الانشقاق العظيم, او انشقاق الشرق و الغرب, أو انشقاق سنه 1054, East–West Schism هو انقسام صاب الجماعه الدينيه المسيحيه اللى انقسمت للى بقى معروف دلوقت باسم الكنيسه الروميه الكاثوليكيه و الكنيسه الشرقيه الأرثوذكسيه, الجماعه اللى استمرت حتى القرن الحداشر. الانشقاق بيعتبر تتويج للخلافات اللاهوتيه و السياسيه بين الشرق المسيحى و الغرب المسيحى. سبق الانشقاق العظيم اللى وقع بشكل رسمى فى سنه 1054 خلافات الكنسيه و نزاعات لاهوتيه كتيره بين الشرق الاغريقى و الغرب اللاتينى, كان من بين الخلافات البارزه مسأله انبثاق الروح القدس, و مسأله استعمال الخبز المخمر فى الأفخارستيا (القربان المقدّس) او لا و أحقيه ادعاء بابا روما بامتلاكه سلطه بابويه عالميه, و موقع بطريرك القسطنطينيه المسكونى بالنظام البطريركى الخماسى. فى سنه 1053, حصلت أول خطوات الانشقاق الرسمى: انعرض على الكنائس الاغريقيه فى جنوب ايطاليا يا انها تلتزم بالممارسات الكنسيه اللاتينيه أو تقفل و ف رد على ده أمر بطريرك القسطنطينيه المسكونى ميخائيل سرولاريوس الاولانى بقفل كل الكنائس اللاتينيه فى القسطنطينيه. فى سنه 1054, سافر وفد بعته البابا ليو التاسع للقسطنطينيه لأسباب بتتعلق برفض منح البطريرك سرولاريوس لقب «البطريرك المسكونى» و الاصرار على انتزاع اعترافه بسلطه بابا روما على كل الكنايس.