Tasbih (Larabci: تَسْبِيح, tasbīḥ) wani nau'i ne na zikiri wanda ya haɗa da tsarkake Allah a Musulunci ta hanyar faɗin Subḥānallāh (سُبْحَانَ ٱللَّٰهِ, ma'ana "Tsarki ya tabbata ga Allah"). Sau da yawa ana maimaita shi , ta amfani da ko dai falalarsa hannun dama ko misbaha don bin diddigin kidaya. Kalmar tasbeeh ta samo asali ne daga tushen Larabci na sīn-bāʾ-ḥāʾ (ح-ب-س). Ma'anar kalmar idan aka rubuta tana nufin ɗaukaka. 'Tasbeeh' wani tsinkaye ne wanda ba daidai ba ne daga subhan, wanda shi ne kalma ta farko na jumlar kashi na uku na sigar canonical (duba ƙasa) na tasbeeh. Kalmar a zahiri tana nufin, azaman fi'ili, "tafiya cikin sauri" kuma, a matsayin suna, "ayyuka" ko "zama". Koyaya, a cikin mahallin ibada, tasbih yana nufin Subhanal Allah, wanda galibi ana amfani da shi a cikin Alqur'ani tare da kaddarar dan (عَنْ), ma'ana "Allah ba shi da abin da (Mushirikai) su ke danganta masa)" (Al- Tawba: 31, Al-Zumar: 67 et al.).