Sven III Grathe (omstreeks 1125 – 23 Oktober 1157) was van 1146 tot 1157 koning van Denemarke. Hy het van 1152 tot 1154 en weer in 1157 saam met Knoet V regeer. Sven was die buite-egtelike seun van koning Erik II. In 1152 het hy getrou met Adela van Meissen, die dogter van Conrad, Markgraaf van Meissen. Toe koning Erik III in 1146 abdikeer, is Sven gekies as die koning van Seeland, maar die volgende paar jaar moes hy veg teen sy teenstander Knoet V, wat in Jutland regeer het. ’n Duitse koninklike intervensie het Sven "eerste koning" gemaak met Knoet as ’n medeheerser, maar Sven se posisie is ondermyn deur sy beweerde tirannieke gedrag. In 1154 is sy bewind saam deur Knoet en Waldemar I omvergewerp. Ná ’n paar jaar in ballingskap het hy in 1157 met Duitse hulp daarin geslaag om ’n driedubbele verdeling van die koninkryk af te dwing met homself as heerser in Skone. Op ’n banket (die sogenaamde "Bloedfees" by Roskilde) in 1157 het Sven glo probeer om sy twee teenstanders uit die weg te ruim.