Daar is 'n aantal subtiele verskille in definisies van tegnologiebeleid. Volgens die Amerikaanse wetenskaplike en adviseur Lewis M. Branscomb het tegnologiebeleid betrekking op die "openbare middele vir die koestering van die vermoëns en die optimalisering van hul aansoeke in die diens van die nasionale doelwitte en belange". Branscomb definieer tegnologie in hierdie konteks as "die samevoeging van vermoëns, fasiliteite, vaardighede, kennis, en organisasie nodig om suksesvol 'n nuttige diens of produk te skep". Ander geleerdes onderskei tussen tegnologiebeleid en wetenskaplike inligting, wat daarop dui dat die eerste oor "die ondersteuning, verbetering en ontwikkeling van tegnologie" gaan, terwyl laasgenoemde fokus op "die ontwikkeling van wetenskap en die opleiding van wetenskaplikes ". Rigas Arvanitis, by die Institut de Recherche pour le developpement (IRD) in Frankryk, dui daarop dat "wetenskap en tegnologiebeleid maak voorsiening vir al die openbare sektor riglyne vir die ontwerp van skepping, befondsing, ondersteuning en mobilisering van wetenskaplike en tegnologiese hulpbronne ". Tegnologiebeleid is 'n vorm van 'n aktiewe nywerheidsbeleid. Dit is die geval aangesien tegnologiese ontwikkeling soos waargeneem in verskeie gemeenskappe, nywerhede en tydperke, markte nie altyd industriële sukses verseker nie.