Maarskalk Rodolfo Graziani (Italiaanse uitspraak: [roˈdolfo ɡratˈtsjaːni]; 11 Augustus 1882, Filettino - 11 Januarie 1955) was 'n prominente Italiaanse militêre offisier in die Koninklike Italiaanse Leër (Regio Esercito) van Italië, veral bekend vir sy veldtogte in Afrika voor en tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was 'n toegewyde fascis en was 'n sleutelfiguur in die Italiaanse Weermag tydens die bewind van Victor Emmanuel III. Graziani het 'n belangrike rol gespeel in die konsolidasie en uitbreiding van die ryk van Italië gedurende die 1920's en 1930's, eers in Libië en daarna in Ethiopië. Hy het berug geraak vir ongenaakbare onderdrukkende maatreëls, soos die gebruik van konsentrasiekampe, wat talle burgerlike sterftes veroorsaak het, en vir uiterste maatreëls wat teen die inheemse verset getref is, soos die ophang van Omar Mukhtar. In Februarie 1937, na 'n sluipmoordpoging op hom tydens 'n seremonie in Addis Abeba, het Graziani 'n tydperk van wrede vergelding, nou bekend as Yekatit 12, toegestaan.