Samaria (Hebreeus: שומרון, Shomron; Arabies: السامرة, as-Samira) was in die 9de en 8ste eeu v.C. ’n antieke hoofstad van die noordelike Koninkryk Israel. Die stad se ruïnes is geleë in die Samariaberge, amper 10 km noordwes van Nablus. Die eerste aantekening van ’n nedersetting op die terrein waar Samaria (Shomron beteken "wagtoring") geleë is, is waarskynlik in die 12de eeu v.C. in die Bybel as die tuisdorp Samir van die rigter Tola. Samariaberg is ’n lang heuwel met steil hange en ’n lang, plat kruin. Volgens die Bybel het Omri, koning van die Israeliete (bewind omstreeks 870's v.C.) dit van Semer, sy vorige eienaar, gekoop vir 68 kg silwer. Hy het ’n stad op die kruin laat bou en dit Samaria genoem. Omri is ná sy dood daar begrawe. Volgens die Bybel is Samaria dikwels beleër. In die dae van koning Ahab het Ben-Hadad II van die Arameërs met 32 vasalkonings teen die stad opgeruk, maar hulle is in ’n groot slagting verslaan.