Die Sea Harrier is 'n kort opstyg en vertikale landing/vertikale opstyg en landing straalvegter, verkenning- en aanvalsvliegtuig vir vlootgebruik; die tweede lid van die Harrier-familie wat ontwikkel is. Dit is as die Sea Harrier FRS1 in die Britse Vloot in diens ontplooi in April 1980. Die subsoniese Sea Harrier het lugverdediging ter see voorsien vir die Koninklike Vloot se vliegdekskepe. Die Sea Harrier het in die Falklandoorlog en die Balkankonflikte diens gedoen. By alle geleenthede is dit hoofsaaklik bedryf vanaf vliegdekskepe geposisioneer binne die konfliksone. Sy gebruik in die Falklandoorlog was sy hoogste profiel en lewer belangrike suksesse, waar dit die enigste vastevlerkvegter was wat beskikbaar was om die Britse taakmag te beskerm. Die Sea Harriers het 20 vyandige vliegtuie afgeskiet tydens die konflik met slegs een verloor weens vyandige grondgeskut. Hulle is ook gebruik vir grondaanvalle op dieselfde wyse as die Harriers wat bedryf is deur die Britse Lugmag. Die Sea Harrier is 'n subsoniese vliegtuig wat ontwerp is om aanvals-, verkenning en gevegsrolle te vervul. Dit beskik oor 'n enkele Rolls-Royce Pegasus turbowaaierenjin met twee innames en vier verstelbare spuitpunte. Dit het twee landingswiele op die romp en twee buitelandingswiele onder die vlerke.