Hierdie artikel is al gemerk vir opsplitsing in 'n Oksitaanse gedeelte met betrekking tot trobadors en 'n artikel oor Middelhoogduitse Minnesang. Minnesang, afgelei van die Middelhoogduitse minne, is - net soos die Oksitaanse fin amor - 'n sambreelterm vir 'n hoogs geritualiseerde vorm van Middeleeuse liefdesliriek wat in sy klassieke gesonge vorm en kernperiode ongeveer vanaf die middel van die 12de tot die middel van die 13de eeu in Wes-Europese hoofse en adelskringe deur (meestal) manlike sangers voorgedra is. Die term minne het in die vroeë en hoë Middeleeue 'n wye spektrum van betekenisse wat as positiewe emosionele ingesteldheid of simpatie omskryf kan word. Dit kan verwys na onderlinge verhoudinge tussen mense waarin sosiale bande, vriendskap, liefde en respek uitgedruk word. Maar ook 'n verhouding van erotiese natuur is denkbaar, net soos goddelike liefde en die godsdienstige verering van Maria as Moeder Gods of van God self. Die literêr-filosofiese term en konsep van hoofse liefde is eers deur die Franse geleerde en skrywer Gaston Paris (1839−1903) as amour courtois in die wetenskaplike diskoers ingevoer.