Albertus Magnus (ook Albertus die Grote of Albert von Lauingen genoem; Lauingen (Donau), Swabië, ca. 1200 – Keulen, 15 November 1280) was 'n Duitse filosoof en teoloog en is 'n heilige. Albertus Magnus word Doctor Universalis genoem as erkenning vir sy omvangryke kennis op verskeie wetenskapsgebiede. Albertus word voor 1200 in Lauingen gebore as die oudste seun van Markward von Lauingen, wie moontlik lid was van die laer diensadel van Hohenstaufen. Oor Albertus se vroegste jeug is nie veel bekend nie. Hy gaan na die universiteit van Padua om die vrye kunste te bestudeer. Hy word hier in 1223 lid van die Dominikaanse Orde, nadat hy beïndruk word deur die preke van Jordanus van Saksen, die opvolger van die stigter van die orde (Dominicus Guzman). Hy studeer teologie in Padua en in Bologna en vanaf 1228 gee hy in die kloosters te Regensburg, Freiburg im Breisgau, Straatsburg, Hildesheim en Keulen klas in die teologie. Die gemeente van Keulen stuur Albertus in 1243 tot 1244 na Parys, waar hy kennismaak met die gedagtegoed van Aristoteles en Averroes.