Friedrich Wöhler (* 31 Julie 1800 in Eschersheim (nou deel van die stad Frankfurt am Main); † 23 September 1882 in Göttingen) was 'n Duitse chemikus. Hy is veral bekend as grondlegger van die organiese chemie. Friedrich Wöhler is in 1800 as seun van die dierearts, landboukundige en pedagoog August Anton Wöhler in Eschersheim gebore. Sy geboortehuis Alt-Eschersheim 71 staan vandag op die lys van beskermde kultuurhistoriese monumente van Frankfurt-Eschersheim. Wöhler trou in 1830 in Kassel met Franziska Wöhler (1811–1832). Sy sterf by die geboorte van hulle tweede kind en hy hertrou in Kassel met Julie Pfeiffer (1813–1886). Friedrich Wöhler het ses kinders, waarvan vier uit sy tweede huwelik, gehad. Hy studeer vanaf 1820 geneeskunde in Marburg en Heidelberg en vanaf 1821 ook chemie by Leopold Gmelin wie sy belangstelling vir hierdie vak gewek het. Hy besluit sy geneeskundestudie in 1823 met promosie en lê hom daarná heeltemal toe op die chemie. Gmelin was onder die indruk van sy werk aan disiaan en sianuursuur en het hom na die beroemde chemikus Jöns Jakob Berzelius in Stockholm gestuur. Van 1825 tot 1831 was hy leraar aan die "Berliner Gewerbeschule".