St. Georgespark is 'n veeldoelige park in Port Elizabeth, Suid-Afrika. Die park is die oudste park in Port Elizabeth en word meestal verbind met die St. George's Oval, 'n krieketstadion wat binne die park geleë is. Die grond is bekend vir sy blaasorkes wat tydens groot wedstryde speel en tot 'n unieke atmosfeer bydra. Dit is die tuisveld van die Warriors-krieketspan. St. Georgespark is tydens die Krieketwêreldbeker 2003 vir vyf wedstryde ingespan. Wes-Indië het die loot gewen en verkies om veldwerk te doen. Namibië het die loot gewen en verkies om veldwerk te doen. Engeland het die loot gewen en verkies om te kolf. Nieu-Seeland het die loot gewen en verkies om veldwerk te doen. Australië het die loot gewen en verkies om te kolf. Lys van stadions in Suid-Afrika "St George's Park" (in Engels). ESPNcricinfo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Mei 2020. Besoek op 20 Februarie 2019. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie St. Georgespark, Port Elizabeth.


Regina Johanna Petronella Coetzee is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is in 1960 op De Aar gebore as die tweede kind van Hendrik en Bettie Coetzee. Na vier jaar verhuis die gesin na Daniëlskuil in die Noord-Kaap, waar sy skoolgaan en matrikuleer. Sy studeer Kommunikasiekunde aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat en behaal die B.A.-graad in 1982. Dan word sy joernalis by Oggendblad in Pretoria. Sy werk daarna vir 'n rukkie by Informa, 'n tydskrif van die Departement van Samewerking en Ontwikkeling, en word dan in 1986 skakelbeampte van die Technikon Noord-Transvaal in Soshanguve. Hier ontmoet sy die prokureursklerk Gustav Kemp en gaan saam met hom na Engeland, waar hy vir 'n jaar verder studeer aan 'n meestersgraad in Skeepvaartsreg. By hulle terugkeer na Suid-Afrika trou hulle en trek Kaap toe. Hier werk sy eers as kopieskrywer in die reklame-afdeling van Sanlam en dan word sy tuisteskepper net voor die geboorte van haar tweede kind. Die egpaar bly in Kenridge in Durbanville in Kaapstad en het twee kinders, 'n seun (Karl Gustav) en 'n dogter (Elizabeth Alida, wat hulle Bea noem).


Die Antoine-vergelyking is 'n dampdruk-vergelyking en beskryf die verwantskap tussen dampdruk en temperatuur van suiwer komponente. log 10  p = A − B C + T ⇒ p = 10 ( A − B C + T ) ⇒ T = B A − log 10  p − C {\displaystyle \log _{10}p=A-{\frac {B}{C+T}}\quad \Rightarrow \quad p=10^{\left(A-{\frac {B}{C+T}}\right)}\quad \Rightarrow \quad T={\frac {B}{A-\log _{10}p}}-C} of ln  p = A − B C + T ⇒ p = e ( A − B C + T ) ⇒ T = B A − ln  p − C {\displaystyle \ln p=A-{\frac {B}{C+T}}\quad \Rightarrow \quad p=e^{\left(A-{\frac {B}{C+T}}\right)}\quad \Rightarrow \quad T={\frac {B}{A-\ln p}}-C} Waar: p {\displaystyle p} = Dampdruk in absolute druk T {\displaystyle T} = Temperatuur A {\displaystyle A} , B {\displaystyle B} en C {\displaystyle C} is komponentspesifieke konstantes.


Kleurspeling (ook irisering of opalessensie genoem) is 'n speling van reënboogkleure wat van een kleur na 'n volgende oorgaan. Kleurspeling is 'n fisiese eienskap van somme oppervlaktes, wat dit laat lyk of dit van kleur verander soos die hoek van die oog of die beligting daarop verander. Die woord is van die Griekse iris, wat reënboog beteken, afgelei. Irisering kom algemeen in die natuur voor. Mens kry skulpe wat iriseer en olie op water het 'n iriserende skynsel. Ander voorbeelde is die vlerke van sommige skoenlappers, seepbelle en sommige minerale. Iriserende kleure is die gevolg van die breking en interferensie van lig in of op die oppervlak van 'n voorwerp wat uit verskillende lae met verskillende brekingswaardes bestaan. Dit is die resultaat van meervoudige refleksies in 'n (semi-) deursigtige materiaal. Hierdeur ontstaan faseverskuiwings in die refleksie van die uittredende liggolwe. Deur onderlinge interferensie (inmenging) van hierdie golwe ontstaan modulasieverskille, wat sommige golflengtes versterk en ander weer verswak. Omdat die effek van die kykhoek afhang, kan die dinamiese karakter van irisering nie met fotografie vasgevang word nie. Beide hierdie woorde kan in die HAT opgesoek word.


Die Bloustekel-eenhoringvis (Naso unicornis) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee, Oman en aan die oskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Bluespine unicorn. Die vis word tot 70 cm lank. Die kenmerk van die vis is die kort, beenagtige horing wat op die voorkop ontwikkel sodra die vis volwassenheid bereik. Die horing strek nooit verby die bek nie. Die onvolwasse visse het nog nie so 'n horing nie. Die vis se lyf is grys tot lig-olyfkleurig met die twee kiel plate op die stertvin basis. Die volwasse vis se stertvin punte ontwikkel ook lang filamente. Hulle leef in rotskus areas en aflandige riwwe in water wat 1 tot 40m diep is. Hulle kom voor as alleenlopers of ook in klein groepies tot groot skole. Die vis vreet alge en is sku. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies http://www.fishbase.org/summary/Naso-unicornis.html The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.


Ink is 'n kleurstof in die vorm van 'n vloeistof wat maklik met 'n pen of 'n ander middel op 'n bladsy aangebring kan word om te skryf. Gewoonlik is dit op waterbasis en sal die ink opdroog wanneer dit aangebring is. Daar is diere wat inkte vervaardig om hulle te verdedig soos die ramshoringskulp of die seekat. Inkte word deur die mens reeds in die Oude Egipte aangewend om op papirus te skryf. Daar is lank gedink dat die Grieke en Romeine 'n ink op basis van koolstof (roet) gebruik het en dat inkte op basis van gallate van byvoorbeeld yster eers ná 420 verskyn het. Navorsing met sinchrotronstraling op die verkoolde papirusrolle uit Herculaneum het egter getoon dat dit al tydens die Versuvius se uitbarsting bekend gewees het. "The Guardian 21 Maart 2016" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Desember 2019. Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir ink. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Vernie Plaatjies (1962 - 2010) was 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is op 6 September 1962 op Bredasdorp gebore. Vernie Plaatjies is gebore as die oudste van ses kinders. Hy het twee broers (Joseph Lodewyk en Henry Lakey) en drie susters (Leona, Maria en Shireen). Hy verwerf 'n B.A.-graad met hoofvakke Afrikaans en Filosofie aan die Universiteit van Wes-Kaapland in 1984, gevolg deur 'n Hoër Onderwysdiploma. Hierna gee hy ses jaar lank onderwys in Hanoverpark. In 1989 behaal hy sy B.A. Honneurs-graad. Hierna behaal hy sy M.A.-graad met lof met 'n verhandeling oor “Skryt” van Breyten Breytenbach en is deeltydse dosent in die Afrikaanse letterkunde by die Universiteit van Wes-Kaapland. Hy span saam met die kunstenaar Thembinkosi Goniwe vir die “Bloedlyn” uitstalling van kunswerke by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees van 1999, waar skrywers en kunstenaars gesamentlik 'n kunswerk lewer. Hy woon op Atlantis naby Kaapstad by 'n tante, maar verhuis kort voor sy dood na sy suster Leona Springfield op Mitchells Plain. Op 18 Mei 2010 is hy op Mitchells Plain  aan nierversaking oorlede.


Francois Loots Francois Alwyn Loots (24 Maart 1962 in Kaapstad), is 'n Suid-Afrikaanse skrywer. Loots is die jongste van drie seuns. Sy ouer broers is Lieb Johannes en Marius Jan. Sy pa is 'n plaasboer wat in 2001 aan asbestose oorlede is en sy ma is onderwyseres en prinsipale. Hy word groot op 'n plaas naby Prieska in die Noord-Kaap. Op Prieska voltooi hy sy laerskoolopleiding en hy matrikuleer dan in 1979 op Stellenbosch. Ná skool is hy vir 'n jaar uitruilstudent in die American Field Service-program en gaan skool in Interlaken en Bern in Switserland. Hy studeer vir 'n jaar aan die Universiteit van Stellenbosch, maar verskuif dan na die Universiteit van Kaapstad. Hier behaal hy die B.A.-graad in Sosiale Wetenskappe en Duits in 1985, die B.A. Honneurs-graad in 1986 en die M.A.-graad in 1991 oor die Duits-Joodse filosoof Walter Benjamin, met 'n tesis oor “Der Begriff der Aura und einer Kunst ohne Aura im Werk von Walter Benjamin”. In 1989 studeer hy met 'n Duitse Akademiese Uitruilprogram (DAAD) in Freiburg im Breisgau in Duitsland.


Krugerhof is die huis in Waterval Onder waarin pres. Paul Kruger van 30 Junie tot 28 Augustus 1900 gewoon het. In Mei 1900 moes Kruger Pretoria verlaat weens die oprukkende Britse magte tydens die Tweede Vryheidsoorlog. Kruger woon daarna 'n paar weke in 'n treinwa by Machadodorp. Dit was daar egter te koud vir die bejaarde president en daarom het hy op 30 Junie na Krugerhof in Waterval Onder verhuis. Staatssekretaris F.W. Reitz, regeringslede en amptenare het elke dag per trein van Machadodorp na Waterval Onder heen en weer gery. Op 28 Augustus het Kruger die huis verlaat en in 'n treinwa op Nelspruit gaan woon totdat hy kort daarna via Lourenco Marques (Maputo) met die skip Gelderland na Europa vertrek het. Krugerhof lyk nog baie soos in Kruger se jare. Dit huisves tans 'n klein museum ter ere van Kruger. Die gebou is in 1962 tot monument verklaar. Krugerhuis in Pretoria Oberholster, J.J.: Die Historiese Monumente van Suid-Afrika. Kaapstad: Kultuurstigting Rembrandt van Rijn vir die Raad vir Nasionale Gedenkwaardighede, 1972. ISBN 0-620-00191-7 www.artefacts.co.za Koördinate: 25°38′49.03″S 30°23′3.81″O / 25.6469528°S 30.3843917°O / -25.6469528; 30.3843917


Johann Georg Krönlein (Seegnitz [tans Segnitz], by Würzburg, Beiere, Duitsland, 19 Maart 1826 – Wynberg, Kaapkolonie, 27 Januarie 1892) was ’n baanbrekersendeling van die Rynse Sendinggenootskap in Suidwes-Afrika, Bybelvertaler en leksikograaf vir die Namataal. Die betekenis van sy lewenswerk lê hoofsaaklik in sy taalkundige bydrae tot die kennis van die Namataal, nogtans was al hierdie arbeid, sy woordeboek ingeslote, bedoel as 'n middel ter verspreiding van die Christelike geloof waaraan hy sy lewe gewy het. ’n Woonbuurt van Keetmanshoop, wat hy in 1866 gestig het, is na hom genoem. Krönlein was een van die 11 kinders van Vitus Krönlein (1772–1834), 'n leerlooier, en die predikantsdogter Karoline Köllner (1794–1864) wie se vader, Wilhelm M.E. Köllner, 'n groot invloed op haar kinders gehad het, soos blyk uit hul belangstelling in die kerklike lewe. Die grootvader wou self 'n sendeling word, maar sien later daarvan af. Verskeie van Krönlein se susters is met predikante getroud en twee van sy broers het ook sendeling geword.


'n Draakvrug of pitaja is die vrug van verskeie spesies kaktusse in die genus Hylocereus. Die vrug is helderpienk met stekelrige skubbe, wat tot die naam aanleiding gee. Dit is inheems aan Sentraal- en Suid-Amerika, maar word ook in Asië en Noord-Australië verbou. In Suid-Afrika word draakvrugte soms by winkels en markte aangetref, hoewel dit nie geredelik beskikbaar is nie. Draakvrugte het 'n romerige, wit vlees vol klein, swart pitjies soos sesamsaad. Daar is ook kultivars met pienk vlees of ’n geel skil. Hierdie vrug het 'n ligte soet smaak, wat verbeter as dit koud geëet word. Die tekstuur daarvan is tussen dié van 'n kiwivrug en 'n appel. Die plant is 'n epifitiese slingerplant, wat beteken dat dit in ’n nie-parasitiese toestand op ander plante, of teen ’n stellasie of gebou groei. Soos ander kaktusse kan die plant deur sade of steggies gekweek word. Dit het geurige, wit blomme wat slegs in die nag oopgaan en meestal deur motte of vlermuise bestuif word. Soggens verwelk die blomme. Sowat 40 dae nadat die plant geblom het, begin die vrugte vorm.


Waayhoek is 'n dorpie in die uThukela-distriksmunisipaliteit in die weste van KwaZulu-Natal, in Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Waayhoek". Sensus 2011.


Wembezi is 'n dorp in Uthukela-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Hoofplek Wembezi Sensus 2001


Kayseri (Turks: [ˈkajseɾi]; voorheen: Mazaka en later Kaisareia, Latyns: Caesarea, genoem ná die Romeinse keiser Tiberius (Tiberius Iulius Caesar Augustus)) is 'n groot en geïndustrialiseerde stad in die sentrum van Turkye en is in die streek Kappadosië geleë. Die stad het 'n bevolking van 904 699 in 2014 gehad en het 'n oppervlakte van 2 150 km². Kayseri is tans die hoofstad van die Kayseri-provinsie in Kappadosië, dié provinsie het 'n bevolking van 1 341 056 in 2015 gehad. Abdullah Gül, 11de president van Turkye (2007–2014), in 1950. (en) citypopulation.de: Turkey: Provinces and Major Cities Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kayseri. (tr) Amptelike webwerf Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Stompdriftdam is geleë in die Olifantsrivier naby De Rust in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die Stompdriftdam is in 1965 in die Olifantsrivier voltooi. Dit lê 40 km oos van Oudtshoorn, 6 km van De Rust tussen De Rust en Vlakteplaas op die R341-streekroete na Willowmore. Die wal is 364 m lank en 49 m hoog. Die maksimum houvermoë is 55 miljoen kubieke meter en beslaan dan 'n oppervlakte van 6 208 vierkante kilometer. Die hoofdoel van die dam is vir die besproeiing van vrugteboorde. Op die oewer langs die wal is 'n vakansieoord. Die damwal is nie oop vir die publiek nie. Lys van grootste damme in Suid-Afrika


Die Paris Saint-Germain-sokkerklub, kort Paris Saint-Germain, Paris SG of net PSG, is 'n sokkerklub in die Franse hoofstad Parys. Die opleidingsentrum is in Saint-Germain-en-Laye in die ooste van Parys. In 1904 is Stade Saint-Germain gestig na die inhuldiging van die Camp des Loges in die bos van Saint-Germain-en-Laye. Die eerste voorsitter was Félix Boyer. Die klub sluit homself aan by die USFSA-bond en gespeel daar tot 1921 toe hulle omschakelden na die FIFA. In 1957 is die klub kampioen van Parys en gespeel dertien seisoene in die amateurklasse. In 1969 bereik die klub die kwarteindronde van die Coupe de France en verloor daar van Olympique Marseille. In 1970 is die klub derde en promoveer na die Division 2, wat nou ook toeganklik is vir amateurclubs. Parallel met die bevordering geloop die projek om 'n nuwe topclub te begin in die hoofstad met die naam Paris FC. Die klub wou dadelik begin in die hoogste klas, maar dat lukte nie. Met groot klubs soos RC Paris, Stade Français en CA Paris, wat dit nie meer kon waarmaken, het Parys nood aan 'n nuwe klub.


Carel Johannes Grové (*1868, Loxton – †1950) was ’n Afrikaanse skrywer. Carel Johannes Grové is in 1868 in Loxton in die Karoo gebore. Wanneer hy 23 jaar oud is, gaan hy vir die eerste keer skool toe. Daarna is hy boer, winkelier, transportryer en later sendeling. In 1924 laat vaar hy sy bediening weens swak gesondheid. Hy is getroud met Hedwig Elizabeth Mathilde Gerdener en die egpaar het ’n seun, Johannes Gerdener Grové. C.J. Grové is in 1950 oorlede. Hy skryf die dierfabel Jakkals se strooptogte, soos aan hom vertel deur ’n inboorling. Antonissen, Rob. Die Afrikaanse letterkunde van aanvang tot hede. Nasou Beperk Derde hersiene uitgawe Tweede druk 1964 Beukes, Gerhard J. en Lategan, F.V. Skrywers en rigtings. J.L. van Schaik Bpk. Pretoria Eerste uitgawe 1952 Dekker, G. Afrikaanse Literatuurgeskiedenis. Nasou Beperk Kaapstad Elfde druk 1970 Kannemeyer, J.C. Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 1. Academica, Pretoria en Kaapstad Tweede druk 1984 Nasionale Pers Beperk. Ons skrywers en hul werke: ’n Plate-album. Nasionale Pers Bpk.


Die Toyota Yaris WRC is 'n wêreldtydrenmotor wat deur Toyota Motorsport GmbH ontwerp word om in die Wêreldtydrenkampioenskap (WRC) mee te ding. Die motor is gebaseer op die Toyota Yaris, en sal die eerste motor wees waarmee Toyota aan die WRC deelneem sedert sy onttrekking uit die kampioenskap aan die einde van die 1999-seisoen om te fokus op sy Le Mans Prototipe en Formule Een-programme. Die motor het sy toets- en ontwikkelingfase in Maart 2014 begin, voor sy debuut in die 2017 seisoen. Die ontwikkeling en bedryf van die motors sal onder die viermalige Wêreldbestuurderskampioen Tommi Mäkinen wees, en wel onder die vaandel van Toyota GAZOO Racing. Die motor het sy eerste openbare verskyning in Mei 2016 gemaak tydens toetse in Palokka-Puuppola, met Mäkinen en Juho Hänninen as bestuurders. Wêreldtydrenmotor Citroën DS3 WRC Citroën C3 WRC Ford Fiesta RS WRC Hyundai i20 WRC Mini John Cooper Works WRC Volkswagen Polo R WRC Evans, David (19 Maart 2014). "Toyota start testing Yaris WRC ahead of potential return". Autosport.com (in Engels). Haymarket Publications. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Januarie 2017.


Henry Jack Cloete is ’n Afrikaanse joernalis, musikant en skrywer. Hy is in 1984 in die Boland gebore. Saam met Wilken Calitz, self ’n skrywer,  is hy lid van die satiriese musiekduo Die Skynmaagde. Hy vertolk ook ’n rol in die rolprent “Skoonheid”. As verslaggewer en inhoudsvervaardiger doen hy diens by talle mediapublikasies. Sy debuutroman is “Draalnoot vir ’n janfiskaal”, waar die janfiskaal van die titel in sekere kringe beter bekend is as die laksman, terwyl die draalnoot onder andere die stadige tempo van die dodemars suggereer. Die onderliggende tema van geweld en dood word dus reeds hier aangedui. Daniël Roberts van Muizenberg skep die webwerf Fermata.com, waarop gebruikers na ander se selfmoordvideo’s kan kyk en hul eie kan oplaai. Die term fermata verwys na ’n noot wat langer aanhou as die normale aanwysing, met implikasie dat die selfmoord van mense wat deelneem aan die program langer duur as normaalweg. Hierdie webwerf word dan wêreldwyd gewild en baie omstrede. Daniël besluit om op ’n televisiekletsprogram daaroor te praat, wat lei tot ’n reeks verstommende gebeure wat sy lewe en dié van vyf ander karakters onherroeplik verander.


Berkelium is 'n chemiese element met die simbool Bk en atoomgetal 97. Dit is 'n grys of silwerwit aktinied. Berkelium is vir die eerste keer gesintetiseer in 1949 deur Glenn Seaborg, Albert Ghiorso, Stanley Thompson en Kenneth Street aan die Universiteit van Kalifornië, Berkeley. Hiermee het hulle 'n siklotron gebruik om Amerikium-241 te bombardeer met neutrone. Die naam berkelium is afgelei van die naam van die universiteit waar die element vir die eerste keer gesintetiseer is. Die radioaktiewe berkelium word slegs in baie klein hoeveelhede geproduseer vir wetenskaplike navorsing. Daar is nog geen vername industriële toepassings nie. Hoewel berkelium nog nooit geïsoleer is nie, is daar al genoeg materiaal geproduseer om navorsing te kan doen na enkele eienskappe. Met redelike sekerheid kan gesê word dat dit 'n metaal is wat redelik maklik oksideer in lug en oplos in verdunde minerale sure. Röntgendiffraksietegnieke het bygedra tot die identifisering van enkele berkeliumverbindinge soos oksiede, fluoried en oksichloride. In die biologie speel berkelium geen bekende rol nie. In die natuur kom berkelium op aarde nie voor nie. Dit word op kunsmatige wyse geproduseer. Daar is 19 radio-isotope bekend, waarvan 247Bk met 'n halfleeftyd van 1380 jaar die mees stabiel is.


W.M. de Villiers (*15 Mei 1888, Goudini – †8 Junie 1961, Kaapstad) was ’n skoolhoof, onderwysinspekteur 'n Afrikaanse dramaturg en skrywer. William Murray de Villiers is op 15 Mei 1888 op Goudini in die Boland gebore as een van tien kinders in die gesin. Sy vader was ds. Izak Frederik Albertus de Villiers en sy moeder was Elsabe Antoinette Murray, ’n dogter van ds. William Murray van Worcester. Hy het ses broers en drie susters. Sy kinderjare bring hy op sy geboortedorp deur, totdat die gesin in 1895 na Darling verhuis, waar sy vader ’n beroep na die plaaslike gemeente aanneem. In 1900 verhuis hulle na Worcester, waar hy in 1904 aan die Hoër Seunskool Worcester in die eerste klas matrikuleer en vyfde geplaas word in die provinsie. Hy sit sy studie voort aan die Suid-Afrikaanse Kollege in Kaapstad en behaal die B.A. Honneurs-graad in klassieke tale in 1908. Hy speel in hierdie tyd ook rugby vir die eerste span van die universiteit. In 1909 gee hy skool aan die Drostdy]-instituut op Worcester, maar staak die onderwys tydelik om in 1910 verder in die klassieke tale aan die Suid-Afrikaanse Kollege te studeer.


Bertrams is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika. Dit is 'n klein woongebied wat aan die oostekant van Johannesburg se middestad geleë is, tussen Doornfontein en Lorentzville, met Troyeville in die suide. Bertrams is sowat 3 km noordoos van die stadsaal geleë. Dit is genoem na Robertson Fuller Bertram, ’n aandelemakelaar wat ’n miljoenêr geword het. Hy het die grond gekoop by F.J. Bezuidenhout, die eienaar van die plaas Doornfontein na wie Bezuidenhoutsvallei genoem is. Die woonbuurt wat hy daarop aangelê het, het hy Bertramstown genoem. Dit is op 16 Augustus 1889 tot dorpsgebied verklaar. In Bertramstown is een van die eerste groot herehuise in Johannesburg gebou teen ’n koste van £35 000, ’n reusebedrag in 1891. Die huis het in die vroeë 1970's nog gestaan en staan bekend as Klooflands; dis opgerig vir ’n Amerikaanse myningenieur, Joseph S. Curtis, wat lid geword het van die Reform Committee. Curtis het gemeen Bellevue-Sentraal sou ’n eksklusiewe voorstad word. Teen 1911 het hy besef dit sou nie die geval wees nie en het hy die gebied aan die Transvaal Consolidated Land & Exploration Comapny verkoop, wat dit toe deel gemaak het van Lorentzville.


Die bruinerige beeskloutjie (Lithops lesliei (N.E.Br.) N.E.Br.) is 'n dwergplantjie uit die vygiefamilie. Dit is een van die "lewende steentjies" van die geslag Lithops. Die SANBI-rooilys bevat twee ondersoorte: Lithops lesliei (N.E.Br.) N.E.Br. subsp. lesliei, wat voorkom in die Vrystaat, Gauteng, Limpopo, Mpumalanga, Noordwes, Noord-Kaap en in suidoos-Botswana. Lithops lesliei (N.E.Br.) N.E.Br. subsp. burchellii D.T.Cole, wat endemies is aan die Noord-Kaap naby Kimberley. Altwee word as (NT) (amper bedreig) gelys, omrede hulle veral deur sangomas (tradisionele helers) versamel word, en hul habitat deur behuisingsontwikkeling verdwyn. Die plant kan baie hoë temperature verdra. Eller en Nipkow meld dat plantjies wat dae lank aan 56 ⁰C blootgestel is, dit sonder skade oorleef het. Lithops lesliei ssp. lesliei v. mariae Knoppies Saadjies Die beweidingskapasiteit is gering: "SANBI" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 April 2016. "SANBI" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 April 2020.


Helmüth Luttig (26 Junie 1891, Prins Albert– 3 Desember 1958, Oudtshoorn) was die skuilnaam van mev. J.W. McDermid, ’n Afrikaanse skrywer van romans en godsdienstige kinderverhale. Johanna Wilhelmina Luttig was op 26 Junie 1891 op Prins Albert gebore. Haar ouers is Jan Roeland Georg Luttig en Susanna Catharina Botha. Sy is ’n kleindogter van Jan Luttig, wat ’n voorvegter was vir die gebruik van Hollands in die ou Kaapse Parlement. As verteenwoordiger van Beaufort-Wes en distrik lewer hy op 13 Junie 1883 die eerste toespraak in Hollands in die Kaapse parlement. Sy het twee broers (Jan Roeland Georg en Johann Helmuth) en twee susters (Susanna Catharina en Dorothea Deborah). Op 19 Februarie 1913 trou sy in Kaapstad met James Peter McDermid (gebore 18 Julie 1885) en hulle woon op Oudtshoorn. Hulle dogter is Susie McDermid, wat later die boek Ek en die Yanks skryf oor haar verblyf in Amerika. Die egpaar het ook drie seuns, Jan, Jim en Beyers. Haar man is op 3 Desember 1940 en sy is op 31 Desember 1958 op Oudtshoorn oorlede.


Die Goodnow-saal (oorspronklik net bekend onder sy Engelse naam, Goodnow Hall) is ’n geskiedkundige gebou op Wellington in die Wes-Kaap. Die gebou is in 1886 opgerig met geldelike hulp van die Amerikaanse filantroop E.A. Goodnow en het gedien as kultuursentrum en vergadersaal van die Hugenote-seminarie, geopen in 1874 onder aansporing van ds. Andrew Murray. Hy het die eerste twee onderwyseresse, Abbie Park Ferguson en Anna Bliss in Amerika gewerf. Die argitek S. Eagle het die neo-renaissance-gebou in Amerika ontwerp. Tot dit op die oggend van 26 Oktober 2016 blykbaar tydens studentebetogings aan die brand gesteek is, is kunsuitvoerings gereeld op die boonstevlak aangebied. Die gebou het ook 'n museum oor die onderwys gehuisves. Die gebou het behoort aan die Wellingtonse Onderwyskollege en daarna die Bolandse Onderwyskollege, maar hoewel dit op die Kaapse Skiereiland Universiteit van Tegnologie (KSUT) se kampus staan, is dit nie die KSUT se eiendom nie. Die besonderse hout in die Goodnow-saal is ingevoer uit die Amerikaanse deelstaat Massachusetts om koste te bespaar. Volgens internasionale strykers wat al in die gebou opgetree het, is dit die perfekte akoestiek vir strykinstrumente.


’n Breuk is een deel van ’n hele en word geskryf met een getal bo ’n ander getal bv. ’n Breuk is dus altyd kleiner as 1. Ons dui breuke aan deur die volgende skryfwyse te gebruik: In ’n breuk soos ( 3 5 ) {\displaystyle \left({\frac {3}{5}}\right)}  noem ons die syfer onder die lyn die noemer van die breuk. Dit dui aan in hoeveel gelyke dele die hele of versameling (groep) voorwerpe verdeel is: Die syfer bo die lyn word die teller genoem. Dit dui aan hoeveel van die gelyke dele geneem of ingekleur word. Dus: In ( 3 5 ) {\displaystyle \left({\frac {3}{5}}\right)} Is 3 die teller en 5 die noemer. As twee breuke se noemers dieselfde is, is dit maklik om te bepaal of die eerste breuk <  (kleiner as) ;> (groter as) of = (gelyk aan) is aan die tweede breuk bv: 7 12 < 11 12 {\displaystyle {\frac {7}{12}}<{\frac {11}{12}}} (7 is kleiner as 11)


Stokbrood is 'n broodjie wat by 'n braai aan die punt van 'n stok oor die kole gaargemaak word. "Kampkos en wenke: Roosterkoek, Askoek, Stokbrood en Skons". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 November 2019. Besoek op 3 Junie 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die sentrale senuweestelsel is die grootste deel van die senuweestelsel van bilateraal simmetriese diere; dit bestaan uit die brein en rugmurg. Dit word so genoem omdat dit inligting integreer wat dit van alle dele van die liggaam ontvang en die aktiwiteit van elke deel koördineer en beïnvloed. Die sentrale senuweestelsel is in die dorsale liggaamsholte geleë, met die brein in die harsingsholte en die rugmurg in die rugmurgkanaal. In gewerweldes word die brein deur die skedel beskerm, terwyl die rugmurg deur die werwels beskerm word. Albei word omring deur drie vliese, die meninges. Soos ons uit die naam kan aflei, is dit die sentrale “beheerpos" van die liggaam. Daarin is al ons reaksies op prikkels, wat as sensasies deur die brein waargeneem word, en die geheimsinnige en wonderlike verskynsels van denke, gevoel en wil gesetel. Die grootharsings, kleinharsings en rugmurg bestaan uit 'n sagte stof, wat in die brein grys aan die buitekant en wit aan die binnekant, en in die rugmurg wit aan die buitekant en grys aan die binnekant is. Hierdie stof is die senuweefsel en dit bevat die senuselle.


Miëlien is ’n vetterige, wit stof wat die aksons van sommige senuweeselle omring en ’n elektries isolerende miëlien- of murgskede vorm. Dit is noodsaaklik vir die regte werking van die senuweestelsel. Die vervaardiging van miëlien word miëlinering of miëlinogenese genoem. By mense begin dit in die derde trimester, hoewel ’n bietjie miëlien reeds by geboorte in die brein voorkom. By ’n baba vind miëlinering vinnig plaas en lei dit tot die kind se vinnige ontwikkeling, insluitende kruip en loop in die eerste jaar. Miëlinering duur voort deur die adolessente stadium van die lewe. Schwannselle verskaf die miëlien vir die perifere senuweestelsel, terwyl oligodendrosiete die aksons van die sentrale senuweestelsel miëlineer. Miëlien is in 1854 deur die Duitser Rudolf Virchow ontdek. "Pediatric Neurologic Examination Videos & Descriptions: Developmental Anatomy". library.med.utah.edu (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Junie 2018. Besoek op 20 Augustus 2016. Virchow R (1854). "Über das ausgebreitete Vorkommen einer dem Nervenmark analogen Substanz in den tierischen Geweben". Archiv für pathologische Anatomie und Physiologie und für klinische Medizin (in German).


OMV (vroeër Österreichische Mineralölverwaltung, ÖMV) is 'n internasionale, vertikaal geïntegreerde onderneming met belange in die olie- en gasbedryf wat sy hoofkwartier in die Oostenrykse federale hoofstad Wene het. Volgens sy eie jaarverslae ontgin en bemark OMV ru-olie en aardgas, terwyl die onderneming ook gesofistikeerde petrochemiese produkte vervaardig en volhoubare innovatiewe energie-oplossings aanbied. Met 'n jaarlikse inkomste van meer as 19 miljard € en sowat 22 500 werknemers in 2016 is die OMV aandelemaatskappy een van die grootste nywerheidsondernemings in Oostenryk. OMV Geschäftsbericht 2016 / OMV Jaarverslag 2016[dooie skakel]


Karenpark is 'n voorstad in die hoofplek Akasia. Dit is noordwes van Pretoria in die Gauteng-provinsie geleë en is onder beheer van die Tshwane-metroraad. "Subplek Karenpark". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Pretoria en omgewing is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Ds. Dirk Postma du Plessis (Colesberg, Kaapkolonie, 10 Januarie 1883 – Ladybrand, Suid-Afrika, 11 Julie 1941) was tussen 1909 en 1941 predikant in drie gemeentes van die Gereformeerde Kerk. Ná sy dood het die kassier van sy laaste gemeente, Ladybrand, Johannes Bolt, hom beskyf as 'n liefhebbende eggenoot, sorgsame vader en 'n troue dienskneg van die Here. Ds. Du Plessis was een van die kinders uit die huwelik van ds. Lodewikus Johannes du Plessis en Maria Gerbrechta Sophia (gebore Smit). Hy het minstens twee broers gehad, Helenius en Jacobus, later hoogleraar aan die Teologiese Skool op Potchefstroom. Ds. Louw du Plessis het as predikant diens verrig vir die Boerekommando tydens die Slag van Magersfontein en is later met vrou en kinders deur die Engelse na die kamp in Kimberley vervoer. Die Engelse troepe het sy pastorie op Petrusburg afgebrand, blykbaar omdat sy simpatie met die Afrikaners in hul worstelstryd van 1899–1902 so sterk was. Met die Slag van Stormberg was ds. Dirk du Plessis lid van die ambulanskorps wat studente en professore van die Teologiese Skool Burgersdorp gevorm het. Hulle was almal sterk republikeinsgesind.


Die Duivenhoksdam verskaf hoofsaaklik besproeiingswater deur middel van ‘n stelsel van kanale aan plase in die Overberg. Die dam lê in die Duivenhoksrivier in die Langeberge, noordoos van die dorp Heidelberg, Wes-Kaap, en by die koördinate 33° 59' 10,5" suid en 20° 57' 39,7" oos. Dit is in 1963 voltooi, het ‘n bakmaat van nagenoeg 6 miljoen m³ en verseker so ‘n konstante watervoorsiening vir die Duivenhoksbesproeiingsraad. Die betonwal staan 33 m bo die rivierbedding en het ‘n oorloop van 146 m lank. Lys van grootste damme in Suid-Afrika de Waal, Jan: The Duivenhoks River: an analysis of flood causation. Kaapstad: Universiteit van Kaapstad, 2010. (lib.riskreductionafrica.org) Wilson, J.E.: Overberg water – die geskiedenis van die Duivenhoks- en Rûensveld Landelike Watervoorsieningskemas. Caledon: Caledon Venster, 1999. ISBN 0-620-24622-7


Japan Nasionale Roete 4 Nasionale Roete 4 is 'n nasionale snelweg in oos-Honsjoe, Japan. Dit het die langste hooflyn van enige snelweg in Japan met 743.6 km (462.1 mi). Met sy uitbreidings is dit die tweede langste snelweg in Japan 854.9 km (531.2 mi) na die Nasionale Roete 58, wat 884.4 km (549.5 mi) lank is, met sy maritieme afdelings ingesluit. Lengte: 743.6 km (462.1 mi) Oorsprong: Chūō, Tokyo Eidpunt: Aomori Hoof stede op sy roete: Kasukabe, Koga, Utsunomiya, Kōriyama, Fukushima (Nakadōri), Sendai, Furukawa, Hiraizumi, Morioka, Ninohe, Towada, Noheji, en Hiranai (jp) www.mlit.go.jp Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Japan Nasionale Roete 19 Nasionale Roete 19 is 'n nasionale snelweg van Japan. Lengte: 258,9 kilometer (161 myl) Oorsprong: Atsuta-ku, Nagoya Eindpunt: Nagano Hoof stede op die roete: Kasugai, Tajimi, Nakatsugawa, Shiojiri, Matsumoto, Azumino (jp) www.mlit.go.jp 一般国道１９号 (in Japannees). Ministry of Land, Infrastructure, Transport and Tourism. Kanto Regional Development Bureau. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 September 2011. Besoek op 29 November 2010. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Riverside is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Riverside". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Heinrich Quiring (31 Januarie 1883, Hüllen naby Gelsenkirchen - 19 Junie 1964, Berlyn) was 'n Duitse paleontoloog en geoloog. Hy het aan die Universiteit van München gestudeer as 'n leerling van Paul Groth, en het daarna sy opleiding by die Bergakademie in Berlyn voortgesit. In 1912 het hy sy doktorsgraad in geologie aan die Universiteit van Bonn verwerf met die proefskrif Zur Stratigrafie der Nordosthälfte der Sötenicher Mulde. Sedert 1914 het hy vir die Pruisiese Geologiese Opname gewerk, en in 1929 het hy die titel van professor verwerf. Vanaf 1946 was hy professor in geologie en paleontologie aan die Tegniese Universiteit van Berlyn. Geschichte des Goldes; die Goldenen Zeitalter in ihrer kulturellen und wirtschaftlichen Bedeutung, 1948 – History of gold. the golden age in its cultural and economic importance. Weltkörperentstehung : eine Kosmogonie auf geologischer Grundlage, 1953 – "Weltkörperentstehung": A cosmogony based on geology. Heraklit : worte tönen durch Jahrtausende ; Griechisch und deutsch, 1959 – Heraclitus: words resound through the millennia; Greek and German. Platinmetalle: Platin, Palladium, Iridium, Osmium, Rhodium, Ruthenium, 1962 – Platinum metals: Platinum, palladium, iridium, osmium, rhodium and ruthenium.


Sclerothamnopsis is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida. Sclerothamnopsis compressa Wilson, 1904 Sclerothamnopsis schulzei Ijima, 1927


Die konstante van Boltzmann (kB of k), vernoem na Ludwig Boltzmann, is 'n natuurkundige konstante wat die gemiddelde kinetiese energie van 'n partikel in 'n ideale gas met die temperatuur van die gas verbind. Dit is die gaskonstante R gedeel deur die konstante van Avogadro NA: k = R N A . {\displaystyle k={\frac {R}{N_{\text{A}}}}.\,} Die konstante van Boltzmann het die dimensie van energie gedeel deur temperatuur, dieselfde as entropie. Voor 19 Mei 2019 is sy waarde in SI-stelsel 'n gemete hoeveelheid. Sy metings maak staat op die definisie van die kelvin in terme van die trippelpunt van water. Volgens die 2015 CODATA, is sy voorgestelde waarde (met standaardonsekerheid in hakkies) 1,38064852(79)×10−23 J/K. Nadat die herdefinisie of SI basis eenhede by die 26de Algemene Konferensie vir Mate en Gewigte (CGPM) op 16 November 2018, aangeneem is, is die definisie van die kelvin sal verander en is nou gebaseer op 'n vaste presiese waarde van die konstante van Boltzmann.


Kennis is 'n Afrikaanse ensiklopedie met 17 boekdele wat deur KENNIS-Uitgewers (Edms.) Bpk, 'n filiaal van Human & Rousseau, uitgegee is. Dit is die eerste Afrikaanse ensiklopedie wat in kleur gedruk is. Soos met ander ensiklopedieë is daar ook vir 'n aantal jare 'n jaarboek gepubliseer. Kennis bestaan uit 16 volumes met inhoud, terwyl die laaste boek (volume 17) die inhoudsopgawe bevat. Die hoofredakteur was H.D. Büttner. Eerste druk 1974 Tweede, hersiene druk 1978 Derde druk 1980 Kennis, ISBN 0-7981-0823-1 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die dwergbok (Neotragus pygmaeus) is 'n Wes-Afrikaanse bokkie, erken as die wêreld se kleinste bokkie. Dit is die eerste keer beskryf deur die Sweedse dierkundige Carl Linnaeus in 1758. Dit staan net 25 sentimeter (10 dm) by die skouer en weeg 2,5-3 kg. 'n Kenmerk is die lang en slanke bene, met die agterbene tweekeer so lank as die voorbene. Horings word slegs deur manlike lede gedra; die horings is kort, glad en puntig, meet 2.5-3 cm en buig agtertoe. Die sagte pels is rooi tot goudbruin, in skerp kontras met die wit ventrale dele. In vergelyking met die Bates se pigmeebokke, het dwergbokke 'n lang snoet, breër lippe, 'n kleiner mond en kleiner wangspiere. Die dwergbokkie word gekategoriseer as 'n veilige spesie deur die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur en Natuurlike Hulpbronne (IUBN). Daar word gevrees dat bevolkings daal as gevolg van habitatagteruitgang die uitbreiding van menslike nedersettings. 'n Beduidende bedreiging vir die oorlewing van hierdie bokkies is die jagmaak op hulle vir bosvleis. Dwergbokke verkies digbegroeide gebiede met vars struike en ander plante.


Bruinwiere (klas Phaeophyceae) is seegrasse en vorm die grootste proporse van seegrasse wat by die kus aangetref word. Hierdie wiere is veral volop aan die Kaapse kus. Bruinwiere is gewoonlik bruin, gelerig en bronsgroen van kleur. Met uitsondering van drie soorte, lewe alle bruinwiere van die see. Sommige bruinwiere kan langer word as die hoogste wolkekrabbers in Johannesburg. Onder die verskillende klasse bruinwiere (Phaeophyeeae) word 'n wye verskeidenheid vorme aangetref. Naas die soorte wat net uit enkelvoudige drade bestaan, is daar ook vertakte en blaarvormige bruinwiere. Bruinwiere wat aan die sterk strominge van die getye blootgestel is, het goed ontwikkelde hegskywe en is in sommige gevalle met talryke draadjies (risoïde), wat baie soos fyn worteltjies lyk, aan die seebodem vasgeanker. Alle bruinwiere is meersellig. Elke bruinwiersel het 'n duidelike kern en 'n hele aantal vakuole (blaasvormige holtes). Omdat daar by bruinwiere nie 'n duidelike onderskeid tussen die plantjie se wortels, stingel en blare get ref kan word nie, word die bruinwier se gesamentlike weefselstruktuur sy tallus genoem. Die selwand van die bruinwier is opgebou uit sellulose, algien en selstof wat net by wiere gevind word) en fukodien.


Sir James Rose-Innes (8 Januarie 1855 – 16 Januarie 1942) was 'n Hoofregter van die Republiek van Suid-Afrika. Hy is in 1855 in Grahamstad gebore. Hy ontvang sy opleiding aan Gill-kollege en die Universiteit van die Kaap die Goeie Hoop. Hy word in 1878 tot die balie toegelaat. In 1890 word hy Prokureur-generaal in Cecil John Rhodes se Kabinet. In 1902 word hy aangestel as Hoofregter van Transvaal, 'n pos wat hy beklee tot Uniewording. Met die stigting van die Appélafdeling word hy senior onderregter en met die dood van John de Villiers in 1914, Hoofregter. Hy is 1942 oorlede. Hy was 'n uitmuntende regsgeleerde en 'n liberalis. Hoofregter van Suid-Afrika Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie James Rose-Innes.


Hyalonema validum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Schulze. Van Soest, R. (2011). Hyalonema validum Schulze, 1904. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=171538. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Rossella mixta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. Die spons behoort tot die genus Rossella en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Schulze & Kirkpatrick. Van Soest, R. (2011). Rossella mixta Schulze & Kirkpatrick, 1910. In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=172099. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Franciscus (François) de le Boë Sylvius (Hanau, 15 Maart 1614 - Leiden, 16 November 1672) was 'n Nederlandse arts en anatoom. Sylvius was 'n aanhanger van die teorieë van Descartes en van Jan Baptista van Helmont. Hy was een van die eerste wie die bloedsomloopteorie van William Harvey verdedig het. Sy familie stam uit Kameryk en het om godsdienstige redes na Hanau getrek. Die naam de le Boë beteken "van die bos" en sou in huidige Frans Dubois wees. "Sylvius" is die Latynse weergawe daarvan. Hy het aan Nederlandse en Duitse universiteite gestudeer en verwerf in 1637 in Basel (Switserland) sy doktoraat. Hy praktiseer in Hanau en Amsterdam en word in 1658 in Leiden hoogleraar in geneeskunde. Hy versamel 'n groep navorsers rondom hom, soos Reinier de Graaf en Jan Swammerdam. Sylvius kan beskou word as een van die grondleggers van die moderne kliniese chemie. Hy het gemeen dat chemiese prosesse 'n belangrike rol in die menslike liggaam speel en dat die navorsing van hierdie prosesse, die iatrochemie, 'n bydrae kon lewer om die diagnose en terapie van siektes te verbeter.


Mzinyoni is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek Mzinyoni". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Banjana is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika. "Hoofplek Banjana". Sensus 2011. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Korentepoortdam (voorheen ook bekend as die Korente-Vetterivierdam) verskaf besproeiingswater aan plase tussen Riversdal en Heidelberg. Die dam lê in die Korenterivier, ‘n tak van die Goukourivier, ‘n 16 km van Riversdal in ‘n noordnoordwestelike rigting en aan die suidelike helling van die Langeberge. Dit is by die koördinate 33° 59″ 50.3′ suid en 21° 09″ 30.2′ oos. Hierdie dam is in 1966 gebou, het ‘n bakmaat van net oor die 8 miljoen m³, ‘n walhoogte van 16 m en vorm ‘n stumeer van effens oor ‘n vierkante km groot. Hengel en waterski vind by die dam plaas. Lys van grootste damme in Suid-Afrika


Die Bekerwenner-beker was 'n sokkerbekertoernooi vir Europese sokkerklubs wat tussen 1960 en 1999 bestaan het. Net die wenners van die nasionale bekertoernooie in Europa het hieraan deelgeneem en UEFA het die uitkloptoernooi georganiseer. Na 1999 het die toernooi met die UEFA-beker saamgesmelt. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Siriese alfabet is ’n skryfstelsel wat vanaf omstreeks die 2de eeu v.C. hoofsaaklik gebruik word om die taal Siries te skryf. Dit is een van die Semitiese abjads wat regstreeks van die Aramese alfabet afgelei is en toon dus ooreenkomste met die Fenisiese, Hebreeuse, Arabiese en die tradisionele Mongoolse alfabet. Siries word van regs na links geskryf. Dit is ’n kursiewe skrif waarvan sommige letters in ’n woord, maar nie almal nie, verbind word. Dit bestaan uit 22 letters, wat almal konsonante is. Die klinkers word deur die leser ingesit of met diakritiese tekens aangedui. Drie letters dien as aanduiders van klinkers: ’Ālaph (ܐ), die eerste letter, verteenwoordig ’n glottale sluitklank, maar ook ’n klinker aan die begin of einde van ’n woord. Die letter Waw (ܘ) is die konsonant "w", maar kan ook die klinkers "o" en "u" voorstel. Net so kan Yōdh (ܝ) die konsonant "y" of die klinkers "i" en "e" voorstel. Die letters het nes in Hebreeus en Grieks ook syferwaardes.


Martha Mabel Jansen (gebore Pellissier, Bethulie, 1 November 1889 – Pretoria, 8 Januarie 1979) was ’n Suid-Afrikaanse opvoedkundige, skrywer, joernalis, kultuurleier, politikus en baanbreker in die bevordering van Afrikaans, asook die eggenote van die voorlaaste goewerneur-generaal van die Unie van Suid-Afrika, dr. E.G. Jansen. Haar grafskrif in die begraafplaas in Centurion lui: "Gelowend in God het sy haar volk met eer gedien." Sy het haar lewe lank onwrikbaar getrou aan haar beginsels gebly, dermate dat toe haar man genl. J.B.M. Hertzog in 1933 uit die Nasionale Party tot in die Verenigde Party volg, sy 'n Nasionalis gebly het tot dr. Jansen in 1939 op die vooraand van die Tweede Wêreldoorlog teruggekeer het na die party waaraan sy vrou deurentyd getrou was en wat sy help opbou het ná die samesmelting ses jaar vantevore. Mabel was ’n dogter van Samuel Henri Pellissier (19 Julie 1850 – 29 Julie 1921) en 'n kleindogter van eerw. Jean Pellissier, ’n Franse sendeling wat in 1831 in Suid-Afrika aangekom het en die Londense Sendinggenootskap se sendingstasie op die teenswoordige Bethulie in die Suid-Vrystaat namens die Franse Sendinggenootskap kom oorneem het nadat eerw.


Die Zhuang (Chinees: 壮族) is 'n etniese groep in die Volksrepubliek China wat in die Outonome Gewes Guangxi Zhuang in die suide van die land saamgetrek is. Kleiner groepe woon in die provinsies Yunnan, Guangdong, Guizhou en Hunan. Die Zhuang is een van 55 etniese minderhede wat amptelik deur die Volksrepubliek China erken word. Saam met die Buyi, Tay–Nùng en ander noordelike Tai-sprekers word na hulle soms verwys as Rau of Rao. Met 'n bevolking van 18 miljoen is hulle die tweede grootste etniese groep in die land ná die Han-Chinese en die grootste etniese minderheid. Hulle kan beskryf word as waardig en pragtig, daagliks getooi in hulle tradisionele swart klere. Die mans en vroue dra 'n buitengewone hooftooisel. Die Zhuang word as die oorspronklike inwoners van China beskou en woon reeds 10 000 jaar lank in die suidweste van die land, aldus die gevolgtrekkings van moderne argeologiese en genetiese navorsing. Die Pu(Zhuang voorvaders) het omstreeks 1300 v.C. ontstaan en toon reeds baie ooreenkomste met die Zhuang beskawing wat sowat twee eeue later begin ontwikkel het.


Lavash (Armeens: լավաշ, Azerbeidjans: lavaş, Persies: ﻟﻮﺍﺶ, Turks: lavaş) is 'n baie dun, ongesuurde Oosterse platbrood en belangrike bestanddeel van die Armeense, Azerbeidjanse, Turks-Anatoliese en Persiese kookkuns en geregte in dié lande. Die deeg vir lavash-brood word tradisioneel slegs van meel, sout en water berei, dun uitgerol en in groot buite-oonde of binnenshuise bakkamers gebak. Dun platbrode met 'n groot deursnee word teen die verhitte binnewande van 'n klei-oond geklap waar hulle binne 'n minuut of so klaargebak is. Vars gebakte lavash kan nog maklik gevorm word, maar dit begin daarna vinnig droog en bros word. Vars lavash word derhalwe ook dikwels saamgerol om as toebroodjie of hulsel vir vleisgeregte te dien. Die laasgenoemde variant word in Turkye dürüm genoem. Gedroogde lavash kan weke of maande lank gestoor word. Voordat dit bedien word, word die platbrood effens met water bevogtig om dit sagter te maak. Gedroogde lavash word in die Armeens-Apostoliese Kerk ook as hostie gebruik. Volgens die Armeense Sowjet-ensiklopedie is lavash 'n samestelling van twee Armeense woorde, lav "goed" en ash "kos, gereg".


Rooinekpas lê op die R323 pad wat Laingsburg suidwaarts na Ladismith verbind. Die bergpas bereik 'n hoogte van 914 m bo seevlak en 'n maksimumhelling van 1:14. Lys van bergpasse in Suid-Afrika Hierdie Wes-Kaap-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die waboom (Protea nitida) – voorheen Protea arborea – is die proteaspesie wat die volopste voorkom in die winterreënvalgebied. Hierdie spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes- en Oos-Kaap voor vanaf die Bokkeveldeskarp, Kaapse Skiereiland tot by die Groot-Winterhoekberge in die Oos-Kaap. Op die SANBI-rooilys is dit as 'veilig' (LC) gelys. Die plant word tot 5 m hoog maar spesies van 9 m bestaan. Dit is die enigste protea spesie wat groot genoeg word sodat die hout gebruik kan word. Dit blom regdeur die jaar met die hoogtepunt van Mei tot Augustus. Die plant spruit weer uit na dit gebrand het. Die saad word geberg in 'n doppie en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in vlak sandsteengrond of krake in rots op hoogtes van 0 - 1 200 m. Die waboom het sy naam te danke aan die Voortrekkers wat die boom se hout gebruik het om ossewaens te maak. Die hout van die boom het nie reguit vesels nie, maar is inmekaar gevleg. Dit maak die hout besonder sterk.


Die Beker (Latyn: Crater) is ’n dowwe sterrebeeld in die suidelike hemelruim. In die Griekse mitologie word dit verbind met die beker van die god Apollo. Dit is een van die 48 konstellasies wat deur die 2de-eeuse sterrekundige Ptolemeus beskryf is en is steeds een van die 88 moderne sterrebeelde. Dit het gee sterre helderder as 3 mag nie. Gamma Crateris is ’n dubbelster sowat 84 ligjare van die son af. 31 Crateris, wat nou as deel van die Kraai beskou word, is ’n ster van 5,2 mag wat eers verwar is met ’n maan van Mercurius. NGC 3511 is ’n spiraalvormige sterrestelsel wat deel is van die melkwegswerm Abell 1060. Twee ander sterrestelsels is GC 3887 en NGC 3981. Die Kraai word geïdentifiseer met ’n verhaal in die Griekse mitologie waarin ’n kraai Apollo bedien en gestuur word om water te gaan haal. Op pad rus die kraai lank en nadat hy eindelik die water in ’n beker opgeskep het, neem hy ’n waterslang terug as verskoning omdat hy so lank gevat het. Apollo besef egter wat gebeur het.


Ds. Willem Adolph Joubert (plaas Bij den Weg, Stellenbosch, 30 Desember 1847 - Stellenbosch, 25 Januarie 1932) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk en 'n skrywer van Christelike kinderboeke. Joubert het tot sy elfde jaar op die plaas onderwys ontvang by sy tante. Daarna het hy verskillende skole besoek totdat hy in 1865 na die Suid Afrikaanse Kollege in Kaapstad gegaan het. Die volgende jaar is hy na die Gimnasium op Stellenbosch wat toe opgerig is en waaruit ook die Victoria-kollege gespruit het. Nie lank daarna nie het hy sy admissie-eksamen vir die Kweekskool afgelê en op 9 November 1871 is hy gelegitimeer. Ds. Joubert het die volgende gemeentes bedien: Victoria-en-Peddie (1872), Uniondale (1878), Riversdal (1892) en Noorder-Paarl. Op 70-jarige leeftyd het hy in 1917 sy emeritaat aanvaar en hom in Kaapstad gaan vestig waar hy die geestelike versorging van die bewoners van die Dorkas-huis en van die pasiënte van die Diakones-hospitaal op hom geneem het. In 1930 het hy na Stellenbosch verhuis, waar hy oorlede is. In 1873 is ds.


Goedverwacht lê in die Rietkloof aan die westelike hang van die Piketberg en noordwes van die dorp Piketberg. Dit is 'n voormalige sendingstasie van die Morawiese Sendinggenootskap. Die aanvanklike naam De Goede Verwachting het deur die jare verlore geraak. Hierdie is 'n lintdorp langs 'n spruit. In 1838 het H.S. Burger die plaas Burgershoek aan ses van sy vrygestelde slawe nagelaat. Sendelinge het van Mamre gekom om in 1845 met sendingwerk hier te begin. Teen 1860 was daar maar ongeveer 200 inwoners. Toe die laaste erfgenaam in 1888 sterf, koop die Morawiërs die plaas en kon die amptelike stigting van die sendingstasie die volgende jaar plaasvind. Teen die tyd van die sensus van 1891 in die Kaapkolonie het die bevolking op 600 gestaan. Net na die jaar 2000 was daar nagenoeg 1 500 inwoners. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Goedverwacht". Sensus 2011.


Labeo (Moddervisse) is 'n genus van visse wat aan die familie Cyprinidae behoort. Hierdie genus is groot met 80 spesies wat in Afrika voorkom. Die genus kom ook in Asië voor. Die visse is spesialis vreters van alge en detritus. Die meeste spesies van die genus word langer as 150 mm, weeg 1.8 tot 2.2 kg (5 pond) en is sterk swemmers. Hulle migreer ook stroom-op om te broei. Spesies wat hoort tot die genus en voorkom in Suider-Afrika: Labeo altivelis - Manyame-moddervis Labeo ansorgii - Kunene-moddervis Labeo capensis - Oranjerivier-moddervis Labeo congoro - Rooiskub-moddervis Labeo cylindricus - Rooioog-moddervis Labeo lunatis - Bo-Zambezi-moddervis Labeo molybdinus - Loodvis Labeo rosae - Rooineus-moddervis Labeo rubromaculatus - Tugela-moddervis Labeo ruddi - Silwer-moddervis Labeo seeberi - Clanwilliam-sandvis Labeo umbratus - Moggel Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies (en) A Complete Guide to the FRESHWATER FISHES of Southern Africa. Paul Skelton. 2001. ISBN 978-1-86872-643-1 Hier gaan ons alweer, Petri de Wet, op kykNET, 21 Desember 2013


Die Slag van Gazala het plaasgevind tussen die Spilmoondhede en die Geallieerdes magte in Noord-Afrika tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die slag, vanaf 26 Mei 1942 tot 21 Junie 1942, is beëindig met die inname van Tobroek deur die Spilmoondhede. Generaal-Majoor Ritchie was in bevel van die Geallieerde magte en die Duitse veldmaarskalk Erwin Rommel was in beheer van die Spilmoondhede. Barr, bl. 13 Carver, bl. 167 Barr, bl. 16 Ford, Ken. El Alamain 1942. Oxford: Osprey Publishing. ISBN 1-84176-867-7, bl. 10 Barr, bl. 39 Verloor of verneder? Rapport 17 Junie 2012 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Slag van Gazala. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap (SAOG; Engels: Southern African Development Community, SADC; Frans: Communauté de développement d'Afrique australe, CDAA; Portugees: Comunidade para o Desenvolvimento da África Austral, CDAA; Swahili: Jumuiya ya Maendeleo ya Nchi za Kusini mwa Afrika) is ’n interregeringsorganisasie met sy hoofkwartier in Gaborone, Botswana. Die doel van die organisasie is om sosio-ekonomiese samewerking en integrasie te bevorder en ook om politieke en veiligheidsamewerking onder die 16 lande in Suider-Afrika te versterk. Dit is aanvullend tot die rol van die Afrika-unie. Die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap se amptelike tale is Engels, Frans, Portugees en Swahili. Die SAOG het 16 lidlande: Daarbenewens het Burundi versoek om aan te sluit. Gemeenskaplike Monetêre Gebied "16 African Countries to Adopt Kiswahili as a Formal Language" (in Engels). The African Exponent. 17 Augustus 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Februarie 2020. Besoek op 23 Oktober 2019. "ULIMWENGU: SADC boosts Kiswahili; let the elite hang their head and 'English' in shame" (in Engels). The East African. 26 Augustus 2019.


'n Mengsel is 'n kombinasie van twee of meer verskillende chemiese stowe waarin die molekules nie hulle identiteit verloor nie. 'n Mengsel word gekarakteriseer deur die molekules wat daaraan deelneem en die verhouding van die hoeveelhede. Dit is moontlik dat 'n chemiese reaksie in 'n mengsel kan plaasvind, maar dit sal die mengsel in 'n samestelling verander, sodat dit daarna nie meer as 'n mengsel geklassifiseer kan word nie. Meer algemeen is 'n mengsel 'n kombinasie van twee of meer verskillende dinge wat bymekaar gevoeg word. As voorbeeld: beton is 'n mengsel van water, sand en sement. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Messier 55 of M55 (ook bekend as NGC 6809) is ’n bolvormige sterreswerm in die sterrebeeld Boogskutter. Dit is op 16 Junie 1752 deur Nicolas-Louis de Lacaille ontdek terwyl hy in Suid-Afrika was. Sedert 1754 het Charles Messier verskeie pogings aangewend om die voorwerp van Parys, Frankryk, af te sien, maar weens M55 se lae deklinasie het dit nooit hoog genoeg bo die horison gestyg dat dit maklik gesien kon word nie. In 1778 het Messier dit eindelik waargeneem en in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem. M55 is sowat 17 600 ligjare van die Aarde af en het ’n massa van 269 000 sonmassas. Soos ander bolvormige sterreswerms in die Melkweg is dit arm aan wat sterrekundiges metale noem – elemente benewens waterstof en helium. Net sowat 55 veranderlike sterre is in die middelste deel van M55 ontdek. Thompson, Robert Bruce;


Die Manyame-moddervis (Labeo altivelis) is 'n varswater vis wat voorkom in die middel en onderste gedeelte van die Zambezirivier en die Pungwe-, Buzi- en Saverivier-stelsels. Buite Suider-Afrika kom die vis voor in sekere dele van die Kongorivier. In Engels staan die vis bekend as die Manyame labeo. Die vis het 'n diep en ietwat plat lyf met 'n baie groot dorsale vin. Daar is rooi tuberkels op die snoet en 'n paar kort baarde om die mond. Die onvolwasse visse is silwerig met 'n groot swart kol op die basis van die stertvin. Die kleur van die volwasse visse wissel. Dit het 'n groenerige basis met helder pienkerige skubbe. Daar is 'n helder groen baan op die lyf agter die kieue deksel en die vis is silwer aan die onderkant. Die vinne is almal diep blougroen. Die vis word tot 400 mm lank en die Zimbabwe hengelrekord is 3.062 kg. Die vis leef verkieslik in groot riviere maar word ook gevind in groot mere en damme. Hulle vreet alge. In die somer, na die reën, migreer hulle stroomop na kleiner sytakke om te broei.


Chang Taek-sang (Koreaans: 장택상, 22 Oktober 1893 - 1 Augustus 1969) was 'n Suid-Koreaanse politikus en polisieman. Hy was die minister van buitelandse sake (1948) en die 3de Eerste Minister van Suid-Korea (1952). Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


’n Skroef is ’n skerp stukkie metaal soortgelyk aan ’n spyker, maar met groewe langs die kant af. In teenstelling met spykers wat gekap word om dit in ’n ander voorwerp vas te slaan, word skroewe gedraai. ’n Skroewedraaier word hiervoor ingespan. Die kop van die skroef het ’n gleuf waar die punt van die skroewedraaier inpas. Die gleuf kan lank en plat of stervormig wees. Skroewe moet kloksgewys gedraai word om hulle vas te draai, en anti-kloksgewys om los te draai. Skroewe en boute word vir die vasheg van onderdele en werkstukke gebruik. Die skroefdraadbeginsel berus op die omsetting van 'n draaibeweging in 'n reglynige beweging en dit is bekend dat Archimedes (781-212 v.C.) in die Oudheid reeds van 'n draaiende skroef gebruik gemaak het om water te verplaas. Hoewel skroewe en boute van talle verskillende soorte skroefdraad voorsien kan word, is dit wenslik om standaardskroefdraad te gebruik. 'n Skroeflyn of heliks is 'n spiraalvormige kromme wat deur 'n punt op 'n silinder of 'n keël beskryf word as dit teen 'n konstante snelheid draai en die punt teen 'n konstante snelheid op die lengterigting daarvan beweeg.


Salmonidae (forelle en salms) is 'n familie van visse in die orde Salmoniformes. Die familie is 'n belangrike bron van voedsel vir die mens en kom natuurlik voor in gemagtigde areas in die noordelike halfrond. Die familie bevat medium tot groot visse met klein skubbe op die lyf maar niks op die kop nie en het ook 'n groot mond. Britse koloniste in die Kaap en Natal het gou besef dat daar min inheemse hengelspesies in Suid-Afrika se riviere is maar dat die bergstrome geskik sal wees vir forel. Die eerste bevrugte eiers van die bruinforel is reeds in 1890 na Suid-Afrika gebring en die forel is suksesvol in Natal geteel. Die jong vissies was toe in die Mooi-, Boesmans- en Umgeniriviere vrygelaat. In 1892 was die bruinforel ook suksesvol in Kaapstad geteel. Teelplase was toe gebou by Jonkershoek by Stellenbosch en Pirie naby King William's Town in die Oos-Kaap. Teen 1897 was die Bruinforel teelstasies suksesvol gevestig en is die eerste Reënboogforel se bevrugte eiers na Suid-Afrika gebring. Hierna word beide spesies suksesvol gevestig in ‘n verskeidenheid riviere en die reënboogforel het meer bekend geraak.


Sally Esterhuizen (née Campher) is ’n Suid-Afrikaanse aktrise. Sy is veral bekend vir haar rol as Yolanda in die SAUK se sitkom, Orkney Snork Nie. Sy is in 1989 met Pieter Esterhuizen getroud; hy was destyds die assistent-regisseur van die TV-reeks Orkney Snork Nie. In 1984 ontvang sy ’n Artes-toekenning vir haar rol in die gewilde Het van Verlangekraal. Orkney Snork Nie 2, 1993 as Yolanda (Yollie) van Tonder Orkney Snork Nie (Die Moewie), 1992 as Yolanda (Yollie) van Tonder Orkney Snork Nie (TV-reeks), 1989 as Yolanda (Yollie) van Tonder Koöperasiestories (TV-reeks), 1983 as Dingetjie. Beloftes van Môre, 1981 as verpleegster Katrien Sondaarspoort Die voortreflike familie Smit Het van Verlangekraal Die vierde Kabinet Lipstiek Dipstiek Meisie kry haar man, en Het is uit die kraal van verlange Geargiveer 5 Maart 2016 op Wayback Machine, Die Burger, 25 Februarie 1989 Orkney se Yollie ’n doodgewone ma, Beeld, 16 Oktober 1992 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Pikkewyn-eilande (Duits: Pinguininseln, Engels: Penguin Islands) is 'n groep klein eilande en rotse wat langsaan die kus van Namibië lê en wat voorheen deel van Suid-Afrika was. Die groep strek vir 355 km aan die Atlantiese kuslyn van Namibië uit. Die grootste eiland is Possession-eiland met 'n oppervlakte van 0.9 km². Tussen 1861 en 1867 is die eilande, wat ryk aan ghwano is, deur die Britse Ryk geannekseer en is toe by die Kaapkolonie in 1873 ingelyf. In 1886 het Duitsland hierdie status erken en dus was die eilande nooit deel van Duits-Suid-Wes Afrika nie. In 1990 het Namibië onafhanklikheid van Suid-Afrika gekry, maar die eilande het onder Suid-Afrikaanse beheer gebly. Na onderhandelings is die eilande uiteindelik op 28 Februarie 1994 saam met Walvisbaai aan Namibië oorhandig. Halifax-eiland voor die Lüderitz-skiereiland. Mercury-eiland voor die Diamantkus. Die verskeping van ghwano vanaf Ichaboe.


Dongying (Chinees: 东营) is 'n stad in die Chinese provinsie Sjandong met 'n bevolking van 2 035 300 in 2010. Die stad is in die noordooste van China suidoos van Beijing en Tianjin aan die kus van die Golf van Bohai geleë. Dongying grens in die weste aan Bintsjou, in die suidweste aan Zibo en in die suide aan Weifang. Die stad is 'n belangrike hawestad in die ooste van die land. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Afrikanasiesbeker (amptelike naam in Frans: Coupe d'Afrique des Nations (CAN) of Engels: African Cup of Nations) is 'n sokkertoernooi wat tussen lande van Afrika uitgespeel word. Die kampioenskap word deur CAF, die Konfederasie van Afrika sokkerassosiasie gereël. Dit is tussen 1957 en 1968 met onreëlmatige tussenposes gespeel. Sedert 1968 word die kampioenskap al om die twee jaar in ewe jare aangebied, maar vanaf 2013 word dit in onewe jare gehou om nie in dieselfde jaar van die Sokker-Wêreldbeker aangebied te word nie. Die eerste toernooi is in Februarie 1957 in Soedan aangebied. Soedan, Egipte, Ethiopië en Suid-Afrika het hiervoor ingeskryf, maar Suid-Afrika is vanweë politieke redes uitgesluit. In 1962 neem vier lande aan die toernooi deel en vind daar vir die eerste keer kwalifiserende wedstryde plaas. In 1963 word die deelnemende lande tot ses uitgebrei, in 1968 tot agt en in 1996 tot 16. Die laaste uitbreiding in aantal lande vind in 2019 plaas, vanaf hierdie jaar neem 24 lande aan die eindronde deel. Suid-Afrika het vir die eerste keer in 1996 aan die 20ste Afrikanasiesbeker deelgeneem, nadat hulle nie in 1994 kon kwalifiseer nie.


Koudhoorn is ’n nedersetting in die munisipaliteit Putten in die provinsie Gelderland in Nederland. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


John Davies Cale (OBE, gebore 9 Maart 1942 in Garnant, Carmarthenshire, Wallis) is 'n Walliese musikant en multi-instrumentalis. In die jare 1965-1968 het hy saam met die groep The Velvet Underground gespeel (baskitaar, altviool, klavier). Sedert 1970 reik hy sy eie albums uit. Vintage Violence (1970) Church of Anthrax (1971) − met Terry Riley The Academy in Peril (1972) Paris 1919 (1973) Fear (1974) Slow Dazzle (1975) Helen of Troy (1975) Honi Soit (1981) Music for a New Society (1982) Caribbean Sunset (1983) Artificial Intelligence (1985) Words for the Dying (1989) Songs for Drella (1990) − met Lou Reed Wrong Way Up (1990) − met Brian Eno Last Day on Earth (1994) − met Bob Neuwirth Walking on Locusts (1996) HoboSapiens (2003) blackAcetate (2005) Shifty Adventures in Nookie Wood (2012) M:FANS (2016) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Daan Retief (1926–1990) was 'n Suid-Afrikaanse akteur, radio-omroeper, draaiboekskrywer, rolprentregisseur en -vervaardiger. Retief was veral bekend as die speurder, Staal Burger in die gelyknamige radioreeks. Daniël Arnoldus Retief is op 22 Februarie 1926 in ’n spoorweghuis langs Koebergwegstasie in Maitland, Kaapstad, gebore as seun van Daniël Myburgh Retief en Petronella Johanna Albertyn. Hy is die naas jongste van ses kinders en sy broers en susters is Adriana Johanna, Jacobus Myburgh, Edna Victoria, Dirk Hugo Albertyn en Petrus Johannes. Hy word groot in die Strand, Durbanville en Kaapstad, waar hy meeste van sy kinderjare in ’n weeshuis deurbring. Hier matrikuleer hy in 1943 aan die Hoërskool Jan van Riebeeck. Hierna word hy in 1946 ’n beroepsakteur by die Hendrik Hanekom-Geselskap tydens hulle opvoering van die drama Met die waters wat verby is en speel in nog vyf stukke by hulle voordat hy met die stigting van die Nasionale Toneelorganisasie daarby aansluit. In die jare 1946 tot 1954 deurkruis hy die land op talle toneelreise. Dan sluit hy in 1955 as omroeper by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK) se Afrikaanse diens aan.


Takayoshi Yamano (山野 孝義, Yamano Takayoshi?, 5 April 1955 -) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hideki Maeda (前田 秀樹, Maeda Hideki?, 13 Mei 1954 -) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf. National Football Teams Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Rooikroonstompstert (Sylvietta ruficapilla) is 'n seldsame voël wat slegs eenkeer in Suider-Afrika aangeteken is. Hulle kom in miombo-boomveld in Zambië voor en moontlik in die noorde van Mosambiek. Die voël is 10 cm groot en weeg 10 - 12 gram. In Engels staan die voël bekend as die Red-capped crombec Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Sasol Voëls van Suider-Afrika. Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. ISBN 978-1-77007-928-1 BirdLife International (2012). "Sylvietta ruficapilla". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.AS1-onderhoud: ref=harv (link) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Kenji Honnami (gebore 23 Junie 1964) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het drie keer vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf. Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Daijiro Takakuwa (gebore 10 Augustus 1973) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het slegs en keer vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf. Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Shigeyoshi Mochizuki (gebore 9 Julie 1973) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf. Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Hajime Hosogai (gebore 10 Junie 1986) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf. "National Team Squad". jfa.or.jp. Japan Football Association. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Maart 2020. Besoek op 15 Januarie 2014. Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ryota Moriwaki (gebore 6 April 1986) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf. Japan National Football Team Database Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Kwartêr of Kwarternêr is op die geologiese tydskaal die jongste geologiese periode. Dit beslaan die afgelope 2,58 miljoen jaar tot op hede en is die laaste onderverdeling van die era Kainosoïkum. Dit volg op die Neogeen en is onderverdeel in twee tydvakke: die Pleistoseen en Holoseen. Die Kwartêr is in 1760 as die "vierde onderverdeling" voorgestel deur Giovanni Arduino Die voorafgaande periode is eers die "Tersiêr" genoem, maar dit word nie meer as ’n amptelike periode beskou nie hoewel die term nog algemeen gebruik word. Omdat Antarktika al sedert die begin van die Kwartêr met ys bedek is, word die hele periode as ’n ystydperk beskou. Binne die Kwartêr kom verskeie kouer periodes (ystye of glasiale tydperke) voor wanneer groot dele van die Aarde met ys bedek is. Hulle word afgewissel deur warm periodes (tussen-ystye of interglasiale tydperke) wanneer die ysbedekkings kleiner word. Die Holoseen is die laaste 11 000 jaar van die Kwartêr en die tydvak waarin die Aarde hom nou bevind. Dit is ’n interglasiale tydperk.


Richard Dreyfuss (geb. 29 Oktober 1947) is ’n Amerikaanse akteur wat veral bekend is vir sy rolle in American Graffiti, Jaws, Close Encounters of the Third Kind en The Goodbye Girl. Dreyfuss het die Oscar vir beste akteur in 1977 gewen vir The Goodbye Girl en is in 1995 benoem vir Mr. Holland's Opus. Hy het ook ’n Golden Globe en Bafta gewen en is in 2002 vir twee Screen Actors Guild-pryse benoem. Dreyfuss is as Richard Stephen Dreyfus in Brooklyn, New York, gebore as die seun van Norman, ’n prokureur en restaurateur, en Geraldine, ’n vredesaktivis. Sy pa het nie van New York gehou nie en het saam met die gesin na Europa getrek en toe Dreyfuss nege was, na Los Angeles. Dreyfuss het aan die Hoërskool Beverly Hills skoolgegaan. Dreyfuss het in sy jeug begin toneelspeel in die Beverly Hills Joodse Sentrum. Hy het op 15 in die TV-produksie In Mama's House gespeel, en ná skool ’n paar klein rolle vertolk in onder meer Peyton Place en The Big Valley.


Stad Manchester-stadion (ook bekend as die Etihadstadion weens borgskapredes) is ’n stadion in Manchester in Engeland. Dit is die tuisveld van Manchester City FC, die vyvde grootste stadion in die Premier League en die twaalfde grootste stadion in die Verenigde Koninkryk met sitplek vir 47 805 mense. Die ligging van SportCity maar met ’n groter stadion is voorgestel as die primêre atletiestadion in Manchester se mislukte Olimpiese bod vir die Olimpiese Somerspele 2000. In die bod om die Gemenebesspele 2002 sou die kapasiteit van die stadion 38 000 wees en na die spele sou dit omgeskakel word na 48 000. Die stadion is gebou deur Laing Construction teen ’n onkoste van £112 miljoen na ’n ontwerp deur Arup Associates, ’n argitektuurkonsultasiegroep. Om die langtermyntoekoms van die stadion na die Gemenebesspele te verseker is ooreengekom dat Manchester City FC die stadion by die Manchesterse Stadsraad sou huur as ’n plaasvervanger vir Maine Road. Die omskakeling van ’n atletiekstadion na ’n sokkerstadion het die stadsraad £22 miljoen en vir Manchester City £20 miljoen gekos. Die klub het in 2003 na die nuwe stadion verhuis.


Conodonta is ’n uitgestorwe groep mariene gewerwelde diere, wat baie soos palings gelyk het. Hulle was jare lank net bekend vanweë tandagtige mikrofossiele, wat nou Conodonta-elemente genoem word. Hulle het al in die Bo-Kambrium voorgekom en was dus van die oudste gewerwelde diere. Hulle het reeds in die Famennium-tydperk van die Devoon aan 'n groot uitwissing blootgestaan, maar die laaste Conodonta het waarskynlik aan die einde van die Trias uitgesterf. Hoewel redelik baie "tandjies" van die Conodonta gevind is, was fossiele van die diertjies seldsaam en dit was lank onduidelik tot watter soort hulle behoort het. In 1982 is in die Onder-Karboon van Skotland ’n fossiel van ’n hele diertjie gevind, ook die sagte deel van die liggaam. Sedertdien is meer sulke fossiele gevind. Die soort Clydagnathus het ’n duidelike struktuur gehad wat as voorloper van ’n ruggraat beskou word, en waarskynlik selfs rugwerwels. Daarom word Conodonta as gewerwelde diere geklassifiseer. Hulle het lang lywe gehad met ’n duidelike stertvin agter en tandjies voor. Briggs, D. (Mei 1992). "Conodonts: a major extinct group added to the vertebrates".


Die Santonium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Kryt (serie/epog Laat Kryt). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. Die tydperk was van sowat 86,3 tot 83,6 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Coniakium en gevolg deur die Campanium. Die Santonium is in 1873 deur Henri Coquand genoem na Saintes in die Franse département Charente-Maritime. Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die tweekleppige Cladoceramus undulatoplicatus, en die bokant deur die uitwissing van die seelelie Marsupites testudinarius. Gradstein et al. (2012) (en) Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; 2012: A Geologic Time Scale 2012, Elsevier, ISBN 0444594256.


Die NG gemeente Mindalore is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Sinode van Wes-Transvaal). Die gemeente is gestig in 1971. Die kerkgebou is geleë by Richardsonlaan 32, Mindalore, Krugersdorp. In 2013 was die leraar ds. H.J. Mostert. Daar was in daardie jaar 90 doop- en 440 belydende lidmate. Small, Mario (samesteller). 2013. Jaarboek van die NG Kerke. Wellington: Tydskriftemaatskappy van die NG Kerk NPC - 'n divisie van Bybel-Media. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Auschwitz-konsentrasiekamp was 'n netwerk van konsentrasie- en uitwissingskampe wat tydens die Tweede Wêreldoorlog deur Nazi-Duitsland opgerig en bedryf is. Hierdie kampe is naby die Poolse stad Auschwitz (Pools: Oświęcim) geleë. Dit het bestaan uit Auschwitz I (die basiskamp), Auschwitz II-Birkenau ('n uitwissingskamp), Auschwitz III-Monowitz ('n werkskamp) asook 'n aantal subkampe. Meer as 'n miljoen mense, hoofsaaklik Jode, het in die kampe gesterf. Ongeveer 1,3 miljoen mense is vanaf Mei 1940 na hierdie kampe gedeporteer. In September 1941 is die eerste prisoniers geëkstermineer. Auschwitz II-Birkenau het een van die belangrikste kampe vir die Nazi's se "Finale Oplossing vir die Joodse Vraagstuk" geword. Van vroeg 1942 tot die einde van 1944 het treine Jode van dwarsoor die Duits-besette Europa na die kamp se gaskamers aangery, waar hulle die plaagdoder Zyklon B toegedien is. Ten minste 1,1 miljoen gevangenes het in Auschwitz omgekom, ongeveer 90 persent van hulle was Jode. Ongeveer 1 uit 6 Jode wat tydens die Sjoa ("Holocaust") omgekom het het hier gesterf.


Kronberg im Taunus (voor 17 Oktober 1933 gespel as Cronberg) is 'n klein stad en kuuroord in die administratiewe distrik Hochtaunuskreis van die Duitse deelstaat Hesse. Sy naam is afgelei van die kasteel Kronberg wat tussen 1220 en 1704 as setel van die ridders van Kronberg gedien het. Die kasteel is, net soos die historiese middestad met vakwerkhuise, 'n gewilde toeristeaantreklikheid, onder meer vanweë sy ligging op 'n rotsplato van waar besoekers 'n uitsig oor die Ryn-Mainvlakte het, en twee musea wat die geskiedenis van stad en kasteel behandel. Kronberg is naby Frankfurt am Main teen die suidelike helling van die Taunus-bergreeks geleë en word, naas die hoë koopkrag van sy inwoners (met 'n indeks van 179 is dit in vergelyking met die gemiddelde van Duitsland - 100 persent - die derde welvarendste nedersetting in die land na sy buurstad Königstein im Taunus en Starnberg in Beiere), deur nou straatjies met historiese vakwerkboukuns in sy historiese middestad asook 19de eeuse en moderne somerhuise en villa's in welgestelde woongebiede in die buitewyke gekenmerk. Kronberg im Taunus word administratief onderverdeel in drie stadsdele - Kronberg, Schönberg en Oberhöchstadt.


Narmer was die eerste Egiptiese farao van die 1ste Dinastie (omstreeks die 31ste eeu v.C.) en moontlik die opvolger van die protodinastiese farao Ka. Hy word deur die meeste Egiptoloë beskou as die koning wat Bo- en Benede-Egipte verenig het. Die identiteit van Narmer is omstrede, hoewel die meeste Egiptoloë saamstem dat hy dieselfde persoon as farao Menes is. Dié kry ook krediet daarvoor dat hy Egipte verenig het. Vir die 1ste Dinastie word die Horusnaam, ’n deel van koninklike name wat met die god Horus verbind word, in argeologiese rekords gebruik, terwyl die historiese koningslyste ’n alternatiewe naam, die Nebtynaam, gebruik. Die name is dikwels saam gebruik, maar baiekeer apart. Die beroemde Narmer-palet, wat in 1898 deur James E. Quibell in Hierakonpolis ontdek is, wys Narmer (’n Horusnaam) met die simbole van beide Bo- en Benede-Egipte, en dit het tot die teorie gelei dat hy Egipte verenig het. Alle Egiptoloë stem egter nie saam dat hy en Menes (’n Nebtynaam) dieselfde persoon is nie.


'n Senter is 'n spelerposisie in rugby. Die nommer 12 staan as die binnesenter en die nommer 13 as die buitesenter bekend. Daar is twee variasies. Eerstens, die spelskepper, wat met vernuftige hande en voetwerk die opposisie oorhoops gelaat het, en die spelers buite hom weggestuur het om drieë te druk. Die ander was 'n man met 'n verbysterende vaartversnelling, wat 'n opponent aan die buitekant kon klop deur op volle vaart 'n 90 grade rigting verandering te maak. Deesdae lyk beide soos outydse stutte, en hul doel is om 'n losskrum in die middel van die veld af te dwing. 'n Paar bekende senters ter illustrasie: Jean de Villiers, Springbokspeler en kaptein (2002-2015) Mannetjies Roux, Springbokrugbyspeler (1960-1970) Jaque Fourie, Springbokrugbyspeler (2003-2014) Wynand Olivier, Springbokrugbyspeler (2005-2014) François Steyn, Springbokrugbyspeler (2006-2014, 2017-) Jan Serfontein, Springbokrugbyspeler (2013-) Damian de Allende, Springbokrugbyspeler (2015-) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Lockheed P-38 Lightning was 'n Amerikaanse vegvliegtuig van die Tweede Wêreldoorlog-era, gebou deur Lockheed. Ontwikkel tot 'n United States Army Air Forces (afgekort USAAF) vereiste, het die P-38 kenmerkend tweelingvalbome en 'n enkele, sentrale gondel gehad wat die kajuit en wapentuig gehuisves het. Die name "gevurkte-stert duiwel" (deur die Luftwaffe) en "twee vliegtuie, een vlieënier" (deur die Japannese) is aan die vliegtuig gegee. Die P-38 is in 'n aantal rolle gebruik, soos duikbombardement, vlakbombardement, grondaanvalle, nagveg- en fotoverkenningsmissies, en omvattend as 'n langafstandondersteuningsvegter wanneer toegerus met lostenks onder sy vlerke. Die P-38 was suksesvol gebruik in Stille Oseaanoperasies en die China-Birma-Indië-slagveld, as die instrument van Amerika se bekroonde vegvlieëniers, Richard Bong (40 suksesse) en Thomas McGuire (38 suksesse). In die suidweste van die Stille Oseaanteater, was die P-38 die primêre langafstandvegter van die USAAF tot die koms van groot getalle P-51D Mustangs teen die einde van die oorlog.


Song of Solomon is 'n roman deur die Amerikaanse skrywer Toni Morrison wat die eerste keer in 1977 gepubliseer is. Dit volg die lewe van 'n swart Amerikaanse man vanaf sy geboorte tot en met sy volwassenheid. Dit het die Amerikaanse National Books Critics-prys gewen, was deur Oprah Winfrey gekies vir haar populêre televisie-boekklub, en is ook deur die Sweedse Akademie aangehaal in hul motivering dat Morrison die Nobelprys vir Letterkunde in 1993 gewen het. Die roman is alreeds verskeie male sedert 1993 uitgedaag met die oog op verbanning uit Amerikaanse skoolsillabusse, hoofsaaklik omdat dit Amerikaanse rasprobleme tematiseer. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Arthur Wellesly, 1ste hertog van Wellington (1769 - 1852) was 'n Britse generaal en politikus. Hy was die Britse generaal in die slag by Waterloo op 18 Junie 1815. Wellington was Britse Eerste Minister (1828 - 1830). Die stad Wellington in Nieu-Seeland is vernoem na Arthur Wellesley, die oorwinnaar in die Slag by Waterloo. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


New Brunswick is 'n stad in die deelstaat New Jersey en is ook die administratiewe setel van Middlesex County. Die eerste nedersetters het hulle reeds in 1680 hier gevestig. Gedurende 1720 was die nedersetting New Bruncwick genoem ter ere van koning George I van Groot-Brittanje. In 1730 het Nederlandse setlaars gearriveer vanaf Albany, New York. Gedurende die volgende dekade het New Brunswick 'n belangrike deurgang op die pad tussen Philadelphia en New York geword. Gedurende die Amerikaanse Rewolusionêre Oorlog het George Washington die dorp vir kort tydjie beset maar generaal William Howe het dit daarna die Britse Hoofkwartier vir sewe maande gemaak. Die dorp het in 1863 'n stad geword. Collier's Encyclopedia, Crowell-Collier Educational Corporation, Volume 17, Bladsy 366. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die pampashert (Ozotoceros bezoarticus) is ’n spesie herte wat op die lae graslande van Suid-Amerika voorkom. Hul habitat sluit water en heuwels in, dikwels met droogte in die winter, en gras wat hoog genoeg is om ’n staande hert te verskuil. Pampasherte het taankleurige pelse, wat ligter onder hul mae en aan die binnekant van hul bene is. Anders as by die meeste takbokke verander hul pelse nie met die seisoene van kleur nie. Hulle het wit kolle bo hul lippe en wit vlekke aan hul keel. Ooie se skouerhoogte is van 60 tot 65 cm en hul gewig van 22 tot 29 kg; ramme s’n is van 65 tot 70 cm en van 24 tot 34 kg. Hul sterte is kort en bosserig, en sowat 10 tot 15 cm lank. Wanneer hulle hardloop, lig hulle hul sterte en ’n wit vlek kan gesien word. Hulle is ’n klein spesie en min geslagsdimorfie kom voor. Ramme het klein, ligte gewei (horings), wat hulle in Augustus of September afgooi; hulle groei nuwes teen Desember. Ooie het haarkranse wat soos kort geweiknoppe lyk.


Die Venda Wikipedia is die Venda-weergawe van Wikipedia, 'n gratis, ope-inhoud aanlyn ensiklopedie. Volgens die aantal artikels is dit die 298ste grootste Wikipedia-projek. Die Wikipedia het tans 2 114 bladsye, waarvan 637 artikels is. Dit het 6 895 geregistreerde gebruikers, waarvan 7 as aktief gereken word. Hierdie gebruikers het in totaal 19 044 wysigings aangebring en 0 lêers opgelaai. Afrikaanse Wikipedia Joroeba Wikipedia Malgassiese Wikipedia Noord-Sotho Wikipedia Somaliese Wikipedia Suid-Sotho Wikipedia Swahili Wikipedia Swazi Wikipedia Tsonga Wikipedia Tswana Wikipedia Xhosa Wikipedia Zoeloe Wikipedia Lys van Wikipedia-tale Die tuisblad van die Venda Wikipedia


Kragbron is 'n dorp in die verrenoorde van die Vrystaat, in Suid-Afrika. Die dorp lê 5 km suidoos van Sasolburg. Kragbron is 'n voormalige steenkoolmyndorp tussen Sasolburg en Heilbron, en is die tuiste van twee buitewerkinggestelde kragstasies, Taaibos en Highveld, wat onaktief is sedert 1994. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Kragbron". Sensus 2011. "Free State candidate for first dedicated cargo airport in SA". Free State Business Bulletin. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 September 2014. Besoek op 9 Augustus 2015. "Taaibos Power Station" (in Engels). Eskom. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 April 2016. Besoek op 9 Augustus 2015. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Lodewyk XVIII (Frans: Louis XVIII) was die koning van Frankryk van 1815 tot met sy dood in 1824. Hy was 'n kleinseun van koning Lodewyk XV en 'n broer van koning Lodewyk XVI van Frankryk. Hy het met Marie Louise Joséphine van Savoj getrou in 1771. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Partiese Ryk of Parthiese Ryk (247 v.C. - 224 n.C., ook bekend as die Arsakidiese Ryk) was ’n groot politieke en kulturele mag in Persië (antieke Iran). Laasgenoemde naam is afgelei van Arsakes I van Partië, wat die ryk in die middel 3de eeu v.C. gestig het toe hy die streek Partië in Noordoos-Iran verower het. Dié was toe ’n satrapie (provinsie) van die Seleukidiese Ryk wat gerebelleer het. Mitridates I (bewind: omstreeks 171-132 v.C.) het die ryk grootliks uitgebrei deur Medië en Mesopotamië van die Seleukiede te verower. Op sy hoogtepunt het die Partiese Ryk gestrek van die noorde van die Eufraat, in wat vandag Sentraal-Oos-Turkye is, tot die hedendaagse Afganistan en Wes-Pakistan. Die ryk, wat aan die Syroete tussen die Romeinse Ryk in die Mediterreense bekken en die Han-dinastie van China geleë was, het ’n groot handelsentrum geword. Die Parters het die kuns, argitektuur en geloof van die Perse, Grieke en streekkulture aangeneem.


Calderwood is 'n gehug in die Raymond Mhlaba Plaaslike Munisipaliteit en Amathole-distriksmunisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Nedersetting sowat 12 km suidoos van Fort Beaufort en 16 km suidwes van Alice. Dit is vernoem na eerwaarde Henry Calderwood van die Londense Sendinggenootskap, die skrywer van Caffres and Caffre Missions. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Calderwood". Sensus 2011.


Vaal Reefs is 'n myndorp in die Noordwesprovinsie, in Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika Vaal Reefs tydens die 2001-Sensus. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Santa Barbara is 'n stad in die deelstaat Kalifornië, geleë tussen die steil bergpieke van die Santa Ynez-berge en die Stille Oseaan, sowat 90 minute per motor noord van Los Angeles in 'n streek waarna as die Amerikaanse Riviera verwys word. Hier strek die stadsgebied oor 'n afstand van 110 myl langs Kalifornië se Sentrale Kus-gebied (Central Coast). Die administratiewe kantoor van die Santa Barbara County (Verenigde State) is ook hier gesetel. Die Spanjaarde het hier reeds in 1782 'n nedersetting gestig wat ná Kalifornië se toetreding tot die Unie in 1874 geïnkorporeer is. Die meeste geboue in die stad, insluitende hotelle, het 'n Spaanse motief - met rooi teëldakke, wit gepleisterde mure, gesofistikeerde gietysterversierings en kleurryke teëls. Santa Barbara se ikoniese boukuns in die Spaanse koloniale styl het sy oorsprong in die middel van die 1920's toe stadsvaders soos Pearl Chase 'n poging onderneem het om die stad se argitektoniese verlede op 'n romantiese manier te laat herleef. Jaarliks word in Augustus 'n groot Spaanse fees gevier, die Old Spanish Days Fiesta.


Die Ford Fiesta is 'n superminimotor wat sedert 1976 deur die Ford Motormaatskappy vervaardig word, en is nou in sy sewende geslag. Die Fiesta word in Europa, Brasilië, Argentinië, Meksiko, Venezuela, China, Indië, Taiwan, Thailand en Suid-Afrika vervaardig. In 2010 is die sesde generasie Fiesta (Merk VI) wêreldwyd bekendgestel, wat dit die eerste Fiestamodel maak wat in Noord-Amerika verkoop word, sedert die Fiesta Merk 1 aan die einde van 1980 gestaak is. Ford het al meer as 16 miljoen eenhede van die Fiesta verkoop sedert 1976, wat dit een van die besverkoper Fordmodelle maak na die Escort en die F-reeks. Enjin: Inlyndriesilinder 999 cc turbo Krag: 74 kW @ 6000 opm Wringkrag: 170 Nm @ 1400-4500 opm Ratkas: Sesgangdubbelkoppelaar Wiele: 15 duim staal 0-100 km/h: 10.8 sek Topspoed: 180 km/h Brandstoftenk: 42 liter Prys: R204 900 (Suid-Afrika, Desember 2015) Ford Fiesta RS WRC wêreldtydrenmotor. "Still going strong, Ford's youthful spirited Fiesta is celebrating its 30th birthday" (in Engels). Media.Ford.com. 25 Augustus 2006.


Die Gereformeerde kerk Dordrecht is 'n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika op die Noordoos-Kaapse dorp Dordrecht wat gestig is in 1869, net 10 jaar ná die kerkverband. Op 29 November 1868 het 'n kommissie onder voorsitterskap van ds. Dirk Postma, die grondlegger van die Gereformeerde Kerk, 'n verslag aan die Gereformeerde kerk Burgersdorp gelewer oor die moontlike afstigting van 140 lidmate in die omtrek van Dordrecht waar reeds in 1856 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk gestig is. Die kommissie het bestaan uit ds. Postma, P.G. van Wijk en L.J. van der Walt. Hulle het bevind dat al die lidmate die plan om af te stig goedgekeur het en dit verlang, dat van die 140 lidmate net 10 vir eers nog onder Burgersdorp se gemeente wou ressorteer en dat dié lidmate vasgestel is as dié wat in die omgewing van Dordrecht woon en dat waterskeiding van Zwarthoogte die skeidslyn tussen Dordrecht en Burgersdorp sou wees. As redes vir afstigting het die kommissie aangevoer die afstand tussen Dordrecht en die gevestigde gemeentes van Burgersdorp en Aliwal-Noord. Hulle sou hul sake beter kon besorg wanneer hulle as 'n selfstandige gemeente kon bestaan.


Die Kaapse Rebelle was manlike Britse onderdane, woonagtig in die Kaapkolonie, wat tydens die Tweede Vryheidsoorlog van 1899 tot 1902 by die magte van Transvaal en die Oranje-Vrystaat aangesluit en die wapen opgeneem het teen Brittanje. Die Kaapse Rebelle het in twee golwe by die Boeremagte aangesluit: die eerste was sowat 10 000 met die uitbreek van die oorlog en het hoofsaaklik uit die distrikte aangrensend tot die Oranje-Vrystaat gekom. Toe die Boerefronte in Maart 1900 verbrokkel, het heelparty van die Kaapse Rebelle na hul tuiste teruggekeer, maar ander het die kommando's na die republieke vergesel en deel geword van die guerrillastryd. Die tweede, veel kleiner golf Kaapse Rebelle van sowat 3 000 het by die Boeremagte aangesluit van Desember 1900 af, waarvan sommige tydens genl. Jan Smuts se inval in die noordweste van die Kaapkolonie in September 1901. Die Kaapse Rebelle kan in twee groepe verdeel word. Eerstens was daar dié wat in die distrikte gewoon het wat die Republikeinse magte tydens die eerste fase van die Driejarige Oorlog beset het en wat met die besetters saamgewerk het, maar tuisgebly het nadat die Boeremagte enkele maande later aan dié distrikte onttrek het.


Klokbroeke (algemeen bell-bottoms in die volksmond genoem) is 'n broekstyl wat geleidelik wyer uit die knieë ondertoe loop, met die vorming van 'n klokagtige vorm aan die onderbeen. In die vroeë 19de eeu, toe 'n gestandaardiseerde uniform nog nie bestaan het in die Amerikaanse Vloot nie, het 'n paar matrose 'n styl van 'n wye broek eindigend in 'n klokvormige manchette begin dra. In 1813 was een van die eerste aangetekende beskrywings van die matrose se uniforms, geskryf deur kommodoor Stephen Decatur, wat opgemerk het dat die manne op die fregatte United States en Macedonia blou baadjies losweg geknoop oor onderbaadjies, en blou broeke met bell bottoms dra." Ohl, Bob (22 Junie 1955). "Have Bell Bottoms...Will Travel". All Hands. 460: 28–30. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 April 2007. Besoek op 9 April 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Irmtraud is 'n ou Duitse vrouenaam. Die naam is afkomstig van die Oudhoogduitse ermin/irmin "groot," "geweldige," en trûen, trûwen "glo", "vertroue", "hoop" wat nou verwant is aan Lojaliteit, wat weer volgens Osthoff van die Indo-Germaanse wortel *dereŭo-drū "vaste", "boom" afgelei is. 29 April, 29 Mei, 21 Oktober Irmtraut, Irmi Irmtraud Fischer (* 1957), Oostenrykse teoloog en professor Irmtraut Karlsson (* 1944), Oostenrykse sielkundige, skrywer en politikus (SPÖ) Irmtraud Morgner (1933–1990), Duitse skrywer Irmtraud Ohme (1937–2002), Duitse beeldhouer Irmtraud Tarr (* 1950), Duitse konsert-orrelis, skrywer, en psigoterapeut Eintrag Trauen in Grimm: Deutsches Wörterbuch. (weblink: dwb.uni-trier.de)


Pierre Cloete Haarhoff (*1938, Warmbad – †7 Februarie 1990, Pretoria) was ’n kernwetenskaplike, professor in meganiese ingenieurswese aan die Universiteit van Pretoria en bekroonde kortverhaalskrywer. Pierre Cloete Haarhoff is in 1938 op Warmbad (Bela-Bela) in Transvaal gebore. Melanie Grobler, die digter, is sy suster. Op driejarige ouderdom is sy vader oorlede, waarna die gesin op Rustenburg gaan woon het, waar hy grootword. Aan die Universiteit van Pretoria behaal hy die B.Sc.-graad met lof, waarna hy aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys sy B.Sc. Honneurs-graad in wiskunde en sy M.Sc.-graad in Fisika met lof behaal, laasgenoemde met ’n verhandeling oor Die teorie van gas-vloeistofchromatografie. Vir twee jaar studeer hy aan die Universiteit van Cambridge in Engeland en keer in 1962 terug na die Universiteit van Pretoria, waar hy die D.Sc.-graad in fisiese chemie met lof verwerf met ’n proefskrif oor Contributions to the Theory of Chromatography. Aan die Universiteit van Stellenbosch verwerf hy in 1976 die D.Ing.-graad met ’n proefskrif oor Die basiese prosesaspekte van uraanverryking.


Die bruidsbos (Serruria rosea) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Serruria behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap, waar dit slegs voorkom in die Hottentots-Hollandberge van Slanghoekberge tot by Franschhoek. Die struik is regop en word tot 1.5 m hoog en dra blomme van Augustus tot Oktober. Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is tweeslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van insekte. Die plant groei in sandgrond op hoogtes van 300-620 m. In Engels staan dit as die Rose Spiderhead bekend. http://redlist.sanbi.org/species.php?species=807-79 http://pza.sanbi.org/serruria-rosea https://biodiversityexplorer.info/plants/proteaceae/serruria_rosea.htm Geargiveer 30 April 2020 op Wayback Machine http://www.proteaatlas.org.za/spider3.htm


'n Radikaal is 'n chemiese spesie wat ongepaarde elektrone besit. Hierdie woord word veral in die organiese chemie gebruik en hoewel byvoorbeeld 'n neodimium-ioon soos Nd3+ ook drie ongepaarde elektrone het word dit selde 'n radikaal genoem. Ander anorganiese radikale is die molekule NO, NO2 en O2. Die laaste is selfs 'n diradikaal met twee ongepaarde elektrone. Hierdie spesies word soms wel radikale genoem. 'n Goeie voorbeeld van die vorming van 'n organiese radikaal is die reaksie van die gasse metaan en chloor in teenwoordigheid van sonlig. Die binding in 'n chloormolekuul word eers deur absorpsie van 'n foton verbreek, 'n proses wat fotolise genoem word. C l 2 + h ν → 2 C l ∙ {\displaystyle Cl_{2}+h\nu \to 2Cl\bullet } Die gevormde chlooratome het 'n [Ne]3s23p5-konfigurasie met een ongepaarde elektron. Hulle is dus (anorganiese) radikale. Radikale is dikwels taamlik reaktief en in hierdie mengsel kan hulle 'n waterstofatoom van 'n metaan molekuul vat. Dit het die vorming van 'n (organiese) metielradikaal tot gevolg.


Tydbestuur is die daad of proses van die beplanning en beheer uitoefen oor die hoeveelheid tyd wat op spesifieke aktiwiteite bestee word, veral om doeltreffendheid, bedrewenheid of produktiwiteit te verhoog. Dit is 'n meta-aktiwiteit met die doel om die algemene voordele van 'n reeks aktiwiteite binne die spektrum van 'n beperkte hoeveelheid tyd te maksimaliseer. Tydbestuur kan ondersteun word deur 'n verskeidenheid vaardighede, hulpmiddels en tegnieke wat gebruik word om tyd te bestuur wanneer bepaalde take, projekte en doelwitte uitgevoer word wat moet voldoen aan 'n gestelde datum. Aanvanklik het tydbestuur net betrekking gehad op sake- of werksaktiwiteite, maar mettertyd het die term wyer geword om ook persoonlike aktiwiteite in te sluit. 'n Tydbestuurstelsel is 'n ontwerpte kombinasie van prosesse, hulpmiddels, tegnieke en metodes. Tydbestuur is gewoonlik 'n noodsaaklikheid in enige projekontwikkeling aangesien dit die projek se omvang en wanneer dit voltooi sal wees bepaal. Die hooftemas wat voortspruit uit die boeke oor tydbestuur sluit die volgende in: Die skep van 'n omgewing wat bevorderlik is vir doeltreffendheid. Die vasstel van prioriteite. Die uitvoer van aktiwiteite na aanleiding van die prioritisering.


Beverley Gardens is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se B-streek geleë. "Subplek Beverley Gardens". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Tandbederf is ook bekend as tandkaries (Latyns: caries, vermolmdheid), gaatjies of tandverrotting en vind plaas wanneer die tand afgebreek word weens bakteriële aktiwiteit. Die kleur van die gaatjies in die tand kan wissel van geel tot swart. Die simptome wat ervaar word sluit in pyn in die tand en dit mag moeilik wees om te eet. Die komplikasies wat tandbederf kan meebring, sluit in inflammasie van die tandweefsel, tandverlies, infeksie of die ontstaan van 'n abses. Die oorsaak van tandbederf is bakteriële afbraak van die harde weefsels van 'n tand (die glasuur, tandbeen /dentien en sementum). Dit vind plaas omdat daar suur gevorm word uit voedselreste en suiker wat op die tandoppervlakte agterbly. Eenvoudige suikers in kos is hierdie bakterieë se primêre energiebron en daarom is 'n dieët wat ryk is aan eenvoudige suikers 'n risiko. Wanneer die minerale in die tand vinniger afbreek as wat dit opgebou kan word deur bronne soos bv. speeksel, dan vind tandbederf plaas. Ander risikofaktore is toestande wat aanleiding gee tot verminderde speeksel produksie, bv: diabetes, Sjogren sindroom en sekere medikasie bv. antihistamiene en antidepressante.


Christoffel Johannes Michael Nienaber (* 6 Augustus 1918, Fauresmith – † 3 April 1988, Pietermaritzburg) was ’n Afrikaanse letterkundige en professor en hoof van die departement Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit van Natal in Pietermaritzburg. Hy was aanvanklik getroud met die digter Sheila Cussons en later met die letterkundige M. Nienaber-Luitingh. Die letterkundige P.J. Nienaber en die taalkundige G.S. Nienaber was sy broers. Christoffel Johannes Michael Nienaber is op 6 Augustus 1918 in die Fauresmith distrik gebore as die jongste broer van die bekende professors G.S. en P.J. Nienaber. Sy ouers is Petrus Johannes Nienaber (1878–1950) en Jakoba Petronella van den Berg (1883–1966). Hy word groot op sy ouers se plaas Erfdraai in die Wes-Vrystaat en gaan skool op die plaasskool by Koedoesrand, naby Paardeberg. Om by die skool te kom, moet hy daagliks sowat twintig kilometer te perd aflê. Sy onderwyser op die plaasskool, J.F. Jacobs, wek by hom ’n onversadigbare leeslus wat hy sy lewe lank behou. Daarna gaan hy vanaf 1933 na die Hoërskool Boshof waar hy in 1936 matrikuleer.