Buskruit is 'n soort kruit wat in die 9de eeu uitgevind is en was bykans die enigste aandryfmiddel en plofstof tot en met die 19de eeu. Aangesien die verbrandingsprodukte uit ongeveer 60% soliede partikels bestaan wat geneig is om geweerlope te verstop, is dit vervang met ander stowwe soos rooklose kruite en dinamiet. Dit word vandag steeds vervaardig hoofsaaklik vir gebruik in vuurwerke, modelvuurpyl-motors en vir reproduksies van voorlaaiers. Buskruit bestaan uit die verkorrelde bestanddele swael (S), houtskool (verskaf koolstof aan die reaksie) en salpeter (kaliumnitraat, KNO3; verskaf suurstof aan die reaksie). Die chemiese reaksie wat die verbranding van Buskruit beskryf is: 2(KNO3) + S + 3C → K2S + N2 + 3(CO2) Die optimale verhoudings vir buskruit is: 74.64% salpeter, 13.51% houtskool en 11.85% swael (op 'n massabasis). Die huidige standaard vir buskruitvervaardiging deur pirotegnici tans is 75% kaliumnitraat, 15% sagte houtskool en 10% swael. 'n Buskruit meel word voorberei deur van 'n balmeule gebruik te maak met maal-elemente wat nie vonke veroorsaak nie (van lood vervaardig).