorte van 'n nuwe organismes geleidelik oor 'n bepaalde tydperk plaasvind. Die wetenskap van vergelykende embriologie maak 'n studie van die ooreenkomste van die verskille tussen die embrio's van verskillende diervorme in vergelykbare ontwikkelingstadia. In 'n baie vroeë stadium van ontwikkeling lyk die embrio's van alle werweldiere baie na mekaar en na die volwasse stadia van laer diere. In die afgelope paar jaar is daar baie aandag gegee aan die eksperimentele embriologie, wat ook dikwels die ontwikkelingsfisiologie genoem word. Met behulp van moderne chirurgiese, chemiese en fisiese metodes probeer navorsers om die uiteenlopende invloede waaraan die embrio tydens sy ontwikkeling onderhewig is, te verstaan. Vir hierdie eksperimente maak navorsers hoofsaaklik gebruik van die eiers en embrio's van seekastaiings, voëls, amfibieë en insekte.


Witseerkeelentstof is 'n entstof wat gebruik word teen Corynebacterium diphtheriae, die agent wat witseerkeel (of difterie) veroorsaak.  Die gebruik daarvan het gelei tot meer as 90% afname in die aantal gevalle wêreldwyd tussen 1980 en 2000. Die eerste dosis word aanbeveel op ouderdom ses weke met twee addisionele dosisse vier weke uitmekaar, waarna dit ongeveer 95% effektief is tydens die kinderjare. Drie verdere dosisse word aanbeveel tydens kinderjare. Versterkerdosisse elke tien jaar word nie meer aanbeveel nie. Die witseerkeelentstof is baie veilig. Beduidende newe-effekte is skaars. Pyn kan voorkom by die inspuitplek. 'n Ophewing kan vorm op die plek van inspuiting wat 'n paar weke duur. Die entstof is veilig tydens swangerskap en vir diegene wat 'n swak immuunfunksie het. Witseerkeelentstof kom in verskeie kombinasies voor. Een is saam met tetanustoksoïed (bekend as DT-entstof), 'n ander het die tetanus- en pertussisentstowwe (bekend as die DPT-entstof), en ander sluit in bykomende entstowwe soos Hib-entstof, hepatitis B-entstof of geïnaktiveerde polio-entstof. Die Wêreldgesondheidsorganisasie beveel sedert 1974 die gebruik daarvan aan. Ongeveer 84% van die wêreld se bevolking is ingeënt.


Koördinate: 65°56′0″N 29°48′0″O / 65.93333°N 29.80000°O / 65.93333; 29.80000 Kärpänkylä Kärpänkylä is 'n dorp in Kuusamo, Finland. Dit is in die noorde van Finland naby die Muojärvi-meer op sowat 10 km van die Russiese grens geleë. https://fin.postcodebase.com/node/3499


Die insekorde Neuroptera, of Gaasvlerkiges, sluit mierleeus en hul verwante in. Die orde bevat sowat 6 000 spesies. Neuroptera kan saam met Megaloptera en Raphidioptera in die superfamilie Neuropterida geklassifiseer word (voorheen bekend as Planipennia). Laasgenoemde sluit die elsvlieg en kameelhalsvlieg in. Volwasse Neuroptera het vier vliesagtige vlerke wat almal omtrent ewe groot is en baie are bevat. Hulle het kouende monddele en ondergaan algehele metamorfose. Gaasvlerkiges het tydens die Perm-periode die eerste keer hul verskyning gemaak en het deur die Mesosoïese Era gediversifiseer. In dié tyd het verskeie buitengewoon groot soorte ontstaan, veral in die uitgestorwe familie Kalligrammatidae, wat dikwels die "skoenlappers van die Jura" genoem word vanweë hul groot vlerke met patrone. David Grimaldi & Michael S. Engel (2005). Evolution of the Insects. Cambridge University Press. ISBN 0-521-82149-5. A. G. Ponomarenko; D. E. Shcherbakov (2004). "New lacewings (Neuroptera) from the terminal Permian and basal Triassic of Siberia" (PDF). Paleontological Journal. 38 (S2): S197–S203. Michael S. Engel (2005). "A remarkable kalligrammatid lacewing from the Upper Jurassic of Kazakhstan (Neuroptera: Kalligrammatidae)".


Pararete infundibularis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Pararete en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1873 deur Carter. Van Soest, R. (2011). Pararete infundibularis (Carter, 1873). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=450767. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Maruping is 'n landelike nedersetting wat 15 km noordwes van Kuruman geleë is in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. "Hoofplek Maruping". Sensus 2011. Hierdie Noord-Kaap-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die hertogdom Benevento was sowat 500 jaar lank 'n hertogdom in die suide van Italië, rondom die stad Benevento. Die hertogdom is in 571 deur Zotto en sy Langobarde gestig. Dit het tot die inlywing van die koninkryk van die Langobarde in 774 'n deel van hierdie koninkryk gevorm, hoewel die hof in Pavia dikwels min invloed op die hertogdom gehad het. Toe Karel die Grote homself koning van die Langobarde gemaak het, het Arichis II homself onafhanklik verklaar, maar hy het aan Karel sy seun as gyselaar moet stuur. In die 9de eeu is die hertogdom verdeel tussen Benevento en Salerno en het onder invloed van die Sarasene gekom. In die 11de eeu is dit by die pouselike state ingelyf. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Regadrella cylindrica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Regadrella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima. Van Soest, R. (2011). Regadrella cylindrica. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171871. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Maheane is 'n landelike nedersetting in die Ga-Segonyana Plaaslike Munisipaliteit naby Kuruman in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. "Hoofplek Maheane". Sensus 2011. Hierdie Noord-Kaap-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Swartkops is 'n rivier wat in die Groot-Winterhoekberge in die Oos-Kaap ontspring en deur Uitenhage vloei waar dit vir wolwassery gebruik word. Naby die mond is dit 'n gewilde oord vir seiljagvaarders en hengelaars. Die rivier mond in Algoabaai uit. Die N2-nasionale pad kruis die rivier by die monding met die brug wat geopen is in Junie 1962. Daar is ook 'n nedersetting Swartkops aan die oostekant van die rivier voor die monding. Rosenthal, Eric. 1967. Ensiklopedie van Suidelike Afrika Hierdie Oos-Kaap-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Hansa-Brandenburg CC was 'n eensitplek Duitse veg-vliegboot. Die eerste Brandenburg geboude vliegboot was die driesitplek FB wat deur Ernst Heinkel ontwikkel is vanaf 'n Lohner ontwerp. Daar was 'n aantal FB's gebou vir die Duitse en Oostenryk-Hongaarse vlote in 1915. In 1916 het Heinkel met 'n oorspronklike ontwerp na vore gekom vir 'n enkelsitplek, houtromp vliegboot wat hy die CC genoem het. Die CC is van Camillo Castiglioni afgelei; hy was die finansiële beampte van Brandenburg. 'n Kenmerk van die CC was die sogenaamde ster-pilaar konfigurasie van die kabels wat die vlerke in posisie hou. Nadat die toetsvlugte afgehandel was het die Duitse Vloot slegs een CC bestel. Dié vliegtuig was afgelewer te Warnemünde in Februarie 1917. Dit was aangedryf deur 'n 150 perdekrag Bz.III- motor en bewapen met 'n Spandau-masjiengeweer wat voor, in die middel van die vliegtuig gemonteer was. Die motor was in die stoot konfugurasie tussen die twee vlerke geinstalleer. Daar was altesaam 35 CC's afgelewer in 1917 in twee groepe; hulle was toegerus met verkoelers op die vlerk en twee Spandau-masjiengewere.


Elena Obraztsova (Russies: Елена Васильевна Образцова; 7 Julie 1939 – 12 Januarie 2015) was 'n Sowjetse en Russiese mezzo-sopraan. "Yelena Obraztsova". All Music. Besoek op 6 Junie 2015. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Franklin Roosevelt Park is 'n noordwestelike voorstad van Johannesburg, sowat 8 km noordwes van die stadsaal, noord van Montgomery Park en suidwes van Linden. Franklin Roosevelt Park (gewoonlik verkort tot Roosevelt Park) is in Maart 1948 uitgelê op die plaas Waterval. Dit is veral bedoel vir soldate wat in die Tweede Wêreldoorlog geveg het en met hul terugkeer in Suid-Afrika behuisingsnood ervaar het. Dis genoem na die Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt. Die plaaslike Engelsmediumhoërskool het ook die voorstad se verkorte naam aangeneem, Roosevelt High School. (en) Raper, Peter Edmund. 2004. New Dictionary of South African Place Names. Johannesburg & Cape Town: Jonathan Ball Publishers. "Subplek Franklin Roosevelt Park". Sensus 2011.


Binali Yıldırım (Turkse uitspraak: [binaːˌli jɯldɯˈɾɯm]; gebore 20 Desember 1955) is 'n Turkse politikus en speaker van die unikamerale nasionale vergadering van Turkye. Hy was die 27ste Eerste Minister van Turkye en is 'n voormalige leier van die Party vir Geregtigheid en Ontwikkeling (AKP). Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Phugwanerivier of Phokwanerivier is 'n groot takrivier van die Shingwedzirivier in die Limpopoprovinsie in Suid-Afrika. 23°00′29″S 30°53′19″O / 23.00799°S 30.88859°O / -23.00799; 30.88859 23°01′04″S 31°19′15″O / 23.01777°S 31.32081°O / -23.01777; 31.32081 Vloei ooswaarts in die Krugerwildtuin. Google-kaart van die Phugwanerivier se monding by Geonames.org (cc-by) Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die 2018 Formule Een Russiese Grand Prix is op 30 September 2018 op die Sochi Autodrom in Rusland gehou. Dit was die sestiende wedren van die 2018-seisoen gewees. Vyf renjaers moes hul enjins tydens kwalifisering laat vervang, nl. die Red Bull-jaers Max Verstappen en Daniel Ricciardo, die Toro Rosso-jaers Pierre Gasly en Brendon Hartley en McLaren-bestuurder Fernando Alonso. Hiermee het hulle almal die maksimum aantal toegelate enjins per seisoen oorskry, en elkeen ontvang hiervoor 'n roosterstraf van tussen 30 en 40 plekke. Daarbenewens het Verstappen en Ricciardo ook hul ratkaste laat omruil, wat albei 'n ekstra straf van vyf wegspringplekke besorg. Verstappen word met nog drie wegspringplekke beboet omrede hy 'n geel vlag tydens kwalifisering geïgnoreer het. Hartley en McLarenjaer Stoffel Vandoorne kry later nog meer strawwe; Hartley het nog 'n paar onderdele van sy enjin vervang, terwyl Vandoorne 'n ratkas moes omruil. (nl) Ook Alonso begin met enjinstraf in GP Rusland (nl) Verstappen krijgt extra gridstraf wegens negeren gele vlag (nl) Gridstraf Vandoorne en Hartley


Phumzile Bhengu-Kombe is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die ANC. "Phumzile Bhengu-Kombe". People's Assembly. Besoek op 24 Junie 2018.


Trevor John Bonhomme (Januarie 1942 - 29 Julie 2017) was 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die ANC. Hy beswyk op 29 Julie 2017 in die ouderdom van 75 aan kanker. "ANC pays tribute to late MP Bonhomme". Besoek op 24 Junie 2018. "Tribute to the late Honourable Trevor John Bonhomme Mp (ANC) & Condolence motion to the Bonhomme & Dreyer Families". caucus.anc.org.za. Besoek op 24 Junie 2018.[dooie skakel] "'True freedom fighter', Trevor Bonhomme, dies after cancer battle - Daily News" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Oktober 2018. Besoek op 24 Junie 2018. "Trevor John Bonhomme". People's Assembly. Besoek op 24 Junie 2018.


Ndumiso Capa is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die ANC. "Ndumiso Capa". People's Assembly. Besoek op 24 Junie 2018.


John-Ben Kôtze (gebore 24 Januarie 1993 in Carletonville, Suid-Afrika) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler, wat tans vir die Bulls in Superrugby en die Blou Bulle in die plaaslike Curriebeker speel. Sy gereelde posisie is op senter, maar hy is ook gemaklik op vleuel. Kôtze het by Bishops College in Kaapstad skoolgegaan en vir hul eerste XV gespeel in 2010 en 2011, saam met Dillyn Leyds in 2010 en Tim Swiel in 2010 en 2011. Kôtze se eerste provinsiale betrokkenheid was in 2012, toe hy ingesluit is in die Westelike Provinsie o/19-span wat deelgeneem het aan die 2012 Onder-19 Provinsiale Kampioenskap. Hy het ook 'n enkele verskyning vir die Westelike Provinsie o/21-span in dieselfde seisoen gemaak. Hy maak tien verskynings vir die WP o/21-span in die 2013 onder-21 Provinsiale Kampioenskap, met twee drieë in sy eerste spel op hierdie vlak in hul laaste wedstryd van die gereelde seisoen teen die Sharks o/21  en die finaal teen die Blou Bulle o/21. Die volgende jaar was hy 'n lid van die Maties vir die 2014 Varsitybeker. Hy speel in die eerste vier van Maties se wedstryde in hierdie kompetisie, en druk twee drieë.


Nosipho Ntwanambi is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Nasionale Roete 113 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 232.7 km (145 mi) Oorsprong: Chuo-ku, Niigata Eindpunt: Sōma, Fukushima Hoof stede op die roete: Niigata (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Junio Hamano Junio C Hamano (濱野 純, Hamano Jun?) (濱野 純, Hamano Jun) is 'n Japannese sagteware-ingenieur wat vir Google werk en in Kalifornië woon. Hy is bekend as die onderhouer van Git sedert 26 Julie 2005, twee maande na Git se vrystelling. Linus Torvalds het in 2012 gesê dat een van sy eie suksesse was die erkenning van Hamano as 'n puik ontwikkelaar op Git, en dat hy hom vertrou om dit ook te handhaaf. Junio C Hamano (2009). 入門Git. p. 326. Junio C Hamano (2009). 入門Git. p. 326.  https://www.linkedin.com/in/gitster "The Setup / Junio C Hamano" (in Engels). 12 Maart 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op 30 Oktober 2016. https://web.archive.org/web/20080307054106/http://kerneltrap.org/node/5496 'Meet the new maintainer..' An Interview With Linus Torvalds | TechCrunch Junie C Hamano aka Gitster se Blog Junie C Hamano (gitster) Github bladsy


Frederik Bester Howard (Erik) Laubscher (1927 – 22 Mei 2013) was 'n Suid-Afrikaanse skilder. Hy is in Tulbagh in die Wes-Kaap gebore. Nadat hy in 1945 aan Queen's College op Queenstown gematrikuleer het, het hy 'n jaar lank kunsonderrig van Maurice van Essche in Kaapstad ontvang. In 1947 is hy na Londen, waar hy onder Frank Slater in die portretkuns gestudeer het. Van 1949 tot 1951 het hy aan verskeie kunsinrigtings en onder verskeie leermeesters in die skilderkuns studeer. Laubscher het eers aan die Anglo-Franse kunssentrum studeer, en daarna aan die Montmartre-Akademie in Parys. Hy het aan verskeie uitstallings in die buiteland deelgeneem, maar het in dié tyd vir 'n paar maande na Suid-Afrika teruggekeer om sy eerste eenmanuitstalling in Kaapstad aan te bied. In 1953 het hy na Suid-Afrika teruggekeer om die pos van hoof van die Continental School of Arts in Kaapstad te aanvaar. (Die skool se naam het in dieselfde jaar na die Contemporary School of Art verander.) Hy het dié pos net tot 1955 beklee, waarna hy aktief by die aktiwiteite van verskeie kunsinstellings en -liggame betrokke was.


Die Plae van Egipte, ook bekend as die tien plae, was tien rampe wat, volgens die Bybelse Boek van Eksodus, God toegedien het op Egipte as 'n demonstrasie van krag, sodat koning Farao sou toestemming gee aan Moses om die Israelietiese volk (wat toe as slawe gedien het vir Farao in Egipte) vry te laat, om in die woestyn offers te bring aan God en om God te dien. God het herhaaldelik Farao se hart verhard, om te verhoed dat hy instem om die volk te laat gaan, totdat die tien plae verby is. Na die tiende plaag het Farao uiteindelik ingestem om die volk te laat trek in die woestyn in. Die tien plae het gedien om die kontras te wys tussen die krag van die God van Israel en die Egiptiese gode. Sommige kommentators het menings dat sekere plae verband hou met spesifieke gode. Volgens Exodus 12:12, het die God van Israel strafgerigte beoefen aan al die gode van Egipte deur middel van die tiende en laaste plaag: "Want Ek sal in hierdie nag deur Egipteland trek en al die eersgeborenes in Egipteland tref, van mense sowel as van diere.


Nerva Caesar Augustus was 96 - 98 keiser van die Romeinse Ryk. Lys van Romeinse keisers Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hearst Castle is 'n kasteelagtige herewoning wat die Amerikaanse persmagnaat William Randolph Hearst (1863–1951) tussen 1919 en 1947 deur die argitek Julia Morgan buite San Simeon in die Sentraalkusstreek van Kalifornië vir homself laat bou het. Ná Hearst se afsterwe in 1951 is die kompleks in 1954 in 'n Kaliforniese Staatspark (California State Park) omgeskep. Vier jaar later het die herehuis, wat omvattende versamelings van kunswerke en antikwiteite huisves, sy deure vir die publiek geopen en word sedertdien as die Hearst San Simeon State Historical Monument bestuur. Die herehuis word gelys as 'n nasionale (National Historical Landmark) en Kaliforniese historiese monument (California Historical Landmark). Hearst het die herewoning, wat op 'n heuweltop naby die nedersetting San Simeon ontstaan het, formeel La Cuesta Encantada ("Die Betowerde Heuwel") genoem, maar gewoonlik daarna net as the ranch verwys (dit was immers op sy uitgestrekte landgoed geleë). In 1947 het die heuweltop-kompleks onder meer uit die hoofgebou met twee torings, drie weelderige gashuise en 127 akkers terrastuine met fonteine en swembaddens bestaan.


USS Thresher (SSN-593) Die USS Thresher was 'n kernaangedrewe duikboot van die Amerikaanse Vloot wat op 10 April 1963 gesink het na 'n ongeluk aan boord. Die Thresher was die leierduikboot in sy klas. Toe dit te water gelaat is, het dit nuwe standaarde ten op sigte van snelheid en diepteduik daargestel. Tydens 1963 ondergaan dit toetse te Charleston en oppad terug na die hawe word hy deur 'n sleepboot gestamp wat skade aanrig aan een van sy ballastenks. Hy word na Groton, Connecticut gestuur vir herstelwerk by die Electric Boat Company. Nadat die herstelwerk voltooi moet hy weer sertifiseringstoetse ondergaan, wat plaasvind ongeveer 322 km vanaf die kus van New England. Op 10 April 1963 word die Thresher vergesel deur die USS Skylark, met 16 offisiere, 96 manskappe en 17 siviele tegnici aanboord die Thresher. Die Skylark was toegerus met monitor- en onderwaterkommunikasietoerusting. Nadat die Thresher geduik het, rapporteer hy dat hy in die moeilikheid is. Die kommunikasie het toe onduidelik geraak en skielik was die Thresher stil. Na 'n ondersoek is daar tot die slotsom gekom dat 'n seewaterpyp moes gebars het in die agterste enjinkamer en water in die enjinkamer ingespuit het.


Japan Nasionale Roete 190 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 196 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Glasgow School of Art (GSA) is Skotland se enigste openbare selfbestuurde kunsskool wat akademiese opleiding op universiteitsvlak aanbied en navorsing oor argitektuur, skone kunste en ontwerpkuns doen. Die GSA word in verskeie geboue in die middestad van Glasgow gehuisves. Sy oorspronklike hoofgebou, die Mackintosh Building, wat na sy ontwerper en argitek Charles Rennie Mackintosh genoem is en as sy meesterwerk beskou word, was een van die ikoniese bakens van Skotland se weskusmetropool voordat dit deur twee brande in Mei 2014 en Junie 2018 vernietig is. Terwyl die Mackintosh-gebou met Charles Rennie Mackintosh se innovatiewe werk gedurende die laat 1890's en vroeë 1900's verbind word, strek die kunsskool se oorspronge verder terug tot die middel van die 19de eeu. Dit is amptelik in Januarie 1845 gevestig as Glasgow se Government School of Design. In Mei 2014 is die Mackintosh-gebou se wesvleuel, insluitende die biblioteek, deur 'n brand ernstig beskadig. Restourasiewerk was steeds aan die gang toe die gebou in die nag van 16 Junie 2018 deur 'n verwoestende brand volledig vernietig is. Meer as 120 brandbestryders het die vuur beveg.


Japan Nasionale Roete 225 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Annette Steyn (gebore 2 Junie 1969) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie sedert 2009. Sy was ook op 'n stadium die DA se Oos-Kaapse provinsiale voorsitter. Steyn het voorheen as munisipale raadslid van die nou vervalle Gariep Plaaslike Munisipaliteit in die Oos-Kaap gedien, voor haar verkiesing tot die Nasionale Vergadering in Mei 2009. Sy is op 6 Mei 2009 as lid ingehuldig. Kort daarna, op 14 Mei 2009, het Athol Trollip, die DA-parlementêre leier, haar in die pos van skadu-adjunkminister van landelike ontwikkeling en grondhervorming aangestel. Sy het sedertdien in verskillende poste in die skadukabinet gedien. Annette Steyn op Twitter "Annette Steyn". People's Assembly. Besoek op 7 Julie 2018. Zille, Helen; Trollip, Athol. DA se volle lys van skaduministers, Politicsweb, 14 Mei 2009. Besoek op 22 Julie 2019.


Phumzile van Damme (gebore 20 Julie 1983) is 'n gewese lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie (DA). Sy was van 3 Oktober 2015 tot 5 Desember 2020 die skaduminister van kommunikasie, voor sy in Desember 2020 van haar amp onthef is deur John Steenhuisen, leier van die DA. Sy het probeer om hierdie besluit van die partyleier te beveg, maar het later op 20 Mei 2021 bedank uit die DA en dus ook die parlement. https://www.parliament.gov.za/person-details/369 Madia, Tshidi (20 Mei 2021). "Phumzile van Damme quits DA". Besoek op 20 Mei 2021.


Spanning in die aardkors lei daartoe dat gesteentes langs bepaalde vlakke van mekaar losbreek. Gesteenteblokke wat so ontstaan, beweeg meestal ten opsigte van mekaar om die spanning te verlig. Die rigting waarin die blokke beweeg, word bepaal deur die spanning (druk- of rekspanning). In breë trekke kan drie breukgroepe by verskuiwings onderskei word: die blokke kan van mekaar af wegbeweeg, teen mekaar opdruk of sydelings teen mekaar skuif. Topografiese verandering word dikwels so veroorsaak. As daar geen duidelike verskuiwing langs breukvlakke voorkom nie, bly dit steeds die gevolg van spanning, meestal rekspanning as gevolg van die uitdroging of afkoeling van gesteentes in die aardkors. Breuke is 'n tektoniese verskynsel waarby 'n vervorming van gesteentes ontstaan en 'n diskontinuïteit veroorsaak word. Twee mineraaldeeltjies wat in 'n gesteente teen mekaar gele het, word byvoorbeeld deur 'n breukvlak van mekaar geskei deur 'n breukvlak van mekaar geskei. Dit is die basiese verskil tussen breuke en plooiing. By plooiing vind vervorming plaas deurdat deeltjies langs mekaar beweeg maar nie van mekaar geskei word nie.


Japan Nasionale Roete 303 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 321 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Geheimskrif is die versamelterm vir 'n aantal metodes en tegnieke waarvan die doel is om 'n mededeling oor te dra op so 'n manier dat net diegene vir wie die boodskap bestem is, dit kan verstaan. In breë trekke kan die metodes en tegnieke in twee hoofgroepe verdeel word: die steganografie, waar dit nie direk duidelik is dat iemand wei besig is om 'n geheime boodskap oor te dra nie (byvoorbeeld deur die gebruik van onsigbare ink), en die kriptografie, waar dit wei direk duidelik is dat geheime inligting oorgedra word. By die laaste geval staan die letters en woorde in sodanige geheime volgorde dat 'n spesifieke sleutel of kode nodig is om die boodskap te ontsyfer. Die oorstuur van boodskappe op ŉ manier wat vir buitestaanders ontoeganklik is, word reeds lank deur die mensdom gebruik, Voorbeelde van die gebruik van geheimskrif, is talryk: gevangenes, geliefdes en geheime organisasies, het dit dikwels gebruik, maar veral in die militêre, diplomatieke en bedryfslewe word geheime kommunikasiemetodes reeds eeue lank met groot vrug aangewend.


Japan Nasionale Roete 357 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 363 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Andrew Madella is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Gratitude Magwanishe is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Moloko Maila is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Leucomalthe bomba is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucomalthe en tot die familie Clathrinida incertae sedis. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel. Van Soest, R. (2011). Leucomalthe bomba Haeckel, 1872. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164712. Sjabloon:Beginnetje


Leuconia nivea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leuconia en tot die familie Baeriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1826 deur Grant. Van Soest, R. (2011). Leuconia nivea (Grant, 1826). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=132201. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucosolenia cyathus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Haeckel. Van Soest, R. (2011). Leucosolenia cyathus (Haeckel, 1870). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164517. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 471 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die bruinnekraaf (Corvus ruficollis) is ’n groter voël (52-56 cm lank) as die aaskraai, maar kleiner as die gewone raaf. Dit het dieselfde afmetings as die gewone raaf, maar die snawel is nie so groot nie en die vlerke is effens meer gepunt. Die kop en keel is ’n kenmerkende bruinswart kleur, vandaar die naam, terwyl die res van sy vere swart met pers, blou of persblou is. Dit is een van die grootste raafspesies. Die voël se vere verdof redelik vinnig tot bruinswart. Die pote en snawel is swart. Die spesie kom wydverspreid voor, oor feitlik die hele Noord-Afrika, suid tot so ver as Kenia en die Arabiese Skiereiland en noord tot in die Midde-Ooste en Suid-Iran. Dit kom voor in ’n oorwegend woestynomgewing, waar dit oases besoek. Kos behels ’n groot verskeidenheid, insluitende aas, slange en sprinkane, gestrande vis in kusstreke, koring wat uit sakke gesteel word, dadels en ander vrugte. Dit is taamlik vreesloos as dit nie verwilder word nie, maar word vinnig skaam en versigtig as dit te veel aandag kry.


Corvidae, of die Kraaiagtiges, is ’n wydverspreide familie sangvoëls wat die kraai, raaf, roek, gaai, ekster en neutkraker insluit. Meer as 120 spesies is beskryf. Die genus Corvus, wat kraaie, roeke en rawe insluit, maak meer as ’n derde van die familie uit. Corvidae toon tekens van noemenswaardige intelligensie vir diere van hul grootte en is van die intelligentste voëls wat tot dusver bestudeer is. Lede van die familie het veral bewys hulle kan hulself in spieëltoetse herken (Eurasiese eksters) en gereedskap maak (kraaie en roeke), vermoëns wat tot onlangs net met die mens en ’n paar ander hoër soogdiere vereenselwig is. Die grootte van hul brein in verhouding tot hul lywe stem ooreen met dié van groot ape en Walvisagtiges, en is net effens laer as dié van mense. Hulle is middelmatig tot groot, met sterk pote en snawels, haaragtige vere aan die basis van die snawel en ’n enkele ververing per jaar (die meeste sangvoëls verveer twee keer). Corvidae word wêreldwyd aangetref, behalwe aan die suidpunt van Suid-Amerika en die yskappe by die pole.


Gerhardus Johannes Hendrik (Gert) Steyn (12 Februarie 1951 – 26 Julie 2018) was 'n Suid-Afrikaanse bokskampioen, eers weltergewig en toe later junior-middelgewig. Hy kom uit 'n bekende boksfamilie; sy broers Andries, Stoffel en Japie het almal geboks en sy vader Andries (sr.) was 'n befaamde boksafrigter. Hy het na bewering slegs ses van sy 85 gevegte as amateur verloor. As beroepsbokser het hy die Suid-Afrikaanse weltergewigtitel in 1972 gewen nadat hy Spider Kelly met punte verslaan het. In 1975 het hy na die junior-middelgewigte opgeskuif. Hier het hy die kampioen geword toe hy Gert Craemer onttroon het. Hy het 32 van sy 45 beroepsgevegte gewen; 15 met uitklophoue. Sy laaste geveg was op 23 Mei 1980 teen Morris “Yankee” Mohloa wat hy op punte gewen het. Hy sou in 1978 om die WBV-wêreldtitel geboks het, maar sy teenstander Eddie Cazo het hom drie dae voor die geveg onttrek. Hy is op 26 Julie 2018 in Krugersdorp aan 'n hartaanval oorlede. SA boks verloor nog een van sy grotes, Beeld, 28 Julie 2018.


Die getoomde pappagaaivis (Scarus frenatus) is 'n vis wat wydverspreid in die westelike Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal voorkom. In Engels staan die vis bekend as bridled parrotfish. Die vis word tot 47 cm lank. Dit het 'n lang lyf. Die volwasse mannetjie word onderskei deur die kop boonste kant van die kop wat 'n donkerblou tot groen is, dan geleidelik verander na blougroen en dan skielik lig blou of lig groen word aan die agterkant van die lyf. Daar is ook pienk merke op die keel. Die onvolwasse vissies is grysrooi met ses donkerbruin strepe aan die sye. Die strepe is soms gebroke en lyk soos n reeks diamantvormige merke. Die vinne is lig rooi tot pienk. Hulle leef op aflandige hellings van riwwe en afgronde in water wat van 8 tot 30 meter diep is. Die onvolwasse visse leef naby korale en rommel. Die mannetjies is alleenlopers en wyfies leef in klein groepies saam. Hulle vreet alge en koraalpoliepe. Die vis word min gesien.


Chonelasma is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Chonelasma australe Reiswig & Kelly, 2011 Chonelasma biscopulatum Reiswig & Kelly, 2011 Chonelasma chathamense Reiswig & Kelly, 2011 Chonelasma choanoides Schulze & Kirkpatrick, 1910 Chonelasma doederleini Schulze, 1886 Chonelasma glaciale Reiswig & Kelly, 2011 Chonelasma hamatum Schulze, 1886 Chonelasma ijimai Topsent, 1901 Chonelasma lamella Schulze, 1886 Chonelasma oreia Reiswig, 2014


Corbitella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Corbitella discasterosa Tabachnick & Lévi, 2004 Corbitella elegans (Marshall, 1875) Corbitella pulchra (Schulze, 1887) Corbitella speciosa (Quoy & Gaimard, 1833)


Kalsium-42 (chemiese notasie 4220Ca) is 'n stabiele isotoop van kalsium. The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties G. Audi, O. Bersillon, J. Blachot, A.H. Wapstra IUPAC Hierdie chemie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan die wikipedia help deur dit uit te brei.


Kalsium-44 (chemiese notasie 4420Ca) is 'n stabiele isotoop van kalsium. Dit is die vervalproduk van die uitgestorwe nuklied titaan-44 en word in presolêre korrels aangetref. Hulle bevat soms amper suiwer kalsium-44. The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties G. Audi, O. Bersillon, J. Blachot, A.H. Wapstra IUPAC Handbook of Isotopes in the Cosmos: Hydrogen to Gallium Donald Clayton Cambridge University Press, 2003, ISBN 0521530830, ISBN 9780521530835 Hierdie chemie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan die wikipedia help deur dit uit te brei.


Euryplegma is 'n monotipiese genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Euryplegma auriculare Schulze, 1886


Sycon lendenfeldi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Row & Hozawa. Van Soest, R. (2011). Sycon lendenfeldi Row & Hozawa, 1931. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164590. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Aspidoscopulia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Lonchiphora antarctica Göcke & Janussen, 2011 Lonchiphora inversa Ijima, 1927


Monorhaphididae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Monorhaphis Schulze, 1904


Oopsacas is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Oopsacas minuta Topsent, 1927 Oopsacas olympicus Reiswig, 2014 Oopsacas spinifera (Ijima, 1903) Oopsacas stelleta (Ijima, 1927)


Pheronematidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Pheronema Leidy, 1868 Platylistrum Schulze, 1904 Poliopogon Thomson, 1878 Schulzeviella Tabachnick, 1990 Semperella Gray, 1868 Sericolophus Ijima, 1901


Plakinastrella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Homoscleromorpha. Plakinastrella ceylonica (Dendy, 1905) Plakinastrella clathrata Kirkpatrick, 1900 Plakinastrella clippertonensis van Soest, Kaiser & van Syoc, 2011 Plakinastrella copiosa Schulze, 1880 Plakinastrella globularis Domingos, Moraes & Muricy, 2013 Plakinastrella mammillaris Lendenfeld, 1907 Plakinastrella microspiculifera Moraes & Muricy, 2003 Plakinastrella minor (Dendy, 1916) Plakinastrella mixta Maldonado, 1992 Plakinastrella onkodes Uliczka, 1929 Plakinastrella oxeata Topsent, 1904 Plakinastrella polysclera Lévi & Lévi, 1989 Plakinastrella stinapa Van Soest, Meesters & Becking, 2014 Plakinastrella trunculifera Topsent, 1927


Rhabdopectella is 'n monotipiese genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Rhabdopectella tintinnus Schmidt, 1880


Sceptrulophora is 'n suborde van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Aphrocallistidae Gray, 1867 Auloplacidae Schrammen, 1912 Craticulariidae Rauff, 1893 Cribrospongiidae Roemer, 1864 Euretidae Zittel, 1877 Farreidae Gray, 1872 Fieldingiidae Tabachnick & Janussen, 2004 Tretodictyidae Schulze, 1886


Scyphidium is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Scyphidium australiense Tabachnick, Janussen & Menschenina, 2008 Scyphidium chilense Ijima, 1927 Scyphidium hodgsoni (Kirkpatrick, 1907) Scyphidium jamatai Tabachnick, 1991 Scyphidium longispinum (Ijima, 1896) Scyphidium namiyei (Ijima, 1898) Scyphidium septentrionale Schulze, 1900 Scyphidium tuberculatum (Okada, 1932)


Tretodictyum is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Tretodictyum amchitkensis Reiswig & Stone, 2013 Tretodictyum cocosensis Reiswig, 2010 Tretodictyum minor (Dendy & Burton, 1926) Tretodictyum montereyense Reiswig, Dohrmann, Pomponi & Wörheide, 2008 Tretodictyum pumicosum Ijima, 1927 Tretodictyum schrammeni Ijima, 1927 Tretodictyum tubulosum Schulze, 1886


Verrucocoeloidea is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Verrucocoeloidea burtoni Reid, 1969 Verrucocoeloidea liberatorii Reiswig & Dohrmann, 2014


Enstatiet is 'n mineraal uit die inosilikate. Chemies is dit 'n magnesiummetasilikaat met die formule MgSiO3. Die naam is Grieks vir teenstander, vanweë sy vuurvaste gedrag onder 'n blaaspyp. Die mineraal is dimorf met klinoënstatiet en vorm 'n reeks met ferrosiliet. Die behoort tot die pirokseengroep. Dit is dikwels geassosieer met olivien, flogopiet, klinopirokseen, diopsied, spinel en piroop. Dit kom wydverbreid voor in prokseniete, peridotiete en duniete, in ultramafiese insluitsels in alkaliese olivienbasalt en kimberliet; in mafiese (selde felsiese) vulkaniese materiaal. Van die vindplekke is Zdár in Tsjeggië, Ødegården in Noorweë, Dawros in Connaught Ierland. Kristalle word in Mbeya, Tanzanië en Liahobong, Lesotho aangetref. Die reeks mengkristalle (Fe,Mg)SiO3 (Ferrosiliet / enstatiet) word dikwels pirokseen genoem. Dit is 'n baie belangrike mineraal want dit vorm tot ~25% van die boonste laag van die aarde se mantel. Pirokseen transformeer na 'n monokliniese struktuur by hoë druk en dit is dalk die oorsaak van die oorgang -die 'X-diskontinuïteit' wat op 220 km diep in die mantel van die aarde waargeneem word.


Ute glabra is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Ute en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1864 deur Schmidt. Van Soest, R. (2011). Ute glabra Schmidt, 1864. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164418. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Psammochela tutiae is 'n gewone sponsspesie uit die familie van die Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2012 deur de Voogd. de Voogd, N. (2012). Psammochela tutiae de Voogd, 2012. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J., Dohrmann, M., Cristina Díaz, M. (2012) World Porifera database. Geraadpleeg via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=593556 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Psammocinia bulbosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Psammocinia en tot die familie Irciniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1995 deur Bergquist. Van Soest, R. (2011). Psammocinia bulbosa Bergquist, 1995. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=165064. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Psammocinia hawere is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Psammocinia en tot die familie Irciniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Cook & Bergquist. Van Soest, R. (2011). Psammocinia hawere. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=165068. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Psammocinia mosulpia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Psammocinia en tot die familie Irciniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1998 deur Sim. Van Soest, R. (2011). Psammocinia mosulpia Sim, 1998. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=165073. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ectyonopsis pluridentata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Ectyonopsis en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1963 deur Lévi. Van Soest, R. (2011). Ectyonopsis pluridentata (Lévi, 1963). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=169398. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Haliclona penicillata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Topsent. Van Soest, R. (2011). Haliclona penicillata (Topsent, 1908). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166427. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Haliclona polychotoma is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Carter. Van Soest, R. (2011). Haliclona polychotoma (Carter, 1885). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166431. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Haliclona rapanui is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1990 deur Desqueyroux-Faundez. Van Soest, R. (2011). Haliclona rapanui (Desqueyroux-Faundez, 1990). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166442. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Haliclona rubra is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Haliclona rubra (Lendenfeld, 1887). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166447. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Haliclona sataensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino. Van Soest, R. (2011). Haliclona sataensis Hoshino, 1981. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166453. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Tradisionele Oos-Asiatiese maansonkalenders verdeel ’n jaar in 24 sontermyne. Grade van die sontermyne 315° 330° 345° 0° 15° 30° 45° 60° 75° 90° 105° 120° 135° 150° 165° 180° 195° 210° 225° 240° 255° 270° 285° 300° ← ↓ → ↑ Lixia (Chinees: 立夏, pinyin: lìxià) of rikka (Japannees: 立夏) is die sewende sontermyn en die begin van die somer. Dit begin wanneer die son die luglengtegraad 45° bereik en eindig wanneer dit die lengtegraad 60° bereik. Dit verwys meer dikwels spesifiek na die dag wanneer die son presies op die lengtegraad 45° is. Volgens die Gregoriaanse kalender begin dit gewoonlik omstreeks 6 Mei en eindig dit omstreeks 21 Mei. "24 Sekki". Glossary. National Astronomical Observatory of Japan. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Oktober 2019. Besoek op 21 Maart 2016. Matsukawa, Mitsuharu. "24 Sekkis, or Twenty-Four Japanese Small Seasons" (in Engels). Nagoya University. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Mei 2015.


Atjehs of Acehnees (Bahsa/Basa Acèh, بهسا اچيه, [bahsa at͡ʃeh]; letterlik: "taal van Atjeh") is 'n Maleis-Polinesiese taal wat in Suidoos-Asië op die eiland Sumatra van Indonesië asook deur Atjehs-emigrante in die Maleisiese deelstaat Kedah gepraat word. Die taal word tans deur sowat 3,5 miljoen mense gepraat, hoofsaaklik Atjehs of Acehnese. Dit word met die Latynse of die Arabiese alfabet geskryf. Die Arabiese alfabet is deur Arabiese handelaars na Atjeh saamgebring, terwyl tydens die bestaan van Nederlands-Indië die Latynse alfabet in algemene gebruik gekom het. Atjehs word veral in die provinsie Atjeh op die westelike deel van die eiland Sumatra, hoofsaaklik langs die noordelike en westelike kus, gepraat. Dit was eens die amptelike taal van die Sultanaat Atjeh wat groot gebiede van dié streek oorheers het. "Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition, Aceh" (in Engels). Ethnologue. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Junie 2019. Besoek op 31 Augustus 2018. Sien gerus Wikipedia se uitgawe in Atjehs Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Atjehs.


Helm kan verwys na: Valhelm, 'n vorm van beskermende kleding wat gedra word om die kop en menslike brein teen beserings te beskerm. . Helm (geboorte), die membraan van die vrugwatersak wat 'n nuutgebore kind se kop kan bedek.


Die Formule Een-seisoen van 2019 het uit 21 Grand Prix-wedrenne bestaan, wat oor alle wêrelddele, behalwe Afrika, gehou is. Lewis Hamilton is die huidige wêreldbestuurderskampioen, en Mercedes die verdedigende wêreldkampioen vir vervaardigers. Pirelli was weereens die enigste bandverskaffer vir die 2019-seisoen. In 2019 is die voor- en agtervlerke hervorm om aerodinamiese turbulensie te verminder. Dit het verseker dat daar makliker verbygesteek kon word, maar die renmotors was ook 'n bietjie stadiger as in die vorige seisoen. Pirelli was, net soos in 2018, die enigste bandverskaffer vir die 2019 seisoen. Die bestuurders het 'n keuse van drie tipes bande gehad: hard, medium en sag, wat onderskeidelik wit, geel en rooi gekleur was. Die verbindings wat gebruik is, verskil egter per wedren. Die hardste verbinding word aangedui as 'hard' en die sagste as 'sag'. Dit is gedoen om die bandstrategieë van spanne vir die toeskouers te vereenvoudig.


Radiospongilla hispidula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Radiospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1969 deur Racek. Van Soest, R. (2011). Radiospongilla hispidula (Racek, 1969). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167211. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Robert William Keate (16 Junie 1814 – 17 Maart 1873) was 'n luitenant-goewerneur van Natal asook 'n advokaat van Lincoln's Inn waar hy is 1844 toegelaat is. Hy word in 1849 siviele kommissaris op Seychelle en in 1853 luitenant-goewerneur van Granada in Wes-Indië wat drie jaar later gevolg word deur 'n soortgelyke aanstelling in Trinidad. In 1867 word hy luitenant-goewerneur van Natal waar 'n kwaai depressie geheers het. Hy het dikwels gebots met die menings van die Wetgewende Raad. Hy speel 'n belangrike rol as arbiter in grensgeskille. Hy word veral onthou vir die Keate-uitspraak. Hy tree in 1872 af en sterf in 1873. Rosenthal, Eric (red.). Ensiklopedie van Suidelike Afrika. Londen en New York: Frederick Warne & Kie Bpk. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Halisarcidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse). Halisarca (Johnston, 1842)


Die Kerk van die Tiendes (Oekraïens: Десятинна церква, Desjatinna tserkwa; Russies: Десятинная церковь, Desjatinnaja tserkof), ook bekend as die Kerk van die Hemelvaart van die Maagd, was die eerste steenkerk in Kiëf. Dit is oorspronklik tussen 989 en 996 in opdrag van grootprins Wladimir die Grote gebou deur Bisantynse en plaaslike werkers. Dit is aanvanklik die "Kerk van Ons Dame" genoem ter ere van die hemelvaart van Maria. Die kerk is in 1240 verwoes tydens die stad se beleg deur die invallende Mongoolse magte van Batoe Khan. Wladimir het ’n tiende van sy inkomste en eiendomme eenkant gesit vir die bou en onderhoud van die kerk, vandaar die naam. Op inisiatief van die metropolitaan (biskop) van Kiëf is die kerk in die middel van die 19de eeu herbou, maar dit is in 1928 weer verwoes, dié keer deur die Sowjetregering. In opdrag van Wladimir is sy ouma Olga, die eerste Christelike heerser van Kiëf-Roes, in die kerk herbegrawe. Wladimir en sy vrou, Anna, dogter van die Bisantynse keiser Basilius II, is ook hier begrawe.


Geodia micropunctata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1911 deur Row. Van Soest, R. (2011). Geodia micropunctata Row, 1911. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=134036. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Geodia papyracea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1965 deur Hechtel. Van Soest, R. (2011). Geodia papyracea. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=170154. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Raspailia kasumiensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1965 deur Tanita. Van Soest, R. (2011). Raspailia kasumiensis Tanita, 1965. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=168090. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Geodia stromatodes is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Uliczka. Van Soest, R. (2011). Geodia stromatodes (Uliczka, 1929). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=170182. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rhabdastrella providentiae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Rhabdastrella en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Rhabdastrella providentiae (Dendy, 1916). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=169891. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rhabdastrella virgula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Rhabdastrella en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Boury-Esnault. Van Soest, R. (2011). Rhabdastrella virgula Boury-Esnault, 1973. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=169895. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rhabderemia besnardi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Rhabderemia en tot die familie Rhabderemiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2005 deur Oliveira & Hajdu. Van Soest, R. (2011). Rhabderemia besnardi Oliveira & Hajdu, 2005. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=181152. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Rhabderemia forcipula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Rhabderemia en tot die familie Rhabderemiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Lévi & Lévi. Van Soest, R. (2011). Rhabderemia forcipula (Lévi & Lévi, 1989). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=168181. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Hyrtios is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse). Hyrtios altus (Poléjaeff, 1884) Hyrtios arenosus (Thiele, 1905) Hyrtios caracasensis (Carter, 1882) Hyrtios cavernosus (Vacelet, Vasseur & Lévi, 1976) Hyrtios collectrix (Schulze, 1880) Hyrtios communis (Carter, 1885) Hyrtios digitatus (Lendenfeld, 1888) Hyrtios elegans (Lendenfeld, 1888) Hyrtios erectus (Keller, 1889) Hyrtios proteus (Duchassaing & Michelotti, 1864) Hyrtios pulcher (Carter, 1885) Hyrtios reticulatus (Thiele, 1899) Hyrtios sororia (Thiele, 1905) Hyrtios spinifer (Poléjaeff, 1884) Hyrtios vinciguerrae (Sarà, 1978) Hyrtios violaceus (Duchassaing & Michelotti, 1864)


Rhaphoxya pallida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Rhaphoxya en tot die familie Dictyonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1897 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Rhaphoxya pallida (Dendy, 1897). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=165693. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rhizaxinella arborescens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Rhizaxinella en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Thiele. Van Soest, R. (2011). Rhizaxinella arborescens Thiele, 1898. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=170815. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rhizaxinella clavata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Rhizaxinella en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Thiele. Van Soest, R. (2011). Rhizaxinella clavata Thiele, 1898. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=170820. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Iophon hesperidesi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Iophon en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Rios, Cristobo & Urgorri. Van Soest, R. (2011). Iophon hesperidesi Rios, Cristobo & Urgorri, 2004. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167404. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Pachastrella monilifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Pachastrella en tot die familie Pachastrellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1868 deur Schmidt. Van Soest, R. (2011). Pachastrella monilifera Schmidt, 1868. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=134078. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Jack Perkins (19 September 1921 – 7 Mei 1998) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Fuzz (1972), Nickelodeon (1976), en Grand Theft Auto (1977), en in die televisiereeks The Wild Wild West (1965). 1972: Fuzz 1976: Nickelodeon 1977: Grand Theft Auto 1962: I'm Dickens, He's Fenster 1965: The Wild Wild West 1968: The Good Guys Jack Perkins in die Internet-rolprentdatabasis


Joseph Pevney (15 September 1911 – 18 Mei 2008) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Man of a Thousand Faces (1957), Tammy and the Bachelor (1957), en The Crowded Sky (1960), en in die televisiereeks Star Trek (1966). 1946: Nocturne 1950: Shakedown 1950: Undercover Girl 1951: Air Cadet 1951: Iron Man 1951: The Lady from Texas 1951: The Strange Door 1952: Because of You 1952: Flesh and Fury 1952: Just Across the Street 1952: Meet Danny Wilson 1953: Back to God's Country 1953: Desert Legion 1953: It Happens Every Thursday 1954: Playgirl 1954: 3 Ring Circus 1954: Yankee Pasha 1955: Female on the Beach 1955: Foxfire 1955: Six Bridges to Cross 1956: Away All Boats 1956: Congo Crossing 1957: Man of a Thousand Faces 1957: Tammy and the Bachelor 1957: Istanbul 1957: The Midnight Story 1958: Torpedo Run 1958: Twilight for the Gods 1960: The Crowded Sky 1960: Cash McCall 1960: The Plunderers 1961: Portrait of a Mobster 1966: The Night of the Grizzly 1966: Star Trek 1959: Destination Space 1973: My Darling Daughters' Anniversary 1975: Who Is the Black Dahlia? 1979: Mysterious Island of Beautiful Women Joseph Pevney in die Internet-rolprentdatabasis


Arthur Pierson (16 Junie 1901 – 1 Januarie 1975) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Fighting O'Flynn (1949) en Home Town Story (1951), en in die televisiereekse Terry and the Pirates (1952) en Sheena: Queen of the Jungle (1955). 1932: Bachelor's Affairs 1932: The Golden West 1933: Air Hostess 1933: Before Midnight 1947: Dangerous Years 1949: The Fighting O'Flynn 1951: Home Town Story 1955: Footsteps in the Fog 1952: Terry and the Pirates 1955: Sheena: Queen of the Jungle 1956: The Cold Sun 1956: Renegade Satellite 1956: The Robot of Regalio Arthur Pierson in die Internet-rolprentdatabasis


Eddie Collins (30 Januarie 1883 – 2 September 1940) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Charlie Chan in Honolulu (1938), In Old Chicago (1938), Young Mr. Lincoln (1939), en The Blue Bird (1940). 1938: Charlie Chan in Honolulu 1938: In Old Chicago 1939: Young Mr. Lincoln 1939: Drums Along the Mohawk 1939: News Is Made at Night 1939: Stop, Look and Love 1940: The Blue Bird Eddie Collins in die Internet-rolprentdatabasis


Claude Gillingwater (2 Augustus 1870 – 1 November 1939) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Barbed Wire (1927), The Little Shepherd of Kingdom Come (1928), So Long Letty (1929), en A Tale of Two Cities (1935). 1918: Wild Primrose 1921: Little Lord Fauntleroy 1921: My Boy 1922: Dust Flower 1922: Fools First 1922: Remembrance 1923: Alice Adams 1923: A Chapter in Her Life 1923: Crinoline and Romance 1923: Dulcy 1923: Three Wise Fools 1924: Daddies 1924: How to Educate a Wife 1924: Madonna of the Streets 1924: Idle Tongues 1925: A Thief in Paradise 1925: Seven Sinners 1925: Wages for Wives 1925: We Moderns 1926: For Wives Only 1926: Into Her Kingdom 1926: That's My Baby 1927: Barbed Wire 1927: Fast and Furious 1927: Naughty But Nice 1928: The Little Shepherd of Kingdom Come 1929: So Long Letty 1929: Smiling Irish Eyes 1929: Stolen Kisses 1930: Dumbbells in Ermine 1930: The Flirting Widow 1931: Compromised 1931: The Conquering Horde 1933: Ann Carver's Profession 1933: The Avenger 1933: Skyway 1933: Before Midnight 1934: Back Page 1934: City Limits 1934: Green Eyes 1934: In Love with Life 1935: A Tale of Two Cities 1936: The Prisoner of Shark Island 1936: Ticket to Paradise Claude Gillingwater in die Internet-rolprentdatabasis


Verskeie soorte plante en diere het die vermos om lig uit te straal. Tydens hierdie proses word feitlik geen hitte afgegee nie. Bekende voorbeelde is vuurvliegies en glimwurms (albei kewersoorte), en sekere diepseevisse. Daar is nog min inligting oor die funksie van liguitstraling (fotogenese) bekend, maar daar word aanvaar dat dit by diere gewoonlik te doen het met die aantrek van soortgenote, die afskrik van roofdiere en/of die vang van prooi. Die verskynsel is, ten minste by ongewerwelde diere, moontlik ŉ oorblyfsel van die oeroue proses van suurstofbinding. Sekere plant- en dierspesies kan lig uitstraal. In teenstelling met die lig wat byvoorbeeld deur die son of gloeilampe afgegee word, word baie min hitte tydens hierdie proses afgegee. Normaalweg vind die proses in lewende organismes plaas, maar diere soos die klein mosselkrewe (subfamilie Cypridinae) straal in sekere omstandighede heelwat lig uit nadat hulle dood is. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Japanners die klein krewe stukkend gevryf en as onopvallende ligbron gebruik om kaarte mee te verlig. Fotogenese of liguitstraling kom slegs by baie laer ontwikkelde plantsoorte soos bakterieë (kieme) en swamme voor.


Tyler Brooke (6 Junie 1886 – 2 Maart 1943) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Playboy of Paris (1930), Trouble in Paradise (1932), Poor Little Rich Girl (1936), en In Old Chicago (1938). 1927: Rich But Honest 1927: Stage Madness 1930: Playboy of Paris 1930: The Furies 1932: Trouble in Paradise 1936: Poor Little Rich Girl 1938: In Old Chicago Tyler Brooke in die Internet-rolprentdatabasis


Frank Latimore (28 September 1925 – 29 November 1998) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Shock (1946), 13 Rue Madeleine (1946), Patton (1970), en All the President's Men (1976). 1944: In the Meantime, Darling 1946: Shock 1946: 13 Rue Madeleine 1949: Black Magic 1949: Yvonne of the Night 1951: Il caimano del Piave 1951: The Naked and the Wicked 1952: At Sword's Edge 1952: The Enemy 1952: Una donna ha ucciso 1953: Sul ponte dei sospiri 1953: Captain Phantom 1953: Per salvarti ho peccato 1954: Mata Hari's Daughter 1955: Il falco d'oro 1955: Il principe dalla maschera rossa 1955: L'ultimo amante 1956: The Mysterious Swordsman 1957: Terrore sulla città 1958: Cuatro en la frontera 1958: Historias de la feria 1959: Conspiracy of the Borgias 1959: The Devil's Cavaliers 1960: Seven in the Sun 1961: Captain Tempest 1961: Then There Were Three 1961: Rosa de Lima 1962: Zorro the Avenger 1962: Shades of Zorro 1963: Juego de hombres 1963: Balboa 1964: Cavalry Charge 1964: Apache Fury 1965: Shoot to Kill 1965: Hotel der toten Gäste 1968: The Sergeant 1970: Patton 1976: All the President's Men Frank Latimore in die Internet-rolprentdatabasis


Rod Lauren (20 Maart 1940 – 11 Julie 2007) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Crawling Hand (1963), The Young Swingers (1963), en Terrified (1963), en in die televisiereeks Alfred Hitchcock Presents (1955). 1963: The Crawling Hand 1963: The Young Swingers 1963: Terrified 1963: Black Zoo 1963: The Gun Hawk 1955: Alfred Hitchcock Presents Rod Lauren in die Internet-rolprentdatabasis


Dick the Bruiser (27 Junie 1929 – 10 November 1991) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Wrestler (1974), The Escapist (1983), en I Like to Hurt People (1985), en in die televisiereeks AWA All-Star Wrestling (1960). 1974: The Wrestler 1983: The Escapist 1985: I Like to Hurt People 1960: AWA All-Star Wrestling 1985: SuperClash '85 2001: Wrestling Gold Vol. 2: The Maim Event 2001: Wrestling Gold Vol. 3: We Like to Hurt People 2006: The American Dream: The Dusty Rhodes Story 2009: Starrcade: The Essential Collection 2015: It's Good to Be the King: The Jerry Lawler Story Dick the Bruiser in die Internet-rolprentdatabasis


Rowland V. Lee (6 September 1891 – 21 Desember 1975) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, skrywer, en vervaardiger.


James Maxwell (23 Maart 1929 – 18 Augustus 1995) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Terrorists (1975) en in die televisiereekse Mystery and Imagination (1966) en The Portrait of a Lady (1968). 1961: Girl on Approval 1962: Private Potter 1962: The Traitors 1962: Design for Loving 1975: The Terrorists 1958: Invitation to the Dance 1961: Doctor Faustus 1963: A Little Big Business 1963: First Night 1964: The Hidden Truth 1964: Thursday Theatre 1965: Out of the Unknown 1965: An Enemy of the State 1966: Mystery and Imagination 1966: The Hunchback of Notre Dame 1968: The Portrait of a Lady 1968: Frontier 1972: The Shadow of the Tower 1973: Armchair Cinema 1974: Father Brown 1975: Raffles 1976: John Macnab 1978: The Law Centre 1979: The Dick Francis Thriller: The Racing Game 1949: Julius Caesar 1957: The Dragon and the Dove 1958: The Tragical History of Doctor Faustus 1960: Hands Across the Sky 1961: Time Remembered 1966: The New Inferno 1975: Raffles James Maxwell in die Internet-rolprentdatabasis


Ken Maynard (21 Julie 1895 – 23 Maart 1973) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger.


Retief Goosen (gebore 3 Februarie 1969) is 'n Suid-Afrikaanse gholfspeler. Goosen is bekend vir sy uiters rustige houding, 'n eienskap wat hom die bynaam "The Iceman" op die PGA-toer verdien het. Hy word ook liefdevol genoem "The Goose." Goosen is nou getroud met 'n seun en 'n dogter, en het huise in Engeland, Amerika en Suid-Afrika. Retief Goosen Geargiveer 27 Desember 2007 op Wayback Machine Brad Morgan southafrica.info Amptelike webwerf Artikels oor Retief Goosen Geargiveer 10 Augustus 2019 op Wayback Machine Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Elliott Lewis (28 November 1917 – 23 Mei 1990) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse This Man Dawson (1959), The Case of the Dangerous Robin (1960), The Mothers-In-Law (1967), en Remington Steele (1982). 1959: This Man Dawson 1960: The Case of the Dangerous Robin 1967: The Mothers-In-Law 1982: Remington Steele 1955: Christmas Eve with Charles Laughton 1966: Thompson's Ghost 1966: The Two of Us Elliott Lewis in die Internet-rolprentdatabasis


Monte Rawlins (21 Februarie 1907 – 13 Julie 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Drifting Westward (1939), Across the Plains (1939), The Adventures of the Masked Phantom (1939), en Stunt Pilot (1939). 1939: Drifting Westward 1939: Across the Plains 1939: The Adventures of the Masked Phantom 1939: Stunt Pilot Monte Rawlins in die Internet-rolprentdatabasis


Gene Anthony Ray (24 Mei 1962 – 14 November 2003) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Fame (1980) en Eddie (1996), en in die televisiereeks Fame (1982). 1980: Fame 1995: Out-of-Sync 1996: Eddie 1982: Fame 1983: New York Hot Tracks 1990: Raffaella Venerdì, Sabato e Domenica... E saranno famosi 1983: Vendredi ou la vie sauvage 1983: The Kids from Fame: From the Royal Albert Hall London 1985: The Weather Girls: Well-A-Wiggy Gene Anthony Ray in die Internet-rolprentdatabasis


Dean Reed (22 September 1938 – 13 Junie 1986) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Nephews of Zorro (1968), Kit & Co. (1974), en Sing, Cowboy, sing (1981). 1965: My First Girl Friend 1967: Buckaroo: The Winchester Does Not Forgive 1968: The Nephews of Zorro 1968: God Made Them...


Victor Rendina (28 Desember 1916 – 8 Julie 1985) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Godfather (1972) en The Man Who Wasnot There (1983), en in die televisiereekse Trapper John, M.D. (1979) en T.J. Hooker (1982). 1972: The Godfather 1983: The Man Who Wasnot There 1979: Trapper John, M.D. 1982: T.J. Hooker Victor Rendina in die Internet-rolprentdatabasis


Grandon Rhodes (7 Augustus 1904 – 9 Junie 1987) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente All the King's Men (1949), Tripoli (1950), Detective Story (1951), en Earth vs. the Flying Saucers (1956). 1949: All the King's Men 1950: Tripoli 1950: The Du Pont Story 1951: Detective Story 1953: On Top of Old Smoky 1956: Earth vs. the Flying Saucers 1952: Footlights Theater 1955: The 20th Century-Fox Hour 1956: Telephone Time 1945: Abe Lincoln in Illinois: Act II 1945: Winterset 1953: I Beheld His Glory Grandon Rhodes in die Internet-rolprentdatabasis


Harry Richman (10 Augustus 1895 – 3 November 1972) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Puttin' on the Ritz (1930), The Music Goes 'Round (1936), Kelly and Me (1957), en Cracks (2009). 1930: Puttin' on the Ritz 1936: The Music Goes 'Round 1938: The Playboy 1957: Kelly and Me 2009: Cracks Harry Richman in die Internet-rolprentdatabasis


Frederick Burton (20 Oktober 1871 – 23 Oktober 1957) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Arizona (1918), The Fighting Blade (1923), The Big Trail (1930), en One Way Passage (1932). 1914: Forgiven; Or, The Jack of Diamonds 1918: Arizona 1918: Ruggles of Red Gap 1919: Anne of Green Gables 1919: Getting Mary Married 1920: The Fortune Teller 1920: Yes or No 1921: The Education of Elizabeth 1921: If Women Only Knew 1922: Back Home and Broke 1922: The Man She Brought Back 1923: The Fighting Blade 1924: The Rejected Woman 1925: Back to Life 1930: The Big Trail 1931: An American Tragedy 1931: Freighters of Destiny 1932: One Way Passage 1932: Too Busy to Work 1934: Love Birds 1942: Man with Two Lives Frederick Burton in die Internet-rolprentdatabasis


Tom Harmon (28 September 1919 – 15 Maart 1990) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Harmon of Michigan (1941), Bonzo Goes to College (1952), The Caddy (1953), en All American (1953). 1941: Harmon of Michigan 1952: Bonzo Goes to College 1953: The Caddy 1953: All American 1955: Quest for the Lost City 1975: Return to Campus 1954: 1954 Rose Bowl 1954: 1954 East-West Pro Bowl 1956: 1956 Orange Bowl 1957: 1957 Orange Bowl 1959: 1959 Cotton Bowl 1970: Muhammad Ali vs. Jerry Quarry Tom Harmon in die Internet-rolprentdatabasis