Wasili Iwanowitsj Soerikof (Russies: Василий Иванович Суриков; 24 Januarie 1848 - 19 Maart 1916) was ’n Russiese realistiese geskiedenisskilder. Baie van sy werke het bekend geraak danksy hulle gebruik as illustrasies. Soerikof is in ’n ou Don-Kosak-gesin gebore wat hulle in Siberië gevestig het. Sy pa was ’n staatdiensbeampte. In 1854 is hy na die dorp Soechoboezimskoje verplaas, waar Wasili sy laerskoolloopbaan begin het. Ná sy pa se dood in 1859 aan tuberkulose het die gesin na Krasnojarsk teruggekeer. Wasili het begin teken terwyl hy die plaaslike distrikskool bygewoon het en is deur die skool se kunsonderwyser aangemoedig. Sy eerste werk dateer van 1862, maar die gesin kon nie meer sy opvoeding bekostig nie en hy het ’n klerk in ’n regeringskantoor geword. Dit het hom in kontak gebring met Pawel Zamjatin, die goewerneur van Jenisei, wat vir hom ’n beskermheer, Pjotr Koeznetsof, gekry het – dié was ’n plaaslike handelaar wat verskeie klein goudmyne besit het. In 1868 het hy te perd na Sint Petersburg gery, maar kon nie kwalifiseer vir toelating tot die Keiserlike Akademie vir die Kunste nie, en daarom het hy aan die tekenskool van die Keiserlike Vereniging vir Aanmoediging van die Kunste studeer.