Kennisleer (ook: kennisteorie, kenteorie, epistemologie, of roëtiek) is 'n vertakking van die filosofie en behels die studie van die teorie van die oorsprong, die aard, die metodes en die grense van kennis[1]. Dit hou verband met die beginsels waarvolgens onderskei kan word tussen dit wat waar en onwaar is, en dui ook die moontlike grense aan vir ons vermoë om te dink, waar te neem, en te verstaan. Dit word dikwels gekontrasteer met ontologie. Die woord "epistemologie" kom van die Griekse woord episteme wat "kennis" beteken en logos wat "woord" of "segging" beteken. Die epistemologie is so oud soos die filosofie self. Die Griekse filosofie begin met die natuurfilosowe Thales van Milete en Anaximander. Anders as die mite benader hulle die natuur op 'n radikaal naturalistiese en materialistiese wyse; alles kan herlei word tot 'n oerstof, byvoorbeeld water, lug of die onbepaalde (apeiron). Refleksie oor die grondslae van "kennis" van die kosmos is by hulle nog nie te bespeur nie.