Die Marshall-plan was 'n omvattende materiële hulpplan vir Europa wat drie jaar na die Tweede Wêreldoorlog in werking getree het op inisiatief van die destydse Amerikaanse minister van Buitelandse Sake, George C. Marshall. Die Europese Herstelprogram (ERP) was gerig op die ekonomiese heropbou van die lande wat deur die oorlog in Europa geraak is. 'n Belangrike motief vir hierdie hulp was om 'n sterk buffer te vorm teen die uitbreiding van kommunisme uit die Sowjetunie van Josef Stalin. Die betrekkinge tussen die Verenigde State en die Sowjetunie het vinnig agteruitgegaan en tot die "Truman-doktrine" gelei. Marshall het die voorstel op 5 Junie 1947 amptelik gemaak in 'n toespraak aan die Harvard-universiteit in, Cambridge Massachusetts. Hy stel die voorwaarde dat die deelnemende lande met 'n gemeenskaplike Europese plan vorendag moet kom. Einde Junie het die Britse minister van buitelandse sake, Bevin, 'n drie-moothedekonferensie in Parys gereël. Die Russiese minister Molotof is gekant teen die Marshall-plan, wat hy as 'n 'bedreiging vir die soewereiniteit van die kleiner Europese lande' beskou.