'n Kaldera is 'n groot holte wat vorm kort nadat die magmakamer van 'n vulkaan leeg geraak het in 'n vulkaniese uitbarsting. Wanneer groot volumes magma in 'n kort tyd uitgeskiet word, is daar nie meer strukturele steun vir die rots bo die magmakamer nie. Die grond stort dan af tot in die leë of halfleë magmakamer en laat 'n enorme depressie op die oppervlak (met 'n deursnee van een tot tientalle kilometers). Hoewel 'n kaldera soms as 'n soort krater beskryf word, is dit eintlik 'n soort sinkgat, omdat dit gevorm word deur 'n instorting eerder as 'n ontploffing of impak. Sedert 1900 het net sewe kalderavormende instortings sover bekend plaasgevind, waarvan die mees onlangse een in 2014 by die Bárðarbunga-vulkaan in Ysland was. Die term kaldera kom van die Spaanse caldera en Latynse caldaria vir "kookpot". Dit is deur die Duitse geoloog Leopold von Buch bedink toe hy sy memoires geskryf het oor sy besoek van 1815 aan die Kanariese Eilande, waar hy eers die Las Cañadas-kaldera op Tenerife gesien het, met die berg Teide wat die landskap oorheers, en daarna die Caldera de Taburiente op La Palma.