Die Antieke Egiptenare het geglo ’n mens se siel bestaan uit verskeie dele, soos die ren, ba, ka, sjeoet, ib en ach. Daarteenoor was daar die menslike liggaam, die ha (soms in die meervoud, haw, gebruik wat dui op die totaal van die liggaamsdele). Die ib (jb), of hart, is beskou as ’n belangrike deel van die Egiptiese siel. Daar is geglo die ib is gevorm deur ’n druppel van die ma se bloed wat by bevrugting geneem is. Die hart was vir die Antieke Egiptenare die setel van emosie, gedagtes, wil en voorneme. Dit kan gesien word in die baie Egiptiese woorde wat die woord ib insluit, soos awt-ib: geluk (letterlik "breedte van hart"); xak-ib: vervreemd (letterlik "afgesny van hart"). In die Egiptiese godsdiens was die hart die sleutel tot die hiernamaals. Daar is geglo die hart is deur Anoebis en die gode geweeg tydens die "Weeg van die Hart"-seremonie. As die hart swaarder of ligter was as die veer van Maät, het die monster Ammit dit geëet.