Die ewewigstemperatuur van ’n planeet is ’n teoretiese temperatuur wat die planeet sou gehad het as dit ’n swartstraler was wat slegs deur sy moederster verhit word. In dié model word die teenwoordigheid of afwesigheid van ’n atmosfeer (en dus enige kweekhuiseffek) nie in ag geneem nie, en die teoretiese swartstralertemperatuur word beskou as komende van ’n geïdealiseerde oppervlak van die planeet. Sommige skrywers gebruik ander name hiervoor, soos ekwivalente swartstralertemperatuur of gemiddelde globale temperatuur. As die invallende sonbestraling ("isolasie") op die planeet by sy wentelafstand van die Son Io is, sal die hoeveelheid energie wat die planeet absorbeer afhang van sy albedo a en deursnee-oppervlakte: P i n = I o ( 1 − a ) π R p 2 {\displaystyle {P}_{in}={I_{o}}\left(1-a\right)\pi {{R}_{p}}^{2}} Let daarop dat ’n swartstraler se albedo nul sal wees ( a = 0 {\displaystyle a=0} ). In planetologie word nuttiger resultate verkry met ’n aanvaarde albedo a > 0 {\displaystyle a>0} .