Die term Gaute (Sweeds: götar of göter) is deels 'n protohistoriese benaming vir die Noord-Germaanse stamme wat die Suid-Sweedse streke Väster- en Östergötland tydens die Ystertyd bewoon het, deels 'n nasionaalromantiese naam vir die antieke voorvaders van die huidige Sweedse volk. Naas Väster- en Östergötland het die Gaute hul naam ook aan die stad Göteborg verleen. Hulle is intussen al eeue lank volledig geassimileer en vorm geen selfstandige etniese groep meer nie. Die Angel-Saksiese Beowulf-saga verwys na 'n stam met die naam Geatas (Oudnoors Gautar) wat die suidelike streke van Swede bewoon het. Die eerste historiese bron oor hierdie volk dateer uit die 2de eeu toe Ptolemeus na hulle as Goutai verwys. Die Gotiese skrywer Jordanes noem in sy werk Getica die Gautigothe en Ostrogothe wat volgens hom die Skandinawiese eiland Scandza bewoon het, terwyl Procopius van Caesaraea (500-562) na hulle as Gautoi verwys het. Die Gaute was onafhanklik van die Svear, die tweede groot stamgroep in antieke Swede wat deur Tacitus Suiones genoem is. Hulle krygers het nogtans aan Gotiese veldtogte teen die Romeinse Ryk deelgeneem, en talle mans was sodoende in staat om groter hoeveelhede Romeinse goud na Skandinawië saam te neem.