Schalk Willem Burger (6 September 1852 – 5 Desember 1918) was 'n Suid-Afrikaanse militêre leier, advokaat en politikus en was die waarnemende President van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) van 1900 tot 1902, terwyl Paul Kruger in ballingskap in Europa was. Hy het in 'n aantal veldslae diens gedoen, soos die Sekhukhune-oorlog van 1876, en later gedurende die Eerste Vryheidsoorlog (Eerste Boere-oorlog) van 1881, het hy as waarnemende Veldkornet gedien. Hy is in 1885 as Kommandant van die Lydenburg Kommando's verkies. Met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog (Tweede Boere-oorlog) het hy as Kommandant-Generaal in 'n aantal veldslae gedien, insluitend die Slag van Spioenkop en die Slag van Modderrivier, op 30 Oktober 1899. As politikus is hy beskryf as "opgevoed en skerpsinnig" en dit is geskrywe dat hy Paul Kruger geëwenaar het in terme van die invloed wat hy oor sy medelandgenote uitgeoefen het. As gevolg van 'n siektetoestand, het hy na die Slag van Spioenkop van militêre diens onttrek en het hom weer ten volle op sy politieke loopbaan toegespits.