Georg Simon Ohm (Duits: [ˈɡeːɔʁk ˈʔoːm]; 16 Maart 1787 – 6 Julie 1854) was 'n Duitse fisikus wat die wette vir die vloei van elektriese stroom deur weerstande (resistors) geformuleer het. Aangesien hy 'n hoogleraar in die wiskunde was, is sy werk nie dadelik erken nie en hy moes lank wag voordat sy wette aanvaar is. Ohm het in 1817 'n hoogleraar in die wiskunde geword. Hy het egter 'n lewendige belangstelling in die fisika gehad en hom veral toegespits op elektrisiteit. In 1827 het hy ’n werk, Die galvanische Kette, mathematisch bearbeitet ("Die matematiese ondersoek van die galvaniese stroomkring"), gepubliseer wat 'n groot invloed op die teorie en die toepassings van elektriese stroom uitgeoefen het. Niemand wou hom egter erkenning vir sy werk gee nie, aangesien hy as 'n wiskundige en nie 'n fisikus nie beskou is. Dit het Ohm so gehinder dat hy uit sy pos by die universiteit bedank en 'n pos by 'n tegniese kollege aanvaar het. In 1841 het die Royal Society of London Ohm se wet amptelik aanvaar en die Copley-medalje aan hom toegeken.