Flak-torings (Duits: Flaktürme) was agt komplekse van groot, bogrondse lugafweer-blokhuise wat vanaf 1940 deur Nazi-Duitsland in die stede Berlyn (3), Hamburg (2) en Wene (3) gebou is. Ander stede wat Flak-torings gehad het, is Stuttgart en Frankfurt. Kleiner torings met 'n enkele doeleinde is by Duitse sleutelpunte, soos by Angers in Frankryk, Helgoland in Duitsland en Trondheim, Noorweë opgerig. Die torings is deur die Luftwaffe gebruik om Duitsland teen geallieerde lugaanvalle teen hierdie stede tydens die Tweede Wêreldoorlog te verdedig. Hulle het ook as skuilings gedien teen lugaanvalle vir tienduisende plaaslike burgerlikes. Ná die RAF se aanval op Berlyn in 1940 beveel Adolf Hitler die oprigting van drie massiewe Flak-torings om die hoofstad teen lugaanval te verdedig. Elke toring het 'n radarinstallasie met 'n radarskottel gehad wat agter 'n dik beton- en staalkoepel ingetrek kon word vir beskerming. Hitler was geïnteresseerd in die ontwerp van die torings en het selfs enkele sketse gemaak. Hulle is binne ses maande gebou. Die prioriteit van die projek was sodanig dat die Duitse nasionale spoorwegrooster verander is om die vervoer van beton, staal en hout na die konstruksieterreine te vergemaklik.