Messier 100 of M100 (ook bekend as NGC 4321) is ’n spiraalsterrestelsel in die sterrebeeld Berenike se Hare. Dit is in 1781 deur Pierre Méchain ontdek saam met die Messier-voorwerpe M98 en M99, en Charles Messier het dit in dieselfde jaar in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem. Dit is een van die grootste en helderste sterrestelsels in die Virgo-sterrestelselswerm. Dit is sowat 55 miljoen ligjare van die Aarde af en het ’n deursnee van 160 000 ligjare. Dit was een van die eerste spiraalstelsels wat ontdek is. Messier 100 word beskou as ’n steruitbarsting-sterrestelsel, waar nuwe sterre al minstens die afgelope 500 miljoen jaar gevorm word in ’n kring (gevorm deur die spiraalarms) van sowat 1 000 parsek. Soos by baie ander spiraalstelsels in die Virgo-swerm, is daar ’n afplatting van beide stervorming en neutrale waterstof (waarvan M100 min het in vergelyking met soortgelyke stelsels) in die sterrestelsel se skyf – ’n verskynsel wat veroorsaak word deur ’n interaksie met die binnekant van die Virgo-swerm. Vyf supernovas is al in M100 waargeneem.