Die Muur van Hadrianus is 'n antieke Romeinse grens- en verdedigingslinie in Noord-Engeland wat oor 'n afstand van 73 myl (118 km) strek en die landengte tussen die Solway Firth, 'n mondingsgebied aan die Ierse See, ooswaarts tot die oewers van die River Tyne naby Newcastle en die Noordsee deurkruis. Die muur - die grootste bekende Romeinse artefak (alhoewel sowat 90 persent van die oorspronklike bogrondse strukture vandag nie meer sigbaar is nie) - is tussen 122 en 128/30 n.C. tydens die regentskap van keiser Hadrianus as die Romeinse Ryk se mees noordelike grenslyn gebou om die Romeinse provinsie Britannia teen aanvalle van Pikte, Skotte en Attacotti uit die noorde te beskerm. Meer onlangse navorsing dui daarop dat Romeinse grensversterkings nie noodsaaklik beperk was tot hul funksie as verdedigingswalle nie, maar dat hulle grenslyne in 'n meer moderne betekenis was. So het Romeine wél ekonomiese betrekkinge met bewoners noord van die muur gehandhaaf - 'n grenswal is dus benodig om die bewegings van mense en goedere oorkant die grens te reguleer en beheer.