‘n Oblietjie is ‘n klein, dun, ronde wafel opgerol tot ‘n horinkie. Die bestanddele is meelblom, sout, eiers, bruinsuiker, speserye (veral kaneel), nartjieskil, botter en witwyn (soms brandewyn). Oblietjies het naasteby dieselfde bestanddele en smaak as outydse soetkoekies. Omdat dit met ‘n spesiale langsteel-toeklappannetjie met aantreklike patroontjies, bekend as die oblietjieyster, gebak is, het die dun koekie soms ‘n mooi patroon verkry. Nadat die deegballetjie, wat omtrent so groot soos ‘n okkerneut is, in die oblietjiepan – wat moontlik uit Swede ingevoer is – oor die kole gebak is, is dit op ‘n behendige wyse deur die kok in die vorm van ‘n horinkie of trompetjie gedraai. Alhoewel oblietjies van Franse oorsprong is, was dit reeds aan die Kaap bekend voor die koms van die Hugenote. 'n Resep daarvoor het in 1668 in De verstandige kock verskyn. Die 17de eeuse Hollandse onthaalgebruike het hul stempel op die Kaapse kookkuns gelaat. Dus as daar kuiermense was, is die oblietjies met geklitste room en heuning tydens teetyd bedien. Die naam oblietjie stam uit die Middeleeue.