Die New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (afgekort as NGC) is ’n bekende sterrekunde-katalogus van diepruimtevoorwerpe wat in 1888 deur John Louis Emil Dreyer opgestel is as ’n nuwe weergawe van John Herschel se Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars. Die NGC bevat 7 840 voorwerpe, bekend as NGC-voorwerpe. Dit is een van die mees omvattende katalogusse omdat dit alle soorte diepruimtevoorwerpe insluit en nie net een soort soos byvoorbeeld sterrestelsels nie. Dreyer het twee byvoegsels tot die NGC gepubliseer bekend as die Index Catalogues (afgekort as IC). Die eerste een (1895) bevat 1 520 voorwerpe en die tweede een (1908) 3 866 voorwerpe. Dit is ’n totaal van 5 386 IC-voorwerpe. Voorwerpe in die lugruim van die Suidelike Halfrond word nie so deeglik gedek nie, hoewel baie van hulle deur John Herschel of James Dunlop waargeneem is. Daar was baie foute in die NGC, maar ’n ernstige poging om die meeste daarvan uit te skakel, is in 1993 deur die NGC/IC Project begin ná minder geslaagde pogings deur Sulentic en Tifft met hul Revised New General Catalogue (RNGC) in 1973 en Sinnott met sy NGC2000.0 in 1988.