Bepaaldheid in grammatika is 'n eienskap van naamwoordfrases en onderskei tussen entiteite wat spesifiek en identifiseerbaar is in 'n gegewe konteks (bepaalde naamwoordfrase) en entiteite wat nie is nie (onbepaalde naamwoordfrases). Daar bestaan heelwat wisseling in die uitdruk van bepaaldheid in verskillende tale. In sommige tale, soos Afrikaans, word 'n bepaalde (die) of onbepaalde ('n) lidwoord gebruik om bepaaldheid aan te dui. In die algemeen kan 'n lidwoord vrye vorm hê, 'n frasale klitikum wees, of 'n affiks (toevoeging) tot die selfstandige naamwoord om die bepaalde naamwoordfrase te merk. Voorbeelde sluit in: Vrye vorm: Afrikaans die seun; Frasale klitikum: soos in Baskies: Cf. emakume ("vrou"), emakume-a (vrou-LIDWOORD: "die vrou"), emakume ederr-a (vrou mooi-LIDWOORD: "die mooi vrou") Selfstandige naamwoord affiks: soos in Roemeens: om ("man"), om-ul (man-LIDWOORD: "die man"); om-ul bun (man-LIDWOORD goed: "die goeie man") Voorvoegsel op beide selfstandige naamwoord en byvoeglike naamwoord: Arabies al-kitāb al-kabīr الكتاب الكبير met twee voorkomste van al- (BEPAALD-boek BEPAALD-groot, letterlik, "die boek die groot") Germaanse, Romaanse, Keltiese, Semitiese, en hulptale het gewoonlik 'n bepaalde lidwoord, wat soms as 'n postposisie gebruik word.