Anekdotiese bewyse is getuienis uit staaltjies: bewyse wat op 'n informele manier versamel is en wat baie of geheel en al op persoonlike getuienis staatmaak. Die term word soms in 'n wettige konteks gebruik om sekere soorte getuienis of bewyse te beskryf wat nie afkomstig van onafhanklike, betroubare, objektiewe bronne is nie. In vergelyking met ander soorte bewyse, word anekdotiese bewyse oor die algemeen as beperk in waarde beskou as gevolg van 'n aantal potensiële swakhede, maar dit kan binne die bestek van wetenskaplike metode beskou word, aangesien sommige anekdotiese bewyse empiries en verifieerbaar kan wees, byvoorbeeld in die gebruik van gevallestudies in medisyne. Ander anekdotiese bewyse kwalifiseer egter nie as wetenskaplike bewyse nie, omdat die aard daarvan verhoed dat dit volgens die wetenskaplike metode ondersoek word. Waar slegs een of enkele anekdote aangebied word, is daar 'n groter kans dat dit onbetroubaar kan wees as gevolg van kersiespluk of dat hulle andersins nie-verteenwoordigende voorbeelde van tipiese gevalle is nie. Op dieselfde manier het sielkundiges gevind dat mense weens vooroodeel meer geneig is om noemenswaardige of ongewone voorbeelde eerder as tipiese voorbeelde te onthou.