Fakir ko faqir, Sufi ne wanda yake yin juriya ko sihiri. Kalmar ta zo daga faqr ( Larabci: فقر‎ ), ma'ana "talauci". A Turanci, kalmar shi ne sau da yawa ga Hindu ascetics (misali, sadhus, gurus, swamis da yogis ), kazalika da Sufi asiri. Yana kuma iya iya amfani da su domin kowa titi yana bara wanda Chants tsarki sunayen, littatafan ko ayoyi. Ya zama sanannen kalmar Urdu da Hindi don “maroƙi”. Yawancin maganganu na manyan fakir sun wanzu, gami da wani mutum wanda yake kusa da tsirara yana iya tafiya ba tare da takalmi ba a garwashin wuta, zaune ko bacci a kan gado na ƙusoshin ƙusa, yana shawagi a sama yayin tunani, ko "rayuwa akan iska" (ƙin kowane abinci). God Speaks, Meher Baba, Dodd Meade, 1955, 2nd Ed. p. 305