'n Amalgaam (van Grieks μάλαγμα malagma "weekmaker", deur Arabies Al Malgam en Latyn amalgama) is 'n allooi van kwik, dit wil sê 'n oplossing van of 'n verbinding met 'n ander metaal. Amalgame is reeds lank bekend. In 659 word dit beskryf in 'n Sjinese boek van Su Kung (die Materia Medica). Soms word die term amalgaam ook gebruik vir legerings van andere metale wat maklik smelt soos gallium of indium. Een bekende amalgaam is dié een met goud. Goud los al by kamertemperatuur op in kwik. Dit is dus nie aan te beveel om met 'n goue ring aan die vinger aan vloeibare kwik te raak nie. Die goud sal vinnig oplos, maar die kwik kan deur verhitting weer verwyder word. Goudsoekers het hierdie eienskap lank reeds gebruik om goud uit te snuffel. Ongelukkig lei dit tot besoedeling van die natuur met kwik. In die Middeleeue is die amalgaam van goud gebruik om metaalvoorwerpe te verguld. Die metaaloppervlak word gevryf met kwik wat 'n lagie amalgaam vorm, dan word 'n lagie bladgoud aangebring wat ook oplos in die amalgaam.