Sergius (Russies: Сергий; 23 Januarie [O.S. 11 Januarie] 1867 – 15 Mei 1944) was van 8 September 1943 tot met sy dood die 12de Russies-Ortodokse patriarg van Moskou en die hele Rusland. Hy was ook van 1925 tot 1943 die de facto-hoof (locum tenens) van die Kerk. Sergius is op 23 Januarie 1867 gebore as Iwan Nikolajewitsj Stragorodski (Иван Николаевич Страгородский) as lid van die baie godsdienstige gesin van ’n aartspriester in Arzamas naby Nizjni Nowgorod. Hy het die naam Sergius aangeneem nadat hy ’n monnik geword het en in die kweekskool in Nizjni Nowgorod en later die teologiese akademie in Sint Petersburg studeer. In 1890 is hy op ’n Christelike sending na Japan gestuur, waar hy Japannees vlot leer praat het. (Hy kon reeds Grieks, Latyn en Hebreeus praat.) In 1899 het hy na Sint Petersburg teruggekeer en is hy aangestel as rektor van die akademie. In 1901 is hy aangestel as aartsbiskop van Finland en Wiborg, en in 1911 het hy lid van die Russiese Heilige Sinode geword. Op 28 November 1917 het patriarg Tichon hom ’n aartsbiskop gemaak.