Antonie François Kock (Antonius of Antoine, plaas Bronkhorstfontein, distrik Potchefstroom, Transvaal, 20 September 1869 – Pretoria, Suid-Afrika, 13 Julie 1948) was ’n regter in die Zuid-Afrikaansche Republiek, maar het die laaste 43 jaar van sy lewe in ’n inrigting vir geestelik versteurdes deurgebring. Kock was die jongste seun van Johannes Hermanus Michiel Kock, regeringslid van die ZAR en Boeregeneraal, en sy vrou, Catharina Christina Susanna Schoeman, 'n dogter van kmdt.-genl. Stephanus Schoeman. Kock het op Potchefstroom en in Pretoria skoolgegaan en in 1885 'n beurs vir verdere studie in Europa verwerf. Hy het vervolgens in Doetinchem, Rotterdam, Edinburgh en Londen in die regte studeer en op 19 November 1894 is hy as advokaat aan die Middle Temple toegelaat. Ná sy terugkeer in Suid-Afrika in Junie 1895 is hy toegelaat om van Julie daardie jaar af as advokaat in Pretoria te praktiseer. In September 1897 het hy om 'n amp op die regbank aansoek gedoen, 'n prosedure wat destyds nie heeltemal ongewoon was nie – en in Junie 1898 (volgens ’n ander bron op 8 Junie 1897) is hy op 28-jarige leeftyd as vyfde strafregter van die hooggeregshof van die ZAR aangestel.