Helen Blackmore (*1870, Karoo –† 18 Augustus 1956, Kaapstad) was 'n Suid-Afrikaanse skrywer. Hoewel sy hoofsaaklik bekendheid verwerf vir haar kinder- en jeuglektuur (onder meer boeke in die Juta-reeks) publiseer sy ook 'n bundel kortverhale vir volwassenes en is sy ook, saam met haar man, Bernard Lewis, betrokke by verskeie vertalings van Afrikaanse-fiksie na Engels. Elise Deborah (Helen) Blackmore, is in 1870 op ’n klein dorpie in die Karoo gebore. Sy bring haar jeug in ’n dorpie in die Oostelike Provinsie deur en ontvang ook haar skoolopleiding daar. In haar vroeë tienerjare word sy na Engeland en Duitsland gestuur om verder te leer. Wanneer sy terugkeer na Suid-Afrika hou sy vir ’n hele paar jaar skool in haar tuisdorp. Sy trou dan met die kunskritikus en skrywer Bernard Lewis en gaan na die Karoo as onderwyseres op ’n plaasskool naby Matjiesfontein. Die egpaar bly daarna vir ’n ruk in die Transvaal. Intussen werk sy mee aan verskeie tydskrifte en koerante, onder andere aan die South African Review onder die skuilnaam Kaatjie Kekkelbek, die African Monthly, The Cape en die Johannesburgse Star.