Televisietegnologie is 'n oorkoepelende vakterm vir inligtingtegnologie, klanktegnologie en videotegnologie met betrekking tot televisie. Die term verwys soms ook net na die tegnologie van 'n televisietoestel. Beeld en klank word met spesiale televisiekamera's opgeneem en daarna verwerk, saamgestel en geredigeer. Klank- en inligtingtegnologie maak streng gesproke nie deel uit van televisietegnologie nie, alhoewel dit gebruik maak van hul tegnologieë. Gedurende die produksie word besluit watter gehalte ten opsigte van die beeld- (swart-en-wit of kleurtelevisie, gewone of hoë resolusie, 4:3- of wye-skermbeelde) en klankgehalte (eenkanaal/mono, tweekanaal/stereo of multikanaal/omringklank) beskikbaar gestel sal word. Vir swart-en-wit-produksies moet slegs die verskille ten opsigte van die helderheid van die beelde tydens opname en uitsaai in ag geneem word. Vir kleurtelevisie moet daarnaas ook alle inligting ten opsigte van kleure opgeneem en uitgesaai word. Kleurtelevisieprogramme kan egter ook op swart-en-wit-toestelle bekyk word. In die nywerheidslande is kleurtelevisie al dekades lank die algemene standaard, terwyl swart-en-wit-televisie in Suid-Afrika nooit uitgesaai is nie aangesien die land eers in 1976 met die uitsaai van televisieprogramme begin het - 'n tydperk toe die meeste lande al na kleurtelevisie oorgeskakel het.