Die Lachmiede (Arabies: اللخميون) was ’n Christelike Arabiese koninkryk in die hedendaag Suid-Irak, met al-Hirah van 266 n.C. af as hoofstad. Digters het dit as ’n paradys op aarde voorgehou; een Arabiese digter het dit so beskryf: "Een dag in al-Hirah is beter as ’n jaar se behandeling." Die ruïnes van al-Hirah is 3 km suid van die hedendaagse Kufa, aan die westeroewer van die Eufraatrivier. Die Lachmiede se moderne afstammelinge is die Mandhari's in Oman, Irak en die Verenigde Arabiese Emirate, die Na'amani's, ook in Oman, en verskeie ander stamme en families. Die Lachmidiese Koninkryk is gestig deur ’n stam wat in die 2de eeu uit Jemen geëmigreer het en regeer is deur Banu Lakhm, vandaar die naam wat aan hulle gegee is. Die stigter van die dinastie was 'Amr, wie se seun Imru' al-Qais hom volgens Westerse skrywers tot die Christendom bekeer het. Hy het gedroom van ’n verenigde Arabiese koninkryk en het baie stede in Arabië verower.