Eerw. Jacobus Cornelis Pauw (Leiden, Nederland, 13 Desember 1837 – Wellington, Kaapland, Suid-Afrika, 13 Junie 1918) was 'n sendeling, medestigter van en leier in die NG Sendingkerk en jare lange dosent aan die Sendinginstituut. Eerw. Pauw se lewe het in die stad Leiden in Nederland begin en tot op die dag 80 jaar en ses maande later in Suid-Afrika geëindig. Die Suid-Afrikaanse deel van sy ryk en nuttige lewe het in 1861 begin sodat dit uit 57 werkjare bestaan het. Nooit in al dié jare kon hy ooit weer sy geboorteland besoek nie. In Suid-Afrika het hy hom volkome tuisgemaak. As leraar, prediker en organiseerder plaas hy met welslae al drie gemeentes waar hy gestaan het, op vaste grondslag en bou hulle op stoflike, maar veral geestelike gebied op. Hy was 'n gebore dosent. Naas sy gemeentelike pligte op Wellington was hy ook 34 jaar lank as dosent aan die Sendinginstituut vir die opleiding van sendingleraars van die NG Kerk op Wellington werksaam (1879–1913). Hier het hy die diepste spore nagelaat en heilsame invloed as praktiese sendeling uitgeoefen op die 164 sendelinge (die eerstes van die NG Kerk) wat hy in hierdie periode help vorm het.


Crassus behaal 'n oorwinning in Hispania. Rome and Baetica : Urbanization in Southern Spain c.50 BC-AD 150: Urbanization in Southern Spain c.50 BC-AD 150, Oxford classical monographs, A. T. Fear, Clarendon Press, 1996, ISBN 0-19-159164-5, ISBN 978-0-19-159164-8


Die Gereformeerde kerk Hoedspruit is die tiende jongste van die 25 gemeentes in die GKSA se Klassis Limpopo. Einde 2015 was hier 71 belydende en 23 dooplidmate vergeleke met 116 en 51 einde 2001, toe dit die jongste van die 12 gemeentes in die destydse Klassis Soutpansberg was. Buiten die hoofdorp, Hoedspruit, Limpopo, sluit die gemeente ook talle omliggende nedersettings in, soos Kampersrus, Acornhoek, Drakensig en Satara. Enkele lidmate van die Gereformeerde kerk Laeveld (Tzaneen, gestig in 1930) en later Phalaborwa (gestig in 1964), het aan die begin van 1960 byeengekom. Eredienste is op die stoep van die Van den Berg-gesin se huis op Happyland gehou. ’n Tafeltjie is as preekstoel gebruik en soms moes ’n drinkglas instaan as doopbak. Later is die kerkgebou van die Nederduitsch Hervormde kerk op Kampersrus vir Nagmaal gebruik. Die opening van die lugmagbasis op Hoedspruit het die Gereformeerdes hier se getalle versterk. Die gesin Tönsing het in 1970 grond op die plaas Happylands geskenk vir die oprigting van ’n kerk, wat op 10 Junie 1973 in gebruik geneem is, maar die Gereformeerde kerk Hoedspruit is eers in 1982 gestig, hoewel die GKSA se Almanak in onlangse uitgawes die stigtingsjaar as 1972 aandui.


Robeiland is ’n klein eiland 5,7 km van die noordelike kuslyn van Valsbaai, naby Kaapstad, Suid-Afrika. Dit word so genoem vanweë die sowat 64 000 Kaapse pelsrobbe wat dit bewoon. Die eiland huisves ook seevoëls. Dit is nêrens hoër as vier tot ses meter bo die hoogwatervlak nie. Dit is lank en smal: 800 x 50 meter. Daar is geen strand en geen noemenswaardige plantegroei nie. ’n Radarmas is tydens die Tweede Wêreldoorlog daar gebou, maar dit het intussen verroes en is in 1970 in ’n storm omgewaai. Stukke metaal, asook die oorblyfsels van ’n paar hutte en ander geboue uit die dae van robbejag en die versameling van ghwano (die eerste helfte van die 20ste eeu) is nog te bespeur. Die digte bevolking robbe sommige tye van die jaar lok hul grootste vyand, die grootwithaai. Robeiland bied mense die geleentheid om te aanskou hoe grootwithaaie jag maak op die Kaapse pelsrobbe en om wisselwerkings tussen lede van albei spesies te sien. Die sirkel wat die haaie om die eiland vorm op soek na hul prooi word die "sirkel van die dood" genoem.


Hilton College is 'n privaatseunskool wat in 1868 deur eerwaarde William C. Newnham in Pietermaritzburg gestig is. In 1872 is die skool tot 7 km noord van Hiltonweg verskuif. (en) Amptelike webtuiste Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei. Koördinate: 29°29′32″S 30°18′04″O / 29.4921°S 30.3011°O / -29.4921; 30.3011


Hier volg 'n lys van Suid-Afrikaanse vaktydskrifte: ACCORD: Occasional Papers Acta Academica Acta classica. Verhandelinge van die Klassieke Vereniging van Suid-Afrika / Acta Classica. Proceedings of the Classical Association of South Africa.


Robbie Coetzee (gebore in Pretoria, 2 Mei 1989) is 'n rugbyspeler wat vir die Goue Leeus in die Curriebeker en die Lions in Superrugby speel. Robbie Coetzee by SARugby.co.za Robbie Coetzee by itsrugby.co.uk


Rudy Paige (gebore te Heidelberg, Wes-Kaap, 2 Augustus 1989) is 'n rugbyspeler wat op skrumskakel vir die Blou Bulle in die Curriebeker en die Bulls in Superrugby speel. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015. Rudy Paige by SARugby.co.za


'n Kramdrukker (Engels stapler, uitgespreek stypler) is 'n meganiese toestel wat gebruik word om kramme deur papier te druk, om die papiervelle aan mekaar vas te heg. Kramdrukker vir kantoorgebruik Groter kramdrukker vir dikker stapels papier Kramme (voor gebruik) Kramme (na gebruik) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sydney on Vaal is 'n gehug met slegs 33 inwoners in die Frances Baard-distriksmunisipaliteit in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Dit word as 'n spookdorp beskou. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Sydney on Vaal". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Zombamassief is ’n berg op die Shirehoogland in die suide van Malawi. Die massief bestaan hoofsaaklik uit siëniet, maar edel- en halfedelstene soos kwarts word ook aangetref. Dit beslaan ’n oppervlakte van sowat 130 km2 en die hoogste piek is 2 087 m hoog. Die Zombaplato is bedek met gemengde plantegroei, maar veral dennebome kom voor; dit word geplant vir bosbou. Die Zombasaagmeul is aan die suidelike hange van die berg geleë. Op plekke waar inheemse bome voorkom, is daar ’n groot probleem met die afkap van bome vir vuurmaakhout. Vrugte soos aarbeie en braambessies word op die berg geplant vir die plaaslike mark. Strome loop deur die plato en daar is watervalle en klein mere. Die Mulunguzirivier ontspring op die plato en vloei deur die stad Zomba aan die voet van die berg. In 2000 is die Mulunguzidam geopen wat Zomba se reservoir van water voorsien. Dit is die streek se grootste toeriste-attraksie. Aktiwiteite sluit in stap, perdry, bergklim, hengel en bergfiets ry. Die plato kan per teerpad van Zomba af bereik word. Daar is verskeie soorte akkommodasie vir toeriste, soos die Ku Chawe Inn en verskeie kampeerterreine.


Die U-20 klas duikboot was een van vier duikbote, gebou vir en gebruik deur die Austro-Hongaarse vloot (Duits: Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine of K.u.K. Kriegsmarine) gedurende die Eerste Wêreldoorlog. Daar word soms na die klas verwys as die Havmanden klas, siende die ontwerp daarvan gebaseer was op die 1911 Havmanden klas duikbote van die Koninklike Deense Vloot, waarvan drie in Fiume gebou was. Met slegs ses duikbote in die Austro-Hongaarse vloot aan die begin van die Eerste Wêreldoorlog, waarvan twee nie operasioneel was nie, het die vloot aksie geneem om hulle vloot van skepe te vergroot. Met huiwering het hulle vier U-20 duikbote in 1915 bestel, vir die uitsluitlike rede dat konstruksie onmiddellik kon begin, al was die Havmanden ontwerp reeds so te sê uitgedien teen die begin van die Eerste Wêreldoorlog.  Politieke oorwegings het daartoe gelei dat die bestelling in twee gedeel is tussen Oostenrykse en Hongaarse maatskappye, wat uiteindelik bygedra het tot konstruksieprobleme en vertragings en veroorsaak het dat die duikbote eers teen middel 1917 operasioneel was.


Die rebelle in Opper-Egipte verklaar met steun van die priesters van Amon-Re in Thebe hulle leier Hor-Wennofer tot koning. Hellenizing Art in Ancient Nubia 300 B.C. - AD 250 and Its Egyptian Models: A Study in "Acculturation", Deel 53 van Culture and History of the Ancient Near East, László Török, BRILL, 2011, ISBN 9004211284, ISBN 9789004211285


Gamalakhe is 'n groot woonbuurt vir swartes in die Ray Nkonyeni Plaaslike Munisipaliteit van KwaZulu-Natalprovinsie in Suid-Afrika. Die woonbuurt lê 6 km binneland toe, direk noordwes van Margate en ongeveer 20 km suidwes van Port Shepstone. "Hoofplek Gamalakhe". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Villa Arcadia is 'n statige ou herehuis by Oxfordstraat 22, Parktown, Johannesburg, wat opgerig is in opdrag van die mynmagnaat of Randheer en LV Lionel Phillips en sy eggenote, die weldoener en ondersteuner van die kunste Florence Phillips (née Ortlepp). Dit is een van die ou Parktownse herehuise wat bewaar word deel van die stad se erfenis. Anders as Hohenheim, die eerste herehuis in Parktown en die Phillipse se woning van omstreeks 1892 tot 1899, staan die herehuis wat die Phillipse laat bou het met hul terugkeer in Johannesburg uit Engeland, Villa Arcadia, vandag nog. Villa Arcadia was oorspronklik ’n voorafvervaardigde Switserse chalet wat in 1897 opgerig is vir die Duitse sakeman Carl Rolfe (of Rolfes). Ná die weelde waaraan sy in Engeland in hul herehuis in Hampshire, Tylney Hall, gewoond was, het Florence haar voorgeneem om dié chalet in ’n spogwoning te omskep. In 1909 het niemand minder nie as sir Herbert Baker versoek om die plan daarvoor te teken. Hy is bygestaan deur sy indertydse vennoot, Francis Edward Masey.


Asoka wen die burgeroorlog in die Maurya-ryk en word die nuwe keiser. INDIAN HISTORY Dr. Sanjeevkumar Tandle, Lulu.com, ISBN 1-312-37211-7, ISBN 978-1-312-37211-5


Bloutjies (Lycaenidae) is die tweede grootste familie van vlinders (na vierpootskoenlappers), met ongeveer 4 500 spesies wêreldwyd. In die verlede was metaalvlerkies (Riodinidae) geklassifiseer as die subfamilie van die bloutjies (Lycaenidae), maar Riodinidae word tans as 'n afsonderlike familie binne die superfamilie Papilionoidea beskou. Sommige bronne verwys nog na bloutjies as die grootste vlinderfamilie (met meer as 6 000 spesies), omdat metaalvlerkies aanvanklik by die bloutjiefamilie ingesluit was. "World Butterfly Census (data collated by Hoskins from sources including Tolman 1997, Larsen 2005, Lamas 2004, d'Abrera 2001, Scott 1992, Preston-Mafham 1988, McCubbin 1971, Eliot/Corbet & Pendlebury 1992, Shields 1989, Ackery 1995, funet 2014, BoldSystems 2014, LepIndex 2014)". Adrian Hoskins (www.learnaboutbutterflies.com). Besoek op 4 April 2017. "Journal of the Lepidopterists' Society 43(3), 1989, 178-183 – World Numbers of Butterflies" (PDF). Lepidopterists' Society. Besoek op 4 April 2017. "Butterflies, Philip J. DeVries" (PDF). Milwaukee Public Museum: Center for Biodiversity Studies.


Leon Strydom, (*27 Februarie 1944, George – 4 Januarie 2021, George) was ’n Suid-Afrikaanse skrywer. Hoewel hy hoofsaaklik bekendheid verwerf as digter, publiseer hy ook verskeie nie-fiksie werke. Leon Strydom is op 27 Februarie 1944 op George gebore, waar hy aan die Hoërskool Outeniqua matrikuleer. Na sy militêre opleiding studeer hy vanaf 1963 verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy deel het aan D. J. Opperman se letterkundige laboratorium en die B.A.-graad in 1965 en B.A. Honneurs-graad in 1966 behaal. Hy verwerf in 1969 die M.A.-graad met ’n verhandeling Oor die Slampamperliedjies van Leipoldt. In 1969 word hy aangestel as dosent in die Departement Afrikaans en Nederlands op Stellenbosch, ’n pos wat hy vir twee jaar beklee. Aan die einde van 1970 vertrek hy na Nederland waar hy vanaf Januarie 1971 tot November 1974 aan die Instituut voor Algemene Taalwetenskap van die Rijksuniversiteit van Utrecht studeer. In 1973 lê hy suksesvol die doktorale eksamen in die Algemene Literatuurwetenskap af. In 1975 promoveer hy onder promotorskap van A.P. Grové aan die Universiteit van Pretoria (D.Litt.-graad) met ’n studie Oor die eenheid van die digbundel, wat later gepubliseer word.


Die Kleinstert-lipvis (Pseudojuloides cerasinus) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan; ook aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Smalltail wrasse. Die vis word tot 12 cm lank. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies http://www.fishbase.org/summary/SpeciesSummary.php?ID=4851&genusname=Pseudojuloides&speciesname=cerasinus&AT=Pseudojuloides+cerasinus&lang=English The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3


Hannibal is teruggedring in Bruttium waar hy nog gesteun word. Roman Italy, 338 BC – AD 200: A Sourcebook Routledge Sourcebooks for the Ancient World, Kathryn Lomas Routledge, 2014, ISBN 1-317-95235-9, ISBN 978-1-317-95235-0


Die Pou-lipvis (Iniistius pavo) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee, Oman en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Peacock wrasse. Die vis word tot 40 cm lank. Die visse is gewoonlik alleenlopers maar kan ook in klein groepies voorkom. Hulle vreet bodem ongewerweldes. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies http://www.fishbase.org/summary/SpeciesSummary.php?genusname=Iniistius&speciesname=pavo The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3


Karl Heinrich Bergius (Duitsland, omstreeks 1790 – Kaapstad, Kaapkolonie 7 Januarie 1818) was ’n Suid-Afrikaanse apteker en natuurkenner van Duitse herkoms. Bergius was ’n skoolmaat van die Berlynse versamelaar Leopold Mundt, saam met wie hy in die Pruisiese leër gedien het. Hy het die Ysterkruis ontvang. Hy word as 'n briljante jong man beskou en in 1815 deur dr. M.H.C. Lichtenstein gestuur om in die Kaapstadse aptekersaak van Pallas en Polemann behulpsaam te wees. Swak gesondheid en ongelukkigheid laat hom egter bedank en aangesien hy vroeër onderneem het om in sy vrye tyd eksemplare vir die Berlynse Museum te versamel, besluit hy om dit sy hooftaak te maak. Met kenmerkende ywer gaan hy op versameltogte en vername mense soos pastoor C.F.H. Hesse, W.J. Burchell, C.G.C. Rheinwardt, Ludwig Krebs, Mundt en Le Maire vergesel hom by hierdie geleenthede. Baie van sy plante bereik eindelik die Berlynse herbarium, en ander eksemplare word in die Natuurhistoriese Museum van die Humboldt-Universiteit in Berlyn bewaar. Bergius en Mundt is besig om 'n geillustreerde werk oor Kaapse orgideë voor te berei en beplan ook 'n ekspedisie na Betsjoeanaland, toe hy aan tuberkulose sterf.


Mary Elizabeth Barber (Deckhams Hall, Gateshead, Durham, Engeland, 5 Januarie 1818 – Pietermaritzburg, Natal, 4 September 1899) was ’n veelsydige Suid-Afrikaanse natuurkenner, kunstenaar en skrywer. Barber was die oudste dogter van Miles Bowker en sy vrou, Anna Maria Mitford van Mitford Castle, Northumberland. Sy is gedoop op 22 Februarie 1818 in South Newton, Wiltshire, England. Barber kom in 1820 na Algoabaai saam met haar ouers en haar sewe broers (haar suster en jongste broer, James, is in die Kaapkolonie gebore terwyl die oudste, John, eers die familiesake in Engeland afgehandel het) as een van 'n klein geselskap van 23 Britse Setlaars en bring haar kinderjare deur op hul plaas, Tharfield, wat uitkyk op die monding van die Groot-Visrivier in die distrik Albanie, waar haar vader haar aanmoedig om die natuur in al sy fasette te ondersoek. Haar besonderse belangstelling in die natuurstudie word deur haar broer James Henry Bowker gedeel. Die gesin deurleef die Xhosa-inval van 1834. In 1845 trou sy met Frederick William Barber (Fred), 'n skeikundige ontleder, 'n 1820-Setlaar en 'n neef van dr.


Die Koninkryk Tahiti (Frans: Royaume de Tahiti) is deur hoofman Pomare I gestig. Hy het met die hulp van Engelse sendelinge en handelaars en met Europese wapens die eilande Tahiti, Moorea, Tetiaroa en Mehetia verenig. Op die kruin van die koninkryk het dit ook ander eilande van Oos-Polinesië oor ’n gebied van meer as 3 miljoen km2 ingesluit. Diplomatieke betrekking is aangeknoop met van die Cookeilande tot Paaseiland. Sedert die kerstening van Pomari II was die land se leiers Christene. Hul progressiewe opkoms en erkenning deur Europa het Tahiti in staat gestel om sy vryheid te behou te midde van kolonisasieveldtogte deur Spanje, Engeland en Frankryk. Dit was in die 19de eeu een van ’n paar onafhanklike Polinesiese state in Oseanië; ander was onder meer Bora Bora, Hawaii, Samoa en Tonga. Die vyf Tahitiaanse monarge het ’n tydperk van vrede en ekonomiese vooruitgang tot stand gebring. Tahiti en sy afhanklike gebiede het in 1842 ’n protektoraat van Frankryk geword en is in 1880 deur die Franse geannekseer as ’n kolonie. Die monargie is kort daarna afgestel. Die koninkryk se vyf monarge was: Pomare I (1788–1791), die stigter van die koninkryk.


Pomare V of Pōmare V (3 November 1839 – 12 Junie 1891) was van 1877 tot met sy gedwonge abdikasie in 1880 die vyfde en laaste monarg van die Koninkryk Tahiti. Hy was die seun van koningin Pomare IV. Hy het die Tahitiaanse kroonprins geword met die dood van sy oudste broer op 13 Mei 1855. Ná sy ma se dood op 17 September 1877 het hy die troon bestyg; hy is op 24 September 1877 in Papeete gekroon. Sy eerste vrou was Teuhe, van wie hy in 1861 geskei is. Hy is op 28 Januarie 1875 met sy tweede vrou, Joanna Marau-Ta'aroa Te-pa'u Salmon, getroud – sy was daarna bekend as haar majesteit koningin Marau van Tahiti. Hy is in 1887 van haar ook geskei. Pomare V het ’n seun en twee dogters gehad. Op 29 Junie 1880 het hy Tahiti en sy afhanklike eilande aan Frankryk oorgedra, waarna hy ’n pensioen van die Franse regering gekry het. Hy is in die koninklike paleis in Papeete aan alkoholisme dood. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Pomare V. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


In die artikel Harry Potter: Die insluiting van die boekreeks in die onderrig van Afrikaans, is dit duidelik dat die Afrikaanssprekende leser deur middel van die Harry Potter-boekreeks (hierna HP genoem) blootgestel word aan 'n ryk erfenis van kultuurskatte in die (meestal Engelse) fantasietekste wat in die reeks verweef is. Indien dit waar is dat dié reeks leerders opnuut laat belangstel in lees, is dit 'n gulde geleentheid om hulle verder te stimuleer en te verwys na ander verhale wat in die intertekste uit genoemde literêre genres aangeraak word. Die doel van hierdie artikel is om opvoeders van Afrikaans in die Intermediêre en Senior skoolfases bekend te stel aan 'n oorsig van besprekings oor die literêre genres waarbinne die HP-boeke gelees kan word deur middel van intrinsieke kriteria in literêre tekste, sowel as relevante intertekste en toepaslike voorbeelde. Die bedoeling hiervan is om opvoeders toe te rus met agtergrondkennis, sodat hulle in staat is om leerders se kritiese geletterdheid te ontwikkel deur die kultuur en kennis wat die teks bied te problematiseer, te weeg en te beoordeel.


Die oerpaartjie Rangi en Papa (of Ranginui en Papatuanuku) verskyn in die Maori-mitologie om die oorsprong van die wêreld te verduidelik, hoewel daar baie verskillende weergawes is. In sommige Suideiland-dialekte word Rangi ook Raki of Rakinui genoem. Rangi en Papa is die oerouers, die lugvader en aardmoeder, wat in ’n stywe omhelsing lê. Hulle het baie seuns (tot 70 in sommige mites) wat noodgedwonge in die donkerte tussen hulle woon. Die kinders raak gefrustreerd met die klein ruimte en Tu, die toekomstige god van oorlog, stel voor hulle maak hul ouers dood. Tane stem nie saam nie en stel voor hulle skei eerder hul ouers: deur Rangi die lug in te stuur en Papa onder te los om vir hulle te sorg. Tane se broers Rongo, Tangaroa, Haumia-tiketike en Tu probeer vergeefs om hul ouers te skei. Naderhand lê Tane op sy rug, druk met sy sterk bene teen hulle en skei hulle eindelik. Rangi styg in die lug op (Grey 1956:2-3). Tane soek toe hemelliggame as ligte sodat sy pa ordentlik aangetrek kan wees.


Kohara is in die Polinesiese mitologie die godin van tuna en sy word beskou as die "moeder van alle tuna". Die woord beteken "om ’n weerligstraal as ’n god te gooi". (In die Maori-mitologie is tuna deur weerlig geskep.) Knappert, Jan (1992). Pacific Mythology: An Encyclopedia of Myth and Legend. Aquarian/Thorsons. p. 158. ISBN 978-1-85538-133-9. Tregear, Edward (1891). The Maori-Polynesian Comparative Dictionary. Lambton Quay: Lyon and Blair. p. 155. White, John (2006). The Ancient History of the Maori, His Mythology and Traditions V1: Horo-Uta Or Taki-Tumu Migration. Kessinger Publishing. p. 124. ISBN 978-1-4286-3710-8.[dooie skakel] Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Marinus Jacobus Stucki (Alkmaar, Nederland, 18 November 1842 – Blauwvlei, naby Wellington, Suid-Afrika, 11 Januarie 1937) was ’n baanbreker-onderwyser in die Boland en stigter van die beroemde Stucki-skool. In Marinus Stucki se familie was altesaam nege kinders, maar drie is jonk dood, terwyl 'n broer op 25-jarige ouderdom oorlede is. Stucki het dus saam met drie broers en een suster grootgeword. Die oudste broer was werksaam op een van die bote van 'n seevaartmaatskappy en in sy jong dae het Stucki ook nooit anders gereken as dat hy ook maar dié loopbaan sou volg nie. Onverwags het egter 'n brief van die broer uit Dreijersvallei, Wellington, gekom, waarin hy skryf dat hy van seeman in onderwyser verander het en aanraai dat ook Marinus na Suid-Afrika kom om as onderwyser sy brood te verdien. Daar was geen tyd om nog 'n onderwysersertifikaat te verwerf nie, en in Julie 1860 het hy die reis na Kaapstad aanvaar, waar hy op 21 Oktober 1860 aan wal gestap het.


Vereeniging was 'n kiesafdeling vir verkiesings vir die Suid-Afrikaanse Volksraad van die algemene verkiesing van 1929 tot dié van 1989. Die Nasionale Party (NP) het die setel in 1929 en 1933 gewen, waarna die Verenigde Party (wat saamgestel is uit die NP en die Suid-Afrikaanse Party [SAP]) dit gewen het in 1938, 1943 en 1948. Die NP het dit in tussenverkiesing in 1949 verower, maar in 1953 wen die VP weer. Daarna het die NP die setel in 1958 teruggewen en dit in al agt verkiesings tot en met 1989 behou. In die eerste verkiesing nadat Vereeniging as nuwe setel afgebaken is, het K. Rood van die NP gemaklik gewen met 1 529 van die stemme, vergeleke met H.J. Vorster van die SAP se 1 070. In 1933 se algemene verkiesing, die sogenaamde Smelterverkiesing omdat dit gehou is in die aanloop tot die NP en SAP se samesmelting, is Rood onbestrede vir die NP-koalisie verkies. In die 1938-verkiesing het die Gesuiwerde Nasionale Party se W.F.H. Huyzers 1 634 stemme op hom verenig, vergeleke met Rood se 4 820, oftewel amper driekwart van die uitgebragte stemme.


Die otea of ʻōteʻa is ’n tradisionele dans van Tahiti wat gekenmerk word deur ’n vinnige swaai van die heupe op maat van slaginstrumente. Die dansers, wat in verskeie rye staan, kan in verskillende figure dans, soos kringe, halfkringe of die syfer 8, terwyl hulle hul heupe swaai. Die heupbeweging self kan gesinchroniseer wees tussen verskillende dansers of op die maat van die musiek. Die dans het ’n vinnige ritme en word deur verskeie soorte tromme begelei; daar is geen sang nie. Die otea is een van die min danse wat in vooreuropese tye as ’n dans vir mans bestaan het. Die hura, ’n dans vir vroue, en die upaupa, ’n dans vir paartjies, bestaan nie meer nie. Deesdae kan die otea egter deur mans, vroue of albei geslagte gedans word. Dansers van die otea beeld verskillende daaglikse bedrywighede uit: vir die mans oorlogvoering of seevaart met spiese of roeispane, en vir die vroue die kam van hul hare of die vlug van die skoenlapper. Daar is ook meer ingewikkelde temas, soos wanneer die dansers eindig in die vorm van ’n kaart van Tahiti met belangrike plekke uitgelig.


Willem Kempen (1909–1986) was ’n taalkundige, professor in Afrikaanse taalkunde aan die Universiteit van Stellenbosch, voorsitter van die Taalkommissie van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns en skrywer van taalkundige boeke. Willem Kempen is op 3 Julie 1909 te Prieska gebore, waar hy ook begin skoolgaan. In 1923 is hy na De Aar, waar hy in 1927 matrikuleer. Hy studeer hierna verder aan die Universiteit van Stellenbosch waar hy in 1930 ’n B.A.-graad en in 1932 ’n M.A.-graad verwerf. Na voltooiing van hierdie graad werk hy vir ses maande op die redaksie van Die Burger en gaan dan teen die einde van 1933 met behulp van ’n Webb-stipendium na Nederland vir verdere studie. Hier studeer hy in Utrecht en Den Haag, waar hy kursusse in taalkunde en letterkunde volg en navorsing doen vir sy proefskrif. In 1935 word hy as tydelike lektor in Afrikaanse Taalkunde by die Universiteit van Stellenbosch aangestel en hy verwerf in 1937 onder leiding van E.C. Pienaar ’n D.Litt.-graad met ’n proefskrif getiteld “Die na-oorlogse mens in die Nederlandse letterkunde”.


Maupiti is ’n klein atol in die Benedewindse Eilande van die Geselskapseilande in Frans-Polinesië, ’n Franse oorsese gebied in die Stille Oseaan. Dit het ’n vulkaaneiland in die middel en het 1 200 bewoners wat in ’n gebied van 11 km2 woon. Maupiti lê in die westelike Benedewindse Eilande en is die mees westelik geleë vulkaaneiland van die Geselskapseilande. Dit is 40 km wes van Bora Bora. Die sentrale eiland het ’n hoë piek van 380 m. Die strandmeer het groot, plat koraaleilande in die noorde en twee klein eilandjies aan beide kante van die koraalrifdeurgang in die suide. In Augustus 2007 was daar sowat 1 200 bewoners. Daar is argeologiese bewyse dat Polinesiërs al omstreeks 850 n.C. hier gewoon het. Die eerste Europeër wat dit besoek het, was die Nederlandse seevaarder Jacob Roggeveen, in 1722. Die eiland het histories sterk kulturele bande met Bora Bora. Maupiti is administratief deel van die munisipaliteit Maupiti van die Benedewindse Eilande. Die hoofdorp is Vaiea. https://web.archive.org/web/20101223015139/http://www.oceandots.com/pacific/society/maupiti.php Maupiti Vidéo HD Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Die peuloog-skerpioenvis (Rhinopias frondosa) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die westelike Stille Oseaan, die Indiese Oseaan en meer spesifiek aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Popeyed scorpionfish. Die vis word tot 24 cm lank, die lyf is plat en die snoet wys opwaarts. Die kleure en patrone op die vis se lyf wissel baie; van bruin tot ligpers, rooi en geel. Dit patroon bestaan uit dowwe vlekke met kolle op wat duidelik omlyn is. Die vis is goed gekamoefleer en word moeilik raakgesien. Hulle is alleenlopers en jag vis en skaaldiere. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 http://www.fishbase.org/summary/Rhinopias-frondosa.html


Stokes se wet is in 1851 deur die Engels-Ierse natuurkundige George Stokes geformuleer. Dit is 'n wiskundige formule vir die sedimentasiesnelheid van klein deeltjies in 'n viskeus fluïdum ('n uitvloeiende stof). Stokes lei af dat die wrywingskrag wat op 'n bal inwerk gegee word deur F w r y w i n g = 6 π r μ v {\displaystyle F_{wrywing}=6\pi r\mu v\!} Kyk ook terminale snelheid. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Kristel Loots (1947- ) is ’n pryswennende Afrikaanse skrywer van liefdesverhale. Die skrywer Sonja Loots is haar dogter, haar seun Werner Loots, en haar man is Willem Loots, en haar kleinkinders Henri Malan, Stella Malan, Noe Loots en Florence Loots. Kristel Nortjé is op 14 Desember 1947 in Port Elizabeth gebore. Haar ouers is die predikant Albertus Johannes Nortjé en die tuisteskepper Johanna Jacomina Fourie. Sy en haar broer Marius word groot in Despatch, waar sy haar hoërskoolopleiding kry aan die Hoërskool Despatch. Na skool studeer sy verder aan die Onderwyskollege op Graaff-Reinet, waar sy as onderwyseres kwalifiseer. Sy gee onderwys by die Krantzbosch Bosboustasie naby Knysna en in Oos-Londen, Kaapstad en Kimberley. Op Kimberley ontmoet sy vir Willem Loots, met wie sy trou. Hulle het twee kinders, Werner en Sonja. Sonja is die bekende skrywer van die romans “Spoor” en “Sirkusboere”. Die gesin trek as gevolg van Willem se werk heelwat rond, maar vestig hulle eindelik in Kaapstad, waar die kinders groot word. Kristel begin ernstig skryf wanneer die kinders uit die huis is en ongeveer 1991 begin sy om tydskrifverhale te skryf.


Die Geelkop-vlindervis (Chaetodon xanthocephalus) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan; asook aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot sentraal-KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Yellowhead butterflyfish. Die vis word tot 20 cm lank, hulle lywe is liggrys en bedek met dun, grys-blou chevronstrepe. Die area net onder die dorsale vin is wit. Die onderkant van die kop en bors is geel terwyl die dorsale- en analevinne geel is. Die ander vinne het 'n geel rant en daar is ook 'n geel streep agter die kop. Die onvolwasse visse lyk anders, hulle is meer witterig met 'n geel rant reg rondom die lyf en vinne met uitsondering van die stertvin. Daar is 'n donker streep deur die oë, swart area op die sagte dorsale vin en 'n swart kol op die stertvin. Hulle leef hoofsaaklik in aflandige koraalriwwe en kom soms ook in rotsriwwe in water wat 5 tot 30 m diep voor. Die visse is alleenlopers en kom soms in pare voor. Hulle vreet koraalpoliepe, klein ongewerweldes en alge.


Aeroton is 'n industriële area van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit val in Streek 9 of Streek F. "Subplek Aeroton". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Die geelchromis (Chromis analis) is 'n vis wat voorkom in die westelike Stille Oseaan maar is ook al waargeneem by die Aliwal-bank in KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Yellow chromis. Die vis word tot 15 cm lank. Die vis het 'n ovaalvormige lyf en is geelbruin van kleur. Dit lyf is donkerder aan die bokant as aan die onderkant terwyl die stert wit is. Die punte van die dorsalevin is oranje. Hulle leef in aflandige riwwe in water wat 20 tot 70 m diep is. Die visse is gewoonlik alleenlopers maar kom ook in pare of klein groepies voor en vreet soöplankton. Alhoewel die vis grootliks in die westelike Stille Oseaan voorkom is dit al opgemerk en gefotografeer by die Aliwal-bank. Die Stille Oseaanspesie het 'n geel stertvin terwyl die Suid-Afrikaanse spesie 'n wit stertvin het, wat kan wees dat die Suid-Afrikaanse spesie 'n subspesie van die ware C. analis is. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.


'n Pentaprisma is 'n vyfkantige reflekteerprisma wat gebruik word om 'n ligstraal te laat afwyk deur 'n konstante 90°, selfs indien die invalsbundel nie teen 90° met die prisma is nie. Die bundel weerkaats twee keer binne die prisma, wat die oordrag van 'n beeld deur 'n reghoek sonder omkeer veroorsaak (dit is, sonder die verandering van die beeld se willekeur) soos wat 'n gewone reghoekprisma of spieël sou. Die refleksies in die prisma word nie veroorsaak deur die totale interne weerkaatsing nie, omdat die strale inval op 'n hoek minder as die kritiese hoek (die minimum hoek vir totale interne weerkaatsing). In plaas daarvan, word die twee vlakke belaag om spieëloppervlaktes te vorm. Die twee teenoorgestelde oordragvlakke word dikwels bedek met 'n antirefleksielaag om vals refleksies te verhoed. Die vyfde vlak van die prisma word nie opties benut nie, maar vervul 'n doel wat andersins 'n ongemaklike hoek tot gevolg sou hê by die twee weerspieëlde vlakke. Norman Goldberg (1992). Camera Technology. Academic Press. ISBN 0-12-287570-2. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Bessie Kotzé is ’n Afrikaanse skrywer wat veral bekendheid verwerf vir haar kinderversies en kinderverhale. Bessie Badenhorst is in die distrik Vredefort gebore, waar haar vader, Henry Badenhorst, skoolhoof was. Sy matrikuleer aan Vredefort Hoërskool en studeer dan verder aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat en die Bloemfontein Onderwyskollege. Hier kwalifiseer sy as onderwyser en gee dan vanaf 1941 vir ’n ruk klas aan die Model Laerskool in Bloemfontein. Vir Die Huisvrou skryf sy vir lank ’n gereelde rubriek onder die titel Hier gesien en daar gehoor, terwyl sy ook aktief deelneem aan amateur drama vir Die Bloemfontein Teatergroep. Sy is aan die einde van 1943 getroud met Wilhelm de V. Kotzé van Bloemfontein. Hulle het twee kinders, ’n seun en ’n dogter. Tydens haar jare van onderwys aan klein kinders vind sy dat daar ’n groot tekort aan toepaslike werke vir Afrikaanse kinders is en sy begin self gediggies en stories skryf om die leemte aan te vul. Van haar kinderverse word opgeneem in onder andere Nuwe Kleinverseboek en Nuwe Kleuterverseboek. Sy skryf ook die kindertoneelstukkie Die stout klein dwergie, wat een van drie toneelstukkies van haar is wat opgeneem word in Die kleinspan op die planke.


Daleen Kruger is ’n Afrikaanse dramaturg en kunstenaar. Daleen Kruger matrikuleer aan die Hoërskool Tuine in Pretoria-Tuine Sy studeer verder aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys, waar sy ’n B.A.-graad in sosiale wetenskappe verwerf. Op universiteit raak sy betrokke by die studente se skrywerskring en skryf gedigte. In 1990 vestig sy haar op die dorpie Churchhaven, waar sy vir twee jaar in die vissersgemeenskap woon. Die dorpie is sonder elektrisiteit en lopende water, wat haar tot skilderkuns en fotografie inspireer. Daarna vestig sy haar op Darling as die dorp se toeristebeampte en word terselfdertyd Die Burger se plattelandse korrespondent aan die Weskus. Sy raak betrokke by toerisme aan die Weskus, Swartland en Wes-Kaap en ook by Darling se jaarlikse opelug-passiespel, wat sy skryf. In 2000 trek sy na Yzerfontein. Hoewel sy geen formele opleiding in hierdie rigting ontvang het nie, is sy hier ’n beeldhouer met haar eie keramiekateljee, Whale Tale Studio. Sy maak beelde in die warmer maande, wanneer toerisme toeneem en die klei nie so koud is nie. In die wintermaande skryf sy dramas, wat sy as beeldhou van die woord beskry In haar kreatiewe skryfwerk spits sy haar op drama toe.


Karen Kuhn (gebore 1981 -) is ’n Afrikaanse digter. Karen Kuhn verwerf ’n M.A.-graad in Kreatiewe Skryfwerk aan die Universiteit van Kaapstad, hoofsaaklik met gedigte wat later in haar debuutbundel “Ingeboek” opgeneem word. Die akademiese besinning vir hierdie graad handel oor die alchemistiese transformasie wat in enkele gedigte van Sheila Cussons plaasvind, gekoppel aan C.G. Jung se filosofiese teorieë. Sy werk vanaf Maart 2009 by die Afda filmskool in Kaapstad waar sy onder andere klasse in die skryf van ’n draaiboek aanbied. In Maart 2012 vertrek sy na Poznań in Pole waar sy Afrikaans en Afrika Studies by die Adam Mickiewicz Universiteit doseer en terselfdertyd inskryf vir haar Ph.D.-graad studies in Afrikaans met ’n studie oor die skrywer, siener en baasspioen Johanna Brandt. In die periode 2013 tot Oktober 2015 gee sy ook lesings by die Berlitz Corporation in Poznań. In April 2015 is sy ’n aanbieder by die 2015 Peterson Akademiese Simposium in Den Haag in Nederland Meeste van die verse in haar debuutbundel “Ingeboek” word tydens haar M.A.-graad studies geskryf.


Retseh la Grange is ’n Afrikaanse haikoe-digter. Retseh la Grange is op 21 Februarie 1929 gebore as die dogter van oud-hoofregter L.C. Steyn. Op skool word ’n opstel wat sy oor Liszt se Tweede Hongaarse Rapsodie skryf, oor die radio voorgelees. Van haar sketse verskyn ook in tydskrifte. Hoewel haar belangstelling in kuns lê, voltooi sy ’n onderwysgraad. Sy voltooi die lisensiaateksamen in sang en doen voor haar troue etlike radio-sangopnames. Tussen die kinders grootmaak studeer sy dan verder in die Sielkunde en sy stel veral belang in die metafisika. Aan die Universiteit van Pretoria behaal sy in 1973 die B.A. Honneurs-graad in Sielkunde en in 1976 die M.Litt. et Phil.-graad in Kliniese Sielkunde met ’n verhandeling oor “’n Psigogeniese ondersoek na Enkoprese”. Sy bly in Lynnwood Glen in Pretoria. Sy dig in die tradisionele Japannese haikoe-vorm, wat uit drie reëls en sewentien lettergrepe bestaan. Die reëls is ook streng sillabies, naamlik vyf, sewe en weer vyf. Hierdie digvorm het in die dertiende eeu in ’n Japanse klooster ontstaan, waar monnike van die Zen-Boeddhisme dit as ’n speletjie beoefen het om te kyk of hulle so veel as moontlik in so min woorde as moontlik kan sê.


Sproete (enkelvoud efelis) is trosse gekonsentreerde melanien-selle wat baie sigbaar is op mense met 'n ligte gelaatskleur. Sproete het nie 'n verhoogde aantal van die melanien-produserende selle, melanosiete nie, maar het melanosiete met 'n oorproduksie van melanien korrels (melanosome) wat kleurverandering veroorsaak in die buitenste velselle genaamd keratinosiete. Sproete is verskillend van bruinvlekke en moesies. Sproete word gevorm deur blootstelling aan sonlig. Die blootstelling aan UV-B-straling aktiveer melanosiete om die produksie van melanien te verhoog, wat kan veroorsaak dat sproete donkerder en meer sigbaar word. Sproete kom hoofsaaklik op die gesig voor, hoewel hulle op enige vel kan verskyn wat blootgestel word  aan die son, soos arms of skouers. Sproete is skaars op babas en word meer algemeen gevind op kinders voor puberteit. Met blootstelling aan die son sal sproete terugkeer as hulle verander het met aanwending van rome of lasers en nie teen die son beskerm word nie – in sommige gevalle verdof sproete met ouderdom. Sproete is nie 'n vel aandoening nie, maar mense met sproete het oor die algemeen 'n laer konsentrasie van ligbeskermende melanien en is dus meer vatbaar vir die skadelike gevolge van UV-straling.


Ina le Roux is ’n Afrikaanse skrywer van Vendavolksverhale. Met die Tambani-projek moedig sy Vendavroue aan om hulle volksverhale te weef, met die kunswerke wat dan internasionaal bemark word. Ina le Roux studeer aan die Universiteit van Pretoria en is vir baie jare dosent in Afrikaanse letterkunde. Vanaf 1989 tot 1995 is sy in hierdie kapasiteit verbonde aan die Universiteit van Venda in Thohoyandou. Haar navorsingbelangstelling is in Indiese filosofie, vroeë Boeddhistiese Palitekste, en ook die mondelinge oorleweringstradisie van die Venda Sy behaal ’n meestersgraad oor verlossing in die Boeddhisme (waarvoor sy Sanskrit aanleer). Daarna pak sy ’n D.Litt. et Phil.-graad in godsdienswetenskap aan met onderwerp die Vendavolksverhale as artikulasie van religieuse uitinge, wat sy in 1996 verwerf. Die titel van haar proefskrif is “Net die woorde het oorgebly: ’n godsdienswetenskaplike interpretasie van Venda-volksverhale (Ngano)”. Sedert 1995 bly sy in Midrand en is sy mede-eienaar van ’n private onderneming in Johannesburg, terwyl sy na-ure die tradisionele weefprodukte van die Venda vrouens wêreldwyd bemark (die Tambani-projek.


Werner is 'n ou Duitse manlike voornaam en ook 'n Duitse van. Die tweede gedeelte van Wern(h)er kan van die ou-Hoogduitse woord heri afgelei word, wat "skare, weermag, menigte" beteken. Dit kan egter ook van die Duitse woord "Herr" ("heer" of "meester") afgelei wees. Die oorsprong van die eerste gedeelte van die naam is ook omstrede: dit kan verwys na die Germaanse "wer" wat "man" beteken. Dit kan ook afgelei wees van die ou-Hoogduitse woord waron, "(be)waar, wees versigtig",  of die verwante woord warnon, "kyk, wag" (sien "waarsku")". Volgens 'n ander interpretasie het die naam sy oorsprong in die ou-Hoogduitse woord weren, "verdedig". Die woord "wehr" word partykeer as sinoniem vir "kasteel" gebruik. Aan die begin van die 20ste eeu was Werner matig gewild as naam. Van toe af het die naam se gewildheid egter vinnig gestyg.


’n Hidjab of hijab (Arabies: حجاب; IFA: hɪˈdʒɑːb) is ’n sluier wat Moslemvroue in die openbaar dra of in die teenwoordigheid van mans wat nie deel van hul nabye familie is nie. Dit bedek die kop en skouers. Die term kan ook uitgebrei word na enige kleed wat die kop, gesig of liggaam bedek om aan ’n sekere mate van fatsoenlikheid te voldoen. Die term kan ook gebruik word om na die afsondering van vroue van mans in die openbaar te verwys, of dit kan ’n metafisiese dimensie aandui, byvoorbeeld om te verwys na "die sluier wat die mens of die wêreld van God skei". In die meeste gevalle word die hidjab deur Moslemvroue gedra as ’n simbool van fatsoenlikheid en privaatheid. Volgens die Encyclopedia of Islam and Muslim World behels fatsoenlikheid in die Koran beide mans en vroue se "blik, houding, kleredrag en geslagsdele". Die Koran raai Moslemvroue aan om fatsoenlik aan te trek. Sommige Sjaria omskryf dit as die bedekking van alles behalwe die gesig, elmboë en knieë.


Camille Pissarro (10 Julie 1830 – 13 November 1903) was ’n Deens-Franse impressionistiese en neo-impressionistiese skilder van Joodse afkoms wat op die eiland Sint Thomas (nou in die Amerikaanse Maagde-eilande, maar toe in die Deense Wes-Indiese Eilande) gebore is. Hy was belangrik vanweë sy bydraes tot die impressionisme en postimpressionisme. Pissarro het van groot meesters geleer, onder andere Gustave Courbet en Jean-Baptiste-Camille Corot. In 1873 het hy ’n gemeenskap van 15 opkomende kunstenaars help stig en die spil geword waarom die groep gedraai het terwyl hy jong kunstenaars aangemoedig het. Die Amerikaanse kunshistorikus John Rewald het Pissarro die "nestor van die impressionistiese skilders" genoem – nie net omdat hy die oudste was nie, maar ook danksy sy "wysheid en warm, gebalanseerde persoonlikheid". Cézanne het gesê "hy was ’n pa vir my". Hy was ook een van Gauguin se meesters. Renoir het na sy werk as "revolusionêr" verwys omdat hy verkies het om mense in natuurlike omgewings uit te beeld, sonder "kunsmatigheid of prag".


Hiva-Oa is ’n munisipaliteit in Frans-Polinesië, ’n oorsese gebied van Frankryk in die Stille Oseaan. Dit is deel van die Marquesaseilande. Die munisipaliteit Hiva-Oa bestaan uit die eiland Hiva Oa self (316 km2), wat die hele bevolking bevat, en twee onbewoonde eilande: Mohotani, 18 km suid van Hiva Oa Fatu Huku, 31 km noord van Hiva Oa Die administratiewe hoofdorp is Atuona, in die suide van die eiland Hiva Oa. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Hiva-Oa. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


M.I. Murray (1899–1983) was 'n Afrikaanse skrywer en dramaturg, en ’n lektrise in Afrikaans aan die Universiteit van Kaapstad. Marguerite Isabel Murray is op 3 Januarie 1899 op Robertson gebore as een van nege kinders van ds. John Murray en Susanna Maria Murray. Die dramaturg Susie Mey Viljoen is een van haar susters. Sy matrikuleer aan die hoërskool op Robertson en studeer dan vanaf 1918 aan die Victoria Kollege, wat later die Universiteit van Stellenbosch word. Hier is sy stigterslid en eerste voorsitster van die Vrouestudentebond en dien ook op die studenteraad. Na kwalifikasie begin sy skoolhou op Kakamas, daarna vir vier jaar aan Hoër Meisieskool Bloemhof op Stellenbosch en dan vir ses jaar aan die Hoërskool Jan van Riebeeck in Kaapstad, waar sy saam met die skryfster Essie Malan die eerste twee onderwyseresse was. Na tien jaar as onderwyseres word sy lektrise in Afrikaans in die Departement van Opvoedkunde aan die Universiteit van Kaapstad, ’n pos wat sy tot met haar aftrede in 1960 beklee. Aanvanklik is N.P. van Wyk Louw ’n kollega van haar in hierdie departement. Na haar aftrede bly sy in Azaleahof in Stellenbosch.


Cornelia Wilhelmina Swart (plaas Kanneboskroon, distrik Winburg, Oranje-Vrystaat, 22 Desember 1903 – Bloemfontein, 24 Maart 1986) was Suid-Afrika se eerste staatspresidentsvrou. Cornelia Swart was ’n dogter van D. de Klerk. Sy het haar skoolopleiding aan die Oranje Meisieskool, Bloemfontein en Rosenhof op Stellenbosch ontvang. Sy is op 2 Desember 1924 met C.R. Swart getroud. Een seun en een dogter is uit hul huwelik gebore. Haar liefhebbery was boerdery. (af) (en) Kruger, dr. D.F. 1963. Wie is wie in Suid-Afrika. Johannesburg: Vitae Uitgewers. (af) Van Schoor, A.M. (red.) 1973. Die Nasionale boek, gewy aan 25 jaar van Nasionale bewind (1948–1973). Johannesburg: Edupress (Edms.) Bpk.


Die pond is 'n eenheid van massa. In vroeër jare het baie lande die pond vir handel gebruik maar tydens die negentiende en twintigste eeue het die meeste van hulle na die metriese stelsel omgeskakel. Daar was geen wêreldwye standaardpond nie - elke land het sy eie pond gebruik en in sommige lande twee verskillende ponde, dikwels bekend as die "swaarpond" en die "ligtepond". In die meeste lande bevat die pond of 12 of 16 onse en sy waarde lê tussen 300 g en 500 g. In die Verenigde Koninkryk is die 'swaar' pond bekend as die avoirdupois-pond (453,6 g) en bestaan uit 16 onse van 28,35 g terwyl die 'ligte' pond is bekend as die 'troy pond' (373.2 g) en het dit bestaan uit 12 onse van 31,10 g. Die prys van goud, silwer en platinum word steeds op die wêreldmarkte in Amerikaanse dollar per troy-ons aangehaal. Tydens die twintigste eeu is die Suid-Afrikaanse pond eintlik die pond van die Britse Imperiale sisteem. Dit het 'n waarde van 453,59 g. Tydens die VOC se dae is die Kaapse maateenhede vir handel gebruik.


Ruan Ackermann (gebore op 29 Desember 1995 in Pretoria) is ’n rugbyspeler wat vir die Lions op flank speel in die Superrugbyreeks. Ruan Ackermann by SARugby.co.za Ruan Ackermann by itsrugby.co.uk


Hugh John Baiocchi (gebore 17 Augustus 1946, Johannesburg) is 'n Suid-Afrikaanse professionele gholfspeler wat meer as 20 professionele toernooie dwarsoor die wêreld gewen het. Baiocchi word professioneel in 1971 en speel sy gereelde loopbaan hoofsaaklik in Europa. Hy was 'n lid van die Europese Toer van sy eerste seisoen in 1972 tot 1993 en haal die top-eenhonderd op die Orde van Meriete vir die Toer se eerste negentien seisoene, insluitend drie top tien plasings: 1973 (3); 1975 (6de) en 1977 (2de). Hy wen ses amptelike geldbeursies op die toer. Hy het ook gereeld deelgeneem aan die Suider-Afrika Toer gedurende die Noordelike Halfrond se winter, en wen verskeie toernooie en die Orde van Meriete in 1973/74 en 1978/79. As 'n senior (oor 50) gholfspeler, het Baiocchi hoofsaaklik op die VSA-gebaseerde Kampioenetoer gespeel, waar hy drie oorwinnings behaal het. Hy is getroud met Joan en het twee kinders (Lauren en Justin), hulle woon in Palm Springs, Kalifornië. Sy dogter, Lauren, is getroud met die bekende afgetrede bofbalspeler Johnny Bank.


Die Canon EOS 30D is 'n 8.2-megapieksel semi-professionele digitale enkellensreflekskamera, aangekondig op 21 Februarie 2006. Dit is die opvolger van die Canon EOS 20D, en is self opgevolg deur die EOS 40D. Dit kan EF en EF-S lense neem, en soos sy voorganger, maak dit gebruik van 'n APS-C-grootte beeldsensor, sodat dit nie die groter beeldsirkel benodig soos by 35 mm film- en volraam-digitale kameras nie. Veranderinge oor die 20D sluit in 'n groter 64 mm (2½ dm) LCD agterskerm, verbeterde sluitermeganisme gegradeer vir 100 000 skote, verbeterde raamkapasiteit, 1/3 stop inkremente vir die spoedsensor en 'n bykomende plekmeter. Hierdie eenheid behou dieselfde sensor as sy voorganger, en alle lense het nog steeds 'n ooghoek van 1.6. Ander veranderinge sluit in 'n groter 11 raam RAW / 30 raam JPEG buffer, en effens vinniger 0.15 sekonde opwarm. Die maksimum raamkoers is dieselfde (5 raam/s), maar 'n laer-spoed 3 raam/s opsie is bygevoeg. Die 30D maak gebruik van die dieselfde aantal outofokuspunte as die 20D (nege), maar het verbeterde algoritmes.


Hidroponika is 'n metode om plante te laat groei, sonder grond, met behulp van minerale voedingstowwe opgelos in water. Die plant se wortels kry die elemente wat nodig is om te groei uit die voedingsoplossing. Die term hidroponika is afkomstig van die Griekse woorde "hidro" wat water beteken, en "ponos" wat werk beteken. Die oudste voorbeelde van hidroponika dateer terug na die hangende tuine van Babilon en die drywende tuine van China. Sir Francis Bacon, 'n Engelse wetenskaplike, filosoof en politikus het in die 1620's navorsing gedoen oor grondlose tuinmaaktegnieke, en sy werk oor die onderwerp is in 1927 gepubliseer. In 1699 het die Engelse wetenskaplike, John Woodward, ge-eksperimenteer met die groei van kruisement in verskeie wateroplossings. Hy get gevind dat die plante beter groei in 'n wateroplosisng wat met grond gemeng was, as in gedistilleerde water, as gevolg van die minerale wat deur die grond in die water vrygestel is. Die vroegste moderne verwysing na hidroponika (in die laaste 100 jaar) was deur William Frederick Gericke in 1929. Gericke was werksaam by die Universiteit van Kalifornië in die VSA.


Islamitiese seksualiteitswette is die regswetenskap oor seksualiteit in Islam, soos grootliks voorgeskryf in die Koran, hadit (mededelings van Mohammed) en fatwa (beslissings deur Islamitiese godsdiensleiers). Dit beperk seks tot ’n huweliksdaad tussen ’n man en vrou. Hoewel die meeste tradisies selibaat ontmoedig, moedig almal streng kuisheid en fatsoenlikheid aan met betrekking tot enige verhouding tussen die twee geslagte. Die sensitiwiteit vir die verskille tussen die geslagte en fatsoenlikheid buite die huwelik kan gesien word in belangrike aspekte van die Islam, soos voorskrifte vir kleredrag en die skeiding tussen mans en vroue. Hoewel die verbod op seks buite die huwelik streng is, is seks self nie ’n taboe onderwerp nie. Daar is egter selfs ná die troue beperkings: ’n man mag nie seks met sy vrou hê terwyl sy menstrueer of vir ’n tydperk ná die geboorte van ’n kind nie. Anale seks is ook ’n sonde. Dade en gedrag soos aborsie (buiten om mediese redes) en homoseksualiteit word verbied; geboortebeperking is toelaatbaar. Baligh of boeloegh (Arabies: بالغ of بُلوغ) verwys na iemand wat puberteit bereik het en ten volle aanspreeklik is onder sjaria.


'n Sondagmiddag op die eiland La Grande Jatte (Frans: Un dimanche après-midi à l'Île de la Grande Jatte) wat in 1884 geskilder is, is een van Georges Seurat se beroemdste werke, en is 'n voorbeeld van pointillisme. In 1879 het Georges Seurat as 'n soldaat by die Franse weermag aangesluit en teen 1880 was hy terug by die huis. Later het hy 'n klein kunstenaarsateljee in Parys besit en in 1883 het hy sy werke vir die eerste keer in die openbaar uitgestal. In die volgende jaar het Seurat aan La Grande Jatte begin werk en die skildery in die lente van 1886 saam met die Impressioniste uitgestal. Danksy La Grande Jatte is Seurat onmiddellik as die leier van Neo-Impressionisme, destyds 'n nuwe en rebelse vorm van Impressionisme, erken. Seurat het meer as twee jaar aan 'n Sondagmiddag gewerk en besondere aandag aan die park se landskap gegee. Hy het heelwat wysigings aan die oorspronklike werk aangebring en verskeie voorlopige tekeninge en oliesketse voltooi. Hy het die park besoek en talle oefensketse van die verskillende figure gemaak. Hy het op kleur, lig en vorm gefokus.


Victoria Claflin Woodhull, later Victoria Woodhull Martin (23 September 1838 – 9 Junie 1927) was 'n Amerikaanse aktivis en politikus. Sy was die eerste vrou om as Amerikaanse presidentskandidaat te staan. Sy was ook die eerste vrou wat 'n komitee van die Amerikaanse Kongres toegespreek het. Woodhull is in 1872 deur die "Equal Rights"-party genomineer om teen die Republikeinse presidentskandidaat, Ulysses S. Grant, te staan. Dit was nog voordat vroue stemreg in Amerika gehad het. Woodhull het net drie jaar skoolgegaan. Sy en haar suster het uiteindelik as suksesvolle makelaars op Wallstraat gewerk. Hulle was ook van die eerste vroue om 'n koerant te begin, die Woodhull & Claflin's Weekly, wat in 1870 met publikasie begin het. Die Victoria Woodhull-gedenkkloktoring in Granville, Ohio, is ter ere van haar opgerig. The Revolution, 'n weeklikse koerant wat deur Susan B. Anthony en Elizabeth Cady Stanton gestig is, het twee jaar tevore in 1868 met publikasie begin. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Victoria Woodhull.


Riepenpark is 'n gemengde voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Robert Berold (1948-) is ’n Suid-Afrikaanse digter, redakteur en skrywer. Hy het vier digbundels gepubliseer en sy werk is in talle bloemlesings opgeneem. Berold is in 1948 in Johannesburg gebore, matrikuleer op 16 aan Hilton College en studeer daarna in chemiese ingenieurswese en Engelse letterkunde aan die Universiteit van die Witwatersrand, en later by die Universiteit van Cambridge. In die 1970's en 1980's werk hy as onderwyser en aktivis vir verskeie nie-regeringsorganisasies, insluitend die Morris Isaacson Hoërskool ten tyde van die Soweto-opstand in 1976. Van 1989 tot 1999 was hy die redakteur van New Coin, 'n joernaal wat Suid-Afrikaanse gedigte van die 1990's publiseer. Hy het ook vir 'n tyd Engels by die Zhejiang-universiteit in China onderrig. The Door to the River (Bateleur Press, 1984) The Fires of the Dead (Carrefour, 1989) Rain Across a Paper Field (Gecko Poetry, 1999) All the Days (Deep South, 2008) HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 Robert Berold's Story: Morris Isaacson High School, besoek op 2 Januarie 2017


Thomas Bowler (1812–1869) was ’n Engelse skilder wat aan die Kaap gewerk het. Hy het veral landskap-, see- en straattonele en belangrike historiese gebeurtenisse geskilder. Van sy werke is in die William Fehr-versameling, William Humphreys-kunsgalery en die Mendelssohn-versameling opgeneem. Thomas William Bowler is op 9 Desember 1812 in Tring, Hertfordshire gebore. Hy was die seun van William Bowler en sy vrou Sarah Butterfield. Hy land op 5 Januarie 1834 aan die Kaap as kneg van die nuwe sterrekundige, Thomas Maclear. Hy verlaat Maclear se diens in Julie 1835, waarna hy deur kapt. Richard Wolfe, die kommandant van Robbeneiland, in diens geneem is, en tot aan die einde van 1838 vir hom werk. Bouler begin om sy dienste as 'n tekenmeester en landskapskilder in Kaapstad aan te bied. Hy kry 'n pos as tekenmeester by die Diocesan-kollege en van 1842 by die Suid-Afrikaanse Kollege. In dieselfde jaar publiseer hy sy eerste litograaf, die landing van die troepe by Port Natal onder dekking van die H.M.S. Southampton. Daarna volg die Vier Aansigte van Kaapstad in 1844.


Die Swaelstert-engelvis (Genicanthus caudovittatus) is 'n vis wat voorkom in die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Swallowtail angelfish. Die vis word tot 20cm lank. Dit het 'n meer slanker, langer lyf as die tipiese engelvis en die kop het 'n meer ronde profiel. Die mannetjies is ligblou tot wit met verskeie nou, swart strepe wat vertikaal oor die sye en boonste gedeelte van die kop strek. Die stertvin is holvormig met verlengde punte. Daar is rant van die dorsalevin is geel en daar is swart merke op die basis van die dorsalevin. Die wyfie se lyf is witgrys en effens donkerder aan die rugkant. Die rante van die stertvin is swart en daar is 'n swart streep bokant die oog. Die visse leef in aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat 25 tot 70m diep is. Hulle neig om in vlakker te leef in die Rooisee. Hulle kom in klein groepies voor wat gewoonlik uit 'n mannetjie en verskeie wyfies bestaan wat gewoonlik bokant die riwwe swem.


Die oemra (Arabies: عمرة) is ’n bedevaart na Mekka in Saoedi-Arabië wat Moslems enige tyd van die jaar kan onderneem, in teenstelling met die hadj wat een keer per jaar op ’n spesifieke tyd plaasvind. Oemra beteken in Arabies "om ’n bewoonde plek te besoek". In die Sjaria, die godsdienswette van Islam, beteken oemra om die tawaf om die Kaäba en die saj tussen die heuwels Safa en Marwa te voltooi nadat ’n heilige staat, bekend as die ihram, bereik is. Dit word soms ’n "mindere pelgrimstog" genoem omdat die hadj die "belangrike" bedevaart is wat verpligtend is vir alle Moslems wat fisiek en finansieel daatoe in staat is. Die oemra is nie verpligtend nie, maar word sterk aanbeveel. Van die rituele van die oemra sluit in: Die tawaf, ’n omsirkeling van die Kaäba – sewe keer antikloksgewys. Mans word aanbeveel om die eerste drie keer vinnig om te stap en daarna stadiger. Die saj, ’n vinnige staptog tussen die heuwels Safa en Marwa – ook sewe keer.


Headway Hill is 'n voorstad in Midrand, noord van Johannesburg, Suid-Afrika. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Millgate Farm is 'n landelike voorstad noord van Johannesburg, Suid-Afrika. "Hoofplek Millgate Farm". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Sunninghill is 'n groot voorstad in Sandton, noordwes van Johannesburg, Suid-Afrika. "Subplek Sunninghill". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Die sprokiesboom (Moringa ovalifolia) is 'n boom wat inheems is aan Namibië en die suide van Angola. Dit kom vanaf die platorand noord van Keetmanshoop tot die Kaokoveld in die noorde voor en verder in Angola in die droë Mopaniebosland. Hulle is bekend van die Sprokieswoud van Etosha. Dit is 'n boom met 'n dik sukkulente stam wat sy blare verloor en 7 m hoog word. Die bas is glad en koper- tot silwerkleurig. Die blare kan 2,5 cm lank word. Dit kry wit blommetjies en die vrugte is lang peule. Die Boesmans gebruik hierdie boom wanneer hulle geen water kan vind nie. Hulle maak 'n klein gat in die sagte bodem van die stam en met 'n pypie tap hulle die bitter sap af. "PlantZAfrica" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Desember 2016. Besoek op 13 Desember 2016. "Gateway Africa" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 November 2019. Besoek op 13 Desember 2016.


Maia of Maja was in die Griekse mitologie een van die Plejades en die ma van Hermes. Sy was die dogter van Atlas en Pleione die Okeanied, en was die oudste van die sewe Plejades. Die sewe susters is op Berg Kyllini in Arkadië gebore, en word soms bergnimfe of Oreades genoem. Omdat hulle dogters van Atlas was, word hulle ook soms die Atlantiede genoem. Volgens die Homeriese Himne aan Hermes het Zeus Maia in die middel van die nag skelmpies in ’n grot met Hermes bevrug. Nadat sy die lewe aan die baba geskenk het, het Maia hom in komberse toegedraai en gaan slaap. Die vinnig groeiende baba het na Thessalië begin kruip, waar hy op die aand van sy eerste dag beeste van sy halfbroer Apollo gesteel en die lire uit ’n skilpaddop ontwerp het. Maia het geweier om Apollo te glo toe hy beweer Hermes was die dief, terwyl Zeus hom aan Apollo se kant geskaar het. Eindelik het Apollo die beeste vir die lire geruil, en dit het een van sy identifiserende kenmerke geword.


Bermudabroek, ook bekend as 'n stapkortbroek, is 'n spesifieke tipe van kortbroek, gedra as semi-gemaklike drag deur beide mans en vroue. Die soom, wat omgesoom kan wees of nie, is ongeveer 2,5 cm bo die knie. Hulle word so genoem as gevolg van hul gewildheid in Bermuda, 'n Britse oorsese gebied, waar hulle beskou word as toepaslike sakedrag vir mans wanneer dit van pas is - en gedra met knie-lengte kouse, 'n kraaghemp, das en baadjie. Hulle word beskou as meer gepas in warm subtropiese en tropiese klimate as die tipiese swaarder klere wat in Europa gewild is. Baie besighede in die Weste laat deesdae hierdie soort klere in die warmer seisoene as amptelike drag toe, veral in die Verenigde State van Amerika en Australië. Hulle is beskikbaar in 'n verskeidenheid van kleure, insluitend pastelskakerings sowel as die donkerder skakerings. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Poesta (Hongaars: Puszta) is 'n uitgestrekte graslandskap in Hongarye, Suidwes-Slowakye en die Oostenrykse deelstaat Burgenland. Dit bestaan hoofsaaklik uit boomarme steppe met 'n kontinentale klimaat. Die Poesta is die mees westelike uitloper van die Eurasiese Steppe met sy kenmerkende plantegroei – 'n gebied wat van hier ooswaarts tot Mongolië strek, met enkele bergreekse soos Karpate en Oeral daartussen. Die Hongaarse term Puszta as sinoniem vir 'n barre en verlate landskap het in die tydperk van die Turkse heerskappy gebruiklik geword toe die Hongaarse bevolking die platteland verlaat het om hulle in stedelike omgewings te hervestig. Eers later is enkele boerderye in die streek herstig, maar weens die gereelde oorstromings kon plase net tydelik bewerk word. Die kanalisering van die Theißrivier het nuwe probleme geskep soos die versouting van grond. Tans word groot hoeveelhede kunsmis in Hongarye se intensiewe boerderybedryf gebruik. Natuurnavorsers het nog tot redelik onlangs aangeneem dat die Poesta eers in die 16de en 17de eeu deur grootskaalse ontbossing ontstaan het en vervolgens nog net as weiveld gebruik kon word. Meer onlangse navorsing deur Hongaarse landskapsargeoloë het egter die bewys gelewer dat die Poesta reeds 35 000 jaar gelede as woudsteppe ontstaan en 8 000 jaar gelede geleidelik na 'n grassteppe verander het.


Kevin Olusola (geb. 5 Oktober 1988) is ’n Amerikaanse musikant, beatboxer, rapper, albumvervaardiger, sanger en liedjieskrywer. Hy is veral bekend as die beatboxer van die sanggroep Pentatonix. Nadat die groep in 2011 NBC se The Sing-Off gewen het, het hulle vyf albums die lig laat sien – almal het in die topvyf van Billboard 200 beland en Pentatonix het meer as 2 miljoen albums verkoop. Met meer as 13 miljoen volgelinge en 2,4 miljard besoeke is die groep se YouTube-kanaal tans een van die gewildste musiekvideokanale. Olusola beoefen ook wat as "celloboxing" beskou word (die speel van die tjello gekombineer met beatboxing). Sy celloboxing-weergawe van Mark Summer se "Julie-O" het in April 2011 geweldige reaksie ontlok en gelei tot sy verbintenis met Pentatonix. Olusola het al op feeste van klassieke musiek opgetree en is deur Quincy Jones gekies om hom op die Montreux-jazzfees van 2012 te verteenwoordig op dieselfde program as Bobby McFerrin en Chick Corea. Olusola praat vlot Mandaryns. Copley, Rich (30 November 2011). "Owensboro native relishes victory on 'Sing Off' TV show".


'n Sarong of sarung (Maleis: saroŋ, Indonesies: saruŋ, wat "skede" beteken) is 'n groot buis of lengte van tekstiel, dikwels toegedraai rondom die middellyf, gedra in Suid-Asië, Suidoos-Asië, die Arabiese Skiereiland, Oos-Afrika, en op baie Stille oseaan-eilande. Die stof is dikwels in geruite patrone geweef, of kan helderkleurig wees deur middel van batik of ikat kleursel. Baie moderne sarongs het gedrukte ontwerpe, dikwels met die uitbeelding van diere of plante. Die sarong is soortgelyk aan die lungi van Suid-Indië en die izaar van die Arabiese Skiereiland. "argiefkopie". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2017-02-26. Besoek op 2017-04-13. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Knooptrui is 'n tipe gebreide kledingstuk wat voor oop is. Algemeen het cardigans knope vooraan. 'n Meer moderne weergawe van die kleed het geen knopies nie en hang oop deur ontwerp. In teenstelling hiermee, maak 'n trui nie oop aan die voorkant nie, maar moet oor die kop aangetrek word. Dit kan met 'n masjien of die hand gebrei wees. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Mercurius kan na een van die volgende verwys: 'n Romeinse god, sien Mercurius (mitologie). 'n Planeet in ons sonnestelsel, sien Mercurius (planeet).


Hier volg ’n lys van die grootste vreedsame byeenkomste van mense in die geskiedenis op een plek vir ’n enkele gebeurtenis. ’n Geraamde 30 miljoen mense het op 10 Februarie 2013 saamgetrek vir die Hindoefees Maha Kumbh Mela by Allahabad in Indië. Dit is die grootste vredevolle samekoms in die geskiedenis. Sowat 20 miljoen mense het op 30 Januarie 2001 byeengekom vir dié jaar se Kumbh Mela in Prayag. Sowat 15 miljoen mense het die begrafnis van C.N. Annadurai, ’n Indiese politikus, in 1969 in Tamil Nadu, Indië, bygewoon. ’n Geraamde 10,2 miljoen mense het die begrafnis van ajatolla Chomeini, opperleier van Iran, in 1989 in Teheran bygewoon. Dit was destyds sowat ’n sesde van die bevolking, en die grootste persentasie van ’n land se bevolking wat ’n begrafnis bygewoon het. Hindustan Times Online, bygewerk 13 April 2016. URL besoek op 15 April 2017 India's Kumbh Mela festival holds most auspicious day, BBC, 11 Februarie 2013. URL besoek op 15 April 2017 Record 30 million bathe in Ganges at India's Kumbh Mela, Geo TV, 10 Februarie 2013.


Ek sal opstaan is 'n Afrikaanse rolprent wat in 1959 vrygestel is. Die fliek is gebaseer op 'n boek deur Norval Geldenhuys wat deur Euodia Kritzinger tot 'n draaiboek verwerk is. Die regisseur was Kappie Botha. Die rolprent is ’n drama. Gerrit Wessels as Gerard Jansen Tersa Rossouw as Regien Anton Ackermann as Pieter Jansen (geakkrediteer as Anton Ackerman) Joey Jacobsz as moeder Francois van Wyk as Wynand Jansen M. Herschelman as Elsa, stiefma Andries P. Treurnicht as dominee van Wyk (geakkrediteer as A.P. Treurnicht) Theo Jooste as Koos Pentz Mathilde Hanekom as Tant Griet Johan Brewis as Harry Gert Wallis as Jack Jurgens Lys van Afrikaanse rolprente


Die Internasionale Afrikaans-Ekspo is 'n skryfkompetisie wat deur die FAK georganiseer word om die kreatiewe hantering van Afrikaans deur leerders en studente te bevorder. Alle graad 6- tot 12-leerders asook studente kan deelneem ongeag in watter land hulle woon. Die tema vir 2017 se ekspo is "protes". fak.org.za. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Britannia kan na een van die volgende verwys: Britannia, Romeinse provinsie en die naam wat die Romeine vir die eiland van Groot-Brittanje gebruik het. Die naam is afgelei van Grieks: Πρεττανία (Prettanía), soos gebruik deur Diodorus, en eerder νῆσος (nêsos) Πρεττανική (Prettanikḗ) of Βρεττανίαι (Brettaníai), soos gebruik deur Pytheas (4de eeu v.C.) Britannia, ’n vroulike figuur wat Brittanje verteenwoordig. Britanniabaai, dorp aan die Weskus van Suid-Afrika, sowat 47 km noord van Saldanha.


Die PZL.37 Łoś was 'n Poolse tweemotorige mediumbomwerper wat gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die eerste prototipe het sy nooiensvlug in Junie 1936 voltooi. Bombers 1939–1945 Kenneth Munson, Bounty Books 2012 ISBN 978-0-7537-2172-8


Die Umzimvubu is 'n rivier in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die naam beteken seekoeirivier (van Xhosa Imvubu (mv. i(z)imvubu)), seekoei). Die rivier ontspring in die Drakensberge by die grens met Lesotho en vloei deur die Transkei-gebied van die Oos-Kaap, deur die voormalige hoofstad Mthatha, tot by Port St. Johns aan die Indiese Oseaan. Die Umzimvubu ontspring in die noordelike deel van die Oos-Kaap, in die gebied van Matatiele en Mount Fletcher naby die Lesotho-grens. Die vloei met kronkels en draaie in 'n algemeen suidoostelike rigting. By Port St. Johns vloei dit deur 'n indrukwekkende kloof, bekend as die "Poorte van St. Johannes", met 'n estuarium in die Indiese Oseaan in. Dit is ongeveer 400 km lank met 'n opvanggebied van 19 853 km². Alhoewel dit een van Suid-Afrika se belangrikste riviere is, is die Umzimvubu se opvanggebied grootliks onderontwikkeld. Die rivier is tans deel van die Umzimvubu tot Keiskamma Waterbestuursgebied. In 1635 het die Portugese skip Nossa Senhora de Belem by die mond van die Umzimvubu gestrand.


Die 38ste jaarlikse Cannes-rolprentfees is van 8-20 Mei 1985 gehou. Die Tsjeggiese akteur, regisseur en draaiboekskrywer Miloš Forman was die voorsitter van die jurie. Altesaam 41 rolprente en kortfilms het om pryse meegeding. Die Joego-Slawiese rolprent When Father Was Away on Business (Otac na sluzbenom putu) van die regisseur Emir Kusturica het die Palme d'Or gewen. Die fees is geopen met Peter Weir se Witness en afgesluit met The Emerald Forest van John Boorman. Op die fees is eer betoon aan die Amerikaanse akteur James Stewart en is ’n gerestoureerde weergawe van sy 1954-rolprent The Glenn Miller Story van die regisseur Anthony Mann vertoon. Meisler, Stanley (21 Mei 1985). "Unusual Choice For Cannes Jury : Yugoslav Film Snares Golden Palm". Los Angeles Times. Besoek op 10 Desember 2013. "1985 - The last Congratulations" (in Frans). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Julie 2018. Besoek op 10 Desember 2013. Harmetz, Aljean (9 Mei 1985). "Strong U.S. Presence At 38th Cannes Festival". The New York Times (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 April 2019.


Die vlugsone van 'n dier is die gebied rondom 'n dier waar inbreuk deur 'n potensiële roofdier of 'n bedreiging, insluitend mense, ervaar word. Betreding van hierdie gebied sal veroorsaak dat die dier alarm maak en ontsnapgedrag toon. Die vlugsone word bepaal deur die dier se vlugafstand, soms genoem vluginstellingafstand (VIA) wat horisontaal van die dier af strek, maar soms vertikaal. Dit kan ook ontsnapafstand, of waarskuwingafstand genoem word. "Conservation buffers: design guidelines for buffers, corridors, and greenways". Gen. Tech. Rep. SRS-109. 2008. bufferguidelines. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Willem Frederik Hendrik Huyzers (1904–1978) was ’n predikant in die Nederduits Hervormde Kerk en skrywer van godsdienstige werke en dramas. Die digter N.P. van Wyk Louw is sy swaer. Willem Frederik Hendrik Huyzers is op 30 April 1904 gebore. Hy bekwaam homself as predikant in die Nederduits Hervormde Kerk van Afrika en word georden op 14 November 1931. Hy is getroud met Sophia Maria Pohl, die suster van Anna Neethling-Pohl en Truida Pohl, laasgenoemde die vrou van N.P. van Wyk Louw, wat dus sy swaer is. Hy bedien onder andere die gemeentes van Krugersdorp, Brixton en Duiwelskloof en word ook verkies tot die Kuratorium vir Teologiese Opleiding van die kerk, waar hy van 1956 tot 1957 as voorsitter dien. Na aftrede vestig hy hom op ’n plasie in in die Oos-Transvaal. Op 11 Mei 1978 is hy oorlede. Hy skryf die Kersspel Ster uit die Ooste. Ver bo korale is ’n boek met dagboekstukke, wat hy saam met ander skryf, en Paradys of oerwoud is ’n bundel met preke.


Landkuns, aardwerke (terme deur Robert Smithson geskep) of aardkuns is 'n kunsbeweging waarin landskappe en kunswerke onlosmaaklik verbind is. Hierdie kunswerke word in die natuur geskep en bestaan uit 'n kombinasie van natuurlike materiale soos grond, rotse (bodemrots, rotsblokke, klippe), organiese mediums (stompe, takke, blare) en water, sowel as vervaardigde materiale soos beton, metaal, teer of minerale pigmente. In plaas daarvan dat beeldhouwerke in 'n landskap opgerig word, vorm die landskap deel van die wyse waarop die werke geskep word. Daar word dikwels van grondverskuiwingstoerusting gebruik gemaak. Die werke word gewoonlik op afgeleë plekke, ver van bewoonde gebiede aangetref waar dit deur wind en weer verweer word. Baie van die eerste werke wat in die woestyne van Nevada, New-Mexiko, Utah of Arizona geskep is, was efemeries van aard en bestaan vandag slegs as video-opnames of fotografiese dokumente. Landkuns is 'n protes teen "die waargenome kunsmatigheid, plastiese estetika en meedoënlose kommersialisering" van kuns in Amerika in die laat 1960's.


Manasse was die veertiende koning van die koninkryk van Juda en het 55 jaar regeer. Hy is uit die familie van koning Dawid en die seun van koning Hiskia. Volgens die Bybel het hy gruwelike sondes gepleeg teen die Here en is daarvoor gestraf. Hy het egter berou gehad en is deur die Here begenadig. Hy is deur sy seun Amon opgevolg. Die Bybel (1953-Vertaling) Reinecker, Fritz: Lexikon zur Bibel. R. Brockhaus Verlag, Wuppertal 1981. ISBN 3-417-24528-1 Lys van konings van Israel Lys van persone in die Bybel Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Giftigheid of toksisiteit is 'n mate van skadelikheid wat 'n stof vir mense, diere of ander organismes besit. Daar word onderskei tussen: die akute giftigheid -- skade wat die organisme ondergaan deur 'n enkele blootstelling daaraan die subchroniese giftigheid -- die stof se vermoë om deur blootstelling gedurende 'n jaar (maar minder as die organisme se lewensduur) skade te veroorsaak die chroniese giftigheid -- die effekte van lang, soms lewenslang daaraan blootgestel te wees Daar word van vergiftiging gepraat wanneer 'n stof skadelike effekte by 'n persoon teweegbring. Omdat so baie stowwe giftig is as dit in voldoende hoeveelhede in die liggaam beland, is dit moeilik om ŉ vaste definisie van 'n gif te gee. Noodhulp by akute vergiftiging is daarop gerig om sover moontlik te verhinder dat die gif in die bloed opgeneem word (deur byvoorbeeld die pasiënt te laat braak). Dit is feitlik onmoontlik om 'n goeie definisie van 'n gifstof te gee. 'n Stof word meestal as 'n git beskou indien dit in relatief klein hoeveelhede groot risiko's vir die gesondheid inhou.


’n Kaste is een van die erflike klasse of stande waarin Hindoegemeenskappe soms verdeel word volgens ’n bepaalde lewenstyl, soos beroep, godsdiens en taal, en wat die wisselwerking met ander groepe en die status van ’n persoon bepaal. Sulke stelsels kom in verskeie lande voor, maar ’n tipiese voorbeeld is die verdeling van die Indiese gemeenskap in streng sosiale groepe wat gewortel is in die antieke geskiedenis en vandag steeds in ’n mate voorkom, hoewel dit aan die afneem is. Die Afrikaanse woord "kaste" is afgelei van die Spaanse en Portugese casta, wat volgens John Minsheu se Spaanse woordeboek (1599) beteken "ras", "herkoms" of "soort". Toe die Spanjaarde die Nuwe Wêreld koloniseer, het hulle die woord gebruik asof dit "clan" beteken. Dit was egter die Portugese wat die woord eerste in die moderne sin gebruik het toe hulle dit toepas op die duisende oorerflike Indiese groepe wat hulle in 1498 in dié land aangetref het. Die kastestelsel van die moderne Indië is geskoei op die sosiale groeperings bekend as jati en die teoretiese varna.


Varna (वर्ण) is ’n Sanskrit woord wat soort, orde of klas beteken. Die term verwys na sosiale klasse in lande soos Indië. Die stelsel van varnas is vir die eerste keer in die antieke Hindoegeskrif die Rigveda (1500-1000 v.C.) genoem as vier dele (mond, arms, dye en voete) van die kosmiese gees Purusha. In latere werke, wat geskoei is op uitsprake in die Upanishads (800-400 v.C.), is hierdie liggaamsdele op die gemeenskap geprojekteer en word genoem dat Brahma, die skeppergod, mense in vier groepe geskape het: Brahmane (priesters en geleerdes) Kshatriyas (vegters en heersers) Vaishyas (landbouers en handelaars) Shudras (dienaars en arbeiders) Geleerdes glo die varnas was ’n teoretiese klassifikasie wat deur die Brahmane gevisualiseer is, maar nooit werklik in die gemeenskap toegepas is nie. Die praktiese verdeling van die gemeenskap was altyd eerder volgens jati's (geboortegroepe), wat geskoei is op kriteria wat wissel van etniese oorsprong tot beroepe tot godsdiens. Kaste Jati Doniger, Wendy (1999). Merriam-Webster's encyclopedia of world religions.


Alan LaVern Bean (* 15 Maart 1932 – † 26 Mei 2018) was 'n Amerikaanse Vlootoffisier en -vlieënier, lugvaartingenieur, toetsvlieënier en Nasa-ruimtevaarder. Hy was die vierde persoon wat op die maan geloop het. Hy is in 1963 gekies vir die ruimteprogram as deel van Ruimtevaardergroep 3. Sy eerste ruimtevaart was aan boord van Apollo 12, wat in November 1969 die tweede bemande maanlanding uitgevoer het. Hy was 37 jaar oud. Hy het in 1973 sy tweede en laaste ruimtevaart as bevelvoerder van die Skylab 3-sending onderneem. Hy en sy twee mederuimtevaarders was 59 dae in Skylab, waartydens hulle 'n destydse rekordafstand van 'n raps meer as 39 miljoen kilometer afgelë het. In 1975 het hy uit die Amerikaanse Vloot getree en in 1981 uit Nasa, waarna hy sy stokperdjie, skilder, beoefen het. As skilder wou Bean kleur tot die maan toevoeg. "Ek moes 'n manier bedink om kleur by die maan te voeg sonder om dit te ruïneer," het hy opgemerk. In sy skilderye is die maanlandskap nie 'n eentonige grys nie, maar skakerings van verskillende kleure.


Ga-Nonyane is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noordwes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ga-Nonyane". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Biemna truncata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Biemna en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel. Van Soest, R. (2011). Biemna truncata. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=168291. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Mangaanfosfied is 'n chemiese verbinding van mangaan en fosfor. Daar is verskillende fases bekend: Mn3P tetragonaal; ontbind peritekties 1378 K Mn2P heksagonaal; smeltpunt 1600 K Mn3P2 – lae temp. metastabiel (stabiel: 1275 K-1358 K) MnP mangaanmonofosfied ortorombies; smeltpunt 1420 K MnP4 triklien Dit is vaste stowwe wat soms meer as legerings beskou word, hoewel hulle 'n welbepaalde stoigiometrie en kristalstruktuur besit. MnP en Mn3P2 kan as Mn(III) en Mn(II)-fosfiede beskou word, maar die binding is dalk te metallies om 'n beskrywing in terme van oksidasietoestande nuttig te maak. Die fases Mn2P en Mn3P bevestig hierdie gevolgtrekking. Die Mn-P-fasediagram het in die bereik van 0 – 50 at% P twee eutektikums. Die eerste is by 13,1% en 1233K. Die tweede 42,5% en 1263K. Mn-P (Manganese-Phosphorus) B. Predel Li-Mg – Nd-Zr pp 1-4 Part of the Landolt-Börnstein – Group IV Physical Chemistry book series (volume 5H) verkeerd aangegee in bron


Ga-Masehlong is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noordwes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ga-Masehlong". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


George Santayana (gebore Jorge Agustín Nicolás Ruiz de Santayana y Borrás; Madrid, 16 Desember 1863 – Rome, 26 September 1952) was 'n Spaans-Amerikaanse skrywer, digter en filosoof. Hy behou gedurende sy lewe sy Spaanse nationaliteit, maar skryf al sy werke in Engels. Santayana verhuis op 9-jarige leeftyd na die Verenigde State. Hy studeer aan die Universiteit van Harvard en later in Berlyn en Cambridge. Tot 1912 doseer hy in filosofie aan Harvard (waar hy onder meer T.S. Eliot onder sy leerlinge tel), waarna hy homself as literator in Frankryk vestig. Tydens die Eerste Wêreldoorlog bly hy in Engeland en uiteindelik in Italië. Santayana begin sy loopbaan as skrywer van helder, ondersoekende gedigte: Sonnets and Other Verses (1894). Hy word egter veral bekend deur sy omvangryke filosofiese en kritiese oeuvre, wat bekend raak weens sy kunssinnige kwaliteit en sy beheerste, poëtiese styl. Teenoor die moderne wêreld neem hy 'n skeptiese houding in. As teenstander van die utilitarisme en pragmatisme bepleit hy 'n ‘redelike lewe’, gebaseerd op die Griekse ideaal van skoonheid en goedheid.


Imraan Coovadia (1970-) is ’n Suid-Afrikaanse skrywer en akademikus. Hy het aan Harvard en Yale studeer en was ’n sleutelfiguur in die Universiteit van Kaapstad se program vir skeppende skryfwerk. Sy eerste roman, The Wedding, is in 2001 gelyktydig in die VSA en Suid-Afrika gepubliseer, en is ondertussen in Hebreeus en Italiaans vertaal. Sy ander romans sluit in Green-eyed Thieves, High Low In-between (wat die Sunday Times-fiksieprys en die Universiteit van Johannesburg-prys gewen het) en The institute for Taxi Poetry. Hy het ook 'n akademiese monografie, Authority and Authorship in V.S. Naipaul, geskryf. The Wedding (2001) Green-Eyed Thieves (2006) Authority and Authorship in V.S. Naipaul (2009) High Low In-Between (2009) The Institute of Taxi Poetry (2012) Transformations: Essays (2012) Tales of the Metric System (2014) HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 "Imraan Coovadia". uct.ac.za. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2013-11-04. Besoek op 2014-01-25.


Callyspongia bullata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck. Van Soest, R. (2011). Callyspongia bullata (Lamarck, 1814). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=184469. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Amphimedon mollis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1902 deur Wilson. Van Soest, R. (2011). Amphimedon mollis (Wilson, 1902). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166683. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Amphimedon reticulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Thiele. Van Soest, R. (2011). Amphimedon reticulosa. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166688. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Avogadriet ((K, Cs)BF4) is 'n kalium-sesiumtetrafluoroboraat in die haliedklas minerale. Avogadriet kristalliseer in die ortorombiese kristalstelsel (ruimtegroep Pnma) met selparameters a 8.66 Å, b 5.48 Å en c Å 7.03. Die mineraal is in 1926 deur die Italiaanse mineraloog Ferruccio Zambonini ontdek. Hy het verskeie monsters van die vulkaniese fumarole naby Vesuvius en van die Lipari-eilande ontleed. As gevolg daarvan kan dit slegs as 'n sublimasieproduk rondom 'n vulkaniese fumarole gevind word. Hy noem dit na die Italiaanse wetenskaplike Amedeo Avogadro (1776–1856). Hierdie mineraal het die geordende KClO4-tipe (HO₅) struktuur. "Handbook of Mineralogy: Avogadrite" (PDF). The Mineralogical Society of America. Besoek op 2010-01-09. Avogadrite on Mindat.org Avogadrite data on Webmin Zambonini, Ferruccio (1926). "Sulla presenza, tra i prodotti dell'attuale attività del Vesuvio, di una varietà cesifera del fluoborato di potassio, (On the presence, among the products of Vesuvius, of a caesium-bearing variety of potassium fluoborate), Rend. Accad. Lincei". 6 (III): 644–649.


Die inkvisstinkhoring (Clathrus archeri (Berk.) Dring 1980) is 'n swam wat plaaslik algemeen en wydversprei in Suid-Afrika voorkom. Hierdie spesie kom oorspronklik uit Australië en Nieu-Seeland en het in die Eerste Wêreldoorlog Europa bereik. Die naam stinkhoring is tereg: dit stink na vrot vleis! Hierdie spesie se paddastoel kruip eers uit ‘n soort eier wat wel hekse- of duiweleiers genoem word. Die ‘eier’ is ongeveer 2 tot 3 cm in deursnee en die 4 tot 6, soms 8 rooi ‘vingers’ wat daaruit te voorskyn kom kan tot 20 in deursnee groei. In Brittanje word dit wel 'duiwelsvingers' genoem. Die spesie is saprobioties, wat wil sê dat dit onder bossies en struike op dooie plantmateriaal leef. Teenswoordig word dit ook op deklae van houtsnippers aangetref. Die paddastoel word gewoonlik in die somer gevorm. Dit is nie giftig nie maar dit word vanweë die stank ook nie geëet nie. Hekse-eiers Inkvis met eiers Youtube video van die groei van inkvisstinkhorings. "Species Fungorum". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Desember 2019.


Callyspongia samarensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1925 deur Wilson. Van Soest, R. (2011). Callyspongia samarensis (Wilson, 1925). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166225. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Callyspongia thurstoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur Burton. De Voogd, N.. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Callyspongia mollissima is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Callyspongia mollissima (Lendenfeld, 1887). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166238. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Callyspongia multiformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1986 deur Pulitzer-Finali. Van Soest, R. (2011). Callyspongia multiformis (Pulitzer-Finali, 1986). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166247. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Callyspongia bispicula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1961 deur Tanita. Van Soest, R. (2011). Callyspongia bispicula. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166070. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Così fan tutte, ossia La scuola degli amanti (Italiaans: [koˈzi fan ˈtutte osˈsiːa la ˈskwɔːla deʎ aˈmanti]), K. 588, is 'n komiese opera (opera buffa) deur Wolfgang Amadeus Mozart. Daarin bak twee mans twee susters 'n poets om te toets of die vroue regtig vir hulle lief is en aan hulle getrou sal wees. Die opera het twee bedrywe volgens die libretto (teks) van Lorenzo da Ponte. Die eerste opvoering was op 26 Januarie 1790 in Wene en was 'n groot sukses. Omdat keiser Jozef II op 20 Februarie 1790 oorlede is, word alle teaters gesluit en word die opera eers weer in Junie 1790 hervat. Così fan tutte word nog steeds reëlmatig in die groot operahuise oor die wêreld opgevoer en word as een van Mozart se mees musikale operas beskou. Volgens oorlewering is die opera gebaseer op 'n werklike gebeurtenis wat in Wene plaasgevind het. In die 19de eeu is die opera as ietwat stuitig beskou, en is dit selde opgevoer. Ander operas soortgelyk in uitvoering en styl is Le nozze di Figaro en Don Giovanni, eweneens op die libretti van Da Ponte gebaseer.


Die Prix Jules Janssen is die hoogste toekenning van die Societe Astronomique de France, die Franse Sterrekundige Vereniging. Hierdie jaarlikse prys word aan 'n professionele Franse sterrekundige, of aan 'n sterrekundige van 'n ander nasionaliteit toegeken ter erkenning van sterrekundige werk in die algemeen, of vir dienste wat aan die sterrekunde verleen is. Dit is geskep deur die Franse sterrekundige Jules Janssen tydens sy ampstermyn as president van die Societe Astronomique de France vanaf 1895 tot 1897.


Callyspongia parva is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1984 deur Desqueyroux-Faúndez. Van Soest, R. (2011). Callyspongia parva Desqueyroux-Faúndez, 1984. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166132. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Callyspongia polymorpha is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1984 deur Desqueyroux-Faúndez. Van Soest, R. (2011). Callyspongia polymorpha. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=190259. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hierdie naam is volgens die Oos-Slawiese gebruik; die patroniem is Nikolajewna en die van is Romanowa. Groothertogin Olga Nikolajewna van Rusland (Olga Nikolajewna Romanowa; Russies: Великая княжна Ольга Николаевна, Welikaja knjazjna Olga Nikolajewna; 15 November [O.S. 3 November] 1895 – 17 Julie 1918) was die oudste dogter van die laaste tsaar, Nikolaas II van Rusland, en sy vrou, Aleksandra Fjodorowna. Tydens die Eerste Wêreldoorlog het Olga gewonde soldate in ’n militêre hospitaal versorg totdat haar senuwees ingegee het; daarna het sy administratiewe werk by die hospitaal gedoen. Olga se teregstelling in 1918 in Jekaterinburg saam met die res van haar gesin het daartoe gelei dat sy saam met hulle as heiliges van die Russies-Ortodokse Kerk verklaar is. Sy is in 1998 in die Katedraal van Petrus en Paulus in Sint Petersburg begrawe saam met haar ouers en twee van haar susters. Olga se sibbes was Tatjana, Maria, Anastasia en Aleksei. Haar Russiese titel (welikaja knjazjna, великая княжна) kan die beste vertaal word as "grootprinses", wat beteken sy het ’n hoër titel gehad as ander prinsesse van Europa.


Callyspongia tubulifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1897 deur Lindgren. Van Soest, R. (2011). Callyspongia tubulifera. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166169. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rosalyn P. Scott (gebore 1950) is 'n Afro-Amerikaanse torakale chirurg wat veral bekend is vir haar werk in die onderwys. Sy is die eerste vroulike Afro-Amerikaanse torakale chirurg. Scott is in Newark, New Jersey gebore en getoë, die dogter van 'n tandarts en 'n huisvrou. Haar pa se tandheelkundige praktyk het daartoe gelei dat Scott vroeg blootgestel is aan die mediese wetenskappe, deurdat sy op Saterdagoggende daar gehelp het. Sy het by Rensselaer Polytechnic Instituut in 1970 'n B.A. graad in chemie verwerf. Sy aan die New York Universiteit se Skool vir Geneeskunde verder gestudeer, waar sy in 1974 gegradueer het, en daarna haar huisdoktersjare in New York Stad voltooi het. Scott het by Boston Universiteit Mediese Sentrum in 1977 in torakale chirurgie gespesialiseer, en verder gespesialiseer in kardiologie. Daardeur het sy die eerste Afro-Amerikaanse vrou geword om 'n residensie in kardiotorakale chirurgie te begin. Sy het haar opleiding in kardiovaskulêre chirurgie as 'n genoot by die Texas Heart Institute voortgesit, en haar opleiding in 1980 voltooi.


Konstante is ’n begrip in wiskunde en natuurkunde wat onveranderlikheid uitdruk. Met ’n konstante word bedoel ’n grootheid wat ’n nieveranderlike waarde het en nie afhanklik van ander parameters is nie. Die grafiek van die funksie y=c, met c ’n willekeurige konstante, lyk in ’n diagram met x- en y-koördinate soos ’n horisontale lyn (sien die afbeelding regs). Die afgeleide van ’n konstante funksie is gelyk aan nul. In natuurkunde word sommige wette so geformuleer dat ’n bepaalde verhouding tussen groothede konstant is. Voorbeelde is Ohm se wet en die idealegaswet. Daarnaas is daar in natuurkunde bepaalde groothede wat as natuurkundige konstantes beskou word, omdat daar geglo word hul waarde is nieveranderlik. Voorbeelde hiervan is die ligsnelheid in ’n vakuum en die konstante van Planck. Sommige natuurkonstantes word nie (of nie meer) gemeet nie. In plaas daarvan word ’n SI-basiseenheid so gedefinieer dat die numeriese waarde van die konstante ’n bepaalde presiese waarde het. Voorbeelde: Die ligsnelheid in ’n vakuum, c; die SI-basiseenheid meter word so gedefinieer dat hierdie snelheid presies 299 792 458 m/s is.


Die Kopenhagen Dierkundige Museum (Deens: Zoologisk Museum) maak deel uit van die Natuurhistoriese Museum van Denemarke, wat bestaan uit vier natuurwetensskaplike museums. Die permanente uitstalling 'van pool tot pool' wys diere van regoor die wêreld in groot uitstallings. Daar is ook 'n semi-permanente Darwin-uitstalling en 'n volledige versameling van al die diere in die Deense grondgebied, insluitende Groenland. Die museum het baie belangrike oorblyfsels van onlangse uitgestorwe voëls in die stoor, insluitende die oë en interne organe van die laaste twee groot auks, verskeie monsters van die pied-raaf en een van slegs twee bekende volledige skedels van die dodos wat na Europa geneem is in die 17de eeu. "Natural History Museum of Denmark". University of Copenhagen. Besoek op 2014-08-30. Torben Wolff. "The history of the Zoological Museum, University of Copenhagen". University of Copenhagen. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2014-09-03. Besoek op 2014-08-30. "Series of pictures from the museum" (in Deens). Besoek op 2014-08-30. "About the Natural History Museum of Denmark" (in Engels). Copenhagen University. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Junie 2014.