Cornelius was die een-en-twintigste pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Op 6 Maart of 13 Maart 251 volg Cornelius Pous Fabianus op en word in 253 opgevolg deur Pous Lucius I. Die naam ‘Cornelius’ beteken ‘sterk soos 'n horing’. Na die dood van Pous Fabianus is die pos vakant vir 15 maande. Pous Cornelius word pous tydens 'n rusperiode in die christenvervolgings. Sy verkiesing is teengestaan deur Novatianus, maar gesteun deur Ciprianus. Hy regeer slegs twee jaar voordat hy deur keiser Trebonianus Gallus verban word na Civitavecchia. Ciprianus berig dat die kerk in die tyd in Rome 155 priesters gehad het 1500 weduwees en armes versorg het. Drie biskoppe uit Suid-Italië kies Novatianus as teenpous. Tydens 'n sinode in Rome waaraan 60 biskoppe deelgeneem het in die herfs van 251 word Novatianus en sy volgelinge geëkskommunikeer. Cornelius is in Junie 253 onthoof en word as heilige vereer. Sy gedenkdag is op 16 September saam met Cyprianus. Hy is begrawe in die Callixtus katakombe waar sy beeltenis op 'n muurskildering te sien is. Sy attribute is 'n horing, die pouslike tiara en die drievoudige kruisstaf.