Die bondgenote-oorlog van 91 – 89 v.C. was 'n oorlog tussen die Romeinse Republiek en sy Italiese bondgenote. Die rede vir hierdie oorlog was dat die bondgenote nie dieselfde regte as Romeinse burgers geniet het nie, maar wel die meeste pligte met hulle gedeel het. Hoewel die oorlog militêr deur Rome gewen is, word ná die oorlog kragtens die Lex Julia en die Lex Plautia Papiria die verskil in burgerregte in Italië opgehef. Die dorpe en stede wat dit betref is municipia of vrystede genoem. Hulle was selfregerend met 'n eie stadbestuur die decuriones Buite Italiĕ word iedereen eers onder keiser Caracalla as Romeinse burger erken. Voor hierdie oorlog bestaan daar drie soorte burgers in Italie Die Romeinse burgers (Romani) Die Latynse burgers (Latini) Die bondgenote (socii) Daar was nie net Romeinse burgers in Rome nie, maar ook in die talle kolonies wat die stad gestig en en in bepaalde gebiede. Die Romeinse burgers het die meeste regte. Die Latynse burgers was oorspronklik die mense van die Latynse Bond wat Rome verslaan het, maar later het ook ander mense Latyns regte geken.