Die naam Imidasool is in 1887 geskep deur die Duitse chemikus Arthur Rudolf Hantzsch (1857–1935). Imidasool is 'n heterosikliese aromatiese verbinding met die chemiese formule C3H4N2. Dit word geklassifiseer as 'n diasool en het nie-aangrensende stikstofatome. Imidasool is 'n wit of kleurlose vaste stof wat in water oplosbaar is en het matige basiese eienskappe. Die stof word soms in die pH-gebied van 6,2-7,8 as buffer gebruik. Baie natuurlike produkte, veral alkaloïede, bevat die imidasoolring. Hierdie imidasole deel die 1,3-C3N2-ring, maar het verskillende substituente. Hierdie ringstelsel is teenwoordig in belangrike biologiese boustene, soos histidien en die verwante hormoon histamien. Baie medisyne bevat 'n imidasoolring, soos sekere swamdodende middels, die stikstof-imidasool-reeks antibiotika en die kalmeermiddel "midazolam". As dit met 'n pirimidienring versmelt word vorm dit 'n purien, wat die mees natuurlik voorkomend stikstofbevattende heterosiklus is. Imidasool is 'n eenvlakkige, 5-ledige ring. Dit bestaan uit twee ekwivalente tautomeriese vorme, omdat waterstof aan die een of die ander stikstofatoom gebind kan word. Imidasool is 'n sterk polêre verbinding, soos blyk uit sy elektriese dipoolmoment van 3,67 D. Dit is baie oplosbaar in water.