Blue Danube Die Blue Danube is die eerste operasionele kernwapen van Brittanje. Dit het ook verskeie ander name gehad: Smallboy, die Mk.1 Atoombom, Spesialebom en OR.1001, 'n verwysing van die operasionele behoefte waarvoor dit gebou was. Die Britse Lugmag se V-bomwerpermag was aanvanklik geoormerk om die Blue Danube as hulle primêre wapen te gebruik, dit was voor die waterstofbom nog ontplof het. Op daardie stadium het die Britse militêre beplanners nog geglo dat 'n kernoorlog geveg en gewen kan word met atoombomme wat ongeveer net so groot was as Little Boy wat op Hiroshima gegooi is. Vir die rede het hulle 'n voorraad van 800 kernbomme voorsien van ongeveer 10-12 kiloton sterkte. Die V-bomwerpers se bomrakke was ontwerp om groot genoeg te wees om die Blue Danube te kon dra. Op daardie stadium was dit die kleinste moontlike bom moontlik gegewe die tegnologie wat in 1947 bestaan het toe die planne geformuleer is. Die aanvanklike plofkop vir die Blue Danube is gebaseer op navorsing wat met Operasie Hurricane, die eerste Britse kernsplytingtoestel (wat nie ontwerp was om as wapen gebruik te word nie), behaal is met toetse in 1952.