Friedrich Wilhelm Kolbe (Gütersloh, Wesfale, Duitsland, 3 November 1821 – Kaapstad, Kaapkolonie, 1899) was 'n sendeling van die Rynse Sendinggenootskap in Suidwes-Afrika en Suid-Afrika en kenner van die Hererotaal. Kolbe se vader was David Friedrich Kolbe, gebore in 1793 in Bielefeld. Die gesin het uit nog twee kinders bestaan, onder andere Margarete Charlotte Kolbe-Sykes. Ná sy opleiding in die boekdrukkuns het hy in 1840 na Barmen gegaan om as sendeling van die Rynse Sendinggenootskap aan dié genootskap se sendinginstituut opgelei te word. Nadat hy op 14 Februarie 1844 georden is, is hy na Afrika gestuur waar hy van 1845 tot 1847 op Worcester werksaam was. In Maart 1848 het hy by Walvisbaai geland en nog dieselfde maand na Otjikango (Gross Barmen) vertrek waar hy op 23 April aangekom het. Onder leiding van eerw. C.H. Hahn het hy daar die Hererotaal aangeleer wat hy ná 'n jaar so goed beheer het dat hy daarin kon preek. Volgens Hahn was die eerste preke van Kolbe beter as sy eie. Kolbe se digterlike aanleg, wat Hahn nie gehad het nie, het hom in staat gestel om die woorde van ongeveer 50 kerkliedere te skryf.