Theodorus II Doukas Laskaris (Grieks: Θεόδωρος Β΄ Δούκας Λάσκαρις, Theodōros II Doukas Laskaris; omstreeks 1222 - 18 Augustus 1258) was van 1254 tot 1258 keiser van die Niceense Ryk. Hy was die enigste seun van keiser Johannes III Doukas Vatatzes en Irene Laskarina, die dogter van keiser Theodorus I Laskaris. In teenstelling met ’n vroeëre gebruik het sy pa hom nie as medekeiser laat kroon nie, hoewel hy sedert omstreeks 1241 in die regering betrokke was. Hy is ná sy pa se dood op 4 November 1254 deur die leër en hof tot keiser verklaar, maar is eers die volgende jaar gekroon ná die aanstelling van ’n nuwe patriarg. Theodorus se opvolging is deur die Bulgare uitgebuit en hulle het Thracië in 1255 onder die leierskap van die jong en onervare Michael Asen I binnegeval. Theodorus het hulle verslaan en in 1256, op sy volgende veldtog, ’n gunstige vredesooreenkoms met die Bulgare gesluit. Theodorus het daarna sy beheer in die weste uitgebrei. Binnelands het Theodorus burokrate van die middelklas bevoordeel bo lede van die groot aristokratiese families.