Volgens Newton se Swaartekragwet trek elke massapunt in die heelal elke ander massapunt aan. Die krag van dié aantrekking is eweredig aan die produk van hul massas en omgekeerd eweredig aan die kwadraat van die afstand tussen hulle, en vind plaas al langs die lyn wat albei punte kruis. (Daar is apart bewys dat groot, ronde simmetriese massas aantrek en aangetrek word asof hul massa by hul middelpunt gekonsentreer is.) Newton het dié wet geformuleer in sy werk Philosophiae Naturalis Principia Mathematica, wat op 5 Julie 1687 die eerste keer gepubliseer is. Dit word soos volg aangedui: F = G m 1 m 2 r 2   {\displaystyle F=G{\frac {m_{1}m_{2}}{r^{2}}}\ } , waar: F = die krag tussen die massas G = die swaartekragkonstante m1 = die eerste massa m2 = die tweede massa r = die afstand tussen die middelpunte van die massas In SI-eenhede word F gemeet in newton (N), m1 en m2 in kilogram (kg), r in meter (m) en die konstante G is min of meer gelyk aan 6,674×10−11 N m2 kg−2.