فى الشعر الجاهلى كتاب تأليف المفكر المصري و عميد الادب العربى طه حسين صدر سنة 1927. الكتاب لقى معارضه كبيرة اول ما نزل بسبب موضوعه و فكرته ، و فى نفس الوقت كانت فكرته جديده على الناس بخصوص اللى بيعرفوه عن الادب العربي . ونتيجة لكده و بسبب الضغط اللى حصل ، الكتاب اتشالت منه الجمل الصادمه ونزل تانى باسم ( فى الادب الجاهلي ) طه حسين بيفترض - ومن وجهة نظره ان افتراضه صحيح - ان الادب الجاهلي - اللى قبل الاسلام - والشعر الجاهلي اللى احنا بنعرفه دلوقتى من عنترة لقيس وغيرهم فى اغلبه شعر منتحل. و بيقول العالم طه حسين ان السبب فى فكرته دي ان لغة الشعر الجاهلي هى نفس لغة القرأن تقريبا, وان اللهجات العربية كانت مختلفة قبل الاسلام فيبقي ازاي الشعر ده كله معمول بلهجة واحدة هى نفس لهجة القران اللى هوا بلهجة قريش. كمان طه حسين بيقول ان الشعر ده اغلبه فيه الفاظ وسهولة متدلش علي انه من العصر ده انما العرب انتحلوه بعد الاسلام بسبب الشعوبية اللى حصلت نتيجة الصراعات السياسية فبقا كل واحد بيحاول ينسب لقبيلته شاعر واشعار , والمختلف عليه هنا مش الشعراء لانهم ممكن يكونوا موجودين لكن المختلف عليه هوا لغة الشعر نفسه او بمعني اصح لهجته, وتاريخ ظهورة وانه غالبا إتألف بعد الاسلام.