Die proletariaat (uit Latyn proletarius) is 'n term vir die klas loontrekkers in 'n kapitalistiese samelewing wie se enigste betekenisvolle materiële waarde hulle arbeidskrag (hulle vermoë om te werk) is; 'n lid van hierdie klas is 'n proleet. Die proletarii was 'n Romeinse sosiale klas wat min of geen eiendom besit het nie. Die oorsprong van die naam hou vermoedelik verband met die sensus wat elke vyf jaar deur die Romeinse owerheid gehou is om 'n register van burgers en hulle eiendom op te stel. Daardie register is gebruik om hulle militêre verpligtinge en voorregte te bepaal. Burgers met eiendom ter waarde van 11 000 asse of minder, wat onder die laagste sensus vir militêre diens was, se kinders—proles (van Latyn prōlēs, "nageslag")—is in plaas van hulle eiendom gelys; vandaar die naam proletarius, "die een wat 'n nageslag produseer". Die enigste bydrae van 'n proletarius tot die Romeinse gemeenskap was sy vermoë om kinders groot te maak, die toekomstige Romeinse burgers wat die nuwe gebiede kon koloniseer wat deur die Romeinse Republiek en later deur die Romeinse Ryk verower is.