Veroudering is die proses van ouer word. By die mens verteenwoordig dit die stelselmatige akkumulasie van veranderings in die mens en kan dit fisieke, sielkundige en sosiale veranderings insluit. Reaksietyd kan byvoorbeeld met veroudering stadiger raak, terwyl kennis oor wêreldgebeure en wysheid kan toeneem. Veroudering is die grootste bekende risikofaktor vir die meeste menslike siektes: Van die rofweg 150 000 sterftes wat elke dag wêreldwyd voorkom, is sowat twee derdes verwant aan ouderdom. Die oorsake van veroudering is onseker; huidige teorieë sluit veral die begrip "skade" in waardeur die ophoping van skade (soos DNS-oksidasie) kan veroorsaak dat biologiese stelsels faal, of die begrip "geprogrammeerde veroudering" waardeur interne prosesse soos DNS-metilasie veroudering veroorsaak. Verskeie kenmerkende verouderingsimptome kom gedurende hulle leeftyd by die meeste of baie mense voor. Tieners verloor ’n jong kind se vermoë om hoëfrekwensieklanke bo 20 kHz te hoor. Plooie ontwikkel, veral op dele wat aan die son blootgestel word (soos die gesig). Nadat vroulike vrugbaarheid in die middel 20's ’n hoogtepunt bereik het, neem dit af. Ná 30 jaar neem die menslike liggaamsmassa af.