Spraakproduksie is die proses waarvolgens gesproke woorde gekies word om geuiter te word, hulle fonetiek geformuleer word en dan aan die einde geartikuleer word deur die motoriese stelsel in die stemorgaan. Spraakproduksie kan spontaan geskied soos wanneer ŉ persoon die woorde van ŉ gesprek saamstel, of reaktief soos wanneer die naam van ŉ afbeelding gegee word of ŉ geskrewe woord hardop gelees word, of ŉ stemnabootsing soos met herhaling van ŉ gesprek. Spraakproduksie is nie dieselfde as taalproduksie nie aangesien taal ook met handgebare geproduseer kan word. Met ŉ gewone vloeiende gesprek uiter mense rofweg vier lettergrepe elke sekonde, tien tot twaalf foneme en twee tot drie woorde vanuit ŉ woordeskat wat uit tien- tot honderdduisend woorde saamgestel is. Foute tydens spraakproduksie is relatief laag en kom voor teen ŉ tempo van ongeveer een uit 900 woorde tydens spontane spraak. Woorde wat algemeen geuiter word of van jongs af al aangeleer is of maklik opgeroep word, is vinniger om te uiter as die wat minder gereeld geuiter word, of later aangeleer is of meer abstrak is.


Masashi Watanabe (渡辺 正, Watanabe Masashi?, 11 Januarie 1936 - 7 Desember 1995) was 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Yasuyuki Kuwahara (桑原 楽之, Kuwahara Yasuyuki?, 22 Desember 1942 -) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Toyohito Mochizuki (望月 豊仁, Mochizuki Toyohito?, 18 September 1953 -) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


English Heritage (amptelik The Historic Buildings and Monuments Commission for England) is 'n uitvoerende nie-departementele openbare liggaam van die Britse regering wat deur die Departement van kultuur, media en sport (DMCS) befonds word. Dit vervul 'n raadgewende rol ten opsigte van die bewaring van Engeland se historiese erfenis, terwyl sy susterliggaam, Natural England, na die bewaring van die land se natuurlike omgewing omsien. Talle historiese geboue word deur English Heritage bestuur, terwyl die liggaam ook as algemene raadgewer vir die betrokke staatssekretaris optree. HIerdie raadgewende rol sluit die lysting van historiese geboue en antieke monumente in. Simon Thurley fungeer sedert 2002 as die liggaam se hoof uitvoerende beampte.


Haruhisa Hasegawa (長谷川 治久, Hasegawa Haruhisa?, 14 April 1957 -) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Vlieëvangers (Muscicapidae) is 'n groot familie van voëls wat aan die orde van sangvoëls (Passeriformes) behoort. Hulle is klein voëltjies wat meestal tot die ouwêreld beperk is (Europa, Afrika en Asië). Hulle vreet hoofsaaklik insekte wat hulle in vlug vang. Hoewel albei groepe voëls dieselfde genoem word, is die vlieëvangers van die Ou Wêreld (Muscicapidae) en die van die Nuwe Wêreld (Tyrannidae) nie aan mekaar ver want nie. Albei groepe leef hoofsaaklik van insekte, wat meestal in vlug gevang word. Sommige kenners reken ook dat katlagters, lysters en ander insekte-etende voëls tot die Muscicapidae behoort. Hoewel hulle nie aan mekaar verwant is nie, staan sowel die Muscicapidae, wat in die Ou Wêreld voorkom, as die Tyrannidae, wat in die Nuwe Wêreld voorkom, as vlieëvangers bekend. Die meeste spesies van albei families het breë, sagte afgeplatte snawels en word deur borselhare om die hoeke omring, waardeur die vang van insekte in vlug vergemaklik word. Sommige spesies is effekleurig, terwyl ander meer kleurryk is. Enkele spesies het selfs pronkvere. Sommige spesies het kuiwe en lelle en ander het besonder lang stertvere.


Tatsuhiko Kubo (gebore 18 Junie 1976) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf. Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Brachiosauridae was ’n familie Sauropoda-dinosourusse, waarvan die lede bekend is as brachiosourides. Hulle was plantvretende viervoetiges met lang nekke waarvan die voorpote langer was as die agterpote. Die naam kom van die Grieks vir "arm-akkedis". Ondanks hul oënskynlik kenmerkende eienskappe is dit nie seker of Brachiosauridae werklik ’n aparte familie was en of hulle primitiewe Titanosauriformes was nie. Daar is dus ook onsekerheid oor watter diere tot die familie behoort. Van die lede was onder die grootste bekende dinosourusse en daar is eers gemeen een van hulle, Brachiosaurus, was die grootste dinosourus wat nog geleef het. Brachiosauridae het ongewoon lang nekke gehad waarmee hulle blare van hoë bome kon eet wat ontoeganklik was vir ander diere. Hul lepelvormige tande kon taaier plantmateriaal verwerk as seker ander soorte Sauropoda.


Jetstar Asia Airways Pte Ltd (wat handeldryf as Jetstar Asia) (Chinees: 捷 星 亚洲) is 'n laekostelugredery wat in Singapoer gebaseer is. Dit is een van die Asiatiese uitlopers van die ouer Jetstar Airways, die laekostelugrederyfiliaal van Australië se Qantas lugredery. Dit bedryf dienste na plaaslike bestemmings in Suidoos-Asië na lande soos Birma, Kambodja, Maleisië, die Filippyne, Thailand en Viëtnam. Hulle vlieg ook op plaaslike roetes in Oos-Asië, soos Japan, Taiwan en China, insluitende die spesiale gebiede Hongkong en Macau. Dit dien as die belangrikste voederredery vir sy moedermaatskappy Jetstar Airways vir sakpas-passasiers wat na Australië vlieg. Haar susterrederye is Jetstar in Nieu-Seeland, Jetstar Stille Oseaan en Jetstar Japan. "Lys van vliegtuie op Singapoer se register" (in Engels). Burgerlugvaartowerheid van Singapoer. 31 Oktober 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Mei 2020. Besoek op 30 November 2014.


Die Dassault Falcon 8X is 'n grootkajuit, langreikafstand, besigheidstraler vervaardig deur Dassault Aviation. Dit is afgelei van die Dassault Falcon 7X, met groter reikafstand wat deur enjinverfyning, aerodinamiese afronding en 'n toename in brandstofkapasiteit bereik is. Die 8X se kajuit is ongeveer 3,2 m langer as sy voorganger, die 7X. Dit het 'n enjinopgradering ontvang wat dit moontlik maak om op te styg vanaf korter aanloopbane, asook 'n verbeterde brandstofverbruik van 35% teenoor sy mededingers. William Garvey (19 Mei 2014). "Dassault Expands Falcon Family With 8X" (in Engels). Aviation Week. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Oktober 2018. Besoek op 19 Mei 2014. Adrian G. (17 Junie 2014). "Executive Charter Flights" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 November 2019. Besoek op 17 Junie 2014.


'n Zeppelin is 'n stywe langwerpige en sigaarvormige lugskip bestaande uit 'n ligte raamwerk van aluminium wat met sakke gevul is wat 'n ligte gas bevat. Dit is vernoem na die groot lugskippionier, graaf Ferdinand von Zeppelin. 'n Zeppelin is 'n spesifieke tipe lugskip, en nie alle lugskepe is zeppelins nie. Kenmerkend aan die zeppelin is dat sy omhulsel styf is. Hy is dus nie van interne lugdruk afhanklik om sy vorm te behou nie. Dit staan in kontras tot sagte lugskepe wat op interne lugdruk staatmaak om opgeblaas te bly, en sodoende nie inmekaar stort nie. In zeppelins word hierdie rigiditeit gewoonlik deur 'n interne raamwerk verskaf, waaroor 'n dun bekleding getrek word om hom vaartbelyn te maak, en teen verwering te beskerm. Die interne gas-gevulde sakke, oftewel draselle, is in die meeste zeppelins met waterstofgas gevul. Aan die onderkant van die raamwerk hang daar 'n kajuit en 'n aantal enjins met lugskroewe (propellers). Hierdie enjins verskaf aandrywing aan die zeppelin, wat beteken dat hy veel minder van die wind afhanklik is as 'n gewone lugballon, wat slegs saam met die wind mee kan dryf.


Teenpous Clemens VII die eerste teenpous van die Westerse Skisma was teenpous van 1378 tot 1394 het 34 pseudo-kardinale aangestel in 11 konsistories. Giacomo d'Itri, titulêr patriarg van Konstantinopel. Niccolò Brancaccio, aartsbiskop van Cosenza. Pierre Amiel de Sarcenas, O.S.B., aartsbiskop van Embrun, Frankryk. Pierre-Raymond de Barrière, biskop van Autun, Frankryk. Nicolas de Saint Saturnin, O.P., meester van die pouslike paleis. Leonardo Rossi da Giffoni, O.F.M., 24ste minister generaal van sy orde. Gautier Gómez de Luna, biskop van Plasencia, Spanje. Tommaso Clausse, O.P., biegvader van hertog Amadeo di Savoia. Pierre de Cros, O.S.B., aartsbiskop van Toulouse, Frankryk. Faydit d'Aigrefeuille, O.S.B., biskop van Avignon, Frankryk. Aymeric de Magnac, biskop van Parys, Frankryk. Jacques de Menthonay, kapelaan van Clemens. Amedeo di Saluzzo, biskop van Valencia en Die. Pierre Aycelin de Montaigut, O.S.B., biskop van Laon, Frankryk. Walter Wardlaw, biskop van Glasgow, Skotland. Jean de Neufchatel, biskop van Toul, Frankryk. Pierre de Fetigny, apostoliese protonotaris. Pierre de Luxembourg, biskop van Metz, Frankryk.


Die Klas GDA Garratt-stoomlokomotief is 'n tipe stoomlokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik is. Hierdie klas is bestel as 'n Klas GD-spesifikasie maar was nie suksesvol nie. Slegs vyf lokomotiewe is gebou deur Linke-Hofmann Werke, Breslau en in diens gestel in 1929 in Kaapstad. Omrede hulle nie die diens kon lewer waarvoor hulle ontwerp was nie, is die lokomotiewe na Stanger in KwaZulu-Natal gestuur. 'n Paar is in 1970 na Port Elizabeth gestuur waar hul diens gedoen het, totdat almal uit diens onttrek is teen 1972. SAR Klas GDA no. 2257, ongeveer 1929 SAR Klas GDA no. 2259 aan die Natalse Noordkus, Mei 1971 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Klas GDA Garratt-stoomlokomotief. Holland, D.F. (1972). Steam Locomotives of the South African Railways, Volume 2: 1910-1955 (1st ed.). Newton Abbott, Devon: David & Charles. pp. 61-62. ISBN 978-0-7153-5427-8. Paxton, Leith & Bourne, David: Locomotives of the South African Railways. pp. 90-91. Struik. Kaapstad.


Inaccessible is 'n eilandjie in die Tristan-argipel in die suidelike Atlantiese Oseaan. Die ander eilande in die groep is Tristan da Cunha, Nightingale en Gough en twee rotspunte bekend as Middle en Stoltenhoff. Hulle is dele van die bergreeks (die mid-Atlantiese rif) wat van noord na suid op die bodem van die Atlantiese Oseaan loop en bo die oppervlak van die see uitsteek. Inaccessible is 14 km2 groot en het 'n vierkantige en plat piek. Die hoogste punt is aan die westekant en is 560 m bo die seevlak. Dit is 'n rustende vulkaan en die krater is gevul met water. Die onbewoonde eiland is 29 km van Tristan da Cunha, 32 km suidwes van Nightingale en 370 km noord van Gough. Middle en Stoltenhoff is op gesigsafstand. In 1821 het die skip Blenden Hall in digte mis by die eilandjie vergaan. Vyftig oorlewendes het vir 3 maande hier oorleef deur voëleiers te eet voordat hulle deur inwoners van Tristan da Cunha gewaar en gered is. Vanaf November 1871 het twee jong Duitse avonturiers, die broers Frederick en Gustav Stoltenhoff, vrywillig op die eilandjie gaan woon.


'n Klep is 'n toestel in 'n pyp wat vloei afsluit. Die bekendste toepassing van 'n klep is die krane in 'n huis. Vlekvrye staal keerklep (eenrigtingklep) Hastelloy keerklep Dupleks balklep Inconel sluisklep Vlekvrye staal wafer keerklep Inconel keerklep Geflensde inconel keerklep of aksiale keerklep Gietyster vleuelklep Afsluitdruk is die drukverskil tussen die bo-stroom en afstroom van die klep wanneer die klep toe is. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Anatoli Joerijowitsj Onoprijenko (Oekraïens: Анатолій Юрійович Онопрієнко, 25 Julie 1959 – 27 Augustus 2013) was ’n Oekraïense reeks- en massamoordenaar. Hy is ook bekend as die Ondier van Oekraïne en Burger O. Nadat die polisie die 37-jarige voormalige bosboustudent op 16 April 1996 aangekeer het, het Onoprijenko beken dat hy 52 mense doodgemaak het. Onoprijenko is op die dorp Laski in die Zjitomir-oblast, Oekraïense SSR, gebore. Hy was die jongste van twee seuns; sy broer, Walentin, was 13 jaar ouer. Toe Anatoli vier jaar oud was, is sy ma dood en sy grootouers en tante het hom grootgemaak voordat hy na ’n kinderhuis op die dorp Priwitnoje is. Volgens Onoprijenko was hy baie ongelukkig omdat hy weggestuur is terwyl sy broer by sy pa agtergebly het. Toe die polisie hom eindelik aankeer, was Onoprijenko in besit van altesaam 122 items, onder meer ’n afgesaagde TOZ-34-haelgeweer en verskeie ander wapens, wat in verskeie van die moorde gebruik is, asook artikels wat aan die slagoffers behoort het. Terwyl hy aangehou is, het hy eindelik skuld beken op agt moorde tussen 1989 en 1995.


Die Riffelstam-pendoring (Gymnosporia heterophylla) is 'n klein, geharde, bladwisselende boom wat tot 5 meter hoog groei. Dit kom voor in klipperige plekke en het 'n wye verspreiding in Afrika, vanaf Ethiopië, die Soedan en Kongo-bekken, suidwaarts na die Kaapprovinsie en weswaarts na Angola en Namibië, benewens die aanliggende eilande Madagaskar en Sint Helena, terwyl 'n naverwante spesie in Mauritius aangetref word. Dit het 'n ruie maar rigiede groeivorm en is gewapen met skerp en reguit dorings, elk tot 10 cm lank, wat in werklikheid gemodifiseerde takke is. Die bas aan 'n volwasse stam is grysbruin en diep gegroef. Die boom is tweehuisig, en trosse wit blomme word oorvloedig in lentetyd voortgebring langs die dikker lote en takke. Die blomme gee 'n stink ontlastingsruik af wat 'n wye verskeidenheid bestuiwende insekte lok, veral aasliewende vlieë, soos dié van die familie Calliphoridae. Die boom staan in 'n noue verhouding met 'n aantal sonbesie-soorte, soos Platypleura divisa, P. mijburghi en P. maytenophila.


Daniël Cornelis Boonzaier (bekend as D.C. Boonzaier of D.C. Boonzaaier; 1865–1950) was 'n Suid-Afrikaanse kunstenaar en spotprenttekenaar wat waardering van binne en buite Suid-Afrika ontvang het. Oor sy loopbaan van 50 jaar het hy 'n merkwaardige reeks karikature en politieke spotprente gelewer. Hy was bekend as Die Burger se spotprentkunstenaar en veral as die skepper van "Hoggenheimer", ’n gierige onderdrukkende mynbaas-karikatuur. Sy opvolger by Die Burger was T.O. Honiball. Boonzaier is op 11 November 1865 op 'n Karoo-plaas buite Carnarvon gebore. Hy word arm groot, maar slaag daarin om homself te kwalifiseer. Hy kry werk in die Kaapse Staatsdiens, en publiseer sy eerste spotprent in 1884. In 1889 bedank by van die staatsdiens om 'n professionele spotprenttekenaar te word. Sy prente is in verskeie publikasies in die Kaapkolonie, insluitend die The Cape en The Owl, gepubliseer. In 1903 word hy die eerste permanente spotprenttekenaar van 'n Suid-Afrikaanse koerant (South Africa News). Boonzaier was Die Burger se spotprenttekenaar sedert die stigting daarvan 1914 tot 1940.


Die Vasa was 'n slagskip van die Sweedse Vloot en te water gelaat in 1628. Sy het gesink na slegs 1300 meter tydens haar nooiensvaart op 10 Augustus 1628. Die skip was 69 meter lank, 'n viermaster met die hoofmas 190 meter hoog. Die skip was ook erg versier met hout leeus en die twee kanon dekke het 64 kanonne gedra. Daar was 300 soldate aan boord. Die skip was gebou in opdrag van koning Gustavus Adolphus van Swede wat op daardie stadium betrokke was as deel van die Dertigjarige oorlog met Pole. Beide lande het beheer oor die Baltiese See as uiters strategies beskou. Die koning was persoonlik betrokke met die ontwerp en bou van die skip; hy het self die bouplanne laat verander. Die skip het gesink na net 1300 meter tydens die nooiensvaart in die hawe van Stockholm. Die skip is geberg op 24 April 1961. 'n Ondersoek het aan die lig gebring dat die skip se swaartepunt te hoog was; hoër as die punt waar die Archimedeskrag is. Beide die punte moet op dieselfde plek wees. Tesame met die lang maste, groot kanonne en versiering was slegs 'n ligte windjie nodig om die skip te laat kantel.


Geaffekteerde taalgebruik verwys na aanstellerige of gekunstelde taal wat nie van nature in die onmiddellike of algehele taalgemeenskap voorkom nie. Taalverskille tussen sprekers van 'n besondere taal berus heel dikwels op die sosiale onderskeidings in die gemeenskap. Die verskillende bevolkingslae druk hul op verskillende maniere oor dieselfde saak uit. Op hierdie wyse word sosiale onderskeidinge gemaak – die een groep se taalgebruik verskil ook van streek tot streek, maar ook van subkultuur tot subkultuur. So sal die Cockney-Engels in Brittanje verskil van die Britse adeltaal en/of Oxford/Cambridge-Engels, die Hagenaar se taal verskil van die Limburger in Nederland, die Kaapse woonbuurte Ysterplaat weer van Welgemoed s'n. Die taalgebruik van die onderskeie groepe toon duidelike verskille: by die laer sosiale klasse kom palatisering voor, vreemde morfologiese vorme (gevergeet, mees wonderlikste), taalvermenging en 'n eenvoudiger sinsboustruktuur. By die middelklas kom weer minder taalvermenging voor en by die hoër sosiale groepe bykans geen taalvermenging nie. Tog hou hierdie teorie nie dwarsoor die wêreld ewe veel water nie. Die adel van Nederland het vroeër byvoorbeeld heelwat woorde verfrans om hul van die burgery te onderskei, maar toe die Nederlandse burgers alledaagse woorde verfrans, het die adel weer hul taal begin verdiets.


Koördinate: 3h 32m 39.0s, −27° 47′ 29.1″ Die Hubble-ultradiepveld (Engels: Hubble Ultra-Deep Field, HUDF) is ’n foto van ’n baie klein deel van die ruimte in die sterrebeeld Oond wat saamgestel is uit data van die Hubble-ruimteteleskoop. Dit is geneem van 24 September 2003 tot en met 6 Januarie 2004. Op die foto is sterrestelsels van tot 13 miljard jaar gelede (sowat 800 miljoen jaar ná die Oerknal) en dit word gebruik om sterrestelsels uit dié tyd te ondersoek. Die HUDF-foto is geneem in ’n deel van die heelal met min helder sterre op die voorgrond sodat die dowwer, meer verafgeleë voorwerpe beter gesien kan word. Die beeld bevat na raming sowat 10 000 sterrestelsels. In Augustus en September 2009 is Hubble se diepveld uitgebrei met die infrarooikanaal van die onlangs aangehegte Wide Field Camera 3 (WFC3). Deur dit te kombineer met bestaande HUDF-data, kon sterrekundiges ’n nuwe lys potensieel verafgeleë sterrestelsels eien. Die foto is van ’n deel van 3,4 boogminute van die ruimte, diagonaal gemeet.


François VI, Duc de La Rochefoucauld, Prince de Marcillac (15 September 1613 – 17 Maart 1680) was 'n welbekende Franse skrywer van maxims en memoires. Daar word gesê dat sy uitkyk oor die wêreld kristalhelder en stedelik was. Hy het blykbaar nie menslike gedrag vooroordeel nie, maar dit ook nie sentimenteel gevier nie. Hy is in Parys (Frankryk) op die Rue des Petits Champs gebore in 'n tyd toe die koninklike hof getwyfel het of hulle die adel moet help, of om hulle te bedreig. Hy is as 'n voorbeeld van welvarende 17de-eeuse edelman beskou. Hy het die titel van Prince de Marcillac tot 1650 gedra. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Oesbekies Wikipedia is die Oesbekiese uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Dit is op 1 Desember 2003 gestig. Dit is die 60ste grootste Wikipedia met ongeveer 138 900 artikels. Oesbekies is die belangrikste taal in Oesbekistan. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die NG gemeente Petrusburg is ’n Vrystaatse gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Fauresmith. Dit was in 2015 die 31ste oudste betaande gemeente in die Vrystaatse Sinode. Petrusburg is aangelê op die plaas Diepfontein, wat ’n deel was Rietfontein, distrik Fauresmith. 'n Komitee, bestaande uit die eksekuteur in die boedel van Petrus Albertus Venter en D.J. Erasmus, J.S. van der Walt, F.J. de Kock en J.J. Erasmus het die plaas in 1891 gekoop van J.C. Potgieter om 'n dorp daarop aan te lê. Die Volksraad het in 1890 versoekskrifte ontvang van L.J. Venter en 45 ondertekenaars om hierdie plaas tot dorp te verklaar. Maar omdat daar ook 'n memorie was van C.P. van Wyk en 58 ander persone om Emmaus (vandag 'n spoorweghalte) tot dorp te verklaar, het die Volksraad 'n kommissie (C.H. Wessels, J.J. van Niekerk en J.A. Venter) benoem om die saak te ondersoek en 'n aanbeveling te doen. Diepfontein was 2 200 morge groot, het 'n sterk fontein gehad en ook 'n groot opvangdam.


Die Macedoniese Wikipedia is die Macedoniese uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Dit het tans ongeveer 123 100 artikels, en is die 65ste grootste Wikipedia. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Horingdraers (Bovidae) is die grootste familie van ewehoewige soogdiere. Daar is byna 140 spesies en 8 subfamilies in die familie. Dit sluit beeste, bokke, skape en wildsbokke in. Die familie het sowat 20 miljoen jaar gelede in die vroeë Mioseen-tydperk ontstaan. Die familie is wyd verspreid en kom oor al die vastelande van die Aarde, behalwe in Suid-Amerika, Australië en Antarktika voor. Die meeste spesies kom in Afrika voor, maar ook in Asië, terwyl enkele spesies in Europa en Noord-Amerika aangetref word. Die mees opvallende eienskap van die familie is die onvertakte horings met 'n kern van beenweefsel wat met 'n laag keratien bedek is. By sommige spesies het slegs die bulle horings, by ander het die koeie kleiner horings. Hulle is almal herkouers, met 'n dubbele maag om plantegroei te kan verteer. Familie Bovidae (Horingdraers) Subfamilie Neotraginae Subfamilie Peleinae Genus Pelea Vaalribbok (Pelea capreolus) Subfamilie Antilopinae (Egte wildsbokke) Subfamilie Cephalophinae (Duikers) Subfamilie Alcelaphinae Genus Connochaetes: Wildebees Genus Damaliscus: Blesbok Subfamilie Aepycerotinae Genus Aepyceros Rooibok (Aepyceros melampus) Subfamilie Hippotraginae (Perdagtige bokke) Subfamilie Reduncinae (Rietbokke en waterbokke) Subfamilie Tragelaphinae Subfamilie Bovinae (Beesagtiges) Subfamilie Caprinae (Bokke) Wikispecies het meer inligting verwant aan Horingdraers Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Horingdraers.


Waadvoëls (of steltlopers) is 'n versamelnaam vir verskeie voëlfamilies want aan die orde van steltloperagtiges behoort. In die gewone spreektaal kan die term ook na voëls in die ordes van ooievaaragtiges en kraanvoëlagtiges verwys. Nie alle steltloperagtiges is egter waadvoëls nie. Meeue, sterretjies, jagers en alke behoort wel aan die orde van die steltloperagtiges, maar is nie waadvoëls nie. Waadvoëls het lang (soms gewebde) pote en leef meestal naby water. Tydens hulle migrasie en in die winter kom hulle dikwels in digte swerms op moddervlaktes voor. Die voëls voed op insekte, wurms, weekdiere en skaaldiere; soms ook op plantaardige materiaal, klein vissies, ensomeer. Steltlopers het 'n aangepaste snawel vir die doel. Van hulle het 'n klein tasliggaampie op die snawelpunt om prooi op die bodem op te spoor. Sommige het selfs snawels wat vanself toeklap as iets daaraan raak. Omdat verskillende spesies verskillende lengte snawels het, kan hulle dieselfde gebied bewoon sonder om teen mekaar vir prooi te kompeteer. Die waadvoëls is 'n groot groep verskillende voëls waarvan die meeste naby water aangetref word waar hulle op klein diertjies in die modder jag.


Dover is 'n stad in die deelstaat New Hampshire. Die administratiewe kantoor van Strafford County is ook hier gesetel. Die stad is geleë op die oewers van die Cochecorivier, ongeveer 17km noordwes van Portsmouth. Die eerste nedersetting is reeds in 1623 gevestig en was bekend as Bristol. Daarna was dit toe bekend as Northam voor dit Dover genoem is in 1639. Die Cocheco-slagting het hier plaasgevind in 1689. Die dorp het stadstatus gekry in 1855 en die ekonomie is gevestig rondom vervaardiging. Collier's Encyclopedia, Crowell-Collier Educational Corporation, Volume 8, Bladsy 367. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Joanne Gignilliat Trimmier Woodward (gebore op 27 Februarie 1930) is ’n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, aktivis en filantroop. Sy is waarskynlik die bekendste vir haar rol in The Three Faces of Eve (1957), waarvoor sy ’n Oscar gewen het. Woodward se eerste rolprent was ’n post-burgeroorlog-western, Count Three and Pray (1955). Sy was tussen flieks ook op Broadway op die verhoog te sien, waar sy haar man, Paul Newman, met die produksie van Picnic ontmoet het. Hulle is in 1958 getroud en het saam in die prent The Long, Hot Summer gespeel. Teen daardie tyd was Woodward reeds in The Three Faces of Eve (1957), waarvoor sy ’n Oscar vir beste aktrise gewen het. Sy het benewens in The Long, Hot Summer in nog nege rolprente saam met Newman verskyn, onder meer in From the Terrace (1960), Paris Blues (1961), A New Kind of Love (1963), Harry & Son (1984, met Newman as regisseur) en Mr. and Mrs. Bridge (1990).


Goodwood is 'n klein swart nedersetting in die Dr Ruth Segomotsi Mompati-distriksmunisipaliteit van die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika. "Hoofplek Goodwood". Sensus 2011. Hierdie Noordwes-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Marius Crous (1965–) is 'n bekroonde Suid-Afrikaanse digter en dosent. In 2004 het het hy die RAU-Mardene Marais- (UJ-)debuutprys vir Brief uit die kolonies (2003) ontvang. Hy behartig ook die gay-rubriek Man-tot-man op LitNet. Matthys Lourens (Marius) Crous is op 9 Junie 1965 op Villiersdorp in die Kaapprovinsie gebore as die oudste van twee broers.Hy matrikuleer in 1983 aan Vredenburg Hoërskool en studeer daarna aan die Universiteit van Stellenbosch. Hier behaal hy sy B.A.-graad en B.A. Honneurs-graad. In 1990 verwerf hy die M.A.-graad met 'n verhandeling oor Feminisme en lees: Antjie Krog se Lady Anne en Joan Hambidge se Die anatomie van melancholie en in 2002 'n D.Litt.-graad in Afrikaans met 'n proefskrif oor Die diskoers van Antjie Krog se ‘Lady Anne’. In 2005 behaal hy 'n M.A.-graad in Engels met 'n verhandeling oor Presentations of masculinity in a selection of male-authored post-apartheid novels. Dan skryf hy in as student in Marlene van Niekerk se Kreatiewe Afrikaanse Skryfkundeklas en behaal in 2008 die M.A.-graad in Kreatiewe Skryfkuns met lof, met 'n digbundel wat hy Urn noem.


Clarence van Riet Lowe FRSSAf (4 November 1894 – 7 Junie 1956) was 'n Suid-Afrikaanse siviele ingenieur en argeoloog. Hy is deur Jan Smuts as die eerste direkteur van die Buro vir Argeologie aangestel en was van die eerste groep wat die argeologiese terrein van Mapungubwe ondersoek het. Van Riet Lowe is in Aliwal-Noord, Oos-Kaap aan James Martin Lowe en Maria Wilhelmina Lowe (née van Riet) gebore. Hy was die oudste van drie kinders. Hy het in Zastron, aan Grey-kollege, Bloemfontein skoolgegaan en aan die Suid-Afrikaanse Kollege in Kaapstad, waar hy siviele ingenieurswese studeer het. Hy het tydens beide die Eerste en Tweede Wêreldoorlog in die Suid-Afrikaanse artillerie gedien. Tydens die Eerste Wêreldoorlog was hy in Oos-Afrika, Egipte, Palestina, Italië en Frankryk gestasioneer. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het hy teruggekeer as artilleriebevelvoerder en is bevorder tot die rang van majoor. Sy belangstelling in argeologie is geprikkel toe hy in 1917 handbyle in die Wadi el-'Arish tussen Egipte en Gasa versamel het. Ná die Eerste Wêreldoorlog het hy na Kaapstad teruggekeer om sy graad in siviele ingenieurswese te voltooi.


Tiaré tahiti of Gardenia taitensis (ook die Tahitiaanse Gardenia genoem) is ’n plantspesie in die Rubiaceae-familie. Dit is ’n immergroen tropiese struik wat tot 4 meter hoog word en het blink, donkergroen blare van 5–16 cm lank. Die blom is roomwit, geurig en windmeultjievormig met vyf tot nege lobbe (elke lob is 2–4 cm lank). Dit is inheems aan die suidelike Stille Oseaan, en is een van die min kultuurplante wat inheems aan Polinesië is. Dit is die nasionale blom van Frans-Polinesië en die Cookeilande. Die blom se name is effens misleidend omdat dit nie inheems aan Tahiti is nie. Die wetenskaplike naam is geskoei op voorbeelde wat die Franse ontdekkingsreisiger Jules Dumont d'Urville in 1824 uit Tahiti gebring het. Die plant het sy oorsprong in Wes-Polinesië en is deur vroeë setlaars na Frans-Polinesië gebring. Gardenia weissichii Gardenia tahitensis Randia tahitensis Die Polinesiërs gebruik dit om blomhalssnoere te maak wat ei (Cookeilande), Hei (Tahiti) of Lei (Hawaii) genoem word. Daar word geglo die plant het medisinale eienskappe en dit word vir verskeie kwale gebruik.


Platinum is 'n intermediêre kleur met 'n dowwe skakering van silwer. Volgens verskeie kleurskemas word platinum as volg voorgestel: Lys van kleure


Baskin-Robbins is 'n Amerikaanse spesialiteitsroomysbesigheid wat deur Burt Baskin en Irv Robbins in 1945 in Glendale, Kalifornië geopen is. Baskin-Robbins noem hulself lank reeds "die wêreld se grootste roomysfranchise", met meer as 5 800 verkoopspunte, waarvan 2 800 alleen in die Verenigde State van Amerika geleë is. Baskin-Robbins is in 1973 aan J. Lyons verkoop, en vorm tans deel van Allied Domecq PLC. Baskin-Robbins, van Togo en Dunkin Donuts bestaan uit Allied Domecq Quick Service Restaurants, 'n deel van Allied Domecq PLC. Baskin-Robbins is ook wêreldbekend vir hul een-en-dertig roomysgeure. Hoewel hul geurreeks uit duisende geure bestaan, is daar altyd 31 geure beskikbaar in 'n winkel op 'n gegewe tyd, een vir elke dag van die maand. In die praktyk hou die meeste van die Baskin Robbins franchises 32 geure op enige gegewe tyd aan, as gevolg van die reghoekige vorm van die roomys se verspreidingseenhede. (en) "Dunkin' Brands - People". Dunkin' Brands. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Januarie 2013. Besoek op 27 Januarie 2013. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Baskin-Robbins.


Milton Bradley Company was 'n Amerikaanse vervaardiger van bordspele wat deur die litograaf en entrepreneur Milton Bradley (1836–1911) in 1860 in Springfield in die deelstaat Massachusetts gevestig is. In 1920 het die onderneming sy mededinger McLoughlin Brothers oorgeneem wat in die laat 19de eeu tot die VSA se grootste bordspelvervaardiger gegroei het. Die hoofkwartier en vervaardigingsaanleg is in die 1960's na die voorstad East Longmeadow verskuif. Milton Bradley is op sy beurt in 1984 deur Hasbro, Inc. oorgeneem, net soos sy vroeëre hoofmededinger Parker Brothers. Albei is steeds handelsmerke in besit van Hasbro, Inc. In 2009 is die twee handelsmerke geskrap ten gunste van die moedermaatskappy se eie handelsmerk Hasbro. New England Historical Society: Milton Bradley and Life’s Checkered Past. Besoek op 5 Augustus 2019


Bulhoek is 'n geskiedkundige plaas in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Op hierdie plaas het Elsie Steyn, pres. Paul Kruger se moeder, haar jeugjare deurgebring. Ná haar huwelik met Casper Kruger in September 1820 het die egpaar van tyd tot tyd hier gewoon. Volgens oorlewering is Paul Kruger op 10 Oktober 1825 hier gebore. Elsie Kruger se broer A.P.J. Steyn was die siel van die onderneming om 'n dorp en gemeente van die Gereformeerde Kerk in die omgewing van Steynsburg gestig te kry. Die dorp Steynsburg en Gereformeerde kerk Steynsburg is dan ook na hom genoem. (af) Van der Vyver, G.C.P. en Jooste, J.P. 1972. In: Gereformeerde Kerk Steynsburg 1872–1972. Steynsburg: Gereformeerde Kerkraad.


Die Spookpypvisse (Solenostomidae) is 'n vis-familie wat tot die orde Syngnathiformes hoort. Slegs die genus Solenostomus hoort tot die familie. Die familie is verwant aan die ware pypvisse en hulle lywe is lank en gesegmenteerd. Die pens vinne is groot en die snoet is lank. Hulle is meesters van kamoeflering. Die volgende genus en gepaardgaande spesie kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor: Solenostomus Solenostomus cyanopterus - Spookpypvis Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies


Wannie Carstens (11 Maart 1952 – ) is ’n Afrikaanse taalkundige en professor en direkteur van tale aan die Noordwes-Universiteit. Hy was ook voorsitter van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns en die Afrikaanse Taalraad en dien op die bestuur van verskeie ander organisasies. As skrywer is hy verantwoordelik vir studies oor die taalkunde en die geskiedenis van Afrikaans. Willem Andreas Meyer (Wannie) Carstens is op 11 Maart 1952 gebore. In 1970 matrikuleer hy in die eerste klas in Windhoek in Suidwes-Afrika (tans Namibië). Hierna studeer hy verder aan die Universiteit van Stellenbosch en verwerf die B.A.-graad in 1973, die B.A. Honneurs-graad in Afrikaans-Nederlands in 1974, die Senior Onderwysdiploma in 1975 en die M.A.-graad in Afrikaans Taalkunde in 1977. Op universiteit dien hy op verskeie komitees en in 1976 is hy primarius van sy koshuis en assistent in die Departement Afrikaans-Nederlands. Van 1 April 1977 tot Desember 1979 is hy lektor in Taalkunde aan die Universiteit van Stellenbosch, waarna hy vanaf Januarie 1980 tot 30 Junie 1991 ’n soortgelyke pos beklee aan die Universiteit van Kaapstad.


Die Karoo Woestyn Nasionale Botaniese Tuin beskerm vetplante en ander inheemse plante uit die woestyn- en halfwoestynstreke van Suider-Afrika. Die tuin lê aan die noordekant van die dorpsgebied van Worcester en aan die voet van die Hexrivierberge. Dit is dus in die winterrreënvalstreek. In die tuin van 154 ha kom 400 plantspesies (veral vygies) natuurlik voor. Driehonderd beskermde spesies word hier versorg vir kweekdoeleindes. Meer as 70 voëlspesies is reeds hier waargeneem. Verskeie klein soogdiere, onder andere die Kaapse grysduiker, word hier aangetref. Ingang Plantspesies Plantspesies Die beste tyd om die tuin te besoek is in die lente, veral in Augustus en September. Die Karoo Tuin is in 1921 as die Logan Memorial Garden gestig op 'n plaas by die spoorweghalte Whitehill, 5 km van Matjiesfontein in die rigting van Laingsburg. Weens 'n akute tekort aan water is die tuin in 1945 na Worcester verskuif. Sedert 2001 dra die park die huidige naam. Wauchope-obelisk Willis, Christopher en Gideon Smith: From Whitehill to Worcester. Veld & Flora, Maart 2006. www.sanbi.org Koördinate: 33°36′58″S 19°27′03″O / 33.61611°S 19.45083°O / -33.61611; 19.45083


Fred Jacobus le Roux (28 Maart 1913, Stormsvlei - 20 April 1984, Stellenbosch) was ’n Afrikaanse joernalis en eerste redakteur van die tydskrif Sarie, waarna hy professor en hoof van die Departement Drama aan die Universiteit van Stellenbosch word. Met sy letterkundige rubrieke onder die skuilnaam Kees Konyn en sy vertalings van dramas en wetenskaplike boeke maak hy ook ’n groot bydrae tot Afrikaans. Hy matrikuleer aan die Hoërskool De Villiers Graaff, waarna hy vanaf 1931 verder studeer aan die Universiteit van Kaapstad. Hier doen hy gelyktydige kursusse vir die B.A.-graad en B.Sc.-graad en behaal in 1934 die B.A.-graad met onderskeiding in Afrikaans-Nederlands. In 1935 verwerf hy die Senior Onderwysdiploma met onderskeiding, waarna hy vir twee jaar onderwys gee op Steytlerville. Hierna sluit hy vir etlike jare aan by die redaksie van Die Huisgenoot en is dan vanaf die stigting van die tydskrif Sarie Marais (later net Sarie) in 1948 tot 1968 die redakteur daarvan. Vir ’n ruk is hy terselfdertyd mede-hoofredakteur van Fair Lady. Hy lewer in hierdie tyd ook teaterresensies vir Die Burger.


Elizabeth (Betsie) Verwoerd (gebore Schoombee, Middelburg, Kaapkolonie, 17 Mei 1901 – Orania, Noord-Kaap, Suid-Afrika, 29 Februarie 2000) was die vrou van Suid-Afrika se sesde eerste minister, dr. Hendrik Verwoerd. Volgens Annatjie Boshoff het sy haar lewe toegewy aan haar gesin. "Sy het haar man liefdevol en getrou bygestaan en was ‘n merkwaardige voorbeeld van kalmte te midde van die grootste droefheid. Sy het oorwin, weer opgestaan om voort te bou en te inspireer." Betsie Verwoerd, wat oorlede is in die ouderdom van 98, het drie ander premiersvroue (daar was altesaam agt tussen 1910 en 1983) uit die ou Suid-Afrikaanse bedeling oorleef en was een van vier wat tussen 1997 en September 2000 oorlede is. Maria Malan is op 19 Oktober 1973 oorlede, Susan Strijdom op 20 Februarie 1999 en Elize Botha op 6 Junie 1997. Verwoerd het net sewe maande voor haar man se opvolger, John Vorster, se weduwee, Tini Vorster (oorlede 14 September 2000), gesterf. Annie Botha is reeds op 21 Mei 1937 oorlede, Wilhelmina Hertzog op 4 April 1942 en Issie Smuts op 25 Februarie 1954.


Hlumelo Biko (1978-) is ’n Suid-Afrikaanse sakeman en beleggingsbankier, en skrywer van The Great African Society. Hy is die seun van Steve Biko en Mamphela Ramphele. Hlumelo Biko is in Januarie 1978 gebore. Sy ma was vyf maande swanger toe sy verneem dat Steve Biko, met wie sy 'n verhouding gehad het, in polisie-aanhouding oorlede is. Sy het hom "Hlumel" genoem, wat in Xhosa die "loot van 'n boom" beteken. Biko het 'n B.A. in Geskiedenis en Politiek aan die Universiteit van Kaapstad, en 'n Meesters in Internasionale Sake- en Regeringsverhoudings van Georgetown Universiteit verwerf. In 1998 het hy vir die Wêreldbank in Washington, DC gewerk. Biko en Ramphele het die beleggingsmaatskappy Circle Capital in 2005 gestig. Biko was die hoof uitvoerende beampte van Circle Capital. In 2008 noem Bespoke Magazine hom "die dryfkrag agter 'n multi-miljoen Rand se swart bemagtigingsmaatskappy... een van Suid-Afrika se mees boeiende bemagtigingvoertuie". Biko is 'n uitvoerende voorsitter van 'n kapitaalgroei-georiënteerde beleggingfirma, genaamd Spinnaker Growth Partners.


Die Groot Vyf Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Umkhanyakude-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit is gevorm na die samesmelting van die Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit en Die Groot Vyf Valsbaai Plaaslike Munisipaliteit in Augustus 2016. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Leon Johannes de Villiers (gebore 25 Junie 1960, Pretoria) is 'n bekroonde Afrikaanse skrywer van kinder- en jeugverhale. Gedurende sy loopbaan word hy onder meer bekroon met die Scheepersprys, die M.E.R.-prys, die Alba Bouwer-prys, die C.P. Hoogenhout-prys en die ATKV kinderboektoekenning. Sy jeugroman Die Pro, word verwerk en in 2015 as rolprent vrygestel. Leon Johannes de Villiers is op 25 Julie 1960 in Pretoria gebore as die tweede oudste van vier seuns. Die gesin verhuis verskeie kere binne Pretoria totdat hulle in 1966 in Mountain View in Pretoria-Wes gaan bly. Hy gaan vir een kwartaal na die Laerskool Salvokop, waarna hy die res van sy laerskoolloopbaan in Laerskool Saamspan deurbring. Hy matrikuleer in 1977 aan die Hoërskool Hercules en studeer vanaf 1978 verder aan die Universiteit van Pretoria. Hier behaal hy in 1980 die B.A.-graad met Staatsleer, Geskiedenis en Internasionale Politiek as hoofvakke. In 1981 behaal hy beide ’n Hoër Onderwysdiploma en ’n B.A. Honneurs-graad in Staatsleer en Internasionale Politiek. In 1982 hou hy skool by die Laerskool Alma en voltooi dan sy twee jaar verpligte militêre diensplig, een jaar by die Inligtingskool in Kimberley en die tweede jaar in Pietersburg by Kommandement Noord-Transvaal.


Die Bhagavad Gita (letterlik "Lied van de Heer") is een van die belangrikste heilige boeke van die Hindoegeloof. Dit is duisende jare gelede geskryf en bevat leerstellings wat blykbaar van die god Krishna afkomstig is. Baie Hindoes glo dat Krishna 'n inkarnasie van die opperwese Wisjnoe in menslike vorm was. In die boek is Krishna in gesprek met Arjuna, 'n boogskutter, voordat die Kuruksjetra-oorlog begin. Krishna vertel Arjuna dat hy sy plig (dharma genoem) moet nakom en gaan veg. Arjuna aarsel, want hy sal teen sy vriende moet baklei, maar op die einde luister hy tog na Krishna. Hiervoor sal hy nie vir sy sondes vir ewig na die onderwêreld gelei word nie, maar sal hy gereïnkarneer word. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Bhagavad Gita. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ds. Jan Barend du Plessis (onbekend – 25 Februarie 1934) was predikant in net een gemeente van die Gereformeerde Kerk voor sy vroegtydige dood, net vier jaar nadat hy as leraar bevestig is. Jan Barend du Plessis het as gematrikuleerde van die Hoërskool Hoogenhout op Bethal na die PUK gegaan met die doel om hom as predikant in die Gereformeerde Kerk te bekwaam. Dit was moeilike jare vir die PUK sowel as sy studente met blikgeboue vir lesings en woonhuise vir losieshuise. In 1926 het hy die graad B.A. behaal en daarna gelyktydig klas geloop vir die M.A. (Filosofie) en B.D. Die dryfveer hiervoor was dat dit hom beter sou toerus vir sy predikantsbediening omdat die ongeloof in die filosofie, so het hy gemeen, hoogty gevier en stadig ook die godsdiens filosofies gerekonstrueer het. As predikant sou hy voor al die uitdagings te staan kom. Du Plessis was ’n vlytige student wat selfs strykdeur elke vakansie hard gewerk het. In Julie 1928 het hy die M.A.-graad behaal en einde 1929 ook die B.D.; daarna het die kandidaatseksamen in 1930 gevolg. In Maart 1931 is prop.


C.M. Stimie (* 9 Mei 1911, Lindley – † 4 Oktober 1992) was ’n onderwyser en onder andere skoolhoof van Hoërskool Aberdeen en Hoërskool Durbanville, onderwysnavorser en hoofinligtingsbeampte by die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, en skrywer wat etlike boeke die lig laat sien. Hy maak ook per geleentheid van die skuilnaam Christo Styger gebruik. Christiaan Matthys Stimie is op 9 Mei 1911 op die plaas Onderfontein in die distrik Lindley in die Vrystaat gebore. Sy skoolopleiding begin by die plaasskole Rondeheuwel en Ontevrede in dieselfde distrik. In 1919 verhuis die gesin na Lindley, waar hy verder skoolgaan en in 1928 matrikuleer. Hy studeer verder aan die Universiteit van Stellenbosch en bekwaam hom as onderwyser in Engels en Latyn. Hy behaal die B.A.-graad in 1931 en die Senior Onderwysdiploma in 1932. In 1944 behaal hy ook die M.Ed.-graad aan Stellenbosch met ’n verhandeling oor Opstelonderwys op die hoërskool: ’n ondersoek met behulp van vraelysgegewens na die doelstellings, prosedures en resultate van opstelonderwys in die eerste taal in Senior Sertifikaat-klasse. Vanaf 1935 tot 1947 is hy verbonde aan die Hoërskool Charlie Hofmeyr op Ceres en hy word dan in 1947 skoolhoof op die Hoërskool Aberdeen.


Louise Naudé (*11 Junie 1927- †19 Desember 2008, Somerset-Wes) was die nooiensnaam van Louise Angless, wat in die boek “Die kamferboom” die aangrypende verhaal vertel van haar familie se lotgevalle in die stryd teen apartheid. Sy was aktief betrokke by die anti-apartheid beweging en was ook 'n lid van die Black Sash organisasie. Louise Naudé is op 11 Junie 1927 in ’n Afrikaanse huisgesin gebore, gaan skool in ’n Afrikaanse skool en is lid van die Nederduits Gereformeerde Kerk. Haar universiteitsopleiding kry sy aan die Universiteit van Pretoria waar sy haar in Maatskaplike Werk bekwaam. In 1957 trou sy met Richard Angless, wat in Engeland gebore is en ’n Katoliek is. Hulle het ’n seun (Edwin) en ’n dogter (Theresa) wat goeie resultate behaal op skool en op universiteit. Theresa bekwaam haar later ook as maatskaplike werker. Gedurende Louise se huwelikslewe gee sy by verskeie skole in die Kaapse Skiereiland onderrig in Afrikaans en in hierdie tyd word verskeie artikels van haar in tydskrifte gepubliseer.


Titus Maccius Plautus (ook net as Plautus bekend; c. 254-184 v.C.) was ’n Romeinse dramaturg uit die Oud-Latynse tydperk. Sy komedies is die vroegste Latynse letterkundige werke wat volledig bewaar gebly het. Hy het Palliata comoedia geskryf, die genre wat geskep is deur die vader van Latynse letterkunde, Andronicus. Nadat sy toneeltalent ontdek is, het hy die name "Maccius" (’n narfiguur in gewilde klugspele) en "Plautus" (’n term wat "met plat voete/ore" beteken) aangeneem. Die meeste van sy komedies is vir ’n Romeinse gehoor aangepas van Griekse modelle, en is dikwels regstreeks geskoei op die werk van Griekse dramaturge. Hy het die Griekse teks ’n geurtjie gegee wat by Romeinse gehore sou aanklank vind. S. O'Bryhim. Greek and Roman Comedy (University of Texas Press, 2001), p. 149.


Epikurus (Grieks: Ἐπίκουρος, Epíkouros, "bondgenoot, kameraad"; 341-270 v.C.) was ’n Griekse filosoof en stigter van die filosofieskool bekend as epikurisme. Net ’n paar fragmente en briewe van sy 300 geskrewe werke het bewaar gebly. Baie wat oor sy filosofie bekend is, kom uit die werk van latere volgelinge en kommentators. Epikurus is waarskynlik op die Griekse eiland Samos gebore, 'n Athenese nedersetting waarna sy ouers verhuis het. Ongeveer 323 v.C. het hy na Athene gegaan om sy militêre diens te vervul as "efebe", 'n jong burger in militêre opleiding. Die dramaturg Menander het in dieselfde ouderdomsgroep diens gedoen. Daarna het hy na die Ioniese stad Teos gegaan, waar hy sterk beïnvloed is deur die filosoof Nausiphanes, wat hom inwy in die leer van die atomistiese Demokritos. In 311 v.C. het hy hom in Mytilene gevestig, waar hy sy eerste studente rondom hom versamel het. Rondom 307/6 v.C. het hy teruggekeer na Athene, waar hy sy skool voortgesit het, wat die naam "tuin" (Grieksː kèpos) genoem word, vernoem na die groot tuin wat hy besit het en waar hy met sy vriende en leerlinge gebly het.


'n Riokan (旅館) is 'n Japannese vorm van familiehotel of blyplek. Die tradisionele Japannese riokans dateer uit die Edo-tydperk (1603-1868). Hulle bied aan reisigers 'n kamer met tatami-matte, 'n gemeenskaplike bad en andere openbare vertrekke, waar besoekers kan ontspannen in hul joekata, 'n soort badjas wat aan die kimono verwant is. Die kamers se matte mag nie met skoeisel betree word nie. Skoene word buite die hotel uitgetrek en in spesiale kassies gebere. Daar staan pantoffels vir die gaste gereed, maar in die kamers moet dit ook uitgetrek word. In so 'n kamer is daar 'n lae tafeltje en dun matrasse - die sogenaamde futon - om op te slaap. Deesdae is daar dikwels 'n televisietoestel en lugreeling aanwesig, maar verder min gemak.  Die Japannese bad voor hulle in die aand aansit vir ete. Voordat hul in 'n openbare bad gaan, was hul hulself, terwyl hul op 'n bankie langs die bad sit. Daarna word ál die seep sorgvuldig afgespoel. Heeltemaal skoon, besoek die mense dan die groot, warm bad. Daar bly hul 'n tydjie lank vir totale ontspanning.


La Bouille is 'n Franse dorp in die département Seine-Maritime (région Normandië), suidwes van Rouen, met sowat 800 inwoners (2014). Die dorp is op die linkeroewer van die Seinerivier. Dit word deur die La Londe-bos begrens.


'n Motel is 'n gebou met aanmekaargeskakelde kamers met die deure wat op 'n parkeerwerf of gemeenskaplike ruimte open. Die rede vir die ontstaan van dié motelle was a.g.v. die lang afstande in die Verenigde State, met die motelle wat gesorg het vir gemakliker reise deur die hele land. Die woord "motel" is 'n kombinasie van motor en hotel. Die motel het meestal 'n 'I'-, 'L'- of 'U'-struktuur met slaapkamers, 'n kantoor vir die bestuurder en soms nog 'n klein restaurant. Naoorlogse motelle het meestal neonlig-borde. Die verskil tussen 'n motel en 'n hotel is die anonimiteit, die ligging langs die grootpaaie en die deure aan die buitekant (hotelle het meestal deure in 'n binneportaal). In Europa besit veral die groter vulstasies motelle. Motelle is ook dikwels goedkoper as hotelle. Die absolute anonieme verblyf in die motel dra by tot heelwat ongewenste gaste. Mens kan dink aan kriminele wat die motelle as veilige hawe gebruik, bv. handelaars wat hul onwettige ware hier verkwansel, asook prostitusie en informele seksuele ontmoetings.


Otto von Habsburg, in Oostenryk amptelik Otto Habsburg-Lothringen, meestal kort Otto Habsburg genoem (* 20 November 1912 in Reichenau an der Rax; † 4 Julie 2011 in Pöcking, Beiere), was die oudste seun van die laaste keiser van Oostenryk-Hongarye, Karel I, asook 'n skrywer, publisis en politikus in die Vrystaat Beiere se Christelik-Sosiale Unie (CSU). Vir dié party is hy ook as lid van die Europese Parlement verkies. Hy was 'n burger van Oostenryk, Duitsland en Hongarye asook, volgens sy eie bewering, Kroasië. Tussen 1916 en 1918 was Otto von Habsburg die kroonprins van Oostenryk-Hongarye. Met al sy voorname en adellike titels is hy destyds Seine Kaiserliche und Königliche Hoheit Franz Joseph Otto Robert Maria Anton Karl Max Heinrich Sixtus Xaver Felix Renatus Ludwig Gaetan Pius Ignatius, Kaiserlicher Prinz, Erzherzog von Österreich, Königlicher Prinz von Ungarn genoem. Vanaf 20 November 1930 tot 1 Januarie 2007 was hy die hoof van die adellike families Habsburg-Lotaringe. Hy is in dié amp opgevolg deur sy seun Karl Habsburg-Lothringen (* 1961).


Die woud van Knysna en die Amathole is 'n WWF-ekostreek van Suid-Afrika. Dit is die suidelikste subtropiese reënwoude in Afrika en die suidelikste Afromontane woude. Die twee grootste stukke wat oorgebly het, is die woud van Knysna (568 km²) in die Wes-Kaap en die Amathole-kompleks naby Hogsback (405 km²) in die Oos-Kaap. Dir grond is gewoonlik arm en suur. Naby Knysna wissel die hoogte van 5 tot 1 220 m, in die Amathole van 700 – 1 250 m. Temperature is gematig: vir die Knysnawoud is die gemiddeld 23,8 °C in die somer en 18,2 °C in die winter. In die Amatholewoud is dit 19,7 °C en 8,9 °C en in die winter kan dit daar sneeu. Neerslag wissel van 525 –1220 mm per jaar en van 750 – 1500 mm per jaar. Daar word bome hier aangetref wat nie uit die trope stam nie, soos Platylophus trifoliatus en Cunonia capensis, maar die meeste spesies is tropies, soos Olea capensis, Ocotea bullata, Afrocarpus falcatus, Podocarpus latifolius, Ilex mitis, Apodytes dimidiata, Rapanea melanophloeos, Cassine peragua, Ochna arborea, Curtisia dentataen Gonioma kamassi.


Die Pylwurms of Chaetognatha is 'n klein dierefilum van ongeveer 200 spesies wat in die see of in riviermondings voorkom. Ongeveer 20% van hulle is seebodemdiere en het uitskeidings waarmee hulle aan 'n substraat vasgeplak is. Ander leef hoofsaaklik vry in die plankton. Hulle is 1 mm tot 12 cm lank, gewoonlik deursigtig en het 'n slank en simmetriese lyf met gepaarde syvinne en 'n stertvin. Talle spesies kom in die waters naby Suider-Afrika voor. Tydens navorsing in die Benguela-opwelling naby Walvisbaai (Namibië) het Bohata en Koppelmann 17 spesies aangetref. Een spesie uit die familie Pterosagittidae, vier uit die Eukrohniidae en die res Sagittidae uit die genus Sagitta, soos S. tasmanica en S. serratodentata. Hulle mond het uitstekende hake, wat die grondslag van die naam Chaetognatha is. Hulle maak jag op klein diertjies soos Copepoda of vislarwes en trek elke dag vertikaal deur die waterkolom. Chaetognata is hermafrodiete. Hulle het 'n sentrale senuweestelsel met 'n groot serebrale ganglion wat dorsaal van die farinks geleë is. Hulle het ook 'n paar samegestelde oë, maar geen lense nie. Die taksonomiese posisie van hierdie filum is onduidelik.


Carnegie Hall is ’n groot konsertsaal in New York waarin talle beroemde musici al opgetree het. Die konsertsaal is in 1890 deur die Skotse nyweraar en filantroop Andrew Carnegie gebou. Dit is een van die mees vooraanstaande en prestigeryke sale vir sowel klassieke as populêre musiek in die Verenigde State van Amerika. Om op dié verhoog te verskyn, word as 'n groot eer en prestasie beskou. Die gebou se planne is deur die bekende New Yorkse argitek William Burnet Tuthill (1855–1929) opgetrek, wat self 'n amateur-tjellis en vader van die komponis Burnet Tuthill was. Die plek is nie net bekend vir sy argitektuur en geskiedenis nie, maar ook vir sy akoestiek. Die nagalm-tyd (vir eggo's) beloop 1,80 sekondes met publiek, sonder publiek 2,10 sekondes. Die saal word vir optredes aan groepe en kunstenaars verhuur. Die hoofsaal, die Isaac Stern-ouditorium, bied sitplek aan 2840 toeskouers op vyf vlakke. Dit is na die violis Isaac Stern genoem. Die saal is lank en besoekers moet 105 stappe klim om by die boonste balkon uit te kom. Die wêreldberoemde New Yorkse Filharmoniese Orkes het vir jare hulle konserte hier aangebied.


Clamor Heinrich Abel (1634 – 25 Julie 1696) was 'n Duitse komponis, violis en orrelis. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Air Supply is 'n Australiese sagterockduo. Die twee hooflede is Graham Russell en Russell Hitchcock. Hulle ontmoet op 12 Mei 1975 by die repetisies vir Jesus Christ Superstar in Sydney, Australië. Tydens hulle betrokkenheid by Jesus Christ Superstar, tree hulle laataande na die vertoning by restaurante, koffiekroeë en nagklubs op met een kitaar en hul twee stemme. Hulle maak 'n demokasset met twee liedjies wat hulle na al wat 'n platemaatskappy in Sydney neem, totdat hulle uiteindelik by CBS Records belangstelling opwek. In 1976 stel hulle hul eerste enkelsnit Love and Other Bruises vry en dit bereik no. 6 op die Australian Kent Music Report Singles treffersparade. Air Supply (1976) The Whole Thing's Started (1977) Love & Other Bruises (1977) Life Support (1979) Lost in Love (1980) The One That You Love (1981) Now and Forever (1982) Air Supply (1985) Hearts in Motion (1986) The Christmas Album (1987) The Earth Is ...


Die Neoproterosoïkum is die jongste era van die Proterosoïese Eon van ons planeet se geskiedenis. Die Neoproterosoïkum is die onderwerp van baie navorsing. Dit het van ongeveer 1 000 tot 541 miljoen jaar gelede geduur en bestaan uit drie tydperke: die Tonium, die Kriogenium en die Ediacarium. In die Tonium het die kontinente 'n superkontinent, Rodinië, gevorm wat later opgebreek het. Die tektoniese gebeurtenisse word aan die biologiese ontwikkeling gekoppel. In die Neoproterosoïkum het die samestelling van die aarde se atmosfeer verander. Die suurstofgehalte het toegeneem en dit het die ontstaan van hoër organismes moontlik gemaak. Hierdie era is dus van groot belang vir die ontwikkeling van hoër organismes, soos plante en diere, op aarde. In die Tonium is daar reeds getuienis van die teenwoordigheid van meersellige organismes, hoewel die suurstofgehalte van die lug tot ongeveer 900 miljoen jaar gelede laag was, ongeveer 0,1%. Later het dit toegeneem. In die Kriogenium het ekstreme vergletsering en wysigings in die koolstofkringloop plaasgevind. Hoe die lewe op aarde oorleef het, is een van die onderwerpe van wetenskaplike navorsing. In die Ediacarium het die eerste duidelike fossiele van dierlike organismes verskyn.


Die Twaalf Apostels of Gewelberge is deel van die Tafelbergreeks wat oor Kampsbaai uitkyk. Die reeks strek oor 6 km, amper tot by Houtbaai. Dit bestaan eintlik uit agttien pieke en sluit die Sint Petrus-, Sint Paulus-, Sint Lukas- en Judaspiek in. Die gemiddelde hoogte bo seespieël van die Twaalf Apostels is 750 m, vergeleke met Tafelberg se 1 060 m. Die Twaalf Apostels is 'n gewilde bestemming vir stappers en bergklimmers. Daar is altesame 26 staproetes op die gebergte, waarvan tien gereeld gebruik word. Die gewildste roete is Kasteelspoort. "THE TWELVE APOSTLES". Hike Table Mountain (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Mei 2020. Besoek op 30 Junie 2017. Rosenthal, Eric, Ensiklopedie van Suidelike Afrika, 1967 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Willem Hendrik van den Bos (25 September 1896, Rotterdam – 30 Maart 1974) was 'n Suid-Afrikaanse sterrekundige. Hy verwerf sy doktorsgraad in Leiden en werk daarna direk by die Uniesterrewag in Johannesburg. In 1927 word hy aangestel as hoof-assistent en in 1941 as Unie-sterrekundige, 'n pos wat hy tot en met sy aftrede beklee. Hy was 'n wêreldleier oor dubbelsterre. Hy was aangestel as President van die kommissie om dubbelsterre te studeer deur die Internasionale Sterrekundige Unie. Rosenthal, Eric, Ensiklopedie van Suidelike Afrika, 1967 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Inchanga is 'n nedersetting in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika, ongeveer halfpad tussen Durban en Pietermaritzburg. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Inchanga". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Loftus Stadium is 'n woongebied in die nabye ooste van Pretoria, Suid-Afrika. Dit behels die Loftus Versfeld-stadion en die Afrikaanse Hoër Seunskool en ander hoërskole wat in 'n driehoek tussen Arcadia, Sunnyside en Hillcrest, aangrensend tot die Universiteit van Pretoria geleë is. "Subplek Loftus Stadium". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Pretoria en omgewing is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Kornephoros (ook bekend as Beta Herculis of β Her) is ’n dubbelster, en met ’n basiese skynbare magnitude van 2,81 die helderste ster in die noordelike sterrebeeld Hercules. Dit is vermoedelik ’n veranderlike ster waarvan die skynbare magnitude tot 2,76 kan styg. Volgens parallaksmetings is dit 139 ligjare van die Son af. Hoewel Beta Herculis met die blote oog soos een ster lyk, het die Amerikaanse sterrekundige W.W. Campbell in Julie 1899 uit spektroskopiese metings ontdek sy radiale snelheid wissel en dat hy dus ’n metgesel het. Die wentelperiode van die twee komponente is sowat 410 dae. Die primêre ster het ’n sterreklassifikasie van G7 IIIa, wat aandui dis ’n reusester wat al die waterstof in sy kern opgebruik en van die hoofreeks wegbeweeg het. Sy massa is amper drie keer dié van die Son, maar hy het al so uitgesit dat sy radius 17 keer die Son s’n is. Die effektiewe temperatuur van die ster se buitekant is sowat 4 887 K, wat dit die geel skynsel van ’n G-tipe ster gee. Die sekondêre ster se massa is net 90% van die Son s'n.


Moenie verwar word met Korosee nie. Die Karasee (Russies: Ка́рское мо́ре, Karskoye more) is 'n see van die Arktiese Oseaan in Noord-Rusland tussen Nowaja Zemlja in die weste, Franz Josef-land in die noordweste, Sewernaja Zemlja in die noordooste en die vasteland van Siberië in die suide. Die Karasee grens aan die Barentssee in die weste, die Arktiese Oseaan in die noorde en die Laptefsee in die ooste. Die see het 'n oppervlakte van sowat 880 000 km² en 'n gemiddelde diepte van 127 m. Die see is genoem ná die Kararivier; Kara beteken "gedempte ys" in die Nenets-taal. Belangrike riviere wat in die Karasee uitmond is die Jenisej en Ob. Die see is nege maande lank gevries, maar het groot potensiaal as visvanggebied – alhoewel die vangseisoen beperk bly tot die maande Augustus en September waanneer die see ysvry en maklik bevaarbaar is. "Kara Sea" (in Engels). Encyclopædia Britannica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Mei 2020. Besoek op 17 April 2020. (de) RT.com, 25 Maart 2018: Karasee könnte zu Russlands wichtigstem arktischem Fischfangplatz werden.


Ruimtevaart is ballistiese vlugte na of deur die buitenste ruim. Dit kan geskied in ruimtetuie met of sonder mense aan boord. Voorbeelde van bemande ruimtevaart sluit in die Amerikaanse Apollo-maanlanding en die Russiese Sojoes-program, sowel as die Internasionale Ruimtestasie. Voorbeelde van onbemande ruimtevaart sluit in waarnemingstuie wat hul wentelbaan om die Aarde verlaat, sowel as satelliete in ’n wentelbaan om die Aarde soos kummunikasiesatelliete. Laasgenoemde is óf afhanklik van telerobotiese beheer óf heeltemal outonoom. Ruimtevlugte word gebruik in ruimteverkenning asook in kommersiële bedrywighede soos ruimtetoerisme en satelliettelekommunikasie. ’n Ruimtevlug begin gewoonlik met die lansering van ’n tuig, wat dit die aanvanklike stukrag gee om swaartekrag te oorkom en die tuig van die Aarde se oppervlak af te dryf. In die ruimte val die beweging van die tuig in die veld van astrodinamika. Sommige tuie bly vir altyd in die ruimte, ander disintegreer terwyl hulle die Aarde se atmosfeer weer binnedring en ’n paar land op die Maan of ’n planeet. Die eerste teoretiese voorstel vir ruimtereise met die gebruik van vuurpyle is in 1861 deur die Skotse sterrekundige en wiskundige William Leitch gepubliseer, in die essay "A Journey Through Space".


Ga-Sechaba is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noordwes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ga-Sechaba". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Pieter Bleeker (10 Julie, 1819, Zaandam – 24 Januarie, 1878, Den Haag) was 'n Nederlandse dokter, igtioloog en herpetoloog. Hy is ook bekend vir sy boek, Atlas Ichthyologique des Orientales Neerlandaises, sy groot werk oor visse in oos-Asië wat tussen 1862 en 1877 gepubliseer is. Hy het gewerk as 'n mediese offisier in die Koninklike Nederlandese Oos-Indiese Leër van 1842 tot 1860 in Indonesië. Gedurende hierdie tyd het hy die meeste van sy igtiologie werk gedoen terwyl hy in die leër gewerk het. Hy het die meeste van sy spesies van die plaaslike vissers gekry maar het ook 'n groot netwerk van kontakte opgebou in verskeie staats buiteposte oor die eiland wat ook vir hom spesies verskaf het. Hy het oor die 12,000 spesies versamel waarvan die meeste tans in die Natural History Museum in Leiden is. Hy het ook met Auguste Duméril gekommunikeer in Parys. Sy werk oor igtiologie en tropiese medisyne is beloon met twee ere-doktorate deur Leiden Universiteit in 1846 en Utrecht Universiteit in 1849. Nadat hy terug gekeer het na Nederland in 1860, het hy sy Atlas Ichthyologique des Indes Orientales Néerlandaises gepubliseer.


George Albert Boulenger FRS (19 Oktober 1858 – 23 November 1937) was 'n Belgiese-Britse dierkundige wat meer as 2 000 dierspesies beskryf en name gegee het hoofsaaklik visse, reptiele en amfibië. Hy was ook 'n aktiewe plantkundige en het veral op rose gefokus. Hy was 'n Fellow of the Royal Society. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


John Cranko (1927–1973) was 'n Suid-Afrikaanse balletdanser, choreograaf, regisseur en balletleier. Hy word as een van die grootste choreograwe van die 20ste eeu beskou en sy werk is in die repertoire van al die groot balletgeselskappe opgeneem. Sy meesterstukke, Romeo and Juliet (1962) en Onegen (1965), is deel van die klassieke repertoire van die Russiese Bolsjoi-balletgeselskap, die Royal Ballet in Londen en die New York Ballet. John Cyril Cranko is op 15 Augustus 1927 in Rustenburg gebore. As kind het hy graag poppespele aangebied. Hy het sy vroeë balletopleiding in Kaapstad onder Dulcie Howes ontvang. In 1945 het hy sy eerste werk vir die Kaapstadse Balletklub gechoreografeer. Daarna het hy na Londen verhuis en in 1946 aan die Sadler's Wells Balletskool studeer. In November 1947 het hy sy eerste rol saam met die Sadler's Wells Ballet opgevoer. In 1961 emigreer hy van die Verenigde Koninkryk na Stuttgart in Duitsland, waar hy as die direkteur van die Stuttgart Ballet aangestel is. Cranko is op 26 Junie 1973 op 'n transatlantiese vlug oorlede.


Benetton Rugby Treviso is ’n Italiaanse rugbyspan wat in die Guiness Pro14 en Europese Rugbykampioenebeker meeding. Die klub is in 1932 gestig en het 15 Italiaanse nasionale kampioenskappe gewen. Sedert 1979 is die span in besit van die Benetton-kleremaatskappy. Treviso neem sedert 2010 aan die Pro14 deel en het voorheen in die Italiaanse plaaslike kompetisie deelgeneem. Talle spelers van Treviso het ook al vir Italië uitgedraf, soos Tobie Botes, Benjamin de Jager, Sergio Parisse, Corniel van Zyl en Braam Steyn. Ander bekende wêreldbekerwenners soos Craig Green, John Kirwan en Michael Lynagh het ook vir Treviso uitgedraf. Treviso is in 1932 gestig. Die klub se eerste groot eerbewys was toe hulle in 1952 die Italiaanse premierskapstitel ingepalm het. In 1970 het Benetton Treviso sy eerste Italiaanse Beker gewen en in 1978 weer die Italiaanse premierskap. Die jaar nadat Benetton die hoofborg geword het, is die span se naam verander na “Benetton Rugby Treviso”. Treviso het weer in 1983, 1989 en 1992 die plaaslike premierskap gewen.


Die Departement van Kuns en Kultuur is een van die departemente van die Suid-Afrikaanse regering. Dit bevorder, ondersteun, ontwikkel en beskerm kunste, kultuur en erfenis van Suid-Afrika. Die erfenisterreine, museums en monumente van die land word ook deur hierdie departement bestuur. Die politieke hoof van die departement is die Minister van Sport, Kuns en Kultuur; sedert 2014 is dit Nathi Mthethwa. In die nasionale begroting van 2010 het die departement 'n toewysing van 2 406,7 miljoen rand gekry en het 461 werknemers gehad. Kommissie vir die bevordering en beskerming van die regte van kulturele, godsdienstige en taalkundige gemeenskappe "Vote 13: Arts and Culture" (PDF). Estimates of National Expenditure 2010. Pretoria: National Treasury. 17 Februarie 2010. ISBN 978-0-621-39079-7. Besoek op 30 Augustus 2010. Die departement van Kuns en Kultuur se amptelike webwerf Geargiveer 12 Augustus 2017 op Wayback Machine


Al forno is die proses om kos in ’n oond te bak. Italiaanse kos wat so genoem word, sluit in pizzas, brood en pastageregte soos lasagne. Die pasta word soms voor die tyd gekook en dit beteken die pasta is sagter as wanneer dit al dente voorgesit word, soos in sommige geregte verkies word. Noord-Italië het ’n tradisie van houtoonde en oop braaiplekke. Baie Italiaanse restaurante bak hul al forno-geregte in ’n houtoond. Steenoonde kom veral voor in die Middellandse Seegebied en die Midde-Ooste, en in baie dele van Europa word hout gebruik om die vuur te maak. In Italiaanse restaurante word ’n houtbord met ’n lang steel gewoonlik gebruik om die gereg in die middel van die oond te plaas. Kuh, Patric (2 Desember 1996). "The Burnt-out Cook". Salon. Geargiveer vanaf die oorspronklike op September 29, 2007. Besoek op Maart 19, 2007. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Al forno. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Noordelike rooibekneushoringvoël (Somalië en noordoos-Tanzanië) Suidelike rooibekneushoringvoël (Suider-Afrika) Damararooibekneushoringvoël


Bloukaas is ’n algemene klassifikasie van kase waartoe kulture van die swam Penicillium gevoeg is sodat die finale produk kolle of are van blou of blougrys skimmel bevat en ’n sekere geur het van dié swam of verskeie spesiaal gekweekte bakterieë. By sommige bloukase word spore ingespuit voordat die wrongel vorm, en by ander word die spore ná die tyd in die wrongel ingemeng. Die kaas word gewoonlik in ’n temperatuurbeheerde omgewing soos ’n grot verouder. Dit kan net so geëet of oor kos gekrummel of gesmelt word. Die smaak van bloukase is dikwels skerp en sout. Die bakterie Brevibacterium linens is verantwoordelik vir die reuk van baie bloukase, asook vir voetreuke en ander menslike liggaamsreuke. Bloukaas is vermoedelik per ongeluk ontdek toe kase by natuurlike temperature in vogbeheerde grotte gestoor is – wat gunstige omstandighede vir baie soorte onskadelike swamme is. Dit was klam in die grotte en daarom het die swamme gevorm. Daar word dikwels beweer Plinius die ouere het in 79 n.C. gunstig van Roquefort gepraat. In die teks praat Plinius egter van ’n kaas van Gallië sonder om te noem wat die oorsprong is en selfs of dit ’n bloukaas is.


Die Hoërskool Linden is een van net twee Afrikaansmedium- sekondêre staatskole in Johannesburg; die ander is die Hoërskool Randburg. Kort ná die Tweede Vryheidsoorlog was D.J. Viljoen hoof van ’n plaasskooltjie, Lindense Laerskool, op die plaas Emmarentia van die welgestelde Louw Geldenhuys. Van Emmarentia is die skool oorgeplaas na die buurt Linden, nog met Viljoen as hoof. Nadat hy aftree het, het P.J. Grobler hom opgevolg, maar hy moes weens ’n ongeluk vroeg aftree. D.J. Viljoen jr. het van 1933 tot 1934 waargeneem as hoof, waarna T.E. Schlebusch in 1935 in dié pos aangestel is. Schlebusch is beskryf as iemand met visie en deursettingsvermoë. Die skool het bestaan uit 10 onderwysers met sowat 300 leerlinge. Omstreeks dié tyd is die naam verander ter nagedagtenis aan Louw Geldenhuys. In 1935 het die Louw Geldenhuys-skool tot stand gekom. Die kinders het tot in st. 6 aan die laerskool skoolgegaan. In 1937 is ’n st. 7-klas ingestel. Die laerskool het toe ’n sekondêre afdeling bygekry, wat die Lindense Junior-Hoërskool geheet het.


Alfred Jules Ayer (Londen, 29 Oktober 1910 – Londen, 27 Junie 1989), beter bekend as A.J. Ayer (hy is Freddie genoem deur sy vriende), was 'n filosoof wie help om die logiese positivisme te populariseer in die Engelstalige lande deur middel van sy boeke Language, Truth, and Logic (1936) en The Problem of Knowledge (1956). Hy word beskou as die filosofiese opvolger van Bertrand Russell, hoewel hy meer bekend geword het deur die aanpas van idees van ander, as deur die skep van oorspronklike idees. Hy is veral bekend weens sy verifieerbeginsel, 'n poging tot die skep van 'n proses om te bepaal of 'n sin 'n logiese betekenis het of nie. Ayer woon in Eton en studeer in die Klassieke aan Oxford universiteit. Daarna woon hy 'n jaar in Wene, waar hy interaksie het met lede van die Weense Sirkel. Terug in Engeland publiseer hy sy eerste boek Language, Truth, and Logic in 1936. In die werk word vir die eerste keer in Engels gefokus op die logiese positivisme soos ontwikkel deur die Weense Sirkel.


Die Selenga of Selenge (Boerjaties: Сэлэнгэ гол, Selenge gol, Сэлэнгэ мүрэн, Selenge müren; Mongools: Сэлэнгэ мөрөн, Selenge mörön; Russies: Селенга́, Selengá) is die grootste van die Baikalmeer se invloeiende riviere. Die rivier, met 'n lengte van 1 480 km, ontstaan deur die saamvloei van die Delgermörön- en Iderrivier in Hövsgöl, Noord-Mongolië. Aansluitend vloei die rivier, in Mongolië Selenge genoem, in 'n noordoostelike rigting deur Noord-Mongolië en bereik die Russiese grens. In Rusland word die rivier Selenga genoem en vloei dit in 'n noordelike rigting deur die republiek Boerjatië tot by die republiek se hoofstad, Oelan-Oede. Aansluitend vloei dié rivier in 'n westelike rigting en mond in die Baikalmeer uit. Die Selenga word hidrologies as die Angara se boloop beskou. Die Selenga in Mongolië, hier die Selenge genoem Die Selenga tussen 100 en 200 km suid van die Russiese grens Die Selenga naby Oelan-Oede Nasa-satellietbeeld van die Selenga se monding in die Baikalmeer "Selenga River" (in Engels). Encyclopædia Britannica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Mei 2020.


Peter von Bitter is 'n Emeritus Professor in die Departement Geologie by die Universiteit van Toronto, en beklee ook 'n pos by die Royal Ontario Museum. Sy navorsing is wydverspreid, maar gefokus op conodonte. Sy bekendste werk was sy ondersoek van die goed bewaarde fossiele van die Laer-Karboon strata van Wes-Newfoundland. Fellow of the Geological Association of Canada, Pander society, Chief Panderer Paleontologie Geologie Peter von Bitter at University of Toronto Accessed Oct 2010 The Pander Society Accessed Oct 2010 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Euplectella timorensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Euplectella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima. Van Soest, R. (2011). Euplectella timorensis. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171909. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Eurete marshalli is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Eurete en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Eurete marshalli Schulze, 1886. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171701. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Farrea fistulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Farrea en tot die familie Farreidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1875 deur Bowerbank. Van Soest, R. (2011). Farrea fistulata Bowerbank, 1875. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171741. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Heterorete pulchrum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Heterorete en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Heterorete pulchrum Dendy, 1916. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171714. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalascus anisoactinus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalascus en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Tabachnick & Levi. Van Soest, R. (2011). Hyalascus anisoactinus Tabachnick & Levi, 2004. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=389052. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die budjie (Melopsittacus undulatus) is ’n klein, saadvretende papegaai met ’n lang stert. Hulle is die enigste spesie in die Australiese genus Melopsittacus en word in die droër dele van Australië in die natuur aangetref. Hier het hulle die laaste vyf miljoen jaar strawwe binnelandse toestande oorleef. Budjies is in die natuur groen en geel met swart merke aan die nek, agternek en vlerke, maar in aanhouding is hulle geteël in skakerings van blou, wit, geel, grys en selfs met klein kamme. Budjies is gewilde voëls om aan te hou omdat hulle so klein is en vanweë die lae koste en hul vermoë om menslike spraak na te maak. Die spesie is die eerste keer in 1805 aangeteken en is vandag die derde gewildste troeteldier in die wêreld, naas honde en katte. Die budjies is naby verwant aan die loerie en vypappegaai. Budjies in die natuur is gemiddeld 18 cm lank en weeg 30-40 g. Die vlerkspan is sowat 30 cm. Hulle het klein blouviolet wangkolle en drie klein swart kolle aan elke kant van die keel. Die stert is kobaltkleurig (donkerblou) en hul vlerke het groenswart vliegvere.


Vereinigte Zwietracht der wechselnden Saiten, BWV 207, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


A Wizard of Earthsea is 'n fantasieroman deur die skrywer Ursula K. Le Guin wat die eerste keer in 1968 gepubliseer is. Dit word wyd erken as 'n klassieke voorbeeld van fantasie en kinderliteratuur. Die storie speel af in die fiktiewe argipel van Earthsea, en vertel die storie van 'n jong towenaar by die naam van Ged, wat gebore is op die eiland van Gont. Terwyl Ged nog 'n seun is, sluit hy aan by 'n skool van toordery, en dryf sy kompeterende geaardheid hom tot konflik met een van sy medestudente; waartydens hy in 'n tweestryd 'n skadu-kreatuur loslaat, waarvan hy deur die res van die roman probeer ontsnap. Hierdie roman word dikwels as 'n Bildungsroman beskryf. Verder kommunikeer die roman temas wat vanuit die Taoïsme geleen is, naamlik dat die balans van Earthsea se wêreld gehandhaaf word deur die idee dat tale en name die krag het om materiële dinge te kontroleer. A Wizard of Earthsea word opgevolg deur vyf ander boeke wat gesamentlik deel uitmaak van die Earthsea-sekwens of -reeks, naamlik The Tombs of Atuan (1970), The Farthest Shore (1972), Tehanu (1990), Tales from Earthsea (2001) en The Other Wind (2001).


Chinua Achebe (gebore Albert Chinụalụmọgụ Achebe, 16 November 1930 - 21 Maart 2013) was 'n Nigeriese romanskrywer, digter en kritikus. Sy eerste roman, Things Fall Apart, is die vooraanstaande en mees wyd gelese boek in Afrika-letterkunde. Hy is in 2007 bekroon met die Man Booker Internasionale Prys. Achebe is in Ogidi, Nigerië, gebore en het Engels, geskiedenis en teologie aan die Universiteitskollege in Ibadan bestudeer. Hy was 'n Igbo. Die geskiedenis van die Igbo speel 'n belangrike rol in sy werk. Na 'n kort siekte het hy in Boston in 'n hospitaal gesterf. Achebe word beskou as die vader van die Afrika-roman in Engels en as een van die wêreld se gewildste skrywers. Van sy moderne Afrika-klassieke verhaal Things Fall Apart, wat in 1958 gepubliseer is, is meer as 10 miljoen kopieë wêreldwyd verkoop. Die boek is in 50 tale vertaal en is op talle lyste van belangrike boeke, insluitend in Noorweë (die Noorse Boekklub), Engeland (die voog en die waarnemer), Amerika (die lys Radcliff, die Amerikaanse openbare biblioteek) en Afrika (Beste Boeke van Afrika van die 20ste Eeu).


Die Dinkdansmasjien is die tweede ateljeealbum van die musiekgroep Bittereinder. Die Dinkdansmasjien op iTunes http://www.bittereinder.com


Groenlands (kalaallisut, [kaˈlaːɬːisut]) is 'n Eskimo-Aleoetiese taal en sedert 2009 die amptelike taal van Groenland, 'n land binne die Koninkryk van Denemarke. Die tekste van Groenland se nasionale leuse en volkslied, Nunarput utoqqarsuanngoravit en Nuna asiilasooq onderskeidelik, is in Groenlands. Groenlands is nouverwant aan die Inuïtiese tale, maar word anders as hulle sedert die Deense kolonisasie in die 1700's met die Latynse alfabet geskryf. Groenlands het sowat 57 000 moedertaalsprekers en is die taal van Groenland se inheemse Inuïete. Dit is verreweg die belangrikste van die Inuïtiese tale en die enigste wat amptelike status geniet. Groenlands bevat drie dialekte (volgens moedertaalsprekers): Kalaallisut (Wes-Groenlands, sowat 44 000), Tunumiisut (Oos-Groenlands, sowat 3 000) en Inuktun of Avanersuaq (Noord-Groenlands, sowat 800). Naas Groenland word Groenlands nog deur emigrante in Denemarke gepraat, waar dit 'n erkende minderheidstaal is. Bekende Afrikaanse leenwoorde uit Groenlands sluit anorak (aannoraq, afgelei van anori vir "wind") en kajak (qajaq) in. Groenlands is nes soos Afrikaans en Duits bekend vir die skepping van lang woorde.


Die 2018 Formule Een Spaanse Grand Prix is op 13 Mei 2018 op die Circuit de Barcelona-Catalunya in Montmeló, Spanje gehou. Dit was die vyfde wedren van die kampioenskapseisoen gewees. Pirelli het die volgende bande aan alle spanne verskaf: Toetsbestuurder in vrye oefening 1: Robert Kubica (Williams-Mercedes) Na afloop van kwalifisering kry die Williams-renjaer Sergej Sirotkin 'n straf van drie wegspringplekke na aanleiding van 'n ongeluk in die vorige resies in Azerbeidjan. Hy was betrokke by 'n botsing tussen hom en die Renault van Nico Hülkenberg asook die McLaren-jaer Fernando Alonso. Die Haas-bestuurder, Romain Grosjean, het in slegs die derde draai na die wegsprong van die baan getol, waarna die Renault-bestuurder, Nico Hülkenberg en Toro Rosso-bestuurder, Pierre Gasly, hom nie kon vermy nie. Aangesien Grosjean op die verkeerde manier dwars oor die renbaan teruggekeer het, word hy vir die ongeluk geblammeer, met al die ander bestuurders wat uitgeval het. (nl) Roosterstraf vir Sirotkin oor sy botsing in die eerste rondte van Bakoe-GP


Die Vazimba was volgens oorlewering die eerste inwoners van Madagaskar. Hoewel dit onseker is hoe die Vazimba gelyk het, word hulle gewoonlik beskryf as kleiner as die gewone mens. Dit laat sommige wetenskaplikes glo hulle was eintlik ’n pigmeevolk (en dus ’n aparte etniese groep) wat tussen 350 v.C. en 500 n.C. van die moderne Indonesië af gekom het. Dit is egter nog nie bewys nie. Stories oor die Vazimba vorm ’n belangrike element in die kultuurgeskiedenis en kollektiewe identiteit van die Malgasse – dit strek van die historiese tot die bonatuurlike en het gelei tot ’n verskeidenheid gelowe en gebruike dwarsoor die eiland. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die hottentotsgot (La Mante) is 'n Franse rillerreeks, wat op Netflix op 30 Desember 2017 vir die eerste keer uitgesaai is, na dit op TF1 gedurende September 2017 uitgesaai is. Dit was vrygestel op Netflix Frankryk op 13 Oktober 2017. In Parys soek die polisie vir 'n psigopaat wie se moorde geïnspireer is deur Jeanne Deber, bekend as "Die hottentotsgot", 'n beroemde reeksmoordenaar wat die land geterroriseer 25 jaar gelede. Jeanne Deber bied haar kundigheid aan die polisie om te help om die na-aper te vang. Geplaas in eensame opsluiting sedert haar arrestasie, het "Die hottentotsgot" een voorwaarde: om net deur die speurder Damien Carrot, haar vervreemde seun, te werk. Damien het geen keuse nie, want 'n reeksmoordenaar is los en kan op enige tyd, en enige plek in Parys toeslaan. Carole Bouquet as Jeanne Deber / Die Hottentotsgot Fred Testot as Damien Carrot Jaques Weber as Charles Carrot Pascal Demolon as Dominique Feracci Manon Azem as Lucie Carrot Serge Riaboukine as Crozet Robinson Stevenin as Alex Crozet Fredérique Bel as Virginie Delorme Elodie Navarre as Szofia Kovacs Adama Niane as Stern Yannick Samot as Bertrand Steve Tran as Achille Julien Tortora as Gallieni "La Mante - TF1". tf1 (in Frans).


André Esterhuizen (*30 Maart 1994, Potchefstroom) is ’n rugbyspeler wat vir die Sharks in Superrugby gespeel. Hy maak sy toetsdebuut vir die Springbokke op 2 Junie 2018 teen Wallis in Washington, D.C. op die ouderdom van 24 jaar. André Esterhuizen by SARugby.co.za André Esterhuizen by itsrugby.co.uk


Mathenjwa is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek Mathenjwa". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Leucandra solida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hozawa. Van Soest, R. (2011). Leucandra solida Hozawa, 1929. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164381. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Himmel erzählen die Ehre Gottes, BWV 76, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Gobiinae is 'n subfamilie van dikkoppe wat hoort tot die familie Gobiidae. Al die genera in hierdie subfamilie word as die ware dikkoppe beskou. Daar is 266 genera's wat hoort tot die subfamilie. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=267094


Els is 'n van en kan na die volgende mense verwys: Ernie Els, Suid-Afrkaanse gholfspeler Jurie Els, Afrikaanse sanger Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Parenkiem kan verwys na: Parenkiem (plantkunde), vulweefsel by plante Parenkiem (soölogie), vulweefsel by diere en mense


PepsiCo is 'n Amerikaanse multinasionale korporasie wat kos, graangebaseerde peuselkos, koeldrank, en ander produkte vervaardig, bemark en versprei. Sy hoofkantoor is in Purchase, New York. PepsiCo is in 1965 gevorm ná die samesmelting van die Pepsi-Cola Company en Frito-Lay, Inc. "Pepsi se baas tree uit". Netwerk24. Besoek op 14 Augustus 2018. Amptelike webwerf Sakedata vir PepsiCo, Inc: Google Finance Yahoo! Finance Reuters SEC-indienings Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Spaanse danser (Hexabranchus sanguineus) is tipe seeslak wat voorkom in die tropiese gedeeltes van die Stille- en Indiese oseane asook die Karibiese See. Meer spesifiek; dit kom voor in die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by KwaZulu-Natal. Die naam is afgelei van die bewegings wat die seedier wanneer dit swem asook die rooi kleur. In Engels staan dit bekend as die Spanish dancer. Die seedier word tot 600 mm lank en kan rooi of oranje wees van kleur. In sommige areas is die seedier geneig om gevlek te wees. Die kieue is ligter van kleur. Die seedier leef vanaf die tussengety sone asook op riwwe in water wat tot 50 m diep is. Die klein garnaal Zenopontonia imperator word dikwels saam hulle gevind. Hulle vreet sponse, seewurms en sekere skulpies. Die spesie kom algemeen voor. The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 Rudman, W.B., 1999 (March 31) Hexabranchus sanguineus (Ruppell & Leuckart, 1828). [In] Sea Slug Forum.


Japan Nasionale Roete 253 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


George R. R. Martin Amerikaanse skrywer Handtekening Literêre stroming Wetenskapsfiksie Fantasieromans Gruwelromans Beduidende werke A Song of Ice and Fire Amptelike webtuiste www.georgerrmartin.com George Raymond Richard Martin (* 20 September 1948 in Bayonne, New Jersey, as George Raymond Martin) is 'n Amerikaanse skrywer, scenarioskrywer en televisievervaardiger. Hy het internasionale bekendheid verwerf met sy epiese fantasieromanreeks A Song of Ice and Fire wat vanaf 2011 onder die titel Game of Thrones vir die Amerikaanse kabel- en satelliet-televisienetwerk HBO verfilm is. Daarnaas het 'n verskeidenheid romans en kortverhale, wat onder die fantasie-, gruwel- en wetenskapsfiksiegenre val, uit sy pen gekom.


Manna kan na een van die volgende verwys: Manna (graan) Manna (hemelbrood)


Ruacana is 'n dorp in die Omoesatistreek die noorde van Namibië. Dit is geleë op die grens met Angola op die Kunenerivier. Die dorp is bekend vir die Ruacana-valle en vir die Ruacana-kragstasie. Ruacana is ontwikkel rondom 'n groot ondergrondse hidroëlektriese aanleg gekoppel aan die nabygeleë dam oorkant die grens in Angola by Calueque. Die dam en die pompstasie is tydens die Angolese Burgeroorlog in 1988 in 'n Kubaanse lugaanval gebombardeer. Die fasiliteit is gedeeltelik herstel en vandag bedryf NamPower drie turbines wat 'n maksimum van 240 megawatt opwek. Die OvaZemba en Ovahimba stamme is inheems aan die gebied. Die naam Ruacana is afkomstig van Ruhakana, een van die eerste setlaars in die gebied. Ruacana se nedersettingstatus is in 2005 opgegradeer na dié van 'n klein dorpie en in 2010 na dié van 'n dorp. Dit word beheer deur 'n dorpsraad met sewe setels. In die 2015 plaaslike owerheidverkiesing het SWAPO ses setels gewen (826 stemme). Ruacana het 'n jaarlikse gemiddelde reënval van 426 millimeter (16,8 dm). In die 2010/2011 reënseisoen het dit 960 millimeter (38 dm) reën ontvang.


Callyspongia lobata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley. Van Soest, R. (2011). Callyspongia lobata. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=184467. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Schengen-ooreenkoms is 'n ooreenkoms wat in 1985 in 'n klein Luxemburgse dorpie Schengen geteken is en die geleidelike afskaffing van die grense tussen sommige lidstate van die Europese Unie beoog het. In 1990 is 'n Konvensie geteken wat dit geïmplementeer het en in 1995 is die grense tussen 7 lidstate opgehef. Dit het begin as 'n intergoewermentele ooreenkoms tussen dié lidstate (los van die EU) maar dit het later deel van die EU-wetgewing geword. Vandag beslaan Schengen al die lidstate van die EU behalwe Bulgarye, Kroasië, Siprus, Roemenië, Ierland en die Verenigde Koninkryk, maar Ysland, Noorweë, Switserland en Liechtenstein wat geen deel van die EU uitmaak, het nogtans by die Schengen-akkoord aangesluit. Amptelike webwerf van die Europese Kommissie Hierdie Europese Unie-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan help deur dit uit te brei.


Calthropella inopinata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Calthropella en tot die familie Calthropellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1983 deur Pulitzer-Finali. Van Soest, R. (2011). Calthropella inopinata Pulitzer-Finali, 1983. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=555803. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Caulospongia elegans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Caulospongia en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Caulospongia elegans (Lendenfeld, 1888). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=170749. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Aciculites is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse). Aciculites ciliata (Wilson, 1925) Aciculites cribrophora (Schmidt, 1880) Aciculites higginsii (Schmidt, 1879) Aciculites manawatawhi (Kelly, 2007) Aciculites mediterranea (Manconi, Serusi & Pisera, 2006) Aciculites orientalis (Dendy, 1905) Aciculites oxytylota (Lévi & Lévi, 1983) Aciculites papillata (Lévi & Lévi, 1983) Aciculites pulchra (Dendy, 1924) Aciculites spinosa (Vacelet & Vasseur, 1971) Aciculites sulcus (Kelly, 2007) Aciculites tulearensis (Vacelet & Vasseur, 1965)


Agelas repens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Agelas en tot die familie Agelasidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1998 deur Lehnert & Van Soest. Van Soest, R. (2011). Agelas repens Lehnert & Van Soest, 1998. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164838. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Chondrilla verrucosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Chondrilla en tot die familie Chondrillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1997 deur Desqueyroux-Faúndez & Van Soest. Van Soest, R. (2011). Chondrilla verrucosa. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=170371. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Amphimedon lamellata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Fromont. Van Soest, R. (2011). Amphimedon lamellata. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166677. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Cladorhiza depressa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Cladorhiza en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Kieschnick. Van Soest, R. (2011). Cladorhiza depressa Kieschnick, 1896. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=168227. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Cladorhiza oxeata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Cladorhiza en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Lundbeck. Van Soest, R. (2011). Cladorhiza oxeata Lundbeck, 1905. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=133195. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


己亥 Die Aardvark (己亥, jǐhài) is die 36ste jaar van die Chinese kalender (sien die tabel regs onder van die 60-jaarsiklus). Dit is ’n begrip uit die Chinese astrologie en dui op dié maanjare wat gekenmerk word deur ’n verbinding van die sesde Hemelstam (己, jǐ) – die element Aarde en Jin – met die 12de Aardtak (亥, hài), gesimboliseer deur die Vark (猪, zhū). Volgens die Chinese kalender kom so ’n verbinding elke 60 jaar voor. Die laaste Aardvarkjaar het in 1959 begin en volgens die Gregoriaanse kalender het dit geduur van 8 Februarie 1959 tot 27 Januarie 1960. Die volgende jare is Aardvarkjare: Hierdie artikel is vertaal uit die Duitse Wikipedia