Elementêre analise is 'n tak van die analitiese chemie wat probeer om stowwe in hulle elemente te ontleed en die hoeveelheid van elke element wat in die stof teenwoordig is noukeurig te bepaal. Aanvanklik was elementêre analise gebaseer op chemiese ontleding van die stof, gewoonlik een ontleding en bepaling per element, byvoorbeeld deur titrasie. Hierdie metodes was: destruktief: die stof self is in die ontleding vernietig tydrowend: elke element moet apart bepaal word verspillend: groot hoeveelhede van die stof self en van ander chemikalieë is verbruik. nie altyd afdoende nie: dit is gewoonlik nie moontlik om alle elemente te ondersoek, veral indien hulle in klein hoeveelhede teenwoordig is Daar is organisasies soos die ASTM wat standaarprosedures vir hierdie bepalings saamgestel het. Later het instrumentele metodes die moontlikhede van die elementêre bepaling sterk verbeter. Metodes wat dikwels gebruik word is: Neutronaktiwering Optiese emissie-spektroskopie Atomêre absorpsie-spektroskopie AAS Elektrochemiese metodes, soos die anode-afstroping-voltametrie Massaspektoskopie X-straalfluoressensie Elke metode het sy sterk en swak kante. X-straalfluoressensie het byvoorbeeld 'n goeie kant dat dit nie destruktief is nie.