Amina Desai (1920 – 10 Junie 2009) was Suid-Afrika se langsdienende vroulike Indiese politieke gevangene. In 1996, op die ouderdom van 76, was sy 'n getuie vir die Waarheid-en-versoeningskommissie (WVK). In 2013 is sy postuum met die Orde van Luthuli bekroon. Toe haar man, Suliman Mohammed Desai, 'n Transvaalse Indiërkongres-aktivis, in 1969 oorlede is, het Amina Desai vir sy besigheid se bestuur verantwoordelikheid geneem. Ahmed Timol, 'n anti-apartheidsaktivis, het haar huis by Haroldstraat 12, Roodepoort as 'n ondergrondse basis gebruik. Timol het ook saam met Hilmi, Desai se seun, gewerk. Beide van hulle het gereeld politiek bespreek. Timol is deur die veiligheidspolisie by 'n padblokkade in hegtenis geneem. Gemeenskap-literatuur is ook deur die polisie in die motor gevind, wat hulle gehelp het om Desai te spoor. Na Timol se inhegtenisneming, op 23 Oktober 1971 om drieuur in die vroeë ure van die oggend, het 'n klopjag deur die veiligheidspolisie by Desai se huis plaasgevind. Daarna is Desai na John Vorster-plein se tronk in Johannesburg geneem, waar die polisie haar ondervra het.