جلال الدين الرومى هوا محمد بن محمد بن حسين بهاء الدين البلخى (1207 - 1273) اديب و فقيه حنفى و منظِّر و قانونى صوفى. اصوله فارسيه, اتعرف بالرومى لانه قضى حياته فى الاناضول ( بلاد الروم ) عند الروم السلاجقه ( تركيا الحاليه ). صاحبه المقرب و استاذه الروحى كان الشاعر الفارسى شمس التبريزى اللى عاش معاه اربعين سنه فى بيت واحد فى قونيا عاصمة السلاجقه فى الاناضول. اتولد جلال الدين الرومى فى منطقة بلخ فى خراسان ( حالياً فى افغانستان ) فى 30 سبتمبر سنة 1207م و اتوفى سنة 1273 فى قونيا. بعد وفاته اسس اتباعه و ابنه سلطان ولد " الطريقه المولويه " الصوفيه و اللى اشتهرت بدراويشها و رقصهم الروحانى الدوارى (المولوى) على انغام موسيقيه و اشعار كتبها جلال الدين الرومى. شعره المثنوى: قصائد بالفارسى و اللى بيسميه الصوفيين الكتاب المقدس الفارسى , و بيعتبر من اهم الكتب الصوفيه الشعريه. الديوان الكبير او ديوان شمس التبريزى و اللى كتبه فى ذكرى وفاة صاحبه و ملهمه فى طريق التصوف و الشعر. الرباعيات: 3318 بيت. نثره كتاب فيه ما فيه: كتاب بيحتوى على 71 محاضره للرومى. المجالس السبعة: تجميع لمواعظ و محاضرات الرومى. الرسائل: رسائل كتبها بالفارسى لمريديه و معارفه و رجال الدوله.