Die Koreaanse alfabet, bekend as Hangul (Koreaans: 한글), is gebruik om die Koreaanse taal te skryf sedert sy skepping in die 15de eeu deur koning Sejong die Grote. Dit is die amptelike skryfstelsel van Korea, beide Suid en Noord. Dit word soms gebruik om die Cia-Cia-taal te skryf, wat naby die dorp Baubau, Indonesië gepraat word. Die Hangul-alfabet het oorspronklik uit 28 letters bestaan, met 17 konsonante en 11 klinkers toe dit geskep is. Soos vier verouderd geword het, bestaan die moderne Hangul uit 24 letters met 14 konsonante en 10 klinkers. In Noord-Korea word die totaal getal as 40. Dit bestaan uit 19 konsonante en 21 klinkers, aangesien dit ook 5 tyd-konsonante insluit (ㄲ ㄸ ㅃ ㅉ ㅆ) en 20 (vir saamgestelde en komplekse klinkers asook ㅐ ㅔ) Die Koreaanse letters word in sillabiese blokke geskryf met elke alfabetiese letter wat vertikaal en horisontaal in 'n vierkantige dimensie geplaas word. Byvoorbeeld, die Koreaanse woord vir "heuningby" (kkulbeol) is geskryf 꿀벌 en nie soos ㄲㅜㄹㅂㅓㄹ nie.