Christoffel II (29 September 1276 – 2 Augustus 1332) was van 1320 tot 1326 koning van Denemarke en weer van 1329 tot met sy dood. Hy was die seun van Erik V. Sy naam word verbind met nasionale rampspoed, want sy bewind het geëindig met die feitlike ontbinding van die Deense staat. As die broer van koning Erik VI was Christoffel ’n moontlike troonopvolger. As jong man met die titel Hertog van Estland het hy sy broer se beleid ondersteun. Later het hy egter by die opposisie aangesluit en met Erik se dood in 1319 in ballingskap gaan woon. Die adel wou ’n swak koninklike mag hê en in 1320 is Christoffel as koning aanvaar. In ruil het hy ’n kontraktuele handves onderteken, die eerste keer dat so iets as ’n kroningsooreenkoms gebruik is. Hy het ’n "bankrot erflating" gekry waarin hele streke van die koninkryk aan Duitse en Deense magnate verpand was. Die voorwaardes van die handves was baie streng en het hom beperk om belasting te hef en betaling vir die grond te eis wat verpand is. Hy kon geen besluite neem sonder die toestemming van die adel en die biskoppe nie.