Marcianus (Latyn: Flavius Marcianus Augustus, Grieks: Μαρκιανός; 392 – 27 Januarie 457) was die Bisantynse keiser van 450 tot met sy dood in 457. Sy bewind is gekenmerk deur die herstel van die Oos-Romeinse Ryk, wat hy teen aanvallers beskerm het, en ekonomiese en finansiële hervormings. Aan die ander kant het sy beleid van isolasie die Wes-Romeinse Ryk sonder hulp gelaat teen aanvalle soos dié van Attila die Hun en die Vandale. Marcianus is in 392 gebore as die seun van ’n soldaat en was die grootste deel van sy lewe ’n gewone soldaat in Thracië. Terwyl hy saam met sy eenheid teen die Sassaniede geveg het, het hy siek geword en daarna na Konstantinopel gegaan waar hy 15 jaar lank onder generaals Ardaburius en Aspar gedien het. Danksy die invloed van dié twee generaals het hy ’n kaptein geword en later die rang senator gekry. Met die dood van Theodosius II in 450 is hy gekies as man deur Theodosius se suster Pulcheria en het hy keiser van die Oostelike Ryk geword, wat teen dié tyd verarm was weens die aanvalle van die Hunne.