Die mahajanapadas (Sanskrit vir "groot ryk") was 16 koninkryke of oligargiese republieke wat van die 6de tot 4de eeu v.C. in die noordelike antieke Indië bestaan het. Die 6de tot 5de eeu v.C. word dikwels beskou as ’n groot keerpunt in die vroeë geskiedenis van Indië; in dié tydperk het die eerste groot stede hier verrys ná die val van die Indusvalleibeskawing. Dit was ook die tyd van die opkoms van bewegings soos Boeddhisme en Djainisme wat die ortodokse geloof van die Vediese tydperk betwis het. Twee van die mahajanapadas was moontlik oligargiese republieke, terwyl die ander ’n soort monargie was. Antieke Boeddhistiese tekste verwys dikwels na 16 groot koninkryke en republieke wat in ’n strook van Gandhara in die noordweste tot Anga in die oostelike deel van die Indiese subkontinent ontwikkel en floreer het. Almal het voor die opkoms van Boeddhisme in Indië al bestaan. Die woord maha beteken "groot" en janapada letterlik "vastrapplek van ’n volk". Die vestiging van volke in die gebied het reeds sy finale stadium bereik teen die tyd van Boeddha.