Die Suidelike Kroon (Latyn: Corona Australis) is ’n klein sterrebeeld in die suidelike hemelruim. Dit is een van die 48 konstellasies wat deur die 2de-eeuse sterrekundige Ptolemeus beskryf is en is steeds een van die 88 moderne sterrebeelde. Die Antieke Grieke het die sterrebeeld beskou as ’n blomkrans eerder as ’n kroon en het dit verbind met die Boogskutter of Sentour. Alpha en Beta Coronae Australis is die helderste twee sterre, met ’n oënskynlike magnitude van sowat 4,1. Hoewel die Suidelike Kroon nie helder is nie, het dit ’n kenmerkende voorkoms. Dit bevat een van die naaste stervormende streke aan die Aarde. Alpha Coronae Australis is ’n blou-wit hoofreeksster 130 ligjare van die Aarde af. Beta Coronae Australis is ’n oranje reusester sowat 510 ligjare van die Aarde af. Van die mees prominente dubbelsterre is onder meer Gamma Coronae Australis, twee geel-wit sterre 58 ligjare van hier wat elke 122 jaar om mekaar wentel. R Coronae Australis is ’n blou-wit onreëlmatige veranderlike ster waarvan die helderheid wissel tussen 9,7 en 13,9 mag. Dit word verberg deur ’n omringende nebula, NGC 6729, wat saam met hom verdof en verhelder.