Die De Long-eilande (Russies: Острова Де-Лонга; Jakoeties: Де Лоҥ арыылара) is ’n onbewoonde subgroep van die Nieu-Siberiese Eilande noord van die Oos-Siberiese kus tussen die Laptef-see en die Oos-Siberiese See noord van Sacha (Jakoetië). Hulle lê noordoos van Nowaja Sibir en word dikwels nie beskou as deel van die Nieu-Siberiese Eilande nie. Die totale oppervlakte van die De Long-eilande is sowat 228 km². Die subgroep bestaan uit: Jeannette-eiland (о. Жанне́тты) Henriëtta-eiland (о. Генрие́тты) Bennett-eiland (о. Бе́ннетта) Wilkitskowo-eiland (о. Вильки́цкого) Zjachowa-eiland (о. Жо́хова) Bennett-eiland is die grootste. ’n Groot deel van die eilande is met gletsers bedek. Hulle behoort administratief aan Sacha (Jakoetië), ’n republiek van die Russiese Federasie. Jeannette-, Henriëtta- en Bennett-eiland is in 1881 ontdek deur die Jeannette-ekspedisie onder George W. DeLong van die VSA-vloot. DeLong het die eilande vir die VSA opgeëis, maar Amerika het nooit op hulle aanspraak gemaak nie.