Haƙƙin wanzuwa kamar yadda akace sifa ce ta al'ummomi. A cewar wani makala na wani masanin falsafa na Faransa na ƙarni na 19 Ernest Renan, ƙasa tana da ƴancin wanzuwa lokacin da ɗaiɗaikun mutane ke son sadaukar da buƙatunsu ga al’ummar da take wakilta. Ba haƙƙi ba ne da aka amince da shi a cikin dokokin duniya. Wannan Kalmar ta yi fice a lokacin rikicin Larabawa da Yahudawan Isra'ila tun a shekarun 1950. Haƙƙin wanzuwar ƙasa ta zahiri na iya daidaitawa da yancin wata ƙasa ta yanki . Magoya bayan 'yancin wanzuwa sun samo asali ne daga "yancin wanzuwa", wanda aka ce shi ne babban hakki na ƙasashe da marubuta kan dokokin ƙasa da ƙasa suka amince da shi tsawon daruruwan shekaru a baya. Thomas Paine (1737 – 1809) ya yi amfani da kalmar “ƴancin wanzuwa” wajen yin nuni ga tsarin gwamnati, yana mai cewa gwamnatin wakilai tana da ƴancin wanzuwa, amma gwamnatin gado ba ta da. A cikin 1823, Sir Walter Scott ya yi jayayya da "ƴancin wanzuwa a cikin mutanen Girka". (A lokacin ne Girkawa suka yi tawaye ga mulkin Turkiyya.)