Haddonse tapytanemoon (Stichodactyla haddoni) is 'n anemoon wat voorkom in die Stille- en Indiese oseane; meer spesifiek in die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die anemoon bekend as die Haddon's carpet anemone. Die anemoon het bereik 'n diameter van tot 500mm. Die anemoon word gekenmerk deur kort, digte tentakels met ronde punte wat soos 'n tapyt lyk. Die kleur van die tentakels wissel van heldergroen tot grys tot ligbruin en kan ook gestreep wees. Die onderkant van die anemoon het net een kleur. Hulle leef in sagte sand of modder saam met seegrasse. Die anemoon is ook die gasheer vir anemoonvisse, garnale en krappe. The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3


Rongorongo (IFA: ˈrɒŋɡoʊˈrɒŋɡoʊ) is ’n stelsel van gliewe (uitgekerfde tekens) wat in die 19de eeu op Paaseiland ontdek is en lyk soos ’n skryfstelsel of ’n proto-skrif. Verskeie pogings om dit te ontsyfer het misluk en daarom is dit onseker of dit wel ’n soort skrif was. As bewys word rongorongo is wel ’n skrif, sal dit een van net ’n paar onafhanklike skrifuitvindsels in die menslike geskiedenis wees. Twee dosyn houtvoorwerpe met rongorongo-inskripsies is gevind, waarvan sommige verweer, gebrand of op ander maniere beskadig is. Hulle kom oor die hele wêreld in museums en privaat versamelings voor; daar is nie een op Paaseiland oor nie. Hulle is meestal soos tablette gevorm uit onreëlmatige stukke hout, soms dryfhout, maar sluit ’n hoofman se staf, ’n voëlmanbeeld en twee reimiro-ornamente in. Daar is ook ’n paar petrogliewe wat dalk kort rongorongo-inskripsies bevat. Volgens oorlewering was net ’n paar priesters en mense van die heersersklas geletterd en was die tablette heilig. Die rongorongo-teks is in ’n styl geskryf wat omgekeerde boestrofedon genoem word: van links na regs en van onder na bo.


Die Swartvin-rifhaai (Carcharhinus melanopterus) is 'n haai wat voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van Mosambiek. In Engels staan die haai bekend as die Blackfin reef shark. Die haai word tot 250 cm lank, dus 'n medium grote haai. Die haai se lyf is grys tot grys-bruin met 'n kort stomp en ronde snoet. Die onderkant van die haai is lig. Al die vinne, insluitend die stertvin, se punte is swart. Dit word beklemtoon omrede die dorsalevin en onderste gedeelte van stertvin witterig van kleur is. Daar is witterige streep op die sye. Die haai leef in koraalriwwe en vlak kus strandmere in water wat tot 30m diep is. Die haai se vinne en rug word gesien wanneer dit in vlak water swem. Hulle is alleenlopers maar jag saam in groepe. Hulle vreet vis, skaaldiere en koppotiges. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies http://www.fishbase.org/summary/Carcharhinus-melanopterus.html The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.


Desiderius Erasmus (Rotterdam, 28 Oktober 1466, 1467 of 1469 – Basel, 12 Julie 1536) was 'n Nederlandse priester, teoloog, filosoof, skrywer en humanis. Erasmus het sy naam te danke aan die 15de-eeuse populêre heilige Erasmus van Formiae, wat deur sy vader Gerard vereer is. Sy geboorteplek is Rotterdam, alhoewel daar geen melding van sy doop in die doopregisters aldaar is nie. Erasmus self skryf (in Latyn) dat hy in Rotterdam gebore is, en dat sy moeder die dogter van 'n “medisynemeester” uit Zevenbergen was, met wie sy vader, wat hy Gerardus noem, heimlik 'n verhouding gehad het in die hoop om met haar te trou. Erasmus is buite die eg gebore, wat toendertyd onder die mense as 'n defectus natalis (geboortedefek) bekend was. Sy vader was 'n priester in Gouda en sy moeder was hul huishoudster. Erasmus se moeder, Margaretha, met die familienaam Rogerius (Rutgers), was 'n dogter van 'n chirurg uit Zevenbergen. Sy het haar tyd van swangerskap waarskynlik in Rotterdam deurgebring om die 'ongelukkie' te verberg.


Winona Ryder (gebore as Winona Laura Horowitz; 29 Oktober 1971) is ’n Amerikaanse aktrise. Sy is een van die mees winsgewende en ikoniese aktrises in Hollywood. Sy het haar rolprentdebuut in 1986 in Lucas gemaak en in 1988 algemene lof en erkenning gekry vir die rol van Lydia Deetz, ’n goth-tiener in Beetlejuice. Ná verskeie ander rolle in flieks en op televisie, het Ryder in die kultusfliek Heathers (1988) gespeel. Later was sy in Mermaids (1990), waarvoor sy ’n Golden Globe-benoeming gekry het, Edward Scissorhands (1990) en Bram Stoker's Dracula (1992). In 1993 het sy ’n Golden Globe vir beste vroulike byspeler gewen en ’n Oscar-benoeming gekry vir haar spel in The Age of Innocence, en in 1994 ’n Oscar-benoeming vir beste aktrise vir Little Women. Sy was ook te sien in Reality Bites (1994), Alien: Resurrection (1997), Celebrity (1998) en Girl, Interrupted (1999), waarvan sy ook die uitvoerende vervaardiger was. In 2000 het sy ’n ster op die Hollywood Walk of Fame gekry.


Die Bloulint-nooientjie (Chrysiptera brownriggii) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan en die Indiese Oseaan; meer spesifiek die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Blueribbon damsel. Die vis word tot 7 cm lank. Die kleur van die onvolwasse en volwasse visse verskil wesenlik. Die volwasse vis is geelbruin tot donkerbuin en daar is 'n breë wit vertikale baan deur die middel en ook een op die stertvin se basis. Daar is ook 'n geel vlek of streep op die kieue deksel en geelkol met blouring om op die agterkant van die dorsalevin. Die onvolwasse vis het 'n geelbruin lyf met 'n neon blou streep vanaf die snoet tot by die stertvin se basis. Daar is ook twee klein ovaalvormige swart kolle op die agterkant van die dorsalevin. Die dorsalevin het 'n rooi rant. Die vis leef in rots kusareas, die plat gedeeltes van riwwe en in gety poele in water wat tot 12m diep is. Hulle verkies onstuimige water waar hulle as alleenlopers of klein groepies voorkom. Hulle vreet alge en klein ongewerweldes.


Riana Scheepers (1957-) is 'n Afrikaanse skrywer en digter, wat met haar prosa onder meer die ATKV-prys vir die beste gewilde prosa en die Eugène Maraisprys gewen het. Wilhelmina Adriana Scheepers is op 9 Desember 1957 in Vryheid, KwaZulu-Natal, as die derde van vier kinders, gebore. Op sesjarige ouderdom is haar vader, ’n treindrywer, in ’n spoorwegongeluk oorlede. Hierna trou haar ma, Myra, met haar man se broer, Adriaan. Haar ma word later self bekend as skrywer toe sy stories uit die Zoeloe orale kultuur versamel en dit gepubliseer word as “Om die Nguni-vure”. Riana se kinderjare bring sy deur op haar geboortedorp, waar sy saam met Zoeloekinders grootword en van haar negende tot elfde jaar woon sy op Pongola, waar sy haar laerskoolloopbaan voltooi. Sy leer vroeg Zoeloe praat en gaan saans na die Zoeloe-verteller om na stories te luister. Sy matrikuleer in 1975 aan die Hoërskool Vryheid en is ook in hierdie jaar hoofmeisie van die skool. Reeds op jong ouderdom wen sy verskeie pryse in poësie en skryfkompetisies, asook etlike redenaarskompetisies.


Die Seleukiede-vors Antiochus III stuur sy satraap Achaios om gebied terug te verower van die koning van Pergamon. Ptolemeus III stuur sy seun Magas en sy vloot na Asia om Pergamon te help teen die Seleukiede, maar dit misluk. Die mag van die Ptolemeeë is verswak. Ptolemeus IV volg sy vader op Koning Zheng van Qin verower ook die koninkryk Yan. Ptolemeus III Euergetes, farao van Egipte Army and Society in Ptolemaic Egypt Armies of the Ancient World Christelle Fischer-Bovet, Cambridge University Press, 2014, ISBN 1-107-00775-5, ISBN 978-1-107-00775-8 China: A History, Harold Miles Tanner, Hackett Publishing, 2009, ISBN 0-87220-915-6, ISBN 978-0-87220-915-2


Ds. Matthys Michielse du Toit (Montagu, Kaapkolonie, 3 Desember 1874 – Kaapstad, 18 Augustus 1959) was van 1905 tot hy sy emeritaat in 1941 aanvaar het, leraar in ses gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, waarvan een in Suidwes-Afrika, twee in die Oranje-Vrystaat en drie in die destydse Kaapprovinsie: Barrydale (1905–'12), Reddersburg (1912–'20), Excelsior (1920–'21), Moria (nou Otjiwarongo), Hopetown (1922–'25) en laastens Joubertina (1925–'41). Volgens sy eie dankbare getuienis "het die Here se seën in 'n ryke mate op die werk gerus sodat baie siele tot die Lig gekom het". Veral in laasgenoemde gemeente het die sendingsaak onder sy leiding verbasende vordering gemaak. Hy was lang jare ’n troue en ywerige lid van die Algemene Sendingkommissie. Selfs nadat hy sy emeritaat aanvaar het, het hy nog verskeie gemeentes tydelik bedien en onder meer hospitaalwerk gedoen. Ten tyde van sy dood in die ouderdom van 85 jaar was hy die enigste oorlewende van die 17 proponente wat einde 1904 gelegitimeer is.


Die Canon EOS 300D, vervaardig deur Canon, was bemark in Noord-Amerika as die EOS Digital Rebel, in Japan as die EOS Kiss Digital, en was ook verkoop as die DS6041. Dit is 'n 6,3-megapieksel intreevlak digitale enkellensreflekskamera. Dit is op 20 Augustus 2003 vrygestel teen 'n prys van $899 sonder 'n lens, of $999 met 'n lens ingesluit in die verkoopspak. Dit is deel van die Canon EOS-reeks van kameras. Dit was 'n belangrike mylpaal vir digitale kameras, omrede dit die eerste digitale SLR kamera was wat vir minder as VS$ 1000 te koop was. Dit word dikwels vergelyk met die prosumer Canon EOS 10D, wat oor feitlik dieselfde CMOS-beeldsensor en beeldverwerkingskyfie beskik. Verskeie 10D-eienskappe kan ontsluit word en gebruik word in die 300D deur gebruik te maak van nie-amptelike fermatuur. Die 300D se polikarbonaat (plastiek)kas was oorspronklik net in silwer beskikbaar in Noord-Amerika, terwyl die Japannese weergawe ook in swart beskikbaar was. Latere swart weergawes van die 300D is ook in die VSA en Europa vrygestel. Die 300D was die eerste kamera om die Canon EF-S lensmontering te gebruik.


Alabama is 'n township in Noordwes, Suid-Afrika, sowat 6 km wes van Klerksdorp. Die naam is onregstreeks van die Amerikaanse deelstaat Alabama afgelei. Die oorlogskip Alabama, in diens van die Gekonfedereerde State van Amerika tydens die Amerikaanse Burgeroorlog, het op 28 Julie 1863 in Saldanhabaai aangekom met 'n Amerikaanse kaptein en Britse bemanning en daarna op 5 Augustus beslag gelê op die Noordelike skip Sea Bride buite Tafelbaai. Die Alabama het in Maart 1864 na die Kaap teruggekeer en aanleiding gegee tot die Kaaps-Maleise volkslied Daar kom die Alibama. Om die een of ander rede wat die bron nie vermeld nie, is dié skip se naam aan die township by Klerksdorp gegee. (en) Raper, Peter Edmund. 2004. New Dictionary of South African Place Names. Johannesburg & Cape Town: Jonathan Ball Publishers. "Subplek Alabama". Sensus 2011.


Slag van Pasargadae. Die Persiese koning Kores verslaan die Mediërs. Koning Astyages verloor sy troon, maar nie sy lewe nie. A Global Chronology of Conflict: From the Ancient World to the Modern Middle EastSpencer C. Tucker, ABC-CLIO, 2009, ISBN 1-85109-672-8, ISBN 978-1-85109-672-5


Ds. Pieter Gert Wessel Snyman (noemnaam Piet, plaas Steenbokfontein, Koster, 18 September 1902 – Salisbury, Suid-Rhodesië, 8 Februarie 1948) was ’n predikant in twee gemeentes van die Gereformeerde Kerk: van 1931 af van Krokodilrivier en van 1944 tot sy dood minder as vier jaar later van Salisbury, waarvan hy die eerste leraar was en dus ’n ware baanbreker van sy kerk in Suid-Rhodesië. Op sy grafsteen in Harare staan: “Eerste leraar, Geref. Kerk, Suid-Rhodesië (1944–1948). Geestelike leier van sy volk. Sy lewenskrag is verteer deur die lig wat hy vir sy God en volk versprei het. Julle is ’n volk deur God geroepe. Opgerig deur die Afrikaners van Rhodesië en sy eggenote, Elize, en kinders, Leona, Theunetta en Evert. Soli Deo Gloria.” Die latere ds. Snyman was, soos ds. J.V. Coetzee hom eenkeer tipeer het, van sy jeug af 'n “oorgegewe mens” en het gespruit uit 'n vrome voorgeslag, “kerkmense in die volle sin van die woord”, aldus prof. Fanus dy Toit.


Casper Schmidt (*6 Januarie 1947, Johannesburg -† 14 Mei 1994, New York) was ’n dokter wat later in psigoanalise spesialiseer en ’n psigiatriese praktyk in New York bedryf. As Afrikaanse digter en skrywer verower hy die Perskorprys vir sy poësie. Schmidt was ook bekend vir werk in die MIV/vigs veld, en is self later aan vigsverwante oorsake oorlede. Casper Gottlieb Schmidt is op 6 Januarie 1947 in Johannesburg gebore. Sy broer Wilhelm is ’n beeldhouer en digter. Hy gaan skool in Windhoek in die destydse Suidwes-Afrika en bekwaam homself daarna as geneesheer aan die Universiteit van Pretoria. Hier is hy een van vier bekende digters wat gelyktydig by die Universiteit van Pretoria se mediese skool ingeskryf is. Die ander drie is Phil du Plessis, Henk Rall en Menno Stenvert. Hy is in hierdie tyd reeds bekend vir sy avant-garde gedigte en is ’n medewerker van die tydskrif Wurm. Na sy studies bedryf hy kortliks in Soweto ’n algemene mediese praktyk. In November 1974 vertrek hy na Amerika, waar hy as psigiater kwalifiseer en vir ’n tyd lank werksaam is in die Bellevue Hospitaal.


'n Flottielje is 'n formasie van klein oorlogsskepe, wat 'n onderdeel van 'n groter vloot kan vorm. Die woord "flottielje" is afgelei van die Spaanse verkleinwoord vir flota (vloot); "flota van klein skepe"; afgelei van die Oudfranse flotte; afgelei van die Oudnoorse flotti. 'n Flottielje bestaan meestal uit 'n homogene groep oorlogsskepe van dieselfde klas, soos torpedojaers, fregatte, torpedobote, duikbote, slagskepe of mynveërs. Groter oorlogsskepe word in eskaders gegroepeer. 'n Flottielje word oor die algemeen deur 'n skoutadmiraal, 'n kommandeur of 'n seekaptein gelei, afhangend van die belangrikheid van die bevelstruktuur. 'n Flottielje word dikwels onderverdeel in twee of meer divisies, wat elk gelei sal word deur die hoogste bevelvoerder volgens rang. 'n Flottielje is dikwels, maar nie altyd nie, 'n permanente formasie. In moderne vlote blyk flottieljes steeds skaarser te word in bestuurde eenhede. Omrede oorlogskepe steeds groter en groter word, word die begrip flottielje vir formasies van torpedojaers, fregatte en duikbote in die meeste vlote dikwels vervang met die begrip eskader.


Baardolie is 'n olie wat op die baard en gesig van 'n man gesit word om die baard meer soepel en sag te maak. Baardolies kom met verskillende parfuum soos appel, laventel, vanielje, muskus en dies meer. Baardolie word oor die algemeen gemaak uit 'n mengsel van koudgeperste olies en word in bottels wat ultraviolet-bestand is verkoop. Waarom jou baardolie nie beteken wat jy dink dit beteken nie Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Johanna Cornelius was algemene sekretaris en leier van die Klerewerkersunie en lewer baanbrekerswerk in hierdie verband. Om die saak van die vakbond te bevorder, skryf sy verskeie werkersklasdramas om die lewe van fabriekswerkers en die probleme wat die gewone werker in die gesig staar, uit te beeld. Sy skryf ook kortverhale en poësie. Johanna Catharina Jacoba Cornelius is op 27 Februarie 1912 in Lichtenburg gebore. Sy is een van nege kinders van Pieter Johannes Cornelius en Anna Debora Conradie wat op die familieplaas in die Wes-Transvaal grootword. Die kinders se opvoeding is Afrikaner-nasionalisties van aard en hulle vader neem deel aan die Rebellie van 1914. In die laat twintigerjare gaan sy saam met haar ouer suster Hester na Johannesburg om die armoede van die platteland te probeer ontvlug en in die stad werk te kry. In November 1930 kry sy werk as masjinis by ’n klerefabriek. Saam met haar suster bly sy in ’n kamer in Vrededorp, wat hulle met twee ander vroue deel. By die fabriek raak sy gou betrokke by die werksaamhede van die Klerewerkersunie, ’n hoofsaaklik Afrikaner vakbond onder leiding van Solly Sachs, die vader van die latere regter Albie Sachs.


Jan de Villiers (*8 Maart 1922, Koffiefontein – †10 Mei 2009) was 'n professor in Teologie aan die Universiteit van Stellenbosch, skrywer van verskeie teologiese werke en wenner van die Akademieprys vir Vertaalde Werk. Jan Lodewyk de Villiers was op 8 Maart 1922 op Koffiefontein in die Vrystaat gebore. Hy ontvang sy skoolopleiding op sy geboortedorp en matrikuleer in 1938 aan die plaaslike hoërskool, waarna hy in 1939 verder studeer aan die Teologiese Seminarium van die Grey Universiteitskollege in Bloemfontein. Na sy eerstejaar sit hy sy studies voort aan die Universiteit van Stellenbosch. Hier behaal hy ’n B.A.-graad met Latyn en Grieks as hoofvakke in 1941 en ’n M.A.-graad in Latyn en Grieks in 1942. Aan die Teologiese Kweekskool van die NG Kerk behaal hy in 1946 die M.Th.-graad en word in dieselfde jaar toegelaat tot die bediening. Na ’n paar maande se praktiese werk in die gemeente Moorreesburg studeer hy dan aan die Vrye Universiteit van Amsterdam in Nederland en behaal hier sy D.Th.-graad in 1950 met ’n proefskrif oor Die betekenis van huiothesia (aanneming tot kinders) in die briewe van Paulus.


Prof. Daniël Wilhelmus Krüger (Steynsburg, 11 Augustus, 1906 – 1981) was ’n Suid-Afrikaanse geskiedskrywer en direkteur van die Instituut vir Geskiedenisnavorsing aan die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing. Daniël Krüger is in die Noordoos-Kaap, hartland van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, gebore. Ná sy studiejare aan die PU vir CHO het hy eers as argivaris gewerk en daarna van 1936 tot 1966 as dosent, eers as senior lektor en vanaf 1945 as professor en hoof van die departement geskiedenis aan sy alma mater. Daarna het hy ook doseer aan Unisa, die Universiteit van Fort Hare en die Universiteit van die Transkei. Hy het veral bekendgeraak as produktiewe en wetenskaplike navorser en geskiedskrywer. Onder sy talryke publikasies verdien veral dié oor pres. Paul Kruger (ook ’n Gereformeerde lidmaat), sy verwerking en veral aanvulling van Geskiedenis van Suid-Afrika en The making of a nation vermelding. Hy was ook die tweede redakteur van die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek.


Termiese besoedeling is die agteruitgang van waterkwaliteit deur enige proses wat die omringende watertemperatuur verander. 'n Algemene oorsaak van termiese besoedeling is die gebruik van water as 'n afkoelmiddel deur kragsentrales en industriële vervaardigers. Water wat as 'n afkoelmiddel gebruik is, word teen 'n hoër temperatuur in die natuurlike omgewing gestort; die verandering in temperatuur verminder die beskikbare suurstof en affekteer die samestelling van die ekosisteem. Vis en ander organismes wat by 'n spesifieke temperatuur aangepas is, kan deur 'n skielike verandering in watertemperatuur ('n skielike toename óf afname) doodgemaak word. Dit staan bekend as "termiese skok". Stedelike afloop—stormwater wat oor paaie en parkeerareas in oppervlakwater spoel—kan ook 'n bron van verhoogde watertemperature wees. Verhoogde temperature verlaag die vlak van opgeloste suurstof in water. Dit kan akwatiese diere soos visse, amfibieë en ander akwatiese organismes benadeel. Termiese besoedeling kan ook die metaboliese tempo van akwatiese diere verhoog. Verhoogde ensiemaktiwiteit veroorsaak byvoorbeeld dat organismes meer kos binne 'n korter tydjie inneem as wat die geval sou wees indien die omgewing nie versteur is nie.


Wulfstan, ook Wulfstan van Haithabu, was 'n Anglo-Saksiese reisiger en handelaar in die laat 9de eeu. Sy reisberigte het, saam met die van 'n ander reisiger, Ottars, in Alfred die Grote se vertaling van die Histories van Orosius behoue gebly. Niels Lund u. a.: Ottar og Wulfstan. To rejsebeskrivelser fra vikingetiden. Roskilde 1983. Karl Baumann: Die Prussen. Ein sympathisches Volk zwischen Weichsel und Memel. Rautenberg, Leer 1991, ISBN 3-7921-0480-6. Anton Englert, Athena Trakadas (Hrsg.): Wulfstan’s Voyage. The Baltic Sea region in the early Viking Age as seen from shipboard. Maritime Culture of the North, Volume 2, Roskilde 2009, ISBN 978-87-85180-56-8.


Michael Barrymore is die verhoognaam van Michael Ciaran Parker (1952-), 'n Britse komediant wat in die 1980’s en 1990’s in TV-komedies en speletjiesprogramme te sien was. Hy het in programme soos Strike It Lucky, My Kind of People, My Kind of Music en Kids Say the Funniest Things opgetree. Sy gewildheid het egter getaan ná ’n ongeluk by sy huis waarin ’n man in die swembad verdrink het. Barrymore is in 1976 met Cheryl Cocklin (1950–2005) getroud. Hy kondig in 1995 aan dat hy homoseksueel is, waarna hulle in 1997 skei. In 2001 is Stuart Lubbock dood in sy swembad aangetref. In 2010 kondig hy weer aan dat hy biseksueel is en 'n verhouding met 'n vrou het. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 Barrymore says he's in love with a woman Michael Barrymore in die Internet-rolprentdatabasis


Hannah du Plessis (*22 Februarie 1920, Albertinia – †20 April 1990, Pretoria) was ’n Afrikaanse skrywer van liefdesromans. Gedurende haar loopbaan publiseer sy meer as 50 liefdesverhale en word in 1985 deur die uitgewer J.P. van der Walt en Seuns bekroon vir haar volgehoue bydrae, hoë gehalte en die gewildheid van haar ontspanningsromans. Johanna Maria van Zyl is op 22 Februarie 1920 op die historiese plaas Boplaas in die distrik Albertinia gebore. Hier gaan sy vir ses maande skool, waarna die gesin na Johannesburg verhuis. Haar hoërskoolopleiding ontvang sy aan die Hoër Volkskool op Heidelberg in die Transvaal, waar die bekende komponis Stephen Eyssen die hoof was en ’n liefde vir die letterkunde in haar aanwakker. Sy trou in 1940 met C.M du Plessis en die egpaar het drie seuns en ’n dogter. Na haar eerste man se dood in 1978 trou sy in 1980 met kolonel A.B. Terblanche, maar neem nie hierdie van aan nie. Haar tweede man is agt jaar na die huwelik oorlede. Vir die laaste tien jaar van haar lewe bly sy op Gouritsmond naby George.


Hierdie artikel is 'n lys van die bekendste Switserse komponiste (klassieke musiek).


Pieter Hamersma (Worcester, Kaapkolonie, 11 Mei 1892 – De Aar, Kaapprovinsie, Suid-Afrika, 11 Oktober 1953) was lid van die Kaapse Provinsiale Raad en ’n vooruitstrewende Karooboer, wat bekend was vir die goeie ramme wat hy geteel het en sy praktiese bestryding van gronderosie reeds sedert 1924. Pieter Hamersma se ouers was ds. en mev. Taetse Hamersma, albei immigrante uit Friesland en die leraarspaar van Philipstown van 1893 en daarna van 15 Julie 1922 tot en met ds. Hamersma se dood op 9 Junie 1932 van Colesberg. Pieter het op Philipstown skoolgegaan en daarna sy studie voortgesit aan die Potchefstroomse Universiteitskollege, waar hy in 1907 (toe hy nagenoeg 15 jaar oud was) die Intermediêre B.A.-eksamen afgelê het. Hy het aan verswakte oë gely en op advies van sy dokter het hy hom in die distrik Hanover op die boerdery gaan toelê. Die jong boer het ’n lewendige belangstelling in landsake getoon en kort voor lank ’n belangrike rol in die samelewing begin speel. Hy was behulpsaam by die stigting van die eerste tak (Driekop) van die Nasionale Party in die Hanoverse distrik.


G.R. von Wielligh (1859–1932) was ’n Afrikaanse skrywer en ’n belangrike oorgangsfiguur tussen die Eerste en Tweede Taalbeweging. Gideon Retief von Wielligh is op 1 April 1859 op die plaas Vryeguns in die distrik Paarl gebore. Sy vader is Nicolaas von Wielligh en sy moeder Martha Maria Retief. Hy is die tweede kind in ’n gesin van vyf seuns en word vernoem na sy grootvader Gideon Retief, broer van die Voortrekkerheld Piet Retief. Die stamvader van die Von Wielligh-geslag in Suid-Afrika was ’n offisier in die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie, afkomstig uit Hamburg in Duitsland. Van sy sewende jaar help Gideon op die plaas met die boerdery en hy ontvang sy eerste skoolonderrig hier van Jan Balt, ’n Hollandse matroos. Deur borgstaan verloor sy vader feitlik al sy besittings en wanneer hy op ’n handelstog na Boesmanland vertrek, vergesel die elfjarige Gideon hom, ’n ondervinding wat later neerslag vind in “Jakob Platjie”. By sy terugkeer ontvang hy geldelike hulp om te gaan studeer en hy matrikuleer aan die Paarl Gimnasium.


Gonorree is 'n seksueel oordraagbare infeksie wat veroorsaak word deur die bakterie Neisseria gonorrhoeae. Onbehandelde gonorree kan soms versprei om die gewrigte of hartkleppe te affekteer. Gonorree word versprei deur middel van seksuele kontak met 'n besmette persoon. Dit sluit orale, anale en vaginale seks in. Dit kan ook oorgedra word van 'n ma na 'n kind tydens geboorte. Diagnose word gemaak deur die toets van urien, die uretra in mans en die serviks in vroue. Dit word aanbeveel dat alle vroue jonger as 25 jaar wat seksueel aktief is jaarliks getoets moet word – sowel as diegene wat nuwe seksmaats het .Dieselfde aanbeveling is van toepassing op mans wat seks het met mans. Gonorree kan voorkom word met die gebruik van kondome, deur seks te beoefen met net een persoon wat onbesmet is en deur onthouding van seks. Behandeling vind gewoonlik plaas met ceftriaxone deur inspuiting en azithromycin wat mondeliks geneem word. Weerstand het ontwikkel teen voorheen gebruikte antibiotika en hoër dosisse van ceftriaxone is soms nodig. Hertoetsing word aanbeveel drie maande na afloop van die behandeling. Seksuele vennote van die laaste 2 maande moet ook behandel word.


Die EF 200–400mm f/4L IS USM Extender 1.4× is 'n EF-passing super telefotolens wat deur Canon Inc. vervaardig word. Dit is deel van die professionele L-reeks en funksioneer met die Canon EOS-lyn van kameras. Die EF 200–400mm lens beskik oor 'n ultrasoniese motor, beeldstabilisering en weerverseëling. Dit is die eerste en enigste EF-lens met 'n ingeboude verlenger. In Februarie 2011 is aangekondig dat die EF 200–400mm f/4L in ontwikkeling is, en 'n prototipe is tentoongestel by die 2011 CP+ handelskou. In November 2011 het Canon egter aangekondig dat die beskikbaarheid van die lens uitgestel is tot 'n latere, ongespesifiseerde datum. Die lens is  toe meer as 'n jaar later, in Mei 2013, vrygestel. Alhoewel dit nie die eerste lens was wat toegerus is met 'n ingeboude tele-omsetter nie, 'n eer wat behoort aan die ouer Canon FD-passing 1200mm f/5.6L 1.4× lens, is die EF 200-400 die eerste met die EF-passing, en die eerste om massaproduksie te ondergaan.


S.D. Fourie is ’n Afrikaanse skryfster van romans en radiodramas. Sy het al die jaarlikse Radiosondergrense radiodramakompetisie gewen. Sophie Dorethea Lourens is in die Overberg gebore. Sy bly in Gansbaai en is getroud met Jan Fourie, skrywer van onder meer “Wisselstrale oor die Sandveld” oor die kus rondom Dangerpoint. Die egpaar het twee seuns en ’n dogter. Gesamentlik bedryf hulle die private Strandveld Museum op die kushange van die see by Franskraal, waar onder andere die grootste versameling artefakte van die legendariese skip HMS Birkenhead aangetref kan word. Hierdie is een van die interessantste Suid-Afrikaanse skeepswrakke en is wêreldwyd bekend omdat die stranding daarvan in 1862 die reël neergelê het van “vrouens en kinders eerste”. Sy is ’n gekwalifiseerde toergids en saam met haar man bied hulle toere van die omgewing aan. In 2004 debuteer sy as skrywer van radiodramas toe haar “Roep van die potjieriet” die derde plek in die kategorie vir beginners behaal in die RSG-Sanlam Radiodramakompetisie. Sy verower in 2008 die eerste prys in die kategorie vir gevestigde skrywers in hierdie kompetisie met “Droomskip”. Hierdie radiodrama word opgeneem in die versamelbundel “Droomskip en ander radiodramas”.


'n Woordspeling (in Engels pun), wat ook paronomasia genoem word, is 'n soort spel met woorde wat op twee of meer betekenisse dui deur veelvuldige betekenisse van woorde te benut, of van woorde wat dieselfde klink, vir 'n bedoelde humoristiese or retoriese effek. Hierdie meerduidigheid kan voortspruit uit die doelbewuste gebruik van homofone, homografiese, metonimiese of beeldende taalgebruik. 'n Woordspeling verskil van 'n malapropisme ('n taalflater) deurdat 'n malapropisme 'n verkeerde variasie van 'n korrekte uitdrukking is, terwyl 'n woordspeling uitdrukkings met verskeie korrekte interpretasies behels. Woordspelings kan beskou word as in-grappe of idiomatiese konstruksies, aangesien hulle gebruik en betekenis net tot 'n bepaalde taal en sy kultuur behoort. Woordspelings het 'n lang geskiedenis in menslike geskryf. Sumeriaanse wigskrif en Egiptiese hirogliewe is aanvanklik op woordspelingstelsels gegrond, en die Romeinse dramaturg Plautus was beroemd vir sy woordspelings en woordspeletjies. Woordspelings is al die lof toegeswaai as die grondliggende konsep agter alfabette, geskryf en selfs die menslike beskawing. Woordspelings kan op verskillende maniere geklassifiseer word: Die homofone woordspeling, 'n algemene soort, gebruik woordpare wat dieselfde klink (homofone) maar nie sinonieme is nie.


'n Kaapse spookmot is 'n mot, Gorgopis cochlias, van die Hepialidaefamilie wat in Suid-Afrika voorkom. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse vlinders "Skoenlapperlys saamgestel deur die Landboutaalkomitee met medewerking van die Taaldiensburo van die Departement van Onderwys, Kuns en Wetenskap, 1959" (PDF). Besoek op 26 April 2017. Nielsen, Ebbe S.; Robinson, Gaden S.; Wagner, David L. (2000). "Ghost-moths of the world: a global inventory and bibliography of the Exoporia (Mnesarchaeoidea and Hepialoidea) (Lepidoptera )" (PDF). Journal of Natural History. 34 (6): 823–878. doi:10.1080/002229300299282. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Canon EF 75–300mm f/4-5.6 lens is 'n telefotolens vir Canon EOS enkellensreflekskameras met 'n Canon EF-lenspassing. Dit is in 1995 bekendgestel en daar is 3 basiese tipes van die lens: die IS USM (beeldstabilisering, ultrasoniese motor), die USM (USM, geen IS) en nie-USM (geen USM, geen IS). Al 3 tipes word in die algemeen as lae- en verbruikersvlak lense beskou. Die Canon EF 75–300mm f/4-5.6 IS USM lens was Canon se eerste beeldgestabiliseerde lens. Selfs met IS word dit as 'n verbruikersgraad lens beskou. Die nie-USM weergawes word oor die algemeen as baie laegraad verbruikerslense beskou met die USM weergawes net effens beter in boukwaliteit en algemene gevoel. Geen van die weergawes (USM of nie) ondersteun voltydse handfokus (FTM) nie. Die optika is soortgelyk in die IS USM en USM weergawes. Behalwe vir die USM III, word die USM funksie aangedui deur die goueskrif "Ultrasonic Motor". Die USM III word geïdentifiseer deur 'n goue USM logo en 'n aangrensende goue merk van "Ultrasonic".


Stephanetta Johanna Paulina (Nettie) Bredell (Rustenburg, Transvaal, 10 Oktober 1877 – Rustenburg, Suid-Afrika, 3 Mei 1920) was ’n kleindogter van pres. Paul Kruger, wie se name sy gekry het in vroulike vorm, en die eerste eggenote van die president se lyfwag Manie Bredell. Nettie Eloff was een van die nege kinders van Frederik Christoffel (Frikkie of Ryk Freek) Eloff (9 Februarie 1850 – 14 November 1924) en Elsje Francina Kruger (19 Maart 1853 – 21 Oktober 1924). Haar grootouers aan moederskant was pres. Kruger en sy tweede vrou, Gezina Susanna Wilhelmina du Plessis (5 Mei 1831 – 20 Julie 1901). Een van Elsie se broers was die beeldhouer Fanie Eloff. 'n Broer van haar, Sarel, was 'n onverskrokke Boere-kommandant tydens die Tweede Vryheidsoorlog. ’n Ander suster, Elsie, was getroud met dr.


'n Plaas is 'n stuk land wat hoofsaaklik gewy is aan landbou met primêre doel die verbouing van voedsel- en ander gewasse; dit is die basiese fasiliteit vir voedselproduksie. Die naam word gebruik vir gespesialiseerde eenhede soos bewerkbare plase, groenteplase, vrugteplase, suiwel-, vark- en pluimveeplase, en land wat gebruik word vir die produksie van natuurlike vesels, biobrandstof en ander kommoditeite soos huide of smeerolie. Dit sluit plase, voerkrale, boorde, plantasies, landgoedere, kleinhoewes en stokperdjie-plase, asook die plaashuis en geboue vir landbou ,en die land self, in. Deesdae is die term uitgebrei om ook industriële bedrywighede soos windplase en visplase, wat beide op land of see kan wees, in te sluit. Moderne plase in ontwikkelde lande is hoogs gemeganiseerd. In die Verenigde State van Amerika kan vee grootgemaak word op weiding en afgerond word in voerkrale. Die meganisasie van die produksie van gewasse het gelei tot 'n groot afname in die aantal landbou-werkers wat benodig word. In Europa word die tradisionele familieplase vervang met groter produksie-eenhede.


Die 37ste jaarlikse Cannes-rolprentfees is van 8-23 Mei 1984 gehou. Die Britse akteur en skrywer Dirk Bogarde was die voorsitter van die jurie. Altesaam 43 rolprente en kortfilms het om pryse meegeding. Die Wes-Duitse rolprent Paris, Texas van die regisseur Wim Wenders het die Palme d'Or gewen. Die fees is geopen met Alain Corneau se Fort Saganne en afgesluit met The Bounty van Roger Donaldson. "As Jury Ponders, Cannes Cuts Deals". The New York Times (in Engels). 23 Mei 1984. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Maart 2016. Besoek op 10 Desember 2013. "1984 - Forts in Cannes" (in Frans). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 September 2019. Besoek op 10 Desember 2013. "List of winners of the 1984 festival" (in Frans). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op 10 Desember 2013. Dionne Jr, E. J. (12 Mei 1984). "Cannes Festival Opens Without The '83 Fanfare". The New York Times (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Maart 2016. Besoek op 10 Desember 2013. Vinocur, John (14 Mei 1984).


Zola is 'n seksie van Soweto, 'n voorstad suid van Johannesburg, Suid-Afrika. "Subplek Zola". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Wierda Valley is 'n klein voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. "Subplek Wierda Valley". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Northgate is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika wat noord van Randburg geleë is. "Subplek Northgate". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Pageview is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë. Fietas "Subplek Pageview". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Bergpredikasie (of Bergrede) is ’n rede (onderwysing) waarin Jesus sy godsdienstige idees vanaf 'n berg uiteensit. Dit is een van die bekendste gedeeltes in die Nuwe Testament van die Bybel en bevat ’n reeks stellings bekend as die Saligsprekinge, waarin Jesus groepe mense wat "geseënd" is noem. Die bergrede kom in die Evangelie volgens Matteus (Mat. 5 tot 7) voor. In die Evangelie volgens Lukas (Luk. 6: 17-49) preek Jesus min of meer dieselfde boodskap, maar dan op 'n vlakte in die ope veld. Die Lukas-weergawe staan daarom ook as die Veldrede bekend. Die Bergrede begin met die agt Saligsprekinge. Jesus kom vir arm en swakker mense op en spreek hulle salig. Daarna volg daar praktiese voorskrifte.


Zsa Zsa Gabor (1917 – 2016) was 'n Hongaars-Amerikaanse aktrise van Joodse afkoms, maar was meer bekend vir haar skerp tong en nege huwelike. In 1936 het sy die Mej. Hongarye-kompetisie gewen. Sy was onder andere bekend vir een van haar uitsprake op 'n TV-geselsprogram: "Ek is 'n uitstekende huishoudster; elke keer as ek 'n man los hou ek sy huis". Sári Gábor is op 6 Februarie 1917 in Boedapest, Oostenryk-Hongarye, as tweede van drie dogters van Jolie (née Janka Tilleman) en Vilmos Gábor gebore. Haar ouer suster Magda en jonger suster Eva was ook, net soos sy, aktrises en sosiale vlinders. Gábor begin haar loopbaan in 1936 in Wene. In 1941 emigreer sy van Hongarye na die Verenigde State van Amerika, waar sy in 'n gesogte aktrise met 'n "Europese flair en styl" ontaard, wie se persoonlikheid "sjarme en grasie uitstraal". Sy maak haar debuut in die rolprent Lovely to Look At. Sy het later in We're Not Married! opgetree en het 'n leidende rol in haar man, John Huston, se film Moulin Rouge (1952) gespeel.


Die blouooguintjie (Moraea aristata (D Delaroche) Asch. & Graebn. 1906) is 'n endemiese geofiet wat oorspronklik op die Kaapse Skiereiland tussen Kaapstad en Rondebosch voorgekom het. Die enigste steeds bestaande populasie word in Observatory aangetref. Dit omvat minder as 50 plantjies in 'n habitat wat volledig getransformeer is. Daar is baie indringerplante, veral grasse. Op die SANBI-rooilys is dit as 'n 'kritiek bedreigde' spesie (CR D) gelys. Hierdie spesie staan op die rand van uitsterwing in die wildernis. "SANBI-rooilys" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 November 2018.


Loerie verwys na voëlspesies in een van die volgende families: Musophagidae, veral genus Tauraco, Trogonidae, insluitend die Bosloerie, Cuculidae: die Vleiloeries (genus Centropus)


Dennehof is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika. "Subplek Dennehof". Sensus 2001. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Hurl Park is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika. "Subplek Hurl Park". Sensus 2001. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


J.P.L. Labuschagne (plaas Elandsrivier, distrik Cradock, Kaapkolonie, 26 September 1832 – plaas Rietvlei, distrik Rietvlei, Heidelberg, Transvaal, Suid-Afrika, 19 November 1905) was Volksraadslid van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) en jare lange ouderling van die Gereformeerde kerk in Heidelberg, ZAR (teenwoordig in die Gauteng-provinsie). Labuschagne het van sy geboortedistrik saam met sy ouers na Natal getrek en (moontlik ná die Britse anneksasie, ná Transvaal. In 1851 het hy hom op sy woonplaas, Rietvlei, in die distrik Heidelberg gevestig, waar hy tot op 73-jarige leeftyd gewoon het. Labuschagne het hom reeds met die herstigting van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika onder leiding van ds. Dirk Postma op 11 Februarie 1859 op Rustenburg by dié kerk aangesluit. Hy is dadelik gekies tot diaken van die nuwe Gereformeerde kerk Pretoria, wat indertyd nog Heidelberg omvat het. Vele male het hy ds. Postma met die ossewa van Potchefstroom na Pretoria vervoer, ’n afstand van sowat 200 km. By die stigting van die Heidelbergse Gereformeerde kerk in 1890 is hy tot ouderling gekies en het die gemeente getrou gedien tot kort voor sy dood toe hy eervolle ontslag ontvang het.


Skedel In die mediese vakterminologie verwys skedel (Latyn: "cranium", Grieks: "kranion") na die skelet van die kop. Dit bestaan uit dekbeendere. 'n Mens onderskei die harsingskedel wat die dop vorm waarin die harsings lê, en die gesigskedel. Funksies van die skedel sluit in die beskerming van die brein, die afstand tussen die oë om stereoskopiese visie toe te laat, en die posisie van die ore vas te stel om die geluidlokalisering van die rigting en die afstand van klanke in staat te stel. Skedel van 'n haas. 'n Seekoei se skedel. Skedel van 'n hond. 'n Kat se skedel. Skedel van 'n perd. Die skelet van die kop van gewerweldes, waarvan die kake deel uitmaak, word die skedel genoem. Die harsings is in die skedelholte geleë. Dierskedels ondergaan verskillende ontwikkelingstadia en toon ook verskillende vorme by die verskillende diergroepe. By die mens ondergaan die skedel dieselfde ontwikkelingstadia en die vorm daarvan het dieselfde basiese struktuur. Die vorm wat die skedel by die mens en die dier aanneem, word deur veral ontwikkeling van die reukorgaan, die gebit en die brein of harsings bepaal.


William Beinart (1951-) is ’n geskiedkundige en Afrikanis. Sy werk sluit in ’n algemene geskiedenis, Twentieth-Century South Africa, asook The Rise of Conservation in South Africa: Settlers, Livestock, and the Environment en Prickly Pear: A Social History of a Plant in the Eastern Cape. William Beinart is op 19 Januarie 1951 in Kaapstad, Suid-Afrika gebore. Hy ontvang sy opleiding aan die Universiteit van Kaapstad en die Universiteit van Londen se Skool vir Oosterse en Afrika-studies. Van 1983 tot 1997 doseer hy aan die Universiteit van Bristol. Hy is tans 'n professor in rasseverhoudinge aan die Universiteit van Oxford, waar hy op Suid-Afrika en die ontwikkeling van rassisme fokus. William Beinart (2001). Twentieth-Century South Africa. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-289318-5. William Beinart (2008). The Rise of Conservation in South Africa: Settlers, Livestock, and the Environment 1770–1950 (Pbk. uitg.). Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-954122-5. William Beinart; Luvuyo Wotshela (2011). Prickly Pear: A Social History of a Plant in the Eastern Cape. Johannesburg: Witwatersrand University Press.


Deborah Bell (1957-) is ’n Suid-Afrikaansgebore beeldhouer, skilder, afdrukmaker en animasietekenaar wie se werk internasionaal bekend is. Sy was by verskeie histories belangrike projekte betrokke, onder meer die “Hogarth in Johannesburg”-reeks. Haar werk het ’n spirituele inslag waarin geheue — persoonlik en kollektief (in Suid-Afrika en Afrika) — temas is. Deborah Bell is in 1957 in Johannesburg gebore. In 1975 verwerf sy 'n graad in die Beeldende Kunste aan die Universiteit van die Witwatersrand en in 1986 'n Magister Artium-graad aan dieselfde universiteit. Sy begin haar loopbaan in 1982 en het talle solo- en groepuitstallings in Suid-Afrika en in die buiteland gehou. Van 1983 tot 1989 het sy lesings by verskeie instansies aangebied, insluitende die Universiteit van die Witwatersrand en die Universiteit van Suid-Afrika. Sy het omvattend deur Afrika, Noord-Amerika en Europa gereis en het in 1986 vir twee maande by die Cité Internationale des Artes in Parys gewerk. Van 1986 tot 1997 was sy saam met die Suid-Afrikaanse kunstenaars William Kentridge en Robert Hodgins by verskillende projekte betrokke. In 1997 vervaardig hulle 'n reeks beelde van Alfred Jarry en William Hogarth se werke.


Padel tennis, Pádel of Paddle (van Engels) is 'n raket- en balsport, soortgelyk aan tennis. In die Verenigde State van Amerika en Kanada staan dit bekend as Paddle. Padel is 'n spel wat gewoonlik deur 2 spanne met 2 lede elk gespeel word. Die baan is ietwat kleiner as 'n tennisbaan, maar die grootste verskil is dat dit ook agter- en symure bevat wat gebruik kan word tydens die spel; amper soos muurbal. Die bal is ook soortgelyk aan 'n tennisbal, maar bevat ietwat minder drukking. Die raket is snaarloos en min of meer die grote van 'n strandraket. Die sport het ontstaan in Acapulco, Mexiko in die jare sestig en die uitvinder was Enrique Corcuera. Dit is tans baie gewild in Suid-Amerika en Spanje en word ook in talle ander Europese lande gespeel. Die eerste klub in Australië is in Januarie 2016 in Sydney geopen.


Kentview is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë. "Subplek Kentview". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Aintree-motorrenbaan is 'n 3-myl (4,83 km) lange motorrenbaan in die dorp Aintree, Merseyside, Engeland. Die baan is geleë binne die bekende Aintree-perderenbaan en gebruik dieselfde pawiljoene as die perderesies. Gebou in 1954 as die "Goodwood of the North". Die baan is goed bedek en relatief plat – wat wissel van 15 tot ongeveer 30 meter in hoogte. Die baan het die Formule Een Britse Grand Prix vyf keer aangebied, in 1955, 1957, 1959, 1961 en 1962. Die volle Grand Prixbaan is laas in 1964 gebruik, maar 'n deel daarvan is nog steeds oop en deur die Aintree Circuit Club gebruik vir wedrenne tot die laat-1990's. Beperkte motorsport gaan vandag voort in die vorm van motornaelrenne, asook motorfietswedrenne op die Klubbaan. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Honda CB900F is 'n motorfiets wat deur Honda vervaardig is, en in twee aparte produksielopies verskyn het, ongeveer twintig jaar uitmekaar. Beide geslagte van die CB900F is inlynviersilinder-vierslag-900 cc roadster. Die eerste geslag is van 1979 tot 1983 geproduseer. In 1983 is dit vervang deur die CB1100F. Die tweede generasie was beskikbaar van 2002 tot 2007. Dit staan bekend as die Hornet 900 in Europa en die 919 in Noord-Amerika, terwyl die verwante CB600F die Hornet 600 is in Europa en 599 is in Noord-Amerika. In 2008 is die tweede geslag CB900 vervang deur die CB1000R. Die CB900F het 'n 901 cc inlynviersilinder DOHC enjin met vierkantige boor/slagafmetings van 62 mm. Die enjin is afgelei van ander ontwerpe, soos die CB1000C, CB1100F/CB1100R, en die inlyn-6 CBX1000. Die CB900F het 'n vyfgangratkas en kettingaandrywing, en produseer 71 kW  (95 pk) @ 9000 opm. Die CB900F het twee voorste skyfremme en een agterskyfrem, almal toegerus met dubbelsuierknypers na 1983. Die luggesteunde vurk is toegerus met Honda se TRAC (wringkragreaktiewe-antiduikbeheer) in 1982 of 1983.


Die Gereformeerde kerk Grassy Park is 'n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika in Kaapstad se suidelike voorstede wat ontstaan het uit die sendingbedrywighede van die Gereformeerde kerk Kaapstad. Dit is die vyfde oudste van die 20 gemeentes in Klassis Boland en het einde 2016 113 belydende en 33 dooplidmate gehad. Ds. R.P. van Wyk, Grassy Park se tweede predikant, bedien die gemeente sedert 1984. Sy voorganger was ds. A.G. de Leeuw, die leraar van 1969 tot 1984. Op 24 Julie 1942 het ds. Johan van Ryssen, die gemeente Kaapstad se eerste leraar, daarop gewys dat die gemeente toenemend sendingbewus geword het. Dit het onder meer geblyk uit die goeie reaksie op 'n oproep om geldelike bydraes vir dié doel. In Maart 1943 het die Klassis (destyds genoem Middelburg, Kaap) met waardering gewag gemaak van die sending, en die ander gemeentes is aangemoedig om dié voorbeeld na te volg. Met die afstigting in 1957 van Bellville het dié gemeente en Kaapstad besluit om gesamentlik die sendende kerk te wees, met Grassy Park as die eerste werkterrein.


Chequers is die amptelike plattelandse woning van die Britse premier. Die herehuis is sowat 65 km noordwes van Londen, naby Ellesborough in die Engelse graafskap Buckinghamshire, geleë. Dit word sedert 1921 as die amptelike landgoed van die Britse eerste minister gebruik en is op Engeland se Nasionale Erfenislys gelys. Die herehuis, wat uit die 16de eeu dateer, is oor die eeue deur verskeie adellike families besit. In 1912 kom dit in die hande van die egpaar Arthur en Ruth Lee. Tydens die Eerste Wêreldoorlog dien dit as 'n veldhospitaal. Die kinderlose egpaar besluit na afloop van die oorlog om die huis aan die staat (as landgoed vir die destydse eerste minister) te bemaak. Ná lang besprekings met die toenmalige premier David Lloyd George het die laerhuis die skenking in 1917 met die Chequers Estate Act aanvaar. Norma MAJOR, met foto's deur Mark FIENNE, Chequers: The House and its History: The Prime Minister's Country House and its History, Londen, Harper Collins, 1996, ISBN 978-0-00-470875-1 en sagteband ISBN 978-0-316-85844-1 HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 Koördinate: 51°44′36″N 0°46′55″W / 51.74333°N 0.78194°W / 51.74333; -0.78194


Cri-Zelda Brits (gebore 20 November 1983) is 'n internasionale krieketspeler, 'n regshandige kolwer en regterarm-mediumvinnige bouler. Brits is oorspronklik as 'n openingsbouler vir die Suid-Afrikaanse Nasionale vrouekrieketspan gekies in 2002. Sy het ontwikkel in 'n veelsydige speler, en sedert 2005 is sy 'n spesialiskolwer. Sy was die Suid-Afrikaanse vrouekaptein in 23 wedstryde in 2007 en 2008, maar is vervang as kaptein in 2009 ten einde "geheel en al op haar eie prestasie te konsentreer." Sy is heraangestel as kaptein vir die 2010 IKR Vrouewêreldbeker Twintig20. Tussen 2007 en 2011 was sy 36 keer kaptein van Suid-Afrika (1 Toets, 23 kitskrieket en 12 Twintig20 Internasionale. Sy is een van Suid-Afrika se mees produktiewe vrouekolwers; en die eerste Suid-Afrikaanse vrou om 'n vyftigtal in 'n Internasionale Twintig20-wedstryd te behaal. Sy is een van slegs ses vroue om 'n honderdtal vir Suid-Afrika in 'n Internasionale eendagwedstryd (EDI) aan te teken. Sy is die voorste Suid-Afrikaanse lopiemaker in EDI met 1622 lopies. "cricinfo" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Mei 2010.


Sally Little (gebore op 12 Oktober 1951 in Kaapstad) is 'n professionele gholfspeler. Sy was oorspronklik van Suid-Afrikaanse nasionaliteit, maar het Amerikaanse burgerskap verkry in Augustus 1982. Sy word 'n lid van die LPGA Toer in 1971 en het 15 LPGA toernooie gewen, waaronder twee groot kampioenskappe gedurende haar loopbaan. In 2016 was sy die eerste vroulike gholfspeler van Suid-Afrika wat ingelyf is in die Suid-Afrikaanse Heldesaal. Sy was die lae individu by die 1971 Wêreldamateurspankampioenskap en het die Suid-Afrikaanse Wedstrydspel en houespeltitels dieselfde jaar gewen. As 'n amateur het sy gesamentlik die vyfde plek ingeneem by die 1971 Lady Carling Open. Little het in 1971 by die LPGA Tour aangesluit en is benoem as die LPGA Nuweling van die Jaar. Haar eerste professionele oorwinning was by die 1976 Vroue Internasionaal. Sy het op die 72ste putjie haar hou uit 'n sandkuil langs die setperk gesink, om Jan Stephenson met een hou te klop. Little se beste seisoen was in 1982, toe sy derde was op die verdienstelys. Sy het 15 oorwinnings op die toer, insluitende twee groot kampioenskappe. "Suid-Afrikaanse Heldesaal" (in Engels).


Die Drie Reines (Chinees: 三清, Sanqing) is die drie-eenheid van Taoïsme, die drie belangrikste gode in die panteon. Hulle word beskou as reine manifestasies van die Tao en die oorsprong van alle redelike wesens. Volgens die geskrif Daodejing het "die Tao Een voortgebring, Een het Twee voortgebring, Twee het Drie voortgebring en Drie het Alle dinge voortgebring". Die Drie Reines is: Yuanshi Tianzun, Lingbao Tianzun en Daode Tianzun. Elkeen verteenwoordig ’n godheid en ’n hemel. Yuanshi heers oor die eerste hemel, Yu-Qing, wat in die Jadeberge geleë is. Die ingang na hierdie hemel heet die Goue Deur. Lingbao regeer oor die hemel Shang-Qing en Daode oor Tai-Qing. Die drie word dikwels as oueres op trone voorgestel. Skole van Taoïstiese denke het om elk van hierdie drie godhede ontwikkel. Taoïstiese alchemie was ’n groot deel van dié skole, want elkeen van die Drie Reines verteenwoordig een van die drie noodsaaklike dele van die liggaam: jing, qi en shen. Die vergadering van al drie Reines het gelei tot die terugkeer na die Tao.


Mbabane is 'n dorpie geleë in die middel van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Mbabane, Msinga". Sensus 2011.


Illovo is 'n dorpie in EThekwini in die KwaZulu-Natalprovinsie van Suid-Afrika. Dit is 'n gewilde vakansiebestemming aan die Indiese Oseaan, tussen Winkelspruit en Karridene, 34 km suidwes van Durban. Dit ontleen sy naam van die Lovurivier. "Subplek Illovo". Sensus 2001. Hierdie KwaZulu-Natal-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Naturalisme is 'n stylvorm van die teater wat ontstaan het tussen 1880 tot 1930 in Europa. Dit is 'n genre wat poog om die lewe so na as moontlik aan die realiteit op die verhoog na te maak. Daar is sekere teater-konvensies gebruik soos histories korrekte kostuums, 'n natuurlike speelstyl en daar is selfs, in sekere gevalle, by die ware tydsverloop van gebeure gehou. Hierdie styl ontwikkel uit die realisme, maar is 'n meer intense vorm daarvan in die dramatiese kunste. Naturalisme is 'n verhoogde vorm van realisme. Naturalisme het negatiewe en onaangename temas ontgin soos self-dood, armoede en prostitusie. Die karakters was dikwels van die laerklasse of werkersklas. Die karakters is gesien as slagoffers van hul omgewing en hulpeloos in hul situasies. Met ander woorde hul is gevorm deur hul gene en beheer deur hul omgewing. Twee belangrike skrywers van hierdie tyd is Emile Zola en ook dan Strindberg wat die stuk Miss Julie in 1888 skryf. Tyd en plek spronge word nie toegelaat in Naturalisme nie, want die aksie vind plaas in 'n enkele omgewing oor die tydperk van een dag.


In hierdie artikel word die Epiese teaterbeweging bespreek as 'n onderwerp van die dramatiese kunste. Die hoofspelers in die ontstaan van hierdie teaterstyl is Grotovski, Brecht, Piscator en Meyerhold. Die hoofeienskap van Epiese teater is dat dit die gehoor emosioneel sowel as rasioneel wil betrek. Dit word gedoen deur direkte kommunikasie met die gehoor en die afskaffing van konvensies soos gordyne en die feit dat tegniese aanpassings op die verhoog nou mag gesien word. Die Epiese teaterskryfstyl se storielyn word nie altyd in volgorde aangebied nie, maar daar word rondgespring in tyd en milieu. Dekor en rekwisiete suggereer net tonele en word minimalisties gebruik. Hierdie teaterbeweging begin tydens die middel van die twintigste eeu. Die beweging is aangevuur die politieke klimaat van die tyd. Teaterpraktisyns wat hierby betrokke was is Grotovski, Bertolt Brecht, Piscator en Meyerhold. Piscator wou die kontemporêre bestaan van mense aanspreek en dokumentêre effekte gebruik daarvoor. Verslaggewing en kommentaar op gebeure gee aan hierdie teater 'n epiese element. Piscator het van skyfies en films gebruik gemaak om 'n sosiale visie van die teaterstuk daar te stel. Later in sy lewe was hy die hoof van die Freie Volksbühne in Wes-Berlyn (1962–1966).


Die Geologiese Vereniging van Suid-Afrika (GVSA) is 'n geleerde vereniging vir geologiese wetenskap wat in 1895 gestig is, en is dus een van die oudste van sodanige verenigings in Afrika. Die GVSA publiseer die portuur-geëvalueerde (Engels: peer reviewed) wetenskaplike joernaal, die Suid-Afrikaanse Tydskrif vir Geologie en ken jaarliks die Draper-gedenkmedalje (ter ere van David Draper) toe om prestasie in geologie te erken en die Des Pretorius-gedenkprys (ter ere van Desmond Pretorius) om buitengewone werk op ekonomiese geologie in Afrika te erken. Geological Society of South Africa website South African Journal of Geology website Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Thortveitiet is 'n seldsame skandiumsilikaat-mineraal met die formule (Sc,Y)2Si2O7 Dit is genoem van Gunder Olaus Olsen Thortveit (1872–1917) Dit word in granietpegmatiete in die Iveland-Evje-gebied van Noorweë en die Befanamo-gebied van Madagaskar aangetref. Daar is net nege skandiumminerale en thorveitiet is die belangrikste skandiumerts. Thortveitiet se monokliniese kristalstruktuur is die argetipe van die strukturbericht-klassifikasie se S2₁-struktuur. Dit is 'n sorosilikaat wat die Si2O6−7-ioon bevat, wat as O3Si-O-SiO3 weergegee kan word. Die O-Si-O bindingshoek wat Bianchi et al. in 1988 gevind het, is 180 °, maar die temperatuurbeweging wat hulle loodreg aan die O-Si-O het, is taamlik groot, sodat dit moontlik 'n dinamiese gemiddelde is. In ander sorosilikate is die bindingshoek gewoonlik nie 180 ° nie. Die silikon-atome het 'n tetraëdriese koördinasie, die skandium-atome is deur 'n versteurde oktaëder van suurstofatome omring. In natuurlike thortveiliet is amper 'n kwart van die skandiumposisie deur yttrium vervang en nog amper 'n kwart deur hoofsaaklik ytterbium en ander lantaniede soos disprosium, erbium, tulium en lutesium.


Die Kola-skiereiland (Russies: Ко́льский полуо́стров, Kolski poloe-ostrof; Fins: Kuolan niemimaa; Noors: Kolahalvøya) is in die noorde van Europese Rusland, oos van Finland, geleë. Dit grens in die noorde aan die Barentssee en in die suide en ooste aan die Witsee. Die skiereiland maak die grootste deel van die Moermansk-oblast uit en die bekendste stad is Moermansk, met ’n bevolking van meer as 300 000 volgens die Russiese sensus van 2010. Dit lê feitlik geheel en al in die Arktiese Sirkel en word soms tot die Lapland-gebied gereken. Terwyl die noorde van die skiereiland reeds in die 7de tot 5de eeu v.C. bewoon was, het die res van die gebied ongerep gebly tot met die 3de millennium v.C, toe verskeie volke uit die suide daarheen getrek het. Teen die 1ste millennium n.C. was egter nog net die Sami-volk oor. Dit het in die 12de eeu verander toe Russiese Pomor-setlaars die rykdom van die skiereiland se wild en visse ontdek. Hulle is kort daarna deur die heffingsinvorderaars van die Republiek Nowgorod gevolg en die skiereiland het mettertyd deel van Nowgorod se grondgebied geword.


Charice Pempengco (gebore op 10 Mei 1992 in Cabuyao-stad, Filippyne) is 'n bekende sangeres, aktrise en model. Pempengco het openlik erken dat sy 'n gay vrou is in 2013. In 2017 het sy uitgekom as 'n transgender man nadat sy manlike borsrekonstruksie gehad het en met testosteroonbehandeling begin het. Sy/hy het die naam Jake Zyrus aangeneem en die gebruik van die naam "Charice Pempengco" gestaak. Charice Pempengco - IMDb "'Charice's journey'". 3 Julie 2017. inquirer.net. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Julie 2017. Besoek op 5 Julie 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


In chemie, kristallografie en materiaalwetenskap is die koördinasiegetal, ook bekend as ligansie, van 'n sentrale atoom in 'n molekule of kristal die aantal atome, molekules of ione wat daaraan gebind is. Die nabure van die sentrale atoom word ligande genoem. Die konsep is in 1893 deur die Switserse chemikus Alfred Werner gedefinieer Vir molekules en multi-atomiese ione word die koördinasiegetal van 'n atoom bepaal deur eenvoudig die ander atome waaraan dit gebind is (deur enkel- of meervoudige bindings) te tel. Byvoorbeeld, [Cr(NH3)2Cl2Br2]- het Cr3+ as sentrale katioon, wat 'n koördinasiegetal van 6 het en beskryf word as heksakoördinaat. Die algemene koördinasiegetalle is 4 vir 'n tetraëdriese omringing, 6 vir oktaëdriese omringing en 8 vir 'n heksaëdriese omringing. Vir chemiese verbindings met 'n gereelde verpakkingsstruktuur soos natriumchloried en sesiumchloried, gee 'n telling van die naaste bure 'n goeie beeld van die omgewing van die ione. In natriumchloried het elke natriumioon 6 chloriedione as die naaste bure (om 276 pm) op die hoeke van 'n oktaëder en elke chloriedioon het 6 natriumione (ook om 276 pm) aan die hoeke van 'n oktaëder.


Die Curtiss P-40 Warhawk is 'n Amerikaanse vegvliegtuig wat deur die United States Army Air Forces gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig het heelwat verskil van die Curtiss voorgangers. Die Warhawk was toegerus met die Allison vloeistofverkoelde motor in stede van die lugverkoelde Wright stermotor. Die Warhawk was ook meer aerodinamies as die Curtiss P-36 Hawk omrede gelykvlakkige klinknaels gebruik is om die vliegtuig te bou. Dit was die hoofvegter van die United States Army Air Forces se vegtereskaders. Frankryk het ook 'n bestelling geplaas, maar dié is aan Brittanje afgelewer na die val van Frankryk. Brittanje self het ook P-40's bestel en het dit die Tomahawk genoem. Die Allison motor kon egter nie die verwagte prestasie lewer wat die Britse Lugmag verlang het nie en gevolglik is hierdie vliegtuie gebruik vir laevlugverkenning. Eenhonderd van die Britse vliegtuie is aangestuur na die Amerikaanse Vrywilligergroep in China waar hulle sukses teen Japannese vliegtuie behaal het. Die P-40D het in Mei 1941 sy eerste vlug voltooi en was 'n groot verbetering met 'n nuwe, kragtiger Allison motor. Die neus se deursnit is verklein en die masjiengewere in die neus verwyder.


Sadalmelik (ook genoem Alpha Aquarii of α Aqr) is volgens data van die Hipparcos-sending sowat 520 ligjare van die Son af geleë. Dit is die tweede helderste ster in die sterrebeeld Waterdraer (Aquarius) en het ’n skynbare magnitude van 2,94. Die ster is 53 miljoen jaar oud en het ontwikkel in ’n superreus met ’n sterreklassifikasie van G2 Ib. Sy massa is 6,5 keer dié van die Son, sy radius sowat 77 keer en sy ligsterkte 3 000 keer die Son s’n. Sy oppervlaktemperatuur is sowat 5 210 K. Dit is wat Sadalmelik die geel skynsel van ’n G-tipe ster gee. Waarnemings deur die Chandra-X-straalsterrewag toon dit straal min X-strale uit in vergelyking met G-tipe hoofreekssterre. Dit is ’n algemene kenmerk van vroeë G-tipe reusesterre. Sadalmelik het ’n visuele metgesel, 2MASS J22055176-0017468, met ’n skynbare magnitude van sowat 12,2. Dit lê teen ’n hoekskeiding van 110,4 boogsekondes van Sadalmelik, teen ’n posisiehoek van 40°. Die ster se Bayer-naam is "Alpha Aquarii".


Die Hawker Tempest was 'n vegter-bomwerper wat deur die Britse Lugmag gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie vliegtuig is ontwikkel uit die Hawker Typhoon. Die grootse verskille was dat die Tempest 'n langer romp gehad het en dat 'n verbeterde vlerk ontwerp gebruik is. Dit was gedoen om die Typhoon se swak klimvermoë en swak prestasie op hoë hoogtes te oorkom. Vyf prototipes was beplan om al die verskillende motor konfigurasies te toets. Slegs drie is in diens gestel: Mk 11, Mk V en Mk VI. Vir die Ml II was die verkoeler geskuif van onder die motor tot in die voorste rant van die vlerke en die brandstof tenk uit die vlerke tot in die romp. Die eerste Tempest wat gevlieg het was die Mk V, dit was in wese 'n verbeterde Hawker Typhoon en het September 1942 gevlieg. Hierdie vliegtuig was aangedryf deur 'n Sabre II motor terwyl die Mk VI met die Sabre V motor van 2340 perdekrag, toegerus was. Die Mk V het die kenmerkende verkoeler onder die motor ontwerp behou.


Ga-Kolopo is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noord-noordwes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ga-Kolopo". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Mabitsela is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is 48 km noordwes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ga-Mabitsela". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Segwahleng is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is 28 km wes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Segwahleng". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Die Teologiese Skool Potchefstroom (TSP) is die kweekskool (opleidingsinstansie vir kandidaatpredikante) van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika wat voortspruit uit die Teologiese Skool Burgersdorp. Laasgenoemde is in 1869 gestig en einde 1904 na Potchefstroom verskuif, waar dit begin 1905 geopen het. Die teologiese skool met die losiesgebou, professorale woning en gebou van die Voorbereidende Skool is in 1926 aan die provinsiale administrasie van Transvaal verkoop vir £7 500. In 1956 het die Skool dit teruggekoop vir die nominale bedrag van £600. So het hierdie historiese monumente weer in die Kerk se besit gekom. Die studente aan die TSP het in ’n stadium tot 12 vermeerder. Omdat nog ruimte ook vir die studente aan die Literariese Departement (voorloper van die PU vir CHO) geskep moes word, is met biblioteek en al na ’n syvleuel van die Voorbereidende Skool verhuis. Toe dit later afgestaan moes word, is verhuis na ’n woonhuis op die hoek van Molen- en Esselenstraat. In daardie stadium (omstreeks 1918/'19) is die eerste teologiese skool vir onderwysdoeleindes aan die provinsiale administrasie van Transvaal verhuur.


Essenwood is 'n sentrale voorstad van Durban, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit word geadministreer deur die eThekwini Metropolitaanse Munisipaliteit. "Subplek Essenwood". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Aversieterapie is 'n sielkundige behandeling waar die pasiënt aan 'n stimulus blootgestel word terwyl hy of sy een of ander vorm van ongemak ervaar. Hierdie kondisionering is daarop gemik om 'n assosiasie tussen die stimulus en die onaangename sensasie te skep ten einde die geteikende (soms kompulsiewe) gedrag te onderdruk. Aversieterapie kan baie vorms aanneem: 'n middel met 'n slegte smaak kan byvoorbeeld op naels geverf word om naelbytery te ontmoedig, die toediening van 'n braakmiddel kan met die ervaring van alkohol gekombineer word; of gedrag kan deur elektriese skokke (van gemiddelde tot hoër intensiteite) gepaard gegaan word. Die vernaamste gebruik van aversieterapie is vir die behandeling van alkohol- en ander dwelmverslawings. Hierdie vorm van behandeling word sedert 1932 toegepas. Die behandeling word in die Principles of Addiction Medicine bespreek wat in 2003 deur die American Society of Addiction Medicine gepubliseer is. 'n Meer informele toepassing deur lede van die selfhelpgemeenskap vir klein gedragsprobleme behels die gebruik van 'n rekkie; die gebruiker skiet die rekkie teen sy/haar pols terwyl die ongewenste gedrag uitgevoer word in 'n poging om 'n onaangename assosiasie te skep en die gedragspatroon uiteindelik te verbreek.


Thomas Baltzar (ca. 1630 – 24 Julie 1663) was 'n Duitse komponis. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Apheliscidae is 'n familie uitgestorwe plasentale soogdiere uit die Paleogeen van Noord-Amerika. Van die genusse is: Aletodon, Apheliscus, Chambius, Dorraletes, Gingerichia, Haplaletes, Haplomylus, Litomylus, Phenacodaptes, Utemylus Die taksonomiese posisie is onduidelik. Hulle is waarskynlik verwant aan die Europese Louisinidae en aan die Amphilemuridae. Hulle is soms beskou as onderdeel van die Afrikaanse orde Macroscelidea (die klaasneuse) wat tot die Afrotheria behoort, 'n groep wat lank endemies aan Afrika was. Onlangse kladistiese ontleding (Halliday 2015) plaas Haplomylus (Noord-Amerika en China) en Apheliscus Noord-Amerika saam met twee lede van die Amphilemuridae en Teilhardia ('n Lousinied) in 'n klade aan die basis van die Laurasiatheria wat geografies beter ooreenkom. Die takson Chambius betref egter fossiele uit Algerië en Tunisië en word deur Halliday in die Afrotheria-tak aangetref. Fossilworks. Early Palaeogene Louisinidae (Macroscelidea, Mammalia), their relationships and north European diversity Jerry J. Hooker, Donald E. Russell Zoological Journal 2012, 164(4), 856-936 Resolving the relationship of Paleocene Placental mammals, Thomas J. D. Halliday, Paul Upchurch, Anjali Goswami Biological Reviews 92(1) 2015, 521-550 Fossilworks Chambius.


Suid-Afrika het ongeveer 90 bekende warmwaterbronne (met 'n temperatuur van bo 25°C) waarvan 'n derde as vakansieoorde benut word. Brandvlei-warmbron Caledon-warmbron Calitzdorp Spa Goudini Spa Malmesbury-warmbron Montagu-warmbron, Baden (Knipes) The Baths Toorwater Warmwaterberg Riemvasmaak-warmbron Skroef se Bad Aliwal-Noord-warmbron Cradock-bad Fort Beaufort Swartkops Baden-Baden (by Dealesville) Die Bad (tussen Winburg en Bloemfontein) Florisbad Vermeulenskraal-Noord (tussen Virginia en Odendaalsrus) Badfontein Badplaas Goederede Jarrabad (suidwes van Groblersdal) Machadodorp Sulphur Springs (by Piet Retief) Badseloop Die Oog, Het Bad, Waterberg, Constantia, Lekkerrus, Driefontein (by Naboomspruit (Mookgophong)) Evangelina Letaba (Die Eiland) Loubad Tshipise, Sagole, Mphephu Tugela aan die Limpopo (by Maasstroom) Warmbad (Bela-Bela) Lilani Natal Spa, Pivaansbad Shu Shu Swart-Folozi geen geen Albionbron Gerhardminnebron Oog van Kuruman Schoonspruitoog Zuurbekom Booyens, Bun: Bronwaters van genesing. Die tradisionele warmbron-waterkuur in ons volksgeneeskunde. Kaapstad: Tafelberg; vir die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, 1981. ISBN 0-624-01584-X Kent, Leslie: Die geneeskragtige bronne van Suid-Afrika.


In teenstelling met wat mense normaalweg dink, is 'n woestyn nie noodwendig 'n warm, droë plek nie, maar 'n plek wat tipies minder as 10 mm reën per jaar kry, en/of nie H2O in watervorm het nie. 'n Voorbeeld hiervan is die Antarktiese woestyn, waar H2O altyd in ysvorm vasgevang is, en 'n gemiddelde temperatuur van onder 0°C het. Die volgende is 'n onvolledige lys van die woestyne in die wêreld. Antarktiese woestyn – Antarktika) – die grootste woestyn in die wêreld. Arabiese woestyn – (Midde-Ooste) Arktiese woestyn – (Arktika) – oor die see geleë, nie oor 'n kontinent nie. Atacamawoestyn – Suid-Amerika – die droogste woestyn in die wêreld Gibsonwoestyn - (Wes-Australië) Gobiwoestyn – (Asië) Groot Komwoestyn (Engels: Great Basin Desert) – (Noord-Amerika) Groot Sandwoestyn - Wes-Australië Groot Victoriawoestyn – (Australië) Kalahariwoestyn – (Suidelike Afrika) Klein Sandwoestyn - Australië Namibwoestyn – Suidelike Afrika (Namibië) – die oudste woestyn in die wêreld Patagoniese Woestyn – (Suid-Amerika) Pedirkawoestyn - Australië Rooi Woestyn - Suid-Afrika Saharawoestyn – (Noord-Afrika) Simpsonwoestyn - Australië Siriesewoestyn – (Midde-Ooste) Strzeleckiwoestyn - Australië Sturt Klipwoestyn - Australië Tanamiwoestyn - Australië Tibetse woestyn Tirariwoestyn - Suid-Australië


Gamtoosmond (Eng: Gamtoos Mouth) is 'n klein dorpie aan die monding van die Gamtoosrivier in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika, effens wes van Port Elizabeth. Dit behoort tot die Kouga Plaaslike Munisipaliteit en is veral 'n toeriste-vakansieoord met kampering aan die rivieroewers en toegang tot die breë strande van die Indiese Oseaan. Die rivier word by sy monding grotendeels deur 'n sandbank afgesluit, wat 'n lagune vorm wat geskik is vir swem, kano's en roeibootjies. "Hoofplek Gamtoosmond". Sensus 2011. Hierdie Oos-Kaap-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


OLAF (Frans: Office de Lutte Anti-Fraude) is 'n agentskap van die Europese Kommissie wat in die Europese Unie bedrog en korrupsie moet beveg. Die organisasie probeer veral om seker te maak dat die EU se geld sy regte bestemming bereik. Die UCLAF (Unité de Coordination de La Lutte Anti-Fraude) soos dit toe genoem is, is in 1988 opgerig. Aanvanklik het dit net die lidstate in hulle werk gehelp, maar in 1995 het dit die reg gekry om op eie inisiatief ondersoeke te begin. In 1999 het die Santer-Kommisie uitgetree vanweë 'n korrupsieskandaal rondom Édith Cresson. Die UCLAF het OLAF geword en sy magte is verder uitgebrei. Franz-Hermann Brüner het die eerste Direkteur-Generaal geword. Die jaar 2006 was die eerste waarin die getal ondersoeke wat OLAF self begin het net so groot was as dié wat op inisiatief van die lidstate begin is. In 2010 het OLAF op sy webwerf aan burgers die moontlikheid gegee om bedrog aan te meld. "Amptelike webwerf OLAF" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Mei 2020.


Tileba is 'n klein voorstadjie in die hoofplek Akasia, in die noorde van Pretoria, Suid-Afrika. Dit is oos van Theresapark en wes van Pretoria-Noord geleë. "Subplek Tileba". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Pretoria en omgewing is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


'n Halofiet of soutliewende plant is 'n plant wat aan verbrakte grond aangepas is. 'n Goeie voorbeeld is die vygies wat blaasselle het waarin hulle soutoplossings stoor. Sulke grond lê dikwels kaal en word gewoonlik as vir landbou ongeskik beskou. Daar is egter uitsonderings. Die oumansoutbos Atriplex nummularia word in Suid-Afrika daarop aangeplant en soutbosmeel vervang tot 40% van lusern in die rantsoene van slagvolstruise. "Landbou.com 10 Feb 2005". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Februarie 2014. Besoek op 10 Julie 2017. Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir halofiet. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Františkovy Lázně (Duits: Franzensbad) is 'n stad en hersteloord in die sogenaamde Wes-Boheemse Driehoek van Mineraal- en Warmbaddens in Tsjeggië, sowat vyf kilometer noord van Cheb (Duits: Eger) in die administratiewe distrik Okres Cheb, met 'n bevolking van meer as 5 500. Saam met twee ander hersteloorde en badplase, Karlovy Vary (Karlsbad) en Mariënbad, vorm Františkovy Lázně die hartland van die sogenaamde Wes-Boheemse Driehoek van Mineraal- en Warmbaddens Die eerste verwysing na Františkovy Lázně se mineraalbronne dateer van 1502. Byna driehonderd jaar later, in 1793, is die nedersetting in die destyds Duitssprekende noordweste van Boheme gestig as Kaiser Franzensdorf. Nog in dieselfde jaar het die Loiman-badhuis ontstaan. Die nedersetting is in 1807 hernoem tot Franzensbad en het in 1865 stadstatus verwerf. Vanweë sy ryk argitektoniese erfenis – met boustyle wat van historisme tot klassisisme strek – en sy harmoniese historiese stadsbeeld, waarin die kleure geel en wit oorheers, is Františkovy Lázně in 1992 tot historiese monument verklaar. In 2021 is Františkovy Lázně deur Unesco as wêrelderfenisgebied onder die sambreelterm "Historiese spa's van Europa" gelys, saam met Karlovy Vary en Mariënbad (albei Tsjeggië);


Die Westland Whirlwind was 'n tweemotorige, enkelsitplek vegvliegtuig wat deur die Britse Lugmag gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dit was ook hul eerste tweemotorige, enkelsitplek vegvliegtuig en was ontwerp as hoë prestasie, lang togafstand, nagvegter begeleidings vliegtuig. Gedeeltes van sy ontwerp was ultramodern vir sy tyd: motor verkoelers was voor in die vlerke, borrel tipe kajuit met goeie sig en die bewapening in die neus was dodelik. Die vliegtuig se vorm was oorheers deur die twee enjingondels en produksie was vertraag as gevolg van probleme met die Rolls-Royce Peregrine motors. Die eerste eskader wat toegerus met die vliegtuig was, was 263 eskader in Desember 1940. Die eskader het tot Junie 1941 aanvallende verkenningstogte uitgevoer. Die Westland Whirlwind was egter ongewild met Fighter Command omrede die motors nie sterk genoeg was nie en ook deurentyd probleme gegee het. Die vliegtuig het ook 'n hoë landings spoed gehad van 129 km/h wat lang aanloopbane vereis het. Tog het 263 eskader die Britse Lugmag bomwerpers vergesel op daglig missies oor Europa, die bekendste is die bombardering van Keulen in Augustus 1941.


Die toktokkie (Psammodes striatus) is 'n kewerspesie wat in die renosterveld voorkom. Hierdie insek het 'n gladde lyf. Dit is swart van kleur en het rooibruin lyne. Die mannetjie het 'n geel viltagtige kol op die agterlyf. Die kewer klop met sy agterlyf op die grond om sy paarmaat te roep en dit verklaar sy naam. 'n beeld Overberg renosterveld.


Peter Parler (ook bekend as Peter von Gemünd, Parlerius, Parlerz; Tsjeggies: Petr Parléř, Latyn: Petrus de Gemunden in Suevia; * 1330 of 1333 in Gmünd, † 13 Julie 1399 in Praag) was 'n Duits-Boheemse beeldhouer en argitek uit die befaamde Parler-familie van meesterbouers wat, saam met sy vader, Heinrich Parler, bekendheid verwerf het as een van die invloedrykste en vernaamste Gotiese ambagsmanne en katedraalboumeesters in Middeleeuse Europa. Parler het sy opleiding in sy geboortestad Schwäbisch Gmünd ontvang en was gedurende sy loopbaan betrokke by 'n verskeidenheid laat Middeleeuse bouprojekte in onder meer Straatsburg, Keulen en Neurenberg. In 1356 het Parler hom in Praag gevestig, die hoofstad van die Koninkryk Boheme en destydse keiserlike setel van die Heilige Romeinse Ryk. Hier het twee van sy mees befaamde werke ontstaan - die Karelsbrug en die Sint-Vituskatedraal.


’n Krater (Grieks: κρατήρ, kratēr, lett.. "mengvat") was ’n groot vaas in Antieke Griekeland, veral vir die verdunning van wyn met water. Kraters is op Griekse simposiums in die middel van die kamer geplaas. Hulle was taamlik groot en was dus swaar om te dra as hulle vol was. Die wyn-en-watermengsel is dan met ander bekers uit die kraters geskep. In Homeros se Odussee word beskryf hoe ’n wynskinker wyn uit ’n krater skep en dan heen en weer hardloop terwyl hy die gaste se kelke volmaak. Die binnekant van kraters was geglasuur om water beter te kon hou en moontlik ook om estetiese redes omdat die binnekant maklik sigbaar was. Aan die begin van elke simposium sou die deelnemers ’n "simposiarg" (συμποσίαρχος), of "drankheer", kies wat beheer geneem het van die wyn, en dus ook bepaal het hoeveel die wyn verdun en hoe vinnig glase hervul moes word. Die krater en hoe dit gevul en geledig is, was dus die middelpunt van die simposiarg se gesag.


Haweloosheid is die toestand van mense sonder 'n permanente woning, soos 'n huis, woonstel of herberg. Mense wat dakloos gelaat is, is dikwels nie in staat om gereelde, veilige en voldoende behuising te bekom en in stand te hou nie. Die wetlike definisie van hawelose wissel van land tot land, of tussen verskillende jurisdiksies in dieselfde land of streek. Die term haweloses kan ook insluit mense wie se primêre nagblyplek in 'n hawelose skuiling, 'n huishoudelike geweldskuiling, langtermynverblyf in 'n motel, 'n voertuig, plakkershut, 'n tentdorp, onder seile of kartonbokse, shanty dorpstrukture gemaak van afvalboumateriaal of ander ad hoc-behuisingsituasies. Volgens die VK se dakloosheidsuitreik "Crisis", is 'n huis nie net 'n fisiese ruimte nie: dit bied ook wortels, identiteit, sekuriteit, 'n gevoel van behoort en 'n plek van emosionele welstand. Daar is 'n hele aantal organisasies wat hulp verleen aan haweloses. United States Department of Housing and Urban Development, "Federal Definition of Homeless" Geargiveer 4 September 2009 op Wayback Machine http://www.homeless.org.au/glossary.htm. United Kingdom charity Crisis Hierdie artikel is ’n saadjie.


Die Uilhuis is 'n museum in Nieu-Bethesda, Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die eienaar, Helen Martins, het haar huis en die area om dit in 'n denkbeeldige omgewing omskep, wat oorvloedig versier is met fyngemaakte glas en met meer as 300 standbeelde wat uile, kamele, piramides, poue en mense insluit. Sy het die huis van haar ouers geërf en het met die transformasie begin nadat haar ouers dood is. Helen Martins was 'n kluisenaar-buitestanderkunstenaar wat steeds 'n taamlike raaisel is. Sy is op 23 Desember 1897 in Nieu-Bethesda gebore en was die jongste van die ses oorlewende kinders van Pieter Jakobus Martins en Hester Catharina Cornelia van der Merwe. Helen het in Graaff-Reinet skoolgegaan en het haar onderwysdiploma aan die onderwyskollege in Graaff-Reinet (nou die polisie-opleidingskollege) gekry. In 1919 het Helen Martins na die Transvaal getrek waar sy begin skool gee het. Op 7 Januarie 1920 is sy getroud met 'n kollega, Willem Johannes Pienaar. Die egpaar het die land vol gereis en opgetree en teateropvoerings in die Transvaal, Kaapstad en Port Elizabeth gegee.


Ds. Gideon (Deon) du Plessis (8 Junie 1932 – 19 Augustus 2015) was predikant in vier gemeentes van die Gereformeerde Kerk, drie aan die Wes-Rand en een aan die Oos-Rand van Gauteng. Du Plessis het die grade B.A. en Th.B. op Potchefstroom verwerf en is daarna in 1958 in sy eerste gemeente, Roodepoort, bevestig, sowat ’n jaar nadat die gemeente van Florida afgestig het. In 1966 het hy ’n beroep na Germiston aangeneem en daar gebly tot in 1973 toe hy die eerste leraar word van die Gereformeerde kerk Witpoortjie, wat op 8 Oktober in die vorige jaar van Roodepoort afgestig het. In 1981 het hy ’n beroep aangeneem na Wilropark, wat in daardie jaar van Witpoortjie afgestig het. Daar sou hy bly tot hy sy emeritaat in 1997 aanvaar het. Dr. Jan Venter skryf in ’n huldeblyk aan ds. Du Plessis in Die Kerkblad van November 2015: "Ds. Deon was ’n geliefde en gewaardeerde kollega. Hy het altyd groot erns met sy herderlike werk gemaak. Sy huisbesoek het hy getrou gedoen.


Rosetta of Rasjied is 'n hawestad aan die Middellandse See in Egipte en is 65 km oos van Alexandrië. Die bekende Rosettasteen is hier gevind. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Play media 'n Voerstroper (ook bekend as 'n kuilvoerkerwer) is 'n plaasimplement wat voerplante oes om kuilvoer van te maak. Kuilvoer is gras, mielies of ander plante wat in klein stukkies gekap word, en gekompakteer saam in 'n stoorsilo, kuilvoerbunker, of in kuilvoersakke geberg word. Die kuilvoer word dan gegis om voer vir vee te verskaf. Voerstropers kan implemente wees wat verbonde is aan 'n trekker, of hulle kan self-aangedrewe eenhede wees. In hierdie opset het hulle óf 'n drom (cutterhead) of 'n vliegwiel met 'n aantal vaste messe wat die kuilvoer fynkap. Hierna word dit uitgeblaas op 'n glybaan vanaf die stroper na 'n wa wat óf verbind is aan die stroper of 'n ander voertuig wat saamry. Die meeste groter masjiene het ook versnellers om materiaalspoed en laai-eienskappe te verbeter. Sodra 'n wa vol is, word die wa losgemaak en na 'n silo getrek vir aflaai, en 'n ander wa kan aangeheg word. Omdat mielies en gras verskillende tipes van snytoerusting benodig, is daar verskillende koppe vir elke tipe van kuilvoer, en hierdie koppe kan gekoppel en ontkoppel word van die stroper.


Die Shahnameh (Boek van Konings, Persies: شاهنامه ) is 'n groot poëtiese opus (samestelling) deur die Persiese digter Ferdowsi. Die boek is rondom 1000 n.C. geskryf. Die Shahnameh bevat ongeveer 50000 versreëls wat elk uit twee koppels (verse met twee reëls) bestaan. Die Shahnameh is een van die langste epiese gedigte ter wêreld, en een van die grootste literêre werke van die Persiese taal. Dit vertel hoofsaaklik die mitiese, en tot 'n sekere mate, die historiese, verlede van die Persiese Ryk vanaf die skepping van die wêreld tot die Arabiese verowering van Iran in die 7de eeu. Moderne Iran, Azerbeidjan, Afghanistan en die groter streek wat beïnvloed is deur Persiese kultuur (soos Georgië, Armenië, Turkye en Dagestan) vier hierdie nasionale gedig. Die werk is van die grootste belang in die Persiese kultuur en Persiese taal, wat as 'n literêre meesterstuk beskou word, en definieer die etno-nasionale kulturele identiteit van Iran. Dit is ook belangrik vir die hedendaagse aanhangers van Zoroastrianisme deurdat dit die historiese bande tussen die begin van die godsdiens en die dood van die laaste Sassanidiese heerser van Persië tydens die Moslem-verowering opspoor wat die Zoroastriese invloed in Iran beëindig.


Cato die ouere (Latyn: Cato Major; 234-149 v.C), gebore as Marcus Porcius Cato, was ’n Romeinse senator en historikus wat bekend was vir sy konserwatisme en teenstand teen hellenisering (vergrieksing). Hy was ook bekend as Cato die sensor (Cato Censorius), Cato die wyse (Cato Sapiens) en Cato die antieke (Cato Priscus) en was die eerste skrywer van geskiedenis in Latyn. Hy het gekom uit ’n antieke plebejiese (burgerlike) familie wat bekend was vir hul militêre diens. Soos sy voorouers was Cato verknog aan landbou wanneer hy nie in die weermag was nie. Nadat hy Lucius Valerius Flaccus se aandag getrek het, is hy na Rome gebring waar hy die reeks ampte bekend as cursus honorum gevolg het: Hy was agtereenvolgens tribunus militum (214 v.C.), quaestor (204 v.C.), aedile (199 v.C.), praetor (198 v.C.), junior konsul (195 v.C.) saam met Flaccus en sensor (184 v.C.).


In antieke Rome was die Vestaalse maagde (Latyn: Vestālēs; enkelvoud:Vestālis) priesteresse van Vesta, die godin van die vuurherd. Die orde van die Vestaalse maagde en die welsyn daarvan is beskou as fundamenteel vir die voortbestaan en sekuriteit van Rome. Hulle het die heilige vuur bewaak wat nooit toegelaat is om dood te gaan nie. Die maagde was kwytgeskeld van die gewone sosiale verpligting om te trou en kinders te hê, en het ’n eed van kuisheid afgelê sodat hulle hulle kon wy aan die bestudering en handhawing van staatsrituele wat vir manlike priesters buite perke was. Livius, Plutarchus en Aulus Gellius skryf die stigting van die Vestaalse maagde as ’n staatsondersteunde priesterorde toe aan koning Numa Pompilius, wat omstreeks 717-673 v.C. regeer het. Volgens Livius het Numa die orde ingestel en salarisse uit die staatskis aan hulle betaal, en het die orde sy oorsprong gehad in Alba Longa, ’n antieke Italiaanse stad. Volgens Plutarchus het Numa die eerste twee priesteresse aangestel; Servius Tullius het hulle vermeerder tot vier. Ambrose verwys na ’n sewende een in die laat oudheid.


Klavierconcerto nr. 5 in D-majeur, K. 175, is 'n klavierconcerto wat deur die 17-jarige Wolfgang Amadeus Mozart in 1773 gekomponeer is. Dit is Mozart se eerste oorspronklike klavierconcerto; sy vorige pogings is gebaseer op ander komponiste se werke. Klavierconcerto nr. 5 was een van Mozart se gunsteling concerto's. Dit word in baie van sy briewe na verwys en hy het dit opgevoer tot en met die jaar van sy dood. Die partituur is geskryf vir twee hobo's, twee Franse horings, twee trompette, timpani, en strykinstrumente. Die trompette en timpani is afwesig in die tweede beweging. Dit was Mozart se enigste concerto met trompette en timpani tot en met Klavierconcerto nr. 10, K. 365. Die concerto bestaan uit drie bewegings: Allegro Andante ma un poco adagio (in G-majeur) Rondo: Allegro Hutchings (sien bronnelys), p. 49-50. Hutchings, A. 1997. A Companion to Mozart's Piano Concertos, Oxford University Press. ISBN 0-19-816708-3 Lys van klavierconcerto's van Wolfgang Amadeus Mozart Concerto in D, K. 175: Partituur en kritiese verslag (de) in die Neue Mozart-Ausgabe Klavierconcerto nr. 5: Partituur op die International Music Score Library Project


Zlín ([zliːn], Duits: Zlin) is 'n Tsjeggiese stad in die suidooste van Morawië, geleë aan die Dřevnice-rivier. Die ontwikkeling van die moderne stad is nou verbonde aan die Bata-skoenfabriek wat in die laaste dekade van die 19de eeu hier deur Tomáš Baťa (1876–1932), 'n boorling van Zlín, gevestig is en, volgens sy beleid van korporatiewe sosiale verantwoordelikheid, ná die Eerste Wêreldoorlog moderne behuising en ander geriewe soos sportfasiliteite en vermaaklikheidsgeriewe aan sy personeel verskaf het - as deel van 'n "totale omgewing". Die onderneming het moderne vervaardigingsprosesse ingevoer wat deur Henry Ford se motoraanlegte geïnspireer is en tot 'n wêreldleier in die skoenbedryf gegroei. Bata het ook in Suid-Afrika bekendheid verwerf met sy skoene vir skoolkinders, die befaamde Toughees wat in 1954 as handelsmerk ingevoer is. Bata se hoofkwartier, die wolkekrabber "Bata gebou nr. 21", was in sy ontstaanstyd die hoogste gebou in Europa. Met die kommunistiese magsoorname in Tsjeggo-Slowakye in 1948 is Bata se plaaslike aanlegte en bates genasionaliseer, terwyl die onderneming in westerse lande voortbestaan het as 'n privaatmaatskappy in familiebesit.


Gekkegoud (Engels: Fool's Gold) is 'n naam wat na die minerale Piriet (FeS2) en Chalkopiriet (CuFeS2) (minder algemeen bekend) verwys. Dit is nie sinoniem tot die mineraal piriet nie. Die naam het sy bestaan te danke aan vele mense wat al die mineraal vir goud (Au) aangesien het, net om tot hul teleurstelling te moet uitvind dat dit geen waarde het nie. Die naam het ontstaan toe Martin Frobisher in 1576, na sy reis om die Noord-wes gang te soek, met 'n vrag vol gekkegoud na Engeland teruggekeer het, onder die indruk dat dit goud was. Gekkegoud (ook dwaasgoud genoem), se ooreenkoms met goud is baie oppervlakkig. Gekkegoud in sy ongeoksideerde toestand is goudkleurig, maar raak dof as dit verweer. Chalkopiriet kan na borniet (ook Peacock ore genoem) oksideer, wat helder kleure vertoon. Pirietis ook redelik swaar (~ 2x die gewig van kwarts), wat baie mense mislei, maar teen 'n relatiewe digtheid van 4.95-5.10 (digtheid van 4.8–5 g/cm3), is dit slegs ongeveer ¼ van die relatiewe digtheid van goud (~19.3, afhangende van die suiwerheid). http://www.phrases.org.uk/meanings/140000.html


Lucretia (oorlede c. 510 v.C.) was ’n antieke Romeinse vrou wie se lot ’n belangrike rol gespeel het in die oorgang van die Romeinse Koninkryk in die Romeinse Republiek. Hoewel daar nie bronne uit dié tyd bestaan nie, stem die historici Livius en Dionysius van Halicarnassus uit die tyd van keiser Caesar Augustus (23 September 63 v.C tot 19 Augustus 14 n.C.) saam dat daar wel so ’n vrou was en dat haar selfmoord ná haar verkragting deur die seun van ’n Etruskiese koning die onmiddellike oorsaak was van die anti-monargistiese rebellie waarmee die monargie omvergewerp is. Die voorval het die ontevredenheid oor die tirannieke metodes van die laaste koning van Rome, Lucius Tarquinius Superbus, laat opvlam. As gevolg daarvan het die vooraanstaande families ’n republiek ingestel en die uitgebreide koninklike familie uit Rome verdryf. Hulle het ook die republiek suksesvol verdedig teen pogings van die Etruskers en Latyne om in te meng. Vanweë die groot impak het die verkragting self ’n belangrike tema in Europese kuns en letterkunde geword.


'n Gordel is 'n buigsame band, tipies gemaak van leer of swaar doek, en gedra om die middellyf. 'n Gordel ondersteun broeke of ander kledingstukke. Dit is 'n bykomstigheidsitem. In moderne tye het mense gordels begin te dra in die 1920's, toe broekmiddels tot 'n laer lyn gesak het. Voor die 1920's was gordels meestal 'n dekoratiewe item, en het hul verband gehou met militêre uitrustings. In sport, was 'n broek met gordellissies reeds teenwoordig in die 19de eeu. Vandag is dit algemeen vir mans om 'n gordel aan hul langbroeke te dra. Een gespesialiseerde tipe van gordel is die nutsgordel of Polisie diensgordel, wat insluit sakke vir die uitvoering van die items wat die draer vir onmiddellike gebruik benodig, en lissies groter items aan te hang. Polisie-offisiere, soldate, en herstelpersoneel is tipiese rolle wat gebruik maak van hierdie soort van gordel. Diensgordels is oor die algemeen groter as die broekgordels, en is stywer om beter voorsiening te maak vir die dra van swaar items soos pistole.


Hiperseksualiteit is ’n mediese diagnose vir ’n buitengewoon gereelde of skielike toename in seksdrange. Die terme nimfomanie en satiriase is eens gebruik om die toestand in onderskeidelik vroue en mans te beskryf. Dit word nie meer in mediese kringe gebruik nie, hoewel eersgenoemde nog in die volksmond voorkom. Hiperseksualiteit kan óf ’n primêre toestand óf die simptoom van ’n ander siekte of mediese toestand soos bipolêre gemoedsteuring wees. Dit kan ook veroorsaak word deur sekere medisynes en behandelings, soos middels teen Parkinsonsiekte of hormoonterapie met testosteroon en estrogeen. Geneeshere stem nog nie saam oor die beste manier om hiperseksualiteit as ’n primêre toestand te beskryf of oor die wenslikheid om sulke gedrag en impulse as ’n aparte patologie te beskryf nie. Verskillende dokters en terapeute beskou hiperseksualiteit dikwels verskillend: as ’n verslawing, ’n soort obsessief-kompulsiewe steuring of ’n impulsiwiteitsteuring. ’n Paar skrywers erken nie so ’n siektetoestand nie en reken dit weerspieël bloot ’n kulturele afkeer van buitengewone seksuele gedrag. Net soos wat daar geen konsensus is oor wat hiperseksualiteit veroorsaak nie, gebruik skrywers verskillende name om daarna te verwys, na gelang van watter teorie hulle voorstaan of watter spesifieke soort gedrag hulle bestudeer.


Juno was in die Romeinse mitologie ’n godin en die beskermer van die staat. Sy was die dogter van Saturnus, die suster en vrou van die hoofgod, Jupiter, en die ma van Mars en Vulcanus. Sy het ook ’n ogie oor die vroue van antieke Rome gehou. As die beskermgodin van Rome en die Romeinse Ryk is sy Regina ("Koningin") genoem en is sy saam met Jupiter en Minerva as ’n triade op die Kapitolynse Heuwel in Rome aanbid. Juno se eweknie in die Griekse mitologie was Hera, die vrou van Zeus. Corbishley, Mike Ancient Rome Warwick Press 1986 p.62 Larousse Desk Reference Encyclopedia, The Book People, Haydock, 1995, p. 215. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Juno (mitologie). Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nokayamatlala is 'n klein Swart nedersetting wes van Polokwane, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Nokayamatlala". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Madietane is 'n Swart nedersetting wes van Polokwane, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Madietane". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Loodchloried kan verwys na: lood(II)chloried, wat as die mineraal cotunniet bekend staan. lood(IV)chloried, wat ook loodtetrachloried genoem word.


Coleske is ’n voormalige Suid-Afrikaanse musiekgroep wat uit die broers Ewald (1970-) en Arnold (1971-) bestaan het. Die broers se debuutalbum, Die Coleskes, is in 1989 uitgereik. In 1997 was hulle liedjie Take Me Where the Sun is Shining 'n internasionale treffer gewees. Hulle is in dieselfde jaar ook met 'n Sama vereer. Daarna stig hulle Coleske Artists en verskuif hul aandag na die produksiekant van musiek. Tans is hulle vir sangers soos Riana Nel, Lianie May en Jay verantwoordelik. Benewens die bestuur van kunstenaars hanteer dié maatskappy ook produksies soos Afrikaans is Groot en Classics is Groot. 1989: Die Coleskes 1996: Coleske 2000: Faith In Love 2001: Coleske – Sings Simon & Garfunkel 1997: Take Me Where The Sun Is Shining 1997: "My Only" HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8 Take Me Where The Sun Is Shining op YouTube Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ga-Sebotse is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noordwes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ga-Sebotse". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Ga-Motlagomo is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noordwes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ga-Motlagomo". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Shabnim Ismail (gebore 5 Oktober 1988) is 'n Suid-Afrikaanse internasionale krieketspeler wat haar debuut vir die Suid-Afrikaanse nasionale vrouespan in Januarie 2007 gemaak het. Ismail is 'n regterarm snelbouler, en is een van die vinnigste vroueboulers in die wêreld. Een van haar aflewerings is in Januarie 2016 aangeteken as 128 km/h. Sy verteenwoordig haar land by die 2009 en 2013 Wêreldbekers, en is tans Suid-Afrika se alletye voorste paaltjienemer in beide Internasionale eendagwedstryde (EDI) en Internasionale Twintig20's. Ismail het op ouderdom 17 haar buiging vir die vroueseniorspan van die Westelike Provinsie in Oktober 2005 gemaak, tydens die 2005-06 seisoen van die Suid-Afrikaanse Provinsiale Vroueliga. Sy het 15 paaltjies in haar debuutseisoen geneem, die tweede meeste vir die Westelike Provinsie ná Shandre Fritz en Alexis le Breton. Dit is gevolg deur 21 paaltjies tydens die 2007-08 seisoen, wat die sesde meeste in die kompetisie was. Sy verlaat die Westelike Provinsie vir Gauteng in die 2015–16 seisoen. Ismail maak haar internasionale debuut vir Suid-Afrika in Januarie 2007 op ouderdom 18, in 'n EDI teen Pakistan.


Mangaanmonofosfied (ook: mangaan(III)fosfied) is 'n chemiese verbinding van mangaan en fosfor met formule MnP. Die verbinding kan uit die elemente vervaardig word deur mangaanpoeier en fosforpoeier te meng, in 'n Vycor-buis onder vakuum af te sluit en 15-20 uur lank by 700 °C te verhit. MnP is 'n ferromagneet met Tc=291K. Onder hierdie temperatuur word 'n verskeidenheid van magnetiese rangskikkings gevind vanweë die groot magnetiese anisotropie wat hierdie stof besit. Die MnP-struktuur was aanvanklik die argetipe van die strukturbericht-klassifikasie se B31-tipe struktuur en in die literatuur word dikwels hierdie kode gebruik vir die talle pniktiede en chalkogeniede wat hierdie struktuur besit. Die struktuur van FeAs wat later as die taamlik onbekende mineraal westerveldiet in die natuur gevind is, was die argetipe vir B14. Die FeAs-struktuur was aanvanklik nie goed bekend nie. Later het geblyk dat FeAs en MnP dieselfde struktuur besit. Die TYPIX-lys verwys daarom van B31 na B14. Hierdie struktuur word nogtans teenswoordig gewoonlik "MnP-tipe" genoem. Die MnP-struktuur (B14) is 'n ortorombiese vervorming van die NiAs-struktuur (B8₁).


Andesien is 'n silikaatmineraal wat ’n lid van die plagioklaasveldspaat soliede oplossingsreeks is. Die chemiese formule is (Ca, Na) (Al, Si) 4O8, waar Ca / (Ca + Na) (% anortiet) tussen 30% -50% is. Die formule kan geskryf word as Na0.7-0.5Ca0.3-0.5Al1.3-1.5Si2.7-2.5O8. Al1.3-1.5Si2.7-2.5O8. Die plagioklaasveldspate is 'n deurlopende soliede oplossingsreeks, en akkurate identifikasie van individuele lede vereis dus gedetailleerde optiese studies, chemiese analise of digtheidsmetings. Brekingsindekse en relatiewe digtheid verhoog direk met die kalsiuminhoud. Dit word soms as 'n halfedelsteen gebruik. Andesien is die eerste keer in 1841 beskryf vir die voorkoms daarvan in die Marmato-myn, Marmato, Cauca, Chocó Department, Colombia. Die naam is vir die Andes omrede dit volop voorkom in die Andesiet lawa in die berge. In die vroeë 2000's is rooi en groen edelstene onder die naam "andesien" bemark. Dit was later vasgestel dat hiedie edelstene kunsmatig gekleur is. Andesien kom voor in intermediêre stollingsgesteentes soos dioriet, sïeniet en andesiet. Dit kom kenmerkend voor in metamorfe gesteentes van granuliet tot amfibolietfasies wat gewoonlik anti-periettekstuur vertoon.


Vioolconcerto nr. 2 in D majeur K. 211 is deur Wolfgang Amadeus Mozart in 1775 gekomponeer, toe hy negentien jaar oud was. Die concerto het die gewone vinnig-stadig-vinnig-struktuur. Die bewegings van die werk het die Italiaanse tempo-opskrifte: Allegro moderato Andante Rondeau, Allegro Unable to compile LilyPond input file: line 5 - column 60: syntax error, unexpected MUSIC_IDENTIFIER -------- line 5 - column 95: syntax error, unexpected MUSIC_IDENTIFIER -------- line 5 - column 146: syntax error, unexpected MUSIC_IDENTIFIER -------- line 5 - column 175: syntax error, unexpected MUSIC_IDENTIFIER -------- line 5 - column 181: syntax error, unexpected MUSIC_IDENTIFIER -------- line 5 - column 188: syntax error, unexpected MUSIC_IDENTIFIER -------- line 5 - column 192: syntax error, unexpected MUSIC_IDENTIFIER -------- line 2 - column 1: errors found, ignoring music expression Die concerto duur 20 minute. Vioolconcerto in D, K. 211: Partituur en kritiese verslag (de) in die Neue Mozart-Ausgabe Vioolconcerto nr. 2: Partituur op die International Music Score Library Project


Brie is ’n sagte kaas van koeimelk wat genoem is na die Brie-streek in Frankryk, waar dit ontstaan het (min of meer die moderne département Seine-et-Marne). Dit het ’n vaal kleur met ’n effens grys skynsel onder ’n buitelaag van wit skimmel. Die buitelaag word gewoonlik geëet; die smaak hang grootliks af van die bestanddele wat gebruik is en die omgewing waarin dit vervaardig is. Brie word van rou of gepasteuriseerde melk gemaak. Dun lae wrongel word in kaasvorms geplaas en sowat 18 uur lank gedreineer. Dit word daarna uit die vorms gehaal, gesout en met die kultuur Penicillium candidum, P. camemberti of Brevibacterium linens ingespuit. Laastens word dit sowat vyf weke lank by ’n konstante temperatuur verouder. Wanneer dit langer ryp gemaak word, gewoonlik ’n paar maande tot ’n jaar, word die geur en smaak sterker, die kaas droër en donkerder en die buitelaag donkerder en krummelriger; dit word dan brie noir ("swart brie") genoem. In en om die streek Île-de-France, waar brie gemaak word, week mense dit in koffie met melk en eet dit vir ontbyt.