Die Siries-Ortodokse Kerk (Siries: ܥܕܬܐ ܣܘܪܝܝܬܐ ܬܪܝܨܬ ܫܘܒܚܐ), ook bekend as die Siries-Ortodokse Kerk van Antiogië, is ’n outokefale Oriëntaal-Ortodokse kerk in die oostelike Middellandse See-gebied, met lidmate oor die hele wêreld. Dit gebruik die oudste bestaande liturgie in die Christendom en Siries as die amptelike en liturgiese taal. Die hoof van die kerk is die Siries-Ortodokse patriarg van Antiogië. Die kerk behoort tot die Oriëntaal-Ortodokse kerke, wat ’n afsonderlike kerkliggaam is sedert die skeuring ná die Konsilie van Chalcedon in 451, maar sy oorsprong strek terug na die eerste kerk wat buite Jerusalem gestig is, in 37 n.C. in Antiogië, waar die volgelinge van Jesus Christus vir die eerste keer Christene genoem is. Volgens ’n gesamentlike verklaring deur patriarg Mor Ignatius Zakka I Iwas en die Rooms-Katolieke pous Johannes Paulus II in 1984 het die verskille in die teologie wat die skeuring veroorsaak het, "slegs ontstaan weens verskille in terminologie en kultuur en in die verskillende formuliere wat deur verskillende teologiese skole aanvaar is om die saak uit te druk".