ابو عبد الله محمد بن محمد بن حامد صفى الدين الملقب بـ عماد الدين الكاتب الأصفهانى ( اصفهان 1125 - دمشق 1201 ) ، اديب و شاعر و مؤرخ فارسى اتولد فى اصفهان. اعظم اشعاره صورت الحروب الصليبيه. ترجم من الفارسى وأرخ لنفسه فى " البرق الشامى " و لشعرا القرن 12 فى " خريدة القصر وجريدة اهل العصر ". أرخ بالسجع لصلاح الدين الأيوبي و فتح بيت المقدس فى " الفتح القسى والفتح القدسى " و عن تاريخ السلاجقه فى " نصرة الفترة وعصرة الفُطرة " و عن أحداث الفتره من وفاة صلاح الدين لسنة 1196 فى " رسالة العتبى والعقبى ". اتولد عماد الدين الاصفهانى فى اصفهان فى بلاد فارس و درس فى المدرسه النظاميه فى بغداد و عينه الوزير عون الدين بن هيبره ناظر على البصره و بعد كده على واسط. لكن لما اتوفى الوزير ابن هيبره سنة 1161 ضاعت من عماد الدين مكانته و اتقبض عليه و اتسجن و بعد ماطلع من السجن راح على دمشق و هناك قدمه قاضى قضاة دمشق كمال الدين بن الشهرزورى لنور الدين محمود ابن زنكى فعينه فى ديوان الإنشا ففضل يشتغل هناك لغاية ما اتنتقل لوظيفة الاستاذيه فى المدرسه النوريه الشافعيه اللى اتسمت " العماديه " على اسمه و بعدها بسنه بقى مشرف على دار الانشا.