Die Sint Pieterskerk (Duits Petrikirche, Lets Svētā Pētera Evaņģēliski luteriskā baznīca - "Evangelies-Lutherse Sint Pieterskerk") was tydens die Middeleeue die hoofkerk van Riga, die hoofstad van Letland. Die eerste verwysing na die kerkgebou - die belangrikste in Riga naas die domkerk - dateer uit die jaar 1209. Die kerk word as een van die meesterwerke van Noord-Duitse baksteenboukuns in die Oosseegebied beskou. Die huidige Renaissance-gebou het in drie boufases ontstaan - die sentrale gedeelte gedurende die 13de eeu, die koor met kapelkrans, wat deur Johann Rumeschottel ná 1408 volgens die voorbeeld van Rostock se Maria-kerk, en die toring, waarvan die ontwerp aan Hamburg se Sint-Michaelis-kerk ontleen is, vanaf die 15de eeu. Die oudste gedeeltes van die gebou, wat tot vandag toe bewaar gebly het, is tussen 1408 en 1409 deur die plaaslike gilde van koopmans in die Gotiese styl opgerig. Die invloedryke Hanseatiese koopmans het openlik meegeding met die Domkerk van Riga, wat as setel van die aartsbiskop gedien het, en het besluit om 'n meer indrukwekkende kerkgebou te bou.