Nakhon Ratchasima (Thai: นครราชสีมา, Khmer: នគររាជសីមា) is 'n stad in die noordooste van Thailand met 'n bevolking van 166 217. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die 30ste Oscar-toekenningsaand is op 26 Maart 1958 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Hollywood gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1957. Die Oscar vir draaiboek gebaseer op materiaal van ’n ander medium is toegeken aan Pierre Boulle vir The Bridge on the River Kwai, ondanks die feit dat hy nie kon Engels praat nie. Die eintlike skrywers, Carl Foreman en Michael Wilson, was in dié tyd op ’n swartlys en hul werk is nie op die skerm erken nie. Foreman en Wilson het intussen by die Academy erkenning vir hul bydrae gekry. Joanne Woodward se Oscar vir beste aktrise in The Three Faces of Eve was die laaste keer in ’n lang tyd dat ’n rolprent vir beste aktrise gewen het sonder dat dit enige ander benoeming gekry het. Dit is eers 31 jaar later deur Jodie Foster geëwenaar vir haar rol in The Accused. Peyton Place het die rekord van The Little Foxes geëwenaar vir die prent met die meeste benoemings sonder om ’n enkele prys te wen (9). Dit is eers in 1977 oortref deur The Turning Point, wat 11 benoemings gekry het sonder om te wen.


Die Moeraswaterfiskaal (Laniarius bicolor) is 'n gelokaliseerde algemene standvoël in ruigtes langs riviere en papirusmoerasse. Die geslagte lyk eenders. Hulle bly een-een of in pare saam. Die voël is 23 cm groot en weeg 50 gram. In Engels staan die voël bekend as die Swamp boubou. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-928-1 BirdLife International (2012). "Laniarius bicolor". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hierdie lys van Superrugbyrekords is ’n lys van rekords van die Superrugbykompetisie wat in 1996 begin het, voorheen bekend as Super 12 en Super 14, na ’n ooreenkoms tussen SANZAR en News Limited.


Ds. Daniël Du Plessis Steyn (Swellendam, 23 Februarie 1873 – Humansdorp, 3 Junie 1959) was ’n leraar in die Nederduitse Gereformeerde Kerk van 1900 tot 1939. Sy oom was pres. M.T. Steyn van die Vrystaat. Ds. Steyn is in 1899 gelegitimeer ná hy sy teologiese studie aan die Stellenbosse Kweekskool voltooi het en was daarna ’n kort tydjie hulpleraar in die NG gemeente Oudtshoorn. In 1900 is hy as leraar van die NG gemeente Glen Lynden bevestig, waar hy gearbei het van 1900 tot 1906 en weer van 1907 tot 1908. In die tussentyd was hy leraar van die Salisbury. Ds. Steyn is tydens die Nagmaalnaweek van 7 tot 9 Junie 1912 in die NG gemeente Britstown bevestig en het die Vrydag op die dorp aangekom, sy eerste kennismaking met Britstown. Onder die sewe besoekende predikante wat die Saterdagaand sy bevestiging bygewoon het, was ds. Pieter van der Merwe, geliefde oudpredikant (toe van Boshof) en ds. Charles Murray Hofmeyr van die NG gemeente Murraysburg, wat die rede gevoer het. Die Sondagoggend by die Nagmaalsdiens het ds.


Die Indiese spreeu (Acridotheres tristis) is 'n gelokaliseerde algemene standvoël in stedelike en voorstedelike gebiede en kom ook om plase voor. Die voël is vanaf Asië ingevoer en die verspreidingsgebied kring maandeliks verder uit. Hulle slaap gewoonlik kommunaal saam en pik soms ektoparasiete van vee en wild af. Die voël is 25 cm groot en weeg 65 - 135 gram. In Engels staan die voël bekend as die Common Myna. Indiese spreeu naby Sukhna-meer Chandigarh in Indië Indiese spreeu in Australië Kuikens in nes Eiers Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Indringerspesies van Suider-Afrika Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-928-1 BirdLife International (2012). "Acridotheres tristis". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Indiese spreeu. Wikispecies het meer inligting verwant aan Indiese spreeu Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Samuel Hynes (29 Augustus 1924 – 9 Oktober 2019) was 'n voormalige vlieënier van die Amerikaanse Lugmag en uitgetrede professor van letterkunde aan die Princeton-universiteit. Hy het bekendheid as skrywer van werke oor die politiek, kultuur en literatuur in die Verenigde Koninkryk tussen die Edwardiaanse tydperk en die 1930's verwerf. Samuel Hynes is in 1924 in Chicago in 'n Skots-Ierse Presbiteriaanse gesin gebore en het in Minneapolis groot geword. Sy ma is oorlede toe hy vyf jaar oud was, en so is hy saam met sy broer aanvanklik in 'n enkelouergesin grootgemaak. Sy pa het later met 'n vrou getrou wat die nuwe gesin met drie kinders uit haar vorige huwelik begin het. Sy ma het $400 gespaar om dit vir Samuel se akademiese opleiding aan te wend – 'n bedrag wat deur sy pa ook in moeilike tye nooit onttrek is nie en wat Samuel uit sy hande ontvang het nadat hy in die ouderdom van 18 hoërskool voltooi het. In die herfs van 1942 het Samuel Hynes by die Universiteit van Minnesota ingeskryf, maar het tegelykertyd by die Amerikaanse Vloot se vlieëniersopleidingsprogram ingeteken.


Die Bronssuikerbekkie (Nectarinia kilimensis) is 'n gelokaliseerde algemene standvoël en nomade van woudrande, varingveld en aangrensende grasveld. Die voël is 14 – 22 cm groot en weeg 12 - 17 gram. In Engels staan die voël bekend as die Bronzy Sunbird. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-928-1 BirdLife International (2012). "Nectarinia kilimensis". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Swartsuikerbekkie (Chalcomitra amethystina) is 'n algemene standvoël, nomade en plaaslike trekvoël in boomveld, woudrand en tuine. Sommige voëls trek in die winter weg uit die dorre gebiede. Die voël is 15 cm groot en weeg 11 - 19 gram. In Engels staan die voël bekend as die Amethyst Sunbird. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-926-7 BirdLife International (2012). "Nectarinia amethystina". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Gryssuikerbekkie (Cyanomitra veroxii) is 'n gelokaliseerde, algemene standvoël in kus- en rivierwoude. Die voël is 14 cm groot en weeg 11 - 15 gram. In Engels staan die voël bekend as die Grey Sunbird. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-928-1 BirdLife International (2012). "Nectarinia veroxii'". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die 69ste Oscar-toekenningsaand is op 24 Maart 1997 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Los Angeles gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1996. Die aanbieder was Billy Crystal. Die seremonie is oorheers deur prente wat deur onafhanklike maatskappye vervaardig en van buite Hollywood gefinansier is. Dit het daartoe gelei dat 1996 die Jaar van die Onafhanklikes gedoop is. Net een van die benoemde prente vir beste rolprent was nie ’n onafhanklike produksie met ’n klein begroting nie. Die jaar se groot wenner was The English Patient, wat 12 benoemings gekry en nege Oscars gewen het, onder meer vir beste rolprent. Ander prente wat baie benoemings gekry het, is Fargo (7), Shine (7), Jerry Maguire (5) en Evita (5). Een van die pryse wat ’n opskudding veroorsaak het, is dié vir beste vroulike byspeler aan Juliette Binoche vir The English Patient – die gunsteling was Lauren Bacall vir The Mirror Has Two Faces. Binoche het self haar verbasing uitgespreek tydens haar toespraak en gesê sy dink Bacall verdien die Oscar.


Die 74ste Oscar-toekenningsaand is op 24 Maart 2002 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Hollywood gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 2001. Whoopi Goldberg was die aanbieder. Dit was die eerste Oscar-seremonie wat in Hollywood aangebied is sedert die 33ste Oscar-toekenningsaand in 1960. A Beautiful Mind het vier Oscars gewen, insluitende beste rolprent en regisseur. The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring het ook vier pryse gewen – almal in die tegniese kategorieë. Dit was die eerste jaar dat ’n prys vir beste vollengte-animasieprent toegeken is en dat ’n swart Amerikaner (Halle Berry) die Oscar vir beste aktrise gewen het. Hier volg ’n lys van die belangrikste wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem en is in vet druk): "Critics' Beautiful debate". BBC News (in Engels). 25 Februarie 2002. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Mei 2019. Besoek op 24 Mei 2012. "Halle Berry's acceptance speech". BBC News (in Engels). 25 Februarie 2002. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Augustus 2019. Besoek op 24 Mei 2012.


Die bergkaree (Searsia leptodictya) is 'n Suid-Afrikaanse immergroen boom wat as die "Mohlwehlwe" in Sotho en as die "Mountain karee" in Engels bekend staan. Die boom se FSA-nommer is 387. Die boom lyk baie soos die karee en witkaree maar die blaarrande is saagtandig. Die boom het 'n enkele, rowwe donkerbruin tot swart stam. Dit bereik 'n hoogte van 5 meter met dieselfde omtrek by die takke en bied goeie weerstand teen droogte maar slegs gedeeltelik teen ryp. Dit is 'n pragtige klein boom vir 'n klein tuin met sy ronde kroon en interessante hangeffek van sy takkies en blaarstele. Dit kan in volle son of in gedeeltelike skaduwee geplant word. Die immergroen boom dra klein wit blommetjies, wat op vroulike bome verander in bondels van klein, plat bessies 5 mm in deursnee. Die vruggies lok baie voëls wat graag die bessies vreet. Daar kan ook bier gebrou word van die bessies. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:77063303-1 http://redlist.sanbi.org/species.php?species=5522-74 https://www.treetags.co.za/national-list-of-indigenous-trees/ Moller, Eugene (2013). Watter Boom is dit?. ISBN 978-1-77007-832-1.


'n Keël is 'n driedimensionele geometriese vorm wat deur twee parameters beskryf word. Dit kan vergelyk word met die vorm van 'n (afgeslote) heksehoed. Indien r {\displaystyle r} die straal van die sirkelvormige basis van die keël is, h {\displaystyle h} die hoogte is en l {\displaystyle l} die lengte van die skuinste van die punt van die keël tot die sirkelvormige rand, dan is: Oppervlak kegel = π l r = π r ( r 2 + h 2 ) {\displaystyle {\text{Oppervlak kegel}}=\pi lr=\pi r{\sqrt {(r^{2}+h^{2})}}} Oppervlak basis = π r 2 {\displaystyle {\text{Oppervlak basis}}=\pi r^{2}} Totale oppervlak = π l r + π r 2 = π r ( r + ( r 2 + h 2 ) ) {\displaystyle {\text{Totale oppervlak}}=\pi lr+\pi r^{2}=\pi r\left(r+{\sqrt {(r^{2}+h^{2})}}\,\right)}


Die Manketti (Schinziophyton rautanenii) is 'n groot, bladwisselende boom wat 6 – 15 m hoog kan raak. Dit het handvormige saamgestelde blare. Die neute is eetbaar en gesog. Hierdie boom se nasionale nommer is 337.Dit staan ook as die Transvaal-okkerneut bekend. Dit is die enigste spesie in die genus Schinziophyton wat dit 'n monotipiese genus maak. Die boom kom in bosveld vanaf die Caprivi tot in Zimbabwe en die noorde van die Kalahari voor. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome https://www.treetags.co.za/national-list-of-indigenous-trees/ http://redlist.sanbi.org/species.php?species=609-1 Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Dr. Jan Andries Stefanus Oberholster (distrik Strydenburg, 10 Julie 1899 - Kaapstad, 4 Mei 1959) was die tweede argivaris van die Kaapse Kerk, van Julie 1939 tot sy dood. As opvolger van eerw. Andries Dreyer in dié amp was Oberholster die tweede groot Afrikaanse gemeentegeskiedskrywer. Saam met ds. A.P. Smit, sy opvolger as argivaris, en ná dié se dood sy opvolger, ds. H.C. Hopkins, het dié vier argivarisse van 1899 met Dreyer se Geschiedenis van de Gemeente Swellendam tot Smit se Goudini: Genade genoeg vir Goudini. Geskiedenis van die Ned. Geref. Gemeente Goudini, 1879-1979 binne 80 jaar die geskiedenis van sowat 70 gemeentes te boek gestel. Jan Oberholster was die seun van Pieter Coenraad Oberholster en sy vrou, Cornelia Swiegers. Ná sy primêre en sekondêre onderwys op sy geboortedorp en aan die Paarl, het hy aan die destydse Transvaalse Universiteitskollege in Pretoria en die Universiteit van Stellenbosch studeer waar hy die B.A.-graad en die ander vereiste vakke vir toelating tot die Kweekskool behaal het. Hy is in 1930 gelegitimeer en op 5 Desember 1931 as leraar van sy eerste en enigste gemeente, Nuwerus, bevestig.


Die kleingeelvink (Ploceus intermedius) is 'n gelokaliseerde, algemene standvoël in savanne en boomveld. Hulle broei koloniaal in bome of riete naby water in 'n taamlike slordige nes met 'n kort tot halflang ingangstonnel. Die voël is poliginies en is 13 cm groot en weeg 15 - 32 gram. In Engels staan die voël bekend as die Lesser Masked Weaver. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-928-1 BirdLife International (2012). "Ploceus intermedius". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.AS1-onderhoud: ref=harv (link)


Die Maricovlieëvanger (Bradornis mariquensis) is 'n amper-endemiese, algemene standvoël in halfdorre doringboomsavanne en yl boomveld. Die voël is 18 cm groot en weeg 22 - 28 gram. Die voël kom voor in die sentrale gedeelte van Suider-Afrika. In Engels staan die voël bekend as die Marico Flycatcher. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-928-1 BirdLife International (2012). "Bradornis mariquensis". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Withalsvlieëvanger (Ficedula albicollis) is 'n seldsame Palearktiese-broeiende trekvoël na boomveld, veral miombobome. Hulle kom een-een voor. Die voël is 13 cm groot en weeg 12 gram. In Engels staan die voël bekend as die Collared Flycatcher. 'n Withalsvlieëvanger Eiers Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-928-1 BirdLife International (2012). "Ficedula albicollis". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Withalsvlieëvanger. Wikispecies het meer inligting verwant aan Withalsvlieëvanger


Die Rooistertvlieëvanger (Erythrocercus livingstonei) is 'n gelokaliseerde algemene standvoël in rivier- en laaglandwoud waar hulle in pare of groepies leef. Die voël is 12 cm groot en weeg 7 gram. Die voël kom voor in die Zambezirivier-vallei vanaf die Karibadam tot by die monding in die Indiese Oseaan en ook hiervandaan suidwaarts langs die kus van Mosambiek tot noord van Maputo. In Engels staan die voël bekend as die Livingstone's Flycatcher. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-926-7 BirdLife International (2012). "Erythrocercus livingstonei". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Thomas Hardy Engelse skrywer en digter Gebore 2 Junie 1840 in Stinsford, Dorchester, Dorset, Engeland Oorlede 11 Januarie 1928 in Dorchester, Dorset Engeland Literêre stroming Naturalisme, Romantiek, Victoriaanse literatuur Bekende werke Tess of the d'Urbervilles Far from the Madding Crowd Collected Poems Jude the Obscure Eggenote Emma Lavinia Gifford (1874-1912) Florence Dugdale (1914-1928) Handtekening Thomas Hardy (* 2 Junie 1840, † 11 Januarie 1928) was 'n Engelse skrywer en digter. Thomas Hardy is op 2 Junie 1840 in Upper Bockhampton by Stinsford in Dorset, Engeland, gebore. Hy het in 1856 met sy praktiese opleiding as argitek begin en is in 1863 bekroon met 'n argiteksprys. In 1865 het hy gedigte begin skryf, maar dit nie laat publiseer nie. Kort daarna het hy besluit om eerder 'n romanskrywer te word. Tussen 1872 en 1896 het sewentien prosawerke van hom verskyn. Hy het dit self in drie groepe ingedeel, te wete: - romans oor karakter en milieu (novels of character and environment); - romantiese en fantasie-romans (romances and fantasies); en - romans vol verwikkelinge (novels of ingenuity).


Pete Seeger (3 Mei 1919 – 28 Januarie 2014) was 'n Amerikaanse folksanger en aktivis. Hy was ook 'n lid van die popgroep The Weavers. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Septemberklokkies (Rothmannia globosa) is 'n struik of klein boom wat voorkom noord vanaf Port St. Johns tot in die noorde van KwaZulu-Natal. Dit kom ook voor in die sentrale deel van eSwatini, die ooste van Mpumalanga en Limpopo tot by die grens van Zimbabwe. Die boom groei in woudrande en natter kusbosveld. Blomme Loof Vrugte Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Septemberklokkies. Wikispecies het meer inligting verwant aan Septemberklokkies Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Bosgeelmelkhout (Garcinia gerrardii) is 'n klein boom of 'n struik wat in Suider-Afrika voorkom. Die boom word aangetref in kus- of afrikabergwoude vanaf die noordelike gebiede van die Oos-Kaap, deur KwaZulu-Natal en ook langs die Lebomboberge. Die blare is teenoorstaande, leeragtig en glansend aan die bokant. Die vrug is ovaalvormig met 'n spits punt. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


’n Impakwinter is ’n uitgerekte tydperk van koue weer weens die botsing van ’n groot asteroïde of komeet met die Aarde. As ’n hemelliggaam die Aarde op land of in vlak water sou tref, sou dit ’n enorme hoeveelheid stof, as en ander materiaal die lug inwerp en dit sou die Son se lig afkeer. Dit sou die temperatuur oor die hele Aarde drasties laat daal. As ’n hemelliggaam met ’n deursnee van 5 km of meer die Aarde in diep water sou tref of sou ontplof voor dit die oppervlak tref, sou daar steeds ’n enorme hoeveelheid afval die lug ingewerp word. Daar word gemeen ’n impakwinter kan tot ’n massauitwissing lei en baie van die spesies op Aarde laat uitsterf. CHAPMAN, CR; MORRISON, D., "Impacts on the Earth by Asteroids and Comets - Assessing the Hazard", Nature 367 (6458): 33–40, doi:10.1038/367033a0  MACCRACKEN, MC;


Die pterosourusse (van die Grieks πτερόσαυρος, pterosauros, "akkedis met vlerke") was vlieënde reptiele van die klade of orde Pterosauria. Hulle het van die laat-Trias tot die einde van die Kryt-periode (220 tot 65 miljoen jaar gelede) bestaan. Pterosourusse is die eerste gewerweldes sover bekend wat kragtig kon vlieg. Hul vlerke is gevorm deur ’n membraan van vel, spiere en ander weefsel wat gestrek het van die enkels tot die drasties verlengde vierde vinger. Vroeë spesies het lang kake met tande gehad, asook lang sterte – terwyl latere spesies ’n baie korter stert gehad het en sommige het nie tande gehad nie. Pterosourusse was van verskillende groottes, van die baie klein Nemicolopterus tot die grootste vlieënde diere van alle tye, onder meer die Quetzalcoatlus en Hatzegopteryx. Pterosourusse word dikwels "vlieënde dinosourusse" genoem, hoewel dit nie korrek is nie. Die term "dinosourus" word beperk tot dié reptiele wat afstam van die laaste gemeenskaplike voorouer van die groepe Saurischia en Ornithischia (klade Dinosauria, wat voëls insluit). Daar is algemene konsensus dat dit die pterosourusse uitsluit.


Maloti is 'n dorp in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Volgens die 2011-sensus het die nedersetting 'n bevolking van 7 223 gehad, waarvan 7 172 (99,3%) Swartes was. Die distrik is 3 357 km2 groot. Suiwelboerdery is die grootste ekonomiese aktiwiteit in die distrik. Daar is ook forelle in die strome. Lys van dorpe in Suid-Afrika Google-kaart met Maloti aangedui "Hoofplek Maloti". Sensus 2011.


Die Kaokosesambos (Sesamothamnus benguellensis) is 'n doringagtige, kremetartagtige dwergplant of klein boompie wat in die noordweste van Namibië voorkom in rotsagtige habitatte. Die boom is vir die grootste gedeelte van die jaar blaarloos en het net na reën blare en dan slegs vir ongeveer 'n maand. Die boom dra wit blomme. Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1 Duiwelsklou, 'n plant in dieselfde familie. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die 2de Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente van 1944 vereer het, is laat in Januarie 1945 in die Beverly Hills Hotel in Los Angeles, Kalifornië, gehou. Beste akteur in ’n hoofrol Alexander Knox – Wilson Beste aktrise in ’n hoofrol Ingrid Bergman – Gaslight Beste rolprentregisseur Leo McCarey – Going My Way Beste rolprent Going My Way Beste byspeler in ’n rolprent Barry Fitzgerald – Going My Way Beste byspeelster in ’n rolprent Agnes Moorehead – Mrs. Parkington "Best Actor in a Leading Role" http://www.goldenglobes.org/browse/year/1944 Geargiveer 14 Mei 2012 op Wayback Machine "Best Actress in a Leading Role" http://www.goldenglobes.org/browse/year/1944 Geargiveer 14 Mei 2012 op Wayback Machine "Best Director-Motion Picture" http://www.goldenglobes.org/browse/year/1944 Geargiveer 14 Mei 2012 op Wayback Machine "Best Picture" http://www.goldenglobes.org/browse/year/1944 Geargiveer 14 Mei 2012 op Wayback Machine "Best Performance by an Actor in a Supporting Role in a Motion Picture" http://www.goldenglobes.org/browse/year/1944 Geargiveer 14 Mei 2012 op Wayback Machine "Best Performance by an Actress in a Supporting Role in a Motion Picture" http://www.goldenglobes.org/browse/year/1944 Geargiveer 14 Mei 2012 op Wayback Machine Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Golden Globe-pryse.


Die 7de Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente van 1949 vereer het, is op 23 Februarie 1950 gehou.


Kinjiro Shimizu (清水 金二郎, Shimizu Kinjiro?) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Haruo Arima (有馬 暎夫, Arima Haruo?) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nagayasu Honda (本田 長康, Honda Nagayasu?) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vier keer vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Tokizo Ichihashi (市橋 時蔵, Ichihashi Tokizo?, 9 Junie 1909 - ?) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het twee keer vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ichiji Otani (大谷 一二, Otani Ichiji?, 31 Augustus 1912 - 23 November 2007) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hiroshi Kanazawa (金澤 宏, Kanazawa Hiroshi?) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Tadao Horie (堀江 忠男, Horie Tadao?, 13 September 1913 - 29 Maart 2003) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Shogo Kamo (加茂 正五, Kamo Shogo?, 12 Desember 1915 - 14 September 1977) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Saburo Shinosaki (篠崎 三郎, Shinosaki Saburo?) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nobuyuki Kato (加藤 信幸, Kato Nobuyuki?, 2 Januarie 1920 -) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Brownie is die naam van ’n gewilde reeks eenvoudige en goedkoop kameras wat deur Eastman Kodak vervaardig is. Dit het goedkoop, maklike fotografie gewild gemaak. Die eerste Brownie, wat in Februarie 1900 bekend gestel is, was ’n baie basiese bokskamera van harde karton met ’n eenvoudige holbollens wat vierkantige 2¼ dm.-foto's op 117-rolfilm geneem het. Met sy eenvoudige kontroles en goedkoop prys van $1, was dit ’n kamera wat almal veronderstel was om te kan bekostig. Dit is genoem na die gewilde tekenprent deur Palmer Cox. Een van die gewildste Brownie-modelle was die Brownie 127, waarvan miljoene tussen 1952 en 1967 verkoop is. Lys Brownie-modelle Geargiveer 2 November 2016 op Wayback Machine by George Eastman House "The Brownie Camera @ 100: A Celebration on the Kodak website" Geargiveer 5 Desember 2006 op Wayback Machine "The Kodak Brownie Box Camera Page" deur Remy Steller "The Brownie Camera Page" deur Chuck Baker Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Brownie.


Die 16de Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente van 1958 vereer het, is op 5 Maart 1959 gehou. Beste rolprent – drama The Defiant Ones Cat on a Hot Tin Roof Home Before Dark I Want to Live! Separate Tables Beste rolprentregisseur Vincente Minnelli – Gigi Richard Brooks – Cat on a Hot Tin Roof Stanley Kramer – The Defiant Ones Delbert Mann – Separate Tables Robert Wise – I Want to Live! Beste akteur in ’n hoofrol – drama David Niven – Separate Tables Tony Curtis – The Defiant Ones Robert Donat – The Inn of the Sixth Happiness Sidney Poitier – The Defiant Ones Spencer Tracy – The Old Man and the Sea Beste akteur in ’n hoofrol – komedie of musiekspel Danny Kaye – Me and the Colonel Maurice Chevalier – Gigi Clark Gable – Teacher's Pet Cary Grant – Indiscreet Louis Jourdan – Gigi Beste aktrise in ’n hoofrol – drama Susan Hayward – I Want to Live!


Die NG gemeente Potchefstroom-Grimbeekpark is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal). Die gemeente is gestig in 1973. Die kerkgebou is geleë op die hoek van Zeederberg- en Lupinestraat, Grimbeekpark, Potchefstroom. In 2013 was die leraar ds. M.J. de Beer. Daar was in daardie jaar 221 doop- en 826 belydende lidmate. 'n Jaar later was dit 245 en 869. Ds. De Beer was steeds al leraar. Johan Christiaan Lamprecht, 1974 - 1979 Marius Jacobus de Beer, 2008 – hede Small, Mario (samesteller). 2013. Jaarboek van die NG Kerke. Wellington: Tydskriftemaatskappy van die NG Kerk NPC - 'n divisie van Bybel-Media. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die NG gemeente Potchefstroom-Vyfhoek is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal). Die gemeente is gestig in 1969. Die kerkgebou is geleë by Tinktinkiestraat 40, Bailliepark, Potchefstroom. In 2013 was die leraars di. E. Vosloo en J.G.F. Roelofse. Daar was in daardie jaar 179 doop- en 748 belydende lidmate. David Johannes Conradie, 1969 – ? Small, Mario (samesteller). 2013. Jaarboek van die NG Kerke. Wellington: Tydskriftemaatskappy van die NG Kerk NPC - 'n divisie van Bybel-Media. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Liesbeek is 'n riviertjie in die Kaapse Skiereiland wat aan die oostelike helling van Tafelberg in Skeletonkloof en Vaalkatkloof ontspring. Via Kirstenbosch, Bishopscourt, Wynberg, Nuweland, Rondebosch, Rosebank en Mowbray bereik dit Observatory. Daar vloei dit saam met die Swartrivier en saam mond hulle by Paardeneiland in Tafelbaai uit. Groot dele van die rivier is gekanaliseer. Erosie en besoedeling is 'n groot probleem. In 1657 het die eerste Vryburgers plasies op die oewer van die Liesbeek ontvang. 'n Grensheining is aangeplant ewewydig aan, maar effens oos van die rivier, van die see tot Bosheuwel (die huidige Wynberg) en van daar wes na Tafelberg. So het dit die oostelike grens van die Kaapse nedersetting gevorm. Die grens is met drie forte versterk, naamlik Fort Kijck-uyt (by die mond van die rivier), Fort Keert de Koe (by die samevloeiing met die Swartrivier) en Fort Houd den Bul (by die huidige Claremont). Aanvanklik is die rivier die Amstel en soms ook die Versserivier genoem. Waarskynlik weens die baie waterplante in die stroom, is al vroeg die naam Liesbeek gebruik.


Diamante in Namakwaland kom aan kus van die Atlantiese Oseaan voor hoofsaaklik tussen Kleinsee, verby Alexanderbaai en verder noord. Hierdie diamante is reeds in 1926 ontdek. Die eerste persone wat die diamante ontdek het is Fred Cornell en Jack Carstens. Laasgenoemde het diamante ontdek sowat 10 km suid van Port Nolloth nadat hy en sy neef, Percy Hughes, daar gegraaf het. Die ontdekking het tot 'n stormloop gelei en het ook die aandag van die geoloog Hans Merensky getrek. Merensky het ontdek dat die diamante in die gruis net onder die uitgestorwe warmwateroester Ostrea prismatica voorkom. Vir 'n skamele £ 17,000 het hy beheer verkry oor die sogenaamde oesterlyn. Hy het by een geleentheid 487 diamante onder een klip gekry. Hy het ook binne ses weke 4308 karaat se diamante herwin. Merensky het ook besef dat die vonds so groot is dat dit die diamantmark in duie kan laat stort as gevolg van oorproduksie. Hy het die regering oortuig om in te gryp om dit te voorkom. Prospekteerwerk is verbied en die Namakwalandse kus is tot staatsdelwery verklaar. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967. Op Pad in Suid-Afrika. B.P.J. Erasmus. 1995.


Slochteren is 'n voormalige munisipaliteit en 'n dorp in die provinsie Groningen in die noordooste van Nederland. In die voormalige munisipaliteit lê die groot aardgasveld, die gasveld van Slochteren. Op 1 Januarie 2018 is Slochteren opgegaan in die nuwe munisipaliteit Midden-Groningen. Amptelike webwerf Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Slimfoon is 'n tegnologies gevorderde selfoon wat mobiele kommunikasie met die rekenkrag van 'n tabletrekenaar en internettoegang verbind en as mediaspeler, digitale kamera en GPS-navigasietoestel gebruik kan word. Baie moderne slimfone word met hoë resolusie-raakskerms toegerus waarop standaard-webblaaie, asook webblaaie wat vir mobiele toestelle geoptimaliseer is, vertoon kan word. Internettoegang word deur mobiele breëbanddienste of draadlose netwerke verskaf. Tans is daar 'n verskeidenheid vrye en kommersiële bedryfstelsels vir slimfone beskikbaar, waaronder Google se Android, Apple Inc. se iOS en Microsoft se Windows Phone. "Smartphones Heavily Decrease Sales of iPod, MP3 Players". Tom's Hardware. 30 Desember 2012. Reisinger, Don (Oktober 17, 2012). "Worldwide smartphone user base hits 1 billion". CNet. Besoek op Julie 26, 2013. "Smartphones now outsell 'dumb' phones". 3 News NZ. April 29, 2013. Geargiveer vanaf die oorspronklike op Augustus 1, 2013. Besoek op April 29, 2013.


Loppersum is 'n voormalige munisipaliteit en 'n dorp in die provinsie Groningen in die noordooste van Nederland. Die voormalige munisipaliteit is in 1990 gestig deur die samevoeging van Loppersum met Middelstum, Stedum en 't Zandt. Loppersum is op 1 Januarie 2021 opgegaan in die nuwe munisipaliteit Eemsdelta. Plekke in die voormalige munisipale gebied van Loppersum is: Eenum, Garrelsweer, Garsthuizen, Huizinge, Leermens, Loppersum, Middelstum, Oosterwijtwerd, Startenhuizen, Stedum, Toornwerd, Westeremden, Westerwijtwerd, Wirdum, 't Zandt, Zeerijp en Zijldijk. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Vakuumtrein is 'n konsep wat reeds oor 'n honderd jaar gelede voorgestel is (maar nog nie gebou is nie) en tans ontwerp word vir toekomstige hoë-spoed spoorwegvervoer. Hierdie konsep behels beweging deur magnetiese levitasie binne-in lugontruimde (vakuum) of gedeeltelik-lugontruimde buise of tonnels. Die gebrek aan lugweerstand sal vakuumtreine in staat stel om minimale krag te gebruik om teen baie hoë spoed te beweeg, tot 6 400-8 000 km/h (4 000-5 000 mph of 2 km/s), of 5-6 keer die spoed van klank (Mach 1) by standaardtoestande, en eweneens baie goedkoop. Alhoewel die tegnologie tans ondersoek word vir die ontwikkeling van plaaslike netwerke, is voorstanders van mening dat die mees suksesvolle vakuumtreine vir transkontinentale roetes op 'n globale netwerk gebruik sal word. Lang vakuumtreintonnels kan baie vinnige interkontinentale reise moontlik maak. Vakuumtreine kan swaartekrag gebruik om hulle met hul versnelling te help. Indien die treine so vinnig sou beweeg as wat voorspel word, sal die reis tussen Beijing en New York minder as 2 uur duur, en vliegtuie verdring as die wêreld se vinnigste modus van openbare vervoer.


Adorp is ’n dorp in die munisipaliteit Het Hogeland in die provinsie Groningen in Nederland. Tot 1990 was Adorp 'n eie munisipaliteit gewees. Die dorp het 'n kerk wat uit die 13de eeu dateer. Die Aeolus-meul dateer uit 1851. Aeolus is nog in private besit, maar word nie meer bedryf nie. Die meul benodig dringende herstelwerk. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Skara Brae is 'n Neolitiese nedersetting wat uit klip gebou is en geleë is op die Bay of Skaill aan die weskus van Mainland, die grootste eiland in die Orkney-argipel van Skotland. Dit bestaan uit agt gegroepeerde huisies en is bewoon van ongeveer 3180 vC–2500 vC. Skara Brae is Europa se bes bewaarde Neolitiese dorpie en het die status van Unesco-wêrelderfenisgebied. Saam met drie ander erfenisgebiede vorm dit die “Hart van Neolitiese Orkney.” Dit is ouer as Stonehenge en die Groot Piramides en is die “Skotse Pompeji” genoem omdat dit so goed bewaar is. In die winter van 1850 was daar ’n hewige storm in Skotland wat wydverspreide skade en meer as 200 sterftes tot gevolg gehad het. In die Bay of Skaill het die storm die grondoppervlak van ’n groot onreëlmatige hoogtetjie, bekend as “Skerrabra”, afgeskeur. Toe die storm oor is, het plaaslike dorpenaars die buitelyne van ’n dorpie bestaande uit ’n aantal huisies sonder dakke ontdek. William Watt van Skaill, die plaaslike grondeienaar het met ’n amateuruitgrawing van die terrein begin, maar nadat vier huisies ontdek is, is die werk in 1868 gestaak.


Omikron (hoofletter Ο, kleinletter ο) is die vyftiende letter van die Griekse alfabet. In die Griekse numeriese stelsel het dit 'n waarde van 70. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die storie van die molletjie wat wou weet wie op sy kop gedinges het (oorspronklik Vom kleinen Maulwurf, der wissen wollte, wer ihm auf den Kopf gemacht hat) is 'n prenteboek wat deur Werner Holzwarth (idee, teks) en Wolf Erlbruch (illustrasies) in 1989 uitgegee is en wat intussen 'n internasionale topverkoper geword het. Die prenteboek is in 2002 deur Linda Rode in Afrikaans vertaal en deur Human & Rousseau uitgegee. Hierdie klassieke kinderboek is intussen in 27 verskillende tale vertaal en het wêreldwyd 'n oplaag van omtrent 1,8 miljoen bereik. Kinders wat min met diere te doen het, leer hoe die uitwerpsels van elke dier verskillend is (of van hul eie uitwerpsel verskil). Hierdeur word die taboetema van ontlasting en uitwerpsels bespreek; die prenteboek word daarom ook gebruik by die leer van toiletetiket. Andersins kan mens ook figuurlik kyk na wraak en die hantering van ander se onredelikheid en onaangenaamheid uitgebeeld as uitwerpsel. Op 'n helder, sonnige môre beland 'n worsvormige mishoop op die kop van die molletjie. Hy beskou dit as 'n kwaadwillige en gemene daad.


Tydens die Suid-Afrikaanse referendum van 1960 is Suid-Afrikaanse kiesers gevra om vír of téén republiekwording te stem. Die stemming het op 5 Oktober 1960 plaasgevind. Die uitkoms was 'n rakelingse oorwinning vir die republikeine. Op 31 Mei 1961 het die Unie van Suid-Afrika tot 'n einde en die Republiek van Suid-Afrika tot stand gekom. Die dag is as republiekdag gedenk tot die vakansiedag in 1994 afgeskaf is. Vraag: Is u ten gunste van 'n Republiek vir die Unie? (Afrikaans) Are you in favour of a Republic for the Union? (Engels) (en) Joyce, Peter (2007). The making of a nation : South Africa's road to freedom. Kaapstad: Zebra Press. p. 120. ISBN 9781770073128. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 November 2012. Besoek op 22 Maart 2014.


Noordpolderzijl (Gronings: Polderziel) is ’n gehuggie in die munisipaliteit Het Hogeland in die provinsie Groningen in Nederland. Zijl is die Groningse woord vir sluis. Agter die sluis lê die kleinste hawe van Nederland. 'n Paar vissersbote met die letterkombinasie UQ, (vir Usquert), het Noordpolderzijl as tuishawe. Die ou sluiskantoor, die Zielhoes, is deesdae die kafee. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Johann Gottlob Theaenus Schneider (* 18 Januarie 1750 in Collm; † 12 Januarie 1822 in Breslau) was 'n Duitse klassikus en bioloog. Schneiner studeer in Leipzig, Göttingen en Straatsburg. In 1774 word hy op voorspraak van Christian Gottlob Heyne (1729–1812) sekretaris van die Straatburgse klassikus Richard François Philippe Brunck. Daarna word hy professor in die Lettere en Wysbegeerte aan die universiteit van Frankfurt (Oder). Hy word korresponderend lid van die Pruisiese Akademie van Wetenskappe en in 1809 van die Beierse Akademie van Wetenskappe. Sy belangrikste werk was sy Kritisches griechisch-deutsches Handwörterbuch van 1797, die eerste onafhanklike werk ná Robert Estienne se Thesaurus linguæ Latinæ (1576–78) en skep die basisteks vir Franz Ludwig Carl Friedrich Passow se Opuscula academica (1835) en alle Griekse woordeboeke. In sy werk spits Schneider hom veral toe op die insluiting van wetenskaplike en natuurgeskiedkundige woorde en frases. Hy het ook belanggestel in wetenskaplike manuskripte en publikasies van ouer skrywers. In 1801 publiseer Schneider 'n verbeterde en aanvullende weergawe van die Systema Ichthyologiae iconibus ex illustratum deur Marcus Élieser Bloch, 'n standaardwerk oor die taksonomie van visse.


Hierdie is 'n Lys van Suid-Afrikaanse Twintig20 internasionale krieketspelers. 'n Twintig20-internasionaal (T20I) is 'n internasionale krieketwedstryd tussen twee verteenwoordigende spanne, elk met T20I-status, soos bepaal deur die Internasionale Krieketraad (IKR). T20I-wedstryde word gespeel onder die reëls van Twintig20-krieket. Die lys is gerangskik in die volgorde waarin elke speler sy debuut gemaak het. Statistiek is korrek tot op 15 April 2021. Suid-Afrikaanse nasionale krieketspan Cricinfo


Rebbachisauridae was ’n familie souropode-dinosourusse wat bekend is uit stukke fossiele uit die Kryt-periode in Suid-Amerika, Afrika en Europa. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


’n Tipespesie (Engels: type species) is in die wetenskaplike klassifikasie van plante en diere die naam van ’n spesie waaraan die naam van ’n genus permanent verbind word. Dit is die spesie wat die tipiese biologiese voorbeeld van die takson is. Die waarde van die "tipespesie" lê in die feit dat dit duidelik maak wat deur die spesifieke genusnaam bedoel word. Dit is veral belangrik wanneer ’n takson wat verskeie spesies bevat, in meer as een genus opgedeel moet word; die tipespesie verskaf outomaties die naam van die oorspronklike takson aan een van die nuwe taksa en skakel dus die moontlikheid van verwarring uit. Volgens soölogiese en botaniese naamkodes behoort elke genus of onderafdeling van ’n genus wat ’n naam het, ’n tipespesie te hê – of dit in daardie stadium as geldig of korrek beskou word of nie. In die praktyk is dit egter nie altyd die geval nie. ’n Soortgelyke konsep, tipegenus, word gebruik vir suprageneriese groepe. Die tipespesie vir die slakgenus Monacha is Monacha cartusiana. Dié genus is in die familie Hygromiidae. Die tipegenus van dié familie is die genus Hygromia.


Stegosaurus of stegosourus ("bedekte akkedis", met verwysing na sy benerige pantser) was ’n genus Stegosauria-dinosourusse wat sowat 155 tot 150 miljoen jaar gelede tydens die Laat Jura (Kimmeridgium tot vroeë Titonium) geleef het in wat nou westelike Noord-Amerika is. In 2006 is aangekondig dat ’n spesie in Portugal gevind is, wat ’n aanduiding is dat hulle ook in Europa voorgekom het. Vanweë sy kenmerkende stekels en plate is Stegosaurus een van die herkenbaarste dinosourusse. Minstens drie spesies is bekend uit die oorblyfsels van sowat 80 individue. Die stegosourus was ’n groot, swaar, viervoetige plantvreter. Hy het ’n kenmerkende en ongewone figuur gehad; met ’n groot, ronde rug, kort voorste pote, ’n kop wat hy laag teen die grond gehou het en ’n stywe stert wat hy in die lug gehou het. Daar is al baie gegis oor sy plate en stekels; die stekels is waarskynlik gebruik vir verdediging, en die plate ook vir verdediging, of vir vertoon of hitteregulering. Stegosaurus het ’n kort nek en klein kop gehad, wat beteken hy het waarskynlik lae bosse en struike geëet.


Herrerasaurus was een van die vroegste dinosourusse. Die naam, wat "Herrera se akkedis" beteken, kom van die boer wat die eerste fossiel ontdek het. Alle bekende voorbeelde van hierdie karnivoor kom uit Noordwes-Argentinië en dateer uit die Karnium-tydsnede van die Laat Trias-periode, sowat 231,4 miljoen jaar gelede. Die tipe-spesie, Herrerasaurus ischigualastensis, is in 1963 deur Osvaldo Alfredo Reig beskryf en is die genus se enigste spesie. Die klassifikasie van die herrerasourus was baie jare lank onduidelik omdat daar net ’n paar brokstukke bestaan het. Daar is geglo dit was ’n basale teropode, ’n basale Sauropodomorpha, ’n basale Saurischia of glad nie ’n dinosourus nie, maar ’n ander soort Archosauria. Met die ontdekking van ’n byna volledige skelet en skedel in 1988 is dit geklassifiseer as óf ’n vroeë Theropoda óf ’n vroeë Saurischia, maar baie navorsers het dit minstens tentatief beskou as die primitiefste teropode. Dit is ’n lid van Herrerasauridae, ’n familie soortgelyke genera wat onder die vroegste dinosourusse tel. Herrerasaurus was ’n lig geboude, tweevoetige karnivoor met ’n lang stert en relatief klein kop.


Cussonia is 'n genus van bome wat tot die familie Araliaceae behoort. Boskiepersol (Cussonia sphaerocephala) Enkelblaarkiepersol (Cussonia natalensis) Gamtooskiepersol (Cussonia gamtoosensis) Hoëveldkiepersol (Cussonia paniculata) Kaapse kuskiepersol (Cussonia thyrsiflora) Kiepersol (Cussonia spicata) Seekatkiepersol (Cussonia arborea) Suidkus-kiepersol (Cussonia nicholsonii) Vaalkiepersol (Cussonia transvaalensis) Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome Algemene gids tot BOME. Keith, Paul & Meg Coates Palgrave. 2000. ISBN 1-86872-527-8 Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Cussonia. Wikispecies het meer inligting verwant aan Cussonia Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Caen is 'n stad in Frankryk. Dit is die hoofstad van die gewes Neder-Normandië en die département Calvados. Die Orne-rivier vloei deur die stad wat 15 kilometer binneland toe van die Engelse Kanaal geleë is. Dit het 'n bevolking van 109 000, terwyl die stedelike gebied 399 471 inwoners het. Die stad se naam is waarskynlik van Galliese oorsprong (van cato, militêre aktiwiteit; en mago, veld; moontlik iets soos plek waar troepe geoefen het). Die plek se bynaam is "die stad met honderd klokke". René Lepelley, Dictionnaire étymologique des noms de communes de Normandie, P.U.C., Corlet, Caen, Condé-sur-Noireau, 1996. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Caen. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Spontane ontbranding of spontane ontsteking is 'n tipe van verbranding wat deur selfverwarming (toename in temperatuur as gevolg van eksotermiese reaksies) voorkom, gevolg deur 'n termiese wegholreaksie (selfverwarming wat vinnig versnel tot hoë temperature) en uiteindelik, ontsteking. 'n Stof met 'n relatief lae ontstekingstemperatuur (hooi, strooi, turf, ens) begin hitte vrystel. Dit kan op verskeie maniere gebeur, gewoonlik oksidasie met 'n bietjie water en in lug, bakteriële fermentasie genereer hitte. Die hitte is nie in staat om te ontsnap nie (hooi, strooi, turf, ens. is 'n goeie termiese isoleerders), en die temperatuur van die materiaal styg. Die temperatuur van die materiaal styg bo sy ontstekingspunt (selfs al word baie van die bakterieë vernietig deur die hitte). Verbranding begin as voldoende oksideermiddel, soos suurstof en brandstof, teenwoordig is en die reaksie word in warm wegholfases instand gehou. Hooimiedens en komposhope kan self-ontsteek as gevolg van die hitte wat deur bakteriese fermentasie opgebou word.


1-2 Samuel is die 9de en 10de boeke in die kanon van Hebreeuse Geskrifte wat as die Ou Testament in die Bybel opgeneem is. In hierdie boek speel die profeet Samuel 'n belangrike rol as leier en profeet wat die wil van die Here aan Saul bekend maak en hom tot koning salf en daarna ook vir Dawid tot koning salf. Die boek beskryf die oorgang van die tyd dat God leiers stuur om vir Israel te lei en te red, na dié van 'n gevestigde koninkryk onder Dawid. Samuel en Saul is in die jare die leiers: Samuel as profeet, priester en leier, Saul as eerste koning onder wie se regering elkeen in 'n groot mate nog doen soos in die tyd toe daar nog nie 'n koning in Israel geregeer het nie. Nadat die Here vir Saul oor sy sonde gestraf en vir Dawid tot koning laat salf het, word Saul se leierskap al hoe swakker en dié van Dawid al hoe sterker. Die rede is: die Here het 'n bose gees in Saul se lewe gestuur, terwyl die Gees van die Here van die dag af dat Dawid tot koning gesalf is, kragtig in hom gewerk het.


Garam masala is 'n geroosterde mengsel van speserye. Die resep is afkomstig uit Indië. Die voorbereiding verskil heelwat van streek tot streek. Dit is 'n bestanddeel van baie Indiese geregte soos hoendertandoori. Dit word dikwels laaste bygevoeg tydens die kookproses, sodat die geur en smaak behoue bly. Hieronder volg die voorbereiding vir 'n soeter variant. Bestanddele: 3 lourierblare 1 teelepel koljandersaad 1 teelepel komyn 2,5 cm pypkaneel halwe teelepel swartpeper 2 anyssterre 1 teelepel karwysaad 1 teelepel chilipoeier halwe teelepel gemmerpoeier 1 teelepel Amchoor kwart teelepel asafoetida Bereiding: Voeg al die bestanddele, behalwe die onderste vier, saam in 'n droë oondpan. Rooster alles saam. Wag tot die geur vrygestel word. Maal alles uit die pan tot 'n poeier. Voeg die poeier by die ander bestanddele. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Mbuzini is 'n dorp naby Komatipoort in Mpumalanga, Suid-Afrika. Dit is naby die grens tussen Suid-Afrika, Mosambiek en eSwatini geleë. Dit is die plek waar die Mosambiekse president, Samora Machel, en 34 passasiers in 'n noodlottige vliegramp in 1986 oorlede is. 'n Roudiens word jaarliks op 19 Oktober op die plek waar die vliegtuig geval het gehou. Die terrein beskik oor 'n monument ter nagedagtenis aan Samora Machel. Die monument is op 19 Januarie 1999 deur Joaquim Chissano en Nelson Mandela ingewy. Dit is teen 'n koste van $240 000 opgerig en inkorporeer wrakstukke van die vliegtuig. Vyf-en-dertig oop staalbuise is aangebring wat 'n huil-klank veroorsaak as die wind daaroor waai. Dit is in 2006 as 'n nasionale erfenisterrein verklaar. In 2006 is 'n biblioteek met Engelse en Portugese boeke daar naby geopen. 'n Standbeeld van Machel, wat deur 'n Noorweegse kunstenaar gemaak is, is ook hier opgerig. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Samora Machel monument inaugurated" (in Engels). SADC Today. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 September 2012. Besoek op 24 Maart 2009.


The Soft Parade is 'n album van The Doors wat in 1969 vrygestel is. Tell All the People (Robby Krieger) – 3:21 Touch Me (John Densmore, Robby Krieger, Ray Manzarek, Jim Morrison) – 3:12 Shaman's Blues (John Densmore, Robby Krieger, Ray Manzarek, Jim Morrison) – 4:48 Do It (Robby Krieger, Jim Morrison) – 3:09 Easy Ride (Jim Morrison) – 2:43 Wild Child (John Densmore, Robby Krieger, Ray Manzarek, Jim Morrison) – 2:36 Runnin' Blue (Robby Krieger) – 2:27 Wishful Sinful (Robby Krieger) – 2:58 The Soft Parade (John Densmore, Robby Krieger, Ray Manzarek, Jim Morrison) – 8:36 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Chantelle is 'n voorstad in Suid-Afrika, in die suidwestelike hoek van die hoofplek Akasia. Dit is noordwes van Pretoria in die Gauteng-provinsie geleë en is onder beheer van die Stad Tshwane Metropolitaanse Munisipaliteit. Chantelle het ongeveer 4 461 inwoners tydens die 2011-sensus gehad. Chantelle se suidegrens is Amandasig, langs die Britspad, en die noordegrens Eerstelaan naby die Platinumsnelweg. Oos van Chantelle lê Karenpark. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Subplek Chantelle". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Pretoria en omgewing is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Rosslyn is 'n voorstad van Pretoria, deel van die Stad Tshwane-munisipaliteit in die Gauteng-provinsie van Suid-Afrika. Die industriële gebied is veral bekend vir sy BMW-fabriek, wat in 1968 as die eerste BMW-aanleg buite Europa geopen het, sowel as die Nissan Suid-Afrika-fabriek, wat 'n wye verskeidenheid van sedanmotors, vragmotors, bakkies (LDV's, ligte afleweringsvoertuie) en viertrekvoertuie vervaardig. Motorvervaardigingsaanlegte in Suid-Afrika dra oor die 6,2% tot die land se bruto binnelandse produk by. Lys van dorpe in Suid-Afrika Googlekaart Geskiedenis van die BMW-aanleg in Rosslyn Singh, Sukasha (April 2012). "BMW to add 600 jobs at Rosslyn plant". Mail&Guardian (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op 30 Julie 2013. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Pretoria en omgewing is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


1 Makkabeërs is 'n Ou Testamentiese apokriewe boek. Die boek begin met die verhaal van Aleksander die Grote en sy vroeë dood en sy ryk wat verdeel word. Die gebied van Egipte tot bo Klein-Asië is toegeken aan twee Masedonies-Griekse generaals. Hulle het toe probeer om die hele area te vergrieks. Die boek vertel die verset van een Israelitiese familie, die Makkabeërs, teen die Griekse leiers wat die Hellenistiese godsdiens en kultuur op Israel wou afdwing. Hierdie boek is die hoofbron vir die Israelitiese geskiedenis tussen die Ou en die Nuwe Testament. Dit is omrede die Ou Testament eindig met die terugkeer van Esra en Nehemia uit die ballingskap, 400 v.C. APOKRIEWE Ou en Nuwe Testament. Verlore boeke uit die Bybelse tyd. Jan van der Watt, Francois Tolmie. 2005. ISBN 1-77000-192-1


Arsène Wenger, OBE, (* 22 Oktober 1949) is 'n Franse sokkerbestuurder en voormalige speler. Hy was van 1996–2018 die bestuurder van Arsenal, wat hom die klub se langsdienende bestuurder maak en wie die meeste sukses behaal het in terme van titels gewen. Sokkerkenners gee Wenger krediet vir sy bydrae tot die omkeer van sokker in Engeland in die laat 1990's, weens sy bekendstelling van veranderinge in die afrigtingsmetodes asook dieet van spelers. Wenger is in Straatsburg gebore en getoë in Duttlenheim. Sy pa, die bestuurder van die plaaslike dorpie se span, het hom aan sokker bekendgestel. Ná 'n beskeie loopbaan as speler, waarin hy vir 'n paar amateurklubs gespeel het, behaal Wenger in 1981 'n diploma in sokkerspanbestuur. Na 'n onsuksesvolle tydperk by Nancy wat uitgeloop het op sy afdanking in 1987, het Wenger by AS Monaco aangesluit, wat hy in 1988 tot die ligatitel gelei het en in 1991 tot oorwinning in die Coupe de France. Wenger se mislukking om die liga-titel weer die daaropvolgende seisoene te wen het egter gelei tot sy vertrek by Monaco in 1994 met wedersydse toestemming.


Mayabeque is 'n provinsie in westelike Kuba met ongeveer 381 000 inwoners. Die provinsie se hoofstad, San José de las Lajas, het vandag 'n bevolking van sowat 70 duisend. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei. Provinsies van Kuba Oficina Nacional de Estadísticas (Kuba) Geargiveer 11 Maart 2019 op Wayback Machine (es)


Idiom Neutral is 'n kunsmatige taal wat in 1902 deur die Akademi Internasional de Lingu Universal (Internasionale Akademie vir een Universele Taal) gepubliseer is onder die leierskap van Waldemar Rosenberger uit Sint Petersburg. Die taal is oorspronklik ontwikkel as ’n verbetering op die kunsmatige taal Volapük. Later is hervormde vorme van die taal, Idiom Neutral Reformed en Reform Neutral, gepubliseer. Hoewel Idiom Neutral tydens die eerste jare van die 20ste eeu as 'n belangrike konkurrent van Esperanto is beskou, het dit deesdae heeltemal uit sirkulasie verdwyn. Die Onse Vader: Die Onse Vader in Idiom Neutral (op YouTube) Yahoo! Group about Idiom Neutral Blog in Idiom Neutral Lingu Neutral Complete Grammar of Idiom Neutral Geargiveer 1 Februarie 2014 op Wayback Machine


Die Rio Japurá (Spaans: Río Caquetá / Japurá) is een van die grootste sytakke van die Amasonerivier in Suid-Amerika en volgens afloop die derde grootste sytak van die wêreld na die Rio Madeira en die Rio Negro. Die rivier, met 'n lengte van 2 820 km, vloei deur Colombia en die Brasiliaanse deelstaat Amazonas. Die Río Caquetá ontspring in die ooste van Pasto in die Colombiaanse Andes net 10 km van die Río Magdalena se oorsprong. Aansluitend vloei die rivier in suidoostelike rigting deur die Amasone-bekken in die weste van Brasilië, waar die Rio Japurá in die Amasonerivier uitmond. Die boloop van die rivier word in Colombia Río Caquetá genoem. Die grootste sytakke (stroomaf): Río Orteguanza (links) Río Macaya (regs) Río Caguãn (links) Río Yari (links) Río Cahuinari (regs) Río Apaporis (links) Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Rio Japurá. (en) Ziesler, R.; Ardizzone, G.D. (1979). "Amazon River System". The Inland waters of Latin America. Food and Agriculture Organization of the United Nations.


Itaipava Arena Fonte Nova, ook bekend as Complexo Esportivo Cultural Professor Octávio Mangabeira, is 'n sokkerstadion in Salvador da Bahia, Brasilië. Dit was een van die gasheerstadions vir die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2013, FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014, Olimpiese Somerspele 2016 en Copa América 2019. Die stadion het 'n kapasiteit van 51 708. Lugbeeld van die Itaipava Arena Fonte Nova Binneruimte van die Itaipava Arena Fonte Nova (en) fifa.com – Arena Fonte Nova, Salvador Geargiveer 22 Oktober 2013 op Wayback Machine (en) http://www.worldofstadiums.com/south-america/brazil/itaipava-arena-fonte-nova/ (pt) "Arena Fonte Nova". Secopa. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Oktober 2010. Besoek op 28 Junie 2011. (pt) "Brasil apresenta proposta da Copa de 2014". Gazeta On Line. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Junie 2008. Besoek op 7 Oktober 2007. (pt) Amptelike webwerf (en) FIFA.com – Inligting oor die stadion Geargiveer 22 Oktober 2013 op Wayback Machine


Arena das Dunas is 'n sokkerstadion in Natal, Brasilië. Dit was een van die gasheerstadions vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014. Die stadion het 'n kapasiteit van 31 375. Lugbeeld van die Arena das Dunas Binneruimte van die Arena das Dunas Hoofartikel: FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014. Lys van stadions in Brasilië "Arena das Dunas" (in Portugees). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 April 2020. Besoek op 6 Junie 2016. (en) http://www.worldofstadiums.com/south-america/brazil/arena-das-dunas/ (en) "Archived copy". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 September 2013. Besoek op 25 September 2013.CS1 maint: archived copy as title (link) Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Arena das Dunas. (pt) Amptelike webwerf (en) FIFA.com - Inligting oor die stadion Geargiveer 19 Junie 2014 op Wayback Machine


Arena Corinthians (bekend as Arena de São Paulo tydens die Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014) is 'n sokkerstadion in São Paulo, Brasilië. Dit was een van die gasheerstadions vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014, Olimpiese Somerspele 2016 en Copa América 2019. Vir die duur van die Wêreldbekertoernooi het die stadion 'n vergrote kapasiteit van 62 000 gehad, wat daarna weer verminder is. Lugbeeld tydens konstruksie Binneruimte van die Arena Corinthians "Corinthians aumenta capacidade e arena chega perto dos 50 mil lugares" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op 2 November 2015. Cardilli, Juliana (30 Mei 2011). "Começam as obras no estádio do Corinthians em SP" (in Portugees). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op 20 Junie 2013. (pt) "Obras são entregues ao Clube". 15 April 2014. Besoek op 7 Mei 2014. (en) http://www.worldofstadiums.com/south-america/brazil/arena-corinthians/ Geargiveer 18 September 2016 op Wayback Machine "Leia a transcrição da entrevista de Andrés Sanchez ao UOL e à Folha" (in Portugees). 4 Junie 2014.


Port Elizabeth Internasionale Lughawe (IATA-kode: PLZ, ICAO: FAPE) is 'n lughawe wat Gqeberha, die grootste stad in die Oos-Kaap, Suid-Afrika, bedien. Dit het voorheen bekend gestaan as H. F. Verwoerd-lughawe. Ter ere van 'n ontslape Koisanleier, is die Port Elizabeth-lughawe op 23 Februarie 2021 amptelik herdoop tot die Hoofman Dawid Stuurman Internasionale Lughawe. Die lughawe is sowat twee myl suid van die stad se sakekern geleë. Vanaf die meeste stadsbuurte neem 'n rit na die lughawe minder as tien minute, en derhalwe word dit dikwels die "Tien-minute-lughawe" genoem. Die lughawe word, net soos nege ander groot lughawens in die land, deur die Lughawemaatskappy van Suid-Afrika (ACSA) besit en bedryf. Die lughawe hanteer jaarliks meer as een miljoen passasiers en 800 ton vrag, waaronder blomme, bevrore kreef, vleis, volstruisvelle en sampioene. Die sentrale terminaal is ter geleentheid van die Sokkerwêreldbekertoernooi in 2010 uitgebrei vir 'n maksimum kapasiteit van twee miljoen passasiers per jaar. Port Elizabeth-lughawe is oorspronklik in 1929 deur luitenant-kolonel Miller gestig wat 'n vliegveld vir sy lugposdiens tussen Port Elizabeth en Kaapstad benodig het.


Cimetière du Père-Lachaise Ligging 20ste Arrondissement Parys, Frankryk Gevestig in 1804 Oppervlakte 44 hektaar Permanente grafte 69 000 Die Père-Lachaise-begraafplaas (Frans: Cimetière du Père-Lachaise) is die grootste begraafplaas in die Paryse stadsgebied en een van die bekendste vredehowe ter wêreld. In Père-Lachaise, wat in die 20ste Arrondissement geleë is, lê baie bekende persoonlikhede begrawe, onder wie die sangers Gilbert Bécaud, Jim Morrison en Alain Bashung, die skrywers Honoré de Balzac, Molière, Oscar Wilde, en Marcel Proust, die aktrises Sarah Bernhardt en Annie Girardot, die danseres Isadora Duncan, die komponiste Frédéric Chopin en Georges Bizet, die skilder Gustave Caillebotte, die mikoloog en botanikus Christiaan Hendrik Persoon, die nyweraar en motorpionier Armand Peugeot, die filosoof Petrus Abaelardus en die politikus Édouard Daladier. Terwyl daar in 1804 nog net dertien grafte was, het Père-Lachaise intussen tot 'n begraafplaas met 'n oppervlakte van 44 hektaar en meer as permanente 69 000 grafte gegroei. Sowat een miljoen mense het hier hul laaste rusplek gevind. Père-Lachaise trek jaarliks sowat drie miljoen besoekers en is sodoende die mees besoekte begraafplaas ter wêreld.


Air Seychelles is die nasionale lugredery van die Seychelle, met sy hoofkantoor op die eiendom van die Seychelle Internasionale Lughawe op die eiland Mahé. Dit bedryf inter-eiland dienste en internasionale vlugte. Die belangrikste basis is die Seychelle Internasionale Lughawe. Die lugredery word tans 40% besit deur Etihad Airways. Air Seychelles is tans een van slegs twee Afrikarederye wat as 'n gesogte 4-ster lugredery deur Skytrax geklassifiseer word. Die vloot van Air Seychelles vir internasionale bestemmings bestaan in Desember 2013 uit: 2 Airbus A330-200 Verder bedryf hul ook 5 DHC-6 Series 300/400 Twin Otter tussen die eilande. http://www.newswit.com/.life/2014-01-29/59b175584783d60325b6a2732f12abd9/[dooie skakel] Cathy Buyck. "Air Seychelles appoints former Etihad exec as CEO". Air Transport World (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Oktober 2012. Besoek op 2 Februarie 2012. "Press release - Air Seychelles posts third consecutive year of net profitability". 12 Maart 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op 17 Mei 2015. "Air Seychelles: Offices & GSAs head Office" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Julie 2014. Besoek op 29 Januarie 2011.


Hierdie artikel handel oor die kleur. Vir die gewas en vrugte, sien appelkoos. Appelkoos is 'n ligte geel-oranje kleur wat soortgelyk is aan die kleur van appelkose. Dit is egter 'n bietjie ligter as die werklike appelkoos se kleur. Volgens verskeie kleurskemas word appelkoos as volg voorgestel: Lys van kleure


Estádio José Pinheiro Borda, meer bekend as Estádio Beira-Rio (Portugees: [esˈtadʒiu ˈbejɾɐ ˈʁiu]), is 'n sokkerstadion in Porto Alegre, Brasilië. Dit was een van die gasheerstadions vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014. Die stadion het 'n kapasiteit van 50 128. Lugbeeld van Estádio Beira-Rio. Estádio Beira-Rio in 2014. Hoofartikel: FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014. Lys van stadions in Brasilië "CNEF - Cadastro Nacional de Estádios de Futebol" (PDF) (in Portugees). 18 Januarie 2016. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 29 Junie 2017. Besoek op 6 Junie 2016. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Estádio Beira-Rio. (en) FIFA.com – Inligting oor die stadion Geargiveer 19 Junie 2014 op Wayback Machine


Die De Hoopdam is 'n dam in die Steelpoortrivier, naby Burgersfort, Limpopo, wat in 2014 in gebruik geneem is. Die doelwitte, wat aan die dam gestel is, is die verskaffing van water vir die ontginning van ryk mineraalbronne in die oostelike Limpopoprovinsie, benewens waterverskaffing aan dorpe, nywerhede en gemeenskappe in die Sekhukhune-distrik, waar dienslewering voorheen van swak standaard was. Die voltooiing van die dam is met vier jaar vertraag (2010 tot 2014) weens probleme in die voorsieningsketting, tegniese en toerustingprobleme, onvoldoende omgewingsimpakstudies, verskuiwings van gesinne uit die area, en loonstakings. Die vlagskipdam in die Olifantsrivier-stelsel en Suid-Afrika se grootste nuwe dam sedert die laat 1970's, was 'n projek van die Departement van Waterwese. Die projek van R3,4 miljard het innoverende oplossings vir energie-dissipasie en die gebruik van roller-gekompakteerde beton ingesluit, waarvoor die departement 'n Fulton-toekenning ontvang het. Dit was die tweede fase van die Olifantsrivier-waterhulpbronprojek (ORWRDP), die enigste lewensvatbare oplossing vir waterlewering aan die Nebo-plato, waar 800 000 mense woonagtig is.


Air Uganda is 'n lugredery van Uganda wat in die privaatbesit van "Meridiana Africa Airlines (Uganda) Limited" was. Dit is in 2007 gestig en het in 2014 bankrot gegaan. Air Uganda bied geskeduleerde vlugte aan na Burundi, Kenia, Rwanda, Somalië, Suid-Soedan en Tanzanië. Burundi Bujumbura - Bujumbura Internasionale Lughawe Kenia Nairobi - Jomo Kenyatta Internasionale Lughawe Mombasa - Moi Internasionale Lughawe Rwanda Kigali - Kigali Internasionale Lughawe (Slegs kodedeel, gevlieg deur Rwandair) Somalië Mogadisjoe - Mogadisjoe Internasionale Lughawe Suid-Soedan Joeba - Joeba-Lughawe Tanzanië Arusha - Kilimanjaro Internasionale Lughawe Dar-es-Salaam - Julius Nyerere Internasionale Lughawe Uganda Entebbe - Entebbe Internasionale Lughawe (hoofspil) Die vloot van Air Uganda vir internasionale bestemmings bestaan in Julie 2014 uit: 3x Embraer CRJ-200 Thome, Wolfgang (8 April 2013). "New Chief At Air Uganda" (in Japannees). eTN Global Travel Industry News. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 November 2017. Besoek op 22 April 2014.


Aliwal-Noord-lughawe (IATA-kode: geen, ICAO: FAAN) is 'n baie klein lughawe in Aliwal-Noord, Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die lughawe beskik oor drie ongeteerde aanloopbane, 'n teerparkeerblad en een loods (hanger). Dit word meestal op naweke gebruik deur amateurvlieëniers wat met hul eensitplekvliegtuie 'n uitstappie neem oor die pragtige berglandskap van die omgewing. Ongeveer driekeer per jaar word 'n sogenaamde. "invlieg"-byeenkoms gehou, waartydens heelwat privaattuie van sover as Gauteng, Bloemfontein en George na die dorp toe invlieg vir 'n vliegbyeenkoms en uitstalling van vliegtuie. Die klimaat by Aliwal-Noord-lughawe is koel tot medium-warm. Die gemiddelde temperatuur was 18 °C. Die warmste maand is Januarie op 26 °C, en koudste Julie, met 7 °C. Die gemiddelde reënval is 751 millimeter per jaar. Die natste maand is Februarie met 144 mm reën, en die droogste is Mei met 9 mm. Geen geskeduleerde vlugte Ongerigte radiobaken Geen aanloopbaanligte www.pictaero.com Aliwal-Noord Peel, M C; Finlayson, B L. "Updated world map of the Köppen-Geiger climate classification". Hydrology and Earth System Sciences.


Generaal Albertspark is 'n voorstad in Alberton, Gauteng. Dit grens aan die voorstad Randhart in die weste. Volgens die 2011-sensus het Generaal Albertspark 'n bevolking van 1 414 gehad, waarvan 81,3% Blankes was. Afrikaans (62,2%) en Engels (27,3%) is die grootste huistale. In 2001 was 89,7% van Generaal Albertspark se inwoners Blankes en Afrikaans (65,7%) was die grootste huistaal. Alberante Albertsdal Brackendowns Brackenhurst Florentia Meyersdal Verwoerdpark 2011-sensus (Generaal Albertspark) 2001-sensus (Generaal Albertspark) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Topsy Smith (1914–1985) was 'n Afrikaanse skrywer wat ongeveer 200 boeke geskryf het. Hy is veral bekend vir sy jeugverhale, onder andere reekse soos Trompie, Saartjie (onder die skuilnaam Bettie Naudé) en Buksie. Sy boeke het 'n belangrike bydrae tot die Afrikaanse letterkunde gelewer en het jongmense vir baie jare lank lus en lief vir lees gemaak. Die eerste Trompie-verhaal is in 1950 gepubliseer, met opvolgstories wat tot 1956 verskyn het. Die TV-reeks Trompie, wat op sy boeke gebaseer is, is in 1980 uitgesaai met Anton Goosen wat die bekende kenwysie gesing het. Die Saartjie-reeks het die eerste keer in 1953 verskyn en is tot 1958 gepubliseer. Beide die reekse is verskeie kere daarna herpubliseer. Sy laaste boek, Nog net een keer, is in 1991, ses jaar ná sy dood, gepubliseer. Sy fiksie vir volwassenes word meestal onder die skuilnaam M.G. Smith gepubliseer. Mathys Gerhardus Smith is op 12 Julie 1914 in Parys in die Vrystaat gebore as een van drie kinders van Mathys Gerhardus Smith en Elizabeth Catharina Naudé. Hy het ’n broer, Jacob Naudé, en ’n suster, Anna.


Die Colebrookvergelyking word gebruik om die wrywingsfaktor (f' of f) te bereken vir vloei in 'n pyp. Die Moodygrafiek kan ook gebruik word om die wrywingsfaktor te bepaal as berekeninge met die hand gedoen word. Sagteware pakkette of Excel sigblaaie gebruik egter eerder die Colebrookvergelyking (of benaderings daarvan) om die wrywingsfaktor outomaties te bereken. Neem kennis van die verskillende wrywingsfaktore: f ′ = f D a r c y / M o o d y = 4 f F a n n i n g = 8 f S t a n t o n   e n   P a n n e l {\displaystyle f'=f_{Darcy/Moody}=4f_{Fanning}=8f_{Stanton\ en\ Pannel}} Maak altyd seker die regte faktor gebruik word. In hierdie blad word met die Darcy/Moody wrywingsfaktor gewerk. Die Colebrookvergelyking is die akkuraatse om die wrywingsfaktor te bereken: Waar: f ′ {\displaystyle f'} - Darcy/Moody wrywingsfaktor [dimensieloos] ϵ {\displaystyle \epsilon } - Ruheidsfaktor [m] (normaalweg 0.045 mm of 0.000045 m)


Nyíregyháza (Hongaarse uitspraak: [ɲiːrɛɟhaːzɒ]) is 'n stad in die noordooste van Hongarye en die hoofstad van die county Szabolcs-Szatmár-Bereg. Met 'n bevolking van 118 000 is dit die sewende grootste stad in Hongarye en een van die voorste stede van Noord-Hongarye en die noordelike deel van die Groot Hongaarse Plato (Alföld). Die stad ontwikkel steeds sedert die 18de eeu, en is die ekonomiese en kulturele sentrum van die streek. Die dieretuin, wat meer as 300 spesies op uitstalling het, insluitend ware seldsaamhede, is oral in Europa bekend. Die warmwatermeer Sóstófürdő is al vir 'n paar eeue 'n toeriste-aantreklikheid. Die water het 'n temperatuur van omtrent 26 °C, en die meer word deur 'n park van 2000 m² omring. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ds. Carl Arnoldus Bamberger (Kaapstad, 22 November 1822 – Kaapstad, 21 April 1892) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk en die eerste leraar van die NG gemeente Fraserburg, wat hy 28 jaar lank bedien het van 1854 tot 1882. Ds. Bamberger se dienstermyn is van groot belang vir die dorp en gemeente Fraserburg omdat hy amper drie dekades aan die hoof van die gemeente gestaan het en in 'n groot mate die fondamentlêer van kerklike, maatskaplike en opvoedkunidge instellings was en dit bestendig het wat later as tradisie erken en bestempel is. Daar word algemeen aanvaar ds. Bamberger was van Duitse herkoms. Hiervan en van sy kinderjare is blykbaar niks meer bekend nie. Hy het nie Nederlands of destydse Afrikaans met Duitse of Nederlandse aksent gepraat nie, hoewel hy in Europa studeer het, maar "hy het net soos ons Afrikaans gepraat", het 'n ou grysaard en lidmaat van die gemeente wat by hom gedoop is en hom baie jare van naby geken het, omstreeks 1950 verklaar. Hierdie getuienis is gestaaf deur die weduwee Anna Wilhelmina Erasmus (gebore Hugo) tydens die honderdjarige bestaansvieringe waarskynlik die gemeente se oudste lidmaat.


Die Bruin Planeet is wetenskapsfiksie en 'n ruimteroman geskryf deur Kobus Smit. Die boek handel oor die wedersydse besoek van ruimtewesens en mense aan hul onderskeie planete. Dit het oorspronklik as vervolgverhaal in Die Huisvrou verskyn. Rocco Venter en Kellie Burger is twee seunsvriende en die hoofkarakters in die verhaal. Hermien de la Mare is die dogter van professor De la Mare. Rocco en Kellie is al twee beenaf op haar. Professor De la Mare is 'n sterrekundige, uitvinder en wewenaar. Belal is die leier op Aruru, omdat hy die grootste geleerde en wetenskaplike onder die Aruruane is. Hy word gekenmerk deur sy grys hare, wit baard en groot, ligblou oë en beskik oor volmag. Rua is Belal se adjudant en gasheer teenoor die aardekspedisie. Rua sorg dat Belal se bevele uitgevoer word, maar tree ook as bemiddelaar en diplomaat op tussen Belal en die Aruruaanse volk. Die mensegaste se handelswyse op Aruru is sy verantwoordelikheid. Buru is die Kaptein en opperbevelvoerder van Aruru. Hy is derde in bevel. Sy valse trots en wantroue in die mens is van so 'n aard dat hy die hele mensdom wil uitwis.


Izak David du Plessis (Philipstown, 25 Junie 1900 – Kaapstad, 11 Desember 1981) was 'n Afrikaanse skrywer en digter wat onder die naam I.D. du Plessis gepubliseer het. Hy was een van die sogenaamde Dertigers. Du Plessis is een van die veelsydigste en vrugbaarste skrywers wat die Afrikaanse letterkunde nog gehad het. Naas jeugverhale, navertellings van ou legendes en volksverhale, spookstories, kortverhale, essays, werke oor die Maleiers en 'n outobiografie is hy die skrywer van een en twintig bundels poësie – bloemlesings en versamelings uitgesonderd – waarin hy uiteenlopende vorme soos die ballade en sonnet, die biegvers en hekeldig, die volkse vers en kwatryn beoefen. Hy skryf ook onder die skuilnaam Okulis. Izak David du Plessis is op 25 Junie 1900 op Philipstown in die Karoo gebore as een van vyf kinders (vier seuns en ’n dogter), van Hendrik Jakob du Plessis en Huibrecht Johanna Alida du Plessis. Sy broers is Petrus Vorster, Jacobus Stephanus en Jacob en sy suster is Issie Davida. Sy vader is eers onderwyser en toe prokureur op Philipstown en vanaf 1902–1905 prokureur in Kaapstad.


St. John's is die hoofstad van die Kanadese provinsie Newfoundland en Labrador. Daar is ook 'n hawe in die stad. Die stad het ontstaan toe Engeland die eiland Newfoundland geannekseer het in 1583. Die beheer van die stad het daarna verskeie kere gewissel tussen Frankryk en Engeland, maar na 1762 het dit onder Engelse beheer gebly. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Eugene Alexander de Kock (gebore 29 Januarie 1949) is 'n voormalige kolonel van die Suid-Afrikaanse Polisie. Hy was die bevelvoerder van C1, 'n teeninsurgensie-eenheid van die Suid-Afrikaanse Polisie wat op Vlakplaas naby Pretoria gestasioneer was. C1 het talle anti-apartheidaktiviste in die 1980's tot die vroeë 1990's ontvoer, gemartel en vermoor. As gevolg van die moorde wat hy gepleeg het, het hy die bynaam "Prime Evil" in die media verwerf. Baie van C1 se slagoffers was lede van die African National Congress. Ná Suid-Afrika se oorgang na 'n volledige demokrasie in 1994 het De Kock die volle omvang van C1 se misdade voor die Waarheid-en-versoeningskommissie geopenbaar. Hy is in 1996 verhoor, op 89 aanklagte skuldig bevind, en tot 212 jaar gevangenisstraf gevonnis. Sedert die aanvang van sy vonnis het hy verskeie lede van die apartheidsregering, insluitend die voormalige staatspresident FW de Klerk, beskuldig dat hulle C1 se aktiwiteite toegelaat het. De Kock is in Januarie 2015 op parool vrygelaat.


Die demoon van Laplace is ’n fiktiewe entiteit in ’n gedagte-eksperiment van Pierre-Simon Laplace wat hy in 1814 beskryf het. Hierdie "demoon" is veronderstel om so intelligent te wees dat hy die presiese ligging en beweging van elke atoom ken, en dit sou hom in staat stel om die toekoms sowel as die verlede geheel en al te ken. In die filosofiese idee van die determinisme beskryf Laplace die omgewing as volg: Hierdie intelligente wese waarvan Laplace gepraat het, is later die demoon van Laplace genoem, hoewel hy dit self nooit so genoem het nie. Die demoon van Laplace kan beskou word as ’n aanval op die beginsel van die vrye wil. Talle wetenskaplikes het al aangetoon dat die demoon nooit kan bestaan nie. Sommige doen dit aan die hand van filosofiese oortuiging, ander meer wetenskaplik. Die kwantummeganika het gesorg vir ’n deurbraak in die denke rondom die demoon van Laplace deurdat aangetoon is dat slegs met waarskynlikhede van plek en snelheid op subatoomvlak gewerk word. Daar kan dus nie so ’n intelligensie bestaan nie. Verskeie ander geleerdes het ook al wetenskaplike begrippe gebruik om aan te toon dat die demoon van Laplace nie kan bestaan nie.


Utatsusaurus, of die oetatsoesourusse, is die vroegste bekende vorm van Ichthyopterygia (die groep seereptiele wat die Ichthyosaurus insluit). Dit het 245 miljoen tot 250 miljoen jaar gelede tydens die vroeë Triasperiode gelewe. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Klas MA Mallet-stoomlokomotief is bestel - slegs een - deur die Natalse Regeringspoorweë en in diens gestel in 1909 om swaar vragte tussen Estcourt en Highlands in KwaZulu-Natal te trek. Die lokomotief is deur die Amerikaanse maatskappy American Locomotive Company gebou. Dit was die eerste Mallet-lokomotief in Suid-Afrika en die kragtigste ten tyde van aflewering. Dit gebruik superverhitte stoom en is toegerus met Walschaerts-klepratwerk. Stoom het eers deur die agterste silinder gegaan en is dan na die voorste, laedruksilinders gevoer alvorens dit deur die skoorsteen uitgeblaas is. Toe die Natalse Regeringspoorweë by die SAS&H ingelyf is, is dit as Klas MA hergeklassifiseer. Die lokomotief is in 1927 uit diens gestel. Paxton, Leith & Bourne, David: Locomotives of the South African Railways. pp. 84-85. Struik. Kaapstad. ISBN 0 86977 211 2 Powerful Freight and Passenger Locomotives for a Narrow Gauge Railway (1910). American Engineer and Railroad Journal, May 1910, pp. 192-193 Klassifikasie van S.A.S. lokomotiewe met hernommeringslyste, uitgereik deur die Kantoor van die Hoofmeganiese Ingenieur, Pretoria, Januarie 1912 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Klas MA Mallet-stoomlokomotief.


Kousaliteit, noodwendigheid of oorsaaklikheid, is die verwantskap tussen 'n gebeurtenis (die oorsaak) en 'n tweede gebeurtenis (die effek), waar die tweede verstaan word as 'n fisiese konsekwensie van die eerste. In algemene gebruik is kousaliteit ook die verwantskap tussen 'n stel faktore (oorsake) en een of ander fenomeen (die effek). Enigiets wat 'n effek affekteer is 'n faktor in daardie effek. 'n Direkte faktor is 'n faktor wat 'n effek direk affekteer, dit is, sonder enige bemiddelende of tussenliggende faktore. Die verband tussen 'n oorsaak (of oorsake) en 'n effek in hierdie opsig kan ook as 'n kousale neksus aangedui word. Oorsake en gevolge staan tipies in 'n verwantskap met veranderinge, gebeure of prosesse; sulke oorsake is Aristoteles se 'leidende oorsake'. Die woord 'oorsaak' sal hier ook deug vir 'verduideliking' of die 'verklarende antwoord op 'n vraag', insluitend Aristoteles se materiaal, finaal, en formele oorsake; dan is die 'oorsaak' die explanans terwyl die 'effek' die explanandum is.


Die Enigmatiese Boek van die Onderwêreld is ’n Antieke Egiptiese begrafnisteks in twee dele wat in die grafkelder van farao Toetankamen ontdek is. Daar word vermoed die boek dek die skepping en hergeboorte van die son. Die ware betekenis van die boek is egter onseker weens die gebruik van kriptografiese illustrasies om die inhoud geheim te hou. Die Enigmatiese Boek van die Onderwêreld is in drie dele verdeel wat ander begrafnistekste insluit, soos die Boek van die Dooies en die Amdoeat. Ander enigmatiese boeke is ontdek in die graftombes van Ramses IX en Ramses V. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Beren Saat (gebore 26 Februarie 1984) is 'n Turkse aktrise. Aşkımızda Ölüm Var (2004) Aşka Sürgün (2006-2006) Hatırla Sevgili (2006-2008) Aşk-ı Memnu (2008-2010) Güz Sancısı (2009) Gecenin Kanatları (2009) Fatmagül'ün Suçu Ne? (2010-2012) Gergedan Mevsii (2012) Benim Dünyam (2004) İntikam (2013-2014) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Pharnavaz I van Iberië (326 v.C. – 234 v.C.) van die Parnavaziani-dinastie was ’n koning van Iberië. Rapp, Stephen H. (2003), Studies In Medieval Georgian Historiography: Early Texts And Eurasian Contexts. Peeters Bvba ISBN 90-429-1318-5. Suny, Ronald Grigor (1994), The Making of the Georgian Nation (2nd edition). Indiana University Press, ISBN 0-253-20915-3. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Chafra (ook Chefren, Engels: Khafra) was ’n Egiptiese farao van die 4de Dinastie tydens ’n tydperk wat bekend is as die Ou Ryk. Hy was die seun van Choefoe en die opvolger van Djedefre. Volgens die antieke historikus Manetho is Chafra deur Bicheris opgevolg, maar argeologiese getuienis dui daarop dat Menkaoere eerder sy opvolger was. Chafra het die tweede grootste piramide van Giza laat bou. Sommige Egiptoloë beskou hom ook as die oprigter van die Groot Sfinks van Giza, maar dit word betwis. Daar is nie veel oor Chafra bekend nie, behalwe die historiese verslae van Herodotus, wat hom beskryf as ’n wrede ketter wat Egiptiese tempels gesluit gehou het nadat Choefoe die ingange laat verseël het. Chafra was die seun van farao Choefoe en die broer en opvolger van Djedefre. Daar word vermoed sy ma was Meritites I omdat hy haar in ’n inskripsie vereer het. Ander glo die inskripsie dui daarop dat die koningin tydens sy bewind dood is. Hy kan dalk ook die seun van koningin Henoetsen wees. Chafra het verskeie vroue en minstens 12 seuns en drie of vier dogters gehad.


Die Duggan-Cronin-versameling bestaan uit ongeveer 8 000 foto's wat die swart volkere van Suider-Afrika en hul leefwyse in stamverband in die eerste helfte van die 20ste eeu uitbeeld. Hierdie foto's is geneem kort voordat die Westerse kultuur sy stempel so op die Afrika-samelewings begin afdruk het, dat die tradisionele Afrika-kulture begin verdwyn het. Die foto's is dus uniek omdat dit nie weer gemaak kan word nie en daarom wek dit die belangstelling van kultuur-historici, volkekundiges, kunstenaars en fotograwe. Alfred Martin Duggan-Cronin, 'n Ierse immigrant, het vanaf 1897 by die De Beers Maatskappy in Kimberley gewerk. Sy stokperdjie was om foto's te neem van die swart mynwerkers voordat hulle die Westerse kleredrag en lewenstyl aangeneem het. Later op reise in Suider-Afrika het hy hulle in hul huise in die afgeleë platteland besoek. Hy het nie slegs foto's van mense gemaak nie, maar ook van hul kleredrag, haarstyle, ornamente, volksgebruike, wapens, gesigsversierings, kralewerk, huttipes, rondawels, kleipotte, gereedskap, houtwerk, seremonies, bygelowe en rotskuns. In 1924 en 1931 hou Duggan-Cronin uitstallings van sy foto's in Londen.


Die kleur Skoolbusgeel het byna dieselfde skakering as goud. Skoolbusgeel se naam is ontleen aan die destydse Amerikaanse skoolbusse en is sedert 1939 in gebruik. 'n Ene Professor Frank W. Cyr het in April 1939 'n konferensie in New York gehou om riglyne neer te lê vir die konstruksie van skoolbusse, waartydens die gebruik van hierdie besondere skakering van geel vir die verfwerk aanvaar is. Die geel is gekies omdat swart skrifletters in kontras daarmee hoogs sigbaar is, selfs in die afwesigheid van goeie beligting. Volgens verskeie kleurskemas word skoolbusgeel as volg voorgestel: Lys van kleure Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei. Artikel is uit die Italiaanse wiki-artikel it:Giallo scuolabus vertaal


Poublou is die kleur van 'n pou (Pavo cristatus) (voël) se verekleed. Dit is 'n gryserige blou kleur en 'n variant van die kleur siaan. Die Griekwas rugbyspan se truikleur is poublou. Volgens verskeie kleurskemas word poublou as volg voorgestel: Lys van kleure


Savoiblou poog om 'n kleur van Savoi voor te stel. Dit is 'n groenerige blou kleur en 'n variant van die kleur siaan. Volgens verskeie kleurskemas word savoiblou as volg voorgestel: Lys van kleure


Die Smartt-sindikaatdam, een van die oudste damme in die land, is 20 km wes-suidwes van Britstown en suid van die pad na Vosburg. Dit het 'n volume van byna 95 miljoen m³. Met 'n stelsel kanale van 47 km word 22 boere en 'n gebied van 1 800 ha van water voorsien. Daar word hoofsaaklik met lusern, koring, mielies en beeste geboer. Water van die streek oos van Carnarvon en Vosburg sowel as vanaf Richmond, Victoria-Wes en Loxton vloei in die Groenrivier en die Ongersrivier (en sy sytakke die Brak-, Brakpoort-, Klein-Brak- en die Visgatriviere) na die dam. Hierdie seisoenale riviere dreineer saam 'n opvangsgebied van 12 000 km² en lewer 'n jaarlikse afloop van 50 miljoen m³. Die Smartt-sindikaat is in 1885 deur 'n groep grondeienaars onder leiding van dr. Thomas Smartt gestig. Hierdie groep het tussen 1908 en 1912 by Houwater die grootste privaatdam in Suid-Afrika gebou; dit was op daardie tydstip met sy volume van 112 miljoen m³ boonop die grootste dam in die land.


Die kleur mirre is 'n diep skakering van groen, effens donkerder as die kleur van spinasie. Volgens verskeie kleurskemas word mirre as volg voorgestel: Lys van kleure


Die kleur heldergroen herinner aan die groen van sommige plantsoorte. Volgens verskeie kleurskemas word heldergroen as volg voorgestel: Lys van kleure


Hendrik Carel Vos Leibbrandt (Kaapstad, 31 Desember 1837 – Kaapstad, 1 Januarie 1911) was ’n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk, waaruit hy moes bedank weens sy liberale teologiese oortuigings, en die daarna die eerste staatsargivaris in Suid-Afrika. Leibbrandt het sy teologiese studie in 1859 in Utrecht, Nederland, voltooi waar hy hom in 1855 as student ingeskryf het. Op 5 Mei 1860 is hy in die NG gemeente Victoria-Wes as predikant georden, maar in Maart 1877 het hy as NG predikant bedank. In Augustus daardie jaar het hy 'n beroep vir drie jaar na die Vrye Protestantse (Unitariese) kerk op Graaff-Reinet aanvaar. (Nog 'n liberale oudpredikant van die NG Kerk, ds. D.P. Faure [1842-1916], het dié kerkverband in Kaapstad gestig.) Vroeg in 1880 het hy die ou rekords van die Graaff-Reinetse magistraatskantoor georden, die begin van sy belangstelling in argivale werk. In Januarie 1881 het hy Theal as koloniale argivaris opgevolg nadat hy reeds op 6 Januarie 1880 in dié amp aangestel is. Vanaf 6 Januarie 1881 was hy ook bibliotekaris van die Wetgewende Vergadering.


'n Grasperk is 'n area grond wat met gras of (selde) ander duursame plante beplant is, wat in stand gehou word op 'n kort hoogte en gebruik word vir estetiese en ontspanningsdoeleindes. Algemene eienskappe van 'n grasperk dit is slegs uit grasspesies saamgestel, dit is onderhewig aan spesifieke onkruid- en plaagbeheer, dit is onderhewig aan praktyke wat gemik is op die handhawing van sy grasgroen kleur, en dit word gereeld gesny om 'n aanvaarbare lengte te verseker. Al hierdie eienskappe is nie bindend op 'n definisie nie. In ontspanningskonteks, kan die gespesialiseerde name turf, steek, veld of perk gebruik word, afhangende van die sport en die vasteland. Die term grasperk, met verwysing na 'n bestuurde grasruimte, dateer uit nie vroeër as die 16de eeu. 'n Grasperk is 'n belangrike aspek van die interaksie tussen die natuurlike omgewing en die beboude stedelike en voorstedelike ruimtes. Dit word gekoppel aan voorstedelike uitbreiding en die skepping van 'n aangename huishoudelike estetiek. Ripmeester, Michael. "Lawn." Encyclopedia of Urban Studies. Ed. Ray Hutchison. Thousand Oaks, CA: SAGE, 2009.


Fockea is 'n genus van sukkulente struikgewasse wat inheems aan Suider-Afrika is. Hierdie spesies staan gesamentlik as die waterwortels of kambroëns bekend. Hulle het 'n kenmerkende bolvormige koudeks (verdikte wortel of knol direk bokant die grond), al die plante is geofiete. Van die spesies is eetbaar. Daar is net ses spesies wat aan die genus behoort: Fockea angustifolia K.Schum. Fockea capensis Endl. Fockea comaru (E.Mey.) N.E.Br. Fockea edulis (Thunb.) K.Schum. Fockea multiflora K.Schum. Fockea sinuata (E.Mey.) Druce National Research Council (2006). Lost crops of Africa: Volume II: Vegetables. Washington, D.C.: National Academies Press. p. 269. ISBN 0-309-66582-5. Gibbs Russell, G. E., W. G. M. Welman, E. Retief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. Van Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Memoirs of the Botanical Survey of South Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2). http://plantsoftheworldonline.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:3373-1


Die kleur Fuchsia is 'n ligpers pigment, vernoem na die kleur van Fuchsia blomme. Volgens verskeie kleurskemas word Fuchsia as volg voorgestel: Lys van kleure


Amarant is 'n kleur, 'n diep skakering van rooi. Volgens verskeie kleurskemas word amarant as volg voorgestel: Lys van kleure Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Bondelswart-opstand was 'n omstrede en gewelddadige voorval in Suidwes-Afrika, wat destyds onder Volkebond-mandaat deur die Suid-Afrikaanse regering geadministreer is. In 1917 het die Suid-Afrikaanse administrasie 'n belasting op honde ingestel en dit in 1921 verhoog. Die Bondelswarts, 'n Khoikhoi-groep, het die belasting verwerp en was teen verskeie van die nuwe administrasie se beleide gekant. Hulle het ook beskerming aan vyf mans, teen wie lasbriewe uitgereik is, verleen. Daar is verskillende menings oor die voorval, maar volgens die historikus Neta Crawford is daar algemeen in Mei 1922 geglo dat die Bondelswarts hulself voorberei het om te veg, of ten minste om hulself te verdedig. Die administrasie het dit as 'n rebellie van 500 tot 600 mense beskou, wat hulle wou onderdruk. Daar is beweer dat 200 van hulle gewapen was (hoewel net sowat 40 wapens afgeneem is nadat die groep verpletter is). Gysbert Hofmeyr, die destydse administrateur, het 400 gewapende mans georganiseer en 'n vliegtuig ingestuur om die Bondelswarts te bombardeer. Ongeveer 100 Bondelswarts is gedood, insluitend 'n paar vroue en kinders.


Klas 5E is 'n tipe elektriese lokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik is op verskeie trajekte in Suid-Afrika. Die lokomotief is ontwerp om die Klas 1E te vervang en is 'n Bo-Bo ontwerp (twee 2-wiel draaistelle met 'n elektriese motor op elke as). Dit is toegerus met gelykstroommotors en benodig 3 kV toevoerspanning. Die eerste 60 is verskaf deur die English Electric Company. Die as-gemonteerde elektriese motors het 'n uitset van 325 kW elk vir 'n totale uitset van 1300 kW. Daar is altesaam 60 lokomotiewe afgelewer vanaf 1955 tot 1959. Klas 5E1 is 'n kragtiger lokomotief met 'n totale uitset van 1400 kW. Die eerste bestelling is gebou deur Metropolitan Vickers in 1959. 'n Tweede bestelling is in Suid-Afrika gebou deur Union Carriage & Wagon van Nigel. Daar is 690 van die klas afgelewer tussen 1959 en 1969. Lokomotief nr. E591 was die eerste elektriese lokomotief wat in Suid-Afrika gebou is vir werk op hooflyntrajekte. Die lokomotief het 'n veilige maksimum snelheid van 97 km/h. Die enkele grootste verskil tussen die twee subklasse is die ontwerp van die draaistelle.


Midrandstasie is 'n stasie op die Gautreinhoëspoedtreinroete in Midrand, Gauteng. Die stasie is in Augustus 2011 voltooi en geopen. Amptelike Gautrein-webwerf


Robert Godlonton (24 September 1794 - 30 Mei 1884) was 'n pionier in die Kaapse koerantwese. Hy is gebore in Engeland waar hy kwalifiseer as 'n drukker. In 1820 arriveer hy as deel van die Setlaars op die Oosgrens waar hy eers as 'n magistraatklerk werk. In 1834 sluit hy by die Grahamstown Journal aan. Deur sy toedoen word dit 'n invloedryke koerant. Hy dien in die Kaapse parlement vanaf 1854 namens die Oos-Kaap. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Castle Coole in Enniskillen, graafskap Fermanagh Noord-Ierland  Verenigde Koninkryk Opgerig 1789-1798 Boustyl Neoklassieke-Georgiaanse styl Argitekte Richard Johnston James Wyatt Joseph Rose (pleisterwerk) Webtuiste Castle Coole Castle Coole (uitgespreek soos koel, afgelei van Iers cúl "agterkant" en cúil "afsondering") is 'n townland en laat-18de eeuse herehuis in die Neoklassieke-Georgiaanse styl in Enniskillen in die Noord-Ierse graafskap Fermanagh. Die herehuis, wat temidde van 'n beboste landgoed met 'n oppervlakte van 5 km² (1200 akkers) geleë is, is een van drie eiendomme in die graafskap Fermanagh wat tans in besit van die National Trust is en deur hulle bestuur word - naas Florence Court en Crom Estate. Die landgoed is in 1656 deur John Corry gekoop, 'n koopman te Belfast en grootvader van die eerste graaf. Die landgoed se naam is afgelei van 'n nabygeleë meer, Lough Coole, wat deur die Killynure-heuwels omring word. Twee vestingswerke - 'n sogenaamde ringfort (ráth) en 'n kunsmatige eiland (crannog) getuig van die eerste bewoners wat hulle reeds in prehistoriese tye hier gevestig het.


Die gouekers of Pachystachys lutea is ’n subtropiese, immergroen struik met ’n sagte stam wat 90 tot 120 cm hoog word. As hulle groter word, kan hulle slordig lyk. Dit is ’n gewilde landskapplant in tropiese en subtropiese streke en ’n huisplant elders. Dit groei in feitlik enige goed gedreineerde grond, maar soos die meeste sierplante verkies dit grond met ’n suurreaksie. In dié omstandighede is hulle op hul grootste en kleurrykste. Dit hou ook van baie lig. Die kortstondige wit blomme groei tussen heldergeel skutblare aan trosse wat deur die warm maande gedy. Die blare is donkergroen, ovaalvormig en puntig. As dit in die lente gesnoei word, kan die plant jare lank mooi bly. As blomme verrot of afval, is daar te min ventilasie. Dowwe blare kan dui op ’n voedseltekort of te nat of koue toestande. hort.ifas.ufl.edu Longman, David. Gesonde Huisplante, Stap vir Stap Geïllustreer, J.L. van Schaik, Pretoria. 1992. ISBN 0 627 01827 0 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Gouekers. Wikispecies het meer inligting verwant aan Gouekers Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Die Provinsie van die Oranje-Vrystaat (Engels: Province of the Orange Free State) was een van die vier provinsies van Suid-Afrika vanaf 1910 tot 1994. Dit is ontbind op 27 April 1994. Die hoofstad van die provinsie was Bloemfontein. Die voorganger van die provinsie was die Oranjerivierkolonie. Die Bantoestans van QwaQwa en 'n deel van Bophuthatswana was in die provinsie geleë. Distrikte van die provinsie en bevolking tydens die sensus van 1991. Zastron: 14,122 Rouxville: 11,904 Bethulie: 9,333 Smithfield: 7,946 Wepener: 12,964 Dewetsdorp: 13,521 Reddersburg: 6,070 Edenburg: 6,968 Trompsburg: 5,138 Jagersfontein: 6,353 Bloemfontein: 300,150 Petrusburg: 11,071 Brandfort: 23,521 Botshabelo: 177,926 Philippolis: 7,056 Fauresmith: 8,916 Koffiefontein: 10,778 Jacobsdal: 9,748 Boshof: 32,033 Theunissen: 38,482 Bultfontein: 28,556 Hoopstad: 27,934 Wesselsbron: 26,494 Odendaalsrus: 97,603 Welkom: 248,186 Virginia: 81,780 Hennenman: 25,165 Ventersburg: 14,534 Ladybrand: 30,532 Excelsior: 18,051 Clocolan: 18,542 Marquard: 17,217 Winburg: 17,765 Senekal: 41,551 Ficksburg: 36,810 Fouriesburg: 16,932 Bethlehem: 80,921 Lindley: 37,664 Reitz: 30,712 Harrismith: 63,220 Vrede: 37,324 Kroonstad: 110,963 Bothaville: 54,726 Viljoenskroon: 59,279 Vredefort: 13,518 Koppies: 19,723 Parys: 48,678 Sasolburg: 89,079 Heilbron: 40,987 Frankfort: 44,617 Alfred Ernest William Ramsbottom (Mei 1910 – Mei 1915) Christiaan Rudolf de Wet (15 September 1914 – 20 Oktober 1914) (In rebellie)


UTC±00:00 is die volgende tyd: Gekoördineerde Universele Tyd (UTC), die basis vir die wêreld se burgerlike tyd. Greenwich-gemiddelde tyd Wes-Europese tyd Azore Somertyd Oos-Groenland Somertyd Wes-Sahara Standaardtyd  Ierland  Portugal (WET) Verenigde Koninkryk (GMT) (ingesluit Guernsey, Man-eiland en Jersey)  Faroëreilande (WET)  Portugal Madeira  Spanje Kanariese Eilande ( WET ) Die mees westelike punt waar UTC met DST toegepas word, is El Hierro, Kanariese Eilande, Spanje (18° 00'W). Die gebruiklike tyd is daar 2 uur en 12 minute voor die fisiese tyd in die somer, wat die grootste verskil in die UTC-tydsone lewer. Die mees oostelike nedersetting waar UTC met DST toegepas word, is Lowestoft in Suffolk, East Anglia, UK (op net 1°45' O). Let daarop dat Ierland die term "standaardtyd" met verwysing na die somermaande en "wintertyd" gedurende wat die res van die tydsone "standaardtyd" noem. Dit is omgekeerd van die praktyk van die meeste lande in die EU, maar lewer dieselfde eindresultate. Marokko neem normaalweg UTC+01:00 waar, maar die horlosie word tydens Ramadan een uur teruggedraai.


Die inlynviersilinderenjin of reguit-vier-enjin is 'n tipe binnebrandviersilinderenjin met al vier silinders in 'n reguit lyn gemonteer, of in 'n gelyke vlak bo/langs die krukas. Die enkelbank silinders kan gerig word in óf 'n vertikale of 'n skuinsvlak met al die suiers wat 'n gemeenskaplike krukas aandryf. Waar dit skuins teen 'n hoek geplaas is, word dit soms 'n skuinsvier genoem. In 'n spesifikasie, grafiek of wanneer 'n afkorting gebruik word, word 'n inlynviersilinder enjin gelys óf as I4 of L4. Die inlynvier uitleg is in perfekte primêre balans en verleen 'n mate van meganiese eenvoud wat dit gewild maak by ekonomiese motors. Maar, ten spyte van sy eenvoud, ly dit aan 'n sekondêre wanbalans wat klein vibrasies in kleiner enjins veroorsaak. Hierdie vibrasies word kragtiger soos enjingrootte en kraglewering verhoog, sodat die meer kragtige enjins wat in groter motors gebruik word, algemeen meer komplekse ontwerpe met meer as vier silinders het. Inlyntweesilinder Inlyndriesilinder Inlynvyfsilinder Inlynsessilinder Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.