الكنيسه السريانيه الارتودكسيه بالسريانيه: ܣܘܪܝܝܐ عيتو سُريَيتو تريصث شُبحو, هيا كنيسه انطاكيه ارتودكسيه مشرقيه, مقرها فى كاتدرائيه مارجرجس بباب توما فى دمشق. افرادها بيتمركزو فى منطقه الشرق الاوسط و بينتشرو فى العالم خصوصا الهند, و هيا بتعتبر كنيسه مستقله مرتبطه بباقى الكنائس الارتودكسيه بوحدة الايمان و الاسرار و التقليد الكنسى. بتمتد ولايه البطريركيه الانطاكيه الى سوريا و لبنان و العراق و الكويت و تركيا و الهند و ايران و الجزيره العربيه و اوروبا و امريكا الشماليه و امريكا الجنوبيه و الوسطى و استراليا و نيوزيلندا. الكنيسه ليها تسميات تانيه زى المونوفيزيه و اليعقوبيه نسبه ليعقوب البرادعى, بس الكنيسه السريانيه اليوم بترفض التسميات دى. لغة الكنيسه الرسميه هبا السريانيه و بتستخدم الكتابه السريانيه فى مخطوطاتها الدينيه, بتتشارك فى عقيدتها مع كل من الكنيسه القبطيه الارثوذكسيه و الكنيسه الارمنيه الارتودكسيه و الكنيسه الاثيوبيه و الكنيسه الاريتريه. بترجع جذور الكنيسه لبدايات المسيحيه و بتعتبر الكنيسه نفسها من اقدم الكنائس و تسميه او مصطلح مسيحى اطلقت لاول مره على تلاميذ المسيح فيها فى انطاكيه السوريه. بعد مجمع خلقيدونيه (451), حدث خلاف حولين تعريف الكنيسه ل "طبيعه المسيح" , فنتج عن داه انشقاق جماعه تحت اسم "ارثوذوكسيه مشرقيه" عن السلطه الكنسيه, و كانت الارتودكسيه المشرقيه بتضم عدة كنايس طقسيه, بما فيها الكنيسه الانطاكيه السريانيه الارتودكسيه.