Natriumsianaat (NaOCN) is 'n wit kristallyne vastestof wat 'n liggaamsgesentreerde rhombohedrale kristalstruktuur (trigonale kristalstelsel) by kamertemperatuur aanneem. Natriumsianaat kan deur middel van die reaksie tussen ureum en natriumkarbonaat berei word, of deur die oksidasie van natriumsianied. Dit kan gedoen word deur suurstof deur gesmelte natriumsianied te borrel: 2 NaCN + O2 → 2 NaOCN Een van die meer onlangse sintesemetodes is 'n wysiging van 'n sinteseproses vir langkettingalkohole. In plaas daarvan dat die reaksie met water geblus word, word ammoniak bygevoeg. Daardeur gaan die ammoniak oor in sianaat, en dit slaan uit die oplossing neer. Die neerslag is 95-97% suiwer met spore van waterstofkarbonaat. Nadat die neerslag met water afgespoel word, bly 'n baie suiwer natriumsianaat agter. Natriumsianaat is 'n ideale nukleofiel, sodat dit gebruik kan word in reaksies waar stereospesifisiteit verlang word, soos by die produksie van chirale oksasolidoon. Natriumsianaat is 'n nuttige reagens vir die vervaardiging van asimmetriese ureumderivate, wat 'n verskeidenheid van biologiese aktiwiteite het, meestal as arielisosianaat tussenverbindings. Sulke tussenverbindings sowel as natriumsianaat word in medisyne gebruik om kankerverwekkende effekte op die liggaam om te keer, veral by mense met sekelselanemie.