Die NER 1903 Petrol-elektriese spoorwa was 'n prototipe van 'n vroeë elektriese trein wat in 1903 deur die Britse spoorwegmaatskappy North Eastern Railway (NER) in York gebou is. Vincent Raven, die adjunk-hoof meganiese ingenieur van NER, was 'n vooruitdenkende ontwerper wat die voordele van elektriese trekkrag raakgesien het. Moderne elektriese tremwaens, wat destyds as openbare vervoermiddel in die Verenigde Koninkryk ingevoer is, het gewys dat elektriese krag in vergelyking met stoomenjins beter versnelling gebied het en 'n meer geskikte aandryf vir roetes met opwaartse hellings was. Twee eksperimentele treine is van petrolenjins voorsien wat die krag vir twee elektriese enjins op die draaistel onderaan opgelewer het. In plaas van oorhoofse kraglyne, wat hoër koste veroorsaak het en moeilik was om te installeer, het Raven se spoorwaens oor hul eie klein kragsentrale beskik – 'n petrolenjin wat 'n dinamo aangedryf en sodoende die enjins van krag voorsien het. Hierdie aandryfstelsel was die eerste van sy soort in 'n bedryf wat dusver slegs stoomlokomotiewe ingespan het en is later verder ontwikkel tot die diesel-elektriese tegnologie wat vandag steeds baie lokomotiewe aandryf.