Ds. Johannes Lodewicus de Bruin (noemnaam oom Boetie, Bethulie, Oranjerivierkolonie, 17 April 1906 – Pretoria, Gauteng, 25 Januarie 1995) was tussen 1935 en 1977 predikant in vier gemeentes of kombinasies van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika. Jan de Bruin was die oudste van die 17 seuns en dogters van David Stefanus en Elsie Phillipina de Bruin. As oudste kind moes hy noodwendig help om sy jonger sibbes groot te maak. In 1925 het hy matriek aan die Hoërskool Burgersdorp geslaag en in 1926 met sy akademiese en teologiese studie aan die destydse Potchefstroomse Universiteitskollege begin. In 1932 het hy sy studie suksesvol voltooi en in Januarie 1933 is hy deur die Kaaplandse Partikuliere Sinode beroepbaar gestel. Weens die Groot Depressie en langdurige droogte wat die land destyds geteister het, moes hy twee en ’n half jaar op ’n beroep wag. In dié tyd het hy in verskeie gemeentes hulp verleen. In Mei 1935 het hy 'n beroep na die kombinasie Vryburg-Goeie Hoop ontvang en dit met blydskap en groot dankbaarheid aanvaar. Hier sou hy werk tot hy in 1943 'n beroep na Bethlehem-Harrismith-Reitz aanvaar het.