Die Huis van Savoje (Italiaans: Casa Savoia) is in die vroeë 11de eeu in die geskiedkundige Savoje-streek gestig. Deur geleidelike uitbreiding het dit gegroei van heersers oor ’n klein land in daardie streek tot eindelik heersers van die Koninkryk van Italië tot aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog. Die Huis van Savoje het saam met die vrye kommunes van Switserland ontstaan. Die naam kom van die historiese streek Savoje in wat nou Frankryk is. Die stigter van die huis was Umberto I, Graaf van Saboudië (Umberto I "Biancamano"), (1003–1047 of 1048). Mettertyd het die huis uitgebrei totdat dit oor feitlik die hele Italiaanse skiereiland geheers het. Hul groei en oorlewing was nie vanweë dramatiese oorwinnings nie, maar geleidelike uitbreiding van hul grondgebied deur huwelike en politieke metodes. Teen die tyd dat graaf Amadeus VII in die laat 14de eeu aan die bewind gekom het, het die Huis van Sovoje reeds heelwat uitgebrei en in 1416 het hy die Hertog van Savoje geword. Toe Frankryk Savoje, Piedmont en Italië in 1494 binneval en Napels verower, het die huis na Turyn geskuif waar hulle gebly het tot met die vereniging van Italië.