Die Swartseevloot (Russies: Черноморский флот, Tsjernomorski flot) is ’n groot, strategiese afdeling van die Russiese Vloot (voorheen van die vloot van die Sowjetunie en die Russiese Keiserryk) wat sedert die laat 18de eeu in die Swart- en Middellandse See aktief is. Die vloot se basisse is verskeie hawens in die Swartsee en die See van Azof, terwyl sy infrastruktuur op verskillende plekke op die Krim en in Krasnodar-krai geleë is. Dit is vermoedelik op 13 Mei 1783 saam met sy hoofbasis, die stad Sewastopol, deur prins Potemkin gestig. Rusland het ’n lang stryd teen sy hoofteenstander in die streek, die Ottomaanse Ryk, gevoer. Dit is van geweldige historiese en politieke belang vir Rusland. In 1790 het Russiese vlootmagte onder aanvoering van admiraal Fjodor Oesjakof die Turkse Vloot by die Slag van Kertsj-straat verslaan. Vanaf 1841 is die vloot deur die Londense Konvensie tot die Swartsee beperk. Ná die Krimoorlog het die Verdrag van Parys (1856) bepaal die Swartsee moet ’n gedemilitariseerde gebied word, maar Rusland het ’n ruk later die verdrag verwerp en sy militêre mag in die gebied herstel.