Titaan-49 (chemiese notasie 4922Ti) is 'n stabiele isotoop van titaan. Dit is 'n taamlik seldsame isotoop. Hierdie isotoop word hoofsaaklik gevorm as die vervalproduk van die radioaktiewe chroomisotoop 49Cr. Die nukleosintese van hierdie chroomisotoop kan naby die ineenstortende kern van 'n supernova tipe II of in ontploffende heliumverbranding in 'n bepaalde soort tipe I-supernova plaasvind. 49Cr verval eers na 49V, 'n isotoop van 'n vuurvaste element, wat 'n halfleeftyd van 330 dae besit. Hierdeur kan die materiaal in supernovakorrels ophoop. Hierdie effek kan in hulle afwykende isotoopverhoudings waargeneem word. Die isotoopverhouding tussen 49Ti en 48Ti wat met 73,72% die volopste voorkom, kan hier op aarde wissel van +0,054 ‰ tot +0,548 ‰. Metings van hierdie isotoopverhouding word in die geochemie gebruik vir die navorsing van die vorming van gesteentes. Hoë waardes word viral in gedifferensieerde magmas aangetref en dit word dalk deur fraksionering wat tydens die differensiasie optree veroorsaak. Die vorming van yster-titaan-oksiede speel hierin 'n sleutelrol. Hoë delta-waardes gaan gewoonlik saam met hoë kiesel-gehaltes. In basalte wat op die maan gevind is, is die verryking van sware titaanisotope taamlik klein