Letgallen (Letgallies: Latgola, Lets: Latgale, Pools: Łatgalia) is een van Letland se vyf historiese landskappe. Die gebied, wat die binnelandse suidoostelike deel van Letland behels en aan Litaue en Wit-Rusland grens, word deur 'n multikulturele bevolking gekenmerk - naas die inheemse Letgalle word dit tradisioneel veral deur Jode, Pole, Litauers, Wit-Russe en Russies-Ortodokse Ougelowiges bewoon. Die Daugava is die belangrikste rivier in Letgallen, wat ook ryk aan mere is. Letgallen behels die gedeelte van Lyfland wat in 1620 nie aan Swede afgestaan is nie en onder Poolse heerskappy gebly het. Na die gebied is derhalwe vroeër ook as Pools-Lyfland verwys. In teenstelling met ander gebiede in Letland het Baltiese Duitsers - behalwe vir die stad Daugavpils - hier net 'n ondergeskikte rol gespeel. Ook die Reformasie is in Letgallen nie deurgevoer nie sodat die meeste inwoners - in teenstelling met hul landgenote in die res van Letland - steeds aanhangers van die Rooms-Katolieke Kerk gebly het. Hulle praat daarnaas 'n kenmerkende streekdialek, Letgallies. Sommige Letgalle beskou hulself as 'n selfstandige etniese groep.