Anastasius I (Latyn: Flavius Anastasius Augustus, Grieks: Ἀναστάσιος; omstreeks 430 – Julie 518) was die Bisantynse keiser van 491 tot 518. Tydens sy bewind is groot versterkings aangebring aan die grens van die Oos-Romeinse Ryk. Anastasius is in Dyrrhachium gebore, maar die datum is onseker – nie later nie as 430 of 431 n.C. Hy was die seun van Pompeius, ’n edelman van Dyrrachium, en sy vrou, Anastasia Constantina. Hy het een swart en een blou oog gehad en sy bynaam was "Dicorus" (Grieks vir "met twee pupille"). Met keiser Zeno se dood in 491 was Anastasius ’n hoë paleisamptenaar en hy is keiser gemaak deur Zeno se weduwee, Ariadne, wat hom verkies het bo Zeno se broer, Longinus. Ariadne is kort ná sy troonbestyging op 20 Mei 491 met hom getroud. Hy het gewild geword ná ’n vermindering van belasting en het groot energie getoon in die administrasie van staatsake. Anastasius het die Isauriese Oorlog begin teen die indringer Longinus en die Anastasiese Oorlog teen die Persiese Sassaniede.