Suid-Afrika is tydens die periode 31 Mei 1910 tot 3 September 1919 deur twee opeenvolgende kabinette van Louis Botha regeer. Oud-generaal Louis Botha (1862-1919) en premier van die kolonie Transvaal is in Mei 1910 deur die Britse kroon benoem as die eerste premier van die Unie van Suid-Afrika. Botha was gewild onder Afrikaners sowel as Engelssprekende blankes en word deur die Britte as 'n bindende faktor beskou. Op 15 September 1910 word die eerste parlementsverkiesing vir die Unie gehou. Dié verkiesings geword gemaklik gewen deur Botha se party "Het Volk", gesteun deur kleiner Afrikanerpartye en verloor deur die Engelsgedomineerde Unionisteparty van Leander Starr Jameson. Kort na die verkiesing smelt "Het Volk" en ander Afrikanerpartye saam om die Suid-Afrikaanse Party te vorm, waarby ook vele Engelssprekendes aansluit. In 1915 word die parlementsverkiesing weer deur Botha se party gewen, maar daar ontstaan nou 'n kragtiger opposisie van Afrikanernasionaliste (Nasionale Party). Hulle kritiseer veral Botha se pro-Britse beleid omdat die Unie van Suid-Afrika in 1914 tydens die Eerste Wêreldoorlog die Verenigde Koninkryk se kant gekies het in die stryd teen die Duitsers.