شم النسيم او عيد شم النسيم عيد مصرى قديم من حوالى 2700 قبل الميلاد، يعنى عيد عمره اكتر من 4700 سنه. اسم شم النسيم جاى من كلمة شمو وهيا كلمه هيروجليفي. عيد شم النسيم عند المصريين القدام بيعلن بداية الحياه لان المصريين القدام شافو ان الربيع بداية الحياه (لان الزهور بتتفتح فى الربيع و كمان الزرع بيخرج من الارض). المصريين القدام كانو بيحتفلوا بشم النسيم بنفس الطريقه اللى لسه موجوده لغاية النهارده ، فكانو بياكلو البيض الملون والفسيخ و السردين والبصل والخس، وكل حاجه منهم بترمز لرمز. زى البيض اللى هوا رمز خروج الحياه، لان الكتكوت بيخرج من جماد. و الفسيخ او السمك المملح عموما كان تعبير من المصرى القديم عن حبه للنيل (لان السمك بييجى من النيل). و البصل اللى كان رمز للحياه عند المصريين القدام، وكانو بيعلقوه على الجدران بتاعة بيوتهم (زى ما بيحصل لغاية دلوقتى ).والخس اللى كان اسمه (عيب) بالهيروجليفى كان بيعتبر من النباتات المقدسه، وكان معروف من الاسره الرابعه. الاحتفال بشم النسيم عند المصرى القديم كان مهرجان شعبى بيبتدى مع طلوع شمس اليوم ، و كان بيقضيه المصريين فى الفسح فى الجناين و على شط النيل و الاماكن اللى فيها زرع.