Abdülmecid I Ghazi (Ottomaanse Turks: عبد المجيد الأول, ‘Abdü’l-Mecīd-i evvel; moderne Turks: I.Abdülmecit; 23/25 April 1823 – 25 Junie 1861), was van 1839 tot 1861 die 31ste sultan van die Ottomaanse Ryk. Hy was ook bekend as Abdul Mejid, Abd-ul-Mejid of Abd Al-Majid I. Hy het sy pa, Mahmoed II, op 2 Julie 1839 opgevolg. Sy bewind word gekenmerk deur die toename in nasionalistiese bewegings in die verskillende gebiede van die ryk. Abdülmecid wou Ottomanisme onder al sy onderdane bevorder en nie-Moslems en -Turke in die ryk beter integreer met nuwe wette en hervormings, maar kon nie daarin slaag nie. Hy het ook verbonde probeer afdwing met die groot lande van Wes-Europa soos Brittanje en Frankryk, wat in die Krim-oorlog saam met die Turke teen Rusland geveg het. In die Kongres van Parys op 30 Maart 1856 is die Ottomaanse Ryk amptelik ingesluit by die Europese "familie" van lande. Abdülmecid se grootste prestasie was die aankondiging en toepassing van die Tanzimat-hervormings wat deur sy pa, Mahmoed II, voorberei is en vanaf 1839 tot die modernisering van die Ottomaanse Ryk gelei het.