Tom Weber is ’n Afrikaanse dramaturg. Hy werk as joernalis by Die Transvaler en bly in Johannesburg. Sy drama Bitter einde handel teen die agtergrond van die Anglo-Boereoorlog en het ’n familie wie se plaas afgebrand is as tema. Die stuk speel af in die laaste maande van die oorlog. Getroue en ontroue Boere word as karakters teen mekaar afgespeel, met ’n oupa-figuur wat die leiding verskaf. Hierdie drama word in 1955 deur JAATS en in 1956 en 1957 deur die Nasionale Toneelorganisasie opgevoer. Hy skryf ook die vollengte drama In liefde verlore (wat in 1956 deur die amateur toneelgroep JAATS opgevoer word), die vollengte drama Kryg en Konfyt, of Tant Truida van Pretoria (wat deur Dalro gepubliseer word) en die ongepubliseerde radiodrama Julle het omgedraai. Hy vertaal Edward my seun, die radiodrama geskryf deur Robert Morley en Noel Langley, asook ander dramas soos “Antigone” van Jean Anouilh wat deur die Afrikaanse radiodiens van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie uitgesaai word. Eendag is eendag is ’n roman.


Fort Schanskop (Fort Skanskop) is 'n nalatenskap van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) en dateer uit die dae van net voor die Tweede Vryheidsoorlog. Dis is nou deel van die erfenisterrein rondom die Voortrekkermonument. Hierdie fort lê op 'n koppie suidwes van die middestad van Pretoria en 1 km oos van die Voortrekkermonument. Die toenemende agitasie van die aangroeiende getal Uitlanders sowel as die staatsgreeppoging bekend as die Jameson-inval het die kwesbaarheid van die ZAR, en veral die hoofstad en die goudvelde blootgelê. Daarom het die regering van die ZAR besluit om die beskerming en bewapening van sy burgers te verbeter en dus om wapentuig en ammunisie aan te koop. 'n Franse ingenieur en voormalige artillerie-offisier, Leon Grunberg, het 'n verdedigingsplan voorgelê waarvolgens agt strategiese plekke vir versterkte militêre poste geïdentifiseer is. Hierdie plan was vir die regering te duur. Twee Duitse ingenieurs, Otto von Dewitz en Heinrich Carl Werner, het 'n alternatiewe en aanvaarbare plan voorgelê waarvolgens vier forte, naamlik Fort Schanskop, Fort Wonderboompoort, Fort Klapperkop en Fort Daspoortrant, in die buitewyke van Pretoria gebou moes word.


Driefontein is 'n dorp in Uthukela-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek Driefontein". Sensus 2011.


Mathulini is 'n township aan die kus net noord van Hibberdene. Dit val onder die Umzumbe Plaaslike Munisipaliteit van KwaZulu-Natal in Suid-Afrika. "Hoofplek Mathulini". Sensus 2011.


Die Goue skerpioenvis (Parascorpaena mossambica) is 'n vis wat wydverspreid in die Stille Oseaan en Indiese Oseaan voorkom, en ook aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die suide van die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Golden scorpionfish. Die vis word tot 15 cm lank. Die tentakels bokant die oë is goed ontwikkel. Die kleurpatroon van die vis wissel; dit is dikwels onreëlmatige vlekke van wit tot bruin tot ligpers. Die vis leef in aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat tot 1 tot 20 m diep is. Hulle skuil gewoonlik in skeure of op sand- en rotsbodems. Hulle is gewoonlik alleenlopers en jag klein vissies en skaaldiere. Die vis is skaars. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa. Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 ISBN 978-1-77584-018-3 http://www.fishbase.org/summary/Parascorpaena-mossambica.html


In klassieke meganika, is Euler se bewegingswette bewegingsvergelykings wat Newton se bewegingswette vir punt partikels uitbrei vir starre liggaam-beweging. Hulle is geformuleer deur Leonhard Euler, meer as 50 jaar na Isaac Newton sy wette geformuleer het. McGill and King (1995). Engineering Mechanics, An Introduction to Dynamics (3rd uitg.). PWS Publishing Company. ISBN 0-534-93399-8. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Wouter Basson (6 Julie 1950) is 'n Suid-Afrikaanse kardioloog wat tydens die apartheidsjare die hoof van ’n geheime chemiese wapenprogram van die destydse regering was. Die media het na hom as die "Gifdokter" en "Dokter Dood" verwys. Hy is in 2002 van 67 klagtes teen hom vrygespreek, nadat hy in 1999 met volle salaris van sy militêre pos geskors is. Die staat se appèl teen die uitspraak en hul aansoek by die Grondwethof is van die hand gewys. Basson is onder andere daarvan beskuldig dat hy 'n "dodelike driedubbele mengeldrankie" van kragtige spierverslappers verskaf het wat deur die Suid-Afrikaanse Weermag (SAW) tydens Projek "Coast" teen hulle vyande gebruik is. 'n Verslag van die Verenigde Nasies het die bestanddele van die mengeldrankie as ketamien, suksinielcholien, en tubokurarien geïdentifiseer. In 2013, ná 'n 6 jare lange ondersoek, het 'n tugpaneel van die Raad op Gesondheidsberoepe hom op vier aanklagte van "onprofessionele" en "onetiese" gedrag skuldig bevind. Basson het hulle hof toe gesleep en gesê dat daar geen getuies teen hom geroep is nie.


In meetkunde, sluit Euklidiese ruimte die twee-dimensionele Euklidiese vlak, die drie-dimensionele ruimte van Euklidiese meetkunde, en sekere ander ruimtes in. Dit is vernoem na die Antieke Griekse wiskundige Euclid van Alexandrië. Die term "Euklidiese" onderskei hierdie ruimtes van ander vorme van ruimtes wat in die moderne meetkunde oorweeg word. Euklidiese ruimtes veralgemeen ook na hoër dimensies. Ball, W.W. Rouse (1960) [1908]. A Short Account of the History of Mathematics (4th uitg.). Dover Publications. pp. 50–62. ISBN 0-486-20630-0.


Elandsrand is 'n goudmyndorpie op die Wesrand in Gauteng, Suid-Afrika. Dit is ongeveer 10 km suidwes van Carletonville, langs Blyvooruitzicht geleë. "Hoofplek Elandsrand". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Oorbevissing is 'n vorm van oorbenutting waar visvoorrade verminder word tot onder aanvaarbare vlakke. Oorontginning kan voorkom in waterbronne van enige grootte, soos damme, riviere, mere en oseane, en kan lei tot uitputting van hulpbronne, vermindering in biologiese groei en lae biomassa vlakke. Volgehoue oorontginning kan daartoe lei dat vis bevolkings nie meer in staat is om selfonderhoudend te wees nie. Die vermoë van 'n vissery om van oorbevissing te herstel hang daarvan af of die ekosisteem se toestande geskik is vir die herstel. Dramatiese veranderinge in spesiesamestelling kan lei tot 'n ekosisteemverskuiwing. Oorbevissing vind plaas wanneer meer vis gevang word as wat deur die populasie vervang kan word deur middel van natuurlike voortplanting. Die resultate het nie net 'n invloed op die balans van die lewe in die oseane nie, maar ook op die sosiale en ekonomiese welstand van die kusgemeenskappe wat afhanklik is van die vis vir hul voortbestaan. Oorontginning het 'n beduidende invloed gehad op baie visserye regoor die wêreld. Soveel as 85% van die wêreld se visserye mag oorbenut of uitgeput wees – of  is besig om te herstel van uitbuiting.


Frans Malherbe (gebore te Bredasdorp, 14 Maart 1991) is 'n rugbyspeler wat vir die Westelike Provinsie in die Curriebeker en die Stormers in Superrugby speel. Malherbe het sy debuut vir die Springbokke op 9 November 2013 teen Wallis in Cardiff gemaak. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015 en die Rugbywêreldbeker 2019. Frans Malherbe by SARugby.co.za Frans Malherbe by www.genslin.us/bokke Frans Malherbe by itsrugby.co.uk


Karin Roodt (néé Bredenkamp) is die vrou van die Afrikaanse skrywer en taalaktivis Dan Roodt. Sy skryf aanvanklik onder die skuilnaam Karin Konsentrasiekamp. Karin is getroud met die skrywer, digter en taalaktivis Dan Roodt. Sy is ook betrokke in die politiek, eers as lid van die Vryheidsfront Plus en daarna as lid van Front Nasionaal. Tans is Roodt die redakteur by die webwerf www.praag.co.za Geargiveer 16 Januarie 2016 op Wayback Machine. (Praag is 'n akroniem vir Pro-Afrikaanse Aksiegroep). Karin Roodt debuteer in 1985 onder die skuilnaam Karin Konsentrasiekamp met die boek Hoekom nies u nie? As Karin Roodt publiseer sy in 2012 die roman Duiwelsasem. Karin Konsentrasiekamp http://www.dievoorblad.co.za/index.php/afr/joomla-pages-iii/category-list/66-ken-jou-mense/245-karin-roodt-kampvegter-vir-afrikaans


Saartjie Botha (1972-) is ’n Afrikaanse dramaturg en feesdirekteur van die jaarlikse Woordfees op Stellenbosch. Met die Vleis, Rys en Aartappels-geselskap bring gereeld nuwe werk van Reza de Wet op die planke. Haar eie tekste sluit in Saad, Balbesit, Altyd Jonker, Tip en Spanner. Sy word soms as ’n buitestander- of entrepreneur-dramaturg bestempel. Susara Susanna Botha is in 1972 in Bellville gebore as die middelste van drie kinders. Sy het ’n ouer suster, Santjie, en ’n jonger broer, Gerhard. Haar vader is die politikus Louis Johannes Botha en haar ma is Louisa Botha. Sy word groot in die Bethlehem-distrik op die familieplaas Spes Bona. Haar vader is ’n parlementslid en die gesin spandeer derhalwe baie tyd met verskuiwing tussen Kaapstad en Bethlehem. As een van skaars twintig leerlinge ontvang sy haar eerste skoolopleiding aan die plaasskooltjie Daniëlsrus Primêr, geleë tussen Bethlehem en Reitz. Wanneer haar vader in 1980 administrateur van die Oranje-Vrystaat word, verhuis die gesin na Bloemfontein en sy matrikuleer aan die Hoër Meisieskool Oranje. Haar vader is administrateur tot 1991 en is in 1999 op die familieplaas oorlede.


J.J. Brits was ’n Afrikaanse skrywer. Johannes Jacobus Brits is op 27 April 1908 op ’n plaas in die distrik Bloemfontein gebore, waar hy grootword. Sy vader is in Junie 1919 oorlede. In sy agste jaar begin hy op die plaasskool skoolgaan, waar hy standerd ses behaal en dan op Reddersburg matrikuleer. Hy studeer verder aan die Universiteitskollege van die Oranje-Vrystaat in Bloemfontein, waar hy eers in die lettere studeer en daarna in die ekonomie. Hierna boer hy vir ’n paar jaar, maar word dan staatsamptenaar. In 1947 begin hy by die Universiteit van Suid-Afrika werk en word mettertyd hoofraadgewer in die departement van studentesake. Hy is lid van die Afrikaanse Skrywerskring, word in 1960 tot sekretaris verkies en word later ook voorsitter. Hy lewer op 25 Maart 1976 as voorsitter die openingsrede by die sesde vyfjaarlikse kongres van die Afrikaanse Skrywerskring in Pretoria, met die tema “Die skrywer en die gemeenskap”. Die dood van sy vader gee aanleiding tot die skryf van sy eerste gedig, wat in Die Huisgenoot gepubliseer is. Hy publiseer verhale (veral spookstories) in Die Huisgenoot onder sy voorletters of die skuilnaam Job.


Piran (Italiaans: Pirano) is 'n dorpie in die suidweste van Slowenië aan die Golf van Piran in die Adriatiese See. Dit is een van drie belangrike stede in Istrië in Slowenië. Die dorp is ryk aan Middeleeuse argitektuur met smal strate en kompakte huise. Piran is die administratiewe sentrum van die omgewing en een van Slowenië se grootste toerisme-aantreklikhede. Tot die middel van die 20ste eeu was Italiaans die oorheersende taal, maar soos wat die demografie verskuif het, het dit plek gemaak vir Sloweens. In die voor-Romeinse era is die heuwels in die Piran-gebied deur Illiriese Histri-stamme wat boere, jagters en vissers was, bewoon. Hulle was ook seerowers wat die Romeinse handel in die noordelike Adriatiese see ontwrig het. Die Piran-skiereiland is in 178 en 177 v.C. by die Romeinse Ryk ingesluit en in die daaropvolgende jare ontwikkel deur landelike huise (villae rusticae) te bou. Die verval van die Romeinse Ryk sedert die 5de eeu n.C., asook invalle deur die Avare en Slawiërs aan die einde van die 6de eeu, het daartoe gelei dat die Romeinse bevolking na beter-beveiligbare plekke soos eilande of skiereilande uitgewyk het.


Johannes Adolf Wilhelm Grütter (3 Februarie 1936, Kingwilliamstown – 13 Junie 2001, Kaapstad) was ’n Afrikaanse joernalis, uitgewer en skrywer. Hy was getroud met die skrywer Petra Müller. Grütter is op 3 Februarie 1936 op Kingwilliamstown in die Kaapprovinsie gebore as die seun van Duitse immigrante. Hy matrikuleer in 1952 aan die Hoërskool Pietersburg in Polokwane en behaal onderskeidings in Engels en Duits. Hierna studeer hy vanaf 1954 verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy in 1956 die B.A.-graad behaal met Engels en Duits as hoofvakke. Op universiteit is hy kunsredakteur van Die Matie, tipografiese redakteur van Prisma en sekretaris en stigterslid van die universiteit se skaakklub. Na afloop van sy studies werk hy vanaf Januarie 1957 as verslaggewer by die Kaapstadse middagkoerant, The Cape Argus. In Maart 1958 tree hy tot die reklamewese toe en word tweetalige kopieskrywer by Central Advertising Limited, waarna hy in Februarie 1961 ’n soortgelyke betrekking aanvaar by J. Walter Thompson en in Januarie 1963 by Van Zijl en Robinson. In Februarie 1964 sluit hy by die Kaapse Raad vir Uitvoerende Kunste (KRUIK) aan as bestuurder van die skakelafdeling, maar bedank na vyf maande en keer weer terug na sy vorige posisie in reklame.


Japie Coetzee is ’n skrywer van Afrikaanse jeugverhale. Jacob Carel Coetzee is op 12 Junie 1931 in Krugersdorp gebore. In 1948 matrikuleer hy aan Dealesville Hoërskool en studeer dan verder aan die Universiteit van Stellenbosch. Hier bekwaam hy hom as onderwyser en behaal die B.A.-graad in 1951, die Sekondêre Onderwysdiploma in 1952 en die M.Ed.-graad in 1953 met ’n verhandeling oor “John Dewey se beskouing oor vryheid en dissipline in die opvoeding”. Met deeltydse studie verwerf hy die D.Ed.-graad in 1980 met ’n proefskrif oor “Die didaktiese moontlikhede van die skool se jeugweerbaarheidsprogram, met besondere verwysing na kurrikulumbeplanning en onderwyseropleiding”. Hy is hoof van die Greyton Sekondêre Skool vanaf 1964 tot 1969, Bonnievale Hoërskool vanaf 1970 tot 1972, die Hugenote Hoërskool in Wellington vanaf 1972 tot 1975 en word dan rektor van Paul Roos Gimnasium vanaf 1975 tot 1977. In 1978 sluit hy hom as senior lektor in Didaktiek aan by die Onderwysfakulteit van die Universiteit van Stellenbosch. Hy is getroud met Rina en hulle het vyf kinders, Japie, René, Anet, Ernst en Johan. “Bakens na Brandberg” is ’n boek oor ’n reis deur die Noordweste tot in Namibië.


Vermeersiekte is 'n veesiekte, veral onder skape, wat veroorsaak word deur die vreet van vermeersiektebossies, wat plante uit die genus Geigeria is. In die droë weste van Suid-Afrika is dit veral G. ornata wat dit veroorsaak, in Gauteng is dit G. burkei, en G. aspera in die oostelike hoëveld. Hierdie siekte is verantwoordelik vir groot verliese onder bokke, skape en beeste in Namibië. Dit veroorsaak dat die diere begin vomeer, dan volg verlamming en uiteindelik die dood. Die giftigheid van die veld hang van die reënval en die beweiding daarvan af. Oorbeweiding verminder die gesonde grasspesies en lei tot meer vermeersiekte. Die siekte veroorsaak letsel aan die spiere van die skelet en van die slukderm deurdat dit die myofibrille aantas. Gedroogde plante behou waarskynlik hul giftigheid vir ongeveer vier jaar lank. Die giftige stowwe is geïsoleer. Hulle is almal seskwiterpeen-laktons met 15 koolstofatome. Die belangrikste word geigerien, geigerinien en vermeerien genoem. Botha, C.J. (Christoffel Jacobus); Venter, Elna 2002 U Pretoria. "namibian.org" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 November 2019. Besoek op 8 Desember 2016.


Die 2009 Formule Een Singapoerse Grand Prix is op 27 September 2009 op die Marinabaai Straatrenbaan in Singapoer gehou. Dit was die veertiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Lewis Hamilton in sy McLaren-Mercedes gewen.


Die 66ste jaarlikse Cannes-rolprentfees is van 15-26 Mei 2013 gehou. Die regisseur Steven Spielberg was die voorsitter van die jurie vir die hoofkompetisie. Die Franse aktrise Audrey Tautou was die aanbieder van die opening- en die afsluitingseremonie. Altesaam 47 rolprente en kortfilms is vertoon. Die Franse rolprent Blue Is the Warmest Colour het die Palme d'Or gewen. In ’n buitengewone stap het die jurie, in oorleg met die regisseur, besluit om die prys aan die prent se twee hoofaktrises, Adèle Exarchopoulos en Léa Seydoux, toe te ken. Die fees is geopen met Baz Luhrmann se The Great Gatsby en afgesluit met Zulu van Jérôme Salle. "Festival de Cannes From 15th to 26th May". Cannes (in Japannees). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Mei 2020. Besoek op 13 Desember 2012. "Steven Spielberg to head up Cannes Film Festival jury". BBC News (in Engels). BBC. 28 Februarie 2013. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 September 2018. Besoek op 28 Februarie 2013. "Cannes Film Festival 2013: Audrey Tautou to host opening ceremony". The Telegraph (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Junie 2014.


Die 59ste jaarlikse Cannes-rolprentfees is van 17-28 Mei 2006 gehou. Wong Kar-wai was die eerste Chinese regisseur wat voorsitter van die jurie was. Die Franse akteur Vincent Cassel het die opening- en die afsluitingseremonie aangebied. Altesaam 54 rolprente en kortfilms is vir mededinging gekies. Die Britse rolprent The Wind That Shakes the Barley, met Ken Loach as regisseur, het die Palme d'Or gewen. Die fees is geopen met Wong Kar-wai se The Da Vinci Code en afgesluit met Transylvania van Tony Gatlif. "Wong picked as Cannes's first Chinese president" (in Engels). theguardian.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Februarie 2020. Besoek op 10 Desember 2013. "Cannes Film Festival 2006: cultural diversity flaunted". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Desember 2013. Besoek op 10 Desember 2013. "Fast Facts: 59th Cannes Film Festival Winners" (in Engels). foxnews. 29 Mei 2006. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Desember 2013. Besoek op 10 Desember 2013. "2006 Cannes Film Festival Winners" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Februarie 2020. Besoek op 10 Desember 2013.


Dirk Hertzog (1914–1991) was 'n medestigter van die Rembrandt-groep van maatskappye en skrywer van ’n bundel spreuke. Dirk Willem Ryk Hertzog is op 1 Desember 1914 op Jagersfontein in die Vrystaat gebore. Hy is die enigste seun van generaal J.B.M. Hertzog se oudste broer Dirk. Sy moeder is Rykie Hester de Waal. Van moederskant is die skrywer J.H.H. de Waal een van sy ooms. Hy word op ’n plaas in die distrik Jagersfontein groot. Sy vader word as lid van die sentrale raad van die Landbank aangestel en verhuis die gesin in 1926 na Pretoria. Hy voltooi sy hoërskoolopleiding aan die Afrikaanse Hoër Seunskool in Pretoria, waarna hy die B.A.-graad en die LL.B.-graad aan die Universiteit van Pretoria verwerf. Hy bekwaam hom as regsgeleerde en word vennoot in die bekende prokureursfirma Couzyn, Hertzog en Horak. In 1941 begin hy saam met dr. Anton Rupert en dr. Nic Diederichs ’n droogskoonmakery in Pretoria, waarna hy en Anton Rupert in 1943 medestigters is van Tegniese en Industriële Beleggings, waaruit die Rembrandt-groep van maatskappye later sou groei.


Die Ruïne Horen word op topografiese kaarte dikwels ook "kasteel Rosenberg" genoem. Die ruïne was oorspronklik 'n kasteel op 'n heuwel bo Küttigen in die Switserse Kanton Aargau. Dit is op 'n uitloper van die Kirchberg - ongeveer 500 m noordwes van die dorp se kerk - en 450 meter bo seespieël geleë. Hierdie kasteel behoort tot die soort wat "motte" genoem word wat los vertaal kan word as "heuwelkasteel". (Horen is 'n verkorte vorm van die woord Hochrain.) Dit is onbekend wie die familie was wat die kasteel laat bou het asook die jaar waarin dit gebou is. Opgrawings dui egter aan dat die kasteel in die 12de eeu bewoon is. Die kasteel het oorspronklik uit slegs 'n ovale "bering" (ringmuur) met bevestigde ingang en 'n woon-toring bestaan. Die suidooste-kant van die kasteel is deur 'n diep sloot (halsgraben) beveilig. Om 1200 is die kasteel reeds nie meer bewoon nie. Die laaste bewoners van die kasteel was die Kloosterhere van Münster. Die oorspronklike naam van die kasteel is nie bekend nie.


’n Mikat (Arabies: ميقات) is ’n punt waar pelgrims op die hadj of oemra na Mekka die gewyde toestand bekend as ihram binnegaan en hul ihram-klere aantrek. Vyf van die ses aangewese plekke is deur die profeet Mohammed vasgestel, terwyl die sesde een later bygekom het vir mense uit Indië en die Verre Ooste. Die mikats is soos volg: Dhu'l-Hulayfah. Dit is sowat 9 km van Medina en 450 km van Mekka af. Dit is vir mense wat van Medina en omliggende gebiede kom. Juhfah. Sowat 190 km noordwes van Mekka vir mense wat uit die rigting van Sirië en Egipte kom. Qarnu 'l-Manāzil. Ook bekend as Meeqat Al Sail, sowat 85 km van die Kaäba af op ’n dorpie met die naam As Sail Al Kabeer. Dit is vir mense van die Najd-streek of die middelste gebied van Saoedi-Arabië af. Yalamlam. Dit is vir mense wat uit Jemen se rigting kom. Yalamlam is ’n dorpie in die provinsie Mekka. Zāt-i-'Irq. Sowat 85 km noordoos van Mekka vir pelgrims uit die rigting van Irak en Iran.


'n Fellow of the Royal Society is 'n genoot van die [Britse] Royal Society. Lede mag die postnominale letters "FRS" (Fellow of the Royal Society) gebruik. Ongeveer 80 lede van die Royal Society het die Nobelprys gewen. "Fellowship" (in Engels). Londen: The Royal Society. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Augustus 2015. Besoek op 12 Desember 2016. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Midridge Park is 'n voorstad noord van Johannesburg, Suid-Afrika. "Subplek Midridge Park". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Ria Jordaan (*1 September 1928, Springs – † 4 Januarie 2010, Pretoria) was ’n Afrikaanse skryfster van jeug- en liefdesverhale. Rachel Catharina Booysen was op 1 September 1928 op Springs aan die Oos-Rand gebore Haar ouers is Ignatius Cornelius Booysen en Catharina Maria Petronella van Wyngaard. Sy word groot en gaan skool op haar geboortedorp en word na skool as verpleegster opgelei aan die Verre Oosrand Hospitaal op Springs. In 1947 trou sy met Jan Dirk Johannes Jordaan en vir die volgende tien jaar woon hulle op die plaas Weltevrede in die Standerton distrik. Die egpaar het vyf kinders. In 1958 verhuis hulle na Vryheid in Natal, waar hulle vir 25 jaar woon. Hier is sy baie aktief in gemeenskapsdiens as vrywilliger vir die NCVV Kindersorgvereniging en haar man dien op die Stadsraad en is vir ’n ruk ook burgemeester. Na aftrede verhuis die egpaar in 1981 na Pretoria. Hulle het vyf kinders. Sy is hier steeds aktief in die gemeenskapslewe en is onder andere sekretaresse van Gesinstigting, ’n fondsinsamelingsorganisasie vir welsynswerk. Sy is op 4 Januarie 2010 in Pretoria oorlede. In 1953 word ’n kortverhaal van haar in Die Landbouweekblad gepubliseer.


V Hydrae (V Hya) is ’n koolstofster in die sterrebeeld Noordelike Waterslang. V Hydrae is ’n halfreëlmatige veranderlike ster (SRa), en word soms beskou as ’n Mira-veranderlike. Dit pulseer met tussenposes van 530 dae en met ’n helderheid van tussen 1 en 2 magnitudes, maar toon ook verdowwings met tussenposes van sowat 6 160 dae wanneer sy magnitude tot onder 12 kan daal. V Hydrae is ’n koolstofster in die asimptotiese reusetak (ART) wat meer koolstof as suurstof in sy atmosfeer het. Die tempo van massaverlies toon aan dit is naby die einde van sy ART-fase, en op die punt om sy hele atmosfeer te verloor en ’n planetêre newel te vorm. Dit word soms beskou as ’n post-ART-voorwerp. V Hydrae het ’n sigbare dubbelster-reusemetgesel van spektraaltipe K0 met ’n magnitude van 11,5. Dit het ook ’n onsigbare metgesel in ’n wentelbaan van 8,5 jaar. Daar word geglo die afname in helderheid elke 17 jaar kan veroorsaak word deur ’n wolk wat met die metgesel verbind word wat voor die reusester verbybeweeg.


Martha du Plessis (gebore Postma, Burgersdorp, Kaapkolonie, 13 April 1868 – Pretoria, Suid-Afrika, 15 Desember 1945) is die eerste Gereformeerde onderwyseres wat in dié kerkverband se rekords genoem word. Martha se vader, ds. Dirk Postma, die eerste Gereformeerde predikant, was ten tyde van haar geboorte predikant van die Gereformeerde kerk Burgersdorp. Haar moeder, Susanna Lasea Kruger (†3 Oktober 1869), was ds. Postma se vierde vrou en sy eerste huwelik in Suid-Afrika, nadat hy vantevore drie keer in Nederland getrou het. Uit hierdie vierde huwelik van hom, op 24 November 1859, is ses kinders gebore van wie Martha die tweede jongste was. Die ander was: (ds.) Dirk Postma jr. (1861–1919), Johanna (1862–1932), (ds.) Stephanus Postma (1865–1904, vader van die skrywers Hilda Postma en Rikie Postma), Adrianus (1866–1933), dan Martha en laastens Helenius (23 September 1869 – 2 November 1870). Die kinders se moeder is presies 10 dae ná sy geboorte oorlede.


Marietjie Joubert is ’n Afrikaanse digter. Maria Francina Joubert is in 1944 op Middelburg in die Transvaal gebore. Aan die Universiteit van Pretoria behaal sy in 1970 ’n M.A.-graad met ’n verhandeling oor “Die verhouding tussen die terapeut en die pasiënt in speelterapie met ’n tienjarige seun”. Sy bekwaam haar as ’n kliniese sielkundige en praktiseer as sulks in Pretoria. Daarna aanvaar sy ’n pos as lektor aan die Randse Afrikaanse Universiteit. Hier behaal sy in 1987 ’n D.Litt. et Phil.-graad in Sielkunde met ’n proefskrif oor “Egpaarsisteme: ’n metodologiese verkenning”. Van haar gedigte verskyn in Tydskrif vir Letterkunde. Die bundel “Ligterhout” poog in fyn verse om betekenis te vind in visuele momente en bevat ook reisgedigte en liefdesgedigte. Die titel verwys na ’n werktuig wat gebruik word om ander dinge mee op te lig (soos ’n hyser) en kan dus simbolies die medium wees wat gebruik word om die woord se betekenis vry te laat. Baie van die gedigte besin oor die skeppingsproses, wat nie net God nie maar ook die natuurlike skeppings soos van ’n sywurm of in die natuur insluit, waar daar beide ontbinding en groei is.


Ferndale is 'n noordelike voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika wat sentraal in Randburg geleë is. "Subplek Ferndale". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Presidentrif is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika wat sentraal in Randburg geleë is. "Subplek Presidentrif". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Jan Hofmeyr is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika wat na Jan Hofmeyr (1894–1948), minister van finansies tydens die Tweede Wêreldoorlog en van binnelandse sake in die tyd toe die voorstad in 1935 aangelê is, genoem is. Die voorstad is aangelê om te voorsien in die vraag na beskostigbare behuising na aan die middestad. "Subplek Jan Hofmeyr". Sensus 2011. (en) Raper, Peter Edmund. 2004. New Dictionary of South African Place Names. Johannesburg & Cape Town: Jonathan Ball Publishers. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Die boesmantee (Athrixia phylicoides DC.) is 'n struikie wat inheems is aan Suid-Afrika en die Vrystaat, Oos-Kaap, KwaZulu-Natal, Mpumalanga, Gauteng en Limpopo. Op die SANBI-rooilys is dit as 'veilig' (LC) gelys. Hierdie plant word soms as tee gebruik. Navorsing het getoon dat dit min toksisiteit veroorsaak in waterige oplossings. In alkohol is dit anders. Die tee bevat geen kafeïen nie. "SANBI-rooilys" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 April 2020. Evaluation of Athrixia bush tea for cytotoxicity, antioxidant activity, caffeine content and presence of pyrrolizidine alkaloids. McGaw LJ, Steenkamp V, Eloff JN., J Ethnopharmacol. 2007 Mar 1;110(1):16-22.


Parkmore is 'n voorstad suid van Sandton, in Johannesburg, Suid-Afrika, oos van Hurlingham Gardens en Sandhurst en tydens die ou bedeling buite die stadsgrense van Johannesburg. Dit is omstreeks 1907 deur die magnaat I.W. Schlesinger aangelê, sowat drie jaar nadat hy £20 000 wins uit die verkoop van erwe in Parkhurst gemaak het. (en) Potgieter, D.J. (ed.) 1973. Standard Encyclopaedia of Southern Africa, volume 8. Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery (Nasou). Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei. "Subplek Parkmore". Sensus 2011.


Die beerbessie (Arctostaphylos uva-ursi) is 'n plant uit die heidefamilie (Ericaceae). Die naam is gebaseer op die veronderstelling dat bere lief vir die vrugte sou wees. Die beerbessie het 'n holarktiese verspreiding: Die spesie kom in Europa van Ysland, die Noordkaap en Noorweë tot aan Suid-Spanje (Sierra Nevada), Italië (Alpe) en die berge van Noord-Griekeland voor. Dit kom in Asië van Siberië tot in Turkye, die Kaukasus en die Himalaja voor. Die spesie word in Noord-Amerika van Alaska, Groenland en Kanada tot in die Rotsgebergte van Meksiko aangetref. In Nederland kom dit in die duine voor. Die beerbessie is 'n struikie van 30-60 cm hoog met kruipende stingels, wat aan die top regop staan. Die glansende, groen, omgekeerd-eierronde blare bly sit een tot drie jaar aan die struik. Dit kry van Maart tot April (die lente) blommetjies. Die wit of pienk blomme vorm kort oorhangende trosse. Die bessies is rooi van kleur en word deur voëls geëet, maar hulle is giftig vir mense.


Helene de Villiers (*30 Augustus 1921, Brakpan) is bekend as vertaler en kenner op die gebied van kinderverhale, spesifiek sprokies. Sy het nie net inheemse sprokies aangeteken en oorvertel nie, sy het ook verskeie wêreldbekende sprokies in Afrikaans vertaal. Helene Oosthuysen is op 30 Augustus 1921 te Brakpan gebore. Toe sy elf jaar oud is, word haar vader ’n sendeling in die platteland van die Transkei, met Umtata die naaste dorp. Sy matrikuleer aan die Oranje Meisieskool in Bloemfontein. Vanaf 1939 studeer sy verder in Antropologie en Engels aan die Universiteit van Stellenbosch en behaal ’n Sekondêre Onderwysdiploma en dan die M.A.-graad in Engels met ’n vergelykende studie oor die verhale van Grimm en die verhale van die Xhosas. In haar studiejare dien sy op die Studenteraad en is ook die heel eerste vroulike redakteur van die studentetydskrif Stellenbosse Student.Vir verdere studie gaan sy oorsee na die Universiteite van Genève en Zürich in Switserland. Sy trou met Jan de Villiers wat professor is aan die Teologiese Kweekskool in Stellenbosch en die egpaar het vier kinders. Op ’n deeltydse basis is sy lektrise in poësie by die Kaapse Euritmiekskool.


In Schwarzbuch WWF beskou Wilfried Huismann die Wêreldnatuurlewefonds (WWF) as 'n gebruiksmiddel van die transnasionale firmas, wat heel toevallig lede van die WWF is, om hul handelsbedrywighede wêreldwyd uit te brei. Deur 'n soort aflaathandel (waarin 'n geringe som geld boete doen vir ernstige omgewingskade) word die "groen" of "panda"-keurmerk toegeken om die lede tevrede te stel, terwyl die niksvermoedende klant oorsee produkte koop wat opsetlik as "volhoubaar" voorgehou word. Die Panda-embleem volgens Wilfried Huismann is van nul en gener waarde. Die boek vergesel Huismann se twee dokumentêre rolprente, Lachsfieber (2010) en Der Pakt mit dem Panda: Was uns der WWF verschweigt (2011). Die WWF het jarelank die natuurbeskermende beeld uitgestraal deur hartroerende advertensies en skokkende beelde van die natuurlewe wat bedreig word. Deur 'n SMS te stuur en sodoende geld te skenk, sal dadelik opgetree word om 'n charismatiese dierespesie (tier, luiperd, olifant, renoster, walvis, panda, ens.) van uitwissing te red.


Ferdinand Deist (1944–1997) was 'n professor aan die universiteite van Suid-Afrika en Stellenbosch en die skrywer van verskeie teologiese werke asook boeke met verhale oor die Sandveld en sy mense. Ferdinand Etienne Deist is op 9 Augustus 1944 op die plaas Kromrivier in die distrik Piketberg gebore. Sy vader was Nicolaas Hendrik Deist en sy moeder Susanna Elizabeth Jacoba Leygonie. Sy ouers was albei Suid-Afrikaanse sendeling-onderwysers wat mekaar in die dertigerjare in Nigerië ontmoet het terwyl hulle sendingwerk onder die Tiv-volk gedoen het. Sy oorgrootvader, Justus Deist, het in 1861 saam met sy vrou en kinders uit Hergershausen in die distrik Rotenburg an der Fulda uit Duitsland na Suid-Afrika gekom. Ferdinand begin sy skoolopleiding op Kromrivier in ’n plaasskool waarvan sy vader hoof is en hy sit sy skoolloopbaan voort aan die Laerskool Gimnasium in die Paarl, die Laerskool Theerivier in die distrik Clanwilliam en die Hoërskool Citrusdal, waar hy in 1961 matrikuleer. In 1962 voltooi hy sy militêre diensplig aan die Lugmaggimnasium te Valhalla in Pretoria. Vanaf 1963 studeer hy aan die Universiteit van Stellenbosch.


Hier volg 'n lys van kommersiële banke in Suid-Afrika Absa Bank Beperk African Bank Beperk Bidvest Bank Beperk Capitec Bank Discovery Bank Beperk Eerste Nasionale Bank FirstRand Bank – 'n filiaal van FirstRand Beperk Grindrod Bank Beperk Investec Bank Beperk Nedbank Beperk Sasfin Bank Beperk Standard Bank van Suid-Afrika Tymebank Beperk Ubank Beperk (Voorheen bekend as Teba Bank Beperk) Albaraka Bank Beperk GroBank Beperk (Voorheen bekend as Suid-Afrikaanse Bank van Atene Beperk) Habib Oorsese Bank Beperk HBZ Bank Beperk ('n Filiaal van Habib Bank AG Zurich) Mercantile Bank Beperk (Bekom deur Capitec in 2019, voorheen besit deur CaixaBank) Bank van China Beperk Johannesburg Tak (dryf handel as Bank van China Johannesburg Tak) Bank van Kommunikasie Maatskappy Beperk Johannesburg Tak Bank van Taiwan Suid-Afrika Tak BNP Paribas SA China Konstruksie Bank Korporasie - Johannesburg Tak Citibank N.


Strathavon is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë. "Subplek Strathavon". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Chemiese kinetika is 'n tak van die fisiese chemie wat bestudeer met watter snelheid 'n chemiese reaksie plaasvind. 'n Belangrike begrip in die chemiese kinetika is die reaksietempo wat met verskeie simbole aangedui word. Hierdie snelheid hang van talle faktore af, soos: die hoeveelhede van die reaktante, soms ook die produkte, die temperatuur die druk die ioonsterkte teenwoordigheid van 'n katalisator soms die teenwoordigheid van lig soms die elektriese potensiaal aan 'n elektrode ensomeer Die reaksietempo kan ook op party maniere gemeet word. deur die hoeveelheid reaktante te volg deur die hoeveelheid produkte te volg deur die hoeveelheid warmte wat vrygestel/opgeneem word te volg deur die elektriese geleidbaarheid te volg ensomeer. Indien die reaksie spesies in verdunde sisteme betref, soos gasmolekule of ione in oplossing kan die reaksietempo in veranderings van hulle konsentrasie uitgedruk word. Daarby moet met die reaksie se stoigiometrie rekening gehou word.


B'nai B'rith (Hebreeus: בני ברית; Afrikaans: Kinders van die verbond) is 'n internasionale organisasie van Jode wat anti-Semitisme bestry en Joodse mense oor die wêreld help. Dit is die oudste Joodse diensorganisasie ter wêreld. Die organisasie beywer hom vir die veiligheid en kontinuïteit van die Joodse volk en die staat Israel, asook die bekamping van antisemitisme en onverdraagsaamheid. Sy missie is om persone van die Joodse geloof te verenig en die Joodse identiteit deur middel van die bevordering van Joodse gesinslewe te versterk, om breë-gebaseerde dienste tot voordeel van senior burgers te lewer, en om voorspraak en aksie namens Jode oor die wêreld te fasiliteer. B'nai B'rith is op 13 Oktober 1843 deur 12 Duits-Joodse immigrante onder leiding van Henry Jones in New York Stad gestig. Die historiese wortels van die organisasie stam uit 'n stelsel van broederlike losies. Soos broederlike organisasies in die Verenigde State van Amerika afgeneem het, het die organisasie in 'n tweeledige stelsel van beide losies en eenhede ontwikkel. Die organisasie het honderde duisende lede met ondersteuners uit lande oor die wêreld.


Steven Bochco (1943-2018) was ’n Amerikaanse draaiboekskrywer en vervaardiger van TV-programme. Hy het talle gewilde reekse ontwikkel, soos Hill Street Blues, LA Law, NYPD Blue en Murder One. Hy was ook vir skouspelagtige flaters, soos Cop Rock, verantwoordelik. Bochco het verskeie pryse vir sy werk ontvang, waaronder 'n Emmy vir sy skryfwerk in 1981 en in 1987. Bochco is op 16 Desember 1943 in New York Stad in 'n Joodse gesin gebore. Sy ma was 'n skilder en sy pa 'n violis. Bochco word aan die Manhattan High School of Music and Art opgelei en studeer daarna toneel en teater aan die Carnegie Institute for Technology in Pittsburgh. In 1966 verwerf hy sy BA-graad in Beeldende Kunste. Hy begin as 'n skrywer by Universal Studios en word later 'n redakteur. Hy werk onder andere aan TV-reekse soos Ironside, Columbo en MacMillan and Wife. Hy doen filmwerk en skryf die scenario vir die TV-fliek The Counterfeit Killers (1968). Hy werk ook aan Silent Running (1972) en Double Indemnity (1973).


Natuurfotografie is dié tak van fotografie wat spesialiseer in die fotografeer van die natuur. Die fotograwe is gespesialiseer in die maak van foto's van landskappe, diere, plante en nabyskote van natuurlike tonele en teksture. Natuurfotografie bestaan uit verskillende vertakkings, en meeste natuurfotograwe spesialiseer in 'n bepaalde onderdeel. Die mees beoefendes is: landskapfotografie makrofotografie onderwaterfotografie wildlewe- en voëlfotografie Daar is verskillende strominge binne natuurfotografie wat die inhoudelike vul. Eén groep wil die werklikheid so akkuraat as moontlik vertoon (registratiewe fotografie), en sien natuurfotografie hoofsaaklik as van illustratiewe en wetenskaplike belang. Ander probeer weer om deur middel van hul werk, soveel moontlik van die groter publiek oortuig van die skoonheid van die natuur. Natuurfotografie se rol word dikwels onderskat. Dié fotografievorm vereis baie geduld en afgesien van koue sowel as warm temperature, verg dit heelwat liggaamlike vermoeiing, voorbereiding, tegniese kennis van die materiaal en randapparatuur (rekenaarkennis, geologie en ekologie, GPS en navigasie, kartografie, literatuur en biologie) en ook groot belegging in materiaal. Die opbrengs mag egter beperk wees, en die aanbod is wêreldwyd groot en die afsetmark maar klein.


Inkatoubrûe is eenvoudige brûe wat oor klowe en riviere (pongos) gebou is deur die Inkaryk. Die brûe is 'n integrale deel van die Inca padstelsel en illustreet Inca innovasie in ingenieurswese. Brûe van hierdie tipe is nuttig aangesien die Inca mense nie oor die gebruik van wielvervoer beskik het nie - verkeer was beperk tot voetgangers en vee. Die Inkas het natuurlike vesel gebruik wat hulle in die plaaslike plantegroei gevind het om brûe te bou. Hierdie vesel is saamgeweef om 'n sterk tou te lewer, en is versterk met hout om 'n kabelvloer te skep. Elke kant was dan verbonde aan 'n paar rotsankers aan beide kante van die kloof, met massiewe kabels van geweefde gras wat hierdie twee toringstaanders verbind het. Toegevoeg tot hierdie konstruksie, het twee bykomende kabels opgetree as handrelings. Die kabels wat die voetpadjie ondersteun was versterk met gevlegte takke. Hierdie multi-struktuurstelsel het die brûe sterk genoeg gemaak om selfs die Spanjaarde op hul ryperde te kan dra. Die ontwerp sak natuurlik in die middel. Deel van die brug se sterkte en betroubaarheid was vanweë die feit dat elke kabel elke twee jaar vervang is deur die plaaslike inwoners as deel van hul openbare diens of verpligting.


Mondeor is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë. "Subplek Mondeor". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Kawasaki Frontale (川崎フロンターレ, Kawasaki Frontale?) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Kanagawa-prefektuur, Japan. 1955–1996 Fujitsu 1997– Kawasaki Frontale Eiji Kawashima Yoshito Okubo Junichi Inamoto Takayuki Morimoto Kengo Nakamura Takayuki Suzuki Toyohito Mochizuki Kazuyoshi Nakamura Satoru Yamagishi Toshihiko Okimune Tetsuya Asano Teruo Iwamoto Shinkichi Kikuchi Koji Noguchi Yasuyuki Moriyama Naoki Soma Atsushi Yoneyama Yoshinobu Minowa Kazuki Ganaha Shuhei Terada Koji Yamase Yu Kobayashi Shogo Taniguchi Ryota Oshima Givanildo Vieira de Souza Paulo César Fonseca do Nascimento Mazinho Oliveira Gilberto Carlos Nascimento Momodu Mutairu Jorge Dely Valdés Guido Alvarenga Emerson Sheik Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Yokohama FC (横浜FC, Yokohama FC?) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Kanagawa-prefektuur, Japan. Kazuyoshi Miura Rudi Vata França Marcos Paulo Silvio Spann Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Tochigi SC (栃木SC, Tochigi SC?) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Tochigi-prefektuur, Japan. 1953–1993 Tochigi Teachers 1994– Tochigi SC Alessandro Santos Atsushi Yoneyama Yoshiteru Yamashita Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Matsumoto Yamaga FC (松本山雅FC, Matsumoto Yamaga FC?) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Nagano Prefektuur, Japan. 1965–2004 Yamaga SC 2005– Matsumoto Yamaga FC Naoki Matsuda Hayuma Tanaka Tatsuya Sakai Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Robert Brown, 'n Skotse plantkundige, het die beweging van stuifmeel in 'n vloeistof onder 'n mikroskoop ondersoek. Hoewel dit dooie materiaal was, het die deeltjies onreëlmatig en willekeurig in alle rigtings beweeg. Die beweging sê dat die stuifmeel-deeltjies teen die vloeistofmolekules bots en deur die vloeistof beweeg. Die deeltjies van 'n vloeistof bots met molekules in die lug. Omdat die molekules van 'n gas vêr uit mekaar is, beweeg dit vrylik en in reguit lyne. Die deeltjies van 'n vloeistof is nader aan mekaar as dié van 'n gas. Dus is die beweging van die molekules in 'n vloeistof meer beperk en nie so vrylik soos in 'n gas nie. Die bogenoemde is voorbeelde van diffusie. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Tickey (Tiekie), 'n dwergie, was 'n bekende en geliefde hanswors in Suid-Afrika. Hy is as Eric Hoyland in Yorkshire, Engeland gebore. Sy pa was daar 'n mynweker. Aanvanklik was Tickey 'n gimnas. Op 15-jarige ouderdom sluit hy by 'n groep dwergies bekend as die Lilliputs aan. In 1933 vestig hy hom in Suid-Afrika, word lid van die Boswell-sirkus en lewer as lid van 'n driemanskap 'n trampolienvertoning. T.V. Bulpin het in 1976 die boek “Tickey: the story of Eric Hoyland” gepubliseer. Tickey is op 21 Oktober 1988 oorlede na 'n loopbaan van byna 60 jaar in die vermaaklikheidsbedryf. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Axel Ferdinand Konstantin Prahl (26 Maart 1960) is 'n Duitse akteur.


Retrovirusse is enkelstring-RNS-virusse met ’n positiewe polariteit en ’n DNS-tussenstadium. By die infeksie van die gasheer vervaardig die virus DNS van sy RNS-genoom – die teenoorgestelde proses as normaalweg, waar DNS in RNS omgesit word (dus "retro", omgekeerd). Hul naam word aangedui met "RT" agteraan gevoeg. ’n Voorbeeld is die MI-virus, wat ’n ssRNA-RT-virus is. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Jan Combrink (*23 Januarie 1944, Pretoria-) is 'n Afrikaanse skrywer van hoofsaaklik ontspannigslektuur. Hy publiseer onder sy eie naam sowel as die skuilname Jasper M. Cloete en M. Jan Cronje. As Jan Combrink (sy eie naam) skryf hy hoofsaaklik jeuglektuur, onder meer die vrolike vyf-reeks. As Jasper M. Cloete is hy veral bekend vir die reeks oor Noot Retief, speurder en Blou Bul rugbyspeler, wat in die Klub 707-reeks uitgegee is. As M. Jan Cronjé fokus hy op spanningsverhale. Jan Combrink is op 23 Januarie 1944 in Pretoria gebore. Hier gaan hy skool in die Oos-Moot en matrikuleer in 1961 by die Hoërskool H.F. Verwoerd, waarna hy in 1962 sy militêre opleiding aan die Lugmaggimnasium ondergaan. Daarna begin hy werk in die Staatsdiens, word dan ’n bankklerk en keer terug na die Staatsdiens voor hy by ’n rolprentmaatskappy aansluit. Vanaf 1965 tot 1970 is hy voltyds vermaaklikheidspromotor en werk saam met meeste van die land se bekende sangers. Hy skryf in hierdie tyd verskeie liedjies waarvan talle opgeneem word.


Die Canon EOS 350D (ook bekend as die Canon EOS Digital Rebel XT in Noord-Amerika en die Canon EOS Kiss Digital N in Japan) is 'n 8.0-megapieksel intreevlak digitale enkellensreflekskamera wat deur Canon vervaardig is. Die model is aanvanklik in Februarie 2005 aangekondig. As deel van die EOS-reeks, was dit die opvolger van die EOS 300D, en die voorganger van die EOS 400D (of Digital Rebel XTi), wat in Augustus 2006 vrygestel is. Die 350D is 'n opgegradeerde weergawe van die Canon EOS 300D, en was die eerste digitale SLR wat minder as VS$ 1000 gekos het in 2003. Die kamera het 'n 8-megapieksel sensor (3456 × 2304) grootte 22,2 mm × 14.8 mm. Dit is moontlik om "RAW"-beelde deurlopend te skiet tot 5 teen maksimum resolusie. Die kamera het sewe outofokuspunte. Daar is 'n paar verskille tussen die 350D en die 300D. Heelparty van die funksies wat deur Canon in die 300D weggelaat of ontkoppel is, is teruggevoeg in hierdie kamera. Bykomend tot hierdie ontslote funksies is daar ook 'n aantal verbeterings.


Die Nikon F6 is 'n 35mm-film enkellensreflekskamera wat kommersieel beskikbaar gestel is gedurende 2004, en is die sesde top-van-die-lyn professionele filmkamera in Nikon se reeks sedert die bekendstelling van die Nikon F in 1959. Die Nikon F6 is ontwerp deur Nikon en vervaardig in hul Sendai-aanleg. Die F6 is die huidige model van Nikon se F-reeks en dit is nog steeds in produksie. Dit vervang die Nikon F5, vervaardig van 1996 tot 2004. Die Nikon F6 aanvaar byna enige Nikon F-monteerlens, met die volledige metingfunksie. Fokusskerm: B-tipe BriteView Clear Matte Screen II, verwissel met ses ander opsionele fokusskerms.


Die Fiat BR.20 is 'n tweemotorige bomwerper wat deur die Italiaanse Lugmag gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig het sy nooiensvlug op 10 November 1936 voltooi. Hierdie vliegtuig het ook aan die Slag om Brittanje deelgeneem toe tien van hulle gedurende November 1940 Brittanje gebombardeer het. Sewe is afgeskiet deur Hawker Hurricanes. Bombers 1939–1945 Kenneth Munson, Bounty Books 2012 ISBN 978-0-7537-2172-8 Crosby, Francis: THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS. 2015. ISBN 978-1-84476-917-9


Radikaal (chemie) - 'n spesie met 'n ongepaarde elektron Radikaal (politiek)


Die Nieu-Seelandse Grand Prix, soms bekend as die Nieu-Seelandse Internasionale Grand Prix, is 'n motorsportbyeenkoms wat jaarliks in Nieu-Seeland gehou word. Dit is die eerste keer in 1950 gehou, en het bekendheid verwerf weens die rondes van die Tasmanreeks in die 1960's en 1970's. Dit word tans aangebied as die handtekeningresies van die Toyota Racing-reeks. Dit is een van slegs twee huidige nasionale Grands Prix wat nie deel is van die Formule Eenwêreldkampioenskap nie, die ander is die Macau Grand Prix. Nota Die "Manfeild Autocourse" se naam is na "Circuit Chris Amon" verander teen laat-2016. Grand Prix a brand http://www.motorsport.org.nz/Race/news/news1Aug07NZGP.pdf Geargiveer 18 Julie 2011 op Wayback Machine Kilmister, Sam (25 November 2016). "Manfeild track renamed after New Zealand motor racing great Chris Amon video" (in Engels). Stuff.co.nz. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 April 2020. Besoek op 12 Februarie 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Triple Eight Race Engineering is 'n Australiese motorrenspan wat aan die Supercars-kampioenskap deelneem. Die span is die enigste Brisbane-gebaseerde V8 Supermotorspan sedert sy ontstaan, wat oorspronklik uit die voormalige Briggs Motor Sport-werkswinkels in Bowen Hills bedryf is, voordat dit na Banyo verskuif het in 2009. Sedert die oorname van die voormalige Briggs Motorsportspan gedurende die 2003-seisoen het die span die V8-Supermotorkampioenskap ses keer gewen, die span se kampioenskap sewe keer en die Bathurst 1000 ses keer. Die span bedryf tans drie Holden VF Commodores vir hul renjaers, sesmalige reekskampioen Jamie Whincup, driemalige reekskampioen Craig Lowndes en eenmalige reekskampioen Shane Van Gisbergen. Daarbenewens bied die span tegniese ondersteuning aan die mede-Queensland gebaseerde span Tekno Autosports. Die span doen sy toetswerk by die Queensland Raceway Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Auvergne-Rhône-Alpes is 'n Franse gewes (Frans: région) in die suidooste van Frankryk wat uit die ou geweste van Auvergne en Rhône-Alpes bestaan. Die gewes Auvergne-Rhône-Alpes bestaan sedert 2016. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Auvergne-Rhône-Alpes. (fr) Amptelike webwerf Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


HlathiNgudulwane is 'n klein nedersetting in noordelike KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. "Hoofplek HlathiNgudulwane". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Navanethem "Navi" Pillay (gebore 23 September 1941) is 'n Suid-Afrikaanse juris wat van 2008 tot 2014 as die Verenigde Nasies se Hoë Kommissaris vir Menseregte gedien het. 'n Suid-Afrikaner van Indiese Tamilse oorsprong, sy was die eerste nie-blanke vroulike regter van die Hooggeregshof van Suid-Afrika. Sy het ook as 'n regter van die Internasionale Strafhof en president van die Internasionale Straftribunaal vir Rwanda gedien. As die Verenigde Nasies se Hoë Kommissaris vir Menseregte is Pillay in September 2014 deur Prins Zeid bin Ra'ad opgevolg. In April 2015 word Pillay die 16de Kommissaris van die Internasionale Kommissie teen die doodstraf. Pillay is gebore in 1941 in 'n verarmde omgewing van Durban, Natalprovinsie, in die destydse Unie van Suid-Afrika. Sy is van Tamilse afkoms en haar vader was 'n busbestuurder. In Januarie 1965 trou sy met mede-prokureur Gaby Pillay. Hulle het twee dogters. As gevolg van skenkings van haar plaaslike Indiese gemeenskap verwerf Pillay 'n BA in 1963 en 'n LLB in 1965 aan die Universiteit van Natal. Sy het later die Harvard Law School bygewoon, waaraan sy in 1982 'n LLM en in 1988 'n doktorsgraad in regswetenskap verwerf het.


Hierdie naam is volgens die Oos-Slawiese gebruik; die patroniem is Nikolajewitsj en die van is Romanof. Groothertog Michail Nikolajewitsj van Rusland (Russies: Михаи́л Никола́евич; 25 Oktober [O.S. 13 Oktober] 1832 – 18 Desember [O.S. 5 Desember] 1909) was die jongste kind van keiser Nikolaas I van Rusland en prinses Charlotte van Pruise (keiserin Aleksandra Fjodorowna), en een van die stamvaders van die takke van die Russiese keiserlike familie. Hy was ’n militêre leier, staatsman, veldmaarskalk en voorsitter van die Russiese Staatsraad (1881-1905). Michail is in Peterhof by Sint Petersburg gebore en na sy pa, Nikolaas I, se jonger broer Michail Pawlowitsj genoem. Sy militêre loopbaan het in 1846 begin en in 1852 het hy ’n veldmaarskalk geword. Van November 1852 tot Mei 1855 was hy bevelvoerder van Wagartilleriebrigade. Hy was ook van die begin van die Krimoorlog daarby betrokke. Vir besondere diens by die Slag van Inkerman het hy die Orde van Sint Joris ontvang. Van 1855 af was hy die bevelvoerder van verskeie eenhede. Van 1862 tot 1882 was hy onderkoning van die Kaukasus, met Tbilisi as setel, en bevelvoerder van die Kaukasiese weermag.


Die Kalahari se Acacia-Baikiaea-bosland is 'n WWF-ekostreek waarvan 'n klein stukkie in Suid-Afrika geleë is. Daar is twee groot natuurreservate: Die Sentraal Kalahari Wildreservaat van Botswana Die Khaudomwildreservaat van Namibië Die streek is die tuiste van 468 voëlsoorte, maar net twee daarvan is amper endemies, die swartwangkatlagter en die Bradfieldse neushoringvoël. "WWF AT0709" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Maart 2019.


Troy Blacklaws (1965-) is ’n Suid-Afrikaanse skrywer en onderwyser wie se eerste roman, Karoo Boy, later vir die verhoog aangepas en groot lof toegeswaai is. Sy ander romans sluit in Blood Orange en Crael Crazy Beautiful World. Troy Michael Douglas Blacklaws is op 9 September 1965 in Pinetown gebore. Hy matrikuleer van die Hoër Jongenskool Paarl waarna hy aan Rhodes-universiteit studeer. Ná sy studies voltooi hy sy militêre diensplig en word 'n onderwyser. Hy het Engels in Engeland (by Stowe en Sherborne), Duitsland, Oostenryk en Singapoer aangebied. Blacklaws se eerste boek, Karoo Boy, is in 2004 gepubliseer. Die boek is as "'n oproerige visie van Kaapstad in 1976" beskryf. Sy tweede roman was Blood Orange, die verhaal van 'n wit seun in Afrika. Dit was die eerste keer in 2005 gepubliseer en is 'n samesmelting van memoires en fiksie. Die roman is deur Blacklaws, Greig Coetzee en Craig Morris vir die verhoog aangepas. Die toneelstuk, onder regie van Coetzee, is die eerste keer in Julie 2006 deur Morris by die Nasionale Kunstefees in Grahamstad opgevoer.


Jacobsdal was 'n klein dorpie in Ngaka Modiri Molema-distriksmunisipaliteit in die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika. Ná die stigting en vinnige groei van Zeerust, het die dorpie se bestaan doodgeloop.


Traangas, formeel bekend as 'n traanmiddel of traanrook (van die Latynse lacrima, wat  "traan" beteken), is 'n chemiese wapen wat  ernstige oog, asemhaling – en vel irritasie, pyn, braking en selfs blindheid veroorsaak. Dit stimuleer die senuwees van die traanklier in die oog om trane te produseer. Algemene traanmiddels sluit pepersproei (OC gas), 'CS gas', 'CR gas', 'CN gas' (fenasielchloried), nonivamide, bromo-asetoon, xillielbromied, syn-propanethial-S-oksied (afkomstig van uie), en Mace ('n handelsnaammengsel). Traanwekkende agense word algemeen gebruik  vir onlusbeheer. Die gebruik daarvan in oorlogvoering is verbied deur verskeie internasionale verdrae. Tydens die Eerste Wêreldoorlog was toenemend giftige traangasmiddels gebruik. Traangas werk deurdat dit die slymvliese in die oë, neus, mond en longe irriteer en veroorsaak huil, nies, hoes, moeilike asemhaling, pynlike oë en tydelike blindheid. Met CS gas verskyn simptome van irritasie binne 20-60 sekondes vanaf blootstelling en dit klaar gewoonlik op binne 30 minute vandat mens die  gebied verlaat het.


Analise Carstens is ’n Afrikaanse digter en skrywer. Anna Elizabeth Carstens word op die familieplaas in die Piketberg distrik gebore. Sy matrikuleer aan die Hugenote Hoërskool op Wellington en studeer dan verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar sy ’n B.A.-graad verwerf met Afrikaans-Nederlands en Duits as hoofvakke. D.J. Opperman is hier een van haar dosente. Sy behaal ook ’n Sekondêre Onderwysdiploma. Hierna begin sy onderwys gee, onder andere by die Drakensberg Seunskoor, waar sy regisseur is van verskeie musiekuitvoerings en toneelopvoerings. Sy tree dan in diens van die Wes-Kaapse Onderwysdepartement en skryf onder andere handleidings tot voorgeskrewe werke vir die onderrig van Afrikaans as tweede taal. Haar debuutbundel “Skanse” bevat meestal sentimentele gedigte oor private gevoelens, die liefde en die lag en die lekker van die lewe. “Om te onthou” is nog ’n digbundel en sommige van die gedigte in hierdie bundel word getoonset. “Djy’s bakgat afgepleiste” is nog ’n digbundel, hierdie keer met versies in Kaaps geskryf. Haar gedigte word in verskeie versamelbundels opgeneem, waaronder die gedig “Naweek in die Goudstad” in “Goudaar” onder redaksie van Fanie Olivier.


Charles Maurice de Talleyrand-Périgord, (Prins van Benevento en later Prins Talleyrand, 2 Februarie 1754 – 17 Mei 1838) was 'n biskop, diplomaat en staatsman wat in diens van Frankryk gestaan het. Hy het as priester gestudeer, is in 1779 geordende en in 1788 as Biskop van Autun aangestel. Met die uitbraak van die Franse Rewolusie word hy namens die geestelikes lid van die 1789 Nasionale Konstitusionele Vergadering (Assemblée nationale constituante). Daar ondersteun hy revolusionêre beginsels en is in 1791 deur Pous Pius VI geskors. Dieselfde jaar is die kerkseiendom deur die staat onteien, dus verloor hy sy inkomste van die bisdom van Autun en hy bedank as biskop. In 1797 word hy minister van buitelandse sake waar hy in ooreenstemming met Napoleon gekom het. Saam met Lucien Napoleon, het hy deelgeneem in die staatsgreep van 1799 en hy is deur Napoleon beloon om weer minister van buitelandse sake te word. In 1807, toe Napoleon Spanje ingeval het, besef hy dat Napoleon nooit Spanje sal oorwin nie en bedank hy as minister.


Die Canon EOS 10D is 'n gestaakte 6.3-megapieksel semi-professionele digitale Enkellensreflekskamera, aangekondig op 27 Februarie 2003. Dit vervang die EOS D60, wat ook 'n 6.3-megapieksel digitale SLR kamera is. Dit is opgevolg deur die EOS 20D in Augustus 2004. Ten spyte van die feit dat dit 'n APS-C sensor het, is die 10D bekend gestel voor EF-S lense beskikbaar geword het, en is nie versoenbaar met hulle nie. Die 10D was slegs in staat om EF lense te pas. Al die opeenvolgende Canon Digitale SLR kameras met 'n APS-C sensor kan EF-S lense pas. Die 10D het RAW-beelde in die Canon CRW-lêerformaat gestoor, wat nie meer deur Canon gebruik word nie, hoewel moderne weergawes van Canon se Digital Photo Professional dit sal lees. Canon (27 Februarie 2003). "CANON INTRODUCES THE EOS 10D DIGITAL SLR CAMERA:...". Persberig. Archived from the original on 30 Oktober 2009. https://web.archive.org/web/20091030104118/http://www.usa.canon.com/templatedata/pressrelease/03_feb_eos_10d.html. Besoek op 26 November 2009.  Canon (19 Augustus 2004). "CANON'S NEW 8.2-MEGAPIXEL EOS 20D DIGITAL SLR...".


Andries Botha (1952-) is ’n Suid-Afrikaans beeldhouer wat dikwels inheemse tegnieke, soos die weefwerk van vroue, in sy beelde inwerk om die waarde van kulturele gebruike van plaaslike gemeenskappe te illustreer. Hy werk ook met herwonne materiale soos rubber. Hy is veral bekend vir sy reuse-olifantprojekte. Andries Johannes Botha is op 22 September 1952 in Pretoria gebore en gradueer in die 1970's aan die Universiteit van Natal. As 'n jong man het hy beeldhouwerk en drukkuns beoefen. Hy maak sy eerste beeld in 1971 terwyl hy 'n student in Pietermaritzburg was, en hou sy eerste uitstalling in 1974. Hy het verskeie toekennings vir werk ontvang, onder andere die Volkskas Atelier Merieteprys (1987), die Kaapstadse Triënnale Merieteprys (1988), die Standard Bank Jong Kunstenaar-prys (1990) en die Nasionale Vita-prys (1992). Hy het ook talle uitstallings gehou, onder andere in 2008 in Frankryk (Brittany) en die Kanariese Eilande, in 2011 in Suid-Korea en plaaslik gedurende 2010 en 2011 in Suid-Afrika. Botha gebruik kuns om kommentaar op die sosiale en politieke uitdagings van sy tyd te lewer.


'n Vulstasie of pompstasie is 'n besigheid waar bestuurders hul  motorvoertuie se brandstof kan laat aanvul. Byna alle vulstasies beskik oor petrol (loodvrye 93, 95 of 98) en diesel. Sedert 2005 is daar oorsese vulstasies wat motorgas (LPG) aardgas, biogas, waterstofgas en biobrandstof voorsien. Die infrastruktuur vir die herlaai van elektriese voertuie is ook reeds onlangs oorsee beskikbaar gestel. Tradisioneel sorg 'n pompjoggie vir die volmaak van 'n motor se tenk, terwyl die bestuurder nie eers uit die motor hoef te klim nie. Terwyl die tenk gevul geword, maak die pompjoggie die voorruit skoon, waarvoor hy miskien 'n fooitjie ontvang. Die meeste vulstasies in Europa en die VSA werk met selfbediening, dus sonder pompbediender, waarby die klant self sy brandstof in die tenk gooi en vervolgens met die kassier regmaak. Meeste vulstasies is van geriefswinkels voorsien waar motorbenodigdhede, voedsel, koeldrank en andere dinge vir die reis aangekoop kan word. In Nederland besit die groot oliemaatskapye (soos die markleier Shell) die meerderheid vulstasies. Dan is daar ook vulstasies wat merklose (goedkoper) brandstof lewer, dit word 'n wit pomp genoem.


Evans Park is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika, in die voormalige "Area 9". "Subplek Evans Park". Sensus 2011. Hierdie artikel omtrent 'n plek in Johannesburg is slegs ’n saadjie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei.


Paul di Resta (gebore 16 April 1986 in Uphall, Skotland) is 'n Formule Eenrenjaer van Brittanje. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


De Maandbode was ’n godsdienstige nuusblad met noue bande met die Gereformeerde Kerk wat van 1873 tot 1894 gepubliseer is, deurgaans op Burgersdorp. Dit is die voorloper van Die Kerkblad, wat die GKSA besit en wat sedert 1894 op Burgersdorp uitgegee is, maar einde 1904 na Potchefstroom verhuis het saam met die Teologiese Skool Burgersdorp. Die eerste uitgawe het op 1 April 1873 onder redaksie van prof. Jan Lion Cachetop Burgersdorp verskyn as De Maandbode. Die uitgewer was aanvanklik St. P. O'S. O'Brien en later J.J. McNally. In die eerste uitgawe is die blad se strewe deur sy subtitel verwoord: "Nuusblad toegewy aan die belange van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika." Prof. Cachet het aanvanklik De Maandbode op eie rekening en risiko uitgegee om die horison van gemeentelede in die hele kerkverband te verbreed, skole onder die pioniersvolk te propageer, en om die lidmate sendingbewus te maak. Nadat prof. Cachet Burgersdorp in 1875 verlaat het om leraar van Philipstown te word en daarna sowat nege jaar lank predikant van Steynsburg (1883–'92) was, het ds.


In hierdie artikel word bespreek hoe humor in die taalonderrigkonteks kan bydra tot die ontwikkeling van leerders se emosionele (affektiewe) en kognitiewe vermoë. Humor kan lewensgehalte sowel as die proses van taalonderrig verbeter. Die gebruik van humor in onderrig kan tot doeltreffende leer bydra. Die funksies van humor in die onderrig-en-leersituasie kan opgesom word as die opbou van verhoudings, bemagtiging van leerders, kreatiewe denke, stimulering van belangstelling, opbou van selfbeeld en sosialisering om houdings (gesindhede en waardes), motivering, die bevordering van leerder-outonomie en selfwerksaamheid. Humor is ’n waardevolle onderriginstrument om ’n klaskameratmosfeer te skep wat leer interessanter maak en dus bevorder – geskikte en gepaste humor kan onderlinge openheid en respek bewerkstellig. Daar is navorsingsbewyse in verband met die verhouding tussen onderwyser en leerder, en hoe entoesiasme en humor aansteeklik kan wees. Die onderwyser se sin vir humor kan ook daartoe bydra dat leerders ontspan en minder angs ervaar, soos aangetoon in studies oor die sogenaamde ingewikkelde vakke soos wiskunde, natuurwetenskap en statistiek. ’n Sin vir humor bestaan daaruit dat iemand grappe kan genereer en sensitief is vir die sosiale omgewing – daar is ’n verband tussen ekstroversie en humorproduksie.


Die Honda Gold Wing is 'n reeks toermotorfietse deur Honda vervaardig. Dit is vrygestel op die Keulen Motorfietsskou in Oktober 1974, en het 'n gewilde model geword in Noord-Amerika, Wes-Europa en Australië, asook in Japan. Totale verkope van meer as 640 000 is aangeteken, die meeste van hulle in die Amerikaanse mark. Die Vereniging van Automobielingenieurs van Japan sluit 'n Honda Gold Wing GL1000 vervaardig in 1974 in as een van hul 240 Landmerke van Japannese Motortegnologie. Teen middel van 2012 het Honda GL-modelle agtien keer op die Cycle World lys van "Tien beste motorfietse" verskyn. Oor die verloop van die geskiedenis, is talle veranderinge aan die ontwerp en produksie gemaak. In 1975 het dit 'n 999 cc platviersilinder gekry en in 2001 'n 1 832 kubieke sentimeter (111,8 dm3) platsessilinder. Teen 2012, het die model 'n windskerm met verhitting en 'n verstelbare voorruit gehad, asook panniers, satellietnavigasie en radio, 'n sesluidsprekerklankstelsel met MP3 en iPod konneksie, sluitweerremme, togbeheer, elektries ondersteunde trurat, en 'n opsionele lugsak.


Yahya A.J.J. Jammeh Balili Mansa, gebore 25 Mei 1965 in die dorp Kanilai in die Foni Kansala-distrik, was 22 jaar lank president van Gambië. Op 21 Januarie 2017 het hy in Ekwatoriaal-Guinee in ballingskap gegaan. Yahya Jammeh is getroud met Zineb Yahya Jammeh en het twee kinders Mariam en Muhammed Jammeh. Hy het 'n tweede vrou Alima Sallah, maar sy het nie die titel van Eerste Dame gekry nie. Op 1 April 1984 tree hy in diens van die Nasionale Gendarmerie van Gambië en word in 1987 'n offisier. In 1993 ontvang hy militêre opleiding in Port McClellan in Alabama (VS) en word op 28 Augustus 1996 'n kolonel in die leër. In 1994 voer hy as 29-jarige luitenant 'n staatsgreep uit en word president van Gambië. Later het hy vier keer 'n verkiesing met verskeie partye gewen. Die laaste een in 2011 is egter nie deur die leiers van die Ecowas-state erken nie, omrede daar "intimidasie en onderdrukking" plaasgevind het. In 2013 het hy sy land uit die Britse Statebond onttrek, wat sy isolasie net versterk het.


Gujarat (Gujarati: ગુજરાત, Gujarāt, [guʤəˈrɑːt], luister (hulp·inligting); Hindi: गुजरात) is 'n groot deelstaat in die weste van Indië. Die hoofstad is Gandhinagar en die grootste stad Ahmedabad. Van die ander groot stede is Rajkot, Surat en Vadodara. Die bevolking praat Gujarati en bestaan veral uit Gujarati's. Deur die suide van die deelstaat vloei die Narmada, een van die groot riviere in Indië. (en) "50th Report of the Commissioner for Linguistic Minorities in India" (PDF). 16 Julie 2014. p. 118. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 8 Julie 2016. Besoek op 6 November 2016. (en) Benedikter, Thomas (2009). Language Policy and Linguistic Minorities in India: An Appraisal of the Linguistic Rights of Minorities in India. Münster: LIT Verlag. p. 89. ISBN 978-3-643-10231-7. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 April 2016. Besoek op 13 Junie 2018. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Gujarat. (en) Amptelike webwerf (en) "Gujarat". Encyclopædia Britannica. Besoek op 22 Maart 2021.    Hierdie Indië-verwante artikel is 'n saadjie.


'n Neutronsluiter is 'n toestel wat by 'n deeltjieversneller gebruik word om 'n bundelpyp tydelik te blokkeer sodat neutrone nie daarmee langs kan ontsnap nie. Tydens die werking van 'n deeltjieversneller slaan die hoëenergiedeeltjiebundel soms teen 'n stilstaande voorwerp vas. Dit kan doelbewus gebeur, byvoorbeeld tydens 'n verstrooiingseksperiment of die opstelling van die masjien, of dit kan onbedoeld wees, soos wanneer 'n onderdeel wanfunksioneer en die bundel per ongeluk teen die kant van die bundelpyp vasslaan. In albei gevalle word 'n groot aantal neutrone tydens hierdie botsings vrygestel (hulle word uit die stilstaande atome se kerne losgeslaan). Sulke neutrone is 'n vorm van ioniserende straling, en kan skade aan biologiese weefsel, soos dié van mense, aanrig. Dit is dus belangrik om alle bundelpype wat na gebiede lei waar mense moontlik aanwesig kan wees, tydelik met neutronsluiters te blokkeer. Indien daardie gebiede in 'n latere stadium (nadat mense ontruim is) weer vir eksperimente gebruik word, kan die neutronsluiters teruggetrek word om die bundelpyp oop te maak.


Reddingskake, ook bekend as "the jaws of life", hidrouliese reddingsgereedskap of meganiese reddingskake, word deur noodreddingsmense gebruik om te help om slagoffers van motorbotsings uit die voertuig te bevry, asook met ander reddingsaksies in klein plekkies. Die gereedskap sluit snyers, ooprekkers en stampers in. Hierdie gereedskap is die eerste keer in 1963 gebruik om renjaers na ongelukke uit hul voertuie te bevry. Meganiese reddingskake word deur 'n hidrouliese pomp aangedryf, wat op sy beurt per hand, voet of 'n enjin aangedryf word, of wat in die kake ingebou is. Hierdie toestelle kan óf net een kant toe werk, waar hidrouliese druk die silinder net in een rigting sal beweeg, en 'n drukbevrydingklep en 'n veerstelsel nodig is, óf is dubbelwerkend, waar dit sowel oop as toe kan maak. Vervaardigers het onlangs begin om opsies beskikbaar te stel vir elektries aangedrewe weergawes met eenvoudige elektriese draaimotors of skroefsuiers, wat straks meer betroubaar kan wees, minder kos om te koop, ligter wees, makliker hanteer, vinniger wees en met meer krag.


'n Minirok is 'n romp met 'n soomlyn hoog bo die knieë, in die algemeen op die middelbeenvlak, normaalweg nie laer as 10 cm onder die boude nie. 'n Mikro-minirok of microskirt is 'n minirok met sy soom by die boonste heup. Sjoebroek (fr) Sophie George, Le Vêtement de A à Z, ISBN 978-2-9530240-1-2, p.100. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Bandjielose rok of top is 'n kledingstuk wat rondom die boonste deel van die liggaam sit, sonder skouerbande of enige ander sigbare manier van ondersteuning. Dit word gewoonlik ondersteun deur 'n interne korset en/of brasserie, met die noupassendheid van die lyfie wat voorkom dat die rok uit posisie gly. Sedert hul bekendstelling, het bandjielose klere hulsef as problematies bewys in baie kontekste. In die vroeë 21ste eeu, het baie skole en werkplekke spesifiek bandjielose klere as deel van hul kleredrag verbied. 'n Adecco opname wat gepubliseer is in The Wall Street Journal in 2012 het aangedui dat 72% van Amerikaners gedink het bandjielose toppe is onvanpas as kantoordrag. Bandjielose rokke kan uitgesonder word vir spesifieke sensuur deur predikante en geestelikes. In 2005 het 'n Moslemgeestelike verklaar bandjielose klere is "satanisties", saam met ander onthullende klere soos minirokke en deursigtigte klere. Die Latter-day Saints verklaar dat die klere 'n "gruwel in die oë van die Here" is. Sulke menings is nie noodwendig dié van die meerderheid van hulle wat verband hou met godsdiens nie, hoewel 'n algemene reël is dat bandjielose klere slegs aanvaarbaar is in godsdienstige kontekste, soos die Rooms-Katolieke kerke of Joodse bat mitzvahs as die skouers en arms bedek is.


Dialoog, in fiksie, is 'n verbale gesprek tussen twee of meer karakters. Indien daar net één karakter is wat praat, is dit 'n monoloog. "Hierdie ontbyt maak my siek" sê George. Die "sê George" is die identifiseerder. Sê is die werkwoord wat die meeste skrywers gebruik aangesien lesers se vertroudheid met sê nie aandag daarop vestig nie. Alhoewel ander werkwoorde soos vra, gil, of antwoord aanvaarbaar is, kan sommige identifiseerders steurend wees. Byvoorbeeld: "Hallo," prewel hy senuweeagtig,"my naam is Horace." "Wat is joune?" vra hy met al die moed wat hy kan bymekaarskraap.  Nog 'n voorbeeld is: "My naam is Peg; wat is joune?" het ek gevra." My naam is William, maar my vriende noem my Will," het Will gesê. In sy boek On Writing skryf Stephen King dat sê na sy mening die beste identifiseerder is. King beveel aan dat die leser een van Larry McMurtry se boeke lees, 'n skrywer wat volgens hom die kuns van goed geskrewe dialoog bemeester het.


Waterkloofpark is 'n klein voorstad in die suidooste van Pretoria, Suid-Afrika. Dit lê noord van Waterkloofhoogte, suid van Ashlea Gardens en wes van Newlands. "Subplek Waterkloofpark". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die kleur komboegroen is 'n donkergroen kleur. Dit verteenwoordig 'n eetbare kelpplant uit Oos-Afrika. Volgens verskeie kleurskemas word komboegroen as volg voorgestel: Bron: Pantone TPX[29] Lys van kleure Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Soechoi Su-2 was 'n eenmotorige verkenningsvliegtuig en ligte bomwerper wat deur die Russiese Lugmag gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig het sy nooiensvlug voltooi in Augustus 1937. Bombers 1939–1945 Kenneth Munson, Bounty Books 2012 ISBN 978-0-7537-2172-8


Joseph Dweba (* 25 Oktober 1995, Carletonville) is ’n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat in die Superrugbyreeks vir die Cheetahs, en in die Curriebeker vir die Vrystaat Cheetahs op haker speel. Dweba se eerste provinsiale verteenwoordiging was in 2011 toe hy vir die Goue Leeus se onder 16-span vir die Grant Khomo-week gekies is. Twee jaar later het hy dieselfde provinsie by die Craven-week in Polokwane verteenwoordig. Hy het in al drie wedstryde gespeel waaronder die hoofwedstryd teen die Westelike Provinsie. Hy is daarna gekies om vir die Suid-Afrikaanse Skolespan en het in Augustus 2013 wedstryde teen Engeland, Frankryk en Wallis gespeel. Vir die 2014-seisoen is Dweba na Bloemfontein waar hy hom by die Vrystaat Cheetahs aangesluit het. In daardie jaar is hy ingesluit in die Suid-Afrikaanse o/20-span vir die Junior Wêreldbekertoernooi in Nieu-Seeland. Hy was ’n plaasvervanger in sy span se oorwinning van 33-24 teen Nieu-Seeland en het weer van die bank af in die eindstryd teen Engeland opgedraf, wat Suid-Afrika met 21–20 verloor het. Hy het ook in 2014 vir die Vrystaat se o/19-span in dié ouderdomsgroep se Curriebeker gespeel.


'n Teleskopiese hanteerder is 'n masjien wat wyd gebruik word in die landbou en nywerheid. Dit lyk amper soos 'n vurkhyser, maar het 'n arm, wat dit meer van 'n kraan maak as 'n vurkhyser, met die groter veelsydigheid van 'n enkele teleskopiese of artikulerende arm wat vorentoe en opwaarts uit die voertuig kan uitbrei. Aan die einde van die arm kan die operateur een van verskeie aanhegsels pas, soos 'n emmer, palletvurke, gryper, of hyskatrol. Teleskopiese handteerders word soms kersieplukkers genoem in Amerika, omrede die naam verwys na enige vragmotor of swaartoerusting met 'n hysarm. In die bedryf is die mees algemene aanhangsel vir 'n telehanteerder palletvurke en die mees algemene toepassing is om vragte na en van 'n plek onbereikbaar vir 'n konvensionele vurkhyser te beweeg. Telehanteerders het byvoorbeeld die vermoë om palletvrag te verwyder vanuit 'n sleepwa, en dit dan veilig op dakke en ander hoë plekke te plaas. Laasgenoemde toepassing sou andersins 'n hyskraan benodig het, wat nie altyd prakties of tyddoeltreffend is nie.


Lionel Bowman (1919–2006) was ’n Suid-Afrikaanse pianis en musiekdosent. Hy was die eerste Suid-Afrikaanse pianis wat al vyf van Beethoven se klavierkonserte as 'n eenheid uitvoer het. Van 1946 tot 1958 tree hy as konsertpianis saam met die vernaamste Westerse simfonie-orkeste op. In die tyd stel hy talle Suid-Afrikaanse komposisies aan internasionale gehore bekend. In 1999 stel hy die Lionel Bowman-Beethoven-prys in om die studie van uitvoerende musici aan die Universiteite van Stellenbosch en Kaapstad te ondersteun. Wallace Tate beskryf sy besondere klaviertegniek in The Magic Touch (2000). Lionel Charles Bowman is op 11 Junie 1919 in Koffiefontein gebore. Hy het van jongs af 'n aanleg vir musiek openbaar en begin reeds op 9-jarige ouderdom met openbare optredes. Hy ontvang van 1928 tot 1937 musiekonderrig aan die Suid-Afrikaanse Musiekkollege in Kaapstad. In sy laaste jaar kry hy 'n beurs van die Universiteit van Suid-Afrika (UNISA) om aan die Royal Academy of Musiek in Londen (onder Vivian Langridge) te studeer. Bowman wen 'n aantal klavierkompetisies en -pryse, onder meer die Roller-gedenkprys, Matthew Phillimore-prys en die Chappell Goue Medalje.


Ga-Phagodi is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noordwes van Polokwane geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Ga-Phagodi". Sensus 2011. Hierdie Limpopoprovinsie-verwante artikel is 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Nicole Jaekel Strauss is ’n Afrikaanse skrywer wat met haar kortverhale die Eugène Marais-prys en die Universiteit van Johannesburg-prys vir debuutwerk wen. Sy is op 8 September gebore. Ná skool studeer sy aan die Universiteit van Stellenbosch, waar sy in die negentigerjare die B.Com.-graad en LL.B.-graad in die Regte behaal. Hierna praktiseer sy as advokaat en lid van die Kaapse Balie. Sy bring ’n jaar in Londen deur, vanwaar sy vele ander lande van Europa besoek. Na haar terugkeer trou sy met Ben en met die aankoms van haar kinders staak sy haar regswerk en sien voltyds na die kinders om. In 2009 behaal sy onder leiding van Etienne van Heerden die M.A.-graad in Kreatiewe Skryfwerk met lof aan die Universiteit van Kaapstad. Sy woon in Kaapstad met haar man en drie kinders, twee seuns en ’n dogter. Sy debuteer met die kortverhaalbundel “Maal”. Die titel is aanduidend van die belangrikheid wat kos en die bereiding daarvan in die verhale speel as simbool van die basiese benodigdhede vir lewe, terwyl die karakters ook meermale deur die lewe gemaal word.


Die Wiener Ringstraße is 'n elegante kringlaan wat oor 'n lengte van 5,3 km langs die buitekant van die Oostenrykse hoofstad Wene se historiese middestad en sentrale distrik (Innere Stadt) loop. Dit het teen die middel van die 19de eeu ontstaan toe die Weense stadsmure afgebreek is om plek te maak vir nuwe bouprojekte en is op 1 Mei 1865 deur keiser Frans Josef plegtig ingewy. In die volgende dekades het 'n aantal statige geboue in die neo-Gotiese, neo-Renaissance-, neo-klassieke en neo-Barokstyl ontstaan wat van die laan tans een van die vernaamste besienswaardighede van Wene maak. Na die eklektiese en historiserende argitektoniese stylpluralisme van die Ringstraße, wat boustyle van vroeëre tydperke hervat en deur Unesco as deel van Wene se wêrelderfenis gelys is, word dikwels verwys as Ringstraßenstil. www.wien.info: The origin of the Ringstrasse[dooie skakel] The World of the Habsburgs: Historicism – the architectural style of the Ringstrasse UNESCO World Heritage Centre: Historic Centre of Vienna Media 150 Jahre Wiener Ringstraße – Video Koördinate: 48°12′17″N 16°21′46″O / 48.20472°N 16.36278°O / 48.20472; 16.36278


Hierdie artikel behoort versmelt te word met Geskiedenis van die ekonomiese ontwikkeling van Suid-Afrika. Voor die aankoms van die Europese setlaars in die 15de eeu was die ekonomie van wat Suid-Afrika sou word, gegrond op bestaansboerdery en jag. In die noorde, sentrale en ooste van die land het stamme van inheemse Afrika-mense die grond op 'n gemeenskaplike grondslag bewoon onder stamkapteinskappe. Dit was oorwegend 'n pastorale ekonomie en rykdom is gemeet aan die aantal beeste wat 'n man het. Bevolkingsgroei het druk op die beskikbare grond geplaas en veroorsaak dat die stamme voortdurend verder van hul oorsprong in oos-Afrika weggetrek het. In die suidelike en westelike dele van die land het die San-mense (Boesmans) nomadiese lewens gelei wat gegrond was op jag en die Khoi-Khoi (Hottentotte) het 'n herdersbestaan gevoer. In 1652 is 'n permanente Europese nedersetting in Kaapstad in die verre suidweste van die land gevestig. Dit was nie oorspronklik beplan as 'n kolonie, maar as'n lafenis-stasie.


Die Suzuki Bandit-reeks van sportstandaard motorfietse sluit die volgende modelle in: GSF250, 248 cc waterverkoel (1989-2000) GSF400, 398 cc waterverkoel (1989-1997) GSF600, 599 cc SACS (1995-2004) GSF650, 656 cc SACS (2005-2006), 656 cc waterverkoel (2007-2016) GSF750, 748 cc SACS (1996-1999) GSF1200, 1,157 cc SACS (1996-2007) GSF1250, 1,255 cc waterverkoel (2007-2016) Al die modelle het DOHC inlynviersilinderenjins met 4 kleppe per silinder. Die GSF600 enjin is gebaseer op die GSX-F 600 enjin, ingestel vir meer middelreeks wringkrag. Die GSF1200 enjin is 'n uitgeboorde weergawe van die GSXR1100 enjin, ook weer ingestel vir meer middelreeks wringkrag. Die GXF650 en GXF1250 modelle gebruik nuwe brandstofinspuiting, vloeistofverkoelde enjins, die GSF1250 met 'n ekstra balanseeras om vibrasies te verminder. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Nadezjda Kucher (gebore 1983) is 'n Belarussiese sopraan. Sy het die BBC se Cardiff Singer of the World-kompetisie in 2015 gewen. "Nadine Koutcher". bbb.co.uk (in Engels). BBC. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 November 2018. "BBC Cardiff Singer of the World winner is crowned". bbc.com (in Engels). BBC News. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Augustus 2019. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Laeveld Nasionale Botaniese Tuin is een van nege nasionale botaniese tuine in Suid-Afrika. Dit is geleë by Nelspruit (ook bekend as Mbombela) waar die rivier die Nelspruit in die Krokodilrivier vloei. Die N4-hoofpad loop deur die noordelike deel van die park. Hierdie tuin van 160 ha is in 1971 geopen. Tans groei daar 600 plantspesies wat natuurlik in die streek voorkom en 'n 2 000 spesies wat aangeplant is. Amper 'n 650 inheemse boomspesies kom voor. Hier is die grootste versameling broodbome in die land en 'n genebank vir die plant word hier bygehou. 'n Wandelpad gaan deur die reënwoud, verby baie clivias en vyebome en 'n kremetartboom en lei na uitsigpunte oor die stroomversnellings in die rivier. www.sanbi.org Koördinate: 25°26′40″S 30°57′58″O / 25.44444°S 30.96611°O / -25.44444; 30.96611


Johannes Christoffel van Staden is ’n bestuurskonsultant wat sy digbundel publiseer onder die skuilnaam Johannes van Jerusalem. Van Staden matrikuleer in 1987 aan die Hoërskool Pietersburg. Hy studeer verder aan die Universiteit van Pretoria, waar hy ’n B.A.-graad, ’n B.A. Honneurs-graad en in 1992 ’n M.A.-graad in Letterkunde verwerf, laasgenoemde met ’n verhandeling oor “Manlike diskoerse: teorie, mag, politiek, teks-geweld en seks – gerig op die prosa van P.J. Haasbroek en Alexander Strachan”. Hierna is hy van 1992 tot 1995 vertaler in die Staatsdiens en is daarna vanaf 1995 tot 2000 lektor in Kommunikasiekunde aan die Universiteit van Suid-Afrika in Pretoria. Tussen 2002 en 2009 is hy ’n Biodanza-fasiliteerder van die Rolando Toro School of Biodanza. Vanaf September 2004 tot  November 2010 gee hy ook saam met Annalie Pauw onder die vaandel van Biodanza Pretoria Body and Soul Fun ’n weeklikse Biodanza klas in Brooklyn in Pretoria. Hy gee steeds op deeltydse basis Biodanza-klasse vir individue en ook op ’n groepsbasis.


Die Canon EOS 1D Mark III is 'n 10,1 megapieksel-enkellensreflekskamera vir professionele fotograwe. Die EOS 1D Mark III is op 21 Februarie 2007 aangekondig en is die opvolger van die Canon EOS-1D Mark II N van 2005. Die EOS 1D Mark III beskik oor die volgende eienskappe: 28,1 × 18,7 mm CMOS sensor 10,1 megapieksels Dubbele DIGIC III-beeldverwerkers Canon EF-lenspassing (geen EF-S) 45-punt se TTL-AREA-SIR motorfokus met CMOS-sensor ISO 100–3200 (kan uitgebrei word van 50 tot 6400) 30–1/8000 sek. sluitertyd en gloeilamp Outomatiese witbalans 230 000 pieksels, 76 mm kleur TFT-LCD-monitor met byna 100% dekking (vir JPEG-beelde) Lewendige voorskou op die LCD-agterskerm. 10 rame per sekonde aanhoudende skiet (JPEG: maks. 110 raampies, RAW: maks. 30 raampies) Afmetings (BxHxD): 156 × 157 × 80 mm Massa (kas alleenlik): Ongeveer 1155 g


Hierdie artikel handel oor die etniese groep. Vir die taal, sien Cherokee (taal). Die Cherokee (ah-ni-yv-wi-ya in Cherokee) is ’n inheemse Amerikaanse stam van die Amerikaanse deelstate Noord-Carolina en Oklahoma. Dit is een van die stamme wat as die vyf beskaafde stamme beskryf is. President Andrew Jackson voer in 1830 die Indian Removal Act in wat die inheemse stamme oos van die Mississippirivier verplig om na die streke van die huidige deelstaat Oklahoma te trek. Die Cherokee word in 1838 die vyfde groot stam wat gedwing word hulle tuiste te verlaat. Sowat 15 000 van hulle vertrek, 'n klein groep verskuil hulle in die Appalachegebergte. Op hierdie trek sterf vier duisend Cherokees van honger, koue of siektes. Hulle noem hierdie trek die Nunahi-Duna-Dlo-Hilu-I die "pad waar hulle gehuil het". Die meeste Cherokee woon vandag steeds in Oklahoma, maar die oostelike bende wat in die berge gebly het, het later land in die weste van Noord-Carolina gekoop om daar 'n klein reservaat te stig. Indiane "Pocket Pictorial."


Die groot wasmot (Galleria mellonella L.; Eng: Greater Wax Moth, Ned: Wasmot, Duits: Große Wachsmotte) is 'n insek uit die familie Pyralidae. Die nagvlinder se ruspe vreet veral die was wat deur heuningbye vervaardig word en hulle lê hul eiers in die bye se korwe. Byeboere vrees hierdie insek omdat hulle die heuningkoekselle aantas en die bye daarna hierdie selle sal opgee. Hierdie insek se ruspe word egter deur mense wat byvoorbeeld verkleurmannetjies aanhou as voer gekweek. Die volwasse wasmotte vreet niks meer. Hulle vlerke is ongeveer 2,5 cm wyd. Die ruspe is ook vir die mens eetbaar. Navorsing van Bombelli, Howe en Bertocchini het in 2017 getoon dat hulle ook polimere soos poliëtileen en polipropileen kan vreet. Hulle kan in 40 minute gate vreet deur 'n plastieksakkie en verteer dit na glikol (CH2OH)2. Hierdie mot kan uiters hoe klankfrekwensies hoor, tot 300 kHz, wat hoër is as wat hulle vyand die vlermuis kan waarneem. Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse vlinders de-kvn.nl (nl) . duurzaam insecten eten (nl) .


Die Harrier, informeel na verwys as die Harrier Jump Jet, is 'n familie van straleraangedrewe aanvalsvliegtuie wat in staat is tot vertikale/kort opstyg en landingsoperasies (V/STOL). Die Harrier is oorspronklik ontwikkel deur die Britse vervaardiger Hawker Siddeley in die 1960's, en het na vore getree as die enigste werklik suksesvolle V/STOL-ontwerp. Dit ten spyte van die feit dat dit 'n subsoniese vliegtuig is, in teenstelling met meeste van sy mededingers. Dit is ontwerp om van geïmproviseerde basisse te bedryf, soos parkeerareas en oopgekapte woude, sonder groot en kwesbare lugbasisse. Later is die ontwerp aangepas vir hul gebruik vanaf vliegdekskepe. Daar is twee geslagte en vier hoofvariante van die Harrierfamilie, wat ontwikkel is deur vervaardigers in beide die Verenigde Koninkryk en die VSA  Die Hawker Siddeley Harrier is die eerste generasie-weergawe en is ook bekend as die AV-8A Harrier. Die Sea Harrier is 'n vlootaanvals-/lugverdedigingsvegter. Die AV-8B en BAE Harrier II is die onderskeie Amerikaanse en Britse weergawes van die tweede generasie Harriervliegtuig. Die Harrier Jump Jet is in staat om vertikaal op te styg, maar kan dit slegs vermag indien minder as die maksimummassa gelaai is.


Die artikel bespreek die eienskappe van wiskundige bewerkings. a. 16 + 4 = 20                                        23 + 5 = 28      4 + 16 = 20                                        5 + 23 = 28 b. 234 + 3 = 237                                     145 + 23 = 168     3 + 234 = 237                                     23 + 145 = 168 c. 5 x 4 = 20                                            d. 6 x 2 = 12     4 x 5 = 20                                                2 x 6 = 12 e.   214                                                    .  382    + 382.                                                   + 214       596                                                       596 f.  172                                                            23    x 23                                                       x 172     516                                                            46   3440                                                        1610   3956                                                       2300                                                                  3956 Uit die bostaande bewerkings het dit duidelik geword dat die volgorde waarin twee getalle bymekaargetel, of met mekaar vermenigvuldig word, nie van belang is nie. Hierdie eienskappe van die optel- en vermenigvuldigbewerking word die kommutatiewe eienskap van optelling of vermenigvuldiging genoem. Die kommutatiewe eienskap kan nie vir aftrek en deel gebruik word nie. Die volgorde van getalle kan nie gebruik word wanneer daar afgetrek of gedeel word nie. Die kommutatiewe eienskap vir optelling en vermenigvuldiging geld vir enige soort getal. Dit geld dus ook vir gewone breuke en desimale breuke. a. (5 + 4) + 3 = 12                                   b.


Anna Elizabeth Geyer (née Joubert, Wellington, Kaapkolonie, 28 September 1891 – Kaapstad, Suid-Afrika, 5 Desember 1964) was ’n onderwyseres, welsynwerkster en vrou van ’n Suid-Afrikaanse hoë kommissaris in Londen. Geyer was die agste van 12 kinders van Schalk Joubert van die plaas Twyfeling, Wellington, en sy vrou, Margaretha Cillié, wat 'n sterk vormende invloed op haar dogter gehad het. Geyer het onderwys aan die Hugenote-seminarie op Wellington ontvang en is ook as kindertuinonderwyseres aan dieselfde inrigting opgelei. Daarna het sy 'n aanstelling op Kroonstad gekry waar sy die geskiedenisonderwyser Albertus Lourens Geyer ontmoet het. Ná hul huwelik op 19 Februarie 1921 het sy hom na Berlyn vergesel waar hy sy studie voortgesit het. In Augustus 1923 is Geyer as assistent-redakteur van die Kaapse dagblad Die Burger aangestel en op 30 Junie 1924 as tweede redakteur in die plek van dr. D.F. Malan, wat in genl. J.B.M. Hertzog se kabinet opgeneem is nadat die Pakt-regering, ’n koalisie tussen die Nasionale Party en die Arbeidersparty, aan bewind gekom het.


Hindoemitologie is ’n groot versameling mitiese vertellings in Hindoeïsme wat in Sanskrit geskrifte soos die Mahabharata en Ramayana, antieke Tamil geskrifte soos die Sangam-letterkunde en Periya Puranam, asook ander streekletterkunde van Suid-Asië opgeteken is. As sulks is dit ’n onderafdeling van hoofstroom- Indiese en Nepalese kultuur. Eerder as ’n eenvormige geheel, kom dieselfde mite in verskeie weergawes voor wat wissel van tradisie tot tradisie, sekte tot sekte en streek tot streek. Alle Hindoes beskou dit dus nie as letterlike weergawes van die geskiedenis nie, maar as verhale met ’n dieper, dikwels simboliese, betekenis. Die mites word ook dikwels op verskillende maniere vertolk. Die mitologie wat uit klassieke Hindoeïsme ontwikkel het, het sy oorsprong in die tyd van die Vediese beskawing en antieke Vediese godsdiens. Die vier Vedas, veral die lofsange van die Rigveda, bevat verwysings na talle temas soos gode, riviere, ens. Die karakters, filosofie en stories wat die Vediese mites uitmaak, is onlosmaaklik verbind aan Hindoegelowe. Daar is vier Vedas: die Rigveda, Yajurveda, Samaveda en Atharvaveda. Baie materiaal uit die tyd van klassieke Sanskrit het bewaar gebly in die Sanskrit epiese gedigte.


Chatsworth Stadion is 'n multidoelstadion in Durban, Suid-Afrika. Dit word tans meestal vir sokkerwedstryde gebruik en dien as die tuisstadion van die Golden Arrows. Van 1985 tot hul bankrotskap in 2006 was dit die tuiste van Manning Rangers F.C., die kampioene van die eerste seisoen van Suid-Afrika se Premier-sokkerliga. http://www.amazulufc.net/club_info.htm.[dooie skakel] Foto van die stadion Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


John Brown kan na een van die volgende verwys: John Brown (1826–1883), koningin Victoria se Skotse dienskneg. John Brown (1800–1859), Amerikaner wat in 1859 'n opstand teen slawerny in Harpers Ferry, Virginia gelei het. John Croumbie Brown (1808–1895), Skotse dominee, hidroloog en botanikus wat belangrike werk in Suid-Afrika gelewer het. John Brown (1735–1788), Skotse dokter wat gesê het dat siekte deur oormatige of onvoldoende stimulasie veroorsaak word.


Stranslopers kan na een van die volgende verwys: Strandlopers, voëls uit die familie Charadriidae en orde van steltloperagtiges. Strandlopers, mense wat deur jag en kosversamel op die strande leef. Bairdse strandloper, skaars voël en somerswerwer wat minder as tien keer in Suid-Afrika opgeteken is. Temminckse strandloper, skaars voël en somerswerwer wat vyf keer in Suid-Afrika opgeteken is.


De Goede Hoop is 'n privaat Afrikaans-Christelike koshuis vir mans en vroue wat aan die Universiteit van Pretoria studeer. Die koshuis is in 2017 deur die burgerregte-organisasie AfriForum gestig. Die stigting van die koshuis het opslae gemaak omdat dit Afrikaans as enigste kommunikasietaal gebruik en nie die Universiteit van Pretoria se vereiste dat koshuise minstens 43% swart is, toepas nie. In 2017 huisves De Goede Hoop 66 inwoners, waarvan 100% wit is. Een swart student is aanvaar vir verblyf, maar het sy studies gestaak weens finansiële redes. Die meeste studente van De Goede Hoop is in die ouderdomsgroep 19 tot 25. Dit is geleë op die hoek van Reitz- en Verdoornstraat in Sunnyside, Pretoria, 1,8 km van die Universiteit van Pretoria (Tuks) se hoofkampus en sowat 3 km van die Groenkloof-kampus. Planne om die koshuis te stig het in 2015 ontstaan. In 2016 is voorbereidings sodanig afgehandel dat De Goede Hoop sy deure op 28 Januarie 2017 kon open. AfriForum se doel met die stigting van die koshuis was om Afrikaanse studente se deelname aan die studentelewe te verseker, nadat dit volgens die organisasie tydens die FeesMustFall-betogings onder druk gekom het.


Hierdie artikel handel oor die Engelse dorp. Vir ander gebruike, sien Eastbourne (dubbelsinnig). Eastbourne is 'n groot kusdorp in die Engelse graafskap Oos-Sussex en is sowat 31 km oos van Brighton geleë. Die dorp het ongeveer 101 duisend inwoners en is 'n gewilde vakansiebestemming. Amptelike webwerf vir Eastbourne Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Joachim (Ḥayyim) Oppenheim (Hebreeus: חיים אופנהיים; Morawië, (1832-09-29)29 September 1832 – Berlyn, 27 April 1891(1891-04-27)) was 'n skrywer en die rabbi van Toruń. Gotthard Deutsch. "Joachim (Ḥayyim) Oppenheim" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Januarie 2020. Besoek op 1 Mei 2017. Oppenheim, Joach. (1882). תולדות המשנה [Zur Geschichte der Mischna] (in Hebreeus). Pressburg: Druck von LÖWY & ALKALAY. Besoek op 1 Mei 2017. "PhDr. Berthold Oppenheim" (in Tsjeggies). 4 Desember 2008. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 April 2020. Besoek op 1 Mei 2017. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Landbousubsidie is 'n subsidie van die staat wat aan boere en landboumaatskappye betaal word om hul inkomste aan te vul, die verskaffing van landboukommoditeite te bestuur en die koste en verskaffing van sodanige kommoditeite te beïnvloed. Voorbeelde van sulke kommoditeite is onder meer koring, voergraan (graan wat vir veevoer gebruik word soos mielies, sorghum, gars en hawermout), katoen, melk, rys, grondboontjies, suiker, tabak, oliesade soos sojabone en vleisprodukte soos bees, vark, lam en skaap. In 2010 het die EU €57 miljard aan landbou-ontwikkeling bestee, waarvan €39 miljard op regstreekse subsidies bestee is. Landbou- en visserysubsidies maak meer as 40% van die EU se begroting uit. Sedert 1992 (en veral sedert 2005) het die EU se landboubeleid aansienlike veranderinge ondergaan terwyl subsidies grootliks losgemaak is van produksie. Die grootste subsidie is die Enkelplaasbetaling. Stygings in voedsel- en kunsmispryse het die kwesbaarheid van die arm stedelike en plattelandse huishoudings in baie ontwikkelende lande, veral in Afrika, onderstreep, wat beleidmakers se fokus opnuut geplaas het op die behoefte om stapelvoedseloeste se produktiwiteit te verhoog.


’n Jati (Devanagari: जाति, Bengaals: জাতি, Telugu:జాతి, Kannada:ಜಾತಿ, Malayalam: ജാതി, Tamil:ஜாதி, letterlik "geboorte") is ’n groep clans, stamme, gemeenskappe of subgemeenskappe in Indië. Elke jati word gewoonlik verbind met ’n sekere beroep, stam, godsdiens of taal. Onder die Moslems is die soortgelyke kategorie Qom of Biradri. ’n Persoon se van kan ’n aanduiding van die aard van die gemeenskap of jati wees: Gandhi = parfuumverkoper, Dhobi = wasserman, Srivastava = militêre skriba, ens. Op enige plek in Indië kan 500 of meer jati's saam bestaan. Kaste Varna Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Erfenis is die gebruik om eiendom, titels, skuld, regte en verpligtinge oor te dra ná die dood van 'n individu. Die reëls vir erfenis verskil tussen gemeenskappe en het met verloop van tyd verander. Volgens die wet is 'n "erfgenaam" 'n persoon wat daarop geregtig is om 'n deel van die oorledene se eiendom te ontvang, onderworpe aan die erfenisreëls in die jurisdiksie waar die oorledene gesterf het of eiendom besit het ten tyde van sy of haar dood. Iemand word nie 'n erfgenaam voor die dood van die oorledene nie, aangesien die presiese identiteit van die mense wat geregtig is om te erf eers dan bepaal word. Lede van heersende adellike of koninklike families wat volgens verwagting sal erf, word "regmatige erfgename" (of troonopvolgers) genoem as hulle eerste geregtig is en dit nie moontlik is dat hulle deur 'n ander eis vervang kan word nie; andersins is hulle "vermoedelike erfgename". In die moderne reg verwys die terme erfenis en erfgenaam uitsluitlik na erfopvolging van eiendom deur afstamming van 'n oorledene wat sonder 'n testament gesterf het.


Die Bristol F.2 Fighter is 'n dubbeldekker, tweesitplek Britse vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Die vliegtuig het 'n bemanning van twee gehad, die vlieënier en die verkenner; beide persone het 'n masjiengeweer gehad wat onafhanklik van mekaar gewerk het. Die vliegtuig is ontwerp deur kaptein Frank Barnwell. Die vliegtuig was ontwikkel as 'n geïntegreerde eenheid rondom die Rolls-Royce Falcon motor; van die bewapening tot by die uitsig van die bemanning. Die vliegtuig het sy oorlog debuut gemaak op 5 April 1917 tydens die Slag van Arras. Die vliegtuig was egter nie suksesvol nie vir twee redes; die vlieëniers het 'n taktiese fout gemaak deur die verdediging van die vliegtuig aan die verkenner oor te laat in stede van die voorste masjiengewere daarvoor te gebruik. Die tweede probleem was dat die olie gevries het wat van die masjiengewere nutteloos gemaak het met die gevolg dat vier van die ses vliegtuie afgeskiet is. 'n Paar dae later het die vlieëniers die vliegtuig gebruik asof dit 'n enkel sitplek vliegtuig is met dodelike gevolge. Dit word die beste twee sitplek vliegtuig van die Eerste Wêreldoorlog.


'n Atoom word in die organiese chemie as 'n hetero-atoom indien dit nie 'n koolstof- of 'n waterstof-atoom is nie. Die volopste hetero-atome in die organiese chemie is suurstof (O), stikstof (N) en die halogene fluoor (F), chloor (Cl), broom (Br), jodium (I). Die laaste vier word egter gewoonlik nie in 'n ketting aangetref nie. Ander elemente was soms wel in 'n ketting kan sit, is swawel (S), fosfor (P), silikon (Si) of selfs seleen (Se), telluur (Te), arseen (As), antimoon (Sb), en boor (B). Indien hierdie 'eksotiese' hetero-atome in verbindings voorkom, spreek navorsers egter dikwels van organoseleenchemie, organotelluurchemie ensomeer. Hetero-atome kan ook in aromatiese ringe voorkom. Goeie voorbeelde hiervan is furaan (O), tiofeen (S) en pirrool en piridien (N). Hierdie verbindings word heterosiklies genoem.


Joe Henry Engle (26 Augustus 1932 – ; Majoor-Generaal, Amerikaanse Lugmag) is 'n Amerikaanse vlieënier, toetsvlieënier vir die X-15 program, lugvaartingenieur en voormalige Nasa-ruimtevaarder. Sedert 2017 is hy die laaste oorlewende X-15 vlieënier. As toetsvlieënier neem hy deel aan die Nasa-Lugmag se X-15-program wat hom in staat stel om sy Ruimtevaarder Vlerke te verwerf. Hy verwerf ook ander toekennings onder andere die Distinguished Flying Cross. Hy is in 1966 gekeur as ruimtevaarder deur Nasa as deel van Ruimtevaardergroep 5. Hy was deel van die ondersteuningspan vir Apollo 10. Hy was aanvanklik deel van Apollo 17 as vlieënier vir die Apollo-maanmodule maar word onttrek ten gunste van die geoloog Harrison Schmitt. Hy word een van die eerste ruimtevaarders in die ruimtependeltuigprogram toe hy deel was van die span wat vir Ruimtependeltuig Enterprise in 1977. Hy was ook die bevelvoerder van die Ruimtependeltuig Columbia se vlug in 1981. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Joe Engle. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.