Flaviano wa Konstantinopoli (kwa Kigiriki Φλαβιανος, Phlabianos; kwa Kilatini Flavianus; alifariki Hypaepa, Lydia, leo Uturuki, 11 Agosti 449), alikuwa Patriarki wa Konstantinopoli tangu 446 hadi 449. Anaheshimiwa tangu kale na Wakatoliki na Waorthodoksi kama mtakatifu mfiadini. Sikukuu yake huadhimishwa tarehe 16 Februari, 17 Februari na pia 24 Novemba. Flaviano alikuwa mlinzi wa vyombo vitakatifu vya Kanisa la Konstantinopoli. Kutokana na sifa yake ya utakatifu alichaguliwa kuwa askofu mkuu wa jiji hilo. Alipowekwa wakfu na kutawazwa, kaisari Theodosius II alikuwa Kalsedonia. Towashi wake Khrisafyo alijaribu kumdai Flaviano zawadi ya dhahabu kwa ajili ya kaisari, lakini alipokataliwa alifanya njama dhidi yake kwa kumuunga mkono Eutike, mpinzani wa Flaviano. Flaviano aliongoza mtaguso wa maaskofu 40 huko Konstantinopoli tarehe 8 Novemba 448 ili kumaliza mgogoro kati ya askofu mkuu wa Sardi na maaskofu wawili wa kanda yake. Hapo askofu Eusebius wa Dorylaeum alileta shtaka dhidi ya Eutike. Flaviano alitaka apewa muda wa kuonywa, lakini sinodi ilimuondoa Eutike. Kwa kuwa huyo alilalamika na kupata sapoti ya Dioskoro I wa Aleksandria, kaisari aliitisha mtaguso mwingine huko Efeso. Huko tarehe 8 Agosti 449, Eutike na Dioskoro walimshambulia vikali Flaviano ambaye siku tatu baadaye alifariki dunia kutokana na mapigo aliyoyapata.