Die Paleis van Whitehall (Engels: Palace of Whitehall) of White Hall was die hoofwoning van die Engelse konings in Londen van 1530 tot 1698, toe alles behalwe die banketsaal afgebrand het. Voor die brand was dit die grootste paleis in Europa – met meer as 1 500 kamers was dit groter as die Vatikaan en Paleis van Versailles. Die naam van die pad waaraan baie van die Britse regering se administratiewe geboue geleë is, kry sy naam van dié paleis. Teen die 13de eeu het die Paleis van Westminster die regeringsetel geword in England, en dit was sedert 1049 die hoofwoning van die monarg. Die omringende gebied het baie gewild en duur geword en die aartsbiskop van York, Walter de Grey, het kort ná 1240 ’n eiendom in die gebied gekoop wat hy York Place genoem het. Koning Eduard I het dikwels in dié huis gebly terwyl restourasiewerk aan Westminster gedoen is en hy het die gebou laat vergroot om sy gevolg te huisves. York Place is in die 15de eeu herbou en so deur kardinaal Wolsey laat uitbrei dat dit die naasgrootste woning in Londen was; dit was selfs groter as die koning se paleise.