Prof. dr. Stephanus Petrus Engelbrecht (Witbank, Standerton, 20 Oktober 1891 – Pretoria, 20 Augustus 1977) was ’n teoloog, leier in die Nederduitsch Hervormde Kerk en moontlik die grootste kerkhistorikus in dié kerkverband se bestaan. Engelbrecht was die jongste seun van Gerhardus Jacobus Engelbrecht en sy vrou, Johanna Etresia Kloppers. Sy voorsate was ’n streng kerkgebonde Voortrekkerfamilie. Sy vader het tydens die Tweede Vryheidsoorlog (1899-1902) gesneuwel. Omdat die gesin geldelik geruïneer is, is Engelbrecht in die weeshuis op Middelburg, Tvl., opgeneem waar hy sy eerste skoolonderrig ontvang het, hoewel hy nege dae ná die uitbreek van die oorlog nege jaar oud geword het. Op Middelburg het ds. Jac van Belkum, Hervormde predikant, hom oor die seun ontferm en kon hy deur Van Belkum se toedoen sy skoolopleiding op Heidelberg, Tvl., voltooi. Engelbrecht het as seun reeds ’n oorheersende belangstelling in die Transvaalse Afrikaner se kerklike en staatkundige geskiedenis gehad; so het sy eerste bydrae tot die kerkgeskiedenis verskyn in De Hervormer (van 1930 af Die Hervormer) van 15 Oktober 1909, vyf dae voor sy 18de verjaardag.