Saters (Grieks: Σάτυροι, Satiroi) in die Griekse mitologie is ’n groep manlike geselle van Pan en Dionysus wat in die berge en woude hou — vroulike saters is later deur digters bedink. Hulle word dikwels verbind met wellus en word meestal uitgebeeld met permanente ereksies. Die hoof van die saters was Silenus, ’n minder belangrike god wat (nes Hermes en Priapus) met vrugbaarheid verbind is. Saters word op kruike uitgebeeld as sterk gebou met plat neuse, groot gepunte ore, lang krulhare en volbaarde. Hulle het hul bok-agtige voorkoms gekry van ’n latere Romeinse samesmelting met Faunus, ’n sorgelose natuurgees met dieselfde eienskappe wat met die Griekse god Pan verbind is. Saters word dus in Latynse letterkunde dikwels beskryf as wesens met die bolyf van ’n man en die onderlyf en stert van ’n bok], in teenstelling met Griekse beskrywings van saters met die stert van ’n perd. Saters word dikwels in Romeinse kunswerke uitgebeeld met bokhorings. Saters word beskryf as ondeund maar skaam, gevaarlik maar lafhartig. Hulle hou van vroue en wyn en is gereed vir enige fisieke plesier.