Urarteïes is die taal wat in die 1ste millennium v.C. deur die bewoners van die Koninkryk Urartu, 'n antieke staat in die gebied van die Vanmeer in die huidige Oos-Turkye en Armenië gepraat is. Urartu en Urarteïes is afgelei van die Assiriese benaming van die gebied en sy taal, terwyl die Urarteërs na hulself as Biai-nili verwys het. In ouer vaktekste word na die taal ook verwys as Chaldies, afgelei van die god Ḫaldi, of as Vanies volgens die vroegste argeologiese vindplek naby die moderne stad Van. Hier was ook die hoofstad van Urartu geleë. Die oudste oorgelewerde tekste dateer uit die regeringstyd van Sarduri I in die laat 9de eeu v.C. Saam met die ondergang van die ryk sowat tweehonderd jaar later het ook alle skriftelike oorlewerings uit dié tyd verdwyn. So is die verdere ontwikkeling van Urarteïes onbekend. Dit is moontlik later deur 'n vroeë vorm van Armeens vervang. Op basis van beskikbare bronne neem navorsers aan dat Urarteïes as spreek- en skryftaal tydelik en geografies beperk gebly het tot die Ryk van Urartu.