Erns Louis Jansen (Pietermaritzburg, 27 Junie 1918 – Pretoria, 24 Mei 2011) was 20 jaar lank ’n Suid-Afrikaanse appèlregter. Hoewel hy van geboorte Afrikaneradel was, het hy sy lewe lank bo die politiek verhewe gebly en nooit by die Broederbond aangesluit nie. Toe hy as appèlregter aangestel is, het politieke oorwegings (steun vir die Nasionale Party) swaarder geweeg as regskennis. Jansen was een van die min uitsonderings op dié reël. Hy is in die provinsie Natal gebore waar sy ouers, die latere goewerneur-generaal dr. E.G. Jansen en mev. Mabel Jansen, baanbrekerswerk vir Afrikaans en Afrikaners gedoen het. Aan moederskant was hy die kleinseun van mnr. Samuel Pellissier en agterkleinseun van eerw. Jean Pellissier, ’n Franse sendeling wat in 1831 in Suid-Afrika aangekom het en die Londense Sendinggenootskap se sendingstasie op die teenswoordige Bethulie in die Suid-Vrystaat namens die Franse Sendinggenootskap kom oorneem het omdat eerw. Clark die werk in Julie 1833 as hopeloos laat vaar het. Sy moeder se oupa was ds. Piet Roux, die eerste leraar (in 1853 bevestig) en grondlegger van die NG gemeente Smithfield.