Elektroplatering is 'n proses wat gebruik maak van elektriese stroom om opgeloste metaalkatione te reduseer sodat hulle in 'n dun metaallagie op 'n elektrode neergelê word. Die term word ook gebruik vir elektriese oksidasie van anione op 'n stewige substraat, soos in die vorming van silwerchloried op silwerdraad om silwer/silwerchloried elektrodes te maak. Die elektroplatering word hoofsaaklik gebruik om die oppervlakeienskappe van 'n voorwerp te verander (bv. wrywing en slytasieweerstand, korrosiebeskerming, smering, estetiese eienskappe, ens.), maar kan ook gebruik word om dikte op ondermaatse dele op te bou, of voorwerpe deur elektrovorming te vorm. Die proses wat gebruik word in elektroplatering word elektrodeponering genoem. Dit is analoog aan 'n galvaniese sel wat omgekeerd werk. Die deel wat oorgetrek moet word, is die katode van die kring. In een tegniek, is die anode gemaak van die metaal wat oorgetrek word. Albei komponente word gedompel in 'n oplossing (genoem 'n elektroliet) wat een of meer opgeloste metaalsoute sowel as ander ione bevat wat die vloei van elektrisiteit toelaat.