In die 17de eeu is die honnête homme (letterlik: eerlike, opregte man, ook: man van integriteit) 'n beskaafde mens wie se taal en maniere ooreenstem met die ideaal van die 17de eeu. Dit wil sê, 'n opgevoede kultuurmens met 'n omvattende algemene kennis en savoir faire om by iedere kring of kliek in te skakel om gesellig in goeie geselskap te verkeer; sodra hy by 'n vertrek instap, moes sy afgerondheid en waardigheid 'n aangename atmosfeer skep en uitstraal wat elke mens op sy gemak laat voel. Hy is ewe veel tuis tussen die howelinge as tussen die gewone burgery (die hof (cour) teenoor die wêreld daarbuite (monde)). Hy is hoflik, dog ingelig en wêreldwys, nederig en ontwikkeld, soos dit sy edele karakter betaam, maar hy weet ook alte goed hoe om tussen die mense om hom heen moeiteloos by aan te pas. Na sy aard, moet hy hom van alle uitspattighede onthou en sy emosies in toom hou. Hy is die erfgenaam van die kalos kagathos uit die Griekse Oudheid, met al die genoemde trekke van Ischomachus, soos aan hom toegedig deur Xenophon.