'n Baileybrug is 'n militêre hulpbrug waarby die monteerbeginsel van die meccanostel gebruik word. Dit bestaan uit eenvoudige reeds klaar gekonstrueerde standaardonderdele van staal, waarvan die grootste deur ses mans gedra kan word. Die brug, wat in 1940 deur sir Donald Coleman Bailey ontwerp is, het veral in die Tweede Wêreldoorlog 'n reuse rol in die Geallieerde opmarse in Europa en die Verre Ooste gespeel, en is veral deur die Suid-Afrikaanse Geniekorps in Italië met groot vrug gebruik. Dit word ook in enkele gevalle by padbou in vredestyd gebruik. Die baileybrug is veral gebruik om infanterie, pantservoertuie en artillerie- eenhede in staat te stel om byvoorbeeld 'n rivier oor te steek, en daar is in die Tweede Wêreldoorlog duisende van dié brûe deur die Geallieerdes gebou. Die brug is saamgestel uit afsonderlike tralielêerpanele en ander verwisselbare onderdele wat vinnig inmekaargesit kan word om brûe van verskillende lengtes en dravermoë te bou. Elk van die panele is 3 m lank en 1,5 m hoog en het aan elk van die vier hoeke enkel- of dubbeloë wat met behulp van penne aan mekaar gekoppel kan word.