Baäl (Hebreeus: בַּעַל, Baʕal; Akkadies: Bēlu(m), Bēl; Fenisies en Amorities: Ba'lu(m), Bal; van die 19de-dinastiese Egipties B'r) was in antieke tye die naam van verskeie gode in Sirië en die Levant. Dit het beteken "heer", "meester", "eienaar", "man", "koning" of "god". Baäl was ’n titel wat vir enige god gebruik kon word, maar veral vir die oppergod van die panteon. Hy was gewoonlik ’n berg-, weer- of vrugbaarheidsgod. Die Babiloniese weergod Adad is dikwels Baäl genoem. Die grootste bron van inligting oor die gode van Kanaän is die feitlik volledige wigskrifargiewe van die stad Oegarit, die hoofstad van die gelyknamige stadstaat wat omstreeks 1200 n.C. verwoes is. Die panele bevat onder meer epiese verhale, mites, gebede, gode en lyste offerandes, seremoniële tekste en regulasies. Die langste mitesiklus van Oegarit handel oor Baäl. Hy was ’n weergod wat die wind, wolke en reën beheer het.