Ignatius van Antiochië (/ɪɡˈneɪʃəs/;Grieks: Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας, Ignátios Antiocheías;    35 nC  - 107 nC), ook bekend as Ignatius Theophorus ( Ιγνάτιος ὁ Θεοφόρος , Ignátios ho Theophóros , "die Goddraende ") of Ignatius Nurono ( "Die vuurdraer") was 'n vroeë Christelike skrywer en biskop van Antiochië (Die derde bewoner van die See van Antiochië  na [ Petrus die Apostel], wat die Kerk in Antiochië gestig het en die gebied by die See 'n tyd lank bewoon het, voordat hy hom permanent gevestig het in  Rome en Evodius wie Ignatius dadelik opgevolg het). Op pad na Rome , waar hy sy martelaarskap tegemoet gegaan het, het Ignatius 'n reeks van 7 briewe geskryf. Hierdie korrespondensie vorm nou 'n sentrale deel van die latere versameling bekend as die Apostoliese Vaders . Sy briewe dien ook as voorbeeld van vroeë Christelike teologie . Belangrike onderwerpe wat die briewe aanspreek, sluit in die ekklesiologie , die sakramente en die rol van biskoppe . Niks is bekend oor Ignatius se lewe nie, behalwe wat intern uit sy briewe afgelei kan word, behalwe uit die latere valse tradisies.