Plante verkry hul stewigheid in die eerste plek uit turgor, dieselspanning wat die gevolg is van twee teen mekaar werkende kragte in die plantsel. Vir landplante is dit egter nie voldoende nie en is spesiale steunweefsel nodig. Die dierlike steunweefsel, bindweefsel, kraakbeen en been, gee nie net stewigheid aan die liggaam nie, maar beskerm trouens die inwendige organe. Bowendien dien die skelet dikwels vir die aanhegting van spiere. By plante word stewigheid in die eerste plek deur turgor bewerkstellig. Dit is die spanning wat in die selle ontstaan as gevolg van die osmotiese druk van die selvloeistof op die selwand en die teendruk vanaf die sellulosewand self wat dit teen veranderinge verset. By diere ontbreek die turgor, aangesien dierlike selle nie deur 'n sellulosewand nie maar deur 'n soepel membraan omring word. Vir landplante is die turgor alleen onvoldoende. By hulle kom daar spesiale weefsels voor wat stewigheid verleen, naamlik kollenchiem, sklerenchiem en by ouere plante hout. Die kollenchiem bestaan uit lewende selle met onreëlmatig verdikte wande. Die wand bevat baie sellulose, pektien en hemisellulose, maar geen houtstof (lignien) en sklerenchiem nie.