Upelaji (kwa Kiingereza: Pelagianism) ni mtazamo wa teolojia ya Ukristo unaodhani dhambi ya asili haijaharibu umbile la binadamu, hivyo hiari yake inaweza bado kutekeleza maadili bila kuhitaji neema ya pekee kutoka kwa Mungu. Hatimaye mtu anaweza kujipatia wokovu kwa juhudi zake mwenyewe. Mtazamo huo umepata jina kutokana na mmonaki wa Ireland Pelagius (354–420 au 440), ingawa pengine huyo alikataa baadhi ya mafundisho yaliyosemekana kuwa yake. Ulipingwa hasa na Agostino wa Hippo na kulaaniwa na mtaguso wa Kartago wa mwaka 418, halafu na mtaguso wa Efeso (431). Hata hivyo unajitokeza tena na tena katika historia ya Kanisa, hasa katika makundi yenye juhudi katika maisha ya Kiroho kama upelajiupande. (1901) "Pelagius in Ireland", 20.  Bercot, David. A Dictionary of Early Christian Beliefs, Hendrickson Publishers Rees, B. R., The Letters of Pelagius and his Followers, The Boydell Press Maandishi ya Pelagius Letters of Pelagius: To A Presbyter, Augustine of Hippo, and Pope Innocent I Confession of Faith On Nature Defense Of The Freedom Of The Will Expositions on Paul's Epistle Excerpts Out Of Divine Scriptures: Book One (a.k.a. Chapters) Written Anathema The Writings of the legendary Pelagians Archived 6 Januari 2017 at the Wayback Machine.