Grootvadersbosch is 'n historiese plaas in die Overberg en tans 'n natuurreservaat aan die suidekant van die Boosmansbos-wildernisgebied. Grootvadersbosch is in die voetheuwels van die Langeberg, oos van Oude Post en die Tradouwpas na Barrydale en noord van die grondpad van Swellendam oor Buffeljagsrivier en Suurbraak na Heidelberg. Beide die Slangrivier en die Duiwenhoksrivier ontspring in die gebied. Grootvadersbosch is die grootste oorblywende inheemse bos in die Langeberg. 'n Voetslaanpad en 'n bergfietsroete is in die reservaat ontwikkel. In hierdie woud is die bosbok vir die eerste maal deur 'n Europese wetenskaplike gesien toe die Sweed Anders Sparrman die streek in 1776 besoek het. Nadat meer as 50 jaar daarna gesoek is, het John Visser in November 1969 die eiers van die paddaspesie Heleophyryne purcelli orientalis hier opgespoor. VOC-soldate het reeds vroeg die hout in die bosse begin ontgin. Trekboere het hulle in die omgewing gevestig en in 1724 verkry Roelof Olofsz die plaas Grootvadersbosch. Daarna was Jacobus Steyn die eienaar. In 1744 stig goewerneur Hendrik Swellengrebel hier 'n skool en stuur sieketrooster Abraham Schietekat om as onderwyser diens te doen en na die geestelike versorging van die boere om te sien.