Outisme is ’n neuro-ontwikkelingsteuring wat vroeg in die lewe begin en gewoonlik deur die volgende eienskappe gekenmerk word: Beperkte sosiale interaksie. Beperkte verbale en nieverbale kommunikasie. Herhalende en stereotiepe gedrag. Ouers merk dikwels tekens van die steuring op tydens die eerste drie jaar van hul kind se lewe. Dié tekens ontwikkel dikwels geleidelik, hoewel sommige outistiese kinders agteruitgang in hulle kommunikasie- en sosiale vermoëns ervaar nadat hulle teen die gewone tempo ontwikkelingsmylpale bereik het. Sommige vorme van die steuring, onder meer Aspergersindroom, word in die diagnose outismespektrumsteuring (ASS) gekombineer. Outisme word verbind met 'n kombinasie van genetiese en omgewingsfaktore. Risikofaktore tydens swangerskap sluit in sekere infeksies, giftige stowwe soos alkohol, kokaïen, insekdoders, lood- en lugbesoedeling, fetalegroeistremming en outoïmmuunsiektes. Omstredenheid omhul voorstelle van ander oorsake soos inenting, wat verkeerd bewys is. Outisme beïnvloed die prosessering van inligting in die brein en hoe senuselle en hulle sinapse verbind en georganiseer word; hoe dit gebeur, word nie goed begryp nie. Die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesteurings (DSM-5) kombineer vorme van die toestand, insluitende Aspergersindroom en hoogfunksionerende outisme, in die diagnose outismespektrumsteuring (ASS).