Tiglat-Pileser I (uit Hebreeus: תִּגְלַת פִּלְאֶסֶר; Akkadies: 𒆪𒋾𒀀𒂍𒊹𒊏 Tukultī-apil-Ešarra, "my vertroue is in die seun van Ešarra") was ’n koning van Assirië tydens die Middel-Assiriese tydperk (1114-1076 v.C.). Volgens die Assirioloog Georges Roux was hy "een van die twee of drie groot Assiriese monarge sedert die dae van Shamshi-Adad I". Hy was bekend vir sy uiteenlopende militêre veldtogte, sy entoesiasme vir bouprojekte en sy belangstelling in wigskrif-tabletversamelings. Onder sy bewind het Assirië een van die groot magte van die Antieke Nabye Ooste geword, ’n posisie wat die koninkryk vir die volgende sowat 500 jaar behou het. Hy het Assiriese beheer tot in Anatolië en Sirië en tot aan die oewers van die Middellandse See uitgebrei. Uit inskripsies wat bewaar gebly het, lyk dit of hy versigtig ’n vrees by beide sy onderdane en sy vyande ingeboesem het. Spelling volgens 2 Konings, 1-2 Kronieke Roux, Georges. Ancient Iraq. 3de uitg. Penguin Books, 1992 (sagteband, ISBN 0-14-012523-X). Leick, Gwendolyn (1 Maart 2010). The A to Z of Mesopotamia.