Die misterieë van Isis was ’n godsdienstige inwydingsritueel in die Grieks-Romeinse wêreld wat gesentreer was om die godin Isis. Dit was gebaseer op ander Grieks-Romeinse misteriegodsdienste, veral die Eleusiniese misterieë ter ere van die Griekse godin Demeter, en het iewers tussen die 3de eeu v.C. en die 2de eeu n.C. ontstaan. Ondanks die hoofsaaklik Hellenistiese oorsprong daarvan, het die misterieë gesinspeel op geloofsoortuigings van Antieke Egipte, waar die aanbidding van Isis begin het. Die ingewydes het hul toewyding aan Isis getuig, maar daar is nie van hulle verwag om haar eksklusief te aanbid nie. Die rituele is beskou as ’n simboliese dood en hergeboorte, en daar is geglo die ingewyde se siel sou met die godin se hulp in ’n geseënde hiernamaals voortleef. Baie geskrifte uit die Romeinse Ryk verwys na die misterieë van Isis, maar die enigste bron wat dit beskryf, is ’n fiktiewe werk: die roman Die Goue Esel, wat in die 2de eeu deur Apuleius geskryf is.