Keynesianisme is die siening dat ekonomiese produksie in die kort termyn sterk beïnvloed word deur gesamentlike vraag (totale besteding in die ekonomie), veral tydens resessies. In die Keynesiaanse siening is gesamentlike vraag nie noodwendig gelyk aan die produksiekapasiteit van die ekonomie nie; dit word eerder deur 'n aantal faktore beïnvloed en tree soms wisselvallig op, wat produksie, indiensneming, en inflasie affekteer. Die teorieë wat die basis van Keynesianisme vorm is die eerste deur die Britse ekonoom John Maynard Keynes in sy boek The General Theory of Employment, Interest and Money, wat in 1936 tydens die Groot Depressie uitgegee is, voorgelê. Keynes se benadering het 'n ander perspektief gelewer as die konvensionele fokus op gesamenlike aanbod van die klassieke ekonomiese siening. Die interpretasies van Keynes wat gevolg het, is betwisbaar en verskeie ekonomiese denkrigtings maak aanspraak op sy nalatenskap. Keynesiaanse ekonome voer gereeld aan dat besluitneming in die private sektor soms tot ondoeltrefende makroekonomiese uitkomste lei wat dan aktiewe beleidsresponse deur die publieke sektor noodsaak, soos monetêre beleid deur die reserwebank en fiskale beleid deur die regering, om produksie oor die besigheidsiklus te stabiliseer.