Sint Pierre en Miquelon (Frans: Saint-Pierre-et-Miquelon) is 'n oorsese gebied van Frankryk, wat uit 'n aantal klein eilande langs die oostelike kus van Kanada, suid van die eiland Newfoundland (Frans: Terre-Neuve), bestaan. Die oudste artefakte, wat deur Inuïet of Indiane gemaak is, dateer uit die tydperk van 3000 v.C. Die Portugese ontdekker João Álvares Fagundes het die eilandgroep "Die Elfduisend Maagde" vernoem, maar uiteindelik het die Franse naam "Eilande van Saint-Pierre" gebruiklik geword. Tydens die 16de eeu het die eilande as 'n Franse visvangbasis gedien. In die kabeljouseisoen het veral die vissers van La Rochelle, Granville, Saint-Malo en die Baskeland hier aangedoen. Die Franse seevaarder Jacques Cartier het in die jaar 1536 'n besoek aan Saint-Pierre gebring en berig gelewer oor die Franse en Bretonse visvangsaktiwiteite in die gebied. Die naam van die eiland Miquelon is van Baskiese herkoms, aangesien dit die basis van vissers uit die Baskiese dorp Saint-Jean-de-Luz was. Die eerste Franse nedersetting op Saint-Pierre is in die 17de eeu gestig.