Die Dietse Kinderfonds (DKF) het na die Tweede Wêreldoorlog 'n klein groepie Duitse weeskinders na Suid-Afrika gebring. Hulle het as volwassenes 'n beduidende bydrae tot hul nuwe vaderland gelewer. Die DAHA (Deutsch Afrikanischer Hilfsausschuss) en die VNLK (Vrouenoodlenigingskomitee) onder beskerming van die Broederbond het tussen 1945 en 1957 'n kwartmiljoen pond ingesamel om noodlenigingswerk in die na-oorlogse Duitsland te onderneem. Prominente lede van hierdie groep het op 'n voorstel van mev. Nellie Liebenberg die DKF gestig met die doel om 10 000 oorlogswesies na Suid-Afrika te bring. Aan die eenkant was die oogmerk met die skema humanitêr, maar ook om ereskuld te delg vir die Duitse steun tydens en na die Tweede Vryheidsoorlog. 'n Derde, maar dalk in die destydse tydgees die belangrikste, was om die Afrikanervolk te versterk. Van Afrikanerkant was die voorwaardes dat die kinders gesond, Protestant, suiwer Duits en tussen 3 en 8 jaar oud moes wees. Die Afrikaner-nasionaliste was baie opgewonde oor die plan, maar die Smuts-regering was van mening dat die projek probleme kon skep.


Ds. Michiel Smuts (Malmesbury, 25 November 1869 - Bellville, 27 Mei 1938) was 'n predikant in vier gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk van 1903 tot sy aftrede in 1935. Michiel Smuts was 'n seun van die Swartland en het sy eerste onderwys geniet aan die skool van mnr. A.P.W. Immelman op sy geboortedorp. Ná voltooiing van sy opleiding aan die Normaal School, Kaapstad (die onderwyskollege deur die NG Kerk gestig) van 1888 tot 1890, het hy sy onderwysloopbaan begin met 'n aanstelling in die personeel van die Hoër Jongenskool op Wellington, as onderwyser in Hollands. Vir die onderwys, veral in Hollands, sy lieflingsvak, het hy hom sodanig beywer, dat hy lid was van 'n kommissie saam met ds. S.J. du Toit (Paarl) en mnr. M.J. Stucki (Blouvlei), wat in 1892 besluit het tot die afneem van eksamens in Hollands en Suid-Afrikaanse geskiedenis. Dit was die begin van die latere Taalbondeksamens. Mnr. Smuts was vervolgens hoof van die openbare skool op Vanrhynsdorp, en later was hy weer skoolhoof op Prins Albert; maar algaande het die begeerte by hom ál sterker geword om vir predikant te gaan studeer.


Die Raad van Verteënwoordigers van Suid-Afrika (Engels: House of Representatives of South Africa) was 'n 80-sitplek liggaam in die Driekamerparlement van Suid-Afrika vanaf 1984 tot 1994. Dit was gereserveer vir Kleurlinge. Die liggaam is twee keer verkies: in 1984 en 1989. In 1984 is die huis deur die Arbeidersparty oorheers, wat 76 van die 80 setels gewen het. In 1989 verloor die Arbeidersparty ondersteuning, maar behou steeds 'n meerderheid van 69 setels. Ander partye wat verteenwoordig is, sluit in die Demokratiese Hervorming Party, Verenigde Demokratiese Party, Vryheidsparty en 2 onafhanklikes. Die 1989-huis is byna heeltemal deur mans oorheers, met slegs een vrou wat verkies is.


Beyer, Peacock and Company was 'n Engelse spoorlokomotiefvervaardiger met 'n fabriek in Gorton, Manchester. Dit het handel gedryf van 1854 tot 1966 nadat dit deur Charles Beyer en Richard Peacock gestig is. Dit aanvaar beperkte aanspreeklikheid in 1902 en word Beyer, Peacock & Co. Limited. Belangrike ontwerpe was die Garratt geartikuleerde lokomotiewe wat wyd gebruik was in Afrika, veral op die Suid- en Oos-Afrikaanse Spoorweë en Australië en die 4-4-0 tenklokomotiewe wat op die Metropolitan and District Railways in Londen diens gedoen het vanaf 1864 tot elektrifisering in 1905. Hulle het ook 2-4-0 tenklokomotiewe gebou vir 3 voet 6 duim (1067 mm) lyne in Noorweë en die beroemde Manx Peacock-ontwerp vir die 3 vt (914 mm) lyne op die Eiland Man Spoorweg. Die eerste Garrattlokomotief wat gebou is, was 'n TGR K klas vir die Tasmaanse Regeringspoorweë op die westelike Tasmanian North East Dundas Tramway; K1 word nou bewaar op die Walliese Highland Railway saam met die laaste Garratt wat deur Beyer Peacock gebou is, SAR NGG 16 Klas No.143. Vier Nieu-Suid-Wallis Regeringspoorweë AD60 Klas Beyer-Garratt Patent lokomotiewe word bewaar as die kragtigste stoomlokomotiewe in die Suidelike Halfrond tydens hul bekendstelling.


Hierdie artikel handel oor die etniese groep. Vir die taal, sien Oeigoers. Die Oeigoere (Oeigoers: ئۇيغۇر, Уйғур, Uyghur, [ʔʊjˈʁʊː]; Chinees: 维吾尔族, Pinyin: Wéiwúěr zú) is 'n Turkse etniese groep inheems aan Sentraal-Asië. Hulle woon hoofsaaklik in Xinjiang, 'n "outonome" provinsie van die Volksrepubliek China. Hulle is aan ander Turkse volke soos Azerbeidjanners, Kasakke, Kirgisiërs, Oesbeke, Turke en Turkmene verwant. Daar word derhalwe soms na die gebied as Oos-Turkestan, Oos-Turkmenistan of Oeigoeristan verwys. Wêreldwyd leef omtrent 20 miljoen Oeigoere, waarvan tussen 10 en 15 miljoen in Xinjiang. In die Volksrepubliek China behoort die Oeigoere tot een van die 56 amptelik erkende etniese groepe ("nasionaliteite"). Hulle leef veral in die Wes-Chinese outonome gewes van Xinjiang saam met ander verwante etniese groepe soos Kasakke, Oesbeke en Kirgisiërs. Oeigoere is naas Han-Chinese, Zhuang, Hui-Chinese en Mantsjoes die vyfde grootste etniese groep in die Volksrepubliek China. Nes Hui-Chinese is Oeigoere een van die grootste groep Moslems in die Volksrepubliek China.


Resiesrooi (Italiaans: Rosso corsa) is die kleur van 'n vinnige renmotor, ook bekend as Ferrarirooi. Volgens verskeie kleurskemas word resiesrooi as volg voorgestel: Lys van kleure Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Imhotep (ook gespel Immutef, Im-hotep en Ii-em-Hotep, en bekend onder die Hellenistiese naam Imuthes; omstreeks 2650–2600 v.C.) was ’n raadgewer van die Egiptiese farao Djoser, ’n argitek, ingenieur en dokter, asook ’n hoëpriester van die gode Ptah en Ra. Hy was een van baie min gewone burgers wat ná sy dood goddelike status verkry het. Die ligging van sy selfgeboude grafkelder was van die begin af ’n geheim en is steeds onbekend, ondanks talle pogings om dit te soek. Daar word geglo dit is iewers by Saqqara versteek. Een van sy talle prestasies was dat hy die Piramide van Djoser ontwerp het. Hy was ook betrokke by die bou die piramide van sy opvolger, Sechemchet, maar werk aan laasgenoemde is gestaak ná die farao se kort bewind. Imhotep se bestaan word bevestig deur twee inskripsies uit sy leeftyd wat aan die voetstuk van een van Djoser se standbeelde aangebring is en ’n graffito op ’n muur om Sechemchet se onvoltooide trappiramide. Laasgenoemde inskripsie dui daarop dat Imhotep tot ’n paar jaar ná Djoser se dood gelewe het en betrokke was by die bou van sy opvolger, Sechemchet, se piramide.


Aboe Rawasj (Arabies: قرية ابو رواش), ook Abu Rawash of Abu Roach, is 8 km noord van Giza geleë en is een van die begrafnisterreine van Antieke Egipte se farao's. Dit bevat die heel noordelikste piramide, die grootliks verwoeste Piramide van Djedefre, seun en opvolger van Cheops. Aanvanklik is geglo Djedefre se piramide is nooit voltooi nie. Nou glo argeoloë die piramide is nie net voltooi nie, dit was omtrent net so groot soos die Piramide van Menkaoere, en dus sou dit een van die sowat ses grootstes gewees het. Sy ligging naby ’n groot kruispad maak dit ’n maklike bron van klippe. Weens buiting het min oorgebly benewens ’n hoop klippe op ’n natuurlike heuwel wat deel van die piramide se kern gevorm het. ’n Klein aangrensende satelliet-piramide het beter bewaar gebly. ’n Interaktiewe grafika deur Newsweek van Djedefre se piramide Geargiveer 17 Junie 2008 op Wayback Machine Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Aboe Rawasj. Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia


China Southern Airlines is 'n lugredery met sy hoofkwartier in Baiyun-distrik, Guangzhou, Guandong-provinsie, Volksrepubliek China. Dit is die wêreld se sesde grootste lugredery gemeet aan passasiers vervoer en Asië se grootste lugredery in vlootgrootte en passasiers vervoer. Dit is die vierde grootste lugredery in die wêreld in binnelandse passasiersverkeer en die sesde grootste in geskeduleerde plaaslike passasierskilometers gevlieg. Sy belangrikste spille is op Guangzhou Baiyun Internasionale Lughawe en Beijing Capital Internasionale Lughawe. Die lugredery vlieg tans na 193 bestemmings met 'n vloot van meer as 480 vliegtuie. China Southern Airlines is op 1 Julie 1988 gestig as gevolg van die herstrukturering van die Burgerlugvaartadministrasie van China. Sedertdien is dit oorgeneem en het ook saamgesmelt met 'n aantal plaaslike lugrederye, steeds as een van China se "Groot Drie" (naas Air China en China Eastern Airlines). China Southern Airlines is 'n lid van SkyTeam. Die redery se logo is 'n rooi kapok op 'n blou vertikale stertvin. In 2012 het China Southern Airlines 86,5 miljoen plaaslike en internasionale passasiers vervoer met 'n gemiddelde ladingsfaktor van 81%.


Die Jubilee-diamant, oorspronklik bekend as die Reitzdiamant, is 'n kleurlose, kussing-vormige diamant van 245.35 karaat (49.07 gram). Dit is die tiende grootste diamant ter wêreld. Die diamant is aanvanklik na Francis William Reitz, die destydse president van die Oranje-Vrystaat, waar die steen ontdek is, genoem. In 1897 is dit na die huidige naam hernoem om koningin Victoria se 60ste jaar op die troon te gedenk. Die oorspronklike steen, 'n rowwe agtvlakkige klip van 650.80 karaat (130.16 g) is in 1895 by die Jagersfonteinmyn in Suid-Afrika ontdek. 'n Konsortium van diamanthandelaars uit Londen koop dit in 1896 saam met die groter Excelsior-diamant, en stuur dit na Amsterdam waar dit deur M.B. Barends gepoleer is. 'n Veertig karaat (8 g) stuk is verwyder, wat self 'n 13.34 karaat (2.668 g) peervormige steen opgelewer het, en uiteindelik deur Carlos I van Portugal gekoop is. Dorabji Tata koop die diamant in ongeveer 1900 en skenk dit aan sy vrou, Meherbai. Sy het dit tydens openbare funksies en met haar besoeke aan die koninklike howe gedra.


ß (uitgespreek as Eszett [ɛsˈt͜sɛt], ook scharfes S of Scharf-S ("stemlose s") genoem) is 'n letter van die Duitse alfabet en die enigste wat uitsluitlik in die Duitse taal voorkom. Dit het oorspronklik uit die ligatuur of koppelletter tussen die lang ſ ('n variant van die letter s) en 'n grafiese variant van die letter z ontstaan. Die ß is 'n medeklinkerletter waarmee die stemlose s-klank (stemlose alveolare frikatief, in die internasionale fonetiese alfabet: [s]) weergegee word. Tans word die ß uitsluitlik in die Duitse skryftaal gebruik, met uitsondering van Switserland en Liechtenstein waar dit gereeld deur ss vervang word (behalwe in publikasies wat op die hele Duitse taalgebied gemik is). Die Duitssprekende minderhede in België, Denemarke (Noord-Sleeswyk) en Italië (Suid-Tirool) gebruik die „ß“ in hul skryftaal volgens die spelreëls van Duitsland, Oostenryk en Luxemburg. Dieselfde geld vir Duitssprekende Namibiërs. Met die Duitse spellingshervorming van 1996 is die voorheen onreëlmatige spelling van ß en ss by die uitspraak aangepas.


Die Lutetium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Paleogeen (serie/epog Eoseen). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. Die tydperk was van sowat 47,8 tot 41,3 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Ipresium en gevolg deur die Bartonium. Die Lutetium is in 1883 deur Albert de Lapparent genoem na Lutetia, die Latynse naam vir Parys. Die oorspronklike tipeligging is in die omgewing van dié stad; ’n globale stratotipepunt is nog nie vasgestel nie. Die basis van die etage word gedefinieer deur die laaste voorkoms van die Foraminifera-genus Hantkenina en die bokant deur die verdwyning van die nannoplankton Reticulofenestra reticulata. Gradstein et al. (2012) (en) Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; 2012: A Geologic Time Scale 2012, Elsevier, ISBN 0444594256.


Die Gereformeerde kerk Bethulie is 'n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika op die Vrystaatse dorp Bethulie. Ds. J. Beijer van die Gereformeerde kerk Reddersburg, die oudste Gereformeerde gemeente in die Vrystaat, het die gemeente Bethulie in 1864 van sy gemeente afgestig onder die naam Heidelberg, wat later verander is om verwarring met die gelyknamige dorpe in die Kaapkolonie en Transvaal te voorkom. Hy dien Bethulie daarna as konsulent tot die koms van ds. S.D. Venter in 1866. Hy het die gemeente tot 1877 gedien toe hier 'n ongelukkig verdeeldheid ontstaan wat nog jare lank ná die hereniging omstreeks 1889 diep deur albei kante van die skeiding betreur is. Oor die verdeeldheid het ds. Beijer destyds gemeld "dat (ds. Venter) se gemeente vir 'n groot deel van hom afgewyk het omdat sy eerwaarde ooreenkomstig sy eed en roeping nie die valsheid wat deur ander leraars in ons kerk ingevoer is, wou bewillig nie, maar dit teengestaan het". In 1882 is ds. C.J.H. Vorster van Fauresmith hierheen beroep en hy dien die gemeente tot hy in 1894 aangewys is om vir twee en 'n half jaar die geestelike belange van die trekboere in Portugees-Wes-Afrika te gaan behartig.


Die Toyota Corolla (E120) is die negende geslag van die kompakte Toyota Corolla sedanmotor wat deur Toyota vervaardig en bemark wordonder die Corolla-kenteken. In Japan het hierdie reeks in Augustus 2000 die mark betree, maar beduidende uitvoere is egter eers in 2001 en 2002 bereik. Die sedan en stasiewa het eerste aangekom in Augustus 2000, gevolg deur die vyfdeurluikrug in Januarie 2001, en die slegs-Europa driedeurluikrug in 2002. Toyota het die oorspronklike stilering aangevul met 'n hoekige luikrugstilering vanaf 2002. Sedans en stasiewaens het 'n nuwe voorontwerp ontvang in Japan in 2004, hoewel hierdie weergawe nie uitvoermarkte bereik het nie. In ander Asiatiese markte en die Amerikas, het die negende geslag Corolla (sedan en slegs wa) unieke voorste en agterste stileringsbehandeling gekry, met kleiner verbeterings oor die model se produksieloop. Die negende geslag Corolla (NZE120/ZZE120) is aangebied op 'n langer 2600 mm wielbasis. Dit is op 'n verkorte Toyota Vista platform gebou. Deur bemarking as 'n premie kompakte sedan, 'n bekostigbare luikrug, was die 9de generasie Corolla ontwerp as 'n globale motor om verskillende behoeftes van die mark te bevredig.


Die NG gemeente Wepener is die 15de oudste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Vrystaat. Op ’n Ringsvergadering gehou op Fauresmith in April 1870, is op voorstel van die predikant van Smithﬁeld besluit om ’n gemeente te stig op die pas geproklameerde dorp Wepener. Die Ringskommissie aan wie die taak opgedra is het op 30 Julie 1870 op Wepener vergader om uitvoering aan die Ringsbesluit te gee. Die grenslyne van die gemeente is vasgestel en ’n kerkraad, bestaande uit drie ouderlinge en ses diakens, is gekies. Dadelik is daar begin met die bou van ’n kerk, en reeds in 1871 kon die eerste kerkgeboutjie in gebruik geneem word. Ds. Meiring van Edenburg bly konsulent van die gemeente tot in 1874, toe ds. J.W. Louw op 10 Mei van dieselfde jaar as eerste leraar bevestig is. Sy opvolgers was: di. G. R. Keet (georden en bevestig in 1880); ds. Ebbe Dommisse (georden en bevestig in 1902); ds. J.F. Marais (georden en bevestig in 1910); ds. N.J. van der Merwe (georden en bevestig in 1915); ds.


Die Chevrolet Lumina is 'n naam wat gebruik word op baie motors wat onder die Chevrolet merk vervaardig word. Chevrolet het die eerste keer in 1990 die naam op 'n sedan, 'n koepee en 'n minibus gebruik. Die sedan het die Chevrolet Celebrity vervang, die koepee die Monte Carlo, en die minibus was beide 'n plaasvervanger vir die Celebrity-stasiewa en 'n heeltemal nuwe voertuig. Die Lumina-koepee is vervang deur die 1995 Monte Carlo, die Lumina-minibus is vervang deur die 1997 Chevrolet Venture, en die Lumina-sedan is in die VSA en Kanada vervang deur die 2000-Impala; in Meksiko, is dit vervang met die Chevrolet Caprice.


Rochester kan verwys na: Rochester, Victoria Rochester, Alberta Rochester, Kent Rochester, Northumberland Rochester, Illinois Rochester, Indiana Rochester, Iowa Rochester, Kentucky Rochester, Massachusetts Rochester, Michigan Rochester, Minnesota, tweede grootste stad, volgens populasie, met die naam Rochester Rochester, Nevada Rochester, New Hampshire Rochester, New York, die grootste stad, volgens populasie, met die naam Rochester Rochester, Ulster County, New York Rochester, Ohio Rochester, Pennsilvanië Rochester, Texas Rochester, Vermont Rochester, Washington Rochester, Wisconsin


Terre-Belle-Eau is 'n stad in die Franse oorsese gebied en département van Guadeloupe in Klein Antille. Dit is geleë in die suidooste van die Basse-Terre-eiland. Terre-Belle-Eau beslaan 'n oppervlakte van 103,3 km² (39,884 vierkante myl). In 1999 het dit 'n bevolking van 19&mnsp;568 gehad. Die stad lê aan die L'Île de Basse-Terre. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Bromeliaceae, of die bromelias, is ’n familie eensaadlobbige plante met sowat 3 170 spesies wat hoofsaaklik aan die tropiese streke van die Amerikas inheems is. ’n Paar spesies word ook in die Amerikaanse subtropiese klimaatstreke aangetref en een, Pitcairnia feliciana, in tropiese Wes-Afrika. Dit is een van die bodemstandige families in die orde Poales en is uniek omdat dit die enigste familie in die orde is wat nektarkliere en onderstandige vrugbeginsels het. Dit kom voor in die subfamilie Bromelioideae. Die familie bevat beide grond- en lugplante. Een van eersgenoemdes is die pynappel (Ananas comosus). Baie bromelias gaar water en dierereste in ’n struktuur op wat deur hul geutvormige, oorvleuelende blare gevorm word. Ander gaar net water op met blaarstrukture wat trigome genoem word en sommige is selfs woestynvetplante. Die blare het verskillende vorms, van naalddun tot breed en plat, van simmetries tot onreëlmatig, en van stekelrig tot sag. Hulle groei in ’n rosetvorm en is helderkleurig, van maroen en skakerings van groen tot goud. Daar is ook variëteite met rooi, geel, wit en roomkleurige blare. Die bloeias is meer uiteenlopend as in enige ander plantfamilie.


Acanthaceae, of die akantfamilie, is ’n familie blomplante met 250 genera en sowat 2 500 spesies. Die meeste is tropiese of subtropiese kruidgewasse, struike of klimoppe wat in Maleisië, Afrika, Brasilië en Sentraal-Amerika voorkom; sommige is epifiete. Net ’n paar spesies kom in gematigde streke voor. Dit word in feitlik enige habitat aangetref, van woude tot kusstreke. In Suid-Afrika is daar sowat 30 genera en 200 spesies, hoofsaaklik in die somerreënvalstreke. Plante in die familie het eenvoudige, teenoorstaande blare wat getand of gelob is, sonder steunblare. Die blomme is sigomorf (tweesydig simmetries) en vyftallig, met amper vry kelkblare. ’n Kleurryke skutblaar dra gewoonlik elke blom; in sommige spesies is die skutblaar groot en uitspattig. Die vrug, wat tweehokkig is, bevat min sade. Die sade word uitgeskiet wanneer die vrug oopbars. ’n Spesie wat gewild is in gematigde streke, is die wilderabarber (Acanthus mollis), ’n kruidagtige meerjarige plant met groot blare. Die swartoognooi (Thunbergia alata) kom van tropiese Afrika tot in KwaZulu-Natal voor en die sakemansplant (Justicia capensis) in die Oos-Kaap en Griekwaland-Wes.


Die 31ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente en TV-programme van 1973 vereer het, is op 26 Januarie 1974 gehou. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die 33ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente en TV-programme van 1975 vereer het, is op 24 Januarie 1976 gehou. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Volkswagen Caddy is 'n ligte afleweringsvoertuig wat sedert 1980 deur Volkswagen vervaardig word en dwarsoor die wêreld verkoop word. Die Volkswagen Caddy word sedert 1980 in Amerika verkoop en sedert 1982 in Europa. Die volgende voertuie hou verband met die Volkswagen Caddy en is ook vervaardig deur die Volkswagengroep: Typ 14 is afgelei van die Volkswagen Golf Mk1, Typ 9K is afgelei van die Volkswagen Polo Mk3 platform, Typ 2K is afgelei van die Volkswagen Touran platform en het Golf Mk5 voorvering. Die Caddy het ontstaan toe Volkswagen geëksperimenteer het met afgeleides van die Golf, 'n stasiewa ("estate") en 'n bakkie. Volkswagen in Amerika was geïnteresseerd in die bakkie, en het toe die VW Rabbit bakkie vrygestel, en van 1979 tot 1982 in Volkswagen se Westmoreland-monteeraanleg in Pennsilvanië gebou. Dit is in Noord-Amerika bekend as die Volkswagen Rabbit bakkie met afwerkingsvlakke soos LX en Sportruck. Die Caddy is nie eintlik 'n "Caddy" genoem voor 1982, toe dit in Europa vrygestel is, nie. Die VW Rabbit bakkie het destyds meegeding met ander nutskoepees soos die Ford Courier en Subaru BRAT.


Die 66ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente en TV-programme van 2008 vereer het, is op 11 Januarie 2009 gehou. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Treurgrond is 'n Afrikaanse rolprent wat op 29 Mei 2015 vrygestel is met Steve Hofmeyr in die hoofrol en Darrell Roodt as regisseur. Die rolprent het R749 286 in sy openingsnaweek by die loket verdien. Die film handel oor plaasmoorde in Suid-Afrika en hoe hierdie moorde elkeen op die plaas en omgewing raak. Die dramaprent is van Engelse onderskrifte voorsien. Dit het 'n ouderdomsperk van 16(TG) vir taal en geweld. Steve Hofmeyr as Lukas van Staden Erika Wessels as Mellie van Staden Shaleen Surtie-Richards as Katie Boikie Pholo as Daniel Lebona Richard van der Westhuizen as voorsitter Vicky Kente as die regter Jana Strydom as Helena Schoeman Richard Lkunku as Sersant Morena Barbara Marie Immelman as Christa van Staden Andre Frauenstein as Andre van Staden Gaeme Kriega as Edwin Labona Treurgrond vertel die storie van Lukas van Staden (gespeel deur Steve Hofmeyr) wat sy bes doen om sy familie, vriende en plaas te beskerm. Dit wys hoe ineengevleg die lewe van almal in die boeregemeenskap is. Sonder die boere en die gemeenskap, sal daar geen kos geproduseer word nie en sal die land nie kan eet nie.


Life & Times of Michael K is 'n roman deur die Suid-Afrikaanse skrywer J.M. Coetzee geskryf wat die eerste keer in 1983 gepubliseer is. Dit het in dieselfde jaar die Booker-prys vir fiksie gewen. Die roman se intrige het te doen met 'n man genaamd Michael K, wat 'n moeilike tog aanpak vanaf Kaapstad na sy ma se landelike geboorteplek ten midde van 'n fiktiewe apartheid-era burgeroorlog. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Jan Marais Natuurreservaat van 23 ha in die sentrale dorpsgebied van Stellenbosch het 'n opvoedkundige doel en dien ook as 'n ontspanningsplek vir die publiek. In 1915 het Johannes Henoch Marais geld in sy testament aan die munisipaliteit van die dorp nagelaat om 'n veldblompark tot stand te bring. Cluver- en Maraisstrate vorm die skeiding tussen die reservaat en die kampus van die Universiteit van Stellenbosch aan die westekant. Jannaschstraat skei dit aan die oostekant van die Hoërskool Stellenbosch en die Laerskool Stellenbosch. In die reservaat is die enigste oorblywende voorbeeld van natuurlike Bolandgranietfynbos en Swartlandskalierenosterveld. Daar kom meer as 150 plantsoorte, insluitende 'n indrukwekkende versameling proteaceae, in die reservaat voor. Blombeddings is gevestig waar spoorsalie en ander skaduplante ten toon gestel word. Die reservaat bied 'n veilige tuiste aan klein soogdiere, voëls en reptiele in 'n stedelike gebied. Verskeie muis- en skilpadspesies, die vlakhaas, die Kaapse grysbok en die grysmuishond is al waargeneem. Weens sy ligging net oos van groot universiteitskoshuise is die reservaat 'n belangrike ontspanningsgebied. Dit word benut vir draf, fietsry, stap en piekniek op die groot grasperke.


Die sikahert (Cervus nippon), ook bekend as die Japannese hert, is ’n spesie takbokke wat inheems is aan Oos-Asië en na ander dele van die wêreld uitgevoer is. Dit is voorheen aangetref in van Noord-Vietnam tot die Russiese Verre-Ooste, maar kom nie meer in dié streke voor nie, buiten Japan waar dit uiters volop is. Die naam kom van die Japannese naam sjika vir "hert"; dit is in Japan bekend as nihonjika, letterlik "Japannese hert". Die sikahert is een van die min hertsoorte wat nie hul kolle verloor wanneer hulle volwasse raak nie. Die kolle wissel van streek tot streek. Die subspesies op die vasteland se kolle is groter en duideliker as dié in Taiwan en Japan, waar die kolle byna onsigbaar is. Hul kleur wissel van bruin tot swart, en daar is ook wit individue. In die winter raak die pels donkerder en die kolle minder duidelik, en maanhare vorm aan die nek van ramme. Hulle is van mediumgrootte en eet plante. Verskille in groottes kom egter tussen die subspesies voor, asook geslagsdimorfie – die ramme is aansienlik groter as die ooie.


Die muntjak of moentjak is ’n klein hertsoort van die genus Muntiacus. Hulle is die oudste soort takbokke en het vermoedelik 15 miljoen tot 35 miljoen jaar gelede in die Mioseen hul verskyning gemaak. Fossiele is in Frankryk, Duitsland en Pole ontdek. Die genus is deel van die tribus Muntiacini (muntjakherte). Die moderne spesie is inheems aan Suid-Asië en word aangetref in Sri Lanka, Suid-China, Taiwan, Japan, Indië en Indonesië, asook in die laer dele van die Himalaja en in Birma. Omdat hulle in tropiese dele voorkom, het hulle nie ’n seisoenale paartyd nie. Ook in streke waarheen hulle ingevoer is, paar hulle deur die jaar. Ramme het kort gewei (horings) wat weer teruggroei, maar hulle is geneig om hul gebied met hul slagtande te verdedig. Die verlengde tande sit aan die bokake en steek by die mond uit. Muntjaks is van groot belang in evolusiestudies vanweë hul drastiese chromosoom-variasies en die onlangse ontdekking van nuwe spesies. Die Indiese muntjak (M. muntjak) is die soogdier met die laagste bekende chromosoomgetal: die ramme het ’n diploïede getal van 7 en die ooie het net 6 chromosome.


Die Belgiese Grand Prix is 'n motorwedren wat sedert 1925 in België plaasvind. Die wedren het in 1950 deel geword van die Formule Eenwêreldkampioenskap, en sedert 1925 (behalwe in 1971–1984) word dit by die "Circuit de Spa-Francorchamps" in Stavelot, België, gehou. Sedert sy ingebruikneming is Spa-Francorchamps bekend vir sy onvoorspelbare weer. Op 'n stadium in sy geskiedenis het dit elke jaar gereën by die Belgiese Grand Prix vir twintig jaar opeenvolgend. Renjaers bevind hulself soms op 'n skoon, droë deel van die baan, net om op 'n ander deel reën en 'n glibberige oppervlak te ondervind.


Die Río Marañón (Spaans: [ˈri.o maɾaˈɲon]) is die grootste sytak van die Amasonerivier in Suid-Amerika. Dit is saam met die Río Ucayali een van twee bronriviere van die Amasonerivier. Die rivier, met 'n lengte van 1 737 km, is die langste rivier, wat uitsluitlik deur Peru vloei. Die Río Marañón vloei deur hooggebergte, half-woestyn valleie, asook subtropiese en tropiese reënwoud. Die Río Marañón ontstaan deur die saamvloei van die Río Lauricocha en die Río Nupe in die Peruaanse Andes noordoos van Lima. Aansluitend vloei die rivier binne die Andes in noordwestelike rigting parallel tot die kus van die Stille Oseaan. Net suid van die grens tot Ecuador vloei die Río Marañón in oostelike rigting. Naby die ewenaar net wes vanaf die grens tot Brasilië vloei die rivier met die uit suidelike rigting komende Río Ucayali saam en die hoofloop van die Amasonerivier ontstaan, vanaf hier ook Rio Solimões genoem. Die grootste sytakke (stroomaf): Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Río Marañón. (en) Ziesler, R.; Ardizzone, G.D. (1979). "Amazon River System".


Die Rio Tapajós (Portugees: [ˈʁi.u tɐpɐˈʒɔs]) is een van die grootste sytakke van die Amasonerivier in Suid-Amerika. Die rivier, met 'n lengte van 1 930 km, vloei deur die Brasiliaanse deelstate Pará en Amazonas. Die Rio Tapajós ontstaan deur die saamvloei van die Rio Juruena en die Teles Pires in die deelstaat Pará en vloei aansluitend in sy grootste geheel deur die deelstaat Pará. Die rivier vloei in noordoostelike rigting parallel tot die Rio Madeira in die weste deur die Amasone-bekken van Brasilië en vorm die grens tussen die deelstate Pará en Amazonas. Aan sy monding in die Amasonerivier is die Rio Tapajós sowat 12 km breed en dus groter as die Amasonerivier, maar ook vlakker. Die grootste stad, wat aan die rivier geleë is, is Santarém, naby die rivier se monding, gevolg deur Itaituba, sowat 400 km suidwes van die Amasonerivier af. Die grootste sytakke (stroomaf): Río Cururu (regs) Río Leste (regs) Río das Tropas (regs) Río Crepori (regs) Rio Jamanxim (regs) Río Igarapé Açu (regs) Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Rio Tapajós.


Hibriedspesievorming is ’n soort spesievorming waar ’n kruising tussen twee verskillende spesies tot ’n nuwe spesie lei wat reproduktief geïsoleer is van die ouerspesies. Van die 1940's af is geglo reproduktiewe isolasie tussen hibriede en hul ouers is ’n baie moeilike proses en dat hibriedspesies dus uiters skaars is. Nadat DNS-ontleding in die 1990's algemener geraak het, is ontdek hibriedspesievorming is ’n taamlik algemene verskynsel, veral onder plante. ’n Hibried kan unieke eienskappe (fenotipe) hê. Hierdie fenotipe kan in seldsame gevalle beter by die plaaslike omgewing aangepas wees as die ouerspesies en dit word dan deur natuurlike seleksie begunstig. As reproduktiewe isolasie terselfdertyd plaasvind, sal dit lei tot ’n aparte spesie. Die isolasie kan geneties, ekologies of vanweë ’n kombinasie van faktore wees. As reproduktiewe isolasie nie plaasvind nie, kan die hibridiese bevolking terugteel en eindelik met een of albei ouerspesies vermeng raak. Dit sal lei tot vreemde gene in die ouerbevolking, ’n situasie wat introgressie genoem word. Introgressie is ’n bron van genetiese variasie en kan self spesievorming aanhelp.


Die Ford Laser is 'n kompakte motor wat deur Ford in Asië, Oseanië, en dele van Suid-Amerika en Afrika verkoop is. Dit was oor die algemeen as 'n sedan of luikrug, asook in omskepbare, wa en bakkieweergawes in verskillende markte beskikbaar. Die Ford Laser is 'n hersiene weergawe van die Familia/323 modelle wat deur Mazda in Japan vervaardig is vanaf 1980. Ford het 'n belang van 25% in Mazda verkry in 1979. In Australië, Nieu-Seeland en Europa waar Ford as 'n "plaaslike merk" beskou is, het die Laser sy Mazda-tweeling uitoorlê, maar in naburige Asiatiese lande, soos Singapoer, Maleisië en Hongkong, sowel as Japan self, was die teenoorgestelde waar. Met die saamvoeging van hulpbronne met Mazda is Ford toegelaat om 'n vastrapplek in die streek te handhaaf. Dit was ook die geval in Suid-Amerika, Afrika en die Karibiese Eilande, waar die Laser ook verkoop is, en in baie gevalle plaaslik gemonteer is. Die Ford Meteor wat in 1981 bekendgestel is, is die naam wat aan die sedanweergawe van die Laser gegee is.


Die Ford Flex is 'n volgrootte oorkruis SNV wat sedert die 2009 modeljaar deur die Ford Motormaatskappy vervaardig word. Dit word beskou as die plaasvervanger vir die Ford Freestar, en is nie bemark as 'n minibus nie want dit het konvensionele klapdeure; en ook as die plaasvervanger vir die Ford Taurus X (Freestyle). Die Flex word langs die Ford Edge en Lincoln MKX mediumgrootte SNVs by die monteeraanleg in Oakville, Ontario geproduseer, waar die eerste Flex van die lyn af geloop het in Junie 2008. Die Flex word slegs in die VSA, Kanada en die Midde-Ooste verkoop. Die Ford Flex deel 'n platform met die 2011-hede Ford Explorer en die Lincoln MKT; dit was een van die eerste Fordvoertuie wat sonder 'n Mercury-eweknie ontwerp is. "argiefkopie". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Desember 2010. Besoek op 2 April 2015. "New Ford Flex rolls off line at Oakville Assembly". Media.Ford.com (in Engels). 3 Junie 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Julie 2013. Besoek op 10 Oktober 2009.


’n Uitloper in ’n oorlog is ’n strook wat in die vyand se gebied uitloop. Dit word aan drie kante deur die vyand omring en dit maak die troepe in die uitloper kwesbaar. ’n Diep uitloper staan die gevaar om by die basis afgesny te word en so ’n nes te vorm. Voorbeelde: In die Tweede Wêreldoorlog het die Sowjetunie ’n groot uitloper van 150 km breed in Koersk beset waar die Slag van Koersk, die grootste tenkgeveg in die geskiedenis en ’n beslissende slag aan die oosfront, plaasgevind het. Ook in die Tweede Wêreldoorlog het die Duitse weermag in Desember 1944 ’n verrassingsaanval teen die Gealllieerdes geloods in die Ardennes (hoofsaaklik in België en Luxemburg). Dit het vir weke ’n groot uitloper tot gevolg gehad. In mobiele oorlogvoering soos die Duitse Blitzkrieg, word uitlopers maklik in ’n nes omskep wat deur die vyand uitgewis kan word. Voorbeelde: Met Operasie Barbarossa tydens die Tweede Wêreldoorlog is feitlik die hele Sowjet-wesfront deur die Duitsers omsingel en vernietig in die Slag van Białystok-Minsk.


Die Steve Biko Akademiese Hospitaal is 'n hospitaal in Pretoria, Suid-Afrika. Die hospitaal het vroeër as die Pretoria Akademiese Hospitaal, en voor 1994 as die H.F. Verwoerd-hospitaal bekend gestaan. Die hospitaal word suiwer as tersiêre opleidingsinstelling vir gesondheidsorg gebruik. Dit is die belangrikste akademiese hospitaal van die Universiteit van Pretoria, saam met Kalafong Hospitaal in Atteridgeville aan die westekant van die middestad. Die hospitaal het 832 beddens. Die eerste instelling vir gesondheidsorg in Pretoria was naby die militêre kaserne in Potgieterstraat geleë. Op 21 Junie 1890 het president Paul Kruger die hoeksteen van die nuwe 130-bed Volkshospitaal gelê. Ten spyte van talle uitbreidings, wat onder andere deur die griepepidemie van 1918 genoodsaak is, was die hospitaal nie voldoende vir die stad se bevolking nie. Op 22 April 1927 is die hoeksteen vir die bestaande hospitaal, die Pretoria Algemene Hospitaal, gelê. Die hospitaal se naam is 1967 na die H.F. Verwoerd-hospitaal hernoem. In 1997 verander dit na die Pretoria Akademiese Hospitaal en uiteindelik in 2008 na die Steve Biko Akademiese Hospitaal.


Rudolf Johannes van Niekerk (gebore 22 Februarie 1929) is ’n voormalige direkteur van Landbou-inligting in die Departement van Landbou en ’n Afrikaanse skrywer, digter en dramaturg, wat as deelnemer aan die Sestiger-beweging vernuwing in die Afrikaanse prosa bring. Van Niekerk is op 22 Februarie 1929 in Edenburg gebore. Sy ma, Bettie, is skaars ’n maand na sy geboorte oorlede en sy pa, die kleremaker Rudolf Johannes, trou weer later. Sy halfsuster wat uit hierdie huwelik gebore is, Maria, is op tweejarige ouderdom oorlede. Hy matrikuleer in 1946 aan die Hoërskool Edenburg. In 1949 behaal hy ’n B.A.-graad aan die Universiteitskollege van die Oranje-Vrystaat en later ’n honneursgraad in Wysbegeerte aan Unisa. In die jare 1950 tot 1956 is hy omroeper en regisseur by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie in Johannesburg en Kaapstad, terwyl hy deeltyds verder studeer. In 1954 behaal hy die B.A. Honneurs-graad in Wysbegeerte met lof aan die Universiteit van Suid-Afrika. Met die stigting van die Departement van Landbou se radiodiens Landbouradio in 1957 word hy radiobeampte en later hoof van hierdie departement se radiodiens.


Die naam Keynes is 'n verengelsing van die Normandiese pleknaam Cahagnes, soms as Kahaignes in die Middeleeue gespel. Die betekenis is onduidelik. Keynes kan na die volgende verwys: Milton Keynes, 'n dorp in Buckinghamshire, Engeland John Maynard Keynes (1883–1946), 'n Britse ekonoom


Pasteurisasie is 'n metode om melk, voedsel ook, tot 72° C te verhit vir 15 sekondes en dan dadelik weer afgekoel word om Mikro-organismes te vernietig wat siektes oordra. Die proses is na Louis Pasteur vernoem wat dit uitgevind het. Louis Pasteur het as negejarige beleef hoe die inwoners in sy dorpie in die suide van Frankryk deur 'n dol hond hondsdolheid aangeval word. Hy het hom as jong man bekwaam as 'n mikrobioloog. Hy het met sy eksperimente waardevolle werk gedoen op virusse sowel as bakterieë. Sy eerste probeerslag was op wyn wat hy gekook het en toe verseël het om te bewys dat die bakterieë wat dit laat gis, vanuit die omringende omgewing gekom het. Dokter in die huis, Dr Jan van Elfen, 1993 ISBN 0 624 03234 5 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Siri Hustvedt (* 19 Februarie 1955– ) is 'n Amerikaanse romanskrywer, digteres en essayiste. Onder haar gepubliseerde werk tel een boek van gedigte, vyf romans, twee boeke essays, en verskeie nie-fiksiewerke. Haar werk is vertaal in meer as dertig tale. Hustvedt het 'n doktorsgraad by Columbia Universiteit in New York behaal wat handel oor Charles Dickens se roman Our Mutual Friend. In haar se PhD is die vormende invloede wat ander skrywers soos Søren Kierkegaard, Emile Benveniste, Roman Jakobson, Mikhail Bakhtin, Sigmund Freud, Jacques Lacan, Mary Douglas, Paul Ricoeur, en Julia Kristeva op haar gehad het ook alreeds sigbaar. Psigoanalise, neurofisiologie, epilepsie, identiteit en estetika (van veral beeldende kuns) is belangrike temas wat in haar werk voorkom. Hustvedt is getroud met die romanskrywer Paul Auster en woon saam in Brooklyn, New York. Hulle dogter, Sophie Auster, is 'n sangeres en aktrise.


Die Bahreinse Grand Prix (Arabies: جائزة البحرين الكبرى) is 'n jaarlikse Formule Eenkampioenskapswedren in Bahrein geborg deur Gulf Air. Die eerste wedren het by die Bahrein Internasionale Renbaan plaasgevind op 4 April 2004. Dit het geskiedenis gemaak as die eerste Formule Een Grand Prix wat in die Midde-Ooste gehou is, en het 'n toekenning vir die "Besgeorganiseerde Grand Prix" van FIA ontvang. Die Bahreinse Grand Prix was gewoonlik die derde wedren op die jaarlikse Formule Een-kalender. Maar in die 2006-seisoen het Bahrein plekke geruil met die tradisionele eerste wedren van die seisoen, die Australiese Grand Prix, wat teruggeskuif is om 'n botsing met die Statebondspele te vermy. In 2010 het Bahrein weer die openingswedren van die seisoen gehou en die motors het die volle 6.299 km (3.914 myl) "Endurance Circuit" gejaag om F1 se diamandjubileum te vier.


Sir Henry Ernest Gascoigne Bulwer (11 Desember 1836 – 30 September 1914) was 'n Goewerneur van Natal. Hy is Engeland gebore en 'n familielid van die romanskrywer Edward Bulwer-Lytton. Na sy studies aan die Universiteit van Cambridge tree hy toe tot die diplomatieke diens. In 1871 word hy aangestel as Goewerneur van Labuan in Borneo en in 1875 as Goewerneur van Natal. Hy het ook 'n bykomende titel gehad: Spesiale Kommissaris vir Zoeloesake. Tydens sy dienstermyn moes hy moeilike sake soos die eerste Britse besetting van Transvaal, die Anglo-Zoeloe-oorlog en die Majubaveldtog hanteer. Die dorp Bulwer in KwaZulu-Natal is na hom vernoem. Ensiklopedie van Suidelike Afrika. 1967. Eric Rosenthal Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die vlag van die NAVO bestaan uit ’n donkerblou (Pantoon 280) veld belas met ’n wit kompasroos-embleem waaruit vier wit lyne uitstraal. Die vlag is op 14 Oktober 1953, drie jare ná stigting van die NAVO, aanvaar en word sedertdien as die organisasie se vlag gebruik. Die blou kleur simboliseer die Atlantiese Oseaan, terwyl die sirkel vir eenheid staan. Die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie is op 4 April 1949 gestig, nadat twaalf lande die Noord-Atlantiese Verdrag onderteken het, om die vermeende bedreiging deur die Sowjetunie teen te staan. Dit het byna drie jaar geneem voordat die NAVO begin soek na ’n embleem, ’n taak wat hanteer is deur die nuutgestigte Inligtingsbeleid Werkingsgroep. Na verskeie besprekings is die gevolgtrekking gekom dat ’n vlag vir die organisasie met sy embleem nodig was en dat dit deur die Noord-Atlantiese Raad sou aanbeveel word. Die raad het bepaal dat die ontwerp "eenvoudig en treffend" sal wees, bykomend tot die klem op die "vreedsame doeleindes" van die verdrag; verskeie voorstelle is verwerp. ’n Embleem van NAVO is uiteindelik op 14 Oktober 1953 aanvaar.


Die Seat Ibiza is 'n superminimotor vervaardig deur die Spaanse motorvervaardiger SEAT sedert 1984. Die Ibiza is vernoem na die Spaanse eiland Ibiza, en die gebruik daarvan in die superminimotorreeks is die tweede benaming van modelle na Spaanse stede, ná die Seat Ronda. Dit is vrygestel by die 1984 Parys Motorskou as die eerste motor wat ontwikkel is deur SEAT as 'n onafhanklike maatskappy, alhoewel dit ontwerp is deur Seat in samewerking met bekende maatskappye soos Italdesign, Karmann en Porsche. Vanaf die tweede generasie weergawe af, was SEAT deel van die Duitse motorsaak Volkswagengroep en alle verdere Ibiza geslagte, asook die res van die SEAT model reeks, is gebou op Volkswagengroep platforms, onderdele en tegnologie. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Peugeot 508 is 'n groot gesinsmotor, in 2010 vrygestel deur die Franse motorvervaardiger Peugeot, en in Maart 2011 opgevolg met die 508 SW, 'n stasiewa. Dit vervang die Peugeot 407, sowel as die groter Peugeot 607. Dit deel sy platform en meeste enjinopsies met die tweedegeslag Citroën C5: die twee voertuie word tewens langs mekaar gebou by die maatskappy se Rennes-aanleg, en in Wuhan, China vir verkope in China. "PSA Annual Report 2012" (PDF). Car manufacturers. PSA. Besoek op 12 April 2013.[dooie skakel] Peugeot 508 Camouflage intégral L'Automobile Magazine 21/09/2009


Die nasionale vlag van Nepal is op 16 Desember 1962 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n kombinasie van twee rooi vaantjies met ’n blou fraiing en ’n wit son en sekelmaan in die wimpels. Die karmosynrooi is die kleur van die rododendron, die nasionale blom van Nepal en stel die heldhaftige gees van die Nepalese voor. Rooi is ook die teken van oorwinning in oorlog. Die blou fraiing stel vrede en harmonie voor. Die twee driehoeke stel die Himalaja voor en kan ook verteenwoordigend wees van die twee grootste geloofsgroepe in Nepal, die Hindoeïsme en Boeddhisme. Die vlag is aanvaar nadat Prithvi Narayan Shah al die klein vorstedomme van Nepal verenig het. In die moderne tyd is die konsep van ’n vlag na ’n ander betekenis herlei. Sedert die tyd van Ramayana en Mahabharata is die driehoekige rooi vlag ’n Hindoeteken van oorwinning. Die uitbeelding van hemelliggame stel duursaamheid voor in die hoop dat Nepal so lank soos die son en maan sal bestaan. Die maan stel voor dat die Nepalese rusgewend en kalm is terwyl die son felle vasberadenheid voorstel.


Die Flapneus-rog (Rhinoptera javanica) kom voor aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by KwaZulu-Natal. In Engels staan die rog bekend as die Flapnose ray. Alfabetiese lys van visse Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name Lys van varswater visfamilies Lys van visfamilies Coastal Fishes of Southern Africa. Phil & Elaine Heemstra. 2004. ISBN 1-920033-01-7 http://www.fishbase.org/summary/Rhinoptera-javanica.html Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Aerospatiale SA 330 Puma is 'n vierlem, tweemotorige mediumvervoer/nutshelikopter. Die Puma is oorspronklik vervaardig deur Sud Aviation van Frankryk, en later deur Aerospatiale. Die Puma is ook onder lisensie in Roemenië gebou as die IAR 330. Ongelisensieerde vervaardiging van 'n gevorderde afgeleide, die Atlas Oryx, is ook deur Suid-Afrika onderneem. Die Puma was 'n kommersiële sukses en is vinnig ontwikkel tot meer gevorderde modelle soos die AS332 Super Puma en AS532 Cougar, vervaardig deur Eurocopter sedert die vroeë 1990's; op hierdie wyse het afstammelinge van die Puma in produksie gebly tot in die 21ste eeu. Die Puma het deelgeneem aan 'n reeks konflikte tussen 'n hele aantal verskillende operateurs; beduidende gebruike was in die Golfoorlog, die Suid-Afrikaanse Grensoorlog, die Portugese koloniale oorlog, die Slawiese oorloë, die oorlog in Irak, en die Falkland-oorlog. Dit is ook in populêre gebruik op siviele gebied en word bedryf deur 'n aantal burgerlike operateurs.


'n Elektriese lokomotief is 'n lokomotief aangedryf deur elektrisiteit van oorhoofse kragdrade, 'n derde spoor of 'n aanboordenergiestoor soos 'n battery of brandstofsel. Elektriese lokomotiewe wat 'n alternatiewe primêre aanboordkragbron gebruik, soos 'n dieselenjin of gasturbine, word beskou as diesel-elektriese lokomotiewe of gasturbine-elektriese lokomotiewe, omdat die elektriese generator/motor kombinasie slegs dien as 'n kragoordragstelsel op die aste. Voordele van die gebruik van elektrisiteit vir treine is die uitskakeling van die rook van stoomtreine, en die hoë doeltreffendheid van elektriese motors, maar die koste van elektrifisering beteken dat net swaargebruikte lyne gewoonlik geëlektrifiseer sal word. By wisselstroomstelsels word die spanning met 'n transformator tot 'n hanteerbare waarde verminder. Daar is lokomotiewe wat geskik is vir twee of meer stroomstelsels (dubbelspanningslokomotiewe). Om die spoed van die trein te beheer en om skade aan die motore te voorkom, is lokomotiewe deesdae toegerus met traksie-elektronika. Tot ongeveer 1980 is kragbeheer in gelykstroom-lokomotiewe met serieweerstande bereik, wat meer as die helfte van die elektriese energie in hitte omskakel as die reguleerder nie in die eindposisie (vol-oop) was nie.


Die Blackburn Buccaneer was 'n vliegdekskipgebaseerde aanvalsvliegtuig wat in die 1950's ontwerp is, in staat om 'n atoombom onder die radardekking te vervoer. Dit was 'n Britse lae-vlak subsoniese aanvalsvliegtuig wat in die Britse Vloot (Royal Navy) en later die Britse Lugmag (Royal Air Force) gedien het, tot sy uitdiensstelling in 1994. Dit is ontwerp en aanvanklik deur Blackburn Aircraft op Brough gebou, maar het later bekend gestaan as die Hawker Siddeley Buccaneer toe Blackburn 'n deel van die Hawker Siddeleygroep geword het. Die Britse Vloot het oorspronklik die Buccaneer as 'n vlootaanvalsvliegtuig verkry, wat in staat was om vanaf hul vliegdekskepe te opereer. Die bekendstelling van hierdie tipe tuig in 1962 het vooruitgang wat deur die Sowjetvloot gemaak is, uitgebalanseer. Die Buccaneer was in staat tot die lewering van kernwapens asook konvensionele ammunisie vir teenskeepse oorlogvoering, en was tipies aktief in die Noord-Seegebied. Vroeg tydens die eerste produksievliegtuie se gebruik, het 'n reeks rampe plaasgevind weens onvoldoende enjinkrag, dus is die Buccaneer S.2 daarna met die kragtiger Rolls Royce Speyenjins toegerus.


Die Lockheed Martin F-22 Raptor is 'n enkelsitplek, tweeling-enjin, taktiese vegvliegtuig met 'n hoë verrassingselement ("stealth") ontwikkel vir die Amerikaanse Lugmag (USAF). Na aanleiding van die USAF se Gevorderde taktiese vegvliegtuigprogram, is die vliegtuig hoofsaaklik ontwerp as 'n lugsuperioriteitsvegter, maar het bykomende vermoëns insluitende grondaanval, elektroniese oorlogvoering, en seinintelligensierolle. Lockheed Martin is die hoofkontrakteur en is verantwoordelik vir die meeste van die lugraam, wapenstelsels, en finale montering van die F-22, terwyl programvennoot Boeing die vlerke, agterromp, avionikaïntegrasie, en opleidingstelsels verskaf. Die vliegtuig is amptelik in diens gestel in Desember 2005 as die F-22A. Ten spyte van uitgerekte ontwikkeling, sowel as operasionele kwessies, het die USAF die F-22 oorweeg as 'n belangrike komponent van sy taktiese lugslaankrag, en beweer dat die vliegtuig ongeëwenaard is deur enige bekende of geprojekteerde vegter. Die Raptor se kombinasie van sy verrassingselement ("stealth"), aerodinamiese prestasie, en situasiebewustheid gee die vliegtuig ongekende lug-tot-lug vermoëns. Hooflugmaarskalk Angus Houston, voormalige hoof van die Australiese Weermag, het in 2004 beweer dat "die F-22 die mees uitstaande vegvliegtuig ooit gebou sal wees."


Die G6 selfaangedrewe kanon is 'n Suid-Afrikaanse artilleriestuk, ontwikkel vanuit die G5-kanon. Dit is een van die kragtigste self-aangedrewe kanonne op 'n wielonderstel. Bykomend tot die logistieke mobiliteit van 'n wielonderstel, is die G6 beskerm teen vyandige batteryvuur en in staat om homself te verdedig in 'n onversekerde gebied. Die onderstel is mynbestand. Die G6 word in Suid-Afrika deur die Land Systems-afdeling van Denel vervaardig. Produksie het in 1987 begin. "Weapon systems: Artillery - GV6". Suid-Afrikaanse Leër. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 November 2017. Besoek op 4 Januarie 2010. Greeff, I.B. (Junie 1992). "South Africa's Modern Long Tom". Military History Journal. The South African Military History Society. 9 (1). ISSN 0026-4016. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Denel G6-kanon.


In die wetenskap is ’n natuurkundige konstante ’n fisiese grootheid waarvan die waarde nooit verander nie, byvoorbeeld ligsnelheid in ’n vakuum. Dit verskil van ander fisiese groothede soos temperatuur, druk en elektriese veldsterkte, wat in tyd en plek kan verskil. Met die hersieining van die SI-stelsel, is vyf van hierdie konstante vasgestel. Vanuit hul waarde is vyf van die maateenhede van SI-stelsel gedefinieëer. Gedurende die negentiende en twintigste eeu is verskillende natuurkundige konstante gemeet en gekatalogiseer. Wetenskaplikes wat die golflengte van liggolwe bestudeer het, besef het dat die definisies van die meter vir hul doeleindes onvoldoende was, dus het hulle die ångström-eenheid (wat nominaal 10-10 meter was) bekendgestel het. In 1960 is die meter sodanig deur die Algemene Konferensie vir Mate en Gewigte (GCPM) herdefinieer dat die ångström presies 10-10 meter was en in 1983 het die CGPM die meter weer herdefineer deur die meter te definieer as die afstand waarvoor die snelheid van die lig presies 299 792 458 ms−1 was.


Die Slag van Mars-la-Tour het op 16 Augustus 1870 gedurende die Frans-Duitse Oorlog naby die dorpie Mars-la-Tour in die noordooste van Frankryk plaasgevind. Twee Duitse troepe het teen die volledige Franse Rynleër te staan gekom. Die Duitsers wen teen alle verwagtinge die slag en die Franse moes na die vesting van Metz terugval. Generaal Von Alvensleven is deur die Franse artillerie geteister. Daarbenewens was hy bang dat die Franse kavallerie sy wankelrige linkerflank sou aanval. Von Alvensleben het 'n boodskap aan die bevelvoerder van die 12de kavalleriebrigade, generaal-majoor Friedrich Wilhelm von Bredow gestuur om die Franse artillerie onder generaal Canrobert aan te val. Von Bredow gebruik die terrein en kruitdampe om sy aanval tot die laaste oomblik te versteek. Die aanval het paniek onder die Franse soldate veroorsaak en die Franse artillerie is geneutraliseer. Die voorval sou later as "Von Bredow se doodsrit" bekend word. Die veldslag was 'n klinkende oorwinning vir die Duitsers, wat verreweg in die minderheid was. Die Franse val terug, waarna die beleg van Metz begin. Von Bredow se doodsrit het 'n belangrike uitwerking op toekomstige oorlogvoering gehad.


Die Oog van Horus is ’n Antieke Egiptiese simbool van beskerming, koninklike mag en goeie gesondheid. Die oog word verpersoonlik deur die godin Wadjet. Dit word soms gelykgestel aan die Oog van Ra, maar in ander gevalle is dit 'n heel ander konsep. Wadjet was een van die vroeë godinne wat ná die vereniging van Bo- en Benede-Egipte saam met Nechbet die twee beskermgodinne van Egipte geword het. Horus was die Antieke Egiptiese god van die hemele wat gewoonlik as ’n valk uitgebeeld is. Sy regteroog is verbind met die songod, Ra. In een mite veg Set en Horus om die troon ná Osiris se dood en ruk Set Horus se linkeroog uit. Die grootste deel van die oog is herstel deur óf Hathor óf Thoth. Nadat Horus se oog herstel het, het hy dit aan sy pa, Osiris, aangebied in die hoop om hom weer lewend te maak. Daarom was die oog dikwels die simbool van opoffering, heling, restourasie en beskerming. Wörterbuch der ägyptischen Sprache 1, 268.13 Pinch, Geraldine (2004). Egyptian Mythology: A Guide to the Gods, Goddesses, and Traditions of Ancient Egypt.


Monica Lewinsky (gebore op 23 Julie 1973 in San Francisco) is 'n Amerikaner van Joodse afkoms. Sy is 'n voormalige amptenaar van die Withuis. Sy het opslae gemaak met haar erkenning dat sy 'n onbehoorlike verhouding met die destydse Amerikaanse president, Bill Clinton gehad het terwyl sy in 1995 en 1996 by die Withuis gewerk het. Die verhouding en nasleep daarvan staan as die Lewinsky-skandaal bekend. President Clinton het aanvanklik die bewerings onder eed ontken. Toe meer besonderhede oor die verhouding begin uitlek, het lede van die Republikeinse Party 'n afsettingsprosedure (impeachment) teen hom begin omdat hy onder eed gelieg het. Die afsetting is egter nie deur die Senaat aanvaar nie en Clinton kon sy termyn voltooi. As gevolg van die skandaal het Lewinsky wêreldwyd beroemdheid verwerf. Sy het daarna by 'n verskeidenheid ondernemings betrokke geraak, onder andere die ontwerp van 'n reeks handsakke onder haar naam, advertensiewerk vir 'n dieetplan en werk as 'n TV-persoonlikheid. Daarna is sy na Londen om vir 'n meestersgraad in sielkunde te studeer. Teenwoordig is sy ook 'n anti-bullebakaktivis. Baker, Peter;


Stefka Kostadinova van Bulgarye is etlike jare reeds die wêreldrekordhouer in hoogspring vir vroue. Sy het dit op 30 Augustus 1987 in Rome opgestel met 'n sprong van 2,09 meter. Gedurende haar internasionale loopbaan het sy vele kere die hoogste louere ingeoes, waaronder goud tydens die 1996 Olimpiese Spele in Atlanta. Gedurende die 1997-seisoen moes sy haar egter onttrek weens 'n kuitbesering aan die linkerbeen, wat haar na twee operasies gedwing het om uit te tree. Op 11 November 2005 is sy tot president van die Bulgaarse Olimpiese Komitee verkies, met 42 stemme teenoor die 38 van Svetlana Otsetova. 1985: Wêreldkampioenskap vir binnenshuise atletiek – 1,97 m 1985: Wêreldbeker – 2,00 m 1985: IAAF Grand Prix – 2,00 m 1985: Europese beker – 2,06 m 1985: Europese kampioenskap – 1,97 m 1985: Memorial Van Damme – 2,04 m 1986: Welwillendheidspele – 2,03 m 1987: Europese beker – 2,00 m 1987: Wêreldkampioenskap vir binnenshuise atletiek – 2,05 m 1987: Wêreldkampioenskap – 2,09 m 1987: IAAF Grand Prix – 1,99 m 1987: Europese kampioenskap – 1,97 m 1988: Olimpiese Spele – 2,01 m 1988: Europese kampioenskap – 2,04 m 1989: Wêreldkampioenskap vir binnenshuise atletiek – 2,02 m 1991: IAAF Grand Prix – 2,00 m 1991: (6de plek) Atletiek Wêreldkampioenskap – 1,93 m 1992: Europese kampioenskap – 2,02 m 1992: (4de plek) Olimpiese Spele – 1,94 m 1993: Wêreldkampioenskap vir binnenshuise atletiek – 2,02 m 1993: IAAF Grand Prix – 1,98 m 1994: Europese kampioenskap – 1,98 m 1995: Wêreldkampioenskap – 2,01 m 1996: Olimpiese Spele – 2,05 m 1996: Europese beker – 1,94 m 1997: Wêreldkampioenskap vir binnenshuise atletiek – 2,02 m "Stefka Kostadinova se IAAF-profiel".


Commedia dell'arte, oftewel commedia dell'arte all'improvviso (komedie van die kuns van improvisasie), is 'n vorm van improvisatoriese straatteater wat in Italië ontstaan het. Dit word gekenmerk deur gemaskerde argetipes wat die spot dryf met algemene sosiale figure. Daar verskyn gevolglik karakters soos onverstandige ou mans, agterbakse bediendes, en militêre offisiere wat oorloop van bedrieglike bravade. Dit was veral populêr vanaf die 16de tot 18de eeue. Dié teatergroepe begin gewild raak vanaf 1550 in Italië. Die eerste verwysing na Commedia dell’arte is in 1568 en voor die einde van die eeu speel hierdie toneelgroepe oral in Europa, en veral in Frankryk om mense te vermaak. Ná 200 jaar begin die gewildheid van hierdie tipe teater afneem en het in 1800 byna heeltemal verdwyn. Die mees uitstaande kenmerk van hierdie toneelstyl is die karikatuuragtige karakters. Daar is altyd 'n tipiese karakters soos die soldaat, verliefde man, verliefde meisie, ou suinige oom en 'n harlekyn of twee teenwoordig in hierdie stories. 'n Paar van die karakters se name is Harlekijn of Arlecchino, Capitano, Scharamouche, Il Dottore, Isabella, Brighella, Colombia, Pantalone, Pulcinella, en Tartaglia.


Trafalgar is 'n klein kusdorp in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorp lê in die Ray Nkonyeni Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Ugu-distriksmunisipaliteit ressorteer. In 2011 het hier 400 mense gebly. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Subplek Trafalgar". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Castle-Redery is in 1872 deur sir Donald Currie gestig as 'n stoomboot-redery. Die naam is in 1986 amptelik aanvaar toe die poskontrak tussen die Castle- en Union-Redery verdeel is. In 1900 het die twee rederye saamgesmelt om die Union-Castle-Redery te vorm. Op daardie stadium het Castle-redery oor 20 skepe beskik met 'n tonnemaat van 108,886 ton. Sir Donald Currie 'n Stoomboot van die Castle-Redery Ensiklopedie van Suidelike Afrika, Eric Rosenthal, 1967.


Kaatsspel is 'n opelugspel wat tans nog in Nederland, Baskeland, Frankryk en België gespeel word. Tydens die spel word 'n balletjie tussen twee mededingende partye op 'n baan met die blote of bedekte plathand heen en weer gedryf. Om te kaats (werkwoord) is om die kaatsspel te speel. Die kaatser is die persoon wat die bal speel. Dit word op 'n kaatsbaan of kaatsveld beoefen (meestal van gras), waarop die kaatsbal heen en weer geslaan word. Kaatsspel is nie-amptelik by die Olimpiese Somerspele 1928 in Amsterdam gedemonstreer. Daar word geglo dat dit een van die oudste balsporte ter wêreld is wat vandag nog beoefen word. Die telling is soortgelyk aan tennis. Die eerste span wat ses potte wen, wen die wedstryd. Soos in die HAT gedefinieer Koninklike Nederlandse Kaatsbond Amptelike webtuiste van die PC Kaatshistorie.nl – Historiese foto's van kaats in Friesland Fryslân Keatst – Webtuiste vir lede- en federasiekaatsers Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Hipogeum van Ħal-Saflieni is ’n ondergrondse struktuur wat dateer uit die Saflieni-fase (3300-3000 v.C.) van die Maltese voorgeskiedenis en is geleë in Paola, Malta. Dit staan dikwels ook bekend as die Hipogeum (Maltees: Ipoġew), wat letterlik "ondergronds" in Grieks beteken. Die Hipogeum was vermoedelik oorspronklik ’n heilige toevlugsoord, maar het in prehistoriese tye ’n nekropolis geword waar die stoflike oorskot van meer as 7 000 mense gevind is. Dit is sover bekend die enigste prehistoriese ondergrondse tempel in die wêreld. Die eerste vlak is slegs tien meter onder die oppervlak en is baie soortgelyk aan graftombes wat in Xemxija, naby wat as St. Paul's Bay bekendstaan, gevind is. Sommige kamers is natuurlike grotte wat mettertyd kunsmatig vergroot is. Die tweede vlak is geopen toe die oorspronklike bouers vermoedelik gemeen het dat die eerste vlak nie meer voldoende is nie. Hierdie vlak bevat verskeie oënskynlik belangrike kamers: Hoofvertrek: Hierdie vertrek is ongeveer sirkelvormig en is uit rots gekap. ’n Aantal trilitoningange kom voor waarvan sommige na niks en ander na verdere vertrekke lei.


Die Juan en Oscar Gálvez-renbaan (Spaans: Autódromo Juan y Oscar Gálvez) is 'n motorrenbaan in Buenos Aires, Argentinië wat in 1952 onder president Juan Perón gebou is. Dit het aanvanklik as die Autódromo 17 de Octubre bekend gestaan tot en met die Perón-bewind se omverwerping. Die baan met 'n toeskouerkapasiteit van 45 000 het die Argentynse Grand Prix reeds 20 keer tussen 1953 en 1998 gehuisves.


Die YMCA is 'n afkorting vir die Young Men's Christian Association. Die assosiasie is op 6 Junie 1844 deur George Williams in Londen gestig en het ten doel om werk en ontspannings geriewe van mense te verbeter. Die YMCA se hoofkwartier is tans in Genève, Switserland. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie YMCA. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Enlil (wigskrif: 𒀭𒂗𒆤 DENLÍL: EN = heer, LÍL = wind; "god van storms") is die god van die wind, asem, hoogte en afstand, en een van die hoofgode in die Sumeriese en later die Akkadiese, Babiloniese, Hetitiese, Kanaänitiese en ander Mesopotamiese mitologieë. In die latere Akkadiese mitologie was hy die seun van Ansjar en Kisjar. Sy naam is ook Ellil gespel. Die mite van Enlil en Ninlil gaan oor hoe die jong god Enlil van Ekoer, die blyplek van die gode, verban word na Koer, die onderwêreld, omdat hy ’n godin met die naam Ninlil verlei het. Die swanger Ninlil volg hom na die onderwêreld, waar sy die lewe skenk aan hul eerste kind, die maangod Nanna/Sin. Nadat hulle nog drie kinders in die onderwêreld gehad het, word Enlil toegelaat om na Ekoer terug te keer. Hy was bekend as die uitvinder van ’n belangrike pik of byl wat in die landbou gebruik is en plante help groei het. Halloran, John A.; "Sumerian Lexicon: weerg. 3.0";


Simon Pegg (* 14 Februarie 1970 in Gloucestershire) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir die rol van Montgomery Scott (Scotty) in die Star Trek-rolprente. Simon Pegg in die Internet-rolprentdatabasis Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Simon Pegg. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Montjuïc-renbaan is 'n voormalige straatrenbaan geleë op die Montjuïcberg bokant die hawe van Barcelona, Katalonië, Spanje. Dit het die Formule Een Spaanse Grand Prix 'n paar keer gehuisves van 1968 tot 1975, en word as een van die beste Formule Eenbane van alle tye beskou. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Volkswagen CC (oorspronklik bekend as die Volkswagen Passat CC in sy eerste geslag) is 'n vierdeursedan-fastback weergawe van die Volkswagen Passat. Sy debuut was in Januarie 2008 by die Noord-Amerikaanse Internasionale Motorskou in Detroit. Volgens Volkswagen staan die agtervoegsel CC vir Comfort Coupé. Die CC val tussen die Passat en die Phaeton in die VW-reeks – terwyl gebaseer op die Passat – en deel sy asafstand. Die CC is 27 mm langer, 50 mm laer, en 36 mm wyer as die Passat. Noordeloos, Marc (Februarie 2009). "Interview: Volkswagen CC Designer". Automobile Magazine. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 September 2008. Besoek op 13 Julie 2011. Stahl, Andreas (10 April 2008). "2009 Volkswagen CC First Drive". Edmunds. Besoek op 22 April 2014.


Gisele Caroline Bündchen (gebore 20 Julie 1980) is ’n Brasiliaanse mannekyn en aktrise. Gisele Bundchen Biography Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Gisele Bündchen. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Bertolt Brecht (10 Februarie 1898 — 14 Augustus 1956) was 'n Duitse dramaturg, digter en teaterregisseur. Hy was veral bekend vir Die Driestuiwer-opera, Die Kaukasiese krytsirkel en Moeder Courage. Sy se toneelstukke ondersoek politieke idees en is wat vorm betref, soortgelyk aan antieke Griekse dramas. Brecht was baie invloedryk oor die ontwikkeling van lewende teater gedurende die 20ste eeu, veral in die manier waarop hy voortgebou het op die politieke en estetiese eksperimente van regisseurs soos Erwin Piscator, en in hoe hy Marxistiese ideologie deel gemaak het van die teorie en praksis van epiese teater. Brecht is bekend vir sy teoretisering van die Verfremdungseffekt, wat teen naturalisme in die teater werk en doelbewus 'n vervreemende afstand tussen die akteurs/handeling en gehoor van 'n toneelstuk nastreef. Die Weimar-geinspireerde musikale verhoogstuk Die Dreigroschenoper (in Afrikaans Die Driestuiwer-opera, en in Engels geken as The Threepenny Opera), wat Brecht geskryf het in samewerking met die komponis Kurt Weill, is een van die mees suksesvolle teaterstukke van die afgelope eeu. Die bekende liedjie "Mackie Messer" ("Mack the Knife") wat daarin voorkom word algemeen deur jazz- en kabaretsangers opgeneem.


Saxo Grammaticus (c. 1150 — c. 1220), ook bekend as Saxo cognomine Longus, was 'n Deense geskiedkundige en outeur van die eerste volledige geskiedenis van Denemarke, die 16-volume Gesta Danorum. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


In motorontwerp, beskryf die term motordryfuitleg die posisie waar 'n sekere voertuig se enjin, ratkas en dryfwiele hul bevind. Baie verskillende kombinasies van die enjinplek en aangedrewe wiele kom in die praktyk voor, en die plek van elk is afhanklik van die toepassing waarvoor die voertuig gebruik gaan word. Faktore wat die ontwerpkeuse beïnvloed sluit in: koste, kompleksiteit, betroubaarheid, verpakking (ligging en grootte van die passasierskompartement en kattebak), massaverspreiding, en verkose hanteringseienskappe van die voertuig. Uitlegte kan basies in twee kategorieë verdeel word: voor- of agterwielaandrywing. Viertrekvoertuie kan eienskappe van altwéé hierdie aanneem, afhangend van hoe die krag na die wiele versprei word. By agterwielaandrywing is die enjin tipies aan die voorkant van die voertuig en die dryfwiele agter geplaas, 'n opset bekend as 'n VA-uitleg. 'n Voorste midenjin-, agtermiddelenjin- of agterenjinuitleg kan ook gebruik word. Dit was die tradisionele motordryfuitleg vir die meeste voertuie tot in die 1970-80s. Byna alle motorfietse en fietse gebruik agterwielaandrywing, hetsy deur 'n dryfas, ketting of band; aangesien die voorwiel ook as stuur moet dien, en dit baie moeilik en omslagtig sou wees om 'n draaimeganisme aan 'n voordryfwiel te plaas.


Die Alfetta sedan was die basis vir die Alfetta GT, 'n 2-deur, viersitplekkoepee ontwerp deur Giorgetto Giugiaro van Italdesign. Dit is in 1974 bekendgestel, en was soortgelyk aan die sedan wat aanvanklik slegs beskikbaar was met die 1.8-liter (1779 cc) weergawe van die Alfa DBNA-viersilinder. Hierdie enjins was gekenmerk deur 'n kettinggedrewe 8-klep tweelingoorhoofse silinderkop van 'n kruisvloeiontwerp. Teen 1976, met die finale uitfasering van die vorige 105-reeks (GT 1300 Junior, GT 1600 Junior en 2000 GTV), is die Alfetta GT-reeks se 1.8 gestaak ten gunste van die 1.6-liter (1570 cc) Alfetta GT 1.6 en 2.0-liter (1962 cc) Alfetta GTV 2.0. Terselfdertyd is 'n paar opgraderings bekendgestel, soos 'n nuwe sierrooster met horisontale stroke en twee stelle luginlate daaronder. Die GTV word onderskei van die 1.6 weergawe deur twee "chroomsnorre" in die sierrooster en GTV-letters wat op die ventilasiegate op die C-pilaar gepryk het. Alfetta GTV 2.0 Agteraansig van 'n Alfetta GT 1.6 Alfetta GTV6 Alfetta GTV-logo op die C-pilaar Alfa-webwerf Röthig, Gernot (Julie 1977).


Die Swaarmasjienlaboratorium, op die Hatfieldkampus van die Universiteit van Pretoria, is in 'n soortgelyke Brasiliaanse styl gebou as die van die Ingenieurswese I-gebou langsaan. Die gebou is in 1958 voltooi en in 1982 uitgebrei met werkruimte vir die Departemente Meganiese-, Elektriese- en Siviele Ingenieurswese. Die fasiliteite huisves onder andere ’n windtonnel waar die aërodinamika van prototipe vliegtuie getoets kan word. Die swaarmasjienlaboratoriums word veral deur die departemente Elektriese-, Elektroniese- en Rekenaar-Ingenieurswese gebruik vir eksperimente op kragstelsels, elektriese drywers en kragaangedrewe elektroniese stelsels. Dit huisves ook ’n brandstofsel-navorsingsfasiliteit. Die fasiliteite vir Siviele Ingenieurswese sluit onder andere hout- en sementlaboratoriums in asook ’n spesialis geotegniese laboratorium vir die toetsing van 'n verskeidenheid konstruksiemateriale. Universiteit van Pretoria: Kampusgebouegids, 2008, besoek op 2 Junie 2015 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ds. Arnoldus Gerhardus Marthinus Kuys (Kaapstad, 1 Julie 1829 – George, 19 Januarie 1877 was ’n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Hy was die tweede kind van Arnoldus Marthinus Johannes Kuys en sy vrou, Helena Hester Dreyer. Hy was 'n kleinseun van Philippus Kuys, broer van die stamvader, ds. Johannes Abraham Kuys. Kuys ontvang sy voorbereidende onderwys aan die skool van dr. A.N.E. Changuion in Kaapstad. Daarna vertrek by na Nederland waar by sy teologiese opleiding aan die Universiteit van Leiden ontvang. Op 19 September 1852 word by as eerste predikant van die pas gestigte NG gemeente Napier bevestig en lewer sy intreepreek oor 1 Korinthiërs 2: 2. In 1854 word besluit om die ou kerkgebou te vergroot en op 19 Augustus 1857 word die vergrote gebou ingewy. Dis. Kuys word in Februarie 1863 die opvolger van ds. J.S.S. Ballot in die gemeente George teen 'n salaris van £200 per jaar. Liggaamlik was hy nie sterk nie, gevolglik moes by sy pligte onder moeilike omstandighede uitvoer. In die 1870's het hy hom onvermoeid vir die onderwys op George beywer.


Bethany is 'n voormalige sendingstasie van die Berlynse Sendinggenootskap, geleë in die suide van die Vrystaat, in Suid-Afrika. Dit is in 1834 gestig deur Gebel en Kraul om die Korana te bedien. Die naam is Hebreeus vir 'n huis van ellende. Die stasie is herdoop na Wurasoord in 1919, nadat ene C Wuras verantwoordelikheid daarvoor oorgeneem het. Lys van dorpe in Suid-Afrika Raper, Peter E. (1987). Dictionary of Southern African Place Names. Internet Archive. p. 76. Besoek op 28 Augustus 2013. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Guanche-mummies is die mummies van lede van die inheemse Guanche-volk van die Tenerife (Kanariese Eilande). Die meeste dateer van die tydperk voor die Spaanse besetting van die gebied in die 1400's. Die metodes van balseming is soortgelyk aan dié van die Antieke Egiptenare, hoewel minder mummies van die Guanche behoue gebly het weens plundering en ontheiliging. Mummifikasie het nie op alle eilande bestaan nie. Die mummies van Tenerife is die beste bewaar en dus die deeglikste bestudeer. Huidige navorsing beweer dat die praktyk van mummifikasie op Tenerife gekonsentreer is, terwyl dit op ander eilande bewaar is as gevolg van omgewingsfaktore. Van die Guanche-mummies is: Mummie van San Andrés Guanche-mummies van Necochea Guanche-mummie van Madrid Guanche mummies Guanche mummies Conrado Rodríguez-Maffiote: “Estamos en uno de los mejores momentos en cuanto a la investigación sobre la cultura guanche” Hierdie artikel is vertaal uit die Spaanse Wikipedia Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Guanche-mummies van Necochea is twee Guanche-mummies van ou inwoners van die Kanariese Eilande in Spanje wat uitgestal word in die Museo de la Naturaleza y el Hombre in Santa Cruz de Tenerife. Hulle word so genoem omdat hulle tot in 2003 bewaar is in Necochea, Argentinië. Die twee individue is onderskeidelik manlik en vroulik. Die vrou was tussen 20 en 24 jaar toe sy dood is en is in varkvel toegedraai. Volgens kenners dateer die mummies van die 9de eeu. Die presiese plek op die eiland Tenerife waar hulle vandaan kom, is onbekend. Daar word geglo een kan selfs uit 'n begrafnisgrot in die Barranco de Guayonje in Tacoronte kom en die ander een van La Orotava, maar volgens ander kan hulle uit Barranco de Herques in Güímar kom. Hulle was deel van die versameling van 'n private museum in Tacoronte. In die 19de eeu is hulle aan die La Plata-museum in Argentinië verkoop deur 'n onbekende versamelaar. Hulle is later na Necochea geneem, van waar hulle in 2003 teruggestuur is na Tenerife. Envían dos momias de Necochea a Canarias Más de 53.000 personas han visitado ya las momias de Necochea Hierdie artikel is ’n saadjie.


Marseilles is 'n klein nedersetting in die Oos-Vrystaat, Suid-Afrika naby aan die grens tussen die Vrystaat en Lesotho. Die nedersetting is 113 km oos van Bloemfontein en 24 km wes van Ladybrand. Dit is genoem na die hawestad Marseilles in Frankryk. "Dictionary of Southern African Place Names (Public Domain)". Human Science Research Council. p. 299.


Magudu is 'n dorp in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die verre suidooste van die Mpumalangaprovinsie van Suid-Afrika, en op die grens met eSwatini. Dit was voorheen bekend as Magut, na die naam van 'n Zoeloekaptein. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Magudu". Sensus 2011. "Dictionary of Southern African Place Names (Public Domain)". Human Science Research Council. p. 291.


Cunningmoor is 'n dorp in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die noordooste van die Mpumalangaprovinsie van Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Cunningmoor". Sensus 2011.


Boknesstrand is 'n kusdorpie aan die Indiese Oseaan in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit is naby aan die dorpies Kenton-on-Sea en Cannon Rocks en die grens met die Groter Addo-Olifant Nasionale Park. Dit is 135 km oos van Gqeberha en 180 km wes van Oos-Londen geleë. Die Boknesrivier mond hier uit in die Indiese Oseaan. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Boknesstrand". Sensus 2011.


Astonbaai is 'n nedersetting in die Kouga munisipaliteit in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit is ongeveer 90 km wes van Port Elizabeth en 5 km vanaf Jeffreysbaai geleë. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Subplek Astonbaai". Sensus 2011. Hierdie Oos-Kaap-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Adiabene (van die Griekse Ἀδιαβηνή, self afgelei van die Antieke Siriese Ḥaḏy’aḇ of Ḥḏay’aḇ) was ’n antieke koninkryk in Assirië. Sy hoofstad was Arbela (die hedendaagse Arbil in Irak). Sy heersers het hulle in die 1ste eeu n.C. tot die Judaïsme bekeer. Koningin Helena (in Joodse bronne bekend as Heleni HaMalka) het na Jerusalem getrek waar sy paleise vir haar en haar seuns, Izates bar Monobaz en Monobaz II, laat bou het. Volgens die Talmoed het beide Helena en Monobaz groot bedrae aan die Tempel van Jerusalem geskenk. In antieke tye was Adiabene ’n integrale deel van Assirië. Onder die Persiese konings was dit blykbaar ’n ruk lank ’n leenstaat van die Persiese Ryk. Later kon hulle ook ’n leenstaat van die Masedoniese en Seleukidiese Ryk gewees het. Dit het later een van die koninkryke van die Partiese Ryk geword. Ondanks die verowering van Partië deur die Sassanidiese Ryk in 224 het die feodale dinastieë lojaal aan die Parte gebly en die Sassaniede se inval van Adiabene teengestaan.


Mpofu is 'n klein nedersetting in die landelike Oos-Kaap, Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika Subplek Mpofo tydens 2001-sensus. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Jean Lesage ([ʒɑ̃ ləsaʒ]; * 10 Junie 1912 in Montreal, Quebec; † 12 Desember 1980 in Sillery naby Quebecstad) was 'n Kanadese advokaat, liberale politikus en hervormer in die Franssprekende provinsie Quebec. Vanaf 22 Junie 1960 tot 16 Junie 1966 het hy as die 19de premier van dié provinsie gedien. Naas Georges-Émile Lapalme, René Lévesque en ander persoonlikhede word na Jean Lesage dikwels verwys as die "Vader van die Stille Rewolusie", 'n tydperk van modernisering in Quebec wat met ingrypende politieke en maatskaplike veranderinge gepaard gegaan het. The Canadian Encyclopedia: Jean Lesage. Besoek op 9 Junie 2015 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Jean Lesage.


Trippelterapie is 'n term wat gebruik word vir enige medikasie wat drie aktiewe bestanddele bevat. Hierdie woord is aanvullend tot die terme monoterapie, dubbelterapie en viervoudige terapie in die huidige gebruik, almal voorbeelde van kombinasieterapie. Trippelterapie word in 'n mediese omgewing ingestel wanneer mono- of dubbelterapie blyk te faal, en die byvoeging van 'n derde aktiewe bestanddeel noodsaaklik word. Daar is ook sprake van antihipertensiewe kombinasieterapie teen hoë bloeddruk en angina (borskaspyn). Die term word egter die algemeenste gebruik, buite spesialissirkels, vir die behandeling van infeksie deur die menslike immuniteitsgebreksvirus (MIV), en, meer onlangs, hepatitis C-virus (HCV). Efavirens/emtrisitabien/tenofovir Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Millenniumbrug is 'n voetgangersbrug in Londen in die Verenigde Koninkryk. Hierdie hangbrug, waarvan die platform 13 voet wyd is, is van staal vervaardig en hang tussen die Southwark-brug (stroomaf) en die Blackfriars-brug (stroomop) oor die Teems-rivier. Dit verbind Bankside met die City of London. Die brug is deur 'n kreatiewe span, bestaande uit Norman Foster se ateljee Foster + Partners, die beeldhouer Anthony Caro en die ingenieursonderneming Arup, ontwerp. Dit is op 10 Junie 2000 geopen en is tans die nuutste brug oor die Teems. Dit is die eerste brug wat oor die Teems gebou is sedert die Tower-brug in 1894 voltooi is. Die brug is die eiendom van Bridge House Estates, en word ook deur hulle onderhou. Op die openingsdag het 90 000 mense die brug oorgesteek, met tot 2 000 mense wat op 'n slag op die brug was. Drie dae na die opening is die brug as gevolg van laterale vibrasies gesluit. Sewe-en-dertig skokbrekers is aangebring waarna die brug weer in Februarie 2002 heropen is. Die suidelike punt van die brug is naby Globe Theatre, die Bankside Gallery en Tate Modern.


Vignola (Italiaans: Città di Carpi) is 'n dorp en comune in die streek Emilia-Romagna, in die noorde van Italië. Die dorp het in 2014 'n bevolking van ongeveer 25 084 gehad en het 'n oppervlakte van 22 km². Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Vignola. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Oos-Europese Somertyd is 'n tydsone wat drie ure voor Gekoördineerde Universele Tyd val, met ander woorde UTC+3. Meeste van Oos-Europa val in hierdie tydsone. Hierdie tydsone beslaan die gebied van 22,5° tot 37,5° oosterlengte. Die lande wat Oos-Europese Somertyd in die somer gebruik is: Bulgarye Egipte Estonië Finland Griekeland Israel Jordanië Letland Libanon Litaue Moldowa Oekraïne Palestina Roemenië Rusland (Kaliningrad) Siprus Sirië Turkye Wit-Rusland (Belarus)


Life Before Man is 'n roman deur die Kanadese skrywer Margaret Atwood wat die eerste keer in 1979 gepubliseer is. Afsonderlike hoofstukke is geskryf vanuit die perspektiewe van elkeen van die roman se drie hoofkarakters: Nate, Elizabeth en Lesje. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die R21 is 'n snelweg tussen Pretoria en Boksburg. Die snelweg begin as 'n hoofweg by die Fonteinesirkel in Pretoria (net wes van Groenkloof). By die eerste verkeerslig in Monument Park word die pad 'n snelweg. Die snelweg kruis dan die N1 Nasionale pad in 'n suidwaartse rigting, gaan verby die Rietvleidam aan die linkerkant, verby Olifantsfontein en Kaalfontein, deur Pomona en Kemptonpark met die O.R. Tambo Internasionale Lughawe aan die linkerkant. Hier tak die R24-snelweg wes af na Johannesburg se middestad. Die snelweg kruis die N12 Nasionale pad en by die kruising met Noordrandweg word die snelweg 'n dubbelbaanstraat wat as Rietfonteinweg bekendstaan. Rietfonteinweg eindig in Hoofrifweg in Boksburg. Die snelweg is 'n e-tolpad tussen Pretoria en die lughawe in Kemptonpark. Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika (en) Falkner, John (Mei 2012). "Suid-Afrikaanse genommerde roetebeskrywing en bestemmingsontleding". Nasionale Departement van Vervoer. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2014. Besoek op 1 September 2014.


Die Minangkabau Wikipedia is die Minangkabause uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Dit het tans ongeveer 225 200 artikels, en is die 45ste grootste Wikipedia. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Chemiegebou op die Hatfieldkampus van die Universiteit van Pretoria is 'n moderne siersteenstruktuur, wat kenmerkende eienskappe van die Hollandse Baksteenmodernisme toon. Dit is in 1943, midde-in die Tweede Wêreldoorlog, gebou toe die Ou Chemiegebou heeltemal ontoereikend vir die groeiende getal studente geword het danksy die nuutgestigte Fakulteit Gesondheidswetenskappe/Mediese Fakulteit. Die gebou is deur Gerard Moerdyk en H Watson ontwerp. Die gedetailleerde reliëf aan die voorkant beeld elemente van chemie uit. Die oostelike vleuel is in 1956 opgerig en twee jaar later is die derde verdieping voltooi. Vandag word die gebou in sy geheel deur die Departement Chemie beset. Universiteit van Pretoria: Kampusgebouegids, 2008, besoek op 12 Junie 2015 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei. Koördinate: 25°45′11″S 28°13′51″O / 25.753076°S 28.230848°O / -25.753076; 28.230848


Die Dierkundegebou, op die Hatfieldkampus van die Universiteit van Pretoria, is in ’n eenvoudige Renaissance-styl gebou, wat soortgelyk is aan die Ou Chemiegebou. In 1920 het die Kollegeraad die bedrag van £40 000 van die regering bekom om ’n tweede Wiskunde-en-Wetenskapgebou te bou, maar omdat dit nooit gebeur het nie moes die fondse van voor af gewerf word. Die raad het weer die regering genader, en omdat geld skaars was is fondse eers beskikbaar gemaak word toe die gebou byna voltooi was in 1924. Oor die jare is verskeie uitbreidings gedoen en die argitekte Gerard Moerdyk en H. Watson het seker gemaak dat die uitbreidings met die oorspronklike styl ooreenstem. Die laaste uitbreiding, wat in 1957 gedoen was, het later ’n aparte gebou geword, wat tans die Geografiegebou is. Die oorspronklike gebou huisves nou die Departement Dierkunde en Entomologie. Universiteit van Pretoria: Kampusgebouegids, 2008, besoek op 13 Junie 2015 Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei. Koördinate: 25°45′14″S 28°13′51″O / 25.753757°S 28.230832°O / -25.753757; 28.230832


Blaarslaai (Lactuca sativa) is 'n eenjarige plant in die asterfamilie Asteraceae. Dit word meestal as blaargroente gekweek, maar soms ook vir sy stam en sade. Blaarslaai is die eerste keer deur die antieke Egiptenare gekweek uit wat blyk 'n onkruid was.[verwysing benodig] Aanvanklik is slegs sy sade gebruik om olie te produseer, maar dis later as 'n voedselplant verbou weens sy sappige blare, bykomend tot die olieryke sade. Blaarslaai het na die Grieke en Romeine versprei. Hulle het dit "Lactuca" gedoop, waarvan die Engelse woord "lettuce" later afgelei is. Teen 50 nC is verskeie tipes beskryf, en blaarslaai verskyn dikwels in Middeleeuse geskrifte. Gedurende die 16de tot 18de eeue is baie rasse in Europa ontwikkel, en teen die middel van die 18de eeu is kultivars beskryf wat vandag nog in tuine gevind word. Europa en Noord-Amerika het oorspronklik die mark vir blaarslaai oorheers, maar teen die laat 1900s het die gebruik van blaarslaai oor die ganse wêreld versprei. "Production of Lettuce & Chicory by countries". UN Food & Agriculture Organization. 2013. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 November 2016.


Hierdie bladsy bevat wigskrif. Sonder die regte lettertipe sal jy blokkies of snaakse tekens sien. Jy kan die regte lettertipe hier kry. É (Wigskrif: 𒂍) is die Sumeriese woord of simbool vir "huis" of "tempel". Die Sumeriese term É.GAL ("paleis", letterlik "groot huis") het ’n stad se hoofgebou aangedui. É.LUGAL ("koningshuis") is as ’n sinoniem gebruik. In die tekste van Lagasj is die É.GAL die sentrum van die ensi se administrasie in die stad en die plek van die stadsargief. Die Sumeriese woord É.GAL vir "paleis" is die waarskynlike etimologie van Semitiese woorde vir "paleis" of "tempel", soos die Hebreeuse היכל (heichal) en die Arabiese هيكل (haikal). Die oorsprong van die woord É kon dus iets soos *hai of *ˀai gewees het.


Nizamiye Masjid, ook die Nizamiye Moskee, is 'n Gülenistiese moskee wat in Midrand, Johannesburg, Suid-Afrika, geleë is. Daar word dikwels gesê dat dit die grootste moskee in die Suidelike Halfrond is, en dat dit 10 hektaar grond beset, maar dit beslaan in werklikheid minder as twee-derdes van 'n hektaar. Die planne vir die moskee is in Turkye geskep, maar 'n Suid-Afrikaanse argitek het die ontwerp vir die Suid-Afrikaanse boustandaarde aangepas. Bouwerk het in Oktober 2009 begin en dit is in 2012 voltooi. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei. Koördinate: 26°0′51″S 28°7′45″O / 26.01417°S 28.12917°O / -26.01417; 28.12917


Die Karooskurwepadda (Vandijkophrynus gariepensis) is 'n padda wat endemies is aan Suid-Afrika. Dit kom voor in die westelike en die suide van die land. Die padda is 7 – 9 cm lank en gevlek of effe kakiekleurig met 'n knopperige vel. Die pens is naaswit, dikwels met kolletjies. Hulle hoofvoedsel is insekte en wurms. Natuurlewe van Suid-Afrika Duncan Butchart Struik Nature 2012 ISBN 978 1 43170 248 0 Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Karooskurwepadda. Wikispecies het meer inligting verwant aan Karooskurwepadda Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


The Buried Giant is die sewende roman van die Britse skrywer Kazuo Ishiguro. Dit is die eerste keer in 2015 gepubliseer. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


In die taalkunde is 'n samestelling of kompositum die vorming van ’n komplekse woord wat uit twee stamme bestaan. Die dele van samestellings in Afrikaans word in die reël vas geskryf. Die dele waaruit samestellings bestaan, kan tot verskillende woordsoorte behoort. Die volgende patrone word onderskei: Let wel: Samestellings kan natuurlik uit meer as twee woorddele bestaan, soos blouoognooi, lugdienspersoneel, groenvyekonfyt, tweerigtingskakelaar, kernkragsentrale, weervoorspellingsprogram. Reduplikasies of herhalingsamestellings word met 'n koppelteken geskryf, soos bietjie-bietjie, een-een, lag-lag, plek-plek, speel-speel, stil-stil. Samestellings met 'n afkorting, simbool of syfer as eerste lid word met 'n koppelteken geskryf: A-span, B-mol, 100 W-gloeilamp, IK-toets, MBA-student, 1994-verkiesing, 80%-kans, 50c-stuk. Tesame met affikse, speel samestellings ’n groot rol wanneer dit kom by Afrikaanse woordvorming. Die kern: Die kern is die deel wat die hoofbetekenis van die woord dra en tesame met die bepaler – die deel wat die hoofbetekenis uitbrei – vorm die twee stamme van die samestelling.


Die Lancia Prisma (Tipe 831) is 'n sedanmotor wat van 1982 tot 1989 deur Lancia vervaardig is. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Ds. Sarel Petrus du Plessis (distr. Uniondale, 11 Junie 1922 – Lyttelton, 30 November 2006) was 'n leraar in nege gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk en vir 'n kort ruk tussenin skakelbeampte van die M.T.R. Smit-kinderoord op Ugie in Griekwaland-Oos. Du Plessis is op die plaas Mieliehoek in die distrik Uniondale gebore. Sy vader was Christiaan Lourens du Plessis en sy moeder Andriesa Petronella Nortjé, boeremense wat onder moeilike omstandighede 'n bestaan gevoer het. Voor Petrus, soos sy ouers hom genoem het, skool toe gegaan het, het hulle na Rietvlei, sy oupa aan vaderskant, Christiaan Lourens du Plessis, se plaas getrek. In 1929 het hy met sy skoolopleiding op Rooiplaas begin, en daarna was hy 'n leerling aan die Laerskool Uniondale tot in 1935, toe sy pa hom uit die skool gehaal het om te gaan boer. Du Plessis was van kleins af lief vir die boerdery, maar, soos dr. Gerdrie van der Merwe dit stel in sy lewensberig in die NG Kerk se jaarboek van 2009, "die Here het hom in 1940 baie duidelik vir die bediening geroep terwyl hy op die uieland gewerk het."


Makwane is 'n nedersetting in Thabo Mofutsanyane-distriksmunisipaliteit in die Vrystaatprovinsie van Suid-Afrika. "Hoofplek Makwane". Sensus 2011. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die NG gemeente Klipriviersberg was ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die suide van Johannesburg waarby sowel die moedergemeente, Rosettenville, as dogtergemeente, Suid-Rand, ingelyf is. In 2019 is Klipriviersberg by Townsview ingelyf. Die gemeente Klipriviersberg is op Dinsdagaand 26 Augustus 1947 gestig (dieselfde dag waarop Forest Hill van Turffontein afgestig het) met 'n sieletal van 1 391 en 754 lidmate. Die stigtingsvergadering is gehou in die Peoples' Mission Hall in Bobstraat, Regents Park. Die gemeente is afgestig van die moedergemeente Rosettenville, waar ds. J.P. Roux destyds as herder en leraar gestaan het; laasgenoemde is dan ook tot konsulent van die afgestigte dogtergemeente benoem. Die gemeente se naam is ontleen aan die plaas Klipriviersberg van veldkornet Jan Meyer, waarop tussen 1904 en 1956 minstens 10 voorstede aangelê is, onder meer Regents Park, en Rewlatch, waarin die gemeente se kerksaal gebou is. Die eerste kerkraadsvergadering van die nuutgestigte gemeente is op 1 September 1947 gehou. Op 'n gekombineerde kerkraadsvergadering wat op 22 September 1947 gehou is, is dr. F.J. Minnaar van die gemeente Jeppestown tot herder en leraar van die gemeente beroep.


Die NG gemeente Alberton-Oos is, naas Alberton-Wes, die oudste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk waarvan die naam gegrond is op die Randse dorp Alberton. Op 10 Maart 1950 het die kerkraad van die moedergemeente onder leiding van ds. L.W. Lehmkuhl besluit om met 750 lidmate die nuwe gemeente Alberton-Oos te stig. Dit was 'n tyd van ongekende uitbreiding in die Transvaalse kerk. In die voorafgaande dekade (1940-'49) het die gemeentes in die Sinodale gebied, wat destyds Midde-Afrika ingesluit het, toegeneem van 121 tot 204 (8,3 per jaar) en in die daaropvolgende dekade tot 325 (12,1 per jaar). Die gemeente Alberton-Oos sou bestaan uit Elandsfontein, Alberton-stasie, Parklands, Florentia en Florentia-uitbreiding. As bruidskat sou die gemeente drie erwe in Florentia en een morg grond in Elandsfontein ontvang. Die afstigting het dan ook 'n voldonge feit geword toe die Ringskommissie saam met die belanghebbendes op 26 April 1950 in die kerkgebou van die moedergemeente vergader. As konsulent is ds. L.W. Lehmkuhl benoem. Hier is dan ook die eerste 20 kerkraadslede gekies.


Die NG gemeente Alberton-Wes, hoewel eers in 1947 gestig, is die oudste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die Randse dorp Alberton nadat die moedergemeente by haar oudste dogter ingelyf is. Die stryd van dié jong gemeente, op 27 Mei 1947 met 380 lede gestig, was 'n uiters moeilike, maar met vol vertroue het die lidmate die onbekende toekoms tegemoet gegaan sonder kerkgebou, sonder saal, maar met 'n doelmatige pastorie, ses mooi boupersele en min lede. Terwyl die gemeente nog sonder 'n eie plek van aanbidding was, is alle dienste saam met die moedergemeente gehou, terwyl Sondagskool in twee groot motorhuise op eie grondgebied gehou is. Kerkraadsvergaderings en Pinksterdienste is in die pastorie en motorhuise gehou. Op Vrydag 17 Oktober van die stigtingsjaar is ds. A.D. Raats in die jong gemeente feestelik ontvang, op 18 Oktober bevestig en gee hy op die 19de sy intreepreek oor Rom. 5:1. Hy moes besonder gelukkig in die gemeente gewees het, want hy bly hier tot sy aftrede in 1967. Die drang na 'n eie plek van aanbidding lei spoedig tot die besluit om ons kerk te laat bou.


Die NG gemeente Kriel was ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Maraisburg, Roodepoort. Dit is laat in die negentigerjare by haar een moedergemeente, Florida, ingelyf. Die gemeente is saamgestel uit dele van die gemeente van Florida, wat afgestig het van Langlaagte, en die gemeente van Waterval. Hoewel die beskikbare bron dit nie uitstippel nie, kan afgelei word die gemeente is so genoem ter ere van die vader van die Langlaagte-kinderhuis, ds. Abraham Kriel, en dat dit nie die naam Maraisburg gekry het nie om dit te onderskei van die gemeente Maraisburg op die Oos-Kaapse dorpie Hofmeyr, wat in 1873 aangelê is, maar waarvan die naam in 1911 verander is om verwarring met die voorstad Maraisburg te voorkom. Die naam van die gemeente Maraisburg is eers in die middel sewentigerjare van die 20ste eeu ook na Hofmeyr verander. Op 15 April 1944 is die gemeente Kriel gestig en reeds op 1 Mei 1944 het hy sy eerste kerkraadsvergadering gehou. Ds. T.A. Theron van die Njassa-sending is in September 1944 as eerste leraar en herder van die nuwe gemeente bevestig.


Die NG gemeente Germiston is die enigste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat nog die naam van die Oos-Randse stad Germiston dra nadat die moedergemeente Germiston reeds jare gelede by die NG gemeente Lambton ingelyf is. Die gemeente Germiston-Suid is op 13 Augustus 1940 met 'n lidmaattal van nagenoeg 700 van die moedergemeente Germiston afgestig. Die eerste beroepe leraar, ds. J.J. Fick, het die beroep aangeneem en is op 11 Februarie 1941 bevestig in 'n tent op 'n leë standplaas, wat vir kerkbou aangekoop is. Die eerste 26 maande lank is die dienste eers in 'n skoolklaskamer en later in 'n leë winkelgebou gehou. Maar, soos Ons gemeentelike feesalbum in 1951 berig, “pragtige samewerking, onblusbare ywer, voorbeeldige offervaardigheid en n vaste geloof was kenmerkend van beide die kerkraad en die gemeente se optrede”. 'n Groot ramp tref die jong gemeente op die vroeë môre van 10 Oktober 1941 toe die leraar skielik geïnterneer word. Hy het glo die fout gemaak het om die gemeente te seën met een hand. Blykbaar het dit vir iemand gelyk soos 'n Nazi-saluut.


Die NG gemeente Boksburg-Suid is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die stad Boksburg. In 2010, voor die inlywing van die moedergemeente, het Boksburg-Suid 69 doop en 400 belydende lidmate gehad en Boksburg 19 en 135. Einde 2014 het Boksburg-Suid se dooplidmate 69 getel en die belydende lidmate 451. In daardie jaar was die leraar ds. Rudolph van der Westhuizen. Die gemeente is in 1964 gestig en die kerkgebou is geleë by Jubileeweg 55, Boksburg. Die ou moeder van al die gemeentes aan die Oos-Rand, NG gemeente Boksburg, is in 2011 by Boksburg-Suid ingelyf. Symington, Johan (et. al.), Jaarboek van die NG Kerke, Tydskriftemaatskappy, Kaapstad en Wellington, 1994, 2010. Albertus Venter Swart, 17 Oktober 1965 – einde Oktober 1971


Die NG gemeente Kemptonpark-Oos is die tweede oudste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Oos-Randse stad Kempton Park. Besoek vandag die se webblad NGKPO hier Geargiveer 5 September 2019 op Wayback Machine. Die gemeente is op 3 Mei 1949 gestig en het bestaan uit die buitewyke van twee moedergemeentes, Benoni-Noord en Kempton Park. Dit was uniek, deurdat dit uitsluitlik uit landbouhoewes van 1,5 tot 5 morg groot bestaan het. So 'n omgewing het probleme en kenmerke eie aan homself gehad. Die bevolking het hoofsaaklik uit ambagsmanne bestaan wat werksaam was op verskeie plekke op die Rand, en daar was hoogstens vyf persone wat van hulle stukkie grond vir hul lewensbestaan afhanklik was. Die eerste beroep is eers ses maande ná afstigting uitgebring en het ds. T.J. van Rooyen, voorheen van Nigel, die beroep hierheen aangeneem. Gedurende die laaste naweek van November 1949 is hy ontvang en bevestig. Die gemeente het nie 'n eie toringkerk gehad nie, maar wel 'n saalkerk en twee kerksale. Deur die koop en herbou van 'n appelpakhuis wat sentraal geleë was, het hulle 'n saalkerkie van sitplek vir sowat 400 aanbidders bekom, en 'n kerksaal met sitplek vir ongeveer 300.


Die Vinaya-pitaka ("Dissiplinemandjie") is ’n Boeddhistiese geskrif en een van die drie dele van die Pali-kanon. Dit handel hoofsaaklik oor kloosterreëls vir monnike en nonne. Die Pali-kanon bestaan uit drie algemene kategorieë, wat piṭaka (van die Pali-woord vir "mandjie") genoem word. As gevolg hiervan is die kanon tradisioneel bekend as die Tipiṭaka ("Drie Mandjies"). Die ander twee mandjies is die Sutta- en Abhidhamma-pitaka.


Leroro is 'n nedersetting naby die Blyderivier in Thaba Chweu Plaaslike Munisipaliteit van Mpumalanga provinsie, Suid-Afrika. Lys van dorpe in Suid-Afrika "Hoofplek Leroro". Sensus 2011. Hierdie Mpumalanga-verwante artikel is slegs 'n saadjie. U kan ons wikipedia help deur dit uit te brei.


Amitabha, ook Amida of Amitayus, is ’n hemelse boeddha wat in die geskrifte van die Mahayana-Boeddhisme beskryf word. Amitabha is die hoofboeddha in Suiwer Land-Boeddhisme, ’n tak van die Oos-Asiatiese Boeddhisme, terwyl hy in Vajrayana bekend is vir sy langlewendheid, magnetiserende vuurelement, die basiese aspek van insig, suiwer waarneming en goeie begrip van die leegheid van verskynsels. Volgens dié geskrifte besit Amitabha oneindige deugde danksy goeie dade oor tallose vorige lewens as ’n bodhisattva met die naam Dharmakara. "Amitabha" kan ook vertaal word as "Oneindige Lig" en daarom word hy ook "die Boeddha van Onmeetbare Lewe en Lig" genoem. Volgens verskillende soetras was Amitabha ’n monnik of ’n koning met die naam Dharmakara. Hy het toe onderneem om ’n boeddha te word en het in besit gekom van ’n boeddha-veld (buddhakṣetra), ’n ryk in die heelal buite die gewone werklikheid wat ontstaan vanweë ’n boeddha se deugde. In sy 48 beloftes het hy die soort boeddha-veld uiteegesit wat hy wou skep, die voorwaardes waarvolgens wesens in dié wêreld herbore kon word en watter soort wesens hulle sou wees as hulle daar herbore word.


Die Lancia Epsilon (Tipe 58) is 'n motorvoertuig wat deur Lancia vervaardig is vanaf 1911 tot 1912. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Die Lancia Aprilia is 'n motorvoertuig wat deur Lancia vervaardig is vanaf 1937 tot 1949. Die motor is ontwerp deur Vincenzo Lancia. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


'n Wildplaas is 'n plaas waar oorwegend, indien nie uitsluitlik nie, met wild geboer word. Dit is meermale 'n groot plaas wat tot onlangs vir bees-, skaap- of selfs saaiboerdery gebruik was, maar wat in die huidige ekonomiese klimaat beter presteer vir wildteling. 'n Verdere funksie van 'n wildplaas is as rolspeler in ekotoerisme en natuurbewaring. Die eienaar/ontwikkelaar diversifiseer deur die plaasopstal uit te brei met heelwat gerieflike chalets, en deur moontlik ook 'n paar boskampe en kampeerplekke aan te lê. Dit verskaf 'n verdere bemarkingstema van moderne styl en eksklusiwiteit terwyl die natuurskoon bewaar bly. Besoekers aan 'n wildplaas word gewoonlik toegelaat om met hul eie of die plaas se voertuie rond te ry om die wild op die plaas te kan besigtig. Die plaas koop gewoonlik op wildveilings verdere wildsoorte aan wat skaars is en lank gelede die plaas bewoon het, maar ondertussen uitgedun of uitgeskiet is. Die voordeel vir die natuur is dat dit die genepoel, wat noodsaaklik is vir suksesvolle voortplanting van hierdie wildsoorte, vergroot of verbeter (sogenaamde "nuwe bloed") wanneer hulle na ander wildplase verskuif word.


Baysvalley is 'n 79% wit voorstad van die stad Bloemfontein in Suid-Afrika. Subplek Baysvalley tydens die 2011-sensus


Daihatsu Motor Co., Ltd. (ダイハツ工業株式会社 | Daihatsu Kōgyō Kabushiki-gaisha) is die oudste Japannese motorvoertuig vervaardiger. Die hoofkantoor is in Ikeda, Osaka. Applause Atrai Ayla / Toyota Agya / Toyota Wigo Bee Ceria Charade / Toyota Vitz Charmant / Toyota Corolla Compagno Consorte Copen Cuore Domino Esse Grand Move / Pyzar Gran Max Fellow Fellow Max Fourtrak / Toyota Blizzard Luxio Materia/Coo / Toyota bB Max Mebius / Toyota Prius α Mira / Mira Gino Move Leeza Naked Opti Rocky / Feroza Sirion/Storia / Toyota Duet Sirion/Boon / Toyota Passo Sonica Sportrak Taft Tanto Taruna Terios / Toyota Cami Terios/Be-Go / Toyota Rush Valera Wake Xenia / Toyota Avanza YRV Daihatsu (Amptelike Korporatiewe Webwerf in Japannees) Daihatsu (Webwerf in Engels) Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.


Kanana kan na een van die volgende verwys: Kanana, Lesotho Kanana, Limpopo Kanana, Noordwes


Ná die tot totstandkoming van die Fenomenonprojek het Michael Stoschek 'n enkele eksemplaar van die nuwe Stratos bevonds. Die nuwe Stratos is in 2010 bekendgestel en gebaseer op die oorspronklike Stratos van die sewentigerjare. Dit is deur Pininfarina ontwerp en ontwikkel. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.