Die Finale Oplossing tot die Joodse Vraag (Duits: Die Endlösung der Judenfrage) verwys na die Nasionaal-Sosialiste se plan vir die stelselmatige volksmoord van die Europese Joodse bevolking tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die term is die eerste keer deur Adolf Eichmann gebruik. Hy was 'n hoë Nazi-amptenaar wat toesig gehou het oor die volksmoordveldtog en gevang, vervolg en ter dood veroordeel is deur die Israelse regering in 1961-62. Die uitvoering van die Finale Oplossing het die dodelikste fase van die Sjoa tot gevolg gehad. Die uitdrukking weerspieël die Nazi-geloof dat die Joodse Europese bevolking hulself 'n "vraag" gestel het en 'n probleem was. Massamoorde van oor die 1 miljoen Jode het reeds plaasgevind voor die planne van die Finale Oplossing ter uitvoering gebring is in 1942, maar dit was slegs met dié besluit om die hele Joodse bevolking uit te wis dat verdelgingskampe gebou is en die industriële massamoord van die Jode in alle werklikheid begin het. Die besluit om die Jode van Europa stelselmatig uit te wis, is gemaak tydens die Wannsee-konferensie, wat in Berlyn by die Wannsee Villa op 20 Januarie, 1942 plaasgevind het.