Hakkin neman mafaka (wani lokaci ana kiransa da 'yancin mafakar siyasa ; daga tsohuwar kalmar Girka ἄσυλον) tsohuwar magana ce ta shari'a, wanda a ƙarƙashinsa wani mutum zai tsananta wa wata ƙasa, kamar wata ƙasa ko uri mai tsarki, wanda a zamanin da zai iya ba da wuri mai tsarki. Wannan haƙƙin ya sami amincewa daga Masarawa, Helenawa, da Ibraniyawa, waɗanda daga gare su aka karɓe su zuwa al'adun yammacin turai . René Descartes ya tsere zuwa Netherlands, Voltaire zuwa Ingila, da Thomas Hobbes zuwa Faransa, saboda kowace ƙasa tana ba da kariya ga baƙi da aka tsananta. Masarawa, Helenawa, da Ibraniyawa wasu Masana kenan sun amince da ''haƙƙin mafaka" na addini, shi ne kiyaye masu laifi (ko waɗanda ake tuhuma da aikata laifi) daga ɗaukan matakin doka har zuwa wani lokaci. Daga baya wannan cocin kirista da aka kafa ya amince da wannan ƙa'idar, kuma aka samar da dokoki daban-daban waɗanda ke bayani dalla-dalla kan yadda za a cancanci kariya da kuma wane irin kariyar da mutum zai samu.