Georg Heinrich Ferdinand Nesselmann (24 Februarie 1811 in Fürstenau (tans Kmiecin, 'n stadsdeel van Nowy Dwór Gdański, Pole) – 7 Januarie 1881 in Koningsberg) was 'n Duitse oriëntalis, filoloog en wiskunde-historikus. Nesselmann het tussen 1831 en 1837 aan die Universiteit van Koningsberg wiskunde onder Carl Gustav Jacobi en Friedrich Julius Richelot en oriëntalistiek onder Peter van Bohlen gestudeer. Nadat hy in 1837 sy doktorsgraad verwerf het, is hy in Koningsberg as privaatdosent vir oriëntalistiek aangestel. Vanaf 1843 was hy buitengewone professor in Arabistiek en Sanskrit, en vanaf 1859 het hy 'n volle professoraat in dié twee vakke beklee. As skrywer van akademiese werke het hy onder meer in 1842 Mohammed Beha-eddin ben Alhosaain se boek oor rekenkuns in Duits gepubliseer. In dieselfde jaar het hy 'n reeks boeke oor die geskiedenis van algebra begin waarvan slegs die eerste boekdeel oor antieke Griekse algebra voltooi is (onder andere met 'n vertaling van Archimedes se beesteprobleem). Nesselmann het die geskiedenis van algebra in drie historiese fases verdeel: 'n retoriese fase wat die tyd voor Diophantos van Alexandrië behels en waartydens wiskundige strukture en stellings nog uitsluitlik in woorde uitgedruk is;