Ilse Koch (22 September 1906 - 1 September 1967) was die vrou van Karl-Otto Koch, bevelvoerder van die Nazi-konsentrasiekampe Buchenwald (1937–1941) en Majdanek (1941–1943). In 1947 word sy een van die eerste prominente Nazi's wat deur die Amerikaanse weermag verhoor is. Nadat die verhoor wêreldwyd in die media aandag geniet het, het die oorlewendes van haar optrede daartoe gelei dat ander skrywers haar mishandeling van gevangenes as sadisties beskryf het, en die beeld van haar as 'die moordenaar van die konsentrasiekamp' was aktueel in die Duitse samelewing na die oorlog. Sy is daarvan beskuldig dat sy aandenkings uit die vel geneem het van vermoorde gevangenes met eiesoortige tatoeëring, hoewel dié bewerings tydens albei haar verhore van die hand gewys is. Sy is deur die gevangenes bekend as "The Witch of Buchenwald" (Die Hexe von Buchenwald) vanweë haar wreedheid en wispelturigheid teenoor gevangenes. In Engels word na haar verwys as: "The Beast of Buchenwald", "Queen of Buchenwald", "Red Witch of Buchenwald", "Butcher Widow", en meer gereeld, "The Bitch of Buchenwald".