'n Toring is 'n hoë struktuur wat hoër is as wat dit wyd is. Torings word onderskei van maste deur hul gebrek aan kabels en is dus, saam met hoë geboue, selfondersteunende strukture. Torings word spesifiek van 'geboue' onderskei deurdat dit nie gebou is om bewoonbaar te wees nie, maar om ander funksies te bedien. Die belangrikste funksie is die gebruik van hul hoogte om verskillende funksies te verrig, insluitend: sigbaarheid van ander funksies verbonde aan die toring, soos kloktorings; as deel van 'n groter struktuur of apparaat om die sigbaarheid van die omgewing vir verdedigingsdoeleindes te verhoog soos in 'n versterkte gebou soos 'n kasteel; as 'n struktuur vir waarneming vir ontspanningsdoeleindes; of as 'n struktuur vir telekommunikasiedoeleindes. Torings kan alleenstaande strukture wees of deur aangrensende geboue ondersteun word, of dit kan 'n funksie wees bo-op 'n groot struktuur of gebou. Oud-Engelse torr is van Latynse turris via Ou Franse tor. Die Latynse term tesame met die Griekse τσρσις is geleen uit 'n pre-Indo-Europese Mediterreense taal, gekoppel aan die Illyriese toponiem υου-δοργίς.