Gamal Abdel Nasser Hussein (15 Januarie 1918 – 28 September 1970) was van 1956 tot sy dood die tweede president van Egipte. Hy het (saam met Egipte se eerste president, Mohammed Naguib) die Egiptiese Rewolusie van 1952 gelei. Dié rewolusie het die monargieë van Egipte en Soedan omvergewerp en 'n nuwe era van verandering in Egipte ingelei. Dit het Egipte 'n meer sosialistiese en moderne land gemaak. Na die rewolusie het Egipte pan-Arabiese nasionalisme deur sy beleid bevorder, insluitende 'n unie met Sirië, wat nie lank gehou het nie. Nasser word as een van die belangrikste politieke figure in die moderne Arabiese geskiedenis en politiek beskou. Onder sy leierskap het Egipte die Suezkanaal en verskeie ander industrieë genasionaliseer, en 'n belangrike rol gespeel om imperialisme in die Arabiese wêreld en in Afrika stop te sit. Hy het ook 'n belangrike rol in die stigting van die Beweging van Onverbonde Lande gespeel. Sy pan-Arabiese nasionalisme, wat dikwels "Nasserisme" genoem is, was in die 1950's en 1960's gewild gewees in die Arabiese wêreld.