Die Shark Island-konsentrasiekamp of "Doodseiland" (Duits: Konzentrationslager auf der Insel Haifisch vor Lüderitzbucht) was 'n konsentrasiekamp op Shark Island by Luderitz, Namibië wat gebruik is deur die Duitse Ryk tydens die Herero- en Namavolksmoord van 1904–1908. Tussen 1 032 en 3 000 Herero- en Namamans, -vroue en -kinders het in die kamp gesterf tussen sy opening in 1905 en sluiting in April 1907. Ná die afskaffing van Lothar von Trotha se beleid van uitwissing van alle Herero binne die grense van die Duits-Suidwes-Afrika deur hulle toegang tot watergate te verhinder, was die koloniale owerhede se beleid "van vee die Hereros uit die bos", en hulle verskuiwing, hetsy vrywillig of deur geweld, na konsentrasiekampe. Shark Island in Lüderitzbaai is gekies as 'n kamp te danke aan onmoontlike ontsnappingsroetes, die nabygeleë teenwoordigheid van groot getalle Duitse soldate, en die behoefte aan dwangarbeid in die streek. Overmans, Rüdiger (1999). In der Hand des Feindes : Kriegsgefangenschaft von der Antike bis zum Zweiten Weltkrieg (in Duits). p. 291.