Kitabu cha Kwanza cha Wafalme ni sehemu ya Tanakh (Biblia ya Kiebrania na ya Agano la Kale katika Biblia ya Kikristo. Hugawiwa katika sura 22. Zamani kilikuwa kitabu kimoja na Wafalme II lakini katika tafsiri ya Septuaginta kitabu kiligawiwa pande mbili. Wataalamu huamini hii ilitokea kutokana na urefu wa kitabu, si kwa sababu ya yaliyomo au ya mpangilio wake. Kama vitabu vingine vyote vya Biblia, hiki pia kinatakiwa kisomwe katika mfululizo wa historia ya wokovu ili kukielewa kadiri ya maendeleo ya ufunuo wa Mungu kwa binadamu. Kinasimulia hasa habari za wafalme wa Israeli ya Kale. Chanzo ni habari za kifo cha mfalme mzee Daudi na hasa za mwanae Solomoni aliyemfuata madarakani. Kina pia maelezo kuhusu ujenzi wa hekalu la Yerusalemu. Kinachofuata ni habari za ugawaji wa milki kuwa madola mawili yaani: Ufalme wa Yuda upande wa kusini kuanzia mfalme Rehoboamu, mtoto wa Solomoni Ufalme wa Israeli upande wa kaskazini kuanzia mfalme Yeroboamu hadi mfalme Ahabu. Habari za nabii Eliya na nabii Elisha pia zinapatikana humo. Kati ya masimulizi mashuhuri sana ya kitabu hiki ni hukumu aliyotoa Suleimani kuhusu makahaba wawili kugombania mtoto mchanga (Wafalme I 3, 16-27).