Vertaalstudies is ’n akademiese intervakgebied wat die stelselmatige bestudering van die teorie, beskrywing en toepassing van vertaling, tolking en lokalisering behels. As ’n intervakgebied is vertaalstudies baie verskuldig aan die studievelde wat vertaling ondersteun. Dit sluit vergelykende literatuurstudie, rekenaarwetenskap, geskiedenis, taalkunde, filologie, filosofie, semiotiek en terminologie in. Die term vertaalstudies ("translation studies") is gevorm deur James S Holmes, ’n Amerikaanse geleerde wat in Amsterdam werksaam was, in sy artikel "The name and nature of translation studies" (Die naam en aard van vertaalstudies), wat as ’n fundamentele stelling van die vakgebied beskou word. Geskiedkundig was vertaalstudies lank voorskriftelik (vertel vir vertalers hoe om te vertaal), dermate dat daar oor die algemeen nie eers gemeen is dat gesprekke oor vertaling wat nie voorskriftelik was nie, hoegenaamd oor vertaling gehandel het nie. Wanneer vertaalgeskiedkundiges vroeë Westerse denke oor vertaling naspeur, beskou hulle gewoonlik Cicero se kommentaar oor hoe hy vertaling uit Grieks in Latyn gebruik het om sy redenaarsvermoë te verbeter as die begin—’n vroeë beskrywing van wat Hieronimus uiteindelik betekenis-vir-betekenisvertaling genoem het.