Hermann Emil Louis Fischer FRS FRSE FCS (omstreeks 9 Oktober 1852 - 15 Julie 1919) was 'n Duitse chemikus en het in 1902 die Nobelprys vir Chemie ontvang. Hy het die Fischer-verestering ontdek, wat die terugvloei van 'n karboksielsuur en 'n alkohol in die teenwoordigheid van 'n suurkatalisator gebruik. Hy het ook die Fischer-projeksie ontwikkel, 'n simboliese manier om asimmetriese koolstofatome te teken. Hy het die slot- en sleutelmeganisme van ensiemwerking voorgestel. Hy het nooit sy eerste voornaam gebruik nie, en was sy hele lewe lank bloot bekend as Emil Fischer. Fischer is in Euskirchen, naby Keulen, gebore, die seun van Laurenz Fischer, 'n sakeman, en sy vrou Julie Poensgen. Nadat hy skool voltooi het wou hy natuurwetenskappe studeer, maar sy vader het hom gedwing om in die familiebedryf te werk totdat hy vasgestel het dat sy seun nie geskik daarvoor was nie. Fischer het daarna aan die Universiteit van Bonn in 1871 gestudeer, maar in 1872 oorgeskakel na die Universiteit van Straatsburg. Hy het sy doktorsgraad in 1874 behaal onder Adolf von Baeyer met sy studie van ftaleïen, en is aangestel in 'n posisie aan die universiteit.