تانكريد ابن الماركيز او تانكريد دى هاوتڤيل او تانكريد امير انطاكيا او تانكريد امير الجليل فى النصوص التاريخيه العربيه " طنكرى " ( 5 ديسمبر 1076 - 12 ديسمبر 1112 ) ، قائد نورمانى من سيسيليا من ابطال الحروب الصليبيه. بيعتقد انه ابن " اودو الماركيز الطيب " و " ايما دى هاوتڤيل " أخت بوهيموند الاول. انضم لجيش خاله بوهيموند الاول فى الحمله الصليبيه الاولى و هو عنده حوالى عشرين سنه و راح معاه على اسيا الصغرى لمحاربة المسلمين و تحرير بيت المقدس. ساهم بجهد كبير فى فتح نيقيا و طرسوس و انطاكيا و اورشليم فى 15 يوليه سنة 1099 ، و شارك فى معارك كتيره و هزم المسلمين بقيادة رضوان حاكم حماه سنة 1105. مدحه المؤرخين و اشتهر بالشجاعه و الشهامه. مع ان بوهيموند ادا ولائه للامبراطور البيزنطى اليكسيوس الاول لكن تانكريد مارضيش و اتجنب دخول قسطنطينيه و رفض انه يتنازل عن فتوحاته للامبراطور. حكم امارة انطاكيا كنايب لبوهيموند و حكمها لوحده سنة 1100 و حكم كونتية الرها سنة 1107. أرخ ليه و خلد ذكره المؤرخ رالف اوف كين Ralph of Caen اللى كان معاه وقت الحمله الصليبيه الاولى و عاين احداثها.