Ds. Alewyn Petrus Burger (Montagu, 10 Mei 1853 - Middelburg, Transvaal, 30 Oktober 1937) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk en medegrondlegger van dié kerk in Transvaal, veral wat die armesorg betref. Burger was die oudste seun van Alwyn Petrus Burger en sy vrou, Catharina Margaretha van Zijl. Sy vernaamste skoolopleiding geniet hy op Montagu en gaan daarna onder aanmoediging van die plaaslike predikant ds. Servaas Hofmeyr na Stellenbosch vir opleiding aan die Kweekskool as predikant. Ná sy toetrede tot die kerk in 1883 vertrek hy na die ZAR om predikant te word van die gemeente Nasaret (Middelburg, ZAR), wat hy dan ook 45 jaar lank bedien, sy eerste en enigste gemeente. Tydens hierdie tyd was daar net vier NG predikante in die ZAR, ds. H.L Neethling, H.J. Neethling, H.J.L. du Toit en ds. Burger. In 1885 vind die kerkvereniging met die NH Kerk plaas waaraan ds. Burger deel het. Met die uitbreek van die Tweede Anglo-Boereoorlog (1899-1902) sluit hy hom as veldprediker by die Middelburg-kommando aan, maar word in Februarie 1902 gevang en na Indië gestuur, waar hy in Shahjahanpur en in die kamp Bhimtal van die vrugbaarste maande van sy bediening beleef.