Die Eurasiese gaai (Garrulus glandarius) is ’n voëlspesie wat oor ’n groot streek in Wes-Europa en Noordwes-Afrika tot by die Indiese Subkontinent voorkom, asook verder tot die ooskus van Asië en suid tot in Suidoos-Asië. Oor dié groot gebied het ’n paar afsonderlike rassevorme ontstaan wat nou baie van mekaar verskil wat voorkoms betref. Engelssprekendes in Brittanje en Ierland noem die voël bloot jay ("gaai"). Dit is die oorspronklike gaai waarna alle ander gaaie genoem is. Die Eurasiese gaai was een van die oorspronklike spesies wat Linnaeus in sy 18de-eeuse werk Systema Naturae beskryf het. Hy het die ooreenkoms met ander Corvidae gesien en dit Corvus glandarius genoem. Die huidige wetenskaplike naam is uit Latyn: Garrulus beteken raserig en glandarius is "van eikels", ’n gunstelingkossoort.


Die grysborsboomekster (Dendrocitta formosae) is ’n Asiatiese boomekster, ’n mediumgroot lid van die familie Kraaiagtiges. Hulle kom wydverspreid voor aan die voorheuwels van die Himalaja in die Indiese Subkontinent en ook verder weg tot in Indo-China, Suid-China en Taiwan. Die bevolkings se vere verskil en daar is verskeie subspesies. Die voëls is omnivore wat in woude en digte plantegroei floreer. Hulle kom dikwels saam met die witkeellystergaai in ’n gemengde swerm voor. Hulle werk stelselmatig saam deur die woude, bergrose, eike en ander breëblaarbome, veral soggens. Grysborsboomeksters is sowat 36-40 cm lank en weeg omtrent 89-121 g. Hulle is net so groot soos die ander Dendrocitta-spesies en lyk anders vanweë die grys kleur van hul hele lyf. Somme rasse het ’n wit lyf en swart stert. Die voël se gesig en keel is donker en swart. Die rug en agternek is gryserig en die swart vlerke het ’n prominente wit vlek. Die snawel is swart, die bene swartbruin en die oë rooi of rooibruin. Die mannetjies en wyfies lyk eenders. Die jong voëls is dowwer, met ’n bruin agternek en al die vere het rooibruin punte.


Die Encyclopedia of Life (EoL) is ’n gratis aanlyn ensiklopedie wat probeer om al 1,9 miljoen lewende spesies wat aan die wetenskap bekend is, te dokumenteer. Dit word saamgestel uit bestaande databasisse en bydraes deur kenners en niekenners dwarsoor die wêreld. Dit wil ’n bywerkbare bladsy opstel vir elke spesie met video's, foto's, klankgrepe, grafika en teks. "EOL History" (in Engels). Eol.org. 28 Februarie 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Junie 2018. Besoek op 23 Maart 2012. Odling-Smee, Lucy (9 Mei 2007). "Encyclopedia of Life launched". Nature (in Engels). doi:10.1038/news070508-7. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 September 2007. Besoek op 9 Mei 2007. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Inxeba (Afrikaans: Die Wond) is 'n 2017 Suid-Afrikaanse dramafilm met regie deur John Trengove. Dit is vertoon by die World Cinema Dramatic Competition by die 2017 Sundance Filmfees en die Panorama-afdeling van die 67ste Berlyn Internasionale Filmfees. Die rolprent het in 2017 die Tel Aviv Internasionale LGBT Filmfees geopen. Dit is gekies as die Suid-Afrikaanse inskrywing vir die Beste Buitelandse Rolprent by die 90ste Academy Awards, en is op die Desember-kortlys geplaas. Die storie volg 'n verborge verhouding tussen twee mans in die konteks van die Xhosa-inisiasieritueel van ukwaluka. Nakhane Touré as Xolani Bongile Mantsai as Vija Niza Jay Ncoyini as Kwanda Siphosethu Sethsinger Ngcetane as Nkosi Loyiso Lloyd N Ngqayana as Vija se Inititate Sibabalwe Esbie Ngqayana as Zuko Halalisani Bradley Cebekhulu as Lukas Inga Qwede as Ncedo Inspirasie vir Inxeba het gekom na die direkteur John Trengove A Man Who is Not a Man gelees het, 'n roman deur Thando Mgqolozana op die onderwerp van die Xhosa-inisiasieseremonie. Dit het befondsing van die National Film and Video Foundation gekry. Kulturele kundiges is geraadpleeg om die egtheid van die materiaal te verseker.


Die Paleoproterosoïkum of Paleoproterosoïese Era is die eerste era van die Proterosoïese Eon en het geduur van 2,5-1,6 miljard jaar gelede. Dit was gedurende dié tydperk dat die kontinente die eerste keer gestabiliseer het. Paleontologiese getuienis dui daarop dat die aarde se rotasiespoed in dié era ’n dag van 20 uur tot gevolg gehad het; daar was dus sowat 450 dae in ’n jaar. Voor die Groot Suurstofkatastrofe, wat veroorsaak is deur ’n enorme toename in suurstof in die atmosfeer, was feitlik alle lewensvorme anaërobies – hulle het dus nie suurstof nodig gehad nie. Groot hoeveelhede vrye suurstof is eintlik giftig vir sulke organismes en die meeste van hulle het uitgesterf toe die suurstofvlakke toeneem. Die Groot Suurstofkatastrofe word beskou as die eerste van die belangrikste uitwissingsvoorvalle in die aarde se geskiedenis. Die katastrofe het ook die transformasie van eensellige organismes in die eerste eukariote tot gevolg gehad. Gradstein et al 2012 Pannella, Giorgio (1972). "Paleontological evidence on the Earth's rotational history since early precambrian". Astrophysics and Space Science. 16 (2): 212. Bibcode:1972Ap&SS..16..212P. doi:10.1007/BF00642735. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Julie 2020.


Sneeubalaarde is ’n hipotese dat die aarde se oppervlak een of meer kere heeltemal of feitlik heeltemal met ys bedek was, meer as 650 miljoen jaar gelede. Dit is ’n onderwerp van debatvoering in die wetenskapwêreld. Voorstanders van die hipotese meen dit is die beste verduideliking daarvoor dat afsettings wat gewoonlik met gletsers verbind word, op al die kontinente aangetref word, selfs in gebiede wat volgens paleogeografiese getuienis in dié tyd naby die ewenaar geleë was. Teenstanders bevraagteken die implikasies van die getuienis en die geofisiese haalbaarheid van ’n oseaan wat met ys of half gesmelte ys bedek is. Hulle lê klem op hoe moeilik dit vir die aarde sou wees om uit so ’n toestand te ontsnap. Daar is steeds ’n paar onbeantwoorde vrae, soos of die aarde heeltemal met ys bedek was en of daar ’n dun strook om die ewenaar was waar oop (of seisoenale oop) water voorgekom het. Die sneeubalaarde-episodes het vermoedelik plaasgevind voor die skielike "ontploffing" van veelsellige organismes tydens die Kambrium. Die mees onlangse episode kon ’n sneller gewees het vir die evolusie van meerselligheid.


Die Universiteit van Al-Qarawiyyin (Arabies: جامعة القرويين; Berbertale: ⵜⵉⵎⵣⴳⵉⴷⴰ ⵏ ⵍⵇⴰⵕⴰⵡⵉⵢⵢⵉⵏ; Frans: Université Al Quaraouiyine) is Afrika en waarskynlik die wêreld se oudste universiteit waar nog onderrig gegee word. Hierdie universiteit, sy biblioteek en moskee in Fes in Marokko is in 859 gestig deur Fatima al-Fihri. Nog steeds is dit ‘n toonaangewende geestelike en opvoedkundige sentrum vir die aanhangers van die Islam-geloof. Die onderrig vind plaas in Arabies en lê klem op regsvakke, Islamstudies en Arabies as taal. Frans en Engels word ook aangebied. Studente kom van oor die hele wêreld. Toelatingsvereistes is onder andere ‘n deeglike kennis van die Koran en Arabies. Sedert 1963 is dit ‘n staatsuniversiteit met oor die 8 000 studente. Waarskynlik weens die transliterasie uit Arabies kom daar ‘n wye verskeidenheid skryfwyses vir die universiteit se naam voor. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Universiteit van Al-Qarawiyyin. de Villiers, Cas: Afrika. Johannesburg: Suid-Afrikaanse Uitsaakorporasie, 1973. ISBN 0-86972-028-7 uaq.ma www.atlasobscura.com www.fez-guide.com www.muslimheritage.com


The Virgin in the Garden is 'n roman deur A.S. Byatt wat die eerste keer in 1978 gepubliseer is. Dit speel af in dieselfde jaar as die kroning van Elizabeth II, en het veral te doen met 'n toneelstuk oor Elizabeth I wat binne in die roman opgevoer word. Die verhaal en omstandighede van die fiktiewe Potter-gesin word in afsonderlike hoofstukke tydens hierdie roman ondersoek. The Virgin in the Garden is die eerste roman in 'n kwartet van sogenaamde "Frederica Potter"-romans, en word opgevolg deur Still Life (1985), Babel Tower (1996) en A Whistling Woman (2002). Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Dancing Girls is 'n kortverhaalbundel deur die Kanadese skrywer Margaret Atwood wat die eerste keer in 1977 deur McClelland & Stewart gepubliseer is. 'n Volgende uitgawe deur Simon & Schuster in 1982 bevat 'n effens anders samestelling van stories. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Patricia Olive "Pat" Kavanagh (31 Januarie 1940 – 20 Oktober 2008) was 'n Suid-Afrikaans-gebore literêre agent wat gewerk het in die Verenigde Koninkryk. Sy is in Durban gebore. Kavanagh was die eggenote en literêre agent van die skrywer Julian Barnes. Gedurende die 1980s het sy Barnes verlaat vir 'n verhouding met die skrywer Jeanette Winterson. Winterson se roman The Passion (1987) is klaarblyklik 'n literêre vertelling van hierdie verhouding en sy omstandighede. Kavanagh en Barnes is egter weer mettertyd vereenselwig in hulle huwelik. Sy is op 68-jarige ouderdom oorlede aan 'n breingewas. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Pat Kavanagh. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Universiteit van Lovanium was ‘n universiteit op die Kimwenza-plato net suid van Leopoldstad (nou Kinshasa) in die Belgies-Kongo (nou die Demokratiese Republiek van die Kongo). Op een tydstip van sy bestaan is dit beskryf as die beste universiteit in Afrika. Kritiek dat België te min doen om die inheemse bevolking van die Kongo te ontwikkel, het in 1954 daartoe gelei dat die Katolieke Universiteit Leuven hierdie universiteit stig. Ruim subsidies deur die Belgiese regering en die Ford- en Rockefeller-stigtings in die VSA het dit moontlik gemaak. Die beheer van die inrigting was in die hande van die Jesuïete. Lovanium is die Latyn vir Leuven. In 1958 is die eerste kernreaktor in Afrika hier opgerig. Vroeg in die 1970’s het Lovanium met ander universiteite saamgesmelt om die Universiteit van Kinshasa te vorm.


Die Russiese presidentsverkiesing van 2018 het op 18 Maart 2018 plaasgevind, met Wladimir Poetin wat vir sy tweede agtereenvolgende (vierde algehele) termyn in die amp herkies is met 76,69 % van die stemme. Pawel Groedinin van die Kommunistiese Party van die Russiese Federasie het 11,77% van die stemme gewen en Wladimir Zjirinofski van die Liberaal-Demokratiese Party van Rusland 5,65%. Hoewel Poetin in die verkiesing van 2012 die party Verenigde Rusland se kandidaat was, het hy in 2018 as onafhanklike gestaan. Ander kandidate sluit in Sergei Baboerin (Russiese Volksunie), Grigori Jawlinski (Jabloko) en Boris Titof (Party van Groei). Vanaf of 19:30 Moskoutyd op 19 Maart, het die CEC 'n landwye opdaaging van 67.53% berig. (af) Maroela Media: Poetin aanvaar oorwinning in Rusland verkiesing "Выборы-2018: явка и результаты в режиме реального времени". РБК (in Russies). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Maart 2019. Besoek op 19 Maart 2018. (ru) CEC uitslae (ru) RBC uitslae


In Maart 2018 was die Australiese nasionale krieketspan betrokke by 'n balpeuterskandaal tydens en na afloop van die derde Toets teen Suid-Afrika in Kaapstad toe Cameron Bancroft deur televisiekameras uitgevang is, terwyl hy probeer het om die een kant van die bal met skuurpapier grof te maak. Dit sou die swaai van die bal in vlug verbeter, maar wat volgens krieketreëls streng ontoelaatbaar is. Die kaptein, Steve Smith, en onderkaptein, David Warner, was albei betrokke by die beplanning van die verneukspul en al drie is ongekende lang skorsings uit internasionale en plaaslike krieket deur Krieket Australië opgelê. Alhoewel daar bevind is dat hy nie hierby betrokke was nie, het Australië se afrigter, Darren Lehmann, ook aangekondig dat hy sou bedank as gevolg van die skandaal. Steve Smith is deur Tim Paine vervang as die span se toetskaptein. In Maart 2018 het die Australiese nasionale krieketspan deur Suid-Afrika getoer om vier Toetswedstryde teen die Suid-Afrikaanse nasionale krieketspan te speel. Op 24 Maart 2018, net na middagete op die derde dag van die derde Toets, is Australië se Cameron Bancroft op die televisiedekking en op die groot skerms van Newlands vertoon waar hy die bal met 'n klein geel voorwerp uit sy broeksak vryf.


Die spookgarnaal (Cuapetes tenuipes) is 'n garnaal wat wydverspreid voorkom in die westelike Stille Oseaan en die Indiese Oseaan. Dit word ook gevind in die noorde van KwaZulu-Natal en die spesie word as seldsaam beskou. Die seedier word slegs 35 mm lank. Die lyf is deurskynend met 'n paar rooibruin strepe wat oor die lengte van die lyf strek, tot by die stert. Daar is 'n rooibruin homp op die kop met 'n witlyn in die middel. Die groot oë het 'n pienk middel en is aan die kante van die kop geplaas. Voelers en knypers het bruin vlekke op. Die knypers is buitegewoon lank. Hulle leef in sanderige areas en ook onder oorhange saam met seeanemone. Hulle is omnivore. Dennis King & Valda Fraser. The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3


Bielawa (Duits: Langenbielau, Silesies: Bjelawa) is 'n stad in Pole, in die woiwodskap Neder-Silesië, in die distrik (powiat) Dzierzoniow. Bielawa is geleë in die Sudete-Voorland, aan die voet van die Sowieberge. Dit strek oor 8,5 km langs die Bielawica-stroom (Duits: Biele), 272–443 m bo seespieël. Histories lê dit in Neder-Silesië. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Bielawa. (en) Toerisme-inligting oor Bielawa op Wikivoyage (pl) Amptelike webwerf Joodse gemeenskap in Bielawa Geargiveer 3 Maart 2016 op Wayback Machine op Virtual Shtetl Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Betsileo is die derde grootste etniese groep in Madagaskar, ná die Merina en Betsimisaraka. Hulle bewoon die sentrale plato, van noord van die Maniarivier in die noorde tot aan die voet van die Andringitra-massief in die suide; wes tot by die Bongolava-reeks en oos tot by die Oostelike Woud, wat deur die Tanala-volk bewoon word. Hulle tel sowat 1,5 miljoen, omtrent 12,1% van die algehele bevolking. Hulle het hul naam, wat "Die Baie Onoorwinbares" beteken, gekies ná ’n mislukte inval in die vroeë 19de eeu deur koning Ramitraho van die Menabe-koninkryk. Die verskillende Betsileo-koninkryke (Fandriana, Fisakana, Manandriana, Isandra, ens.) het onafhanklik van mekaar bestaan met mondelinge tradisies wat terugdateer tot die 17de eeu. Eindelik het koning Radama I van die Merina hulle almal verower en baie van hulle slawe gemaak of as slawe aan Europese slawehandelaars verkoop. Radama het Fianarantsoa die administratiewe hoofstad van die sentrale en suidelike deel van die Betsileo gemaak en die noordelike deel by Antsirabe ingedeel. Die Betsileo as ’n groep het dus in die 19de eeu ontstaan as ’n administratiewe onderverdeling deur die Malgassiese regering.


Pierre Gasly (gebore te Rouen, 7 Februarie 1996) is 'n Franse Formule 1-motorrenjaer wat tans vir die Scuderia AlphaTauri-span deelneem. Hy is die GP2-reekskampioen in 2016, en die naaswenner in die 2014 Formule Renault 3.5-reeks en die 2017 Super Formule-kampioenskap. Hy maak sy Formule 1-debuut in die 2017 Formule Een-seisoen by die Scuderia Toro Rosso tydens die Maleisiese Grand Prix as plaasvervanger vir Daniil Kvyat. Hy het in 2019 na Red Bull Racing verskuif voor hy terug is Torro Rosso toe nadat hy tussen die Hongaarse en Belgiese ronde met Alexander Albon omgeruil is, as spanmaat van Daniil Kvyat. Gasly behaal sy eerste Formule Een-oorwinning tydens die Italiaanse Grand Prix in 2020 terwyl hy vir AlphaTauri jaag. * Seisoen nog aan die gang † Kon nie die ren voltooi nie, maar is geklassifiseer omrede hy meer as 90% van die wedrenafstand afgelê het. ‡ In België is halwe punte toegeken in 2021, na 'n verkorte wedren weens hewige reënbuie. Freeman, Glenn (16 November 2017). "Toro Rosso keeps Pierre Gasly, Brendon Hartley for 2018 F1 season". autosport.com. Motorsport Network.


Hery Martial Rajaonarimampianina Rakotoarimanana (geb. 6 November 1958) is ’n Malgassiese politikus wat tussen 2014 en 2018 as president van die land gedien het. Hy was voorheen minister van finansies onder president Andry Rajoelina. Hy was die Rajoelina- politieke beweging se kandidaat in die algemene verkiesing van 2013 en het die stemme in die tweede ronde gewen toe hy Jean-Louis Robinson, die kandidaat van Marc Ravalomanana se party, uitstof. Rajaonarimampianina hou die rekord van die wêreld se staatshoof met die langste volle naam (45 karakters) sowel as van (19 karakters). Op 26 Mei 2015 het die parlement van Madagaskar gestem om die president uit sy amp te ontslaan weens "beweerde grondwetlike oortredings en algemene onbevoegdheid". Die konstitusionele hof het nie die mosie toegelaat nie op grond daarvan dat die beskuldigings ongegrond en dus ontoelaatbaar was. "Q&A: Madagascar election run-off" (in Engels). BBC News. 19 Desember 2013. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Junie 2019. Besoek op 19 Desember 2013. Chalabi, Mona (3 Januarie 2014). "Hery Rajaonarimampianina and the global leaders with the longest names" (in Engels).


Die 2018 Formule Een Hongaarse Grand Prix (Hongaars: Formula 1 Magyar Nagydij 2018) is op 29 Julie 2018 op die Hungaroring in Budapest, Hongarye beslis. Dit was sedert 1986 die twee-en-dertigste uitgawe van die Hongaarse Grand Prix in die wêreldkampioenskap van Formule 1, en die twaalfde rondte van die kampioenskap in 2018. Die FIA stel twee gebiede voor vir die gebruik van die DRS (Drag Reduction System): die eerste op die lang pylvak langs die kuipe, die tweede tussen draaie 1 en 2. Daar is 'n enkele punt vir die bepaling van die gaping wat voor draai 14 gestel is. Na probleme in die laaste paar wedrenne, vervang McLaren die onderstel van Stoffel Vandoorne se motor. 'n Raam wat al voorheen gebruik is, word aan die Belg verskaf. Mobil verskaf 'n nuwe soort brandstof aan Red Bull Racing, wat ontwerp is vir die nuwe Renault-TAG Heuer-enjinspesifikasie. Trouens, op die motor van Daniel Ricciardo, na die probleme wat in die vorige grand prix ervaar is, word 'n ou spesifikasie enjin aangepas wat reeds gebruik was tydens die Monacco Grand Prix.


Die 2005 Formule Een Japannese Grand Prix is op 9 Oktober 2005 op die Suzuka Internasionale Renbaan in Japan gehou. Dit was die agtiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Kimi Räikkönen in sy McLaren-Mercedes gewen.


Die Levuburivier of Levuvhu (Tsonga: Rivubye; Venda: Luvuvhu) is geleë in die noorde van die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Sommige van sy sytakke, soos die Mutshindudirivier en die Mutalerivier ontspring in die Soutpansberge. Die sytakke in die Krugerwildtuin is die Matukwane, Madziringwe, Mashikiri en voorgenoemde Mutale. Die Luvuvhurivier vloei vir ongeveer 200 km deur 'n verskeidenheid van landskappe voordat dit aansluit by die Limpoprivier in die koorsboombos naby Pafuri in die Krugerwildtuin. 'n Zambezihaai (Carcharhinus leucas) is by die samevloeiing van die Limpopo- en Luvuburiviere gevang in Julie 1950. Zambezihaaie verdra vars water en kan ver opswem in groot riviere soos die Limpopo. Die opvanggebied van die Levubu word op 4 826 km2 bereken. Albasinidam Mambedidam Tshakhumadam Damanidam Nandonidam, voorheen bekend as die Mutotidam, in die middelste gedeelte van die Luvuburivier oos van die sameloop met die Dzindiriviersytak en oos van die dorp Thohoyandou Vondodam in die Mutshindudirivier, 'n sytak Phiphididam in die Mutshindudi Olifants River now called Lepelle Jenkins, Elwyn (2007), Falling into place: the story of modern South African place names, David Philip Publishers, p.


Rasoherina (1814 – 1 April 1868), ook bekend as Rasoherina-Manjaka, was van 1863 tot 1868 koningin van die Koninkryk Madagaskar. Sy het haar man Radama II opgevolg nadat hy vermoedelik vermoor is. Nadat Radama II se ministers sy nuwe, pro-Europese beleide teengestaan en hom na bewering vermoor het, het hulle sy vrou Rasoherina toegelaat om hom op te volg op voorwaarde dat sy ’n kontrak onderteken wat ’n konstitusionele monargie daarstel wat die ware mag in die hande van die eerste minister sou plaas. Nog voorwaardes het ingesluit die beëindiging van tangena (’n tradisionele verhoor deur beproewing) en die monargie se verdediging van godsdiensvryheid. Sy het die troonnaam Rasoherina aangeneem. Die destydse eerste minister was Rainivoninahitriniony, wat die staatsgreep teen haar man begin het. Hy het ’n paar weke ná haar kroning ’n politieke huwelik met haar aangegaan en het die staatsake ongehinderd beheer. Hy het egter al hoe despotieser geraak en was soms dronk en gewelddadig namate sy mag gegroei het. Hy het koningin Rasoherina glo verskeie kere met ’n mes gedreig.


Olifantvoëls is lede van die uitgestorwe familie Aepyornithidae. Hulle was van groot tot enorme loopvoëls wat eens op die eiland Madagaskar voorgekom het. Hulle het omstreeks 1000 tot 1200 n.C. uitgesterf om onsekere redes, hoewel menslike bedrywighede vermoedelik die oorsaak was. Olifantvoëls het uit die genera Mullerornis en Aepyornis bestaan. Aepyornis was van die swaarste voëls. Hoewel hulle geografies na aan die volstruise voorgekom het, is hul naaste verwante die kiwi, wat daarop dui dat loopvoëls nie gediversifiseer het tydens die opbreking van Gondwana nie, maar eerder ontwikkel het uit voorouers war meer onlangs versprei het deur te vlieg. Die olifantvoëls was reuseloopvoëls inheems aan Madagaskar wat sedert minstens die 17de eeu uitgestorwe is. Étienne de Flacourt, ’n Franse goewerneur van Madagaskar in die 1640's en 1650's, noem volstruisagtige voëls wat glo in onbewoonde gebiede voorgekom het, hoewel dit onduidelik is of hy volksverhale herhaal het wat van vroeëre geslagte oorgedra is. In 1659 het Flacourt geskryf oor die "vouropatra – ’n groot voël wat eiers soos dié van ’n volstruis lê; sodat die mense van hierdie plekke dit nie vat nie, soek dit die eensaamste plekke uit".


Klaviersonate nr. 1 in C-majeur, K. 279 is 'n klaviersonate deur Wolfgang Amadeus Mozart.


Klaviersonate nr. 7 in C-majeur, K. 309 is 'n klaviersonate deur Wolfgang Amadeus Mozart.


Klaviersonate nr. 13 in B-mol-majeur, K. 280 is 'n klaviersonate deur Wolfgang Amadeus Mozart.


Die R39 is 'n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Standerton met Ermelo verbind. Dit is 'n roete van 88 km in die Mpumalangaprovinsie. Die R39 se beginpunt is in Baumannstraat, Florapark, aan die noordekant van Standerton, by 'n kruising met die R50-, R23- en die R546-roetes. Dit verlaat die dorp in 'n noordoostelike rigting, met die Grootdraaidam in die ooste. Dit kruis die R38 wat noordwaarts na Bethal loop, en gaan in 'n noordoostelike rigting oor die Blesbokspruit voor dit deur Morgenzon loop as Steynstraat, en die noord-suidwaartse R35-pad in die dorp kruis. Dit verlaat die dorp in 'n noordoostelike rigting voor dit in Ermelo as 'n t-aansluiting by die Bethalpad/Joubertstraat aansluit by die N17-hoofpad. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (Mei 2012). "Suid-Afrikaanse genommerde roetebeskrywing en bestemmingsontleding". Nasionale Departement van Vervoer. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014.


Die Malgassiese Opstand (Frans: Insurrection malgache) was ’n nasionalistiese rebellie in Madagaskar teen die Franse koloniale bewind in die land. Dit het van Maart 1947 tot Desember 1948 geduur. Vanaf laat 1945 het Madagaskar se eerste afgevaardigdes in die Franse Nasionale Vergadering, Joseph Raseta, Joseph Ravoahangy en Jacques Rabemananjara van die politieke party Mouvement démocratique de la rénovation malgache (MDRM), deur regskanale probeer om onafhanklikheid vir die land se bewerkstellig. Die mislukking van die inisiatief en die fel reaksie wat dit van die administrasie van die Sosialis Paul Ramadier ontlok het, het elemente van die Malgassiese bevolking geradikaliseer – dit het leiers van verskeie militante nasionalistiese geheime organisasies ingesluit. Op die aand van 29 Maart 1947 is gekoördineerde verrassingsaanvalle geloods deur Malgassiese nasionaliste, wat met spiese gewapen was, teen militêre basisse en plantasies in Franse besit in die oostelike deel van die eiland. Dit is opgevolg deur optrede in die suide en het in die volgende maand vinnig na die sentrale plato en die hoofstad, Antananarivo, uitgebrei. Die getal Malgassiese nasionalistiese vegters word op meer as ’n miljoen geraam. Teen Mei 1947 het die Franse begin optree teen die nasionaliste.


Saasveld is die besondere 18de eeuse herehuis langs die Hugenotemonument in Franschhoek. Die Hugenote-gedenkmuseum is in hierdie huis gevestig. Hierdie unieke huis het aanvanklik in Kloofstraat in Kaapstad gestaan. Saasveld was daardie deel van die landgoed De Tuin van Oudtshoorn wat in 1791 aan die VOC- en Bataafse amptenaar en lid van die Politieke Raad, baron Willem Ferdinand van Reede van Oudtshoorn (1755–1822) verkoop is. Die huis met sy slawekwartiere, twee wynkelders en stalle is in 1791 en kort daarna gebou. Hoogswaarskynlik was Louis Thibault die argitek en die meeste dekoratiewe werk deur Anton Anreith. Dit is genoem na Saasveld in Twente. Van 1822 tot 1838 was Van Reede se skoonseun, James Dunbar, die eienaar. Daarna word die landgoed verdeel in erwe en koop die NG Kerk die stuk met die herehuis en wynkelders. Na veel ontevredenheid in die gemeenskap oor die moontlike afbraak van die geboue, gebeur dit tog in 1954. Maar sekere besondere dekoratiewe dele van die huis is betyds verwyder en bewaar met die oog op moontlike latere hergebruik. In 1957 het die Hugenote Vereniging besluit om ‘n museum langs die monument in Franschhoek op te rig.


Die R75 is ’n Oos-Kaapse provinsiale roete in Suid-Afrika wat Graaff-Reinet met Gqeberha verbind. Enkele dorpe op die roete is Jansenville, Kariega (Uitenhage) en Despatch, asook die pas genaamd Soutpansnek. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (1 Mei 2012). "South African Numbered Route Description and Destination Analysis". Nasionale Departement van Vervoer. p. 63. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014.


Die R30 is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Bloemfontein met Rustenburg verbind via Brandfort, Welkom, Bothaville, Klerksdorp en Ventersdorp. Die suidelike deel van die roete is ’n tolpad, met die Brandfort-tolplaza wat naby aan die suidelike aansluiting met die N1-nasionale pad geleë is. Die tolgedeelte eindig by die aansluiting met die R730-streekroete. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika https://pathfinda.com/en/masilonyana-rural/shops-services/brandfort-toll-plaza-mainline (en) Falkner, John (Mei 2012). "Suid-Afrikaanse genommerde roetebeskrywing en bestemmingsontleding". Nasionale Departement van Vervoer. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die R60 is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika wat langs die Breederiviervallei loop en Worcester met Swellendam verbind via Robertson. Dit bied ook ’n hoëspoed-snelwegskakel tussen die N1- en die N2-nasionale paaie. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (1 Mei 2012). "South African Numbered Route Description and Destination Analysis". Nasionale Departement van Vervoer. p. 63. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die R46 is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Malmesbury met Touwsrivier verbind via Riebeek-Kasteel, Tulbagh en Ceres. Die R46 is medebeskryf met die R44-streeksroete tussen Gouda en Hermon in die Bergriviervallei. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (Mei 2012). "Suid-Afrikaanse genommerde roetebeskrywing en bestemmingsontleding". Nasionale Departement van Vervoer. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014.


Die R55 is 'n noord-suid-provinsiale roete in Suid-Afrika wat Pretoria met Sandton verbind, nuut gebou deur die Gauteng Provinsiale Regering. Dit loop verby Woodmead, Kyalami, Olievenhoutbosch, Heuweloord, Sunderlandrif, Erasmia, Laudium, Claudius, Wespark, die Daspoorttonnel en Danville. Dit verbind met die M1, N14, en R80 paaie. Hoewel dele van die pad in Johannesburg in 2005 verbreed is, is ander enkelbaandele van die roete, veral in Centurion, in 'n gevaarlike toestand as gevolg van hoë verkeersvolumes en die teenwoordigheid van swaar voertuie wat veroorsaak dat die pad se oppervlak vinnig versleg. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika http://gauteng.roadprojects.co.za/Default.aspx?alias=gauteng.roadprojects.co.za/gpk71 Geargiveer 7 Oktober 2011 op Wayback Machine


Die Gouden Ganzenveer is 'n Nederlandse literatuurprys wat deur die Academie De Gouden Ganzenveer uitgereik word. Die Academie wil hiermee 'n persoon of instituut vereer vanweë sy of haar grote betekenis vir die geskrewe woord in die Nederlandse taal. Die eerste Gouden Ganzeveer word in 1955 toegeken, by die 75-jarige bestaan van die Koninklijke Nederlandse Uitgeversbond. Gerdi Verbeet word in 2015 voorsitter van die Academie De Gouden Ganzeveer.


Die WACA (amptelik die WACA Ground) is 'n sportstadion in Perth, Wes-Australië. Die stadion se naam is afgelei van die eerste letters van sy eienaars en operateurs, die Wes-Australiese Krieketassosiasie. Deur die geskiedenis heen is die stadion ook gebruik vir 'n verskeidenheid ander sportsoorte, insluitende atletiek, Australiese voetbal, bofbal, sokker, rugby league en rugbyunie. Dit is tydens die Krieketwêreldbeker 1992 en die Krieketwêreldbeker 2015 ingespan. Die afgelope jaar het die meeste van hierdie aktiwiteite egter verhuis na ander sportplekke. Dit is ook reeds gebruik vir groot rockkonserte. Die WACA in Desember 2006 Toetswedstryd tussen Australië en Engeland in Desember 2006 Engeland het die loot gewen en verkies om te kolf. Pakistan het die loot gewen en verkies om te kolf. Sri Lanka het die loot gewen en verkies om te kolf. Die Verenigde Arabiese Emirate het die loot gewen en verkies om te kolf. Afghanistan het die loot gewen en verkies om veldwerk te doen. Wes-Indië het die loot gewen en verkies om te kolf. (en) "WACA Ground". austadiums.com. Austadiums. Besoek op 16 Augustus 2015. (en) About the WACA Ground.


Die Matsamabye-rivier is 'n takrivier in die sentrale Krugerwildtuin in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit ontspring in die weste van Mosambiek, maar kruis die internasionale grens en mond uit in die Olifantsrivier op Suid-Afrikaanse grondgebied. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


’n Fopdosser (Engels: drag queen) is gewoonlik ’n man wat buitensporige vroueklere dra en oordadig vroulik optree met die doel om te vermaak. Hulle sal dikwels sekere eienskappe, soos grimering en vals wimpers, dra vir komiese, dramatiese of satiriese effek. Hoewel fopdossers gewoonlik verbind word met gay mans en die gay kultuur, is daar fopdossers van alle seksualiteite. Daar is baie soorte, en hulle wissel grootliks in toewyding – van professionele vermaakkunstenaars in rolprente en op die verhoog tot mense wat dit net een keer beproef. Vroue kan ook fopdossers (drag kings) wees deur soos mans aan te trek en manlike rolle aan te neem. Benewens die vermaakfaktor, is daar talle redes waarom mense klere van die teenoorgestelde geslag dra, soos selfuitdrukking, fetisjisme en spirituele redes. Dit kan dien as ’n manier om uitings aan ’n kunsgevoel te gee of om kulturele stellings te maak. Hoewel die algemene publiek fopdossers gewoonlik met vermaakkunstenaars verbind, is daar ook mense op ander vlakke wat klere van die teenoorgstelde geslag dra, soos dié met ’n sekere gender-identifikasie wat hulself nie as fopdossers beskou nie.


Pokke-epidemies het 'n permanente invloed op die bevolkingsamestelling van Suid-Afrika sowel as Noord- en Suid-Amerika gehad. Teen 430 v.C. was Athene in 'n oorlog met Sparta gewikkel. Die hele bevolking van Attica het hulle vir veiligheid binne die stadsmure van Athene teruggetrek. Ongeveer 'n derde van die stadsbewoners sterf toe aan 'n siekte wat historici nou vermoed pokke was. Tydens die bewindstydperk van Marcus Aurelius as keiser van die Heilige Romeinse Ryk sterf daar in Europa, Wes-Asië en Noord-Afrika tussen die jare 165 en 180 vyf miljoen mense, ook waarskynlik aan die pokke. Tussen 255 en 266 n.C. was daar weer massa-sterftes in 'n pokke-epidemie in Europa. Sedert die Middeleeue en daarna het enorme getalle mense in pokke-epidemies omgekom. Dit het 'n groot invloed op die wêreldgeskiedenis gehad. In die eerste twee eeue na die ontdekking van Amerika het baie mense daar gesterf weens siektes wat uit Europa gekom het en waarteen die plaaslike bevolking geen immuniteit beskik het. Hiervan was pokke die grootste oorsaak. Die groot ryke van die Asteke en die Inkas het daardeur ineengestort en dit vir die Spanjaarde maklik gemaak om Suid-Amerika te verower.


Nasionale Biblioteek van die Tsjeggiese Republiek Die Nasionale Biblioteek van die Tsjeggiese Republiek (Tsjeggies: Národní knihovna České republiky) is die sentrale biblioteek van die Tsjeggiese Republiek. Dit word gerig deur die Ministerie van Kultuur. Die hoofgebou van die biblioteek is geleë in die historiese Clementinum-gebou in Praag, waar ongeveer die helfte van sy boeke gehou word. Die ander helfte van die versameling word gestoor in die distrik Hostivař. Die Nasionale Biblioteek is die grootste biblioteek in Tsjeggië; in sy versameling is daar sowat 6 miljoen dokumente. Die biblioteek het ongeveer 60 000 geregistreerde lesers. Behalwe Tsjeggiese tekste, stoor die biblioteek ook ouer materiaal uit Turkye, Iran en Indië. "Need for new library intensifies - The Prague Post". 9 Mei 2014. Besoek op 4 Mei 2018. "National Library's rare prints and manuscripts at the click of a mouse - Radio Prague" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Februarie 2017. Besoek op 4 Mei 2018. Amptelike webwerf


Die Poortjieskloofdam in die Grootrivier verskaf besproeiingswater aan plase in die omgewing van Montagu. Hierdie dam lê in die Langeberge, suidoos van Montagu, noord van die R62-pad na Barrydale en noord van die Marloth-natuurreservaat. Dit is by die koördinate 33° 52′ suid en 20° 22′ oos. Die dam is in 1955 gebou en in 1968 ingrypend opgeknap, het tans ‘n volume van effens meer as 9 500 m³ met ‘n walhoogte van 38 m. As die dam vol is, is sy oppervlakte net meer as ‘n vierkante kilometer. Alhoewel ’n steil pas deel uitmaak van die grondpad van 5½ km na die dam, maak baie hengelaars daarvan gebruik. Hierdie dam moet nie verwar word met die effens meer noordwes geleë Pietersfonteindam. Lys van grootste damme in Suid-Afrika


As 'n groot moondheid word gewoonlik daardie state aangedui wat die vermoeë het om druk in die internasionale politiek uit te oefen deur hul omvangryke ekonomiese, politieke en militêre mag. Ander state moet hul standpunte in ag neem voordat hulle 'n diplomatieke of militêre besluit neem. Hulle het die vermoë om amper oral militêr in te gryp en het ook 'n sekere kultuurmag, gewoonlik in die vorm van ekonomiese beleggings in minder ontwikkelde dele van die wêreld. Terwyl sommige nasies algemeen beskou word as groot moonthede, is daar geen definitiewe lys van hulle nie. Soms word die status van groot moonthede amptelik erken in konferensies soos die Kongres van Wene of die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies (Volksrepubliek van China, Frankryk, Rusland, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State (VSA) wat vyf permanente lede van die Raad is). Gevolglik is die status van grootmagte ook formeel en informeel erken in forums soos die Groep van Sewe (G7). Die VSA word tans ook beskou as 'n supermoondheid. Daar is dus verskillende menings oor watter nasies tans as groot moondhede beskou kan word.


Griffith-sterrewag Griffith Park in Los Feliz, Los Angeles Kalifornië  Verenigde State Opening 14 Mei 1935 Boustyl Art Deco Argitekte John C. Austin • Frederick M. Ashley Webtuiste GriffithObservatory.org Die Griffith-sterrewag (Engels: Griffith Observatory) is 'n openbare sterrewag, geleë op 'n hoogte van 1 135 voet of 346 m bo seevlak teen die suidelike helling van die bergpiek Mount Hollywood in Griffith Park, Los Feliz, Los Angeles, Kalifornië. Dit is in besit van en word bestuur deur die Stad Los Angeles se Departement van Ontspanning en Parke. Die sterrewag wat, naas sy uitstalling oor kosmiese en wetenskaplike onderwerpe, van die beste uitsigte oor die Los Angeles-bekken, insluitende die middestad in die suidooste, Hollywood in die suide (insluitende die Hollywood-kenteken) en die Stille Oseaan in die suidweste bied, is die mees besoekte openbare sterrewag ter wêreld met jaarliks sowat een miljoen besoekers. Meer mense het deur die sterrewag se historiese Zeiss-12 duim-refraksieteleskoop gekyk as deur enige ander teleskoop op aarde.


Korrosie verwys na die verswakking van die eienskappe van 'n materiaal in een of ander opsig deur die omgewing waaraan dit blootgestel is. Materiale word tuis in die nywerheid en konstruksie gebruik vir eienskappe soos estetiese voorkoms, sterkte, buigsaamheid, koste per massa en herstelbaarheid. Korrosie kan enige van hierdie eienskappe van 'n materiaal in diens so verswak dat die materiaal nie meer sy doel kan dien nie en vervang moet word. Meestal gaan korrosie gepaard met die verlies van 'n van die materiaal, of die verandering van sy samestelling. Die koste van korrosie beloop astronomiese bedrae. Die korrosie kan veroorsaak word deur die media (atmosfeer, gas, vloeistof, flodder, organismes) waaraan die konstruksie materiaal blootgestel is. Die bekamping van korrosie speel 'n groot rol in die petrochemiese en chemiese nywerheid omdat korrosie van reaktore, pompe, pype, distillasie kolomme en stoortenks, kan lei tot onderbreking van produksie, besoedeling van die omgewing, skade aan toerusting en besering of lewensverlies. Van die grootste nywerheidsongelukke is veroorsaak deur korrosie wat gelei het tot die vrylating van brandbare of giftige stowwe.


Montebello (Italiaans vir "mooi berg" - volgens oorlewering het die Brits-Amerikaanse ingenieur William Mulholland, wat die plaaslike watervoorsieningstelsel ontwikkel het, die dorp só genoem) is 'n nedersetting in die Amerikaanse deelstaat Kalifornië wat administratief aan die distrik Los Angeles County behoort. Die stadsgebied beslaan 8,4 vk myl (21,7 vk km), terwyl die bevolking in die Sensus van 2010 as 62 500 bepaal is. In 2016 is dit op meer as 63 300 beraam. Montebello is agt myl (13 km) oos van Los Angeles se middestad in die suidweste van die San Gabriel-vallei geleë. In die vroeë 20ste eeu het olie-ontginning tot 'n belangrike bedryf in die gebied ontwikkel. Vandag word die stadsgebied deur snelweë omring, terwyl ekonomiese aktiwiteit in Montebello om die vervoer-, vragmotor- en verwante bedrywe wentel. So word hier motorwiele, enjins, onderstelle, koelvragmotors, kampeerwaens en vragmotor-sleepwaens vervaardig. Daarnaas trek ook ondernemings uit ander bedrywe voordeel uit Montebello se ligging digby die metropolitaanse gebied van Los Angeles en die maklike toegang tot die Suid-Kaliforniese snelwegstelsel - waaronder bakkerye, vleisfabrieke en verspreiders van papier, bier en sagte dranke, petrol, hout en boumateriale.


Japan Nasionale Roete 112 Nasionale Roete 112 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 140.3 km (87.18 mi). (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


USS Scorpion (SSN-589) Die USS Scorpion was 'n Skipjack-klas duikboot van die Amerikaanse Vloot wat na 'n moontlike ongeluk aan boord op 22 Mei 1968 gesink het. Gedurende April 1968 was die Scorpion besig om saam met die Sesde Vloot aan 'n teenduikboot-oefening in die Middellandse See deel te neem. Die duikboot is skielik aan die oefening onttrek en na die Kanariese Eilande gestuur om Sowjet-aktiwiteite daar te ondersoek. Na drie dae het die Scorpion niks verdag opgemerk nie en is beveel om terug te keer na sy tuisbasis op 21 Mei 1968. Ses dae later is aangekondig dat die duikboot nog nie tuis gerapporteer het nie en as vermis aangegee word. 'n Reuse ondersoek is geloods maar op die 5de Junie is aanvaar dat die Scorpion verlore is saam met sy bemanning van 99. Teen die einde van Oktober 1968 is die romp van die Scorpion deur 'n Amerikaanse Vloot oseaniese navorsingskip opgespoor op 'n diepte van 3 048 m ongeveer 644 km vanaf die Asore. Alhoewel die duikboot gesink het na die instelling van die SubSafe-program van die Amerikaanse Vloot was die Scorpion nooit gesertifiseer as deel van die program nie.


Die chromatiese toonleer is 'n toonleer met twaalf toonhoogtes, wat elk 'n halftoon bo of onder sy aangrensende toonhoogte geleë is. As gevolg daarvan dek die chromatiese toonleer al 12 die beskikbare toonhoogtes in die 12-noot gelykswewende stemming (die algemeenste stemmingstelsel in Westerse musiek). Daar is dus net een chromatiese toonleer. Verder, in gelykswewende stemming is al die halftone ewe groot (100 sent). Gevolglik is die note in 'n gelykswewend gestemde toonleer eweredig gespasieer. Dit maak die chromatiese toonleer 'n niediatoniese toonleer met geen tonika nie, weens die simmetrie van sy ewerediggespasieerde note. Die term chromaties word afgelei van die Griekse woord chroma, wat kleur beteken. Die chromatiese toonleer het geen vasgestelde enharmoniese spelling wat altyd gebruik word nie. Die spelling daarvan is egter dikwels afhanklik van majeur- of mineurtoonsoort en of die toonleer stygend of dalend is. In die algemeen, word die chromatiese toonleer gewoonlik genoteer met kruistekens wanneer dit styg en moltekens wanneer dit daal. Dit word ook genoteer sodat geen trap van die toonleer meer as twee keer agtermekaar gebruik word nie (byvoorbeeld, G♭ – G♮ – G♯).


Dendrochronologie is die studie van jaarringe wat tydens die diktegroei van hout gevorm word. Die doel van die dendrochronologie is om aan elke jaarring die juiste kalenderjaar toe te wys waarin dit gevorm is en daarmee die ouderdom van die hout waaruit 'n voorwerp gemaak is presies te bepaal. Dendrochronologiese datering is 'n belangrike hulpwetenskap van die argeologie. Dit is nie moontlik om hierdie doel te bereik deur eenvoudig die jaarringe te tel nie. Pleks daarvan word die volgorde van dik en dun ringe vergelyk met wat in ander stukke hout aangetref word om deur kruisdatering die juiste ouderdom vas te stel. Die dikte van die jaarringe wissel van jaar tot jaar afhanklik van die weersomstandighede in 'n bepaalde gebied, maar by individuele bome kan ook ringe ontbreek of valse ringe optree. Dendrochronologiese gegewes word gebruik as kalibrasie van die koolstof-14-dateringsmetode. U. Arizona Laboratory of Tree-Ring Research Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Prins van die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Noord-Ierland is ’n koninklike titel wat gewoonlik gehou word deur die seuns en sommige kleinseuns van regerende en voormalige Britse monarge. Dit is ook toegeken aan die Hertog van Edinburg, die eggenoot en gemaal van koningin Elizabeth II. Die titel word toegeken deur die regerende monarg, wat die bron van alle titels is, deur die uitreiking van ’n patentbrief as ’n uitdrukking van die koninklike wil. Mans met die titel prins word gewoonlik aangespreek as Koninklike Hoogheid. Wanneer ’n prins trou, kry sy vrou, indien sy nie reeds ’n prinses is nie, die beleefdheidstitel van haar man se prinslike titel. Die vrou van prins Michael van Kent is byvoorbeeld bekend onder die beleefdheidstitel prinses Michael van Kent. Die huidige gebruik is dat die prins op sy troudag 'n tweede titel kry wat dan deur die vrou aangeneem word, soos prins William, Hertog van Cambridge, se vrou, die Hertogin van Cambridge. Hoewel Diana, Prinses van Wallis, gewoonlik in die pers "prinses Diana" genoem is en steeds so genoem word, het sy nooit amptelik dié titel gehad nie.


Prins Louis van Cambridge (Louis Arthur Charles; * 23 April 2018) is een van die jongste lede van die Britse koninklike familie. Hy is die derde oudste kind en tweede oudste seun van prins William, Hertog van Cambridge, en sy vrou, Kate. Hy is die vyfde aanspraakmaker op die Britse troon. Kensington-paleis het op 4 September 2017 aangekondig dat die Hertog en Hertogin van Cambridge hul derde kind verwag. ’n Seun is op 23 April 2018 gebore. Hy is die eerste keer in die openbaar gesien sewe uur ná sy geboorte, buite die Lindovleuel van die St. Mary-hospitaal. Op 27 April 2018 is sy naam aangekondig. Sy eerste en laaste naam is onderskeidelik ter ere van sy verlangse oom lord Mountbatten en sy oupa die Prins van Wallis. Louis is van sy geboorte af ’n prins van die Verenigde Koninkryk met die aanspreekvorm Koninklike Hoogheid volgens ’n patentbrief van sy ouma koningin Elizabeth II op 31 Desember 2012 waarvolgens dié titel en aanspreekvorm gegee word aan alle kinders van die Prins van Wallis se oudste seun. Sy titel is dus Sy Koninklike Hoogheid prins Louis van Cambridge.


HMS Thetis Die HMS Thetis was 'n Britse duikboot wat op 1 Junie 1939 tydens 'n toetsvaart gesink het, met 'n verlies van 99 persone. Dit was die derde duikboot wat in die T-klas vir die Britse Vloot voltooi is. Die duikboot is te water gelaat in 1938 en vandaar het dit sy finale aanvaardingstoetse ondergaan tot in Mei 1939. Die duikboot se bemanning het uit 5 offisiere en 48 manskappe bestaan, onder aanvoering van lt. kommandeur Guy Bolus. Die finale duiktoets is uitgestel tot 1 Junie 1939 in Liverpoolbaai. Die Thetis verlaat Birkenhead net na 09:00 met 'n groot aantal addisionele persone aan boord; in totaal 103. Die weer was goed, die see kalm met 'n ligte oostewind wat gewaai het. Almal aan boord het uitgesien na die vaartog. Die Thetis was vergesel deur die Grebecock, 'n tweejaaroue sleepboot met 'n bemanning van sewe onder beheer van lt. Dick Coltart. Die teenwoordigheid van die Grebecock was deel van die transaksie met die skeepsbouers, Cammell Laird. Die Grebecock moes ander skepe waarsku dat die duikboot in die omgewing is asook om passasiers van die Thetis op te laai wat nie meer met die tog wou voortgaan nie.


Met die term aartsvaders word bedoel die drie voorvaders van die Israelitiese volk: Abraham, sy seun Isak, en Isak se seun, Jakob. Volgens Bybelse oorlewering het hulle van 2040 tot 1733 v.C. (1948 tot 2225 in die jaartelling van die Ou Testament) in die suide van die land Kanaän gewoon. Hulle was leiers van klein nomadiese stamme wat voortdurend agter beter weivelde rondgetrek het, veral in die omstreke van Hebron en Berseba. Hulle was nie net die voorvaders van die Israelitiese volk nie, maar ook van die Ismaeliete en die Edomiete. Die aartsvaders word beskou as bewaarders van God se oer-openbaring, waaraan Adam reeds deel gehad het en wat deur elke vader aan die oudste seun oorgedra is. God het deur middel van drome, gesigte en engele met hulle gepraat en hulle belowe dat hul nageslag die land Kanaän in besit sou neem. Hulle was in alle opsigte voorbeelde van godsdienstigheid en naasteliefde. Die eerste van die drie aartsvaders se oorspronklike naam, Abram, is deur die Here verander na Abraham, wat "vader van baie volke" beteken.


Johann Christoph Friedrich Bach (21 Junie 1732 – 26 Januarie 1795) was 'n Duitse klawesimbelspeler en komponis. Hy was die seun van Johann Sebastian Bach. Lys van komponiste Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Johann Christoph Friedrich Bach.


Charles-François Gounod (Frans: [ʃaʁl fʁɑ̃swa ɡuno]; 17 Junie 1818 – 17 of 18 Oktober 1893) was 'n Franse komponis. Charles Gounod (1818-1893) was een van 'n groep Franse komponiste wat in die laaste deel van die 19e eeu die tradisie van die Franse opera bewaar en ontwikkel het. Gounod is op 17 Junie 1818 in Parys gebore en het sy vroeë musiekopleiding van sy moeder ontvang. Na hy 'n graad in die filosofie behaal het, het hy in die musiek onder Reicha, Halévy en Lesueur gestudeer. Nadat hy die Prix de Rome vir musiek verower het, het hy drie jaar in Rome gebly, die musiek van Palestrina bestudeer, Wenen en verskeie Duitse stede besoek en ook in Leipzig met Mendelssohn kennis gemaak. Na teologiese studie het Gounod hom tot die operaverhoog gewend, en hoewel Berlioz van 1851 al gunstige resensies oor sy vroeë pogings gelewer het, het die gehore betreklik onbegeester gebly. Reeds in 1852 het hy begin werk aan sy meesterstuk, Faust, gegrond op Goethe se onsterflike drama.


Max Christian Friedrich Bruch (6 Januarie 1838 – 2 Oktober 1920) was 'n Duitse komponis van die romantiektydperk. Lys van komponiste Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Max Bruch.


Tintinnabuli (enkelvoud tintinnabulum; uit Latyn tintinnabulum, "'n klok") is 'n komposisionele styl wat deur die Estiese komponis Arvo Pärt geskep is en wat die eerste in sy Für Alina in 1976 gebruik is en later weer in Spiegel im Spiegel in 1978. Dit is 'n eenvoudige styl wat deur Pärt se ondervinding met koraalgesang beïnvloed is. "Arvo Pärt on the Unisa menu this Sunday". LitNet. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 November 2017. Besoek op 14 Junie 2017. Paul Hillier. Arvo Pärt (Oxford Studies of Composers). Oxford: Oxford University Press, 1997. ISBN 0-19-816616-8 Engelhardt, Jeffers: "Review: 'Solfeggio per coro'; 'Cantate Domino canticum novum'; 'Missa syllabica'; 'Sarah Was Ninety Years Old'; and Others." Notes 57/4 (2001): 987–993. (de) Nutsding vir Windows wat tintinnabulistemme genereer


Die Drie Skatte of Drie Juwele (Chinees: 三寶, sanbao) is basiese deugde in Taoïsme. Hoewel die Daodejing die term sanbao oorspronklik gebruik het vir meegevoel, matigheid en nederigheid, is dit later gebruik om die Drie Juwele (Boeddha, dharma en sangha) in Chinese Boeddhisme te vertaal, asook vir die Drie Skatte in tradisionele Chinese geneeskunde: jing, qi en shen. Die eerste van die Drie Skatte is ci (慈): "meegevoel, sagtheid, liefde, genade, goedhartigheid". Dit is ook ’n klassieke Chinese term vir "moeder". Sommige beskou dit as die belangrikste van die Drie Skatte. Die tweede is jian (儉): "matigheid, selfbeheersing, spaarsaamheid". Die derde is ’n frase met ses karakters in plaas van ’n enkele woord, Bugan wei tianxia xian (不敢為天下先): letterlik "nie waag om op te tree soos die eerste onder die hemel nie", maar gewoonlik vertaal as "nederigheid". Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Die Bagua (Chinees:八卦, ou transliterasie: Pa Koea) is agt "trigramme" wat in Taoïstiese kosmologie gebruik word as verteenwoordigend van die basiese beginsels van die werklikheid, wat as ’n reeks van agt samehangende konsepte beskou word. Elk bestaan uit drie lyne, wat óf aaneenloop óf onderbroke is. Dit verteenwoordig onderskeidelik jin of jang. Omdat hulle uit drie dele bestaan, word hulle dikwels trigramme genoem. Die trigramme is verwant aan taiji-filosofie, die gevegskuns tai chi en die Wu Xing, of "Vyf Fases". Die verhouding tussen die trigramme word verteenwoordig in twee rangskikkings, die Primordiale (先天八卦), "Vroeëre Hemel" of Fu Xi bagua (伏羲八卦), en die Gemanifesteerde (後天八卦), "Latere Hemel," of King Wen bagua. Die trigramme het ooreenkomste in astronomie, astrologie, geografie, anatomie, die gesin, ens. Die antieke Chinese geskrif Yijing bestaan uit die 64 kombinasies van trigramme, wat "heksagramme" genoem word, asook kommentaar op elk. Elke trigram het ’n reeks unieke interpretasies, onder meer: Chen, Xin (vert. Alex Golstein).


Sampofu is 'n nedersetting geleë in die middel van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die nedersetting is reg langs (wes) van Tugela Ferry geleë. "Hoofplek Sampofu". Sensus 2011.


120+ Sommerstories is 'n Afrikaanstalige boek deur PG du Plessis. Dit is 'n bundel van kortverhale. "120+ Sommerstories is medisyne vir die Nuwe Suid-Afrika Blues" (Resensie). LitNet. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Oktober 2018. Besoek op 16 Junie 2017. "120+ Sommerstories". LAPA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 November 2017. Besoek op 16 Junie 2017. (af) Resensie deur Francois Verster (af) 120+ Sommerstories Geargiveer 28 November 2017 op Wayback Machine by LAPA


J.P. van der Walt kan verwys na: Johannes Petrus van der Walt (1878-1922), Suid-Afrikaanse predikant. Johannes Petrus van der Walt, stigter van Springbok-Biblioteek (vandag LAPA Uitgewers).


Die Windsordam in KwaZulu-Natal is oorspronklik gebou om oorstromings van Ladysmith deur die Kliprivier te voorkom, maar die opbou van slik het weldra sy doeltreffendheid ingeperk. Die Windsordam is in 1950 in gebruik geneem met 'n kapasiteit van 772 kubieke meter (27 300 vt3) en 'n oppervlakte van 0,826 vierkante kilometer (0,319 vk. m.). Die damwal is 17 meter (56 vt) hoog. Die Qedusizidam verder stroomaf in die Kliprivier is in 1997 voltooi om die taak van vloedbestuur oor te neem. Kliprivier "The problem of flooding in Ladysmith, Natal, South Africa". Engineering Geology Special Publications (in Engels). Geological Society, London. 1998. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Januarie 2009. Besoek op 8 September 2008. http://www.info.gov.za/otherdocs/1998/gov-rep.htm.


Bridgetown is 'n oornagplek op die westelike oewer van die Bergrivier tydens die Bergrivier-kanowedvaart. Dit lê ongeveer 15 km oosnoordoos van Moorreesburg en net stroomop van die Misverstanddam. In 1842 het William Edmund Scarbrow 'n plaas by die Vledermuisdrift gekoop met die hoop dat die pad na die noorde later hier met 'n brug oor die rivier sou gaan en daar dan 'n dorp sou ontwikkel. Metteryd het die vestiging ontwikkel en bestaan uit 'n smitswinkel, meul, besproeiingskanale, winkel, poskantoor, skool en 'n pont oor die rivier. Bome is aangeplant en daar was selfs 'n dokter. Scarbrow het egter in 'n skeepsramp omgekom. Die brug is verder stroomaf nader aan Piketberg gebou en in 1879 is Moorreesburg op die direkte pad na die noorde gestig. Dit was die einde van die droom van dorpsontwikkeling. Vandag is Bridgetown slegs 'n kamkpeerterrein op die oewer van die rivier. Burman, Jose: The man in my boots. Kaapstad: Human & Rousseau, 1994. ISBN 0-7981-3319-8


Dorset is 'n nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Dorset". Sensus 2011.


Bruntville is 'n voorstad, suidoos van die dorpie Mooirivier, in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Bruntville". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Etshenilenduna is 'n swart nedersetting in die Ubuhlebezwe Plaaslike Munisipaliteit, Harry Gwala-distriksmunisipaliteit van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Etshenilenduna". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


KwaNokweja is 'n swart nedersetting in die Ubuhlebezwe Plaaslike Munisipaliteit, Harry Gwala-distriksmunisipaliteit van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek KwaNokweja". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Links en regs is gewoonlik 'n aanduiding van rigting. Die woorde links en regs kan ook 'n posisie aandui, mits dit duidelik is ten opsigte waarvan dit bedoel word. Die betekenis: Oor die algemeen is die regterkant van 'n persoon, die regterkant soos bekyk vanuit die perspektief van daardie persoon. By motorvoertuie geld regs en links ten opsigte van die (normale) ryrigting, by riviere ten opsigte van die stroomrigting. By gewone voorwerpe wat 'n voorkant het, is die regterkant vanuit die perspektief van die toeskouer gesien. Daar bestaan volkere en tale wat bekend is dat hul geen terme vir "links" en "regs" gebruik nie. Daar is iets byvoorbeeld "aan die kant van die berge" of "aan die kant van die boom". Die plek en die omgewing bepaal dan hoe die posisie ten opsigte van die aanskouer of toehoorder beskryf word. Uit die etimologie blyk dit dat 'regs' vanouds as goed beskou word en links as verkeerd. Groet mens iemand met 'n handdruk, dan gebruik mens die ("skoon") regterhand.


Regentskap kan verwys na: Regentskap (Indonesië) Die bestuur of waardigheid van 'n regent Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal, 6de uitgawe. Pearson. 2015. ISBN 978-1-77025-700-9.


Helium-3 (32He) is 'n seldsame isotoop van die element helium. Dit word deur die verval van tritium gevorm. Die isotoop is in 1939 deur Alvarez en Corneg ontdek. In teenstelling met helium-4 bevat die kern van hierdie isotoop nie 'n ewe aantal deeltjies en daardeur 'n kernspin wat nul is nie. Dit beteken dat die deeltjie 'n fermion is pleks van 'n boson en die eienskappe onderkant 4,2K is baie verskillend. Helium-3 is hier op aarde baie seldsaam, maar dit is volop in die sonwind en waarskynlik ook op die maanoppervlak wat hieraan blootgestel is. Omdat die isotoop dalk aantreklik vir kernfusie is, was daar voorstelle gewees om dit op die maan te myn. Helium-3 speel 'n belangrike rol in die kernfusiereaksies wat in die son plaasvind.


Die Verdrag van Windsor is as diplomatieke alliansie tussen die koninkryke van Portugal en Engeland op 9 Mei 1386 in Windsor onderteken en beseël met die huwelik tussen koning Johannes van Portugal I (uit die Huis van Aviz) met Philippa van Lancaster, dogter van Jan van Gent (Engels: John of Gaunt), 1ste hertog van Lancaster. Met sy oorwinning in die Slag van Aljubarrota, waartydens hy deur Engelse boogskutters ondersteun is, is Johannes I (Portugees: João I) as onbetwiste heerser oor Portugal erken en die politieke krisis van die interregnum tussen 1383 en 1385 beëindig. Die bestaande Engels-Portugese alliansie is met die Verdrag van Windsor formeel bekragtig. Die historiese dokument word tans in die Nasionale Argiewe van Portugal bewaar.


Die Eoseen-Oligoseen-uitwissing van 33,7 miloen jaar gelede is een van kleiner uitwissingsvoorvalle in die Aarde se geskiedenis. Dit is nogtans een van die grootste uitwissings van die weekdiere en ander ongewerweldes van die Senosoïkum. Byvoorbeeld in die vlak water voor die Golfkus van die VS verdwyn ongeveer 90% van die weekdierspesies in hierdie tydperk. Daar is gedink dat die oorgang na die Oligoseen 'n klimaatverandering geken het. Die gemiddelde temperature verander nogtans nie so sterk nie. Dit kan uit die aragoniet in die otoliete van visse bepaal word deur die suurstofisotope te bepaal. Indien dit egter noukeurig gedoen word lyk dit of die winters sowat vier grade kouer geword het. Dit hang dalk saam met die verskyning van 'n yskap op Antarktika wat stadig meer na die suidpool beweeg het. Australië en Suid-Amerika het losgeraak en die huidige sirkumpolêre stroom het ontstaan. Dit het glo die klimaat of Antarktika sterk afgekoel en die eerste yslae het daar gevorm. Van die groepe wat verdwyn is die foraminifera Discosyslinidae, Asterocyclinidae en 'n deel van die Nummulitidae, wat destyds baie volop gewees het. Die aarde is ook getref deur komete of asteroïdes in hierdie tydperk soos die Russiese Popigai-meteoor.


Die Goue Akker is 'n winkelsentrum op die hoek van Adderleystraat en Strandstraat in die middestad van Kaapstad. Dit is in die 1970’s deur Sanlam op die terrein van die oorspronklike spoorwegstasie gebou. In 1975 met opgrawings tydens die bouproses is op oorblyfsels afgekom van die noordelike punt van 'n opgaardam wat in 1663 hier op die oorspronklike kuslyn gebou is. Goewerneur Zacharias Wagenaer was baie bekommerd oor die standhoudende voorsiening van skoon drinkwater aan die inwoners sowel as aan die verbygaande skepe. Hy het opdrag gegee dat 'n reghoekige gemesselde opgaardam, bekend as die Nieuwe Bak (ook soms as Wagenaer se tenk), tussen die Fort en die see gebou moes word. Soldate, tuiniers, slawe, seuns en dogters, dus almal, is aan die werk gesit om te grawe en die rotsbodem op te breek. Daarna het die klipmesselaars die mure en sluise voltooi. Na twee maande se werk kon die dam van 45 m lank, 15 m breed en 1½m diep gevul word met 700 000 liter water uit die Varsrivier. In 1671 het Wouter Mostert 'n kanaal van die dam na die kaai gebou.


Tsheleni is 'n swart nedersetting in die Ubuhlebezwe Plaaslike Munisipaliteit, Harry Gwala-distriksmunisipaliteit van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Tsheleni". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Pulau Beringin is 'n onderdistrik (kecamatan) in die regentskap Ogan Komering Ulu Selatan van die provinsie Suid-Sumatra, Indonesië. Die onderdistrik Pulau Beringin is in 2010 verdeel in 13 kelurahan, plekke en dorpe: Anugerah Kemu Aromantai Gunung Batu (Gunungbatu) Kemu Kemu Ulu Pagar Agung Pematang Obar Pulau Beringin Pulau Beringin Utara Simpang Pancur Tanjung Bulan Tanjung Bulan Ulu Tanjung Kari


Pulau Beringin is 'n bestuurslaag in die regentskap Ogan Komering Ulu Selatan van die provinsie Suid-Sumatra, Indonesië. Pulau Beringin tel 3 300 inwoners in die volkstelling  van 2010. Resultate van die volkstelling van 2010, Badan Pusat Statistik, Population_of_Indonesia_by_Village Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Litium-7 (chemiese notasie 73Li) is 'n stabiele isotoop van litium. Dit is die volopste isotoop. Die kern van 73Li kan vir kernspinresonansie gebruik word, hoewel dit 'n kwadrupool besit en hierdeur die resonansielyne verbreed word. Die isotoop is meer volop as 63Li maar sy gevoeligheid is laer en die kwadrupoolverbreding is groter Vir neutrone met snelheid 2200 m/s Hebreeuse Universiteit van Jerusalem Hierdie chemie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan die wikipedia help deur dit uit te brei.


Ga-Madiba is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is 32 km noordwes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ga-Madiba". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Ga-Mankodi is 'n klein Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is 65 km noordwes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ga-Mankodi". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


'n Tektosilikaat is 'n silikaat wat deur die deling van al vier suurstofatome van die SiO4-tetraëders gekenmerk word. Hierdeur verkry die mineraal 'n driedimensionale netwerkstruktuur. Die mees bekende voorbeeld is kwarts en sy nege polimorfe. In hierdie stowwe is die Si:O-verhouding 1:2. Ander voorbeelde is Chalsedoon, Crisopraas, Agaat en Oniks. Soils.co.za. Tulane U.. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sefahlane is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is 28 km wes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Sefahlane". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


’n Stiersprong (Grieks: ταυροκαθάψια, taurokathapsia) is ’n bekende motief in die figuratiewe kuns van die Middel-Bronstydperk, byvoorbeeld in die Minoïese beskawing op Kreta. Dit is ook aangetref in die ryk van die Hetiete in Anatolië, die Levant en die Indusvalleibeskawing. Dit word dikwels beskou as die uitbeelding van ’n ritueel in verband met die verering van die bul, soos dit al in Antieke Egipte voorgekom het. Vandag is dit steeds ’n sportsoort in die suide van Frankryk, waar ’n atletiese persoon ’n akrobatiese sprong oor ’n aanvallende bul (of koei) uitvoer. In dele van Spanje word selfs ’n lang paal gebruik om oor ’n bul paal te spring. Younger het in 1995 drie soorte stierspronge uit die antieke tyd geïdentifiseer: tipe I: Die akrobaat nader die bul van voor af, gryp die horings en maak ’n salto agteroor. tipe II: Die akrobaat nader die bul van voor af, duik oor die horings sonder om aan hulle te raak en druk hom met sy hande op die bul se rug op vir ’n salto agteroor. tipe III: Die akrobaat is afgebeeld in die lug bo die rug van die bul, in die teenoorgestelde rigting as die bul.


Die Indusskrif, ook bekend as die Harappaskrif, is ’n korpus simbole van die Kot Diji- en die Ontwikkelde Harappa-tydperk van die Indusvalleibeskawing, tussen 3500 en 1900 v.C. Die meeste inskripsies wat hierdie simbole bevat, is baie kort en dit maak dit uiters moeilik om te bepaal of hulle deel van ’n skryfstelsel was om ’n taal op skrif te stel of selfs net ’n skryfstelsel simboliseer. Ondanks vele pogings is die "skrif" nog nie ontsyfer nie, maar daar word steeds probeer. Daar is geen bekende tweetalige inskripsie wat sal kan help om dit verstaanbaar te maak nie, en dit lyk nie of die skrif mettertyd baie verander het nie. Die sintaks (as dit so genoem kan word) verskil egter van plek tot plek. Die eerste seël met Harappa-simbole is in 1875 gepubliseer, in ’n tekening deur Alexander Cunningham. Sedertdien is meer as 4 000 voorwerpe met die simbole ontdek, sommige so ver weg as in Mesopotamië. In die vroeë 1970's het Iravatham Mahadevan ’n korpus en konkordansie van Indus-inskripsies gepubliseer met 3 700 seëls en 417 afsonderlike tekens in spesifieke patrone.


Stamford Hill is 'n voorstad van Durban, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit word geadministreer deur die eThekwini Metropolitaanse Munisipaliteit. Die voorstad, geleë aan die Indiese Oseaankus, is nie-residensiëel en bestaan hoofsaaklik uit nie-openbare oop ruimte. Die Kings Park Sportgebied is die tuiste van die Moses Mabhidastadion wat in 2009 geopen is en benut is tydens die 2010 FIFA-Wêreldbeker, sowel as 'n verskeidenheid ander sportplekke en fasiliteite. Noord van die buurt is die Windsor Mashie Gholfbaan en die Durban Buiteklub. Die suidelike gedeelte van die voorstad, op die kus by Batterystrand, is die tuiste van die Waterwêreld en die Suncoast Kasino en vermaakwêreld. Durbanstasie Suncoast kasino en vermaakwêreld Geboue van die Durban-buiteklub Kings Park-stadion regs, 2009, en die Moses Mabhidastadion nog in aanbou "Subplek Stamford Hill". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


New Germany is 'n dorp geleë in die binneland van Durban in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit is aanvanklik ingesluit by Pinetown en nou in eThekwini. Dit is gestig in 1848 deur 'n groep van 183 Duitse immigrante wat hulle gevestig het op 'n katoenplaas genaamd Westville, genoem na die luitenant-goewerneur van Natal, Martin Weste. Jonas Bergtheil het die immigrante na Natal gebring. Die katoen was nie suksesvol nie en die setlaars het begin met die kweek van groente en blomme. Dit is gestig in 1848 en het 'n munisipaliteit geword in 1960. Oorspronklik Neu-Deutschland en daarna vertaal, verwys die naam na die nedersetting wat deur die Duitse immigrante gestig is. "Hoofplek New Germany". Sensus 2001. https://archive.org/details/DictionaryOfSouthernAfricanPlaceNames. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Bellaire is 'n noordelike voorstad van Durban, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit word geadministreer deur die eThekwini Metropolitaanse Munisipaliteit. "Subplek Bellaire". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Euarchontoglires is een van vier hooftakke van die moderne Plasentalia, die plasentale soogdiere. Dit word erken as 'n superorde wat die volgende ekstante ordes bevat: Rodentia Lagomorpha Scandentia Dermoptera Primates Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Euarchontoglires. Wikispecies het meer inligting verwant aan Euarchontoglires Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Tillodontia is 'n orde uitgestorwe plasentale soogdiere uit die Paleo- en Eoseen van Asië, Noord-Amerika en Europa. Hulle is klein tot middelgroot. Die skedel kan 5 tot 37 cm lank wees. Hulle was stewige diere. Trogosus kon effens soos 'n beer gelyk en 150 kg geweeg het. Hulle het taamlik lang, gebuigde kloue en slagtande gehad. Hulle het dalk na wortels en knolle gegrawe. Die snytande lyk effens soos 'n knaagdier s'n, maar hulle is nie daaraan verwant nie. Hulle skelet het steeds primitiewe kenmerke. Hulle het byvoorbeeld nog nege handwortelbene, soos die Eutheria dit ook het. Die later soogdiere het dikwels minder omdat bene versmelt. Die mens het nog agt, beeste en skape net ses. 'n Tillodont soos Esthonyx het taamlik volop in die Laat Paleoseen en Vroeë Eoseen van Noord-Amerika voorgekom. Hulle taksonomiese posisie is onduidelik. Hulle word dikwels as suborde in die asbliktakson Cimolesta geplaas, of in 'n ander asbliktakson "Condylarthra". Daar is ooreenkomste met die Pantodonta en Esthonyx het by die onlangse groot kladistiese ontleding van Halliday et al. (2105) uitgekom tusse Alcidedorbignya ('n Suid-Amerikaanse Pantodont) en Cyriacotherium ('n Kanadese Pantodont) as susterklade van die Pantodont Coryphodon.


Die Elisabethaanse Bybel (Russies: Елизаветинская Библия, Jelizawetinskaja Biblija) is die goedgekeurde weergawe van die Bybel in die Russies-Ortodokse Kerk. Dit is die derde volledige gedrukte weergawe in Kerkslawies, en is in 1751 in Rusland gepubliseer onder, en met die hulp van, die Russiese keiserin Elisabeth. Die vorige weergawes was die Ostrogbybel van 1581 en die Moskoubybel van 1663. Keiser Pieter die Grote het in 1712 ’n oekase uitgereik waarin gelas is dat die gedrukte Kerkslawiese teks versigtig met die Grieks van die Septuagint vergelyk moet word en dat dit in elke opsig daarmee moet ooreenstem. Die hersiening is in 1724 voltooi en opdrag is gegee dat dit gedruk word. Pieter se dood in 1725 het dit egter verhoed. Die manuskrip van die Ou Testament van hierdie hersiening word in die sinodale biblioteek in Moskou gehou. Onder keiserin Elisabeth is die hersieningswerk hervat kragtens ’n oekase van 1744, en in 1751 is ’n hersiene Elisabethaanse Bybel, soos dit genoem word, gepubliseer. Nog drie weergawes is in 1756, 1757 en 1759 gepubliseer, waarvan die een van 1756 effens hersien is.


Die Brontotheriidae is 'n uitgestorwe familie van die orde onewehoewiges. Hulle taksonomiese posisie in onduidelik, hulle is waarskynlik 'n basale groep van die orde. Brontoterië is blaarvreters soos die swartrenoster vandag. Die kleinste spesies was so groot soos 'n hond, maar die grootste was groter as vandag se renosters en het die huidige olifante in grootte genader. Die lede van die subfamilies Brontotheriinae en Dolichorhiniae het benige uitsteeksels op hulle neuse wat soos die horings van renosters lyk, behalwe dat dit nie uit keratien bestaan het nie, maar uit been. Die groep het waarskynlik in Noord-Amerika bestaan (in die Wasatchian, die grens tussen Vroeë- en Midde-Eoseen). In die later deel van die Eoseen was hulle volop op die drie noordelike kontinente. In Noord-Amerika het hulle aan die einde van die Eoseen uitgesterf, in Asië het hulle dalk nog in die Midde-Oligoseen oorleef. 'n Belangrike kenmerk van die familie is die profiel van die kiestande. Die bokiestande het 'n kenmerkende W-profiel. Onder is dit 'n M-profiel.


Die Brandvlei-warmwaterbron het weens die vergroting van die Marais-meer as deel van die Groter Brandvlei-staatswaterprojek verlore geraak. Die bron was 'n ses kilometer suid van Worcester in die rigting van Villiersdorp op die terrein van die Brandvlei-gevangenis. Met die 11 000 m³ water per 24 uur teen 64,2°C wat die bron gelewer het, was dit die sterkste en warmste warmwaterbron in die land. Nou het die bron onder die water verdwyn en loop dit in die dam. Hoër op teen die berg is die aar oopgeboor en word water uitgepomp vir gebruik deur die gevangenis. Hierdie bronwater is suiwer, smaakloos, swak gemineraliseerd en sonder bewese geneeskragtige waarde. Die bron is nooit behoorlik benut nie. Waarskynlik omdat dit ver van die vroeёre hoofroetes na die binneland was en dalk ook omdat dit te warm was. Die naam Brandvlei verwys na die stoomwolke wat uit die bron opgestyg het. Booyens, Bun: Bronwaters van genesing. Die tradisionele warmbron-waterkuur in ons volksgeneeskunde. Kaapstad: Tafelberg; vir die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, 1981. ISBN 0-624-01584-X Die Burger, 6 Februarie, 9 Februarie en 13 Maart 1981.


Dr. Pieter Groenewald (* 27 Augustus 1955) is 'n Suid-Afrikaanse politikus. Hy is die nasionale leier en 'n stigterslid van die Vryheidsfront Plus, lid van die parlement van Suid-Afrika, en lid van die dagbestuur van die Organisasie van Nie-verteenwoordigde Nasies en Volkere. Groenewald was van 1994 tot Maart 2017 die provinsiale leier van die Vryheidsfront Plus in Noordwes en hy was voorsitter van die Vryheidsfront Plus van 11 Augustus 2011 tot 12 November 2016, toe hy as nasionale leier van die party verkies is. Hy was van 1994 tot 1999 voorsitter van die parlement se portefeuljekomitee op verdediging. Groenewald het sy militêre diens by die berede-sentrum in Potchefstroom voltooi en 'n B.luris-graad van die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys verwerf. Hy het ook 'n nagraadse diploma in kommunikasie voltooi, gevolg deur 'n meestersgraad in bestuur en ontwikkeling en 'n doktorsgraad in politieke wetenskap. Hy het talle oorsese studietoere onderneem. "Dr Pieter Groenewald" (Profiel). Vryheidsfront Plus. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Mei 2019. Besoek op 30 Junie 2017.


Die Desmostylia is 'n uitgestorwe orde plasentale soogdiere. Hul fossiele word in mariene sedimente in die Oligoseen-Mioseen van die noordelike Stille Oseaan aangetref. Desmostylia is tradisioneel beskou as die verwantes van die Sirenia en die Proboscidea en dit plaas hulle in die Afrotheria-tak van die plasentale soogdiere. Daar is nogtans nooit fossiele van hulle rondom Afrika se kuste gevind nie en daar is ook kladistiese ontledings wat hulle as 'n basale groep van die Perissodactyla plaas, wat op Laurasiatheria-verwantskap sou dui. Hul tande verskil van alle ander soogdiere s'n en dit is nie seker wat hulle gevreet het nie. Hulle was waarskynlik herbivoor en het dalk kelp gevreet. Hulle was veral seediere maar het soos robbe ook aan land kan kom. Paleoparadoxia Paleoparadoxia Desmostylus Desmostylus Fossils and monophyly of Afrotheria: a review of the current data Alexander. O. Verianov, A.V. Lopatin Jan 2016 Archives of Zoological Museum of Lomonosov Moscow State University, 54, bls. 146-160. "Ucmp Berkeley" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 November 2019.


Apple Music is 'n inteken-musiekstroomdiens wat in drie pakkette aangebied word: indiwidu, familie, en student. Die produk wat Apple Music bied, is 'n soortgelyke aan Google Music en Spotify. Apple Music is in meer as 100 lande beskikbaar en dit word in Suid-Afrika verkoop vir tussen R29,99 per maand vir die studentepaket en R89,99 per maand vir die familiepakket. Tot ses persone kan op één familiepakket gelyktydig ingeteken wees. "Take Apple Music for a spin" (Pamflet). Apple. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Augustus 2017. Besoek op 30 Junie 2017. "Apple Music now in South Africa" (Artikel). MyBroadband (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Julie 2019. Besoek op 30 Junie 2017. Amptelike webwerf


Kagiso Media is 'n Suid-Afrikaanse media maatskappy wat ten volle besit word deur Kagiso Tiso Holdings en beskryf hulself as 'n "black controlled company". Kagiso Media besit aandele in die volgende radiostasies: Kagiso Media. ""What we do"" (in Italiaans). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Januarie 2018. Besoek op 1 Julie 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Fairey Firefly was 'n veg- en verkenningsvliegtuig wat deur die Britse Vloot gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog op hulle vliegdekskepe. Dit was 'n tweesitplek, eenmotorige monovlerkvliegtuig. Dit het die Fairey Fulmar vervang. Die vliegtuig het sy nooiensvlug op 22 Desember 1941 voltooi. Die vliegtuig se vlerke kon terugvou sodat dit in die loods van 'n vliegdekskip kon pas. Die Mk1, toegerus met 'n Griffon-motor, was ongeveer 64km/g vinniger as die Fulmar met 'n Merlin-motor; tog was dit nog te stadig vir die gemiddelde vegvliegtuig van die tyd. Die Firefly was beter bewapen as die Fulmar; dit het oor vier 20 mm kanonne beskik teenoor die Fulmar se agt masjiengewere. 'n Voordeel van die Firefly is dat dit goeie hanteringseienskappe teen lae snelhede het, 'n absolute vereiste vir 'n vliegdekgebaseerde vliegtuig. Daar is vroeg reeds in die produksie ook 'n nagvegterweergawe van die Fairey Firefly ontwikkel. Dit is toegerus met klein onderskepradars in die vlerke. Die ekstra toerusting aanboord het egter die vliegtuig se gravitasiepunt beinvloed en die nagvegter se romp is verleng met 47,7 cm. Die model het bekend gestaan as die N.F2.


Wiggins is 'n groot Swart woonarea in sentraal-Durban, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Subplek Wiggins". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Mount Vernon is 'n voorstad in die suide van Durban, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Subplek Mount Vernon". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Sea Cow Lake is 'n noordelike voorstad in Durban, Suid-Afrika. "Subplek Sea Cow Lake". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Broadway, Durban is 'n noordelike voorstad van Durban, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit word geadministreer deur die eThekwini Metropolitaanse Munisipaliteit. "Subplek Broadway, Durban". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Alfred Nesi is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Madala Ntombela is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Leonard Ramatlakane is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Barbara Thomson is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Derrick America is 'n Suid-Afrikaanse politikus wat tans 'n lid van die Wes-Kaapse provinsiale parlement is, waar hy die Demokratiese Alliansie verteenwoordig. Hy was 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika van 2014 tot 2019. America was 'n raadslid van die Stad Kaapstad Metropolitaanse Munisipaliteit tussen 2011 en 2014. (en) Gerber, Jan (4 Junie 2019). "Former Bitou mayor to chair Western Cape's Scopa". News24. Besoek op 3 Julie 2020. (en) Mr. Derrick America. People's Assembly.


Timothy Brauteseth is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die DA. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Tandeka Gqada is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die DA. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hlomela Bucwa is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die DA. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Thomas Hadebe is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die DA. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Chantel King (gebore 2 Desember 1976) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Richard Majola is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die DA. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Conorete is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Conorete erectum (Schulze, 1899) Conorete gordoni Reiswig & Kelly, 2011 Conorete mucronatum (Wilson, 1904) Conorete pourtalesi Reiswig & Dohrmann, 2014


Cribrospongiidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Stereochlamis Schrammen, 1912


Peter Clarke (1929–2014) was ’n selfgeskoolde Suid-Afrikaane kunstenaar, skrywer en digter. Hy is veral bekend vir sy grafiese werk, meestal landskappe van die Kaapse Vlakte en Tesselaarsdal. Hy het sterk sosiale kommentaar op die Apartheidstelsel gelewer, soos dit veral bruin mense geraak het. Sy werk is met verskeie internasionale toekennings bekroon. Clarke is op 2 Junie 1929 in Simonstad gebore. In 1972 is hulle onder die Groepsgebiedewet gedwing om na Ocean View te trek. Hy verlaat die hoërskool in 1944, waarna hy tot 1956 op die dokke werk. Daarna neem hy 'n drie maande lange vakansie na Tesselaarsdal, 'n klein boerderye-dorpie naby Caledon in die Suidwes-Kaap, waar hy sy artistieke loopbaan begin. Hy hou sy eerste solo-uitstalling in 1957. Sy lewenslange vriend, die digter James Matthews, het hom hiermee help. Uiteindelik sou hy meer as 70 solo-uitstallings in Suid-Afrika, Nigerië, Kenia, Australië, VSA, Noorweë, Israel, Oostenryk en die Verenigde Koninkryk hou. Hy het ook talle groepskoue in Suid-Afrika en lande soos Joego-Slawië, Duitsland, Brasilië, Italië, Argentinië, Botswana, Japan, Switserland en Frankryk besoek.


Alan Ross McLoughlin is 'n Suid-Afrikaanse prokureur, aktebesorger en politikus. Hy was 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie. Alan McLoughlin op People's Assembly Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Mellonympha is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Mellonympha mortenseni (Burton, 1928) Mellonympha velata (Thomson, 1873)


Nodastrella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Nodastrella asconemaoida Dohrmann, Göcke, Reed & Janussen, 2012 Nodastrella nodastrella (Topsent, 1915)


Pheronema is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Pheronema amphorae Reiswig, 1992 Pheronema annae Leidy, 1868 Pheronema barbulosclera Lévi, 1964 Pheronema carpenteri (Thomson, 1869) Pheronema conicum Lévi & Lévi, 1982 Pheronema echinatum Ijima, 1927 Pheronema giganteum Schulze, 1886 Pheronema globosum Schulze, 1886 Pheronema hemisphaericum (Gray, 1873) Pheronema ijimai Okada, 1932 Pheronema megaglobosum Tabachnick, 1988 Pheronema nasckaniense Tabachnick, 1990 Pheronema pilosum Lévi, 1964 Pheronema pseudogiganteum Tabachnick & Lévi, 2000 Pheronema raphanus Schulze, 1895 Pheronema semiglobosum Lévi & Lévi, 1982 Pheronema surugense Okada, 1932 Pheronema weberi Ijima, 1927


Plakina is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Homoscleromorpha. Plakina atka Lehnert, Stone & Heimler, 2005 Plakina australis (Gray, 1867) Plakina bioxea Green & Bakus, 1994 Plakina bowerbanki (Sarà, 1960) Plakina brachylopha Topsent, 1927 Plakina coerulea Cedro, Hajdu & Correia, 2013 Plakina corticioides Vacelet, Vasseur & Lévi, 1976 Plakina corticolopha Lévi & Lévi, 1983 Plakina crypta Muricy, Boury-Esnault, Bézac & Vacelet, 1998 Plakina dilopha Schulze, 1880 Plakina elisa (De Laubenfels, 1936) Plakina endoumensisMuricy, Boury-Esnault, Bézac & Vacelet, 1998 Plakina fragilis Desqueyroux-Faúndez & Van Soest, 1997 Plakina jamaicensis Lehnert & Van Soest, 1998 Plakina jani Muricy, Boury-Esnault, Bézac & Vacelet, 1998 Plakina microlobata Desqueyroux-Faúndez & Van Soest, 1997 Plakina monolopha Schulze, 1880 Plakina muricyae Cruz-Barraza, Vega & Carballo, 2014 Plakina pacifica Desqueyroux-Faúndez & Van Soest, 1997 Plakina paradilopha Cruz-Barraza, Vega & Carballo, 2014 Plakina reducta (Pulitzer-Finali, 1983) Plakina tanaga Lehnert, Stone & Heimler, 2005 Plakina tetralopha (Hechtel, 1965) Plakina tetralophoides Muricy, Boury-Esnault, Bézac & Vacelet, 1998 Plakina topsenti (Pouliquen, 1972) Plakina trilopha Schulze, 1880 Plakina versatilis (Schmidt, 1880) Plakina weinbergi Muricy, Boury-Esnault, Bézac & Vacelet, 1998


Poliopogon is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Poliopogon amadou Thomson, 1878 Poliopogon claviculus Tabachnick & Lévi, 2000 Poliopogon maitai Tabachnick, 1988 Poliopogon mendocino Reiswig, 1999 Poliopogon micropentactinus Tabachnick & Lévi, 2000 Poliopogon zonecus Tabachnick & Lévi, 2000


Rhabdodictyum is 'n monotipiese genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Rhabdodictyum delicatum Schmidt, 1880


Heinrich Cyril Volmink was 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die DA. Heinrich Volmink op Twitter "Heinrich Cyril Volmink". People's Assembly. Besoek op 7 Julie 2018. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Bernard Joseph is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Economic Freedom Fighters. Bernard Joseph op Twitter Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Abinaar Matlhoko is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Economic Freedom Fighters. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Magdalene Moonsamy is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Economic Freedom Fighters. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Mangaqa Mncwango is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Inkatha-Vryheidsparty. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ncedisi Filtane is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die United Democratic Movement. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Anoxycalyx ijimai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Anoxycalyx en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Kirkpatrick. Van Soest, R. (2011). Anoxycalyx ijimai Kirkpatrick, 1907. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=172009.


Aphrocallistes beatrix is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Aphrocallistes en behoort tot die familie Aphrocallistidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1858 deur Gray. Van Soest, R. (2011). Aphrocallistes beatrix. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=134380.


Aspidoscopulia furcillata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Aspidoscopulia en behoort tot die familie Farreidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1990 deur Lévi. Van Soest, R. (2011). Aspidoscopulia furcillata (Lévi, 1990). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171734.


Hester Rossouw (26 April 1895 – Paarl, Wes-Kaap, 1 Julie 1988) was die eggenote van die NG predikant dr. Servaas Rossouw en moeder van Suid-Afrika se staatspresidentsvrou Elize Botha. As pastoriemoeder het sy saam met haar man gearbei in die gemeentes Nuwe Kerk van 1920 tot 1921, Senekal tot 1926, Albertinia tot 1930, Swellendam tot 1944 en daarna tot enkele jare voor sy dood op Maandag 11 Junie 1956 in Maitland. Haar man was ’n boorling van Montagu wat sy voorbereidende studie aan die Victoria-kollege voltooi en in 1914 na Princeton in die VSA gegaan en sy proponentseksamen daar afgelê en toe sy M.A. aan die Universiteit van Chicago behaal het. Eindelik het hy in Louisville, Kentucky, sy doktorsgraad in godgeleerdheid magna cum laude verwerf onder die toe wêreldbekende prof. A.T. Robertson. Ná sy promosie in Amerika is hy na Amsterdam in Nederland waar hy aan die Vrije Universiteit en die Universiteit van Amsterdam sowat ses maande klas geloop het, onder andere onder dr. Bavinck, dogmatikus. In dié tyd het dr.


Caulophacus antarcticus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Caulophacus en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Schulze & Kirkpatrick. Van Soest, R. (2011). Caulophacus antarcticus Schulze & Kirkpatrick, 1910. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=172051.


Gildes was beroepsorganisasies wat in die Middeleeue kenmerkend was vir die gemeenskapslewe van Wes-Europese stede en wat vername sosiaal-ekonomiese funksies vervul het. Gildes het rondom die 11e eeu uit die destydse broederskappe van stroop- en krygsbendes, monnike en rondreisende koopmanne ontstaan. Die religieuse grondslag van die broederskappe het deur die eeue by gildes bly voortbestaan. Die eerste gildes was handelsgildes. Later het die verskillende ambagte hul eie gildes gevorm, wat gewoonlik uit leerjongens, vakmanne of dagloners en meesters bestaan het. Die gildebestuur het uit verkose meesters bestaan en het reëls neergelê vir die opleiding van ambagsmanne, werkprosedures, pryse en dies meer. Vir die verbreking van die reëls is swaar boetes opgelê. Daarby het gildes ook die sosiale gedrag van hul/ede voorgeskryf en toegesien dat lede tydens siekte of dood ondersteun word. In die 14e eeu, toe gildes op hul magtigste was, het hulle baie invloed in die stedelike bestuur gehad en in sommige streke selfs die stedelike beheer oorgeneem. Hierdie periode was egter net van korte duur en daarna moes die gildes baie van hul politieke en ekonomiese mag afstaan.


Poliopogon claviculus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Poliopogon en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2000 deur Tabachnick & Lévi. Van Soest, R. (2011). Poliopogon claviculus Tabachnick & Lévi, 2000. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171583. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Regadrella okinoseana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Regadrella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Ijima. Van Soest, R. (2011). Regadrella okinoseana Ijima, 1896. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171875. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rossella antarctica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Rossella en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Carter. Van Soest, R. (2011). Rossella antarctica Carter, 1872. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=172090. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rossella ijimai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Rossella en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Rossella ijimai Dendy, 1924. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=414519. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rossella mortensi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Rossella en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Burton. Van Soest, R. (2011). Rossella mortensi Burton, 1928. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=172100. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rossella schulzei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Rossella en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Kirkpatrick. Van Soest, R. (2011). Rossella schulzei (Kirkpatrick, 1907). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=172108. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Scleroplegma lanterna is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Scleroplegma en tot die familie Diapleuridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1879 deur Schmidt. Van Soest, R. (2011). Scleroplegma lanterna (Schmidt, 1879). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171832. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sympagella johnstoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Sympagella en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Sympagella johnstoni (Schulze, 1886). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171964. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema cupressiferum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Hyalonema cupressiferum Schulze, 1893. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171418. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.