بدائع الزهور فى وقائع الدهور كتاب تأريخى كبير كتبه المؤرخ المصرى محمد ابن إياس الحنفى القاهرى ( 1448 - 1523 ). ابن إياس كان امير من اصل شركسى و كان حفيد الامير إياس الفخر الظاهرى اللى كان من امرا السلطان الظاهر سيف الدين برقوق ، و أبوه كان على إتصال بالامرا و موظفين الدوله المصريه و فوق كده ابن اياس عاش بعد فترة مؤرخين مصر الكبار زى المقريزى و النويرى و ابن تغرى و بيبرس الدوادار و غيرهم و بالتالى ابن إياس كان مطلع على معلومات كتيره و مهمه حصلت فى عصره و قبل عصره. الكتاب بيحكى تاريخ مصر من بداية التاريخ لغاية سنة 1522 ، و ليه اهميه معينه بالنسبه لتاريخ مصر و الدوله المملوكيه فى نهاية ايامها و بداية حكم العثمانليه اللى احتلو مصر سنة 1517. بيعتبر ابن إياس هو المؤرخ الوحيد اللى عاصر و عاين احداث غزو العثمانيين لمصر و كتب عنها. الكتاب فى فترة الاحتلال العثمانى اتحول نظام كتابته لإسلوب الحوليات يوم بيوم و بانت براعة ابن إياس فى التأريخ. الكتاب وصف احوال مصر السياسيه و العسكريه و الاداريه و القانونيه و الاقتصاديه و الثقافيه و الفنيه و المعماريه ، و حكى عن الاعياد و عادات المصريين و حاجات كتيره متصله بحياة المصريين الاجتماعيه و الدينيه فى العصر ده .