Die Slag van Eriemeer is 'n seeslag wat op 10 September 1813 tussen die vlote van Amerika en Brittanje op die Eriemeer plaasgevind het tydens die Anglo-Amerikaanse Oorlog van 1812. Die slag het naby die eilande noord van Sanduskybaai plaasgevind. Kaptein Oliver Hazard Perry was in bevel van die Amerikaanse Vloot en Robert H. Barclay was in bevel van die Britse Vloot. Die beheer van Eriemeer was baie belangrik vir die Amerikaners om hulle aanval op Kanada, onder Britse beheer, te kan uitvoer. Net voor die einde van 1812 het die Amerikaanse regering groot planne beraam om te verseker dat hulle die meer beheer. In 1812 het Kommodoor Chauncey vir Kaptein Perry aangestel in beheer van die bou van skepe en om hulle toe te rus. Teen die einde van Julie is vier skepe met baie moeite voltooi by Presqu'isle (die hedendaagse Erie, Pennsilvanië). Hierdie klein vloot was versterk deur vyf ander skepe vanaf Black Rock wat naby Buffalo geleë is. Perry se vloot het uit nege skepe bestaan wat gesamentlik 54 kanonne gedra het. Daar was drie brikke, Lawrence met 20 kanonne, Niagara met 20 kanonne en die Caledonia met 3 kanonne.