Hierdie artikel handel oor die historiese koninkryk. Vir die land in sy huidige vorm, sien Skotland. Die Koninkryk van Skotland (Engels: Kingdom of Scotland, Skots-Gaelies: Rìoghachd na h-Alba, Frans: Royaume d'Écosse, Skots: Kinrick o Scotland) was 'n staat geleë in Wes-Europa in die noordelike deel van die eiland Groot-Brittanje. Dit het bestaan vanaf 843 tot met die Acts of Union 1707 waardeur Skotland verenig het met die Koninkryk van Engeland (927–1707) om die Koninkryk van Groot-Brittanje (1707–1800) te vorm. Die bevolking van die koninkryk was in 1700 ongeveer 1,1 miljoen. Skotland het histories 'n betreklik ingewikkelde politieke struktuur gehad. Tydens meeste van die Koninkryk se bestaan is daar egter 'n enkele monarg, of Hoë Koning (Engels: High King), erken. Skotse hoofmanne (Engels: chieftains) mindere konings en amptenare het onder die susereiniteit van die Hoë Koning gefunksioneer. Onder 'n stelsel wat as tanistry bekend gestaan het is 'n oorerwingselement gekombineer met die toestemming van die wat regeer is deur 'n vorm van volksraad of volksvergadering.