Psigoterapie is 'n stel tegnieke wat ten doele het om die geestesgesondheid, asook gemoeds- en gedragsprobleme van die individu, of 'n groep (waaronder ook 'n gesin) te verbeter. Daar is 'n wye verskeidenheid vorms van psigoterapie. Die psigoterapeut het 'n etiese verantwoordelikheid om die vertroulikheid en privaatheid van die pasiënt(e) te beskerm. Psigoterapeute hoef nie noodwendig mediese opleiding te hê nie, maar 'n basiese kennis van psigiatrie en sielkunde is gewoonlik deel van so 'n persoon se opleiding. Psigoterapeute kan psigiaters, sielkundiges, maatskaplike werkers, opgeleide verpleegkundiges, opgeleide beraders of ander professionele lui wees. Die digotomie van 'n geneeskundige en 'n humanistiese model skei baie skole van psigoterapie van mekaar. In die mediese model is die pasiënt siek en die bekwame terapeut help om die pasiënt weer gesond te kry. In die humanistiese model word die kliënt aangemoedig om verder van hulself te leer om sodoende 'n beter begrip van hulself te verkry. Daar is ten minste ses hoofskole van psigoterapie: Psigodinamiese psigoterapie, Kognitiewe terapie , Ondersteunende terapie, Gedragsterapie, Korttermynterapie, Sisteemterapie (insluitende gesinsterapie en huweliksberading).