البينسيلين (R-C9H11N2O4S) هو مضاد حيوي بينتمي لمجموعة البيتا-لاكتام و بيستخدم فى علاج اصابات الباكتريا موجبة الجرام. العالم الإسكوتلاندي السير اليكساندر فليمنيج هو اللى اكتشف البينسيلين سنة 1928 بمستشفى القديسة ماري فى لندن. و العالم الاسترالي هوارد والتر فلوري (اللى واخد جايزة نوبل فى الطب) هو اللى قدر يطور البينسيلين علشان يبقى دوا و يستعمل فى العلاج. البينسيلين الاولاني كان مجاله محدود (مش بيقتل كل انواع الباكتريا) و ماكانش ينفع يتاخد بالبؤ علشان كان بيتكسر فى المعدة بسبب الحمض Hcl الموجود فيها. و علشان كدا العلما درسو و طوّرو مشتقات كتيرة من البينسيلين بهدف توسيع المجال بتاعه و كمان علشان يخلوه ينفع يتاحد عن طريق البؤ. و شوية شوية بدأ العلما يعلنو عن اكتشاف انواع جديدة من البنسيلينات زي "الامبيسيلين" و "الاموكسيسيلين" و بعدين طلعت مجموعة جديدة من (البيتا-لاكتام) اسمها "سيفالوسبورين" و اللى مجالها اوسع بكتير و ما بتتكسرش فى المعدة يعني ينفع تتاخد بالبؤ. و فى بعض البينسيلينات الجديدة اللى مجالها بيغطي كمان الباكتيريا السالبة الجرام. البينسيلين (و بقية مجموعة البيتا-لاكتام) بيبوّظ التركيب بتاع جدار الخلية الباكتيرية و بيخليه يضعف و مايتحملش الضغط الاسموزي (osmotic pressure) بتاع الباكتريا اللى فى الاخر بيخليها تنفجر و تموت.