Die Orionide is ’n aktiewe meteoorreën wat met Halley se Komeet verbind word. Hulle word so genoem omdat hul oënskynlike uitstralingspunt in die sterrebeeld Jagter (Orion) is, maar hulle kan oor ’n groot deel van die lug gesien word. Die Orionides is ’n jaarlikse reën wat sowat ’n week in laat Oktober duur. In sommige jare kan die hoogtepunt 50–70 meteore per uur oplewer. Die oënskynlike uitstralingspunt van die Orionides is tussen die sterrebeelde Jagter en Maagd (in die suidoostelike lugruim net voor dagbreek, soos gesien vanuit die middel noorde). E.C. Herrick het in 1839 en 1840 ’n meteoorbedrywigheid in die Oktober-naghemel waargeneem. A.S. Herschel het die eerste rekord aangeteken wat die volgende mateoorreën akkuraat voorspel het. Die oorsaak van die Orionides is die bekende Halley se Komeet wat in 1986 die laaste keer deur die binneste Sonnestelsel beweeg het in sy wentelbaan van 75 tot 76 jaar om die Son. Halley is ook verantwoordelik vir die Eta Aquariïdes, wat jaarliks in Mei voorkom. Jenniskens, Peter (2006), Meteor Showers And Their Parent Comets, Cambridge University Press, p.