Snuif is ‘n vorm van tabak wat nie gerook word nie, maar by die neusgate ingesnuif word. ‘n Bietjie van die poeier word tussen die duim en die voorvinger vasgevat en vinnig in die neus opgetrek. Dit kan ook aan die tandvleis gesmeer en ingesluk word. Deur die opsnuif kom die nikotien in die bloedstroom. Gebuikers glo dat snuif oor medisinale eienskappe beskik. Dit help teen gewone verkoue en slymvliesontsteking en dien as ontstuwingsmiddel van die neus. Snuif is beskou as ‘n stimulant sowel as ‘n kalmeermiddel. Langafstand-vragmotorbestuurders het dit gebruik om wakker te bly en ander weer om stanke te verdryf. Snuif dryf glo alle kieme uit die kop. Gedurende die Spaanse griep in Suid-Afrika was snuifgebruikers blykbaar minder vatbaar vir die virus. Gewoonlik word snuif vervaardig uit die oorblyfsels by die maak van pyptabak. Die beste snuif word egter verkry van die gedroogde sentrale nerf en stam van ‘n tabakblaar. Soms word die blare selfs laat gis en soms was daar ‘n keuse tussen ‘n fyner en growwer gemaalde snuif. Daar bestaan honderde formules vir die meng van ‘n uitstaande snuif.