Hierdie artikel handel oor die Vlaamse kloktorings of belforte. Die term kloktoring (Belgies-Nederlands: Belfort, Frans: Beffroi of Belefroi, Duits: Belfried of Bergfried, Engels: Belfry) verwys na 'n hoë stormtoring met klokke, wat veral in Vlaamse stede aangetref word. Die argitektoniese vakterm belfort, wat oorwegend in België gebruik word, maar in Nederland en Suid-Afrika nouliks bekend is, is 'n analogiese vervorming van die Franse beffroi ("klokkestoel, belegtoring"). Die ooreenkomstige Oud-Franse term was berfroi en het in die 12de eeu ontstaan uit die Frankiese term bergfrid ("toring, bolwerk") - vergelyk Duits Bergfried en Engels belfry. Die meeste kloktorings is in die tydperk van die Gotiese argitektuur opgerig en behoort tot die belangrikste wêreldlike geboue van die Middeleeue. Hulle voorlopers was dikwels houttorings, waarvan egter geen enkele voorbeeld tot vandag bewaar gebly het nie. Hierdie torings is deur die stedelike regerings of gildes as 'n simbool van burgerlike mag opgerig en het ook hulle onafhanklikheid teenoor die kerklike gesag versinnebeeld. Die kloktorings is gewoonlik met die raadsale verbind of as vrystaande geboue langsaan opgerig.