Die gedrag wat diere openbaar om die lewenskanse van hul nageslag so groot moontlik te maak, word broeisorg genoem. Die wyse waarop verskillende diersoorte vir hul kleintjies sorg, is uiteenlopend. Alle grade van sorgsaamheid kom in die diereryk voor. In baie gevalIe speel die vader net so 'n belangrike rol soos die moeder. Baie eierlêende diere lê hul eiers tydens paring (uitwendige bevrugting) of enige tyd ná paring. Dikwels word die eiers nie deur die ouers versorg nie en die kleintjies moet dan self sien kom klaar. Hoewel baie van die pas uitgebroeide diertjies nie oorleef nie, bly daar gewoonlik genoeg van hulle aan die lewe om die voortbestaan van die spesie te verseker. Nadat die vlinder haar eiers gelê het, bekommer sy haar nie verder oor die ruspes wat uitkom nie. Die larwe van die seekastaiing word ewe min versorg en dryf as plankton in die see rond. Die meeste visse, amfibieë en reptiele versorg ook nie hul nageslag nie. Tog kan daar by sulke diere soms wel van sorg gepraat word, in dié sin dat hul Iê hul eiers in 'n gunstige tyd of omgewing lê.