Die Barbaryse Oorloë was ’n reeks konflikte wat gelei het tot twee oorloë tussen die Verenigde State, Swede en die Barbaryse state (Ottomaanse Ryk, insluitende Tunis, Algiers en Tripoli) van Noord-Afrika vroeg in die 19de eeu. Die Swede was sedert 1800 in ’n oorlog met Tripoli betrokke; die Amerikaners het eindelik by hulle aangesluit. Die Barbaryse seerowers het heffings van die Amerikaanse handelskepe in die Middellandse See geëis. As ’n skip nie betaal het nie, het die seerowers dit aangeval, sy voorraad gesteel en dikwels die bemanningslede vir ’n losprys gevange geneem. Toe Thomas Jefferson in 1801 president van die VSA word, het hy geweier om heffings te betaal en ’n vloot na die Middellandse See gestuur. Die Eerste Barbaryse Oorlog (1801-1805) het plaasgevind tydens die bewind van Thomas Jefferson. Toe hy in 1801 president van die VSA word, het hy geweier om verder heffings te betaal, want dit het teen dié tyd ’n vyfde van die regering se jaarlikse begroting uitgemaak.. ’n Amerikaanse vloot is op 13 Mei 1801 na die hawe van Tripoli gestuur, waar een skip, die Philadelphia, gestrand het.