Ds. Philippus Cornelius Kruger (noemnaam Blackie, Kaapstad, 8 November 1929 – Roodepoort, 26 Julie 2008) was tussen 1955 en sy emeritaat in 1994 predikant in vyf gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, waarvan twee in die Vrystaat en een elk in die destydse Natal, Kaapland en Transvaal. Sy lewensfilosofie was: Elkeen moet ’n kans kry om gehoor te word; elke saak het drie kante: myne, joune en die waarheid. Blackie Kruger was ’n seun van Theunis Johannes Kruger (gebore 10 November 1895 op Wagenspruit, distrik Rustenburg en oorlede 20 Oktober 1973 in Pretoria) en Miriam Susanna Bosman (gebore 13 Julie 1897 te Rustenburg en oorlede op 20 Maart 1986 in Pretoria). Ds. Kruger se vader is as vyfjarige seuntjie tydens die Tweede Vryheidsoorlog in die konsentrasiekamp te Howick, Natal, geïnterneer saam met sy moeder, ouer suster en twee jonger broers. Hy het deelgeneem aan die 1914-rebellie en was in die Sentraal-gevangenis in Pretoria in die sel langsaan kmdt. Jopie Fourie, wat tereggestel is vir hoogverraad. In die 1930's het Theunis Kruger as koerantverslaggewer in Kaapstad gewerk, waarskynlik by die Die Burger.