Die reis en die gevolge van die stranding van die São João Baptista (Sint Johannes die Doper) het van die merkwaardigste gebeurtenisse in die Suider-Afrikaanse seevaartgeskiedenis opgelewer. Op 1 Maart 1622 het die skip, met kapt. Pedro Moraes Sarmento in bevel, die hawe van Goa in Indië saam met ander skepe onderweg na Lissabon verlaat. Die Baptista was 'n afgeleefde skip, swak onderhou en swak bewapen. Na 14 dae op see begin hy kwaai lek en verloor kontak met die ander skepe. Daarby kom hulle twee Nederlandse skepe op pad na Java teen. Een van die weinige seeslae in Suider-Afrikaanse waters breek uit en duur 19 dae. Twintig Portugese sterf in die kanonvuur en hul skip loop ernstige skade op. Die Baptista dryf hulpeloos weg en die bemanning vrees elke oomblik dat hulle kan sink. Verskeie matrose kom om van die koue. Einde September strand die skip tussen die mondings van die Groot-Keirivier en die Groot-Visrivier. Een van die oorlewendes, Francisco Vaz d'Almada, het 'n verslag nagelaat van die periode tussen 3 Oktober 1622 en 28 Julie 1623.