Die term nag verwys in die meer algemene betekenis van die woord na die tyd tussen sononder en sonop, dit wil sê die tydstip wanneer die son vanuit die standpunt van 'n waarnemer benede die horison staan. In sy suiwer sterrekundige betekenis verwys dit na die tyd van volledige duisternis, dit wil sê die tyd tussen die einde van die sterrekundige aandskemer (sowat 1½ ure ná sononder) en sy begin soggens. Die oorgang tussen dag en nag op die aarde (of ander planete) word terminator (dag-naggrens) genoem. Indien die planeet oor 'n atmosfeer beskik, verbreed hierdie oorgangsone tot 'n skemersone. Die term naghemel verwys na die hemel wat snags vanuit die aarde waargeneem kan word. In 'n onbewolkte, skoon naghemel word 'n groot aantal sterre sigbaar wat bedags deur die sonlig oorstraal word. Die meeste mense vereenselwig nagtyd met slaaptyd, tog is daar baie dierspesies soos uile, vlermuise, talle insekte en ander wat 'n nagaktiewe bestaan voer. Die nag se belangrikste eienskap is die duisternis en biologiese prosesse wat daarmee gepaard gaan – soos nagrus, stilte en die beperking van die menslike visie tot die waarneming van swart-wit.