Die beskikbaarheidsheuristiek (in Engels: "availability heuristic") is 'n verstandelike kortpad wat staatmaak op onmiddellike voorbeelde wat by 'n gegewe persoon opkom wanneer hy 'n spesifieke onderwerp, konsep, metode of besluit evalueer. Die beskikbaarheidsheuristiek werk op die idee dat as iets onthou kan word, dit belangrik of ten minste belangriker moet wees as alternatiewe oplossings wat nie so maklik onthou word nie. Gevolglik, onder die beskikbaarheidsheuristiek, is mense geneig om hul uitsprake ten opsigte van meer onlangse inligting te weeg en sodoende nuwe menings bevooroordeeld te maak oor die jongste nuus. Die beskikbaarheid van gevolge verbonde aan 'n aksie hou positief verband met die persepsies van die omvang van die gevolge van die aksie. Met ander woorde, hoe makliker dit is om die gevolge van iets te onthou, hoe belangriker word die gevolge daarvan beskou. Mense berus veral op die inhoud van hul herinnering as die implikasies daarvan nie in twyfel getrek word deur die probleme wat hulle ervaar om die relevante materiaal na vore te bring nie. In 1973 het Amos Tversky en Daniel Kahneman hierdie verskynsel bestudeer en dit die 'beskikbaarheidsheuristiek' bestempel.