Herakleopolis (Grieks: Ἡρακλεόπολις, Latyn: Heracleopolis Magna) was die hoofstad van die 20ste nomos (administratiewe streek) van Antieke Egipte. Dit is sowat 15 km wes van die hedendaagse stad Beni Suef geleë. In Egipties het dit Henen-nesoet, Nen-nesoe of Hwt-nen-nesoe geheet, wat beteken "huis van die koninklike kind". Die datum van die eerste nedersetting op die terrein is onbekend, maar ’n inskrywing op die Palermosteen vertel van farao Den se besoek aan die heilige Herisjef-meer by Nenj-neswt, die stad se antieke naam. Dit moes dus al in die middel van die 1ste Dinastie bestaan het, omstreeks 2970 v.C. Herakleopolis het tussen 2181-2055 v.C., tydens die Eerste Oorgangstydperk, belangrik geword en sy hoogtepunt bereik. Ná die val van die Ou Ryk is Egipte verdeel in Bo- en Benede-Egipte en Herakleopolis het die hoofstad van laasgenoemde geword. Die stad het Benede-Egipte in so ’n mate beheer dat Egiptoloë soms na die tyd tussen die 9de en 10de Dinastie (2160-2025 v.C.) verwys as die Herakleopolitaanse Tydperk.