Tamar die Grote (Georgies: თამარი; omstreeks 1160 – 18 Januarie 1213), soms ook Tamara genoem, was van 1184 tot 1213 koningin van Georgië in die tyd van die Goue Era. Sy was lid van die Bagrationi-dinastie en haar posisie as die eerste regerende koningin is beklemtoon deur die titel mep'e ("koning"). Tamar is in 1178 deur haar pa, koning George III, as opvolger en medeheerser aangewys, maar toe sy die troon bestyg ná haar pa se dood, het sy groot teenstand van die adel gekry. Sy het dié teenstand suksesvol die hoof gebied en ’n suksesvolle buitelandse beleid begin wat aangehelp is deur die verval van die vyandelike Turke. Met die hulp van ’n magtige militêre elite het sy voortgebou op die sukses van haar voorgangers, en ’n ryk opgebou wat die Kaukasus oorheers het totdat die Mongole die streek twee dekades ná haar dood binnegeval het. Tamar was twee keer getroud: eers met prins Joeri van Kiëf-Roes, van 1185 tot 1187. Sy is van hom geskei, het hom uit die land verban en haar land suksesvol verdedig teen sy latere pogings tot ’n staatsgreep.