Pierre Kemp (1 Desember 1886 – 21 Julie 1967) was 'n Nederlandse digter. Na laerskool was Kemp as skilder (van erdewerk) werksaam by die Société Céramique en daarna tot sy aftrede as administrateur by die steenkoolmyn Laura en Vereeniging te Eygelshoven. Kemp debuteer as digter met 'n sonnet in 'n uitgawe van De Limburger Koerier van 23 Maart 1910. In 1914 verskyn sy eerste digbundel onder aanmoediging van die Jesuïet J. van Well. Tussen 1915 en 1916 werk hy as leerling-joernalis by De Tijd in Amsterdam, maar word deur heimwee gedryf en keer spoedig terug na Maastricht. In 1918 trou Kemp met Hubertina Catharine Mommers, saam met wie hy drie seuns het. Kemp het vir dekades lank per trein tussen Maastricht en Eygelshoven gereis op pad na sy werkplek by die Laura-myn. Hy het, gewoonlik onberispelik geklee in 'n donker en stemmige pak, honderde gedigte tydens die kort treinreise geskryf. Vele hiervan is ingesluit in Stabielen en passanten (1934), wat Kemp se "tweede debuutbundel" genoem is vanweë die ligter toon en speelse, beskeie verse daarin, en de Engelse Verfdoos (1956).