DR 877, in die omgangstaal algemeen bekend as Fliegender Hamburger ("Vlieënde Hamburger"), was 'n dieselaangedrewe tweeledige spoorwa wat deur die Deutsche Reichsbahn-Gesellschaft (die spoorwegmaatskappy van die Duitse Ryk) vanaf 1933 op die roete tussen Berlyn en Hamburg gebruik is. Dit was die eerste stroombelynde trein wat vir 'n gereelde diens gebruik en van 'n verbrandingsenjin-spoorwa (oorspronklik DR 877, later modelreeks VT 04.0 van die Federale Duitse Spoorweë Deutsche Bundesbahn) voorsien is. Die spoorwa is in 1931 deur die Waggon- und Maschinenbau AG in Görlitz ontwerp en vervaardig. Die trein het oor 98 sitplekke in twee ruim tweedeklas-kompartemente en 'n verversingslokaal met vier sitplekke beskik. Om hul eksklusiwiteit te beklemtoon was die spoorwaens net soos die bekende Rheingold-sneltrein room- en perskleurig. Die gereelde treindiens is op 15 Mei 1933 tussen die Berlynse stasie Lehrter Bahnhof en Hamburg se hoofstasie in bedryf gestel. Die afstand tussen dié twee stasies (286 kilometer) is in 'n reistyd van slegs 138 minute afgelê - 'n rekord wat eers 64 jaar later in Mei 1997 deur 'n ICE-hoëspoedtrein van die Deutsche Bahn AG (die huidige Duitse spoorwegmaatskappy) gebreek is.