الشيخ محمد مأمون الشناوى ( الزرقا، محافظة دمياط، 10 اغسطس 1878 - 4 سبتمبر 1950 ) ، شيخ الازهر من 18 يناير 1948 لغاية وفاته فى 4 سبتمبر 1950. اتولد سنة 1878 فى قريه اسمها " الزرقا " فى محافظة الدقهليه. ابوه كان من علما الازهر و اخوه سيد الشناوى اتخرج من الازهر و اشتغل فى القضاء الشرعى و رأس المحكمه الشرعيه العليا و هو ابو الشعرا مأمون الشناوى و كامل الشناوى. دخل محمد مأمون الشناوى الكتاب و بعد ما حفظ القرآن و اتعلم القرايه و الكتابه دخل الازهر و درس فيه لغاية ما أخد شهادة العالميه سنة 1906. اتعين بعد ما اتخرج مدرس فى معهد اسكندريه الدينى و بقى امام للسرايا الملكيه. فى سنة 1934 بقى عضو فى جماعة كبار العلما و فى سنة 1944 اتعين وكيل للجامع الازهر و رئيس لجنة الفتوى فى الازهر. اتولى مشيخة الازهر فى 18 يناير 1948 و اهتم ببعتان بعثات من الازهر للخارج وبعت بعثه على انجلترا لدراسة اللغه الانجليزى على اصولها ، و فتح الازهر للطلبه الوافدين من بره مصر.