Gonzo-pornografie is ’n soort pornografieprent wat die kyker direk in die toneel probeer plaas. John Stagliano word beskou as die persoon wat die styl begin het met sy Buttman-reeks rolprente. Die naam is ’n verwysing na gonzo-joernalistiek, waarin die verslaggewer deel is van die gebeure wat plaasvind. In vergelyking daarmee plaas gonzo-pornografie die kamera reg in die middel van die aksie; dikwels neem een of meer van die akteurs die aksie af terwyl hulle seks het. Daar is dus nie die gewone afstand tussen die kamera en die akteurs soos in gewone pornografie en ander flieks nie. Gonzo-pornografie word deur amateurpornografie beïnvloed; dit gebruik minder wyehoekskote en meer nabyskote. Dit sluit dikwels nabyskote van die geslagsdele in. Gonzo-pornoflieks is een van twee breë soorte moderne pornografieprente, en hulle verskil van wat die "speelprent" genoem kan word. Gonzo-prente is gewoonlik nie belas met die storielyn, dialoog, toneelspel, karakterisering, kostuums, dekor en artistieke fotografie wat in konvensionele pornoprente aangetref word nie. Speelprente is gewoonlik op paartjies gemik, en gonzo-prente gewoonlik nie.