Die Alane of Alani was in die oudheid ’n Iranse nomadiese volk. Die naam is ’n Iranse dialekvorm van "Ariërs", ’n algemene naam onder Indo-Irannese vir hulself. Hulle is moontlik verwant aan die Massagete en word ook deur moderne historici verbind met die Sentraal-Asiatiese Yancai en Aorsi van onderskeidelik Chinese en Romeinse bronne. Hulle het weswaarts migreer en aansien verwerf onder die Samatiërs op die Pontiese Steppe, en is in die 1ste eeu n.C. in Romeinse bronne genoem. In dié tyd het hulle hulle in die streek noord van die Swartsee gevestig en dikwels strooptogte uitgevoer op die Partiese Ryk en Kaukasiese provinsies van die Romeinse Ryk. In 215-250 n.C. is hul mag op die Pontiese Steppe deur die Gote verbreek. Ná die Hunne se oorwinning oor die Gote op die steppe omstreeks 375 n.C. het baie Alane saam met verskeie Germaanse volke weswaarts migreer. Hulle het die Ryn in 406 n.C. oorgesteek saam met die Vandale en Suebi, en hulle in Orléans en Valence gevestig. Omstreeks 409 n.C. het hulle die Pireneë saam met die Vandale en Suebi oorgesteek na die Iberiese Skiereiland.