ليوبولد فون رانكه Leopold von Ranke (فيهى ، تورينجن ، مملكة سكسونيا ، 21 ديسمبر 1795 - برلين ، 23 مايو 1886 ) ، مؤرخ المانى ، عميد مدرسة برلين التأريخيه. بيرجع ليه الفضل فى اعتبار التاريخ علم قايم بذاته بيدرس بطريقه اكاديميه فى المانيا. و من اوائل الدارسين الغربيين اللى اتوصفو بمؤرخين و اقتصرت مجهوداتهم على دراسة التاريخ. فى البدايه اتخصص فون رانكه فى الدراسات القديمه و اللاهوت و بعدين دخل فى خدمة ملوك بروسيا و اتعين سنة 1825 استاذ مساعد للدراسات القديمه فى جامعتها و بعدين اترقى و بقى استاذ و فضل فى المنصب ده لغاية وفاته فى برلين سنة 1886. فون رانكه كان عميق الايمان بالمسيحيه على المذهب اللوثرى ( البروتستانتى ) و عقيدته الفلسفيه كانت مثاليه على مذهب فيخته. اتأثر بأفكار يوهان جوتفريد هيردر بخصوص الاعتراف بالجانب الانسانى فى التاريخ و امن بفكرة التطور العضوى للجماعات البشريه و بأهمية العامل الفردى فى توجيه احداث التاريخ ، و رفض فكرة إن التاريخ قيمته فى العبر و المواعظ زى ماكان غالبية المؤرخين الاوروبيين فى القرن التمنتاشر بيعتقدو ، و قال ان التاريخ لازم يتدرس لذاته مش كوسيله للتعليم و التهذيب. أهم حاجه بتميز افكار فون رانكه ان لازم قبل أى حاجه اننا نعرف الاحداث و الاحوال فى الماضى زى ماهى بالظبط و ده اللى خلاه مهتم جداً بالوثايق و النصوص القديمه.