Sala na kazi (kwa Kilatini ora et labora, "sali na kufanya kazi") ni kaulimbiu ya wamonaki Wabenedikto iliyoenea katika Kanisa kuanzia karne za kati hadi leo. Benedikto wa Nursia alitambua kwamba sala na kazi zinatakiwa kusaidiana katika maisha ya binadamu, kwa kuwa mwenyewe ni umoja wa roho na mwili. Lengo ni kufikia maisha ya sala, yaani kuendelea kuwasiliana na Mungu hata wakati wa kufanya kazi mbalimbali. Kwa kuwa sala inaitegemea neema, tunajiandaa kwa unyenyekevu kuliko kwa matendo mengine: “Amin, nawaambia: Msipoongoka na kuwa kama vitoto, hamtaingia kamwe katika ufalme wa mbinguni” (Math 18:3), hasa katika undani wa ufalme huo kwa maisha ya sala. Wanyenyekevu wa moyo wanafundishwa na Mungu mwenyewe. Wakipenda kutokuwa kitu, tena wakikubali dharau hata kuzifurahia, watapiga hatua kubwa na kujazwa mema mengi kuliko yale yote waliyoyatamani. Baada ya unyenyekevu, tunajiandaa kwa ufishaji, yaani roho na matendo ya kujitenga na viumbe pamoja na umimi wetu. Tukihangaikia shughuli au kuvurugwa na mapendo ya kibinadamu mno, wivu, kumbukumbu ya makosa tuliyotendewa, na hukumu zisizo za haki dhidi ya jirani, hatutaweza kuongea na Bwana.