Johannes Samuel Hahn (Teutschenthal, by Halle, Duitsland, 12 Maart 1805 – Stellenbosch, Kaapkolonie 22 Julie 1883), was ’n Rynse baanbrekersendeling in Namaland, Suidwes-Afrika. Hahn is as lekebroeder en landbouwerker opgelei in die Rynse Sendinginstituut in Elberfeld-Barmen en in 1834 na die stasie Ebenhaeser, waar ’n sendinggemeente in 1839 gestig vandag nog bestaan as die Verenigende Gereformeerde gemeente Ebenezer bestaan, aan die mond van die Olifantsrivier aan die Kaapse Weskus gestuur om daar veral die praktiese werk in verband met die opbou en ontwikkeling van 'n armsalige Khoikhoi-nedersetting te behartig. Hy verrig indrukwekkende pionierswerk in 'n troostelose wildernis, bou 'n kerk, twee woonhuise en skure, rig 'n windmeul en 'n pompstasie op, lê tuine en landerye aan, gee onderwys aan die Khoikhoi in landboumetodes en verbeter hul vee. Hy sloof hom egter tevergeefs af om die nedersetting deur landbou 'n bestendige bestaan in 'n droogtegeteisterde gebied te verseker. Toe Hahn in 1848 as plaasvervanger van die Noorweegse sendeling Hans C. Knudsen na Bethanien ten noorde van die Oranjerivier verplaas word, was sy gesondheid reeds geknak.