Die hidrografie het betrekking op sowel die fisiese oseanografie as die opmeet en die kartering van die seebodem. Dieptemeting en die inligting wat daardeur bekom word (batimetrie), is van groot belang in alle wêrelddele aangesien dit feite oor die bodemprofiel, die diepte en die bodemgesteldheid beskikbaar stel. Tot en met die jare dertig van hierdie eeu is dieptemeting nog met 'n skietlood gedoen. 'n Gewig is aan 'n staal- koord gehang en tot op die seebodem neergelaat, waarna die lengte van die draad gemeet is. In die vlakker water was dit heel doeltreffend, maar by dieptes van etlike kilometer het dit 'n saak van onmoontlikheid geword; bowendien was die proses te tydrowend. Teenswoordig word die eggopeiler algemeen gebruik. Dit is akoestiese apparaat waarmee seevarendes 'n kontinue beeld van die seebodem langs vasgestelde seeroetes kry. Dit het ook selfs moontlik geword om inligting oor die dieptes en profiele aan weerskante van die roetes te bekom. Eggopeilers is veral nuttig vir die opspoor van wrakke, vir die inspeksie van ondersese pypleidings en -kabels en vir die opsporing van onwettige ontginningsterreine op die seebodem.