Die Wielbark-beskawing, Duits Willenberg-Kultur of Braunswalde-Willenberg-Kultur, Pools Wielbark-Kultura, was 'n argeologiese beskawing wat tussen die laaste voor-Christelike en die 4de eeu n.C. in die noorde van Pole gefloreer het. Dit word as 'n moontlike oorsprong van die Gote beskou. In 1874 is tussen die Pruisiese dorpe Braunswalde (tans Gościszewo) en Willenberg (tans Wielbark) tussen die stede Marienburg (Malbork) en Stuhm (Sztum) 'n begraafplek met 3 000 grafte uit die Ystertydperk ontdek. In die volgende jaar het die tydskrif Correspondenz-Blatt der deutschen Gesellschaft für Anthropologie, Ethnologie und Urgeschichte hieroor verslag gelewer. Die Wielbark-beskawing is aanvanklik as "Goties-Gepidiese beskawing" gekategoriseer. In Pole het deskundiges aanvanklik liewer van 'n "Oos-Pommers-Masowiese beskawing" gepraat om 'n inheems-Slawiese element teenoor die Skandinawiese oorspronge te beklemtoon. Aangesien die vindplek Willenberg in 1945 as Wielbark onder Poolse administrasie gekom het, het sindsdien die nuwe benaming Wielbark-beskawing ingeburger geraak. Die Wielbark-beskawing het in die laaste voor-Christelike eeu die Oksywie-beskawing aan die Weichsel-rivier suid van Toruń (Duits Thorn) en verder weswaarts tot by die Parsęta (Persante) vervang.