Negatiewe Dialektiek (Duits: Negative Dialektik) is 'n boek uit 1966 van die filosoof Theodor W. Adorno. Adorno wou die filosofiese proses bekend as die dialektiek opdateer en dit bevry van eienskappe wat voorheen daaraan toegeskryf is, wat hy as fiktief beskou het. Vir Georg Wilhelm Friedrich Hegel was die dialektiek 'n proses van besef dat dinge hul eie ontkenning bevat en deur hierdie besef word die gedeeltes geassimileer tot iets groter. Adorno se dialektiek verwerp hierdie positiewe element waarin die resultaat iets groter was as die dele wat voorafgegaan het en het geargumenteer vir 'n dialektiek wat iets wesenlik negatief opgelewer het. Adorno het geskryf dat, "Negatiewe dialektiek, 'n frase is wat tradisie teengaan. Reeds so vroeg as by Plato het die dialektiek bedoel om deur negering iets positiefs te bereik; die gedagtefiguur van die 'negering van die negering' het later die bondige term geword. Hierdie boek poog om dialektiek van sulke regstellende eienskappe te bevry, sonder om die bepalendheid daarvan te verminder."