Die rune-alfabet of Fuþark (Þ is soos Engelse 'th' in thin uitgespraak) is die oudste bekende alfabet wat in die Germaanse lande in gebruik was. Die rune-alfabet bestaan uit letters wat hoofsaaklik saamgestel is uit regte en hoekige lyne wat maklik in steen of hout ingegraveer kon word. Elke letter in die Rune-alfabet bestaan uit reguit strepe en stel 'n letter voor asook 'n faset van menslike ervaring en geestelike energie. Die oorsprong van die rune-alfabet is onseker. Die oudste verwysing na 'n Rune-alfabet kom in 'n digvorm en dateer uit die 9de eeu. Een van die teorieë is geformuleer deur CJS Marstrander en M Hammarström, onderskeidelik in 1928 en 1930. Die teorie stel voor dat die Rune-alfabet ontwikkel het uit Noord Italië, binne die konteks van die Etruskiese alfabet. Die Etruskiese alfabet het ontwikkel uit die Fenisiese alfabet of uit die antieke Griekse alfabet. Die term "Rune" beteken geheimenis of fluistering. Die oudste rune-alfabet staan bekend as die ou FUTHARK waar elke letter verwys na die eerste ses simbole in die stelsel.