Baraka ni tendo la kumtakia au kumuombea mtu mema, hasa kutoka kwa Mungu. Pengine mtendaji ana mamlaka fulani juu ya yule anayeombewa (kwa mfano ni mzazi), hasa katika dini husika (kwa mfano ni kuhani). Baraka zinaweza kulenga maisha ya kawaida (afya, uhai, uzazi, amani, mafanikio n.k.) au mema ya kiroho zaidi (utakaso). Uyahudi ulistawisha sana baraka (kwa Kiebrania בּרכה, berâkhâh, wingi ni Berakhot) hasa kwa ibada za Hekalu la Yerusalemu, lakini pia nyumbani. Mara nyingi hizo baraka zilitolewa baada ya mtu kutimiza amri fulani ya Mungu (mitzvah). Muhimu kuliko zote ni Baraka ya kikuhani iliyotolewa na mwanamume wa ukoo wa Haruni (kohen) inavyoelekezwa katika kitabu cha Hesabu 6:23-27. Kufuatana na urithi wa Uyahudi na wa Yesu mwenyewe hasa katika Kupaa mbinguni, Ukristo toka mwanzo ulitumia baraka katika liturujia yake, hasa kama hatima. Ni hivyo katika Makanisa ya mashariki na ya magharibi vilevile. Neno la Kigiriki lenye maana ya kubariki ni εὐλογία, eulogia, ambalo kama lile la Kilatini (benedictio) linaundwa na maneno mawili (εὐ, bene, vizuri + λογία, dictio, usemi).