In die Slawiese mitologie is Swarog (Russies: Сварог, Pools: Swaróg, Sorbies: Schwayxtix) die Slawiese songod en vuurgees; sy naam beteken helder. Die vuur was so heilig dat skree en vloek verbied was terwyl die vuur aangesteek is. In volksverhale word hy voorgestel as ’n vuurslang, ’n draak met vlerke wat vuur spu. Volgens sommige interpretasies was die vuurgod Swarogitsj die seun van Swarog, volgens ander is dit verskillende name vir dieselfde vuurgod. In ouer mites word Swarog beskryf as ’n smidgod, wat vereenselwig word met die voortplantings- en seksuele kragte van vuur. Swarog baklei teen Zmei, ’n reuse-slang of draak met meer as een kop. Zmei maak mense voor die voet dood; Swarog vang hom met ’n grofsmid se tang en gebruik hom om ’n ploeg te trek. Soms gebruik hy sy eie mond om die sloot te grawe wat die land van die lewendes (Jaf) skei van die land van die dooies (Naf) en bring so orde (Praf). In neo-heidense gelowe is Swarog dikwels die opperste skepper-god en die sentrale deel van die (heilige) drie-eenheid Triglaf.