الادب الفرنساوى المقصود بيه هنا هو الجزء المدون اللى بدأ بالملحمه المعروفه " اناشيد البطوله " اللى كانت بتتغنى بيها غرب اوروبا المسيحيه. بيستبعد من الادب ده ادب البروفنسال و الادب اللاتينى اللى ساد العصور الوسطى وقت ما الاوربيين كان محرم عليهم يستخدمو لغاتهم المحليه اللى بيتكلمو بيها. و بعدين اتطورت الملاحم و ظهرت فى صورة قصص خياليه منظومه زى " قصة الورده " و قصة " رينار التعلب ". و ظهر الشعر الغنائى اللى كان من رواده كريستين دى بسان ، و شارل دوق اورليان ، و فرنسوا فيون. النثر فى الادب الفرنساوى بدأ بكتابة التاريخ و تسجيل الاحداث. و ظهرت المسرحيه اللى كانت مواضيعها عن المعجزات و اذدهرت فى اواخر القرن العصور الوسطى و فضلت اكتر فن ادبى منتشر لغاية القرن ستاشر. فى عصر النهضه الاوربيه الاتجاه كان ناحية الادب اليونانى و اللاتينى ، و بقو الكتاب بيجمعو بين الاتجاه ده و الادب الفرنساوى القديم. من الادبا دول كان مونتينى و كلفن ، و اتزعم رونسار و الناقد مالرب الاتجاه المعارض للادب الطليانى. aaaaaaaalllllaaaahhhhالقرن سبعتاشر بيعتبر القرن الدهبى للادب الفرنساوى و فيه وصل الادب المسرحى لذروته بفضل كولانى و راسين و موليير. و وصل الشعر الغنائى لمستوى عالى على ايدين جان دى لافونتين و بوالو.