Lodewyk van Valois (Frans: Louis de Valois, duc d'Orléans) (13 Maart 1372 – 23 November 1407) was Hertog van Orléans van 1392 tot met sy dood. Hy was ook Graaf van Valois, Hertog van of Touraine (1386–1392), Graaf van Blois (1397–1407), Angoulême (1404–1407), Périgord, Dreux en Soissons. Lodewyk was die seun van Koning Karel V van Frankryk en Johanna van Bourbon en die jonger broer van Karel VI. In 1389 het hy met Valentina Visconti, dogter van Gian Galeazzo, Hertog van Milaan getrou. Lodewyk het aan die hoof gestaan van die Armagnacs wat in 'n stryd met die Boergondiërs gewikkel was om die mag in Frankryk. Lodewyk het 'n belangrike politieke rol gespeel tydens die Honderdjarige Oorlog. Met die stygende geestesongesteldheid van sy ouer broer Karel die Waansinnige het Lodewyk die regentskap en voogskap van die koninklike kinders met Jan sonder Vrees, Hertog van Boergondië betwis. Die onmin tussen die twee is in die openbaar gevoer en was die bron van politieke onrus in die reeds troebel Frankryk.