Yoshihiro Francis Fukuyama (Chicago, 27 Oktober 1952) is 'n Amerikaanse sosioloog, politieke wetenskaplike en filosoof. Fukuyama is sedert Julie 2010 'n senior genoot by die Freeman Spogli Instituut vir Internasionale Studies en 'n Mosbacher-direkteur van die Sentrum vir Demokrasie, Ontwikkeling en die Oppergesag van die Reg aan die Stanford Universiteit In Augustus 2019 is hy aangewys as direkteur van die Ford Dorsey Meester in Internasionale Beleid by Stanford Voor dit het hy gedien as 'n professor en direkteur van die Internasionale Ontwikkelingsprogram by Paul H. Nitze Skool vir Gevorderde Internasionale Studies van die Johns Hopkins-universiteit in Baltimore. Voorheen was hy Omer L. en Nancy Hirst Professor in Openbare Beleid aan die Skool vir Openbare Beleid by die George Mason universiteit. Hy staan bekend as 'n neokonserwatiewe denker. Sy bekendste werke is The End of History and the Last Man (1992) en The Great Disruption (1996). Fukuyama is een van die stigters van die Project for the New American Century en word daarom tot die neokonserwatiewes gereken. Hy keur egter die Amerikaanse inval van Irak in 2003 af en oor die neokonserwatiewes praat hy intussen in die derde persoon.