Die magnetisasie is 'n belangrike vektorgrootheid in die beskrywing van magnetisme en Maxwell se vergelykings Dit kan gedefinieer word as: M = μ t o t a a l V {\displaystyle M={\mu _{totaal} \over V}} Dit is die digtheid van μ t o t a a l {\displaystyle \mu _{totaal}} , die netto magnetiese dipoolmomente, in 'n volume V van 'n materiaal. By dia- en paramagnetiese stowwe is sonder 'n opgelegde magneetveld die magnetisasie nul, omrede die magnetiese momente in die materiaal ewekansig in alle rigtings verdeel is en die vektorsom μ t o t a a l {\displaystyle \mu _{totaal}} dan nul oplewer. In hierdie stowwe tree net 'n magnetisasie op indien dit deur 'n opgelegde magneetveld geïnduseer word. Hierdie reaksie is dikwels baie swak, en oppervlakkig lyk dit of die materiaal nie magneties is nie In ferro- en ferrimagmetiese stowwe kan daar deur die ordening van die spins (magnetiese momente) ook sonder 'n uitwendige veld 'n -dikwels groot- spontane magnetisasie teenwoordig wees.