Tenochtitlan (Nahuatl: Tenōchtitlan, [te.noːʧ.'ti.tɬan]; letterlik: "Stad van Ténoch"; Spaans: [ˈmexiko tenotʃˈtitlan], luister (hulp·inligting)) was van die 14de eeu tot 1521 die hoofstad van die Asteke, totdat dit deur Spaanse conquistadores onder Hernán Cortés verower en vernietig is. Vermoedelik het die stad by die begin van die 16de eeu 'n bevolking van meer as 100 000 gehad en was dus die grootste stad van die Amerikas en een van die grootste stede wêreldwyd. Die ruïnes is byna volledig van die huidige Meksikaanse hoofstad Meksikostad beboude. Die paar oorblywende ruïnes in die moderne stadsentrum is in 1987 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys. Tenochtitlan het op verskeie eilande in die weste van die Texcocomeer geleë, wat in 2240 meter bo seevlak in die Vallei van Meksiko lê. In die noorde, ooste en suide is die vallei deur 'n bergreeks omring, wat deur die vulkane Popocatépetl en Iztaccíhuatl oorheers word. Die stad was deur vyf damme in die noorde, weste en suide met die vasteland verbind.