Die kulturele en artistieke gebeure in Italië tydens die tydperk 1400 tot 1499 staan kollektief bekend as die Quattrocento (Italiaans: [kwattroˈtʃento]) en is afkomstig van die Italiaanse woord vir die nommer 400, en op sy beurt van millequattrocento, wat Italiaans is vir die jaar 1400. Die Quattrocento omvat die artistieke style van die laat-Middeleeue (mees noemenswaardig die Internasionale Gotiek), die vroeë Renaissance (wat omstreeks 1425 'n aanvang geneem het), en die begin van die Hoë Renaissance, wat omstreeks tussen 1495 en 1500 'n aanvang geneem het. Na die agteruitgang van die Westerse Romeinse Ryk in 476 het ekonomiese wanorde en handelsontwrigting deur Europa versprei. Dit was die begin van die Vroeë Middeleeue, wat tot ongeveer die 11de eeu geduur het, toe handel toegeneem het, die bevolking begin uitbrei het en die pousdom sy gesag herwin het. In die laat Middeleeue het die politieke struktuur van die Europese vasteland stadig ontwikkel van onstabiele feodalisme tot nasiestate wat deur monargieë regeer is en sodoende groter stabiliteit gelewer het. In Italië het stedelike sentrums ontstaan wat bevolk is deur handelaars- en handelsklasse wat hulself kon verdedig.