Die Sogdiese alfabet is oorspronklik gebruik vir Sogdies, ’n taal in die Irannese taalfamilie wat deur die mense van Sogdiana gebruik is. Die alfabet is afgelei van die Siriese alfabet, op sy beurt ’n uitvloeisel van die Aramese alfabet. Die Sogdiese alfabet is een van drie skrifte waarin Sogdies geskryf is – die ander is die Manichese en die Siriese alfabet. Dit is van omstreeks 100–1200 n.C. deur die hele Sentraal-Asië gebruik, van Iran in die weste tot China in die ooste. Nes die skryfstelsels waarvan Sogdies afgelei is, kan dit as ’n abjad beskryf word, hoewel dit ook alfabetiese eienskappe het. Dit bestaan uit 17 konsonante, waarvan baie alternatiewe vorms het vir begin-, middel- en eindklanke. Soos in Aramees is klinkers gewoonlik geskryf met die konsonante ’Ālap̄, Yōḏ en Waw. Om lang klinkers van kortes te onderskei, is ’n bykomende ’Ālap̄ voor die letter gebruik. Die alfabet het ook verskeie diakritiese tekens, wat onkonsekwent gebruik is. Dit is van regs na links geskryf. Aramese logogramme kom ook in die alfabet voor – ’n oorblyfsel van die Aramese alfabet.