Waterwiggelary is 'n woord wat veral verwys na die praktyk om ondergrondse lopende water op te spoor, gewoonlik met behulp van die swaai van 'n stokkie, stafie of pendulum oor 'n kaart, of terwyl die wiggelaar beweeg oor 'n landsoppervlakte. Sommige handboeke oor waterwiggelary dring daarop aan dat dit slegs met behulp van varsgesnyde takkies kan geskied. Wetenskaplike navorsing omtrent hierdie bedryf kon nie bewys dat dit werk nie, maar dit word steeds deur talle mense geglo. Die beweging van stokkies word nou algemeen toegeskryf aan die Idiomotoriese effek. Die ideomotoriese effek is 'n sielkundige verskynsel waarin 'n persoon onbewustelike bewegings maak. In minder komplekse terme beweeg stokke slegs as gevolg van toevallige of onwillekeurige bewegings van die persoon wat dit gebruik. Wiggelary bestaan al in die een of ander vorm vir duisende jare. Oorspronklik skyn dit dat dit meestal gebruik was om die toekoms, of die wil van die gode, te voorspel. Tydens die Middeleeue is gedink dat waterwiggelary die Duiwel se werk is. Wiggelary soos dit vandag beoefen word, het moontlik in die 16de eeu in Duitsland ontstaan, toe dit gebruik is in pogings om metale te vind.