'n Kripte (Grieks "verborge", van kryptein "verberg" ) is 'n begaanbare grafkelder, wat onder die koor (apsis) van baie Christelike kerke lê. As voorlopers van kriptes word die onderaardse grafkelders van die eerste Christene beskou, wat buite die stadsmuur van die antieke Rome aangelê is. Bo-oor sommige van hierdie grafkelders is later kerke opgerig, soos byvoorbeeld die Ou Sint-Pieterskerk in Rome, wat na oorlewerings op die graf van Petrus gebou is. In die meeste gevalle lê die graf net onderkant die apsis of koor, in die Romaanse boustyl soms onderkant die weskoor. Die eerste kriptes is in tonnels aangelê en derhalwe ook tonnelkriptes genoem. Die kripte huisves die graf of die relikwieë van 'n martelaar en was in die Middeleeue naas sy godsdienstige betekenis ook daarop gemik om pelgrims te lok. Die tonnel het gewoonlik die apsis gevolg, sodat pelgrims in staat was om rondom die graf te wandel. Hierdie argitektoniese vorm word ook ringkripte genoem. Die eerste ringkripte is omtrent 590 in Ou Sint-Pieter opgerig. Langsaan die ringkripte is dikwels 'n buitekripte gebou, waarin kerklike ampsdraers ter ruste gelê is.