Digital Audio Broadcasting (kort DAB) is 'n digitale uitsaaistandaard vir die terrestriële ontvangs van radioprogramme. Dit is geskik vir die frekwensieband tussen 30 MHz en 3 GHz en sluit sodoende ook satelliet- en kabelverspreiding in. DAB is in die tydperk tussen 1987 en 2000 deur die Europese Unie se Eureka-147-projek ontwikkel. 'n Meer gesofistikeerde standaard, wat 'n merkbaar hoër oudiokompressie sonder degradering van die gehalte behels, is onder die naam DAB+ bekend gestel. Danksy DAB+ kan meer digitale radioprogramme via dieselfde kanaal versprei word. DAB en DAB+ word vir die publiek ook as Digital Radio bemark. Vir die digitale kodering en kompressie van gewone DAB-radioprogramme word die standaarde MPEG-1 Laag 2 of MPEG-2 Laag 2 gebruik (die sogenaamde Musicam-metode). DAB+ maak gebruik van die MPEG-4 HE AAC V2-standaard (kort AAC+). Radioprogramme in die DAB-standaard word tans orals in Duitsland, Switserland, Suid-Tirol, België, Denemarke en die Verenigde Koninkryk uitgesaai. In Frankryk bly die ontvangs van DAB+ beperk tot enkele stedelike gebiede soos Parys, Marseille en Nice (sedert 2014), en Lille, Lyon en Straatsburg (sedert 2018).