Begonia is ’n genus meerjarige blomplante in die familie Begoniaceae. Die genus bevat, volgens 'n onlangse telling, 1 795 verskillende spesies. Begonias is inheems aan klam tropiese en subtropiese klimate. Sommige spesies word in koeler klimate algemeen as huisplante gekweek. Hulle het pragtige, kleurryke blomme, wat kelkblare het maar nie kroonblare nie. Met sy talle spesies is Begonia die sesde grootste blomplantgenus. Die plante is grond- en soms lugplante en kom voor in die tropiese en subtropiese klimate van Suid- en Sentraal-Amerika, Afrika en Suid-Asië. Begonias word in drie hoofgroepe verdeel volgens hul wortelstelsel: wortelknol-, veselwortel- en wortelstok-plante. Hulle is eenslagtig en die manlike en vroulike blomme kom apart aan dieselfde plant voor; die manlike blom het verskeie meeldrade en die vroulike blom ’n groot onderstandige vrugbeginsel en twee tot vier vertakte en verdraaide stampers. Die vrug bevat gewoonlik talle klein saadjies. Die blare is dikwels groot met vlekke of strepe. ’n Paar van die gewilde spesies is: Begonia coccinea Begonia grandis Begonia obliqua Begonia rex Die volgende kultivars en kultivargroepe kom voor: Begonia 'Immense' Begonia × sedenii Begonia × semperflorens-cultorum Begonia × tuberhybrida As die plant se blare ongesond lyk, is dit waarskynlik te nat en koud of te warm en droog.


Jeremiah Horrocks (1618 – 3 Januarie 1641) was 'n Engelse sterrekundige. Hy was die eerste persoon wat kon bewys dat die Maan in 'n elliptiese wentelbaan om die Aarde beweeg. Hy was ook die enigste persoon wat die oorgang van Venus in 1639 voorspel het. Hy en sy vriend, William Crabtree, het dié gebeurtenis waargeneem en gedokumenteer, die eerste mense wat dit gedoen het. Horrocks is op 'n jong 22-jarige ouderdom oorlede. Weens sy vroeë dood en die chaos van die Engelse Burgeroorlog het sy verhandeling, Venus in sole visa, byna verlore geraak. Vandag word hy as een van die stigterslede van die Britse sterrekunde erken. Allan Chapman , Jeremiah Horrocks: His Origins and Education Geargiveer 15 Oktober 2007 op Wayback Machine, Longton Online, Maart 1994. Peter Aughton, The Transit of Venus. The Brief Brilliant Life of Jeremiah Horrocks, Father of British Atronomy, Weidenfield & Nicolson, London, 2004. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Jeremiah Horrocks. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die poedoe is ’n genus takbokke van Suid-Amerika met twee spesies. Hulle is die kleinste van al die takbokke. Die naam Pudu is in 1850 gekies as die naam van die genus. Dit kom van die Suid-Chileense inheemse woord "pudú". Daar is twee spesies: die noordelike poedoe (Pudu mephistophiles) van Colombia, Ecuador en Peru en die suidelike poedoe (Pudu puda) van Suid-Chili en Suidwes-Argentinië. Hulle is die heel kleinste takbokke. Hul hoogte wissel tussen 32 en 44 cm en hulle is tot 85 cm lank. Albei word (in 2015 nog) as "kwesbaar" geklassifiseer deur die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur (IUBN). Die poedoe kom voor in die gematigde reënwoude van Suid-Amerika waar die digte bosse en bamboes beskerming bied teen roofdiere. Die klimaat van die poedoe se verspreidingsgebied bestaan uit twee seisoene: ’n klam, matige winter en ’n droë somer. Die reënval in dié streke van Argentinië en Chili wissel tussen 2 en 4 m per jaar. Poedoes word bedreig deur die vernietiging van hul reënwoudhabitat. Die gebiede word ontboom vir menslike ontwikkeling, beesboerdery, landbou en eksotiese boomplantasies.


Hippotragus is 'n genus van wildsbokke in die familie van horingdraers (Bovidae) en die orde van ewehoewiges (Artiodactyla). Die genus word in dele van Afrika aangetref. Die genus omvat twee lewende en een uitgestorwe spesie: Bastergemsbok, Hippotragus equinus Bloubok, Hippotragus leucophaeus (uitgesterf) Swartwitpens, Hippotragus niger Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Hippotragus. Wikispecies het meer inligting verwant aan Hippotragus Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Gemsbokke (ook spitsbokke of spiesbokke genoem) is 'n genus van wildsbokke wat in die droë gebiede van Afrika en Arabië voorkom. Hulle is gehoefde soogdiere wat vinnig kan hardloop en tot die subfamilie van perdagtige wildsbokke (Hippotraginae) behoort. Hierdie bokke vorm troppe van 8 tot 60 individue. Pasgebore kalwers kan minute na hul geboorte reeds saam met die trop hardloop. Hulle het 'n lewensduur van ongeveer 20 jaar. Van die spesies (soos die Arabiese gemsbok) is weens siektes en die jag daarvan bedreigd. Gemsbokke is herbivore (hulle vreet plante). Hulle vreet gras, struike en wortels, en spandeer die meeste van hul tyd aan beweiding. Die bokke is almal herkouers; hulle sluk hul voedsel sonder om dit te kou. Ná 'n ruk sal hulle gedeeltes daarvan opbring en herkou, voordat hulle dit finaal insluk. Hulle is aangepas om in droë gebiede te oorleef en kan weke klaarkom sonder om water te drink, aangesien hulle baie van die water wat hulle benodig, kry van die plante wat hulle vreet.


Die Groupe PSA (in Afrikaans, Groep PSA; afgekort PSA; soms Peugeot-Citroën genoem; vorige naam, 1991–2016, PSA Peugeot Citroën) is 'n multinasionale korporasie wat motorvoertuie vervaardig. PSA staan vir Peugeot Société Anonyme. Die belangrikste fabrieke is geleë in Europa (Frankryk, Spanje, Portugal, die Tsjeggiese Republiek, Slowakye, Italië), in Asië (Turkye, Iran, China), in Afrika (Marokko, Nigerië), en Latyns-Amerika (Brasilië, Argentinië). Die belangrikste markte vir PSA in 2014 was in Wes-Europa en China. PSA se aandele vorm sedert 23 Maart 2015 deel van die CAC 40-mandjie op die effektebeurs Euronext in Parys. In 2015 het PSA 2 973 000 motors verkoop, 'n groei van 1.17% teenoor 2014. Na 88 jaar van eienaarskap het General Motors Opel en Vauxhall Motors in 2017 aan die Franse motorvervaardiger PSA verkoop. Die Peugeot 208. Die DS 6WR, spesifiek vir die Chinese mark gebou. Die Citroën C4 Cactus. Carlos Tavares, voorsitter van die Raad sedert 1 April 2014. Die Citroën DS, oorspronklike model.


Die Bivanedam is geleë in die Bivanerivier in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dam is in 2000 voltooi en het 'n bakmaat van 115 miljoen m3. Lys van grootste damme in Suid-Afrika


Nandonidam is 'n dam in die Levuburivier in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Die dam is in 2005 geopen. Lys van grootste damme in Suid-Afrika List of South African Dams


Thomas Alexandre Dumas Davy de la Pailleterie (Frans: [tɔma alɛksɑ̃dʁ dyma davi də la pajətʁi]; ook bekend as Alexandre Dumas en Generaal Dumas; 25 Maart 1762 – 26 Februarie 1806) was 'n generaal in die Franse republikeinse leer tydens die Franse Rewolusie. Gedurende die revolusionêre oorloë het Dumas 'n sleutelrol gespeel. Sy strategiese oorwinnings het die hoë bergpasse deur die Alpe in Franse hande gelaat, wat hulle in staat gestel het om 'n nuwe veldtog teen die Oostenrykers in Italië te loods. Dumas het die hoogste rang behaal wat nog ooit deur 'n persoon van Afrika-herkoms in 'n Europese weermag bereik is. Hy was die eerste gekleurde persoon wat as 'n brigadier-generaal aangestel is en die eerste luitenant-generaal (Général de division) en die enigste hoofbevelvoerder van 'n leer (Général d'armée). Hy was later die bevelvoerder van verskeie leergroepe, onder andere die Armée des Alpes, die Armée des Pyrénées orientales en die Armée de l'Ouest. Dumas is ook beroemd as die pa van die bekende Franse skrywer Alexander Dumas (Die drie musketiers, Die Graaf van Monte Christo).


Herbert is 'n historiese naam vir die landdrosdistrik en afdelingsraadgebied van Douglas in Griekwaland-Wes in die teenswoordige Noord-Kaap. In 1876 was daar oor die gebied die Diamantveldkwessie. Na die bylegging van die grensgeskil tussen die Kaapkolonie en die Oranje-Vrystaat het die Kaapkolonie die gebied verdeel in die distrikte Herbert, Hay, Upper Hay, Barkly en Kimberley. Herbert is vernoem na Henry Howard Moyneux Herbert, die vierde graaf van Carnarvon (1831–1890), die Britse minister van kolonies van 1866 tot 1867 en weer van 1874 tot 1878. Suidwes van Douglas is die nedersetting Salt Lake. Dit lê in die gebied voorheen bekend as Albania. In 1854 reeds het die OVS-regering die aanspraak van Waterboer op die grond tussen die Oranjerivier en die Vetberglyn, Albania genaamd, erken. Albania moet nie verwar word met Albanie (oftewel die Zuurveld) in die Oos-Kaap nie. Ook nie met die land Albanië in die suidooste van Europa nie. Lys van streeksname in Suid-Afrika


Bonaeropark is 'n voorstad van Kemptonpark, aan die Oos-Rand van Suid-Afrika. Dit lê direk oos van die O.R. Tambo Internasionale Lughawe geleë en val onder beheer van die Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit. "Subplek Bonaeropark". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Makhushane is 'n township naby Phalaborwa in die ooste van die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder die beheer van die Ba-Phalaborwa Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer. Nabygeleë dorpe sluit in Phalaborwa (12 km), Lulekani (10 km), Namakgale en Ga-Mashishimale op die R71 teerpad na Gravelotte. In 2011 het die dorp 'n bevolking van 12 500 gehad. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Makhushane". Sensus 2011.


Die Appalache-bergreeks of Appalachiese Gebergte is 'n lang bergreeks in Noord-Amerika. Die bergreeks is deels in Kanada, maar grotendeels in die noordooste van die Verenigde State van Amerika geleë. Dit strek oor 'n lengte van 1 500 myl vanaf die eiland Newfoundland in Kanada tot in die middel van Alabama in die VSA. Die individuele berge is gemiddeld 900 meter (3 000 voet) hoog. Die hoogste piek is Mount Mitchell in Noord-Carolina (2 037 m of 6 684 voet). Mount Mitchell is die hoogste punt in die VSA oos van die Mississippirivier, asook die hoogste punt in die ooste van Noord-Amerika. Vandag is die Appalache slegs die afgetakelde oorblyfsels van 'n eens enorme bergreeks. Die berge is omtrent 480 miljoen jaar gelede gedurende die Ordovisium-tydperk gevorm en was destyds omtrent so hoog soos die Alpe en die Rotsgebergte. Die Appalachiese Staproete is 'n lang staproete wat byna oor die volle lengte van die bergreeks strek. Die gebied bevat talle steenkoolvelde. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 "The mountains that froze the world" (in Engels). AAAS.


Die Gereformeerde kerk Randburg is die grootste gemeente in die GKSA se Klassis Groter-Johannesburg In dié Klassis is Randburg meer as twee keer groter as die naasgrootste gemeente, Linden; trouens, dit bevat 45 persent van al die lidmate in die Klassis se 15 gemeentes. In die hele Kerk was dit einde 2015 met ’n sieletal van 2 062 die naasgrootste gemeente; net Wapadrant met ’n sieletal van 2 218 was toe groter. Vanweë die gemeente se geskiedenis beslaan dit ’n reusegebied wat stadsgebiede insluit soos Randburg self, Braamfontein, Bryanston, Craighall Park, Fourways, Jukskeipark, Melville, Sandringham, Sandton (wes van die M2), Sunninghill en Witkoppen. Die Gereformeerde kerk Randburg, in sy oorspronklike gedaante, het in 1960 van Linden afgestig met 320 belydende en 264 dooplidmate. Kort voor lank het die nuwe gemeente ’n ruim kerkgebou met ’n spitstoring laat bou op die hoek van Main- en Rockstraat, Bordeaux, Randburg, nadat hulle eers vir eredienste byeengekom het by Sentraalweg 119, Linden-uitbreiding.


Die Geminides is ’n meteoorreën wat deur die voorwerp 3200 Phaethon veroorsaak word; dit is vermoedelik ’n Pallas-asteroïde met ’n rotskomeetwentelbaan. Die Geminides en Quadrantides is die enigste meteoorreëns wat nie deur ’n komeet veroorsaak word nie. Die meteore van dié reën beweeg stadig en kan in Desember gesien word – die hoogtepunt is die oggend van 14 Desember. Die reën word blykbaar elke jaar intenser en tydens onlangse voorvalle is 120 tot 160 meteore per uur waargeneem onder die beste sigtoestande, gewoonlik omstreeks 02:00 tot 03:00. Die Geminides is in 1862 die eerste keer waargeneem – baie meer onlangs as ander meteoorreëns soos die Perseïdes (36 n.C.) en Leonides (902 n.C.). Die Geminides lyk of hulle van ’n sentrale punt in die sterrebeeld Tweeling kom, vandaar hul naam. Hulle kan egter op enige plek aan die hemelruim voorkom en lyk dikwels gelerig. Noord van die ewenaar styg die uitstralingspunt net voor sonsopkoms. In die Suidelike Halfrond word die uitstralingspunt eers omtrent middernag sigbaar. In die Noordelike Halfrond kan meer meteore gesien word omdat die uitstralingspunt hoër in die lug is.


Pine Valley is 'n 60% kleurlingwoonbuurt in die Koue Bokkeveld, geleë aan die westekant van Wolseley, en is sinoniem met kersieboorde en sneeu in die winter. Dit ressorteer onder die Witzenberg Plaaslike Munisipaliteit, wat onder beheer van die Kaapse Wynlande-distriksmunisipaliteit val. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Pine Valley". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Geelrant-bontpaling (Gymnothorax flavimarginatus) is 'n bontpaling wat wydverspreid voorkom in die Stille en Indiese oseane; meer spesifiek die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Yellow-edged moray. Die vis word tot 120 cm lank en is een van die grootste bontpalings. Die lyf is geelbruin en vol bruin spikkels. Die voorkop is persbruin, die oë oranje en daar is 'n groot swart vlek op die kieue-opening. Die agterkant van die vinne het geelgroen rante. Die vis leef in kusrotsareas, platriwwe en aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat 1 tot 50 m diep is. Die vis is 'n alleenloper en skuil in gate en skeure in die riwwe. Hulle word dikwels gesien waar net die kop uit sy skuiling steek; hulle verlaat die skuiling min bedags. Die bontpaling is nie aggressief nie behalwe as dit uitgelok word. Hulle maak snags jag op skaaldiere en klein vissies. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.


Paballelo is 'n township van Upington, geleë digby die oewer van die Oranjerivier in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. "Hoofplek Paballelo". Sensus 2011.


Die Gespikkelde koraalskuiler (Caracanthus madagascariensis) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan; ook aan die kus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Spotted croucher. Die vis word slegs 5 cm lank. Die vis is liggrys tot pienkerig van kleur en bedek met verskeie klein rooi tot maroen onreëlmatige kolletjies en vlekke. Hulle is alleenlopers of kom in klein groepies voor. Hulle jag klein vissies en skaaldiere snags. Die vis is sku en moeilik om te sien. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 http://www.fishbase.de/summary/Caracanthus-madagascariensis.html


Kālidāsa (Sanskrit: कालिदास) was 'n klassieke Sanskrit-skrywer en word allerweë beskou as die grootste digter en dramaturg van die Sanskrit-taal. Sy toneelstukke en gedigte is hoofsaaklik op Hindu-mitologie en filosofie gebaseer. Kālidās het drie toneelstukke geskryf: Mālawikāgnimitra ("Mālavikā en Agnimitra"), Abhijñānashākuntala ("Die Erkenning van Shakuntala"), en Vikramorwasheeya ("In Verband met Vikram en Urwashi"). Abhijñānashākuntala, wat as 'n meesterstuk word beskou, is sy eerste toneelstuk wat tot Engels en Duits vertaal is. Dit vertel die verhaal van koning Dushyanta, wie verlief geraak het op Shakuntalā, 'n landelike dame uit die bos. Kālidās het twee epiese gedigte geskryf, Raghuvamsha ("Dinastie van Raghu") en Kumārasambhawa ("Geboorte van Kumar Kartikeya"), en die liriese Meghadoota ("Wolk-boodskapper") en Rutusamhāra ("Die Eksposisie van die Seisoene"). (en) K.D. Sethna. Problems of Ancient India, p. 79-120 (chapter: "The Time of Kalidasa"), 2000 New Delhi: Aditya Prakashan.


'n Haikoe is 'n digvorm (ontleen aan die Japannese digkuns) met 5 klankgrepe (soos lettergrepe) in die eerste reël, sewe in die tweede reël en weer vyf in die laaste reël. Gewoonlik is daar 'n verwysing na 'n spesifieke seisoen êrens in die gedig. Retseh la Grange, 'n Afrikaanse haikoe-digter. Japannese letterkunde Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Bloukleintand-jobvis (Aphareus furca) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan; meer spesifiek die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Blue smalltooth jobfish. Die vis word tot 40 cm lank, sy lyf is lank en die stertvin is diep gevurk. Die rug en bo-sykante is persbruin en die laersykante is staalblou. Die vis het 'n groot bek. Die rante van die kieudeksels en die stert is donker. Gedurende paartyd mag die mannetjie se voorkop geel word. Die vis leef in die middelwatersone bo of naby aflandige riwwe en tropiese strandmere in water wat tot 120 m diep is. Hulle is gewoonlik alleenlopers maar kan ook in klein groepies voorkom en vreet klein vissies en skaaldiere. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 Cuvier, G. & A. Valenciennes 1830.


’n Mihrab (ook soms miegraab gespel; Arabies: محراب|محراب) is ’n halfronde gebedsnis in die muur van ’n moskee wat die kiebla (die rigting van die Kaäba in Mekka) aandui, en dus die rigting waarin Moslems moet bid. Die muur waarin die mihrab is, staan bekend as die kieblamuur. Die woord is moontlik afgelei van die Arabiese werkwoord ḥariba ("veg", van die stam Ḥ-R-B) en beteken dus iets soos "slagveld" of "plek om te veg" (met Satan). Die woord mihrab het aanvanklik ’n niegodsdienstige betekenis gehad; dit was ’n spesiale kamer in ’n huis of ’n troonkamer in ’n paleis. Die term is dus deur die Islamitiese profeet Mohammed gebruik vir sy eie privaat gebedskamer. Van daar af was ook toegang tot die aangrensende moskee, en die profeet sou die moskee deur hierdie kamer binnegaan. Tydens die bewind van die Uthman ibn Affan (r. 644–656) het die kalief gelas dat ’n teken teen die muur van die moskee in Medina aangebring word sodat pelgrims maklik kan sien in watter rigting hulle moes bid (dus na Mekka).


Internasionale Geletterdheidsdag word jaarliks op 8 September gevier om die noodsaaklikheid van geletterdheid vir persoonlike, ekonomiese en politieke bemagtiging van individue en gemeenskappe onder die aandag van die wêreld te bring. Dié Unesco gedenkdag is op 17 November 1965 geproklameer in opvolging van 'n aanbeveling deur die Wêreldkongres van Ministers van Onderwys oor die Uitwissing van Ongeletterdheid in Teheran om 'n gekoördineerde program van aksie teen ongeletterdheid van stapel te stuur. Op daardie stadium was 44% van die wêreldbevolking ongeletterd. Vyftig jaar later is die getal ongeletterdes gehalveer. In 2016 is ongeveer 758 miljoen persone van 15 jaar en ouer, 20% van alle volwassenes, basies ongeletterd. Twee derdes van die getal is vroue. Geletterdheid onder die jeug (15 tot 24 jaar) staan tans op 91% danksy beter toegang tot skole en verpligte onderwys in die meeste lande. In Sub-Sahara Afrika is die syfer slegs 71% en onder jong vroue slegs 65%. Volgens 'n verslag van Unesco was daar in 2013 124 miljoen kinders wat nie skool bygewoon het nie, meer as die helfte hiervan in Afrika.


Die bleekband-stekelwang (Scolopsis ghanam) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan; meer spesifiek die Rooisee, die Persiese Golf en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van Mosambiek. In Engels staan die vis bekend as die Paleband spinecheek. Die vis word tot 20 cm lank. Die vis se lyf is silwer-grys met verskeie swart of donker bruin kolle op die kante. Daar is ook afwissellende wit en swart strepe bokant die sylyn wat tot op die kop strek. Die vinne is blougrys. Die vis leef in vlak areas naby koraalriwwe in water wat 1 tot 20 m diep is. Hulle is alleenlopers maar kom ook in pare voor. Die vis vreet wurms en klein bodemongewerweldes. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies Scolopsis ghanam by Fishbase. The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3


Die 2013 Formule Een Japannese Grand Prix is op 13 Oktober 2013 op die Suzuka Internasionale Renbaan in Japan gehou. Dit was die vyftiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Sebastian Vettel in sy Red Bull-Renault gewen. (nl) Japanese GP: final grid line-up (nl) Tien startplekken straf voor Pic en Bianchi


Jac J. Brits (*16 Augustus 1932, Carnarvon –) is ’n Afrikaanse dramaturg en skrywer. Jacobus Johannes Brits is op 16 Augustus 1932 op Carnarvon gebore as derde oudste seun in ’n gesin van nege. Hy word groot op Beaufort-Wes en matrikuleer in 1949 aan die Hoërskool Sentraal op die dorp. Hierna werk hy by verskeie instansies, onder andere ’n lewensversekeringsmaatskappy, waarna hy in Januarie 1958 oorsee gaan waar hy vyf jaar in Londen woonagtig is en terselfdertyd aan die Italiaanse Skool vir Sang in die stad studeer. Gedurende vakansies en naweke verken hy Europa. Na sy terugkeer in Desember 1962 ontmoet hy die maatskaplike werker, Maureen Crous, met wie hy in 1963 in die huwelik tree. Die egpaar het ’n dogter. In Maart 1963 aanvaar hy ’n betrekking in die Staatsdiens op Boksburg, terwyl hy deeltyds studeer. Hy behaal in 1972 ’n B.A.-graad met Wysbegeerte en Afrikaans-Nederlands as hoofvakke by die Universiteit van Suid-Afrika. In 1981 bedank hy uit die Staatsdiens om sy aandag uitsluitlik aan sy skryfwerk te wy. Hy woon eers saam met sy gesin op Swellendam, maar vestig hom later in Bellville in Kaapstad.


Die Donker nooientjie (Abudefduf notatus) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan en die Indiese Oseaan; meer spesifiek die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Dusky damsel. Die vis word tot 17 cm lank. Die volwasse visse is grysbruin met nou, wit vertikale strepe op die sye en die stertvin is liggeel. Die onvolwasse visse is bruin en grys aan die onderkant terwyl die wit strepe onderontwikkel is. Hulle leef in oop rotsriwwe, normaalweg waar die water onstuimig is in water wat 1 tot 12 m diep is. Die onvolwasse vissies word ook soms in getypoele gevind. Hulle is gewoonlik alleenlopers maar kom ook in los groepe voor. Die visse vreet alge en klein skaaldiere. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 http://www.fishbase.org/summary/Abudefduf-notatus.html


In musiek is tessituur die musikaal aanvaarbaarste en gemaklikste omvang vir ’n gegewe sanger of, minder algemeen, musiekinstrument. Dit is die omvang waarin ’n soort stem die beste tekstuur of toonkleur voortbring. Hierdie breë definisie word dikwels geïnterpreteer as verwysend na die omvang van toonhoogtes wat die meeste in ’n gegewe stuk musiek, of party, voorkom. Byvoorbeeld, in Wagner se Ring, wissel die musiek wat vir die rol van Siegfried geskryf if van C♯3 tot C5, maar die tessituur word as hoog geklassifiseer omdat die frases meestal tussen C4 tot A4 is. In musieknotasie word tessituur gebruik om te verwys na die omvang waarin ’n stuk musiek lê—of dit hoog of laag is, ens.—vir ’n spesifieke vokale (of minder algemeen, instrumentale) party. Die tessituur van ’n stuk word nie bepaal deur die uiterstes van die omvang nie, maar deur watter deel van die omvang die meeste gebruik word. Die tessituur van ’n party sal dikwels beïnvloed watter sleutel gebruik word om ’n spesifieke stuk in te skryf. Melodiese kontoere kan ook beskou word as ’n belangrike aspek van vokale tessituur.


Die 2013 Formule Een Bahreinse Grand Prix is op 21 April 2013 op die Bahrein Internasionale Renbaan in Sakhir, Bahrein gehou. Dit was die vierde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Sebastian Vettel in sy Red Bull-Renault gewen.


Die Formule Een-seisoen van 2012 was die 63ste seisoen van die Formule Eenkampioenskap en is oor 20 Grand Prix-wedrenne beslis.


Orongo is ’n klipdorp en seremoniële sentrum aan die suidwestekant van Paaseiland. Dit lê op ’n hoë punt van die groot vulkaankrater Rano Kau en bevat ’n klompie lae, vensterlose, ronde kliphuise met selfs laer deuropeninge. Onder Orongo strek die een kant van ’n 300 meter hoë krans steil af tot onder by die oseaan; die ander, korter en grasbedekte kant (wat egter ook steil is) loop af na ’n varswatermoeras in die hoë krater. Die eerste helfte van die seremoniële dorp se 53 kliphuise is in 1974 ondersoek en gerestoureer, en die ander in 1976. Hulle is weer in 1985 en 1995 ondersoek. Orongo het nou status as Unesco-wêrelderfenisgebied as deel van die Rapa Nui Nasionale Park. Tussen die 18de en 19de eeu was Orongo die middelpunt van Paaseiland se voëlmankultus. ’n Jaarlikse resies is gehou om die eerste eier van die manutara (roetsterretjie) onbeskadig van die eilandjie Motu Nui na Orongo te bring. Dit was ’n uiters gevaarlike kompetisie waarin klimmers hulle dikwels doodgeval het. Die terrein het talle petrogliewe, hoofsaaklik van tangata manu (voëlmans) wat uitgekerf kon gewees het om die wenners van die resies te vereer.


Die 2010 Formule Een Europese Grand Prix is op 19 Junie 2010 op die Valenciastraatbaan in Valencia, Spanje gehou. Dit was die agtste wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Sebastian Vettel in sy Red Bull-Renault gewen.


Die Hippopotamidae (Gray 1821) is die seekoeifamilie van die ewehoewiges (Cetartiodactyla). Vandag is daar net twee spesies wat tot hierdie familie behoort: Hippopotamus amphibius – die seekoei Choeropsis liberiensis – die dwergseekoei Altwee hierdie spesies kom net in Afrika voor. Daar is egter talle fossiele van hierdie familie in Europa en Asië gevind, soos Hexaprotodon sivalensis uit die plioseen van Indië wat reeds in 1836 beskryf is. Later is verskeie spesies van hierdie genus ook in Afrika aangetref. Hulle het ses snytande pleks van vier soos die seekoei. Daar is gedink dat die dwergseekoei tot hierdie genus behoort, maar later is die eie genus Choeropsis bevestig. Van hierdie genus is min fossiele gevind, maar die genus Hippopotamus is reeds bekend in die plioseen van die Groot Skeurvallei en in die pleistoseen word minstens ses spesies wydverspreid oor Afrika en Eurasië aangetref. Hulle het nogtans die Amerikas en Australië nooit bereik nie. Twee dwergspesies H. lemerlei en H. madagascariensis het op Madagaskar geleef en dalk eers in historiese tye uitgesterf. Die molekulêre genetika het aangetoon dat die seekoeie en die walvisse sustergroepe is, maar die oudste Cetacea-fossiele is ongeveer 53 miljoen jaar oud terwyl die Hippopotamidae eers later verskyn het.


'n Heksose is 'n monosakkaried, 'n eenvoudige suiker, met ses koolstofatome C6H12O6. Heksoses kan 'n ringstruktuur hê, maar dit kan ook in oopkettingvorm voorkom. Heksoses speel 'n belangrike rol in die biochemie, die natuur en die landbou. Byvoorbeeld wyn-mos bevat sowel glukose as fruktose, altwee heksoses, en die verhouding tussen hierdie twee kan ongunstig raak om fermentasies te onderhou. Dit kan lei tot die verlies van wynproduksie en -kwaliteit. Daar is twee tipes heksose: Aldoheksoses — hulle het 'n aldehied-funksionele-groep (R-(C=O)-H) in posisie 1 Ketoheksoses — hulle het 'n ketoon-funksionele-groep (R'-(C=O)-R) in posisie 2 Die aldoheksoses het vier chirale sentrums. Dit beteken dat daar 16 moontlike stereo-isomere bestaan, waarvan 8 D en 8 L-vorme. Hiervan kom nogtans net 3 in die natuur voor: D-glukose, D-galaktose, en D-mannose.


Die Mitsubishi Ki-67 was 'n tweemotorige Japannese bomwerper van die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig is ontwerp deur dr. Hisanojo Ozawa, hy het die ontwerp in 1941 begin na aanleiding van spesifikasie wat uitgereik is deur die Japannese Leërlugmag. Die eerste prototipe het aan die begin van 1943 gevlieg en vyftien Ki-67 was teen die einde van dié jaar voltooi. Bombers 1939–1945 Kenneth Munson, Bounty Books 2012 ISBN 978-0-7537-2172-8


Muskeljaatkat kan na een van die volgende karnivoriese soogdiere (in die genus Genetta) verwys: Grootkolmuskeljaatkat, suidelike en oostelike kusgebiede van Suid-Afrika. Kleinkolmuskeljaatkat, dwarsoor Afrika en dele van die Midde-Ooste en Europa. Rooikolmuskeljaatkat, noordelike gebiede van Suid-Afrika, Zimbabwe, Mosambiek en Botswana.


Wurtziet is 'n mineraal met formule ZnS. Dit is deur Charles Friedel in 1861 na die Franse chemikus Charles Adolphe Wurtz wat professor aan die Sorbonne was, genoem. Die mineraal het 'n heksagonale kristalstruktuur wat die argetipe van die B4-struktuur van die strukturbericht-klassifikasie is. Die struktuur kan as 'n van die heksagonale digpakking afgeleide struktuur beskou word waarin die helfte van die tetraëdriese holtes met metaalatome beset is. Dit is die 2H-Wurtzietstruktuur wat in die c-rigting 'n verskuiwingssimmetrie van twee digpakkingslae het ( -A-B-A-B- ensomeer). Ander digpakkings kan ook voorkom. Die variant wat kubiese digpakking (-A-B-C- ens.) het word sfaleriet genoem. Daar bestaan egter ook ingewikkelder strukture, wat politipes genoem word en 'n langer c-as besit soos die 4H, 6H, 8H, 10H en 15R vorme wat 'n herhaalde patroon van 4, 6, 8, 10 en selfs 15 lae vertoon. Die 15R-politipe het 'n romboëdriese struktuur, die ander politipes behoort tot die heksogonale kritalstelsel. "mindat 4318" (in Engels).


Die subfilum Hexapoda, wat ses pote beteken, is insekagtiges, die grootste groep geleedpotiges (in terme van die aantal spesies) en sluit insekte in, asook drie kleiner groepe geleedpotiges sonder vlerke: Collembola (springsterte), Protura (oerinsekte), en Diplura. Hierdie drie groepe was voorheen as insekte beskou, maar word nou saam gegroepeer as die Entognathaklas. Insekagtiges is genoem na hul mees kenmerkende eienskap: 'n toraks wat bestaan uit drie gekonsolideerde liggaamselemente, met drie pare pote. Die meeste ander geleedpotiges het meer as drie pare pote. Diplura Protura (oerinsek) Collembola (springstert) Insekte Filogenetiese boom van hexapoda Gaunt, M.W.; Miles, M.A. (1 Mei 2002). "An Insect Molecular Clock Dates the Origin of the Insects and Accords with Palaeontological and Biogeographic Landmarks". Molecular Biology and Evolution. 19 (5): 748–761. ISSN 1537-1719. PMID 11961108. "Hexapods – Hexapoda" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Februarie 2017. "Phylogenetic Relationships of Basal Hexapods Reconstructed from Nearly Complete 18S and 28S rRNA Gene Sequences" (PDF).


Jelgava (Duits: Mitau) is 'n stad in Letland, en lê in die gebied wat Semgale genoem word, 44 km suidwes van Riga. Tot 1919 was Jelgava bekend onder sy Duitse naam Mitau. Mitau was die hoofstad van Koerland. In teenstelling met die Hanseatiese Riga is Mitau se stadsbeeld en argitektuur sterk deur die invloed van Balties-Duitse adellike kultuur gekenmerk. Vandag is Jelgava een van die nege "republiek-stede" van Letland. Tot die einde van die Tweede Wêreldoorlog, was die netjiese breë strate van Mitau (Jelgava) gesoom met die residensiehuise van die in die Koerlandiese Hoofstad woonagtige Baltieseduitse adel. In en na die oorlog is die bousubstansie van die stad amper volkome vernietig. Vandag word Jelgawa se stadsbeeld deur veral geboue uit die Sowjetiese tydperk gekenmerk.


Pointe du Hoc is 'n koppie (30m) en die hoogste punt tussen Utah- en Omahastrande in Normandië. Dit was 'n strategiese doelwit vir die Geallieerdes op D-dag tydens die Tweede Wêreldoorlog omrede hul intelligensie aangedui het dat daar ses 155-mm kanonne op die koppie was. Hierdie kanonne was 'n groot bedreiging vir die magte wat by die twee strande geland het en moes buite aksie gestel word. Van die bokant van die koppie was daar 'n afgrond na onder wat op 'n nou strand eindig. Die Amerikaanse Rangers het die taak gehad om die kanonne uit aksie te stel. Die troepe was veronderstel om om 6:30 aan wal te gaan net nadat die Amerikaanse slagskip die U.S.S. Texas die Duitse stellings gebombardeer het met sy skeepskanonne. Om 07:00 moes die eerste golf 'n fakkel vuur as teken dat die wande van die afgrond bestyg is sodat 'n 500-man ondersteuning span kan volg met hulle landing. Maar die eerste golf land eers om 07:10 nadat die landingskepe deur die stroom meegevoer was en tyd verlore gegaan het om die landingskepe op koers te kry.


Farmall is 'n voorstad noordwes van Johannesburg, Suid-Afrika. Farmall is hoofsaaklik 'n landbouvoorstad van Randburg, en bestaan uit kleinhoewes. "Hoofplek Farmall". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Jan Bruijns (ook bekend as Jan Bruyns en Jan Bruijn) is 'n Suid-Afrikaanse akteur. Hy is bekend vir sy baritonstem en kragtige spel in die 1950’s op die verhoog in ondermeer W.A. de Klerk se Die jaar van die vuuros (onder regie van Hermien Dommisse) en Jean Racine se Andromache (onder regie van Aletta Gericke). Hy was in meer as 30 Afrikaanse rolprente te sien, waaronder Doodkry is min (1961) en Die rebel (1976). Hy het ook vir die radio gespeel. Bruijns sluit by die Kaapstadse Afrikaanse Toneelvereniging (K.A.T.) aan waar hy in September 1944 die eenbedryf Plaas Toe deur Andries de Klerk opvoer. Sy eerste groot rol was in 1944 in Paastyd deur Strindberg. In dieselfde jaar speel hy Mat Burke in O’Neill se drama Anna Christie. Hy speel ook in 1945 vir K.A.T. in Liefdesvuur deur Herman Sudermann, toe in The Boy David deur sir James Barrie vir die Kaapstadse Reps (Repertory Theatre Society). In 1946 speel hy prof. Henk Johannsen in Die Dae van Jou Lewe deur W.A. de Klerk.


Koeffisiënte en magswortels is wiskundige konsepte. Die rasionele wortelstelling (of rasionele zero-stelling) sê dat as die koëffisiënte van 'n polinoom heelgetalle is, dan kan mens al die moontlike rasionale wortels vind deur elke faktor van die voorste koëffisiënt met elke faktor van die konstante term te verdeel. 'n Koeffisiënt is 'n getal wat met 'n veranderlike in 'n algebraïese uitdrukking vermenigvuldig word. In die algebraïese uitdrukking: 8x + 18x2 + 5y  is 8 die koeffisiënt van x, 18 is die koeffisiënt van  x2 en 5 is die koeffisiënt van y. 12a beteken 12 keer a of twaalf vermenigvuldig met a. "a" is die veranderlike en 12 is dus die koeffisiënt. 'n Veranderlike met geen getal,  het 'n koeffisiënt van 1. Byvoorbeeld y beteken eintlik 1y. Partykeer staan 'n letter in vir 'n syfer. Byvoorbeeld: In ax2 + bx + c.  "x" is die veranderlike en "a" en "b" die koeffisiënt. As 'n getal byvoorbeeld 5 met homself vermenigvuldig word, dui die mag van die getal aan hoeveel keer 5 op hierdie manier vermenigvuldig moet word.


'n Kerngesin is gesinsgroep wat bestaan uit twee ouers en hul kinders (een of meer). Dit is in teenstelling met enkelouergesinne, 'n groter familiegroep en 'n gesin met meer as twee ouers. Kerngesinne is gewoonlik gesentreer om twee ouers; daar kan enige aantal kinders in 'n kerngesin wees. Sommige kommentators verskil oor die definisie van die woord; party definisies laat net biologiese kinders toe wat volbloed-broers of -susters is, maar ander laat ruimte vir 'n stiefouer of enige mengsel van afhanklike kinders, insluitend stiefkinders en aangenome kinders. Gesinstrukture van 'n getroue paar en hul kinders het in Wes-Europa en Nieu-Engeland in die 17de eeu bestaan, wat beïnvloed is deur die kerk en teokratiese regerings. Met die opkoms van proto-industrialisasie en vroeë kapitalisme het die kerngesin 'n finansieel lewensvatbare sosiale eenheid geword. Die term kerngesin (nuclear family) het die eerste keer in die 20ste eeu voorgekom. Alternatiewe definisies het daaruit voortgespruit om gesinseenhede in te sluit met dieselfdegeslagouers en moontlik bykomende volwasse familielede wat 'n saamleef-ouerrol speel. Daar is ook omstredenheid oor die begrip "kerngesin".


Die Consolidated B-24 Liberator is 'n Amerikaanse viermotorige bomwerper waarvan 'n groot aantal gebou is. Die eerste prototipe, XB-24, het sy nooiensvlug op 29 Desember 1941 afgelê. Die vliegtuig is ook gebruik tydens die Berlynse Lugbrug. Bombers 1939–1945 Kenneth Munson, Bounty Books 2012 ISBN 978-0-7537-2172-8


Die Short Stirling was die eerste viermotorige bomwerper van die Britse Lugmag tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die prototipe het sy nooiensvlug op 14 Mei 1939 voltooi. Dit is verwoes tydens die landing. Hierdie vliegtuig het op 10 Februarie 1941 sy eerste operasionele vlug voltooi oor Rotterdam waar die teiken 'n olieraffineerdery was. Gedurende 1942 is hulle gebruik met die eerste strategiese bombarderingmissies wat later deur die Handley Page Halifax en Avro Lancaster voortgesit is. Hulle het ook deelgeneem aan die eerste 1000-bomwerper missie. Bombers 1939–1945 Kenneth Munson, Bounty Books 2012 ISBN 978-0-7537-2172-8


Tallboy was 'n aardbewing-bom met 'n gewig van 5,400 kg wat deur die Britse ingenieur Barnes Wallis ontwikkel is vir die Britse Lugmag in 1944. Dit was slegs gedra deur die Avro Lancaster-bomwerper. Dit is meestal gebruik teen harde strukture bv. beton. Die sukses van Tallboy het aanleiding gegee tot die ontwikkeling van die Grand Slam-bom. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Lamontville is 'n township in eThekwini in die KwaZulu-Natalprovinsie van Suid-Afrika. Dit is geleë aan die Umlaasrivier, langs Mobeni. Gestig in 1930 en genoem na Archibald Lamont, voormalige burgemeester van Durban. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Subplek Lamontville". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die chemiese element meitnerium (Mt), met ’n atoommassa van ongeveer 268 u, het geen stabiele isotope nie en word dus as ’n radioaktiewe element geklassifiseer. Die sewe isotope is onstabiel en het ’n relatief kort halfleeftyd (die meeste minder as ’n sekonde). In die natuur kom geen meitnerium voor nie; alle isotope is sinteties in ’n laboratorium berei. Die eerste sintetiese isotoop was 266Mt, in 1982. Die kortslewende isotoop van meitnerium is 266Mt, met ’n halfleeftyd van ongeveer 1,2 mikrosekonde. Die langslewende een is 278Mt, met ’n halfleeftyd van 8 sekondes. R.B. Firestone, S.Y. Frank Chu & C.M. Baglin (1999) - Table of Isotopes (aanlyn weergawe van die CD-ROM) G. Audi, A.H. Wapstra, C. Thibault, J. Blachot & O. Bersillon (2003) - The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties, Nuclear Physics A, 729, pp. 3-128 J.R. de Laeter, J.K. Böhlke, P. De Bièvre, H. Hidaka, H.S. Peiser, K.J.R. Rosman & P.D.P. Taylor (2003) - Atomic weights of the elements.


Die chemiese element curium (Cm), met ’n atoommassa van ongeveer 247 u, het geen stabiele isotope nie en word dus as ’n radioaktiewe element geklassifiseer. Die 20 isotope is onstabiel en het ’n relatief kort halfleeftyd (die meeste minder as ’n dag). In die natuur kom geen curium voor nie; alle isotope is sinteties in ’n laboratorium berei. Die eerste sintetiese isotoop was 242Cm, in 1944. Die kortslewende isotoop van curium is 234Cm, met ’n halfleeftyd van ongeveer 51 sekondes. Die langslewende een is 247Cm, met ’n halfleeftyd van 15,6 miljoen jaar. R.B. Firestone, S.Y. Frank Chu & C.M. Baglin (1999) - Table of Isotopes (aanlyn weergawe van die CD-ROM) G. Audi, A.H. Wapstra, C. Thibault, J. Blachot & O. Bersillon (2003) - The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties, Nuclear Physics A, 729, pp. 3-128 J.R. de Laeter, J.K. Böhlke, P. De Bièvre, H. Hidaka, H.S. Peiser, K.J.R. Rosman & P.D.P. Taylor (2003) - Atomic weights of the elements.


’n Hormoon is ’n chemiese prikkelstof wat deur bepaalde kliere in veelsellige organismes afgeskei word. Dit word deur die bloedvatstelsel na verafgeleë organe gestuur om fisiologie en gedrag te beheer. Dit is in teenstelling met senuoordraers, waarvan die invloed meestal by sinapse uitgeoefen word. Hormone het uiteenlopende chemiese strukture, van hoofsaaklik drie klasse: eikosanoïede, steroïede en aminosure/proteïene-derivate (amiene, peptiede en proteïene). Die kliere wat hormone afskei, kom hoofsaaklik in die endokriene stelsel voor. Hormone word gebruik om tussen organe en weefsel te kommunikeer vir die regulering van geestelike en fisieke gedrag, soos spysvertering, metabolisme, asemhaling, weefselfunksies, sintuiglike waarneming, slaap, stres, groei en ontwikkeling, beweging, voortplanting en buie. Hulle beïnvloed verafgeleë selle deur aan spesifieke reseptorproteïene in die teikensel te bind, en dit lei tot ’n verandering in die selfunksie. Wanneer ’n hormoon aan ’n reseptor bind, het dit die aktivering van ’n seintransduksiepad tot gevolg. Dit kan lei tot seltipespesifieke reaksies. Hormone is soms deel van ’n eenvoudige en soms van ’n ingewikkelde stelsel.


Newscom is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die ooste van Mpumalanga, Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Newscom". Sensus 2011. Hierdie Mpumalanga-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Esijozini is 'n nedersetting geleë in die middel van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Esijozini". Sensus 2011.


Tsakani is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die noordooste van Mpumalanga. Dit is suidwes van Acornhoek en noordoos van Bosbokrand geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Tsakani". Sensus 2011. Hierdie Mpumalanga-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Zoeknog A is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die noordooste van Mpumalanga. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Zoeknog A". Sensus 2011. Hierdie Mpumalanga-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Haakon Jansen Haakon Jansen (24 Mei 1900 – 6 November 1968) was 'n Noorweegse langafstand-atleet. Hy is in Oslo, Noorweë gebore, en het die klub IK Tjalve verteenwoordig. Hy het aan die 3 000 m-spanwedloop deelgeneem by die Sewende Olimpiese Spele van 1924, saam met spanmaats Nils Andersen, Johan Badendyck en Hans Gundhus. Hy het beskeie sukses op huishoudelike vlak gehad, en het slegs 'n enkele nasionale silwermedalje in die 5000 meter in 1923 gewen. "Haakon Jansen" (in Engels). Sports Reference LLC. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 April 2020. Besoek op 14 Februarie 2013. "Archived copy" (in Noors). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op 4 Augustus 2012.CS1 maint: archived copy as title (link) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ka-Mphambo is 'n nedersetting in die Thulamela Plaaslike Munisipaliteit van Vhembe-distriksmunisipaliteit in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ka-Mphambo". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Josia was die sestiende koning van die koninkryk van Juda en het 31 jaar regeer. Hy was uit die familie van koning Dawid en die seun van koning Amon. Hy was 8 jaar oud toe hy koning geword het. Volgens die Bybel was hy ’n goeie koning wat in die voetspore van sy voorvader Dawid geloop het. Hy het die tempel herstel en het daar 'n wetboek ontdek wat hy met die hulp van die profetes Gulda kon uitlê. Hy is in 'n veldslag teen koning Neko van Egipte oorlede. Die profeet Jeremia het 'n treurlied vir hom gedig. Hy is deur sy seun Joahas opgevolg. Die Bybel (1953-Vertaling) Reinecker, Fritz: Lexikon zur Bibel. R. Brockhaus Verlag, Wuppertal 1981. ISBN 3-417-24528-1 Lys van konings van Israel Lys van persone in die Bybel Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Giorgio Abetti (5 Oktober 1882, Padua, Italië - 24 Augustus 1982, Firenze, Italië) was 'n Italiaanse sterrekundige wat op sonne gespesialiseer het. Hy is in Padua gebore, die seun van die bekende sterrekundige Antonio Abetti. Hy was opgelei by die Universiteit van Padua en die Universiteit van Rome. Hy het sy loopbaan by die Collegio Romano-sterrewag in Rome begin as 'n assistentsterrekundige. In 1921 het hy sy vader as direkteur van die Osservatorio Astrofisico di Arcetri opgevolg en tot 1957 voortgesit. Terselfdertyd was hy ook professor aan die Universiteit van Florence en het tot 1957 in hierdie posisie voortgegaan. Giorgio Abetti is bekend vir die ekspedisies wat hy na Siberië (1936) en Soedan (1952) gelei het om sonsverduisterings waar te neem. Hy was ook 'n besoekende professor aan die Universiteit van Kaïro in 1948-49. Hy was die vise-president van die Internasionale Sterrekunde Unie in 1938 en het die Medaglia d'argento van die Italiaanse Geografiese Genootskap (1915), die Premio-reaal van die Accademia dei Lincei (1925) en die Janssen-medalje (1937) ontvang.


Die SPAD S.XIII is 'n Franse dubbeldekker vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Dit was ontwikkel deur Société Pour L'Aviation et ses Dérivés (SPAD) uit die SPAD S.VII. Dit was ontwerp as 'n teenvoeter vir die Duitse vliegtuie wat oor twee masjiengewere beskik het. Die het 'n groter vlerkspan gehad en kragtiger motor terwyl sy vuurkrag ook verdubbel het teenoor die S.VII. Die Franse vlieëniers was gaande oor die vliegtuig en die Franse regering het onmiddellik 2,000 van hulle bestel. Daar was later meer as 8,000 gebou. Die Franse Magte is Mei 1917 met die vliegtuig uit gereik; dit het die S.VII en die Nieuport vervang. Die Franse bobaasvlieëniers soos Charles Nungesser, Fonck en Guynemer het die vliegtuig gebruik. Behalwe die Franse Lugmag, het die voorloper van die Britse Lugmag, die Royal Flying Corps asook die lugmagte van Italië en België die vliegtuig gebruik. Die Amerikaanse Air Service het ook die vliegtuig gebruik vanaf Maart 1918 en het teen die einde van die oorlog 893 besit.


Ernst Schulze (31 Julie 1840, Bovenden naby Göttingen – 15 Junie 1912 in Zürich) was 'n baanbrekende Duitse biochemikus wat onder andere 'n aantal aminosure ontdek het. Schulze se oupa was die filosoof en hofraadslid Gottlob Ernst Schulze, en sy vader het 'n hoë amp beklee in die dorp waar hy gebore is: Bovenden naby Göttingen. Na sy skoolloopbaan, het Schulze chemie aan die Universiteit van Göttingen gestudeer. Onder sy professore was Friedrich Wöhler en Heinrich Limpricht. Hy het sy finale semester in Heidelberg afgelê, waar sy studies onder Robert Wilhelm Bunsen afgelê het. Schulze het toe na Jena gereis, waar hy sy doktorale studies as die assistent van Karl Gotthelf Lehmann en later Lehmann se opvolger, Anton Geuther, voltooi het. Hy het sy doktorsgraad in 1867 verwerf. Hy het sy wetenskaplike loopbaan in Jena begin, en toe 'n posisie op die proefplaas te Weende naby Göttingen gekry, waar hy onder Wilhelm Henneberg, gewerk het, totdat hy in 1871 'n posisie aangeneem het om 'n soortgelyke proefplaas in Darmstadt te lei.


Andries 'Boeboes' Coetzee (gebore 1 Maart 1990) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler. Hy kan in verskeie posisies in die agterlyn funksioneer. Hy verteenwoordig die Goue Leeus in die Curriebeker-reeks en die Lions in Superrugby. Andries Coetzee by SARugby.co.za Andries Coetzee by itsrugby.co.uk


Theopil Wendt (* 1874 – † 1951) was 'n Suid-Afrikaanse musikus. Hy is in 1874 in Londen gebore en ontvang sy opleiding in Engeland en Duitsland. Hy kom as 22-jarige na Grahamstad as musiekonderwyser aan die Diocesan School for Girls en aan St. Andrew's College. Hy het 'n spesiale lied vir die Grahamstadse tentoonstelling van 1918 gekomponeer. Na etlike jare oorsee vergesel hy die Wheeler-Edwards Light Opera Company in 1912 as hulle dirigent na Suid-Afrika. Met die stigting van die Kaapstadse orkes in 1914 is hy aangestel as dirigent. Hy beklee hierdie pos tot in 1924; hy bedank en aanvaar 'n pos as musiekdirekteur van die pasgestigte Johannesburg Uitsaai-ateljee (Johannesburg Broadcasting Studio). Hy is in 1951 oorlede. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Andries Stockenstrom (1844 – 1880) was 'n regter en Prokureur-generaal. Hy is in 1844 op Graaff-Reinet gebore. Hy is van Sweedse afkoms. Op vroeë ouderdom gaan hy na Londen en Duitsland en word in 1865 tot die balie toegelaat. Die volgende jaar begin hy in Kaapstad praktiseer maar verhuis kort daarna na die Oos-Kaap. In 1877 word hy die Prokureur-generaal van die Kaapkolonie en twee jaar later regter van die Hooggeregshof. Hy sterf in 1880. Andries Stockenstrom is die tweede seun van Sir Andries Stockenström. Koegas-gruwels Stockenström-familie Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Johannes Thomas de Ridder (noemnaam Thomas, Pretoria, 20 Februarie 1964 – Pretoria, 23 Oktober 1982) was ’n argitektuurstudent. Johannes Thomas (Thomas) de Ridder is in die Eastwoodkraam-inrigting in Pretoria gebore as die jongste van die vier kinders van Johan en Suzette de Ridder. Hulle is in 1956 getroud. Die ander kinders was Johannes Andries (Johan, 1958, was getroud met Elizabeth Helena [Helene] van der Merwe en het drie seuns gehad; oorlede op 12 November 2012 aan breinkanker), Gertruida Anna Susanna (Trudy, 1959, was getroud met Nicholas Anthony [Nic] Borain) en Josephus Marthinus (Tienie) (1962). Thomas het opgegroei te Herbert Bakerstraat 56, Groenkloof, Pretoria, en sy laerskooldae deurgebring aan die Laerskool Anton van Wouw, waarna hy sy skoolloopbaan voltooi het aan die Afrikaanse Hoër Seunskool, Pretorie. In 1981 het hy matriek geslaag met onderskeiding in vier vakke. Hy hel veral uitgeblink in kuns en vir drie jaar agtereenvolgens die hoogste punte in sy klas in hierdie vak behaal.


'n Aldose is 'n monosakkaried ('n eenvoudige suiker) waar die koolstofketting 'n karbonielgroep op die eerste koolstofatoom het, en dus 'n aldehied is. Hidroksielgroepe is soos by alle koolhidrate gekoppel aan al die ander koolstofatome. Aldoses kan onderskei word van ketoses, waar die karbonielgroep weg van die punt van die molekule is, en wat dus ketone is. Soos die meeste koolhidrate, het eenvoudige aldoses die algemene chemiese formule Cn(H2O)n. Omdat formaldehied (n=1) en glikolaldehied (n=2) nie oor die algemeen beskou word as koolhidrate nie, is die eenvoudigste moontlike aldose die triose gliseraldehied, wat slegs drie koolstofatome bevat. Omdat hulle het ten minste een asimmetriese koolstof sentrum bevat, toon aldoses almal stereoisomerie. Aldoses kom in óf 'n D- vorm óf 'n L- vorm voor. Die beslissing is gebaseer op die chiraliteit van die asimmetriese koolstof verste van die aldehiedpunt, naamlik die tweede-laaste koolstof in die ketting. Aldoses met alkoholgroepe op die regterkant van die Fischer projeksie is D-aldoses, en diegene met alkohole op die linkerkant is L-aldoses.


Mpileni is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek Mpileni". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


St Giles' Cathedral, ook bekend as die High Kirk of Edinburgh, is die Kerk van Skotland se vernaamste plek van aanbidding in Edinburg. Sy kroonvormige toringspits is 'n belangrike deel van die Skotse hoofstad se kimlyn. Die katedraal, wat langs Edinburg se Royal Mile en halfpad tussen die kasteel en die Holyrood-paleis geleë is, is reeds byna 900 jaar lank een van die stad se godsdienstige fokuspunte. Die huidige kerkgebou dateer uit die laat 14de eeu, maar is gedurende omvattende herstelwerk in die 19de eeu aansienlik verander. Dikwels word na die katedraal, waar die Skotse kerkhervormer John Knox in die tyd van die Protestantse Hervorming, tussen 1559 en 1572, as predikant gedien het, verwys as die "Moederkerk van Presbiterianisme". Koning Karel I se besluit om aan St Giles’ die status van katedraal en biskopsetel te verleen het, net soos sy pogings om die gebruik van die Anglikaanse ‘’Book of Common Prayer’’ tydens kerkdienste af te dwing, aan die beginpunt van gebeure gestaan wat tot die sogenaamde Biskopsoorloë en die Engelse Burgeroorlog sou lei.


Die Tweede kabinet van P.W. Botha was vanaf 14 September 1984 tot 6 September 1989 in Suid-Afrika aan bewind. Nasionale Party Sparks, Allister (1996). Tomorrow is Another Country: The Inside Story of South Africa's Road to Change. Chicago: Chicago University Press. p. 97. ISBN 0-226-76855-4. Renwick, Robin (2015). The End of Apartheid: Diary of a Revolution. Londen: Biteback Publishing. p. 34. ISBN 978-1-84954-792-5.


Dactylocalyx crispus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Dactylocalyx en tot die familie Dactylocalycidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt. Van Soest, R. (2011). Dactylocalyx crispus Schmidt, 1870. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171650.


Heterochone incognita is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Heterochone en tot die familie Aphrocallistidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1967 deur Koltun. Van Soest, R. (2011). Heterochone incognita (Koltun, 1967). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171638. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sørvágsfjørður Sørvágsfjørður is 'n fjord op die westerlike-kant van die eiland Vágoy in die Faroëreilande en is ongeveer 3.5km lank. Aan die einde van die fjord lê die dorp van Sørvágur. Op die noordelike kant van die fjord lê die klein dorpie Bøur. Op die suidelike kant van die fjord lê die skilderagtige Tindhólmur omring deur Drangarnir en Gáshólmur. Ongeveer in die middel van die fjord lê Skerhólmur. Tydens die tweede wêreldoorlog het baie Britse soldate in Sørvágur gewoon. Sørvágsfjørður is genoem in die Pioneers from the WW2 Museum, Krígssavnið, in Miðvágur. Die Royal Pioneers wat in die faroëreilande was van 1941 tot die einde van die oorlog het die koerant gepubliseer. faroeislands.com "ww2.fo". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Julie 2011. Besoek op 9 April 2018. ww2.fo, Krígssavnið, die tweede WÊRELDOORLOG Museum Geargiveer 18 April 2018 op Wayback Machine Sorvag.fo, Sørvágur Munisipaliteit Visitvagar.fo Geargiveer 15 Desember 2009 op Wayback Machine


Periphragella antarctica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Periphragella en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Janussen, Tabachnick & Tendal. Van Soest, R. (2011). Periphragella antarctica Janussen, Tabachnick & Tendal, 2004. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171673. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Pleurochorium cornutum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Pleurochorium en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima. Van Soest, R. (2011). Pleurochorium cornutum Ijima, 1927. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171680. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Litium-6 is 'n stabiele isotoop van litium. Dit is taamlik seldsaam. Die relatiewe aanwesigheid van litium-6 in die heelal is in 2018 effens 'n raaisel vir die fisici. Daar is baie meer van hierdie isotoop as wat van oerknalnukleosintese verwag kan word. Hierdie teorie verklaar die ontstaan van litium-6 deur die kernreaksie: 21H + 42He -> 63Li + γ Die aanwesigheid in sterre is nogtans amper duisend maal groter as wat hierdie teorie voorspel. Die kern van 63Li kan vir kernspinresonansie gebruik word. Hoewel dit 'n kwadrupool besit en hierdeur die resonansielyne verbreed word, is die kwadrupoolmoment taamlik klein. Die resonansielyne is daardeur taamlik smal. Die gevoeligheid is groot maar die isotoop is minder volop as 73Li. Vir neutrone met snelheid 2200 m/s Physicsworld 02 Sep 2014 Hamish Johnston Hebreeuse Universiteit van Jerusalem Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Música Popular Brasileira ([ˈmuzikɐ popuˈlaʁ bɾaziˈlejɾɐ], kort MPB) is 'n stroming binne moderne Brasiliaanse popmusiek wat vanaf omstreeks 1965 by stedelike middelklasgehore gewild geraak het en tradisionele inheemse style soos samba, samba-canção, baião en ander, wat met bepaalde streke geassosieer word, met buitelandse, veral Noord-Amerikaanse invloede soos jazz- en rockmusiek kombineer. MPB word dikwels as die tweede of post-bossa nova-generasie beskryf wat 'n meer gediversifiseerde inheemse musiekstyl ontwikkel het - in teenstelling met Anglo-Amerikaans-geïnspireerde rock 'n' roll-tradisies wat in Brasilië iê-iê-iê genoem is. Hierdie styl verbind dikwels tradisionele streeksritmes (waarin in Brasilië Afrika- en Europese invloede versmelt het) met akoestiese kitaarklanke en vorme van mondelinge digkuns - met lirieke waarin (in die konteks van die militêre diktatuur tussen 1964 en 1985) sosiale ongeregtigheid, politieke onderdrukking en volkskultuur getematiseer word. 'n Groot aantal Brasiliaanse musiekkunstenaars word as verteenwoordigers van MPB beskou en het dikwels hul eie individuele stempel daarop afgedruk. In 'n wyer betekenis verwys die term na enige styl van Brasiliaanse musiek volgens die "stem-en-kitaar-styl" wat sedert die laat 1960's gewild geraak het.


Leszek Kołakowski (Radom, 23 Oktober 1927 – Oxford, 17 Julie 2009) was 'n Poolse filosoof en skrywer. Vanweë die Duitse besetting van Pole in die Tweede Wêreldoorlog het Kołakowski nie skool gegaan nie. Hy lees self boeke en het so nou en dan privaatlesse ontvang, waarna hy sy eindeksamen in die ondergrondse skoolstelsel slaag. Hierna gaan hy filosofie studeer in Łódź. In 1953 promoveer hy aan die Universiteit van Warschau. Van 1959 tot 1968 was hy hier hoogleraar en voorsitter van die afdeling Geskiedenis van die Filosofie. Omdat hy 'n ortodokse Marxis was, is hy in 1950 deur die Kommunistiese Party na Moskou gestuur vir 'n kursus vir baie belowende kommunistiese intellektuele. Hiertydens kom hy tot die besef vir die eerste keer oor die omvang van die materiële en geestelike troosteloosheid van die Stalinisme. Die dood van Stalin in 1953 het tot gevolg dat die Poolse Kommunistiese Party verdeel word, omdat sommige partylede verdere demokrasie wou hê. Baie word slagoffers tydens optogte in Junie 1956 in Poznań. In die maand Oktober wat daarop volg, word Władysław Gomułka gekies tot leier van die Kommunistiese Party in Pole, ten spyte van die besware van die USSR hierteen.


Humphrey Maxegwana is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Japan Nasionale Roete 403 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 486 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ute spenceri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Ute en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Ute spenceri Dendy, 1893. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164420. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Agelas novaecaledoniae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Agelas en tot die familie Agelasidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1983 deur Lévi & Lévi. Van Soest, R. (2011). Agelas novaecaledoniae. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164837. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Axinella mahonensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Axinella en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Ferrer-Hernandez. Van Soest, R. (2011). Axinella mahonensis Ferrer-Hernandez, 1916. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=132482. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Axinella trichophora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Axinella en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hentschel. Van Soest, R. (2011). Axinella trichophora Hentschel, 1929. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=132495. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die eerste klein Christelike gemeente is deur die apostel Petrus in Judea gestig. Danksy die ywerige sendingwerk van die apostels, het die Christendom binne 'n kort tydjie dwarsdeur die Romeinse Ryk versprei. Oral is gemeentes gestig en die Kerk, as bewaarder van Gods Woord, is op 'n stewige grondslag georganiseer. Die wrede en stelselmatige vervolging van die Christene deur Rome, veral in die 3e eeu, kon die Christendom nie vernietig nie en het dit eerder versterk. In 313 het keiser Konstantyn amptelike erkenning verleen aan die Christelike geloof in die Romeinse Ryk en in 380 is dit tot staatsgodsdiens. van die Ryk verhef. Na die val van die Wes-Romeinse Ryk het die Kerk die bewaarder van die Romeinse beskawing geword en die Christendom onder die Germane versprei. Die geskiedenis van die Christendom begin by Jesus Christus se lewe op aarde. Nadat Hy aan die kruis gesterf het, het Sy volgelinge nie uiteengespat nie. Hulle was vervul met die geloof dat Christus uit die dood opgestaan het, opgevaar het na die hemel en weer na die aarde sal terugkeer. Gesterk in hulle geloof in Christus het hulle bymekaargestaan en is die gemeenskap wat rondom hulle ontstaan het, gehandhaaf.


Callyspongia monilata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley. Van Soest, R. (2011). Callyspongia monilata (Ridley, 1884). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166189. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Callyspongia glomerata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1897 deur Whitelegge. Van Soest, R. (2011). Callyspongia glomerata. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166214. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Callyspongia plicifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck. Van Soest, R. (2011). Callyspongia plicifera (Lamarck, 1814). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166223. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Callyspongia fenestrata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1984 deur Desqueyroux-Faúndez. Van Soest, R. (2011). Callyspongia fenestrata (Desqueyroux-Faúndez, 1984). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166245. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Ciocalypta aderma is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Ciocalypta en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1958 deur Lévi & Vacelet. Van Soest, R. (2011). Ciocalypta aderma (Lévi & Vacelet, 1958). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=165759. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Callyspongia capricorni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1982 deur Pulitzer-Finali. Van Soest, R. (2011). Callyspongia capricorni Pulitzer-Finali, 1982. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166075. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Coelosphaera crusta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Coelosphaera en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Tanita & Hoshino. Van Soest, R. (2011). Coelosphaera crusta Tanita & Hoshino, 1989. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=168824. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Cornulella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse). Cornulella amirantensis (Van Soest, Zea & Kielman, 1994) Cornulella lundbecki (Dendy, 1922) Cornulella minima (Vacelet, Vasseur & Lévi, 1976) Cornulella purpurea (Hancock, 1849) Cornulella santamartae (Van Soest, Zea & Kielman, 1994) Cornulella tyro (Van Soest, Zea & Kielman, 1994)


Cornulella tyro is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Cornulella en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1994 deur Van Soest, Zea & Kielman. Van Soest, R. (2011). Cornulella tyro van Soest, Zea & Kielman, 1994. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167370. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Crateromorpha is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Crateromorpha (Aulochone) cylindrica (Schulze, 1886) Crateromorpha (Aulochone) haliprum Tabachnick & Lévi, 2004 Crateromorpha (Aulochone) lilium (Schulze, 1886) Crateromorpha (Aulochone) pedunculata (Ijima, 1927) Crateromorpha (Caledochone) caledoniensis Tabachnick, 2002 Crateromorpha (Craterochone) bermudensis Tabachnick, 2002 Crateromorpha (Crateromorpha) lankesteri Kirkpatrick, 1902 Crateromorpha (Crateromorpha) meyeri Gray, 1872 Crateromorpha (Crateromorpha) murrayi Schulze, 1886 Crateromorpha (Crateromorpha) pachyactina Ijima, 1898 Crateromorpha (Crateromorpha) thierfelderi Schulze, 1886 Crateromorpha (Crateromorpha) tumida Schulze, 1886 Crateromorpha (Neopsacas) krinovi Menshenina, Tabachnick & Janussen, 2007 Crateromorpha (Neopsacas) obi Menshenina, Tabachnick & Janussen, 2007 Crateromorpha (Neopsacas) variata Tabachnick, 2002


Leioplegma is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Leioplegma polyphyllon Reiswig & Tsurumi, 1996


Caulospongia amplexa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Caulospongia en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1998 deur Fromont. Van Soest, R. (2011). Caulospongia amplexa Fromont, 1998. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=170747. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ceratopsion aurantiacum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Ceratopsion en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Ceratopsion aurantiacum (Lendenfeld, 1888). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=168150. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Craniella corticata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Boury-Esnault. Van Soest, R. (2011). Craniella corticata (Boury-Esnault, 1973). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171328. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Die Apicomplexa is 'n subfilum van die eensellige eukariote. Hulle is amper geheel parasitêr en die meeste van hulle is bekender onder die naam sporosoë. Hulle het 'n kenmerkende struktuur wat mikroskopies waargeneem kan word. Hulle apikale kompleks aan een einde van die organisme het organelle wat mikroneme, roptrië en poolringe genoem word. Die poolringe bestaan uit mikrotubule en sommige spesie het 'n konoïed daartussen. Hierdie strukture speel 'n belangrike rol wanneer die organisme sy gasheer se selle binnedring. Die lewensiklus van die apicomplexa bestaan uit drie fases: sporogonie, merogonie en gametogonie. in die sporogoniefasie vorm die sigote die sporosoïete in die merogoniefase vorm die sporosoïete die merosoïete en vermeerder julle on die gemetogoniefase vorm die merosoïete die geslagtelike gamete wat versmelt om sigote te vorm Kategorie:Apicomplexa Tulane U.


Craniella lens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt. Van Soest, R. (2011). Craniella lens Schmidt, 1870. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171340. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Craniella sputnika is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Lehnert & Stone. Van Soest, R. (2011). Craniella sputnika Lehnert & Stone, 2011. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=559368. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Chalinula variabilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Chalinula en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Thiele. Van Soest, R. (2011). Chalinula variabilis. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166298. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Crellomima imparidens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Crellomima en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1925 deur Rezvoj. Van Soest, R. (2011). Crellomima imparidens Rezvoj, 1925. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=133494. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Cyamon amphipolyactinum is 'n gewone sponsspesie uit die familie van die Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2012 deur Van Soest, Carballo & Hooper. Van Soest, R. (2012). Cyamon amphipolyactinum Van Soest, Carballo & Hooper, 2012. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J., Dohrmann, M., Cristina Díaz, M. (2012) World Porifera database. Geraadpleeg via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=710135 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Dysidea perfistulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Dysidea en tot die familie Dysideidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1980 deur Pulitzer-Finali & Pronzato. Van Soest, R. (2011). Dysidea perfistulata Pulitzer-Finali & Pronzato, 1980. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=132327. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Dactylia elegans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Dactylia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Dactylia elegans (Lendenfeld, 1888). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166265. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Damiria simplex is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Damiria en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1891 deur Keller. Van Soest, R. (2011). Damiria simplex Keller, 1891. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167386. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Dercitus verdensis is 'n spons in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2010 deur Rob van Soest, Beglinger & De Voogd. Van Soest, R. (2011). Dercitus (Stoeba) verdensis van Soest, Beglinger & De Voogd, 2010. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=555700. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Desmacella meliorata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Desmacella en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1977 deur Wiedenmayer. Van Soest, R. (2011). Desmacella meliorata Wiedenmayer, 1977. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=133214. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Diacarnus tubifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Diacarnus en tot die familie Podospongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1995 deur Kelly-Borges & Vacelet. Van Soest, R. (2011). Diacarnus tubifera Kelly-Borges & Vacelet, 1995. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=168717. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Dictyodendrilla digitata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Dictyodendrilla en tot die familie Dictyodendrillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Dictyodendrilla digitata (Lendenfeld, 1888). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164894. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Phorbas perarmatus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Phorbas en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1866 deur Bowerbank. Van Soest, R. (2011). Phorbas perarmatus (Bowerbank, 1866). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=133687. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Oceanapia zoologica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Oceanapia zoologica (Dendy, 1905). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167005. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Phyllospongia cyathina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Phyllospongia en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck. Van Soest, R. (2011). Phyllospongia cyathina (Lamarck, 1814). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=165279. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Phyllospongia papyracea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Phyllospongia en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1794 deur Esper. Van Soest, R. (2011). Phyllospongia papyracea. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=165287. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Pione hancocki is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Pione en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt. Van Soest, R. (2011). Pione hancocki. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=468113. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Pipestela is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse). Pipestela candelabra (Alvarez, Hooper & Van Soest, 2008) Pipestela hooperi (Van Soest, Desqueyroux-Faúndez, Wright & König, 1996) Pipestela occidentalis (Alvarez, Hooper & Van Soest, 2008) Pipestela rara (Alvarez, Hooper & Van Soest, 2008) Pipestela terpenensis (Fromont, 1993)


Pectispongilla stellifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Pectispongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Annandale. Van Soest, R. (2011). Pectispongilla stellifera Annandale, 1915. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167199. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Penares candidata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Penares en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1868 deur Schmidt. Van Soest, R. (2011). Penares candidata (Schmidt, 1868). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=133960. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Petrosia solusstrongyla is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino. Van Soest, R. (2011). Petrosia solusstrongyla Hoshino, 1981. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=166863. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Poecillastra schulzei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Poecillastra en tot die familie Pachastrellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Sollas. Van Soest, R. (2011). Poecillastra schulzei (Sollas, 1886). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=170266. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.