Justinus II (Latyn: Flavius Iustinus Iunior Augustus, Grieks: Φλάβιος Ἰουστίνος ὁ νεώτερος; omstreeks 520 – 5 Oktober 578), ook Justinus Junior genoem, was die Bisantynse keiser van 565 tot 578. Hy was die susterskind van Justinianus I. Sy bewind is gekenmerk deur oorlog met die Persiese Sassaniede en die verlies van ’n deel van Italië. Justinianus I is in die nag van 14 op 15 November 565 oorlede. Callinicus, ’n hofamptenaar, was die enigste getuie van sy laaste woorde en volgens hom het Justinianus "Justinus, Vigilantia se seun" as sy opvolger aangewys. Daar word vermoed Callinicus het die laaste woorde opgemaak om sy politieke bondgenoot op die troon te kry, want daar was ook ’n ander Justinus, ’n konsul en die seun van Justianus se neef Germanus. Anders as sy oom, het Justinus geheel en al op die steun van die aristokrasie staatgemaak. Hy was ’n trotse man en omdat die staatskoffers leeg was, het hy die praktyk stopgesit om potensiële vyande om te koop. Justinus het sy aandag gefokus op die noordelike en oostelike grense.