Botha's Hill is 'n klein dorpie buite Hillcrest in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit is die poort na die Vallei van 'n Duisend Heuwels. Kearsney-kollege het verskuif na Botha's Hill in 1939. Die dorp is 37 km noordwes van Durban, op die ou hoofpad na Pietermaritzburg (voor die N3-snelweg gebou is). Dit is vernoem na 'n setlaar, Philip Rudolph Botha, oupa van Generaal Louis Botha (1862-1919), die eerste Eerste Minister van die Unie van Suid-Afrika. Die roete van die jaarlikse Comrades-maraton gaan deur Botha's Hill. Treinspoor, Botha's Hill Botha's Hill in 2010 Botha's Hill in 2018 Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Botha's Hill". Sensus 2001. https://archive.org/details/DictionaryOfSouthernAfricanPlaceNames. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Botha's Hill. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Olomouc ([ˈolomou̯t͡s], Duits: Olmütz) is die sesde grootste stad van Tsjeggië en die setel van die administratiewe streek Olomoucký kraj, die tweede oudste universiteit, een van die land se twee hooggeregshowe en die Rooms-Katolieke aartsbisdom Olomouc. Tot 1641 was Olomouc die hoofstad van Morawië met 'n bevolking wat tot 1945 merendeels Duitssprekend was. Dit is tans 'n belangrike administratiewe, kulturele en handelsentrum in die ooste van die Tsjeggiese Republiek. Olomouc het sy eerste bloeitydperk onder biskop Bruno von Schauenberg beleef, die belangrikste politieke raadgewer van koning Wenceslaus I en Přemysl Otakar II. Die Hongaarse koning Matthias Corvinus, wat Morawië in 1468 verower het, het homself op 3 Mei 1490 in Olomouc se Metropolitaankerk tot koning van Boheme laat kroon. Die Tweede bloeitydperk het met die Teenreformasie gekom. In 1566 is 'n Jesuïete-akademie in Olomouc gevestig wat elf jaar later tot 'n universiteit verhef is. Vanaf 1855 is hierdie tersiêre instelling egter beperk tot 'n teologiese fakulteit, en eers in 1946 het dit sy vroeëre status as universiteit herwin. Friedrich Prinz (red.): Deutsche Geschichte im Osten Europas - Böhmen und Mähren.


Menkar (ook bekend as Alpha Ceti of α Cet) is die tweede helderste ster in die sterrebeeld Walvis (Cetus). Hoewel die ster die Bayer-naam α Ceti het, is dit met ’n skynbare magnitude van 2,54 nie die helderste ster in die sterrebeeld nie. Dié eer kom Beta Ceti toe, wat ’n magnitude van 2,04 het. Menkar is ’n rooireus met ’n sterreklassifikasie van M1,5 IIIa. Sy massa is meer as twee keer dié van die Son en as ’n reusester het dit uitgesit tot ’n radius van 89 keer dié van die Son. Die oppervlaktemperatuur is net 3 795 K (in vergelyking met die Son se 5 778 K), maar vanweë die groot oppervlakte van sy fotosfeer straal dit 1 455 keer soveel energie uit. Die relatief lae temperatuur gee aan Menkar die rooi skynsel van ’n M-tipe ster. Menkar het uit die hoofreeks wegbeweeg nadat dit al die helium in sy kern opgebruik het. Omdat dit sy koolstofkern begin brand, sal dit waarskynlik soos Mira hoogs onstabiel raak voordat dit eindelik sy buitenste lae sal wegstoot, ’n planetêre newel word en ’n relatief groot witdwerg agterlaat.


Gamma Ceti (γ Ceti, afgekort as Gamma Cet of γ Cet), tradisioneel bekend as Kaffaljidhma, is ’n veelvoudige ster in die sterrebeeld Walvis (Cetus). Dit het ’n skynbare magnitude van 3,47. Volgens parallaksmetings is dit sowat 80 ligjare van die Son af. Dit lyk of Gamma Ceti ’n driedubbele ster is. Die twee binneste sterre het ’n hoekskeiding van 2,6 boogsekondes. Die primêre komponent van dié paar het ’n skynbare magnitude van 3,6. Dit is ’n hoofreeksster met ’n sterreklassifikasie van A3 V. Die dowwer sekondêre komponent is ook ’n hoofreeksster, met ’n klassifikasie van F3 V en ’n magnitude van 6,6. Die kontrasterende kleure van hierdie twee sterre maak hulle gewild onder amateursterkykers. Die twee kan onder ideale toestande deur ’n klein teleskoop onderskei word, hoewel dit soms deur selfs ’n groter teleskoop moeilik is. Sowat 840 boogsekondes van hulle af is ’n dowwe ster met ’n magnitude van 10,2 en ’n klassifikasie van K5. Gamma Ceti is sowat 300 miljoen jaar oud en dit lyk of dit lid is van die sterrestroom wat losweg verbind word met die Ursa Major- bewegende groep.


Nyongane is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die ooste van Mpumalanga. Dit is enkele kilometer wes van die Krugerwildtuin se grens in die rigting van Hazyview geleë. "Hoofplek Nyongane". Sensus 2011. Hierdie Mpumalanga-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


HAProxy is vrye en oopbron sagteware wat TCP- en HTTP-gebaseerde toepassings van 'n hoëbeskikbaarheids-lasbalanseerder en -instaanbediener voorsien wat versoeke na meerdere bedieners versprei. Dit is in C geskryf en is bekend daarvoor dat dit vinnig en doeltreffend i.t.v. prosesseerder- en geheueverbruik is. http://git.haproxy.org/?p=haproxy-2.1.git;a=tag;h=refs/tags/v2.1.4. http://www.haproxy.org/. "MySQL Load Balancing with HAProxy" (in Engels). Severalnines AB. 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Februarie 2015. Besoek op 19 Februarie 2013. "Nuts & Bolts: HAproxy" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Januarie 2014. Besoek op 8 April 2013. Amptelike webwerf HAProxy-ondernemingsweergawe Amptelike webwerf van HAProxy Technologies Windows-terugvoeragent vir HAProxy


Die Fokker Eindecker was 'n reeks van vegvliegtuie wat deur Duitsland gebruik is tydens die Eerste Wêreldoorlog. Die vliegtuig was 'n enkelsitplek, enkelmotor, monovlerkvliegtuig wat ontwikkel is uit die vooroorlogse Fokker M.5. Soos die M.5 het dit nie oor rolroere beskik nie maar vlerkbuig tegnologie gebruik om te rol. Dit was die eerste vliegtuig wat toegerus was met 'n gesinchroniseerde vuurmeganisme, wat toegelaat het dat die masjiengeweer deur die skroef kon vuur. Hierdie meganisme het aan die vliegtuig 'n groot voordeel verleen en van vele oorwinnings verseker. Dit het op 1 Augustus 1915 begin toe Max Immelmann sy eerste, asook die Eindecker se eerste oorwinning behaal het. Die feit dat die vlieënier kon vuur op sy lyn van vlug het aan hulle 'n groot voordeel gegee. Dit het aan die Duitsers 'n tydperk van beheer oor die lugruim op die Wes-front verseker en het 'n tydperk begin wat die Fokker Scrourge genoem is. Bobaasvlieëniers soos Immelmann en Oswald Boelcke het 'n gros oorwinnings behaal met die Eindecker wat van hulle nasionale helde gemaak het.


Die warmwaterbron by Caledon in die Wes-Kaap is teenswoordig op die terrein van 'n hotel geleë. Daar is sewe fonteine waarvan ses warm en vreemd genoeg een koue water lewer. Daagliks verskaf die warmbronne sowat 800 000 liter teen 49°C. Omdat dit ysterhoudend is, is die water bruin van kleur. Hierdie bronne by Swartberg was reeds aan die inheemse bevolking bekend en het in die 1680’s onder die aandag van die VOC gekom. Dit was dan ook die eerste bron wat die Europese setlaars hier teëkom en deur hulle benut is. In 1708 het die Duitse reisiger Peter Kolbe en in 1710 kommissaris Govert Cnoll die bron besoek. Kort daarna is die vryburger Ferdinand Appel 'n stuk grond hier toegewys, op voorwaarde dat hy 'n huis bou vir mense wat die bad wil gebruik. In daardie tyd het die geneeskunde 'n sterk geloof gehad in die helende werking van warm bronwater, 'n geloof wat tot vroeg in die 20ste eeu voortbestaan het en daarom was die Caledon-bad ver buite die landsgrense bekend.


Hierdie is 'n Koreaanse naam, die van is Hyun. Hyun Jung-hwa (Hangul: 현정화; Hanja: 玄 静 和; gebore 6 Oktober 1969 in Busan, Suid-Korea) is 'n uitgetrede vroulike tafeltennisspeler van Suid-Korea wat deelgeneem het aan die 1988 Somer Olimpiese Spele en die 1992 Olimpiese Spele. "HYUN Jung Hwa (KOR)". ITTF. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Oktober 2012. Besoek op 14 Oktober 2012. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hierdie is 'n Koreaanse naam, die van is Xu. Xu Yinsheng (Chinees: 徐寅生; Wade-Giles: Hsü Yin-sheng; gebore 12 Mei 1938 in Shanghai) is 'n voormalige manlike tafeltennisspeler van China. Tussen 1959 en 1965 het hy verskeie medaljes in enkel-, dubbel- en spanbyeenkomste in die Wêreldtafeltenniskampioenskap gewen. Na die skielike dood van Sven-Olof Hammarlund, was hy die president van die Internasionale Tafeltennisfederasie vanaf 1995 tot 1999, toe hy deur die Kanadees Adham Sharara opgevolg is. Hy is in 2010 by die ITTF Hall of Fame ingewy. "argiefkopie". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Januarie 2016. Besoek op 6 September 2017. The ITTF Hall of Fame Geargiveer 30 September 2011 op Wayback Machine


Tarnowskie Góry (Duits en voorheen: Tarnowitz, Tsjeggies: Tarnovice) is 'n Poolse stad in die woiwodskap Silesië met sowat 61 000 inwoners. In 2017 is die Tarnowskie Góry Lood-silwer-sinkmyn en die ondergrondse waterbestuurstelsel op die lys van wêrelderfenisgebiede geplaas. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Tarnowskie Góry. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Bariumsulfaat is die anorganiese verbinding met die chemiese formule BaSO4. Dit is 'n reuklose wit kristallyne vaste stof en onoplosbaar in water. Dit kom voor as die mineraal bariet, wat die belangrikste kommersiële bron van barium en bariumprodukte is. Sy hoë digtheid en ondeursigte wit voorkoms is die eienskappe wat lei tot sy belangrikste toepassings. Sowat 80% van die wêreld se bariumsulfaat produksie, meestal die gesuiwerde mineraal, word as 'n bestanddeel van olieboorvloeistof aangewend. Dit verhoog die digtheid van die vloeistof, en verhoog sodoende die hidrostatiese druk in die put, wat die risiko van 'n uitbarsting verminder. Bariumsulfaat suspensies vind mediese aanwending as radiokontrasmiddel vir X-straal radiografie en ander diagnostiese prosedures. Die mees bekende gebruik is in radiografie van die spysverteringskanaal. Dit word mondelings toegedien, of deur enema, as 'n suspensie van fyn deeltjies in 'n dik melkagte oplossing (dikwels met bykomende versoeters en geure). Hoewel barium 'n swaar metaal is, en sy water-oplosbare verbindings dikwels hoogs giftig is, beskerm die lae oplosbaarheid van bariumsulfaat die pasiënt teen die absorbsie van skadelike hoeveelhede van die metaal.


Die Heinkel He 219 was 'n tweemotorige, Duitse nagvegvliegtuig wat deur die Luftwaffe gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie vliegtuig het begin as Projek P.1060 in 1940 as 'n hoëspoed, multidoelige vliegtuig. Daar was weinige belangstelling in die ontwerp totdat die Geallieerdes se bomaanvalle begin het om die Duitse oorlogsmasjien te begin affekteer. Ernest Heinkel was gevra om die ontwerp te verander na 'n nagvegter en die prototipe maak voltooi sy nooiensvaart in November 1942. Die ontwerp was uniek, dit was die eerste vliegtuig met 'n driewiel-tipe onderstel en was ook toegerus met 'n uitskietstoel vir beide die vlieënier en die navigator. Hulle het rug-aan-rug gesit. Die tweede prototipe was geevalueer in simulasie luggevegte teen ander Luftwaffe vliegtuie en was so suksesvol dat daar onmiddellik 'n bestelling geplaas word. Die He 219 Uhu (Arend-uil) was toegerus met radar wat vyandelike bomwerpers in die nag kon opspoor en was swaar bewapen. Die eerste prototipes was gebruik op 'n proefbasis te Venlo, Nederland in April 1943. Op 11 Junie 1943 het majoor Werner Streib vyf Britse Avro Lancasters afgeskiet in een vlug.


die Southern-klad (vanaf Engels "Southern blot") is 'n metode wat gebruik word in molekulêre biologie om 'n spesifieke basisvolgorde in DNS-monsters op te spoor. Die tegniek behels die oordrag van DNS fragmente wat met elektroforese geskei is op 'n filtermembraan en die daaropvolgende fragment opsporing deur hibridisering met komplementêre fragmente. Die metode is vernoem na die Britse bioloog Edwin Southern wat dit in 1975 gepubliseer het. Ander kladmetodes (Western klad, northern-klad, eastern-klad en southwestern-klad) wat met soortgelyke beginsels werk, maar met RNA of proteïen, is in verwysing hiermee benoem. Aangesien dit 'n Eponiem is, word Southern met 'n hoofletter geskryf. Die name van die ander kladmetodes word nie noodwendig grootgeskryf nie. Restriksie-endonukleases word gebruik om hoë-molekulêre-gewig DNS-stringe in kleiner fragmente op te sny. Die DNS-fragmente word dan op 'n agarosegel deur elektroforese volgens hulle grootte geskei. Indien sommige van die DNS-fragmente groter as 15 kb lank is, kan die gel vooraf met 'n suur, bv. verdunde HCl, behandel word.


Die Polar-orbiting Operational Environmental Satellite is 'n konstellasie van weersatelliete in polêre wentelbane rondom die Aarde. Dit is 'n gesamentlike poging tussen die Nasionale Oseaniese en Atmosferiese Administrasie (NOAA) en die Europese Organisasie vir die Ontginning van Meteorologiese Satelliete (EUMETSAT). Ruimtetuie vir die projek word deur NASA en die Europese Ruimte-Agentskap voorsien. NASA se Goddard Space Flight Center hou toesig oor die vervaardiging, integrasie en die toets van die NASA-voorsiene TIROS-satelliete. Die lansering van die eerste poolomwentelende weersatelliete, in 'n poging om die akkuraatheid en detail van weeranalise en -vooruitskatting te verbeter, het begin met FL. TIROS 1 (Televisie-infrarooiwaarnemingsatelliet) op 1 April 1960. Elke satelliet wentel daagliks ongeveer 14,1 keer om die Aarde. Aangesien die aantal omwentelinge nie 'n heelgetal is nie, herhaal die grondspore nie op 'n daaglikse basis nie. Die konstellasie bevat beide oggend- en middagsatelliete wat globale dekking vier keer per dag verskaf. http://www.eumetsat.int/Home/Main/What_We_Do/Satellites/EUMETSAT_Polar_System/Programme_Background/index.htm?l=en. "POES Project". NASA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 September 2008. Besoek op 9 September 2017. ". . .


Piet Norval (1970-) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse tennisspeler wat tussen 1988 en 2001 professioneel tennis gespeel het. Norval het veertien ATP-dubbelspeltoernooie gewen en daarnaas tot 'n verdere een-en-twintig eindstryde deurgedring. Tydens die Olimpiese Somerspele van 1992 het hy saam met Wayne Ferreira 'n silwermedalje in Barcelona verower. In 1999 wen hy die gemengde dubbelspel op Roland Garros saam met die Sloweense Katarina Srebotnik. Hy het in 2001 uit tennis afgetree. Die tabel toon Norval se prestasie tydens elk van die Grand Slam-toernooie in mansenkels waaraan hy deelgeneem het: (en) "Player profile – Piet Norval". ATP World Tour. Besoek op 23 Februarie 2021. (en) "Career Prize Money" (PDF). Pro Tennis Live. 22 Februarie 2021. Besoek op 23 Februarie 2021. (en) Piet Norval se ATP-profiel (en) Piet Norval se ITF-profiel


Die Diepspruit is 'n klein sytak van die Kraairivier in die verre-noorde van die Oos-Kaap. Dit ontspring in die Drakensberge suid van Lesotho. Google-kaart van die Diepspruit se monding by Geonames.org (cc-by) Lys van riviere in Afrika Hierdie artikel is (gedeeltelik) vertaal uit die Cebuano Wikipedia. Sien bron.


Penne is ’n soort pasta met ’n ronde, hol vorm. Penne is die meervoud van die Italiaanse woord penna ("slagpen" of "pen"). In Italië word twee soorte penne vervaardig: penne lisce (glad) en penne rigate (met riwwe). Pennoni is ’n groter weergawe. Penne word tradisioneel al dente gekook en saam met ’n sous soos pesto, marinara of arrabbiata voorgesit. Dit is baie gewild in pastaslaaie. Penne is ’n veelsydige pasta vanweë die praktiese ontwerp daarvan; die holtes en riwwe laat sous daaraan vasklou, terwyl die skuins eindpunte ook help om die sous op te skep. "Pasta Shapes" (in Engels). Thenibble.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 November 2019. Besoek op 21 Februarie 2013. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Penne. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


Daar was aanvanklik gedink dat die sogenaamde Vioolconcerto nr. 6 in E-mol majeur, K. 268/365b/Anh.C. 14.04 deur Wolfgang Amadeus Mozart gekomponeer is. Dit word egter nou onder die werke van Johann Friedrich Eck (1767–1838) gereken. Die konsert beskik oor die gebruiklike vinnig-stadig-vinnig struktuur en duur ongeveer 23 minute. Die bewegings is: Allegro moderato Un poco adagio Rondo: Allegretto Die vioolconcerto was die eerste keer in 1799 deur Johann André gepubliseer. 'n Kontemporêre skrywer het gekonstateer dat die werk in 1784 gekomponeer was, en dat dit voor Eck gespeel is deur Mozart, alhoewel Mozart se weduwee Constanze van oordeel was dat indien die werk eg was, dit vroeër gekomponeer moes gewees het. Ludwig von Köchel het die werk se datum op 1776 gestel in sy katalogus, en dit geëtiketteer as K. 268. 'n Algemene hipotese wat in die latere helfte van die 19de eeu gemaak is was naamlik dat die stuk gebaseer was op oorspronklike Mozart materiaal maar gekonstrueer is deur 'n minder vaardige komponis.


Angelique Rockas is 'n Grieks-Suid-Afrikaanse aktrise; 'n pionier van multirassige en multinasionale teaterproduksies in Londen gedurende die dekade van 1980. Die naam van haar teatermaatskappy was Internationalist Theatre met Athol Fugard as beskermheer Rockas het van die Katolieke Skool van St Dominic in Boksburg matrikuleer. Sy het 'n B.A. (Hons) graad in Engelse letterkunde aan die Universiteit van die Witwatersrand verwerf. Een van die groot invloede in haar jeug was die legendariese George Bizos, die Griekse prokureur van Nelson Mandela. Rockas het toneelspel by die dramaskool van die Universiteit van Kaapstad studeer, onder die leiding van prof. Robert Mohr. Reza de Wet was 'n tydgenoot .Uiteindelik het Rockas met 'n verwysingsbrief van die groot Afrikaanse akteur Cobus Rossouw, Suid-Afrika vir die Verenigde Koninkryk verlaat. In Londen het Rockas haar loopbaan by Theatro Technis begin. Sy het Medea van Euripides, Griekse teater, en Io in Prometheus Geboeid van Aischylos onder die leiding van George Eugeniou vertolk. Angelique Rockas se eerste onderneming in teaterproduksie was die opvoering van Dis jammer sy is 'n hoer van John Ford, met Declan Donnellan as regisseur.


Gorgonzola is ’n Italiaanse bloukaas wat van onafgeroomde koeimelk gemaak word. Dit kan botteragtig maar ferm wees, asook krummelrig en taamlik sout, met ’n skerperige smaak vanweë die blou are. Die kaas word vandag hoofsaaklik in die Noord-Italiaanse streke Piëmont en Lombardye vervaardig. Volroommelk word gebruik en bakterieë en spore van die swam Penicillium glaucum word bygevoeg. Soms word Penicillium roqueforti, wat in die maak van Roquefort gebruik word, ook bygevoeg. Die wei word dan verwyder en die wrongel teen lae temperature verouder. Tydens die verouderingsproses word metaalpenne vinnig ingesteek en verwyder; dit skep lugkanale, wat toelaat dat die skimmel groei en die kaas sy kenmerkende blou are gee. Gorgonzola word gewoonlik tussen drie en vier maande verouder. Die lengte van die verouderingsproses bepaal hoe hard dit word; dit word harder hoe ryper dit word. Daar is twee soorte gorgonzola, wat afhang van hul ouderdom: gorgonzola dolce (ook soet gorgonzola genoem) en gorgonzola piccante. Volgens Italiaanse wetgewing kan net kase wat in sekere provinsies gemaak word, die naam gorgonzola hê. Gorgonzola kan op baie maniere geëet word.


GaMoloi is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek GaMoloi". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Epictetus (Grieks: Ἐπίκτητος) was 'n stoïstiese filosoof uit die 1ste eeu n.C. Hy leef van ongeveer 50 tot 130 n.C. Saam met ander Romeinse filosowe soos Lucius Annaeus Seneca en Marcus Aurelius word Epictetus beskou as een van die leidende figure in die filosofie in die eerste eeu na Christus. Epictetus se etiese opvattings is opmerklik konsekwent en kragtig en sy onderrigmetodes besonder effektief. Epictetus hou homself veral besig met integriteit, selfdissipline en persoonlike vryheid, wat hy bepleit deur van sy studente te eis dat sy twee sentrale idees grondig ondersoek moet word: die eienskap wat hy "wilsbesluit" (prohairesis) noem en die korrekte gebruik van indrukke (chrēsis tōn phantasiōn). Epictetus beweer dat filosofie nie slegs 'n teoretiese dissipline is nie, maar wel 'n lewenswyse. Hy glo dat alle eksterne gebeure deur die noodlot bepaal word en mense dus daarop geen invloed het nie. 'n Mens sal alles wat gebeur kalm en nugter moet aanvaar. Maar almal is wel verantwoordelik vir hul eie dade, wat ons deur streng selfdissipline sou moet ondersoek en beheers.


Li Zhenshi (geboren 29 Oktober 1949) is 'n Chinese manstafeltennisspeler en afrigter. Hy het tussen 1974 en 1981 verskeie medaljes in enkel-, dubbel- en spanbyeenkomste by die Asiatiese Tafeltenniskampioenskap en die Wêreld Tafeltenniskampioenskap gewen. Na uittrede uit kompetisie het Li en sy vrou, Zhang Li, na die Verenigde State getrek, waar hulle die “World Champions Table Tennis Academy” in San Jose, Kalifornië, bestuur. Li Zhenshi was die afrigter van die Amerikaanse nasionale span wat 'n bronsmedalje by die 1995 Wêreldbekertoernooi gewen het. Hy het ook die VSA-span by die Olimpiese Spele in 1996 afgerig. "argiefkopie". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Februarie 2014. Besoek op 20 September 2017. "argiefkopie". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Oktober 2018. Besoek op 20 September 2017.


Paul Petard (1912-1980) was 'n Franse plantkundige wat gespesialiseer het in die studie van inheemse plante van Frans-Polynesië. Sy boek "Petard botaniese plantensiklopedie" (Engels: "Petard Botanical Plant Encyclopedia") word steeds wyd gebruik as 'n verwysing, en bevat baie inligting oor tradisionele toepassings van Tahitiese Noni-sap. Hy het 'n doktorsgraad in aptekerswese gehad.


Die Queensrivier is 'n klein sytak van die Suidkaaprivier, op sy beurt weer 'n tak van die Krokodilrivier in Mpumalanga in Suid-Afrika. 25°43′48″S 31°00′18″O / 25.730097°S 31.00503°O / -25.730097; 31.00503 Hierdie Mpumalanga-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Alexanderspruit is 'n takrivier van die Krokodilrivier in Mpumalanga in Suid-Afrika. Dit vloei in die Kwenadam in. Die spruit en die Kwenadam lê direk langs die R36-pad tussen die Bambi Country Lodge en Lydenburg. 25°19′15″S 30°23′15″O / 25.3208°S 30.3875°O / -25.3208; 30.3875 Hierdie artikel is (gedeeltelik) vertaal uit die Cebuano Wikipedia. Sien bron. Hierdie Mpumalanga-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Statsrivier is 'n takrivier van die Krokodilrivier in Mpumalanga in Suid-Afrika. Dit vloei suid- tot suidooswaarts, voordat dit digby die N4-snelweg by die Krokodilrivier aansluit. 25°15′09″S 30°39′51″O / 25.25257°S 30.66424°O / -25.25257; 30.66424 25°25′33″S 30°47′29″O / 25.42584°S 30.79125°O / -25.42584; 30.79125 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die nasionale vlag van Suid-Korea is op 15 Augustus 1948 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n enkele wit baan met ’n rooi-en-blou taeguk (’n simbool wat balans voorstel) in die middel en ’n trigram gaande na elke hoek van die vlag. Die vlag se wit veld is ’n tradisionele kleur in die Koreaanse kultuur. Wit was in die 19de eeu ’n algemene verskynsel in die kleredrag van Koreane; dit kom steeds voor in kontemporêre weergawes van tradisionale Koreaanse kledingstukke soos die hanbok. Die kleur stel vrede en reinheid voor. Die skyf in die middel van die vlag is afgelei van die filosofie van jin en jang en stel balans in die heelal voor. Die rooi helfte stel positiewe kosmiese kragte voor terwyl die blou helfte die teenoorstaande negatiewe kosmiese kragte voorstel. Die trigramme stel saam beweging en harmonie voor as grondbeginsels. Elke trigram (hangeul: 괘 [gwae]; hanja: 卦) stel een van die vier klassieke elemente voor, soos hieronder uiteengesit: Die wydte-hoogteverhouding van die vlag is 3:2. Daar is vyf afdelings van die vlag: die taeguk en die vier staafgroeperings.


Die Hannover CL.II is 'n Duitse dubbeldekker, tweesitplek vegvliegtuig wat as 'n veeldoelige vliegtuig gebruik was tydens die Eerste Wêreldoorlog. Vroeg in 1917 het die Duitse Lugministrie 'n spesifikasie uitgereik vir 'n nuwe kategorie vliegtuig: die CL kategorie. Dit spesifiseer 'n tweesitplek vliegtuig wat nie meer as 750 kg mag weeg nie. Die eerste prototipe deur Hannoversche Waggonfabrik ontwikkel was vir 'n ontwerp deur Hermann Dorner wat die CL.II genoem is. Die ontwerp was vir 'n klein, kompakte dubbeldekker met 'n 180 perdekrag Argus As.III motor. Die stertvin en hoogteroer was 'n unieke ontwerp: die hoogteroer het twee vlerke gehad. Die produksie modelle se onderste vlerk het groter dihedrale hoek (dit is die hoek van die vlerk met romp) gehad en die boonste gedeelte van die stertvin was meer gerond. Daar was 439 CL.II's vervaardig; dit is onseker of die CL.II's vervaardig deur L.F.G. hierby ingereken is. Hulle was die CL.IIa genoem. Die CL.II's is in Desember 1917 in diens gestel. Hulle was toegerus met een Spandau masjiengeweer, voor in die middel en ook 'n Parabellum masjiengeweer op 'n ring wat die verkenner kon gebruik.


Die Gemeenskaplike Monetêre Gebied, kort GMG (Engels: Common Monetary Area, CMA), is 'n monetêre unie tussen die Suider-Afrikaanse lande Lesotho, Namibië, Suid-Afrika en Eswatini. In hierdie vier lande is die Suid-Afrikaanse rand 'n wettige betaalmiddel, hoewel Lesotho (Loti), Namibië (Dollar) en Eswatini (Lilangeni) ook hul eie betaalmiddels gebruik. Hulle word egter gelykgestel aan die rand met een-tot-een-wisselkoerse, en daar is geen onmiddellike vooruitsig vir verandering nie. Buitelandse valuta-regulasies en monetêre beleid regdeur die GMG word basies deur die Suid-Afrikaanse Reserwebank besluit, met baie beperkte grade van vryheid vir die kleiner lidlande. Die Gemeenskaplike Monetêre Gebied se amptelike taal is Engels. Die Gemeenskaplike Monetêre Gebied het in Julie 1986 in werking getree en het sy oorsprong in die Rand Monetêre Gebied (RMG), wat in Desember 1974 deur Suid-Afrika, Lesotho en Eswatini gestig is. Die RMG is in Februarie 1992 deur die hedendaagse GMG vervang nadat Namibië amptelik aangesluit het. Suider-Afrikaanse Doeane-unie Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap (en) "SWAZILAND BUSINESS YEAR BOOK 2005".


Die Universiteit van Washington (Engels: University of Washington) is 'n universiteit geleë in Seattle, Washington, Verenigde State. Dit is in 1861 gestig. (en) "The University of Washington's Early Years". No Finer Site: The University of Washington's Early Years On Union Bay. University Libraries. University of Washington. Besoek op April 29, 2015. (en) UW se webtuiste Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


KwaTshatshu is 'n swart woonbuurt buite Oos-Londen, in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit val onder beheer van die Buffalo City Metropolitaanse Munisipaliteit. Lys van dorpe in Suid-Afrika Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nompumelelo is 'n swart woongebied wes van Oos-Londen, in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit val onder beheer van die Buffalo City Metropolitaanse Munisipaliteit. Lys van dorpe in Suid-Afrika Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Kotsiri is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Kotsiri". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


João Maria Prates Lopes Santos Maneira of net João Maria Maneira (gebore op 13 September 1995) ’n portugees akteur.


Thoto is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Thoto". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Prapimporn Karnchanda (Thai: ประพิมพ์พร กาญจันดา) is 'n Thai aktrise. Sy is veral bekend vir haar rol as Chenne in Blood Monkey [en] Night Falcon Bat Hunter, 2006 as Pim Blood Monkey, 2007 as Chenne The King Cobra, 2008 as Ying Narinthorn The Lady (rolprent) [en], 2008 as Daw Khin Kyi Boy Golden, 2013 as Nanette Prapimporn Karnchanda (DigiGuide) The Lady (Michelle Yeoh Web Theatre) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Atorvastatien, bemark onder die handelsname Lipitor, Aspavor, Lipogen onder andere, is 'n lid van die medikasieklas bekend as statiene, wat hoofsaaklik gebruik word as 'n lipied-verlagingsmiddel en vir die voorkoming van gebeure wat verband hou met kardiovaskulêre siekte. Soos alle statiene, werk atorvastatien deur die inhibering van HMG-CoA reduktase, 'n ensiem gevind in die lewer weefsel wat 'n belangrike rol speel in die produksie van cholesterol in die liggaam. Die primêre gebruik van atorvastatien is vir die voorkoming van kardiovaskulêre siekte en vir die behandeling van dislipidemie (abnormale hoeveelheid lipiede, bv. trigliseriede en cholesterol, in die bloed). Dislipidemie sluit in hipercholesterolemie, familiale hipercholesterolemie, hipertriglseridemie en disbetalipoproteïenemie. Primêre voorkoming van hartaanvalle, beroerte, en die behoefte vir hartvatomleidingsprosedures in pasiënte met risikofaktore soos ouderdom, rook, hoë bloeddruk, lae HDL-C, en'n familiegeskiedenis van vroeë hartsiekte, maar wie nog nie klinies duidelike koronêre hartsiekte ontwikkel het nie. Sekondêre voorkoming van miokardiale infarksie, beroerte, onstabiele angina, en hartvatomleiding in persone met gevestigde koronêre hartsiekte.


Johannesburg Stad Parke is 'n Nie-winsgewende maatskappy ingestel kragtens Artikel 21 van die Suid-Afrikaanse maatskappywet en ten volle besit deur die Stad van Johannesburg. Dit is getaak met die instandhouding van begraafplase, parke, groen gebiede en bome rondom Johannesburg. Johannesburgse Botaniese Tuin, Emmarentia Delta Park, Blairgowrie Warboel Park, Linksfield The Wilds Munisipale Natuurreservaat, Houghton Rietfontein Natuurreservaat, Paulshof Melville Koppies Natuurreservaat, Melville Kloofendal-natuurreservaat, Roodepoort Pioneer Park/Wemmer Pan, Rosettenville Bygewoon Thokoza Park, Soweto Johannesburg Beskermde gebiede van Suid-Afrika "Custodians of Joburg's green heritage". Johannesburg City Parks. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2008-10-10. Besoek op 2008-09-29. Proposed Extension of the Eikenhof Regional Cemetery. Bohlweki Environmental (2007-06-21). URL besoek op 2008-09-29. Visser, Emily (29 September 2008). "City trees get in shape for summer" (in Engels). City of Johannesburg. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 September 2008. Besoek op 29 September 2008. Amptelike webwerf Geargiveer 18 Desember 2017 op Wayback Machine


Norman Mailer (31 Januarie 1923 – 10 November 2007) was een van die veelsydigste en mees ekstroverte naoorlogse Amerikaanse skrywers. In sy romans, verhale, essays, artikels en films gee hy in 'n groot verskeidenheid van style 'n indringende beeld van sy oorwegend negatiewe siening van die VSA. Norman Mailer is op 31 Januarie 1923 in Long Branch, New Jersey, gebore. Hy het in Brooklyn grootgeword, in die vliegtuigboukunde aan die Universiteit van Harvard gestudeer en het tydens die Tweede Wêreldoorlog aan die Japanse front diens gedoen. Ná die sukses van sy roman The Naked and the Dead, het hy hom heeltyds op skryfwerk toegelê. Hy was 'n stigterslid van die New Yorkse ondergrondse weekblad The Village Voice en het in New York 'n stormagtige, boheemse lewe gelei. Hy het met die Amerikaanse verkiesingspolitiek gespot deur hom as kandidaat te stel vir die burgemeesterskap van New York (hy het verloor) en kritiese artikels geskryf oor omstrede gebeurtenisse tydens die presidentskap van John F. Kennedy en Lyndon B. Johnson. In 1968 het hy sy eerste films, Wild 90 en Beyond the Law, gemaak, gevolg deur Maidstone in 1970.


Leo Weinthal was 'n Suid-Afrikaanse joernalis. Hy is in 1865 in Graaff-Reinet gebore. Hy was verbonde aan nuusblaaie in die vroeë Johannesburg en Pretoria. Hy was die redakteur van die Krugergesinde Engelse tydskrif, Press en korrespondent vir The Times, Daily Telegraph en Reuters. Hy was 'n intieme vriend van president Paul Kruger. Na die Tweede Vryheidsoorlog vestig hy hom in Engeland en stig in 1902 die African World. Hy het The Story of the Cape to Cairo Rail and River Route in 1923 in vyf boekdele gepubliseer. Hy is in 1930 oorlede. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Sir William Henry Solomon (1852 – 1930) was 'n Hoofregter van die Unie van Suid-Afrika. Hy is in 1852 in Bedford, Oos-Kaap, gebore. Hy studeer aan Lovedale, die South African College en Cambridge. In 1877 word hy advokaat by die Inner Temple en begin die volgende jaar in die Kaapkolonie praktiseer. Hy was ook 'n tyd lank in Kimberley waar hy in 1887 regter word. Nege jaar later is hy verplaas na die Oostelike Distriktehof van Grahamstad. Na die Tweede Vryheidsoorlog word hy regter vir die pasgestigte Hooggeregshof van Transvaal en in 1910 een van die oorspronklike regters van die Appélafdeling in Bloemfontein. In 1927 word hy Hoofregter en tree af in Oktober 1929. Hy is op 23 Junie 1930 in Wallis oorlede. Hy word beskou as een van die grootste regsgeleerdes wat Suid-Afrika nog opgelewer het. Hoofregter van Suid-Afrika Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Sir Michael Henry Gallwey (1826 – 1912) was 'n Hoofregter van die Natalse Hooggeregshof. Hy is op 30 Oktober 1826 gebore in die graafskap Cork, Ierland. Hy ontvang opleiding aan die Trinity College, Dublin, en word in 1853 toegelaat tot die Ierse balie. Hy arriveer in 1854 in Natal. Hy praktiseer in Pietermaritzburg tot 1857 en word aangestel as Prokureur-generaal. In 1890 word hy Hoofregter van die Natalse Hooggeregshof en tree af in 1891. Hy is oorlede op 25 Julie 1912 in Pietermaritzburg. Hoofregter van Suid-Afrika Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Zwelidumile Geelboi Mgxaji Mslaba “Dumile” Feni (21 Mei 1942 – 1991) was ’n Suid-Afrikaanse kontemporêre beeldende kunstenaar wat vir sy sketse, skilerye en beeldhouwerke bekend was. Hy word as een van die pioniers van die sogenaamde township-kuns in Suid-Afrika beskou. Dumile se kuns is baie emosioneel en is 'n regstreekse kommentaar op die destydse Apartheidsbeleid in Suid-Afrika. Hy het ook modelleerwerk, veral figure in terra-cotta, gedoen. Dumile is in 1942 in Worcester in die Wes-Kaap gebore. Sy moeder is oorlede toe hy 6 jaar oud was en hy het saam met sy gesin eers na Kaapstad en 5 jaar later na Johannesburg verhuis. Sy uitsonderlike kunstalent is egter eers in 1964 "ontdek" terwyl hy mediese behandeling in 'n Johannesburgse hospitaal ontvang het. 'n Jaar later het hy sy eerste eenmanuitstalling gehou en in 1967 het hy Suid-Afrika op die Sao Paulo-Biënnale verteenwoordig. Hy is in 1968 na die buiteland en het nie na Suid-Afrika teruggekeer nie. Hoewel Dumile 'n goeie beeldhouer is, is hy beter bekend om sy grafiese werk.


Johannes Stephanus Marais (1919 – 2009), bekend as Jan S. Marais was 'n Suid-Afrikaanse finansier. Hy is op Fraserburg op 23 April 1919 gebore en ontvang opleiding aan die Universiteit van Stellenbosch. In Januarie 1943 sluit hy aan by die Federale Volksbeleggings-groep en stig in 1954 die Trust Bank van Afrika. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Lobet Gott in seinen Reichen, BWV 11, is 'n oratorium deur Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Wer Dank opfert, der preiset mich, BWV 17, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ich hatte viel Bekümmernis, BWV 21, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Wer weiß, wie nahe mir mein Ende?, BWV 27, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Der Himmel lacht! Die Erde jubilieret, BWV 31, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Freestyle Script is 'n font, ontwerp deur Martin Wait in 1981. Die vetgedrukte weergawe van Freestyle Script is ontwerp in 1986. Die uitgewers van hierdie font is Adobe, ITC en Letraset. Freestyle Script het 4 weergawes: Regular, Bold, SH Reg Alt, en SB Reg Alt. "Freestyle Script Font Family". Fonts.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 April 2019. Besoek op 3 April 2018.


Die 2018 Formule Een Franse Grand Prix het op 24 Junie 2018 op die Paul Ricard-renbaan plaasgevind. Die was die agtste wedren van die kampioenskapseisoen gewees, en die eerste keer wat die Franse Grand Prix sedert 2008 gehou is. Dit was die sewe-en-tagtigste uitgawe van die Franse Grand Prix, en die 58ste keer wat dit 'n been van die Formule Eenwêreldkampioenskap gevorm het sedert die reeks se ontstaan in 1950. Pirelli verskaf die volgende bande in Frankryk: (nl) Hartley begin heelagter op Paul Ricard, nadat hy reeds meer as sy toegelate aantal enjins gebruik het.


In 1589-92 het die Italiaanse wetenskaplike Galileo Galilei (toe professor van wiskunde by die Universiteit van Pisa), volgens 'n biografie deur Galileo se leerling Vincenzo Viviani, wat hy in 1654 saamgestel en in 1717 gepubliseer het, twee sfere met verskillende massas uit die Skewe Toring van Pisa laat val om te wys dat die tyd wat hulle neem om te val, onafhanklik is van hulle massa. Deur hierdie eksperiment, sou Galileo kwansuis ontdek het dat alle voorwerpe met dieselfde versnelling val, wat sy voorspelling waar sou bewys het, en terselfdertyd Aristoteles se teorie van swaartekrag verkeerd sou bewys, aangesien dit sê dat die spoed van 'n voorwerp wat val eweredig is aan sy massa. Teen die tyd dat die eksperiment volgens Viviani plaasgevind het, het Galileo egter nog nie die finale weergawe van sy wet van vrye val geformuleer nie. Hy het wel 'n vroeër weergawe bereik wat voorspel het dat liggame van die dieselfde materiaal wat deur dieselfde medium val, dieselfde spoed sou hê. Dit staan in teenstelling met Aristoteles se leerstelling dat swaar voorwerpe vinniger as ligteres val, in direkte verhouding tot hulle gewig.


Sauqueville is 'n Franse dorp in die département Seine-Maritime (région Normandië), suid van Dieppe, met sowat 400 inwoners (2014). Die dorp is geleë in die Pays de Caux, op die linkeroewer van die Scierivier.


Adjoña was die Mencey Guanche (koning) van die Menceyato de Abona wat op die eiland Tenerife geregeer het tydens die verowering van die Kanariese Eilande in die 15de eeu. Teen 1490 het Adjoña 'n vredesooreenkoms met die goewerneur van Gran Canaria, Pedro de Vera, onderteken en die ooreenkoms met Alonso Fernández de Lugo in 1494 kort ná sy eerste landing bekragtig. Hy het sy menceyato in vrede laat toekyk tydens die verowering van die eilande. Conquista y antiguedades de las islas de la Gran Canaria y su descripción, con muchas advertencias de sus privilegios, conquistadores, pobladores, y otras particularidades en la muy poderosa isla de Tenerife (Tradisionele Spaans :"La conquista e i reperti delle isole Gran Canaria con la loro descrizione, sui privilegi, i conquistatori, i coloni, e altre caratteristiche della potente isola di Tenerife") Abreu y Galindo, J. de, Historia de la conquista de las siete islas de Canarias, en A. Cioranescu (ed) Goya ediciones, Tenerife, 1977 ISBN 84-400-3645-0.


Romen was die koning guanche (Mencey) van die Menceyato de Daute op die eiland Tenerife geregeer het tydens die verowering van die Kanariese Eilande in die 15de eeu. Die mencey Romen het saam met Bencomo teen die Castiliaanse inval, sy menceyato een van die oorlogsbande. Sommige historici, gebaseer op Antonio de Viana, wys egter daarop dat hulle weier om hom met Bencomo te verraai omdat hy nie wil ondergaan dat die menigte van Taoro die res in die wedstryd gerig het nie. Conquista y antiguedades de las islas de la Gran Canaria y su descripción, con muchas advertencias de sus privilegios, conquistadores, pobladores, y otras particularidades en la muy poderosa isla de Tenerife (Trad.Spa :"La conquista e i reperti delle isole Gran Canaria con la loro descrizione, sui privilegi, i conquistatori, i coloni, e altre caratteristiche della potente isola di Tenerife") Abreu y Galindo, J. de, Historia de la conquista de las siete islas de Canarias, en A. Cioranescu (ed) Goya ediciones, Tenerife, 1977 ISBN 84-400-3645-0.


Die Langbeenstekelkreef (Panulirus longipes) is 'n stekelkreef wat voorkom in die westelike Stille Oseaan en die Indiese oseaan. Dit kom voor aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die Oos-Kaap asook die Indonesië en Maledive-eilande. Die seedier word tot 35 cm lank en is oranje-rooi van kleur met klein room kleurige kolletjies op. Die karapaks is doringagtig en daar is twee skerp horings tussen die oë wat voorwaarts wys. Die stert is plat (ongeskulp) met kenmerkende wit kolle aan die kante. Die lang bene is oranje-rooi met nou wit bande om. Die dier leef in skeure op riwwe in vlak water tot water wat 40 m diep is. Dit is naglewend en is alleenlopend. Dit is 'n omnivoor en aasdier wat op vis, slakke, skaaldiere, wurms en sekere plant spesies vreet. Dit kom algemeen voor en is bedreigd in sekere areas. The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa, deur Dennis King & Valda Fraser, Struik Nature, 2014. ISBN 978-1-77584-018-3 "Panulirus longipes". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies.


Die 2006 Formule Een Japannese Grand Prix is op 8 Oktober 2006 op die Suzuka Internasionale Renbaan in Japan gehou. Dit was die sestiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Fernando Alonso in sy Renault gewen.


Unser Mund sei voll Lachens, BWV 110, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Du Friedefürst, Herr Jesu Christ, BWV 116, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


John Evan Baldwin FRS (6 Desember 1931 - 7 Desember 2010) het vanaf 1954 by die Cavendish Astrofisika Groep (voorheen die Mullard Radio Astronomy Observatory) gewerk. Hy het 'n sleutelrol gespeel in die ontwikkeling van interferometrie in radio-astronomie, en later astronomiese optiese interferometrie en gelukkige beeldvorming (Engels: lucky imaging). Hy het die eerste kaarte van die radio-uitsending van die Andromeda-sterrestelsel en die Perseus-groep gemaak, en die eienskappe van baie aktiewe sterrestelsels gemeet. In 1985 het hy die eerste Aperture Masking Interferometry waarnemings uitgevoer, en toe die konstruksie en werking van die Cambridge Optical Aperture Synthesis Telescope gelei, en die lucky imaging metode ontwikkel. In 2001 is die Jackson-Gwilt-medalje aan hom toegeken vir sy tegniese bydraes tot die interferometrie en diafragmasintese. Hy het in 1949 as 'n lid van Queen's College, Cambridge, gematrikuleer en is sedert 1999 'n Lewensgenoot van die Kollege. Sterrekunde Astrofisika - John Baldwin's page at the MRAO - Photo of John Baldwin with Jan Hendrik Oort, Bob Rubin and Vera Rubin Longair, M. S. (2011). "John Evan Baldwin.


Frederik II (1 Julie 1534 - 4 April 1588) was van 1559 tot met sy dood koning van Denemarke en Noorweë en Hertog van Sleeswyk. Hy was die seun van Christiaan III en Dorothea van Sakse-Lauenburg. Anders as sy pa het hy sterk militêre ideale gehad. Reeds as jong man het hy bevriend geraak met Duitse oorlogsprinse. Kort ná sy troonbestyging, in die somer van 1559, het hy sy eerste oorwinning behaal met die verowering van Dithmarschen in Sleeswyk-Holstein. Sy mededinging met Swede om oorheersing in die Baltiese streek het in 1563 gelei tot die Sewejarige Oorlog, die hoofkonflik van sy bewind. Hy het Swede vergeefs probeer verower; dié is regeer deur sy neef, koning Erik XIV. Dit het ontwikkel in ’n uiters duur oorlog waarin Noorweë byna verloor is. Die konflik het sy verhouding met sy adellike raadgewers geskaad, maar die Sture-moorde op 24 Mei 1567 deur die waansinnige koning Erik XIV in Swede het gehelp om die situasie in Denemarke te stabiliseer. Nadat Erik se opvolger, Johan III van Swede, geweier het om ’n vredesverdrag te aanvaar wat Denemarke bevoordeel, het die oorlog voortgesleep totdat dit beëindig is deur ’n status quo-vrede met die Verdrag van Stettin (1570).


Die taalkundige term Oostenrykse Duits verwys na die standaardvariëteit van Duits in Oostenryk. Hieronder val sowel variëteite van Duits wat eie is aan streke van Oostenryk of die hele land, mits hulle as deel van die standaardtaal beskou word, asook taalvorme wat met aangrensende gebiede in Duitsland, Switserland en Suid-Tirol gedeel word. Oostenrykse Duits deel baie kenmerke met Oud-Beiere (van waar Oostenryk oorspronklik gekoloniseer is) en Suid-Tirol wat eers ná die Eerste Wêreldoorlog van Oostenryk afgeskei is. Die huidige Oostenrykse deelstaat Vorarlberg vorm 'n uitsondering aangesien dit by die Alemanniese dialekgebied behoort (vroeë setlaars het uit dié streek gekom) en sodoende taalkundige ooreenkomste met Alemanniese Switserland en Suidwes-Duitsland toon. In die loop van die geskiedenis het Oostenryk, afhangende van die heersende politieke en kulturele omstandighede, 'n aktiewe of passiewe rol in die ontwikkeling van die Duitse taal gespeel. Werke, wat gedurende die Oudhoogduitse tydperk tussen die 8ste en 11de eeu in Oostenrykse kloosters soos Mondsee ontstaan het, word onder die oudste taalkundige monumente in die Duitse taalgebied gereken. Gedurende die Hoë Middeleeue was die Suid-Duitse taalgebied die drywende krag agter die ontwikkeling van Duits.


Tue Rechnung! Donnerwort, BWV 168, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis Lys van komposisies van Johann Sebastian Bach Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Ketose is 'n monosakkaried met een ketoongroep per molekuul. Die eenvoudigste ketose is dihidroksiasetoon, wat slegs drie koolstofatome het, en dit is die enigste een wat geen optiese aktiwiteit toon nie. Alle monosakkaried ketoses is reduserende suikers, want hulle kan tautomeriseer na aldoses via 'n aldol tussenproduk, en die gevolglike aldehiedgroep kan geoksideer word, byvoorbeeld in Tollens se toets of Benedict se toets. Ketoses wat gebind is in glikosides, byvoorbeeld in die geval van die fruktose gedeelte van sukrose, is nie-reduserende suikers. Alle ketoses wat hier gelys is, is 2-ketoses, met ander woorde, die karbonielgroep is op die tweede koolstofatoom vanaf die punt: Trioses: dihidroksiasetoon Tetroses: eritrulose Pentoses: ribulose, xilulose Hexoses: fruktose, psikose, sorbose, tagatose Heptoses: sedoheptulose Ketoses en aldoses kan chemies onderskei word met Seliwanoff se toets, waar die monster met suur en resorsinol verhit word. Die toets berus op die dehidrasiereaksie wat meer vinnig in ketoses plaasvind: waar aldoses stadiger reageer, en 'n ligte pienk kleur gee, reageer ketoses vinniger en sterker, om 'n donkerrooi kleur te gee.


Piet van Maarleveld (10 Oktober 1928 – 19 Oktober 2017, algemeen bekend as Piet Fotokuns) was ’n legendariese fotograaf in Potchefstroom wat na raming sowat 1 miljoen foto's geneem het, waarvan sowat 250 000 vir die destydse PU vir CHO, wie se amptelike fotograaf hy van 1983 tot 1990 was, hoewel hy sedert 1959 universiteitsfoto's op die dorp geneem het. Dié kwartmiljoen foto's word in die NWU-argief as die Piet Fotokuns-versameling bewaar. Van Maarleveld is in Alkmaar, Nederland, gebore. In 1952 het hy na Suid-Afrika gekom op aanbeveling van sy broer, wat toe reeds na die land geïmmigreer het. Van Maarleveld het eers op Vereeniging en daarna op Sasolburg gaan werk. Eers sowat twee jaar ná sy immigrasie het hy sy verloofde, Ina (nooiensvan nie bekend), na Suid-Afrika laat kom. Hulle moes binne drie maande ná haar koms trou, so nie sou sy moes teruggaan Nederland toe. In 1958 het hy na Potchefstroom gegaan om aan die PU vir CHO te studeer.


Galileo se skip verwys na twee fisika-eksperimente, 'n gedagte-eksperiment en 'n werklike eksperiment, deur Galileo Galilei, die 16de en 17de eeuse fisikus, sterrekundige, en filosoof. Die eksperimente is geskep om die idee van 'n roterende Aarde te ondersteun teenoor die heersende geloof in 'n stilstaande Aarde met die Son en die planete en sterre wat rondom wentel. 'n Argument wat op daardie stadium gebruiklik was, was dat indien die aarde sou roteer, daar waarneembare uitwerkings op die bane van projektiele of vallende liggame sou wees. In 1616, nadat Galileo reeds bekommerd geraak het dat hy 'n teiken van agterdog deur die Inkwisisie was, het hy 'n brief van Monseigneur Francesco Ingoli ontvang met 'n lys wetenskaplike en teologiese argumente teen Copernikanisme. As deel van 'n lang antwoord in 1624, het Galileo die eksperiment beskryf waar 'n klip laat val word vanaf die mas van 'n skip wat eweredig voortbeweeg, om te kyk of die klip by die basis van die mas of agter dit op die dek land.


Saeko Saeko (紗栄子, Saeko? born 16 November 1986) (紗栄子, gebore 16 November 1986) is 'n Japannese aktrise, model en TV-persoonlikheid wat 'n aantal ondersteunende rolle in films en tv-dramas gehad. Op November 11, 2007, het sy met Yu Darvish getrou. Die twee het die 11/11 datum gekies omdat 11 haar eggenoot Yu se nommer is. Hulle het hul formele troue in Hawaii in Januarie 2008 gehad. Hulle het twee seuns, maar is geskei in 2012. In 2010, 'n laat druk van die Japannese kiesers het Saeko Darvish (sy was nommer 5) die titel van bofbal se mooiste Vrou vir 2010 gegee. Saeko is gebore op 16 November, 1986 in Miyazaki, Miyazaki. Sy is 'n gegradueerde van Horikoshi Hoë Skool 'n private hoërskool in Nakano, Tokio, bekend vir die feit dat  baie Japannese bekendes dit bygewoon het. Sy was 'n mede-gasheer vir die jaarlikse "Girl Pop Factory" vertoning in die somer van 2004.


Die Hansa-Brandenburg W.19 was 'n dubbeldekker Duitse veg vliegboot wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Dié vliegtuig was ontwikkel uit die Hansa-Brandenburg W.12. Daar was slegs 54 eenhede van die vliegtuig gebou. Produksie het begin in November 1917 en die eerste eenhede was in Januarie 1918 in diens gestel. Die W-19 was ontwerp om langer in die lug te kan bly as die W-12. Dit vlerke was meer stomp en 2.60 m langer, die romp was 1.05 m langer, die stertvlerke was verbeter en dit was toegerus met 'n 240 perdekrag Maybach MbIV motor. Al die eenhede behalwe die eerste drie was toegerus met twee Spandaue masjiengewere en een was toegerus met 'n eksperimentele 20 mm Becker-kanon in die verkenner se kajuit. Die W.19 kon vir 5 ure in die lug bly en baie patrolliewerk saam met die Hansa-Brandenburg W.12 gedoen. Hulle het vooruitgegaan en die kleiner vliegtuig gaan haal indien enige teikens geidentifiseer is. Beide hierdie twee vliegtuie was gerespekteer deur die Britse Vloot langs die kus van Vlaandere en oor die Noordsee en het in diens gebly tot die vredesluiting in November 1918.


Die Isla del Congreso (in Afrikaans: Kongreseiland) is 'n eiland geleë in die Chafarinas-eilande, 'n argipel geleë 4 kilometer van die kus van Afrika. Die eiland behoort aan Spanje, en het 'n oppervlakte van 0,256 km². Die eiland is onbewoon. Dit het 'n paar hase en 'n duifkolonie. Die weskus is baie ontoeganklik, met baie steil kranse, terwyl die ooskus meer toeganklik is. Die eiland is baie klipperig, met baie min gras of plante. Daar is een bevaarbare ondergrondse grot. Guo, Rongxing (2006). Territorial Disputes and Resource Management: A Global Handbook. Nova Publishers. p. 80. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Akademie Reformatoriese Opleiding en Studies (Aros) is ŉ Christelike private hoër onderwysinstelling wat onderwysers oplei in Afrikaans. Die rektor is sedert 1 Junie 2019 prof. Rikus Fick. B.Ed in Grondslagfase - onderrig in graad R tot graad 3 B.Ed in Intermediêre Fase - Wiskunde en Natuurwetenskappe B.Ed in Intermediêre Fase - Lewensvaardighede en Sosiale Wetenskappe B.Ed Senior Fase en Verdere Onderwys en Opleiding - Tale B.Ed Senior Fase en Verdere Onderwys en Opleiding - Ekonomiese en Bestuurswetenskappe B.Ed Senior Fase en Verdere Onderwys en Opleiding - Natuurwetenskappe NGOS Senior Fase en Verdere Onderwys en Opleiding - Tale NGOS Senior Fase en Verdere Onderwys en Opleiding - Ekonomiese en Bestuurswetenskappe NGOS Senior Fase en Verdere Onderwys en Opleiding - Natuurwetenskappe Diploma in Graad R-Onderrig "Aros huldig nuwe rektor amptelik in". Maroela Media. 19 Julie 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 September 2019. Besoek op 19 Julie 2019. Amptelike webwerf


Die Natuurhistoriese Museum van Denemarke is 'n natuurhistoriese museum geleë in Kopenhagen, Denemarke. Dit is geskep as 'n samesmelting van Kopenhagen se Dierkundige Museum, Geologiese Museum, Botaniese Museum, Sentrale Biblioteek en Botaniese Tuine op 1 Januarie 2004. Dit is geaffilieer met die Universiteit van Kopenhagen. Op 31 Mei 2012 is die wenner van 'n kompetisie vir 'n nuwe en gesentraliseerde museum op die terrein van die Botaniese Tuin bekend gemaak. Gedurende 2013-2017 sal die firma Lundgaard og Tranberg Arkitekter en die argitek Claus Pryds hul visie vir Denemarke se natuurhistoriese museum tot stand bring. Amptelike webwerf "University of Copenhagen to become a campus university" (in Engels). University of Copenhagen. 27 April 2006. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Julie 2007. Besoek op 29 Februarie 2012. New Natural History Museum. http://nyt.snm.ku.dk/english/ Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Leonard Plukenet (1641-1706) was 'n Engelse plantkundige, Professor in Plantkunde en tuinier van koningin Mary. Plukenet het Phytographia (Londen, 1691-1692) in vier dele gepubliseer waarin hy seldsame eksotiese plante beskryf en geïllustreer het. Dit is 'n baie geïllustreerde werk van meer as 2 700 figure en word gereeld in boeke en referate vanaf die 17de eeu tot die hede aangehaal. Hy het saam met John Ray in die tweede volume van Historia Plantarum (Londen, 1686-1704) saamgewerk. Paul Dietrich Giseke (1741-1796) vergelyk Plukenet se spesies met dié van Linnaeus in Index Linnaeanus (Hamburg, 1779). Pluk. mant., verwys na die derde volume (Londen, 1700) van die eerste uitgawe van Historia Plantarum, waarvan alles gepubliseer is in 1691. Die standaard outeursafkorting Pluk. word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word. Plantkunde Phytographia, sive stirpium illustriorum et minus cognitarum icones, tabulis aeneis summa diligentia elaboratae, quarum unaquaque titulis descriptoriis ex notis suis propriis et characteristicis desumtis insignita, ab aliis ejusdem sortis facile discriminantur, by Leonard Plukenet, London: 1769.


Wolfgang Amadeus Mozart se Horingconcerto nr. 1 in D-majeur, K. (412+514)/386b is laat in Mozart se lewe, waarskynlik in 1791, sy sterfjaar, geskryf. Die werk bestaan uit twee bewegings, en elke beweging is in die eerste uitgawe van die Köchel-katalogus 'n eie K.-nommer toegeken: Allegro 4/4 (K. 412) Rondo: Allegro 6/8 (K. 514) Hierdie horingconcerto is een van twee horingconcerto's van Mozart wat fagot bevat — die ander is K. 447, maar in hierdie een "behandel hy hulle met onverskilligheid in die eerste beweging". Dit is die enigste van Mozart se horingconcerto's wat in D-majeur geskryf is (die ander is in E-mol-majeur) en die enigste wat slegs twee bewegings bevat in plaas van die gewone drie, met uitsondering van die onvoltooide horingconcerto, K. 370b+371. Alhoewel hierdie concerto eerste onder die horingconcerto's in die Köchel-katalogus verskyn, was dit eintlik laaste voltooi. Vergeleke met die ander drie horingconcerto's is dit korter en heelwat eenvoudiger in terme van omvang en tegniek, waarskynlik ter wille van die horingspeler Joseph Leutgeb se gevorderde ouderdom en moontlik verminderde vermoë ten tyde van die komposisie.


Nasionale Roete 29 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 119.7 km (74.4 mi) Oorsprong: Himeji Eindpunt: Tottori Hoof stede op die roete: Tatsuno, Shiso (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nasionale Roete 35 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 35.2 km (21.9 mi) Oorsprong: Takeo, Saga Eindpunt: Sasebo, Nagasaki Hoof stede op die roete: Arita (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Na die uitvinding van die drukkuns in ongeveer 1450, het daar langsamerhand langs verskeie weë meganiese en tegnologiese ontwikkelings plaasgevind op set-, fotogravure- en drukgebied. Vandag is die drukkerswese so ver ontwikkel dat elektroniese rekenaars deel uitmaak van verskeie vertakkings van die bedryf. In Suid-Afrika staan die standaard van die bedryf gelyk met die hoogste internasionale standaarde. Ondanks 'n eeuelange twis oor wie die uitvinder van los drukletters en die drukpers in die Weste was, dui alles daarop dat die eer Johannes Gutenberg (1400-1468) van Mainz, en sy vennote, die geldskieter Johann Fust, en Fust se aanstaande skoonseun, Peter Schöffer, toekom vir sy prestasies van omstreeks 1450. In 1462 is Mainz geplunder en al die opgeleide drukkers het dwarsoor Duitsland en die hele Europa versprei. Italië was die eerste land waarheen Duitse drukkers die nuwe uitvinding geneem het, want dit was in Italië, die setel van die Renaissance, waar die drukkuns sy beste teelaarde gevind het. Die eerste drukpers in Italië is in 1465 in Rome begin deur Sweynheym en Pannartz.


Mphakathi is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek Mphakathi". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Charles John Smythe (1852 – 1918) was 'n Eerste Minister van Natal. Hy is in 1852 in Skotland gebore en het in 1872 na Natal gekom waar hy in 1876 naby Nottingham Road met beeste geboer het. Toe Natal verantwoordelike bestuur kry, word hy lid van die Wetgewende Vergadering in 1893 en Speaker van 1897 tot 1899. Van 1905 tot 1906 was Eerste Minister van Natal en later 'n afgevaardigde na die Nasionale Konvensie. Hy is oorlede in 1918. Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Die NG gemeente Primrose-Môrewag is die jongste en ook kleinste wat sieletal betref van die drie dogtergemeentes van die sowat eeu oue NG gemeente Cachet in die Sinode Hoëveld wat die naam van die stadsgebied Primrose gekry het, hoewel Primroseheuwel se naam na Omnia verander is. Al is die gemeente Elandspoor by Primrose-Môrewag ingelyf, het die dooplidmate teen 2016 afgeneem tot net 17 en die belydende lidmate tot 248. Die gemeente was dan ook vakant. Die kerkgebou in Patricklaan 2, Homestead, is ontwerp deur die argitek Johan de Ridder en toon 'n sterk ooreenkoms met die kerkgebou van die NG gemeente Peacehaven, ook een van sy ontwerpe.


Die NG gemeente Elsburg is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die voorstad Elsburg van die Oos-Randse stad Germiston. Dit is saam met die NG gemeente Edenvale, wat ook in 1939 gestig is, die naasoudste gemeente in die Ring van Germiston binne die Sinode Hoëveld. Ds G.J. Retief het die hoeksteen van Elsburg se kerkgebou op die hoek van Pauw- en Kerkstraat op 17 Februarie 1951 gelê. Soos ook elders die geval is waar F.P. van Heerden die bouaannemer was, vermeld die hoeksteen nie wie die argitek was nie; moontlik was dit Van Heerden self. Einde 2016 het die gemeente 408 belydende en 82 dooplidmate gehad. In daardie jaar was die predikant ds. A.G. (André) Scheepers.


Drôme is sedert 1790 'n département in Auvergne-Rhône-Alpes, Frankryk, met ongeveer 504,637 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Valence. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Shangdu (Chinees: 上都, "Boonste Hoofstad"), ook bekend as Xanadu (Mongools: Šandu), was die hoofstad van Koeblai Khan se Yuan-dinastie in China voordat hy besluit het om sy troon na die Jin-dinastie se hoofstad, Zhōngdū (中都, "Middelste Hoofstad") te skuif. Hy het dit toe hernoem tot Khanbaliq; dit is die hedendaagse Beijing. Shangdu het toe sy somerhoofstad geword. Die Venesiese reisiger Marco Polo het Shangdu omstreeks 1275 besoek, en in 1369 is die stad deur die Ming-leër onder Zhu Yuanzhang verwoes. Shangdu is nou in Binne-Mongolië, naby die moderne dorp Dolon Nor en sowat 350 km noord van Beijing, geleë. Die uitleg was rofweg vierkantig, sowat 2 200 m x 2 200 m. Dit het bestaan uit ’n "buitestad", "binnestad" van sowat 1 400 m x 1 400 m en die paleis waar Koeblai Khan in die somer gewoon het. Die paleis se sye was sowat 550 m lank en dit het ’n gebied beslaan van omtrent 40% van dié van die Verbode Stad in Beijing.


DALRO (afkorting van die Dramatiese, Artistieke en Letterkundige Regteorganisasie) is 'n Suid-Afrikaanse organisasie wat die intellektuele eiendom van skrywers en die opvoerregte van dramaturge beskerm en namens hulle tantieme vir hul werk invorder. DALRO se direkteure bestaan uit outeurs, uitgewers en kopieregpraktisyns. Die organisasie is in 1967 deur Gideon Roos (seun van die bekende rugbyspeler Paul Roos) en sy seuns Paul en Gideon op die been gebring. DALRO is gesig as 'n sustervereniging van SAMRO, die Suid-Afrikaanse Musiekregteorganisasie, wat agt jaar vroeër tot stand gekom het. Die organisasie het ten doel om die kopiereg en uitvoerende regte vir literêre, artistieke en dramatiese werke te administreer en advies oor kopiereg en uitreikingskwessies te gee. Die organisasie poog verder om die skepping van Suid-Afrikaanse werke te bevorder. Oor die ontstaan van DALRO het Roos gesê: Twee jaar na die stigting van die organisasie het hulle 'n ooreenkoms met die Belgiese Societes des Auteurs Belges / Belgiese Auteurs-Maatschappij (SAMBAM) onderteken vir die wedersydse beskerming van outeurs se werke in die twee lande.


Die Harige geel kluisenaarskrap (Aniculus maximus) is 'n kluisenaarskrap en kom wydverspreid in die Stille- en Indiese oseane voor. In die Indiese Oseaan kom dit aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by KwaZulu-Natal voor. Die krap word tot 100 mm lank; dit is 'n groot, kleurvolle krap met 'n kenmerkende harige voorkoms. Dit is bedek met kolle lang, geelgroen hare. Die lyf en ledemate is oranje en geel-groen gestreep. Die knypers is ewe groot en die oë staan op steeltjies met 'n swart streep deur die middel. Die seedier word gevind in die tussengetysone en koraal- en rotsriwwe tot op 'n diepte van 35 m. Hulle is karnivore en aasdiere. Die spesie is seldsaam. The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa, deur Dennis King & Valda Fraser, Struik Nature, 2014. ISBN 978-1-77584-018-3 Patsy McLaughlin (2013). R. Lemaitre & P. McLaughlin (red.). "Aniculus maximus Edmondson, 1952". World Paguroidea & Lomisoidea database. World Register of Marine Species.


Auro-3D is 'n driedimensionele oudioformaat wat deur die Belgiese onderneming Auro Technologies ontwikkel is. Hoogtemikrofone word tydens klankopnames ingespan om natuurlike klankweerkaatsings op te neem wat in tuisteater- en omringklankstelsels deur hoogteluidsprekers weergegee kan word. Die Auro-3D-formaat is gegrond op drie klanklae wat deur korresponderende omringklank-, hoogte- en oorhoofse plafon-luidsprekers weergegee word en die enkele horisontale klanklaag aanvul wat vir 5.1- of 7.1-kanaal-omringklank gebruik word. In die driedimensionele klankveld, waardeur gehore omhul word, word die laer omringklank aangevul met beide gelokaliseerde klanke en klank wat na bo gereflekteer word. Die benodigde inligting vir die hoër klanklaag word gedurende 'n ateljee-opname met 'n konvensionele 5.1-kanaal-omringklank-PCM-draer gemeng. Gedurende die weergawe rekonstrueer die Auro-3D-dekodeerder die oorspronklike hoogtekanale uit die datastroom. Die dekodeerder is daarnaas in staat om konvensionele tweekanaal-stereo-opnames te bewerk. Auro-3D is 'n hibriedtegnologie wat sowel kanaal- asook objek-gebaseerde klankmateriaal kan verwerk. Die klemtoon val by Auro-3D op 'n kanaalgebaseerde klankuitleg, terwyl Dolby Atmos - 'n mededingende hibriedformaat - op 'n objek-gebaseerde uitleg fokus.


Young Hearts is Juanita du Plessis se debuutalbum. Die album is in 1998 vrygestel en behaal platimumstatus met verkope van meer as 40 000 eenhede. In 2015 word die album heruitgereik deur Juanita se eie platemaatskappy, Juanita Records.


Dis Waar Ek Wil Wees is die derde album deur Juanita du Plessis. Die album word in 2002 vrygestel en behaal 2x platinumstatus met verkope van meer 80 000 eenhede. Die album bevat ook die gewilde treffer 'Patayo'.


Bly By My is Juanita du Plessis se sesde album, in 2005 vrygestel. Die album behaal 2x platinumstatus met verkope van meer as 80 000 eenhede.


Die anemoonkluisenaarskrap (Dardanus pedunculatus) is 'n kluisenaarskrap en kom wydverspreid in die Stille- en Indiese oseane voor. In die Indiese Oseaan kom dit aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die Oos-Kaap voor. Die krap word tot 50 mm groot en is een van die mees algemene kluisenaarskrappe. Die krap word maklik uitgeken aan die pienkerige voorkoms met geel hare. Die linkerknyper is vergroot. Die oë is groen en die steeltjies is rooi met wit strepe. Daar is anemone aan die skulp waarin dit lewe geheg; 'n goeie voorbeeld van mutualistiese simbiose. Die kluisenaarskrap kry beskerming en kamoeflering van die anemoon terwyl die anemoon oorskietkos kry en in baie gebiede kan vreet terwyl die krap die skulp ronddra. Die krap leef in rots- en koraalriwwe; in vlak water tot by dieptes van 40 m. Die spesie kom algemeen voor. The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa, deur Dennis King & Valda Fraser, Struik Nature, 2014. ISBN 978-1-77584-018-3 P. J. F. Davie (2002). "Dardanus pedunculatus".


Publius Helvius Pertinax het ná die moord op Commodus keiser van die Romeinse Ryk geword. Lys van Romeinse keisers Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Marcus Aurelius Severus Antoninus, beter bekend as Caracalla was vanaf 198 medekeiser, eers onder sy pa Septimius Severus, later saam met sy broer Geta. Geta word vermoor en Caracalla word op 19 Desember 211 alleen keiser van die Romeinse Ryk. Keiser Antoninus (Caracalla) se blywende invloed hang hoofsaaklik saam met die Constitutio Antoniniana wat hy in 212 verkondig het. Hierdie edik het aan alle vrye bewoners van Romeinse Ryk die regte van 'n Romeinse burger verleen. Fragmente van die edik (in Grieks) is bekend van 'n papirus (P.Giss.40 = HGV P.Giss. 1 40 = Trismegistos 19436) wat in die Egiptiese dorp Apollonopolites Heptakomias gevind is. Dit is nogtans opmerkelik dat die bronne uit sy tyd daaroor min skryf. Ulpianus skryf net een sinnetjie: In orbi Romano qui sunt ex constitutione imperatoris Antonini cives Romani effecti sunt. Lys van Romeinse keisers Judaism and Rome The constitutio Antoniniana (ad 212): Taxes or Religion? Lukas de Blois, Mnemosyne, Deel 67(6), 1014 – 1021, 2014 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


William Randolph Hearst Sr. ([hɜst], * 29 April 1863 in San Francisco; † 14 Augustus 1951 in Beverly Hills, Kalifornië) was 'n Amerikaanse entrepreneur, politikus en uitgewer wat met Hearst Communications die grootste pers-uitgewery en media-onderneming in die Verenigde State gevestig het. Hearst se dagblaaie het met hul fokus op sensasionalisme sterk invloed op die verslaggewing en joernalistiese styl van hoofstroom-dagblaaie in die Verenigde State uitgeoefen het. Hearst het in 1887 tot die uitgewersbedryf toegetree nadat sy vader George Hearst die bestuur van die dagblad The San Francisco Examiner aan hom oorgedra het. Vervolgens het hy homself in New York Stad gevestig waar hy die dagblad The New York Journal oorgeneem en vir strawwe mededinging met Joseph Pulitzer se New York World gesorg om dié se sirkulasie te oortref. Sirkulasiesyfers is verhoog met reuse-opskrifte op die voorblaaie en skokkende stories oor misdaad, korrupsie, seks en ander gebeure. Met die oorname van verdere dagblaaie het Hearst 'n dagbladketting geskep wat op sy hoogtepunt uit byna dertig koerante in groot metropole bestaan het. Later het hy sy belange uitgebrei na tydskrifte om uiteindelik die wêreld se grootste personderneming te skep.


Die 1ste Cannes-rolprentfees is van 20 September – 5 Oktober 1946 in die voormalige Casino van Cannes, Frankryk, gehou. Altesaam 21 lande het prente vertoon. Dit was net ’n jaar ná die Tweede Wêreldoorlog en die meeste prente het oor die oorlog gehandel. Daar was verskeie tegniese probleme, soos dat die spoele van Alfred Hitchcock se Notorious in omgekeerde volgorde en George Sydney se The Three Musketeers onderstebo vertoon is. Die jurie het uit een verteenwoordiger per land bestaan, met die Franse historikus Georges Huisman as president. Die klem het eerder op kreatiwiteit as op mededinging geval en 11 prente het gelykop geëindig in die wedloop om die Palme d'Or. Rolprente Palme d'Or: Brief Encounter deur David Lean Hets (Torment) deur Alf Sjöberg The Last Chance deur Leopold Lindtberg The Lost Weekend deur Billy Wilder María Candelaria (Xochimilco) deur Emilio Fernández Men Without Wings deur Frantisek Cáp Neecha Nagar deur Chetan Anand Red Meadows deur Bodil Ipsen en Lau Lauritzen jr.


Mkhonjeni is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek Mkhonjeni". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Oshiwambo (Oshivambo) is 'n dialekkontinuum van Bantoetale in Suider-Afrika wat deur sowat 1 441 000 mense gepraat word. Dit word deur die Ovambo's gepraat en is een van die nasionale tale van Namibië. Daarbenewens word Oshiwambo in die aangrensende land Angola gepraat. Play media Oshiwambo word veral in die voormalige Bantoestan Ovamboland van die destydse Suidwes-Afrika gepraat, dit sluit die Namibiese streke Omoesati, Osjana, Ohangwena en Osjikoto in. Oshiwambo sluit die dialekte Kwanyama, Ndonga, Kwambi, Mbalanhu en Ngandjera in. Oshiwambo is nou verwant aan Herero, die taal van die Herero-volk. Algemene woorde en frases: Owe uya po! – "Welkom!" Wa aluka! – "Hallo!" Wa shilwa? – "Goeie more" Wa uhala po? – "Goeie dag" Ou li tutu nawa? – "Hoe gaan dit?" kulala – "slaap" omulaule – "swart" Hai ti! – "luister!" Omukwaniilwa – "koning" Nda pandula – "dankie" Heeno – "Ja" Aaye – "Nee" Enda nawa – "Totsiens" Ondikuhole – "Ek is lief vir jou" Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Oshiwambo.


Dr. Anders Birger Bohlin (1898 - 1990) was 'n Sweedse paleontoloog. Bo en behalwe sy werk op dinosourusse en prehistoriese soogdiere, was hy deel van die groep wat die bestaan van Peking Man (Sinanthropus pekinensis) bevestig het. In die 1950's is die wetenskaplike benaming van die Peking Man verander nadat daar algemeen ooreengekom is dat hierdie hominide 'n Homo erectus was. Geologie Paleontologie Antropologie Evolusie http://runeberg.org/vemardet/1969/0137.html Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Corbitella speciosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Corbitella en behoort tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1833 deur Quoy & Gaimard. Van Soest, R. (2011). Corbitella speciosa (Quoy & Gaimard, 1833). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171857.


Crateromorpha bermudensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Crateromorpha en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2002 deur Tabachnick. Van Soest, R. (2011). Crateromorpha bermudensis Tabachnick, 2002. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=240429.


Crateromorpha tumida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die geslag Crateromorpha en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Crateromorpha tumida Schulze, 1886. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=172082.


Blou Curaçao [kyʀaˈsaːo], soms ook Triple Sec genoem, is 'n sambreelterm vir 'n reeks likeure met lemoensmaak wat 'n blou kleurstof (E131 of E133) bevat. Die naam is ontleen aan die Nederlandse eiland Curaçao, geleë in die Karibiese See langs die kus van Venezuela, waar die alkoholiese drank vir die eerste keer gestook is. Oorspronklik is die skille van laraha, 'n bitterlemoensoort wat inheems is aan die eiland, gebruik om aan Blou Curaçao sy kenmerkende lemoensmaak te gee. Die term Triple Sec verwys na likeure met 'n hoër alkoholgehalte. Die distilleerdery Senior & Co. op Curaçao maak aanspraak daarop dat dit Blou Curaçao volgens die oorspronklike resep van 1896 in 'n historiese koperstookketel distilleer. Blou Curaçao is - saam met wit rum, pynappelsap en Cream of Coconut - een van die bestanddele van Blue Hawaii, 'n gewilde tiki-styl-skemerkelkie. Van der Hum Spiegel Online, 17 Augustus 2011: Likörherstellung auf Curaçao - Bitter macht blau. Besoek op 15 Junie 2018


Euplectella aspera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Euplectella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Euplectella aspera. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171896. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Euplectella paratetractina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Euplectella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2008 deur Tabachnick, Janussen & Menschenina. Van Soest, R. (2011). Euplectella paratetractina Tabachnick, Janussen & Menschenina, 2008. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=387344. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Eurete freelandi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Eurete en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima. Van Soest, R. (2011). Eurete freelandi Ijima, 1927. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171698. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Van der Hum is die unieke Kaapse likeur met ‘n nartjieagtige geur. Dit het saam met Constantiawyn wêreldberoemd geword. Die bestanddele van hierdie likeur is naeltjies, neutmuskaat, gemaalde kaneel, gedroogde nartjieskil, brandewyn, geel suiker en water. Dikwels is kruiebrandewyn gebruik en selfs ‘n kelkie rum bygevoeg. Goedverouderde brandewyn is by voorkeur gebruik om ‘n produk van ’n hoë gehalte daar te stel. Baie ou Kaapse families het hul eie geheime resep gehad. Presies hoe dit die eerste keer ontstaan het, is nie bekend nie. Vermoedelik wou iemand aan die Kaap die bekende Nederlandse likeur bekend as curaçao (Blou Curaçao) maak, maar het in die proses nartjieskil in plaas van lemoenskil gebruik. Die oorsprong van die naam Van der Hum is ook onseker. Karrie Skokiaan Vaaljapie De Villiers, Anna: Ons Huisvlyt. Johannesburg: Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie, 1966. Opperman, D.J. (red.): Gees van die wingerd. Kaapstad: Human & Rousseau, 1968. www.food24.com


AlgaeBase is ’n databasis met inligting oor alle spesies alge. Dit bevat inligting oor alge van oor die wêreld, in vars- sowel as seewater. Teen 2005 het die databasis reeds 65 000 name bevat, en teen September 2006 altesaam 122 240 spesies en infraspesifieke name, asook 5 826 foto's, 38 290 bibliografiese items en 138 706 verspreidingsrekords. Die data vir die see-alge is nou feitlik volledig. Sowat 30 000 spesies is ingesluit Michael Guiry (2005). "AlgaeBase — listing the world's algae". The Irish Scientist: 74–75. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2007-09-29. Onbekende parameter |deadurl= geïgnoreer (hulp) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


’n EPPO-kode, voorheen bekend as ’n Bayerkode, is ’n geënkodeerde identiseerder wat deur die European and Mediterranean Plant Protection Organization (EPPO) gebruik word in ’n stelsel wat daarop gemik is om organismes te identifiseer – naamlik plante, plae en patogene – wat belangrik is vir landbou en die beskerming van gewasse. EPPO-kodes is ’n kernkomponent van ’n databasis van name, beide wetenskaplik en niewetenskaplik. Dit is aanvanklik deur die Bayer-korporasie begin, maar die amptelike lys kodes word nou deur EPPO onderhou. "EPPO Codes: view a presentation" (PDF). European and Mediterranean Plant Protection Organization. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 9 Maart 2016. Besoek op 10 Junie 2015. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Handbook of the Birds of the World (HBW) is ’n reeks van 16 volumes wat deur die Spaanse uitgewer Lynx Edicions uitgegee word in samewerking met BirdLife International. Dit is die eerste handboek wat elke bekende lewende voëlspesie (of elke spesie in enige klas) illustreer en in besonderhede bespreek. Die materiaal in elke volume is eerstens gerangskik volgens familie, met ’n beskrywing van elk, en dan spesies (taksonomie, subspesies en verspreiding, beskrywings, habitat, kos, broeimetodes, bewegings, status en bewaring, en bibliografie). Meer as 200 kenners en 35 illustreerders van meer as 40 lande het al bydraes gelewer, sowel as 834 fotograwe van oor die wêreld. As aanvulling tot die Handbook of the Birds of the World, en met die uiteindelike doel om ’n magdom inligting te versamel oor al die voëls van die wêreld, het Lynx Edicions in 2002 die Internet Bird Collection (IBC) begin. Dit is ’n gratis (maar nie vryelisensie-) oudiovisuele aanlyn biblioteek van die wêreld se voëls met die doel om video's, foto's en klankgrepe te verskaf wat ’n verskeidenheid biologiese aspekte van elke spesie sal wys.


Heterotella pacifica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Heterotella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Tabachnick & Levi. Van Soest, R. (2011). Heterotella pacifica Tabachnick & Levi, 2004. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=389051. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hexactinella grimaldii is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hexactinella en tot die familie Tretodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1890 deur Topsent. Van Soest, R. (2011). Hexactinella grimaldii Topsent, 1890. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=134395. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Patric Maesela is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


In 'n chemielaboratorium word navorsing gedoen en ondersoeke uitgevoer in belang van die chemiese nywerheid of die chemiese wetenskap. Daar word reaksies bestudeer, stowwe ontleed om hul samestelling vas te stel, fisiese eienskappe gemeet, materiale getoets en soms ook werk van biologiese aard gedoen, byvoorbeeld met proefdiere. Chemielaboratoriums kan gewoonlik in verskillende groepe ingedeel word, bv. navorsingslaboratoriums, opleidingslaboratoriums en roetinelaboratoriums. In sommige groot laboratoriums word hierdie groepe as verskillende afdelings ingedeel. Baie mense koppel 'n chemielaboratorium aan die beeld van die ou alchemiste wat geheimsinnige stowwe bymekaargegooi, towerwoorde uitgespreek en indrukwekkende chemiese reaksies veroorsaak het. Alhoewel skeikundiges vandag nog soos die ou alchemiste na nuwe stowwe soek en hul eienskappe bestudeer, het die digthede drasties verander en is die moderne laboratorium 'n plek waar opgeleide mense met gespesialiseerde apparaat hul werk doen. In die nywerheid is die chemiese laboratorium vandag 'n belangrike skakel in die gehaltebeheerproses. Monsters word op 'n periodieke basis geneem en na die laboratorium gestuur vir ontleding om vas te stel of die vervaardigde produk nog aan die vereistes voldoen. Nie net die finale produk word dopgehou nie, maar ook die verwante prosesse word gedurig nagegaan om vas te stel of hulle nog reg funksioneer.


Milena Dravić (5 Oktober 1940 — 14 Oktober 2018) was 'n Serwiese aktrise. Kozara (1962) Boemerang (2001)


Giuseppe Conte (Italiaanse uitspraak: [dʒuˈzɛppe ˈkonte]; gebore 8 Augustus 1964) is 'n Italiaanse juris en politikus wat sedert 1 Junie 2018 as die 58ste eerste minister van Italië in die 66ste naoorlogse regering dien. Conte het op 20 Augustus 2019 sy bedanking by President Mattarella ingehandig, na 'n mosie van wantroue in die parlement deur sy onderdane. Hy is egter op 29 Augustus, na oor-en-weer konsultasie, weer deur die president versoek om 'n kabinet saam te stel. "Raggiunto l'accordo per un governo M5S-Lega con Conte premier" Angela Giuffrida (20 Augustus 2019). "Italian PM resigns with attack on 'opportunist' Salvini". The Guardian (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Maart 2020. Besoek op 20 Augustus 2019. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Bububuspruit is 'n linkersytak van die Shingwedzirivier in die Limpopoprovinsie in Suid-Afrika. 23°04′43″S 30°51′56″O / 23.0787°S 30.8655°O / -23.0787; 30.8655 23°05′44″S 31°23′23″O / 23.09559°S 31.3896°O / -23.09559; 31.3896 Vloei ooswaarts in die Krugerwildtuin. Google-kaart van die Bububuspruit se monding by Geonames.org (cc-by) Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Cassel Mathale (gebore 23 Januarie 1961) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Hyalonema azuerone is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Hyalonema azuerone Lendenfeld, 1915. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171531. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hyalonema repletum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2000 deur Reiswig. Van Soest, R. (2011). Hyalonema repletum Reiswig, 2000. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171536. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Lanuginella pupa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Lanuginella en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt. Van Soest, R. (2011). Lanuginella pupa Schmidt, 1870. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=134413. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Kollege (Latyn: collegium) is 'n onderwysinstelling of 'n deel van 'n universiteit. 'n Kollege kan 'n tersiêre opvoedkundige instelling wees wat grade toeken, of 'n onafhanklike instelling wat beroepsgerigte onderwys verskaf, of deel vorm van 'n kollegiale universiteit. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Alfred Tarski (Warskou (Pole), 14 Januarie 1901 – Berkeley (VSA), 26 Oktober 1983) was 'n Amerikaanse wiskundige en logikus van Pools-Joodse afkoms. Tarski het belangrike bydraes verskaf tot die algebra, meetteorie, modelteorie, versamelingsleer, metawiskunde en wiskundige logika. Alfred Tarski word as Alfred Teitelbaum (Poolse spelling: Tajtelbaum) gebore in Joodse familie. Tarski se wiskundige talent kom die eerste na vore op die middel skool, op die Warskouse Szkoła Mazowiecka tot uiting. Nietemin skryf hy hom in 1918 aan die Universiteit van Warskou in met die bedoeling om biologie te studeer. Nadat Pole in 1918 sy onafhanklikheid verkry het, het die wiskundige fakulteit van die Universiteit van Warskou onder leiding van Jan Łukasiewicz, Stanisław Leśniewski en Wacław Sierpiński gekom. Die universiteit het vinnig 'n wêreldwye toonaangewende navorsingsinstelling vir die logika en die grondslae en filosofie van die wiskunde geword. Leśniewski herken Tarski se potensiaal as wiskundige en haal hom oor om sy studie van biologie op te gee. Voortaan het Tarski deelgeneem aan klasse wat deur Łukasiewicz, Sierpiński, Stefan Mazurkiewicz en Tadeusz Kotarbiński gegee is.


Stella Ndabeni (1978– ) is die dienende Minister van Kommunikasie, Telekommunikasie en Posdienste en 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Sy het haar akademies gekwalifiseer aan die Rhodes-universiteit in Grahamstad en die Universiteit van die Witwatersrand. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Stella Ndabeni-Abrahams.


Raesibe Nyalungu is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Malusi Motimele is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.


Pheronema surugense is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Pheronema en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Okada. Van Soest, R. (2011). Pheronema surugense Okada, 1932. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171575. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Lawrence Folley (6 Desember 1928 – 14 Januarie 2007) was 'n bekende Suid-Afrikaanse operabariton wat bekendheid vir sy ernstige sowel as ligte rolle verwerf het. Folley is op 6 Desember 1929 in Benoni gebore. Hy het sy vroeë opleiding in sang ontvang van Gillan Davis in Benoni en Aimeé Parkerson in Johannesburg. In 1953 trou Lawrence met Marie Lotter, ’n violiste wat in die Truk-orkes gespeel het, en hulle gaan woon in Londen. Van 1953 tot 1957 het hy aan die Guildhall School of Music en aan die Morley College in Engeland gestudeer, en, met behulp van 'n studiebeurs, agttien maande lank ook aan die London School of Opera. Hy het saam met reisende geselskappe in Engeland opgetree en sy eerste vaste aanstelling was as lid van die Sadler's Wells-geselskap. Hier het hy agt jaar lank opgetree en onder meer rolle in buitengewone werke soos Prokofiëf se Liefde vir drie Lemoene, Ravel se L'Heure Espagnole en Leonard Bernstein se Trouble in Tahiti vertolk. 'n Kort besoek aan Suid-Afrika het sy terugkeer in 1968 voorafgegaan.


Japie Greyling (1890-1954) was een van Suid-Afrika se grootste kinderheIde. Tydens die Anglo-Boereoorlog het hy geweier om inligting oor 'n Boerekommando aan die Britte te verstrek selfs toe hy voor 'n vuurpeloton geplaas is. Dié gebeurtenis is in reliëf in die Kindermonument in Bloemfontein uitgebeeld. Jacobus Johannes Cornelis (Japie) Greyling is in 1890 op die plaas Smaldeel in die distrik Hoopstad in die destydse Oranje-Vrystaat gebore. Tydens die Anglo-Boereoorlog, toe sy vader en twee ouer broers op kommando was, het die tienjarige Japie saam met sy moeder, susters en tweelingbroertjie op die plaas agtergebly. In Maart 1901 het die oorlog reeds in 'n guerrillastryd verander. Die Boeremagte was in klein kommando's verdeel wat oral op onverwagte plekke toegeslaan en dan weer vinnig padgegee het voordat die Britte hulle kon vaskeer. Een van die kommando's wat in die distrik Hoopstad bedrywig was, het een aand op die Greylings se plaas oornag. Die volgende oggend vroeg is 'n afdeling Britse soldate onder bevel van kapt. J.E.B. Seely in aantog na die plaas gewaar en moes die burgers vinnig vlug.


Anamixilla is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse). Anamixilla singaporensis (Van Soest & De Voogd, 2015) Anamixilla torresi (Poléjaeff, 1883)


Sympagella cantharellus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Sympagella en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Lendenfeld. Van Soest, R. (2011). Sympagella cantharellus (Lendenfeld, 1915). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171962. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Symplectella rowi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Symplectella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Dendy. Van Soest, R. (2011). Symplectella rowi Dendy, 1924. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171880. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Tretodictyum labyrinthicum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Tretodictyum en tot die familie Tretodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Wilson. Van Soest, R. (2011). Tretodictyum labyrinthicum (Wilson, 1904). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171816. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Damiria leonorae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Damiria en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1994 deur Van Soest, Zea & Kielman. Van Soest, R. (2011). Damiria leonorae van Soest, Zea & Kielman, 1994. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=167385. Hierdie artikel is ’n saadjie.


Auletta halichondroides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons behoort tot die genus Auletta en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Thiele. Van Soest, R. (2011). Auletta halichondroides. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=165451. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.