Sigbjørn Obstfelder (gebore op 21 November 1866, Stavanger, Noorweë, sterf op 29 Julie 1900, Kopenhagen, Denemarke) was ‘n Noorweegse Simbolistiese digter, wie se ongerymde vers en atmosferiese, ongefokusde beeldskepping, Noorweë se beslissende breek met naturalistiese poësie daargestel het. Die meeste van Obstfelder se werke het in die 1890’s verskyn naamlik; sy eerste volume poësie, ‘’Digte’’ (1893; ‘’Gedigte’’); ‘n toneelstuk, ‘’De røde draaber’’ (1897; “Die Rooi Druppels”); verskeie novelles; en die postuum gepubliseerde fragment ‘’En praests dagbog’’ (1900; “’n Pastoor se Dagboek”). Sy oogpunt is die van ‘n eensame buitestaander wat verby die materiële wêreld tuur op soek na eksistensiële sekerheid en eenheid met ‘n eksterne spirituele realiteit. Obstfelder se erotiese verlange na die ewige was transgressief en het hom ‘n belangrike voorloper van Skandinawiese modernisme gemaak. Hy was die model vir die held in die Duitse digter Rainer Maria Rilke se bekende ‘’Notaboek van Malte Laurids Brigge’’.