'n Geïsoleerde taal in die wydste betekenis is 'n natuurlike taal met geen bewysbare genealogiese (of "genetiese") verwantskap aan ander tale nie, of 'n taal wat geen verwantskap met 'n voorsaat van enige bestaande taal toon nie. Geïsoleerde tale is gevolglik taalfamilies wat net uit een taal bestaan. Algemeen aangevoerde voorbeelde sluit in Ainoe, Baskies, Soemeries, Elamities en Vedda, alhoewel vir elkeen van hierdie voorbeelde 'n minderheid taalkundiges beweer dat hulle 'n verwantskap aan ander tale opgespoor het. Sommige bronne gebruik die term "geïsoleerde taal" om na 'n tak van 'n groter taalfamilie met net een enkele oorlewende lid te verwys. Byvoorbeeld word Albanees, Armeens en Grieks algemeen as geïsoleerde Indo-Europese tale beskryf. Alhoewel hulle Indo-Europese tale is, behoort hulle nie aan 'n bevestigde tak (soos Romaanse, Indo-Irannese, Kelties, Slawies of Germaanse tale) nie, maar vorm eerder 'n eie tak. Binne die Romaanse tale is Sardies 'n soortgelyke geïsoleerde taal. Sonder 'n verdere verduideliking verwys die term geïsoleerde tale egter na 'n taal wat geen genetiese verwantskap met enige ander bekende taal toon nie.