مصادر التشريع الاسلامى هيا الادله اللى بتستند ليها الشريعه الاسلاميه, و فيه ادله متفق عليها بين اغلب الفرق و غيرها مختلف عليها, الكتاب و السنه هما اصلين لباقى المصادر التانيه, و بعدها الاجماع و القياس و هيا الاصول الشرعيه المتفق عليها عند جمهور العلماء. الشرع هوا "الى شرعه الله على لسان نبيه من احكام" و المصدر الاساسى للشرع الاسلامى هوا اللى جيه من عند الله تعالى عن طريق رسول الله صلى الله عليه و سلم, و هوا القرآن و الحديث, فهما الوحيين و المصدرين اللى بيعتمد عليهم ما عداهما من الادله الشرعيه, لكن فيه احكام شرعيه مذكوره فى القرآن و الحديث و داه بيستلزم وجود ادله لاستنباط الاحكام الشرعيه, بطريق الاجتهاد و بتتسمى اصول الاحكام, و هيا اللى بيبحث فيها علم اصول الفقه الدليل لغة المرشد و الهادى. الادله الشرعيه هيا ادلة الفقه الاجماليه اللى ليستنتج منها الاحكام الشرعيه و عند علماء اصول الفقه هيا اللى اتوصل بصحيح النظر فيه لمطلوب خبرى. القرآن السنه (الحديث النبوي). الاجماع القياس الاستحسان العرف الاستصحاب المصلحه المرسله سد الذرائع شرع من قبلنا قول الصحابى بشروطها و ضوابطها المعروفه عند علما اصول الفقه. القرآن السنه: و هيا قول النبى وفعله وتقريره.