Aten (ook Aton; Egipties: jtn) is die skyf van die son in die Egipties mitologie. Dit was oorspronklik ’n aspek van die songod Ra. Die vergoddelikte Aten is die fokus van die monoteïstiese godsdiens Atenisme wat deur Amenhotep IV begin is. Hy het later die naam Akhenaten aangeneem ter ere van Aten. In sy gedig Groot Gesang aan die Aten, prys hy Aten as die skepper en skenker van die lewe. Aten het nie ’n skeppingsmite of familie gehad nie, maar word in die Boek van die Dooies genoem. Die aanbidding van Aten is deur Horemheb stopgesit. Die eerste bekende verwysing na Aten die sonskyf as ’n godheid is in Die Storie van Sinoehe uit die 12de Dinastie, waarin vertel word die afgestorwe koning het as ’n god opgevaar na die hemel en verenig "met die sonskyf; die goddelike liggaam het verenig met sy maker". Na analogie hiervan is soms na die maan as die "silwer aten" verwys. Die son-Aten is algemeen aanbid tydens die bewind van Amenhotep III, toe dit uitgebeeld is as ’n man met die kop van ’n valk, amper soos Ra.