Esarhaddon (Akkadies: Aššur-ahu-iddin, "Assur het ’n broer gegee") was ’n koning van Assirië wat van 681 tot 669 v.C. regeer het. Hy was die jongste seun van Sanherib en die Wes-Semitiese koningin Naqi'a, Sanherib se tweede vrou. Omdat Esarhaddon die jongste seun was en deur sy pa as sy opvolger aangewys is, het sy ouer broers teen hom in opstand gekom en hy is uit Assirië verdryf. Sanherib is in 681 v.C. vermoor, waarskynlik deur sy oudste seun of seuns. Esarhaddon het toe na Nineve teruggekeer en sy broers in ’n burgeroorlog verslaan. Hy is in die lente van 681 v.C. amptelik tot koning verklaar. In dieselfde jaar het hy Babilon begin herbou, insluitende die bekende Esagila en die Ekur by Nippur (strukture wat soms met die Toring van Babel verbind word). Hy het ook die Assiriese heiligdom Esharra in Assur laat herbou. Esarhaddon se eerste militêre veldtogte was gemik teen die nomadiese stamme van Suid-Mesopotamië wat die Assiriese boere aangeval het.