Stalinisme is die regeringstyl en verwante beleide wat deur Josef Stalin geïmplementeer is. Die Stalinistiese beleid in die Sowjetunie het die volgende ingesluit: Staatsterreur Snelle industralisering Die teorie van sosialisme in een land ’n Gesentraliseerde staat Kollektivisering van die landbou Kultus van persoonlikheid Die ondergeskiktheid van belange van buitelandse kommunistiese partye tot die Kommuniste Party van die Sowjetunie— wat deur Stalinisme as die toonaangewendste baanbrekerparty van die kommunistiese rewolusie van sy tyd beskou is Stalinisme het klassekonflik aangeblaas, en het staatsgeweld gebruik om gemeenskappe op ’n gewelddadige wyse te suiwer van beweerde ondersteuners van die burgerstand (bourgeoisie). Die burgerstand is deur Stalinisme as ’n bedreiging beskou vir die kommunistiese rewolusie. Dit het aansienlik baie politieke geweld ontketen en die vervolging van mense tot gevolg gehad. Dit was nie net mense van die burgerstand wat hieronder gely het nie, maar ook mense uit die werkersklas wat beskuldig is van teenrewolusionêre simpatieë. Die Stalinistiese industrialisering is ontwerp om die ontwikkeling na kommunisme te bespoedig en klem is daarop gelê dat snelle industrialisering noodsaaklik is omdat die land, in vergelyking met ander lande, ekonomies agter was.