Die Homeriese kwessie is gemoeid met die onsekerheid en gevolglike debat rondom die identiteit van Homeros, die outeurskap van die Ilias en Odussee asook die historiese egtheid van vernaam die Ilias. Die vakgebied se wortels lê in die Klassieke Oudheid en Hellenisme, maar kom eers werklik tot sy reg onder die Homeriese vakgeleerdes van die 19de en 20ste eeu. Die belangrikste onderafdelings rakende die Homeriese kwessie is: "Wie is Homeros?" "Is die Ilias en die Odussee deur ŉ enkele of meerdere outeurs neergepen?" "Deur wie, waar, wanneer en onder watter omstandighede is die gedigte saamgestel" Die moontlikhede van moderne tekskritiek asook argeologiese antwoorde het ŉ paar ekstra vrae tot gevolg: "Hoe betroubaar is die tradisies soos beliggaam in die Homeriese gedigte?" "Hoe oud is die oudste elemente in Homeriese digkuns wat met sekerheid gedateer kan word?" Na die gedagteryke werk van Milman Parry is meeste klassici dit eens dat die meeste gedigte aan Homeros toegewys, of hy as digter bestaan het of nie, tot ŉ sekere mate van mondelinge tradisie afhanklik is – ŉ geslagte-oue tegniek wat die erfgoed van velerlei sanger-digters (of aoidoi) was. ŉ Ontleding van die struktuur en woordeskat in die Ilias en Odussee toon aan dat die gedigte heelwat gereelde en herhalende frases bevat; selfs volledige verse word herhaal.