Simfonie 'n Simfonie is 'n uitgebreide musikale samestelling in Westerse klassieke musiek, dikwels geskryf deur komponiste vir orkes. Hoewel die term vanaf sy oorsprong in die antieke Griekse era verskeie betekenisse gehad het, het die woord teen die laat 18de eeu die algemene betekenis aangeneem wat dit vandag dra. Die werk bestaan gewoonlik uit verskeie afsonderlike afdelings of bewegings, dikwels vier, met die eerste beweging in sonate-vorm. Simfonieë word dikwels geskryf vir stryk- (viool, altviool, tjello en bas), koper, houtblaas, en perkussie - instrumente wat altesaam beteken dat daar ongeveer 30-100 musikante in totaal in 'n gebruiklike simfonieorkes (ook filharmoniese orkes- die terme is grootliks uitruilbaar) voorkom. Simfonieë is genoteer in 'n musikale telling, wat al die instrumentele dele bevat. Orkestrale musikante speel uit dele wat net die genoteerde musiek bevat vir hul betrokke instrument. 'n Klein aantal simfonieë bevat ook vokale dele (bv. Beethoven se Negende Simfonie). Die woord simfonie is afgelei van die Griekse woord συμφωνία (symphonia), wat "ooreenkoms of harmonie van klank" of "konsert van vokale of instrumentale musiek" beteken, van die σύμφωνος woord (symphōnos) d.i. "harmonieuse".