Die Issenheim-altaarstuk  bestaan uit 'n verskeidenheid geskilderde voupanele wat 'n houtgekerfde altaar bedek. Die gekerfde beeldhouwerk is deur die Duitser Nikolaus Hagenauer gedoen en die skilderwerk op die voupanele deur Matthias Grünewald, ook 'n Duitser, tussen 1512 en 1516. Dit word tans uitgestal by die Unterlinden Museum in die dorpie Colmar, Elsas, in Frankryk. Die museum het die 500ste herdenking van hierdie meesterstuk in 2012 gevier. Dit is by verre Grünewald se grootste en beste werk en is geverf vir die kerkaltaar in die klooster van die Heilige Antonius in Issenheim naby Colmar. Die monnike van hierdie klooster was bekend vir hul versorging van siekes wat aan builepes en velsiektes soos ergotisme en sifilis gely het. Die beeld van die gekruisigde Christus is oortrek met sere van al hierdie siektes, wat vir die siekes in die klooster daarop moes dui dat Jesus hulle pyn verstaan en self ook ervaar het. Die altaarstuk bestaan uit twee stelle panele wat drie konfigurasies vertoon: Panele toegevou: Met die uitsondering van sekere heilige dae is die panele van die altaarstuk toegevou. In hierdie posisie word Die Kruisiging in die middel vertoon.


Die Chimanimanibroodboom (Encephalartos chimanimaniensis) is 'n broodboomspesie wat in die ooste van Zimbabwe voorkom. Dit is 'n bedreigde spesie wat plaaslik deur versamelaars uitgeroei is. Volgens 'n assessering in 2003 was daar tussen 500 and 1000 plante in die natuur oor, maar Capela (in 2006) het die bevolking geraam op 1200 volwasse plante te Makurupini, en 'n verdere 300 te Morambo, benewens enkele ander in geïsoleerde plekke. Dit word aangetref in berggrasveld in hoëreënvalgebiede (meer as 1 800 mm per jaar), op 'n hoogte van sowat 1 000 meter bo seevlak. Dit word geassosieer met skis- en kwartsietsedimente in granietberge. op die Rooilys Encephalartos chimanimaniensis, IUCN Rooilys, J.D. Bösenberg, 2010 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Otilia Bădescu Otilia Bădescu is 'n voormalige Roemeense tafeltennisspeler. Van 1986 tot 2005 het sy verskeie medaljes in enkel-, dubbel- en spanbyeenkomste in die Europese Tafeltenniskampioenskap en in die Wêreld Tafeltenniskampioenskap gewen. "ITTF_Database". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2016. Besoek op 3 Mei 2016. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Chen Xinhua (gebore 30 Januarie 1960) is 'n voormalige manlike tafeltennisspeler. Hy is oorspronklik van China, maar het in 1990 Engelse burgerskap verkry. Van 1978 tot 1992 het hy verskeie medaljes in enkel-, dubbel- en spanbyeenkomste in die Wêreld Tafeltenniskampioenskap gewen. Hy is ook die wenner van die Wêreldbeker-toernooi in 1985. "argiefkopie". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2016. Besoek op 5 September 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Dit is 'n Chinese naam; Die van is Cao. Cao Zhen (Chinees: 曹 臻; Pinyin: Cáo Zhēn; gebore 8 Januarie 1987 in Shandong) is 'n vroulike Chinese tafeltennisspeler. "ITTF players' profiles". International Table Tennis Federation. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2016. Besoek op 7 Augustus 2010. "ITTF Statistics". International Table Tennis Federation. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2016. Besoek op 7 Augustus 2010. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Klaserierivier is 'n takrivier van die Olifantsrivier, wat in Mpumalanga en die Limpopoprovinsies van Suid-Afrika vloei. 24°33′26″S 30°54′39″O / 24.5572°S 30.9109°O / -24.5572; 30.9109 ongeveer 10 km oos van die Blyderivierspoort-natuurreservaat. 24°4′56″S 31°14′56″O / 24.08222°S 31.24889°O / -24.08222; 31.24889, Olifantsrivier (±10 km suidoos van Phalaborwa, net binne die Krugerwildtuin se westegrens). Vloei deur Mpumalanga en Limpopo. Jan Wassenaardam Google-kaart van die Klaserierivier se monding by Geonames.org (cc-by)


Die Spekboomrivier is 'n lang sytak van die Steelpoortrivier, op sy beurt weer 'n tak van die Olifantsrivier in die Limpopoprovinsie in Suid-Afrika. 25°05′55″S 30°32′44″O / 25.09872°S 30.54556°O / -25.09872; 30.54556 24°38′38″S 30°18′18″O / 24.64389°S 30.30500°O / -24.64389; 30.30500 Google-kaart van die Spekboomrivier se samevloei by Geonames.org (cc-by) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Daniela Dodean Daniela Dodean (gebore 13 Januarie 1988 in Arad), is 'n Roemeense professionele tafeltennisspeler en Europese kampioen. Sy het deelgeneem vir Roemenië in die vroue-enkelspel en spanne by die 2008-somer Olimpiese Spele, die vroue-enkelspel by die Olimpiese Somerspele 2012 asook die span en individuele items by die Olimpiese Somerspele 2016. Sedert 2011 woon sy in Schwechat, Oostenryk, en oefen by die Werner Schlager Akademie. Haar broer, Adrian, is ook 'n tafeltennisspeler. "Biography and Olympic Results" (in Engels). sports-reference.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 November 2017. Besoek op 6 Oktober 2010. "Archived copy". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Desember 2015. Besoek op 24 Mei 2011.CS1 maint: archived copy as title (link) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Oksana Fadeyeva (gebore 16 Maart 1975) (née Kushch) is 'n Russiese tafeltennisspeler. Sy het aan die Olimpiese Somerspele 2008 deelgeneem, en het die eerste ronde van die enkelspelkompetisie bereik. Sy het in 2004 aan beide die enkelspel en dubbelspel deelgeneem. 2008 Olympic profile Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Europese Tafeltenniskampioenskap is 'n internasionale tafeltenniskompetisie vir die nasionale spanne van die lidverenigings van die Europese Tafeltennisunie (ETTU). Die kompetisie is die eerste keer in 1958 gehou, waarna die ETTU die Europese Kampioenskap elke twee jaar in ewegenommerde jare gehou het. Vanaf 2002 het hulle oorgeskakel na onewe jare, en vanaf 2007 word die kompetisie jaarliks gehou. "European Championships archive". ETTU. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 November 2017. Besoek op 14 Maart 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sir Thomas Muir (volle naam: Thomas Patterson Brown Muir; Nemphlar, naby Falls on Clyde, Lanarkshire, Skotland, 25 Augustus 1844 – Rondebosch, Kaapprovinsie, 21 Maart 1934), wiskundige en opvoedkundige. Hy was die derde superintendent-generaal van onderwys van die Kaapkolonie onder Britse bewind. Muir het in 1892 uit sy geboorteland na die Kaapkolonie verhuis en word superintendent-generaal van onderwys, ’n amp wat hy beklee tot sy aftrede in 1915, die jaar waarin hy tot ridder geslaan is. Gedurende sy dienstyd het hy hom beywer vir skoolplig (verpligte skoolbywoning tot op 'n sekere ouderdom of in s'n sekere standerd), nuwe vakke ingestel en die leerplan verbind met dié van universiteite en kolleges. Hy het sowel nywerheids- as landbou-onderrig voorgestaan en het opleidingskolleges met die sertifikate T1, T2 en T3 gestig. Ook het hy die stigting van skoolbiblioteke aangemoedig. Sy eie boekversameling het die kern gevorm van die departement van onderwys se biblioteek. Muir was ’n briljante wiskundige. Sy versameling wiskundeboeke en -geskrifte word deur die Universiteit van Kaapstad bewaar.


herfs (moontlik vroeg 92) -Uit numismatiese bron blyk dat Antiochus X Eusebes Antiogië oorneem van Antiochus XI. Demetrius III verloor vir ongeveer 'n jaar die besit oor Damaskus. The Seleucid and Hasmonean Periods and the Apocalyptic Worldview Deel 88 of The Library of Second Temple Studies Lester L. Grabbe, Gabriele Boccaccini, Jason M. Zurawski, Bloomsbury Publishing, 2016, ISBN 0-567-66615-8, ISBN 978-0-567-66615-4


Die ringwurms (Annelida, uit Latyn annelus – ringetjie) is gesegmenteerde wurms in 'n groot filum met meer as 17 000 lewende soorte. Hulle sluit die borselwurms, erdwurms en die bloedsuiers in. Die spesies lewe in, en is aangepas by, verskeie leefomgewings. Party kom voor in mariene omgewings soos getysones of hidrotermale skoorstene. Van die wurms kom egter ook in varswater voor, of op land in vogtige omgewings. Die ringwurms is bilateraal simmetriese, triploblastiese, soelomate, ongewerwelde diere. Hulle besit parapodia vir hulle voortbeweging. Die meeste leerboeke gebruik steeds die tradisionele indeling van drie groot groepe: polychaetae; wat veral in die see voorkom, soos die bloedwurm oligochaetae; wat die erdwurms insluit, soos die reuse-erdwurm bloedsuiers en verwante Sedert 1997 het nuwe kladistiese navorsing egter hierdie indeling volledig verander. Die bloedsuiers blyk 'n subgroep van die oligochaetes te wees en hulle is weer 'n subgroep van die poligete. Verder word die Pogonophora, Echiura en Sipuncula nou ook as deel van die poligete wurms gesien. Voorheen is hulle as aparte filums gesien. Die verwantskap met ander diere het ook duideliker geword.


Kerkstraat 28 is ’n sowat 200 jaar oue gebou in ’n eenvoudige Kaaps-Hollandse styl op Tulbagh in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Dit is een van die huise wat Cosmus Rademan in 1818 gebou het en is later verkoop aan G.M. Meyer, die eerste tollenaar by Roodezands Kloof. Ná die aardbewing van 1969 is dit, tesame met die meeste ander ou geboue in Kerkstraat, sorgvuldig gerestoureer. (en) Richardson, Deirdré. 2001. Historic sites of South Africa. Cape Town: Struik. Koördinate: 33°17′10″S 19°8′19″O / 33.28611°S 19.13861°O / -33.28611; 19.13861


Kerkstraat 42 is die destydse pastorie van die eertydse NG gemeente Kruisvallei op Tulbagh in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Hierdie huis in die Kaaps-Hollandse styl is in 1795 opgerig deur H. de Vos, broer van ds. M.C. Vos, leraar van die NG gemeente Tulbagh van 1794 tot 1802. Weens onenigheid in dié gemeente oor die bediening van ds. Robert Shand, het ’n gedeelte van die lidmate op 21 Januarie 1843 afgestig as die NG gemeente Kruisvallei. Die lidmate van die nuwe gemeente het die plaas Kruisvallei, sowat 1,5 km noordoos van die dorp, gekoop as hul kerkplaas en na dié plaas is die gemeente Kruisvallei genoem. Daar het die predikant gewoon en is die groot stalgebou as kerk ingerig. In 1870 het die gemeente besluit om 'n kerkgebou op die dorp te bou. Die gebou kon eers in Januarie 1873 ingewy word, toe nog sonder die toring en vleuels wat later sou bykom. Kruisvallei-gemeente het hom afgesonder van die Ring en Sinode, waarskynlik weens dié liggame se onvermoë om die ontevredenes tegemoet te kom, en het ook geen hulp van die staat ontvang nie.


Kerkstraat 36, ook bekend as Mon Bijou, is ’n nasionale gedenkwaardigheid op Tulbagh in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Dit is uitsonderlik vir dié straat omdat dit ’n verdiepinghuis is en die boustyl opmerklik van die gewone Kaaps-Hollandse rietdakhuise met ’n enkele voorgewel verskil. Mon Bijou se ontwerp word aan die Kaapse argitek Louis Thibault (1750–1850) toegeskryf. Die huis is omstreeks 1812 in opdrag van mev. C.M. de Wet gebou. Vanaf omstreeks 1848 is dit vyf jaar lank as magistraatshof gebruik en later het dit ook ’n tyd lank as skoolkoshuis gedien. Meer onlangse eienaars, die egpaar Silberberg, het dit die naam Mon Bijou gegee. Dit was ook hulle wat die huis ná die aardbewing van 1969 laat restoureer het. (en) Richardson, Deirdré. 2001. Historic sites of South Africa. Cape Town: Struik. Koördinate: 33°17′10″S 19°8′19″O / 33.28611°S 19.13861°O / -33.28611; 19.13861


Feta (Grieks: φέτα féta, "sny") is ’n wit, gepekelde wrongelkaas wat in Griekeland van skaapmelk gemaak word, of van ’n mengsel van skaap- en bokmelk. Soortgelyke gepekelde kase van koeimelk word ook elders in Europa gemaak en hulle word soms ook feta genoem. Dit is ’n krummelrige, verouderde kaas met ’n korrelrige tekstuur wat gewoonlik in blokke verkoop word. Feta word net so geëet of in slaaie soos ’n Griekse slaai. Dit word ook gebruik in pasteitjies, toebroodjies, omelette of as plaasvervanger vir ander kase in verskeie geregte. Sedert 2002 word "feta" deur die Europese Unie bepaal as slegs ’n kaas wat in sekere streke van Griekeland op ’n tradisionele manier van skaapmelk vervaardig is, of van ’n mengsel van skaap- en tot 30% bokmelk uit dieselfde streek. Soortgelyke kase word egter ook in die oostelike Middellandse See-gebied en om die Swartsee aangetref. Feta is ’n sagte, gepekelde, wit kaas met klein of geen gaatjies wat kompak voel. Dit het geen buitelaag nie. Dit word gewoonlik in groot blokke gesny wat in pekelwater gedompel word.


Ds. Hendrik Johannes Stephanus Venter (Bloemfontein, 26 Augustus 1922 – Warmbad, Transvaal, 23 Desember 1976) was tussen 1964 en sy dood predikant in drie gemeentes van die Gereformeerde Kerk. Venter is in die Vrystaatse hoofstad gebore as die oudste seun van 'n gesin van ses kinders. Sy skoolloopbaan het hy aan Grey-kollege in sy geboortestad voltooi en het hom daarna bekwaam as 'n handsetter. In dié hoedanigheid het hy gewerk by Die Volksblad en The Friend, die destydse twee dagblaaie in die stad. Hy is in 1948 getroud met Margaretha Jansen en twee dogters is vir hulle uit die huwelik gebore. Begin 1957 verhuis die gesin na Potchefstroom waar hy inskryf vir 'n B.A.-graad met die oog op predikantstudie. Hy was 16 jaar as handsetter in die drukkersbedryf werksaam en het tydens sy studiejare gereeld nog in Potchefstroom se drukkerye gewerk om die studiekoste te bestry en sy gesin te versorg. Omdat hy al 33 was toe hy begin studeer, het sy klasmaats dadelik van "Oom Hennie" begin praat en dié aanspreekvorm het gebly tot met sy dood.


Die RMS Nova Scotia was 'n passasierskip wat as 'n troepedraer gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Sy is op 28 November 1942 langs die ooskus van KwaZulu-Natal deur die Duitse duikboot U-177 gekelder. Die skip het Italiaanse krygsgevangenis vervoer en daar was groot lewensverliese. Daar het 858 passasiers verdrink waaronder 654 krygsgevangenis, 96 bemanningslede en 93 soldate. Dit is die grootste maritieme tragedie in die geskiedenis van Suid-Afrika. Baie van die drenkelinge is deur haaie verskeur. Slegs 196 passasiers is gered en daar het 118 lyke op die strande van Durban uitgespoel. RMS is die afkorting vir Royal Mail Ship. Verskrikking op die oop see, Rapport, 26 November 2017


Ds. Gert Hendrikus (Drikus) Buys (29 Januarie 1931 – 4 Maart 2006) was tussen 1958 en sy emeritering in 1993 predikant in vyf gemeentes van die Gereformeerde Kerk, waarvan die laaste nagenoeg 18 jaar in Krokodilrivier. Nadat hy sy studie aan die Teologiese Skool Potchefstroom voltooi het, is prop. Buy in 1958 as predikant van die Gereformeerde kerk Lusaka bevestig. Hy het die beroep reeds aan die einde van die vorige jaar ontvang terwyl hy besig was om sy studie aan die TSP klaar te voltooi. Hy is terselfdertyd na Keetmanshoop en Dordrecht beroep, wat tot ’n worsteling gelei het, maar soos hy self in 1963 sou skryf met Lusaka se halfeeufeesviering: "Van die roepstem van die gemeente vêr in die noorde, in die land van Rhodes kom ek net nie los nie. My ouers kry saam met my swaar. Hulle gedagtes gaan terug na die na die droewe oomblikke toe hulle moes afskeid neem van my oudste broer (Louis Johannes) en sy vrou by hulle vertrek in 1949 na die gemeentes in Kenia. Hulle ken die dae van verlange en droefheid.


Diana Hatler Diana Hatler (gebore 1 Augustus 1963) is 'n Puerto Ricaanse voormalige swemmer. Sy het deelgeneem in vier geleenthede by die 1976 olimpiese Spele. "Diana Hatler Olympic Results" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 April 2020. Besoek op 17 Desember 2016.


Diatome of kieselwiere (klas Bacillariophyceae) is eensellige wiere wat gewoonlik 'n geelbruin tot groengeel kleur het. Die wier se kieselagtige selwand bestaan uit twee helftes wat op mekaar pas soos 'n deksel op 'n pildosie. As die selinhoud van die diatoom doodgaan, sink die diatoomskelet na die meer- of seebodem. Deur die eeue heen het daar op hierdie manier 'n baie dik laag diatoomgrond op die seebodem gevorm. Tans word meer as 10 000 soorte diatome onderskei, wat nie net in die see en in varswater voorkom nie, maar ook in vogtige plekke op land. Die sowat 10 000 diatome kan van alle ander eensellige wiere onderskei word op grond van hul tweedelige selwand. Die boonste doppie van die selwand pas soos 'n deksel op die ietwat kleiner onderste doppie. Die twee helftes van die selwand word deur 'n bandvormige ring, die gordel, bymekaar gehou. Die harde, kieselagtige wand van die diatoom bevat geen kalkbestanddele soos dikwels met die harde dele van ander organismes die geval is nie, maar wel silikonverbindings, soos kieselsure en silikaat.


Vila Verde dos Francos (Portugese uitspraak: [vilɐ veɾdɨ duʃ fɾɐkuʃ]) is 'n burgerlike gemeente van die munisipaliteit van Alenquer in Wes-Portugal. Die bevolking in 2011 was 1 162, in 'n gebied van 28.13 km². Instituto Nacional de Estatística Direção-Geral do Território[dooie skakel] Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hierdie artikel handel oor Scarborough in Noord-Yorkshire, Engeland. Vir die Kaapstadse voorstad, sien Scarborough, Kaapstad. Scarborough ([ˈskɑrbrə] of [ˈskɑrbərə]) is 'n nedersetting en Noordseehawe in Noord-Yorkshire, Engeland. Scarborough, wat histories deel uitgemaak het van die North Riding of Yorkshire, is tussen 10 en 230 voet (3–70 m) bo seevlak geleë, met steil hellings noord en wes van die hawe wat tot kalksteenkranse strek. Die dorp se ou kern het rondom die hawe gegroei en word deur 'n rotsige landpunt beskerm. Met 'n bevolking van sowat 61 000 is Scarborough die grootste vakansieoord langs Yorkshire se kus. Edward Harland (1831–1895), ingenieur, skeepsbouer, politikus en medestigter van die skeepswerf Harland & Wolff te Belfast


William L. Abler (algemeen bekend as Bill Abler) is 'n Amerikaanse paleontoloog wat meestal die tande van dinosourusse bestudeer het. Hy het tirannosourus tande bestudeer en het tot die gevolgtrekking gekom dat Tyrannosourus besmetlike speeksel gehad het wat dit kon help om prooi dood te maak. In moderne diere kan hierdie speeksel gesien word in baie akkedisse, soos Varanus komodoensis, algemeen bekend as die Komodo-draak. Hy het artikels en boeke oor paleontologie geskryf, een van hulle is The Teeth of the Tyrannosaurs. Hy het ook 'n boek geskryf oor die mens se plek in die natuur, Structure of Matter, Structure of Mind: Man's Place in Nature, Reconsidered. Paleontologie Geologie Scientific American Digital - The Teeth of the Tyrannosaurs September 1999; Scientific American Magazine; by William Abler; 2 Pages Structure of Matter, Structure of Mind: Man's Place in Nature, Reconsidered Geargiveer 2 Junie 2009 op Wayback Machine- Pensoft Notes Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


In musieknotasie is ’n maat ’n tydsegment wat ooreenstem met ’n spesifieke aantal maatslae waarin elke maatslag verteenwoordig word deur ’n spesifieke nootwaarde en die grense van die maat aangedui word deur vertikale maatstrepe. Die verdeling van musiek in mate voorsien gereelde verwysingspunte om plekke in ’n stuk musiek te identifiseer. Dit maak geskrewe musiek ook makliker om te volg, aangesien elke maat met balksimbole as ’n groep gelees of gespeel kan word. ’n Stuk bestaan tipies uit etlike mate van dieselfde lengte, en in moderne musieknotasie word die aantal maatslae in elke maat vasgestel aan die begin van die bladmusiek deur die boonste syfer van ’n tydmaatteken (soos 3/4), terwyl die onderste syfer die nootwaarde van die maatslag aandui (in die voorbeeld 3/4 het die maatslag ’n kwartnootwaarde). Die eerste volledige maat van ’n stuk musiek word ‘maat 1’ of ‘m. 1’ genoem. Wanneer die musiek met ’n anakrusis (’n onvolledige maat aan die begin van ’n stuk musiek) begin, is ‘maat 1’ of ‘m. 1’ die volgende maat.


Mithridates VI Eupator volg Mithridates V op as koning van Pontus. Pergamon and the Hellenistic Kingdoms of the Ancient World, Carlos A. Picón, Seán Hemingway, Metropolitan Museum of Art, 2016, ISBN 1-58839-587-1, ISBN 978-1-58839-587-0


Die slag van Elasa – Judas Makkabeüs sneuwel. Jonathan volg sy broer Judah op as leier van die Joodse opstand teen die Seleukiede. Ancient Coins Through the Bible, Joseph A. Dow, Tate Publishing, 2011, ISBN 1-61777-135-X, ISBN 978-1-61777-135-4


Suid-Kalifornië (Engels: Southern California, dikwels afgekort tot SoCal) is 'n geografiese en kulturele streek wat in die algemeen die Amerikaanse deelstaat Kalifornië se agt of tien mees suidelike distrikte (counties) behels, afhangende van die definisie. Volgens demografiese besonderhede en ekonomiese bande word na die streek ook dikwels verwys as die "agt distrikte" (eight counties): Imperial, Los Angeles, Orange, Riverside, San Bernardino, San Diego, Santa Barbara en Ventura. Die meer uitgebreide definisie met tien distrikte sluit daarnaas ook Kern en San Luis Obispo in en is gegrond op historiese politieke indelings. Die definisies met agt of tien distrikte is nie van toepassing op die groter Suid-Kaliforniese Megastreek (Southern California Megaregion) nie, een van elf megastreke in die Verenigde State wat tot buite die deelstaat Kalifornië strek – ooswaarts tot Las Vegas in Nevada en suidwaarts anderkant die grens met Meksiko tot Tijuana. Andersins word die streek in die ooste deur die Colorado-woestyn en -rivier naby die grens met die deelstaat Arizona en die Mojave-woestyn naby die grens met Nevada asook die Amerikaans-Meksikaanse grens in die suide begrens.


Harri Lorenzi (gebore 1949) is 'n Brasiliaanse landboukundige ingenieur, skrywer van bome van die Atlantiese Mata en 'n medewerkende landboukundige van die tuin van Fazenda Cresciumal, Ruy De Souza Queiroz. Tussen sy vakmanskappe het hy teen die einde van die 1990's vier boeke gepubliseer. Hulle is: ‘’Brasiliaanse palms’’, ‘’Brasiliaanse bome’’ (1 en 2, ook in Engels), ‘’Tropiese Plante van Burle Marx’’ en ‘’Brasiliaanse Sierplante’’. Cannon II, Bob G. "Book Review: Brazilian Trees". quisqualis.com. Besoek op 11 Desember 2010.


Die Hartebeesspruit is 'n takrivier van die Elandsrivier, op sy beurt 'n sytak van die Krokodilrivier in Mpumalanga in Suid-Afrika. 25°41′48″S 30°06′39″O / 25.69674°S 30.11074°O / -25.69674; 30.11074 25°41′33″S 30°09′06″O / 25.69251°S 30.15158°O / -25.69251; 30.15158 Google-kaart van die Hartebeesspruit se monding by Geonames.org (cc-by) Hierdie Mpumalanga-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei. Hierdie artikel is (gedeeltelik) vertaal uit die Cebuano Wikipedia. Sien bron.


Die Morane-Saulnier N was 'n monovlerk Franse vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Dit was die eerste Franse vegvliegtuig. Die vliegtuig staan ook bekend as die Morane-Saulnier Type N. Die Britse Lugmag het ook die vliegtuig gebruik omrede hulle 'n tekort aan verkenningsvliegtuie gehad het. Die beroemde Franse vlieënier Roland Garros het die eerste prototipe gevlieg in Julie 1914. Daar was 'n groot keëlvormige dop vooraan die enjin waaraan die skroef gekoppel was. Die doel van die dop was om die vliegtuig meer vaartbelyn te maak maar dit het veroorsaak dat die vliegtuig oorverhit het. Nadat die dop verwyder is het die oorverhittingsprobleem verdwyn. Die vliegtuig was toegerus met 'n masjiengeweer wat bo-op die romp, voor die vlieënier gemonteer was. Dit was nie gesinchroniseer nie, omrede die tegnologie nog nie beskikbaar was nie. Die skroef was toegerus met koeëldeflekteerplate. Die oplossing was nie perfek nie, koeëls kon reflekteer of die skroef kon verswak word. Die vliegtuig het 'n hoë landingspoed gehad vir sy tyd en was 'n moeilike vliegtuig om te vlieg.


Maurice van Essche (1906 – 1977) was 'n Suid-Afrikaanse kunstenaar. Hy is op 4 Oktober 1906 in Antwerpen, België, gebore. Hy studeer in Parys onder Henri Matisse. In 1939 word hy deur die Belgiese regering na die Kongo gestuur om daar studies van die stamme te skilder. Hy het oral in Europa uitstallings gehou. In 1943 aanvaar hy 'n pos as lektor in Skone Kunste aan die Witwatersrandse Tegniese Kollege. In 1946 verhuis hy na Kaapstad. In 1952 word hy aangestel as senior lektor in die Skone Kunste aan die Michaelis-skool aan die Universiteit van Kaapstad. Daarna het hy sy werke gereeld op die Biennale-uitstalling, Venesië en ander belangrike uitstallings vertoon. Hy het later na Thonon, Frankryk, geëmigreer waar hy op 12 Junie 1977 oorlede is. Green, Eldred: Maurice van Essche - painter. In: Lantern. Tydskrif vir Volksopvoeding. Jaargang 5, nr. 3, Januarie 1956 Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Dr. Willem Jacobus Viljoen (1869 – 1929) was 'n Suid-Afrikaanse opvoedkundige en pioneer van die Afrikaanse Taal. Hy is in 1869 op Richmond gebore. Hy ontvang opleiding in Suid-Afrika, aan die Universiteit van Leyden en is Straatsburg, waar hy 'n tesis geskryf het oor die oorsprong van die Afrikaanse taal. In 1894 word hy aangestel as professor in Moderne Tale aan die Victoria-Kollege, tans die Universiteit van Stellenbosch waar hy bly tot in 1910. Vanaf 1897 was hy een van die vernaamste leiers van die Afrikaanse Taalbond en het hy daartoe bygedra om die spelling van Hollands in Suid-Afrika te vereenvoudig. Hy was saam met Hubertus Elffers mederedakteur van 'n Engels-Hollandse en Hollands-Engelse woordeboek. in 1910 word hy die Direkteur van Onderwys van die Oranje-Vrystaat gevolg deur 'n soortgelyke aanstelling in 1918 in die Kaapprovinsie. Hy word ook vise-kanselier van die Universiteit van Suid-Afrika aangestel. Die volgende jaar word hy voorsitter van die Naturelle-onderwyskommissie. Hy is in 1929 oorlede. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Die 2010 Formule Een Singapoerse Grand Prix is op 26 September 2010 op die Marinabaai Straatrenbaan in Singapoer gehou. Dit was die dertiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Fernando Alonso in sy Ferrari gewen. Hülkenberg verloor vyf plekke op rooster (nl) Twintig sekondes tydstraf vir Adrian Sutil (nl) Hülkenberg ontvang ook 'n tydstraf van beamptes


Die 2011 Formule Een Indiese Grand Prix was 'n Formule Een-kampioenskapswedren wat op 30 Oktober 2011 by die Buddh Internasionale Renbaan in Indië gehou is. Force India se motor by Buddh Fernando Alonso jaag by Buddh in 2011 "Formula 1 – The Official F1 Website" (in Engels). Formula1.com. 8 September 2010. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Oktober 2014. Besoek op 12 Maart 2011.


Grafiese notasie is die verteenwoordiging van musiek deur die gebruik van visuele simbole buite die gebied van die tradisionele musieknotasie. Grafiese notasie het in die 1950's ontwikkel en dit word gewoonlik saam met tradisionele musieknotasie gebruik. Komponiste gebruik grafiese notasie dikwels in eksperimentele musiek, waar standaardnotasie ondoeltreffend kan wees. ’n Algemene aspek van grafiese notasie is die gebruik van simbole om inligting aan die voordragkunstenaar oor te dra oor die manier waarop die stuk musiek voorgedra moet word. Hierdie simbole het in die werke van avant garde-komponiste soos Roman Haubenstock-Ramati, Mauricio Kagel, György Ligeti (Artikulation), Krzysztof Penderecki, Karlheinz Stockhausen en Iannis Xenakis begin voorkom, sowel as in die werke van eksperimentele komponiste soos Earle Brown, John Cage, Morton Feldman en Christian Wolff gedurende die 1950's en 1960's. Nadat Cornelius Cardew as Stockhausen se assistent gewerk het, het hy aan ’n groot grafiese partituur begin werk, wat hy Treatise genoem het. Die stuk bestaan uit 193 bladsye uiters abstakte simbole. Die partituur self is byna ’n kunswerk in eie reg.


Die Kerkblad is ’n maandelikse tydskrif wat besit en 11 keer per jaar uitgegee word deur die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (GKSA). Dit word met behulp van die Redaksiekommissie en onder toesig van die GKSA se Deputate vir Kerklike Tydskrifte gepubliseer, maar is nie die GKSA se amptelike mondstuk nie. Die eerste uitgawe het op 1 April 1873 onder redaksie van prof. Jan Lion Cachet op Burgersdorp verskyn as De Maandbode. Die uitgewer was aanvanklik St. P. O'S. O'Brien en later J.J. McNally. In die eerste uitgawe is die blad se strewe deur sy subtitel verwoord: "Nuusblad toegewy aan die belange van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika." Prof. Cachet het aanvanklik De Maandbode op eie rekening en risiko uitgegee om die horison van gemeentelede in die hele kerkverband te verbreed, skole onder die pioniersvolk te propageer, en om die lidmate sendingbewus te maak. Nadat prof. Cachet Burgersdorp in 1875 verlaat het om leraar van Philipstown te word en daarna sowat nege jaar lank predikant van Steynsburg (1883–'92) was, het ds.


Wilhelm Jordaan is ’n sielkundige en hoof van die Departement van Sielkunde aan die Universiteit van Suid-Afrika, rubriekskrywer en digter. Wilhelm Johann Jordaan is in 1943 op Kimberley gebore. Sy skoolopleiding ontvang hy eers op Oranjeville aan die oewer van die Vaaldam en dan in Bloemfontein, waar hy aan Grey Kollege matrikuleer. Met ’n beurs van Nasionale Pers behaal hy ’n B.A.-graad aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat in Bloemfontein. Hierna werk hy as joernalis by Die Volksblad en stig dan in 1966 hierdie koerant se Klerksdorp redaksiekantoor. Hy neem ’n jaar studieverlof en behaal ’n B.A. Honneurs-graad in Sielkunde aan die Universiteit van Stellenbosch. In 1971 verwerf hy ’n M.A.-graad in Sielkunde aan die Universiteit van Suid-Afrika met ’n verhandeling oor “Aspekte van sielkundige identifikasie in skriftelike kommunikasie”. Hy is vanaf 1969 eers lektor en later professor en vanaf 1987 hoof van die Departement Sielkunde aan die Universiteit van Suid-Afrika. In die tydperk 1977–1978 is hy gasprofessor in Sielkunde aan die Johannes-Wilhelms Universität te Münster in Duitsland. Vanaf 1995 is hy Adjunk-Dekaan van die Kunste Fakulteit van die Universiteit van Suid-Afrika, ’n posisie waarin hy aan die einde van 1999 aftree.


Die mere van die wêreld volgens die kontinent en die land waarin hulle val. Albertmeer (Mobuto-Sese-Seko) Tsjadmeer Edward Fianga Kariba Kivumeer Mwerumeer Nasser (Nubië in Soedan) Malawimeer) Tanganjikameer Turkanameer (Rudolf) Victoriameer gedeel tussen Kenia, Uganda en Tanzanië. Oguta (Imo Staat, Nigerië) Sien ook: die Groot Mere van Afrika Makadikadi Wasbak  Ngami Awing Bambili Bamendjing Bankim Barombi Dwb Edip Lagdo Mbakaou Kendall Muanenguba Mere Nyos Oku Wum Monoun Volta  Alaotra Bedo Itasy Ihotry Kinkony Tritriva Tsimanampetsotsa Mere Manambolomaty Chilwa Cabora Bassa Dam Kainji Oguta Roseires Reservoir No Nubië (suidelike hange van Nasser meer) Daar is ongeveer 400 mere onder die ys van Antarktika.


Heideagtiges (Ericales) is 'n orde wat hoort tot die klade Asterids. Ericales is houtagtige plante met enkelvoudige blare en reëlmatige, vier- of vyftallige blomme. Suid-Afrika het die grootste konsentrasie van die genus Erica (ongeveer 600 spesies). Die heideagtiges (orde Ericales of Bicornes) is hoofsaaklik houtagtige struike. Die enigste boomvormige verteenwoordiger van dié orde is die aarbeiboom (Arbutus unedo), 'n tipiese Atlantiese plant uit Suid- en Wes-Europa. Die blomme, wat deurgaans vier- of vyftallig is, het 'n kelk met los blare en 'n vergroeide kroon. Twee kranse van meeldrade is aanwesig; die binneste en die buitenste meeldrade staan afwisselend ten opsigte van mekaar en van die vrugblare, wat ook vóór die kroonblare staan. Die vrugbeginsel kan sowel bostandig as onderstandig wees; die vrug is 'n kokervrug of 'n bessie. Binne die meeldrade is 'n klier wat heuning voortbring, die diskus. Die blom word deur insekte bestuif. Daar is ses families in die orde, waarvan die dopheide (Ericaceae), die kraaiheide (Empetraceae) en die wintergroenagtiges (pyrolaceae) die belangrikste is.


Die eerste hiasint wat beroemdheid verwerf het as tuin- en potplant, was die Hyacinthus orientalis, 'n blou blomplant wat gedurende die Renaissance vanuit die Nabye Ooste na Wes-Europa ingevoer is. Sedertdien is dit veral in Nederland in talle variasies en hibrides gekweek en weer uitgevoer, onder andere na Suid-Afrika, waar dit 'n besonder gewilde tuinplant geword het. Suid-Afrika het egter ook sy eie inheemse hiasint, wat op sy beurt in 1870 na Europa uitgevoer is, daar 'n gewilde tuinplant geword het en hier relatief onbekend gebly het. Hiasint is ook die benaming van 'n waterplant wat die afgelope paar dekades dermate handuit geruk het dat dit 'n hele aantal damme en besproeiingskemas bedreig het. Die oorspronklike hiasint (Hyacinthus orientalis), wat uit Klein-Asië na Wes-Europa ingevoer is, het heelwat anders gelyk as die kompakte, veelkleurige hiasinte wat vandag bemark word. Hierdie meerjarige bolgewas, lid van die Liliaceae-familie, wat sedert die tweede helfte van die 18e eeu in veral Nederland gekweek is, was aanvanklik 'n kleiner, meer beskeie plant met heelwat minder blommetjies aan die blomsteel.


Die R68 is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Melmoth met Dundee verbind. Die R68 begin waar dit afdraai met die N11-nasionale pad, 40 km suid van Newcastle en 55 km noord van Ladysmith. Dit gaan nou oos vir 23 km tot by Dundee waar dit met die R33 medebeskryf word vanaf die Wilsonstraat in Dundee. Die twee paaie gaan oos vir 5 km voor die R33 aftak in 'n noordoos rigting. Die R68 hou oos vir 45 km tot by Nquthu, waar dit regs draai by 'n aansluiting met die P45. Die R68 gaan nou oos-suid-oos vir 108 km, deur Babanango om sy verste oostelik punt te bereik waar dit aansluit by die R34 en die R66 roetes in Melmoth. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (1 Mei 2012). "South African Numbered Route Description and Destination Analysis". Nasionale Departement van Vervoer. p. 63. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014.


Die R76 is ’n Vrystaatse provinsiale roete in Suid-Afrika wat Orkney met Bethlehem verbind via Kroonstad. Ander dorpe op die roete is Viljoenskroon, Steynsrus en Lindley. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (1 Mei 2012). "South African Numbered Route Description and Destination Analysis". Nasionale Departement van Vervoer. p. 63. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014.


Honger is enersyds 'n gevoel en andersyds 'n toestand. Waar die gevoel net 'n gewaarwording is, dui die toestand op 'n tekort aan sekere voedingstowwe wat die liggaamselle van energie moet voorsien. Voedsel wat nie voedingswaarde het nie, neem byvoorbeeld wel die hongergevoel weg, al vul dit nie die fisieke tekorte aan nie. Sielkundiges beskou honger nie net as ŉ behoefte (die behoefte aan voedsel) nie, maar ook as ŉ dryfveer aangesien honger tot ŉ bepaalde gedrag (die soeke na voedsel) lei. Op grond hiervan kan daar bepaal word presies hoe honger ŉ proefdier is. Daar word byvoorbeeld gekyk hoe bereid ŉ proefdier is om onaangename prikkels (soos ligte elektriese prikkels) te trotseer om voedsel in die hande te kry. Proefnemers bepaal ook hoeveel “arbeid” ŉ dier bereid is om te verrig deur te meet hoe dikwels hy ŉ knoppie druk om ŉ klein hoeveelheid voedsel te kry. Die hongergevoel of -gewaarwording gaan gepaard met (registreerbare) sametrekkings van die maagwand wanneer die maag leeg is. Mense wie se mae byvoorbeeld in ŉ operasie verwyder is, kry egter ook die hongergevoel.


Knud Jessen (29 November 1884 - 14 April 1971) was 'n Deense plantkundige en kwaternêre geoloog. Hy was staatsgeoloog vanaf 1917 tot 1931. In 1931 het hy C.H. Ostenfeld opgevolg as professor in plantkunde aan die Universiteit van Kopenhagen en direkteur van die Botaniese Tuin van Kopenhagen, 'n posisie wat hy tot sy aftrede in 1955 beklee het. Sy wetenskaplike werke het hoofsaaklik betrekking gehad op die geskiedenis van die plantegroei tydens die Eemiese interglasiale tydperk, die laat ystydperk van die Wisconsin-glasiasie en in die Holoseen tydperk het hy die gebruik van stuifmeelanalise ondersoek. Jessen was in kontak met die Ierse natuurkundige Robert Lloyd Praeger en het gedurende 1934-1935 veldwerk gedoen oor die kwaternêre geologie van Ierland. Saam met sy assistent, Frank Mitchell, kon hy beide die post-ystydperk plantegroeiontwikkeling van Ierland en dié van die Eemiese interglasiasie beskryf, met die teenwoordigheid van plante soos Rhododendron ponticum, Abies alba, Erica scoparia en Buxus sempervirens in Ierland. Jessen is erken deur eredoktorsgrade aan die Universiteit van Cambridge en Universiteit van Dublin. Hy was lid van die Koninklike Deense Akademie vir Wetenskappe en Briewe en was op die direksie van die Carlsberg-stigting.


Anna Dorothea Vorster (11 Junie 1912 – 24 Augustus 2005) was tussen 1935 en 1973 predikantsvrou in sewe gemeentes of kombinasies van die Gereformeerde Kerk, waarvan vyf in die destydse Transvaal en een elke in die Vrystaat en Noordoos-Kaapland. Vorster was ’n dogter van D.G.W. de Vos van die plaas Ebenhaezer, distrik Koffiefontein en sy eggenote, wie se naam die bron nie vermeld nie. Nadat sy gematrikuleer het, het sy na die Potchefstroomse Universiteitskollege gegaan vir verdere studie. In 1934 is sy getroud met prop. J.L. Vorster (1908–1990). Uit hul huwelik is twee dogters gebore. As jong predikantsvrou het sy dadelik ’n geweldig groot taak gehad, want haar man was predikant van die kombinasie Piet Retief, wat ook Stegi, Goedgegun en Paulpietersburg ingesluit het. Ná ’n driejarige bediening van 1935 tot 1938, het die egpaar na Durban verhuis om predikantspaar van die plaaslike Gereformeerde kerk te word. In hul tyd, op 6 Desember 1939, is die benaming Dorkasvereniging in die Gereformeerde kerk Durban vervang deur die Gereformeerde Sustersvereniging – algemeen bekend as die GSV.


Die Katedraal van Glasgow (Engels: Glasgow Cathedral, High Kirk of Glasgow of St Mungo's Cathedral) is 'n Middeleeuse katedraal wat tans as vergaderplek van 'n gemeente van die Kerk van Skotland se Presbiterie van Glasgow dien. Die Katedraal van Glasgow is noord van High Street en oos van Cathedral Street vlakby die akademiese hospitaal Glasgow Royal Infirmary geleë, sowat een myl oos van die huidige middestad. "Katedraal" word as historiese eretitel gebruik om na die kerkgebou te verwys. Die titel het sy oorsprong in die tyd voor die Skotse Hervorming toe die katedraal as Rooms-Katolieke moederkerk in die Aartsbisdom van Glasgow en sodoende as cathedra (setel) van die aartsbiskop van Glasgow gedien het (die huidige moederkerk en setel van die aartsbiskop is St. Andrew's-katedraal). Die eerste Katedraal van Glasgow, wat van steen gebou is, is in 1136 onder biskop John (1117−1147) in teenwoordigheid van koning David I en sy hof gewy, maar is later blykbaar deur 'n brand vernietig. Die huidige Gotiese kerkgebou is in 1197 ingewy en is dus al meer as 800 jaar in gebruik, met enkele uitbreidings.


Die Junkers CL.I is 'n Duitse tweesitplek, monovlerk vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Die prototipe het sy nooiensvlug voltooi op 4 Mei 1918. Dit was gebruik om teikens op die grond aan te val. Die prototipe, met 'n fabriek kodenaam van J.10, was toegerus met 'n Mercedes D.III motor van 160 perdekrag en horn-balanced rolroere. Produksie het na die nooiensvlug voltooi is begin en 47 eenhede was afgelewer voor die einde van die oorlog. Nie almal het die front bereik nie. Die produksie eenhede was egter toegerus met 180 perdekrag Mercedes D.IIIa motors en korter rolroere. Hulle was bewapen met twee 7.92 Spandau masjiengewere wat voor die vlieënier gemonteer was asook 'n Parabellum masjiengeweer wat op ring boaan die verkenner se sitplek gemonteer was. Daar was ook rakke aan weerskante van die romp, agter die verkenner se sitplek, waaraan granate en ander anti-personeel wapens gehaak kon word. Die Junkers CL.I was waarskynlik Duitsland se beste grondaanval vliegtuig maar het die front te laat bereik om 'n verskil te kon maak. Drie eenhede was gebou as vlotter weergawes bekend as CLS.I.


Hester Anna Snyman (gebore Kruger, Steynsburg, 8 Augustus 1904 – Viljoenskroon, 1 September 1991) was van haar huwelik in 1929 tot 1946, toe haar man, dr. W.J. Snyman, benoem is tot hoogleraar aan die Teologiese Skool Potchefstroom, ’n predikantsvrou in twee gemeentes van die Gereformeerde Kerk. Hester Kruger se ouers was Gert Hendrik Jacobus Kruger en Jeanette Francina de Klerk, wat op die plaas Kalkoenkrans geboer het. Sy het haar skoolopleiding aan die CNO-skool op Steynsburg ontvang en haar musiekopleiding aan die Konservatorium vir Musiek op Stellenbosch ontvang in die dae toe daar binne-in Doppers (lidmate van die Gereformeerde Kerk) in die Suidwes-Kaap was. Nadat sy vier jaar musiekonderwys op haar geboortedorp gegee het, is sy op 30 Desember 1929 daar met Willem Snyman getroud in die tyd dat hy predikant van die Gereformeerde kerk Venterstad was, nes sy oupa tot 1915. Sy was 25 en haar bruidegom 30. Haar skoonmoeder, Getruida Adriana Snyman, wat 10 jaar vantevore gesterf het, was ’n dogter van die Van Rooy-stamouers in Suid-Afrika, J.C. van Rooy en Anne Holsters.


Elizabeth van der Walt (gebore Postma, noemnaam Betsie, (12 September 1909 – 23 Junie 2000) was van 1932 tot 1953 predikantsvrou in drie gemeentes van die Gereformeerde Kerk, waarna haar man, prof. Zeller van der Walt, hoogleraar aan die Teologiese Skool Potchefstroom was. Nadat hy in 1973 geëmeriteer het, het hulle ook nog van 1976 tot 1983 in die kombinasie Hennenman/Ventersburg gearbei. Hy is oorlede op 8 Oktober 1994. Betsie Postma was ’n dogter van prof. Ferdinand Postma, eerste rektor van die onafhanklike PU vir CHO en sy vrou, Margaretha Jacoba Coetsee, afkomstig van Middelburg, Kaap. Betsie van der Walt en haar man het in die moeilike depressiejare aan die Rand gekom toe ds. Van der Walt van 1931 tot 1932 as hulp van ds. W.J. de Klerk in die gemeentes Johannesburg, Johannesburg-Wes, Johannesburg-Suid opgetree het. Van 1932 af het hulle 14 jaar lank in Johannesburg-Suid gearbei, toe haar man ’n beroep aanneem na Johannesburg-Noord (Melville). Hier het hulle al die noordelike voorstede van die Goudstad bedien en mev.


Annie Frances Bland Botha (gebore Emmett, Swellendam, Kaapkolonie, 3 Julie 1864 – Sezela, Natalse suidkus, 20 Mei 1937) was ’n vroueleidster en Suid-Afrika se eerste premiersvrou van Uniewording tot haar man, genl. Louis Botha, se afsterwe op 27 Augustus 1919. T.C. Pienaar skryf in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek: "As eggenote van 'n vooraanstaande openbare figuur het (Annie Botha) 'n interessante tydperk in ons geskiedenis deurleef. Sy en haar man verteenwoordig 'n nuwe geslag Afrikaners in politieke kringe en hulle het daarin geslaag om die eenvoudigste boer en die vernaamste besoeker in die Botha-woning tuis te laat voel. Deur die stigting van die (Suid-Afrikaanse Vrouefederasie) het sy 'n aansienlike bydrae gelewer tot volksopheffing en die nasionale behoud van die Afrikaner." Annie Emmett was die dogter van John Cheere Emmett, 'n boer, en sy vrou, Helen Laetitia Bland. Haar ouers het in 1869 na die Oranje-Vrystaat verhuis en hulle op ’n plaas tussen Harrismith en Vrede gevestig. Sy het onderwys aan die St. Michael's Convent in Bloemfontein gegee, waar sy ook haar opleiding ontvang het.


Connie Luyt is ’n Afrikaanse skrywer wie se boeke ook in Nederlands vertaal word. Ena Constantia Roux is op 4 Junie 1946 in Malmesbury in die Kaapprovinsie gebore. Wanneer sy vier jaar oud is verhuis haar ouers na Salisbury in die destydse Rhodesië, waar sy in Engels begin skoolgaan. Hulle trek terug na Johannesburg in Suid-Afrika wanneer sy twaalf jaar oud is en sy matrikuleer aan die Hoërskool Linden, waar Cor Dirks indertyd die hoof was. Hierna studeer sy verder aan die Universiteit van Pretoria, waar sy in 1966 ’n B.A.-graad behaal met Engels, Afrikaans-Nederlands en Geskiedenis as hoofvakke. Sy ontmoet haar toekomstige man, Daan Luyt, op universiteit. In 1967 werk sy in die Transvaalse Argief onder die Uniegebou in Pretoria, waarna sy aan die einde van daardie jaar getroud is. Daan was ’n ingenieur wat ’n beurs by Yskor in Vanderbijlpark moes afwerk en Connie gee dan in Vanderbijlpark vir drie jaar skool by die Hoër Tegniese Skool. Die gesin woon sedert 1971 in Pretoria, waar Connie haar tyd deurbring met die grootmaak van die drie kinders. Hulle besit ook ’n stukkie grond op die walle van die Olifantsrivier naby Hoedspruit.


Joan Kruger is ’n joernalis en rubriekskrywer en redakteur van Rooi Rose en Vrouekeur. Johanna Magdalena Crafford is op Kakamas gebore, waar sy ook grootword. Na skool studeer sy van 1967 verder aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys en verwerf in 1969 ’n B.A.-graad met Afrikaans en Engels as hoofvakke. Met deeltydse studie behaal sy in 1974 ’n B.A. Honneursgraad in Afrikaans aan die Universiteit van Suid-Afrika en in 1995 ’n M.A.-graad in Linguistiek aan die Randse Afrikaanse Universiteit. In 2004 behaal sy ’n D.Litt. et Phil.-graad in Linguistiek aan die Universiteit van Johannesburg met ’n proefskrif oor “Taak en taal: ’n sosiolinguistiese ondersoek na leksikale aspekte van die vroueregister in Afrikaans”. Na verwerwing van haar eerste graad begin sy as beurshouer van Perskor as joernalis werk by Die Vaderland, terwyl sy ook ’n vryskut-rubriek vir Dagbreek behartig. Na vier jaar sluit sy aan by die redaksie van Die Transvaler, waar professor Willem de Klerk destyds die redakteur was. In 1978 is sy vir ’n jaar in Amsterdam as Perskor se buitelandse verteenwoordiger.


Die Namib-ekostreek is 'n WWF-ekostreek wat die hart van die Namibwoestyn beslaan. Dit bestaan uit twee dele: die sentrale Namib en die suidelike Namib. Die suidelikste deel vanaf Lüderitz, soos die Spergebied, word nogtans by die sukkulente Karoo gereken, omrede daar ook sukkulente voorkom, hoewel die gebied reeds baie droog is. Die noordelike Namibwoestyn word by die woestyn van Kaokoveld-ekostreek ingedeel, omrede dit somerreëns ontvang. Die oosgrens van die Namib-ekostreek word deur die 100 mm isohieet gevorm. Hierdie ekostreek is een van die droogste. Aan die kus val slegs 2 mm reën per jaar. Die wind wat van die Indiese Oseaan kom het sy vog oor die Drakensberge verloor en kom droog en heet oor die Namib omlaag. Die winde wat van die Atlantiese Oseaan kom, is koud. Daar ontstaan 'n termiese inversie waardeur geen wolke gevorm kan word nie. Aan die kus is daar wel dikwels mis wat tot 50 km die land in kan dring. Hierdie mis is die grondslag van die Namib se lewensgemeenskap. Die duine van die suide is baie min begroei.


'n Stapelvoedsel is 'n soort kos wat daagliks in sulke hoeveelhede geëet word dat dit 'n oorheersende deel van 'n standaarddieet vir bepaalde mense uitmaak, 'n groot deel van hul energiebehoeftes verskaf en gewoonlik 'n beduidende deel van die inname van ander voedingstowwe uitmaak. Die stapelvoedsel van 'n spesifieke gemeenskap kan so gereeld geëet word as elke dag of elke ete, en die meeste mense leef op 'n dieet wat gegrond is op 'n klein aantal stapels. Stapelvoedsels verskil van plek tot plek, maar is gewoonlik goedkoop en geredelik beskikbare kosse wat een of meer van die drie organiese makrovoedingstowwe bevat wat nodig is vir oorlewing en gesondheid: koolhidrate, proteïne en vette. Tipiese voorbeelde van stapelvoedsels is onder meer knolle en wortels; en graan, peulplante en ander sade. Vroeë landboubeskawings het waarde geheg aan die kos wat hulle as stapels ontwikkel het, want behalwe dat dit die nodige voedingstowwe verskaf het, was hulle oor die algemeen geskik om vir lang tydperke geberg te word sonder om te bederf.


Abbo is 'n ou Duitse manlike voornaam (kort-vorm van name wat met die voorvoegsel "Adal" gevorm word – meestal van Adalbert). Bekende naamdraers: Abbo von Auxerre, († 860), Rooms-katolieke Heilige Abbo von Fleury (Abbo von Orléans; * 940, of 945; † 1004), Rooms-Katolieke Heilige, Benediktynse monnik en wiskundige Abbo von St Germain († 921), Benediktynse monnik en digter Abbo, I. (Goericus) († 643? in Metz), Rooms-Katolieke Heilige, Biskop van Metz, Naamdag op 19 September Abbo II. (ook: Albo II.; † 707), van 697 te 707 Biskop van Metz Abbo von der Provence († 739), stigter (726) van die klooster van Novalesa Abbo († kort na 897), Biskop van Maguelone Abbo († oor 883), Biskop van Nevers Abbo († voor 999), Biskop van Saintes Abbo († voor 876), Biskop van Saint-Jean-de-Maurienne Abbo († 937), Biskop van Soissons Abbo († 716), Biskop van Verdun Abbo von Limoges, Merowingiese goudsmid en munt-meester van die 6de/7de eeu Abbo is die familienaam van: Emmanuel Abbo (* 1969), 'n Kameroense Priester, Biskop van Ngaoundéré Sien ook: Abo


Okko is 'n manlike ou Duitse voornaam, wat veral in die Friesise kulturele ruimte voorkom. Die naam is 'n Friesise troetelvorm van name wat met die Oudhoogduitse "ot" begin, wat weer "die besit, die rykdom, die erfenis" beteken. Die betekenis van die voornaam Okko is "die (ryk) erfenis". Hierdie naam bestaan nog in die volgende variasies: Okke, Ocko, Oke. As vroulike variant bestaan ook Oka. Ocko, I. tom Brok (1345–1391), Oos-Friese opperhoof Ocko II tom Brok (1407–1435), Oos-Friese opperhoof Okko Behrends (* 1938), Duitse regshistorikus Okko Herlyn (* 1946), Duitse teoloog en kunstenaars Okko Kamu (b. 1946), Finse dirigent Okko auf wissen.de (Abgerufen am 16.


Wilko is die Noord-Duitse variant van die ou Duitse voornaam Wilhelm. Wilko von Klüchtzner (* 1877; † 1956), Duitse politikus Wilko Jägter (* 1939), Duitse onderwyser en afgetrede skoolhoof, skrywer en fotograaf Wilko Müller jr. (* 1962), Duitse Wetenskapsfiksie- en Fantasie-skrywer en redakteur van die Uitgawe SOLAR-X Wilko Risser (* 1982), Namibiese sokkerspeler Wilko Levin, Hertog von Wintzingerode-Bodenstein (1833–1907), Duitse politikus Wilko Zicht (* 1976), Duitse politikus en redakteur van die webwerf Wahlrecht.de


Rossella levis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Rossella en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Kirkpatrick. Van Soest, R. (2011). Rossella levis (Kirkpatrick, 1907). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=172096. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rossella villosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Rossella en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Burton. Van Soest, R. (2011). Rossella villosa Burton, 1929. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=172112. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Schaudinnia rosea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Schaudinnia en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Fristedt. Van Soest, R. (2011). Schaudinnia rosea (Fristedt, 1887). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=134418. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nukleotiede is organiese molekules wat dien as die monomeereenhede vir die vorming van die nukleïensuur-polimere deoksiribonukleïensuur (DNS) en ribonukleïensuur (RNS), wat albei noodsaaklike biomolekules in alle lewensvorme op aarde is. Nukleotiede is die boustene van nukleïensure; hulle is uit drie subeenheid-molekules saamgestel: 'n stikstofbasis, 'n suikergedeelte (vyfkoolstofsuiker) en 'n fosfaatgroep. ’n Nukleosied is saamgestel uit ’n stikstofbasis en suikergedeelte. ’n Nukleosied plus ’n fosfaatgroep vorm dus ’n nukleotied. Nukleotiede speel ook ’n sentrale rol in metabolisme op ’n basiese, sellulêre vlak. Hulle dra pakkies chemiese energie – in die vorm van die nukleosiedtrifosfate ATP, GTP, CTP en UTP – regdeur die sel na baie sellulêre funksies wat energie verg. Dit sluit in die sintetisering van aminosure, proteïene en selmembrane en -dele; die beweging van die sel en seldele, beide intern en tussen selle; die verdeling van die sel; ens. Daarbenewens maak nukleotiede deel uit van intersellulêre kommunikasie en is hulle betrokke by belangrike kofaktore van ensiemreaksies. Alberts B, Johnson A, Lewis J, Raff M, Roberts K & Walter P (2002).


Nataliet is ‘n mengsel van etielalkohol en eter en is gebruik as ‘n plaasvervanger vir petrol in die aandrywing van binnebrandmasjiene. Vroeg in die 20ste eeu is vasgestel dat ‘n geskikte motorbrandstof, waaraan die naam Nataliet gegee is, vervaardig kan word uit etielalkohol verkry uit melasse en eter. Melasse is ‘n afvalproduk van die Natalse suikerraffinaderye. Nataliet het bestaan uit 54% tot 60% amper suiwer etielalkohol en 45% tot 39% eter. Nataliet kan petrol vervang as brandstof in ‘n binnebrandmasjien sonder enige verstelling aan die vergasser en sonder die verlies aan werkverrigting. Met geringe verstellings aan die enjin kan dit selfs ‘n beter werkverrigting as petrol lewer. Nataliet het geen korroderende invloed op die metaaldele van die silinders en kleppe nie. By ekstreme temperature skakel ‘n motor wat op Nataliet ry makliker aan as ‘n motor aangedryf deur petrol. Sou Nataliet aan die brand slaan, kan die vlamme met water geblus word. Nataliet sal nie bevries nie. Die belangrikheid van alkohol as ‘n motorbrandstof lê in die feit dat dit vervaardig word uit hernubare bronne.


Die Perseus-Pegasus-filament is ’n galaktiese filament wat die Perseus-Pisces-superswerm bevat en sowat ’n miljard ligjare lank is. Dit lê langs die Pisces-Cetus-superswermkompleks. Die Perseus-Pegasus-filament is in 1985 deur David Batuski en Jack Burns van die Nieu-Meksiko-staatsuniversiteit ontdek. "Astronomy & Cosmology - Large Scale Structure of the Universe" (in Engels). whillyard.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Mei 2019. Besoek op 25 Mei 2017. 'Astrophysical Journal', Part 1 (0004-637X), vol. 299, Dec. 1, 1985, p. 5-14. "A possible 300 megaparsec filament of clusters of galaxies in Perseus-Pegasus" 12/1985 Bibcode: 1985ApJ...299....5B Böhme, S.; Esser, U.; Fricke, W.; Hefele, H.; Heinrich, I.; Hofmann, W.; Krahn, D.; Matas, V. R.; Schmadel, L. D.; Zech, G. (1985). "Literature, Part 2". Astronomy and Astrophysics Abstracts (in Engels). Springer Science & Business Media.


Kopra is die gedroogde vlees van die kokosneut. Dit is 'n grondstof vir margarien. Die maak van kopra (verwydering van die bas, in stukke breek, en uitdroog) word deurgaans gedoen in die gebied waar die kokosneute geöes word. Deesdae is daar enorme plantasies vir hierdie doel, maar vroeër is dit deur handelsskepe gedoen wat in die Stille Oseaan van hawe na hawe onderweg was.


Lekwageng is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Lekwageng". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Magoreng is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Magoreng". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Makhutso is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Makhutso". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Mathibeng is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Mathibeng". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Phatametsane is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Phatametsane". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Kuarrhaphis is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Kuarrhaphis cretacea (Haeckel, 1872)


Lepidoleucon is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Lepidoleucon inflatum (Vacelet, 1967)


Leucascandra is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Leucascandra caveolata (Borojevic & Klautau, 2000)


Leucopsila is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Leucopsila stylifera (Schmidt, 1870)


Mosate is 'n nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Mosate". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


'n Kastrol is 'n ronde metaalhouer met 'n steel en/of een of twee handvatsels, dikwels ook 'n deksel, gebruik om kos in te kook. Kastrolle kombineer die voordele van kookpotte en braaipanne en het sodoende veelsydige gebruike, van rooster en braai tot soteer en roerbraai. Kastrolle word gewoonlik van vlekvrye staal vervaardig en van 'n kern uit koper of aluminium voorsien. Alternatiewe materiale is ekstra harde aluminium of 'n kombinasie van metale. Middelgroot kastrolle (twee tot drie liter) is geskik om souse daarin te reduseer, terwyl kleiner kastrolle (een tot anderhalf liter) gebruik word om sjokolade of botter te smelt of melk te verhit. Groot kastrolle (vier liter of meer) is geskik om sop, pasta of rys te kook en groente te stoom. Die term is ontleen aan die Franse casserolle "kookpot" en het sy etimologiese oorsprong in die Middel-Franse casse "groot lepel" wat op sy beurt afgelei is van die Oksitaanse term cassa, die Middel- en Vulgêrlatynse cattia "skeplepel" en die Oud-Griekse diminutief kyathion, van kyathos "bak". HAT Afrikaanse skoolwoordeboek.


Ascandra minchini is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Ascandra en tot die familie Leucaltidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1966 deur Borojevic. Van Soest, R. (2011). Ascandra minchini Borojevic, 1966. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164715. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sophie Roux (1907–1985) was ’n vroeë Afrikaanse skrywer van gewilde leesstof, waarin sy soms omstrede temas aandurf. Sophia Jacoba Elizabeth Loubse was op 16 Oktober 1907 in die distrik Tulbagh gebore. Op jeugdige ouderdom verhuis die gesin na Griekwaland-Wes, waar haar vader ’n perdeboerdery aan die gang sit. Later is hulle in die Transvaal woonagtig, waar sy haar skoolopleiding op Wolmaransstad ontvang met Eitemal as een van haar onderwysers. Op agttienjarige leeftyd trou sy met Hennie Roux van die Paarl (enigste seun van F.G. Roux, een van die eerste direkteure van Die Burger) en hulle het twee kinders, die latere Junior Springbok rugbyspeler Francois (lid van die Junior Springbokspan wat in 1955 teen die Britse Leeus gespeel het) en Nanette. Sy bekwaam haarself as onderwyseres en dien ook in die dertigerjare op die redaksie van Die Vaderland. Ná die dood van haar man trou sy in 1941 met Ryno le Sever van der Riet (wat in sy studentedae rugby vir die Westelike Provinsie gespeel het) en hulle het een kind, Le Sueur. Hulle woon onder andere op Clifton in Kaapstad, op Swellendam en later in Edenvale in Transvaal.


Die Ming-graftombes is ’n paar mausoleums wat deur die keisers van die Ming-dinastie van China laat bou is. Die eerste Ming-keiser se tombe is naby sy hoofstad, Nanjing, geleë. Die meeste van die Ming-tombes is egter in ’n groep in Beijing geleë en is saam bekend as die "13 Graftombes van die Ming-dinastie" (Chinees: 明十三陵 Míng Shísān Líng, "Ming- Dertien Mausoleums"). Hulle lê in die voorstedelike Changping-distrik van Beijing, 42 km noordnoordwes van die middestad af. Die ligging van die terrein is deur die derde Ming-keiser, Yongle, gekies volgens die beginsels van feng shui. Ná die bou van die keiserlike paleis (die Verbode Stad) in 1420 het Yongle die ligging van sy tombe gekies en sy eie mausoleum laat bou. Die daaropvolgende keisers het hul tombes in dieselfde vallei laat bou. Die eerste twee Ming-keisers is nie in Beijing begrawe nie. Hongwu se graf is naby Nanjing; die tweede keiser se bewind is deur Yongle omvergewerp en die ligging van sy tombe is onbekend.


Dermatreton scotti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Dermatreton en tot die familie Sycanthidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Jenkin. Van Soest, R. (2011). Dermatreton scotti (Jenkin, 1908). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164550. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Grantessa compressa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Grantessa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Carter. Van Soest, R. (2011). Grantessa compressa. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164429. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Grantessa hispida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Grantessa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Grantessa hispida. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164436. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Grantessa pluriosculifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Grantessa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Carter. Van Soest, R. (2011). Grantessa pluriosculifera (Carter, 1886). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164441. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Grantessa sagamiana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Grantessa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Hozawa. Van Soest, R. (2011). Grantessa sagamiana Hozawa, 1916. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164448. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Grantia atlantica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1881 deur Ridley. Van Soest, R. (2011). Grantia atlantica Ridley, 1881. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164235. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Kutupu is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Kutupu". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Grantia socialis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1967 deur Borojevic. Van Soest, R. (2011). Grantia socialis Borojevic, 1967. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164261. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra aspera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt. Van Soest, R. (2011). Leucandra aspera (Schmidt, 1862). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164278. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra bolivari is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Ferrer-Hernandez. Van Soest, R. (2011). Leucandra bolivari Ferrer-Hernandez, 1916. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164284. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra cirrhosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Urban. Van Soest, R. (2011). Leucandra cirrhosa (Urban, 1908). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164290. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Batik is 'n kunsvorm wat 'n besondere tegniek vereis en eintlik 'n kunsvaardigheid is. Deur middel van die besondere tegniek word tekstiel, en dikwels ook papier en selfs leer, versier. Dit het moontlik sy oorsprong in Java, waar dit ook tot 'n hoogtepunt gevoer is. Dit is eers sedert omstreeks 1890 ook in Europa en ander lande beoefen. Die woord batik is afgelei van die Javaanse (am)batik, wat oorspronklik "stippeling" beteken het, maar later ook "teken". By batik word daar met was "geteken" op die materiaal wat versier moet word. Tekstiel is deurgaans gebruik, en in die besonder wit katoen. Voor daar begin word, word die materiaal eers goed gewas om die stysel te verwyder. Hierna word 'n ontwerp op die materiaal aangebring. Dié dele wat wit of sonder verf moet bly, word eers met was bedek. Die was (byewas of paraffienwas, wat goedkoper is, of 'n mengsel van albei) word gesmelt en terwyl dit vloeibaar en warm is met behulp van 'n tjanting of 'n kwassie op die materiaal aangebring.


Leucandra levis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Poléjaeff. Van Soest, R. (2011). Leucandra levis (Poléjaeff, 1883). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164338. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra mawsoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1918 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Leucandra mawsoni Dendy, 1918. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164345. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra multituba is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hozawa. Van Soest, R. (2011). Leucandra multituba Hozawa, 1929. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164351. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra onigaseana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hozawa. Van Soest, R. (2011). Leucandra onigaseana Hozawa, 1929. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164356. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra paucispina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hozawa. Van Soest, R. (2011). Leucandra paucispina Hozawa, 1929. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164362. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra rigida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1940 deur Hozawa. Van Soest, R. (2011). Leucandra rigida Hozawa, 1940. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164374. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra serrata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2007 deur Azevedo & Klautau. Van Soest, R. (2011). Leucandra serrata Azevedo & Klautau, 2007. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=240901. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra spinosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1940 deur Hozawa. Van Soest, R. (2011). Leucandra spinosa Hozawa, 1940. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164383. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra topsenti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Breitfuss. Van Soest, R. (2011). Leucandra topsenti Breitfuss, 1929. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164390. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucandra vaginata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Leucandra vaginata Lendenfeld, 1885. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164396. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Sophene was 'n Romeinse provinsie. (en) provinces of the roman empire (en) province-chronology Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Mngomezulu is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek Mngomezulu". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Tongaans (lea faka-Tonga) is 'n Maleis-Polinesiese taal wat saam met Engels die amptelike tale van die eilandnasie Tonga vorm. Die teks van Tonga se volkslied, Ko e fasi 'o e tu'i 'o e 'Otu Tonga, is in Tongaans. Taalkundiges klassifiseer Tongaans as 'n Tongiese taal wat nou verwant aan Niuies van Niue is. Dit is ietwat minder verwant aan Oos-Polinesiese tale soos Cookeilandse Māori, Hawais, Māori, Rapa Nui en Tahitiaans asook Wes-Polinesiese tale soos Samoaans, Tokelauaans en Tuvaluaans, en het daarnaas nog 'n los verbintenis met Fidjiaans. Tongaans word deur sowat 180 910 mense gepraat. "Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition, Tongan" (in Engels). Ethnologue. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 April 2020. Besoek op 13 Februarie 2018. Sien gerus Wikipedia se uitgawe in Tongaans


Inhambane, of Terra de Boa Gente (Grond van Goeie Mense), is 'n stad geleë in die suide van Mosambiek, wat lê in Inhambanebaai, 470 km noord van Maputo. Dit is die hoofstad van die Inhambane Provinsie en volgens die 2008-sensus het dit 'n bevolking van 65,837 gehad, 'n toename in die 1997-sensus van 54,157. Dit is 'n slaperige historiese dorp, bekend vir sy ruwe koloniale argitektuur, en sy gewildheid onder toeriste die afgelope jare. Die nedersetting het sy ontstaan te danke aan 'n diep inlaat waarin die klein Mutambarivier invloei. Twee beskermende sandkape bied beskerming aan die hawe en vorm 'n sandbank. Die dorp Maxixe is net oorkant die baai geleë. Inhambane is een van die oudste nedersettings op Mosambiek se oostelike kus. Daus het hier handel gedryf so vroeg as die 11de eeu. Moslem en Persiese handelaars was die eerste buitestaanders om na die gebied te kom via die see en verhandel pêrels en ambergrys, en hulle het ook verhandel teen Chibuene in die suide. Die gebied is bekend vir sy plaaslike katoenspin en -produksie deur die Tongastam.


Leishu (Chinees: 類書, "kategorieboeke") is ’n genre verwysingsboeke wat histories in China en omliggende lande saamgestel is. Die term word gewoonlik as "ensiklopedie" vertaal, hoewel dit grootliks verskil van die moderne betekenis van ’n ensiklopedie. Die leishu bestaan soms uit lang aanhalings uit ander werke, en bevat dikwels kopieë van volledige werke, nie net uittreksels nie. Die werke word geklassifiseer volgens ’n stelselmatige stel kategorieë, wat weer in subkategorieë verdeel word. Leishu kan beskou word as bloemlesings, maar hulle is ensiklopedies in die sin dat hulle die hele omvang van kennis met die tyd van samestelling dek. Sowat 600 leishu is saamgestel van die vroeë 3de eeu tot met die 18de eeu, waarvan 200 bewaar gebly het. Die grootste een was die Yongle Dadian van 1408 wat 370 miljoen Chinese karakters bevat het. Die grootste een wat ooit gedruk is, is die Gujin Tushu Jicheng, met 100 miljoen karakters op 852 408 bladsye. Lehner 2011, p. 46. Zurndorfer 2013, p. 505. Wilkinson 2000, p. 604. Wilkinson 2000, p. 603. Wilkinson 2000, p. 605.


Leucosolenia incerta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Urban. Van Soest, R. (2011). Leucosolenia incerta Urban, 1908. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164531. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leucosolenia mollis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1941 deur Tanita. Van Soest, R. (2011). Leucosolenia mollis Tanita, 1941. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164535. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


De witte buisjesspons (Leucosolenia variabilis) is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Haeckel. Van Soest, R. (2011). Leucosolenia variabilis (Haeckel, 1870). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=132233. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Megapogon crispatus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Megapogon en tot die familie Achramorphidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Jenkin. Van Soest, R. (2011). Megapogon crispatus Jenkin, 1908. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164195. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Minchinella lamellosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Minchinella en tot die familie Minchinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Kirkpatrick. Van Soest, R. (2011). Minchinella lamellosa. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164623. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Paraleucilla magna is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Paraleucilla en tot die familie Amphoriscidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Klautau, Monteiro & Borojevic. Van Soest, R. (2011). Paraleucilla magna Klautau, Monteiro & Borojevic, 2004. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=362608. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Petrobiona massiliana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Petrobiona en tot die familie Petrobionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1958 deur Vacelet & Lévi. Van Soest, R. (2011). Petrobiona massiliana Vacelet & Lévi, 1958. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164644. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Plectroninia microstyla is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat. Die spons behoort tot die genus Plectroninia en tot die familie Minchinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Vacelet. Van Soest, R. (2011). Plectroninia microstyla Vacelet, 1981. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164632. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die St. Croix-argipel lê in die westekant van Algoabaai, noordoos van Port Elizabeth, tussen die mondings van die Sondagsrivier en die Swartkopsrivier, en bestaan uit die rotsagtige eilandjies St. Croix, Brenton en Jahleel. St. Croix is 12 ha groot, 700 m lank van noordwes tot suidoos, op sy breedste 360 m, op sy hoogste 60 m bo seevlak en 4 km van die naaste land. Dit lê op 33° 47' 58″ suid en 25° 46' 11″ oos. Brenton lê op 33° 49' 3″ suid en 25° 45' 54″ oos. Dit is 250 m by 200 m groot, bereik 'n hoogte van 20 m bo seevlak en is 6 km van die kus. Jahleel (soms Jakkals genoem) is net kleiner as Brenton, maar is slegs 10 m hoog. Dit lê 1 km van die strand en amper teen die hawehoof van die nuwe Ngqura-hawe by die mond van die Koegarivier. Vroeg in Maart 1488 het Bartholomeus Dias en sy geselskap St. Croix besoek, 'n hout kruis opgerig en 'n kerkdiens gehou.


Ussia (ook bekend onder die naam Asarja) was die tiende koning van die koninkryk van Juda en het 52 jaar regeer. Hy was uit die familie van koning Dawid en die seun van koning Amasia. Hy het op die ouderdom van 16 koning geword en was volgens die Bybel 'n goeie koning gewees. Volgens die Bybel het hy later in sy lewe ingenome met homself geword en het aanmatigend teenoor die Here opgetree. Hy is aan melaatsheid oorlede. Hy is opgevolg deur sy seun Jotam. Die Bybel (1953-Vertaling) Reinecker, Fritz: Lexikon zur Bibel. R. Brockhaus Verlag, Wuppertal 1981. ISBN 3-417-24528-1 Lys van konings van Israel Lys van persone in die Bybel Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Joram was die vyfde koning van die koninkryk van Juda en het 8 jaar regeer. Hy was uit die familie van koning Dawid en die seun van koning Josafat. Volgens die Bybel het hy nie die Here gedien nie o.a. omdat hy 'n dogter van koning Agab en koningin Isebel getrou het. Volgens die Bybel het die profeet Elia hom berispe en die Here het hom met 'n ongeneeslike siekte gestraf. Hy is opgevolg deur sy seun Ahasia. Die Bybel (1953-Vertaling) Reinecker, Fritz: Lexikon zur Bibel. R. Brockhaus Verlag, Wuppertal 1981. ISBN 3-417-24528-1 Lys van konings van Israel Lys van persone in die Bybel Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die swaardkolibrie (Ensifera ensifera) is ’n spesie van die familie kolibries. Hulle kom voor in die Andesstreek van Suid-Amerika. Hulle is die enigste lid van die genus Ensifera en word gekenmerk deur hul buitengewoon lang snawel – dit is die enigste voël met ’n snawel wat langer as sy lyf kan wees. E. ensifera gebruik sy snawel om nektar uit blomme met lang blomkrone te drink en het saam met die plantspesie Passiflora mixta geëvolueer. Hulle gebruik hul pote om hul vere te krap en plat te stryk omdat hul snawel te lank is. Dit is ’n ongewone spesie kolibrie, maar een van die grootstes. Die swaardkolibrie is in 1839 die eerste keer deur Auguste Boissonneau beskryf. Nes alle kolibries is hy lid van die familie Trochilidae in die orde Apodiformes. Hy is die enigste spesies van sy genus. Die naam ensifera ("swaarddraer") kom uit Latyn en verwys na sy uiters lang snawel. Swaardkolibries is 13-14 cm lank van die punt van hul stert tot die basis van hul snawel. Die mannetjies is effens groter as die wyfies. Die snawel self kan meer as 10 cm lank wees.


Viðoy (Deens: Viderø) is die noordelikste eiland in die Faroëreilande, oos geleë van Borðoy waaraan dit gekoppel is via 'n laagwaterbrug. Die naam beteken hout eiland, ten spyte van die feit dat geen bome op die eiland groei nie, die naam hou verband met die dryfhout wat indryf van Siberië en Noord-Amerika. Die eiland het twee nedersettings: Hvannasund op die suidwes kus en Viðareiði op die noordwes kus, die noordelikste nedersetting in die Faroëreilande. 'n Pad langs die weskus van die eiland verbind die twee. Die eiland is verbind deur 'n pad laagwaterbrug van Hvannasund tot Norðdepil op Borðoy, en 'n bus diens van Klaksvík loop oor die laagwaterbrug na die eiland. Die eiland se noordelike en oostelike kus is geïdentifiseer as 'n Belangrike Voël Gebied deur BirdLife International as gevolg van sy betekenis as 'n broeiplek vir seevoëls, veral die Europese stormswael (500 pare), Swartpootbrandervoël (5300 pare), Atlantiese pukkewyn (25,000 pare), algemene seekoete (6700 individue) en swartseekoet (200 pare). Viðoy het elf berge, waarvan Villingadalsfjall die noordelike hoogtepunt in die Faroëreilande is.


Prešov is 'n groot nedersetting in Slowakye. Dit is die derde grootste stad in Slowakye, met ongeveer 91 352 inwoners. Koördinate: 49°00′06″N 21°14′22″O / 49.00167°N 21.23944°O / 49.00167; 21.23944 Die stad is in die eerste helfte van die 12de eeu gestig. Deur die Mongoolse inval van 1241/42 het die streek ontvolk geraak en het die Hongaarse koning Bela IV Sakse genooi om die nedersetting opnuut te bevolk. In die 15de eeu word die stad tot koninklike vrystad verhef en word dit 'n belangrike handelstad wat aan die pad van Bisantium-Belgrado-Warskou lê. Reformation cities (de) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Om die maksimale opbrengs van ŉ gewas te verkry, moet dit teen nadelige invloede beskerm word. Reeds vroeg is maatreëls in die verband getref: die veld is byvoorbeeld periodiek braak gelê of wisselboustelsels is toegepas. Veral sedert die Tweede Wêreldoorlog word daar op groot skaal van chemiese plaagdoders gebruik gemaak. Dit het egter groot nadele en het gelei tot die soeke na ander beskermingsmetodes. So is biologiese bestrydingsmetodes ontdek wat op natuurlike wyse plae en siektes bestry tot op 'n vlak waarop die skade aanneemlik geag kan word. Die beste moontlikhede met betrekking tot gewasbeskerming is 'n kombinasie van bestrydingsmetodes. Hierdeur kan die nadele van elke afsonderlike toepassing sover moontlik vermy word. Om die snelgroeiende wêreldbevolking van noodsaaklike en voldoende hoeveelhede voedsel te voorsien, moet die wêreldvoedselproduksie so groot moontlik wees. Die tegniek hiervan is na die Tweede Wêreldoorlog verbeter; meganisasie is op groter skaal as voorheen ingevoer en die kanse op misoeste is aansienlik verklein as gevolg van die gebruik van chemiese middels waardeur gewasse van ernstige skade deur parasiete en siekteverwekkers gevrywaar kan word. Voor hierdie tyd is daar wei ander metodes gebruik om die opbrengs van die grond te vergroot.


Japan Nasionale Roete 243 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 249 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 255 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 261 is 'n nasionale snelweg in Japan. (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.