Die doel van die klere wat plaagdokters gedra het, was om hulle teen siektes wat deur die lug versprei word, te beskerm. Die uitrusting, wat in die 17de eeu in Frankryk en Italië gebruik is, het uit 'n enkellengte-oorjas en 'n voëlagtige snawelmasker, wat dikwels met soet- of sterkruikende stowwe (gewoonlik laventel) gevul is, bestaan het. Daarmee saam het hulle ook handskoene, stewels, 'n breërandhoed, en 'n kleed of mantel wat die res van die klere bedek het, gedra. Die masker het glasopeninge vir die oë en 'n geboë snawel, gevorm soos 'n voël se bek, met bande waarmee die masker agter die kop vasgemaak is, sodat die snawel van die masker voor die dokter se neus geposisioneer is. Die masker het twee klein neusgate gehad en was 'n tipe respirator waarin daar aromatiese voorwerpe was. Verwysingfout: Invalid <ref> tag; refs with no name must have content Die snawel kon gedroogde blomme (insluitend rose en angeliere), kruie (insluitend kruisement), speserye, kamfer, of 'n asynspons, bevat.