ابو بكر محمد الرازى محمد زَکَریای رازی -. اتعرف باللاتينى بـ Rhazes و Rasis ، ( الرى ، ايران ، ح. 860 - الرى ، ح. 925 ) ، طبيب و كيماوى و فيلسوف فارسى كبير.من مؤفاته كتاب الحاوي اتولد فى الرى فى ايران حوالى سنة 860 و درس الرياضيات و الطب و الفلسفه و الفلك و الكيميا و المنطق و الادب. اشتغل رئيس للبيمارستان العضدى و كتب رسايل كتيره عن امراض كتيره اشهرها " الجدرى و الحصبه " اللى اترجمت للاتينى سنة 1565. و بيعتبر كتابه " الحاوى " اضخم انسيكلوپيديا طبيه اتكتبت فى الشرق الاوسط و اترجم للاتينى سنة 1279. فضلت مؤلفاته حجه فى الطب لغاية القرن سبعتاشر. فى الفلسفه ليه مقالات و رسايل كتيره جمعها و نشرها " پول كراوس " بعنوان " رسايل الرازى الفلسفيه ". اعتبر الرازى الحكمه اهم من التجارب الفرديه ، و اعتبر التجارب اهم من الاستدلالات المنطقيه اللى ما بتقومش ع التجربه. انتقد الاسراف و الزهد و الاستسلام للانفعالات الانسانيه من غير ما يذم الانفعالات الانسانيه فى حد ذاتها. انكر على المعتزله تدخيلهم البراهين العقليه فى الدين ، و انتقد الاديان و قال انه مش ممكن التوفيق بين الفلسفه و الدين.