Die Osborne-effek is 'n sosiale verskynsel van kliënte wat bestellings vir die huidige, binnekort-verouderde produk kanselleer of uitstel as 'n onverwagte nadeel van 'n maatskappy se voortydige aankondiging van 'n toekomstige produk. Die term is geskep met verwysing na die Osborne Computer Corporation, 'n maatskappy wat meer as 'n jaar geneem het om sy volgende produk beskikbaar te stel, en uiteindelik in 1983 bankrot gegaan het. Die Osborne-effek verklaar dat die voortydige bespreking van toekomstige, onbeskikbare produkte, die verkope van bestaande produkte benadeel. Die naam kom van die beplande vervanging van die Osborne 1, 'n vroeë persoonlike rekenaar wat die eerste keer in 1981 deur die Osborne Computer Corporation verkoop is. In 1983 het stigter Adam Osborne vooraf verskeie volgende-generasie rekenaarmodelle aangekondig (die Osborne Executive en Osborne Vixen), wat slegs prototipes was, wat die feit beklemtoon dat hulle beter as die bestaande model sou presteer, aangesien die prototipes die monteertyd dramaties sou verminder het. 'n Algemene oortuiging was dat die verkope van die Osborne 1 skerp gedaal het namate klante daardie meer gevorderde stelsels verwag het, wat gelei het tot 'n afname in verkope waarvan Osborne Computer nie kon herstel nie.