Die voorgebed is 'n kort, algemene gebed van bepaalde struktuur wat in Christelike liturgieë gebruik word. Voorgebede kom onder meer in die liturgieë van die Rooms-Katolieke, Ortodokse, Anglikaanse, Metodiste, Lutherse en Presbiteriaanse kerke voor. In die Oosterse Christendom word die Griekse term [déesis] synapté dikwels gebruik in plaas van die Latynse term [oratio] collecta, hoewel dit dieselfde beteken. Die woord is ontleen aan die Latynse woord collēcta, wat in die vyfde eeu in Rome gebruik is, asook in die tiende eeu, hoewel die Trentse weergawe van die Roomse mis die meer generiese term oratio ("gebed") gebruik het. Collēcta dui op die samekoms van mense (van colligō, "om te vergader") en is moontlik op die gebed toegepas wat voorgedra is tydens die aantog na die kerk waarin die mis gevier is. Dit is moontlik ook gebruik om 'n enkele gebed aan te dui wat die gebede van die gemeentelede in een teks versamel het. 'n Voorgebed bestaan oor die algemeen uit vyf dele: Oproep of aanspreking: Dit dui die persoon van die Drie-eenheid aan wat aangespreek word, wat gewoonlik God die Vader is, maar selde God die Seun.