Adi Shankara (Sanskrit: आदि शङ्कराचार्यः, Ādi Śaṅkarācāryaḥ) was ’n Indiese filosoof en teoloog wat die leerstellings van Advaita Vedanta gekonsolideer het. Hoewel sommige hom die krediet daarvoor gee dat hy die belangrikste gedagtestrominge van Hindoeïsme verenig en neergelê het, word sy invloed op intellektuele Hindoedenke deur ander bevraagteken; tot in die 10de eeu is sy werk dalk oorskadu deur dié van sy ouer tydgenoot Mandana Misra. Shankara se historiese roem en kulturele invloed kon eeue ná sy dood toegeneem het, veral tydens die tydperk van die Moslemse verowerings en verwoesting van Indië. Sy werk, in Sanskrit, bespreek die vereniging van atman en Nirguna Brahman ("Brahman sonder vorm of eienskappe"). Hy het uitgebreide kommentaar geskryf op die Vediese kanon (Brahma Sutras, Upanishads en Bhagavad Gita) ter ondersteuning van sy tesis. Sy werk brei uit op idees wat in die Upanishads aangetref word. Hy het ook die ritueelgeoriënteerde Mimamsa-skool van Hindoeïsme gekritiseer. Verder het hy die sleutelverskil tussen Hindoeïsme en Boeddhisme verduidelik; volgens hom word in Hindoeïsme geglo atman (die siel, self) bestaan, terwyl Boeddhiste glo daar is geen siel of self nie.