In die periode 1674 tot 1740 het die Hollands-Wes-Indiese Kompanjie (WIC) 383 skepe aan slawereise afgestaan. Van hierdie slawereise was 235 met eie vaartuie, 134 met gehuurde skepe en 14 met inbeslaggeneemde smokkelskepe uitgevoer. 'n Slawereis het begin in een van die vele Nederlandse hawens. Van daar het die skepe langs die kus van Afrika gevaar en gestop by een van die Nederlandse forte aan die Goudkus. Die belangrikste was Elmina en Akkra. Aan die aankopers van slawe is noukeurige eise gestel. Slawe mag nie blind of lam wees nie of aan oordraagbare siektes gely het nie. Volwaardige slawe was vyftien tot en met ses-en-dertig jaar oud. Slawe ouer as ses-en-dertig mag nie aan boord geneem word nie. Slawe van ses tot vyftien jaar oud se prys was drie vir die prys van twee en slawe van twee tot ses jaar oud was twee vir die prys van een. 'n Volwaardige slaaf se verkoopprys was tweehonderd gulden (ongeveer 'n jaarloon vir 'n arbeider). Suikerplantasie-eienaars het korting ontvang, maar die prys moes in gelyke dele geld en suiker gedoen word.