'n Koeplet is metriese verspaar in poësie. 'n Koeplet bestaan gewoonlik uit twee reëls wat rym en dieselfde digmaat het. Koeplette kan geslote of oop wees. By 'n geslote koeplet is daar 'n pouse aan die einde van albei reëls, en by 'n oop koeplet word die betekenis van die eerste reël in die volgende voortgesit. Die woord "koeplet" kom van die Franse woord wat "twee ysters wat aan mekaar geskarnier is" beteken. Die term is aanvanklik in Sir. P. Sidney se Arcadia in 1590 gebruik om opeenvolgende versreëls te beskryf: "In singing some short coplets, whereto the one halfe beginning, the other halfe should answere." (Sommige kort koeplette, waarvan die een helfte die begin, en die tweede helfte die antwoord is." Alhoewel koeplette tradisioneel rym, is dit nie altyd die geval nie. Koeplette in jambiese pentameter word heroïese koeplette genoem. John Dryden (16–17e eeu) en Alexander Pope (18e eeu) was albei bekend vir hulle gebruik van heroïese koeplette. Die Poëtiese epigram word ook in koepletvorm geskryf. Koeplette kan ook as deel van meer komplekse rymskemas, byvoorbeeld sonnette, verskyn.