Die Gini-koëffisiënt is 'n mate van statistiese verspreiding wat deur die Italiaanse statistikus Corrado Gini ontwikkel is en in 1912 in sy werk Varieerbaarheid en Muteerbaarheid (Italiaans: Variabilità e mutabilità) gepubliseer is. Dit word gewoonlik aangewend as 'n mate van ongelykheid van inkomste of rykdom. Dit het egter ook toepassings in die studie van ongelykhede in sulke diverse velde as gesondheidswetenskappe, ekologie, en chemie. Die Gini-koëffisiënt word gewoonlik gedefinieer as wiskundig gegrond op die Lorenz-kurwe, wat die proporsie van die totale inkomste van die bevolking op die y-as skets wat kummulatief deur die onderste x% van die bevolking verdien word (kyk die diagram hiernaas). Die lyn by 45° verteenwoordig dus volkome gelykheid van inkomstes. Die Gini-koëffisiënt kan dan so aan gedink word as die verhouding van die oppervlakte wat tussen die lyn van gelykheid en die Lorenz-kurwe lê (gemerk "A" in die diagram) teenoor die totale oppervlakte onder die lyn van gelykheid (gemerk "A" en "B" in die diagram); dit wil sê G = A / ( A + B ) {\displaystyle G=A/(A+B)}