Viktor Emil Frankl (Wene, 26 Maart 1905 – Wene, 2 September 1997) was 'n Oostenrykse neuroloog en psigiater, maar word veral bekend as oorlewende van die Sjoa. Frankl was die grondlegger van die logoterapie, 'n vorm van eksistensiële analise. Sy boek Waarom lewe ek (uitgee in 1975 in Suid-Afrika as vertaling van Ein Psycholog erlebt das Konzentrationslager wat al in 1946 gepubliseer is) stel sy ervaringe as gevangene in 'n konsentrasiekamp en beskryf sy psigoterapeutiese metode vir die verkryging van sin van die lewe in alle lewesomstandighede en daarmee ook 'n rede om verder te lewe. Frankl word gebore in Wene as seun van 'n Joodse amptenarefamilie. Sy belangstelling in sielkunde kom al in sy jeugjare na vore. Voor sy eindeksamen Gymnasium (Matriek) skryf hy 'n skripsie oor die sielkunde van filosofiese denke. Na hy sy diploma in 1923 behaal, studeer hy geneeskunde aan die Universiteit van Wene en spesialiseer later in neurologie en psigatrie, waartydens hy homself veral fokus op depressie en selfmoord. Hy ontmoet onder andere Sigmund Freud en Alfred Adler. In 1924 word hy voorsitter van die Sozialistische Mittelschüler Österreich.