Die Elisabethaanse Bybel (Russies: Елизаветинская Библия, Jelizawetinskaja Biblija) is die goedgekeurde weergawe van die Bybel in die Russies-Ortodokse Kerk. Dit is die derde volledige gedrukte weergawe in Kerkslawies, en is in 1751 in Rusland gepubliseer onder, en met die hulp van, die Russiese keiserin Elisabeth. Die vorige weergawes was die Ostrogbybel van 1581 en die Moskoubybel van 1663. Keiser Pieter die Grote het in 1712 ’n oekase uitgereik waarin gelas is dat die gedrukte Kerkslawiese teks versigtig met die Grieks van die Septuagint vergelyk moet word en dat dit in elke opsig daarmee moet ooreenstem. Die hersiening is in 1724 voltooi en opdrag is gegee dat dit gedruk word. Pieter se dood in 1725 het dit egter verhoed. Die manuskrip van die Ou Testament van hierdie hersiening word in die sinodale biblioteek in Moskou gehou. Onder keiserin Elisabeth is die hersieningswerk hervat kragtens ’n oekase van 1744, en in 1751 is ’n hersiene Elisabethaanse Bybel, soos dit genoem word, gepubliseer. Nog drie weergawes is in 1756, 1757 en 1759 gepubliseer, waarvan die een van 1756 effens hersien is.