Die Fort van Petrus en Paulus (Russies: Петропа́вловская кре́пость, Petropawlofskaja krepost) is die fort wat in 1706–1740 deur Pieter die Grote in Sint Petersburg, Rusland, laat bou is volgens die ontwerp van Domenico Trezzini. Dit is die sentrale en belangrikste deel van die Staatsmuseum van Sint Peterburgse Geskiedenis. Die museum het geleidelik die enigste eienaar van die fort geword, buiten die gebou van die Sint Petersburgse Munt. Die fort is op 16 Mei (volgens die Juliaanse kalender) 1703 gestig deur Pieter die Grote op die klein Zajatsji-eiland aan die Newarivier. Volgens die Gregoriaanse kalender was dit 27 Mei. Dis gebou te midde van die Noordelike Oorlog met Swede om die toekomstige hoofstad te beskerm teen aanvalle deur die vyand. Die aanvanklike fort van grond en hout is binne ’n jaar voltooi en in 1706–1740 met stene oorgebou. Van omstreeks 1720 af het die fort gedien as ’n basis vir die stad se garnisoen en ook as ’n tronk vir politieke gevangenes. Die Troebetskoi-bastion, wat in die 1870's herbou is, het die hooftronk geword. Die eerste mens wat uit die tronk ontsnap het, was die anargis prins Pjotr Kropotkin in 1876.