’n Leptongetal (histories ook leptonlading genoem) is in deeltjiefisika ’n kwantumgetal wat behoue bly en die verskil verteenwoordig tussen die getal leptone en die getal antileptone in ’n reaksie van elementêre deeltjies. Dit is dus die getal leptone minus die getal antileptone. Wiskundig kan die leptongetal L {\displaystyle L} uitgedruk word as L = n ℓ − n ℓ ¯ {\displaystyle L=n_{\ell }-n_{\overline {\ell }}} , waar n ℓ {\displaystyle n_{\ell }} die getal leptone is en n ℓ ¯ {\displaystyle n_{\overline {\ell }}} die getal antileptone. Die ses leptone is die elektron, muon en tau asook hul neutrino's: die elektronneutrino, muonneutrino en tauneutrino. Dié ses deeltjies het elkeen ’n antideeltjie, wat ’n teenoorgestelde elektriese lading het. Gribov, V.; Pontecorvo, B. (1969-01-20). "Neutrino astronomy and lepton charge". Physics Letters B. 28 (7): 493–496. Bibcode:1969PhLB...28..493G. doi:10.1016/0370-2693(69)90525-5. ISSN 0370-2693. Griffiths, David J. (1987). Introduction to Elementary Particles.