Kinetiese Kuns is 'n tipe kuns waar beweging 'n integrale deel van die kunswerk is (sien video 1 - Uli Aschenborn van Suider-Afrika en video 3 - George Rickey). Selfs as die kunswerk lyk te verander, wanneer die kyker beweeg (sien video 2 en die voorbeelde van Uli Aschenborn en die werke van Carlos Cruz-Diez) of selfs as 'n illusie beweging simuleer |1|. Daarom word Op-Art soms as Kinetiese Kuns beskou. Die Documenta in 1968 het onder andere Kinetiese Kuns gewys. Kinetiese kuns het gewild geword in die jare 1950 tot 1960. Die pre-moderne oorsprong van hierdie kunsrigting lê in die meganiese toestelle en die esteties spuitende fonteine van die ‘Baroque’ tydperk. In die moderne kuns tyd lê die begin van die Kinetiese Kuns in die kunswerke van Marcel Duchamp en Man Ray wat van lig verander en wat beweeg (ook Uli Aschenborn het dìe tipe kunswerke geskep). Vladimir Tatlin, Nahum Gabo, Alexander Rodchenko en László Moholy-Nagy is ander kunstenaars uit die begin van die Kinetiese Kuns.