Ismā'īl (Arabies: إسماعيل) is die Arabiese naam van die Bybelfiguur Ismael. Hy was die seun van Ibrahim (Abraham) en Hajar (Hagar). Hy word in Islam beskou as ’n profeet en ’n voorvader van Mohammed. Hy word ook verbind met Mekka en die bou van die Kaäba, die heiligste plek in Islam. Ismael se verhaal word vertel in die Koran, hadit-versamelings en ander Islamitiese geskrifte. Sy naam beteken "God sal hoor". Die farao het vir die kinderlose Abraham sy dogter, Hagar, as tweede vrou gegee en sy het vir hom ’n seun, Ismael, gebaar. Volgens Islamitiese geleerdes en bronne het Sara vir Abraham gevra om Hagar en haar seun weg te stuur omdat sy jaloers was. Abraham het hulle toe na Mekka geneem en in die woestyn gelos. Toe Hagar vir Abraham vra of Allah hom beveel het om dit te doen, het hy ja gesê. Hierop het sy geantwoord: Dan sal Allah ons nie verlaat nie. Gou was die ma en kind dors en Hagar het tussen die heuwels Safa en Marwa heen en weer gehardloop op soek na water.