'n Holm verwys in die algemeen na 'n kunsmatige, meestal geronde opgehoopte grondheuwel. Holms is in die verlede om verskeie redes opgerig, insluitend vir seremoniële redes (platformholms), as grafte (tumuli), of denkmale. Die woordstam kan teruggevoer word na die Proto-Germaanse 'hulmaz' wat 'n "heuwel" of "hoogte" aandui. In die Verenigde State en Kanada het die term 'n spesifieke tegniese konnotasie, naamlik 'n doelmatig gekontrueerde opgehoopte grondstruktuur wat met 'n verskeidenheid gebruike verbind word. In Europese en Asiatiese argeologie, sal die woord "tumulus" gebruik word as sinoniem vir 'n kunsmatige heuwel, veral wanneer dit met 'n begrafnisgebruik vereenselwig word. Meeste holms in die Verenigde State is prehistoriese grondwerke, geboue deur Amerikaanse inboorlinge. Inheemse Amerikaners het 'n verskeidenheid holms opgerig, insluitend frustrums, d.w.s. afgeplatte piramides of konusse, wat as platformholms bekend staan, geronde konusse, en rif- of langwerpige holms. Sekeres het ongewone vorms, soos die gisantholms wat die buitelyne van diere toon, naamlik diere wat van 'n kosmologiese belang was. Sekeres, bv.