Willem II (ook bekend as Willem Rufus, moontlik vanweë sy rooi gesig; c. 1060 – 2 Augustus 1100) was van 1087 tot met sy dood koning van Engeland. Hy was die derde seun van Willem die Veroweraar. Ná die dood van Willem die Veroweraar in 1087 is sy belangrikste besittings tussen sy twee seuns verdeel. Rufus was toe die tweede oudste seun aangesien sy broer Richard tydens ’n jaguitstappie dood is. Sy ouer broer, Robert, het die Hertogdom van Normandië geërf terwyl Willem Rufus die "minder belangrike" Engeland gekry het. (Onder Engeland is destyds ’n veel kleiner gebied verstaan as tans.) Die verdeling aan weerskante van die Engelse Kanaal het gelei tot ’n dilemma vir die adellikes wat grond in albei gebiede besit het. Omdat Willem en Robert teenstanders was, was hulle bang dat hulle ’n deel van hul grond sou verloor as hulle kant kies. Hulle wou hê dat die twee gebiede onder een heerser verenig word. Onder leiding van Odo, die magtige biskop van Bayeux, het ’n opstand teen Willem ten gunste van Robert ontstaan.