Die Iguazú-waterval (Portugees: Cataratas do Iguaçu, [kataˈɾatɐʒ du iɡwaˈsu]; Spaans: Cataratas del Iguazú, [kataˈɾatas ðel iɣwaˈsu]; Guaraní: Chororo Yguasu, [ɕoɾoɾo ɨɣʷasu]) is een van die grootste watervalle in Suid-Amerika en geleë in die Rio Iguazú, 23 km oos van dié rivier se monding in die Río Paraná op die grens tussen Argentinië en Brasilië, net oos van die grens tot Paraguay. Noordoos van die waterval is die Brasiliaanse stad Foz do Iguaçu in die deelstaat Paraná geleë, sowat 18 km wes die Argentynse stad Puerto Iguazú in die provinsie Misiones en verder noordwes die Paraguaanse stad Ciudad del Este. 80% van die Iguazú-waterval se oppervlakte behoort aan Argentinië en 20% aan Brasilië. Die Iguazú-waterval is een van die Amerikas se grootste toeriste-aantreklikhede. Die Argentynse Iguazú Nasionale Park is in 1984 en die Brasiliaanse Iguaçu Nasionale Park in 1987 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys. In November 2011 is die Iguazú-waterval in 'n openbare stemming aangewys as een van die wêreld se New7Wonders of Nature.


'n Teragreep (Engels: terabyte), afgekort TB, is 1000 gigagrepe. Die teragreep is 'n veelvoud van die eenheid greep vir digitale inligting. Die voorvoegsel tera verteenwoordig die vierde mag van 1000, en beteken 1012 in die Internasionale Stelsel van Eenhede (SI). Dus is een teragreep een biljoen grepe. 1 TB = 1 000 000 000 000 grepe = 1012 grepe = 1000 gigagrepe. 'n Verwante eenheid, die tebigreep (TiB), met behulp van 'n binêre voorvoegsel, is die ooreenstemmende 4de krag van 1024. Een teragreep is omtrent 0,9095 tebigrepe of 931 gibigrepe. Biblioteekdata: Die Amerikaanse Kongresbiblioteek se "Web Capture"-span beweer dat hulle meer as 525 teragrepe se webargiefdata versamel het. Rekenaarhardeware: Hitachi het die wêreld se eerste een-teragreephardeskyf in 2007 vrygestel. Historiese internetverkeer: In 1993 het die totale internetverkeer ongeveer 100 TB vir die jaar beloop. Met ander woorde, die hoeveelheid internetverkeer per sekonde in 2008 oortref al die internetverkeer van 1993. Sosiale netwerke: In Mei 2009 het Yahoo! Groups "40 teragrepe van data om te indeks" bevat. Klimaatwetenskap.


Die TOM TAILOR GROUP is 'n houermaatskappy vir 'n reeks mode-ondernemings wat hul produkte onder die handelsmerke Tom Tailor en Bonita bemark. Die aandelemaatskappy, wat sy hoofkwartier in Hamburg-Niendorf, Duitsland het, spits hom op mode en bybehore in die middelpryssegment vir mans, vroue, jong volwassenes en kinders toe. Die Tom Tailor-groep is tans een van die voorste en snelgroeiendste mode- en leefstylondernemings in Europa wat sy bedrywighede in 2009 ook na die meubelmark uitgebrei het. Sy produkte word in 35 lande in eie en konsessiewinkels, in afdelings- en aanlynwinkels aangebied.


Die 2015 Absa Curriebeker is ’n rugbykompetisie wat in 2015 tussen provinsiale spanne in Suid-Afrika beslis is. Dit was die 77ste seisoen van die kompetisie sedert dit vir die eerste keer in 1889 gespeel is. Die Westelike Provinsie was die verdedigende kampioen. Hulle het die Goue Leeus met 19–16 in die 2014 eindstryd op Nuweland verslaan. Die eindstryd in 2015 is op 24 Oktober in Johannesburg beslis met die Goue Leeus wat wéér teen die Westelike Provinsie gespeel het, maar die bordjies verhang het met ’n oorwinning van 32–24. Die Goue Leeus behaal hiermee hulle 11de Curriebekertitel. Pos = Tabel Posisie S = Speel W = Wen (4 punte) G = Gelykop (2 punte) V = Verloor (0 punte) PV = Punte vir (Totale punte aangeteken) PT = Punte teen (Totale punte afgestaan) +/- = Punteverskil (Die totaal van PV minus PT) BP = Bonuspunt Spanne kan tot twee bonuspunte in 'n rondomtaliewedstryd verdien. Een bonuspunt word toegeken vir 'n span wat vier of meer drieë gedruk het in een wedstryd, ongeag die uitslag van die wedstryd.


In vloeidinamika, is die Mach-getal (M of Ma) (uitgespreek "mag") 'n dimensielose hoeveelheid wat die verhouding tussen vloei snelheid relatief tot 'n grens (termodinamiese grens tussen die sisteem en die omgewing) en die lokale spoed van klank voorstel. In alledaagse taal word die mach-getal gebruik as die meting van snelheid relatief tot die spoed van klank. In die geval is Mach die aantal keer wat 'n voorwerp vinniger as die spoed van klank gaan (Mach 3 beteken bv. die voorwerp beweeg drie keer vinniger as die spoed van klank). In vloeidinamika is dit egter meer kompleks en kan wiskundig as volg voorgestel word: M = u c {\displaystyle \mathrm {M} ={\frac {u}{c}}} waar M die Mach-getal is, u die lokale vloei snelheid is met verwysing na die grens tussen die sisteem (bv. die vlerk van 'n vliegtuig) en die omgewing, en c die spoed van klank in die medium is.


Die Renosterfontein-melkhoutboom is 'n melkhoutboom (Sideroxylon inerme) in die Overberg op die plaas Renosterfontien, 5 km buite Bredasdorp op die pad na Swellendam. Hierdie boom is weens sy besondere omvang en ouderdom op 17 Desember 1973 tot monument verklaar. Die boom is oor die 1 000 jaar oud en het 'n stamomtrek van 3,22 m, 'n stamdeursnee van 1,02 m, 'n kroonhoogte van 9 m en 'n kroonbreedte van 20 m. Melkhoutbome is beskerm in Suid-Afrika en geen deel mag van so 'n boom afgekap word sonder die toestemming van die Departement Bosbou. Drie ander melkhoutbome is tot monumente verklaar, naamlik die Poskantoorboom in Mosselbaai, die Verdragboom in Woodstock en die Fingo-melkhoutboom by Peddie. Die grootste melkboom in die land staan op die plaas Langbosch in die omgewing van Stilbaai by die koőrdinate 34° 22.302’S en 21° 19.245’O. Hierdie boom is 14m hoog en het op 'n hoogte van 80cm 'n stamomtrek van 10m. Die Burger, 6 Desember 2003. www.championtrees.co.za Koördinate: 34°29′48″S 20°07′37″O / 34.49667°S 20.12694°O / -34.49667; 20.12694


Holly Country, tot 1996 bekend as die Coalbrookmyndorp, is 'n dorp in die verre noorde van die Vrystaat, in Suid-Afrika. Die nedersetting, geleë sowat 5 km van Sasolburg, is 'n voormalige steenkoolmyn en is waarskynlik oorspronklik genoem na Coalbrookdale in Engeland. Dit was die toneel van die Coalbrookmynramp op 21 Januarie 1960 toe 435 werkers lewend begrawe is toe die myn in duie gestort het. Richard Hse, 'n Taiwanese sakeman, het die ou myndorpie uitgekoop in Oktober 1996. Hy het dit herdoop en die plek omskep in 'n hele aantal fabrieke insluitend klere-, skoene-, stoof-, hout- en papierfabrieke en 'n gholfbaan. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Holly Country". Sensus 2011. "Monument pays tribute to miners". News24 South Africa (in Engels). 4 November 2000. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2016. Besoek op 29 April 2013. "Dictionary of Southern African Place Names (Public Domain)". Human Science Research Council. p. 118. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Tonga is 'n dorp in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die suidooste van die Mpumalangaprovinsie van Suid-Afrika. Die dorp is naby aan die grens met Mosambiek geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Tonga". Sensus 2011.


Die NG gemeente Southfield was ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Kaapstad se suidelike voorstad Southfield, maar nadat Afrikaanssprekendes in dié gebied drasties afgeneem het vanaf die laat 1980’s, is die gemeente ingelyf by Plumstead, hoewel laasgenoemde eers in 1977 gestig is. Die jaar na die gemeente se stigting skryf die medewerker in Ons gemeentelike feesalbum, wat juis uitgereik is met die oog op die driehonderdjarige herdenking van die volksplanting: “Toe Jan van Riebeeck sy voet op Suid-Afrikaanse bodem geplaas en hy sy bekende gebed na die Vadertroon opgestuur het, het nóg hy, nóg enige gesagvoerder van die Hollandse Oos-Indiese Kompanjie kon droom hoe sy uitgesproke Christelike ideaal oor die jare heen uitgewerk sou word. Op 6 Januarie 1951, 299 jaar ná die stigting van die nedersetting aan die voet van Tafelberg, is die 26ste NG. gemeente in die Skiereiland gestig. Southfield is die jongste gemeente van Kaapstad, geleë plus-minus 11 myl vanwaar die kommandeur sy eerste spore getrap het. Met moed en ywer het die jong gemeente aan die werk gespring. Ons is vol moed vir die toekoms, met vertroue op God wat die wasdom gee.”


Die vlamklimop (Combretum microphyllum) is 'n struik of klimplant wat voorkom in die noorde van KwaZulu-Natal asook Eswatini, Limpopo en Mpumalanga. Die plant groei in alluviale grond van riviervalleie en rivieroewers. Die struik is bladwisselend en word tot 4 m hoog, hoewel dit in hoë bome hoër kan word. In steunbome rank en draai die lote om takke. Die bas is ligbruin en word later veselrig. Die blare is enkelvoudig, ovaalvormig en appelgroen. Die blaarrande is golwend. Die blommetjies is skarlakenkleurig. Suikerbekkies eet graag die nektar, terwyl kanaries en frette die knoppe eet. Groeivorm in die veld Blomme Vrugte Natuurlewe van Suid-Afrika Duncan Butchart Struik Nature 2012 ISBN 978-1-4317-0248-0 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Vlamklimop. Wikispecies het meer inligting verwant aan Vlamklimop Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Randse stadion is 'n stadion in Rosettenville, 'n voorstad van Johannesburg, in Gauteng, Suid-Afrika. Die stadion is aanvanklik in 1951 geopen, maar is in 2006 gesloop, oorgebou en in 2008 heropen. Dit bied sitplek vir 30 000 toeskouers. Die oorspronklike stadion is tussen 1949 en 1951 teen 'n koste van £ 60 000 opgerig. Dit kon destyds 15 000 toeskouers huisves. Met verloop van tyd is uitgebreide opknappingswerk uitgevoer. Die eerste hiervan was die toevoeging van fasiliteite tussen 1964 en 1965, en die tweede in 1976, waartydens spreiligte geïnstalleer is. Teen 2006 was die stadion egter verouderd en is besluit dat dit gesloop sou word. Die stadion is daarna oorgebou en in Augustus 2008 heropen. Die ou telbord is egter om historiese redes behou. Lys van stadions in Suid-Afrika http://www.football-lineups.com/stadium/2108/edit_history/ "argiefkopie". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Mei 2010. Besoek op 27 September 2015. Stadion se geskiedenis Geargiveer 15 Maart 2010 op Wayback Machine Stadionbestuur Suid-Afrika


Die NG gemeente Volksrust is ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Oostelike Sinode en die moedergemeente van dié kerkverband op die dorp Volksrust, Mpumalanga. in 2016 het die gemeente bestaan uit 426 belydende en 100 dooplidmate terwyl die proses van samesmelting met Volksrust-Suid na verwagting in daardie jaar afgehandel sou word. In die NGK Jaarboek van 2021 was die getalle van die verenigde gemeente 89 en 415. Die predikant was toe ds. Charl van Schalkwyk. Die gemeente was eers deel van die moedergemeente Wakkerstroom, toe dit bearbei is deur ds. D.P. Ackerman. Reeds voor afstigting is dit egter heeltemal afsonderlik deur ’n hulpprediker, ds. J.I. de Wet, bearbei. Hy het op 2 Desember 1905 met sy werk begin. Op dieselfde dag is die kerkgebou ingewy deur ds. P.J. Wolhuter, destyds leraar van die gemeente Piet Retief. Op 4 Junie 1910 het die Ringskommissie van Utrecht, in die dae toe die gemeentes in die gebied van die ou Nieuwe Republiek nog tot die Transvaalse Kerk behoort het, die gemeente Volksrust afgestig. Die eerste kerkraad het bestaan uit ses ouderlinge en nege diakens.


Die treurden (Pinus patula) is 'n indringerplant en keëldraende boom wat tot 20 m hoog word. Dit groei in vogtige grasvelde, woudrande en paddeurgrawings. Die boom is inheems in Meksiko en Sentraal-Amerika. In Suid-Afrika groei dit in die oostelike gedeeltes; vanaf die Oos-Kaap; deur KwaZulu-Natal tot in die Laeveld. Die boom is groot met 'n digte, geronde kroon wanneer volwassenheid bereik word. Die bas is grof en donker. Die naaldblare is in groepe van drie en neerhangend. Dit word gekweek vir kommersiële doeleindes in plantasies; die hout word gebruik vir konstruksiehout en papierpulp. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Lys van indringerplante in Suid-Afrika Natuurlewe van Suid-Afrika Duncan Butchart Struik Nature 2012 ISBN 978-1-4317-0248-0 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Treurden. Wikispecies het meer inligting verwant aan Treurden Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ds. Ebbe Dommisse (Piketberg, 9 September 1871 – Caledon, 19 September 1936) was ’n predikant in drie gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Dommisse het sy onderrig aan die Normaal School, Kaapstad, en die Suid-Afrikaanse Kollege geniet en, nadat hy in 1894 die B.A.-eksamen afgelê het, na die Kweekskool op Stellenbosch gegaan. Daar het hy van 1894 tot 1896 vir Stellenbosch se eerste rugbyspan gespeel, onder andere saam met mede-tokkelokke soos John Hofmeyr, Marthinus Daneel, Christie Neethling, Cornelis Nel, Andrew McGregor, P.K. Albertyn, Paul de Waal, Charles Murray en Herman van Broekhuizen. In 1896 was hy lid van die eerste Stellenbosse span wat die Groot Uitdaagbeker kon wen en in 1897 van die Holy Brigade, so genoem omdat hulle nooit drank gedrink het nie, wat die Victoria-kollege se heel eerste rugbytoerspan was. Prop. Dommisse is in 1898 gelegitimeer en vertrek daarna op ’n reis na Europa. By sy terugkeer was hy gedurende die Tweede Vryheidsoorlog lank werksaam in die konsentrasiekampe op Springfontein en Oos-Londen.


Ds. Henri Theodore Gonin (Saulspoort, distrik Rustenburg, 15 Februarie 1872 – Wellington, 10 September 1932) was ’n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Gonin was 'n seun van ds. H.L. Gonin, die baanbrekersendeling van Saulspoort, en sy eerste vrou, Jenny de Watteville. Gonin ontvang sy eerste onderrig in sendingskole en op Wellington. Ná voltooiing van sy skoolloopbaan bring hy 'n jaar in Europa deur. Hy verwerf die B.A.-graad op Wellington en word toe aan die Kweekskool op Stellenbosch as predikant van die NG Kerk opgelei. Ná sy legitimasie in 1898 sit hy sy studie in Halle, Duitsland, voort. Hy begin sy ampswerk as hulpprediker op Beaufort-Wes (1900). Gedurende 1901 en 1902 bedien hy 15 maande lank die inwoners van die konsentrasiekamp by Bethulie. In Februarie 1903 neem hy waar as leraar op Carnarvon en in 1905 aanvaar hy 'n beroep na Belfast. Op 9 Oktober 1913 word hy dosent aan die Sendinginstituut op Wellington waar hy byna 20 jaar lank werksaam is met die opleiding van sendelinge. Hy gee ook onderrig by Friedenheim, die opleidingsinrigting vir sending- en maatskaplike werksters van die NG Kerk.


Die Atterburyteater is 'n klassieke konsertsaal met 400 sitplekke, geleë op die hoek van Lynnwoodweg en Daventrystraat in die ooste van Pretoria, as deel van die Lynnwood Bridge Retail-ontwikkeling. Die teater is op 18 Mei 2011 geopen met die musiekblyspel “Stuur Groete aan Mannetjies Roux”. Die geboë ouditorium troon bokant die aangrensende kleinhandelontwikkeling uit en skep sodoende 'n besonderse landmerk in die ooste van Pretoria. Die teater loop op die grondvloer uit op 'n piazza, waar dit deel vorm van die vier aparte kleinhandelgeboue. Studio 3 Architects International, die argitekfirma wat die teater ontwerp het, was in 2012 die Nasionale Wenner van die 8ste Saint Gobain Gypsum International Trophy in die Innovasie-afdeling, vir die gebruik van sekere produkte in die ontwerp van die plafonne in die teater. Dit is deur die Atterbury groep ontwikkel. "Atterbury theatre seating plan 2012" (PDF). Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 4 Oktober 2015. Besoek op 4 Oktober 2015. "Atterburyteater – Omtrent Ons". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Junie 2019. Besoek op 4 Oktober 2015. "Lynnwood Bridge Shopping Centre" (in Engels).


In fisika is die snaarteorie of stringteorie ’n versameling teorieë waarin die punt-agtige deeltjies in deeltjiefisika vervang word met eendimensionele voorwerpe wat snare of stringe genoem word. Die doelwit van die snaarteorie is om alle soorte waargenome elementêre deeltjies te verduidelik aan die hand van die kwantumtoestande van hierdie snare. Benewens die deeltjies wat voorgestel word in die standaardmodel van deeltjiefisika, sluit die snaarteorie ook swaartekrag in en dit is dus ’n kandidaat vir ’n teorie van alles, ’n onafhanklike model wat alle natuurkragte en vorme van materie beskryf. Dit word algemeen gebruik as ’n teoretiese werktuig en het lig gewerp op baie aspekte van die kwantumveldteorie en kwantumswaartekrag. Die vroegste weergawe van die snaarteorie, die bosoniese snaarteorie, het net die deeltjies bekend as bosone ingesluit. Dit is toe ontwikkel tot die supersnaarteorie, wat voorstel daar is ’n verbintenis – ’n supersimmetrie – tussen bosone en die deeltjies bekend as fermione. Die snaarteorie vereis die bestaan van ekstra ruimtedimensies om niestrydig te wees. In realistiese fisiese modelle wat van die snaarteorie gekonstrueer is, is hierdie ekstra dimensies gewoonlik gekompakteer tot uiters klein skale.


Massillon is 'n stad, geleë in die noordooste van die deelstaat Ohio, in die County Stark. Steenkool, sand en gruis is natuurlike hulpbronne wat ontgin word. Die grond in die omgewing is ook vrugbaar. Die dorp is gestig in 1826 in afwagting op die voltooiing van die Eriekanaal en stad het gou 'n belangrike graanmark geword. Die stad het intussen 'n industriële stad geword met verskeie produkte wat hier vervaardig word. Die stad was die tuiste van Jacob S. Coxey wat bekend geword het as die leier van Coxey's Army, 'n groep werkloses en dié se marsjeer tog na Washington, D.C. op 25 Maart 1894. Collier's Encyclopedia, Crowell-Collier Educational Corporation, Volume 15, Bladsy 531. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Boshofpoort is een van die mooiste en bes bewaarde Kaapse plaasingange uit die 18de eeu. Dit is geleë in Nuweland waar Boshoflaan teen Paradysweg (die M3) doodloop. In 1666 het die meulenaar en steenmaker Wouter Mostert hier aan die Liesbeek die plaas Goed-en-Quaad toegeken gekry. Teen die einde van die 17de eeu was dit die eiendom van opperchirurgyn Willem ten Damme. Hy het ook die aangrensende plaas Boshof besit. In 1786 word Alexander van Breda die eienaar en het die hele plaas as Boshof bekendgestaan. Van Breda het waarskynlik die hek by die oprylaan na sy huis laat bou. Die onderverdeling van Boshof het in 1905 begin met die uitleg van die woonbuurt Fernglen aan die oostekant van Kirstenbosch. Die poort is gebou in die destyds baie gewilde neo-klassieke styl met sierlike en indrukwekkende koppe. Aan weerskante van die hek is wye symure met pilare. Hierdie poort lei tot een van die oudste eikelane aan die Kaap. Dit is die eiendom van die Stad Kaapstad. Nadat dit in 1940 deur die munisipaliteit gerestoureer is, is dit in 1941 tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar. Nou is dit 'n provinsiale erfenisterrein.


Appeldraai is 'n 100% swart nedersetting in die Noordwes-provinsie van Suid-Afrika. Dit is noord van Ventersdorp geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Appeldraai". Sensus 2011.


Die Gebande rubberpadda (Phrynomantis bifasciatus) is 'n padda wat voorkom in die noorde van die Noordwes en Limpopo, die ooste van Mpumalanga en die noorde van KwaZulu-Natal. Die padda word 6 cm lank. Die padda is blinkswart met breë rooi, pienk of geel strepe langs die kante van die rug en oor die pote. Natuurlewe van Suid-Afrika Duncan Butchart Struik Nature 2012 ISBN 978 1 43170 248 0 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Shinkansen Die Shinkansen (新 幹線) is 'n groot netwerk hoëspoedspoorlyne wat deur vier Japan Railways Group maatskappye in Japan bedryf word. Die netwerk, wat die modernste ontwerpe van hoëspoedtreine dra, het begin met die Tōkaidō Shinkansen (515.4 km, 320.3 myl) in 1964, is deurlopend uitgebrei en bestaan tans uit 2 616 km (1 625 myl) se lyne met 'n maksimumspoed van 240-320 km/h (150-200 mpu), 283.5 km (176.2 myl) van Mini-Shinkansen lyne met 'n maksimum snelheid van 130 km/h (80 mpu), en 10.3 km (6.4 myl) se sylyne met Shinkansen dienste. Die netwerk verbind die meeste groot stede op die eilande van Honsjoe en Kyushu, met die konstruksie van 'n verbinding na die noordelike eiland Hokkaido byna voltooi. Die bynaam "bullet train" word soms in Engels gebruik vir hierdie hoëspoed treine. Die maksimum bedryfspoed is 320 km/h (200 mpu) (op 'n 387.5 km gedeelte van die Tōhoku Shinkansen). Toetsritte het wel 443 km/h (275 mpu) behaal op konvensionele spoorlyn in 1996, en 'n wêreldrekord van 603 km/h (375 mpu) vir maglev treine in April 2015.


Die wigskrifteken giš of GIŠ (ook is, iṣ en iz) word algemeen aangetref in onder meer die Heldedig van Gilgamesj en die Amarna-briewe. Dit beteken "hout" en word ook as determinatief aan die begin van woorde gebruik om aan te dui ’n voorwerp is van hout gemaak. Die 12 hoofstukke (tablette) van die Heldedig van Gilgamesj noem 16 voorwerpe wat met "GIŠ" begin. Dit kan ook alfabeties gebruik word vir die letters e, i, s, ṣ of z. Een voorbeeld van die gebruik van GIŠ is in die woord GIŠ plus MÁ ("skip" of "boot"), dus GIŠ.MÁ of GIŠ.MÁ (, "houtboot"). ’n Paar woorde met GIŠ vooraan in die Heldedig van Gilgamesj, met die Akkadies agteraan, is: --GIŠ.APIN, epinnu ("ploeg") --GIŠ.BANŠUR, paššūru ("tafel") --GIŠ.ERIN, erēnu ("seder") --GIŠ.GAG, sikkatu ("fles (parfuum)") --GIŠ.GU.ZA, kussû


Die lokomotiewe genaamd "Durban" en "Pietermaritzburg" was die eerste stoomlokomotiewe wat deur die Natalse Regeringspoorweë aangekoop is. Selati-spoorlyn (en) New Light on Early Natal Locomotives, Article by Donald Bell & A.E. Durrant, SA Rail September–October 1994, pp. 164-166. Engelse Wikipedia "Talk Page": NGR 2-6-0T Durban & Pietermaritzburg, afdeling "Contractor's locomotives Durban and Maritzburg" Wikimedia Commons het meer media in die kategorie NGR 2-6-0T Durban & Pietermaritzburg.


Die Basmala (Arabies: بسملة), ook Bismillah (Arabies: بسم الله, "In die naam van Allah") is die naam van die Islamitiese spreuk b-ismi-llāhi r-raḥmāni r-raḥīmi بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ "In die naam van Allah, die Barmhartige, die Genadige". Die spreuk word deur Moslems in verskeie kontekste gebruik, byvoorbeeld tydens daaglikse gebed. Dit word ook voor elke soera (hoofstuk) van die Koran, behalwe vir die negende, geresiteer. Shelquist, Richard (3 Januarie 2008). "Bismillah al rahman al rahim". Living from the Heart (in Engels). Wahiduddin. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Augustus 2019. Besoek op 21 Junie 2009. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Makopong is 'n nedersetting in die Kgalagadi-distrik van Botswana. Dit is naby aan die grens met Suid-Afrika geleë, en daar is ook 'n grenspos wat van 08:00 tot 16:00 oop is. Die R375 en R376-streeksroetes ontmoet by die grenspos. Die bevolking het 1 697 getel tydens die 2011-sensus. Grensposte van Suid-Afrika "2011 Botswana Population and Housing Census" (PDF). Besoek op 11 September 2013.


Mahamba is 'n grenspos in Mpumalanga tussen Suid-Afrika en die suidweste van Eswatini. Die R543-streeksroete verbind die grenspos met die Suid-Afrikaanse padnetwerk. Grensposte van Suid-Afrika (en) Webblad – South African Ports of Entry Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Molatedidam is 'n grondvultipe dam geleë in die Maricorivier naby Zeerust in Noordwes, Suid-Afrika. Die dam is in 1986 voltooi met 'n wal wat 29 m hoog is en 'n bakmaat van 203 miljoen m3. Die hoofdoel van die dam is vir landboubesproeiing en huishoudelike water. Die gevaarpotensiaal van die dam is as hoog gelys. Lys van grootste damme in Suid-Afrika


Die NGR Klas K 0-6-0ST stoomlokomotiewe, 'n saaltenklokomtief, is in 1880 deur die Natalse Regeringspoorweë bestel. (en) Holland, D.F. (1972). Steam Locomotives of the South African Railways, Volume 2: 1910–1955 (1st ed.). Newton Abbott, Devon: David & Charles. p. 126-127. ISBN 978-0-7153-5427-8. (en) The Railway Report for year ending 31 Dec. 1880, Natal Government Railways, p. JJ72. (en) The Railway Report for year ending 31 Dec. 1904, Natal Government Railways, Annexure B, Durban, January 1905. (en) The Railway Report for year ending 31 Dec. 1908, Natal Government Railways, p. 39, par 14.


Ukelele (of ukulele) is 'n klein kitaaragtige musiekinstrument met vier snare wat gewoonlik met 'n plektrum getokkel word. Ukelele's word gewoonlik met nylon of derm gesnaar. Die snare word meestal G, C, E, A of A, D, F#, B gestem. Ukelele's het in die 19de in Hawaii ontstaan. Dit is gebaseer op 'n klein kitaaragtige instrument, bekend as die cavaquinhos, wat deur Portugese matrose na dié eilandgroep gebring is. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Ukelele. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Kadmiumgeel is 'n skakering van geel kleur. Die kleurnaam kadmiumgeel is die eerste keer in 1892 gebruik. Volgens verskeie kleurskemas word kadmiumgeel as volg voorgestel: Lys van kleure Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leeu is 'n kleur wat die gemiddelde pelskleur van 'n leeu verteenwoordig. Die eerste aangetekende gebruik van leeu as 'n kleurnaam in Engels was in 1551. Volgens verskeie kleurskemas word leeukleur as volg voorgestel: Lys van kleure Maerz and Paul A Dictionary of Color New York:1930 McGraw-Hill Page 198; Color Sample of Lion: Page 49 Plate 13 Color Sample G7


Die NG gemeente Kerkenberg is die tweede gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die Vrystaatse dorp Harrismith. Dit is deel van die Vrystaatse Sinode se Ring van Harrismith, waarin dit die tweede jongste gemeente is. Op 21 Maart 1942 is die gemeente Kerkenberg offisieel deur die Ringskommissie afgestig van die moedergemeente Harrismith, wat in min of meer twee gelyke dele deur die afstigting verdeel is. Op dieselfde dag is 'n gemeentevergadering gehou om oor 'n gepaste naam vir die nuwe gemeente te besluit. Ná breedvoerige bespreking is besluit op die mooi historiese naam Kerkenberg, 'n plek op die Drakensberge wat in die gemeente val en waar Piet Retief in Oktober 1837 aangekom het. Hier het die Voortrekkers vertoef terwyl Retief na Dingaan is om te onderhandel oor 'n verblyfplek in Natal. Op 30 Mei 1942 is onder voorsitterskap van ds. H.J.C. Reyneke as konsulent die eerste leraar van die gemeente beroep. Die keuse het op ds. F.J.B. Naudé van Heilbron-Suid geval, wat die beroep aangeneem het, en op 12 September hier bevestig is. Onder die bekwame leiding van ds. Naudé is dadelik aan die werk gespring.


Die Hamdanidiese dinastie (Arabies: Ḥamdānyūn, حمدانيون) was ’n Sjiïtiese, Moslemse Arabiese dinastie van Noord-Irak en Sirië (890-1004). Hulle het afgestam van die antieke, Christelike Banu Taghlib-stam van Mesopotamië en Oos-Arabië. Die dinastie is deur Hamdan ibn Hamdun gestig (na wie dit genoem is) nadat die Abbasidiese Kalifaat hom in 890 aangestel het as goewerneur van Mardin in Suidoos-Anatolië. Sy seun Abdallah (904-929) was op sy beurt goewerneur van Mosoel in Noord-Irak (906) en selfs Bagdad (914). Sy seuns is aangestel as goewerneurs van Mosoel en Aleppo. Die dinastie het in Mosoel regeer tot in 990. Hierna is die gebied wat hulle beheer het, verdeel tussen die Uqailiede en Marwaniede. Ali Saif al-Daula ("Swaard van die Staat") (945-967) het van Aleppo af oor Noord-Sirië regeer en die belangrikste teenstander geword van die Bisantynse Ryk se Christelike heruitbreiding. Sy hof was ’n kultuurmiddelpunt wat die Arabiese letterkunde bewaar het, maar dit het dié status verloor ná die Bisantynse verowering van Aleppo.


Genève Internasionale Lughawe (IATA-kode: GVA, ICAO: LSGG), voorheen bekend as Cointrin Lughawe en amptelik as Genève Aéroport, is die internasionale lughawe van Genève, Switserland. Dit is geleë 4 km noordwes [1] van die sentrum van die stad en 13 899 422 passasiers bedien met 192 944 vliegtuigbewegings in 2012. Dit is 'n middelpunt vir easyJet Switserland en Darwin Airline asook 'n fokusstad vir Swiss International Air Lines en Swiss European Air Lines. Sy noordelike grens is langs die Switsers-Franse grens en die lughawe kan vanaf albei lande bereik word. Die vragbedrywighede is ook toeganklik van beide lande, dit maak van Genève 'n Europese Unievragmiddelpunt hoewel Switserland nie 'n lid van die EU is nie. Die lughawe is gedeeltelik geleë in die kommune van Meyrin en gedeeltelik in die munisipaliteit van Le Grand-Saconnex. EAD Basic Genève Internasionale Lughawe statistiek "Plan de commune Geargiveer 6 Julie 2011 op Wayback Machine." Meyrin. Besoek op 29 September 2009. "PLAN DIRECTEUR Geargiveer 6 Julie 2011 op Wayback Machine." Le Grand-Saconnex. 117 (3/4). Besoek op 29 September 2009.


Penelope Anne Coelen (gebore 15 April 1940) is 'n Suid-Afrikaanse skoonheid. In 1958 word sy as Mej. Suid-Afrika aangewys en word sy die eerste Suid-Afrikaner wat die Mej. Wêreld titel wen. Sy is vandag steeds ’n bekende en beminde sosiale vlinder. Coelen is op 15 April 1940 in Durban gebore. Op 25 November 1958 het sy aan die TV-speletjie To Tell the Truth deelgeneem. Sy is met die suikerboer Michel Rey getroud en het vyf seuns. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 http://www.imdb.com/title/tt0048907/ Who's Who South Africa Geargiveer 5 April 2011 op Wayback Machine, besoek op 15 Julie 2017 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Andries Waterboer (1789 – Desember 1852) was 'n leier (kaptein) van die Griekwas in Suid-Afrika. Waterboer was 'n volbloed Boesman (San) wat as weeskind deur die Griekwas opgevoed is. Hy was geletterd en boesem die respek van sy onderdane in deur ongeletterde boesmans in Griekwaland-Wes te onderrig. In 1815 neem hy aan die Hartenaaropstand teen kapteins Adam Kok II en Barend Barends deel. Daar was ontevredenheid omdat dié kapteins nie genoeg weerstand teen Kaapse planne gebied het om jong Griekwamanne in die sogenaamde Hottentotte-regiment dienspligtig te maak nie. In 1816 verlaat Kok en Barends Griekwastad en op 20 Desember 1820 is Waterboer tot kaptein verkies. Sy posisie is deur die Kaapkolonie erken. Griekwaland-Wes is in vier gebiede verdeel: Griekwastad en die omliggende streke kom in Waterboer se besit en is Waterboersland genoem. Waterboer het in 'n "paleis" gewoon, wat in werklikheid 'n huis met ses kamers was. Vanaf 1819 is Griekwaland-Wes deur die Bergenaars ('n plunderende Griekwavolk uit die berge) geterroriseer. Die Kaapkolonie skenk jaarliks ammunisie aan Waterboer om die Bergenaars in toom te hou.


Republiek van Graaff-Reinet was van 1795 tot 1796 'n selfverklaarde Boererepubliek wat in en om die stad Graaff-Reinet in die huidige Suid-Afrika bestaan het. In die 18de eeu bereik die eerste berede kommando's van die Nederlandse setlaars die gebied waar Graaff-Reinet tans lê. Hulle het vanuit die Kaapkolonie na die ooste getrek. Die eerste boerderye word in die jare '70 van die 18de eeu opgerig. In hierdie eerste jare heers daar anargie en wetteloosheid in die gebied. Nadat 'n nuwe landdros na die streek gestuur is om wet en orde te handhaaf, kon daar met die vreedsame ontwikkeling van die nedersetting begin word. In 1795 roep die inwoners, na jare van onderdrukking deur die V.O.C., 'n republiek uit. Die inwoners van Swellendam het dit ook gedoen (sien kaart). Voordat die leiers van die Kaapkolonie die nuwe republieke weer kon inneem, word die Kaapkolonie (saam met die twee opstandige gebiede) in 1795 (en Graaff-Reinet tot in Augustus 1796) self deur Groot-Brittanje verower. Nadat Nederland die Kaapkolonie weer van die Britte teruggewen het, word dit in 1806 finaal deur die Britte ingeneem.


Die NG gemeente Kruisvallei was van 21 Januarie 1843 tot 5 Oktober 1935 die tweede of afgeskeide gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op Tulbagh in die Wes-Kaap. Die gemeente Kruisvallei het ontstaan uit geskille tussen 'n groot gedeelte van die lidmate van die moedergemeente en die destydse leraar, ds. Robert Shand. Hy was 'n man van puriteins godsdienstige strengheid en 'n onbuigsame geaardheid. Die ontevredenheid was veral weens ds. Shand se weiering om huwelike op Sondae te voltrek, om Nagmaal aan onbekendes te bedien en hul kinders te doop. Ook het hy die doop, katkisasie en voorstelling van nuwe lidmate geweier, tensy hulle na sy mening toegewyde Christene was. Dit het aanleiding gegee tot allerlei onaangenaamhede. Die goewerneur is selfs betrek, maar volgens ds. J.H. van Aarde, Kruisvallei se leraar van 1895 tot 1924, is die kerklike regte ondergeskik geag aan persoonlike regte en lei die geskille, wat maklik opgelos kon word deur die kerklike bestuur, tot die skeuring op Tulbagh. Die ontevredenes was agt jaar lank in onderhandelinge met die Ring, Sinode en regering om 'n verbetering van die toestande te probeer bewerkstellig en die vrede te herstel.


Arctocephalus is 'n genus van pelsrobe. Die genus bestaan uit sewe of agt spesies. Genus Arctocephalus Antarktiese pelsrob, A. gazella Guadalupe-pelsrob, A. townsendi Juan Fernández-pelsrob, A. philippii Galápagos-pelsrob, A. galapagoensis Kaapse pelsrob, A. pusillus Nieu-Seelandse pelsrob, A. forsteri (word bevraagteken - sien onder) Subantarktiese pelsrob, A. tropicalis Suid-Amerikaanse pelsrob, A. australis Die aantal spesies in die genus word bevraagteken, hoofsaaklik as gevolg van beperkte molekulêre data. Die probleem word vererger deurdat sommige spesies vrugbare kruisings (basters) kan produseer. 'n Onlangse hersiening het aanbeveel dat sewe spesies behou word. Die Nieu-Seelandse pelsrob word 'n subspesie van die Suid-Amerikaanse pelsrob, terwyl die status van die Guadalupe-pelsrob ook bevraagteken word. Ander onlangse studies het aangedui dat die genus dalk parafileties is (nie 'n gemeenskaplike voorsaat het nie). In die geval sal alle spesies (behalwe vir die Kaapse pelsrob) in 'n aparte genus ingedeel word. Die naam Arctophoca is vir die nuwe genus voorgestel. Berta, A. & Churchill, M. (2012).


Francois van Heyningen (1935–2015) was 'n Afrikaanse akteur, sanger, skrywer en radio-omroeper. Van Heyningen is bekend vir rolprente soos Die Banneling (1971), Sien jou môre (1970) en Z.E.B.R.A. (1971). Hy was ook die stem van Francois Fonselet in die oorgeklankte TV-drama, Die Meisie van Avignon. Hy was as omroeper by die Afrikaanse Radiodiens, Springbokradio en later by Radio Pretoria betrokke, en het op 'n tyd Springbokradio se drama-departement bestuur. Hy het meer as 12 radioverhale met meer as 1800 episodes geskryf, waaronder Agent Nul-dubbel-nul-ag, Huis Vergeet-my-nie en Kringloop van die lewe. 'n Geestelike boek, genaamd Hoe om suksesvol te lewe, het uit sy pen verskyn en is deur Lux Verbi uitgegee. Francois van Heyningen is op 23 Mei 1935 op Theunissen gebore en het op 'n plaas in die distrik Bultfontein grootgeword. Heyningen het later by die SAUK in Bloemfontein begin werk. Hy was 'n gegradueerde met hoofvakke wat onder meer geskiedenis, musiekgeskiedenis, kerkgeskiedenis en kommunikasiekunde ingesluit het. Heyningen was met die sopraan Lucille Ackerman getroud.


Die Berbertale (Berbers: Tamaziɣt, Tamazight, ⵜⴰⵎⴰⵣⵉⵖⵜ [tæmæˈzɪɣt], [θæmæˈzɪɣθ]) vorm 'n tak van soortgelyke en naverwante tale en dialekte binne die Afro-Asiatiese tale wat in sommige dele van Noord-Afrika deur die inheemse Berbervolke gepraat word. Dié taalgroep bestaan uit 27 tale wat deur sowat 30 miljoen mense gepraat word. Soms word dit as een taal beskou wat uit aparte dialekte bestaan. Van die Berbertale word met die Tifinagh-skrif, die Arabiese of die Latynse alfabet geskryf. Die Berbertale word veral in Marokko en Algerië gebesig, waar dit ampstale is, asook in 'n kleiner mate in Libië, Mali, Niger, Tunisië, Burkina Faso, Egipte, Mauritanië en Wes-Sahara. As gevolg van die Berberse diaspora word Berbertale ook in lande soos België, Frankryk, Nederland, Duitsland, Spanje, Kanada, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State gepraat. Tot die begin van die Middeleeue het die Berbertale 'n dialekkontinuum gevorm, wat as gevolg van die Islamitiese veroweringe en die uitbreiding van Arabies gefragmenteer is.


Die talent (Latyn: talentum; Antieke Grieks: τάλαντον, talanton, "skaal", "balans", "som") was een van verskeie antieke eenhede van massa, ’n kommersiële gewig en ooreenstemmende eenhede met ’n waarde gelykstaande aan daardie massa van ’n edelmetaal. Die talent goud was bekend aan Homeros, wat geskryf het Achilles het ’n halwe talent goud aan Antilochos gegee as prys. Dit was min of meer die massa water wat nodig was om ’n amfora te vul. ’n Griekse, of Attiese, talent was 26 kg, ’n Romeinse talent 32,3 kg, ’n Egiptiese talent 27 kg en ’n Babiloniese talent 30,3 kg. Die Bybelse algemene talent wat in die tyd van die Nuwe Testament gebruik is, was 58,9 kg. ’n Attiese talent silwer het die waarde gehad van nege man-jare geskoolde arbeid. Huursoldate in die Hellenistiese tydperk is gewoonlik een dragme per dag betaal. Daar was 6 000 dragmes in ’n Attiese talent. Die Babiloniërs, Sumeriërs en Hebreërs het die talent in 60 mines verdeel, wat elk weer in 60 sikkels verdeel is.


Die 2014 Formule Een Australiese Grand Prix is op 16 Maart 2014 in Melbourne, Australië, gehou. Dit was die eerste wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Nico Rosberg in sy Mercedes gewen. Williams het probleme in nat omstandighede "Bottas spring vyftiende op die rooster weg, omrede sy ratkas voor die wedren vervang is." Mercedes met Rosberg beste in derde oefening Maldonado kry toestemming om te jaag


Dawnpark is 'n voorstad van Boksburg naby aan Vosloorus. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Subplek Dawnpark". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Duduza is 'n groot township geleë in die Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit in Gauteng. Duduza is ongeveer 56 km suidoos van Johannesburg geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika Duduzatornado "Hoofplek Duduza". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Matsuo Munefusa, meer bekend as Matsuo Basho (Japannees: 松尾芭蕉; 1644 – 28 November 1694) was 'n Japannese digter. Hy is bekend as die grootste vervaardiger van haiku, 'n soort van poësie met slegs 17 lettergrepe. Vir hom was geskrewe Japannees moeilik om te bemeester, maar haiku was maklik om te skryf. Matsuo se haiku's het eienskappe van die natuur en die vier seisoene ingesluit. Die lesers moet hul verbeelding gebruik om sy gedigte te verstaan. (en) Louis Frédéric, Japan Encyclopedia, Harvard University Press, 2002, bl. 71. Rodd, Laurel Rasplica. "Japanese literature." World Book Advanced. World Book, 2013. Web. 4 Desember 2013. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Matsuo Basho. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Gereformeerde kerk Khomas-Hoogland is die jongste van die 15 gemeentes in die GKSA se Klassis Waterberg. Dis een van vyf Nambiese gemeentes wat tot dié Klassis behoort, pleks van die Klassis Etosha, soos al die ander Gereformeerde kerke in die land. Die Gereformeerde kerk Otjiwarongo het in 2015 teruggegaan van Waterberg na Etosha. Die Gereformeerde kerk Khomas-Hoogland is in 2009 gestig en sluit naas die Namibiese hoofstad, Windhoek, ook die dorpe Okahandja en Rehoboth im. Einde 2015 was hier 40 belydende en 17 dooplidmate, vergeleke met 42 en nege einde 2011. In dieselfde tyd het die drie ander Gereformeerde kerke in sy gebied, Windhoek, Windhoek-Suid en Okahandja se totale getal belydende lidmate van 661 tot 648 afgeneem en die dooplidmate van 149 tot 197 toegeneem. Ds. J.P. le Roux bedien Khomas-Hoogland sedert 2013 in kombinasie met Namib-Kus en Aranos, wat albei ook tot die Klassis Waterberg behoort. Die afstand wat hy moet aflê van Aranos na Hentiesbaai oor Swakopmund is sowat 760 km. Le Roux, Jacobus Petrus, 2013 – hede (in kombinasie met Aranos en Namib-Kus) (af)


Die Rhodes-beurs is 83 beurse wat toegeken word uit die nalatenskap van Cecil John Rhodes aan belowende studente uit sekere lande vir driejarige studie aan die Universiteit van Oxford. Ingevolge Rhodes se testament is sowat ’n derde van sy erflating, nagenoeg £2 miljoen uit die totaal van nagenoeg £6,5 miljoen, opgedra aan die sorg van trustees. Hy het versoek dat hy begrawe word in die Matopo’s, en dat die omliggende grond ontwikkel word as ’n openbare ontspanningsterrein en plaas. Sy Kaapstadse woning Groote Schuur moes die woning word van die eerste minister van ’n verenigde Suid-Afrika. £100 000 is bemaak aan sy voormalige kollege, Oriel, aan Oxford, en 60 beurse, elk met ’n waarde van £250 per jaar vir drie jaar, is toegeken aan ’n groep jong mans wat versigtig gekeur is uit veral die Engelssprekende wêreld, onder wie 24 van Suid-Afrika, 21 van Australië, ses van Kanada, drie van Newfoundland (wat toe nog ’n afsonderlike kolonie was), drie van Bermuda, drie van Jamaika en ’n sekere aantal, wat later bepaal sou word, uit die Verenigde State van Amerika.


Nissan Navara is die naam vir die D22 en D40 geslagte van Nissanbakkies wat in Asië en Suid-Afrika verkoop word; in Noord-, Sentraal- en Suid-Amerika en die Filippyne word dit as die Nissan Frontier verkoop. Die model is in 1997 in Japan vrygestel deur die vervanging van die D21-Nissan Hardbody bakkie. Sedert 2002 word die D22-reeks bakkie nie meer in Japan verkoop nie; die D22 se primêre mark is Noord-Amerika. Dit word tans in Nissan se fabriek in Canton, Mississippi, in die VSA gebou. Nissan was sedert 1986 die pionier van die "Hardbody" of "Nissan Frontier". Die eerste model was die D21, beskou as 'n klein bakkie. Na meer as 10 jaar met die D21, was die tweede geslag Navara ("Hardbody" in Suid-Afrika) vervaardig vanaf 1997 tot en met 2004, wat geklassifiseer was as 'n kompakte grootte bakkie. Dit is vervang deur die groter, hoër en langer D40, wat Nissan nou as 'n middelgrootte bakkie bemark. Die Navara kry sy naam van Navarre in die noorde van Spanje, en die Europese weergawe word in die Nissanfabriek in Barcelona gebou.


Karl Kielblock (* 23 Oktober 1907, Beaufort-Wes - † 26 November 1991, Strand) was 'n Afrikaanse skrywer van ontspanningslektuur. Hy skryf jeug- sowel as volwassefiksie. Verskeie van sy werke speel af teen 'n historiese agtergrond, hy lewer ook 'n beduidende bydrae tot die moord- en speurverhaalgenre in Afrikaans. Deur die loop van sy loopbaan verskyn daar meer as 40 boeke uit sy pen. Karl August Kielblock is op 23 Oktober 1907 op Beaufort-Wes gebore as die naasjongste van elf kinders. Sy vader, ’n ingenieur by die poskantoor, is Herman Frederick Kielblock en sy moeder is Karoline Luïse, gebore Artz. Sy ouers praat meestal Duits maar ook Engels by die huis. In 1914 is sy vader oorlede, toe hy slegs sewe jaar oud is, waarna sy moeder alleen na die groot gesin moes omsien. Hy ondergaan sy skoolopleiding op sy geboortedorp en matrikuleer in 1925 aan die Beaufort-Wes Boys High School. Met ’n lening studeer hy aan die Paarlse Onderwyskollege en bekwaam hom in 1927 as laerskoolonderwyser.


Ds. Frederic John Berning Malan (Adelaide, 30 April 1897 - 9 Desember 1963) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Berning Malan het sy laerskoolonderrig op Hoopstad in die Vrystaat ontvang en sy aanvanklike hoërskoolonderrig aan die Hoërskool Franschhoek. Van Januarie 1914 tot 1919 het hy aan 'n plaasskool in die Vrystaat onderwys gegee en daarna sy skoolloopbaan op Boshof hervat en voltooi. Sy naskoolse opleiding het hy ontvang aan die Hugenote-universiteitskollege op Wellington en die Grey-universiteitskollege in Bloemfontein, waar hy die B.A.-graad en Hoër Onderwysdiploma aan die einde van 1923 behaal het. Intussen is hy op 12 Desember 1922 in die huwelik bevestig met mej. Maria Steyl. Nadat hy sy studie voltooi het, het hy van 1922 tot 1925 as hoërskoolonderwyser eers op Winburg en daarna op Parys gewerk. In 1926 het hy na Stellenbosch vertrek vir sy opleiding as predikant. Nadat hy die proponentseksamen aan die einde van 1930 met sukses afgelê het, het hy die gemeente Nuwekerk, Graaff-Reinet, as hulprediker tot April 1938 bedien. Hy is op 29 Januarie 1938 na Villiersdorp beroep en op Saterdag 9 April 1938 in die gemeente bevestig.


'n Minister is 'n politikus (manlik of vroulik) wat aangestel is/was in 'n sekere kabinet van 'n land se regering. Die regering van 'n land is gewoonlik die gesamentlike verantwoordelikheid van die president of eerste minister, en 'n groep ministers wat saam die kabinet vorm. Die ministers in die kabinet, gewoonlik die mees bekwame of senior parlementslede, word deur die regering se uitvoerende hoof – die president of eerste minister – gekies en aangestel. Elke minister is verantwoordelik vir een of meer aspekte van die regering se spektrum, byvoorbeeld gesondheid, onderwys, finansies, landbou, waterwese, polisie en verdediging. Die woord minister is van Latyn oorgeneem, waar dié woord dienaar beteken. Dit is oorspronklik veral gebruik om huisdienaars aan te dui. Sedert die 10de eeu word dit vir die dienaars, meer spesifiek, die raadgewers van die koning gebruik. Deur die loop van die eeue verwerf die ministers al hoe meer uitvoerende mag, wat tot die huidige betekenis van die woord aanleiding gee. Kabinet van Suid-Afrika Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir minister. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Hawthornden is 'n besonder groot dubbelverdiepinghuis waarvan die geskiedenis terug dateer tot sover as 1683. Dit is geleë in Herschel Walk in Wynberg (Kaapstad) en grens aan die terrein van die Hoër Seunskool Wynberg. Die huis is gebou in die Victoriaanse styl. Die versierde plafonne en mure en die meubels is in die Victoriaans-Edwardiaanse styl met 'n sterk Italiaanse invloed. In 1891 het die mynmagnaat sir J.B. Robinson die huis en landgoed gekoop en daar gewoon tot sy dood. Hy het die huis vergroot en opgeknap. Later is dit deur sy oudste dogter Ida Labia en haar man bewoon. Die huis met sy unieke versameling laat-Victoriaanse skilderye en beeldhoukuns en twee antieke motors is in 1976 deur Robinson se kleinseun, graaf Natale Labia, as 'n museum aan die Kaapse regering geskenk. Op die terrein is die grafkelder van die Robinson- en Labia-families. Die huis en die oorblywende deel van die landgoed is tot gedenkwaardigheid verklaar. Omdat dit 'n private woning is, is dit nie vry toeganklik nie. Fransen, Hans: A guide to the old buildings of the Cape.


'n Windpomp is 'n tipe windmeul waarmee water deur middel van windkrag gepomp word. Dit kan water uit boorgate, putte, fonteine, damme en riviere pomp en kan ook vir die dreinering van moerasse gebruik word. Dit word meestal vir die voorsiening van water vir huishoudelike gebruik, veesuipings en leivoorbesproeiing aangewend. Windpompe word tot vandag toe algemeen op die Suid-Afrikaanse platteland en in buurlande aangetref. Dit is relatief maklik om windpompe te installeer en dis oor die jare bewys dat hulle betroubaar is. Hulle het 'n lang lewensduur en het min instandhouding nodig. Dis 'n groen tegnologie wat geen brandstof gebruik, geen gasse vrystel en nie tot lugbesoedeling bydrae nie. Windpompe is veral geskik vir minder ontwikkelde gebiede waar die plaaslike bevolking self die instandhouding kan behartig. Dit kan ook vir boorgate met 'n lae waterleweringstempo gebruik word. Die grootste nadeel van windpompe is dat hulle slegs werk as die wind waai. Die wind is egter nie altyd orals ewe sterk en betroubaar nie. In sekere gebiede kan die windkrag te laag wees om 'n windpomp te ondersteun. Windpompe kan nogal lawaai en hulle is ook soms onooglik.


Max Vuyisile Sisulu (gebore 23 Augustus 1945) is 'n Suid-Afrikaanse politikus wat van 2009 tot 2014 as Speaker van die Nasionale Vergadering gedien het. Hy is op 6 Mei 2009 tot die posisie verkies. Hy volg Gwen Mahlangu-Nkabinde op en word so die eerste manlike post-apartheid speaker van die Nasionale Vergadering. Hy is ook die eerste swartman wat speaker geword het. Na afloop van die algemene verkiesing van 2014 is Sisulu deur Baleka Mbete as Speaker van die Nasionale Vergadering opgevolg. Hy is 'n lid van die African National Congress (ANC). Sisulu is die seun van Walter en Albertina Sisulu, beide prominente anti-apartheid aktiviste van die ANC. Hy is die broer van die politikus Lindiwe Sisulu en (wyle) joernalis Zwelakhe Sisulu, beide lede van die ANC. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Max Sisulu.


Die Gereformeerde kerk Cullinan is die sesde oudste van die 11 gemeentes in die GKSA se Klassis Oostelike Pretoria en in 2015, toe hier 171 belydende en 41 dooplidmate was, die vyfde kleinste. Die Gereformeerde kerk op Cullinan is op 10 September 1966 van die Gereformeerde kerk Bronkhorstspruit afgestig. Aan die begin het die gemeente uit agt wyke bestaan en is eredienste in die Presbiteriaanse kerk, toe die skoolsaal en later die Voortrekkersaal gehou. Eindelik het die gemeente 6 morg kerkgrond teen R112,50 per morg van die Zonderwater-gevangenis aangekoop. Eers is net ’n kerksaal gebou wat op 26 Julie 1970 in gebruik geneem is. Die koste was R21 000 en dr. B.R. Kruger het die hoeksteen op 2 Mei 1970 gelê. Die eerste orrel is geskenk deur die moedergemeente en is later vang deur ’n unieke pyporreltjie, wat nie eens voetnote het nie en moontlik die kleinste in die kerkverband is. Later is die saal in ’n kerk omskep met die aanbou van die vleuels en moederskamer. Die gemeente se eerste pastorie was ’n huis wat iemand gratis aan die gemeente beskikbaargestel het.


Die Gereformeerde kerk Molopo was ’n klein gemeente van die GKSA in die Kalahari wat deel was van die Klassis Vryburg. Molopo is in 1954 gestig en het die plekkies Tosca en Bray ingesluit. In sy kort bestaan van net 21 jaar het die handjie vol lidmate (in 1960 was hier byvoorbeeld 29 belydende en 14 dooplidmate) daarin geslaag om hul eie kerkgebou te bekom. Die gemeente het in 1975 ontbind waarna lidmate ingeskakel het by die Gereformeerde kerk Vryburg. Snyman, Philippus Christoffel, 1956 – 1957 (in kombinasie met Goeie Hoop) Kruger, Hendrik Gerhardus, 1960 – 1967 (in kombinasie met Vryburg) Venter, Jacob, 1967 – 1969 (in kombinasie met Vryburg) Van der Walt, Benoni, 1971 – 1975 (in kombinasie met Vryburg) (af) Harris, C.T., Noëth, J.G., Sarkady, N.G., Schutte, F.M. en Van Tonder, J.M. 2010. Van seringboom tot kerkgebou: die argitektoniese erfenis van die Gereformeerde Kerke. Potchefstroom: Administratiewe Buro. (af) Venter, ds. A.A. (hoofred.) 1960.


Baron Augustin Louis Cauchy (Parys, 21 Augustus 1789 – Sceaux, 23 Mei 1857) was 'n invloedryke Franse wiskundige, en is een van die mees gepubliseerdes, met meer as 800 publikasies agter sy naam. Daar word soms gesê dat daar meer wiskundige stellings na Cauchy vernoem is as na enigiemand anders. Hy was veral daarin geinteresseer om analise op 'n formele basis te plaas en het enorme bydraes tot komplekse analise asook permutasiegroepe in abstrakte algebra gemaak. Cauchy was sterk katoliekgesind en 'n aanhanger van die Franse Bourbon dinastie. Hierdie standpunte is deur slegs 'n minderheid van sy eweknieë in die Franse akademiese wêreld gedeel. Vanaf die Julierewolusie in 1830 het dit hom dan ook meer en meer in konflik met die regering en baie van sy kolegas en studente gebring. Hy verlaat die land en verloor sy pos as professor by die gesogte École Polytechnique nadat hy weier om 'n eed van getrouheid aan die nuwe regering af le lê. Hy keer eers weer in 1838 terug Frankryk toe. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Augustin Louis Cauchy. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Die Gereformeerde kerk Hermanus is die vyfde jongste van die 20 gemeentes in die GKSA se Klassis Boland, wat die hele Wes-Kaap en die noordwestelike uithoeke van die Noord-Kaap beslaan. Einde 2015 was hier 151 belydende en 19 dooplidmate, vergeleke met onderskeidelik 116 en 16 vyf jaar vantevore. Die buitengewone klein getal dooplidmate vergeleke met die belydende lidmate is daaraan te wyte dat die Overbergse en Suid-Kaapse kus vir baie Gereformeerde lidmate ’n aftreeplek is. Die gemeente Hermanus is op 29 Oktober 2000 gestig met sowat 70 belydende lidmate en sluit ook die dorpe Gansbaai en Stanford in, maar die kerk is reeds die vorige jaar deur Hans Oostenbrink en sy seun Henk gebou en teen kosprys aan die gemeente oorgedra. Hulle het ook die erf geskenk waarop die kerk staan. Die kerk is op 4 Desember 1999 amptelik in gebruik geneem. Dit bied plek vir 150 stoele. Aan die linkerkant is ’n onthaal- en braaiplek en die katkisasiekamers. Regs voor is die kloktoring. Die afdakkie tussen die kerk en die kloktoring bied skuiling teen die reën.


Canet-en-Roussillon is ’n dorp in die Franse département Pyrénées-Orientales en die gewes Languedoc-Roussillon met ’n oppervlakte van 22,39 vierkante kilometer en 12436 inwoners (2013). Sy inwoners word in Frans Canétois genoem. Maynooth, Republiek van Ierland MairesGenWeb Fabricio Cardenas, Archives de Canet, Nomination du maire en 1912, 29/08/2014 Fabricio Cardenas, Archives de Canet, Nomination de l'adjoint au maire en 1912, 24/03/2015 J. R., Jumelage officiel Canet-Maynooth, L'Indépendant, 29/06/2011 Die amptelike webwerf van Canet-en-Roussillon Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Afrikaanse gedagte is 'n boek geskryf deur C.M. van den Heever. In die boek behandel hy die onderwerp dekadensie in kultuur, en hoe die Afrikaanse beweging dit hier ter plaatse kan stopsit. Van den Heever word sterk geïnspireer deur Oswald Spengler se Der Untergang des Abendlandes: kulture begin dikwels klein met 'n eenvoudige boerderygemeenskap as hoeksteen, word dan dikwels met 'n gees en doel voortgedryf, bereik sy hoë kruin, en begin stagneer deur verfyning en afronding (bekend as beskawing), maar raak dan vasgeval in modes, alledaagshede, strukture, en vorm, of dan, die "geraamte", gestroop van enige diepte. Van den Heever het 'n probleem daarmee dat die Afrikaner klakkeloos die Engelse modes na-aap (soos aangehaal uit die Nederlands-Amerikaner Adriaan Barnouw se Language and Race Problems in South Afica, 1934), soortgelyk aan wat die Vlaminge met die Franse modes en giere gedoen het.


Die Gereformeerde kerk Rustenburg-Wes is die grootste van die drie Afrikaanse gemeentes van die GKSA in Rustenburg, Noordwes. Met ’n sieletal van 736 einde 2015, vergeleke met 1 120 einde 2011, was dit trouens die grootste van al 22 gemeentes in die Klassis Molopo. Die gemeente het op 26 Augustus 1973 as derde gemeente van die Gereformeerde kerk Rustenburg afgestig. Die eerste dopeling was Christo Harmse op die stigtingsdag. Kort voor lank het die kerkraad begin beplan om ’n kerk te bou. Die argitek Renier Roos het die plan van die Gereformeerde kerk Meyerspark in Pretoria aangepas by plaaslike omstandighede. Die bouers was Bun Malan en Pieter Eager. Die orrel moes met ’n hyskraan in die kerk aangebring word, maar dit was te groot vir die beskikbare ruimte sodat ’n muur (blykbaar 'n buitemuur) uitgebreek moes word om plek daarvoor te maak. Granite Memorials het ’n gedenksteen geskenk. Die kerk is op 21 November 1979 in gebruik geneem. Visser, dr. Jan, 1974 – 1980 Bester, Gert Barend Cornelius, 1980 – 1986 De Klerk, dr. Theunis Christiaan, 1985 – 1989 Opperman, dr.


Die Gereformeerde kerk Rustenburg-Noord was die tweede van die vier Afrikaanse gemeentes van die GKSA wat tussen 1859 en 1975 in Rustenburg, Noordwes, gestig is. Die gemeente is gestig op 30 Oktober 1949, 90 jaar ná die Gereformeerde kerk Rustenburg, die eerste in die hele kerkverband. Die standplaas waar ds. Dirk Postma die Gereformeerde Kerk gestig het, het ná afstigting binne Rustenburg-Noord se gemeentegrense geval. Aan die begin het moeder en dogter dieselfde kerkgebou gebruik omdat die Noord-gemeente geldelik nog swak was en dus nie dadelik aan kerkbou kon dink nie. Ook ’n pastorie moes eers wag sodat die eerste predikantspaar op die dorp moes loseer. Die dorpsraad het ’n stuk grond geskenk waarop ’n kerk gebou kon word. Die argitek J.M. van der Westhuizen het die plan geteken en die kerkraad het as eienaarbouer opgetree met diaken T.J. Coetzee as voorman. Die hoeksteen is op 30 Augustus 1952 onthul tydens welke geleentheid prof. S. du Toit die feesrede gelewer het. Om die een of ander rede is die toring nie volgens plan voltooi nie, maar ’n ander spits aangebring wat dit stomp laat lyk.


Die Gereformeerde kerk Witbank-Suidoos was een van twee samesmeltings van Afrikaanse gemeentes van die GKSA op Witbank waardeur die drie gemeentes wat tussen 1931 en 1983 hier gestig is, eindelik net een geword het. Die Gereformeerde kerk Witbank-Suid het in November 1969 van die Gereformeerde kerk Witbank afgestig. Eers is dienste in die Laerskool Taalfees sê en kerkraadsvergaderings in die moedergemeente se gebou gehou. Sowat drie jaar ná afstigting is ’n tender van Witzies Konstrukie aanvaar vir die oprigting van ’n kerkgebou volgens ’n plan wat die Gereformeerde argitek Johan de Ridder geteken het. Die Presutu-boumetode is gebruik. Vir die oprigting van die mure is betonpanele gebruik. As ’n besparingsmaatreël het die kerkraad besluit om nie ’n kerkklok te koop nie en die vrouelidmate het vir die aankoop van die banke en die orrel gesorg. Hierdie gebou is op 12 Mei 1973 in gebruik geneem en ’n jaar later is ’n klok tog aangekoop, wat in die toring aangebring is. Weens verwering moes die toring later afgebreek word en dit is vervang deur ’n kleinere waarin die klok opnuut gemonteer is.


Anaheim is 'n stad naby Los Angeles in die suide van Kalifornië in die Verenigde State van Amerika. Dit is in 1857 deur Duitse immigrante gestig. Anaheim is die tuiste van Disneyland en twee professionele sportspanne: Die "Los Angeles Angels of Anaheim" (bofbal) en die "Anaheim Ducks" (yshokkie). Die stad word deur baie mense op pad na Disneyland besoek. In 2012 het onluste hier uitgebreek nadat die polisie twee mans doodgeskiet het. "California Cities by Incorporation Date" (in Engels). California Association of Local Agency Formation Commissions. Geargiveer vanaf die oorspronklike (Word) op 17 Junie 2016. Besoek op 25 Augustus 2014. (en) "Anaheim (city) QuickFacts". United States Census Bureau. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Februarie 2015. Besoek op 4 Februarie 2015. (en) "Anaheim Mayor Tom Tait". City of Anaheim. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 September 2014. Besoek op 18 September 2014. Medina, Jennifer (25 Julie 2012). "Anaheim Cracks Down as Police Shootings Set Off Protests". New York Times (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 April 2019.


Die balk-dikbek (Hemigymnus fasciatus) is 'n vis wat voorkom in die Indo-Pasifiese gebied, die Rooisee, Oman en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Barred thicklip wrasse. Die vis word tot 50 cm groot en het kenmerkende diklippe. Die vis se kleure verander soos dit ontwikkel. Die wyfie het 'n swart lyf met vyf nou, wit vertikale strepe op die sye. Die kop is geel-groen met pienk strepe op. Die volwasse mannetjie se pienk strepe is meer duidelik. Gedurende broeityd kan die mannetjie die kleure op sy lyf omkeer: die wit word swart en die swart word wit. Die onvolwasse visse is bruinerig tot donker groen van kleur met verskeie dowwe strepe oor die lyf. Die vis leef in water wat van 5 tot 25m diep is. Hulle verkies 'n mengsel van sand, rotsrommel en koraal in riwwe. Die onvolwasse vissies skuil in die korale se takke terwyl die volwasse visse orals op die riwwe swem. Die vis is alleenlopers of bly in klein groepies. Hulle vreet slakke en skaaldiere.


Daar is verskeie monumente en ander gedenktekens vir pres. M.T. Steyn in Suid-Afrika en Nederland. Steyn het van 1877 tot 1879 in die Nederlandse stad Deventer gewoon om hom voor te berei vir die toelatingseksamen tot die Universiteit Leiden. As eerbetoon aan die president het belangegroepe in Nederland die beeldhouer Antoine (Toon) Dupuis opdrag gegee om 'n standbeeld van Steyn te maak. Dit beeld Steyn uit waar hy op 'n koppie staan met 'n bandelier oor sy skouer. Die stadsraad van Deventer het gesorg vir die sentrale staanplek naby die stasie sowel as die voetstuk wat 'n Suid-Afrikaanse koppie voorstel. Gladys Steyn, die president se dogter, het die beeld op 6 Julie 1922 onthul. 'n Lewensgroot standbeeld van pres. M.T. Steyn staan voor die hoofgebou van die Universiteit van die Vrystaat in Bloemfontein. Die president het sy regterhand halfpad oor sy bors en enkele vingers uitgestrek. Die beeldhouer was Anton van Wouw en dit is in 1929 opgerig op versoek van die Afrikaanse Studentebond en onthul deur die weduwee van die president. Die President Steynbank in die Nederlandse Nasionale Park De Hoge Veluwe by Otterlo dateer uit die 1924.


Die Gereformeerde kerk Okahandja is ’n Gereformeerde gemeente op die Namibiese dorp Okahandja. Dit is tans (2015) die 13de oudste gemeente van die Gereformeerde Kerk in Namibië. Okahandja is in werklikheid die jongste van drie Gereformeerde kerke wat met die jare gestig is binne die huidige gemeentegrense wat, buiten die gelyknamige distrik, ook die distrikte Usakos, Karibib, en Omaruru insluit. Die Gereformeerde kerk Usakos is in 1953 gestig, maar het in 1960 ontbind nadat die afstigting van die Gereformeerde kerk Walvisbaai in 1956 dié gemeente se selfstandige voortbestaan onmoontlik gemaak het. En op Omaruru en Karibib het van 1972 tot 1982 ’n gemeente Erongo bestaan het. Die huidige Gereformeerde kerk Okahandja het ontstaan as ’n wyk van Windhoek, sowat 70 km suid van hier, toe ds. A.G.C. Yssel in die laat 1960's en vroeë 1970's Doppers in die omgewing uitgesnuffel en hulle saamgesnoer het in ’n wyk van sy gemeente, waar hy gestaan het van 1968 tot sy aftrede in 1988. Een maal per maand het die Windhoekse kerk vir dienste op Okahandja gesorg.


Sekhukhune, ook gespel Sikukuni of Sekoekoeni (1814 – 13 Augustus 1882) was koning van die Marota. Sy ryk was geleë tussen die Limpopo- en Vaalrivier in die hedendaagse Suid-Afrikaanse provinsie Limpopo. Sekhukhune word na die dood van sy vader op 21 September 1861 koning van die Marota. Om sy ryk te versterk en te verdedig teen Europese kolonisering laat hy sy jong onderdane in blanke myne en op plase werk sodat hul salarisse gebruik kon word om gewere van die Portugese in Delagoabaai, en ook vee aan te koop. In Mei 1876 verklaar president Thomas François Burgers van die Suid-Afrikaansche Republiek oorlog teen Sekhukhune. Sekhukhune verslaan die Transvaalse leër op 1 Augustus. 'n Volgende aanval van die Lydenburgse Vrijwilligerskorps word ook afgeweer. Op 16 Februarie 1877 teken die twee partye by Botshabêlô 'n vredesverdrag. Sy oorwinnings dra by tot die vertrek van Burgers en die Britse anneksasie van die Republiek in 1877. Hoewel die Britte die Transvaalse oorlog teen Sekhukhune eers veroordeel het, het hulle na die anneksasie daarmee voortgegaan. In 1878 en 1879 word drie Britse aanvalle met sukses afgeweer totdat Sir Garnet Wolseley in November 1879 met 'n leër van Britte, Boere en 10 000 Swazis vir Sekhukhune verslaan het.


'n Elektriese isolator is 'n materiaal waarvan die interne elektriese lading nie vrylik beweeg nie en dit dus bykans onmoontlik maak om 'n elektriese stroom te gelei onder die invloed van 'n elektriese veld. Dit staan in kontras  teenoor ander materiale, halfgeleiers en geleiers, wat elektriese stroom makliker gelei. Die eienskap wat die isolator onderskei is sy spesifieke weerstand; isolatore het 'n hoër weerstand as halfgeleiers en geleiers. Daar bestaan nie 'n perfekte isolator nie aangesien alle isolatore 'n mate van beweeglike ladings (ladingdraers) bevat wat 'n stroom kan dra. Daarby word alle isolatore elektries geleidend wanneer 'n groot genoeg spanning aangewend word dat die elektriese veld elektrone wegskeur van die atome. Dit staan bekend as die deurslagspanning van 'n isolator. Sommige materiale soos glas, papier en teflon het 'n hoë weerstand en is baie goeie isolatore. Rubberagtige polimere en meeste plastiek is voldoende om as isolators gebruik te word in elektriese bedrading en kabels. Isolatore word gebruik in elektriese toerusting om geleiers te ondersteun en van mekaar te skei sonder dat stroom deur die isolators kan beweeg.


Karel Benjamin (*17 Februarie 1928, Goodwood – † 19 November 2002, Kaapstad) was 'n Afrikaanse skrywer van kort- en kontreiverhale. Hy is veral bekend vir sy bundel, Staan uit die water uit!, wat oor die Kaap se bruin gemeenskap voor die Tweede Wêreldoorlog handel. Carl Petrus Johannes Jacobus Benjamin is op 17 Februarie 1928 in die Akkers in Goodwood gebore. Tot met die ouderdom van ses bly hy saam met sy ma, 'n huishulp, op die hoek van Akkerweg en Townsendstraat, waarna hulle na Distrik Ses trek. Vanaf twaalfjarige ouderdom bly hulle tydelik in Seepunt, maar dit is eers na sy ouers se dood in 1948 dat hy Kaapstad vir goed sy woonplek maak. Hy gaan skool in Goodwood en Distrik Ses, maar verlaat die skool na standerd ses om geld te kan verdien. Hy werk by die Spoorweë in Soutrivier, by Goodwood Munisipaliteit en doen ook privaat bou- en verfwerk oor die hele Kaapse Skiereiland, terwyl hy naby die ou Distrik Ses woon. Onder andere help hy bou aan winkelsentrums en groot hospitale.


Henricus Gregorius Jozeph (Henk) (gebore op 23 Julie 1952 in Hengelo) is 'n Nederlandse voormalige politikus vir die Volksparty vir Vryheid en Demokrasie (VVD), 'n regs-liberale party. Hy was minister in die kabinette Balkenende I, Balkenende II, Balkenende III, Rutte I, Rutte II en Rutte III gewees. Henk Kamp studeer aan die Sentrum vir Fiskale Studies (onderdeel van die Nederlandse Belastingdiens) en gaan werk as fiskale speurder. Hieronder volg 'n oorsig van sy verdere beroepe: lid van die stadsraad van Borculo, van 5 September 1978 tot 12 April 1994 wethouer van Borculo, van 29 April 1986 tot 12 April 1994 lid van die Provinsiale State van Gelderland, van Julie 1986 tot Mei 1994 lid van die Tweede Kamer van die State-Generaal, van 17 Mei 1994 tot 22 Julie 2002 lid van die Tweede Kamer der Staten-Generaal, van 30 Januarie 2003 tot 27 Mei 2003 lid van die Tweede Kamer der Staten-Generaal, van 30 November 2006 tot 18 Desember 2008 Kommissaris vir Bonaire, Sint Eustatius en Saba, van 1 Januarie 2009 tot 10 Oktober 2010 Opmerking: Kamp is as wethouer van Borculo belas met openbare werke, ruimtelike ordening, behuising, sport, ekonomiese aangeleenthede en omgewing.


Arthur Christopher Orme Plummer CC (13 Desember 1929–5 Februarie 2021) was ’n Kanadese teater-, rolprent- en televisieakteur. Nadat hy sy rolprentdebuut in die 1958 prent Stage Struck gemaak het, het hy ’n suksesvolle loopbaan gehad wat oor vyf dekades strek. Van Plummer se mees noemenswaardige rolle was in Battle of Britain (1969), Waterloo (1970), The Return of the Pink Panther (1975), Murder by Decree (1979), Star Trek VI: The Undiscovered Country (1991), A Beautiful Mind (2001), Nicholas Nickleby (2002), The New World (2005), Inside Man (2006), The Imaginarium of Doctor Parnassus (2009) en The Girl with the Dragon Tattoo (2011). Hy het verskeie historiese figure uitgebeeld, onder andere Rudyard Kipling in The Man Who Would Be King (1975), Mike Wallace in The Insider (1999) en Leo Tolstoi in The Last Station (2009). Van al sy uiteenlopende rolle is Plummer vir baie mense die bekendste vir dié van kaptein Georg von Trapp in die 1965-treffermusiekprent The Sound of Music, saam met Julie Andrews.


Die Rutte II-kabinet, die Nederlands kabinet wat het regeer van 5 November 2012 tot 26 Oktober 2017, het bestaan uit lede van die VVD en die PvdA. Die Eerste Minister en minister van Algemene Sake was Mark Rutte van die VVD-party, 'n regs-liberale party, gewees.


Vernon February (*15 Junie 1938, Somerset-Wes –† 24 November 2002, Amsterdam) was 'n Suid-Afrikaanse letterkundige, aktivis en digter. February het Suid-Afrika in 1964 met vrywillige ballingskap verlaat om sodoende onderdrukkende apartheidswetgewing vry te spring. Hy het 'n nuwe tuiste in Nederland gevind, waar hy groot sukses as letterkundige, digter en aktivis bereik het. Hy kon eers weer in die vroeë 90's na Suid-Afrika terugkeer. Behalwe vir sy werk as akademikus en aktivis verwerf hy ook bekendheid as kundige op die terreine van koloniale, Suid-Afrikaanse en Afrika-letterkundes, kreolisering, taalbeplanning en taalpolitieke kwessies, wat gerugsteun word deur 'n uitstekende publikasierekord. Vernon Alexander February is op 15 Junie 1938 op Somerset-Wes gebore as die vierde oudste in 'n gesin van sewe kinders. Daar is ses broers, in ouderdomsvolgorde Godfrey, Dougie, James, Vernon, Desmond en Cecil, asook 'n suster, Mary, wat jonk oorlede is. Op vyfjarige ouderdom is sy vader, Lawrence, oorlede en maak sy moeder, Katy, die ses seuns groot op geld wat sy verdien as huishulp.


Die Nederlandse Ryk (Nederlands-koloniale Rijk) het bestaan uit oorsese grondgebied wat deur die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande, en later, die moderne Nederland vanaf die sewentiende eeu tot die mid-1950's beheer is. Die Nederlanders het die voorbeeld van die Portugese Ryk en die Spaanse Ryk gevolg om 'n oorsese koloniale ryk op te bou. Hiermee saam het die Nederlanders se kennis van die seevaart, handeldryf en die opkoms van nasionalisme, baie goed te pas gekom. Die land se strewe om van die juk van Spaanse oorheersing vry te kom het die nasionalisme nog verder aangeblaas. Sy aan sy met die Britse Ryk se koloniale uitbreiding, het die Nederlanders aanvanklik koloniale eiendomme op die grondslag van onregstreekse staatskapitalistiese korporatiewe kolonialisme deur die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie en die Nederlandse Wes-Indiese Kompanjie bedryf. Nederlandse verkenningsvaarte van seevaarders soos Willem Barentsz, Henry Hudson en  Abel Tasman het 'n magdom nuwe gebiede aan die Europeërs bekend gestel. In besonder die nuwe gebiede in die Arktiese Oseaan, Noord-Amerika, in die, Stille Oseaan,  Australië, en Nieu-Seeland.


Rijvi Raj (Sanskrit: राज) beteken letterlik "om te regeer". Dit is ook 'n titel van verskeie Indiese regeerders. Dit word ook as 'n naam gebruik. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Alan Wolf Arkin (gebore op 26 Maart 1934) is ’n Amerikaanse akteur, regisseur, komediant en musikant met ’n loopbaan wat oor byna ses dekades strek. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Edward Scissorhands (1990), Glengarry Glen Ross (1992), Little Miss Sunshine (2006), en Argo (2012). Hy is van Joodse afkoms. Arkin, wat van 10-jarige ouderdom af toneelspellesse geneem het, het aan verskeie drama-instellings studeer. Hy het die folkgroep The Tarriers saam met twee vriende gestig; Arkin het gesing en kitaar gespeel. Van 1958 tot 1968 het hy saam met die kindergroep The Baby Sitters gesing. Hy het ook in die operette Candide gesing. In die 1960's was hy ’n vroeë lid van die komediegeselskap The Second City. Hy is bekend vir sy spel in prente soos The Russians Are Coming, the Russians Are Coming (1966), Wait Until Dark (1967), The Heart Is a Lonely Hunter (1968), Catch-22 (1970), The In-Laws (1979), Edward Scissorhands (1990), Glengarry Glen Ross (1992), Little Miss Sunshine (2006) en Argo (2012).


Hilary Ann Swank (gebore op 30 Julie 1974) is ’n Amerikaanse aktrise en rolprentvervaardiger. Sy het twee Oscars en drie Golden Globes vir beste aktrise gewen en in 2007 ’n ster op die Hollywood Walk of Fame gekry. Swank het haar rolprentdebuut in ’n klein rol in Buffy the Vampire Slayer gemaak voordat sy haar deurbraakrol in 1994 in die vierde prent van die The Karate Kid-franchise, The Next Karate Kid, gemaak het. Op televisie was sy een van die hoofakteurs in seisoen 8 van Beverly Hills, 90210 (1997-1998). Swank het groot lof gekry vir haar spel as Brandon Teena in die onafhanklike biografieprent Boys Donot Cry (1999), waarvoor sy ’n Oscar en ’n Golden Globe gewen het. Haar ander Oscar en Golden Globe was vir die rol van ’n vroulike bokser in Clint Eastwood se 2004-sportdrama Million Dollar Baby. Ander rolle was in onder meer The Gift (2000), Insomnia (2002), Iron Jawed Angels (2004), waarvoor sy weer vir ’n Golden Globe benoem is, Red Dust (2004) The Reaping (2007), P.S. I Love You (2007), Freedom Writers (2007) en The Homesman (2014).


Sir Philip Anthony Hopkins, CBE (gebore op 31 Desember 1937), is ’n Walliese akteur, komponis en skilder. Na sy studie in musiek en drama in die middel 1950's het hy aan die Royal Academy of Dramatic Art in Londen studeer, waar hy deur Laurence Olivier raakgesien is. Olivier het hom genooi om by die Royal National Theatre aan te sluit. In 1968 het hy sy deurbraakrol in The Lion in Winter gekry as Richard I van Engeland. Hopkins word beskou as een van die grootste lewende akteurs. Hy is veral bekend vir sy vertolking van Hannibal Lecter in The Silence of the Lambs, waarvoor hy ’n Oscar vir beste akteur gewen het, asook die opvolg, Hannibal, en die voorvolg, Red Dragon. Ander noemenswaardige rolle sluit in Magic (1978), The Elephant Man (1980), The Bounty (1984), 84 Charing Cross Road (1987), Bram Stoker's Dracula (1992), The Remains of the Day (1993), The Innocent (1993), Legends of the Fall (1994), Nixon (1995), Amistad (1997), The Mask of Zorro (1998), Meet Joe Black (1998), Instinct (1999), The World's Fastest Indian (2005), Fracture (2007) en Thor (2011).


Susan Abigail Sarandon (gebore Tomalin; 4 Oktober 1946) is ’n Amerikaanse aktrise. Sy het ’n Oscar en Bafta gewen en is ook bekend vir haar sosiale en politieke aktivisme. Sy is in 1999 aangestel as ’n Unicef-welwillendheidsambassadeur en het in 2006 die Action Against Hunger Humanitêre Prys ontvang. Sarandon het haar loopbaan in 1970 in die prent Joe begin voordat sy in die televisiesepie A World Apart (1970–71) was. Sy was in 1975 te sien in die kultusfliek The Rocky Horror Picture Show (1975), wat die langste speeltyd van alle prente nog gehad het. Sy is vir ’n Oscar vir beste aktrise benoem vir Atlantic City (1980), Thelma & Louise (1991), Lorenzo's Oil (1992) en The Client (1994), voordat sy dit gewen het vir Dead Man Walking (1995), waarin sy saam met Sean Penn speel. Sy het ook die Bafta vir The Client gewen en die Screen Actors Guild Award vir Dead Man Walking.


Hierdie artikel handel oor die etniese groep. Vir die taal, sien Duits. Die Duitsers (Duits: Deutsche) is 'n Germaanse nasie en etniese groep inheems aan Sentraal-Europa wat 'n gemeenskaplike Duitse afkoms, kultuur en geskiedenis deel, en Duits as moedertaal praat. Alternatiewelik is Duitsers diegene wat in Duitsland woon of in Duitsland gebore is. Volgens die grondwet van Duitsland is diegene wat oor die Duitse burgerskap beskik, 'n Duitser, ongeag van die etniese herkoms. Duitsers vorm die titulêre nasie van Duitsland, waar hulle byna 93% van dié land se bevolking vorm en nog klein erkende minderhede soos Dene, Friese, Roma en Sorbe leef. Behalwe Duitsland kom Duitse minderhede nog in Europese lande soos België (Duitstalige Gemeenskap), Denemarke (Noord-Sleeswyk), Frankryk (Elsas en Lotaringe), Italië (Suid-Tirool), Kasakstan, Nederland, Pole (Silesië), Rusland (Ruslandduitsers) en Tsjeggië (Sudete) voor. Nie alle mense wat Duits as moedertaal praat, beskou hulself as Duitsers.


Hierdie artikel handel oor die rolprent- en televisieprys. Vir ’n artikel oor die akademie, sien Britse Akademie vir Rolprent- en Televisiekuns. 'n Bafta of BAFTA is ’n prys van die Britse Akademie vir Rolprent- en Televisiekuns (Engels: British Academy of Film and Television Arts). Hierdie pryse word jaarliks op ’n luisterryke seremonie toegeken, onder meer vir die beste rolprente, TV-programme en akteurs. Van 2008 af word dit in die Royal Opera House in Sentraal-Londen gehou. Die 70ste Bafta-toekenningsaand is op 12 Februarie 2017 aangebied. Die Britse Akademie vir Rolprent- en Televisiekuns is in 1947 as die Britse Rolprentakademie gestig deur David Lean, Alexander Korda, Carol Reed, Charles Laughton, Roger Manvell en andere. In 1958 het die akademie met die Gilde van Televisievervaardigers en -regisseurs saamgesmelt om die Rolprent- en Televisievereniging te vorm. Dit het in 1976 sy huidige naam gekry. Die akademie se pryse is in die vorm van ’n teatermasker wat deur die Amerikaanse beeldhouer Mitzi Cunliffe ontwerp is. Die seremonie het voorheen in April of Mei plaasgevind, maar word sedert 2002 in Februarie elke jaar gehou om die Oscars vooraf te gaan.


Boutros Boutros-Ghali (Arabies: بطرس بطرس غالي Buṭrus Buṭrus Ghālī , Egiptiese Arabies: [ˈbotɾos ˈɣæːli]; 1922–2016) was 'n Egiptiese politikus en van 1992 tot 1996 die sekretaris-generaal van Verenigde Nasies. Hy is veral gekritiseer omdat die VN nie by nie burgeroorlog en volksmoord in Rwanda ingegryp het nie. Van 1997 tot 2002 was hy die sekretaris-generaal van La Francophone, ’n internasionale organisasie vir Franssprekende lande. Boutros-Ghali is op 14 November 1922 in Egipte uit 'n ryk Kopties-Christelik geslag gebore. Sy grootvader was eerste minister van Egipte in 1910. Hy het vir die regerings van Anwar Sadat en Hosni Mubarak gewerk en het in 1977 Sadat na Jerusalem vergesel. Hy speel 'n belangrike rol in die Camp David-akkoorde se totstandkoming. Onder Mubarak werk hy om Egipte opnuut 'n rol te gee in die Organisasie vir Afrika-eenheid, die Beweging van Onverbonde Lande en die Organisasie van Islamitiese Samewerking. In 1996 word hy Sekretaris-Generaal van die Verenigde Nasies. Die Koue Oorlog is verby en hierdie organisasie soek na sy nuwe rol in die wêreld.


Carol Clark (gebore 1947) is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en digter. Sy is in 1947 op Elliot in die Oos-Kaap gebore, waar sy ook matrikuleer. Carol Clark studeer verder aan die Hugenote Kollege op Wellington en bekwaam haarself as 'n maatskaplike werker. Hierna verwerf sy die B.A.-graad en die B.A. Honneurs-graad aan die Universiteit van Suid-Afrika deur deeltydse studie. Sy woon lank aan die Weskus, onder meer op Koingnaas en Langebaan, waar sy bibliotekaresse is en ook vir 'n rukkie Engels gee op die skool by Vredenburg. Sy is getroud en het twee kinders. Sy publiseer Afrikaanse en Engelse gedigte in letterkundige tydskrifte soos Standpunte, Tydskrif vir Letterkunde en Carapace en debuteer dan in 1984 in die versamelbundel Visier. Hier onderskei sy haar gedigte deur 'n fyn visualiteit en genuanseerde klankspel, met T.T. Cloete wat veral die gedigte Ruimtetuig en Uitvaart in hierdie verband uitsonder. Haar natuurbeelding word veral beïnvloed deur die eiesoortige skoonheid van die Weskus. Daarna volg die selfstandige bundel Tjienkerientjee se oog is swart. Die gedigte in die bundel is merendeels liries en eenvoudig, maar bevat nogtans heelwat diepte.


Nelle Harper Lee (28 April 1926 – 19 Februarie 2016) was 'n Amerikaanse skryfster wat bekend was vir haar boek To Kill a Mockingbird. Sy het met die boek die Pulitzerprys vir fiksie in 1961 gewen. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Harper Lee. Harper Lee in die Internet-rolprentdatabasis Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die rosige sandspiering (Parapercis schauinslandii) is 'n vis wat in die Indiese- en Stille Oseaan-area voorkom en ook aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis as die Rosy sandperch bekend. Die vis word tot 14 cm lank. Hierdie spesie se kleurpatroon varieer. Dit is gewoonlik witterig met twee rye breë, rooi tot bruin strepe oor die lyf, bo en onder die sylyn. Partykeer is die twee rye strepe aan mekaar verbind deur 'n rooierige lyn. Daar is ook twee donkerrooi kolletjies op die basis van die stertvin, regbo mekaar. Die rugvin is swart met 'n rooi rand. Die volwasse mannetjie se stertvinne is holrond. Die vis leef in baaie, hawens en aflandige riwwe in water wat 3 tot 50 m diep is. Hulle verkies oop, sand- en rotsrommelbodems. Hulle is gewoonlik alleenlopers. Dit is die enigste sandspierinkie wat bo die riwwe swem saam met see-goudvissies om soöplankton te vreet. Hulle vreet ook klein ongewerweldes. Hierdie spesie is seldsaam.


Die krewel-skad (Alepes djedaba) is 'n vis wat voorkom in die Indiese- Stille Oseaan gebied, die Rooisee en langs die ooskus van Afrika suidwaarts tot by KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis as die Shrimp scad bekend. Die vis word tot 34 cm lank en bly klein met 'n spoelvormige lyf. Die vis is silwer oor die hele lyf, tog lyk dit grys-groen van bo af en witterig van onder af. Daar is 'n swart vlek op die boonste kieue deksel. Die stertvin is geel terwyl die pektorale vinne lank en sekelvormig is. Hierdie vis is 'n roofvis wat in groot skole saam jag en 'n verskeidenheid vis en skaaldiere vreet. Hulle kom naby kusriwwe voor, soms ook by rotspunte en skeepswrakke in water wat 2 tot 50m diep is. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 Alepes djedaba by FishBase.


Mahlabathini is 'n landelike dorp in die Ugu-distriksmunisipaliteit in die suide van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit is die geboorteplek van die Suid-Afrikaanse politikus Mangosuthu Buthelezi (1928). Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Mahlabathini". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Op die Mons Sacer word die leier van die plebejers, L. Sicinius Bellutus die eerste volkstribuun. Slag van Lade - Met steun van die Fenisiese vloot val die Perse onder Darius I die Ioniese Grieke en die stad Miletus aan. Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, Smith, Taylor, Walton, Maberly, 1849 Phoenicians, Deel 2 van Peoples of the past Glenn Markoe, University of California Press, 2000, ISBN 0-520-22614-3, ISBN 978-0-520-22614-2


Die Sjokolade-doktervis (Acanthurus thompsoni) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Stille Oseaan en Indiese Oseaan; ook aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by noord KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Chocolate surgeon. Die vis word tot 27 cm lank en is donkerbruin tot lig met 'n wit stert. Daar is 'n donker kol by agterkant van die dorsalevin wat slegs sigbaar is wanneer die vis sy ligter kleur variasie vertoon, soos by die skoonmaak stasies. Die onvolwasse vissies het ligte geel vinne. Hulle leef in aflandige koraalriwwe in water wat 4 tot 22m diep is en leef loserige groepe saam. Die visse vreet soöplankton. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 http://www.fishbase.org/summary/SpeciesSummary.php?ID=4734&genusname=Acanthurus&speciesname=thompsoni&AT=Acanthurus+thompsoni&lang=English Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Geenhoringvis (Naso hexacanthus) is 'n vis wat voorkom in die weste van die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Sleek unicornfish of die Nohorn unicorn. Alhoewel die vis deel vorm van die Eenhoringvisse het dit glad nie 'n horing nie. Die vis word tot 50 cm lank en die lyf is bruin tot blou-grys aan die bokant terwyl die onderkant liggeel is. Die stert is blou en daar is swart strepe op die wange wat strek tot by die kieuedeksel. Die vis kan sy kleur verander na ligblou. Hulle leef in skole saam naby steil hellings van riwwe en slaap in skeure in die riwwe snags. Hulle verkies water wat 15 tot 135 m diep is en vreet soöplankton. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3


Ruth Elizabeth "Bette" Davis (5 April 1908 – 6 Oktober 1989) was ’n Amerikaanse aktrise van die silwerdoek, teater en televisie. Sy word beskou as een van die grootste aktrise in die geskiedenis van Hollywood, en is bekend daarvoor dat sy bereid was om onsimpatieke, siniese karakters te vertolk. Sy het positiewe kritiek ontvang vir haar spel in verskeie genres, van moderne misdaaddramas tot historiese en periodeprente, en soms selfs komedies. Haar grootste sukses het sy egter in romantiese dramas behaal. Davis was die eerste vroulike president van die Academy of Motion Picture Arts and Sciences en het die Oscar twee keer gewen. Sy was die eerste mens wat 10 Oscar-benoemings vir toneelspel gekry het en was die eerste vrou wat ’n prys van die American Film Institute gekry het vir haar lewenslange bydrae. Haar loopbaan het verskeie insinkings beleef en sy het erken haar sukses was dikwels ten koste van haar persoonlike verhoudings. Sy was vier keer getroud; sy het drie keer geskei en een man aan die dood afgestaan. Sy het haar kinders as ’n enkelouer grootgemaak.


Wit Kasteel is 'n Afrikaanse rockgroep wat uit vier lede bestaan en in Pretoria gebaseer is. Die groep is deur hoofsanger Clemond Dartnall en voormalige kitaarspeler Jurie Schoeman in 2011 gestig. Vroeg 2012 het Waldemar Behr, 'n tromspeler, by die groep aangesluit en 'n paar maande later is Reinard Kruger as baskitaarspeler bygevoeg. In 2013 het Jurie Schoeman die groep verlaat om verder te gaan studeer vir 'n geoktrooieerde rekenmeester. Dit het toe 3 jaar geduur, waartydens vele verskillende persone die rol van hoofkitaarspeler gevul het, voordat Wit Kasteel besluit het om die rol van hoofkitaar eerder aan 'n sessiemusikant te gee. Dus het Leon van den Berg, Clemond Dartnall se voormalige kitaaronderwyser, in 2015 aangesluit. In 2015 het die groep hulle loopbaan afgeskop. Hulle debuutalbum Wit Kasteel, 'n 12-snit album, is vrygestel. Hulle het ook Die Nostalgie, 'n bekende lied van Laurika Rauch, wat hulle met 'n Rock-aanslag uitvoer, se musiekvideo vrygestel. Die lied het aanklank gevind by die luisteraars en was gewild op talle radiostasies se ranglyste. www.witkasteel.co.za


Qasim Amin (Arabies: قاسم أمين; ˈʔæːsem ʔæˈmiːn; 1 Desember 1863, in Alexandrië – 22 April 1908, in Kaïro) was 'n Egiptiese juris, Islamitiese Modernis en een van die stigters van die Egiptiese Nasionale Beweging en die Universiteit van Kaïro. Qasim het vroueregte in Egipte beklemtoon, en word as die Arabiese wêreld se "eerste feminis" beskou, alhoewel hy eers laat in die ontwikkeling van die pleit vir vroueregte daarby aangesluit het. Volgens hom is die bevryding van die vrou 'n noodsaaklike voorwaarde vir die bevryding van die Egiptiese samelewing van buitelandse oorheersing. In sy boek The Liberation of Women (1899) verduidelik hy sy stelling met passasies uit die Koran en Hadithat van die profeet Mohammed. Amin word sterk beïnvloed deur die werke van Charles Darwin en het gesê dat "as Egiptenare nie op Europese lyne gemoderniseer kan word nie en as hulle 'nie suksesvol kan meeding in die stryd om oorlewing nie, hulle uitgeskakel sal word.' Hy is ook beïnvloed deur die werke van Herbert Spencer en John Stuart Mill wat betoog het vir die gelykheid van die geslagte.


Matlwangtlwang is 'n township van Steynsrus in die Vrystaat. "Hoofplek Matlwangtlwang". Sensus 2011. Hierdie Vrystaat-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Francis Thomas Bacon (Ramsden Hall, 21 Desember 1904 – Little Shelford, 24 Mei 1992) was 'n Engelse ingenieur. Hy het die eerste bruikbare brandstofsel wat met waterstof en suurstof werk, ontwikkel. Bacon was 'n direkte afstammeling van Francis Bacon en het sy opleiding aan Eton- en Trinity-kollege (Cambridge) ontvang. Ná Cambridge word hy 'n vakleerling by 'n ingenieursfirma in Newcastle wat deur sir Charles Parsons besit is, en waar hy sterk deur hom beïnvloed is. Die beginsel van die brandstofsel is reeds in 1839 deur sir William Grove gedemonstreer, en ander navorsers het met soortgelyke eksperimente vorendag gekom. In teenstelling met die vorige navorsers, was Bacon 'n ingenieur wat met masjinerie teen hoë temperatuur en druk kon werk. Hy eksperimenteer aanvanklik met Grove se geaktiveerde platinumgaas en 'n elektroliet van swaelsuur, maar beweeg vinnig aan na geaktiveerde nikkelelektrodes, met 'n waterige kaliumhidroksied as elektroliet. In Januarie 1940 begin hy by 'n laboratorium aan die King's College in Londen werk, waar hy 'n dubbele sel ontwerp.


Tane of Tāne is in die Maori-mitologie die god van die woude en voëls, en die seun van Ranginui en Papatuanuku (Rangi en Papa), die lugvader en aardmoeder wat in ’n stywe omhelsing lê. Hul baie kinders woon in die donkerte tussen hulle (Grey 1956:2). Tane is ook bekend as Tāne Mahuta, Tāne nui a Rangi en ander name. Die kinders van Rangi en Papa het gefrustreerd geraak met die klein ruimte tussen hul ouers waar hulle moes woon. Tu, die toekomstige god van oorlog, stel toe voor hulle maak hul ouers dood. Tane stem nie saam nie en stel voor dis beter om hulle te skei: deur Rangi die lug in te stuur en Papa onder te los om vir hulle te sorg. Tane se broers Rongo, Tangaroa, Haumia-tiketike en Tu probeer vergeefs om hul ouers te skei. Naderhand lê Tane op sy rug, druk met sy sterk bene teen hulle en skei hulle eindelik. Rangi styg in die lug op (Grey 1956:2-3). Tane soek toe hemelliggame as ligte sodat sy pa ordentlik aangetrek kan wees.


Adams Mission is 'n nedersetting in KwaZulu-Natal, wes van Amanzimtoti en suid van Durban, in die distrik Umlazi. Die nedersetting is in 1836 gestig, maar moes in 1839 herbou word nadat Dingaan dit verwoes het. Dis genoem na die Amerikaanse sendeling dr. Newton Adams (1796–1841), wat in 1835 in Natal aangekom en 'n belangrike rol gespeel het in hierdie sendingstasie. Vandag is Adams Mission steeds 'n vername opvoedkundige sentrum. "Subplek Adams Mission". Sensus 2011. (en) Raper, Peter Edmund. 2004. New Dictionary of South African Place Names. Johannesburg & Cape Town: Jonathan Ball Publishers. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die onthoofding van 21 Egiptiese Koptiese Christene in Libië is op 15 Februarie 2015 aangekondig deur 'n groep wat beweer hulle is deel van die terreurgroep Islamitiese Staat (IS). In ’n berig van 12 Februarie deur die IS in sy internettydskrif Dabiq is foto's van die 21 Egiptiese Christene gepubliseer en word gedreig om hulle tereg te stel. Hulle was vissers en 13 was van die dorpie Al-Our (in die Minja-goewernement). Hulle het as ekspats gewerk in Sirte, Libië, en is op twee verskillende geleenthede in Desember 2014 en Januarie 2015 ontvoer. Die IS het gedreig om hulle dood te maak uit wraak vir “die ontvoering van Moslemvroue deur die Koptiese Kerk”. Vroeër in 2014 het ’n militante groep van Oos-Libië in Sirië en Irak hul affiliasie by die IS aangekondig. Einde 2014 het hulle die Libiese stad Derna verower. Op 15 Februarie 2015 het die groep ’n video van vyf minute uitgereik waarin die onthoofding van die 21 Egiptenare te sien is. Soos in ander IS-video's het die slagoffers oranje oorpakke aan, ’n verwysing na die gevangenes in die Guantanamobaai-vlootbasis.


Rita Hubregtse (*20 April 1885, Bethlehem – † 8 Januarie 1974, Edenvale) was ’n Afrikaanse skrywer wat haar boeke onder die naam Eva Walter publiseer. Eva Walter was die naam van haar Hollandse ouma. Sy skryf hoofsaaklik liefdesromans en kinderverhale. Maria Eva (Rita) Hubregtse skryf onder die naam Eva Walter. Sy is op 20 April 1885 op Bethlehem in die Vrystaat gebore as een van vyf susters van Nederlandse ouers. Haar moeder sterf in ’n konsentrasiekamp tydens die Anglo-Boereoorlog en die vader en die kinders word terug gestuur na Nederland. In Haarlem woon sy vir meer as ’n jaar by ’n oom en ontvang ook lesse van hom. Aan die begin van 1903 keer sy saam met haar vader terug na Suid-Afrika, waar sy haar skoolopleiding voortsit aan die Hugenote-Seminarie op Wellington en daarna op Bethlehem voltooi. Sy studeer dan vanaf 1906 verder aan die Grey Universiteitskollege (waar sy die eerste voltydse damestudent is) en behaal die B.A.-graad in 1908. Op universiteit is N.J. van der Merwe en S.H. Pellissier tydgenote van haar.


Die Nederlandse grammatika het baie ooreenkomste met Afrikaans s'n, maar daar is ook belangrike verskille. Soos in Afrikaans het Nederlands selfstandige en byvoeglike naamwoorde. Anders as Afrikaans het die selfstandige naamwoord 'n woordgeslag en dit het invloed op die verbuiging van die byvoeglike naamwoorde. Rofweg suidelik van die groot riviere (Maas, Waal en Ryn) word nog drie woordgeslagte onderskei, hoewel die verskil tussen manlik en vroulik ook daar nie baie groot is nie. Noordelik van hierdie lyn kan 'n oorspronklik vroulike woord ook as manlik behandel word en het die taal de facto net twee geslagte, 'n gemeenskaplike en 'n onsydige een. Die lidwoorde toon dié verskil: de en het: de haas, het konijn. 'n Uitsondering is woorde wat eindig op -heid, -teit, -te, -atie, -ing ensomeer wat ook in die noorde gebruik word met die oorspronklik vroulike woord ter: ter gelegenheid, ter herinnering, ter wikifiëring. Hulle word nog as vroulik beskou, ook in die noorde.


Susan Strijdom (née De Klerk, Aliwal-Noord, Kaapland, 28 Junie 1910 – Pretoria, Gauteng, Suid-Afrika, 20 Februarie 1999) was Suid-Afrika se premiersvrou van einde November 1954 tot met haar man, adv. J.G. Strijdom, se dood in die amp op 24 Augustus 1958. ’n Tehuis vir bejaardes, die Suid-Afrikaanse Vrouefederasie (SAVF) se Susan Strijdom-tehuis in Colbyn, Pretoria, is in 1966 na haar genoem. Sy het self ook in die politiek belanggestel en meermale as spreker in sy plek opgetree. Susanna de Klerk se vader, ds. W.J. de Klerk, wat predikant was van die Gereformeerde kerk Aliwal-Noord ten tyde van haar geboorte, was drie keer getroud: die eerste keer met Susanna Catharina Grobler van Venterstad (omstreeks Julie 1878 – 29 Junie 1901 op Burgersdorp, die moeder van Barend Jacobus); die tweede keer met Aletta Johanna (Lettie) van Rooy (Burgersdorp, 9 Januarie 1883 – 21 Augustus 1919, Potchefstroom, die moeder van al ds. De Klerk se kinders behalwe die oudste en jongste; oorlede aan die griep), dogter van sen.


Gambiereilande Die ligging van die Gambiereilande in die Stille Oseaan. Die Gambiereilande of Mangareva-eilande (Frans: Îles Gambier of Archipel des Gambier) is ’n klein, bewoonde groep eilande, oorblyfsels van ’n kaldera, in Frans-Polinesië in die Stille Oseaan. Hulle lê net suidoos van die Tuamotu-argipel. Inwoners word as ’n aparte groep van Tuamotu beskou omdat hul kultuur en taal met dié van die Marquesaseilande ooreenstem, en ook omdat Tuamotu uit ’n reeks koraal-atolle bestaan, terwyl Gambier ’n vulkaniese oorsprong het. Vanweë hul nabyheid word die Acteongroep asook die nabygeleë atolle Maria Est, Morane, Marutea Sud en Temoe, wat almal onbewoon is, soms by die Gambiereilande ingesluit. Die munisipaliteit Gambier bestaan uit die Gambiereilande (met die onbewoonde Temoe-atol, 40 km suidoos van die hoofgroep, ingesluit), die onbewoonde Acteongroep in die noordweste en die atolle Marutea Sud, Maria Est en Morane. Dié groep eilande en atolle beslaan ’n gebied van 35 km² Die hoofdorp is Rikitea op die grootste eiland, Mangareva.


Hierdie artikel handel oor die etniese groep. Vir die taal, sien Spaans. Die Spanjaarde (Spaans: españoles, [espaˈɲoles]) is die staatsvolk van Spanje, bestaande uit verskillende etniese groepe. Naas die Spaanse vastelandse gedeelte van die Iberiese Skiereiland bewoon hulle omliggende eilande soos die Baleariese en die Kanariese Eilande. Hulle deel 'n gemeenskaplike kultuur, afkoms en praat Spaans of 'n ander Romaanse taal of Baskies as moedertaal. Spanjaarde vorm die titulêre nasie van Spanje, waar hulle 88% van die bevolking uitmaak, terwyl volgens die wetlike sin die hele bevolking van Spanje Spanjaarde is, alhoewel Baske en Katalane hul eie nasionale identiteit as etniese en taalgroepe handhaaf. Wêreldwyd leef byna 50 miljoen Spanjaarde, waarvan omtrent 41 miljoen in Spanje en meer as 2 miljoen in die Spaanse diaspora, veral in die Amerikas en lande van Wes-Europa. Na die Spaanse verowering van beide die Asteekse en die Inka-ryk in die 16de eeu het tientalle Spanjaarde in die Vise-Koninkryke van Nieu-Spanje en Peru gevestig. In die tydperk vanaf 1850 tot 1950 het 3,5 miljoen Spanjaarde ná Noord- en Suid-Amerikaanse lande soos Argentinië, Uruguay, Meksiko, Brasilië, Chili, Venezuela en Kuba migreer.


Die Thai (Thai: ไทย), voorheen bekend as Siamese, is 'n nasie en etniese groep inheems aan Thailand en die aangrensende lande van Suidoos-Asië, veral Viëtnam. Hulle vorm die titulêre nasie van Thailand en maak tussen 75 en 85% van Thailand se bevolking uit. Die Thai behoort tot die Tai-volke wat naas Thailand ook in die Volksrepubliek China se suidooste asook in Indië se noordooste leef en nog die Laote en Zhuang insluit. Hulle praat Thai as moedertaal wat in verskillende plaaslike variante bestaan en saam met Laosiaans tot die Tai-Kadai-tale behoort. Die Thai is hoofsaaklik aanhangers van die Theravada-Boeddhisme, byna 95% volgens die laaste skatting in 2010, gevolg deur klein minderhede soos Moslems, Hindoes en Christene. Die term "Thai" sluit gewoonlik sentrale en suidelike Thai, noordelike Thai en Isan in, hoewel dié term 'n los betekenis het en soms na die hele bevolking van Thailand verwys, met groot minderhede soos Han-Sjinese (9,3 miljoen), Maleiers (2 miljoen) en Khmer (1,2 miljoen).


Die Kleinjagarend (Hieraaetus ayresii) is 'n klein en lewendige arend. Die voël is 'n seldsame broeiende standvoël in die noorde van Suidelike Afrika en nie-broeiend verder suid. Hier kom hulle gewoonlik in die nasomer voor. In Engels staan die voël bekend as die Ayres' Hawk-eagle. Die voël word 45 tot 58 cm groot en weeg 650 tot 1100g. Sy vlerkspan is 1.2m. Die volwasse voël is óf wit aan die onderkant en óf effens gespikkel of donker en dig gespikkel. Die vlerke is van onder dig dwarsgestreep. Die arend leef in beboste streke, beboste koppies en in bloekomplantasies. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-926-7 Newman se Voëls van Suider-Afrika, Struik Nature, Gedenkuitgawe 2010, ISBN 978-1-77007-877-2 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hier is 'n lys van rolprentgenres: Aksiefilm Amateur film Animasiefilm Avontuurfilm Dokumentêre film Dramafilm Film noir Gesinsfilm Gruwel Karatefilm Komediefilm Kultusfilm Misdaadfilm Musiekfilm Oorlogfilm Rampokkerfilm Rillerfilm Sportfilm Tienerfilm Wilde Weste-prent Wetenskapfiksiefilm


Hierdie artikel bespreek die digtheid van 'n stof. Sien Bevolkingsdigtheid vir 'n artikel oor die digtheid van 'n bevolking. Digtheid dui op die hoeveelheid stof per volume of op die aantal items per volume of oppervlakte. Die digtheid van 'n stof (simbool: ρ - Grieks: rho) is 'n mate van massa per eenheid volume. Hoe hoër 'n voorwerp se digtheid, hoe hoër is sy massa per volume. Die gemiddelde digtheid van 'n voorwerp is gelyk aan sy totale massa gedeel deur sy totale volume. 'n Meer digte voorwerp (soos yster) het minder volume as 'n gelyke massa van 'n minder digte stof (soos water). Die SI eenheid van digtheid is kilogram per kubieke meter (kg/m3) ρ = m V {\displaystyle \rho ={\frac {m}{V}}} met ρ die voorwerp se digtheid (gemeet in kilogram per kubieke meter) m die voorwerp se totale massa (gemeet in kilogram) V die voorwerp se totale volume (gemeet in kubieke meter) Die verouderde g/cm³ (gram per kubieke sentimeter) of kg/L (kilogram per liter) mates kom steeds voor.