Il deserto dei Tartari (Italiaans letterlik : Die woestyn van die Tartare of Die Tartaarse Steppe) is 'n roman deur die Italiaanse skrywer Dino Buzzati, gepubliseer in 1940. Die roman vertel die verhaal van 'n jong beampte, Giovanni Drogo, wie sy lewe daaraan wy om die Bastiani-vesting te bewaak, 'n ou, toenemend vervalle grensvesting. Die Engelse vertaling (The Tartar Steppe) is deur Stuart C. Hood gedoen. Die roman is as 29ste op die Le Monde se 100 boeke van die eeu-lys gelys. Die storielyn van die roman is Drogo se lewenslange wag vir 'n groot oorlog waarin sy lewe en die bestaan van die fort sy nut kan bewys. Die mens se behoefte om lewensbetekenis te gee en die soldaat se begeerte vir glorie, is temas in die roman. Drogo is gepos na die afgeleë buitepos met uitsig oor 'n verlate Tartar-woestyn; hy spandeer sy loopbaan en wag vir die Tartaarse horde wat volgens gerugte buite die woestyn woon.