Waterglas is 'n oplosbare metasilikaat gewoonlik van natrium, soms kalium. Dit is rond 1818 ontdek deur J.N. von Fuch en al in 1823 beskryf vir sy brandwerende eienskappe. Die algemene formule vir die natriumsilikaat is mNa2O.nSiO2. Dit bevat veral die metasilikaat Na2Si2O3, maar ook dimetasilikaat Na2Si2O5 en ortosilikaat Na4SiO4. The n/m verhouding word die modulus genoem en is karakteristiek vir die produk. Vir n/m=2 is dit veral ortosilikaat, maar in waterige oplossings sal dit hidroliseer (en polimeriseer) volgens N a 4 S i O 4 + H 2 O ⇌ 2 N a O H + N a 2 S i O 3 {\displaystyle Na_{4}SiO_{4}+H_{2}O\rightleftharpoons 2NaOH+Na_{2}SiO_{3}} Ook die metasilikaat is basies N a 2 S i O 3 + H 2 O ⇌ N a O H + N a H S i O 3 {\displaystyle Na_{2}SiO_{3}+H_{2}O\rightleftharpoons NaOH+NaHSiO_{3}} Waterglas (Na2O.nSiO2; n=1,2 – 4) kan verkry word deur kwartssand (suiwere SiO2) saam te smelt met soda (natriumkarbonaat) by 1500oC. Dit is ook moontlik Na2SO4 en koolpoeier te gebruik.