Blanche Gerstman (2 April 1910 - 11 Augustus 1973) was een van Suid-Afrika se belangrikste komponiste, maar ook 'n veelsydige musikus wat haar brood as orkesspeler verdien het. Sy ontvang haar voorbereidende opleiding by die seun van die voormalige goewerneur van die Kaapkolonie, sir Walter Hely-Hutchinson, Victor Hely-Hutchinson (teorie) en Colin Taylor (klavier) en verwerf die graad B.Mus. onder prof. W.H. Bell aan die Suid-Afrikaanse Musiekkollege in Kaapstad. In 'n vroeë komposisie, Hellas (1928), vir sopraan, vrouekoor en orkes, het sy vir die eerste keer haar aanleg getoon vir die soort musiek wat sy later met groot welslae sou komponeer. Nietemin het sy in die daaropvolgende jare haar voorliefde vir suiwer instrumentale musiek werke vir klavier en viool behou en in 1950 'n voortreflike sonate vir die twee instrumente gekomponeer. Buiten die liedere wat sy Engels, Duits en Nederlands geskryf het, het sy ook 'n aantal Afrikaanse gedigte van Jan F.E. Celliers, W.E.G. Louw, Elisabeth Eybers (die sangsiklus Die lied van die vrou; 1953) en Ch.