Hendrik II Curtmantle (5 Maart 1133 – 6 Julie 1189) was van 1154 tot met sy dood koning van Engeland. Hy was die seun van Godfried Plantagenêt, die Graaf van Anjou, en Matilda van Engeland, dogter van Hendrik I van Engeland. Hy het sy bynaam te danke aan die praktiese kort mantels wat hy gewoonlik gedra het. Hendrik was die eerste koning van die Huis van Plantagenêt. Dié naam het egter eers later in gebruik gekom. Planta genesta is die Latynse naam vir die brem-plant. Dit was die bynaam van Hendrik se pa, Godfried V van Anjou, wat glo die gewoonte gehad het om ’n bremtakkie op sy hoed te dra. In 1150 het Hendrik die Hertog van Normandië geword en in 1151 die Graaf van Anjou. Deur sy huwelik in 1152 met Eleonore van Akwitanië, wie se huwelik met die Franse koning Lodewyk VII kort tevore nietig verklaar is, het hy in 1152 ook die hele Suidwes-Frankryk bygekry. Sy en Eleanor se verhouding was baie stormagtig en het eindelik doodgeloop. In 1153 het Hendrik in Engeland sy aanspraak op die troon uitgeoefen.