Die Afrikaners in Argentinië verwys na die sowat 600 Afrikaners wat tussen 1902 en 1906 uit Suid-Afrika na Argentinië geëmigreer het en hul nasate, van wie enkeles vandag nog woon in die provinsie Chubut, sowat 1 600 km suid van die hoofstad, Buenos Aires. Hulle het hoofsaaklik geëmigreer omdat dit te swaar was om hul lewe in hul vaderland uit die puin van die Tweede Vryheidsoorlog weer op te bou nadat talle alles verloor het weens die Britte se verskroeideaardebeleid. Sommige het ook nie kans gesien om dit onder die Britse gesag te doen nie. ’n Groot gedeelte van hulle het in 1938 die aanbod van repatriasie na die Unie van Suid-Afrika aanvaar nadat die Suid-Afrikaanse regering en NG Kerk hulle gesamentlik beywer het vir die Afrikaners se terugkeer. Tradisioneel was die meeste Afrikaners in Argentinië gemoeid met skaapboerdery op die Pampas, noordwes van die windverwaaide hawedorp Comodoro Rivadavia. Die here Green en Vietma is kort ná die Tweede Vryheidsoorlog na Suid-Afrika gestuur om nedersetters vir die dorre streke van Argentinië te werf omdat die regering graag die ylbevolkte dele van die land beter wou vestig en ontwikkel.