Broodbome (Cycadophyta) is 'n plant divisie wat al reeds 235 tot 65 miljoen jaar gelede gefloreer het. Daar bestaan tans net ongeveer 300 spesies, almal binne tropiese en sub-tropiese areas. Alhoewel broodbome na palms lyk, is hulle egter nie verwant aan palms nie. Egte palms val onder die blomplant divisie. Broodbome is waarskynlik die oudste bestaande tipe saadplante. Broodbome word geklassifiseer in drie families, die Cycas familie (Cycadaceae), die Stangeria familie (Stangeriaceae) en die Zamia familie (Zamiaceae), wat saam uit elf genera bestaan. In die Cycas familie, word slegs een genus, Cycas, gevind, wat wydverspreid in Asië sowel as Madagaskar voorkom. Die bekende Japanse Cycas, Cycas revoluta, behoort aan hierdie familie. In die Stangeria familie is daar twee genera, Stangeria van KwaZulu-Natal in Suid-Afrika, en Bowenia van noordoostelike Australië. Die ander agt genera val onder die Zamia familie. Hulle is Encephalartos, Dioon, Macrozamia, Lepidozamia, Ceratozamia, Microcycas, Zamia en Chigua. Encephalartos kom uitsluitelik in Afrika voor. Dioon kom in Meksiko voor, behalwe vir een spesie van Honduras en Nicaragua.


Andrianjaka het van 1612 tot 1630 oor die Koninkryk Imerina op die sentrale plato van Madagaskar geheers. Al was hy die jongste van koning Ralambo se twee seuns, het hy die troon bestyg op grond van sy sterk karakter en talent as militêre taktikus. Die grootste triomf van sy bewind was die verowering van die heuwel Analamanga van ’n Vazimba-koning. Daar het hy die versterkte kompleks (rova) gebou wat die hart van sy nuwe hoofstad, Antananarivo, gevorm het. Op sy opdrag is die eerste geboue van die kompleks, bekend as die Rova van Antananarivo, opgerig. Planne vir die bou van ’n reeks koninklike grafte is ook opgetrek. Hierdie geboue het ’n blywende politieke en geestelike belangrikheid gehad wat daartoe gelei het dat hulle bewaar gebly het tot hulle in 1995 in ’n brand verwoes is. Andrianjaka het ’n aansienlike voorraad wapens opgebou, wat hom gehelp het om sy beheer oor Imerina te behou en uit te brei. Andrianjaka kry die lof vir baie van die kulturele praktyke wat Merina se sosiale en politieke lewe vir eeue sou bepaal.


Ich bin vergnügt mit meinem Glücke, BWV 84, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Es reißet euch ein schrecklich Ende, BWV 90, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Herr Christ, der einge Gottessohn, BWV 96, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Kinyarwanda of Rwanda (Ikinyarwanda) is 'n Bantoetaal wat deur sowat 12,1 miljoen mense in Rwanda by die Groot Mere van Afrika gepraat word. Dit vorm saam met Engels, Frans en Swahili die amptelike tale van Rwanda en is die moedertaal van sowat 95% van dié land se bevolking. Kinyarwanda is nou verwant aan Kirundi, een van die amptelike tale van Burundi. Albei tale is onderling verstaanbaar en amper identies. Saam met ander tale vorm Kinyarwanda en Kirundi 'n dialekkontinuum, Rwanda-Rundi genoem, wat deur sowat 23 miljoen mense gepraat word. "Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition, Kinyarwanda" (in Engels). Ethnologue. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2019. Besoek op 28 Januarie 2018. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kinyarwanda. Sien gerus Wikipedia se uitgawe in Kinyarwanda


Die Beleg van Congella was die beleëring van ‘n Britse troepemag deur die Voortrekkers onder Andries Pretorius in Port Natal in 1842. Dit was 'n insident in die Britse imperialisme in Suider-Afrika. Die verhouding tussen die Trekkers en die Engelse in Port Natal was swak. Die Boere het besef dat die Engelse heul met die Zoeloes teen die Natalia Republiek. Die Volksraad het duisende Zoeloes op die suidgrens van die republiek gevestig. So ‘n samedromming op die oosgrens van die Kaapkolonie sou kon lei tot konflik tussen die Zoeloes en die Xhosas en dus moontlik probleme skep vir die regering van die Kaapkolonie. Gevolglik word ‘n Britse troepemag van ongeveer 250 man onder kapt. T.C. Smith na Port Natal gestuur. Op 4 Mei word daar die Britse vlag gehys in ‘n staatsgreeppoging om Natalia op te hef. In die nag van 23 op 24 Mei voer Smith se mag ‘n verrassingsaanval op die Trekkermag uit. Die Engelse mag met die twee kanonne getrek deur osse het gesukkel om deur die digte kusplantegroei te kom en kies daarom koers oor die strand. Daar sukkel hulle ook.


Josias Eduard de Villiers (noemnaam Jos, Koelenhof, Stellenbosch, 27 Desember 1843 – plaas Mosterthoek, naby Laingsburg, 16 Augustus 1898) was ’n landmeter, politikus en amateursterrekundige. Hy het die eerste dorpsgebied wat in die stad Johannesburg geproklameer is, Randjeslaagte, opgemeet. Amper almal, veral die Zuid-Afrikaansche Republiek se staatsamptenare, het geglo dit sou weldra 'n spookdorp word soos so baie ander gouddorpe, maar De Villiers het van hulle verskil en op 'n keer selfs voorspel dit sou 'n stad word. De Villiersstraat in Johannesburg is na hom genoem. De Villiers was die tweede seun van Jacob Isaac de Villiers by sy eerste vrou, Ester Elisabeth Johanna Hoffman. De Villiers het op die plaas Koelenhof en later in Stellenbosch grootgeword. Hierna het hy aan die Suid-Afrikaanse Kollege studeer en hom as landmeter bekwaam. In 1863 is hy as landmeter in die Kaap toegelaat, maar kort daarna het hy na die Oranje-Vrystaat verhuis. In 1865 was hy een van die landmeters wat die plase in die wyk Ladybrand van die sogenaamde Verowerde Gebied moes inspekteer en opmeet.


Die Hansa-Brandenburg W.12 was tweesitplek, Duitse dubbeldekker, veg-vlottervliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Die Duitse Vloot owerhede het geleer uit ondervinding dat enkelsitplek vegvliegtuie kwesbaar was vir aanvalle van agter. In die herfs van 1916 het Ernst Heinkel begin werk aan die ontwerp van die W.12. Die prototipe was voltooi in Januarie 1917. Die ontwerp was van so aard dat die romp byna ewe groot was van voor tot agter. Dit het tot gevolg gehad dat die vliegboot 'n lang kiel gehad het wat dit meer stabiel tydens vlugte gemaak het. Die stertvlerke was op die romp monteer met 'n kompakte rigtingroer agter die romp. Dit het tot gevolg gehad dat die verkenner, wat agter die vlieënier gesit het, 'n feitlik onbeperkte vuurlyn gehad het. Die prototipe was in 'n ongeluk betrokke, nogtans is daar begin met produksie. Eenhonderd vyf en veertig eenhede was afgelewer vanaf April 1917 tot Maart 1918. Hulle was afgelewer in die volgende hoeveelhede: ses met 160 perdekrag Mercedes D.III motors en verkoelers op die vlerke, dan hoeveelhede van 9,20,20 en 30 met 150 perdekrag Bz.III motors en verkoelers voor die motor, en twee laaste hoeveelhede van 40 en 20 met Mercedes motors.


Lobe den Herren, den mächtigen König der Ehren, BWV 137, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nimm, was dein ist, und gehe hin, BWV 144, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Alnilam, ook bekend as Epsilon Orionis en 46 Orionis, is ’n groot blou superreus sowat 2 000 ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Jagter. Dit is na raming 275 000 tot 537 000 keer so helder soos die Son, en sy massa is omtrent 34 keer dié van die Son. Alnilam is die 29ste helderste ster in die naglug en die 4de helderste in die Jagter; dit is ’n blouwit superreus. Saam met Mintaka en Alnitak vorm dit die Jagter se Belt, of Drie Konings. Alnilam is die middelste ster. Dit is effens veranderlik, van magnitude 1,64 tot 1,74. Sedert 1943 dien sy spektrum as een van die stabiele ankerpunte waarvolgens ander sterre geklassifiseer word. Dit is ook een van die 58 sterre wat snags vir navigasie gebruik word. Binne die volgende miljoen jaar kan die ster ’n rooi superreus word en as ’n supernova ontplof. Dit word omring deur ’n molekulêre wolk, NGC 1990, wat deur Alnilam verlig word en dus ’n refleksienewel is. Die ster se winde bereik snelhede van tot 2 000 km/s, wat veroorsaak dat dit 20 miljoen keer vinniger as die Son massa verloor.


Die 1981 Suid-Afrikaanse Grand Prix was 'n Formule Libre-motorwedren wat op 7 Februarie 1981 op Kyalami gehou is. Die wedren was oorspronklik geskeduleer om die eerste rondte van die 1981 FIA Formule Een wêreldkampioenskap te wees. Die voortslepende rusie tussen die Fédération Internationale du Sport Automobile (FISA) en die Formule Een Vervaardigersveniging (FOCA) het daartoe gelei dat FISA aangedring het op 'n datumverskuiwing wat nie aanvaarbaar was vir die Suid-Afrikaanse wedrenorganiseerders nie. Goedkeuring is uiteindelik gegee vir die wedren om voort te gaan op sy oorspronklike datum, maar as 'n Formule Libre-ren in stede van 'n rondte van die Formule Een Wêreldkampioenskap. Die afgegradeerde wedren is ondersteun deur die spanne geaffilieer met FOCA, maar nie deur die vervaardigerspanne (Alfa Romeo, Ferrari, Ligier en Renault) nie, wie almal verbind was aan FISA. Die elf spanne teenwoordig se motors was toegerus met glykantrompe, aerodinamiese toestelle wat onwettig is in Formule Een vir 1981 maar aanvaarbaar onder Formule Libre regulasies. Die afwesigheid van die vervaardigerspanne het beteken dat al 19 motors in die wedren deur Ford Cosworthenjins aangedryf was.


Bamboes (Bambusoideae) is die naam van die grootste lid van die grasfamilie (Gramineae, of Poaceae). Daar is ongeveer 60 verskillende genera en meer as 200 spesies wat in alle tropiese en subtropiese gebiede van die wêreld groei. Afgesien daarvan dat bamboes vir 'n hele aantal verskillende doeleindes gebruik kan word, is dit ook 'n voedselbron vir mense en die panda-beer. Bamboessoorte wissel van die klein Japanse pigmeebamboes, wat slegs 'n paar sentimeter hoog is, tot die bamboese wat in China en Indië en teen die noordelike hange van die Andesgebergte in Suid-Amerika aangetref word en maklik 40 m of hoër word. Bamboes groei in gebiede wat van 0 tot 5 000 m bo seespieël is. Bamboese is slank plante: 'n Bamboesstam van byvoorbeeld 20 m hoog, is gewoonlik slegs 12 cm dik. Soos alle grasse, is ook die bamboes se stam hol, gelid en hard aan die buitekant. Groot veeragtige blare groei aan die bopunt van die stam uit. Bamboes groei baie vinnig en kan maklik 'n lengte van 10 m in net twee maande bereik.


Die R73 is ’n Vrystaatse provinsiale roete in Suid-Afrika wat Welkom met Winburg verbind. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (1 Mei 2012). "South African Numbered Route Description and Destination Analysis". Nasionale Departement van Vervoer. p. 63. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014.


Anders Fogh Rasmussen (Deense uitspraak: [ɑnɐs ˈfɔwˀ ˈʁɑsmusn̩] (luister (hulp·inligting)); gebore 26 Januarie 1953) is 'n Deense politikus. Hy was die 24ste eerste minister van Denemarke van November 2001 tot April 2009 en die 12de sekretaris-generaal van NAVO van Augustus 2009 tot Oktober 2014. Hy is tans die HUB van politieke adviseerder Rasmussen Global en 'n senior adviseerder by The Boston Consulting Group se buro in Kopenhagen. "Fogh bliver ny Nato-chef" (in Deens). Politiken. 4 April 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Oktober 2013. Besoek op 4 April 2009. "Anders Fogh Rasmussen" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Desember 2019. "The firm - Rasmussen Global" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 April 2020. Besoek op 23 April 2018. "The Copenhagen Post - Danish News in English". cphpost.dk (in Japannees). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Desember 2019. Besoek op 23 April 2018.


William Douglas Francis (6 Maart 1889 - 2 Januarie 1959) was 'n gesiene Australiese plantkundige. Hy is in in Bega, Nieu-Suid-Wallis gebore. Op 17-jarige ouderdom het hy saam met sy pa, Alfred en broer Frederick, getrek vanaf Wollongong, Nieu-Suid-Wallis (waar hy die Wollongong Superior Public School bygewoon het), na Kin Kin, Queensland. Dit was hier wathy sy groot belangstelling in die natuurwetenskap kon bevredig terwyl hy sy pa en broer op die plaas gehelp het. In 1919 is hy aangestel as Assistent Regerings Plantkundige by die Queensland Herbarium. Teen 1950 was hy aangestel as regerings plantkundige. Hy het in 1954 afgetree en is vyf jaar later dood. Hy het grootliks bygedra tot die klassifikasie en identifikasie van Australiese reënwoudspesies en word waarskynlik die beste onthou vir sy boek Australian Rainforest Trees. Dit is in 1929 gepubliseer, met talle herdrukke sedertdien. 'n Arboretum wat in die 1990's by Kin Kin gestig is, is tot sy nagedagtenis aan hom toegewy. Die standaard outeursafkorting W.D.Francis word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.


Palanderbukta is 'n fjord of baai in Gustav Adolf Land op Nordaustlandet, Svalbard, 'n suidelike baai van Wahlenbergfjorden. Die baai is vernoem na die Sweedse vloot beampte Louis Palander. Palanderbukta het 'n lengte van ongeveer twaalf seemyl. Suidwes van die baai is die skiereiland Scaniahalvøya, met die ysdekke Glitnefonna en Vegafonna. "Palanderbukta (Svalbard)" (in Engels). Norwegian Polar Institute. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 November 2015. Besoek op 2 Julie 2013. Arctic Pilot: Sailing directions Svalbard–Jan Mayen. 7. Stavanger: The Norwegian Hydrographic Service and The Norwegian Polar Institute. 1988. pp. 341–342, 353. ISBN 82-90653-06-9.


Mawangdui (tradisionele Chinees: 馬王堆, vereenvoudigde Chinees: 马王堆, Mǎwángduī) is ’n argeologiese terrein in Changsha, China. Dit bestaan uit twee heuwels en bevat die graftombes van drie mense uit die westelike Han-dinastie (206 v.C. - 9 n.C.): markies Li Cang, sy vrou en ’n man wat vermoedelik hul seun was. Uitgrawings is van 1972 tot 1974 op die terrein gedoen. Die meeste van Mawangdui se artefakte word in die Hunan- Provinsiale Museum uitgestal. Die terrein is eers "Koning Ma se Heuwel" genoem, omdat dit aanvanklik verkeerdelik beskou is as die tombe van Ma Yin (853-930), ’n heerser uit die Chu-koninkryk in die tyd van die Vyf Dinastieë en Tien Koninkryke. Eti Bonn-Muller (10 April 2009). "China's Sleeping Beauty" (in Engels). Archeology:A publication of the Archaeological Institute of America. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Desember 2012. Besoek op 6 Februarie 2018. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Mawangdui. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Ds. Wouter ten Haaf (Enschede, Nederland, 4 Januarie 1944 – 25 Julie 2020) was van 1974 tot 1992 voltyds predikant in die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (GKSA). Al moes hy vroeg emeritaat aanvaar weens swak gesondheid, kon hy daarna langer as 25 jaar hulpdiens in talle gemeentes verleen. Ds. Ten Haaf se ouers was Wouter Pieter ten Haaf (17 Mei 1916 – 25 September 1999) en Dinie van der Haar (12 Mei 1920 – 24 Mei 2003). Die egpaar se ander kinders is Tonny, Marianne, Fredy en Ankie. Ten Haaf het sy laerskoolopleiding in sy geboortestad aan die Eerste School met de Bybel ontvang en, nadat sy ouers na Suid-Afrika geëmigreer het, st. 7 aan die Afrikaanse Hoër Seunskool in Pretoria voltooi en daarna die res van sy skoolloopbaan aan die Hoërskool Oos-Moot. Van 1960 tot 1967 het hy gewerk, en daarna na die PU vir CHO gegaan, waar hy die grade B.A. en Th.B. verwerf het. Op universiteit was hy redakteur van Die Bondsbode en aktief in die Jongeliedeverenigings.


Japan Nasionale Roete 1 Nasionale Roete 1 is 'n nasionale snelweg op die eiland van Honsjoe in Japan. Dit verbind Chūō, Tokio in die Kantō streek met die stad van Osaka, Osaka-prefektuur in die Kansai streek. Lengte: 565.4 kilometers (351.3 myl) Oorsprong: Nihonbashi, Chūō, Tokyo Eindpunt: Umeda, Kita-ku, Osaka Hoof stede op roete: Kawasaki, Jokohama, Odawara, Numazu, Shizuoka, Hamamatsu, Nagoja, Yokkaichi, Otsu, Kioto Roete 1 Nagono Roete 1 - kaart Shirokanetakanawa (jp) www.mlit.go.jp


Tiridates (Trdat) III was koning van Armenië tot Shapur I hom in 252 uit sy land verdryf het. Hy het lank onder Romeinse beskerming in ballingskap geleef en is in 287 deur Diocletianus opnuut koning van Armenië gemaak. Hy het Christen geword en in 325 het hy bondgenoot van keiser Konstantyn geword, waardeur Armenië 'n biskop na die Konsilie van Nicea gestuur het. Imperial Rome AD 284 to 363, Edinburgh history of ancient Rome Jill Harries Edinburgh University Press, 2012, ISBN 0-7486-5395-3, ISBN 978-0-7486-5395-9 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Godot is 'n 2D-en 3D - kruis-platform versoenbaar rekenaarspeletjie enjin vrygestel as oopbron sagteware onder die MIT lisensie. Dit was aanvanklik ontwikkel vir verskeie maatskappye in latyns-Amerika voor sy openbare vrystelling. Die ontwikkeling omgewing loop op Windows, macOS, Linux, BSD en Haiku (32 - en 64-bit) en kan speletjies skep wat PC, konsole, mobiele en web platform teiken. Godot se doel is om 'n volle geïntegreerde speletjieontwikkelingsomgewing aan te bied. Dit laat ontwikkelaars 'n speletjie van nuuts af te skep, sonder om enige ander gereedskap gebruik, behalwe dié wat gebruik word vir die skep van inhoud (kuns bates, musiek , ens.). Die argitektuur is gebou rondom 'n konsep van 'n boom van geneste "tonele". Al die speletjie hulpbronne, van die skrifte tot grafiese bates, is gered as deel van die rekenaar se lêer stelsel (eerder as in 'n databasis). Hierdie stoor oplossing is bedoel om dit makliker te maak vir die speletjie ontwikkeling spanne om saam te werk op die scriptkode met behulp van weergawe beheer.


Die Vanguard-klas duikboot is 'n klas kernaangedrewe duikbote van die Britse Vloot wat interkontinentale ballistiese missiele dra. Hierdie klas is ontwikkel ter ondersteuning van die Trident-kernmissielprojek. Veertien jaar na die aanvang van Trident is die eerste duikboot, die HMS Vanguard, in diens gestel. Nog drie duikbote het gevolg: HMS Victorius, HMS Vigilant en HMS Vengeance. Hulle dra die Trident D5-missiele aanboord. Hierdie klas is tweemaal so groot soos die Resolution-klas wat hulle vervang het. Die 16-buismissielstelsel is gebaseer op die 24-buisstelsel van die Amerikaanse Ohio-klas Trident duikbote. Die duikbote word in hul geheel in Groot-Brittanje vervaardig. 'n Spesiale fasiliteit is gebou by die Devonshire Dock Hall waarin die duikbote vervaardig word. Skepe in dié klas benodig slegs 'n bemanning van 132 teenoor die 149 van 'n Polaris-duikboot. Dit is die gevolg van outomatisering in die nuwe duikbote. Die kernaandrywingstelsel sowel as die wapenstelsel is ook verbeter. The Illustrated Encyclopedia Of Destroyers Frigates & Submarines, Bernard Ireland en John Parker, 2015, ISBN 978-0-85723-601-2


Die Suid-Afrikaanse mezzosopraan Betsy de la Porte is op 16 Junie 1901 in Wolmaransstad gebore en het onder madame Hodgson Palmer gestudeer. Met 'n beurstoekenning van Unisa het sy in 1925 na Londen vertrek, waar sy drie jaar lank aan die Royal Academy of Music gestudeer het. In 1928 het sy haar debuut in Covent Garden gemaak. Ná verdere studie in Duitsland het sy in 1930 na Londen teruggekeer en in die volgende ses jaar gereeld in Covent Garden opgetree. In 1935 het sy met mnr. W.J.G. Tomlinson in die huwelik getree. Ná haar terugkeer na Suid-Afrika het sy bekendheid verwerf met haar konsert- en radio-optredes. As die bekendste kunstenaar van haar tyd het sy gereeld ander kunstenaars, en veral komponiste, geïnspireer om liedere vir haar stem te skryf, wat sy dan gereeld by haar uitvoerings ingesluit het. . In 1947 is sy weer na Londen, waar sy op uitnodiging van Benjamin Britten lid van sy English Opera Group geword het. Tydens die Glyndebourne Festival het sy in Britten se nuwe komiese opera, Albert Herring, die rol van Mrs. Herring vertolk.


George Edward Post (1838-1909), seun van Alfred Charles Post, was 'n professor in chirurgie by die Siriese Protestantse Kollege in Beiroet, nou die Amerikaanse Universiteit van Beiroet (AUB). Hy het oorspronklik gegradueer aan die Universiteitskollege van New York. Hy het later 18 artikels in Arabies gepubliseer, insluitend Arabic Dictionary of the Holy Bible, Classification and Study of Principles of Plant Physiology and Function asook Rules How to Succeed. Hy het ook twee tekste van Arabies na Engels vertaal. Post published broadly in the areas of natural history, medicine, and theology. Post het oor 'n wye spektrum op die gebiede van natuurhistoriese geskiedenis, geneeskunde en teologie gepubliseer. Post het formeel 221 taxa beskryf en in 1896 'n uitgebreide volume oor die Plante van Sirië, Palestina en Sinai gepubliseer. Hy was ook in 1893 'n bydraer tot Smith se Bybelwoordeboek. Hy was ook in 1932 die mede-redakteur (saam met John Edward Dinsmore), van Flora of Syria, Palestine, And Sinai: Volume 1: A Handbook of The Flowering Plants and Ferns, Native and Naturalized From The Taurus to Ras Muhammad en From the Mediterranean Sea to The Syrian Desert, Vol I and II. Dit sluit die beskrywing van baie nuwe plante, insluitende Iris hermona in .


In wiskunde sê Niven se stelling (genoem na Ivan Niven) dat die enigste rasionale waardes van θ in the interval 0° ≤ θ ≤ 90° waarvoor die sinus van θ grade ook rasionaal is, die hoeke in die volgende drie gevalle is: sin  0 ∘ = 0 , sin  30 ∘ = 1 2 , sin  90 ∘ = 1. {\displaystyle {\begin{aligned}\sin 0^{\circ }&=0,\\[10pt]\sin 30^{\circ }&={\frac {1}{2}},\\[10pt]\sin 90^{\circ }&=1.\end{aligned}}} In radiale word vereis dat 0 ≤ x ≤ π/2, dat x/π rasionaal is, en dat sin x rasionaal is. Die stelling geld dus vir sin 0 = 0, sin π/6 = 1/2, en sin π/2 = 1. Die stelling verskyn as Corollarium 3.12 in Niven se boek oor irrasionale getalle. Die stelling kan ook na die ander trigonometriese funksies uitgebrei word.


Ich weiß, daß mein Erlöser lebt (Ek weet dat my Verlosser leef), TWV 1:877, BWV 160, is 'n kerkkantate wat omstreeks 1725 deur Georg Philipp Telemann vir Paassondag gekomponeer is. Die werk is voorheen aan Johann Sebastian Bach toegeskryf. "Ich weiß, dass mein Erlöser lebt". Bach Digital (in Duits). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op 21 Januarie 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Frederick Robert Moor (1853 – 1927) was 'n Eerste Minister van Natal. Hy is in 1853 gebore en ontvang sy opleiding van Hermannsburg Sendingskool, Natal. As 19-jarige gaan werk hy as delwer in Kimberley waar hy verkies word tot die Mynbouraad. In 1880 vestig hy hom as boer in Natal en in 1886 word hy vir die eerste keer verkies tot die Wetgewende Vergadering waarin hy gedien het tot Uniewording. Van 1893 tot 1897 was hy Minister van Naturellesake en weer van 1899 tot 1906. Van 1906 tot Uniewording was hy die Eerste Minister. In die eerste Unie-kabinet was hy Minister van Handel en Nywerheid en het in 1920 in die Senaat gedien. Hy is op 18 Maart 1927 oorlede. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Minangkabau (Baso Minangkabau, باسو مينڠكاباو; letterlik: "taal van Minangkabau") is 'n Maleis-Polinesiese taal wat in Suidoos-Asië op die eiland Sumatra van Indonesië asook deur Minangkabau-emigrante in Maleisië gepraat word. Die taal word tans deur sowat 5,5 miljoen mense gepraat, hoofsaaklik Minangkabau, en is daarmee na Indonesies/Maleis, Javaans, Soendanees en Madoerees die vyfde belangrikste taal van Indonesië, maar geniet nie ampstaalstatus nie. Minangkabau is verwant aan Balinees, Bandjarees, Chamorro, Indonesies/Maleis, Javaans, Madoerees, Palauaans en Soendanees. Dit is ietwat minder verwant aan Filippynse tale soos Cebuano en Tagalog (Filippyns) en het daarnaas nog 'n los verbintenis met Malgassies in Madagaskar. Minangkabau word soms as 'n dialek van Maleis beskou, maar dit word nie algemeen aanvaar nie, hoewel die Maleise taal 'n groot invloed op Minangkabau uitgeoefen het. Dit word met die Latynse of die Arabiese alfabet geskryf. Vroeër is ook die Javaanse skrif, 'n Brahmi-skrif uit die Indiese skriffamilie, gebruik. Dit is verwant aan die Balinese skrif van die Balinese taal.


Die HMS Conqueror was 'n kernaangedrewe duikboot in die Churchill-klas van die Britse Vloot. Die duikboot het bekend geword toe dit die ARA General Belgrano gekelder het tydens die Falklandoorlog; dit is nog steeds die enigste kernaangedrewe duikboot wat 'n skip gekelder het met torpedo's. Die duikboot is die derde wat voltooi is van sy klas van vier. Argentinië het die Falkland-eilande op 1 April 1982 binnegeval en die paar Britse troepe daar gevange geneem. Die Britse regering onder Margaret Thatcher stuur toe onmiddellik 'n mag bestaande uit 40 skepe en 'n groot aantal soldate. Deel van die 40 skepe was die duikbote Splendid, Spartan en Conqueror. Spartan was binne tien dae by die eilande nadat die duikboot teen 26 knope onderwater gevaar het; sy maksimumspoed. Die volgende dag arriveer Splendid en Conqueror. Op 1 Mei was die Spartan noord van die eilande op patrollie en die Conqueror suid van die eilande. Die Conqueror gewaar die General Belgrano en volg die skip vir 30 uur. Op 2 Mei word die sink haar bevel ontvang van Londen en kapt. Christopher Wreford-Brown vuur drie Merk VIII-torpedo's op 'n afstand van 1 100 m af.


Nhlabezinde is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek Nhlabezinde". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Van die vroegste tye af moes die mens kies wat hy wil eet. Aanvanklik het dit gegaan om watter vrugte byvoorbeeld giftig of watter vleis die geskikste is. Daama het die mens probeer vasstel watter voedingsmiddele beter vir sy liggaam is as ander. Die ontwikkeling van die chemie het dit moontlik gemaak om die samestelling van die voedingsmiddele te bepaal, en die mens het geleer om in terme van voedingstowwe, soos vette, proteïene, koolhidrate en vitamiene, te dink. Na die Eerste Wêreldoorlog is groot vordering gemaak met die vasstelling van die voedingsbehoeftes van gesonde mense. Die ondersoek is uitgebrei na die behoeftes van sekere groepe mense, byvoorbeeld swanger vroue, suigelinge, bejaardes en siekes. Voeding is 'n noodsaaklike lewensbehoefte. Alle lewende wesens het voeding nodig virgroei, ontwikkeling en lewensaktiwiteite. Dit is dus noodsaaklik om te weet watter voedsel 'n vereiste is vir 'n gesonde liggaam en watter minder goed of skadelik is. Tekorte in die voeding kan tot ernstige gebreksiektes lei. 'n Deel van die mensdom, veral inwoners van onderontwikkelde lande, het byvoorbeeld 'n ernstig gebrek aan proteïen, wat die siekte kwasjiorkor (ernstige ondervoeding by suigelinge en kinders) veroorsaak.


Die Zanzibar-rewolusie het op 12 Januarie 1964 in die Sultanaat van Zanzibar plaasgevind. Kommunistiese rebelle het die regering wat in Desember 1963 verkies is, afgekeur en die heerser, Sultan Jamsjiid Bin Abdalla, verjaag. Na die rewolusie het die rebelle die Volksrepubliek van Zanzibar en Pemba uitgeroep. Drie maande na die beslaglegging van mag het Zanzibar saamgesmelt met die Republiek van Tanganjika en die nuwe staat van Tanzanië gevorm. Die rewolusie van Zanzibar het op een dag plaasgevind: 12 Januarie 1964. Die rebelle het binne drie uur die mag op die eiland oorgeneem. Die staatsgreep is uitgevoer deur ongeveer 600 swart Afrika-rebelle, via die radio het die rebelle gekommunikeer dat hul magte baie keer groter was. Die rebelle is onder leiding van John Okello, wat homself tot 'Veldmaarskalk' verklaar het. John Okello was nie bekend op Zanzibar nie, hy het as huisskilder gewerk. Okello het oorspronklik van die vasteland gekom, waarskynlik uit Uganda. In sy eie woorde was Okello in sy drome van God opdrag gegee om die mag van die Arabiere op Zanzibar en Pemba te verbreek en om 'n revolusionêre staat te vestig. Niemand het die rewolusie verwag nie.


eMombeni is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek eMombeni". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


eZinhlwathini is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek eZinhlwathini". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Transvaal-groep (Frans: le Groupe Transvaal) is die naam wat deur die Frans-Switserse argitek Le Corbusier aan 'n groep Suid-Afrikaanse argitekte (onder wie Norman Hanson, Gordon McIntosh en Rex Martienssen as senior lede; 'n middelgroep rondom John Fassler, Bernard Cooke en Duncan Howie; en 'n jonger groep, bestaande uit Monte Bryer, Kurt Jonas en Roy Kantorowich) gegee is wat hul opleiding aan die Skool van Argitektuur gevolg het. Studente van dié skool, wat in 1923 as een van die eerste departemente aan die Johannesburgse Universiteit van die Witwatersrand gevestig is, het met hul tydskrif zero hour (die sans-serif-kleinletters was 'n huldeblyk aan die Duitse Bauhaus-beweging), wat vanaf 1933 uitgegee is en waarin Europese meesterargitekte soos Le Corbusier en Ludwig Mies van der Rohe se rigtingwysende werk behandel is, die gedagtes van argitektoniese modernisme in Suider-Afrika versprei. Le Corbusier, aan wie 'n uitgawe van zero hour gestuur is, was vol lof oor die publikasie. Sy antwoordbrief is gepubliseer in die South African Architectural Record (1936, volume 20, nommer 11, bl. 381-3).


Die Ntshongwenidam (ook bekend as die Shongwenidam en die Vernon Hooper-dam) in die Mlazirivier (Umlaasrivier) by Shongweni is ‘n belangrike opgaardam van die eThekwini Metropolitaanse Munisipaliteit (Durban). Hierdie dam lê 27 km suidwes van die stad en 56 km stroomop van die rivier se mond. Dit is by die koördinate 29° 51' suid en 30° 43' oos. Msinsi Holdings, ‘n filiaal van Umgeni Water, bestuur die dam. By voltooiing in 1927 was die betondamwal van 246 m die langste in die land. Dit staan 26½ m bo die rivierbedding. Toe was die kapasitiet 11 820 miljoen liter en is beplan om op ‘n volhoubare grondslag 90 miljoen liter water per dag aan Durban te lewer. Toeslikking het die volume van die dam egter aansienlik verminder. Teenswoordig is die belangrikste opgaardamme vir die stad die Nagledam in die Umgenirivier en die Midmardam by Howick. Lys van grootste damme in Suid-Afrika du Plessis, Andries: Die Bewaring van ons Erfenis. Kaapstad: Human & Rousseau, 1974.


Die maroelavrugtevlieg (Ceratitis cosyra) is 'n inheemse vrugtevlieg aan Sub-Sahara Afrika en is 'n groot pes. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


In Suid-Afrika is ons baie gelukkig wat vrugte betref. Vanweë ons land se topografie, die seestrome aan ons kunste en die heersende winde is ons klimaat sodanig dat feitlik alle vrugtesoorte hier gekweek  kan word. Vrugte word in drie hoofklasse ingedeel, naamlik tropiese vrugte, subtropiese vrugte; en gematigde klimaat-vrugte. Die tropiese klimaatstreke lê binne 23½° noord en suid van  die ewenaar (tussen die Kreefskeerkring en die Steenbokskeerkring) en die subtropiese  klimaatstreke  ongeveer   tussen  23½° en 35° noord en suid van die ewenaar. Net 'n klein deeltjie van Suid-Afrika lê binne die trope (Limpopoprovinsie noord van Bandolierskop); die oorgrote deel lê in die subtrope. In ons land word tropiese en subtropiese vrugte verbou in die ooskusstreek van Bathurst in die suide tot KwaZulu-Natal in die noorde, en in die Laeveld van Mpumalanga, veral in die  omgewing  van Tzaneen,  Witrivier en Nelspruit. Streke waar tropiese  vrugte goed aard, word  gekenmerk deur 'n warm, vogtige klimaat en die totale afwesigheid van ryp, terwyl streke waar subtropiese vrugte goed aard, gekenmerk word deur 'n taamlike warm klimaat, 'n taamlike hoë reënval of baie besproeiingswater, en die afwesigheid van strawwe ryp.


Wanneer 'n nie-metaal met suurstof verbind, word 'n suuranhidried verkry. Wanneer 'n suuranhidried met water verbind, word 'n suur verkry. Dit kan geskryf word as: Nie-metaal + suurstof = suuranhidried Suuranhidried + water = suur Soms hoor 'n mens dat iemand na 'n maaltyd kla oor "sooibrand". Dit is 'n onaangename gevoel wat veroorsaak word deur die indringing  van maagsappe  in die slukderm. Die maagsappe bevat sterk soutsuur. Die funksie van die soutsuur is onder meer om die voedsel wat ons inneem, te ontsmet en die proteïene te help verteer. Wanneer daar 'n oorproduksie van maagsappe is en die suur in die nabyheid van die slukderm kom, prikkel dit die slymvliese, en kry ons sooibrand. Hoe kan 'n mens van sooibrand ontslae raak? As teenmiddel kan 'n bietjie natriumbikarbonaat (koeksoda) ingeneem word. Die onaangename gevoel verdwyn. Die koeksoda het deur middel van 'n chemiese reaksie die soutsuur vernietig wat die slukderm aangeval het. In die geval van sooibrand reageer die soutsuur, wat in oormatige hoeveelhede vir die mens skadelik is, met die koeksoda.


Joshua na die Reën is die debuutalbum van die Afrikaanse musikant Joshua na die Reën. Die album is by Sunset Studios in Stellenbosch opgeneem en is op 1 Augustus 2013 vrygestel. Joshua na die Reën is in 2014 twee Ghoemas toegeken vir beste nuweling en beste Afrikaanse kontemporêre album. https://itunes.apple.com/za/album/joshua-na-die-re%C3%ABn/1137794346. "Sidetracked with Joshua Na Die Reen" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Oktober 2018. Joshua na die Reën op iTunes


Hierdie artikel handel oor die taal. Vir die etniese groep, sien Tsjoewasjiërs. Tsjoewasjies (Чӑвашла, Čăvašla; [tɕəʋaʂˈla]) is ’n Turkse taal wat deur die Tsjoewasjiërs gepraat word. Dit is saam met Russies die amptelike taal van die Republiek van Tsjoewasjië. Tsjoewasjies is die enigste oorlewende lid van die Oghoer-tak binne die Turkse tale en word deur sowat 1,3 miljoen mense gepraat. Tsjoewasjies word in die Cyrilliese alfabet geskryf. Tsjoewasjiese Wikipedia "Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition, Chuvash" (in Engels). Ethnologue. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Mei 2020. Besoek op 7 November 2017. Sien gerus Wikipedia se uitgawe in Tsjoewasjies Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Tsjoewasjies. Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir Tsjoewasjies.


Die Universiteit van Uppsala is 'n navorsingsuniversiteit in Uppsala, Swede, en is die oudste universiteit in Swede en al die Noordiese lande wat nog in gebruik is. Dit is in 1477 gestig. Dit is as een van die wêreld se 100 beste universiteite in verskeie hoë profiel internasionale ranglyste aangedui. Die universiteit gebruik "Gratiae veritas naturae" as sy leuse en sluit natuurwetenskappe in. Die universiteit het aan die einde van die 16de eeu van groot belang geword tydens die opkoms van Swede, en het 'n relatiewe finansiële stabiliteit gekry met 'n groot skenking van koning Gustavus Adolphus in die vroeë 17de eeu. Uppsala het ook 'n belangrike historiese plek in die Sweedse nasionale kultuur, identiteit en vir die Sweedse samelewing en regering: in historiografie, literatuur, politiek en musiek. Baie aspekte van die Sweedse akademiese kultuur oor die algemeen, soos die wit studentekeps, het in Uppsala ontstaan. Dit deel 'n aantal eienaardighede, soos die studente nasiesisteem, met Lund Universiteit en die Universiteit van Helsinki. Ridder-Symoens, Hilde de. A History of the University in Europe. Cambridge University Press, 2003. Page 84.


Die Campbell-gronde in Griekwaland-Wes was een van die gebiede waaroor daar ‘n dispuut oor eiendomsreg bestaan het na die ontdekking van diamante langs die Vaalrivier en die Hartsrivier. Hierdie twis staan in die geskiedenis bekend as die Diamantveldkwessie. Die oostelike grens word gevorm deur die Hartsrivier vanaf 'n punt net suid van Taung in Noordwes suidwaarts en na die samevloeiing met die Vaalrivier langs die Vaal tot by Koukonopsdrif net wes van Douglas. Van daar in 'n reguit lyn noordweswaarts na 'n lyn ongeveer van wes na oos net suid van Kuruman verby tot weer by die punt suid van Taung. Hierdie streek is dus wigvormig met die skerp punt by Douglas. In die gebied lê die dorpe Daniëlskuil, Boetsap, Campbell, Delportshoop en Kathu. Cornelius Kok II het tot sy dood in 1857 oor die Campbell-gronde regeer. Daarna is dit aan sy broerskind Adam Kok III van Philippolis oorgedra. In 1861 het Adam Kok III die gebied aan die Republiek van die Oranje-Vrystaat verkoop. Nadat daar diamante in die vallei van die Vaalrivier ontdek is, is die ondergeskikte Griekwa-kaptein Nicolaas Waterboer deur David Arnot, ‘n prokureur van Colesberg, opgesweep om onder andere aanspraak te maak op die Campbell-gronde.


Mbondla is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek Mbondla". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die 5de Cannes-rolprentfees is van 23 April – 10 Mei 1952 in Cannes, Frankryk, gehou. Nes met die vorige drie feeste het die hele jurie uit Franse bestaan. Die president was die skrywer Maurice Genevoix. Die Palme d'Or is toegeken aan twee prente, Two Cents Worth of Hope deur Renato Castellani en Othello deur Orson Welles. Die fees is geopen met An American in Paris deur Vincente Minnelli. Die volgende mense en prente het in 1952 pryse ontvang: Rolprente Palme d'Or Two Cents Worth of Hope (Due soldi di speranza) deur Renato Castellani Othello deur Orson Welles Jurieprys: We Are All Murderers (Nous sommes tous des assassins) deur André Cayatte Beste regisseur: Christian-Jaque vir Fanfan la Tulipe Beste akteur: Marlon Brando vir Viva Zapata!


Blommerangskikking is die kuns om blomme, takke, blare, vrugte, ensovoorts op so 'n manier in 'n houer te rangskik dat dit saam 'n dekoratiewe geheel vorm. Blommerangskikking het eers gedurende die 19de eeu in die Westerse wêreld opgang begin maak, maar in Japan, waar die tradisie ikebana genoem word, word die kuns al meer as 'n duisend jaar lank beoefen. Dit het tot vandag nog 'n groot invloed op die Westerse blommerangskikkingskuns van die 20ste eeu. Die eenvoudigste manier van blommerangskikking is om 'n bos blomme in 'n houer te sit. As houer kan 'n blompot, 'n vaas of 'n bak gebruik word, maar ook drinkglase, kannetjies en dergelike. Benewens blomme word ook takke, blare, grasse, boombas, mos, vrugte, linte en ander klein voorwerpe gebruik. Vars geplukte of gedroogde blomme kan gebruik word; selfs gedroogde blomme wat met goue of 'n ander kleur verf bespuit is, word in blommerangskikkings gebruik. In die Westerse wereld is daar gedurende die 19de eeu gebruik gemaak van spesiaal gekweekte snyblomme.


Lehlakong is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Lehlakong". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Borduurwerk is die versiering van geweefde materiaal met 'n naald en garing. Die tegniek van borduur is eeue oud en is reeds in antieke Egipte beoefen. Twee maniere van borduur is moontlik. Dit kan gedoen word op afgedeelde materiaal, waar die plasing en die omvang van die steke bepaal word deur die kruising van skering- en inslagdrade (Iengte- en breedtedrade) en die patroon onder meer tot stand kom deur die aftel van die drade. Dit kan ook gedoen word op nie-afgedeelde maleriaal, waar die drade nouliks sigbaar is, sodat die patroon eers op die materiaa! aangebring moet word. Op afgedeelde stowwe soos jute en linne kan 'n verskeidenheid eenvoudige siersteke gebruik word, soos rygsteek, platsteek, kruissteek, petit point ('n klein kruisstekie waar die draad oor die kruising van skering- en inslagdrade gewerk word) en gelyksteek, waar die patroon aan die voor- en agterkant dieselfde is, soos die Holbeinsteek, wat dikwels op die klere was van mense wat Holbein, die Renaissancekunstenaar, geskilder het. By oopborduurwerk word die drade uit die stof getrek of gesny, sodat 'n gaatjiepatroon ontstaan.


Mahabaneng is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Mahabaneng". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Malaka is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Malaka". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Mashegwane is 'n groot landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Mashegwane". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die National Center for Biotechnology Information (NCBI) is deel van die Amerikaanse Nasionale Medisynebiblioteek, ’n tak van die Nasionale Gesondheidsinstitute (NIH). Die NCBI is in Bethesda, Maryland, geleë en is in 1988 gestig. Die NCBI het ’n reeks databasisse wat verband hou met biotegnologie en biomedisyne, en is ’n belangrike bron vir gereedskap en dienste in verband met bio-inligting. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie National Center for Biotechnology Information. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Eurete schmidti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Eurete en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Eurete schmidti. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171704. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Farrea convolvulus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Farrea en tot die familie Farreidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1899 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Farrea convolvulus Schulze, 1899. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171739. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Farrea spinulenta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Farrea en tot die familie Farreidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1875 deur Bowerbank. Van Soest, R. (2011). Farrea spinulenta. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171773. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rotrude 775 – 6 Junie 810 was 'n Karolingiese prinses. Sy was die dogter van Karel die Grote en Hildegard van Savoie (758 – 783). Sy is veral bekend omdat in 781 keiserin Irene van Bisantium en haar pa ooreengekom het dat sy met Irene se seun sou trou. Sy was toe net 6 jaar oud. Die Griekse eunug Elissaeus is na Karel se hof gestuur om haar op haar toekomstige rol as keiserin voor te bereid. Hierdie toenadering tussen die twee groot ryke het nogtans probleme vir die pous beteken vanweë die Griekse ikonoklasme. Pous Adrianus I het egter in 784 en 785 geprobeer hieroor ooreenstemming te bereik. In 787 ontmoet Karel Bisantynse gesante in Capua waar hy probeer sy gesag oor die hertogdom Benevento te versterk. Die pous waarsku dat die Bisantyne 'n inval voorbereid om Adelchis op die Beneventynse troon terug te sit. Die Griekse hof wil dat Rotrud na Konstantinopel gestuur word, maar Karel weier en die betrekkings word verbreek. Einhard beweer dat die rede is dat Karel te lief is vir sy dogter en haar nie wil afstaan nie, maar die volgende jaar vind 'n Bisantynse inval plaas, saam met aanvalle van die Beiere en die Avare.


Frisgewaght is 'n landelike nedersetting in die Elias Motsoaledi Plaaslike Munisipaliteit in Sekhukhune-distriksmunisipaliteit van die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Frisgewaght". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Gedierte van Gévaudan het tussen 30 Junie 1764 en 19 Junie 1767 'n gebied in Frankryk met 'n reeks aanvalle op mense geteister. Tussen 88 tot 124 mense het in sy kloue beland en gesterf. Die toneel speel hom af in die noorde van die voormalige provinsie Gévaudan, hoofsaaklik beeswêreld, wat tans in die département Lozère geleë is. Enkele aanvalle is ook in die suide van Auvergne en in die noorde van Vivarais en Rouergue aangemeld. Die nuus oor hierdie "Gedierte van Gévaudan" versprei soos 'n veldbrand, tot die punt waar vele van die koninklike troepe opgeroep is om te gaan ingryp. Allerlei gerugte doen die ronde. Die een handel oor die aard van hierdie "gedierte": was dit 'n wolf, 'n vreemde diersoort uit die buiteland of selfs 'n weerwolf? Die ander oor die rede vir hierdie slagting: is dit straf van God, of is hierdie dier doelbewus dresseer om te moor? Daar was op daardie tydstip sowat 20 000 wolwe dwarsoor die hele Frankryk. Skynbaar het honderde soortgelyke aanvalle dwarsdeur die geskiedenis van Frankryk ongesiens verbygegaan, want geen haan het ooit daarna gekraai nie.


Desikkasie is die toestand van uiterse droogheid of die proses van uiterse uitdroging. In biologie en ekologie verwys desikkasie na die uitdroging van ’n lewende organisme soos wanneer waterdiere uit die water gehaal, slakke aan sout blootgestel of plante deur die son uitgedroog word. Ekoloë bestudeer dikwels verskeie organismes se vatbaarheid vir desikkasie. In ’n studie deur Erkut et al. is byvoorbeeld bevind Caenorhabditis elegans-larwes is ware anhidrobiote wat uiterse desikkasie kan deurstaan. Erkut, Cihan (9 Augustus 2011). "Trehalose Renders the Dauer Larva of Caenorhabditis elegans Resistant to Extreme Desiccation". Current Biology. 21 (15): 1331–1336. doi:10.1016/j.cub.2011.06.064. PMID 21782434. Besoek op 5 November 2014. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Die Gamkadam is die hoofbron van drinkwater vir Beaufort-Wes. Hierdie dam lê net onder die samevloeiing van die Donkergatspruit en die Gamkarivier. Dit is 13 km noord van Beaufort-Wes, oos van die Karoo Nasionale Park en noordoos van die Moltenopas en by 32° 20′ 28,7″ suid en 22° 35′ 28,4″ oos. Dit dateer uit 1955 en het ‘n maksimum kapasiteit van 1,8 miljoen m³, ‘n walhoogte van 56 m en ‘n opvanggebied in die Nuweveldberge van slegs 106 km². ‘n Byvoordeel van die dam is dat dit beskerming teen oorstroming van die dorp deur die vloedwater van die Gamkarivier bied. Op 12 April 1961 het die dam vir die eerste maal oorgeloop en in September 2010 en Maart 2018 was dit weens die heersende droogte dolleeg. Reeds voor die voltooiing en weer in 1956 is grootbekbaars in die dam uitgesit. Sedert 1960 word visvang toegelaat. Hierdie dam moet nie verwar word met die Gamkapoortdam, die Leeu-Gamkadam en die Springfonteindam nie. Lys van grootste damme in Suid-Afrika


Die Gautengse Afdeling van die Hoë Hof van Suid-Afrika is 'n hooggeregshof wat tans oor 'n algemene jurisdiksie beskik vir die provinsies Gauteng, Mpumalanga, Limpopo en die oostelike gedeelte van die Noordwes-provinsie in Suid-Afrika. Die hoofsetel van hierdie afdeling is in Pretoria geleë, maar 'n plaaslike setel van dié hof, wat oor 'n konkurente jurisdiksie beskik van die suidelike gedeelte van Gauteng, is te vinde in Johannesburg. Dunstan Mlambo is sedert 1 November 2012 die Regter-President van hierdie afdeling.  'n Hooggeregshof is in die lewe geroep vir die Zuid-Afrikaansche Republiek (Die Republiek van Transvaal) in 1877, terwyl die goud velde van die Witwatersrand deur 'n rondgaande hof besoek is, onder die gesag van die hooggeregshof. Beide howe het ophou bestaan vanweë die Britse oorwinning van die Boererepublieke na die Anglo-Boereoorlog. In 1902 kom twee hooggeregshowe tot stand vir die nuwe Transvaalkolonie: die Hooggeregshof van die Transvaal in Pretoria en die Hooggeregshof van die Witwatersrand in Johannesburg, onderhewig aan die eersgenoemde. Met die tot standkoming van die Unie van Suid-Afrika word hierdie howe die Transvaal Provinsiale Afdeling en die Witwatersrand Plaaslike Afdeling, onderskeidelik, van die Hooggeregshof van Suid-Afrika.


Lærdal-tonnel Die Lærdal-tonnel (Noors: Lærdalstunnelen) is 'n 24,51 kilometer (15 myl) lang pad tonnel, wat Lærdal en Aurland verbind in Sogn og Fjordane, Noorweë en is geleë ongeveer 175-200 km noord-oos van Bergen. Dit is die langste pad tonnel ter wêreld, langer as die Switserse Gotthard-padtonnel. Die tonnel dra twee bane van die Europese Roete E16 en verteenwoordig die finale skakel op die nuwe hoof snelweg wat Oslo en Bergen verbind sonder pont-verbindings en moeilike berg kruisings gedurende die winter. In 1975, het die Parlement van Noorweë besluit dat die hoofpad tussen Oslo en Bergen sou loop via Filefjell. In 1992, het die Parlement die besluit bevestig, en het die verdere besluit geneem dat die pad moet deur middel van 'n tonnel loop tussen Lærdal en Aurland, en het wetgewing geslaag om die tonnel te bou. Konstruksie het in 1995 begin en die tonnel was in 2000 geopen. Dit het 1.082 miljard noorse krone ($113.1 M USD) gekos. 'n Totaal van 2 500 000 kubieke meter klip is verwyder van die tonnel tydens die konstruksie vanaf 1995 tot 2000.


Graeme C. Gibson (9 Augustus 1934 – 18 September 2019) was 'n Kanadese skrywer van romans. Hy was een van die organiseerders van die Writer's Union of Canada en ook 'n stigterslid van die Writers' Trust of Canada. Gibson was in 'n langtermynverhouding met die skrywer Margaret Atwood vanaf 1973, en hulle het 'n gemeenskaplike dogter. Hy geniet die meeste aansien vir sy nie-fiksie boek Eleven Canadian Novelists (1973), waarin hy onderhoude met skrywers soos Atwood voer. Hy het in 1996 besluit om nie meer romans te skryf nie. Atwood het die titel van die laaste roman waarmee hy besig was, naamlik Moral Disorder, by hom oorgeneem vir haar eie gelyknamige versameling van kortverhale (2006). Five Legs – 1969 Communion – 1971 Eleven Canadian Novelists – 1973 Perpetual Motion – 1982 Gentleman Death – 1993 The Bedside Book of Birds – 2005 The Bedside Book of Beasts – 2009 (en) Graeme Gibson in die Internet-rolprentdatabasis Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Mosie Antony Cele is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. "Mosie Antony Cele". People's Assembly. Besoek op 24 Junie 2018.


The Left Hand of Darkness is 'n wetenskapsfiksieroman van Ursula K. Le Guin wat vir die eerste keer in 1969 gepubliseer is. Hierdie roman word wyd aangesien en het Le Guin se reputasie as skrywer van wetenskapsfiksie gevestig. Dit word vandag ook beskou as een van die eerste romans van feministiese wetenskapsfiksie, weens die feit dat die effek wat gender op 'n samelewing het een van die belangrikste temas is wat in hierdie roman ontwikkel en bespreek word. The Left Hand of Darkness vorm deel van Le Guin se Hainish-siklus van wetenskapsfiksieromans. Dit het beide die Hugo Award en Nebula Award vir beste roman in 1969 gewen. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Lady Oracle is 'n roman van die Kanadese skrywer Margaret Atwood wat die eerste keer in 1976 gepubliseer is. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Bluebeard's Egg is 'n kortverhaalbundel deur die Kanadese skrywer Margaret Atwood wat die eerste keer in 1983 gepubliseer is. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Daphne Rantho is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Patrick Sibande is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die kakaoboom (Theobroma cacao), wat aan die familie Malvaceae behoort, is immergroen en inheems aan die noordelike deel van Suid-Amerika. Brasilië was die grootste produsent in die Nuwe Wêreld. Die grootste deel van die wêreldproduksie kom egter uit die tropiese gebiede van Wes-Afrika, veral Ghana. Wat die verspreiding betref, is dit eienaardig dat kakao en koffie (Coffea arabica) plekke geruil het. Koffie is inheems aan Afrika, maar tans word meer koffie in Suid-Amerika as in enige ander wêrelddeel verbou. Die kakaoboom word nie baie hoog nie, (sowat 6 meter), met lang blare wat alternatief op die stam groei. Die blomme is ligroos van kleur en groei regstreeks uit die stam, nie van takke nie. Wanneer die boom sowat vyf jaar oud is, begin dit vrugte dra. Die vrugte van die kakaoboom is ruwe peule, 18 tot 30 cm lank, wat aan 'n kort lootjie uit die tak of die stam van die boom groei. Die vrugte is ovaalvormig, met groewe in die lengte. Die natuurlike kleur van die vrugte is groen, maar wanneer dit droog word, word dit donkerbruin.


Die Hartebeeskuildam (Hartbeeskuildam, volgens inligtingsborde op die terrein) in die Hartenbosrivier by Mosselbaai het wat voorsiening van water betref grotendeels in onbruik verval. Die dam is in 1969 in gebruik geneem, die wal is 27 m hoog en het toe ‘n bakmaat van net minder as 7 miljoen m³ gehad. Tans is die maksimum volume aldus die Departement van Waterwese slegs 7 152 kubieke meter. Dit lê aan die voetheuwels van die Outeniquaberge, tussen die R327-pad na Herbertsdale en die R328-pad via Brandwag en die Robinsonpas na Oudtshoorn, noord van PetroSA en by 34° 5′ 31″ suid en 21° 59′ 56″ oos. Die water word nog in periodes van ernstige droogte vir nywerheidsgebruik aangewend. Vir menslike gebruik is dit te brak. Die dam is baie gewild by hengelaars en bergfietsryers gebruik die grondpaaie in die omgewing. Lys van grootste damme in Suid-Afrika Wolwedansdam


'n Vlieër is 'n vierhoek met twee pare aangrensende gelyke sye. Een paar teenoorstaande hoeke is gelyk. Die lang hoeklyn halveer die kort hoeklyn en hul sny loodreg. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Vlieër (meetkunde).


The Larry Sanders Show is 'n Amerikaanse televisiereeks. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


’n Hoeveelheidslys is ’n dokument wat in die tenderproses in die boubedryf gebruik word. Dit dui aan watter materiale, onderdele en werk (saam met hul kostes) benodig gaan word. Dit verskaf ook besonderhede oor die terme en voorwaardes van die konstruksie- of herstelkontrak en spesifiseer al die werk sodat die kontrakteur in staat is om ’n prys te bepaal vir die werk waarvoor hy aansoek doen. Die hoeveelhede kan in getal, lengte, area, volume, gewig of tyd gemeet word. Die voorbereiding van ’n hoeveelheidslys vereis dat die ontwerp voltooi is en dat ’n spesifikasie voorberei is. Die hoeveelheidslys word aan tenderaars verskaf sodat hulle ’n prys vir die voltooiing van die werk kan vasstel. Die hoeveelheidslys help ook die tenderaars tydens die berekening van boukoste vir hulle tender en – aangesien voornemende kontrakteurs met dieselfde hoeveelhede werk (eerder as om self hoeveelhede vanaf die tekeninge en spesifikasies uit te werk) – is dit ook ’n regverdige en akkurate tenderstelsel. Hoeveelheidslyste word deur bourekenaars en gebouberamers voorberei en die professionele, afsonderlike beroep van bourekenaar is juis toe te skryf aan die opstel van hoeveelheidslyste.


Temple Church in Temple, City of London, Londen Engeland  Verenigde Koninkryk Opgerig Middel van die 12de eeu Denominasie Kerk van Engeland Webtuiste Temple Church Die Temple Church ("Tempelkerk") is 'n laat 12de eeuse kerk in die City of London, die historiese middestad van Londen, geleë tussen Fleet Street en die Teemsrivier en naby die Temple-moltreinstasie. Die kerk is oorspronklik deur die Orde van die Tempeliers, die monniksorde wat Christelike pelgrims in die 12de eeu op hul pad na Jerusalem en terug huis toe beskerm het, as hul Engelse hoofkwartier gebou en op 10 Februarie 1185 deur Heraclius, die Latynse Patriarg van Jerusalem, ingewy. Gedurende die regentskap van koning Jan (1199−1216) het dit as koninklike tesourie gedien, onder meer vanweë die Tempelridders se sakebedrywighede as internasionale finansiers. Temple Church is as 'n ronde kerkgebou ontwerp, 'n argitektoniese kenmerk wat dit met ander Tempelridder-kerke deel as simboliese verwysing na die heiligste plek in die wêreld van Kruisvaarders, die ronde Kerk van die Heilige Graf in Jerusalem, en versier met 13de en 14de eeuse steenstandbeelde.


Ds. Pieter Willem van der Walt (20 Maart 1904 – 18 Junie 1977) was van 1938 tot 1969 predikant van die Gereformeerde kerk Brits, een van die min predikante in die Gereformeerde Kerk wat sy hele bedieningstyd in een gemeente deurgebring het. Van die ander wat ook net een werkkring gehad het, was ds. H.J.R. du Plessis van 1907 tot 1954 predikant van Erasmus (later Bronkhorstspruit genoem), sowat 47 jaar, ds. H.J. Venter van 1923 tot 1960 predikant van Waterberg, sowat 37 jaar en sy voorganger en swaer, ds. J.P. van der Walt van 1909 tot 1922, sowat 13 jaar. Van der Walt is gebore in die Noordoos-Kaap en het waarskynlik grootgeword op die plaas Balclutha in die distrik Elliot. Sy vrou, Sussie van der Walt, was 'n boorling van die distrik Bethal en het grootgeword op die plaas Beginsel. Sy is gebore op 5 Desember 1910 en was die suster van prof. Sarel van der Walt. Sussie van der Walt is oorlede op 18 Mei 2006 in die ouderdom van 95 jaar. Albei is begrawe in die Langberg-begraafplaas, Brits.


Die Sont (Deens: Øresund, [ˈøːɐsɔnˀ]; Sweeds: Öresund; [œrɛˈsɵnːd]) is 'n noue seestraat wat die grens tussen Denemarke en Swede vorm en Seeland in Denemarke met Skåne in Swede skei. Die straat is 118 kilometer lank en die breedte wissel van 4 kilometer tot 28 kilometer. Die engste punt bevind hom tussen Helsingør in Denemarke en Helsingborg in Swede. Die Sont is tesame met die Groot Gordel, Klein Gordel en die Kiel-kanaal een van vier waterweë wat die Oossee met die Atlantiese Oseaan via die Kattegat, Skagerrak en Noordsee verbind, en is een van die besigste seeroetes ter wêreld. Die Sont-brug, wat op 1 Julie 2000 ingewy is, verbind die Deense hoofstad Kopenhagen met die Sweedse stad Malmö en vorm sodoende 'n binasionale metropolitaanse gebied met sowat 4 miljoen inwoners. Die HH-veerbootroete tussen Helsingør in Denemarke en Helsingborg in Swede in die noorde van die Sont is een van die besigste internasionale veerbootroetes ter wêreld met meer as 70 ritte in beide rigtings per dag. Die Sont is 'n geologies jong straat wat tussen 8 000 en 8 500 jaar gelede as gevolg van 'n stygende seespieël gevorm het.


Clathrina antofagastensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2009 deur Azevedo, Hajdu, Willenz & Klautau. Klautau, M. (2011). Clathrina antofagastensis Azevedo, Hajdu, Willenz & Klautau, 2009. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=394170. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Slag van Viervoet tussen die Britse imperiale magte van die Oranjerivier-soewereiniteit en die Basoeto’s op 30 Junie 1851 het vir die Britte op ‘n vernederende nederlaag uitgeloop. Dit het aanleiding gee tot die stigting van die Oranje-Vrystaat. Die berg Viervoet lê naby Modderpoort in die Vrystaat en noord van Marseilles, noordoos van Tweespruit, noordwes van Ladybrand, suidoos van Excelsior en suidwes van Clocolan. Dit is by 29.032357° suid en 27.283591° oos. Op 3 Februarie 1848 word die gebied tussen die Oranjerivier en die Vaalrivier deur sir Harry Smith onder die naam Oranjeriver-soewereiniteit tot Britse gebied verklaar. Maj. H.D. Warden, die Britse resident in Bloemfontein, het nie genoeg troepe en geld beskikbaar gehad om wet en orde onder die swart stamme op die oosgrens van die Britse kolonie te handhaaf nie. Volgens die klousules van die anneksasie-ooreenkoms sou Warden ‘n oosgrens vir die Soewereiniteit vasstel en na uitgebreide onderhandelinge en sterk druk deur Warden op Mosjesj is die Warden-lyn in Desember 1849 aanvaar. Die koringlande wes van die Caledonrivier en ‘n groot stuk grond tussen die Caledon- en die Oranjerivier wat slegs vyf jaar tevore deur goew.


KwaBhidla is 'n nedersetting in die Ubuhlebezwe Plaaslike Munisipaliteit, Harry Gwala-distriksmunisipaliteit van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek KwaBhidla". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Sycon grantioides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Sycon grantioides Dendy, 1916. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164583. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sycon lunulatum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel. Van Soest, R. (2011). Sycon lunulatum (Haeckel, 1872). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=414517. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Grantessa erecta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Grantessa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Carter. Van Soest, R. (2011). Grantessa erecta (Carter, 1886). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164430. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Grantessa intusarticulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Grantessa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Carter. Van Soest, R. (2011). Grantessa intusarticulata (Carter, 1886). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164437. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Paul Klee (Duits: [paʊ̯l ˈkleː]; 1879–1940) is een van die bekendste moderne kunstenaars met 'n sonderlinge styl wat nie maklik gekategoriseer kan word nie. Musiek, poësie, kindertekeninge, primitiewe kuns en die Kubisme het 'n groot invloed op sy werk gehad. Hoewel sy werk bewustelik kinderlik gebly het, is dit baie sorgvuldig uitgevoer en het hy 'n fyn aanvoeling vir kleurgebruik gehad. Paul Klee is op 18 Desember 1879 in Münchenbuchsee, Switserland, gebore. In sy kinder- en jeugjare het musiek en kuns 'n ewe belangrike rol in sy lewe gespeel, maar op negentienjarige ouderdom het Paul Klee besluit dat kuns sy rigting sou wees. In 1898 het hy na München vertrek, waar hy eers onder professor Knirr en daarna aan die akademie onder Franz von Stück (1863–1928) skilderlesse geneem het. Von Stücf was nie baie beïndruk deur sy werk nie en het Klee aangeraai om die skilderkuns te laat vaar en beeldhouwerk te doen. In 1901 het Klee na Italië vertrek, waar hy sterk onder die invloed van die vroeë Christelike en Bisantynse kunswerke gekom het.


Francois Krige (1913–1994) was 'n Suid-Afrikaanse kunstenaar. Hy is op Uniondale in die Klein-Karoo gebore. Hy het eers aan die Michaelis-kunsskool onder die beeldhouer H.V. Meyerowitz gestudeer en daarna onder Vasquez Diaz in Spanje, aan die Akademie in Antwerpen en in Florence. Francois Krige se oeuvre omvat 'n wye verskeidenheid van onderwerpe waaronder see- en visserstonele, landelike tonele, studies van die Maleierbuurt, stillewes, portrette en die dierelewe. Sy werk word gekenmerk deur eenvoud en 'n spesifieke aanvoeling vir die Suid-Afrikaanse werklikheid. Hy het 'n besonderse vaardigheid om met die minimum Iyn 'n vertolking te kan weergee en is daarom bekend vir sy pen- en inktekeninge. Hy het ook sy broer Uys Krige se boek Sol y Sombra en Jaffie van Eitemal geïllustreer. Gedurende 1940–1945 het hy diens gedoen as oorlogkunstenaar in Noord-Afrika en Italië. Francois Krige het by verskeie geleenthede in Johannesburg en Pretoria uitgestal. Van sy werk is ook ten toon gestel op die Venesiese Biënnale in 1952, die Van Riebeeckfeestentoonstelling in dieselfde jaar en die Suid-Afrikaanse tentoonstelling wat in 1958 na Nederland, België en Duitsland gestuur is.


Guancha blanca is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Guancha en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1868 deur Miklucho-Maclay. Van Soest, R. (2011). Guancha blanca Miklucho-Maclay, 1868. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=132283. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Guancha macleayi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Guancha en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Guancha macleayi (Lendenfeld, 1885). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164701. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Guancha stipitata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Guancha en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1891 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Guancha stipitata (Dendy, 1891). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164706. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Heteropia striata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Heteropia en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Hozawa. Van Soest, R. (2011). Heteropia striata Hozawa, 1916. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164457. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Lamontia zona is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Lamontia en tot die familie Baeriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1895 deur Kirk. Van Soest, R. (2011). Lamontia zona Kirk, 1895. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164166. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra ananas is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1818 deur Montagu. Van Soest, R. (2011). Leucandra ananas (Montagu, 1818). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164273. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra astricta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1942 deur Tanita. Van Soest, R. (2011). Leucandra astricta Tanita, 1942. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164279. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra claviformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1877 deur Schuffner. Van Soest, R. (2011). Leucandra claviformis Schuffner, 1877. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164291. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra donnani is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Leucandra donnani Dendy, 1905. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164303. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra gaussii is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Brøndsted. Van Soest, R. (2011). Leucandra gaussii (Brøndsted, 1931). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164316. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra innominata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1913 deur Dendy & Row. Van Soest, R. (2011). Leucandra innominata Dendy & Row, 1913. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164332. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra lobata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Carter. Van Soest, R. (2011). Leucandra lobata (Carter, 1886). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164339. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra meandrina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Leucandra meandrina Lendenfeld, 1885. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164346. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra nakamurai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1942 deur Tanita. Van Soest, R. (2011). Leucandra nakamurai Tanita, 1942. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164352. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 192 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 198 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 206 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 212 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Gorse (familie Emberizidae) is klein sangvoëls wat nogal baie na mossies en vinke lyk. Hulle kom oor byna die hele wêreld voor, en in Europa word hulle verteenwoordig deur die bekende geelgors en rietgors. Hierdie voëls het dik snawels met 'n ondersnawel wat breër is as die bosnawel. In Amerika staan gorse as vinke en mossies bekend. In Suid-Amerika word die gorse deur onder andere die bekende darwinvinke verteenwoordig. Hierdie vinke word gebruik as voorbeeld van hoe voëls op die Galápagos-eilande geëvolueer het. Die gorse se Suid-Afrikaanse verwante is die streepkoppies. Gorse (familie Emberizidae) is klein sangvoëls (orde Passeriformes). Die meeste soorte het korterige, stewige snawels met 'n skerp punt waarmee hulle sade kan eet. Die ondersnawel is gewoonlik breër as die bosnawel. Hulle kom byna dwarsoor die wêreld voor en selfs digby die Noordpool word daar gorse aangetref. Die meeste soorte lewe in die Nuwe Wêreld. In Suid-Afrika word die direkte verwante van die gorse onder die familie Fringillidae, genus Emberiza, gegroepeer en hulle word in die volksmond streepkoppies genoem.


Acanthascus is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Acanthascus alani Ijima, 1898 Acanthascus cactus Schulze, 1886 Acanthascus celebesianus (Ijima, 1927) Acanthascus koltuni Reiswig & Stone, 2013 Acanthascus malacus Reiswig, 2014 Acanthascus pachyderma Okada, 1932 Acanthascus platei Schulze, 1886 Acanthascus profundum (Koltun, 1967)


Silikon-28 (chemiese notasie: 2814Si) is 'n stabiele isotoop van silikon. Dit is die isotoop wat die volopste voorkom. 28Si het 'n kernspin I=0 en is daardeur in teenstelling tot silikon-29 ongeskik vir kernmagnetiese resonansie. Silicon-28 is 'n primêre nuklied in nukleosintese. Dit word gevorm in die suurstofverbranding wat in 'n later fase van 'n ster se ontwikkeling plaasvind: 16O + 16O → 28Si + 4He In hierdie fase is daar reeds magnesium aanwesig en het helium verdwyn. Die gevormde alfadeeltjie reageer daardeur as: 4He + 24Mg → 28Si + γ Later sal die ster ineenstort in 'n supernova en word volop silikon-28 vrygestel. Dit verklaar waarom hierdie nuklied volop is en 'n groot deel van die aardkors vorm. Silikon-28 se atoommassa is met groot noukeurigheid bekend en dit het aansienlik oor tyd verbeter. Daar is belangstelling in die isotoop omdat geleerdes van die Avogadroprojek planne maak om die definisie van die atoommassa-eenheid, die mol en die kilogram te hersien. Dit was op die isotoop koolstof-12 gebaseer (tot 2018), maar die definisie word dalk in die toekoms op silikon-28 afgestem.


Leucettusa pyriformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucettusa en tot die familie Leucaltidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Brøndsted. Van Soest, R. (2011). Leucettusa pyriformis Brøndsted, 1927. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164726. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucilla capsula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucilla en tot die familie Amphoriscidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Haeckel. Van Soest, R. (2011). Leucilla capsula (Haeckel, 1870). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164214. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 329 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 335 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 347 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 353 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucosolenia echinata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Kirk. Van Soest, R. (2011). Leucosolenia echinata. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164522. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucosolenia nautilia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur De Laubenfels. Van Soest, R. (2011). Leucosolenia nautilia de Laubenfels, 1930. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164536. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 389 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Caulophacus is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Caulophacus (Caulodiscus) brandtae Janussen, Tabachnick & Tendal, 2004 Caulophacus (Caulodiscus) lotifolium Ijima, 1903 Caulophacus (Caulodiscus) onychohexactinus Tabachnick & Lévi, 2004 Caulophacus (Caulodiscus) polyspicula Tabachnick, 1990 Caulophacus (Caulodiscus) valdiviae Schulze, 1904 Caulophacus (Caulophacella) tenuis Lendenfeld, 1915 Caulophacus (Caulophacus) abyssalis Tabachnick, 1990 Caulophacus (Caulophacus) adakensis Reiswig & Stone, 2013 Caulophacus (Caulophacus) agassizi Schulze, 1899 Caulophacus (Caulophacus) antarcticus Schulze & Kirkpatrick, 1910 Caulophacus (Caulophacus) arcticus (Hansen, 1885) Caulophacus (Caulophacus) basispinosus Lévi, 1964 Caulophacus (Caulophacus) chilensis Reiswig & Araya, 2014 Caulophacus (Caulophacus) cyanae Boury-Esnault & De Vos, 1988 Caulophacus (Caulophacus) discohexactinus Janussen, Tabachnick & Tendal, 2004 Caulophacus (Caulophacus) discohexaster Tabachnick & Lévi, 2004 Caulophacus (Caulophacus) elegans Schulze, 1886 Caulophacus (Caulophacus) galatheae Lévi, 1964 Caulophacus (Caulophacus) hadalis Lévi, 1964 Caulophacus (Caulophacus) instabilis Topsent, 1910 Caulophacus (Caulophacus) latus Schulze, 1886 Caulophacus (Caulophacus) oviformis (Schulze, 1886) Caulophacus (Caulophacus) pipetta (Schulze, 1886) Caulophacus (Caulophacus) schulzei Wilson, 1904 Caulophacus (Caulophacus) scotiae Topsent, 1910 Caulophacus (Caulophacus) variens Tabachnick, 1988 Caulophacus (Oxydiscus) weddelli Janussen, Tabachnick & Tendal, 2004


Corticium is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Homoscleromorpha. Corticium acanthastrum Thomas, 1968 Corticium bargibanti Lévi & Lévi, 1983 Corticium candelabrum Schmidt, 1862 Corticium diamantense Ereskovsky, Lavrov & Willenz, 2014 Corticium niger Pulitzer-Finali, 1996 Corticium quadripartitum Topsent, 1923 Corticium simplex Lendenfeld, 1907


Cyrtaulon is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Cyrtaulon sigsbeei (Schmidt, 1880) Cyrtaulon solutus Schulze, 1886


Japan Nasionale Roete 431 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 437 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 443 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 449 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 455 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 461 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 467 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 473 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 479 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 485 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 497 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 504 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 401 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Dududu is 'n nedersetting in uMdoni Plaaslike Munisipaliteit onder die Ugu-distrik in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dududurivier Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Dududu". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Nestlé Nespresso S.A. is 'n dogteronderneming van Nestle S.A., die wêreld se grootste voedselvervaardiger, wat in Lausanne, Switserland gesetel is. Dit bemark onder sy handelsmerk Nespresso klein porsies gemaalde espresso en koffie in aluminiumfoelie-kapsules, sowel as die koffiemasjiene en toebehore wat vir die outomatiese bereiding van koffie en espresso met Nespresso-kapsules benodig word. Nespresso-koffiemasjiene word onder lisensie van Nespresso onder meer deur De'Longhi (Treviso, Italië) en Krups (Solingen, Duitsland) vervaardig. Die Australiese vervaardiger Breville (Alexandria, Sydney) het 'n premiumreeks espresso- en koffiemasjiene met melkskuimer vir Nespresso ontwikkel. Koffie, wat onder die Nespresso-handelsmerk in kapsules verkoop word, word uitsluitlik in drie roosterye vervaardig in Switserland – geleë in Avenches, Orbe (albei in die kanton Vaud/Waadt) en Romont (kanton Fribourg/Freiburg). Nespresso het meer as 2 000 werknemers in Switserland in diens. Nadat Nestlé Nespresso S.A. se oorspronklike patent op sy koffie- en espressokapsules in 2011 verval het, het ook ander aanbieders van kapsules vir gebruik in Nespresso-koffiemasjiene tot die mark toegetree, ook Suid-Afrikaanse ondernemings. nespresso.com: Local production.


Schengen is 'n munisipaliteit in die Luxemburgse kanton Remich, aan die oewer van die Moesel naby die drielandepunt tussen Duitsland, Frankryk en Luxemburg. Die dorp het 'n totale oppervlakte van 31,42 km2 en op 1 Januarie 2007 het dit 3.962 inwoners gehad, waarvan so 'n 425 in die dorp Schengen self woon. Schengen het veral bekend geword danksy die Schengen-ooreenkoms wat op 14 Junie 1985 op die skip Princesse Marie-Astrid in dié dorp geteken is. Bech-Kleinmacher Burmerange Elvange Emerange Remerschen Schengen Schwebsange Wellenstein Wintrange Promenade aan die Moesel Grens van die dorp Pad na Elvange Sluis in die Moesel naby Schengen Die St. Sauveur van Schengen Straatjie Amptilike statistiek


Die Europese Gemeenskap vir Atoomenergie (EGA), European Atomic Energy Community (EAEC) of kortweg Euratom, is 'n internasionale organisasie wat ten doel het om die vreedsame toepassings van kernkrag te bevorder. Die lidstate van Euratom is tewens lidstate van die Europese Unie. Die organisasie is opgerig op 25 Maart 1957 deur die Verdrag oor die oprigting van die Europese Gemeenskap vir Atoomenergie. Op dieselfde datum is die Europese Ekonomiese Gemeenskap (EEG) ook gestig. Die Europese Gemeenskap vir Atoomenergie is 'n afsonderlike organisasie, maar vir beslissings gebruik hul die instellings van die Europese Unie (parlement, Europese Raad en Europese Kommissie). Op 1 Januarie 1958 tree die Euratom-verdrag in werking en word die Kommissie vir Euratom in Brussel gestig. In 1967, met die inwerkingtreding van die Samesmeltingsverdrag kry die Euratom saam met die EEG en die EGKS een Kommissie, een Raad en een begroting. Van ál die lande wat toetree tot die Europese Unie word daar ook verwag dat hul tot die Euratom-verdrag sal instem. Die verdrag wat die EGA opgerig het, is vir 'n onbepaalde tyd gesluit en nooit weer gewysig nie.


Die Khmer Rouge (Frans vir "Rooi Khmer"; Khmer: ខ្មែរក្រហម, Khmer Kror-Horm) was die gewilde naam wat aan die volgelinge van die Kommunistiese Party van Kambodja (KPK) gegee is en by uitbreiding aan die regering waardeur die KPK Kambodja tussen 1975 en 1979 regeer het. Die Khmer Rouge-leër is in die laat 1960's stelselmatig in die woude van Oos-Kambodja opgebou. Hulle is ondersteun deur die Noord-Viëtnamese leër, die Viëtkong en die Pathet Lao. Die Khmer Rouge het die Kambodjaanse burgeroorlog gewen toe hulle in 1975 die hoofstad ingeneem en die regering van die Khmerrepubliek vervang het. Ná hul oorwinning het die Khmer Rouge, onder leiding van Pol Pot en ander, die land hernoem tot Demokratiese Kampuchea en dadelik begin om die land se groot stede onder dwang te ontruim. Eindelik is honderdduisende van hul gewaande politieke teenstanders uitgewis: Dit het gelei tot die dood van 1,5 miljoen tot 3 miljoen mense, sowat 25% van Kambodja se bevolking. Die Khmer Rouge-regime was hoogs outokraties, xenofobies, paranoïes en onderdrukkend. Die volksmoord was deels weens die regering se beleide van sosiale manipulasie.


Kalsium-46 (chemiese notasie 4620Ca) is 'n stabiele isotoop van kalsium. In teenstelling tot 40Ca is hierdie nuklied geen alfa-kern nie. Dit kan nie in die suurstof- of silikonverbranding-prosesse gevorm word nie. Dit kan slegs omtstaan deur neutronvangs deur die ligter kalsium-isotope en die isotoop 45Ca gevorm word wat instabiel is met 'n halfleeftyd van 162 dae. Die neutronvloed moet daarom groot genoeg wees dat die neutronvangs daarmee kan wedywer. Dit is net in die heetste gebiede waar die s-proses plaasvind moontlik. Dit verklaar waarom hierdie isotoop baie seldsaam is. The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties G. Audi, O. Bersillon, J. Blachot, A.H. Wapstra IUPAC Handbook of Isotopes in the Cosmos: Hydrogen to Gallium Donald Clayton Cambridge University Press, 2003, ISBN 0-521-53083-0, ISBN 978-0-521-53083-5, bls.195 Hierdie chemie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan die wikipedia help deur dit uit te brei.