Die benaming Pelasgers (Grieks: Πελασγοί, Pelasgoí, enkelvoud Πελασγός, Pelasgós) is deur sekere antieke Griekse skrywers gebruik om te verwys na bevolkings wat die Hellene in Griekeland voorafgegaan het, "'n omvattende term vir enige antieke, primitiewe en vermoedelik outochtone (d.i. eielandse) mense van die Griekse wêreld." Oor die algemeen het "Pelasger" die betekenis aangeneem van bykans al die outochtone inwoners van die Egeïese lande en hul kulture voor die opkoms van die Griekse taal. Dit het nie 'n eksklusiewe betekenis nie, maar benodig spesifisering indien ander konnotasies daaraan geheg word. Tydens die klassieke periode, het enklawes wat so benoem word oorleef in verskeie liggings in die Griekse vasteland, Kreta en ander streke van die Egeë. Bevolkings wat as "Pelasgiaans" aangedui word, het 'n taal of tale gebesig, wat in hul eie tyd nie as Grieks beskou is deur die Grieke nie, selfs al is die Pelasgers deur sekere antieke skrywers voorgehou as Grieke. Ook, volgens 'n oorgelewerde tradisie, was groot dele van Griekeland eens Pelasgiaans, voor die Hellenisering daarvan.