Yasunari Kawabata (Japannees: 川端 康成 Kawabata Yasunari; 11 Junie 1899 – 16 April 1972) was 'n Japannese kortverhaal- en romanskrywer wie se spare, liriese, subtiel geskakeerde prosa hom in 1968 die Nobelprys vir Letterkunde besorg het, die eerste Japannese outeur om die prys te ontvang. Sy werk het breë internasionale aantrekking gehad en hy word steeds wys gelees. Yasunari Kawabata is op 11 Junie 1899 in Osaka, Japan gebore as die enigste seun van 'n welaf en gesofistikeerde dokter. Op die ouderdom van drie jaar verloor hy albei sy ouers en word hy na sy blinde, siek oupa aan moederskant in 'n afgeleë dorpie gestuur waar hy baie eensaam grootword. Die traumatiese verlies het ongetwyfeld 'n emosionele letsel gelaat aangesien die tema van dood en eensaamheid deur al Kawabata se werk eggo. Eers wou hy 'n skilder word, maar na sy kortverhale gepubliseer is terwyl hy nog op hoërskool was, het hy besluit om 'n skrywer te word. Hy het in 1920 sy literêre studies aan die Tokio Keiserlike Universiteit begin en vier jaar later gegradueer.