Suid-Afrika beskik oor een van die wêreld se grootste steenkoolreserwes in die Ecca-neerslag. Hierdie neerslag beslaan tweederdes van die land se reserwes en ŉ derde van alle steenkool wat in die Suidelike Halfrond gevind word. Volgens die Mineraleraad van Suid-Afrika is daar 33 groot steenkoolmyne, hoofsaaklik in Mpumalanga, in bedryf. Die belang van die mineraal vir die land se ekonomie lê daarin dat 88 persent van alle elektrisiteit deur hierdie brandstof opgewek word en 20 persent van petroleumprodukte van steenkool afkomstig is. Met die meeste lidlande van die Verenigde Nasies wat hulself tot die bekamping van koolstofuitlaatgasse verbind het, en poog om koolstofneutraal te wees teen 2050, word Suid-Afrika se steenkoolbedryf deur ŉ gewisse dood in die gesig gestaar. Steenkoolmynbou het in die laat negentiende eeu aan die Witwatersrand begin ten einde die groeiende goudmynbedryf van brandstof te voorsien. Gedurende en ná die Tweede Wêreldoorlog het Suid-Afrika se ekonomie vinnig geïndustrialiseer en het die vraag na steenkool skerp toegeneem. Hierdie industrialisering het onder meer die bou van baie steenkoolkragsentrales asook Sasol se steenkool-tot-brandstof-aanleg ingesluit.