على حسن احمد محمد عبد الرازق، الشيخ ( البهنسا، ابو جرج ، محافظة المنيا، 1888 - القاهره، 23 سبتمبر 1967 ). مفكر و اديب مصرى كبير درس فى الازهر و فى نفس الوقت فى الجامعه المصريه السيكولاريه و أخد شهادة العالميه من الازهر سنة 1912. سافر انجلترا و درس فى جامعة اوكسفورد السياسه و الإقتصاد و رجع مصر بعد ماقامت الحرب العالميه الأولى. اشتغل فى القضاء فى المحاكم الشرعيه و بقى عضو فى مجلس النواب و الشيوخ و اتعين وزير للأوقاف. كان عضو فى المجمع اللغوى وليه مؤلفات مهمه فى الادب و الفلسفه. ناقش فى كتابه " الاسلام وأصول الحكم " فكرة الخلافه و الحكومه فى الاسلام فعمل ضجه كبيره و اتحكم عليه بتجريده من شهادة العالميه الازهريه. الملك فؤاد الاول اللى كان بيتطلع لمنصب خليفة المسلمين كان ورا محاكمته. أخوه المفكر الكبير و شيخ الازهر مصطفى عبد الرازق. إتولد على عبد الرازق فى قرية ابو جرج فى محافظة المنيا سنة 1888. أبوه حسن باشا عبد الرازق درس فى الازهر و كان عضو فى المجالس شبه النيابيه ، و امه " خدوجه بنت الحاج عثمان الشريعى " كانت من سملوط. كان ليه خمس اخوات شققه هما حسن و حسين و محمود و اسماعيل و مصطفى عبد الرازق ، و اختين و اخ اسمه ابراهيم ماكانوش شققا.