Bohuslav Jan Martinů (Tsjeggies: [ˈboɦuslaf ˈmarcɪnuː] ; 8 Desember 1890 – 28 Augustus 1959) was 'n Tsjeggiese komponis van moderne klassieke musiek. Martinů het 6 simfonieë, 15 operas, 14 balletstukke en 'n groot hoeveelheid orkestrale-, kamermusiek-, instrumentale stukke en stukke vir die stem geskryf. Hy het 'n violis geword in die Tsjeggiese Filharmoniese Orkes, en het musiek in sy tuisstad onderrig. Nadat hy in 1923 Tsjeggo-Slowakye verlaat het vir Parys, het Martinů doelbewus van die Romantiese styl waarin hy opgelei was onttrek. In die 1930's het hy geëksperimenteer met ekspressionisme en konstruktivisme en 'n bewonderaar geword van wat op daardie tydstip huidige Europese tegniese ontwikkelings was, wat ten toon gestel word deur sy orkestrale werke naamlik; Half-time en La Bagarre. Hy het ook jazz idiome aangeneem, soos byvoorbeeld in sy La revue de cuisine. In die vroeë 1930's het hy die hoofbron van sy komposisionele styl, naamlik die neo-klassisisme soos ontwikkel deur Igor Stravinski ,gevind. Hy het begin om teen 'n ysingwekkende spoed te begin komponeer, en het vinnig kamer-, orkestrale-, koor- en instrumentale werke gekomponeer.