Die Junkers CL.I is 'n Duitse tweesitplek, monovlerk vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Die prototipe het sy nooiensvlug voltooi op 4 Mei 1918. Dit was gebruik om teikens op die grond aan te val. Die prototipe, met 'n fabriek kodenaam van J.10, was toegerus met 'n Mercedes D.III motor van 160 perdekrag en horn-balanced rolroere. Produksie het na die nooiensvlug voltooi is begin en 47 eenhede was afgelewer voor die einde van die oorlog. Nie almal het die front bereik nie. Die produksie eenhede was egter toegerus met 180 perdekrag Mercedes D.IIIa motors en korter rolroere. Hulle was bewapen met twee 7.92 Spandau masjiengewere wat voor die vlieënier gemonteer was asook 'n Parabellum masjiengeweer wat op ring boaan die verkenner se sitplek gemonteer was. Daar was ook rakke aan weerskante van die romp, agter die verkenner se sitplek, waaraan granate en ander anti-personeel wapens gehaak kon word. Die Junkers CL.I was waarskynlik Duitsland se beste grondaanval vliegtuig maar het die front te laat bereik om 'n verskil te kon maak. Drie eenhede was gebou as vlotter weergawes bekend as CLS.I.