Chriacus is 'n uitgestorwe soogdier wat gewoonlik in die familie Arctocyonidae geplaas word. Hierdie dier se fossiele word van die vroeë Paleoseen tot die vroeë Eoseen in Noord-Amerika aangetref. Chriacus is een van die bekendste lede van die asbliktakson "Condylartha". Daar is 'n amper komplete skelet gevind. Die diere het baie soos die huidige Suid-Amerikaanse neusbeertjies (Nasua) gelyk. Chriacus vorm saam met Prothryptacodon en Thryptacodon die onderfamilie Chriacinae binne die Arctocyonidae. Prothryptacodon het van die Laat-Puercan tot die Laat-Tiffanian in die westelike binneland van Amerika geleef. Thryptacodon het in die Midde-Torrejonian verskyn en het tot in die Vroeë-Bridgerian oorleef, maar dit is veral bekend van gedeeltelike skelette uit die Willwood-formasie se Wasatchian. Die liggaamsbou van Thryptacodon het veel ooreenkomste met Chriacus, hoewel die enkelgewrigte minder fleksibel is. Hierdie dier is nogtans eweneens 'n vaardige klimmer. In die verlede is Chriacus ingedeel by die Oxyclaeninae, maar hierdie indeling is verlate. Daar het aan die einde van die Paleoseen (56 mj gelede) 'n skielike opwarming van die planeet se klimaat opgetree, wat groot invloed op die planeet se lewe gehad het.