In waarskynlikheidsleer, word die waarskynlikheid P van 'n gebeurtenis E, aangedui as P ( E ) {\displaystyle P(E)} , so gedefinieer dat P voldoen aan die Kolmogorov aksiomas. Die waarskynlikheid van 'n gebeurtenis is 'n nie-negatiewe reële getal: P ( E ) ≥ 0 ∀ E ⊆ Ω {\displaystyle P(E)\geq 0\qquad \forall E\subseteq \Omega } waar Ω {\displaystyle \Omega } die steekproefruimte is. Die waarskynlikheid dat een of ander elementêre gebeurtenis in die hele steekproefruimte sal gebeur, is 1. Meer spesifiek is daar geen elementêre gebeurtenisse wat buite die steekproefruimte lê nie. P ( Ω ) = 1. {\displaystyle P(\Omega )=1.\,} Hierdie word dikwels misgekyk in sommige verkeerde waarskynlikheidsberekenings; as mens nie presies die hele steekproefruimte kan definieer nie, kan die waarskynlikheid van enige subversameling ook nie gedefineer word nie. Enige aftelbare reeks paarsgewyse disjunkte gebeurtenisse E 1 , E 2 , . . . {\displaystyle E_{1},E_{2},...} bevredig P ( E 1 ∪ E 2 ∪ ⋯ ) = ∑ i P ( E i ) .