Die NatureServe-bewaringstatus-stelsel, wat deur NatureServe onderhou word in samewerking met die Amerikaanse Natural Heritage Network, is in die 1980's ontwikkel deur The Nature Conservancy (TNC) om die bewaringstatus van spesies plante, diere en ander organismes asook ekologiese gemeenskappe op ’n wêreldwye, nasionale en subnasionale vlak aan te dui. Dit word ook soms TNC-range genoem, hoewel The Nature Conservancy nie eintlik meer betrokke is by die instandhouding van die range nie. NatureServe-bewaringstatusse kan op die volgende vlakke toegepas word: G – op ’n globale of wêreldwye vlak (G-rang) N – op ’n nasionale vlak vir ’n sekere nasie (N-rang) S – op ’n subnasionale vlak, soos ’n staat in die VSA (S-rang) 1 – Kritiek bedreig (1 000 of minder individue) 2 – Bedreig (1 001 tot 3 000 individue) 3 – Kwesbaar (skaars; 3 001 tot 10 000 individue) 4 – Skynbaar veilig (10 001 of meer individue) 5 – Veilig (algemeen; geen langtermynkommer nie) X – Aanvaar as uitgesterf (nie opgespoor nie ondanks uitgebreide soektogte) H – Moontlik uitgesterf (daar is hoop dat die spesie herontdek kan word) R – Op ’n nasionale of subnasionale vlak aangetref, maar die plaaslike status is onbekend of nog nie vasgestel nie ’n G3-spesie is dus wêreldwyd kwesbaar en ’n N2-spesie is in ’n sekere land bedreig.