Die Sonneblom-sterrestelsel (ook bekend as onder meer Messier 63 en NGC 5055) is ’n spiraalsterrestelsel in die sterrebeeld Jaghonde. Dit bestaan uit ’n sentrale skyf omring deur baie kort spiraalarms en is deel van die M51-groep, wat ook die Draaikolk-sterrestelsel (M51) insluit. Die stelsel is op 14 Junie 1779 deur Pierre Méchain ontdek en Charles Messier het dit later in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem. In die middel 19de eeu het lord Rosse spiraalstrukture in die sterrestelsel geïdentifiseer – dit was een van die eerste stelsels waarin sulke strukture waargeneem is. In 1971 was daar ’n supernova met ’n helderheid van 11,8 mag in een van sy arms. Die sterrestelsel se morfologiese klassifikasie is SAbc, wat aandui dit is ’n spiraalstelsel sonder ’n staaf in die middel en met taamlik los spiraalarms. In sigbare lig is geen spiraalstruktuur eintlik sigbaar nie, maar in naby-infrarooi is ’n simmetriese dubbelarmstruktuur duidelik. Elke arm draai 150° om die stelsel en strek tot 13 000 ligjare van die kern af uit. Messier 63 is ’n aktiewe sterrestelsel met ’n LINER-kern.