Machu Picchu (Machu Pikchu, wat Ou Piek in die taal Quechua beteken), en ook soms die "Verlore Stad van die Inkas" genoem, is 'n goed bewaarde Inkaruïne wat 2 430 m bo seevlak op 'n bergrif geleë is. Machu Picchu is bo die Urubambavallei in Peru geleë, sowat 70 km noordwes van Cusco. Die ruïne het vir eeue vergete geraak deur die buitewêreld, totdat die argeoloog Hiram Bingham dit in 1911 herontdek het en dit onder die wêreld se aandag gebring het. Die Inkas was die heersers van Peru toe Machu Picchu gebou is, en ook toe die Spanjaarde in die 16de eeu in die land aangekom het. Volgens oorlewering het hulle in die 11de eeu uit Asië na Suid-Amerika gekom en hulle by Cusco gevestig. Hul ryk het uitgebrei totdat dit op sy hoogtepunt ongeveer 1 000 km breed en 5 000 km lank was. Die Inkas het oor die oorspronklike inwoners van die land geheers. Daar was twee soort adel, die edelliede van geboorte (die ware Inkas) en 'n adelstand van bevoorregtes, wat bestaan het uit persone van Indiaanse afkoms aan wie die Inkas in ruil vir dienste die verhewe posisie verleen het.