Die Oegaritiese alfabet is ’n wigskrif-abjad wat gebruik is vanaf omstreeks die 15de eeu v.C. of 14de eeu v.C. vir Oegarities, ’n uitgestorwe Noordwes-Semitiese taal. Dit is in 1928 in Oegarit (hedendaagse Ras Shamra) in Sirië ontdek. Dit het 30 letters. Ander tale, veral Horities, in die gebied is dikwels in die skrif geskryf, maar nie elders nie. Kleitablette in die Oegaritiese skrif toon vroeë tekens van beide die Wes- en Suid-Semitiese volgorde van letters, wat aanleiding gegee het tot die volgorde van die Hebreeuse, Griekse en Latynse alfabet aan die een kant en van die Ge'ez-alfabet aan die ander kant. Die skrif is van links na regs geskryf. Hoewel die letters wigvormig was en in klei gedruk is, is dit nie verwant aan die Akkadiese wigskrif nie. Oegarities was ’n uitgebreide abjad. In die meeste lettergrepe is net konsonante geskryf, insluitende die /w/ en /j/ van diftonge. Dit was egter anders as ander vroeë abjads deurdat klinkers wel geskryf is ná glottale sluitklanke.