اللغة الاُم هى اول لغه بياخدها الطفل من اهلهُ, يعنى مش بيحتاج يدرسها علشان يتكلمها. و بيعرّفها قاموس كامبريدچ بإنها ”اللغة اللى بيتعلّمها الواحد وهو لسه بيحبى, مش اللى بيتعلّمها فى سن المدرسه او و هو كبير“. فيه فرق بسيط, بس مهم, بين مصطلح اللغة الاُم و اللغه الرسميّه. يعنى على الرغم من إن اللغه العربى هى اللغه الرسميّه فى مصر, لكن مش هى اللغه الام بتاعة المصريين. الإزدواجيّة اللغوية (ديجلوسيا) موجوده فى مجتمعات دول الشرق-الأوسط و شمال افريقيا و أى مجتمع فى دوله بتستعمل لغه مكتوبه غير لغتها الاُم فى الكتابه. فى عصور الظلام و العصور الوسطى فى اوروبا كانت اللغه اللاتينى هى اللغه الرسميه المصرح بالكتابه بيها و اللغات المحليه كانت اللغات الام للشعوب الأوروبيه. اللغه الهندى هى لغه من اللغات الرسميّه فى الهند, لكنها مش اللغه الاُم لكل الهنود لإن الهند فيها حوالى مية لغه. فى عصور الظلام و العصور الوسطى كانت اللغه اللاتينى هى لغة الكنيسه و لغة الكتابه. الكتب اياميها كانت بتتكتب باللاتينى. عامة الناس ماكانوش بيتكلمو لاتينى لكن بلغاتهم المحليه فكان فيه ازدواجيه فى اللغه. الكتابه باللاتينى كانت من ناحيه و الناس بتتكلم بلغاتها المحليه من ناحيه تانيه.