In Japan is hikikomori (Japannees: ひきこもり of 引きこもり, letterlik. "Trek na binne, word ingeperk", dit wil sê, "akute sosiale onttrekking"; 'n aangepase vertaling: binnesluiting) 'n teruggetrokke adolessent of volwassene wat hulself onttrek het uit die samelewing en streef na uiterste vlakke van isolasie en afsluiting. Hikikomori verwys na die verskynsel in die algemeen en die individue self. Hikikomori word beskryf as alleenlopers of 'hedendaagse kluisenaars'. Volgens ramings is 'n halfmiljoen Japannese jeugdiges sosiale kluisenaars, sowel as meer as 'n halfmiljoen middeljarige individue. Die Japanse Ministerie van Gesondheid, Arbeid en Welsyn definieer hikikomori as 'n toestand waarin die geaffekteerde individue weier om hul ouerhuis te verlaat, nie werk nie of skool toe gaan en hulself vir 'n periode van 'n enkele kamer te isoleer weg van die samelewing en familie vir 'n periode van langer as ses maande. Die psigiater Tamaki Saitō definieer hikikomori as " ... 'n toestand wat in die laat twintigerjare 'n probleem word, wat behels dat 'n mens in 'n eie huis kokonvorming nastreef en nie ses maande of langer aan die samelewing deelneem nie, maar dit lyk nie of 'n ander sielkundige probleem as die belangrikste bron daarvan nie.