Die Seerowersroete (Engels: Pirate Round) was ’n seilskiproete wat in die 17de en 18de eeu deur veral sekere Engelse seerowers gevolg is. Dit het gelei van die westelike Atlantiese Oseaan, parallel met die Kaapse Roete om die suidpunt van Afrika tot by Madagaskar, en van daar na teikens soos die kus van Jemen en Indië. Die roete het min of meer ooreengestem met die roetes van die Oos-Indiese Kompanjie van Brittanje en ander lande. Die Seerowersroete het by verskeie hawens in die Atlantiese Oseaan begin, insluitende Bermuda, Nassau of New York, na gelang van waar die seerowers aanvanklik bymekaargekom het. Die roete het dan rofweg suid-suidoos met die kus van Afrika langs geloop, dikwels via die Madeiraeilande. Die seerowers sou dan om die Kaap die Goeie Hoop vaar en deur die Mosambiekkanaal na Noord-Madagaskar. Hier sou seerowers dikwels oorbly om hulle kragte en skepe te herstel voordat hulle verder na hulle teikens in die noorde vaar. Seerowersbasisse wat veral belangrik was, was Île Sainte-Marie (nou Nosy Boraha) en Ranterbaai, albei aan die noordoostekant van die eiland.