Italianistiek of Italiaanse filologie is 'n studieveld binne die Romanistiek wat die Italiaanse standaardtaal (en sy dialekte) vanuit 'n taalkundige perspektief asook Italiaanse literatuur bestudeer. Dikwels word ook basiese kennis oor die geskiedenis, ekonomie, politiek, samelewing en kultuur van moderne Italië verskaf. In die Duitssprekende gebiede van Europa het die stelselmatige bestudering van Italiaans en Italiaanse literatuur 'n lang tradisie wat sy voorwetenskaplike hoogtepunt in die laat 18de eeu bereik het. Gedurende die meesterdigter Johann Wolfgang von Goethe se leeftyd, toe die Grand Tour of Kavalierstour, soos dit in Duits genoem is, as opvoedkundige en kulturele reis deur Italië verpligtend was vir jong adellikes, was 'n groot deel van Duitssprekende elites Italiaans magtig. Terwyl Frans sy status as belangrikste eerste vreemde taal nog kon handhaaf, is Italiaans as tweede vreemde taal tot die middel van die 19de eeu algaande vervang deur Engels. Nogtans het Italiaans steeds 'n belangrike rol binne die studieveld van Romaanse tale gespeel. Nog voor die vestiging van 'n Italiaanse standaardtaal het intensiewe handelsbetrekkinge met Noord-Italië by Duitse kooplui 'n behoefte laat ontstaan aan taalvaardighede in die Italoromaanse dialekte van hul tyd.