Die term digitale televisie verwys na televisiekanale wat as digitale datastrome uitgesaai word. Gewoonlike (analoë) beeld- en klankseine word deur middel van sogenaamde analoog-na-digitaal-omsetters in digitale datastrome of binêre kodes omgeskakel. Beeld- en klankseine word al sedert enkele jare in digitale vorm geproduseer en verwerk, en in talle lande word televisie- en radiokanale reeds as digitale programme uitgesaai. Die belangrikste digitale standaarde is DVB-T of DTTV (Engels: Digital video broadcasting - terrestrial, Digital terrestrial television) of digitale aardgebonde televisie, DVB-C of digitale kabeltelevisie, DVB-IPI (Internet Protocol Structure), 'n Europese oop standaard vir die verspreiding van onder meer digitale internet-televisie (IPTV), DVB-S of digitale satelliettelevisie, DVB-H (Handheld), 'n standaard vir die verspreiding van digitale televisie via selfoonnetwerke, DMB (Digital Multimedia Broadcasting), 'n digitale standaard vir mobiele toestelle soos selfone wat op die digitale radiostandaard DAB baseer, en IPTV of digitale internettelevisie. Verbruikers benodig 'n dekodeerder wat digitale datstrome weer na analoë video- en klankseine kan omskakel en tans in moderne televisiestoetelle, DVD-opnemers en ander oudio- en videotoestelle ingebou word.