Terrestriële televisie (soms ook aardgebonde televisie) verwys na televisieontvangs deur middel van antennas en in teenstelling met satellietskottels of kabels. Aardgebonde televisiekanale word deur middel van gemoduleerde elektromagnetiese golwe min of meer reglynig na antennas in of op geboue uitgesaai. Die uitsaaitegnologie wat hiervoor ingespan word, kan of analoog of digitaal wees. Die uitsaaifrekwensies wat vir aardgebonde televisie gebruik word, het baie kort golflengtes in die FM- of desimetergolfband wat net soos lig byna reglynig uitbrei en sodoende nouliks in staat is om die aardkromming te volg - die reikwydte van senders is dus beperk. Landskapsvorme soos valleie kan net soos geboue en weersinvloede probleme by die televisieontvangs (soos byvoorbeeld spookbeelde) veroorsaak. Die laasgenoemde effek word deur weerkaatsings op groot oppervlaktes veroorsaak wat met die regstreekse televisieseine interfereer. Hierdie probleme tree net by analoogseine in, terwyl digitale aardgebonde selfs voordeel kan trek uit weerkaatsings wat die ontvangsgehalte verbeter. Om 'n groot gebied onafhanklik van weerstoestande met goeie ontvangsgehalte te dek, word naas die sterk senders van die basisnetwerk 'n relatief groot aantal van plaaslike senders (herhalers) benodig wat die televisieseine verder versprei, byvoorbeeld in valleie.