Fruktose, of vrugtesuiker, is 'n eenvoudige ketoniese monosakkaried ('n heksose) wat in baie plante voorkom, waar dit dikwels aan glukose gebind word om die disakkaried sukrose te vorm. Dit is een van die drie dieetmonosakkariede, tesame met glukose en galaktose, wat direk in die bloed opgeneem word tydens vertering. Fruktose is in 1847 deur die Franse chemikus Augustin-Pierre Dubrunfaut ontdek. Die naam 'fruktose' is in 1857 geskep deur die Engelse chemikus William Allen Miller. Suiwer, droë fruktose is 'n soet, wit, reuklose, kristallyne vastestof en is die mees oplosbaar in water van al die suikers. Fruktose kom voor in heuning, vrugte, blomme, bessies en die meeste wortelgroente. Kommersieel is fruktose afkomstig van suikerriet, suikerbiet en mielies. Mieliestroop met hoë fruktose is 'n mengsel van glukose en fruktose as monosakkariede. Sukrose is 'n verbinding met een molekule glukose wat kovalent verbind is aan een fruktose-molekule. Alle vorme van fruktose, insluitend vrugte en sappe, word gewoonlik by voedsel en drank gevoeg vir smaaklikheid en smaakverbetering, en vir die verbruining van sommige kosse, soos gebakte goedere.