ملك ايطاليا هو لقب اتبناه حكام كتير فى شبه الجزيره الايطاليه بعد سقوط الامبراطوريه الرومانيه. و مع كده ما حكمش شبه الجزيره كلها ملك واحد حتى فيكتور ايمانويل سنه 1870. بعد خلع الامبراطور الرومانى رومولوس اوجسطولوس سنه 476 عين الزعيم الهيرولى اودواكر دوق لايطاليا من الامبراطور البيزنطى زينون. لقب نفسو ملك بعدين لكن موش ملك ايطاليا و قدم نفسه ضابط من الحكومه الشرقيه. فى 493م هزم ملك القوط الشرقيين ثيودوريك العظيم اودواكر, انتهى حكم القوط الشرقيين لما رجعت ايطاليا الى الامبراطوريه البيزنطيه سنه 552. سنه 568 دخل اللومبارديين شبه الجزيره لتكوين مملكه بربريه مموديل للامبراطوريه و فرضو سلطتهم على جزء كبير من ايطاليا ماعدا اكسرخسيه رافينا و دوقيات روما و البندقيه و نابولى و الاجزاء الجنوبيه, ف القرنين اللى بعد كده اتحارب البيزنطيين و اللومبارديين للهيمنه على شبه الجزيره. سمح الملك فى القرن التامن بين الرومان الطليان و الامبراطوريه البيزنطيه للومبارديين بالسيطره على اللى بقى من الجيوب الرومانيه فى شمال ايطاليا, فى سنه 774 غلبهم الفرنجه تحت حكم شارلمان اللى خلع ملكهم و لقب نفسه ملك اللومبارديين. ضمن الامبراطوريه الفرنجيه حكم ايطاليا ملك ايطاليا, اندمجت المملكه فى الامبراطوريه الرومانيه المقدسه من اوتو الاول.