Pierre Abélard, gelatiniseer as Petrus Abaelardus (Le Pallet by Nantes, 1079 – in die klooster St. Marcel by Chalon-sur-Saône, 21 April 1142) was 'n middeleeuse Franse teoloog en filosoof. Hy word beskou as een van die grootste skolastiese denkers van alle tye. Abaelardus was op 'n jong leeftyd reeds iemand waarvan kennis geneem is in Parys. Eers was hy dosent in die dialektiek, en daarna in teologie aan die katedraalskool van die Notre-Dame. Hy is in die Père-Lachaise-begraafplaas in Parys begrawe. Abaelardus is ook bekend vanweë sy privaatlewe, veral weens 'n uitgebreide briefwisseling tussen hom en sy geliefde Héloïse. Terwyl Abaelardus doseer in Parys, verwek hy 'n kind by Héloïse, die niggie van die katedraalkanunnik by wie hy aan huis woon. Sy gasheer laat hom kastreer weens die verwikkeling en hulle word verbied om mekaar weer te sien. Na 'n lang periode van geen kontak begin Héloïse 'n briefwisseling met Abélard, wat later van tyd openbare kennis sou word. Hy skryf Sic et Non, wat uit middeleeuse Latyn vertaal kan word na Ja en Nee.


Jason Jenkins (gebore 2 Desember 1995 in Pretoria, Suid-Afrika) is 'n rugbyspeler wat vir die Blou Bulle in die Curriebeker en die Bulls in Superrugby op slot speel. Jenkins maak sy toetsdebuut vir die Springbokke op 2 Junie 2018 teen Wallis in Washington, D.C. op die ouderdom van 22 jaar. "SARU Player Profile Jason Jenkins". Suid-Afrikaanse Rugby Unie. Besoek op 31 Maart 2016. Jason Jenkins by SARugby.co.za Jason Jenkins by itsrugby.co.uk


Die Juma Masjid-moskee (Arabies: جمعة مسجد, Juma Masjid, letterlik: "Moskee van Samekoms") is 'n moskee in Durban, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. In Augustus 1881 het Aboobaker Amod Jhaveri en Hajee Mahomed Hajee Dada 'n plek in Greystraat (nou bekend as Doctor Yusuf Dadoo) van K. Moonsamy vir 115 pond gekoop met die doel om 'n moskee daar te bou. Dit is die eerste moskee wat in Durban gebou is en dit verteenwoordig die Moslembevolking van die stad. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei. Koördinate: 29°44′38″S 30°49′50″O / 29.74389°S 30.83056°O / -29.74389; 30.83056


Die Brenthurst-biblioteek in 'n privaat versameling van Africana in Parktown, Johannesburg. Hierdie biblioteek het ontwikkel uit die persoonlike versamelings van sir Ernest Oppenheimer en Harry Oppenheimer. Alhoewel die klem in die versameling op Suider-Afrika lê, word die hele Afrika weerspieël. Die versameling bestaan uit 'n 20 000 boeke, 2 000 pamflette, ou tydskrifte, landkaarte, kunswerke en skilderye (o.a. van Thomas Baines) en foto's (o.a. unieke foto's van mynboubedrywighede). In die manuskripversameling is briewe en dagboeke van sendelinge, vroeë reisigers, soldate en politici. Uit die versameling kan duidelik gesien word wat die belangstellings van die Oppenheimers was: geskiedenis, politiek, volkekunde, biografie, plant- en dierkunde. In die biblioteek is ook die uitgewersmaatskappy en boekbindery Brenthurst Press gevestig. Hierdie firma is in 1974 gestig met as doel die publikasie van Africana en as kenmerk hoogstaande redigeer-, druk- en bindwerk. Die besondere gebou waarin die biblioteek en uitgewer gehuisves word, is op 23 Februarie 1984 geopen. Dit is 'n ontwerp van die argitek Hans Hallen. Navorsers kan die biblioteek slegs op afspraak besoek.


Die Gelapte snellervis (Rhinecanthus rectangulus) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Patchy triggerfish. Die vis word tot 25 cm lank. 'n Kenmerk is die breë, swart band wat diagonaal strek oor die lyf vanaf die oog tot by die analevin. Die vis leef in rotsagtige kusareas en vlak riwwe waar die water onstuimig is. Hulle kom selde voor in water wat dieper as 10 m is. Die onvolwasse vissies word soms in getypoele gesien. Die vis is 'n alleenloper en gebiedsgebonde, dit bly altyd naby sy skuiling. Dit vreet alge, detritus en klein ongewerweldes. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 Rhinecanthus rectangulus by Fishbase.


Ronald Kenneth (Ronnie) Belcher (21 April 1932 – 21 Oktober 2006) was ’n Afrikaanse digter, lektor en uitgewer. Hy is veral bekend vir sy vrolike kwatryne in bundels soos So is die lewe vir een pond sewe. Hy het ook kinderverse geskryf. Ronald Kenneth Belcher is op 21 April 1932 in Goodwood gebore as die sesde van twaalf kinders in ’n Engelssprekende gesin. Sy pa was ’n boer op ’n kleinhoewe en na sy pa se tweede huwelik kry hy nog ’n halfsuster by. Hy gaan skool by Paul Roos Gimnasium op Stellenbosch, maar word na standerd agt uit die skool gehaal om kleikapper en baksteendraer te word op sy pa se kleinhoewe in Bottelary. In 1950 matrikuleer hy aan die Hoërskool Goodwood in Epping, waarna hy aan die Universiteit van Stellenbosch studeer. Hy moet sy studies drie maal onderbreek weens ’n tekort aan geld, en werk as jong man in 1953 ’n jaar lank in ’n asbesmyn in Shabani in die destydse Suid-Rhodesië om geld te verdien om vir sy studies te betaal.


Twee groepe uit Duitsland vestig hulle in die 19de eeu in die voormalige Britse kolonie Natal, vandag KwaZulu-Natal, bekend as die Bergtheil-Koloniste en die Hermannsburgse Sendelinge. In 1935 het omtrent 6 250 Duitsers in Natal gewoon, van wie ook vandag die nakomelinge van hierdie immigrante daar voortleef. Die Joodse sakeman Jonas Bergtheil verhuis in 1834 op 15-jarige ouderdom uit Beiere na die toenmalige Kaapkolonie, om sy neef Gabriel Killian te help wat daar woonagtig was. In 1843, ná die Britse besetting van die Boererepubliek Natalia, vaar hy met die skip Pilot na Durban. Na twee jaar in Durban gaan hy 'n vennootskap aan met Philip Jacob Jung. Daartoe sluit die Franse immigrant, Hipolyte Jargal, hom ook by die vennootskap aan. In 1847 stig hierdie driemanskap die Natal Cotton Company. Daar word geglo dat Natal die geskikte plek is vir die verbouing van katoen. Hulle koop die 15,500 akker (63 km²) plaas Wandsbeck van Edmund Morwood om daar die katoen aan te plant. Bergtheil reis na Engeland om geskikte en gewillige immigrante te vind.


10 Desember – Marcus Livius Drusus word volkstribuun. Demetrius III herkry die besit oor Damaskus. Tigranes sluit 'n militêre ooreenkoms met Mithradates VI oor Kappadosië. Tigranes trou met Mithradates se dogter Cleopatra. Mithradates, gesteun deur sy ooreenkoms met Armenië, val Kappadosië aan en lyf dit in, en kom hierdeur met die Romeine in konflik. Antiochus XI The Social War, 91 to 88 BCE: A History of the Italian Insurgency against the Roman Republic, Christopher J. Dart, Routledge, 2016, ISBN 1-317-01548-7, ISBN 978-1-317-01548-2 The Seleucid and Hasmonean Periods and the Apocalyptic Worldview Deel 88 of The Library of Second Temple Studies Lester L. Grabbe, Gabriele Boccaccini, Jason M. Zurawski, Bloomsbury Publishing, 2016, ISBN 0-567-66615-8, ISBN 978-0-567-66615-4 The History of Armenia: From the Origins to the Present S. Payaslian Springer, 2008 ISBN 0-230-60858-2, ISBN 978-0-230-60858-0


Hermann Heinrich Vedder (Westerenger, Wesfale, 3 Julie 1876 – Okahandja, Suidwes-Afrika, 26 April 1972) was ’n sendeling, opvoedkundige, taalkundige, volkekundige, historikus en senator in die senaat van die Unie van Suid-Afrika. Vedder word onthou as die grootste en mees minsame verteenwoordiger van die Duitse kultuur en wetenskap in Suider-Afrika. Hy het groot en blywende dienste oor meer as 'n halwe eeu met toewyding en opoffering aan die inwoners van sy aangenome vaderland gelewer. Vir almal was hy 'n vriend en is tereg in die destydse Suidwes 'n “volksvader” genoem. Hy het die Christelike beginsel van naasteliefde met woord en daad uitgeleef. Gevolglik was hy by al die bevolkingsgroepe van die land buitengewoon bemind en hooggeag. Hy was ’n buitengewoon intelligente man wat homself minstens agt tale aangeleer het: Nederlands, Engels, Grieks, Afrikaans, Nama, Herero, Osjindonga en ’n Khoekhoen-dialek. Saam met sy moedertaal, Duits, was hy dus minstens nege tale magtig.


Die Rynse Sendinggenootskap (RSG) het vanaf sy ontstaan in 1828 ontwikkel in een van die grootste instellings van sy aard in Duitsland. Dit het in 1971 met die Bethel Mission saamgesmelt as die Vereinte Evangelische Mission. Sy werksaamhede was veral toegespits op Suider-Afrika: van 1828 meestal in Suid-Afrika, vanwaar sendelinge mettertyd noordwaarts beweeg het in die rigting van Suidwes-Afrika, wat hulle vanaf 1842 binnegegaan het. Sowat honderd jaar ná die begin van sy werk in Kaapland het die genootskap besluit hy het sy doel in Suid-Afrika bereik. Al sy bruin gemeentes is toe aan die NG Sendingkerk oorgedra, behalwe Wupperthal, wat verkies het om by die Morawiese kerk aan te sluit. In Suidwes-Afrika het die genootskap sy werk voortgesit en was dit die voorloper van die Evangeliese Lutherse Kerk in die Republiek van Namibië en die Duitstalige Evangelies-Lutherse Kerk in Namibië (DELK). Die derde en verreweg die grootste Lutherse kerkgenootskap in Namibië, die Evangelies-Lutherse Kerk in Namibië (vroeër die Evangelies-Lutherse Kerk in Ovambo-Kavango), het nie uit die RSG se werk ontstaan nie, maar uit dié van die Finse Sendinggenootskap in die noorde van die land.


Rudolph Johannes Willemse (gebore 5 Julie 1958) is ’n Afrikaanse digter. Willemse is op 5 Julie 1958 op Blyvooruitzicht naby Carletonville gebore. Sy skoolopleiding was aan die Laerskool Dagbreek op Carletonville, vanaf 1965 tot 1971, en vanaf 1972 aan die Hoërskool Carletonville, waar hy in 1976 in die eerste klas matrikuleer met onderskeidings in Afrikaans en Engels. Daarna studeer hy vanaf 1977 verder aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys, waar hy in 1980 die B.Juris-graad en in 1982 die LL.B.-graad verwerf. Hy behaal verskeie onderskeidings in individuele vakke, wat insluit Latyn, Privaatreg, Politieke Wetenskap en Regsvergelyking. Aan die einde van 1982 word hy as advokaat tot die balie toegelaat. Gedurende 1982 en 1983 ondergaan hy sy twee jaar verpligte militêre opleiding as regsbeampte by die Noord-Transvaalse Hoofkwartier van die Suid-Afrikaanse Leër. Hierna sluit hy in Januarie 1984 by die staatsdiens aan as staatsaanklaer, agtereenvolgens by die landdroshof in Newlands, die streekshof te Protea en die spesialis statutêre hof in Johannesburg. Vanaf November 1986 is hy staatsregsadviseur by die Departement van Justisie in Pretoria. Op deeltydse basis is hy in 1987 lektor in Kriminele reg en –prosesreg by die Technikon RSA.


Pomare IV of Pōmare IV (28 Februarie 1813 – 17 September 1877; volle naam ʻAimata Pōmare IV Vahine-o-Punuateraʻitua) was van 1827 tot 1877 die vierde monarg van die Koninkryk Tahiti. Sy was ook bekend as ʻAimata – "oog-eter", na aanleiding van die destydse gebruik dat die heerser die oog van ’n verslane vyand geëet het. Pomare IV was die dogter van Pomare II en sy tweede vrou, Teriʻitoʻoterai Tere-moe-moe. Sy het haar broer, Pomare III, ná sy dood opgevolg toe sy net 14 jaar oud was. In 1843 het Frankryk Tahiti ’n protektoraat gemaak en ’n goewerneur in Papeete aangestel. Pomare het vergeefs teen Franse inmenging geveg en Engeland se beskerming gevra, en haarself toe na Raiatea verban uit protes. Daarna het die bloedige Frans-Tahitiaanse Oorlog (1843 tot 1847) gevolg, wat elke koninkryk van die Geselskapseilande geraak het. Dit het geëindig toe die Tahitiaanse magte by die Fort van Fautaua verslaan is. Die Franse het nie die eiland geannekseer nie weens diplomatieke druk van Engeland en Tahiti en Moorea het ’n onafhanklike protektoraat gebly.


De Waal Venter (7 Mei 1942 - 20 Maart 2022) was ’n Afrikaanse skrywer van jeugverhale, kortverhale, radiodramas en gedigte. Philippus Arnoldus de Waal Venter is op 7 Mei 1942 in Pretoria gebore. Sy ouers is Frans Venter en Lucy de Waal. Hy is die oudste van drie kinders en het twee jonger broers, Georg en Francois. Weens sy pa se beroep as polisie-offisier word hy gereeld verplaas en die gesin verhuis dus baie. As ’n resultaat woon hy ses verskillende laerskole aan die Witwatersrand by. Die eerste een is in Mayfair-Wes in Johannesburg en hy sluit sy laerskoolloopbaan af aan die Laerskool Theo Wassenaar in Robertsham in die suide van Johannesburg, waar hy bekroon word as die skool se mees verdienstelike leerling. In 1955 gaan hy na die Hoërskool Monument in Krugersdorp, waar hy van 1956 in die koshuis is. Hier presteer hy in die middelafstande in atletiek en is lid van die skool se leerlingraad. In 1959 matrikuleer hy. Hierna studeer hy verder aan die Universiteit van Pretoria, waar hy hom aanvanklik inskryf as mediese student.


Benedictus Kok (*15 Desember 1907, Heilbron - †27 November 1998, Bloemfontein) was 'n professor en hoof van die Departement Afrikaans-Nederlands aan die Universiteit van die Vrystaat, waar hy later ook Dekaan van die Fakulteit Lettere en rektor van die universiteit word. Hy is die eerste persoon wat vanuit die rektorspos ook as kanselier van die universiteit aangewys word. Kok skryf ook onder die skuilname Sigeuner, Décor (as toneel- en musiekkritikus) en Libretto (musiek- en plateresensies). Benedictus Kok is op 15 Desember 1907 op Heilbron in die Vrystaat gebore. Hy word groot en ondergaan sy skoolopleiding op Frankfort, waar hy ook matrikuleer. Hy studeer in Bloemfontein verder aan die Grey-Universiteitskollege en behaal in 1927 die B.A.-graad en in 1928 die Hoër Onderwysdiploma. Op universiteit is hy lid van die tennisspan en blink ook uit in atletiek. Na kwalifikasie gee hy onderwys in Afrikaans en Engels aan die Hoërskool Parys en hy skryf ook in 1931 die skool se skoollied. Van 1934 tot 1937 studeer hy in Amsterdam en later aan die Ryksuniversiteit van Utrecht, waar hy in 1936 die Drs.Litt.-graad behaal.


René Bohnen is ’n Afrikaanse digter. René Badenhorst word as die oudste van twee kinders op 24 Augustus 1958 op Estcourt in Natal gebore. Sy gaan skool by die laerskool op die dorp wat nog deur die Voortrekkers opgerig is en matrikuleer in 1976 aan die Hoërskool Estcourt op die dorp. Vanaf 1977 studeer sy verder aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat in Bloemfontein, waar sy in 1979 haar B.A.-graad verwerf en dan ook in 1980 haar B.A. Honneurs-graad in Engels. Aan die einde van haar Honneursjaar bekom sy ’n navorsingspos by die Engelse Departement aan die universiteit, waar sy swart Afrika skrywers bestudeer en dan ’n “Bibliography of Criticism” publiseer. Hierna werk sy vir twintig jaar buite die letterkunde en verhuis gereeld. Sy spandeer tyd in feitlik al die provinsies, totdat sy in Johannesburg gaan bly. Hier neem sy deel aan gedigte-aande, tree gereeld op by die bekgevegte by kunstefeeste en woon ook ’n ATKV-skryfskool by die Potchefstroomse Universiteit onder leiding van Hans du Plessis by. As vryskutskrywer neem sy in 2007 en 2008 deel aan poësiebesprekings vir die daaglikse koerant Beeld, terwyl sy ook fasiliteerder is by kreatiwiteitswerkswinkels, by narratiewe terapiesessies en by spanbougeleenthede by die Universiteit van Johannesburg.


Die 46-tonner stoomlokomotief was die werkesel van die Nederlands-Suid-Afrikaanse Spoorwegmaatskappy (NZASM). Dit is 'n tenklokomotief met 'n 0-6-4 wieluitleg. Ná die Tweede Vryheidsoorlog is dit as 'n Klas B-lokomotief geklassifiseer, eers deur die Sentraal-Suid-Afrikaanse Spoorweë (CSAR) en daarna deur die Suid-Afrikanse Spoorweë (SAS). Teen die aanvang van die Tweede Vryheidsoorlog het die NZASM 240 lokomotiewe besit waarvan 177 46-tonners was. Toe die Britse magte Pretoria in Junie 1900 ingeval het, is die beheer van NZASM aan die Imperial Military Railways (IMR) afgestaan. Ná die oorlog is die oorblywende lokomotiewe aan die CSAR oorgedra, waar hulle as Klas B-lokomotiewe geklassifiseer is. Met die stigting van die SAS in 1912 het hulle hierdie klassifikasie behou. Die 46-tonner is deur die Duitse firma Maschinenfabrik Esslingen vanuit die NZASM 40-tonner 0-6-2T tenklokomotief ontwikkel. Die 40-tonner se agterponiedraaistel kon nie altyd om NZASM se skerp draaie beweeg nie, dus is die 40-tonner met 'n 0-6-4 uitleg herontwikkel. Tussen die jare 1893 en 1988 is 175 lokomotiewe deur Maschinenfabrik Esslingen gelewer.


’n Soera (ook soere of soeraf; Arabies: سورة sūrah) is die hoofstukke waaruit die Koran bestaan. Daar is 114 soeras, wat elk uit ’n aantal ajats (verse) bestaan. Die soeras is nie almal ewe lank nie – die kortste een, Al-Kawthar (Oorvloed), het net drie ajats, terwyl die langste een, Al-Ba‘karah (Die Koei), 286 het. Van die 114 soeras is 87 in Mekka geopenbaar en 27 in Medina. Die soeras wat geopenbaar is ná Mohammed se vlug na Medina word Medinees genoem en dié daarvoor Mekkaans. Die Mekkaanse hoofstukke handel meestal oor geloof en die Laaste Oordeel, en die Medinese hoofstukke oor beloning en straf in die hiernamaals, asook wetgewende voorskrifte en polemiek in verband met Jode en Christene met wie Mohammed in Medina in aanraking gekom het. Buiten At-Tawbah (Die Vrystelling), begin al die hoofstukke met "In die naam van Allah, die Barmhartige, die Genadige". Dit is bekend as die basmala en dui die grens tussen hoofstukke aan.


Meyhendi Zhann was die skuilnaam van die dramaturg J.H. Meyer (1899- onbekend). Jan Hendrik Meyer is op 27 Junie 1899 op die plaas Platjiesdrift in die distrik Humansdorp gebore as een van sewentien kinders van Cornelius Meyer en Martha Maria Munro. Hy het agt broers en agt susters. Hier op die plaasskool ontvang hy sy eerste onderwys en gaan daarna na die dorpskool, waar hy matrikuleer. In 1918 tree hy tot die Staatsdiens toe. Hy word magistraat en bly op verskeie plekke in die land, waarna hy hom in Boshof in die Vrystaat vestig. Hy was getroud. Hy begin op ’n jong ouderdom om gedigte te skryf, wat hy voordra by die plaaslike debatsvereniging. Later skakel hy egter oor na die skryf van toneelstukke. Sy skrywersnaam, Meyhendi Zhann, het ontstaan na ’n rondskommeling van sy volle name en van. Wanneer plig moet swig is ’n speurdrama waarin ’n speurder eindelik die moordenaar van sy oorlede vader opspoor, net om uit te vind dat dit die vader is van sy nuutste liefde. Die drama het volop aksie en onverwagte (en onwaarskynlike) wendings en is duidelik slegs daarop uit om te vermaak.


Breugmeganika ('Fracture mechanics') is die veld van meganika wat die voorplanting van krake in materiale bestudeer. Dit is 'n belangrike hulpmiddel in materiaalkunde ('Material science'). Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Manuae is ’n atol in die Benedewindse Eilande van die Geselskapseilande in Frans-Polinesië, ’n Franse oorsese gebied in die Stille Oseaan. Dit is die mees westelik geleë van die Benedewindse Eilande, en is 350 km wes van Bora Bora en 550 km wes van Papeete. Manuae bestaan uit ’n ring eilande sowat 10 km in deursnee wat deur onbevaarbare openinge geskei word. Hulle steek net ’n paar meter bo die seevlak uit. Die verskillende koraalrifeilandjies van altesaam 3,5 km2 is met hoofsaaklik kokospalms, tropiese struike en sand bedek. Die atol is administratief deel van die munisipaliteit Maupiti in die Benedewindse Eilande. Die eilandjies se strandmeer bevat verskeie seldsame spesies en is sedert 1992 ’n natuurreservaat. Daar is baie seeskilpaaie, onder meer ’n bedreigde spesie, wat begin November elke jaar na die strande stroom. Daar is ook tussen 3 miljoen en 4 miljoen oesters. Manuae se eerste Europese besoeker was die Britse seevaarder Samuel Wallis, in 1767. Daar was in dié tyd ’n klein dorpie, waarvan die oorblyfsels steeds in die noordelike deel van die hoofeiland gesien kan word. In 1855 het die skip Julia Ann by die atol gestrand.


Die Ou Pastorie op Fraserburg is die eerste pastorie wat die plaaslike NG gemeente laat oprig het om sy leraar te huisves, vyf jaar ná die gemeente se stigting in 1851. Dit huisves reeds jare lank die plaaslike museum en is een van net drie nasionale gedenkwaardighede op dié Karoodorp. Sy restourasie omstreeks 1979 was die grootste projek van sy aard wat tot in daardie stadium hier uitgevoer is nadat ook die Peperbus, voormalige Anglikaanse kerkie en kruithuisie destyds opgeknap is. Die gebou is aan die begin van 1856 voltooi met Henry Burnett as boumeester. Die plan is deur die kerkraad opgestel, maar heel moontlik het ds. Carl Arnoldus Bamberger (hier bevestig in 1854) heelwat inspraak gehad het in die ontwerp aangesien die huis 'n merkwaardige grondplan het en die binnedeure in metrieke mate pleks van Engelse mate uitgevoer is. Tydens die beplanning van die restourasie is deeglike navorsing in die Kaapse Kerkargief en plaaslike gedoen en nog interessante gegewens oor die gebou se lotgevalle het tydens die restourasie aan die lig gekom. Die kerkraad het in 1855 'n ontwerp vir 'n gewelhuis - soortgelyk aan dié wat vandag nog op Prins Albert staan - verwerp ten gunste van ’n "moderner" plan met wolfente, pleks van gewels.


Paul Cézanne (19 Januarie 1839 – 22 Oktober 1906) was ’n Franse kunstenaar en postimpressionistiese skilder wie se werk gehelp het om die fondament te lê vir die oorgang van 19de-eeuse kuns na ’n nuwe, radikaal verskillende kunswêreld in die 20ste eeu. Sy dikwels wilde, herhalende kwashale is baie tipies en maklik herkenbaar. Hy het vlakke kleur en klein kwashale gebruik wat opbou om komplekse velde te skep. Cézanne se skilderye weerspieël sy intense bestudering van sy onderwerpe. Sy invloed op die beeldende kunste was enorm, veral op latere genres soos die kubisme, fauvisme en ekspressionisme. Die Cézannes was van die dorp Saint-Sauveur, Occitanië. Paul is in Aix-en-Provence gebore. Sy pa was die stigter van die bankmaatskappy Banque Cézanne et Cabassol en het deur die kunstenaar se lewe vir hom finansiële sekuriteit gebied, en Cézanne het eindelik goed geërf. Sy ma, Anne Elisabeth Honorine Aubert, was "lewendig en romanties", en dit is van haar dat Cézanne sy begrip en visie van die lewe gekry het. Hy het twee jonger susters, Marie en Rose, gehad.


Johanna Wilhelmina Postma (gebore Van Biljon, 27 Mei 1854 – Kaapstad, 12 Julie 1901) was die laaste van ds. Dirk Postma se vyf vroue en die moeder van die laaste ses van sy 20 kinders. Van hul ses kinders het vyf volwassenheid bereik: Al vier die dogters het met 'n predikant getrou en die seun het self predikant geword, nes sy vader en vier van sy halfbroers. Johanna Wilhelmina van Biljon se ouers was Willem Johannes van Biljon (gebore 1825, Cradock) en Gerbrechta Sophia Smit. Sy is op 20 Desember 1869 met ds. Postma getroud. Hy was 51 en sy 15. Dit was twee maande en 17 dae ná die afsterwe van sy vierde vrou, Susanna Lasea Kruger. Hul eerste kind, Brechtje, is op 26 Maart 1871 gebore. Sy het die eggenote van ds. J.A. (Koos) van Rooy geword. Helenius het net twee jaar en twee weke oud geword. Die derde kind en enigste seun uit dié huwelik wat volwassenheid bereik het, Willem, was ook ’n Gereformeerde predikant soos sy vader en halfbroers Petrus, Martinus, Dirk en Stephanus.


Leah van Niekerk (gebore Leani) is 'n Suid-Afrikaanse sangeres en aktrise. Van Niekerk is haar getroude van. Sy was te sien in As jy sing (2013) as juffrou Elise de Bruyn. Haar debuutalbum Wonderwerk het in 2015 verskyn. 2015: Wonderwerk 2013: As jy sing Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Laurika Postma (doopname Johanna Laurika, waarskynlik Bethulie, Oranje-Vrystaat, 17 April 1903 – waarskynlik Pretoria, 26 Maart 1987) was ’n Suid-Afrikaanse beeldhouer. Laurika Postma was een van die 10 kinders van ds. Willem Postma en sy vrou, Susanna Elizabeth Sophia Snijman, oudste dogter van ds. W.J. Snyman, jare lange predikant van die Venterstad en suster van dr. P.C. Snijman, leraar van die Steynsburg van 1902 tot sy dood in 1915. Die Afrikaanse skryfster Minnie Postma was getroud met Philippus, die vyfde van die egpaar se 10 kinders. Laurika se nege sibbes was: Sophia (4 Maart 1900 – onbekend); Dirk Calman (17 November 1901 – onbekend); Phillipus Snyman (26 Junie 1905 – 28 Junie 1962); Helenius Postma (25 Mei 1907 – 1951); Valerie Chlotilde (getroude van Du Plessis; 3 Maart 1913 – 16 Maart 1955); Guillemette Estelle (19 Januarie 1910 – onbekend); Stephanie Elifelie (2 Januarie 1920 – onbekend); Susanna Fernande (2 Julie 1914 – onbekend) en Willem Jacobus (15 Junie 1898 – 4 Julie 1952).


Elsie Francina Eloff-Kruger (Rustenburg, Transvaal, 19 Maart 1853 – Pretoria, Suid-Afrika, 21 Oktober, 1924) was ’n dogter van pres. Paul en mev. Gezina Kruger, ’n weldoener en gesiene inwoner van Pretoria. Ná haar huwelik met die welgestelde heer Frederik Christoffel Eloff (bynaam Frikkie of Ryk Freek, 9 Februarie 1850 – 14 November 1924) het die egpaar in die woning langs die presidentswoning in Pretoria gaan woon. Later (omstreeks 1896) het die groot gesin verhuis na die deftige woning op die plaas Daspoort, waarby die pragtige landgoed behoort het, waarop die voorstede Eloffsdal en Capital Park later verrys het. Sowel die NG gemeente Eloffsdal as die Gereformeerde kerk Eloffsdal is na hul plaas genoem. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog het sy as lid van die versorgingskomitee veel vir behoeftige mense gedoen, asook vir die burgers wat deur die vyand gevang en oor Pretoria na Ceylon en Sint Helena gestuur is. Toe haar vader as banneling na Europa moes uitwyk, het hy haar versoek om die sorg van haar siek moeder op haar te neem. Ná die dood van mev.


Dries Brunt (1933 - ) is ’n Suid-Afrikaanse skrywer in Afrikaans en Engels. Andries Gerardus (Dries) Brunt is in 1933 as een van vyf kinders in Nederland gebore en emigreer na die verwoesting van die Tweede Wêreldoorlog in 1949 saam met sy ouers na Suid-Afrika. Hulle gaan bly in Pretoria en hier woon hy sy hele lewe lank, met uitsondering van ’n kort verblyf in Vanderbijlpark. Hy matrikuleer in 1953 aan die Afrikaanse Hoër Seunskool in Pretoria, nadat hy tussen standerd agt en nege ’n jaar se skool oorslaan om op die Sallies-goudmyn naby Brakpan te gaan werk om die familie se inkomste aan te vul. Na skool ontvang hy ’n Yskor-beurs en behaal dan in 1957 die B.Sc.-graad in Metallurgie aan die Universiteit van Pretoria. In Pretoria ontmoet hy die verpleegster Maryna Cilliers, oorspronklik van die plaasgemeenskap Eilandia naby Robertson, en hulle trou in 1959. Die egpaar het drie dogters (Marinda, Anita en Olga) en ’n seun (André). Hy kry tegniese opleiding in staalproduksie by Yskor en vanaf 1961 tot 1965 is hy tegniese beampte in metallurgiese navorsing by die Wetenskaplike Nywerheidsnavorsingsraad (WNNR).


W.H. Coetzer (1900–1983) was ’n Afrikaanse kunstenaar wat veral bekend is vir sy skilderye en ander kunswerke. Hy skilder landskappe, seetonele, portrette, figure en stillewes in ’n tradisionele styl. Coetzer word veral onthou vir die uitbeelding van historiese gebeurtenisse in die Boeregeskiedenis, onder meer die tapisserieë in die Voortrekkermonument wat deur hom ontwerp is. Hy het ook gedigte geskryf. Willem Hermanus Coetzer is op 9 November 1900 op Tarkastad in die Oos-Kaap gebore. Hy is die tweede van vier kinders van Wentzel Christoffel Coetzer en Johanna Augustine Brümmer. Hy het twee broers (Pieter Willemse en Steytler) en ’n suster (Olive). Toe hy twee jaar oud is, verhuis die gesin na Johannesburg, waar hulle eers in ’n eenvoudige huisie in Hoofdstraat in Braamfontein woon, maar binne ’n jaar na Fordsburg verhuis, waar hulle tot 1908 bly. Sy vader is hier werksaam op die myne. Voordat hy vyf jaar oud is, begin hy skoolgaan aan die Lilian Road Infant School in Fordsburg en in 1908 gaan hy na die Goede Hoop Skool in Fordsburg, een van die heel eerste Christelike Nasionale Onderwysskole.


Édouard Manet (IFA: edwaʁ manɛ; 23 Januarie 1832 – 30 April 1883) was ’n Franse skilder. Hy was een van die eerste 19de-eeuse skilders wat moderne kuns aangepak het en ’n belangrike figuur in die oorgang van realisme na impressionisme. Hy is in ’n vooraanstaande familie gebore met sterk politieke bande, maar het die toekoms wat vir hom uitgelê is, verwerp en begin belangstel in die skilderkuns. Sy vroeë meesterwerke, Middagete op die Gras en Olympia, albei uit 1863, het groot omstredenheid veroorsaak en gedien as vertrekpunt vir die jong kunstenaars wat impressionisme ontdek het. Vandag word dit beskou as waterskeidingswerke wat die begin van die moderne kuns ingelui het. In die laaste 20 jaar van sy lewe het hy bande met ander groot kunstenaars van sy tyd gesmee, maar hy het sy eie styl ontwikkel wat beskou is as innoverend, en dit het ’n groot invloed op latere skilders gehad. Manet is op 23 Januarie 1832 in Parys gebore as die seun van vooraanstaande ouers. Sy ma, Eugénie-Desirée Fournier, was die dogter van ’n diplomaat en peetdogter van die Sweedse kroonprins Karel Bernadotte, van wie die Sweedse monarge afstam.


Ooreetsteuring (OS) word deur ooreetepisodes gekenmerk wat nie deur kompenserende suiweringsgedrag (soos geïnduseerde vomering) gevolg word nie. Alhoewel Ooreetsteuring een van die mees algemene eetsteurings onder volwassenes is, geniet hier steuring minder mediadekking en navorsing in vergelyking met anorexia nervosa en bulimie. Die steuring is eers in 2013 in die afdeling vir eetsteurings van die DSM-5 ingesluit. Ooreetsteuring word in enige bepaalde jaar by 0.8% manlike volwassenes en 1.6% vroulike volwassenes in die V.S.A aangetref. Ten einde 'n diagnose van OS te maak, moet die volgende kriteria teenwoordig wees. "A. Herhaalde ooreetepisodes wat deur albei van die volgende gekenmerk word: Wanneer 'n persoon tydens 'n diskrete periode (bv. binne twee ure) 'n hoeveelheid kos eet wat beslis groter is as wat die meeste mense binne 'n soortgelyke hoeveelheid tyd onder soortgelyke omstandighede sal eet. 'n Gevoel van beheerverlies gedurende die episode (bv. 'n gevoel dat hy/sy nie kan ophou eet nie of kan beheer wat of hoeveel daar geëet word nie). B. Die ooreetepisodes word met drie (of meer) van die volgende geassosieer: Daar word vinniger as normaalweg geëet.


Elsie de Wolfe, ook bekend as Dame Mendl, (20 Desember 1859? – 12 Julie 1950) was 'n Amerikaanse aktrise, binnenshuise versierder, nominale skrywer van die invloedryke 1913-boek The House in Good Taste, en 'n prominente figuur in die New Yorkse, Paryse en Londense samelewings. Volgens The New Yorker, is "Interieurontwerp as 'n professie deur Elsie de Wolfe begin," hoewel die lof streng gesproke nie korrek is nie. Tot die 1930's was De Wolfe beslis die bekendste persoon in die vakgebied, maar die beroep van binnenshuise versierder/ontwerper is reeds so vroeg as 1900 as 'n belowende een erken, vyf jaar voordat sy haar eerste amptelike kommissie, The Colony Club in New York, ontvang het. Tydens haar getroude lewe (vanaf 1926 tot en met haar dood in 1950) het die pers dikwels na haar verwys as Dame Mendl. Sy is in New York gebore en het by Versailles, Frankryk gesterf. In die 18de eeu is die veld van binnenshuise versiering oorheers deur stoffeerders (wat materiale en meubels verkoop het), en argitekte, (wat 'n verskeidenheid van vakmanne en ambagsmanne in diens gehad het om binneontwerpskemas vir kliënte te voltooi).


Cosimo Fini (gebore 25 Desember 1980), beter bekend onder sy verhoognaam Gué Pequeno, is 'n Italiaanse rapper, liedjieskrywer, musiekprodusent. 2011 – Il ragazzo d'oro 2013 – Bravo ragazzo 2015 – Vero 1999 – 3 MC's al cubo 2003 – Mi fist 2006 – Penna capitale 2007 – Vile denaro 2009 – Dogocrazia 2010 – Che bello essere noi 2012 – Noi siamo il club 2014 – Non siamo più quelli di Mi fist 2005 – Roccia Music Vol. 1 2008 – Benvenuti nella giungla 2016 – Santeria Recchia, Giovanni (5 Augustus 2016). "Minervino Murge" (in Italiaans). bisceglieindiretta.it. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 April 2020.


Fabrizio Tarducci (gebore 17 Oktober 1976), beter bekend onder sy verhoognaam Fabri Fibra, is 'n Italiaanse rapper, liedjieskrywer, musiekprodusent. 2002 - Turbe giovanili 2004 - Mr. Simpatia 2006 - Tradimento 2007 - Bugiardo 2009 - Chi vuole essere Fabri Fibra? 2010 - Controcultura 2013 - Guerra e Pace 2015 - Squallor 1996 - Dei di mare quest'el gruv 1999 - Sindrome di fine millenio 1997 - Il rapimento del Vulplà 2012 - Non è gratis Cabona, Claudio (5 Augustus 2016). "Fabri Fibra in concerto a Genova: «Il rap in Italia è innocuo»" (in Italiaans). ilsecoloxix.it. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 September 2016. Besoek op 2 September 2016.


Neo-Impressionisme is 'n term wat in 1886 deur die Franse kunskritikus Félix Fénéon geskep is om 'n kunsbeweging te beskryf wat deur Georges Seurat begin is. Seurat se grootste meesterstuk, 'n Sondagmiddag op die eiland La Grande Jatte, het die begin van hierdie beweging ingelui. Volgelinge van Neo-Impressionisme was aangetrokke tot moderne stedelike tonele sowel as landskappe en strande. 'n Wetenskaplik gebaseerde vertolking van lyne en kleure het Neo-Impressioniste se karakterisering van hulle eie kontemporêre kuns beïnvloed. Sommige kringe beweer dat Neo-Impressionisme die eerste ware avant-garde beweging in skilderkuns was. Die kunstenaars van die beweging het "beloof om optiese en psigobiologiese teorieë aan te wend in die strewe na 'n grootse sintese van die ideaal en die werklike, die onbestendige en die essensiële, wetenskap en temperament." Gedurende die opkoms van Neo-Impressionisme het Seurat en sy volgelinge daarna gestreef om die impulsiewe en intuïtiewe aanslag van Impressionisme te verfyn. In hulle begeerte om 'n gevoel van struktuur en permanensie te vestig, het Neo-impressioniste van gedissiplineerde netwerke van stippels en blokke kleur gebruik gemaak.


Die Groot Moskee van Taza (Jamaa El-Kbir) is ’n moskee in Taza, Marokko. Dit is naby die Bab er-Rih ("Poort van die Winde") geleë. Die Groot Moskee van Taza is in die tydperk ná 1142 deur sultan Abd al-Mu'min laat bou. Volgens die Kitab el Istibsar is die mure in 1172 voltooi. Die moskee is in 1292-1293 tydens die bewind van die Marinidiese dinastie vergroot. Die ou kieblamuur en die mihrab is afgebreek en die nuwe konstruksie het ’n koepel gekry. Die gebou is een van die oudste oorblywende voorbeelde van die Almohadiese argitektuur. Dit is ook onder die publiek bekend vir sy groot kandelaar wat meer as 3 ton weeg. Die buitemure van die moskee, wat vroeër uit drie rigtings toeganklik was, is gebou volgens die stampgrond-tegnologie van die Berbers in die suide van Marokko. In teenstelling daarmee is die minaret van gebreekte klippe en bakstene gebou; dit staan in die noordwestehoek van die moskee. Bo-op is ’n lantern, soos wat die gebruik in Marokko was sedert die Almohadiese tydperk – ’n argitektoniese eienskap wat geskoei is op die antieke vuurtoring van Alexandrië.


Romantiese digkuns is die digkuns van die Romantiese era, 'n kunstige, literêre, musikale en intellektuele beweging wat in die laat 18de eeu in Europa ontstaan het. Dit het 'n reaksie teen die heersende idees van die Verligting behels en het van ongeveer 1800 tot 1850 geduur. In Engeland was die digter William Wordsworth aktief betrokke by die vestiging van 'n nuwe soort poësie wat intuïsie bo die rede en die landelike bo die stedelike beklemtoon het. Poëtiese taalgebruik is dikwels vermy in 'n poging om omgangstaal te gebruik. Wordsworth self het in die voorwoord van sy en Samuel Taylor Coleridge se Lyrical Ballads (1798) goeie poësie soos volg omskryf: "Die spontane oorloop van kragtige gevoelens". Hy het sy stelling egter verhelder deur te skryf dat enige gedig van waarde steeds deur 'n persoon geskryf moet word wat oor "meer as gewone organiese gevoeligheid beskik, maar wat ook lank en diep gedink het." In sy On Poesy or Art beskryf Samuel Taylor Coleridge, nog 'n prominente Engelse Romantiese digter en kritikus, kuns as “die middelganger tussen, en versoener van die natuur en die mens".


Helm Jooste (23 Oktober 1909, Bethal – 28 Oktober 1997) was ’n Afrikaanse skrywer wie se werk meestal oor lewe in die ou Suidwes-Afrika gehandel het. Jooste, wat self ’n bekende in Suidwes-Afrika was, het sy eerste boek eers na sy aftrede op die ouderdom van 80 gepubliseer. Frans Helm Jooste is op 23 Oktober 1909 op Bethal in die Oos-Transvaal gebore, as seun van Johannes Christoffel Jooste en Elsa Swart. Sy vader neem as Kaapse rebel deel aan die Tweede Vryheidsoorlog, terwyl sy moeder na die oorlog die enigste oorlewende van haar gesin is. Saam met familielede keer sy uit die konsentrasiekampe terug na die afgebrande familieplaas Bosmanskraal, in die Bethal-distrik. Vier jaar later word sy vader by die buurplaas as onderwyser van die Klipkraal plaasskool aangestel. Sy ouers is toe in 1907 met mekaar getroud. Helm se eerste twee skooljare is in die Klipkraal plaasskool, waarna hy die dorpskool op Bethal besoek. Hier matrikuleer hy in 1927 aan die Hoërskool Hoogenhout. Hy studeer verder aan die Heidelbergse Onderwyskollege, waar hy in 1930 sy Onderwysdiploma in die eerste graad verwerf.


LM Radio is 'n radiostasie in Maputo, Mosambiek. Histories was dit 'n stasie wat van die destydse Lourenço Marques (tans Maputo) na Suid-Afrika uitgesaai het. Die stasie het in 1936 met kortgolf-uitsendings begin en is in 1975 gesluit. LM Radio was gewild onder jong Suid-Afrikaners en het pop- en rockmusiek uitgesaai wat nie lugtyd op die SAUK se kanale gegun is nie. Dit is in 2010 heropen. Die eerste radiostasie in Mosambiek het op 18 Maart 1933 begin uitsaai. Uitsendings is vir 'n ruk in 1934 as gevolg van 'n tekort aan geld opgeskort. 'n Suid-Afrikaner, G.J. McHarry, het by die stasie betrokke geraak en in 1935 is Radio Clube de Moçambique van stapel gestuur, wat hoofsaaklik in Engels uitgesaai het. In 1947 het kol. Richard L. Meyer, wat voor die Tweede Wêreldoorlog die hoofbestuurder van die Internasionale Broadcasting Company van Londen was, tesame met John Davenport die bestuur van Lourenço Marques Radio oorgeneem. Die eerste twee omroepers van die nuwe kommersiële stasie was David Davies (wat as bestuurder aangestel is) en David Gordon.


Hester Krüger (née Coetsee, Bethulie, Oranje-Vrystaat, 24 Desember 1884 – Stellenbosch [waarskynlik], 21 Januarie 1984) was ’n predikantsvrou in die Gereformeerde Kerk. Haar man, dr. I.D. Krüger (1882–1965), met wie sy 54 jaar lank getroud was tot sy dood, was predikant in vyf gemeentes: Aliwal-Noord (1911–1916), Bloemfontein (1916–1923), Potchefstroom (1923–1930), Bloemfontein (1930–1945), Venterstad (1945–1949), Oos-Londen (1949–1954). Reeds in die jaar van huwelik, 1911, is ’n Dorkasvereniging op Aliwal-Noord gestig. Onder haar en haar man se leiding het eindelik ses Dorkasverenigings tot stand gekom. Werkgeselskappe, waarvan die ledetal sowat 30 tot 40 was, het gereeld in die plaaslike pastorie byeengekom. Mev. Krüger het dogters van die gemeente onderrig in handwerk en kunsnaaldwerk gegee en self geskilder. Die egpaar Krüger se dogter Monica was getroud met die appèlregter F. Rumpff, seun van ds. Derk en mev.


Shirley Bassey (8 Januarie 1937-) is ’n Britse popsangeres wat in Wallis gebore is. Sy is veral bekend vir haar emosionele vertonings en noupassende duur rokke. Sy was een van die gewildste vroulike sangers in Brittanje gedurende die laaste helfte van die 20ste eeu. Onder haar bekendste liedjies tel This is My Life en Hey, Big Spender. Sy is ook bekend vir die titelliedjies van drie James Bond-films: Goldfinger (1964), Diamonds Are Forever (1971) en Moonraker (1979). Shirley Veronica Bassey is op 8 Januarie 1937 in Tiger Bay, Cardiff in Wallis van 'n Engelse ma en 'n Nigeriese pa gebore. Sy was die jongste uit 'n gesin van sewe kinders. Haar ouers skei toe sy drie jaar oud was. Bassey verlaat op vyftienjarige leeftyd skool en begin in 'n fabriek te werk. Saans en oor naweke tree sy by plaaslike kroeë en klubs op. In 1953 kry sy 'n rol in die musiekblyspel Memories of Jolson, oor die lewe van Al Jolson. Bassey se eerste huwelik met Kenneth Hume (van 1961–1965) eindig in 'n egskeiding.


'n Kakieverkiesing is 'n algemene verkiesing waarin die uitslag baie beïnvloed is deur heersende oorlogsomstandighede of deur 'n oorlog waarin die land kort tevore betrokke was. Dit is vir opposisiepartye baie moeilik om 'n regerende party tydens 'n verkiesing in oorlogstyd te ontsetel. Om 'n sittende regering tydens 'n verkiesingsveldtog in oorlogstyd te bekritiseer is moeilik omdat die uitdagers maklik beskuldig kan word van 'n gebrek aan patriotisme onder die moeilike omstandighede. Die soldate stem boonop ook oor die algemeen vir die sittende regering omdat hulle geïndoktrineer is in die regverdigheid van die oorlog. By die kiesers bestaan ook die vrees vir die gevolge van 'n regeringsverandering tydens krisistye. Die eerste kakieverkiesing in Groot-Brittanje was in Oktober 1900, in die middel van die Tweede Vryheidsoorlog. Hierdie was die eerste groot oorlog waarin die Britse leër kakiekleurige uniforms gebruik het as plaasvervanger vir die bekende rooi uniforms. Ook die Britse verkiesings van 1918, 1945 en 1983 was kakieverkiesings. In Suid-Afrika was dit die geval met die verkiesings van 20 Oktober 1915 en 7 Julie 1943.


Hierdie artikel handel oor die aktrise. Vir ander persone, sien Christine Basson (dubbelsinnig). Christine Basson (9 Junie 1941 – 10 Junie 2019) was 'n Suid-Afrikaanse aktrise. Basson is in Bloemfontein gebore, en behaal haar matriek aan die Hoër Meisieskool Oranje, waarna sy by die Universiteit van Stellenbosch studeer. Hier voltooi Christine haar graad in Drama, onder leiding van Fred Engelen. Onder haar klasmaats was Franz Marx, die skepper van Egoli. Sy was ’n lid van die toneelgeselskap van die eertydse Kaaplandse Raad vir die Uitvoerende Kunste (Kruik), asook die Space Teater (Die Ruimte), en het as vryskutter vir al die destydse streeksrade gespeel. The House of Bernarda Alba (UTS 1962), Agt Vroue (UTS 1963), Op Hoop van Seën, (UTS 1964), She Stoops to Conquer (Sukovs 1966), Don Carlos (Sukovs 1966), Voëlvry (Kruik/UTS 1967), The West Indian (Kruik 1967), A Pound on Demand (in Afrikaans, 1967) Yerma in Afrikaans (Kruik 1967), Kom Spook By My (Kruik 1968), Ons Hou Konsert (Kruik 1968 en 1983), Die Drie Van Der Walts (Sukovs 1970), Ooh!


In fotografie, is groepering die algemene tegniek van die neem van verskeie skote van dieselfde onderwerp deur gebruik te maak van verskillende kameraverstellings. Groepering is nuttig en word dikwels aanbeveel in situasies waar dit moeilik is om 'n bevredigende beeld met 'n enkele skoot te verkry, veral wanneer 'n klein variasie in die beligtingparameters 'n relatief groot effek op die beeld tot gevolg het. Outogroepering is outomatiese groepering deur gebruik te maak van 'n verstelling op die kamera wat 'n reeks skote sal neem, in teenstelling met die fotograaf wat die verstellings met die hand verander tussen elke skoot. Gegewe die tyd wat dit neem om met verskillende verstellings te eksperimenteer, word dit gewoonlik slegs vir statiese onderwerpe gebruik. -4 stop -2 stop +2 totstilstandkom +4 totstilstandkom Sonder verdere kwalifikasie, verwys die term goepering gewoonlik na beligtinggroepering - die fotograaf kies om een foto teen 'n gegewe blootstelling te neem, dan een of meer helderder, en een of meer donkerder, om daarmee die mees bevredigende beeld te kies.


Willem D. Kotzé (17 Januarie 1931 – 27 Augustus 2013) was ’n Nasionale Party-Volksraadslid en Suid-Afrika se ambassadeur na Bophuthatswana. As skrywer word hy bekend vir sy verhale oor die ou Suidwes-Afrika. Willem Daniël (Willie) Kotzé is op 17 Januarie 1931 op die plaas Texas naby Pretorius (nou Leonardville) langs die Nossobrivier in die Gobabis-distrik in Suidwes-Afrika gebore. Die dorp is genoem na ds. E.J. Leonard, wat hom ook doop. Willie is die middelste van drie kinders en het ’n ouer broer, Johannes, en ’n jonger suster, Yvonne (Ivy). Sy pa is Arie Willem Daniel Kotzé, oorspronklik van Calvinia in die Kaapprovinsie, wat in 1924 te voet skape vir ’n spekulant na Suidwes-Afrika aanjaag en dan daar aanbly. Nadat sy pa ’n aantal jare skape oppas by ’n boer, bekom hy ’n graslisensie van die Suidwes owerhede vir die plaas Texas. Sy ma is Johanna Susanna Susara Jacoba (Jossie) Janse van Rensburg, oorspronklik van Leeudoringstad, wat in 1929 met sy pa getroud is.


Kilometer per uur is ’n eenheid van spoed wat die afstand wat in ’n uur afgelê word in kilometer aandui. Volgens die Internasionale Buro vir Mate en Gewigte is die simbool (nie afkorting nie) km/h (amptelik in die meeste lande), of km•h−1. Die afkorting kph is ook soms gebruik. Dit is wêreldwyd die mees algemene spoedeenheid op padtekens en spoedmeters. In lande wat nie SI-eenhede gebruik nie, is die eenheid "myl per uur" (m.p.u. (af) of MPH (en) ). In die vroeë jare van die motor het elke land sy eie stelsel padtekens ontwikkel. In 1968 is die Weense Konvensie vir Padtekens opgestel om tekens wêreldwyd eenvormig te maak. Baie lande het dit al aangeneem, en in ander lande is padtekens daardeur beïnvloed. In Suid-Afrika is padtekens geskoei op die SAOG-padverkeerstekenhandleiding, ’n dokument wat ten doel het om padtekens in lidlande van die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap eenvormig te maak. ’n Wit agtergrond beteken die teken is permanent en ’n geel agtergrond dat dit tydelik is. Spoedbeperkingstekens is swart syfers in ’n rooi sirkel.


Robert Stephenson and Company was 'n lokomotief-vervaardigingsmaatskappy wat in 1823 gestig is. Dit was die eerste maatskappy wat gestig is om spesifiek spoorlokomotiewe te vervaardig. Die maatskappy is gestig in 1823 in Forthstraat, Newcastle-upon-Tyne in Engeland deur George Stephenson en sy seun, Robert, saam met Edward Pease en Michael Longridge (die eienaar van die ysterwerke op Bedlington). Die bestuurder van die fabriek was aanvanklik James Kennedy. Die maatskappy se eerste lokomotief was Locomotion No 1, wat die Stockton en Darlington-lyn geopen het, gevolg deur drie meer: Hope, Black Diamond en Diligence. Hul vertikale silinders het veroorsaak dat hierdie lokomotiewe oormatig geskud het, en op die Hetton steenkoolspoorlyn het Stephenson selfs "stoomvere" ingestel wat as onbevredigend bewys is. In 1828 het hy die "Eksperiment" van stapel gestuur, 'n lokomotief met skuisgemonteerde silinders, wat verbeterde stabiliteit beteken het en gemonteer kon word op vere. Oorspronklik was dit 'n vierwiel, maar dit is aangepas vir ses wiele, en nog 'n voorbeeld, Victory, is gebou. Rondom hierdie tyd is twee lokomotiewe vir Amerika gebou.


Sandown is 'n welvarende voorstad in die noorde van Johannesburg in Suid-Afrika. "Subplek Sandown". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Masai (Masai: ɔl Maa) is ’n Nilo-Sahariese taal wat in Suid-Kenia en Noord-Tanzanië deur sowat 1,64 miljoen Masai gepraat word. Dit is nou verwant aan die ander Maa-variëteite: Samburu, Chamus en Parakuyu. Die sprekers van dié tale is histories verwant en noem almal hul taal ɔl Maa. Die sprekers van Masai word al hoe minder, hoewel nie vinnig nie, weens kontak met ander stamme in Oos-Afrika en die opkoms van Swahili en Engels as oorheersende tale. Die Masai se leefstyl is in hul taal vasgevang. Veral die handelstelsels waarvan hulle afhanklik is om hul nomadiese leefstyl te handhaaf, hang af van die oorlewing van hul taal, selfs as ’n minderheidstaal. Al hoe minder Masai is nomadies en hulle verkies deesdae om in klein gemeenskappe te woon om hul taal en ander aspekte van hul kultuur lewend te hou. Nicholson, N (2005). Meeting the Maasai. 14 (3) 2005ste reeks: Journal of Management Inquiry.AS1-onderhoud: plek (link) "McCabe, T. (2003). Sustainability and Livelihood Diversification among the Maasai of Northern Tanzania".


Mayfair is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë. Die voorstad is 4 km wes van die stadsaal geleë. Dit word geskei deur die spoorlyn na Krugersdorp. In die weste word Mayfair begrens deur Mayfair-Wes. Mayfair is aangelê op die plaas Langlaagte no. 258, waarvan die mineraleregte in 1886 deur J.B. Robinson gekoop is. Die goewermentslandmeter M.C. Vos het die buurt opgemeet en die eerste erwe is op 24 Mei 1896 verkoop. Robinson het sy hoofkwartier hier gehad toe dit meestal kaal veld was en sy eerste verdiepingkantoorgebou hier opgerig. Langermanstraat is genoem na sy algemene bestuurder, wat gekeer het dat die Robinson-myngroep hom in vereenselwig met die Reform Committee. Die voorstad is bes moontlik genoem na die bekende voorstad in Londen. Hoewel Mayfair ingevolge die Groepsgebiedewet 'n blanke woongebied was, het die Indiese bevolking reeds voor die einde van apartheid skerp begin toeneem sodat dié bevolkingsgroep, tesame met Moslem-immigrante uit die res van Afrika, teen 2011 die meerderheid van die bevolking uitgemaak het.


Daniel Marot (1661–1752) was 'n Franse Protestant, argitek, meubelier en graveur. http://collection.cooperhewitt.org/people/18042233/ Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Daniel Marot. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hokkaido Consadole Sapporo (北海道コンサドーレ札幌, Hokkaido Consadole Sapporo?) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Hokkaido, Japan. 1935–1995 Toshiba 1996–2015 Consadole Sapporo 2016– Hokkaido Consadole Sapporo Jade North Givanildo Vieira de Souza Joubert Araújo Martins Robert da Silva Almeida Danilson Córdoba Irfan Bachdim Jorge Dely Valdés Emerson Sheik Lê Công Vinh Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Steeledale is 'n industriële voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë. "Subplek Steeledale". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Pniktogene of elemente van Groep 15 is 'n groep chemiese elemente wat die 15de kolom van die periodieke tabel beslaan. Hul valenselektrone het 'n kenmerkende konfigurasie ns2np3 wat beteken dat daar drie elektrone ontbreek vir 'n edelgaskonfigurasie met 'n volle skil. Van hierdie elemente kan daarom 'n oksidasietoestand 3- aanneem en verbindings vorm wat soms pniktiede genoem word.


H.D. Campagne (*1763, Tiel - †26 Maart 1828, Beverwijk) was ’n Nederlandse digter uit die agtiende eeu aan die Kaap. Huibert Dirk Campagne is in 1763 in Tiel gebore as seun van Andries Campagne, ’n koopman, en Geertruida Berendina Janin. Op 25 Junie 1763 word hy gedoop. Hy is een van die dienare van die Hollandse gesag aan die Kaap wat tydens die Engelse besetting in 1795 gevangenskap bo ’n betrekking in die diens van die Engelse verkies. Hy skryf verskeie satiriese gedigte oor hierdie tyd in die geskiedenis, waarin hy skerp standpunt inneem teen die oorlopers en die moed prys van diegene wat standpunt inneem teen die besetting. Menige wat nie die knie wou buig nie, is na Engeland in gevangenis gestuur. Ook Campagne is in 1796 in hegtenis geneem terwyl hy op besoek in Kaapstad was en na Engeland gedeporteer om daar sy straf te ontvang. Hy swerf baie rond in sy lewe en nadat hy feitlik al die kolonies van sy tyd besoek het, keer hy terug na sy vaderland en vestig hom in sy geboortedorp. Campagne is nooit getroud nie.


Theta is 'n piepklein voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë. "Subplek Theta, Gauteng". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Park Central is 'n klein voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë. "Subplek Park Central". Sensus 2001. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Gioachino Rossini (29 Februarie 1792 – 13 November 1868) was 'n Italiaanse komponis van hoofsaaklik opera. Hy was een van die invloedrykste komponiste van die 19de eeu. Sy werk word vandag nog gereeld in operahuise wêreldwyd opgevoer. Sommige van sy melodieë het hulle lank reeds in die populêre kultuur gevestig, waaronder "Largo al factotum" uit Barbier van Sevilla en "Ouverture" uit Guillaume Tell. Anderhalf eeu nadat dit geskryf is, oorheers sy meesterwerke steeds die standaardrepertorium. Die Italiaanse komponis is veral vir sy komiese operas beroemd. Verskeie van sy skitterende opera-ouvertures word gereeld in konsertsale uitgevoer. Gioacchino Antonio Rossini is op 29 Februarie 1792 in Pesaro gebore. Sy ouers was aan rondreisende opera-groepe verbonde. Die jong Rossini het klavier, viool, tjello en die Franse horing leer speel en dikwels as seunsopraan opgetree. As 14-jarige het hy tjello, klavier en kontrapunt aan die Liceo Musicale in Bologna gestudeer en sy eerste opera, Demetrio e Polibio (opgevoer 1812), gekomponeer. Hy het veral die musiek van Haydn, Mozart en Cimarosa bestudeer en toe hy die Liceo in 1810 verlaat het, was nog 'n opera, La cambiale di matrimonio ("Die huweliksakte") voltooi, wat in 1812 met redelike welslae in Venesië opgevoer is.


Abraham Fouché (1889–1982) was ’n Afrikaanse digter. Abraham Fouché was op 3 April 1889 in die distrik George gebore. Hier ontvang hy sy eerste onderrig op ’n plaasskooltjie. Later is hy argitek op Mosselbaai, winkelier in Langkloof en vir dertig jaar werksaam in die versekeringsbedryf. Nadat hy die doktorsgraad in Sielkunde behaal, vestig hy hom in Linden in Johannesburg en praktiseer as ’n terapeutiese sielkundige. Hy is in 1982 oorlede. Sy kinderversies word in ’n opeenvolging van bundels versamel, eers die vroeë “Kleuterklankies” in 1938 en daarna in “Kleinverse vir kinders”, “Waterhoendertjies en ander kinderversies” en “Kinderversies”, terwyl hy in “Karetten die klipkopman” San-stories vir die jeug oorvertel. Sy debuut as digter vir volwassenes maak hy met “Tiende van die oes”. Hierin bundel hy verse oor die natuurskoon en die verganklikheid van alle dinge, met die filosofiese onderbou om geleenthede aan te gryp. Die gedig “Tafels van vermenigvuldiging” word getoonset en professioneel opgeneem. Die San is die sentrale tema van sy gedigte in die bundels “Weeskinders van die hemelgod” en “Boesmanverse”, waarin hy uitvoerig gebruik maak van die beeldspraak en idioom van die San.


Anaximander (Oud-Grieks: Ἀναξίμανδρος / Anaxímandros; ἀναξ: heerser + ἀνηρ: man, sy naam beteken dus "heerser oor die manne") was 'n belangrike Griekse filosoof uit die Skool van Milete. Hy het in die sesde eeu voor Christus geleef. Anaximander was die tweede groot natuurfilosoof uit die stad Milete in Ionië, die huidige westelike deel van Turkye. Daar was hy 'n leerling van Thales en ook die leermeester van Anaximenes. Oor sy lewe en werk is weinig bekend. Daar bestaan wel fragmentariese informasie vanuit 'n verskeidenheid van klassieke bronne. Volgens Aelianus was hy die bestuurder van die Miletiese kolonie Amphipolis, waaruit sommiges aflei dat hy 'n vooraanstaande burger was. Aan die hand van die berekeninge van Apollodorus van Athene word sy geboorte geskat in die jaar 610 v.C. en sy dood kort na die jaar 546 v.C. Volgens Diogenes Laërtius word hy voorgestel as 'n besonderse talentvolle student in die Astronomie en die Geografie en sou hy 'n vroeë verteenwoordiger gewees het van die eksakte wetenskappe. Vermoedelik was hy die eerste persoon wat astronomiese werkinstrumente na Griekeland gebring het, soos die sonwyser.


Kougoed, ook: kanna, hotnotskougoed (Sceletium tortuosum (L.) N.E.Br.) is 'n plant uit die vygiefamilie wat voorkom in die Wes-, Oos- en Noord-Kaap. Op die SANBI-rooilys word dit as veilig (LC) gelys. Die plant vorm slank takkies wat kruip of klim en wat met ouderdom houtig kan word. Die blomme word 2-3 cm groot en is bleekgeel of -pienk. Hulle word deur insekte bevrug. Die vrug is 1-1,5 cm groot en gaan wanneer dit vogtig is oop. Dit kom op kwartsgrond voor. Die plant is veral bekend vir sy gebruik as dwelmmiddel wat neerslagtigheid demp. Die Khoi en die Boesmans het dit reeds gebruik. Vandag word dit wetenskaplik ondersoek en bestaan daarvan 'n gestandaardiseerde ekstrak wat Zembrin genoem word. Daar is aanwysings dat dit PDE4 en die heropname van 5-HT inhibeer. Een van die aktiewe stowwe is die alkaloïed mesembrine. blom "SANBI" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 April 2020. "plantZAfrika" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Desember 2016. Besoek op 26 Oktober 2016.


Musiekgeskiedenis, soms historiese musikologie genoem, is die hoogs diverse subterrein van musikologie, wat musiek uit 'n geskiedkundige hoek bestudeer. In teorie kan "musiekgeskiedenis" na die studie van die geskiedenis van enige musieksoort of -genre (bv. die geskiedenis van Indiese musiek of rock) verwys. In praktyk word hierdie navorsingsonderwerpe dikwels as deel van etnomusikologie of kultuurstudies gekategoriseer, ongeaf of hulle etnografies gebaseer is. Die terme "musiekgeskiedenis" en "historiese musikologie" verwys gewoonlik na die geskiedenis van die genoteerde musiek van die Westerse elite. Die metodes van musiekgeskiedenis behels bronstudies (veral manuskripstudies), paleografie, filologie (veral tekstuele kritiek), stylkritiek, historiografie (die keuse van historiese metode), musiekontleding en ikonografie. Sommige van die intellektuele produkte van musiekhistorici sluit in uitgawes van musikale werke, biografieë van komponiste en ander musikante, studies van die verhouding tussen woorde en musiek, en nadenke oor musiek se plek in die samelewing. Die metodes van hulpmiddels wat by musiekgeskiedenis gebruik word, is bykans net so talryk soos sy vakke en daarom is 'n streng kategorisering moontlik.


Mary Wollstonecraft Engelse skryfster, filosoof, reisskrywer en kampvegter vir vroueregte Gebore 27 April 1759 in Spitalfields, Londen, Engeland, Groot-Brittanje Oorlede 10 September 1797 in Somers Town, Londen, Engeland Literêre stroming Vroeë vroueliteratuur Bekende werke A Vindication of the Rights of Woman (1792) Mary Wollstonecraft ([ˈwʊlstən.krɑːft]; * 27 April 1759; † 10 September 1797; huweliksnaam: Mary Wollstonecraft Godwin) was 'n Engelse skrywer, filosoof en kampvegter vir vroueregte. Gedurende haar kort loopbaan het sy romans, verhandelinge, 'n reisverhaal, 'n geskiedenis van die Franse Rewolusie, 'n gedragboek en 'n kinderboek geskryf. Sy staan veral bekend vir haar werk A Vindication of the Rights of Woman (1792) waarin sy argumenteer dat vroue nie natuurlikerwys ondergeskik is aan mans nie, en waar dit ook al só mag voorkom, is dit te wyte aan ontoereikende opvoeding. Wollstonecraft pleit daarvoor dat beide mans en vroue as vernuftige wesens behandel word en beeld 'n maatskaplike orde uit wat op gesonde verstand gegrond is.


Rohan Janse van Rensburg (gebore in Welkom, 11 September 1994) is ’n rugbyspeler wat vir die Lions op senter speel in die Superrugbyreeks. Hy het voorheen vir die Blou Bulle in die Vodacombekerreeks gespeel. Rohan Janse van Rensburg by SARugby.co.za Rohan Janse van Rensburg by itsrugby.co.uk "Scoresway Player Profile Rohan Janse van Rensburg". Scoresway. Besoek op 20 Junie 2013.


Kaiserschmarrn [ˈkaɪ̯zɐˌʃmaʀn] luister (hulp·inligting) (ook gespel as: Kaiserschmarren, Hongaars Császármorzsa, Tsjeggies Císařský trhanec) is een van die bekendste Schmarrn-meelkosdisse in die Oostenrykse kookkuns. Die gereg, wat van pannekoekdeeg berei word, is vernoem na keiser Frans Josef I. In Oostenryk word dit meestal met Zwetschkenröster bedien, 'n soet kompot wat van pruime, enkele eetlepels water, suiker, lemoensap, kaneel en naeltjies berei word. In die tyd van die Oostenryks-Hongaarse dubbelmonargie het die dis ook in Hongarye gewild geraak. Die pannekoekdeeg vir Kaiserschmarrn word van meelblom, melk, eiers, suiker en sout berei en in 'n kleefvrye pan met botter gebak totdat die onderkant van die pannekoek goudbruin is. Vervolgens word dit met 'n spatel of kooklepel in stukkies gebreek wat verskeie kere versigtig in die pan gedraai word totdat hulle gaar is. Die pannekoekstukkies word met poeiersuiker bestrooi en saam met Zwetschkenröster bedien. Daar is 'n groot aantal variante van die resep. So word rosyntjies of amandels; neute, kwark (Topfenschmarrn) of suur room by die deeg gevoeg. Die eiers kan geskei word; daarby word die eierwit styf geklop.


Lukhanyo Am (*28 November 1993, King William’s Town) is ’n rugbyspeler wat vir die Natalse Haaie in die Curriebeker en die Sharks in Superrugby op senter speel. Op 2 Desember 2017 het Am sy debuut vir die Springbokke in 'n toets teen Wallis in Cardiff gemaak, op die ouderdom van 24 jaar. Hy is ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2019. Lukhanyo Am by SARugby.co.za Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Fulton Peter Allem (gebore 15 September 1957) is 'n Suid-Afrikaanse professionele gholfspeler. Allem is in Kroonstad in die Oranje-Vrystaat gebore, die middelste van vyf kinders en die kleinseun van 'n Libanese handelaar; hy het 'n bevoorregte opvoeding gehad. Teen die tyd dat hy in die wêreld gekom het, het sy familie die grootste mielieplaas in die Suidelike Halfrond besit en die enigste graansilo's in privaatbesit in Suid-Afrika. Allem begin gholf speel op die ouderdom van 7 met die aanmoediging van sy vader. Gary Player, 'n goeie familievriend, het ook 'n groot invloed op sy vroeë loopbaan gehad. Allem het nie kollege of universiteit toe gegaan nie, maar professioneel geword in 1976. Hy het in die vroeë deel van sy loopbaan meestal in Suid-Afrika gespeel. Hy het 11 keer die Sonskyntoer tussen 1985 en 1991 gewen, en 'n tweede plek behaal in die 1987 NEC Wêreldreeks van Gholf, wat hom oortuig het om aan te sluit by die PGA Tour. Allem se eerste wen op die PGA-Toer was die 1991 Independent Insurance Agent Ope.


André Groenewald (*13 September 1922, Morreesburg - ) is ’n Afrikaanse skrywer van hoofsaaklik ontspanningslektuur. Sy boeke word hoofsaaklik onder die naam André Groenewald gepubliseer, hoewel sommige ook gepubliseer word as J.A. Groenewald. Johan Andries (André) Groenewald is op 13 September 1922 op Moorreesburg in die Swartland gebore. Hy matrikuleer in 1940 aan die Hoërskool Dirkie Uys op Moorreesburg waar hy die Dux-leerling is en studeer daarna verder aan die Universiteit van Stellenbosch. Hierna volg hy ’n loopbaan in die joernalistiek en is lid van die redaksie van Die Burger, subredakteur van Die Natalse Afrikaner in Pietermaritzburg en redakteur van Kern. Dan is hy betrokke by die reklamewese en is onder andere verantwoordelik vir die bekende slagspreuk vir Lexington sigarette, “after action, satisfaction”. In die jare voor sy aftrede in 1984 is hy lid van Sanlam se skakelspan in Bellville. Hy is eers getroud met die kinderboekskryfster Dorothea Rossouw en daarna met Valerie Cowley en hy het vyf kinders, waarvan vier by sy tweede vrou. Sy seun Johan is op 25-jarige ouderdom in ’n ongeluk oorlede.


Alewyn Petrus Grové (1918–2004) was ’n letterkundige en professor en hoof van die Departement Afrikaanse Letterkunde aan die Universiteit van Pretoria en later dekaan van die Fakulteit Lettere en Wysbegeerte. Hy is vir ’n termyn voorsitter van die Raad van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns en ook lid en vir ’n tyd voorsitter van die Akademie se Letterkundekommissie. Hy skryf verskeie werke oor die letterkunde. Die skrywer Henriette Grové was sy vrou. Alewyn Petrus Grové was op 10 Junie 1918 in Potchefstroom gebore, waar hy ook skoolgaan. Hy is die enigste kind en sy pa is oorlede toe hy nog ’n klein seuntjie was. Hy matrikuleer in 1935 in die eerste klas aan die Hoër Volkskool Potchefstroom en studeer dan verder aan die plaaslike universiteit, destyds nog die Potchefstroomse Universiteitskollege. Professor Gerrit Dekker is hier ’n rigtinggewende invloed op hom. Hy behaal in 1938 die B.A.-graad, in 1939 die M.A.-graad in Afrikaans en Nederlands met ’n verhandeling oor “Die religieuse gevoel in ons jongste digkuns” en in 1940 die Hoër Onderwysdiploma, laasgenoemde twee kwalifikasies met lof.


LIG (vantevore Die Voorligter) is 'n Christelike Afrikaanse gesinstydskrif wat sedert Oktober 2004 in die kleinhandel beskikbaar is. Die tydskrif is vir die eerste keer in Desember 1937 onder die titel Die Voorligter uitgegee en was destyds 'n maandblad vir lidmate van die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Dit het naas die Kerkbode verskyn en is selfs as 'n "populêre uitgawe van Die Kerkbode" aangebied. Danksy massa-intekening deur kerkrade het die blad ’n beduidende sirkulasie opgebou, veral toe diakens nog maandeliks vir bydraes deur hulle wyke gegaan en Die Voorligter van huis tot huis afgelewer het. Mettertyd het die bedieningspatroon in gemeentes verander, kerkrade het nie meer groot bestellings geplaas en diakens het nie meer maandeliks by hulle wyke uitgekom nie. Die naam van die tydskrif is verander en dit het in die mark met ander tydskrifte begin meegeding. Die fokus op NG Kerk-identiteit het plek gemaak vir "mens"-verhale, veral dié van glanspersoonlikhede. In rubrieke word raad vir ’n gesonde, Christelike lewenstyl, met die klem op die gesin, gegee. In 1937 vra ds.


Afro-Amerikaners (Engels: African Americans, Afro-Americans of Black Americans) is 'n etniese groep in die Verenigde State met algehele of gedeeltelike afkoms van swart mense uit Afrika suid van die Sahara. Die term verwys na mense wat nasate van slawe in die Verenigde State is, terwyl mense uit Afrika wat in onlangs jare in die Verenigde State gevestig het, nie as Afro-Amerikaners beskou word nie omdat hulle nie deel van die Amerikaanse geskiedenis en herkoms is nie. Afro-Amerikaners vorm die derde grootste etniese groep van die Verenigde State na Wit Amerikaners en Hispaanse of Latyns-Amerikaners. Groot stede met oorwegend Afro-Amerikaanse bevolking sluit in Detroit (84,3%), Jackson (80,1%), Birmingham (74,0%), Baltimore (65,1%), Memphis (64,1%), New Orleans (61,2%), Montgomery (57,4%), Atlanta (54,0%), Newark (52,4%), Cleveland (51,0%) en Washington, D.C. (50,7%). Die geskiedenis van die Afro-Amerikaners is gekenmerk deur hul stryd vir gelyke burgerregte en teen rassisme in die alledaagse lewe.


’n Singulariteit in sterrekunde, ook ’n swaartekragsingulariteit genoem, is ’n punt met ’n oneindige klein volume en ’n oneindige groot digtheid. Die ruimtetyd is hier so gekrom dat ruimte en tyd feitlik ophou bestaan. Dit het onder meer tot gevolg dat ook die wette wat in gewone natuurkunde geld, in ’n singulariteit nie meer geldig is nie. In die omgewing van ’n singulariteit vind allerlei prosesse plaas wat in die huidige wetenskap nog onbekend is. Volgens die Oerknalteorie het die hele heelal uit ’n singulariteit ontstaan. Volgens die algemene relatiwiteitsteorie bestaan daar in die heelal minstens twee soorte singulariteite: die middelpunt van ’n swartkolk en sogenaamde naakte singulariteite, dit wil sê die sigbare teenvoeters van swartkolke (sonder ’n waarnemingshorison). Die bestaan van laasgenoemde is egter nog nie bewys nie. Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia


’n Naakte singulariteit in sterrekunde is ’n hipotetiese singulariteit waar ’n ster met ’n groot massa onder invloed van sy eie swaartekrag instort tot ’n baie klein punt met so ’n oneindige groot digtheid dat alles in die omgewing aangetrek en daarna weer uitgewerp kan word. Die belangrikste verskil tussen ’n naakte singulariteit en ’n swartkolk is dat niks wat eers deur laasgenoemde aangetrek is, selfs lig, ooit weer kan ontsnap nie. Dus kan ’n mens ’n swartkolk vanweë die waarnemingshorison nie sien nie. ’n Naakte singulariteit daarteenoor het nie ’n waarnemingshorison nie en sou dus nog sigbaar moet wees, want alles wat hier deur swaartekrag aangetrek word, dus lig en ander materiaal, word weer vrygelaat. Die bestaan daarvan is egter nog nie bewys nie. Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia


Khami is 'n historiese stad in Zimbabwe. Dit was 1450 tot 1683 die hoofstad van die Torwa-dinastie. Khami is 22 kilometer van Bulawayo, die hoofstad van die provinsie Matabeleland-Noord geleë. Dit is 'n nasionale monument van Zimbabwe. Die ruïnes van Khami is sedert 1986 op Unesco se lys van wêrelderfenisgebiede. Die buitemuur Trappe na Khami Deurloop Ruïnes of Khami Inskrywing op unesco.org Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Khami. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Christina Maria Krüger (ook née Krüger, Bethulie, Oranje-Vrystaat, 18 April 1882 – 3 Junie 1947) was predikantsvrou in die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika. Haar man, ds. Gert Hendrik Jacobus Krüger, was leraar van Lydenburg-kombinasie 1903–1905, Barkly-Oos 1905–1926 en Parys 1926–1949, toe hy sy emeritaat aanvaar het. Hy is oorlede op 19 Februarie 1957. Haar seun, ook ds. G.H.J. Krüger (1923–2013), was leraar van Barkly-Oos 1949–1951, Laeveld 1951–1958, Benoni 1958–1969, Benoni-Noord 1969–1977 en Durban 1977–1989, toe hy sy emeritaat aanvaar. Christina Krüger se grootvader aan vaderskant was Harm Krüger van die plaas Vaalbank, distrik Bethulie, ’n Volksraadslid van die Vrystaatse Republiek. Haar grootvader aan moederskant was Jan Pretorius van die plaas Pretoriusvlei, distrik Postmasburg, wat as seun van agt jaar die Trichardt-trek na Delagoabaai meegemaak het. Haar vader, Banie Krüger, van die plaas Winkelshoek, Bethulie, was ’n bekende en gerespekteerde man in sy omgewing. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902) het Christina Krüger, toe haar vader en ouer broer albei gevange was, as jong meisie saam met haar moeder, jongste broer en sussie op die plaas bly woon.


Akute hepatiese porfirie is 'n tipe lewersiekte. Dit is oorerflik en word van een generasie tot 'n volgende oorgedra, maar slegs sowat 10% van lyers presenteer met simptome. In sommige gevalle kan die andersins statiese siekte deur steroïde, dwelms, 'n infeksie of uithongering geaktiveer word, Simptome presenteer rondom puberteit en sluit maagpyn, naarheid, vomering en abnormale sensasies in. Met verloop van tyd vererger die maagpyn gewoonlik, maar niks kan gewoonlik fout met die maag gevind word tydens ondersoeke nie. In gevorderde gevalle kan senuwee pyn, lamheid en persoonlikheidsveranderings voorkom. Urine word donker pers en dan bruin as dit staan Komplikasies sluit die volgende in: Lewerskade Lewerversaking Lewerkanker Senuwee skade en verlamming Akute hepatiese porfirie word deur 'n bloedtoets gediagnoseer. Genetiese berading word gewoonlik deel van die behandelingsprosedure asook die verduideliking van voorkomingsfaktore. Stres, kits diëte, alkohol en sekere medikasies moet vermy word. Verder word die lyers behandel met gevorderde medikasie. Die siekte kan nie genees word nie, maar wel beheer word onder noukeurige mediese behandeling. Indien asemhalingsspiere aangetas word deur die siekte, kan pasiënte weens asemtekort sterf.


Die Sperrgebiet is 'n park in die suidwestelike deel van Namibië. Weens die diamantrykdom is toegang tot die gebied beperk. Die noordgrens van die park is die pad van Aus, via Kolmanskop na Lüderitz. Ooswaarts strek die gebied rofweg tot die lyn van Aus, Witpüts, Rosh Pinah en Sendelingsdrif. Die Oranjerivier van Oranjemund en Alexanderbaai tot by Sendelingsdrif vorm die skeiding met die Richtersveld in Suid-Afrika. Aan die westekant strek die streek vanaf Oranjemund tot 72 km noord van Lüderitz. Die gebied beslaan 26 000 km², dus ongeveer 3% van die grondgebied van Namibië. Hierdie halfwoestyngebied is een van die winderigste dele op aarde en word geteister deur aanhoudende sandstorms en temperatuuruiterstes. Lüderitz en Oranjemund is die enigste nedersettings, alhoewel daar by Bogenfels, Elizabethbaai, Pomona en Märchental bouvalle van verlate myndorpies voorkom. Die hoogste punt is 1488 m bo seevlak en die Aurusberge en die Klinghardtberge is die vernaamste berge. Roter Kamm is op drie na die grootste meteorietkrater van die sy soort in die wêreld en is 'n 80 km noord van Oranjemund. Weens die min beskutte baaie, rotsagtige kus en die wind is dit moeilik om aan die kus te land.


'n Chloried is 'n chemiese stof wat chloor in 'n oksidasietoestand van -1 bevat. Dit kan 'n sout wees wat die chloriedioon (Cl−) bevat, soos die bekende natriumchloried NaCl (tafelsout). Dit kan egter ook 'n organiese stof wees waarin waterstofatome deur chlooratome vervang is, soos in chloroform (CHCl3). Chloriede van metale het meestal ioniese bindings. Hulle kan beskou word as soute afgelei van waterstofchloried. Die meeste soute is taamlik goed oplosbaar in water. Uitsonderings op hierdie reël is soute soos AgCl, PbCl2 and Hg2Cl2 wat effens kovalent is. Database of ionic radii. Thermochemical Radii of Complex Ions Helen K. Roobottom, H. Donald B. Jenkins, Jack Passmore, Leslie Glasser Journal of Chemical Education 76(11) 1999, bls. 1570 aqion.


Rosh Pinah (uitspraak: luister (hulp·inligting); vroeër: Lorelei) is 'n myndorp in die suide van Namibië naby die Suid-Afrikaanse grens. Dit is 360 kilometer (220 myl) suid van Keetmanshoop in die ǁKaras-streek geleë. Wes van die dorp is Diamantgebied No. 1, Namibië se hoofbron van diamante. Rosh Pinah ressorteer onder die Oranjemund-kiesafdeling. Die dorp is per pad met Aus verbind. Minerale wat hier ontgin word sluit in: koper, sink, tin, lood en silwer. Soos ander myndorpe in Namibië, het die nedersetting ontstaan toe die myn geopen is. Die dorp word deur die mynoperateur RoshSkor beheer, omdat dit nie oor 'n plaaslike regering beskik nie. Hoeksteen Gekombineerde Skool en Hoërskool Tsau ǁKhaeb is staatsbeheerde skole in die dorp. "Table 4.2.2 Urban population by Census years (2001 and 2011)" (PDF). Namibia 2011 – Population and Housing Census Main Report. Namibia Statistics Agency. p. 39. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 2 Oktober 2013. Besoek op 10 September 2013. Sasman, Catherine (10 November 2010). "Karas profile". New Era.


’n Oenochoë of oinochoë (Grieks: οἰνοχόη; van οἶνος oînos, "wyn", en χέω khéō, "ek skink") is ’n wynbeker en ’n belangrike soort erdekruik uit Antieke Griekeland. Die meervoud is oenochoai of oinochoai. Daar is baie soorte oenochoai; die vroegste bekende soort is die olpe (ὀλπή), wat gewoonlik ’n handvatsel gehad het wat ver bo die rand uitsteek en met geen onderskeibare skouer nie. Tipe 8 is wat ’n mens ’n beker sou noem; dit het geen tuit gehad nie. Die chous (χοῦς) was ’n stewige oenochoë met ’n drieledige tuit. Klein voorbeelde met uitbeeldings van kinders daarop is dikwels in kindergrafte geplaas. Oenochoai is soms versier en ander kere nie. Hulle het gewoonlik net een handvatsel gehad en dikwels ’n drieledige tuit vir skink. Groottes het aansienlik verskil; die meeste was tot 25 cm hoog en kon met een hand vasgehou word, maar daar was ook groteres. Die meeste Griekse oenochoai was erdewerk, maar bekers van metaal was waarskynlik algemeen onder die meer gegoedes. Min het egter bewaar gebly.


Piet Byleveld (1950–2017) was 'n Suid-Afrikaanse polisiespeurder wat aan talle groot en opspraakwekkende sake gewerk het. Hy het onder andere die moorde op Sheldean Human, Inge Lotz en Leigh Matthews ondersoek. Byleveld het in 2010, na ’n loopbaan van 38 jaar, as 'n brigadier van die Suid-Afrikaanse Polisiediens afgetree. Daarna het hy Piet Byleveld Crime and Commercial Investigations (PBCCI) gestig en begin om misdaadsake in sy persoonlike hoedanigheid te ondersoek. PEJ van S Byleveld is in 1950 gebore en het in 1972 by die SAP aangesluit. As polisiebeampte het hy keer op keer die nuusblaaie gehaal. Internasionaal het hy ook die FBI, Scotland Yard, Mossad en die Kanadese polisie met ondersoeke na reeksmoordenaars gehelp. Een van sy vernaamste sake was die moord op Leigh Matthews. Hy en sy span het Donovan Moodley vasgetrek, wie daarna effektief 40 jaar tronkstraf opgelê is. Danksy Byleveld is die reeksmoordenaar Lazarus Mazingane en Cedric Maake, die Wemmerpan-moordenaar, aan die kaak gestel. Byleveld het hoofopskrifte gehaal toe hy die sewejarige Sheldean se moordenaar vasgetrek het.


Mayville is 'n woongebied in die noorde van Pretoria, Suid-Afrika wat onder die Stad Tshwane Metropolitaanse Munisipaliteit val. Dit word begrens deur Les Marais in die suide en Wonderboom-Suid in die ooste. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Subplek Mayville". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Pretoria en omgewing is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


'n Ikosaëder is 'n platoniese vaste liggaam (veelvlak) wat uit twintig gelyke driehoeke bestaan wat in 12 hoekpunte ontmoet. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die kleur alooi-oranje is 'n diep skakering van oranje, wat eerder na bruin neig. Alhoewel dit veronderstel is om 'n metaalkleur te wees, bestaan daar nie tans 'n manier om metaalkleure op 'n rekenaarmonitor weer te gee nie. Volgens verskeie kleurskemas word alooi-oranje as volg voorgestel: Lys van kleure


Die Suidwes-Afrikaner (1927–'76) was die mondstuk van die Verenigde Nasionale Suidwes-party (VNSWP), ’n politieke party in Suidwes-Afrika met noue bande met die Verenigde Party (VP) in Suid-Afrika. Die VNSWP is dan ook omstreeks 1971 by die VP ingelyf. Die Windhoekse uitgewer John Meinert het in 1927 besluit om naas die Engelstalige Windhoek Advertiser en die Duitstalige Allgemeine Zeitung ook ’n Afrikaanse koerant uit te gee. Ernst Schlengemann het die redakteurskap daarvan aanvaar. Die eerste uitgawe van Die Suidwes-Afrikaner het op 8 April 1927 verskyn as blykbaar die tweede Afrikaanse koerant in die gebied ná die kortstondige bestaan van Suidwes Nuus van 1922 tot '23. Die Suidwes-Afrikaner was aanvanklik bedoel om as spreekbuis vir alle Afrikaners in Suidwes op te tree waar Hollands en Engels in 1920 ampstatus gekry het (onder die vorige koloniale bewind was die amptelik taal Duits). Die redakteur het die koerant uitgebou tot 'n toonaangewende politieke blad en hy is spoedig aangewys as kandidaat van die Verenigde Nasionale Suidwes-party vir die wetgewende vergadering. In die verkiesing van 1929 stel hy hom verkiesbaar in die kiesafdeling Windhoek-Sentraal, maar verloor met ŉ klein minderheid teen die NP-kandidaat.


Sep Smidt ( *2 April 1911, Frankfort – 23 Julie 1973, Durban) was ’n Afrikaanse skrywer wat onder skuilname soos Donald Fouché, Adriaan Roodt en Johann van der Post meer as honderd boeke skryf. As Johann van der Post skryf hy spanningsverhale. Onder die skuilname Donald Fouché, Gerhard van Heese en Adriaan Roodt skryf hy meestal speurverhale. Severus Gerhardus (Sep) Smidt is op 2 April 1911 op Frankfort in die Vrystaat gebore as een van ses kinders, vyf seuns en ’n dogter. Hy ondergaan sy skoolopleiding op Frankfort, waar hy op hoërskool reeds met ’n skoolkoerant begin. Die stadsraad van Frankfort het hom toegelaat om hulle afrolmasjien vir hierdie doeleindes te gebruik. Hy verkoop die skoolkoerant dan en gebruik die opbrengs om boeke vir die skoolbiblioteek aan te koop. In standerd agt publiseer hy ’n spotprent “Onderweg na die skool” in die koerant wat ’n onderwyser onder ’n sambreel terwyl ’n leerling sopnat reën uitbeeld. Die betrokke onderwyser is woedend, dring aan op ’n verskoning voor die hele skool en sê vir Sep dat hy dit nie verder sal bring as nagkardrywer nie.


Die mediterreense woud, bos- en struikveld is een van die 14 biome waarin die WWF die aarde se landoppervlakte indeel. In die WWF se indeling is dit bioom 12. Die mediterrense bioom word veral deur winterreëns en droë somers gekenmerk. Die temperature is taamlik gematig. Dit sal selde vries. Daar is vyf gebiede waar dit bioom aangetref word: Die Kaapgebied van Suid-Afrika 'n Deel van Chili Kalifornië Die suidweste en die suidooste van Australië Die gebied rond die Middellandse See. Geofiete is 'n kenmerkende soort plante aan hierdie bioom. In Suid-Afrika word dit verteenwoordig deur fynbos en renosterveld. Daar is drie ekostreke van bioom 12 in Suid-Afrika: kusfynbos en -renosterveld, bergfynbos en -renosterveld en die Albany-ruigte.


Ela Spence (1909–1997) was ’n Afrikaanse skrywer van liefdesverhale en jeugverhale. Sy verwerf veral bekendheid vir haar liefdesverhale en reeks boeke vir die jeug (onder meer die Tessa- Soekie- en Bokkie-reekse) As skrywer was sy besonder produktief en skryf deur die loop van haar loopbaan meer as 245 boeke. Elizabeth Engela Stander is op 23 September 1909 op Burgersdorp in die Oos-Kaap gebore as die enigste kind van dominee en mevrou Gideon Stander. Vir baie jare is haar vader kapelaan, eers by die gevangenis op Barberton en later van die Sentrale Gevangenis in Pretoria. Ela gaan na die laerskool op Barberton en matrikuleer dan aan die Hoërskool Ermelo in Mpumalanga. Hierna studeer sy verder in Musiek aan die Universiteit van Stellenbosch, met die doel om operasangeres te word. Halfpad deur haar kursus word sy egter baie siek en moet noodgedwonge haar studies laat vaar. Sy is vir ’n ruk verslaggewer by ’n plaaslike koerant op Barberto en begin in hierdie tyd om bydraes te lewer vir Engelse tydskrifte. Op 30 Junie 1934 trou sy met Reginald Spence en hulle vestig hulle in Pretoria, waar haar man lank onderhoof is aan die Laerskool Pretoria-Oos.


Ga-Ngwetsana is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noordwes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ga-Ngwetsana". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die chemiese element tennessien (Ts), met ’n atoommassa van ongeveer 289 u, het geen stabiele isotope nie en word dus as ’n radioaktiewe element beskou. Die twee isotope is onstabiel en het ’n relatief kort halfleeftyd (albei minder as ’n sekonde). R.B. Firestone, S.Y. Frank Chu & C.M. Baglin (1999) - Table of Isotopes (aanlyn weergawe van die CD-ROM) G. Audi, A.H. Wapstra, C. Thibault, J. Blachot & O. Bersillon (2003) - The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties, Nuclear Physics A, 729, pp. 3-128 J.R. de Laeter, J.K. Böhlke, P. De Bièvre, H. Hidaka, H.S. Peiser, K.J.R. Rosman & P.D.P. Taylor (2003) - Atomic weights of the elements. Review 2000 (IUPAC Technical Report), Pure and Applied Chemistry, 75 (6), pp. 683–800 M.E. Wieser (2006) - Atomic weights of the elements 2005 (IUPAC Technical Report), Pure and Applied Chemistry, 78 (11), pp.


Die chemiese element hassium (Hs), met ’n atoommassa van ongeveer 269 u, het geen stabiele isotope nie en word dus as ’n radioaktiewe element geklassifiseer. Die 12 isotope is onstabiel en het ’n relatief kort halfleeftyd (die meeste minder as ’n sekonde). In die natuur kom geen hassium voor nie; alle isotope is sinteties in ’n laboratorium berei. Die eerste sintetiese isotoop was 265Hs, in 1984. Die kortslewende isotoop van hassium is 264Hs, met ’n halfleeftyd van ongeveer 540 mikrosekondes. Die langslewende een is 269Hs, met ’n halfleeftyd van 9,6 sekondes. R.B. Firestone, S.Y. Frank Chu & C.M. Baglin (1999) - Table of Isotopes (aanlyn weergawe van die CD-ROM) G. Audi, A.H. Wapstra, C. Thibault, J. Blachot & O. Bersillon (2003) - The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties, Nuclear Physics A, 729, pp. 3-128 J.R. de Laeter, J.K. Böhlke, P. De Bièvre, H. Hidaka, H.S. Peiser, K.J.R. Rosman & P.D.P. Taylor (2003) - Atomic weights of the elements.


Die chemiese element nobelium (No), met ’n atoommassa van ongeveer 259 u, het geen stabiele isotope nie en word dus as ’n radioaktiewe element geklassifiseer. Die 12 isotope is onstabiel en het ’n relatief kort halfleeftyd (die meeste minder as ’n sekonde). In die natuur kom geen nobelium voor nie; alle isotope is sinteties in ’n laboratorium berei. Die eerste sintetiese isotoop was 254No, in 1966. Die kortslewende isotoop van nobelium is 250No, met ’n halfleeftyd van ongeveer 5,7 mikrosekondes. Die langslewende een is 259No, met ’n halfleeftyd van 58 minute. R.B. Firestone, S.Y. Frank Chu & C.M. Baglin (1999) - Table of Isotopes (aanlyn weergawe van die CD-ROM) G. Audi, A.H. Wapstra, C. Thibault, J. Blachot & O. Bersillon (2003) - The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties, Nuclear Physics A, 729, pp. 3-128 J.R. de Laeter, J.K. Böhlke, P. De Bièvre, H. Hidaka, H.S. Peiser, K.J.R. Rosman & P.D.P. Taylor (2003) - Atomic weights of the elements.


Restio's is 'n groep monokotiele plante wat tot die familie Restionaceae behoort. Die genus Restio behoort daartoe, maar die naam word ook vir ander genera aangewend. Restio's is rietagtige plante wat kenmerkend aan die Kaapse floraryk se fynbos is. In die ander deel van dié floraryk, die renosterveld, is hulle nie aanwesig nie. Restio's is tweehuisige plante. Party van hulle word vir besems of vir grasdakke gebruik. Die meeste restio's kom uit die Kaap, maar daar is ook Australiese spesies, soos van die genus Baloskion en party groei in Nieu-Seeland. Restio's word nou in tuine oor die hele wêreld gekweek. Hul blare is gereduseer tot skedes en die stingels (halms) is groen en het die fotosintese oorgeneem. Daar is 330 restio-spesies in Afrika, 150 in Australië, 4 in Nieu-Seeland, 1 in Suid-Amerika en 1 in Suidoos-Asië. Fonteinriet Vlakteriet "suncrest nurseries" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Julie 2008. "anzplantsoc" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 November 2016.


Turkoois kan na een van die volgende verwys: 'n mineraal, sien Turkoois (mineraal) 'n kleur, sien Turkoois (kleur)


Capri (Italiaans: [ˈkaːpri]) is ’n rotseiland en gewilde vakansiebestemming naby die stad Napels in die suide van Italië. Capri is - as een van drie eilande in die Golf van Napels (die twee ander is Ischia en Procida) - in die Italiaanse provinsie Kampanië geleë en beslaan 'n oppervlakte van 10,4 km². Die eiland bestaan uit kalksteen en is bergagtig met steil kranse, maar het ook plat stukke. Die hoogste punt is Monte Solaro (589 meter). Daar is twee dorpe: Capri en Anacapri. In die somer word die eiland druk deur beide Italiaanse en buitelandse toeriste besoek. Die eiland het twaalf kerke en sewe museums, maar die bekendste aantreklikheid is die Blou Grot (Italiaans: Grotta Azzurra). Talle feeste word jaarliks aangebied, waaronder 'n internasionale filmfees. 'n Aantal geregte is na die eiland genoem, onder andere: Insalata caprese Pizza Caprese Torta Caprese Marine Grande, Capri se hawe Die Blou Grot van binne Via Krupp, 'n historiese voetpad Faraglioni Arco Naturale La piazzetta in Capri-stad Anacapri, Villa San Michele Certosa di San Giacomo Insalata caprese, gereg wat na die plek vernoem is HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Capri.


Somer is die tweede ateljeealbum van die Afrikaanse rockgroep Spoegwolf. "Spoegwolf: "Ons koppe is meestal in een mus"" (Onderhoud). LitNet. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Augustus 2017. Besoek op 30 Junie 2017. Spoegwolf: "Ons koppe is meestal in een mus" Somer op Apple Music


In organiese chemie is die organiese nomenklatuur 'n metode om organiese chemiese verbindings name te gee soos aanbeveel deur die Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Chemie (IUSTC). Ideaal gesproke moet elke moontlike organiese verbinding 'n naam hê waarvan 'n ondubbelsinnige struktuurformule geskep kan word. Daar is ook 'n lys IUSTC-benoemingsaanbevelings vir anorganiese chemie. Om lang en vervelige name in normale kommunikasie te vermy, word die amptelike IUSTC-benoemingsaanbevelings nie altyd in die praktyk gevolg nie, behalwe as dit nodig is om 'n eenduidige en absolute definisie aan 'n verbinding te gee. IUSTC-name kan soms eenvoudiger wees as ouer name, soos met etanol, in plaas van etielalkohol of cholesterol wat makliker is as die sistematiese naam (3S,8S,9S,10R,13R,14S,17R)-10,13-dimetiel-17-[(2R)-6-metielheptaan-2-iel]-2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17-dodekahiedro-1H-siklopenta[a]phenantren-3-ol. Vir relatief eenvoudige molekules is dit makliker om die nie-sistematiese name te verstaan, wat geleer of na gekyk moet word. Die algemene of triviale naam is egter dikwels aansienlik korter en duideliker, en dit word dus verkies.


Suurkool, of sauerkraut, is fyngesnyde kool wat vanweë verskeie soorte melksuurbakterieë gegis het. Dit het ’n lang raklewe en ’n kenmerkende suur smaak danksy die melksuur wat gevorm word wanneer die bakterieë die suikers in die kool laat fermenteer. Gefermenteerde kos kom in baie kulture voor, en suurkool is seker een van die bekendste soorte gegiste koolgeregte. Die Antieke Romeinse skrywers Cato die ouere (in sy De Agri Cultura) en Columella (in sy De re Rustica) noem die preservering van kool en rape met sout. Suurkool is veral gewild in Oos-Europese en Duitse kookkuns, maar ook in Nederland (zuurkool) en Frankryk (choucroute). Die woord "sauerkraut", soos dit ook in Engels genoem word, kom uit Duits en beteken letterlik suurkool. Die name in Slawiese en ander Oos-Europese lande beteken soms "gegiste kool" – soos квашеная капуста, kwasjenaja kapoesta (Russies), kiszona kapusta (Pools) en skābēti kāposti (Letties) – of "suur kool" – soos кисело зеле, kiselo zele (Bulgaars), kiselo zelje (Kroaties) en savanyúkáposzta (Hongaars).


’n Weense worsie (Duits: Wiener Würstchen of Wiener, in Oostenryk Frankfurter Würstel of Würstl, in Switserland Wienerli) is ’n soort worsie wat tradisioneel van vark- en beesvleis gemaak word. Dit word in Oostenryk nie eintlik Weense worsies genoem nie, maar eerder Frankfurter Würstchen. Die bestanddele, grootte en bereiding van Weense worsies verskil baie van streek tot streek of van vervaardiger tot vervaardiger. In sommige Europese lande word hamworsies verkoop met Duitse of Franse name wat as "Weense worsies" vertaal kan word, maar gewoonlik lyk Weense worsies meer soos die Amerikaanse frankfurterworsies. Die worsies word dikwels in worsbroodjies, of hot dogs, gebruik. In Amerika verwys "Weense worsie" eerder net na ’n kleiner, korter worsie. Die langer worsies word frankfurters of sommer hot dogs genoem. "Discounter: Der Kampf um das billigste Wiener Würstchen". Die Welt (in Duits). 15 Oktober 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 April 2019. Besoek op 17 September 2016. "Wiener Würstchen". Bund für Lebensmittelrecht und Lebensmittelkunde (in Duits). 24 Augustus 2016. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 April 2019.


Strengiet is 'n relatief skaars ysterfosfaat-mineraal met die formule: FePO4 · 2H2O. Die mineraal is vernoem na die Duitse mineraloog Johann August Streng (1830–1897). Ligpers, pienk of pers in kleur, is dit soortgelyk aan variskiet en is gedeeltelik oplosbaar, veral in toestande waar daar 'n lae pH- en lae oksidasie-reduksiepotensiaal is. Mineraal Relatiewe digtheid Mohs se hardheidskaal Pough, Frederick H.; Peterson, Roger Tory (1997), A Field Guide to Rocks and Minerals, Peterson Field Guide, 7 (5th ed.), Houghton Mifflin Harcourt, p. 239, ISBN 0-395-91096-X, https://books.google.com/books?id=C-7APnYVG04C&pg=PA239  Patrick, W. H., Jr.; Gotoh, S.; Williams, B. G. (February 9, 1973), "Strengite Dissolution in Flooded Soils and Sediments", Science 179 (4073): 564–565, doi:10.1126/science.179.4073.564, PMID 17820817, Bibcode: 1973Sci...179..564P  Senning, Alexander (2007), Elsevier's dictionary of chemoetymology: the whies and whences of chemical nomenclature and terminology, Elsevier, p. 374, ISBN 0-444-52239-5, https://books.google.com/books?id=Fl4sdCYrq3cC&pg=PA374


Euchroïet is 'n gehidreerde koper arsenaat hidroksied mineraal met formule: Cu2AsO4OH·3H2O. Dit is 'n glasagtige groen tot smaraggroen mineraal wat in die ortorombiese stelsel kristalliseer. Dit het 'n Mohs hardheid van 3,5 – 4,0 en 'n relatiewe digtheid van 3,39 – 3,45. Dit is die eerste keer in 1823 in Ľubietová, Slowakye, beskryf. Mineraal Relatiewe digtheid Mohs se hardheidskaal Mindat localities Webmineral


Bodiam is 'n dorpie in die Amathole-distriksmunisipaliteit van die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Bodiam is 8 kilometer (5 myl) van Bell en 38 kilometer (24 myl) van Peddie geleë, naby die mond van die Keiskammarivier. Dit is vernoem na die Bodiam-kasteel in Engeland en was voorheen bekend as Mandy's Farm. "Hoofplek Bodiam". Sensus 2011. https://archive.org/details/DictionaryOfSouthernAfricanPlaceNames. Hierdie Oos-Kaap-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Shasherivier of Shashirivier is 'n groot sytak van die Limpoporivier in Zimbabwe. Dit strek noordwes vanaf Francistown, Botswana, en vloei in die Limpopo in op die grens tussen Suid-Afrika, Botswana en Zimbabwe. Die samevloeing is direk noord van die Mapungubwe Nasionale Park. Die Shasherivier is nie 'n standhoudende rivier nie, en vloei gewoonlik slegs 'n paar dae van die jaar. Die rivier dra slegs 12,2% van die gemiddelde jaarlikse vloei van water in die Limpopokom by. Groot sytakke van die Shasherivier sluit die Simukwe-, Shashani-, Thuli-, Tati- en Ramokgwebanariviere in. Die Shasherivier is grootliks 'n kanaal wat met sand gevul is, met wydverspreide alluviale akwafers in die rivierkanaal onder die alluviale plein. Hierdie akwafers voorsien water aan 'n klompie besproeiingskemas, insluitende die Sibasa en Shashi. Meer as 2 miljoen jaar gelede het die boonste Zambezirivier suidwaarts deur die Makgadikgadipan geloop na die Shasherivier. Die Shashedam is in die Shasherivier naby Francistown gebou, met die doel om die nywerheidsdorp Selebi-Phikwe van water te voorsien. Die dam voorsien ook die omliggende dorpe, die Phoeniks-nikkelmyn en Pupane-goudmyn van water.


Wilhelm Friedemann Bach (22 November 1710 – 1 Julie 1784) was 'n Duitse komponis. Hy was die tweede kind en oudste seun van Johann Sebastian Bach. Lys van komponiste Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Wilhelm Friedemann Bach.


'n Toep of app is 'n sagtewaretoepassing of -applikasie vir 'n slimfoon, tabletrekenaar of slimhorlosie. Pogue, David (4 November 2009). "The Motorola Droid, Latest Entry in the 'App Phone' Races". New York Times (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Februarie 2020. Besoek op 13 Junie 2017. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Mobile software.


'n Kettingsaag is 'n draagbare, meganiese saag wat met 'n stel tande sny wat verbonde is aan 'n roterende ketting wat langs 'n gidsplaat loop. Dit word gebruik in aktiwiteite soos om bome af te kap, snoei, voorbrande te sny vir brandvoorkoming en die oes van vuurmaakhout. Kettingsae met spesiaal ontwerpte plaat- en kettingkombinasies is ontwikkel as gereedskap vir gebruik in kuns en meulens. Gespesialiseerde kettingsae word gebruik vir die sny van beton. Kettingsae word soms gebruik word vir die sny van ys, byvoorbeeld vir ys beeldhouwerk en in Finland vir winter swem. Kettingsae het byna geheel en al die eenvoudige mens-aangedrewe sae in bosbou vervang. Hulle is in verskeie groottes beskikbaar, van klein elektriese sae bedoel vir huis en tuingebruik, tot groot houtkappersae. Lede van die militêre ingenieurseenhede (geniekorps) is opgelei om kettingsae te gebruik, so ook brandweermanne om bosbrande te beveg en struktuurbrande te ventileer. Kettingsae se enjins is tradisioneel óf 'n tweeslag petrol binnebrandenjin (gewoonlik met 'n silindervolume van 30 tot 120 cm3) of 'n elektriese motor aangedryf deur 'n battery of elektriese krag.


Die jaarlikse Kersiefees word tydens die derde week van November op die Oos-Vrystaatse dorp Ficksburg gehou. Hierdie fees is die oudste oesfees in Suid-Afrika, en vier in 2017 sy 50ste herdenking. Die Kersiefees is sinoniem met die dorp Ficksburg, wat al die Kersiehoofstad van Suid-Afrika genoem is. Daar is verskeie aktiwiteite tydens die jaarlikse Kersiefees beskikbaar, met die Kersie halfmaraton wat een van die hoogtepunte is. Hierdie halfmarathon begin in die dorp, en klim aan die noordelike kant teen Imperani, ('n groot berg aan die westekant van die dorp) uit. Dit hardloop 'n groot afstand oor die berg, en daal aan die suid-oostelike gedeelte van die berg af, waarna dit in die dorp eindig. Hierdie halfmaraton is 'n volle 23 km lank, langer as die 21.1km van 'n standaardhalfmaraton. Ander aantreklikhede is kunstenaars wat optree, 'n gholftoernooi, veteraanmotors, 'n vlooimark en vele meer. In die verlede was daar 'n groot optog met vlotte, maar a.g.v. die geleidelike verarming van die platteland, het baie hiervan weggeval. Die eerste Kersiefees is in 1968 gehou en is deur ongeveer 25 000 mense bygewoon.


'n Kortbroek is 'n materiaalkledingstuk wat deur beide mans en vroue gedra word om hul bekkenarea te bedek. Dit omkring die middellyf en verdeel ondertoe in twee broekspype om die boonste gedeelte van die bene te bedek. Soms strek dit laer af tot by die knieë, maar bedek nie die hele beenlengte nie. Dit word 'n "kortbroek" genoem omrede dit 'n kort weergawe van die broek is, wat die hele been bedek. Kortbroeke word tipies in warm weer gedra, of in 'n omgewing waar die gemak en lugvloei belangriker is as die beskerming van die bene. Daar is natuurlik 'n verskeidenheid van kortbroeke, wat wissel van knie-lengte kortbroeke, wat in sommige situasies selfs as formele drag gedra kan word (bv. vlootmatrose), tot swemklere en atletiekbroeke. Sommige soorte kortbroeke word tipies deur vroue gedra, soos sjoebroeke en ook culottes, wat 'n verdeelde romp is wat soos 'n lossnit kortbroek lyk. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kortbroek.


Aceratherium is 'n uitgestorwe genus uit die tribus Aceratheriinae van die renosterfamilie Rhinocerotidae. Hulle het in die Mioseen in Eurasië en Afrika geleef. Die diere het ongeveer 2,3  m lank geword, 'n hoogte van 1,2  m en 'n gewig van amper 1  ton bereik. Die naam Aceratherium stam van Kaup (1832) vir "Rhinoceros" incisivum Cuvier, 1822 op grond van die ooreenkoms in tandstruktuur van twee skedels van Eppelsheim, Duitsland met die snytand van die holotipe van Weisenau. Vandag word drie spesies Aceratherium erken: A. incisivum, A. depereti en A. porpani. Die naam Aceratherium beteken: dier sonder horing, omdat navorsers dink dat hierdie renosterspesie geen horing gehad het nie. Tao Deng, Rattanaphorn Hanta and Pratueng Jintasakul (2013). "A new species of Aceratherium (Rhinocerotidae, Perissodactyla) from the late Miocene of Nakhon Ratchasima, northeastern Thailand". Journal of Vertebrate Paleontology. 33 (4): 977–975. doi:10.1080/02724634.2013.748058.AS1-onderhoud: gebruik authors-parameter (link) Esperanza Cerdeño and Begoña Sánchez: Intraspecific variation and evolutionary trends of Alicornops simorrense (Rhinocerotidae) in Spain.


Verwering is die proses waartydens 'n gesteentes (of biologiese materiaal) afgebreek word in kleiner gedeeltes, of chemies verander na ander minerale. Tydens die proses is daar geen of min verplasing van die materiaal. Die proses waar die verweerde materiaal verwyder word is bekend as erosie. Chemiese verwering is die proses waar die samestelling van die gesteente/rotsvromende minerale chemies verander, gewoonlik a.g.v. blootstelling aan suurstof en water. Dit gebeur a.g.v die geleidelike proses waar die rotsvormende minerale aanpas by die temperatuur en druk toestande op of naby die oppervlak. Tydens hierdie proses skakel die minerale om in nuwe sekondêre minerale soos kleiminerale. In teenstelling met chemiese verwering, waar die mineralogie van die gesteente verander, breek meganiese verwering die gesteentes in kleiner gedeeltes op sonder dat die mineralogie verander. Daar is 'n verskeidenheid faktore wat bepaal watter tipe verwering plaasvind, asook die tempo van verwering. Klimaat Tipe Gesteente / Mineralogie Topografie / Energie van die Omgewing Biologiese werking Erosie Klimaat is die grootste bepaler van die tipe verwering wat plaasvind. In 'n droë klimaat (bv. woestyn of poolstreek (waar water as ys voorkom, en nie beskikbaar is vir chemiese reaksies nie), vind chemiese reaksies baie stadiger plaas a.g.v. die tekort aan water.