Meganiese ingenieurswese is 'n ingenieurstak wat ingenieursfisika en wiskundige beginsels met materiaalwetenskap kombineer om meganiese stelsels te ontwerp, ontleed, vervaardig en in stand te hou. Dit is een van die oudste en mees uiteenlopende vertakkings van die ingenieurswese. Meganiese ingenieurswese vereis 'n begrip van kernareas, insluitend meganika, dinamika, termodinamika, materiaalwetenskap, struktuuranalise en elektrisiteit. Bykomend tot hierdie kernbeginsels, gebruik meganiese ingenieurs gereedskap soos rekenaargesteunde ontwerp (CAD), rekenaargesteunde vervaardiging (CAM) en bestuur van produklewensiklusse om vervaardigingsaanlegte, industriële toerusting en masjinerie, verwarmings- en verkoelingstelsels, vervoerstelsels, vliegtuie, watervaartuie, robotika, mediese toestelle, wapens en ander te ontwerp en te ontleed. Dit is die tak van ingenieurswese wat die ontwerp, vervaardiging en bedryf van masjinerie behels. Gedurende die 17de eeu het belangrike deurbrake in die fondamente van meganiese ingenieurswese in Engeland plaasgevind. Sir Isaac Newton het Newton se bewegingswette geformuleer en Calculus ontwikkel as die wiskundige basis van fisika. Meganiese ingenieurswese het tydens die Industriële Revolusie in Europa in die 18de eeu as 'n veld ontstaan; die ontwikkeling daarvan kan egter duisende jare regoor die wêreld teruggevoer word.