Die Safawidiese Ryk (Persies: دودمان صفوی, Dudmān e Safavi) was een van die mees kenmerkende heersende dinasties van Iran en word dikwels beskou as die begin van die moderne Iranse geskiedenis. Die Safawidiese sjahs het een van die drie Buskruitryke regeer; die ander twee was die Mogolryk en die Ottomaanse Ryk. Hulle het een van die grootste Iranse ryke na die 7de-eeuse Islamitiese verowering van Persië bestuur, en het die Twaalfer-Sjiisme as die amptelike godsdiens van die ryk gevestig, een van die belangrikste keerpunte in die geskiedenis van Islam. Die Safawidiese dinastie het sy oorsprong in die Safawidiese orde van Soefisme, wat in die stad Ardabil van die Azerbeidjan-streek gestig is. Dit was van gemengde herkoms (Koerdies en Azerbeidjans, insluitende ondertrouery met Georgiese, Sirkassiese, en Ponties-Griekse hoogwaardigheidsbekleërs). Vanaf hul basis in Ardabil het die Safawiede hul beheer oor dele van Groter Iran gevestig en die Iranse identiteit in die streek hervestig, en het sodoende die eerste inheemse dinastie sedert die Sassanidiese Ryk geword wat 'n nasie onder die amptelike naam Iran kon vestig.