Soutwater verwys hoofsaaklik na seewater maar daar is ook verskeie soutwatermere ter wêreld en toenemende versouting van varswaterbronne – insluitend grondwater, wat sowat 25% van varswater uitmaak – wat kommer wek. Die probleem met versouting is dat daar reeds net ’n beperkte varswatervoorraad van sowat 3% van totale waterbronne beskikbaar is vir verbruik. Met drie kwart daarvan boonop gletser-ys, beteken dit dat ’n skrale 0,75% water benut kan word. Seewater proe nie verniet sout nie: dit bevat ’n groot hoeveelheid natriumchloried, oftewel tafelsout. Die konsentrasie in seewater is sowat 3%, wat beteken dat daar 3 gram sout per 100 gram water is. Sout kom wel ook in varswater voor, maar in sulke onbeduidende hoeveelhede dat dit nie ’n souterige smaak het nie. Natrium en chloor maak tesame sowat 86% uit van die minerale in die see, met magnesium, kalium, kalsium (in die vorm van kalsiumbikarbonaat en kalsiumsulfaat) en ook ander sulfate die res. Dit beteken dat die vastestofinhoud van seewater sowat 3,5 gram per 100 gram water behels en dit is dan ook eenvormig in al die verskillende oseane.