Diglossie kom in baie taalgemeenskappe voor, waar twee verwante taalvariëteite in wese as dieselfde taal beskou word. In Suid-Afrika was vroeër onder die term 'Hollands', beide Afrikaans en Nederlands verstaan en was Nederlands (Hoog-Hollands) en Afrikaans (Hollands) toe, in wese as sinonieme beskou. Diglossie is 'n normale taalverskynsel en kom voor waar twee verwante taalvariëteite in dieselfde taalgemeenskap gebruik word, maar in verskillende omstandighede. Hierdie variëteite leef in simbiose met mekaar, maar het elke variëteit 'n duidelik afgebakende rol. Beide die taalvariëteite was as 'moedertaal' beskou. Voorbeelde van diglossie is Suid-Afrika met Afrikaans en Nederlands van voor 1925, maar ook die Arabiessprekende lande, Griekeland, Duitstalige Switserland, Vlaandere en Haïti. In elk van die gebiede word 'n verhewe variëteit (H=hoog) en 'n omgangstaal (L=laag) gebruik. In 'n bepaalde situasie word slegs H gebruik en in ander situasies weer slegs L, byvoorbeeld: In 'n diglossie-gemeenskap is die L-variëteit die algemene spreektaal en die H-variëteit die algemeen aanvaarde skryftaal of kultuurtaal. Die H-variant word nie by moeder geleer nie maar op skool.