Heyman Dullaert of Dullaart (6 Februarie 1636, Rotterdam – 6 Mei 1684, Rotterdam) was 'n skilder en digter tydens Nederland se Goue Eeu. Hy was 'n student van Rembrandt, maar is beter bekend om sy poësie as sy kuns. Sy skilderye, dikwels in die vorm van trompe-l'oeils, kan in die Kröller-Müller-museum besigtig word. As digter word hy veral onthou om sy liefdes-sonnette Aan myne uitbrandende kaerse en Een korenwanner aan de winden, wat onlangs weer in De Nederlandse poëzie van de 17e en 18e eeuw deur Gerrit Komrij gepubliseer is. Die alles troost en laaft, verzucht, bezwymt, ontverft! Die alles ondersteunt geraakt, o my! aanot wyken. Een doodsche donkerheit komt voor zyne oogen stryken, Die quynen, als een roos die dauw en warmte derft. Ach werelt, die nu al van zyne volheit erft; Gestarnten, Engelen, met uwe Hemelryken; Bewoonderen der Aarde, ey! toeft gy te bezwyken, Nu Jesus vast bezwykt, nu uwe Koning sterft?