عيلة خان او اسرة خان (صينى تقليدى: 漢朝; صينى متبسط: 汉朝; Pinyin: Hàn Cháo, نطق: [xân tʂʰɑ̌ʊ̯] \خان تشاو\; انجليزى: Han Dynasty; 206 ق م—220 م) كانت تانى عيله ملكيه للصين, و كان قبلها عيلة تشين (Qin) (221—206 ق م). اسسها Liu Bang الزعيم المتمرد الفلاح, اتعرف بعد ما مات بانه الامبراطور Gaozu بتاع خان. حُكم عيلة خان وقف لفتره قليله من عيلة شين (Xīn) (9–23 م) من الريجينت/الوصى السابقى Wang Mang. الفتره دى اللى ماكانش فيه عيله بتحكم فيها بتفصل فترة حان لفترتين: خان الغربيه (206 قم—9 م) و خان الشرقيه (25—220 م). بتتمد لأربع قرون, الفتره بتاعة عيلة خان بتعتبر عصر دهبى فى التاريخ الصينى. لحد انهارده, اغلب السلاله الصينيه بيقولو على نفسيهم ”خانيين“. اللغه الصينى القديمه كانت هى اللغه اللى بيتكلموها وقتها. الاديان المنتشره كانت: تاويّه (انجليزى: Taoism) و كونفوشيوسيّه و الديانات الصينيه الفولكلوريه. العمله كانت: Wushu. ↑ Zhou (2003), 34. ↑ Schaefer (2008), 279. فيه فايلات فى تصانيف ويكيميديا كومونز عن: عيلة خان