Wolfgang Amadeus Mozart se Horingconcerto nr. 1 in D-majeur, K. (412+514)/386b is laat in Mozart se lewe, waarskynlik in 1791, sy sterfjaar, geskryf. Die werk bestaan uit twee bewegings, en elke beweging is in die eerste uitgawe van die Köchel-katalogus 'n eie K.-nommer toegeken: Allegro 4/4 (K. 412) Rondo: Allegro 6/8 (K. 514) Hierdie horingconcerto is een van twee horingconcerto's van Mozart wat fagot bevat — die ander is K. 447, maar in hierdie een "behandel hy hulle met onverskilligheid in die eerste beweging". Dit is die enigste van Mozart se horingconcerto's wat in D-majeur geskryf is (die ander is in E-mol-majeur) en die enigste wat slegs twee bewegings bevat in plaas van die gewone drie, met uitsondering van die onvoltooide horingconcerto, K. 370b+371. Alhoewel hierdie concerto eerste onder die horingconcerto's in die Köchel-katalogus verskyn, was dit eintlik laaste voltooi. Vergeleke met die ander drie horingconcerto's is dit korter en heelwat eenvoudiger in terme van omvang en tegniek, waarskynlik ter wille van die horingspeler Joseph Leutgeb se gevorderde ouderdom en moontlik verminderde vermoë ten tyde van die komposisie.