La Trinité-de-Thouberville is 'n Franse dorp in die département Eure (région Normandië), suid-wes van Rouen, met sowat 450 inwoners (2014). Die dorp is geleë in die Roumois. Die dorp word as Tubertii Villa vir die eerste keer in 1050 genoem dan as Sancta Trinitas de Tubervilla in 1175.


Zhang Deying (Chinees: 張 徳 英, gebore 1 Julie 1953) is 'n voormalige damestafeltennisspeler van China. Sy het tussen 1977 en 1981 verskeie medaljes in enkel-, dubbel- en spanbyeenkomste in die Asiatiese Tafeltenniskampioenskap en in die Wêreld Tafeltenniskampioenskap gewen. Sy is in 2010 by die “ITTF Hall of Fame” ingelyf. "argiefkopie". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Julie 2014. Besoek op 20 September 2017. The ITTF Hall of Fame Geargiveer 30 September 2011 op Wayback Machine


Gesteun deur 'n vloot van Siprus, Fenisië en Silisië val Persië Egipte aan om dit te herower. By Pelusium word die Persiese vloot vertraag tot die Nyl sy oorstroming ondergaan. Dit dwing die Perse hulle verowering te staak en met sware verliese terug te trek. Phoenicians, Deel 2 van Peoples of the past Glenn Markoe, University of California Press, 2000, ISBN 0-520-22614-3, ISBN 978-0-520-22614-2


Die Los Angeles-akwaduk (Engels: Los Angeles Aqueduct) is 'n waterleidingstelsel wat deur die stad Los Angeles se Departement van Waterwese en Kragvoorsiening gebou is en bedryf word. Dit behels twee waterleidings, die Los Angeles- of Owensvallei-akwaduk en die Tweede Los Angeles-akwaduk. Die Owensvallei-akwaduk is deur die stedelike Departement van Waterwese (destyds The Bureau of Los Angeles Aqueduct genoem) onder toesig van William Mulholland, die departement se hoofingenieur, ontwerp en gebou. Die waterleidingstelsel voorsien die metropool Los Angeles van water wat uit die Owensrivier in die oostelike Sierra Nevada-berge na die digbevolkte kusgebied gevoer word. Die bouwerk is deur die American Society of Civil Engineers in 1971 tot die lys van historiese bakens van siviele ingenieurswese (List of Historic Civil Engineering Landmarks) gevoeg. Die watervoorsieningsprojek was van die begin af omstrede aangesien die omleiding van water uit die Owensrivier in die distrik Mono na Los Angeles landbouaktiwiteite in die Owensvallei 'n nekslag sou toedien. Die voortgesette bedryf van die watervoorsieningstelsel is aan openbare debatvoering oor die akwadukte se impak op die omgewing van die Monomeer en ander ekostelsels onderwerp waaruit nuwe wetgewing en verskeie hofsake voortgespruit het.


Erhöhtes Fleisch und Blut, BWV 173, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Erwünschtes Freudenlicht, BWV 184, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die R71 is ’n Limpopo-provinsiale roete in Suid-Afrika wat Polokwane verbind met die Krugerwildtuin via die dorpe Tzaneen en Phalaborwa. Die R71 word daagliks deur persone gebruik wat woon of werk in Dalmada, Mothiba, Nobody, Moria, Mankweng, Turfloop en Boyne. Die pad is welbekend aan toermotorfietsryers wat die provinsie besoek vanoor die hele land, weens die skilderagtige roete deur Magoebaskloof. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (1 Mei 2012). "South African Numbered Route Description and Destination Analysis". Nasionale Departement van Vervoer. p. 63. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014.


Johann Jordaan (*9 September 1926, Venterstad–† 22 Oktober 1981, Wes-Rand) was ’n Afrikaanse joernalis en skrywer. Hy verwerf veral bekendheid as skrywer met sy jeugverhale, waarvan die Dirkas-boeke die gewildste is en sy spanningsverhale. Gedurende sy loopbaan publiseer hy ook verskeie nie-fiksie werke en twee dramas. Johannes Hendrik Jordaan was op 9 September 1926 in Venterstad in die Kaapprovinsie gebore as die tweede kind in ’n gesin van drie. Sy vader is hier stadsklerk. Hy ontvang sy skoolopleiding tot met standerd agt op sy geboortedorp en gaan dan na Bloemfontein, waar hy aan die Hoërskool Sentraal matrikuleer. Daar was nie geld vir universiteit nie en hy begin dan werk in ’n handelsbank in Natal, terwyl hy deeltyds ’n korrespondensiekursus in joernalistiek volg. Aan die einde van 1944 sluit hy aan by die Natalse Afrikaner. Dit is die begin van ’n lang joernalistieke loopbaan. Middel 1946 vertrek hy na Johannesburg en sluit aan by die redaksie van Die Transvaler, waar hy twee jaar werk voor hy bedank. Hy keer terug na die Karoo en vertoef vir ’n jaar hier as vryskutskrywer.


Die Tweede Persies oorlog (480 v.C. tot 479 v.C.) het plaasgevind van tussen die Grieke en die Perse. Die Perse het uit dure ondervinding geleer dat die Grieke nie sommer maklik oorwin word nie. In 492 v.C. het die Persiese koning Darius Griekeland die eerste keer binnegeval. Hy het groot dele van die land verower, maar in die Slag van Marathon het die Atheners onder leiding van Miltiades sy leër verslaan en die Perse moes vlug. Die Perse kon nooit verstaan waarom hulle nie daarin kon slaag om die Grieke van die aarde af weg te vee nie, want Griekeland was nie verenig nie. Dit het uit 'n dosyn of meer onafhanklike stadstate bestaan, wat almal uiters jaloers op hul vryheid en onafhanklikheid was. Wanneer hul gemeenskaplike vryheid egter bedreig is, het die Grieke hul verskille vergeet en hul kragte saamgesnoer om die vyand af te weer. Dit het hulle ook teen die groot leërmagte van die Perse gedoen. In 486 v.c. het Xerxes sy vader, Darius, as koning van die Perse opgevolg.


Alexander Johan Hjalmar Skarsgård is 'n Sweedse akteur. Hy is beste bekend vir sy rolle as vampier Eric Noorman op die HBO - reeks True Blood, Meekus in Zoolander, die titel karakter in The Legend of Tarzan, Brad Colbert in die HBO-reeks Generation Kill en as Perry Wright in die HBO-reeks Big Little Lies, waarvoor hy 'n Emmy gewen het. Alexander Skarsgård in die Internet-rolprentdatabasis Alexander Skarsgård in die Sweedse rolprentdatabasis


Die Geologiese Vereniging van Amerika (GSA) is 'n nie-winsorganisasie wat toegewy is aan die vooruitgang van die geowetenskappe. Die vereniging is in 1888 in New York gestig deur Alexander Winchell, John J. Stevenson, Charles H. Hitchcock, John R. Procter en Edward Orton. Die GSA se hoofkwartier is sedert 1968 op 3300 Penrose Place, Boulder, Colorado, VSA, geleë. Die vereniging het ses streeksafdelings in Noord-Amerika, 'n internasionale afdeling en sewentien spesialiteitsafdelings. Die GSA het begin met 100 lede onder sy eerste president, James Hall. Oor die volgende 43 jaar het dit stadig gegroei tot 600 lede tot met 1931, toe 'n $ 4 miljoen-skenking vanaf 1930 president R.A.F. Penrose, Jr. die GSA se groei versnel het. Vanaf April 2013 het GSA meer as 25,000 lede in meer as 100 lande. Gewese Presidente van die Geologiese Vereniging van Amerika:


Lobet den Herrn, alle seine Heerscharen, BWV Anh. 5, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Radio Visie 2000 is 'n radio stasie in Port-au-Prince, Haïti wat sport, nasionale nuus en musiek uitsaai. Dit is een van die mees gewilde radiostasies in Haïti. Luister aanlyn op ZenoLive Geargiveer 30 Junie 2016 op Wayback Machine


'n Triose is'n monosakkaried, of eenvoudige suiker, met drie koolstofatome. Daar is slegs drie moontlike trioses: L- en D-Gliseraldehied, die twee enantiomere van gliseraldehied, wat aldotrioses is omdat die karbonielgroep aan die punt van die ketting is, en dihidroksiasetoon, die enigste ketotriose, wat simmetries is, en daarom geen enantiomere het nie. Trioses is belangrik in sellulêre respirasie. Tydens glikolise word fruktose-1,6-bisfosfaat afgebreek na gliseraldehied-3-fosfaat en dihidroksiasetoonfosfaat. Melksuur en pirodruiwesuur word later vanuit hierdie molekules gevorm. "Trioses - Three Carbon Sugars". Oxford University Press. Besoek op 2011-07-10. "Glycolysis in Detail". Ohio State University at Mansfield. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2014-04-17. Besoek op 2011-07-10. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Radio AF in Lund, Swede, is die grootste studente radiostasie in Skandinawië, en die tweede grootste in Europa. Radio AF het op 1 November 1982 begin uitsaai. Dit stuur nuus wat gemik is op die studente by Lund Universiteit, en 'n wye verskeidenheid van musiek. Radio AF was die begin van die loopbaan van baie Sweedse radio persoonlikhede en komediante. Die huidige stasie bestuurder is Axel Eriksson. Die stasie het in die verlede radio analoog uitgesaai in die Lund gebied op 99.1 MHz en 91.1 MHz, maar het sedert Junie 2014 verskuif na konstante uitsaai en podsending via die amptelike webwerf. Radio AF word bestuur deur vrywillige studente is 24/7 uitgesaai. Die programmering wissel van musiek, nuus, komedie, praatjies en vermaak. Die stad van Lund het toestemming gekry om gemeenskaps-rasiouitsending te begin in 1982 en het uitsendings  op 1 November van dieselfde jaar begin. OVan die eerste wat op die lug was, was Lunds Studentkår, die student liggaam van Lund, en Akademiska Föreningen, die akademiese gemeenskap, beide gekombineer onder die naam Radio LSAF. Hulle uitsending was meer as agt uur per week, hoofsaaklik musiek en studente-inligting.


Hyalonema grandancora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Hyalonema grandancora Lendenfeld, 1915. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171420. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Kiesel is 'n algemene term vir klein steentjies, gruis of grint, wat gewoonlik verwys na enige stof wat hoofsaaklik uit die oksiede van silikon opgebou is. Die suiwerste vorm daarvan is silikondioksied, maar die begrip kiesel sluit ook sy gehidrateerde vorme in wat chemies as kieselsure of sy soute wat as silikate bekend is. Kiesel kan ook biogeen van aard wees, soos die skelette van diatome of glassponse, wat op silikon gebaseer is. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sieglinde is 'n Duitse vroulike voornaam. Die naam Sieglinde is afgelei van twee Germaanse woorde, sigi "oorwinning" en linde "sag, sagkuns". In die Nibelungen Sage en Richard Wagner se opera Die Valkyrie is Sieglinde die moeder van Siegfried. Sieglind Siglind Siglinde Zyglinda (Pools) Sieglinde Ahrens (* 1936), Duitse orrelis en 'n hoërslookonderwyser Sieglinde Bräuer (1942–2012), Oostenrykse Alpeskiër Sieglinde Cadusch (b. 1967), Switserse hoogspringatleet Sieglinde Piel (Sieglinde Franzke; 1943–2003), die eerste vroulike joggie in die DDR, afstandsruiter en skrywer Sieglinde Frieß (* 1959), Duitse politikus (Bündnis 90/Die Grünen) en die Vakbondamptenaar Sieglinde Gahleitner (* 1965), Oostenrykse regsgeleerde en regter in die land se konstitusionele hof Sieglinde Heppener (* 1934), Duitse politikus (SED, later SPD) Sieglinde Hofmann (gebore in 1945), Duitse terroris(RAF) Sieglinde Prell (* 1953), Duitse tafeltennisspeler Sieglinde Puttrich-Gurth (* 1937), Duitse dokter en politikus Sieglinde Scholz-Amoulong (* 1945), Duitse Skrywer Sieglinde Trannacher (1961–2015), Oostenrykse politikus (SPÖ) Sieglinde Wagner (1921–2003), Oostenrykse contralto Sieglinde Winkler (b. 1966), Oostenrykse Alpeskiër Siglind Bruhn (* 1951), Duitse musikoloog en konsertpianis Siglinde Bolbecher (1952–2012), Oostenrykse historikus, ballingskapnavorser en digter Sigi Harreis (Siglinde Harreis-Lank; 1937–2008), Duitse joernalis en omroeper Siglinde Kallnbach (* 1956), Duitse kunstenaar Siglinde Schaub (* 1940), Duitse politikus (PDS, later Die Linke) Sieglinde is ook 'n bekende aartappelsoort Linda


Daan Langeveldt is ’n joernalis en vir ’n ruk redakteur van die tydskrif Keur. Hy skryf ontspanningslektuur, veral spanningsverhale en liefdesverhale. “Dossier Q-013 streng vertroulik” (1969) is ’n spanningsverhaal in die Klub 707-reeks. “Spore in die ruigtes” (1976) is ’n spioenasie-verhaal. Braam Retief is aantreklik, ryk, besit ’n wildplaas en ’n spoghuis en tree as akteur in rolprente op, maar is ook ’n meedoënlose en gewetenlose spioen vir sy land. René Steenkamp is ’n jong filmster wat nog droom oor haar eie huis en man en kinders en sy is baie lief vir Braam. Sy onstandvastige lewe veroorsaak egter dat sy troos soek by die standvastige Frans le Roux, ’n film-regisseur. Braam ontmoet vir Olga Schmidt, een van Oos-Duitsland se gewildste verhoogsterre, vrou van ’n knap Duitse wetenskaplike en ma van ’n lieflike blondekopdogtertjie. Hulle raak bevriend en kry albei hoofrolle in dieselfde film wat in die donker oerwoude van Afrika afspeel.


Nasionale Roete 34 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 136.5 km (84.8 mi) Oorsprong: Tosu Eindpunt: Nagasaki Hoof stede op die roete: Saga, Takeo, Ōmura, Isahaya (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nasionale Roete 40 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 243.0 km (151.0 mi) Oorsprong: Asahikawa, Hokkaidō Eindpunt: Wakkanai, Hokkaidō (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema campanula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Hyalonema campanula Lendenfeld, 1915. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171491. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema solutum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Hyalonema solutum Schulze, 1904. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171499. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema aequatoriale is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Hyalonema aequatoriale Lendenfeld, 1915. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171507. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Kobus Lombard is ’n Afrikaanse digter. Johannes Vermeulen is op 28 Oktober 1952 te Waterval-Boven gebore, as die buite-egtelike kind van Aletta Johanna Vermeulen. Sy is op 13 Februarie 1927 op Gansbaai gebore as die dogter van Johannes en Susanna Vermeulen. Ná skool op Wolmaransstad ondergaan sy opleiding as verpleegster, onder andere in die Kaap, en word dan ’n verpleegster in Johannesburg. Hier ontmoet sy ’n man van Griekse afkoms en raak swanger. Haar ouers weier dat sy die kind hou en sy teken hom af, sodat hy in die Maria Klopper Kinderhuis in Johannesburg opgeneem word. In 1954 word hy aangeneem deur die Lombard-gesin van Gobabis in Namibië en hy word groot as Kobus Lombard. Hy gaan skool in Windhoek waar hy aan die Hoërskool Jan Möhr matrikuleer en dan sy verpligte diensplig in die Suid-Afrikaanse Lugmag uitdien. Hy studeer later verder in die Sielkunde aan die Universiteit van Stellenbosch, waarna hy drie jaar in Kaapstad werk. Dan keer hy in 1980 terug na Namibië en word opleidingsbestuurder by die Stadsraad van Windhoek. Hy is getroud met Zouna Joubert.


Die Bakendiamantmyn is 'n diamantmyn geleë langs die laer Oranjerivier in Suid-Afrika, naby Sanddrif. Die myn word besit en bedryf deur Trans Hex. Die sentrale verwerkingsaanleg is sedert 2001 in Baken bedryf. In 2004 het die Bakenmyn 88 063 karaat (17,6126 kg) geproduseer; die gemiddelde diamantgrootte vir die jaar was 1,29 karaat (258 mg). Noemenswaardige diamante van die produksie in 2004 sluit in 'n 78,9 karaat (15,78 g), D kleur foutlose diamant wat verkoop is vir meer as VS$ 1,8 miljoen, en 'n 27,67 karaat (5,534 g) pienk diamant wat verkoop is vir meer as VS$ 1 miljoen. Waarskynlike reserwes is 21,2 miljoen kubieke meter van erts teen 'n ertsgraad van 1,69 karaat (338 mg) per 100 kubieke meter (3.38 mg/m³). Daar is 'n vermorsingklip oorlaai van ongeveer 33 miljoen kubieke meter. Die myn is na 45 jaar gesluit op 1 November 2017. https://www.netwerk24.com/Sake/Mynbou/trans-hex-staak-produksie-by-baken-20170901 Trans Hex


Maas (amasie) is ‘n tradisionele gereg in die Nguni-kultuur. Dit word gemaak van dikmelk en sorghum (Sorghum bicolor) of mielies. Hierdie mengsel is met doppies en al gekook waarna die doppies met ‘n ronde klip op ‘n ander klip fyngestamp is. Teenswoordig word die woord maas soms slegs as sinoniem vir die tradisionele dikmelk (wat lyk op maaskaas) gebruik. Die dikmelk word gemaak deur beesmelk in ‘n kalbas te laat gis. Die verdikte melk is dan die maas wat dan soms so skoon gedrink word of met pap. Maas is teenswoordig in winkels te koop. Die Nguni-volkere glo dat maas so ‘n besondere voedsel is dat dit ‘n mens sterk en gesond maak. Vars beesmelk word selde in hierdie kultuur gebruik, omdat mense dikwels laktose-onverdraagsaam is. In die Nguni-samelewing gebruik niemand dikmelk in die stat van persone wat nie aan hom verwant is nie. Wanneer mense op een of ander tyd as onrein beskou word, soos gedurende maandstonde, na ‘n bevalling of ‘n begrafnis, mag hulle nie dikmelk gebruik nie. Maas het gelei tot die uitbraak van listeriose.


Gonystylus brunnescens groei soos 'n boom tot 40 meters lank, met 'n stam deursnee van tot 100 sentimeters. Bas is rooi tot donker bruin. Die vrugte is rond, bruin, en tot 7 sentimeter (2,8 dm) in deursnee. Die spesifieke bynaam brunnescens is van die latynse betekenis "bruinerig". Sy habitat is die bos van 40 tot 1,500 meter hoogte. G. brunnescens is gevind in die Peninsulêre Maleisië en Borneo. Tawan, C. S. (September 2004). "Gonystylus brunnescens Airy Shaw" (PDF). In Soepadmo, E.; Saw, L. G.; Chung, R. C. K. (reds.). Tree Flora of Sabah and Sarawak. (free online from the publisher, lesser resolution scan PDF versions). 5. Forest Research Institute Malaysia. p. 456. ISBN 983-2181-59-3. Besoek op 23 Augustus 2013.


Lophophysema australicum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Lophophysema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1999 deur Tabachnick & Lévi. Van Soest, R. (2011). Lophophysema australicum Tabachnick & Lévi, 1999. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171549. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Malacosaccus floricomatus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Malacosaccus en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1901 deur Topsent. Van Soest, R. (2011). Malacosaccus floricomatus Topsent, 1901. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=134403. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Monorhaphis chuni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Monorhaphis en tot die familie Monorhaphididae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Monorhaphis chuni. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171556. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Nasionale Sequoia-park (Engels: Sequoia National Park) is 'n nasionale park in die Amerikaanse deelstaat Kalifornië, geleë oos van die San Joaquin-vallei in die suidelike Sierra Nevada. Die park, wat op 25 September 1890 gevestig is, beslaan 'n oppervlakte van 631,35 myl² (1 635,2 km²). Met 'n vertikale reliëf van byna 13 000 voet (4 000 m) behels die park onder meer die hoogste punt in die 48 samehangede vastelandse Amerikaanse deelstate, Mount Whitney, op 14 505 voet (4 421 m) bo seevlak. Die Nasionale Sequoia-park grens in die noorde aan die Nasionale Kings Canyon-park. Die twee parke word deur gemeenskaplik deur die Verenigde State se Nasionale Parkdiens (National Park Service) bestuur as die Sequoia and Kings Canyon National Parks. In 1976 is hulle deur Unesco as die Sequoia-Kings Canyon-biosfeerreservaat gelys. Die Nasionale Sequoia-park word veral geassosieer met reuse-sequoiabossies, gemengde koniferebosse waarin reuse-sequoiabome (Sequoiadendron giganteum) groei. Hierdie boomsoort is beperk tot die westelike hellings van die Kaliforniese Sierra Nevada-bergreeks, met 'n natuurlike habitat wat op hoogtes tussen 4 000 en 8 000 voet (1219 en 2438 m) bo seevlak geleë is.


Oswald Arnold Gottfried Spengler (Blankenburg, 29 Mei 1880 – München, 8 Mei 1936) was 'n Duitse geskiedenisfilosoof en kultuurhistorikus. Spengler studeer in die wiskunde en natuurwetenskappe in Halle, München en Berlyn en promoveer in 1904 in Halle met 'n filosofiese proefskrif ("Der metaphysische Grundgedanke der Heraklitischen Philosophie"). Na hy onderwyser was in 'n gymnasium in Hamburg, waar hy in wiskunde, natuurkunde, Duits en geskiedenis gee, vestig Spengler homself in München, as onafhanklike skrywer oor kultuur. Hy skryf monargistiese en antiparlementêre artikels. In 1918 en 1922 word sy vernaamste tweedelige werk "Die ondergang van die Awendland" gepubliseer, waarin hy sy pessimistiese siening van die Westerse geskiedenis ontvou. Hiermee word hy een van die grondleggers van die kultuurpessimisme. Aanvanklik steun hy die opkomende nasionaalsosialisme, waarmee hy die afkeer van die Republiek van Weimar deel, maar later wys hy dit af, veral weens die antisemitisme. Hoewel hy in 1933 in die Duitse akademie van wetenskappe gekies word, mag sy werk en idees nie meer genoem word op die Duitse radio nie. Spengler verwerp alle idees van vooruitgang, waarvoor die nasionaalsosialiste hom kwalik neem.


'n Planetarium is 'n teater waar die naghemel en opvoedkundige sterrekundige vertonings uitgebeeld word. Dit is meestal vir opvoedkundige doeleindes of vir opleiding in navigasie. Dit is 'n vertrek met 'n koepeldak, waarteen 'n voorstelling van menige deel van die nagtelike hemelruim met behulp van 'n spesiale projekstoel geprojekteer kan word. Deur die druk van 'n paar knoppies kan die opearteur 'n meteoor aan die "hemelkoepel" laat verskyn en verdwyn. Binne minute kan die baan van 'n bepaalde hemelligaam deur die hele jaar getoon word, soos dit van enige plek op die aarde waargeneem kan word. Of hoe die sterrehemel van dag tot dag verander kan vertoon word. In die behoefte aan 'n duidelike beeld van die hemelruim voldoen die planetarium dus. Omdat dit te moeilik is om die aaneenloopende beweging van die hemeliggame sonder die gebruik van sterrekundige instrumente te volg, kan selfs jong gehore deel word van die geheime van die wonders van die sterrenag. Die moderne optiese planetarium projekteer beelde van die hemelliggame oor die binnekant van 'n groot koepel. Die gebou waarin so 'n vertoning plaasvind, word deesdae ŉ planetarium genoem.


Ds. Louis Stephanus Kruger (distrik Bethal, 28 April 1922 – 11 Januarie 2006) was tussen 1951 en 1962 predikant in drie gemeentes van die GKSA. In sy lewensberig in die Almanak vir die jaar 2007 skryf ds. L.S.D. du Plessis: "Oor die werk van die Here in en deur Louis Stephanus Kruger kan ons as mense vanuit ons sondige eenvoud en beperkte begripsvermoë dalk baie vrae vra, waarvan die vernaamste sekerlik is: Waarom het die Here so 'n briljante en absoluut toegewyde dienskneg van Hom so 'n feitlik lewenslange beproewingspad laat loop?" Van kleins af wat die besonderse intellek waarmee Louis Kruger ontvang het, duidelik sigbaar. Hoewel die nagevolge van polio reeds op jong ouderdom lastig begin raak het, het hy deurentyd blymoedig opgetree, was hy 'n bron van onnutsigheid in sy skoolklasse, en het hy nooit gehuiwer om ten spyte van sy verswakkende spierfunksies ouer mense te help met moeilike take nie. Ds. Du Plessis skryf van die keer toe ds.


Koördinate: 47°54′43″N 7°53′55″O / 47.91194°N 7.89861°O / 47.91194; 7.89861 Die Eugen-Keidel Toring is 'n 31 meter-hoë waarnemingstoring geleë op die Schauinsland berg naby Freiburg, Duitsland. Dit is gebou in 1981. Die Eugen-Keidel Toring het 'n buitengewone ontwerp met 'n driehoekige kruis-afdeling. Eugen-Keidel Toring op Structurae Pictures Schauinslandturm Geargiveer 22 Julie 2012 op Wayback Machine


Blaarmosse (klas Musei) en lewermosse (klas Hepaticae) vorm saam die mosplante (phylum Bryophyta). Hoewel blaarmosse in bykans enige soort omgewing op aarde aangetref word, is die meeste soorte lief vir vogtige, skaduryke plekke. Hierdie plantjies se vermoë om reënwater vir lang tye op te berg, maak dat hulle 'n belangrike element in die plantesamelewing is. Omdat die vroulike geslagselle van blaarmosse en varings dieselfde lyk, word hulle dikwels saam die Archegoniata genoem. Die voortplanting van blaarmosse is baie spesifiek. Daar is op die oomblik sowat 14 000 spesies bekend, versprei oor al die vastelande. Die blaarmosse (klas Musei) is op 'n hoër vlak van ontwikkeling as die lewermosse (klas Hepaticae), wat tot die phylum Bryophyta behoort. Die meeste blaarmosse is immergroen, met die uitsondering van enkele eenjarige plante. Uit 'n mosspoor ontwikkel daar 'n dun, fyn vertakte draadjie (protonema). Bo-groen kleur, terwyl dit onder die grond kleurloos is. Die draadjie vorm knoppe wat uiteindelik tot 'n mosplantjie ontwikkel. Die mosplantjie bestaan uit 'n stingeltjie met 3 rye blaartjies.


Davos ([daˈfoːs] of [daˈvoːs]) is 'n munisipaliteit (politische Gemeinde) in die Oos-Switserse kanton Graubünden wat uit meerdere nedersettings met 'n totale bevolking van sowat 11 000 bestaan. Die grootstes hiervan is Davos Dorf, Davos Platz, Davos Frauenkirch, Davos Glaris, Davos Monstein en Davos Wiesen, geleë in die Landwasser-vallei (Duits: Landwassertal). Volgens sy oppervlakte is Davos die grootste munisipaliteit in Graubünden en die tweede grootste in Switserland. Anders as byvoorbeeld in Duitsland of Oostenryk word geen besondere stadstatus aan groter nedersettings toegeken nie en enige munisipaliteit met meer as 10 000 inwoners vir statistieke doeleindes as stad gereken - so ook Davos. Davos het sedert die 19de eeu tot 'n gewilde herstellingsoord en wintersportbestemming ontwikkel, terwyl sy bevolking vertiendubbel het. Dit het internasionale bekendheid verwerf as gasheerstad van die Wêreld Ekonomiese Forum (WEF), 'n vergadering van internasionale politieke en sake-elites wat jaarliks hier gehou word. Historisches Lexikon der Schweiz: Davos. Besoek op 26 Januarie 2018


Dr. Albert Jacobus Stals (1880 – 1951) was 'n Suid-Afrikaanse geneesheer en kabinetsminister. Hy is op 24 Augustus 1880 op Tulbagh gebore. Hy ontvang sy opleiding in Stellenbosch, Dublin en Berlyn. Hy bekwaam hom in die regte en in die medisyne met lof in albei. Hy word 'n Parlementslid as L.V. vir Hopetown en dien ook as lid van die Suid-Afrikaanse Mediese Raad, die Raad van Handel en Nywerheid en die Skeepsvaartraad. Hy was die voorsitter van laasgenoemde. Toe dr. Daniël François Malan in 1948 aan die bewind kom, is hy aangestel as Minister van Gesondheid en Volkswelsyn. Hy is op 5 Februarie 1951 in Kaapstad oorlede. Stalsprys Rosenthal, Eric. 1967. Ensiklopedie van Suidelike Afrika


Standplaas is die benaming wat sedert die ontdekking van goud aan die Witwatersrand aan eiendomspersele gegee is, en wat mettertyd na die res van die land versprei en die benaming "erf" verdring het. Die stad Johannesburg het nie soos die meeste Boeredorpe in die Zuid-Afrikaansche Republiek al langs ’n deurpad of hoofstraat ontwikkel nie. In die meeste van dié dorpe was die sentripetale kragte by die ontstaan daarvan gewoonlik ’n markplein, kerkgebou of veldkornetskantoor. In die Goudstad se geval het die Goudwet van die ZAR gemaak dat die wa en osse heel onverwags ingegryp het om die aard van die stad te bepaal. Artikel 65 van Wet nr. 8 van 1885 – die sogenaamde Goudwet – het bepaal elke gelisensieerde delwer sou daarop geregtig wees om, benewens sy kleim(s), ’n standplaas vir sy woonplek of wa te hê waarvoor hy nie hoef te betaal nie. Hierdie "standplaatse" was dus in werklikheid staanplekke vir die ossewaens waarmee die eerste delwers na Johannesburg gekom het. Die aanwesigheid van goud en water asook hierdie bepaling rakenbde die "standplaatse" was dus die sentripetale kragte wat tot die ontstaan van delwerskampe op die Witwatersrand aanleiding gegee het.


Braamfontein is een van die Boereplase waarop die stad Johannesburg gebou is. Van die voorstede wat mettertyd daarop aangelê is, is Braamfontein self (voorheen bekend as Clifton), Auckland Park, Brixton, Cottesloe, Emmarentia, Forest Town, Greenside, Jan Hofmeyr, Melville, Newtown, Parktown, Parkview, Parkwood, Richmond, Rosebank, Rossmore, Saxonwold, Sunnyside, Vrededorp, Wanderers View, Westcliff en Westdene. Die plaas Braamfontein het sy naam gekry het na aanleiding van ’n fontein waar een of meer brame, halfklimmende struike met doringagtige stamme en swart bessies, gegroei het, in die omgewing waar die voorstad Melville nou geleë is. Die plaas het gegrens aan Rietfontein, Driefontein en Cyferfontein in die noorde, Klipfontein in die ooste, Randjeslaagte in die suidooste, Turffontein en Middelfontein in die suide en Waterval in die weste. Die Johannesburgse middestad beslaan die gebied waar die plase Langlaagte (suid van Middelfontein), Braamfontein, Randjeslaagte en Turffontein bymekaarkom. Braamfontein het nie gouddraende grond bevat nie omdat dit noord van die hoofrif geleë is, maar met die ontstaan en uitbreiding van Johannesburg het dit as residensiële gebied in waarde toegeneem.


Sycanthidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Dermatreton (Jenkin, 1908) Sycantha (Lendenfeld, 1891)


Sycyssa is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Sycyssa huxleyi (Haeckel, 1870)


Ute is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Ute ampullacea (Wörheide & Hooper, 2003) Ute armata (Hozawa, 1929) Ute glabra (Schmidt, 1864) Ute gladiata (Borojevic, 1966) Ute pedunculata (Hozawa, 1929) Ute spenceri (Dendy, 1893) Ute spiculosa (Dendy, 1893) Ute syconoides (Carter, 1886) Ute viridis (Schmidt, 1868)


Amphoriscus cylindrus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Amphoriscus en tot die familie Amphoriscidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel. Van Soest, R. (2011). Amphoriscus cylindrus (Haeckel, 1872). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164203. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Aphroceras corticata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Aphroceras en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1891 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Aphroceras corticata Lendenfeld, 1891. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=132171. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hierdie naam is volgens die Oos-Slawiese gebruik; die patroniem is Nikolajewna en die van is Romanowa. Groothertogin Tatjana Nikolajewna van Rusland (Tatjana Nikolajewna Romanowa; Russies: великая княжна Татьяна Николаевна, welikaja knjazjna Tatjana Nikolajewna; 10 Junie [O.S. 29 Mei] 1897 – 17 Julie 1918) was die tweede oudste dogter van die laaste tsaar, Nikolaas II van Rusland, en sy vrou, Aleksandra Fjodorowna. Sy was in haar leeftyd bekender as haar drie susters en was tydens die Eerste Wêreldoorlog voorsitter van die Rooi Kruis-komitees. Nes haar ouer suster, Olga, het sy tussen 1914 en 1917 gewonde soldate in ’n militêre hospitaal versorg, totdat die gesin tydens die Russiese Rewolusie in hegtenis geneem is. Haar jonger sibbes was Maria, Anastasia en Aleksei. Tatjana se teregstelling in 1918 in Jekaterinburg saam met die res van haar gesin het daartoe gelei dat sy saam met hulle as heiliges van die Russies-Ortodokse Kerk verklaar is. Sy is in 1998 in die Katedraal van Petrus en Paulus in Sint Petersburg begrawe saam met haar ouers en twee van haar susters.


Die 2008 Formule Een Britse Grand Prix is op 6 Julie 2008 op die Silverstone-renbaan in Silverstone, Brittanje gehou. Dit was die negende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Lewis Hamilton in 'n McLaren-Mercedes gewen.


Die wet van die drie fases is 'n begrip in die filosofie. Die wet word geformuleer deur Auguste Comte – 'n denker wie beskou word as die grondlegger van die sosiologie as 'n wetenskaplike dissipline. Die wet vorm in werklikheid 'n meer gedetailleerde ontwikkeling van die positiwistiese gedagtegoed van sy leermeerster Claude Henri de Rouvroy, (graaf van) Saint-Simon. Die wet gaan uit van die positiwistiese "wet van die vooruitgang", en het betrekking op die evolusie van die menslike denke. Dit verloop volgens Comte in drie fases: 1. Die teologiese stadium, waarin die verklaring vir verskynsel gesoek word in bonatuurlike kragte. 2. Die metafisiese stadium, waarin bonatuurlike verklarings vervang word deur abstrakte begrippe sodat Siel en Rede as verklaringsgrond oorbly, soos by Thomas Hobbes en Sigmund Freud. 3. Die positiewe stadium, waarin verskynsels verklaar word deur ander verskynsels. Mens gaan op soek na verhoudige tussen die verskynsels, wat mens dan in wette probeer te giet. Comte sien hierin n programmatieseverklaring vir die sosiologie as wetenskap. Volgens Comte, bied hierdie wet bonop die basis vir 'n rangskikking van die wetenskappe.


Honda CBR-reeks Die Honda CBR-modelle is 'n reeks van Honda sportmotorfietse. Met die uitsondering van die enkelsilinder CBR125R, CBR150R, CBR250R en CBR300R, het alle CBR-motorfietse inlynenjins. Minder sportiewe/algemene modelle is deel van die CB-reeks. Die reeks sluit in: CBR125R (2004–hede) CBR150R (2002–hede) CBR250R (2011-2013; 2011-teenwoordig Japan / Maleisië) CBR300R (2015–hede) CBR250RR (2017–hede) CBR400R (2013) CBR500R (2012–hede) CBR250/250R/250RR (1986-1996) CBR400F/400R/400RR (1983-1994) CBR500F (1986-1993) CBR600F Hurricane/600F2/600F3/600F4/600F4i (1987-2006; nuwe CBR600F: 2011-2013) CBR600RR (2003–hede) CBR650F (2014–hede) CBR750F Hurricane, bekend in Japan as Super Aero (1987-1988) CBR900RR Fireblade (893 cc: 1992-1995; 919 cc: 1996-1999) CBR929RR Fireblade (2000-2001) CBR954RR Fireblade (2002-2003) CBR1000RR Fireblade (2004–hede) CBR1000F Hurricane (1987-1999/1996 verlede jaar in die VSA) CBR1100XX Super Blackbird (1996-2007) (en) autoevolution.com/moto/honda/cbr/ (en) www.astra-honda.com/cbrseries/ (en) tydlyn van CBR1000RR geskiedenis


Die Hannover CL.III is 'n Duitse dubbeldekker, tweesitplek vegvliegtuig wat as 'n veeldoelige vliegtuig gebruik was tydens die Eerste Wêreldoorlog. Die Hannover CL.III is 'n verbetering van die Hannover CL.II. Dit was toegerus met 'n 160 perdekrag Mercedes D.III motor en oorhangende rolroere. Daar was slegs agt CL.III's gebou omrede die Mercedes-motor voorkeur gekry het vir eensitplek vegvliegtuie en res van die CLIII's was toegerus met die 180 perdekrag Argus As.III motor. Gevolglik het die vliegtuig nou as die CL.IIIa bekend gestaan. Daar was 537 van die CL.IIIa's gebou. Die Hannover-reeks was goeie vliegtuie en hoogs beweeglik, was baie robuust en kon baie vyandelike vuur absorbeer. Hulle klim vermoë was nie nie buitegewoon nie maar hulle het 'n hoë perasionele hoogte gehad. Dit het van die vliegtuie uitstekende vegter begeleiers gemaak. Hulle ook ewe maklik op lae hoogtes gebruik word en was later as grondvegters gebruik. Lys van vegvliegtuie Fighters 1914-1919: Attack and Training Aircraft, Kenneth Munson, 2004, ISBN 978-0-753721-73-5


Vivian Bernard Bethlehem (Humansdorp, Kaapkolonie, 14 April 1909 – onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse sakeman. Bethlehem was die seun van E. Bethlehem. Hy het sy skoolopleiding aan die Hoërskool Humansdorp ontvang en aan ’n skool in Berlyn, Duitsland. In die Duitse hoofstad was hy ’n vakleerling by ’n maatskappy wat papier uitgevoer het, maar in 1924 het hy aangesluit by ’n metaalfirma. In 1934, sowat ’n jaar ná die Nazi's se bewindsoorname, het hy na Suid-Afrika teruggekeer. Hy het in 1935 ’n betrekking aanvaar by ’n metaalsmeltery in Johannesburg, tot hy in 1959 aangesluit het by Regent Metals Benoni (Edms.) Bpk. Bethlehem was lid van die Sokkerkomitee van Balfour Park en lid van die Vrouehokkiekomitee, Balfour Park. Hy was ook spankeurder van die junior spanne van SA Maccabi, ’n oorkoepelende Joodse sportliggaam. Hy is op 20 Maart 1938 met Muriel, dogter van M. Rosenblatt, getroud. Uit hul huwelik is een dogter en twee seuns gebore. Sy stokperdjies was sokker, hokkie en swem.


Ds.. Cornelius Marthinus Janse van Vuuren (onbekend – 17 Julie 2013) was van 1952 tot 1991 predikant in drie gemeentes van die Gereformeerde Kerk. Hy was algemeen bekend as Fires en as kind en in die familie as Kok. Van Vuuren was die vyfde van nege kinders op die plaas Winkelhaak naby Swartruggens, waar die gesin gewoon het. Dit was moeilike grootwordjare met min geld. Op die plaas moes hulle hard werk, wat tot sy kenmerkende deursettingsvermoë bygedra het. Die ses broers was, volgens ds. Jan Malan in ds. Van Vuuren se lewensberig in die Almanak van 2015, "ongeneeslike platjies. Hulle het mekaar altyd 'n punt probeer steek en die hardheid van die lewe met grappe versag." Sy gesonde humorsin kon hy met groot takt in moeilike situasies in die bediening aanwend. Hulle was lewendig en goeie sportmanne. Drie van die seuns het Wes-Transvaal-rugby gespeel: Kok (Fires), Hen en Koos. Die PUK was tydens Fires van Vuuren se studentejare 'n hegte gemeenskap. Sy tydgenote onthou mekaar goed en het baie staaltjies te vertel. Hy was betrokke en het ook in die studenteraad gedien.


Maurice Béjart is die skuilnaam waaronder die Fransman Maurice Jean Berger (1 Januarie 1927 – 22 November 2007) as danser en choreograaf gewerk het. Sy styl bestaan uit 'n kombinasie van klassieke ballettegniek, moderne jazz, akrobatiek en Oosterse motiewe. Hy het 'n belangrike bydrae gelewer tot die ontwikkeling van totale teater, waarin dans, musiek, sang, mimiek en die gesproke woord in groot mate saamgaan. Hy het sowat sewentig ballette geskep. Maurice Jean Berger is op 1 Januarie 1927 in Marseille gebore. Nadat hy sy balletopleiding aan die balletskool van die Opera van Marseille ontvang het, het hy tot 1945 by dié balletgeselskap gedans. Daarna het hy in Parys onder Léo Staats en Ljoebov Egorova gestudeer. Die balletpedagoog madame Rosanne het 'n groot invloed op hom uitgeoefen. Van 1947 tot 1949 was Béjart aan Roland Petit se balletgeselskap verbonde; van 1949 tot 1950 was hy hoofdanser van die International Ballet in Londen, en van 1951 tot 1952 gaskunstenaar by die Koninklike Sweedse Balletgeselskap. In 1954 het Béjart saam met die resensent Jean Laurent die Ballets de I'Etoile gestig, en dit in 1957 tot Ballet Théâtre de Paris herdoop.


Ove Vilhelm Paulsen (22 Maart 1874 – 29 April 1947) was 'n Deense plantkundige. Hy het aan die Universiteit van Kopenhagen onder professor Eugen Warming gestudeer. Hy was 'n bewaarder van die Botaniese Museum van die Universiteit van Kopenhagen vanaf 1905 tot 1920, toe hy professor in plantkunde aan die Pharmaceutical College in Kopenhagen in geword het, 'n posisie wat hy tot 1947 gehou het. Hy het die flora van Denemarke, plankton van die Noord-Atlantiese Oseaan en die flora van Sentraal-Asië bestudeer. Hy het reeds in 1898–1899 op ekspedisies na Noord-Persië en Pamir gegaan. Tydens sy reis deur Pamir was hy vergesel deur die Deense ontdekkingsreisiger Ole Olufsen. Ove Paulsen het Noord-Amerika besoek met die Tweede Internasionale Fytogeografiese Uitstappie en het vervolgens die bioom-sonering van oos na wes in 'n koerant beskryf. Die plantspesies Kali paulsenii is een van die talle plant-taxa wat na hom vernoem word. Die standaard outeursafkorting Paulsen word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word. Frederik Børgesen & Paulsen, O. (1898) Om Vegetationen paa de dansk-vestindiske Øer.


Leucandra connectens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Brøndsted. Van Soest, R. (2011). Leucandra connectens Brøndsted, 1927. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164296. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra frigida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Jenkin. Van Soest, R. (2011). Leucandra frigida Jenkin, 1908. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164314. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra haurakii is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Brøndsted. Van Soest, R. (2011). Leucandra haurakii Brøndsted, 1927. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164323. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra impigra is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1942 deur Tanita. Van Soest, R. (2011). Leucandra impigra Tanita, 1942. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164330. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Brig.genl. Barend Daniël Bouwer (noemnaam Ben, tydens die Dorslandtrek, Damaraland, Suidwes-Afrika, 31 Januarie 1875 – Kaapstad, 23 November 1938) was ’n Suid-Afrikaanse krygsman. Ben Bouwer was die seun van Barend Daniël Bouwer en sy vrou, Hester. Saam met sy ouers, wat moontlik lede was van die eerste trek wat Transvaal in Mei 1874 verlaat het, Dorslandtrek meegemaak. In Mei 1875 het hulle die Dorsland binnegetrek (hoewel hy volgens die Standard Encyclopaedia of Southern Africa op ’n ossewa in Suidwes-Afrika gebore is en volgens die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek in Damaraland) en opgegroei in die noordelike deel van die teenswoordige Namibië, waar sy vader olifantjagter van beroep was. Later het die gesin hulle in Angola gevestig en het die jong Ben sy eerste skoolonderrig in Mossamedes deur medium van Portugees ontvang. Hy het kleintyd ook Ovambo, ’n Santaal en Damara bemeester. As jong man het hy saam met sy ouers na die ZAR teruggekeer, daar nog vyf Bantoetale geleer en sy studie in Pretoria voltooi.


Team 10 — dikwels ook Team X of Team ten genoem — was 'n klein internasionale groep argitekte en ander uitgenodigdes wat vir die eerste keer in Julie 1953 tydens die 9de Konges van Moderne Argitektuur (Frans: Congrès Internationaux d'Architecture Moderne, kort CIAM) in Aix-en-Provence, Frankryk vergader het. Die groep was ontevrede met die CIAM se rasionalistiese standpunte ten opsigte van urbanisme en stadsbeplanning, wat hulle as ouderwets bestempel het, asook die organisasie se burokratiese strukture. Hul kritiek was veral gemik op dogmatiese verteenwoordigers van modernistiese boukuns soos Le Corbusier. Die groep het uiteindelik daarin geslaag om die CIAM te herstruktureer. Die naam "Team 10" is aan die groep gegee nadat hulle nog in Aix-en-Provence die opdrag gekry het om die 10de (en laaste) CIAM-kongres te organiseer. Nadat die CIAM uiteindelik ontbind is, het die lede van Team 10 begin om op hul eie te werk. In die 1950's en 1960's het van Europa se leidende argitekte by Team 10 aangesluit, onder wie Aldo van Eyck en Jaap Bakema (Nederland), Alison en Peter Smithson (Verenigde Koninkryk), Giancarlo de Carlo (Italië), Georges Candilis (Frankryk), Shadrach Woods (Verenigde State) en Stefan Wewerka (Duitsland).


Marshallees (nuwe ortografie: Kajin M̧ajeļ, ou ortografie: Kajin Majōl, [kɑ͡æzʲinʲ(e͡ɤ) mˠɑɑ̯zʲɛ͡ʌɫ]), of Ebon, is 'n Maleis-Polinesiese taal wat saam met Engels die amptelike tale van die eilandnasie Marshalleilande vorm. Marshallees bevat twee dialekte: Rālik (westelik) en Ratak (oostelik). Taalkundiges klassifiseer Marshallees as 'n Mikronesiese taal wat nou verwant aan Kiribaties van Kiribati en Nauruaans van Nauru is. Dit is ietwat minder verwant aan Oos-Polinesiese tale soos Cookeilandse Māori, Hawais, Māori, Rapa Nui en Tahitiaans asook Wes-Polinesiese tale soos Samoaans, Tokelauaans en Tuvaluaans, en het daarnaas nog 'n los verbintenis met Fidjiaans en Tongaans. Marshallees word deur 53 200 mense gepraat. Dit is genoem ná die seekaptein John Marshall wat in 1788 saam met die seekaptein Thomas Gilbert, ná wie Kiribati voorheen die "Gilberteilande" genoem is, Kiribati en die Marshalleilande vir Europa ontdek het. "Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition, Marshallese" (in Engels). Ethnologue. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Desember 2019. Besoek op 15 Februarie 2018.


Howard Benson Timmins (1904 – ) was 'n Suid-Afrikaanse uitgewer. Hy is op 16 Junie 1904 in Kimberley gebore. Hy ontvang sy opleiding daar en ook in Engeland. Na praktiese opleiding van vyf jaar by die Londense uitgewersmaatskappy, George Allen & Unwin Ltd. keer hy na Suid-Afrika terug as uitgewersverteenwoordiger en in 1944 begin hy met sy eie uitgewery: Howard Timmins & Co.. As gevolg van sy inisiatief het hy 'n groot afsetgebied geskep vir Suid-Afrikaanse skrywers van geskiedenis, biografie, reisverhale, kuns ens waarvan die verkope etlike miljoene eksemplare beloop. Rosenthal, Eric. 1967. Ensiklopedie van Suidelike Afrika Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Kuswoud van Maputaland is 'n WWF-ekostreek wat die kusstreke tussen die Mosambiekse stad Xai-Xai en Kaap St. Lucia in KwaZulu-Natal omvat. Dié streek is meesal vlak en laer as 150 m hoogte geleë. Net aan sy wesrand in die Lebomboberge styg dit tot ongeveer 600 m. Hierdie berge vorm die ekostreek se grens. Die klimaat is vogtig en subtropies. Aan die kus val 1000 mm per jaar neerslag. In die binneland verminder dit tot 600 mm, maar die Lebomboberge ontvang 'n bietjie meer, ongeveer 800 mm per jaar. Die somer is warm en nat, die winter koel en droog. Die gemiddelde temperatuur is rondom 22 °C. Daar is heelwat moerasse en mere. Die St. Luciameer beslaan 350 km² en die Sibayimeer, wat die grootste varswatermeer van Suider-Afrika is, beslaan 60 km². Op die Lebomboberge groei bos. Die kroon is 10 - 35 m hoog. Van die boomspesies is Chrysophyllum viridifolium, Homalium dentatum, Combretum kraussii en verskeie Ficus, Celtis en Strychnos spp. 'n Besondere soort woud is die sandbosse wat groei op wat vroeër kusduine was, maar nou landwaarts geleë is.


Die Noordwes-Universiteit Botaniese Tuin in Potchefstroom lê hom toe op plante van belang vir studie- en navorsingsdoeleindes en natuurbewaring. Die meerderheid plante is inheems, maar uitheemse plante van medisinale, opvoedkundige en botaniese belang is wel aangeplant. Die tuin is 3 ha groot en is in 1982 vir die publiek oopgestel. www.nwu.ac.za Koördinate: 26°40′55.01″S 27°05′43.19″O / 26.6819472°S 27.0953306°O / -26.6819472; 27.0953306


Die Lakenvlei is hoofsaaklik 'n besproeiingsdam en geleë ten ooste van Ceres in die Warm Bokkeveld. Water word met 'n tonnel van 14,7km vanaf die dam na die Hexriviervallei (by De Doorns) gepomp, deur die Matroosberg. Hierdie dam is in die Sanddriftrivier, 'n boloop van die Breederivier, en op 'n noordelike helling van die Hexrivierberge. Dit is by die koördinate 33° 21 '32.3' suid en 19° 34' 52.6' oos en in die omgewing van die Swaarmoedpas en Karoopoort. Die wal is gebou in 1974, is 56 m hoog en 268 m lank en die stumeer wat gevorm word, het 'n maksimum area van 0,825 km² en 'n volume van ruim 10 miljoen m³. Die dam is gewild onder hengelaars. Lys van grootste damme in Suid-Afrika


Mkhanyeni is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek Mkhanyeni". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die borselgras (Rendlia altera (Rendle) Chiov.) is 'n grasspesie wat inheems aan Suid-Afrika is en wat volop in die berggrasland van die Drakensberge voorkom. Op die SANBI-rooilys is dit as veilig gelys. Dit kom ook buite Suid-Afrika voor. Dit is 'n meerjarige grasspesie wat groot matte kan vorm. In die suide van die Demokratiese Republiek van die Kongo, waar reeds sedert die 14de eeu koper gemyn word, word hierdie gras op grond aangetref wat aansienlik met metale besoedel is. P.A. Duvigneaud het selfs die spesie as 'n koperliewende spesie Rendlia cupricola beskryf. Sandgronde aan die oewer van 'n rivier wat deur die Likasi-myn besoedel word het hoë koper- (1,1%) en kobaltgehaltes (0,13%). Hier is R. altera die enigste plant wat die grond koloniseer. ook: Kleinrolblaar, Kleinrolblaargras, Mahemskuif, Mahemskuifgras "SANBI-rooilys" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 April 2020. Early stages of natural revegetation of metalliferous mine workings in South Central Africa: a preliminary survey Béatrice Leteinturier, Alan JM. Baker, François Malaisse Biotechnol.


Plectroninia tecta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Plectroninia en tot die familie Minchinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1967 deur Vacelet. Van Soest, R. (2011). Plectroninia tecta Vacelet, 1967. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164637. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Aras of arapapegaaie (Engels: macaws) is dikwels kleurryke papegaaie met lang sterte. Daar is ses genera van Psittacidae (ware papegaaie) wat in Afrikaans as "ara" bekend is, hoewel net een genus Ara heet. Die ander vyf is Anodorhynchus, Cyanopsitta, Primolius, Orthopsittaca en Diopsittaca. Aras is inheems aan Sentraal-Amerika, Mexiko, Suid-Amerika en voorheen die Karibiese gebied. Die meeste spesies word verbind met woude, veral reënwoude, maar ander verkies bos- of graslande. Aras word van ander papegaaie onderskei deur hul proporsioneel groter snawels, lang sterte en relatief kaal, ligkleurige gesigskolle. In sommige spesies is die gesigskolle kleiner en beperk tot ’n geel kol om die oë en ’n tweede kol naby die basis van die snawel. ’n Ara se veerpatroon aan sy gesig is so uniek soos ’n vingerafdruk. Die grootste aras is die Anodorhynchus hyacinthinus, Ara ambiguus en Ara chloropterus. Hoewel voëls van die genera Cyanopsitta, Orthopsittaca en Primolius steeds relatief groot is, is hulle kleiner as lede van Anodorhynchus en Ara. Die kleinste lid van die familie is Diopsittaca; hy is nie groter as sommige parkiete van die genus Aratinga nie.


Asa (Hebreeuws: אָסָא) was die derde koning van die koninkryk van Juda en het 41 jaar regeer. Sy regeringsperiode word gedateer op tussen 911 en 870 v.C.. Hy was uit die familie van koning Dawid en die seun van koning Abia. Volgens die Bybel het hy soos sy pa die Here gedien en godsdienstige hervormings verorden. Hy was aktief in die vernietiging van afgodsbeelde en het die jong manne wat tempelprostitusie bedryf het uit die land gejaag. Hy het selfs sy ouma Maächa die titel van koningin ontneem omdat sy vir haarself ´n afgodsbeeld laat maak het. Volgens die Bybel het hy egter teen die Here se wil ’n verdrag met die Arameërs gesluit. Daar het in Juda vrede geheers tydens die eerste tien jaar van Asa se koningskap. Asa het hierdie tyd gebruik om die stede in Israel te bevestig. Na die eerste tien jaar word Juda toe deur die Nubiërs aangeval. Die oorlog word oortuigende deur Juda gewen. Daarna het 25 jaar vrede gevolg, totdat koning Basa van Israël Juda aangeval het. Asa het toe ´n bondgenootskap met koning Benhadad I van Aram gesluit wat sy hoofstad in Damaskus gehad het.


Die brakmisbredie (Oxybasis glauca) is 'n plantjie wat uit Eurasië stam, maar in groot dele van die res van die wêreld, waaronder Suid-Afrika, ingeburger geraak het. Die SANBI-rooilys noem die spesie, maar evalueer geen ingeburgerde spesies nie. Dit is 'n kruipende, eenjarige plant wat 10-50 cm hoog kan word. Die blare se bokant is groen en die onderkant harig en grys. Dit kom veral voor op grond wat bewerk is of in hawegebiede, nywerheidsgebiede ens. Die subspesie salinum wat in die westelike Verenigde State ingeburger is, kom ook in droë streke op brakgrond voor. In 'n pot Vrugte Saadjies Blare Op 'n sypaadjie "SANBI-rooilys" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 April 2020. SoortenBank.nl. "ecopedia.be" (in Nederlands). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 November 2016. "SEInet" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 September 2015. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Brakmisbredie.


Der Neue Tag (die nuwe dag) was 'n dagblad wat in Praag verskyn het. Dit is in 1939 gestig en het as die Reichsprotektor van Protektoraat Boheme en Morawië se amptelike orgaan gedien. Die koerant se eienaar was die Europa-Verlag (Europa-Uitgewery), 'n maatskappy binne die Franz-Eher-Verlag van Max Amann wat deur Rolf Rienhardt bestuur is. Alle buitelandse en besettingskoerante van die Duitse Ryk is in hierdie maatskappy gebundel. Na buite het die Böhmisch-Mährische Verlags- und Druckerei-GmbH as uitgewer opgetree. Die besturende direkteur was Anton Langhans en die redakteur Walter Wannenmacher. Die redaksie, wat uit tien lede bestaan het, is met medewerkers in Berlyn en Wene asook in Ankara, Bratislava, Boedapest, Boekarest, Lissabon, Madrid, Sofia und Stockholm aangevul (1944). Die koerant het op alle weeksdae met 'n sirkulasie van omtrent 40 000 eksemplare met 'n hoof- en provinsiale uitgawe verskyn, totdat dit teen die protektoraat se einde in 1945 gestaak is. Institut für Zeitungswissenschaft an der Universität Berlin (uitgewer): Handbuch der deutschen Tagespresse.


USS Triton Die USS Triton (SSRN-586) was 'n kernaangedrewe duikboot van die Amerikaanse Vloot en die enigste in sy klas. Die duikboot het bekend geword toe dit onderwater reg rondom die aarde gevaar het in 60 dae en 21 ure. Die duikboot is op 19 Augustus 1958 te water gelaat en in diens gestel op 10 November 1959. Triton het begin met sy proefvaart (shakedown) onderwatertoer op 15 Februarie 1960, rigting suid Atlantiese Oseaan. Die duikboot arriveer by die Sint Petrus en Sint Paulus-argipel op 24 Februarie. Hier begin die onderwatertoer amptelik. Hiervandaan vaar die duikboot suidwaarts, om Kaap Hoorn en gaan weswaarts deur die Stille Oseaan. Die duikboot gaan verby die Filippyne, deur die Indonesiese argipels en kruis die Indiese Oseaan. Hulle vaar rondom die Kaap van Goeie Hoop en arriveer by die Sint Petrus en Sint Paulus-argipel op 10 April 1960, na 60 dae en 21 uur. Gedurende die tog het die duikboot die ewenaar vier keer gekruis. Die tog word onderwater voltooi tot by Groton, Connecticut wat op 10 Mei bereik word. Die roete was feitlik dieselfde wat Ferdinand Magellaan gevolg het.


Die Tshamidzispruit is 'n systroom van die Shingwedzirivier in die Limpopoprovinsie in Suid-Afrika. 22°53′08″S 30°47′43″O / 22.8856°S 30.7952°O / -22.8856; 30.7952 Vloei noordwaarts in die Limpopoprovinsie Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Sycon verum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Row & Hozawa. Van Soest, R. (2011). Sycon verum Row & Hozawa, 1931. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164618. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sycute dendyi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Sycute en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1895 deur Kirk. Van Soest, R. (2011). Sycute dendyi (Kirk, 1895). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164411. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Trichogypsia villosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Trichogypsia en tot die familie Trichogypsiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1871 deur Carter. Van Soest, R. (2011). Trichogypsia villosa Carter, 1871. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=132208. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ute gladiata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Ute en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1966 deur Borojevic. Van Soest, R. (2011). Ute gladiata Borojevic, 1966. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=132210. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Vosmaeropsis triradiata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Vosmaeropsis en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1940 deur Hôzawa. Klautau, M. (2011). Vosmaeropsis triradiata Hôzawa, 1940. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=574050. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 125 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 131 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 137 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 143 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die 2018 Formule Een Brasiliaanse Grand Prix is op 11 November 2018 op die Autódromo José Carlos Pace in São Paulo, Brasilië beslis. Dit was die twintigste en voorlaaste wedren van die kampioenskapseisoen gewees. Pirelli het die volgende bande aan alle spanne verskaf: Toetsbestuurders tydens vrye oefening 1: Antonio Giovinazzi (Sauber-Ferrari) Lando Norris (McLaren-Renault) Nicholas Latifi (Force India-Mercedes) Daniel Ricciardo ontvang ná die kwalifisering 'n straf van vyf wegspringplekke omdat hy sy motor se turbo moes laat vervang. Dit was sy sesde turbo van die seisoen, wat die maksimum aantal toegelate onderdele oorskry. Die Force India-bestuurder Esteban Ocon het 'n straf van vyf beginplekke ontvang omdat hy sy ratkas moes vervang, wat minder as die minimum toegelate aantal van ses wedrenne in sy motor diens gedoen het. "Trio FP1 appearances Nicholas Latifi". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Oktober 2018. Besoek op 11 November 2018. (nl) Ricciardo begint race in Brazilië met gridstraf Geargiveer 11 November 2018 op Wayback Machine (nl) Ocon ontvangt gridstraf wegens versnellingsbakwissel Geargiveer 11 November 2018 op Wayback Machine


Katrín Jakobsdóttir (uitgespreek [ˈkʰaːtʰrin ˈjaːkʰɔpstouhtɪr]; gebore 1 Februarie 1976) is 'n Yslandse politikus en sedert 2017 die 28ste Eerste Minister van Ysland. Sy is sedert 2007 lid van die Althing vir die kiesafdeling Reykjavík-Noord. In 2003 word sy ondervoorsitter van die Links-Groenbeweging en in 2013 word sy voorsitter. Katrín was sedert 2 Februarie 2009 tot 23 Mei 2013 Minister van Onderwys, Wetenskap en Kultuur en van Nordiese Samewerking. Katrín Jakobsdóttir, Secretariat of Althingi, http://www.althingi.is/cv_en.php4?ksfaerslunr=109, besoek op 31 Januarie 2009


Japan Nasionale Roete 232 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Björn Höcke (gebore 1 April 1972) is 'n Duitse politikus en lid van die politieke party Alternative für Deutschland (AfD). Höcke is in Lünen in Wesfale gebore. Kort na sy geboorte trek die gesin na Neuwied in Rynland-Palts, en later na die naburige Anhausen. Van sy grootouers was etniese Duitsers wat uit Oos-Pruise verdryf is. Sy vader was 'n onderwyser aan die skool vir blindes en siggestremdes in Neuwied en sy moeder was 'n verpleegster van siekes en bejaardes. Hy gaan skool aan die Laerskool Braunsburg in Anhausen en die Gimnasium Rhein-Wied in Neuwied. Nadat hy in 1991 sy hoërskoolloopbaan met 'n Abitur (Duitse matriekeksamen) afsluit, voltooi hy sy nasionale diensplig en studeer daarna vir twee semesters regte aan die Universiteit van Bonn. Van 1993 tot 1998 studeer hy aan die Justus-Liebig-universiteit in Gießen en die Philipps-universiteit in Marburg sportwetenskappe en geskiedeniswetenskap vir hoërskoolonderwys. Na sy tweede staatseksamen in 2001 verwerf hy in 2005 'n magister artium in skoolbestuur. Hy onderrig tot en met September 2014 sport en geskiedenis aan die Rhenanus-skool in Bad Sooden-Allendorf.


Amaro Jose Viana was 'n Suid-Afrikaanse seun van Portugese afkoms wat in 2012 die slagoffer van 'n wrede aanval op sy gesin was, waarin hy en sy ouers vermoor is nadat sy moeder verkrag is. Die voorval het opslae gemaak weens die brutale wyse waarop die moorde gepleeg is. Patrick Petrus Radebe, die gesin se tuinier, Sipho Mbele, die seun van die gesin se bediende, en Sphiwe David Motaung het Amaro Jose se moeder, Geraldine, verkrag en haar met haar man, Tony, se vuurwapen doodgeskiet. Die aanvallers het Tony met 'n gholfstok en kapmes aangerand waarna hulle hom in die kop doodgeskiet het. Amaro Jose is gesnoer en in kokende water in die bad verdrink. Die gesin se hond se maag is oopgesny. Die aanvallers het na die pleitverhoor gelag op pad terug na hul aanhoudingselle. "Guilty plea in family murder case". IOL. 25 Julie 2012. Roodt, Dan (25 Julie 2012). "Two blacks drowned white child in boiling water". PRAAG. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 September 2017. Besoek op 7 Maart 2018. Laing, Aislinn (27 Julie 2012).


’n Kontinentale plat of vastelandsplat is ’n onderwaterlandmassa wat van ’n kontinent af uitstrek en ’n gebied met relatief vlak water tot gevolg het. Baie van die platte is ontbloot tydens glasiale en interglasiale tye. Die plat om ’n eiland word ’n insulêre plat of eilandsplat genoem. Die kontinentale helling, tussen die kontinentale plat en die abissale vlakte (oseaan), bestaan uit ’n steil helling. Afsettings van die kontinent daarbo tuimel teen die helling af en vergader in ’n hoop aan die voet van die helling, wat as die kontinentale verheffing bekend is. Dit kan tot 500 km van die helling af strek en bestaan uit dik afsettings wat deur troebeldigtheidstrome van die plat en helling daarheen gevoer word. Die skuinste van die verheffing is tussen dié van die helling en die plat. Volgens die Verenigde Nasies se konvensie oor seereg het die term "kontinentale plat" ’n regsdefinisie as die deel van die seebedding reg langs die kus van ’n spesifieke land, waartoe dit behoort. Gross, M. Grant (1972). Oceanography: A View of the Earth. Englewood Cliffs: Prentice-Hall.


Martha van der Merwe (Modderfontein, distrik Vereeniging, 24 Desember 1906 – 13 Maart 2000) was ’n predikantsvrou en vroueleier in die Gereformeerde Kerk. Haar man, dr. W.J. van der Merwe, was agtereenvolgens leraar van die gemeentes De Aar 1934–1942, Bethulie 1942–1945 en Vereeniging 1945–1975, waar hy sy emeritaat aanvaar het. Hy is oorlede op 22 November 1996. Martha van Wyk was ’n dogter van D.J.C. van Wyk en sy eggenote van Modderfontein naby Vereeniging. Sy het aan die Volkskool op Heidelberg, Tvl., gematrikuleer en het haar as onderwyseres aan die Potchefstroomse Onderwyskollege (POK) bekwaam. Daarna het sy ses jaar lank onderwys gegee terwyl haar verloofde besig was met sy teologiese studie aan die Teologiese Skool Potchefstroom. Hulle is in 1934 getroud en uit dié huwelik is vier kinders gebore, van wie twee teen die Gereformeerde Kerk se eeufeesjaar (1959) reeds oorlede was. Die dogter is in daardie getroud met ds. Petrus Jacobus Steyn (oorlede op 3 Desember 2008, agtereenvolgens leraar van Pongola/Goedgegun 1958–1962, Wolmaransstad 1962–1967 en Westonaria 1967–1997).


'n Kantate is 'n vokale genre vir een of meer stemme met instrumentale begeleiding wat uit die barok dateer, bestaande uit 'n opeenvolging van resitatiewe, arias, duette en kore. Dit mag of sekulêr of gewyd van aard en funksie wees, en kan daarby ook 'n liriese, allegoriese of dramatiese inslag hê. Verder kan kantates op 'n verskeidenheid van maniere gekonseptualiseer word; vanaf intieme kleinskaalse werke met min sangers en beperkte begeleiding (soms kamer-kantates genoem) tot en met grootskaalse werke met kore en orkestrale begeleiding, wat gekomponeer is om spesifieke gebeurtenisse te herdenk. Die kantate vind sy oorsprong in die 17de eeu in Italië, waar die term oorspronklik gebruik is om onderskeid te tref tussen 'n stuk musiek wat gesing word (kantate) teenoor 'n stuk musiek wat op instrumente gespeel word (sonate). Die heel eerste gebruik van die term "kantate" was waarskynlik in 'n 1589-publikasie, genoem Cantata pastorale fatta per Calen di Maggio in Siena, wat die 1586 huwelik van Cesare d'Este en Virginia de' Medici herdenk.


Magalies Gliding Club is 'n sweeftuig-klub in Magaliesburg. Die klub werk uit die Orient Airfield (FAOI), oor naweke en meeste vakansiedae. Die klub het ongeveer 200 lede. 3 Grob G103 Twin Astir’s 3 Grob G102 Astir CS’s 1 ASK7 1 Jeans Astir 1 SF25 MotorFalke Motor Glider 1 Piper Super Cub (180 hp) 1 Cessna 182 sleep-vliegtuig (en) mgc.org.za (en) www.gauteng.net (en) www.joburg.co.za[dooie skakel]


Die deursigtige skoonmakergarnaal (Urocaridella antonbruunii) is 'n seedier wat leef in gate, grotte en onder lyste in water wat tot 20 m diep is waar hulle wag vir vis wat skoongemaak wil word. Die seedier kom in die westelike Stille Oseaan en Indiese Oseaan voor; meer spesifiek die Rooi See, die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die die noorde van KwaZulu-Natal. Die seedier word tot 30 mm lank. Die deurskynende lyf is bedek met rooi en wit merke wat yl oor die lyf versprei is. Die oë is groot en hoofsaaklik deursigtig. Hulle kom in klein groepies voor, is omnivories en vreet detritus, slym en klein ongewerweldes. Die spesie is seldsaam. Sammy De Grave (2010). "Urocaridella antonbruunii (Bruce, 1967b)" (in Engels). World Register of Marine Species. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Augustus 2018. Besoek op 11 Februarie 2011. The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3


'n Isotoopverhouding is 'n maat vir die verhouding waarin isotope van 'n chemiese element in 'n monster voorkom. Talle elemente het meer as een stabiele isotoop. Chloor het byvoorbeeld twee: chloor-35 met 18 neutrone en chloor-37 met 20 neutrone. Gewoonlik is ongeveer 3/4 van die chlooratome in 'n monster 35Cl en slegs 1/4 37Cl. Die isotoopverhouding is dus ongeveer 3:1 en hierdie verhouding het lank gelede tydens die nukleosintese van die atoomkerne so ontstaan. Die chemiese eienskappe is amper dieselfde. Maar daar kan 'isotoop-effekte' optree tydens fisiese prosesse soos verdamping of chemiese prosesse soos chemiese reaksies. Die isotoopverhouding kan hierdeur effens van monster tot monster verskil. 'n Ander bron van wisseling in hierdie verhouding is kernreaksies soos die verval of splyting van radio-aktiewe kerne of kosmogene effekte soos die splinterreaksies wat soms in die atmosfeer of die bolaag van die grond deur kosmiese straling veroorsaak word. Die verskille wat tussen monsters gevind word is dikwels taamlik klein en hulle word gewoonlik aangegee in promille.


Die Kaapstadse waterkrisis is 'n ernstige droogte in die Wes-Kaap, Suid-Afrika, wat in 2015 begin het en tot 'n ernstige waterskaarste in die streek, veral in Kaapstad, gelei het. Aan die begin van 2018, toe dit voorspel was dat damvlakke teen April tot kritieke vlakke sou daal, het die stad planne aangekondig vir "Dag Zero", die afdraai van die stad se watervoorsiening oor groot dele indien 'n spesifieke lae watervlak bereik sou word. Wat Kaapstad potensieel die eerste groot stad ter wêreld maak waar die water opraak. Deur middel van waterbeperkings en 'n waterbesparingsveldtog het die stad teen Maart 2018 sy daaglikse waterverbruik met meer as die helfte verminder tot sowat 500 miljoen liter per dag. Teen Junie 2018 het hierdie besparings en goeie reën daartoe gelei dat watervlakke in damme tot 43% gestyg het. Kaapstad het daarna aangekondig "Dag Zero" sou waarskynlik nie in 2019 aanbreek nie. In September, met damvlakke naby 70%, het die stad begin water beperkings afskaal. Die streek om Kaapstad het 'n Mediterreense klimaat met warm, droë somers en 'n winterreënval.


Glasgow Green is 'n openbare park in die ooste van Glasgow, Skotland, geleë langs die Clyderivier se noordoewer. Dit is die oudste park in die stad met oorspronge wat tot in die 15de eeu terugstrek. Glasgow Green strek oor 136 akkers (55 hektaar) en is binne loopafstand van Glasgow se middestad oos van Saltmarket geleë. Die park het op grond ontstaan wat deur koning Jakobus VII in 1450 aan biskop William Turnbull gegee is. Die biskop het dit op sy beurt aan die bewoners van Glasgow geskenk. In die Middeleeue was dit nog 'n ongelyke terrein met moerasse wat uit 'n aantal greens (grasvelde) bestaan het. Hierdie velde - waaronder High en Low Green, Calton Green en Gallowgate Green - is deur twee stroompies, Camlachie Burn en Molendinar Burn, verdeel. Gedurende sy eerste eeue is die terrein vir 'n verskeidenheid doeleindes gebruik - as weiveld vir skape, as wasplek vir linnegoed wat hier ook gebleek is, as droogplek vir vissersnette, maar ook as ontspanningsterrein vir swemmers. Die eerste steamie of openbare washuis, bekend as die Washhouse, het sy deure in 1732 op die oewer van Camlachie Burn geopen.


Hilltop is 'n nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Hilltop". Sensus 2011.


Aphrocallistidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Aphrocallistes Gray, 1858 Heterochone Ijima, 1927


Aulocalycinae is 'n subfamilie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Aulocalyx Schulze, 1886 Euryplegma Schulze, 1886 Ijimadictyum Mehl, 1992 Indiella Sautya, Tabachnick & Ingole, 2011 Leioplegma Reiswig & Tsurumi, 1996 Rhabdodictyum Schmidt, 1880


Bathydorus is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Bathydorus fimbriatus Schulze, 1886 Bathydorus laevis Schulze, 1896 Bathydorus laniger Kahn, Geller, Reiswig & Smith Jr., 2013 Bathydorus servatus Topsent, 1927 Bathydorus spinosissimus Lendenfeld, 1915 Bathydorus spinosus Schulze, 1886 Bathydorus uncifer Schulze, 1899


Caulocalyx is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Caulocalyx tener Schulze, 1886


Chonelasmatinae is 'n subfamilie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Bathyxiphus Schulze, 1899 Chonelasma Schulze, 1886 Myliusia Gray, 1859 Periphragella Marshall, 1875 Pinulasma Reiswig & Stone, 2013 Pleurochorium Schrammen, 1912 Tretochone Reid, 1958 Verrucocoeloidea Reid, 1969


Corbitellinae is 'n subfamilie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Atlantisella Tabachnick, 2002 Corbitella Gray, 1867 Dictyaulus Schulze, 1896 Dictyocalyx Schulze, 1886 Hertwigia Schmidt, 1880 Heterotella Gray, 1867 Ijimaiella Tabachnick, 2002 Pseudoplectella Tabachnick, 1990 Regadrella Schmidt, 1880 Rhabdopectella Schmidt, 1880 Walteria Schulze, 1886


Cyathellinae is 'n subfamilie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Cyathella Schmidt, 1880


Euplectellidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Bolosominae Tabachnick, 2002 Corbitellinae Gray, 1872 Euplectellinae Gray, 1867


Farreidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Asceptrulum Duplessis & Reiswig, 2004 Aspidoscopulia Reiswig, 2002 Claviscopulia Schulze, 1899 Farrea Bowerbank, 1862 Lonchiphora Ijima, 1927


Sir Joachim Machado ( - 1925) was 'n Portugese ingenieur en Goewerneur-generaal van Mosambiek. Hy tree in 1880 vir die eerste keer op die voorgrond toe hy Pretoria besoek het in verband met die bou van die oorspronklike spoorlyn van Mosambiek na Transvaal onder die McMurdo-konsessie. Hy speel 'n leidende rol in die opmeting van die roete wat oplaas deur die Nederlands-Suid-Afrikaanse Spoorwegmaatskappy gebruik is. Ter ere van hom is die dorp, Machadodorp, na hom vernoem. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog was hy die Goewerneur-generaal van die Portugese provinsie Mosambiek waar hy 'n pro-Britse beleid gevolg het. Hiervoor is hy op die Britse Koning se verjaarsdag in 1902 as K.C.M.G tot ridder geslaan. Hy is in 1925 oorlede. Rosenthal, Eric (red.). Ensiklopedie van Suidelike Afrika. Londen en New York: Frederick Warne & Kie Bpk.


Hyalascus is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Hyalascus andamanensis Sautya, Tabachnick & Ingole, 2010 Hyalascus anisoactinus Tabachnick & Lévi, 2004 Hyalascus attenuatus Okada, 1932 Hyalascus baculifer (Schulze, 1886) Hyalascus giganteus Ijima, 1898 Hyalascus pinulohexactinus Tabachnick & Lévi, 2004 Hyalascus sagamiensis Ijima, 1896 Hyalascus similis Ijima, 1904 Hyalascus stellatus (Schulze, 1886)


Ijimadictyum is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Ijimadictyum kurense (Ijima, 1927)


Oscarella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Homoscleromorpha. Oscarella balibaloi Pérez, Ivanisevic, Dubois, Pedel, Thomas, Tokina & Ereskovsky, 2011 Oscarella bergenensis Gazave, Lavrov, Cabrol, Renard, Rocher, Vacelet, Adamska, Borchiellini & Ereskovsky, 2013 Oscarella carmela Muricy & Pearse, 2004 Oscarella cruenta (Carter, 1876) Oscarella imperialis Muricy, Boury-Esnault, Bézac & Vacelet, 1996 Oscarella kamchatkensis Ereskovsky, Sanamyan & Vishnyakov, 2009 Oscarella lobularis (Schmidt, 1862) Oscarella malakhovi Ereskovsky, 2006 Oscarella membranacea Hentschel, 1909 Oscarella microlobata Muricy, Boury-Esnault, Bézac & Vacelet, 1996 Oscarella nathaliae Ereskovsky, Lavrov & Willenz, 2014 Oscarella nicolae Gazave, Lavrov, Cabrol, Renard, Rocher, Vacelet, Adamska, Borchiellini & Ereskovsky, 2013 Oscarella nigraviolacea Bergquist & Kelly, 2004 Oscarella ochreacea Muricy & Pearse, 2004 Oscarella rubra (Hanitsch, 1890) Oscarella stillans Bergquist & Kelly, 2004 Oscarella tenuis Hentschel, 1909 Oscarella tuberculata (Schmidt, 1868) Oscarella viridis Muricy, Boury-Esnault, Bézac & Vacelet, 1996


Pinulasma is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Pinulasma fistulosom Reiswig & Stone, 2013


Plakinidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Homoscleromorpha. Corticium Schmidt, 1862 Placinolopha Topsent, 1897 Plakina Schulze, 1880 Plakinastrella Schulze, 1880 Plakortis Schulze, 1880 Tetralophophora Rützler, Piantoni, Van Soest, Díaz, 2014


Pseudoplectella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Pseudoplectella dentatum Tabachnick, 1990


Schaudinnia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Schaudinnia rosea (Fristedt, 1887)


Suurstof-18 (chemiese notasie 188O) is 'n stabiele isotoop van die element suurstof. Dit is 'n seldsame isotoop. Die bepaling van die aanwesigheid van hierdie isotoop (relatief ten opsigte van 16O) in gesteentes is 'n belangrike navorsingsmetode in die geologie en geochemie. Om die suurstof uit die aluminosilikate van die grond of die gesteentes vry te stel, word dikwels fluorinering met F2, BrF5 of ClF3 gebruik. 'n Ortosilikaat M2SiO4 sal reageer volgens: M 2 S i O 4 + 4 B r F 5 → 2 M F 2 + S i F 4 + 4 B r F 3 + 2 O 2 {\displaystyle M_{2}SiO_{4}+4BrF_{5}\to 2MF_{2}+SiF_{4}+4BrF_{3}+2O_{2}} 3 M 2 S i O 4 + 8 C l F 3 → 6 M F 2 + 3 S i F 4 + 4 C l 2 + 6 O 2 {\displaystyle 3M_{2}SiO_{4}+8ClF_{3}\to 6MF_{2}+3SiF_{4}+4Cl_{2}+6O_{2}} M 2 S i O 4 + 4 F 2 → 2 M F 2 + S i F 4 + 2 O 2 {\displaystyle M_{2}SiO_{4}+4F_{2}\to 2MF_{2}+SiF_{4}+2O_{2}} Die isotoopverhouding van die vrygestelde O2 word dan met massaspektrometrie bepaal.


Xitlhangoma Mabasa is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Acanthascus (Rhabdocalyptus) asper is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Acanthascus en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1899 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Acanthascus (Rhabdocalyptus) asper. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171974.


Acanthascus capillatus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Acanthascus en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1897 deur Ijima. Van Soest, R. (2011). Acanthascus capillatus (Ijima, 1897). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171979.


Acanthascus nodulosus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Acanthascus en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1899 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Acanthascus nodulosus. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171985.


Amphidiscella monai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Amphidiscella en behoort tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1997 deur Tabachnick & Lévi. Van Soest, R. (2011). Amphidiscella monai. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171851.


Anoxycalyx joubini is 'n keëlvormige sponsspesie in die genus Anoxycalyx en behoort tot die familie Rossellidae. Die spons leef diep in die Antarktiese see. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. 'n Gevonde Anoxycalyx joubini is met 'n leeftyd van 10 000 jaar die oudste lewende organisme wat ooit gevind is. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Topsent. Van Soest, R. (2011). Anoxycalyx (Scolymastra) joubini (Topsent, 1916). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=172012. [1]


Madala Masuku is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Sibongile Mchunu is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Japan Nasionale Roete 316 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 322 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Mathole Serofo Motshekga (gebore op 2 April 1949 in Noord-Transvaal) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en prokureur. Hy is 'n dienende lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress, en 'n voormalige parlementêre hoofsweep van die party. Motshekga was ook die tweede Premier van Gauteng. Benewens politiek, is hy 'n lektor in die regsfakulteit van die Universiteit van Suid-Afrika. In Junie 2017 het Motshekga gesê die ANC kan president Jacob Zuma sonder teenstand verwyder. Hy het Cyril Ramaphosa openlik ondersteun vir die volgende presidentskap. "Mathole Motshekga | Who's Who SA". Who's Who Southern Africa. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Februarie 2012. Besoek op 18 September 2015. ANA. "ANC can remove Zuma without opposition, says Mathole Motshekga". The Citizen (in Engels). Besoek op 2017-08-29.


Japan Nasionale Roete 358 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 364 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 370 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 376 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 382 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 388 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 394 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 400 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Elizabeth Dipuo Peters (gebore op 13 Mei 1960 in Kimberley, Noord-Kaap) was 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die regerende African National Congress (ANC). Dipuo Peters was die Minister van Vervoer van die Republiek van Suid-Afrika vanaf 10 Julie 2013 tot 30 Maart 2017 in die Zuma-administrasie. Sy was voorheen die Minister van Energie van 2009-2013 nadat sy as opvolger van Manne Dipico as die tweede Premier van die Noord-Kaap gedien het van 22 April 2004 tot 10 Mei 2009. Dipuo Peters is 'n lid van die African National Congress en dien in die Vroueliga se Nasionale Uitvoerende Kommittee. Sy het in April 2017 as lid van die parlement bedank. "Dipuo Peters - Who's Who SA" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Maart 2018. Besoek op 12 September 2014. "GCIS profile: Dipuo Peters" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Augustus 2012. Besoek op 12 September 2014. "TimesLIVE". www.timeslive.co.za (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Januarie 2018. Besoek op 9 Januarie 2018.


Mamagase Elleck Nchabeleng is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Bheki Radebe is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 448 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 454 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 466 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Heterotella midatlantica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Heterotella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2008 deur Tabachnick & Collins. Van Soest, R. (2011). Heterotella midatlantica Tabachnick & Collins, 2008. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=344946. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Thandi Tobias is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Chondrosia tenochca is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Chondrosia en tot die familie Chondrillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2003 deur Carballo, Gomez, Cruz-Barraza & Flores-Sanchez. Van Soest, R. (2011). Chondrosia tenochca Carballo, Gomez, Cruz-Barraza & Flores-Sanchez, 2003. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=237788. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Cinachyrella globulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Cinachyrella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1997 deur Desqueyroux-Faúndez & Van Soest. Van Soest, R. (2011). Cinachyrella globulosa Desqueyroux-Faúndez & Van Soest, 1997. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171303. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Cinachyrella levantinensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Cinachyrella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2007 deur Vacelet, Bitar, Carteron, Zibrowius & Perez. Van Soest, R. (2011). Cinachyrella levantinensis Vacelet, Bitar, Carteron, Zibrowius & Perez, 2007. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=255142. Hierdie artikel is ’n saadjie.