Prins Klemens Wenzel von Metternich (volle naam Klemens Wenzel Nepomuk Lothar, Fürst von Metternich-Winneburg zu Beilstein, 15 Mei 1773 – 11 Junie 1859) was 'n diplomaat en staatsman wat in diens van Oostenryk gestaan het. In 1809 is hy as minister van buitelandse sake en in 1821 as kanselier benoem. Vanaf 1813, op die hoogtepunt van sy loopbaan, was Metternich een van die leidende staatsmanne van sy tyd wat - ná die onttroning van Napoléon Bonaparte - tydens die Kongres van Wene, waar hy as voorsitter gefungeer het, 'n beslissende rol by die politieke herordening van Europa volgens die beginsel van 'n relatiewe ewewig tussen die Europese moondhede gespeel het. Metternich, wat ook tydens die Restourasie- en Bierdermeiertydperk sy status as staatsman van Europese formaat kon handhaaf en sy stempel op die Heilige Alliansie tussen die monarge van Rusland, Pruise en Oostenryk afgedruk het, was 'n voorstander van die monargiese beginsel en het veral in Duitsland en Italië 'n verbete politieke stryd teen nasionale en liberale bewegings gevoer. Eers in 1848 bedank hy as 'n gevolg van die revolusies van 1848.