Ernst Cassirer (Breslau, 28 Julie 1874 – New York Stad, 13 April 1945) was 'n Joodse-Duitse filosoof. Hy word beskou as die laaste verteenwoordiger van die Marburg-skool, deel van die Neo-Kantianisme. Hy het in Berlyn (1906–1919), Hamburg (1919–1933), Oxford (1933–1935) en Göteborg (1935–1941) gestudeer. Omdat 'n Jood was, moes hy in 1933 na Swede emigreer om die opkomende Nazisme te vlug. Na Swede het hy tyd in Oxford, Engeland, spandeer, waarna hy na die Verenigde State vertrek het om aan die Yale Universiteit (1941–1944) en die Columbia Universiteit (1944–1945) te doseer. Sy werk word gekenmerk deur die verwerking van buitengewoon baie historiese materiaal, 'n breë siening wat fokus op beide vak filosofie en natuurwetenskap in 'n duidelike, verstaanbare styl. Hy het gebou op die filosofie van Immanuel Kant, Hermann Cohen en Paul Natorp. Cassirer fokus op sy navorsing op die logika, geesteswetenskappe en kulturele wetenskappe, wat taal-, mitiese en godsdienstige denke en artistieke visie insluit. Hiermee verbind hy homself met die linguistiese wending.