Die Slag van Tannenberg is op 15 Julie 1410 naby die dorp Tannenberg (huidige Poolse naam: Stębark) tussen die leër van die Duitse Ridderorde onder bevel van hoogmeester Ulrich von Jungingen en die gemeenskaplike strydmagte van die Koninkryk Pole onder bevel van koning Władysław II Jagiełło en van die Grootvorstedom Litaue onder bevel van grootvors Vytautas geveg. Met hierdie veldslag het die gewapende konflik tussen die Duitse Orde en die Grootvorstedom Litaue, wat op hierdie tydstip reeds sowat 'n eeu voortgeduur het, en die latente mededinging tussen die Orde en die Koninkryk Pole sy hoogtepunt bereik. Die beslissende nederlaag, wat die Duitse Orde in die slag gely het, markeer die begin van die Orde se heerskappy in Pruise asook Pole-Litaue se vordering tot 'n Europese supermoondheid. Die Slag van Tannenberg word as een van die grootste veldslagte tussen Middeleeuse ridderleërs beskou en is sedert die 19de eeu in Pole en Litaue tot nasionale mite verhef. Om hierdie beslissendste oorwinning in die geskiedenis van dié twee nasies het romantiese legendes en verhale ontstaan, en uiteindelik is dit ook vir nasionalistiese propaganda ingespan om as 'n groter simbool van die nasionale stryd teen invallers en vreemde oorheersing asook as 'n bron van nasionale trots te dien.