شمس الدين محمد بن علاء الدين التبريزى او شمس التبريزى او شيشمس توريزى او شيشمس التترى فى التراث اليزيدى . شمس التبريزى شاعر اصوله فارسيه اتوفي سنة 1248 فى قونيا فى الأناضول ( اسيا الصغرى ، المنطقه اللى فيها تركيا الآن ) فى نهاية فترة حكم السلاجقه. كان الصاحب المقرب و الاستاذ الروحى لجلال الدين الرومى الذي عاش معه اربع سنوات فى بيت واحد فى قونيا عاصمة السلاجقه فى الأناضول. قيل إن تلاميذ جلال الدين الرومي قتلوه ,ولكن كان الاكثر شيوعا و المحتمل ان ابن جلال الدين الرومى علاء الدين هو الذى اجر قاتل لقتله لانه ظن انه يقوم بافساد سمعه ابوة و انزال مكانته و هو السبب ايضا فى تغيره فحزن عليه الرومي حزن كبير وكتب شعره المشهور الذي كتبه بالفارسى من حزنه على فراق استاذه ، فكتب ديوان كامل سماه " ديوان شمس تبريز " او الديوان الكبير كذكرى لصاحبه وملهمه و موجهه الروحى شمس الدين التبريزى فى التصوف و الشعر. و فى النهايه عرف ان ابنه كان المسئول عن موته صوفيه الطرق الصوفيه الادب الصوفى The Autobiography of Shems-i Tabrizi Archived 2012-02-23 at the Wayback Machine. Rumi's Sun - The Teachings of Shams of Tabriz Poems written by Hazrat Archived 2013-07-21 at the Wayback Machine.