’n Jong stervoorwerp (JSV) is ’n ster in die vroeë stadium van ontwikkeling. Hulle kan in twee groepe verdeel word: protosterre en voorhoofreekssterre. ’n Ster vorm deur die ophoping van materie wat uit ’n sirkumstellêre skyf in die protoster val. Materie in die skyf is koeler as die protoster se oppervlak en dit straal dus lig teen langer golflengtes uit. So word ’n oormaat infrarooi uitgestraal. Namate die materie in die skyf opraak, neem die infrarooi af. JSV's word dus gewoonlik in stadiums van evolusie geklassifiseer volgens die daling in die verspreiding van hulle spektrale energie in die middel-infrarooi. Daarvoor word ’n stelsel gebruik wat in 1987 deur Lada geskep is. Hy het drie klasse voorgestel (I, II en III), geskoei op die waardes van intervalle van spektraalindeks α {\displaystyle \alpha \,} : α = d log ⁡ ( λ F λ ) d log ⁡ ( λ ) {\displaystyle \alpha ={\frac {d\log(\lambda F_{\lambda })}{d\log(\lambda )}}} . Hier is λ {\displaystyle \lambda \,} die golflengte en F λ