Taalverwerwing is die proses waarvolgens mense die kapasiteit bekom om taal waar te neem en begryp, asook om woorde en sinne te kommunikeer. Taalverwerwing is een van die fundamentele menslike eienskappe, want nie-mense kommunikeer nie deur middel van taal nie. Taalverwerwing verwys algemeen na eerstetaalverwerwing, wat die studie van suigelinge se verwerwing van hulle moedertaal behels. Dit word van tweedetaalverwerwing onderskei wat die verwerwing van addisionele tale behels (by beide kinders en volwassenes). Die vermoë om taal suksesvol te gebruik vereis die verwerwing van ŉ reeks vaardighede insluitend fonologie, morfologie, sinsbou, semantiek en ŉ uitgebreide woordeskat. Taal kan gevokaliseer word as byvoorbeeld spraak, of met die hand byvoorbeeld gebare taal. Die menslike taalvermoë word in die brein aangevoer. Hoewel die mens se taalvermoë eindigend is, kan ŉ oneindige aantal sinne verstaan en geuiter word, gebaseer op ŉ sintaktiese beginsel genoem rekursie. Bewyse wil voorstel dat elke individu drie rekursiewe meganismes besit wat die onbepaalde voortbring van sinne toelaat. Die drie meganismes is : relativering, komplimentering en koördinering. Die vermoë om taal te verwerf en gebruik is ŉ sleutelfaktor in die onderskeid tussen mense en dier.