Mapatano ya Kimataifa dhidi ya Utesaji ni mkataba ulioundwa kwa azimio la Mkutano Mkuu wa Umoja wa Mataifa tarehe 10 Desemba 1984. Unakataza kila aina ya utesaji, adhabu yoyote ya kikatili, ya kinyama na ya kidhalilishaji au kutendea watu kwa namna inayoudhi utu wao. Baada ya kusainiwa na nchi 20, mapatano dhidi ya utesaji yalianza kutumika rasmi tarehe 26 Juni 1987. Sasa inatambuliwa kama Siku ya Kimataifa ya Kushikamana na Wahanga wa Utesaji. Tangu kuanzishwa kwa mapatano hayo, kukatazwa kwa utesaji na adhabu za kikatili kumezidi kukubaliwa kama nguzo wa haki ya kimataifa. Mnamo Oktoba 2019, mapatano yamekubaliwa na nchi 169. Sehemu ya 1 (vifungu 1-16) ina ufafanuzi wa utesaji (kifungu cha 1), na inashikilia nchi wanachama kuchukua hatua madhubuti kuzuia kitendo chochote cha utesaji katika eneo lolote chini ya mamlaka yao (kifungu cha 2). Hii ni pamoja na kuhakikisha kuwa utesaji ni kosa la jinai chini ya sheria za kitaifa za nchi wanachama (Kifungu cha 4), kuunda mamlaka juu ya vitendo vya mateso yaliyofanywa na au dhidi ya raia wa chama hicho (Kifungu cha 5), kuhakikisha kwamba kuteswa ni kosa la ziada (Kifungu cha 8), na kuanzisha mamlaka ya ulimwengu kujaribu kesi za kuteswa ambapo mshtakiwa anayedaiwa haziwezi kutolewa tena (Kifungu cha 5).