Paul de Wispelaere (4 Julie 1928 - 2 Desember 2016) was 'n Vlaamse skrywer. Hy word gebore in Brugge en studeer aan die Sint-Lodewijkscollege in dieselfde stad waar hy Grieks-Latynse studies onderneem. Hy studeer Germaanse filologie aan die Universiteit van Gent en behaal 'n PhD in 1974. De Wispelaere begin sy professionele loopbaan aan die skool vir onderwysers in Brugge. Vanaf 1972 tot 1992 doseer hy Nederlandse letterkunde aan die Universiteit van Antwerpen. Hy maak sy literêre debuut met verhale in tydskrifte. Hy skryf bydraes tot Dietsche Warande en Belfort, De Tafelronde, Diagram, Komma, Nieuw Vlaams Tijdschrift, Het Vaderland, De Vlaamse Gids, Kunst van Nu, Nieuw Wereldtijdschrift, en Literatuur' . Sy outobiografiese prosa vertoon ooreenkomste met die Franse nouveau roman, soos bv. in Scherzando ma non tropo (1959) en Mijn levende schaduw (1965). Fantasia (kortverhaal, 1954) Lautering (kortverhaal, 1954) Lea (kortverhaal, 1954)