"Vader Jakob" is die Afrikaanse weergawe van die oorspronklike Franse kinderliedjie "Frère Jacques" (Engels: "Brother John"; Duits: "Meister Jakob"). Dit is nie bekend wie die woorde in Afrikaans vertaal het nie. Dit gaan oor ’n monnik wat verslaap het en aangespoor word om wakker te word en die kerkklok te gaan lui. Vader Jakob, Vader Jakob, slaap jy nog? Slaap jy nog? Hoor hoe lui die kerkklok, hoor hoe lui die kerkklok: Tongelong! Tongelong! Die oorspronklike Franse woorde is: Frère Jacques, frère Jacques, Dormez-vous? Dormez-vous? Sonnez les matines! Sonnez les matines! Ding, dang, dong. Ding, dang, dong. Die Afrikaanse vertaling (nes dié in ander tale) mis die punt van die liedjie, en dit is dat die klok nie lui nie, want vader Jakob is die een wat dit moet doen en hy slaap nog. Daarom maak iemand hom met die liedjie wakker. Daar is vele teorieë oor die oorsprong van die liedjie. ’n Moontlike verband tussen "Frère Jacques" en die 17de-eeuse litotomis Frère Jacques Beaulieu) word genoem deur onder andere Irvine Loudon, maar geen bewyse kan daarvoor gevind word nie.


Cheryl Merle de la Rey is die vise-kanselier en rektor van die Universiteit van Pretoria in Suid-Afrika. Sy het in 1983 'n BA-graad, in 1984 BA-Honneurs en in 1986 'n MA aan die Universiteit van Natal verwerf, sy het daarna in 1999 haar PhD in sielkunde aan die Universiteit van Kaapstad verwerf. Sy is in November 2009 as vise-kanselier van UP aangestel, haar voorganger was Calie Pistorius. Sy is 'n gekwalifiseerde sielkundige en was voorheen adjunk-vise-kanselier van die Universiteit van Kaapstad sowel as die Hoof Uitvoerende Beampte van die Raad op Hoër Onderwys (RHO). http://www.whoswhosa.co.za/user/5460 Geargiveer 14 Mei 2010 op Wayback Machine Cheryl de la Rey. Besoek op 1 April 2010 http://repository.up.ac.za/handle/2263/14027 Besoek op 21 Januarie 2016 http://web.up.ac.za/default.asp?ipkCategoryID%3D12116. http://www.whoswhosa.co.za/user/5460 Geargiveer 14 Mei 2010 op Wayback Machine Prof Cheryl de la Rey. Besoek op 1 April 2010 https://docs.google.com/viewer?a=v&q=cache:aPbHk2DHlScJ:www.uct.ac.za/downloads/email/ABBREVIATED_CV_De_la_Rey_final_19072007.pdf+cv+cheryl+de+la+rey&hl=en&gl=za&sig=AHIEtbTg6pY16BkIw4YLk-6Tv_xT-r_FaA ABBREVIATED CV PROFESSOR CHERYL DE LA REY.


Paulus (Paul) Maré (Stellenbosch, Kaapkolonie, 7 Julie 1767 – omgewing huidige Bethlehem, Oranje-Vrystaat, 1838) was ’n Voortrekker, kerkman en die vader van twee seuns wat belangrike ampte in die Zuid-Afrikaansche Republiek beklee het: Dietlof en Frederik. Hy was 'n neef van Jacob Maré se vader. Maré was die sewende kind van Ignatius Maré en sy vrou, Margaretha Roux. Hy was ’n burger van Stellenbosch, maar verhuis later na Graaff-Reinet. Van 1804 tot 1814 was hy heemraad van Graaff-Reinet en in dié tyd neem het hy by vier verskillende geleenthede as landdros waargeneem. Omstreeks 1814 het hy en sy gesin na die distrik Uitenhage verhuis en hulle gevestig op die plaas Zwartkopsrivier. In 1824 is hy as ouderling van die gemeente Uitenhage afgevaardig na die eerste Sinode van die NG Kerk, in Kaapstad. In 1838 het die sewentigjarige Maré die Kaapkolonie verlaat om hom in Natal te vestig. Hy het as leier van ’n klein Trekgeselskap iogetree wat hoofsaaklik uit familie en vriende uit die distrikte Graaff-Reinet en Uitenhage bestaan. Sy geselskap het die Kolonie na Pieter Retief verlaat en voor Andries Pretorius s’n.


In menslike fisiologie verwys beenskag (ook diafise) na die lang middelstuk van 'n pypbeen wat tussen die groeiskywe lê. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


T.V. Bulpin (1918–1999) was 'n produktiewe Suid-Afrikaanse skrywer, hoofsaaklik van reisverhale. Hy was die outeur van boeke soos Discovering Southern Africa, Illustrated Guide to Southern Afica, Lost Trails of the Transvaal, Shakaïs Country, The Great Trek, The Hunter is Death, Tickey: The Story of a Clown, To the Banks of the Zambezi, To the Shores of Natal, Southern Africa: Land of Beauty and Splendor en Stellenbosch. Thomas Victor Bulpin is in 1918 in Umkomaas in KwaZulu-Natal gebore. Op 16 het hy as tegnikus in die rolprentbedryf begin werk en daarna by die Suid-Afrikaanse Lugmag aangesluit. Hy was ook 'n nuusredakteur vir die Associated British Cinema Corporation, wat hom oor Afrika gestuur het om die nuusgebeure te dek. Tydens sy reise het hy materiaal vir sy boeke versamel. Later het hy sy eie uitgewery begin. Oor sy loopbaan het hy 29 boeke geskryf en meer as 2000 boekies, pamflette, koerant- en tydskrifartikels gelewer, en selfs reisvideo's vervaardig. Hy het oor Afrika se grootwildjagters geskryf (hoewel hy nie self gejag het nie), sowel as oor sy Suid-Afrikaanse reise en die geskiedenis.


"O, Boereplaas" is ’n Afrikaanse, verwerkte weergawe van die Duitse Kersliedjie "O Tannenbaum". Die Duitse woorde is geskoei op ’n lied uit die 16de eeu wat in die 19de eeu tot ’n Silesiese volksliedjie uitgebrei is. Die melodie was reeds in die 16de eeu ’n bekende volkswysie wat onder meer as "Es lebe hoch der Zimmermannsgeselle" en die studentelied "Lauriger Horatius" gewild was. Vanweë die bekendheid van die lied en die eenvoudige wysie is baie ander, soms humoristiese woorde al daarop gesing. Ook die lied van die Internasionale Arbeidersbeweging, "The Red Flag", en die amptelike lied van die Amerikaanse deelstaat Maryland, "Maryland, My Maryland", gebruik dié wysie. ’n Tweede melodie vir O, Boereplaas is deur Johannes Joubert geskryf en deur Arthur Ellis verwerk. Die Afrikaanse woorde is deur C.F. Visser geskryf. O boereplaas, geboortegrond! Jou het ek lief bo alles. Al dwaal ek heel die wêreld rond, waar so gelukkig, so gesond? O boereplaas, geboortegrond! Jou het ek lief bo alles. O moederhuis, waar ooit so tuis?


In die mediese vakterminologie verwys heiligbeen (Latyn: "os sacrum", heilige been) na 'n driehoekige beenstuk wat uit die vyf vergroeide heiligbeen-werwels bestaan. Dit vorm die agterste gedeelte van die bekkenring. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Beheer-en-diensmodule van die Apollo-program was saam met die Apollo-maanmodule gebruik om ruimtevaarders op die Maan te laat land. Dit is vir Nasa deur North American Aviation gebou. Dit was aanvanklik eers met die Saturn IB-vuurpyl vanaf 'n lanseerplatform op missies gelanseer. Later is nog twaalf gelanseer op die veel groter Saturn V-vuurpyl. Dit het nege bemannings met sukses na die maan gedra. Ná die Apollo-program is oortollige onderdele gebruik vir die Skylab-program asook die Apollo-Soyuz-toetsprojek. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


In fisiologie verwys haarwortel na die deel van 'n haar wat in die haarsakkie lê. Die knolvormige, verdikte onderste gedeelte van 'n haarwortel word die haarkolf genoem. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Russell Louis "Rusty" Schweickart (* 25 Oktober 1935 - ), is 'n Amerikaanse lugvaartingenieur, voormalige Nasa-ruimtevaarder, navorsingswetenskaplike, Amerikaanse Lugmag-vlieënier sowel as 'n besigheids- en openbare uitvoerende beampte. Hy is in 1963 gekies as deel van die derde groep ruimtvaarders vir Nasa en word onthou vir werk as die eerste persoon wat die maanmodule gevlieg het tydens die Apollo 9-missie in 1969. Hier het hy die draagbare lewensondersteuningstelsel getoets wat die ruimtemanne sou gebruik tydens hulle wandelings op die Maan. Hy was ook die rugsteun-bevelvoerder van die eerste bemande Skylab-missie in 1973, waar hy verantwoordelik was om hardeware en prosedures te ontwerp vir kritiese invlug-herstelwerk. Na die Skylab-program was hy steeds by Nasa werksaam. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Rusty Schweickart. (en) Rusty Schweickart in die Internet-rolprentdatabasis


'n Manuskrip is enige handgeskrewe of getikte dokument in teenstelling met dokumente wat meganies gedruk of op 'n indirekte of geoutomatiseerde manier gekopieer is. Vandag word dit beskou as 'n outeur se geskrewe of getikte kopie of drukstuk van 'n werk wat van die finaal gedrukte weergawe onderskei moet word. Voor die koms van drukkuns, was alle dokumente en boeke manuskripte. Manuskripte word nie gedefinieer deur hulle inhoud wat teks gekombineer met wiskundige berekeninge, kaarte, verduidelikende figure of illustrasies kan insluit nie. Manuskripte kan in boekvorm, rolle of in kodeksformaat voorkom. Geïllumineerde manuskripte bevat prente, randversierings, uitvoerige gebosseleerde aanvangsletters of volbladillustrasies. Voor die uitvinding van blokdrukkuns in China of deur beweegbare letters in 'n drukpers in Europa, moes alle dokumente per hand geskryf en gekopieer word. Histories is manuskripte is in die vorm van boekrolle (volume in Latyns) of boeke (kodeks) geproduseer. Manuskripte is op perkament, op papirus en op papier gepubliseer. Papier het teen die 14de eeu via die Islamitiese wêreld vanaf China na Europa versprei, en teen die laat 15de eeu het dit perkament in 'n groot mate vervang.


'n Outobiografie (van die Griekse, αὐτός-autos self + βίος-bios lewe + γράφειν-graphein om te skryf) is a selfgeskrewe vertelling van 'n persoon se lewe. Die woord "autobiography" is in 1797 aanvanklik op neerhalende wyse deur William Taylor in die Engelse koerant, The Monthly Review, gebruik toe hy dit as 'n basterwoord uitgemaak het, maar dit as "pedanties" veroordeel het. Die volgende aangetekende gebruik daarvan in 1809 deur Robert Southey, was egter in die hedendaagse sin van die woord. Alhoewel die term eers in die vroeë negentiende eeu aangeneem is, het eerstepersoon outobiografiese geskrifte reeds in die Antieke tyd ontstaan. Roy Pascal onderskei outobiografie van die periodiese selfondersoekende manier van dagboekinskrywings deur op te merk dat 'n "[outobiografie] 'n oorsig van 'n lewe op 'n bepaalde tydstip is terwyl die dagboek, hoe selfondersoekend ook al, deur 'n reeks tydstipte beweeg". In 'n outobiografie word die outobiograaf se lewe dus op 'n spesifieke tydstip in oënskou geneem. Waar biograwe gewoonlik van 'n groot verskeidenheid dokumente en sienings gebruik maak, is 'n outobiografie dikwels volledig op die skrywer se geheue gebaseer.


Anna Netrebko is 'n Russiese sopraan. Sy is in 2008 as 'n Kunstenaar van die Mense in Rusland aangewys. Sy is bekend vir haar vertolking van Liriese – en coloratura rolle, veral die rol van Donna Anna in Mozart se Don Giovanni en Violetta in Verdi se La traviata. Sy het later oorgeskakel na swaarder 19de-eeuse romantiese rolle, soos Leonora in Verdi se Il trovatore en die titelrol in die opera Macbeth. Sedert 2016 fokus sy op Verismo-repertorium. Sy is opgemerk nadat sy die rol van Donna Anna op die Salzburg-fees in 2002 vertolk het. Sy het daarna by toonaangewende operahuise opgetree, waaronder die Mariinsky-teater, waar sy haar loopbaan begin het. Sy het verskeie toekennings ontvang en beskik oor 'n aansienlike diskografie wat hoofsaaklik onder Deutsche Grammophon opgeneem is. Sy het dubbele Russiese en Oostenrykse burgerskap en woon in Wene en New York Stad. Netrebko is gebore in Krasnodar in 'n gesin van Kosak oorsprong. Terwyl sy 'n student was aan die Saint Petersburg Konservatorium het Netrebko gewerk as 'n opsigter by Saint Petersburg se Mariinsky-teater.


Skreegroen stel 'n groen kleur voor. Alhoewel dit veronderstel is om 'n fluoreserende kleur te wees, bestaan daar nie tans 'n manier om fluoreserende kleure op 'n rekenaarmonitor weer te gee nie. Volgens verskeie kleurskemas word skreegroen as volg voorgestel: Bron: Crayola Lys van kleure


Hydrozoa (van antieke Grieks ὕδρα hydra, "seeslang", en ζῷον zoon, "dier") is ’n klas baie klein, roofsugtige diere. Sommige kom alleen voor en ander in kolonies; die meeste woon in soutwater. Die kolonies van die koloniale spesies kan groot wees, en in sommige gevalle kan die gespesialiseerde diertjies nie buite die kolonie oorleef nie. ’n Paar genusse in die klas kom in varswater voor. Die klas is verwant aan die jellievis en korale en behoort tot die filum Cnidaria. Sommige voorbeelde van Hydrozoa is varswaterjellievisse (Craspedacusta sowerbyi), varswaterpoliepe (Hydra), Obelia, Physalia physalis en lugvarings (Sertularia argentea). Die Hydrozoa-spesies het heeltemal verskillende vorme, leefwyses en afmetings. Die meeste spesies sluit beide ’n poliep- en kwalfase in hul lewenstadiums in, hoewel sommige net die een of die ander het. Hydra het byvoorbeeld geen kwalfase nie, terwyl Liriope nie ’n hidroïedfase het nie. Die hidroïedvorm is gewoonlik koloniaal, met verskeie poliepe wat aan mekaar verbind is deur buisagtige weefsel.


’n Medusa of kwalvorm in biologie is ’n lewensvorm met lang tentakels van die filum Cnidaria waarin die organisme se lyf in die vorm van ’n sambreel is, in teenstelling met dié van poliepe. Medusas wissel van ’n klokvorm tot ’n dun skyf. Die mondopening is aan die onderste oppervlak geleë, wat gedeeltelik met ’n membraan toegegroei kan wees. Alle medusaproduserende spesies behoort tot die subfilum Medusozoa. Die term "medusa" is in 1752 deur Linnaeus geskep, dit verwys na die kop van die mitologiese Medusa met sy "tentakels". Die Duitse bioloog Ernst Haeckel het die woord gewild gemaak deur sy lewendige illustrasies, veral in Kunstformen der Natur. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


’n Rifakwarium is ’n see-akwarium wat hoofsaaklik lewende korale en ander ongewerweldes uit die see bevat, sowel as vis wat ’n rol speel in die handhawing van die tropiese koraalrifomgewing. ’n Rifakwarium het skerp lig nodig, asook water wat beweeg en stabieler waterchemie as ander see-akwariums. Besluite oor watter rifdiere gebruik moet word en watter by mekaar pas, moet versigtig geneem word. Amphiprioninae Acanthuridae Gobiidae Caulastrea furcata Euphyllia divisa Euphyllia ancora Heteroxenia-spesies Mussidae Zoanthus-spesies Briareum violaceum Alpheoidea "Setting up a reef tank" (in Engels). AquaDaily. 23 Februarie 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Desember 2018. Besoek op 23 Februarie 2009. RTAW Reefpedia, a Reef Keeping wiki maintained by the Marine Aquarium Societies of Australia Reefland Reef Aquarium Forum Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Rifakwarium. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Die term makromolekulêre samestelling (MA) verwys na massiewe chemiese strukture soos virusse en nie-biologiese nanopartikels, sellulêre organelle en membrane en ribosome, ens. Dit is komplekse mengsels van polipeptied, polinukleotied, polisakkariede of ander polimeriese makromolekules. Hulle is oor die algemeen van meer as een van hierdie tipes, en die mengsels word ruimtelik gedefinieer (dws met betrekking tot hul chemiese vorm), en met betrekking tot hul onderliggende chemiese samestelling en struktuur. Makromolekules word in lewende en nie-lewende dinge aangetref, en bestaan uit baie honderde of duisende atome wat saamgevoeg word deur kovalente bindings. Hulle word dikwels gekenmerk deur herhalende eenhede (dit is polimere). Vergaderings hiervan kan ook biologies of nie-biologies wees, alhoewel die MA-term meer algemeen in biologie gebruik word, en die term supramolekulêre samestelling word meer dikwels in nie-biologiese kontekste (bv. In supramolekulêre chemie en nanotegnologie) toegepas. MA's van makromolekules word in hul gedefinieerde vorms gehou deur nie-kovalente intermolekulêre interaksies (eerder as kovalente bindings), en kan in óf nie-herhalende strukture wees (bv. Soos in die ribosoom (beeld) en selmembraan-argitektuur) of in herhalende Lineêre, sirkelvormige, spiraalvormige of ander patrone (bv. Soos in aktienfilamente en die vlagellaarmotor, beeld).


Die Mass Rapid Transit Singapore (MRTS, letterlik vertaal: snelmassavervoerstelsel) is die amptelike benaming vir die openbare vervoernetwerk van die metro en 'n ligte stelsel in die land Singapoer. Die netwerk bestaan uit 4 metrolyne en 3 ligte treinlyne. Daar is meer lyne in ontwikkeling. Noord-Suidlyn, metrolyn gedeeltelik ondergronds Oos-Weslyn, metrolyn gedeeltelik ondergronds Noord-Ooslyn, metrolyn geheel ondergronds Sirkellyn, metrolyn geheel ondergronds en slegs sentraal in die stad Singapoer. Downtownlyn, metrolyn geheel ondergronds; dié lyn is nog in aanbou. Drie ligte spoorlyne, almal bogronds. In Mei 1982 het die regering toestemming gegee om met die aanleg te begin. Die koste was begroot op 5 miljard Singapoer-dollar en die projek moes teen 1992 voltooi wees. 'n Gedeelte van die Noord-Suidlyn word eerste aangelê omdat Orchardweg en die sentrale sakedistrik die drukste gebiede was. Die aanvanklike sisteem met 'n gedeeltelike Noord-Suidlyn en 'n gedeeltelike Oos-Weslyn was 67 kilometer lank en het 42 stasies, waarvan 27 bogronds en 15 ondergronds. Op 14 Oktober 1983 word die MRT Corporation opgerig om die werk van die "Provisional Mass Rapid Transit Authority" oor te neem.


Sir Roger George Moore KBE ([mɔər]; * 14 Oktober 1927, † 23 Mei 2017) was 'n Engelse akteur. Gedurende sy loopbaan, wat oor sewe dekades gestrek het, het hy - naas rolle in televisiereekse soos The Saint (as Simon Templar, tussen 1962 en 1969) en The Persuaders - veral bekendheid verwerf as Britse geheime agent James Bond. Hy was die derde akteur ná Sean Connery en George Lazenby wat dié rol vertolk het. Tussen 1973 en 1985 het hy sewe keer as Bond op die silwerdoek verskyn. Roger Moore het baie van sy tyd aan humanitêre werk gewy, onder meer as Unicef-ambassadeur (sedert 1991). Vir sy bydraes tot liefdadigheidsdienste is Moore in 2003 deur koningin Elizabeth II tot ridder geslaan. Tot sy afsterwe het Roger Moore in Crans-Montana in die Switserse kanton Valais/Wallis en in Monaco gebly nadat hy jare lank 'n chalet in Gstaad (kanton Bern) bewoon het. In Switserland het Moore verskeie kere opgetree in advertensieveldtogte vir groot Switserse ondernemings, waaronder SBB (Switserse Federale Spoorweë) en die lugredery Swiss.


'n Nabrander (of naverhitter) is 'n komponent wat op straalmotore teenwoordig is, meestal op militêre supersoniese vliegtuie. Die doel is om 'n toename in die stukrag te verleen, gewoonlik vir supersoniese vlug, opstyg en vir gevegsituasies. Nabranding word bereik deur bykomende brandstof in die straalpyp stroomaf van die turbine te spuit. Die voordeel van nabranding is aansienlik verhoogde stuwing; die nadeel is baie hoë brandstofverbruik en ondoeltreffendheid, al word dit dikwels beskou as aanvaarbaar vir die kort periodes waartydens dit in gebruik is. Vlieëniers kan die nabranders aktiveer en deaktiveer tydens die vlug, en straalmotore word na verwys in die bedryf as nat wanneer nagebrand word en droog wanneer nie. 'n Motor ontwikkel sy maksimum stukrag "nat" as maksimum krag terwyl 'n motor op maksimum stukrag by militêre krag "droog" is. 'n Straalmotor se nabrander is 'n verlengde uitlaatgedeelte wat ekstra brandstofinspuiters bevat. Omrede die straalmotor stroomop (d.w.s. voor die turbine) slegs 'n klein deel van die suurstof wat dit inneem verbruik, kan bykomende brandstof verbrand word na die gasvloei die turbines verlaat het.


Salvokop is 'n woongebied sentraal in Pretoria, Suid-Afrika wat onder die Stad Tshwane Metropolitaanse Munisipaliteit val. Dit word in die noorde begrens deur 'n hoofspoorlyn en die Pretoriastasie en Unisa verder na die ooste. 'n Hele paar bekende bakens is hier geleë: Die Vryheidspark-terrein, die Pretoria Sentraal-gevangenis (deesdae Kgoši Mampuru II) en Dequaria, hoofkwartier van die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Subplek Salvokop". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Pretoria en omgewing is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Claudius is 'n voorstad van Pretoria (voorheen van Centurion) in Suid-Afrika. "Subplek Claudius". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Brookelands Lewenstyllandgoed is 'n voorstad van Centurion, Suid-Afrika. "Subplek Brookelands Lewenstyllandgoed". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sterrewag is 'n voorstad van Pretoria in Gauteng, Suid-Afrika. Dit lê langs Waterkloofrif en Monument Park, suidoos van die stadsentrum. "Subplek Sterrewag". Sensus 2011.


Die boaknoop is in 1996 deur die knoopkenner Peter Collingwood ontwerp. Sy doel was om 'n knoop te ontwerp wat nie losgaan as die punte van die tou naby die knoop afgesny word nie. Die boaknoop kombineer die struktuur en eienskappe van die wurgknoop en die dubbele konstriktorknoop. Die knoop is ideaal om silindriese voorwerpe mee vas te bind. Soortgelyke knope sluit in: Wurgknoop Dubbele wurgknoop Konstriktorknoop Dubbele konstriktorknoop


Amberfield en sy uitbreidings is residensiële woonbuurte in Centurion, suidwes van Pretoria, Gauteng. Som van Subplek Amberfield Glen asook omliggende uitbreidings tydens Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Platwurms vorm in die diereryk die filum Platyhelminth (van die Griekse πλατύ platy, "plat", en ἕλμινς helminth-, "wurm"). Dit is ’n groep relatief eenvoudige, ongesegmenteerde ongewerweldes van die klade Bilateria. Anders as ander lede van Bilateria het hulle geen seloom (buikholte) en geen gespesialiseerde asemhalings- en hartvatstelsel nie. Hulle het gevolglik plat vorms wat suurstof en voedingstowwe deur hul liggaam laat beweeg deur middel van diffusie. Die spysverteringstelsel het net een opening wat as mond en anus dien, en daarom kan die kos nie aaneenlopend geprosesseer word nie. Platwurms wat vry voorkom, is meestal roofdiere en kom voor in water of skaduryke, humiede aardomgewings. Lint-, suig- en slakwurms het komplekse lewensiklusse, met volwasse stadiums wat as parasiete in die spysverteringstelsel van visse of gewerweldes voorkom, en intermediêre stadiums wat sekondêre gashere besmet. Die eiers van suigwurms word deur hul hoofgashere uitgeskei, terwyl lintwurms groot hoeveelhede hermafroditiese segmente genereer wat verdeel wanneer hulle volwasse is, uitgeskei word en eiers vrystel. Meer as die helfte van alle bekende platwurms is parasiete, en sommige rig enorme skade aan mense en vee aan.


Canal Walk is 'n winkelsentrum in Kaapstad wat rondom 'n kanaal gebou is. Die inkopiesentrum is in 2000 geopen en het 'n totale kleinhandelarea van 141 000 vierkante meter. Dit vorm die hart van 'n ontwikkeling, bekend as Century City, wat kantoorblokke, woongebiede en die Ratanga Junction-temapark insluit. Dit is een van die grootste winkelsentrums in Afrika. Die gebou se styl is deur die ontwikkelaars as "Kaapse Venesiaanse argitektuur" beskryf. Dit bevat meer as 400 winkels, 7000 parkeerplekke, talle restaurante, 20 teaters en 'n spelarkade. Canal Walk is die 3de grootste winkelsentrum in Afrika. Die Gateway-sentrum in Durban is die grootste. Selfs die Sandton City-kompleks in Johannesburg is groter as die Nelson Mandela-plein daarby ingesluit word. Op 1 Junie 2016 is aangekondig dat die temapark nader aan 2018 sal sluit, omdat die park nie so winsgewend is as toe dit in 2000 geopen is nie. Plafonne van glas laat natuurlike lig in die winkelsentrum in. Koswinkels en multimedia-vermaak in die sentrum HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 "Stores – Canal Walk" (in Engels).


Vusi Nova is 'n Suid-Afrikaanse kunstenaar van Port Elizabeth, wat in 2013 bekend geword het vir sy album Walk into the Light. In 2017 word hy vereer met 'n SAMA-pryse vir sy album Vusi Nova. "Vusi Nova reflects on gay rumour 'hurt': It really got to me" (in Engels). Times Live. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op 28 Mei 2017. "Vusi Nova: About". Facebook. Besoek op 28 Mei 2017. "Showbiz Africa: Vusi Nova - Background". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 April 2019. Besoek op 20 Desember 2018. "Kwesta steals the show with most SAMA Awards" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op 28 Mei 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Long John Silver's is 'n groep Amerikaanse kitskosrestaurante opgerig in 1969. Die bedryf was tot 2011 'n afdeling van Yum! Brands. Die restaurant spesialiseer hoofsaaklik in vis en ander seekosgeregte. Die naam en konsep is geïnspireer deur Robert Louis Stevenson se boek, Treasure Island. Die hoofkantoor is in Louisville, Kentucky geleë. Die eerste restaurant is in 1969 in Lexington geopen. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Long John Silver's. (en) Amptelike webwerf Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Arcadia Group Ltd. (voorheen bekend as Arcadia Group plc en Burton Group plc) is 'n Britse multinasionale kleinhandelonderneming met sy hoofkwartier in Londen. Die groep besit mode-ondernemings soos Burton Menswear London, Dorothy Perkins, Evans, Miss Selfridge, Topman, Topshop en Wallis wat hul besighede gewoonlik in groot winkelstrate in die middestad bedryf, en die modeketting Outfit wat in sy buitestedelike winkels modelyne van die groep se ander modekettings verkoop. Arcadia Group bedryf meer as 2 500 modewinkels in die Verenigde Koninkryk, naas konsessiewinkels in Britse afdelingswinkels soos Debenhams, Selfridges en House of Fraser, asook 900 konsessiewinkels in veertig lande. In Suid-Afrika is konsessiewinkels vir die handelsmerke Topman en Topshop gevestig. Arcadia Group is merendeels in besit van Taveta Investments wat op sy beurt in besit is van Tina Green, die vrou van Sir Philip Green. "www.arcadiagroup.co.uk: About Arcadia - International. Besoek op 28 Mei 2017". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 November 2017. Besoek op 28 Mei 2017. The Guardian, 8 Julie 2016: Tina Green: Lady of leisure or 'blonde hurricane' of a formidable partnership? Besoek op 28 Mei 2017


In die mediese vakterminologie verwys die begrip gonokokkus (Grieks “gone” saad; “kokkus” bessie) na 'n boonvormige mikro-organisme met die eienskappe van 'n slymvliesparasiet. Die mikro-organisme is die verwekker van gonorree. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


In die mediese vakterminologie verwys kraambed (Latyn: “puerperium”, “puer” kind; “pario” in die wêreld bring) na die tydperk na 'n bevalling waarin die moeder se geslagsorgane weer terugbeweeg tot hulle normale posisies soos voor die bevalling. Normaalweg duur die kraambed tot ses weke na die bevalling. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


’n Kiemlaag is ’n primêre laag selle wat vorm tydens embrio-ontwikkeling. Die drie kiemlae in gewerweldes is besonder goed ontwikkel, maar alle lede van Eumetazoa (diere meer ingewikkeld as sponsdiertjies) vervaardig een of twee kiemlae. Diere met radiale simmetrie soos Cnidaria, het twee lae (die ektoderm en endoderm), en dit maak hulle diploblasties. Diere met bilaterale simmetrie het ’n derde laag (die mesoderm) tussinin, en daarom is hulle triploblasties. Uit die kiemlae ontstaan eindelik al die dier se weefsel en organe deur middel van ’n proses ganaamd organogenese. Bevrugting lei tot die vorming van ’n sigoot. In die volgende stadium, kliewing, verander kerndelende selle die sigoot in ’n hol bol selle, die blastula. Laasgenoemde ondergaan gastrulasie, die vorming van ’n gastrula met óf twee óf drie lae (die kiemlae). In gewerweldes differensieer hierdie selle om al die dier se weefsel en organe te vorm. By mense vorm die sigoot ná sowat drie dae ’n soliede massa selle deur verdeling; dit word ’n morula genoem.


Graptolithina, of die graptoliete, is ’n klas diere van die filum Hemichordata. Hulle is koloniale diere wat hoofsaaklik bekend is uit fossiele van die laat Kambrium-periode tot die vroeë Karboon (Mississippium). ’n Moontlike vroeë graptoliet, Chaunograptus, is uit die Middel-Kambrium bekend. Die naam graptoliet kom uit Griekse graptos, "geskrewe", en lithos, "rots", omdat baie graptoliete soos hiërogliewe gelyk het wat op rotse geskryf is. Linnaeus het hulle aanvanklik beskou as "prentjies wat soos fossiele lyk" eerder as ware fossiele, hoewel latere werkers hulle beskou het as verwant aan Hydrozoa. Meer onlangse werk plaas hulle naby Pterobranchia, of dalk binne dié klas. Fortey, Richard A. (1998). Life: A Natural History of the First Four Billion Years of Life on Earth. New York: Alfred A. Knopf. p. 129. ISBN 0-375-40119-9. Wikispecies het meer inligting verwant aan Graptolithina Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Graptolithina. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Die Ecdysozoa is 'n groot diereklade wat tot die Protostomia behoort. Dit is die susterklade van die Spiralia. Die naam is afgelei van ekdusis (ἔκδυσις), wat vervelling beteken. Tot die Ecdysozoa behoort agt filums. Hierdie kladogram is nie heeltemal seker nie: "Comenius.susqu" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Desember 2019. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Ecdysozoa. Wikispecies het meer inligting verwant aan Ecdysozoa


Glendale [ˈɡlɛndeɪl] is 'n stad in Los Angeles County, die mees bevolkte distrik in die Amerikaanse deelstaat Kalifornië. Sy bevolking is in 2014 op iets meer as 200 000 beraam wat van Glendale die derde grootste nedersetting in Los Angeles County en die 23ste grootste in die deelstaat maak. Glendale is sowat 8 myl (13 km) noord van die middestad van Los Angeles geleë. Glendale, 'n voorstad in die Groter Los Angelesgebied, is in die uiterste suidooste van die San Fernando-vallei geleë en word deur die Verdugo-berge in twee dele verdeel. Dit word in die noordweste begrens deur twee stadsdele van Los Angeles, Sun Valley en Tujunga; in die noordooste deur La Cañada Flintridge en die nie-geïnkorporeerde gebied van La Crescenta; in die weste deur Burbank en Griffith Park; in die ooste deur Eagle Rock en Pasadena; in die suide deur Atwater Village; en in die suidooste deur Glassell Park. Vier groot snelweë – Golden State Freeway, Ventura Freeway, Glendale Freeway en Foothill Freeway – loop deur die stad.


Die Gewone sering (Syringa vulgaris) is 'n bladwisselende boom wat inheems is aan suidelike Europa, en ook in Suid-Afrika voorkom. Dit staan in Engels bekend as die Common Lilac. Die boom kan tot 6 m hoog word. Die onderste dele van die takke is blaarloos. Die bas is liggrys en glad. Die blare is in teenoorgestelde pare gerangskik. Die boonste blaaroppervlak is geelgroen tot donkergroen, terwyl die onderste oppervlak liggroen is. Die blare is haarloos. Ligpers blomme word in groot pluime gedra en is soetgeurig. Die bessies is aanvanklik groen en word bruin wanneer hulle ryp is. Lys van uitheemse bome wat in Suid-Afrika voorkom "Exotic Trees found in South Africa" (in Engels). TreeTags.co.za. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 September 2019. Besoek op 3 Junie 2017. "Common Lilac Syringa vulgaris". illinoiswildflowers.info. Besoek op 3 Junie 2017.[dooie skakel] "Syringa vulgaris: Common Lilac" (in Engels). University of Connecticut. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Mei 2019. Besoek op 3 Junie 2017.


Stokely Carmichael (29 Junie 1941 – 15 November 1998) was ’n lid van die Black Panthers, wat hulle in die 1960’s beywer het om maatskaplike en politieke veranderinge vir Afro-Amerikaners teweeg te bring. Hy het die frase "black power" (swart mag) gevestig. Stokely Carmichael is in Port of Spain op die eiland Trinidad gebore. Op 11 sluit hy by sy ouers in die Verenigde State aan, wat daarheen geëmigreer het toe hy twee was. Hy is ondertussen deur sy ouma en twee tantes versorg. In die VSA woon hy die uitgelese Bronx Hoërskool van Wetenskap in New York Stad by, waarna hy by Howard-universiteit inskryf en 'n aktivis word. Hy sluit by die Swart Mag-beweging aan, eers as 'n leier van die Studente Geweldlose Koördinerende Komitee (SNCC, Student Nonviolent Coordinating Committee), later as "ere-presedent" van die Black Panther-party, en uiteindelik as 'n leier van die All-African People's Revolutionary Party (A-APRP). Hy is in 1968 met die Suid-Afrikaanse sanger Miriam Makeba getroud. Hulle is egter in 1973 in Guinee geskei.


Braaismoor, ook bekend as pap en sous, is 'n tamatie- en ui-gebaseerde braaidis wat in Suid-Afrika saam met biefstuk, boerewors of enige ander vleis en mieliepap geëet word. "Food & Beverage by RHODES". fastmoving.co.za. Besoek op 3 Junie 2017. "Braai Relish". All Gold. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Januarie 2017. Besoek op 3 Junie 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Japannese Selfverdedigingsmag (Japannees: 自衛隊; Jieitai, Engels: Japan Self-Defense Forces, JSDF) vorm die weermag van Japan. Die leër is na die Tweede Wêreldoorlog gestig en is die opvolger van die Japannese Keiserlike Leër. Dié leër het nog nooit aan enige gevegte deelgeneem nie, maar is sedert 1995 ingeskakel by vredesoperasies, in lande soos Kambodja, Djiboeti en Irak, maar ook by hulpoperasies soos na die aardbewing in Haïti in 2010, en China in 2009. Die Japannese militêre kapasiteit word ernstig beperk deur artikel 9 van die Grondwet van Japan. Dié artikel bepaal dat die Japannese volk vir ewig afstand doen van hul soewereine reg – as staat – om internasionale dispute met geweldpleging te besleg en dat Japan nooit 'n land-, lug- of seemag sal hê nie. Die artikel word deur Japan so geïnterpreteer dat dit slegs selfverdediging toelaat. Op basis van die Wet op die Selfverdedigingsmagte van 1954 rig hul nogtans 'n "leër" op. Op 31 Maart 2014 beskik die JSDF oor 247 160 manskappe. Hiervan behoort 159 200 tot die Landmag, 45 500 tot die Vloot en 47 100 tot die Lugmag.


Uitstel (van die Latynse "procrastinare", saamgestel uit die voorvoegsel  pro-, "vorentoe", en agtervoegsel -crastinus, "tot die volgende dag") is die vermyding van 'n taak wat afgehandel moet word. Gregory Schraw, Theresa Wadkins en Lori Olafson het in 2007 drie kriteria geïdentifiseer waarvolgens 'n gedrag as uitstel geklassifiseer kan word: Dit moet teenproduktief, onnodig en vertragend wees. Volgens 'n 2007-studie deur Steel is uitstel die "doelbewuste vertraging van 'n voorgenome aksie ondanks die verwagting om as gevolg daarvan slegter daaraan toe te wees." Sabini & Silver redeneer dat vertraging en irrasionaliteit twee hoofkenmerke van uitstel is. Om 'n taak te laat oorstaan, redeneer hulle, is nie uitstel indien daar 'n rasionele rede daarvoor is nie. Die genotbeginsel kan ook vir uitstel verantwoordelik wees; soms verkies 'n persoon om negatiewe emosies te vermy en om spanningsvolle take uit te stel. Die oortuiging dat 'n mens beter onder druk werk, is 'n bykomende aansporing vir die uitstel van take.


Play media 'n Eendekooi is 'n geskiedkundige plek in Wes-Europa waar wilde eende vir menslike gebruik gevang is. Dit bestaan uit 'n dam wat in enkele smal slote uitloop, die sogenaamde vangpype. Eende wat as trekvoëls na warmer gebied trek, soek dikwels 'n rusplek. Om hierdie voëls wat oorvlieg te lok gebruik die eienaar van 'n eendekooi (die 'kooiker') 'n paar gekortwiekte 'staleende' wat hy daagliks voer. Hulle is aan die kooiker en sy kooikerhondjie gewoond. Hulle swem op die dam en dit maak dit aantreklik vir die trekvoëls om daar te kom kuier. As die jagseisoen geopen het, laat die kooiker sy hondjie langs die pype loop. Die nuuskierige eende swem gevolglik agter die hondjie met sy opvallende groot wit stert aan. Hulle beweeg daardeur verder in die pyp op, wat steeds nouer raak. Die kooier spring dan agter die skerms uit en jaag die eende verder op. Die bos rondom die einde van die pyp is oopgekap en die voëls probeer na die lig te vlieg. Aan die eind van die pyp vlieg hulle dan teen 'n skuins gespanne net vas en val na benede.


Ruimtevaardergroep 6 is op 11 Augustus 1967 deur NASA aangekondig. Dit was die tweede groep wetenskaplikes wat as ruimtevaarders gekeur is. Slegs vyf van die elf gekeurdes het amptelike aanstellings in die Apollo-program ontvang en dit was almal in ondersteuningsrolle. Geeneen van die persone het Apollo-vlugte onderneem nie. Chapman was toegedeel aan Apollo 14 en Apollo 16, Parker aan Apollo 15 en Apollo 17, England aan Apollo 13 en Apollo 16 en Henize en Allen het die Apollo 15-span ondersteun. Die groep is: Joseph Allen Philip Chapman Anthony W. England Karl Henize Donald Holmquest William Lenoir Anthony Llewellyn Story Musgrave Brian O'Leary Robert Parker William Thornton


'n Remvalskerm is 'n valskerm wat ontwerp is om ontplooi te word vanaf 'n vinnigbewegende voorwerp om dit te verstadig, om beheer en stabiliteit te bied, of as 'n gidsvalskerm om later 'n groter valskerm te ontplooi. Dit is in 1912 in Rusland uitgevind deur Gleb Kotelnikov. 'n Remvalskerm is meer uitgerek en het 'n veel kleiner oppervlak as 'n konvensionele valskerm en daarom bied dit minder sleur. Dit kan egter ontplooi word teen 'n spoed waarteen konvensionele valskerms uitmekaar sou skeur. Die remvalskerm se eenvoudiger ontwerp maak ook voorsiening vir makliker ontplooiing. Remvalskerms word soms gebruik om 'n hoof- of reserwevalskerm te ontplooi m.b.v. die sleur wat daardeur gegenereer word, of om die hoofvalskerm uit sy houer te trek. So 'n valskerm word na verwys as 'n loodsvalskerm wanneer dit gebruik word  deur 'n enkele gebruiker (bv. in sportvalskermstelsel). Tandemstelsels werk anders: 'n Remvalskerm word ontplooi kort na die tandemspringers uit die vliegtuig gespring het, om hul terminale snelheid te verlaag. Dit word later gebruik om die belangrikste valskerm te ontplooi soos by sportstelsels.


Elsevier is een van die grootste verskaffers van wetenskaplike, tegniese en mediese inligting ter wêreld. Dit is oorspronklik in 1880 gestig. Dit is nou deel van die RELX Group, tot in 2015 bekend as Reed Elsevier. Sy produkte sluit in tydskrifte soos The Lancet en Cell, die ScienceDirect-versameling elektroniese tydskrifte, die Trends- en die Current Opinion-reeks tydskrifte en die aanlyn databasis Scopus. Elsevier publiseer jaarliks sowat 420 000 artikels in 2 500 tydskrifte. Sy argief bevat meer as 13 miljoen dokumente en 30 000 e-boeke. "2016 RELX Group Annual Report" (PDF). RELX Group Company Reports. RELX Group. Maart 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 16 Maart 2017. "Elsevier finds its one globe voice" (PDF). Reller, Tom. "RELX Group homepage". Reller, Tom. "Science Direct". Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Elsevier. (en) Amptelike webwerf


Die Sikorsky CH-54 Tarhe is 'n tweeling-enjin swaarlig helikopter ontwerp deur Sikorsky Aircraft vir die Amerikaanse Leër. Dit is vernoem na Tarhe (wie se bynaam "The Crane" was), 'n 18de-eeuse hoof van die Wyandot Indiese stam. Die siviele weergawe is die S-64 Skycrane. Aanvanklike werk op die Sikorsky "lughyskraan"-helikopters het in 1958 begin met die suier-enjin Sikorsky S-60. Die eerste vlug van die turbo-aangedrewe S-64 Skycrane was op 9 Mei 1962. Die Amerikaanse Leër het uiteindelik 105 gekoop, die aanwysing van hulle was CH-54. Dit is gebruik in Viëtnam vir vervoer en herwinning van neergestorte vliegtuie, en was hoogs suksesvol daarmee, te danke aan die aanpasbare aard van die modules. Dit hou die rekord vir die hoogste hoogte in vlakvlug (11 km in 1971) en vinnigste klim tot 3, 6, en 9 km. Ohio History Central page on Tarhe Taylor 1976, p. 386. "FAI Record ID #9918 - Altitude in horizontal flight. Geargiveer 5 Januarie 2015 op Wayback Machine "FAI Record ID #9942 - Time to climb to a height of 3 000 m.


Die NG gemeente Groblershoop is ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Sinode van Noord-Kaapland met, soos die naam te kenne gee, sy middelpunt op die dorp Groblershoop. Einde 2015 het die gemeente 246 belydende en 90 dooplidmate gehad en was die predikant ds. D.A. Burger, wat in 2013 hierheen gekom het nadat hy reeds 10 jaar tevore sy emeritaat in die NG gemeente Citrusdal aanvaar het. Die ontstaan van die gemeente, wat tot minstens in die jare sewentig Boegoeberg geheet het (genoem na die Boegoebergdam, en vroeër Buchuberg gespel), hang saam met die aanlê van ’n nedersetting die langs die Oranjerivier as onderstandswerk ten gevolge van die knellende depressie en droogtes in die twintigerjare. Vanaf Mei 1929 het 'n bonte skare behoeftiges uit alle oorde 'n heenkome kom soek in dambou, kanaal grawe, bosontruiming en grond sleep. Hierdie vreemde, rustelose element is gewerp midde in die anders rustige gemeente Marydale onder die leiding van die minsame en ywerige ds. P.J. du Toit. Sonder versuim is reëlings vir die geestelike versorging van hierdie mense getref: 'n kerkkommissie is aangestel, 'n plek van aanbidding gesoek, en 'n arbeider in die persoon van eerw.


Ekangala is 'n groot dorpsgebied wat onder die Stad Tshwane Metropolitaanse Munisipaliteit in Gautengprovinsie van Suid-Afrika val. Dit lê diep op die grens met Mpumalanga na die ooste. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ekangala". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nuwe Eersterus is 'n dorp in die noordweste van Gauteng, Suid-Afrika, sowat 39 km noordwes van Pretoria. Dit word begrens in die weste deur Soshanguve en die ooste deur Hammanskraal. Die dorp is algemeen bekend as "Eersterus". Dit is opgeneem in die Gautengprovinsie in 2004 onder die jurisdiksie van die Tshwane Metro. Die mees gesproke tale is Tswana, Noord-Sotho, Tsonga en Ndebele. Die dorp is verdeel in blokke A, B, C, D1, D2, E, F1, F2, F3, F4 en Soutpan en Marikana informele nedersetting. Die Tswaing-kratermuseum is ook geleë in Nuwe Eersterus. "Hoofplek Nuwe Eersterus". Sensus 2011.


Die Lukasrandtoring (voorheen bekend as die John Vorster-toring) is 'n toring in Lukasrand, Pretoria, Suid-Afrika. Dit is 'n mikrogolftoring wat aan Telkom behoort, en is opgerig om Pretoria en Johannesburg telefonies met die res van die land te verbind. Die toring, ontwerp deur mev. Helmtraud Lendorp, is 187 m hoog en is in 1978 voltooi. Dit betaan uit 'n 30 m staalmas gemonteer op 'n 157 m betonstruktuur. In 2009 is 'n 24 m, agt verdieping hoë veselglas sokkerbal vir die 2010 FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi tydelik op die toring aangebring. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Lukasrandtoring. (en) John Vorster Tower by Structurae "Telkom Tower, Leyds Street, Lukasrand, Tshwane" (in Engels). Universiteit van Pretoria. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Mei 2017. Besoek op 11 Junie 2017. "Soccer ball tower had to overcome many an installation challenge" (in Engels). Engineering News. 30 Oktober 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 September 2015. Besoek op 11 Junie 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Demokratiese Unionisteparty (Democratic Unionist Party, DUP) is 'n politieke party in Noord-Ierland wat die huidige grondwetlike status van dié land as deel van die Verenigde Koninkryk wil bewaar en uitbou en gekant is teen enige Ierse deelname aan politieke prosesse in Noord-Ierland. As sulks verteenwoordig dit veral die Protestantse element in die Noord-Ierse bevolking. Die party is in 1971 op die hoogtepunt van die onluste in Noord-Ierland, die sogenaamde Troubles, gestig deur Ian Paisley, 'n predikant in die Free Presbyterian Church of Ulster. Die party het hom destyds as "regsgesind" ten opsigte van grondwetlike kwessies en as "linksgesind" ten opsigte van sy maatskaplike politiek beskryf. Sterk historiese bande met Paisley se kerk word weerspieël in die DUP se beleid. So is Demokratiese Unioniste tans gekant teen die wettiging van aborsie en selfdegeslaghuwelike in Noord-Ierland. Die DUP het, met Arlene Foster as sy huidige leier, tot die invloedrykste Unionisteparty gegroei wat in die algemene Noord-Ierse verkiesings van 2017 die meeste setels (28) in die Noord-Ierse Vergadering kon verower.


Bok Radio is 'n Afrikaanstalige radiostasie wat in Kaapstad op 98.9 FM en op die internet uitsaai. Die hoof uitvoerende beampte is Wimpie van der Sandt. Bok Radio bedryf die virtuele selfoonnetwerk Boksel. Op 16 April 2019 onttrek Bok Radio as borg van die Ghoema-musiektoekennings nadat 'n ander borg gedreig het om te onttrek vanweë die betrokkenheid van Steve Hofmeyr by een van die genomineerde musiekvideo's. "Blinde Bonita wys haar radio-staal" (Nuusberig). Netwerk24. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 November 2017. Besoek op 11 Junie 2017. "Boksel" (Webwerf). Boksel. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Februarie 2019. Besoek op 11 Junie 2017. Bok Radio onttrek van Ghoemas. Maroela Media (16 April 2019). URL besoek op 16 April 2019. (af) Amptelike webwerf (af) Bok Radio op Facebook (af) Bok Radio op Twitter (af) Bok Radio op YouTube


Der Himmel dacht auf Anhalts Ruhm und Glück (Die hemel het aan Anhalt se roem en geluk gedink), BWV 66a, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Jesus schläft, was soll ich hoffen?, BWV 81, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Was Gott tut, das ist wohlgetan, BWV 99, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nota: Moet nie verwar word met Ds. Pieter Bingle (*1883 – †1923) nie. Dr. Pieter Willem Bingle (Pretoria, 4 Junie 1939 – Kaapstad, 28 Junie 2020) was tussen 1964 en sy emeritaat in 2006 predikant in drie gemeentes van die GKSA, maar word veral onthou vir sy nagenoeg 33 jaar lange dienstyd in sy laaste werkkring, die Gereformeerde kerk Kaapstad. Sy ander twee gemeentes was Carolina (1964–’68) en Pretoria-Wes (1968–’73). Dr. Bingle se lewensfilosofie is: “Leef positief en maak ’n daadwerklike verskil met dade van hoop.” Dr. Bingle was die oudste van die ses kinders van wyle prof. Hansie en wyle Salóme Bingle (née Postma) van Pretoria. Johannes Petrus (Hansie) Bingle was 'n seun van ds. Pieter Bingle en sy eerste vrou, Albertje Catharina Andria (née Coetzee, 1879–1919). Salóme Postma was die derde dogter van prof. Ferdinand Postma en Margaretha Coetzee. Prof. Postma was 'n kleinseun van die eerste predikant van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, ds. Dirk Postma.


Nimm von uns, Herr, du treuer Gott, BWV 101, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Was willst du dich betrüben, BWV 107, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Herr Jesu Christ, du höchstes Gut, BWV 113, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Preise, Jerusalem, den Herrn, BWV 119, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Liebster Immanuel, Herzog der Frommen, BWV 123, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Gelobet sei der Herr, mein Gott, BWV 129, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Zeit, die Tag und Jahre macht, BWV 134a, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Tritt auf die Glaubensbahn, BWV 152, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Der Friede sei mit dir, BWV 158, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


O heilges Geist- und Wasserbad, BWV 165, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Gott, wie dein Name, so ist auch dein Ruhm, BWV 171, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Es ist ein trotzig und verzagt Ding, BWV 176, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Himmelskönig, sei willkommen, BWV 182, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ihr Tore zu Zion, BWV 193, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ehre sei Gott in der Höhe, BWV 197a, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Weichet nur, betrübte Schatten, BWV 202, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


O angenehme Melodei, BWV 210a, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Vergnügte Pleißenstadt, BWV 216, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Reißt euch los, bedrängte Sinnen, BWV 224, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Hy komponeer dit in 1724 in Leipzig vir 'n onbekende okkasie. Die outeur van die teks is onbekend en daar oorleef slegs 30 mates van die aria vir sopraan, wat deur C. P. E. Bach gekopieer is. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Schilling, Ulrike (1994). Philipp Spitta. Bärenreiter. p. 272. ISBN 978-3-7618-1181-8. "Cantata BWV 224". bach-cantatas. Besoek op 18 Mei 2013. Crouch, Simon (1999). "Cantata BWV 224". Classical Net (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 November 2019. Besoek op 7 Junie 2013. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Alles mit Gott und nichts ohn' ihn (Alles met God en niks sonder hom), BWV 1127, is 'n aria van Johann Sebastian Bach. Hierdie werk is op 17 Mei 2005 deur die Duitse musieknavorser Michael Maul ontdek. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Simion Mehedinți Simion Mehedinți (Sjabloon:IPA-ro; 19 Oktober 1868 – 14 Desember 1962 in Soveja) was 'n Roemeens geograaf en lid van die Roemeens-Akademie. 'n Belangrike figuur in die Junimea literêre klub, hy was vir 'n rukkie redakteur van die klub se tydskrif, Convorbiri Literare. (ro) simion mehedinti (ro) asociatiasimionmehedinti.ro


Japan Nasionale Roete 8 Nasionale Roete 8 is 'n nasionale snelweg van Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nasionale Roete 32 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 139.9 km (86.9 mi) Oorsprong: Takamatsu Eindpunt: Kōchi Hoof stede op die roete: Miyoshi (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nasionale Roete 38 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 298.4 km (185.5 mi) Oorsprong: Takikawa, Hokkaido Eindpunt: Kushiro, Hokkaido Hoof stede op die roete: Ashibetsu, Furano, Obihiro (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nasionale Roete 44 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 124.8 km (77.6 mi) Oorsprong: Kushiro, Hokkaido Eindpunt: Nemuro, Hokkaido Hoof stede op die roete: Akkeshi (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nasionale Roete 50 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 144.2 km (89.6 mi). (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nasionale Roete 56 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 300.2 km (186.54 mi). (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nathaniel James Merriman (1811 – 1882) was 'n Anglikaanse biskop van Grahamstad. Hy is in 1811 in Londen gebore. Toe hy tot die bediening toetree, het hy eers in Lancashire gewerk waar hy 'n goeie vriend van W.E. Gladstone geword het. Hy werk later in Street, Somerset waar sy seun John X. Merriman gebore is. Hy arriveer in 1848 in die Kaapkolonie as Aartsdeken van Grahamstad. Hy doen 'n tyd lank sendingwerk en word deur die land bekend vir sy lang staptogte. In die geskil met biskop Colenso het hy hom by biskop Gray geskaar. In 1871 word hy aangestel as biskop van Grahamstad. Hy bly daar tot sy dood in 1882. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Seth Adam Meyers (gebore 28 Desember 1973) is ’n Amerikaanse komediant, politieke kommentator, TV-aanbieder, en akteur. Meyers is die aanbieder van Late Night with Seth Meyers, ’n laataandgeselsprogram op NBC. Voor dit was hy die hoofskrywer vir NBC se Saturday Night Live (2001–2014). Hy het in 2008 in die rolprent Journey to the Center of the Earth gespeel, in 2014 die Emmys aangebied en was in 2013-2015 die stem van die karakter Jeremy "Prock" Awesome in The Awesomes. In 2018 het hy die 75ste Golden Globe-toekenningsaand aangebied. "Seth Meyers: Biography" (in Engels). TVGuide.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Mei 2020. Besoek op 7 Augustus 2014. Seth Meyers in die Internet-rolprentdatabasis Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Seth Meyers. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


John Montagu (21 Augustus 1797 – 4 November 1853) was 'n Koloniale Sekretaris van die Kaap die Goeie Hoop. Montagu is in 1797 gebore in Lackham, Chippenham, Wiltshire, die tweede seun van Luitenant-kolonel Edward Montagu en sy vrou Barbara, née Fleetwood, en het op 17-jarige ouderdom by die leër aangesluit en in die Slag van Waterloo geveg. Hy het in 1843 die Koloniale Sekretaris van die Kaapkolonie geword. Een van sy eerste suksesse was die herorganisasie van die kolonie se geldsake en die vereffening daarvan se openbare skuld, gevolg deur hervormings in die bandietarbeidstelsel. Ander van sy suksesse was in die voorsiening van gesondheidsdienste en hospitale en veral in die verbetering van paaie waarvan die kolonie se vervoer hoofsaaklik afhanklik was. Hy het ook bygedra tot die stigting van skole en die verbetering van administrasie in die howe. Tydens die Anti-Bandietbeweging van 1849 het hy heelwat vyandskap verduur, maar later gevind dat sy sienswyse inslag gevind het. Hy is in 1852 oorlede. Die Montagupas en die dorp Montagu dra sy naam. John Reynolds, 'Montagu, John (1797–1853)', Australian Dictionary of Biography, Volume 2, Melbourne University Press, 1967, pp.


Harry Escombe (1838 – 1899) was 'n Eerste Minister van Natal. Hy is in 1883 in Londen gebore en ontvang onderrig aan St. Paul's School. Hy arriveer in 1860 in Durban waar hy 'n suksesvolle prokureur word. In 1872 word hy lid van die Wetgewende Raad. Hy veg in die Anglo-Zoeloeoorlog en die Tweede Vryheidsoorlog en word in 1893 Prokureur-generaal en in 1897 Eerste Minister van Natal. As 'n man van groot versiendheid was hy verantwoordelik vir die opbou van die plaaslike militêre magte en stig ook die Natal Naval Volunteers. Hy word lid van die Geheime Raad en ontvang 'n eredoktoraat (L.L.D) van Cambridge. Hy is oorlede op 27 Desember 1899. Die voorstad Escombe van Durban is na hom genoem. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Harry Escombe.


BBC Alba is 'n digitale Skotse televisiekanaal wat Skots-Gaeliese programme uitsaai en gemeenskaplik bedryf word deur die nasionale Britse uitsaaikorporasie BBC en die media-onderneming MG Alba. Die kanaal is geloods op 19 September 2008. BBC Alba (Alba is die Gaeliese naam van Skotland) is die eerste Britse televisiekanaal wat sy programme onder 'n BBC-lisensie in vennootskap met 'n ander media-organisasie beeldsaai asook die eerste multigenre-kanaal waarvan die programme byna uitsluitlik in Skotland vervaardig word. In Skotland kan BBC Alba as deel van die digitale terrestriële DVB-T2-diens Freeview deur 'n antenne ontvang word (kanaal 7), in die hele Verenigde Koninkryk op Sky 142 en Freesat 109 (satelliet-televisie), Virgin Media 188 (kabeltelevisie), die internetdiens BBC iPlayer en TVPlayer. BBC Alba se daaglikse uitsaaityd is tot sewe ure, met 'n gemiddeld van 637 000 kykers bo die ouderdom van 16 jaar per week. MG Alba: BBC Alba Partnership. Besoek op 17 Januarie 2018[dooie skakel]


Côte-d'Or is sedert 1790 'n département in Boergondië-Franche-Comté, Frankryk, met ongeveer 533 147 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Dijon. Côte-d'Or is een van die oorspronklike 83 departemente wat tydens die Franse Rewolusie op 4 Maart 1790 gestig is. Dit is gevorm uit deel van die voormalige provinsie van Boergondië. Saône Seine Ouche Armançon Arroux Die klimaat van die departement is gematig, met baie reën aan die westekant van die sentrale reeks. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Côte-d'Or. amptelike webwerf van die departement france-pub.com/Côte-d'Or Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Gironde is sedert 1790 'n département in Nieu-Akwitanië, Frankryk, met ongeveer 1,548,478 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Bordeaux. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Haute-Loire is sedert 1790 'n département in Auvergne-Rhône-Alpes, Frankryk, met ongeveer 227,034 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Le Puy-en-Velay. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nièvre is sedert 1790 'n département in Boergondië-Franche-Comté, Frankryk, met ongeveer 211,747 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Nevers. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hauts-de-Seine is sedert 1968 'n département in Île-de-France, Frankryk, met ongeveer 1,601,569 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Nanterre. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Johannes Albertus Werth (1880 – 1948) was 'n administrateur van Suidwes-Afrika. Hy is in 1880 in Malmesbury gebore. Hy ontvang sy opleiding op Stellenbosch en word een van die vroeë ondersteuners van die Nasionale Party onder generaal Barry Hertzog. In 1920 word hy tot die Parlement verkies as L.V. vir Kroonstad en beklee die posisie tot 1926 toe hy Administrateur van Suidwes-Afrika word. Hierdie pos beklee hy tot 1933. In 1938 word hy L.V. vir George. Hy het besonder belang gestel in die nywerheid en in finansies. Hy is 1948 oorlede en deur P.W. Botha as die parlementslid vir George opgevolg.. Lys van Goewerneurs van Suidwes-Afrika Rosenthal, Eric. 1967. Ensiklopedie van Suidelike Afrika.


Denke verwys na idees of ’n aantal idees wat die gevolg is van ’n dinkproses. Hoewel denke ’n lewensnoodsaaklike aktiwiteit van die mens is, is daar geen konsensus oor hoe dit gedefinieer of verstaan behoort te word nie. Omdat denke onderliggend aan baie menslike aksies en wisselwerkings is, is dit al lank ’n doel van akademiese dissiplines om die fisieke en metafisiese oorsprong, prosesse en gevolge daarvan te verstaan, onder meer linguistiek, sielkunde, neurowetenskap, filosofie, kunsmatige intelligensie, biologie en sosiologie. Denke stel die mens in staat om sin te maak van die wêreld wat hulle ondervind, en om dit te ontleed, verteenwoordig en modelleer, asook om voorspellings daaroor te maak. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


George Craig Sanders Pauling (1853 – 1919) was 'n Britse ingenieur en kontrakteur. Hy is in 1853 gebore. Hy help met die bou van vroeë Londense spoorlyne en ander spoorlyn in Brittanje. Hy kom in 1875 na Suid-Afrika as assistent-ingenieur in die Kaapse Staatspoorweë in Oos-Kaapland. Hy begin later sy eie onderneming en van 1882 tot 1885 bou hy die spoorlyn van Sterkstroom na Aliwal-Noord. In 1884 kry hy die kontrak vir die spoorlyn van Beaufort-Wes na Kimberley. In 1886 neem hy deel aan die goudstormloop na Barberton en werk tydelik as myningenieur. Hy keer terug na Engeland en raak bevriend met baron Emile Beaumont d'Erlanger wat hom in 1888 na die Transvaal stuur om verslag te doen oor sy myn belange. Hier kry hy die kontrak vir die bou van die Rand Tram. In 1892 het Cecil Rhodes hom gekry om die spoorlyn van Vryburg na Rhodesië te bou en daarna ook een van Beira af. Hy bou ook die lyne van Umtali na Salisbury en van die suide na Bulawayo. Hy bou ook die Bulawayo-Salisbury-trajek en die verlenging vanaf die Victoria-waterval en verder.


Sir Benjamin Chilley Campbell Pine (1809 of 1813-1891) was 'n luitenant-goewerneur van Natal. Hy is in 1813 in Devonshire, Engeland, gebore. Hy studeer aan die Trinity College, Cambridge, en word in 1841 tot die balie toegelaat. Die volgende jaar sluit hy by die Koloniale Diens van Sierra Leone aan en word in 1848 tot goewerneur bevorder. In 1849 word hy na Natal verplaas as luitenant-goewerneur waar hy tot 1856 bly en baie gewild was. Na verdere diens in die Goudkus, die Wes-Indiese Eilande en Wes-Australië word hy in 1873 as luitenant-goewerneur van Natal aangestel. Hy bly daar tot in 1875, toe hy aftree as gevolg van die Langalibalele-rebellie. Hy het die artikel "African Colonies" in die Encyclopedia Britannica beskryf. Hy is in 1891 oorlede. Pinetown in KwaZulu-Natal is na hom genoem. Rosenthal, Eric. 1967. Ensiklopedie van Suidelike Afrika


Aksiologie (van die Griekse ἀξία axia, "waarde", en -λογία -logia) of waardeleer is die filosofiese bestudering van waardes. Dit is óf ’n versamelnaam vir etiek en estetika, filosofiese velde wat te doen het met die betekenis van waarde, óf die grondslag vir hierdie velde. Die term is in 1902 die eerste keer deur Paul Lapie en in 1908 deur Eduard von Hartmann gebruik. Etiek stel ondersoek in na die begrippe "reg" en "goed" in individuele en sosiale gedrag. Estetika het doen met "skoonheid" en "harmonie". Random House Unabridged Dictionary Entry on Axiology. Lapie, Paul (1902). Logique de la volonté. Parys: F. Alcan. "Axiology and aesthetics - article". www.infotaste.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Oktober 2019. Besoek op 21 Januarie 2018. von Hartmann, Eduard (1908). Grundriss der Axiologie. Hermann Haacke. Samuel L. Hart. Axiology—Theory of Values. Philosophy and Phenomenological Research. Cultura: International Journal of Philosophy of Culture and Axiology Axiology.org.uk Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia Hierdie artikel is ’n saadjie.


, Die NG gemeente Mondeor is ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Turffontein en die Sinode Hoëveld. Die gedurige afname in die lidmaattalle van die gemeentes in die suide van Johannesburg het Mondeor later en minder drasties getref as die ander gemeentes in die ring, want in 1985 het Mondeor ’n sieletal van 1 020 gehad, 10,4% van die totaal, in 1995 (nadat Doornkop by Mondeor ingelyf is) was dit 1 490, 19,2% van die totaal, maar in 2016 net 515, hoewel Mondeor se aandeel in daardie jaar toegeneem het tot 25,3% weens ’n selfs skerper afname in die ander sewe gemeentes se sieletal. Die ander sewe gemeentes se gemiddelde sieletal was toe sowat 215. Mondeor het op 6 September 1961, dieselfde dag as Kroonrand in Ridgeway, van die toe 11 jaar oue moedergemeente Johannesburg-Suid afgestig. So vinnig was die toename in die Afrikaanse bevolking van die suide van Johannesburg destyds dat Johannesburg-Suid in 1957 die gemeente Danie Theron kon afstig en in 1959 Grasmere, wat later die naam Spioenkop gekry en oorgedra is aan die Sinode van Wes-Transvaal (nou Goudland).


Peter John Landin (5 Junie 1930, Sheffield – 3 Junie 2009) was 'n Britse rekenaar wetenskaplike. Hy was een van die eerste om te besef dat lambda calculus gebruik kan word 'n programmeertaal te modelleer, 'n insig wat noodsaaklik is vir die ontwikkeling van beide funksionele programmeering en denotasionele semantiek. Landin, Peter J. (1964). "The mechanical evaluation of expressions". The Computer Journal. 6 (4): 308–320. doi:10.1093/comjnl/6.4.308. Landin, Peter J. (1966). "A formal description of Algol 60". Formal Language Description Languages for Computer Programming: 266–294. Landin, Peter J. (Februarie 1965a). "Correspondence between ALGOL 60 and Church's Lambda-notation: part I". Communications of the ACM. 8 (2): 89–101. doi:10.1145/363744.363749. Landin, Peter J. (Maart 1965b). "A correspondence between ALGOL 60 and Church's Lambda-notation: part II". Communications of the ACM. 8 (3): 158–165. doi:10.1145/363791.363804. Landin, Peter J. (29 Augustus 1965c). "A Generalization of Jumps and Labels".


Hierdie artikel handel oor die voorstad van Johannesburg. Vir die voorstad van Bloemfontein, sien Westdene, Bloemfontein. Westdene is ’n voorstad in die weste van Johannesburg, wes van Melville en oos van Sophiatown, sowat 6 km wessuidwes van die stadsaal. In die noorde word dit deur die Melvillekoppies begrens en in die suide deur die voorstede Westbury en Rossmore. Westdene is omstreeks 1910 op die plaas Braamfontein uitgelê en genoem na aanleiding van die ligging daarvan wes van die middestad. Die woord “dene” is afgelei van Ou Engels en beteken “vallei”. Wat Westdene se eens groot Afrikaanse gemeenskap betref, is dit vandag nog die tuiste van die Hervormde gemeente Johannesburg-Wes en die NG gemeente Westdene. Gereformeerde lidmate wat vroeër hier gewoon het, sou inskakel by die Gereformeerde kerk Johannesburg-Noord in Melville. Westdene, Melville en Triomf het nie een vroeër jare ’n Afrikaanse hoërskool gehad nie; die naaste Afrikaanse hoërskool was die Hoërskool Vorentoe in Rossmore. In 1985 het die Westdenedam-ramp plaasgevind toe 42 kinders verdrink het nadat die bus waarmee hulle van die Hoërskool Vorentoe onderweg was, in die Westdenedam beland het.


Alloway (Skots-Gaelies: Allmhaigh [aɫ̪avaj]) is 'n beskermde nedersetting in South Ayrshire, Skotland, drie myl suid van Ayr geleë, wat tans administratief aan die nabygeleë Ayr behoort. Die nedersetting staan veral bekend as die geboorteplek van Skotland se nasionale digter, Robert Burns, waaraan hy sy gedig Tam o' Shanter gewy het. 'n Ander bekende boorling van Alloway is die messelaar Tobias Bachope wie se werk Hopetoun House, Craigiehall en Kinross House insluit. Die historiese dorpie Alloway en sy omgewing is in 1935 by die vroeëre Royal Burgh of Ayr ingesluit. Dit is tans 'n voorstad van Ayr, 'n groot nedersetting aan die Doonrivier (River Doon).


Die Kalmikiese Steppe is ’n steppe van ongeveer 100 000 km² aan die noordwestekant van die Kaspiese See. Dit word begrens deur die Wolga in die noordooste, die Manitsj in die suidweste en die grondgebied van die Don-Kosakke in die noordweste. Dit is die historiese tuiste van die Kalmikiese Tartare en lê in die federale deelgebied Astrachan-oblast. Die westelike Kalmikiese Steppe lê op die Ergeni-heuwels en bevat diep klowe. Dit styg soms 300 en selfs 630 voet bo die see uit. Dit is opgebou uit tersiêre deposito's, wat deel is van die Sarmatiese afdeling van die Mioseen-periode en onder meer met swart aarde bedek is. Sy platorande verteenwoordig die ou kuslyn van die Kaspiese See. Geen Kaspiese deposito's is op of binne die Ergeni-heuwels gevind nie. Hierdie heuwels het die gewone swartaardeflora en het ’n gevestigde bevolking. In 1911 het die steppe ’n geraamde bevolking van 130 000 gehad wat in meer as 27 700 kibitkas, of tente, gewoon het. Daar was baie Boeddhistiese kloosters. ’n Deel van die Kalmikiërs was in die bergagtige dele gevastig, terwyl ander nomades was.


Kol. Jack Scott (1903 – ) was 'n Suid-Afrikaanse mynnyweraar. Hy is op 23 Mei 1903 in Transvaal gebore. Hy voltooi sy skoolopleiding in Potchefstroom en die City and Guilds College, Londen. Hy stel vroeg reeds belang in die moontlikhede van goudmyne in die distrik Klerksdorp en was grootliks verantwoordelik vir die stigting van die Strathmore-Beleggingsgroep. Met die samesmelting daarvan met die General Mining and Finance Corporation word hy die ondervoorsitter. Hy tree af in 1962. Rosenthal, Eric. 1967. Ensiklopedie van Suidelike Afrika


Yoshihiro Francis Fukuyama (Chicago, 27 Oktober 1952) is 'n Amerikaanse sosioloog, politieke wetenskaplike en filosoof. Fukuyama is sedert Julie 2010 'n senior genoot by die Freeman Spogli Instituut vir Internasionale Studies en 'n Mosbacher-direkteur van die Sentrum vir Demokrasie, Ontwikkeling en die Oppergesag van die Reg aan die Stanford Universiteit In Augustus 2019 is hy aangewys as direkteur van die Ford Dorsey Meester in Internasionale Beleid by Stanford Voor dit het hy gedien as 'n professor en direkteur van die Internasionale Ontwikkelingsprogram by Paul H. Nitze Skool vir Gevorderde Internasionale Studies van die Johns Hopkins-universiteit in Baltimore. Voorheen was hy Omer L. en Nancy Hirst Professor in Openbare Beleid aan die Skool vir Openbare Beleid by die George Mason universiteit. Hy staan bekend as 'n neokonserwatiewe denker. Sy bekendste werke is The End of History and the Last Man (1992) en The Great Disruption (1996). Fukuyama is een van die stigters van die Project for the New American Century en word daarom tot die neokonserwatiewes gereken. Hy keur egter die Amerikaanse inval van Irak in 2003 af en oor die neokonserwatiewes praat hy intussen in die derde persoon.


Middelfontein was een van die plase waarop Johannesburg aangelê is. Die plaas is opgemeet in die vorm van 'n langwerpige driehoek, sowat 5 km van oos na wes en minder as 1 km op sy breedste punt van suid na noord. Die plase wat daaraan gegrens het, was Langlaagte in die suide, Waterval in die weste, Braamfontein in die noorde en die uiterste punt in die ooste aan Turffontein. Blykbaar is geen voorstad geheel en al op Middelfontein aangelê nie, maar wel gedeeltes van Coronationville, Hurst Hill, Crosby, Mayfair en Mayfair-Wes. Volgens die opgawes van munisipale kiesers tussen die jare 1934 en 1961 het die voorstede van die grootste Afrikaanse bevolkings in Johannesburg gehad: (en) Raper, Peter Edmund. 2004. New Dictionary of South African Place Names. Johannesburg & Cape Town: Jonathan Ball Publishers. (af) Stals, prof. dr. E.L.P (red.). 1978. Afrikaners in die Goudstad. Deel 1. 1886 - 1924. Kaapstad en Pretoria: HAUM.


Coronationville is ’n voorstad van Johannesburg, sowat 6 km wes van die stadsaal. Die voorstad grens in die noordweste en noorde aan Newclare, in die noorde aan Westbury, in die weste aan Crosby en in die suide aan Langlaagte, Industria en Industria West. Coronationville is uitgelê op die plase Middelfontein en Langlaagte, en op 24 Julie 1954 (of 1953) is die stigting daarvan in die Staatskoerant gepubliseer. Daarom word soms gemeen die naam is afgelei van koningin Elizabeth II se kroning op 2 Junie 1953, maar die naam was reeds teen 1939 in gebruik; dus het dit bes moontlik betrekking op die kroning van haar vader, koning George VI in Mei 1937. Ingevolge die Groepsgebiedewet was Coronationville ’n bruin woongebied; trouens, met die sensus van 2001 het 87% (2 265) van die inwoners hul ras as "bruin" aangedui en 11,8% (306) as swart. Vir die doeleindes van die 2011-sensus is die grense van Coronationville vergroot sodat dit ook die plakkerskamp in Ashantistraat ingesluit het.


Riverlea is ’n voormalige bruin voorstad van Johannesburg, 10 km suidwes van die stadsaal. Dit lê nagenoeg tussen Longdale en Hoofrifweg in die noorde, Nasrecweg in die ooste (hoewel enkele straatblokke ook oos van die pad geleë is), die N17 in die suide en die N1 in die weste. Die grootste gedeelte van Riverlea lê noord van die hoofspoorlyn en ’n kleiner gedeelte suid daarvan. Die voorstad is op die plaas Langlaagte aangelê en in 1967 geproklameer, toe dit 'n sogenaamde bruin groepsgebied was. Die naam is afgelei van ’n stroompie wat op die suidelike grens van die voorstad vloei. "Lea" kom uit Ou Engels en het eers "boomryke gebied" beteken, maar later "’n oopte in die woud" en eindelik net "oop gebied". Riverlea het volgens die sensus van 2001 destyds 14 873 inwoners gehad, van wie 61,7% (9 171) bruin was en 36,5% (5 426) swart. Afrikaans was die huistaal van 35,3% van die inwoners en Engels 29,4% s’n.


Linksfield is ’n voorstad van Johannesburg, sowat 8 km noordoos van die stadsaal. Linksfield beslaan die noordoostelike uithoek van die plaas Doornfontein, waarop al Johannesburg se oostelike voorstede van Observatory in die noorde tot Denver in die suide aangelê is. Die voorstad is op 8 Maart 1922 geproklameer. Dit grens aan Fairwood in die suidweste, Orange Grove in die weste, Sydenham in die noordweste, Linksfield-Noord in die noordooste, Bedfordview in die ooste en Linksfield Ridge in die suide. Linksfield en omgewing het tradisioneel ’n groot Joodse bevolking. Van agt King David-skole in die Goudstad se voorstede, is vier in Linksfield: ’n preprimêre (170 leerders in 2017), junior primêre (410), senior primêre (444) en sekondêre skool (763). In 1998 is die Royal Johannesburg & Kensington Golf Club opgerig. In die sensus van 2001 het Linksfield 1 003 inwoners gehad van wie 78,1% wit was en 21,6% swart. Tien jaar later, toe die grense vir sensusdoeleindes veel groter getrek is, was die inwonertal 3 696, van wie 2 358 (63,8%) wit was en 1 222 (33,1%) swart.


Die Groot Sprong Voorwaarts (Chinees: 大跃进, Dà Yuèjìn) van die Volksrepubliek van China was tussen 1958 en 1962 ’n ekonomiese en sosiale veldtog deur die Kommunistiese Party van China (KPC). Die veldtog is gelei deur die voorsitter, Mao Zedong, en het ten doel gehad om die landbou-ekonomie in ’n sosialistiese gemeenskap te verander deur middel van vinnige industrialisering en kollektivisering. Dit word egter algemeen beskou as die oorsaak van die Groot Chinese Hongersnood. Van die groot veranderings in die lewe van plattelandse Chinese was die geleidelike inwerkingstelling van verpligte landboukollektivisme. Privaat boerdery is verbied en dié wat daarby betrokke was, is vervolg en as teenrewolusionêre gebrandmerk. Mense is ook aan dwangarbeid onderwerp. Plattelandse industrialisasie, wat amptelik ’n prioriteit van die veldtog was, se ontwikkeling is egter in die wiele gery deur "die foute van die Groot Sprong Voorwaarts". Historici aanvaar oor die algemeen dat die Groot Sprong Voorwaarts tienmiljoene mense se dood veroorsaak het. ’n Laer raming is 18 miljoen, terwyl uitgebreide navorsing deur Yu Xiguang daarop dui dit kon tot 55,6 miljoen gewees het.


Wolhuter is ’n klein nywerheidsvoorstad van Johannesburg, sowat 2 km suidoos van die stadsaal. Die voorstadjie beslaan net sowat 0,12 km² en strek sowat 760 m van oos na wes oor agt straatblokke en net sowat 150 m oor ’n enkele straatblok van noord na suid. Hanaustraat vorm die noordelike grens met Jeppestown en Margaret Mcinganastraat (genoem na die sangeres Margaret Singana) die suidelike grens met Droste Park en Benrose. In die ooste skei Castlestraat Wolhuter en Spes Bona en in die weste vorm Madisonstraat die grens met Noord-Doornfontein. Die voorstad is in 1894 deur die Wolhuter-goudmynmaatskappy uitgelê en genoem na die eienaar daarvan, F.M. Wolhuter. Wolhuter was tot minstens die jare veertig van die 20ste eeu 'n residensiële voorstad, want in 1934 was hier 249 Afrikaanse munisipale kiesers en 261 Engelse. In 1949 het dit afgeneem tot 66 Afrikaans en 48 Engels en in 1961 et net drie Afrikaanse en vyf Engelse kiesers oorgebly. (en) Raper, Peter Edmund. 2004. New Dictionary of South African Place Names. Johannesburg & Cape Town: Jonathan Ball Publishers (af) Stals, prof. dr.


Salisbury Claims is ’n klein nywerheidsvoorstad van Johannesburg, sowat 800 m suidoos van die stadsaal. Die voorstad beslaan net sowat 0,09 km² en strek oor nagenoeg 830 m van oos na wes en 800 m van noord na suid. Salisburystraat loop deur die middel van die voorstad. In die weste vorm Eloffstraat die skeidslyn met Wemmer, wat ook in die suide aan Salisbury Claims grens. In die ooste skei Von Willieghstraat die voorstad van Marshalltown, wat ook noord van Salisbury Claims loop. Die voorstad, wat op 26 Oktober 1921 geproklameer is, is aangelê op die Salisbury-kleims, met wie se destydse grense die voorstad s’n ooreenstem. Die kleims was blykbaar op die plaas Turffontein geleë. Die naam is afgelei van die Salisbury-goudmynmaatskappy. Blykbaar was dit nog altyd ’n nywerheidsgebied, want vir die jare 1934, 1949 en 1961 is net een keer munisipale kiesers hier getel, te wete twee Engelssprekendes in 1934. (en) Raper, Peter Edmund. 2004. New Dictionary of South African Place Names. Johannesburg & Cape Town: Jonathan Ball Publishers (af) Stals, prof. dr. E.L.P (red.). 1978.


Vannevar Bush (Everett, Massachusetts, 11 Maart 1890 – Belmont, Massachusetts, 28 Junie 1974) was 'n Amerikaanse ingenieur en wetenskapbestuurder, veral bekend vanweë sy politieke rol in die ontwikkeling van die atoombom en sy idee vir die Memex, wat vandag algemeen beskou word as 'n basiskonsep vir die latere Wêreldwye web. Bush, wat in 1913 afgestudeer het aan die Tufts universiteit in Cambridge, Massachusetts, het in 1917 'n doktorsgraad in tegniese wetenskappe aan die Harvard Universiteit en die Massachusetts Institute of Technology (MIT) ontvang. Sy promotor was Arthur Edwin Kennelly, die uitvinder van die elektrisiteitsmeter en die elektrostatiese voltmeter. Tydens die Eerste Wêreldoorlog werk Bush vir die VSA se Nasionale Navorsingsraad en fokus op die ontwikkeling van beter tegnieke vir duikbootopsporing. In 1919 is hy aangestel as wetenskaplike medewerker van die afdeling Elektrotegniek van die MIT, waar hy van 1923 tot 1932 'n professoraat beklee. Hy het 'n differensiaalanaliseerder, 'n analoogrekenaar wat die differensiaalvergelykings met 18 onafhanklike veranderlikes kon oplos, gebou. 'n Direkte gevolg van sy werk aan die MIT was die ontstaan van die ontwerpteorie vir digitale skakels deur Claude Shannon, een van die studente wat onder hom promoveer.


Victory Park is ’n voorstad van Johannesburg, sowat 8 km noordnoordwes van die stadsaal. Victory Park tesame met die Victory Park-kleinhoewes, wat uit enkele oop stukke grond, ’n paar straatblokke met onder meer die Joodse privaat hoërskool King David en die Victory Park Hebreeuse gemeente se geboue, beslaan sowat 1,6 km². In die noorde grens dit aan Deltapark in Blairgowrie, in die noordooste aan Craighall Park, in die weste aan Parkhurst, in die suidooste aan Greenside, in die suidweste aan Emmarentia en in die weste aan Linden. Ingevolge die ou munisipale bedeling was, het Victory Park dus onder Johannesburg geval en is dit deur Linden van Randburg geskei. Victory Park is uitgelê op die plas Braamfontein en aansoek daarvoor is in Januarie 1919 gedoen. Die naam herdenk volgens oorlewering die oorwinning van die Geallieerdes tydens die Eerste Wêreldoorlog (1914–18). Die voorstad het blykbaar stadig ontwikkel, want in 1934 was hier net 10 Afrikaanse en agt Engelse kiesers op die munisipale kieserslys. Teen 1949 was dit 16 en 26, maar teen 1961 het die Engels kiesers skerp toegeneem tot 171, vergeleke met 45 Afrikaanssprekendes.


Die Chinese Nuwejaar, ook bekend as die Lentefees of Maannuwejaar, is ’n belangrike feesdag in moderne China wat aan die begin van die tradisionele Chinese maansonkalender gevier word. Vierings duur gewoonlik van die aand voor die eerste dag tot met die Lanternfees op die 15de dag van die eerste kalendermaand. Die eerste dag van die nuwe jaar val op die donkermaan tussen 21 Januarie en 20 Februarie. In 2020 was die Maannuwejaar op Saterdag 25 Januarie 2020; dit was die begin van die Jaar van die Rot. Die Nuwejaarfees is eeue oud en vind plaas na aanleiding van verskeie mites en gebruike. Die fees was tradisioneel ’n tyd om gode en voorouers te vereer. Die Maannuwejaar word ook in ander Asiatiese lande en gebiede gevier, soos Taiwan, Hongkong, Macau, Singapoer, Indonesië, Maleisië, Korea, Thailand, Viëtnam, Kambodja, Mauritius, Australië, Filippyne. en Suid-Afrika. In China is daar groot verskille tussen die streeksgebruike en tradisies van die viering van die Nuwejaar. Die aand voor die tyd is gewoonlik ’n geleentheid vir Chinese families om byeen te kom vir ’n jaarlikse reünie-ete.


Die Hoërskool D.F. Malan was ’n Afrikaansmediumskool in die voorstad Crosby in die weste van Johannesburg. Die Langlaagte-goudmynmaatskappy het die voorstad Crosby op die plase Langlaagte en Middelfontein aangelê en op 27 April 1938 laat proklameer. Sewe dae vantevore het die NG gemeente Brixton van die NG gemeente Fordsburg afgestig en benewens Brixton ook Mayfair-Wes en Crosby ingesluit. So vinnig het die Afrikaanse inwoners van die omgewing destyds toegeneem dat die NG gemeente Johannesburg-Wes (Mayfair-Wes en Crosby) op 1 Mei 1944 van Brixton kon afstig. Twee jaar later, op 6 Augustus 1946, het Crosby van Johannesburg-Wes afgestig en op 19 Oktober 1949 Hurst Hill (Crosby-Wes) van Crosby; dus vier gemeentes binne 11 jaar in ’n gebied wat net 6 km² beslaan. Van dié vier gemeentes bestaan nog net Crosby en Brixton met saam sowat 250 lidmate, maar van die vier in die gebied onmiddellik suid en oos daarvan (Cottesloe, Fordsburg, Langlaagte en Mayfair) nie een nie. Tot 1938 was daar net een Afrikaanse hoërskool in Johannesburg, die Hoërskool Helpmekaar, wat in 1940 in 'n seuns- en meisieskool sou verdeel.


Die Laerskool Goede Hoop (dikwels ook Goedehoop geskryf) was ’n Afrikaansmediumskool in die Johannesburgse voorstad Mayfair. Die skool het in 1990 gesluit weens ’n dalende leerdertal. In dié tyd het Mayfair, wat toe nog ’n blanke groepsgebied was, reeds ’n sogenaamde grys gebied geword met ’n groot Indiërbevolking. In Junie 1990 het die Transvaalse onderwysdepartement besluit om die skool aan die Raad van Afgevaardigdes oor te dra in die dringende behoefte aan Indiërskole in Sentraal-Johannesburg te voorsien. Omstreeks dieselfde tyd het ook die Engelsmedium Crown Reef Primary, ook ’n wit skool in Mayfair se omgewing, gesluit weens dieselfde probleem van ’n dalende leerdertal. (af) Skool vir Indiërs verlig las baie, Beeld, 7 Junie 1990. URL besoek op 8 Februarie 2018.


Tetoem of Tetoen is 'n Maleis-Polinesiese taal wat saam met Portugees die amptelike tale van die eilandnasie Oos-Timor vorm. Dié taal word veral in die hoofstad Dili en in die suidoostelike streke van die eiland Timor gepraat. Tetoem word deur 463 500 mense op die eiland Timor gepraat en bevat verskeie dialekte soos Tétum Oficial rondom die hoofstad Dili, oostelike Tetoem, suidelike Tetoem, noordelike Tetoem en Nanaek. Dié taal het baie leenwoorde van Portugees en Indonesies/Maleis oorgeneem. "Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition, Tetun" (in Engels). Ethnologue. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Februarie 2020. Besoek op 10 Februarie 2018. Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir Tetoem. Sien gerus Wikipedia se uitgawe in Tetoem


Die Hoërskool Stoffberg is ’n Afrikaanse sekondêre staatskool op Brakpan aan Gauteng se Oos-Rand. Die het op 15 Oktober 1946 as die Stoffberg Junior Hoërskool uit die Laerskool Kommando ontstaan met ’n leerdertal van 195. Dit is waarskynlik genoem na sen. Theunis Stoffberg. Dit was in die dae toe die Transvaalse onderwys departement onwillig was om volwaardige hoërskole te bou om in die groot vraag na sekondêre onderwysgeriewe onder die Afrikaners van die Witwatersrand te voorsien en met die konsep van junior hoërskole vorendag gekom het wat net tot by st. 8 gestrek het en dit vir leerders onmoontlik gemaak het om daarna st. 9 en matriek aan ’n gewone hoërskool te voltooi en universiteitsopleiding te kry. Die idee was dus dat hulle ná st. 8 ’n ambag moes aanleer of gaan werk. G.D.S. van Heerden is in Januarie 1947 as die skool se tweede hoof in die plek van J.H. Meyer aangestel. Op 31 Januarie 1947 het die indertydse administrateur van Transvaal, J.J. Pienaar, nie nuwe skoolgehou ingewy.


Yongdingmen (letterlik "Yongding-poort") was die voorste poort in Beijing se ou buitenste stadsmuur. Dit is oorspronklik in 1553 tydens die Ming-dinastie gebou en in die 1950's platgeslaan om plek te maak vir die stad se nuwe padstelsel. Yongdingmen is in 2005 op die plek van die ou poort herbou. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Yongdingmen.


Die Erasmus Universiteit Rotterdam (afgekort: EUR) is 'n Nederlandse universiteit in die stad Rotterdam. Die universiteit is genoem na die teoloog, filosoof en humanis Desiderius Erasmus (1466/67/69-1536). Die kampusse is op twee plekke geleë wat Hoboken en Woudestein genoem word. Verder is die Erasmus University College in die voormalige munisipale biblioteek gevestig en daar is ook 'n vestiging in Den Haag wat ISS International Institute of Social Studies genoem word. Die universiteit het in 2016 28 047 studente gehad. Van hulle het 5 542 uit die buiteland gekom. Meer as die helfte van hulle kom uit Europa ( Rusland ingesluit), 27% is van Asië, 8% kom uit Afrika, 3,5% uit Suid-Amerika en byna 4% uit Noord-Amerika. Die Erasmus Universiteit Rotterdam in sy huidige vorm bestaan sedert 1973, maar sy geskiedenis gaan terug tot 1913. Dit is die jaar waarin 'n private inisiatief tot oprigting van die Nederlandsche Handels-Hoogeschool breë steun van die Rotterdamse sakesektor gekry het. Die wettiglike erkenning van die hoër onderwys in handel en ekonomie as wetenskaplike dissiplines het in 1939 tot 'n ander naam gelei.


Jyutping is ’n vorm van romanisering om Standaardkantonees in Latynse letters te skryf. Benewens letters bestaan dit ook uit syfers agter sommige letters. Daar is geen spasie voor die syfers nie en hulle kan óf op dieselfde reël as die letters óf effens hoër staan. Die letters kom meestal ooreen met die klankletters van die Internasionale Fonetiese Alfabet. Dié klankletters is: m, f, n, l, h, w, s, j, ei, i, im, in, u, ui, un, œ en œk. Jyutping is ’n afkorting van Jyutjyu pingjam (tradisionele Chinees: 粵語拼音; Jyutping: jyut6 jyu5 ping3 jam1) ("Klankspelling van die Kantonese taal"). Die stelsel is in 1993 deur die Taalvereniging van Hongkong ontwikkel. Dit word in verskeie taalkursusse en invoermetodes van Standaardkantonees op rekenaars en slimfone gebruik. Dit is naas Yale een van die mees gebruikte romaniseringsvorms van Standaardkantonees. Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia


Hierdie lys van grotte in Kroasië sluit in 49 wat dieper is as 250 meter (820 vt), 14 dieper as 500 meter (1 640 vt) en drie dieper as 1 000 meter (3 281 vt). Die karst geologie huisves 'n totaal van ongeveer 7,000 grotte en kuile. Jasminka Radović; Kristijan Čivić; Ramona Topić, reds. (2006). Biodiversity of Croatia (PDF). State Institute for Nature Protection (Croatia), Ministry of Culture (Croatia). ISBN 953-7169-20-0. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 2011-10-16. Besoek op 2011-11-21. Deepest and longest speleological sites in Croatia – Situation as in September 2007. Croatian Bureau of Statistics (2009). URL besoek op 2011-09-19. "Archived copy" (in Kroaties). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Junie 2013. Besoek op 23 November 2011.CS1 maint: archived copy as title (link) "Archived copy". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Februarie 2013. Besoek op 23 November 2011.CS1 maint: archived copy as title (link) (hr) Baredine, jama kraj Poreča by istrapedia.hr "U Dramlju pronađen najveći špiljski lav" (in Kroaties).


Sir Quett Ketumile Joni Masire, GCMG (23 Julie 1925 – 22 Junie 2017) was die tweede President van Botswana, in amp vanaf 1980 tot 1998. Hy was 'n leidende figuur in die onafhanklikheidsbeweging en die aansluitende nuwe regering en het 'n belangrike rol in die fasilitering en beskerming van Botswana se bestendige finansiële groei en ontwikkeling gespeel. Hy het in 1998 afgedank en is opgevolg deur Adjunkpresident Festus Mogae, wat dit derde President van Botswana geword het. Drie Eredoktorsgrade van die Reg (L.L.D.) van die Sint John Universiteit, New York, en Williams College, Massachusetts, in die Verenigde State (1980) en die Verenigde Koninkryk (1988) Die Eredoktorsgrade van Menslike Briewe van die Ohio Universiteit (1989) en DePaul Universiteit (1994) in die Verenigde State. Afrikaprys vir leierskap vir die volhoubare einde van honger (1989) Groot Raadsman van die Koninklike Orde van Sobhuza II, Swaziland (1989) Ere-ridder van die Groot Kruis van Sint Michael en Sint George (GCMG), VK (1991) Namibiese orde van die Welwitschia (1995) Vryemarktoekenning van die Vryemarkstigting van Suid-Afrika (2000) (en)


Martin Levi van Creveld (Hebreeus: מרטין ון קרפלד; gebore 5 Maart 1946) is 'n Israeliese militêre historikus en teoretikus. Van Creveld is in die Nederland in die stad Rotterdam gebore in 'n Joodse familie. Sy ouers, Leon en Margaret, was geswore Sioniste wat tydens die Tweede Wêreldoorlog die Nazi's kon ontduik. In 1950 het sy familie na Israel geëmigreer, en Creveld het grootgeword in Ramat Gan. Van 1964 tot 1969 studeer hy die geskiedenis aan die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem en verwerf 'n MA-graad. Vanaf 1969 to 1971 studeer hy in die geskiedenis aan die Londense Skool vir Ekonomie en ontvang hy 'n PhD. Van Creveld se doktorale proefskrif oor Hitler se strategie in die Balkan gedurende die vroeë jare van die Tweede Wêreldoorlog is in 1973 as 'n boek gepubliseer: "Hitler's Strategy, 1940-41ː The Balkan Clue." Na afloop van sy PhD in 1971, het Van Creveld teruggekeer na Israel en begin om aan die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem te onderrig. Hy het in 1988 'n professor geword.


Claremont is ’n mindergegoede voorstad van Johannesburg, sowat 9 km wesnoordwes van die stadsaal. Toe die ou munisipale grense nog gegeld het, was dit een van Johannesburg se mees westelike voorstede wat aan Roodepoort gegrens het. Claremont beslaan nagenoeg 1,05 km². Van die noordweste na die suidooste strek dit op die verste punt oor sowat 1,7 km, maar van die noordooste tot die suidweste net sowat 600 m. In die noordweste grens dit aan Delarey in was eens die stadsgebied van Roodepoort was. Al die ander voorstede wat aan Claremont grens, was ingevolge die vorige munisipale bedeling ook voorstede van Johannesburg: in die noorde Newlands en Montclare (wat sy naam gekry het deur die lettergrepe van die ouer voorstad Claremont om te draai), in die ooste aan Newclare, in die suidooste aan Bosmont en in die suidweste aan Industria North. Nes die geval met Claremont en Nuweland (Newlands in Engels) in Kaapstad, grens Johannesburg se Claremont aan Newlands. In Pretoria is dit egter nie die geval nie, want daar is Claremont ’n laermiddelkas-voorstad in die weste van die stad tussen Booysens en Daspoort, terwyl die Jakarandastad se Newlands ’n gegoede woonbuurt oos van die N1 tussen Waterkloofpark en Waterkloof Glen is.


Frederick John Werendly van der Riet (1868 – 1929) was 'n regter van die Oostelike Distriktehof in die Oos-Kaap. Hy is in 1868 in Swellendam gebore. Hy ontvang sy opleiding op Stellenbosch, begin met 'n loopbaan in die staatsdiens van die Kaapkolonie maar word in 1894 tot die balie toegelaat. Van 1897 tot 1899 het hy in die Transvaal gepraktiseer en keer terug na Grahamstad waar hy lank gewoon het. In 1912 word hy 'n lid van die Parlement en word in 1923 regter. Hy is in 1929 oorlede. Rosenthal, Eric. 1967. Ensiklopedie van Suidelike Afrika Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die sangvoëls van die genus Aphelocoma sluit struikgaaie en verwante voëls in. Hulle is nuwewêreldse gaaie wat in Mexiko en die weste van Sentraal-Amerika en die die VSA voorkom, met nog ’n bevolking in Florida. Hierdie genus behoort moontlik tot ’n aparte subfamilie wat nie naby verwant is aan ander gaaie en eksters nie. Hulle word aangetref in oop en gemenge immergroen woude. Sewe spesies van Aphelocoma word tans algemeen erken. Daar word geglo hulle het in die Pleistoseen ontstaan, en dit is bekend dat die Florida-spesie reeds 2 miljoen jaar lank bestaan. Die westelike struikgaai van die binneland, kus en Santa Cruz-eiland word nou as drie aparte spesies beskou, naamlik die Woodhouse-, Kaliforniese en eilandstruikgaai. Verskillende bevolkings van die Mexikaanse struikgaai kan moontlik ook twee aparte spesies wees.


Die Pienk seekomkommer (Holothuria edulis) is 'n seekomkommer wat leef in seegras beddings, op modderige of sanderige bodems asook platterige koraalriwwe in water wat tot 20 m diep is. Hulle kom wyd verspreid voor in die Indiese-Stille Oseaan gebied, die westelike Stille Oseaan, die Rooisee, aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. Die seedier word tot 350 mm lank, is pienkerig van kleur met donker vlekke op. Die vel is glad en sag en lyf baie buigbaar. Die seekomkommer kom algemeen voor. Dit word gedroog in Asië waar dit geeet word. The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Pienk seekomkommer.


Die artikel bevat 'n lys van regswetenskaplike vakbegrippe. Regswetenskaplike vakbegrippe omvat die terminologie wat deur regspraktisyns in die uitoefening van hulle beroep gebruik word. A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z - Sien ook Aanranding Aanspreeklikheid Aanspreeklikheidsvereistes Abduksie Aberratio iuctis Aborsie Absolute aanspreeklikheid Accessio Actio fiduciae Actio furti Actio libera in causa Actio venditi Actus reus Afskramming van die hou Afskrikkingsteorie Afpersing Aksie Amptelike bevoegdheid Animus furandi Animus hostilis Animus iniurandi Antesendente aanspreeklikheid Bedrog Beëdigde verklaring Begunstiging Belastering Besit Beskuldigde Bewys Bewyslas Boete Bona fides Communio Condictio furtiva Condictiones Contractus re innominati Corpus Cura Daad Delik Deliktereg Diefstal Dood Doodslaan Dronkenskap Edik Eienaar Eiendomsreg Erf Erfgenaam Erfreg Error in objecto Fama Fiduciae Furtum Furtum manifestum Goeie trou Handeling Handelsreg Hoogverraad Infamia Inheemse reg Iniuria Integriteit Internasionale Privaatreg Kontrak Kontraktereg Kuratele Kurator Lewering Lex Acquila Liggaamlike saak Mede-eiendom Meineed Mens rea Moord Negotiorum gestio Ongeregverdigde verryking Onregmatige daad Onroerende goed Opset Oorsaaklikheidsvereiste Pactum fiduciae Paterfamilias Pecus Personereg Persoon Persoonlikheid Persoonlikheidskrenking Pignus Poging Poena Praetor Privaatreg Rapina Regspersoon Rei vindicatio Roerende goed Romeinse reg Romeiins-Hollandse reg Roof Saakbeskadiging Saakwaarneming Sakereg Selfverdediging Skadevergoeding Skuld Smartegeld Straf Strafreg Sub poena Tutela usus fructus Vennoot Vennootskap Verryking Vervalsing Voog Voogdy Vrugafdrywing Vruggebruik Waardigheid Wanvoorstelling Wederregtelik


Skúvoy /ˈskʉuːwɪ/ of Skúgvoy /ˈskɪkvɪ/ (Deens: Skuø) is 'n eiland in die sentrale Faroëreilande, geleë na die suide van Sandoy. Dit is vernoem na die groot aantal van skua ('n groep van seevoels) op die eiland (wat 'n gewoonte het om indringers aan te val). Daar is net een nedersetting op die eiland: Skúvoy op die ooskus. Daar is twee berge: Knúkur (392 m) en Heyggjurin Mikli (391 m). Die Swart Dood in die 14de eeu het al die inwoners behalwe een vrou; haar huisie kan nog gesien word. Skúvoy was ook die huis van Sigmundur Brestisson, die held van die Færeyinga saga (Saga van die Faroese). Die Skúvoy veerboot in Sandur hawe Stempel FR 373 van Postverk FøroyaUitgereik: 22 Mei 2000Foto: Per loopgang Hædd Kaart van Skúvoy Skúvoy dorp en 'n standbeeld Sigmundur Brestisson as 'n kind persoonlike webwerf Geargiveer 4 Maart 2016 op Wayback Machine met 9 lugfoto's van Skúvoy


Die Bulshoekdam in die Olifantsrivier verskaf besproeiingswater aan groot dele van die Weskus. Dit is een van die oudste besproeiingskemas in Suid-Afrika. Die dam lê in ‘n rotsagtige kloof in die Olifantsriviervallei, 24 km stroomafwaarts van Clanwilliam in die rigting van Vanrhynsdorp. Hierdie dam het ‘n volume van 6,298 miljoen m³. Dit is ‘n swaartekragdam bestaande uit klipmesselwerk met klipsteunpilaare en ronde boë. Hierop rus 15 staalsluise. Die dam is 143,3 m lank en die sluise is 4,6 m hoog en 6 m breed. ‘n Verdere sluis is 6,9 m breed en 5,7 m hoog. ‘n Skotse maatskappy Glenfield en Kennedy in samewerking met die ingenieur W.M. Watts het die ontwerp gedoen. Sement vir die projek is uit Engeland ingevoer en die klip het uit ‘n plaaslike steengroef gekom. ‘n Skaarste aan arbeiders en sement tydens die Eerste Wêreldoorlog en die Spaanse griep in Suid-Afrika kort daarna het die voltooiing van die projek ernstig vertraag. Gou na die afronding van die projek in 1924 het al geblyk dat die opgaarvermoë te min is vir die groot landbougebied wat besproei moes word. Daarom is die Clanwilliamdam kort daarna gebou.


The Architectural Review is die oudste en mees gesiene argitektoniese tydskrif in die Verenigde Koninkryk. Dit is vir die eerste keer in 1896 deur Percy Hastings, die eienaar van die uitgewery Architectural Press, as The Architectural Review for the Artist and Craftsman in Londen uitgegee. In die beginperiode tot 1910 het die tydskrif gefokus op die destyds gewilde Arts and Crafts-styl en -beweging. Arts: Search – The Architectural Review (London). Besoek op 28 Februarie 2018


Die Floriskraaldam verskaf besproeiingswater aan plase in die Karoo wat altesaam 1 700 ha beslaan. Die dam lê suidoos van Laingsburg, noordoos van die Rooinekpas en by die samevloeiing van die Buffelsrivier en die Geelbekrivier. Dit is by die koördinate 33° 17' 30” suid en 20° 59' 6" oos. Die dam is in 1957 voltooi, het ‘n betonwal van 27 m hoog, ‘n opvanggebied van 2 510 km² en ‘n aanvanklike kapasiteit van meer as 50 miljoen m³. As die dam vol is, beslaan dit ‘n area van 8 km². Onder die dam is 26 keerwalle gebou om water na die landerye te lei. Die maksimum besproeibare gebied is 17 km². Alhoewel die primêre doel van die dam is om besproeiingswater op te gaar, moet dit ook die periodieke vloedwater beheer om die verspoeling van die landerye teen die rivier te voorkom. In die Laingsburgvloed het die dam ‘n belangrike rol gespeel. Die water wat die dam binneloop, bevat baie slik. Daarom neem die volume van die dam stadig af. Om dit teen te werk is daar 10 sluise van 3,3 m by 2,9 m elk in die damwal ingebou.