Saumu (kutoka neno la Kiarabu صوم, sawm, linalotokana na Kiaramu ܨܘܡܐ, ṣawmā. Maana yake ni "kujikatalia", kama neno la Kiebrania tsom) ni tendo la kujinyima chakula kwa sababu za kidini, ili kuweka roho huru kutoka utawala wa mwili wake, iweze kuinuka kwa Mungu na kutafakari kwa urahisi zaidi. Kuna pia malengo mengine ya saumu, kama vile kushikamana na mafukara. Karibu dini zote zinafundisha umuhimu wa saumu, lakini namna ya kufunga chakula ni tofauti. Uyahudi, madhehebu mengi ya Ukristo na hasa Uislamu vina siku maalumu za toba zinazodai kufunga. Yesu, aliyefunga jangwani siku arubaini mfululizo, aliwaelekeza wafuasi wake hasa namna ya kufunga, akiwadai wasijitafutie sifa kwa binadamu wenzao. Katika Matendo ya Mitume tunaweza kusoma juu ya mafungo yaliyoendana na sala katika jumuia za kwanza za Kanisa. Matendo ya toba yanazingatiwa bado hasa na watawa, kwa namna ya pekee wamonaki. Waislamu wanapaswa kufunga chakula na kinywaji, yakiwemo maji, kuanzia alfajiri hadi magharibi mwezi mzima wa Ramadhani. Saumu za sunna ni saumu yoyote ambayo si ya lazima, ila mtu anaifunga ili kujikurubisha kwa Mwenyezi Mungu.