Vertaalkritiek is die stelselmatige studie, evaluering en vertolking van verskillende aspekte van vertaalde werke. Dit is ’n interdissiplinêre akademiese studieveld wat nou verband hou met literaratuurkritiek en vertaalteorie. Party mense glo dat vertaalkritiek op die negatiewe aspekte van ’n werk moet fokus. ’n Moderner benadering is dat kritiek positiewe aspekte van ’n werk ook moet ondersoek. Een van die doelwitte van vertaalkritiek is om bewustheid te skep van die delikaatheid wat by vertaling betrokke is en om te ondersoek of die vertaler sy of haar doel bereik het of nie. Die vertaaldeskundiges en -leke wat literêre vertaling doen, kom onvermydelik voor die kwessie van vertaalgehalte te staan. Vertaalkritiek het etlike oop kwessies, soos die naam van die gebruik om vertalings te evalueer en die maatstawwe van sodanige evaluering, wat elk uitvoerige navorsing verdien. ’n Literêre teks kan ondersoek word as ’n vertaling, maar nie hoofsaaklik om dit te beoordeel nie, maar om te verstaan waar die teks staan ten opsigte van die oorspronklike deur die vertolkingspotensiaal te ondersoek wat voortspruit uit die vertaalkeuses wat gemaak is.