Kolonel Hendrik Fredrik Prinsloo O.B.E., E.D. (* 18 Augustus 1890, Carolina – † 20 November 1966, Ermelo) was 'n Suid-Afrikaanse militaris wat onder meer die bevelvoerder van die Italiaanse krygsgevangenekamp by Zonderwater tydens die Tweede Wêreldoorlog was. Prinsloo was die oudste seun van Kommandant H. F. Prinsloo, wat die Carolina Boerekommando in die Slag van Spioenkop tydens die Tweede Vryheidsoorlog aangevoer het. Op twaalfjarige ouderdom is Prinsloo deur Britse magte krygsgevange geneem toe hy as wapendraer in sy vader se kommando opgetree het. Hy is saam met sy moeder in die Barbertonse konsentrasiekamp aangehou. Tydens die Eerste Wêreldoorlog het hy deelgeneem aan die Suidwes-Afrika veldtog waar hy die Croix-de-Guerre (avec palmes) toekenning van die Franse regering ontvang het. In 1922 het hy as luitenant in die Militêre Konstabulary in Suidwes-Afrika 'n leidende rol gespeel in die beëindiging van die Bondelswart-rebellie en was hy leier van die mag wat die rebelleleier Abram Morris agtervolg en doodgemaak het om die oorgawe van die Bondelinsurgente af te dwing. Teen die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog was kolonel Prinsloo bevelvoerder van die Botha Regiment.