Latakia (soms ook Latakiyah of Lathaqiya, of Latakieh volgens die plaaslike transliterasie) is die belangrikste seehawe van Sirië en die hoofstad van die gelyknamige administratiewe gewes. Naas sy ekonomiese funksie as hawestad is Latakia ook 'n belangrike nywerheidsentrum vir omliggende landelike nedersettings. Met 'n bevolking van meer as 400 000 is Latakia die vyfde grootste stad in Sirië na Aleppo, Damaskus, Homs en Hama. Alhoewel die gebied van Latakia reeds sedert die tweede millennium v.C. bewoon is, is die huidige stad eers in die 4de eeu v.C. onder die Seleukiede-bewind gestig. Dit het later onder Romeinse gesag gekom en vanaf die 8ste tot die 10de eeu deel uitgemaak van die Oemajade- en Abbasiede-ryk. Die hawe is in hierdie tydperk dikwels deur die Bisantyne aangeval en tydelik ook ingeneem voordat dit weer deur die Arabiere, veral die Fatimiede, verower is. Latakia is later deur die Turkse Seldjoeke, Kruisvaarders, Ajoebiede, Mameloeke en Ottomaanse Turke ingeneem. Ná die Eerste Wêreldoorlog het Latakia deel geword van die Franse mandaatsgebied Sirië waar dit as administratiewe setel van die outonome Alawiete-gebied gedien het.