'n Ongerigte radiobaken of rigtinglose baken (Engels: Non-directional beacon - NDB) is 'n radiosender wat op 'n bekende plek opgerig is en wat gebruik word as 'n lugvaart- of mariene navigasiehulpmiddel. Soos die naam aandui, is die sein of inligting wat versend word rigtingloos, in teenstelling met ander navigasiehulpmiddels soos kortgolfradio, VHF alomgerigte bestekbakens (VOR) en TACAN. NDB-seine volg die kromming van die aarde, sodat hulle oor baie groter afstande en by laer hoogtes, 'n groot voordeel bo VOR besit. Maar NDB-seine word ook meer geraak deur atmosferiese toestande, bergagtige terrein, kusrefraksie en elektriese weerstorms, veral op langgolf, wat voortdurend in alle rigtings (non-directional) radiogolwe uitstuur. Ongerigte radiobakens word gebruik om afstand of benaderingsrigting te bepaal, asook om posisie in lugvaart- en maritieme navigasie te bepaal. Die oordragfrekwensie - gewoonlik op die langgolf - word met 'n identifikasiekode gemoduleer vir identifikasiedoeleindes. 'n Ongerigte radiobaken se toerusting, in teenstelling met radiostasies wat ook uitsaai in die hoë- en mediumfrekwensie band 150-1610 kHz, het dikwels baie onopvallende antennas met hoogtes van ongeveer 10 tot 15 m of gestrekte T-antennas.