In die chemie is aromatisiteit 'n eienskap van sikliese (ringvormige), plat strukture met pi-bindings in resonansie (diegene wat gedelokaliseerde elektrone bevat) wat verhoogde stabiliteit verleen in vergelyking met ander geometriese of verbindingsrangskikkings met dieselfde stel atome. Aromatiese ringe is baie stabiel en breek nie maklik uitmekaar nie. Organiese verbindings wat nie aromaties is nie, word as alifatiese verbindings geklassifiseer. Sulke verbindings kan ringstrukture insluit, maar slegs aromatiese ringe het beter stabiliteit. Aangesien die mees algemene aromatiese verbindings afgeleides van benseen is ('n aromatiese koolwaterstof wat algemeen voorkom in petroleum en die distillate daarvan), word die woord "aromaties" soms informeel gebruik na benseenderivate, en dit is dus was so die eerste keer gedefinieer. Nietemin bestaan ​​daar baie nie-benseen aromatiese verbindings. In lewende organismes, byvoorbeeld, is die mees algemene aromatiese ringe die dubbelringbasisse in RNS en DNS. 'n Aromatiese funksionele groep of ander substituent word 'n arielgroep genoem. Die vroegste gebruik van die term aromaties was in 'n artikel deur die Duitse chemikus August Wilhelm von Hofmann in 1855.