Een definisie van Sosiale transformasie is die proses waardeur individue die sosiaal toegeskrewe status van hulle ouers in 'n sosiaal verworwe (bereikbare) status vir hulleself verander. 'n Tweede definisie verwys egter na grootskaalse maatskaplike veranderinge soos kulturele hervormings of transformasies. Eersgenoemde behels die individu, laasgenoemde die maatskaplike stelsel. Die Individu Anders as sosiale reproduksie en sosiale mobiliteit wat na intergenerasionele mobiliteit of die mate kyk waarin die sosiale status tussen die ouers en die kinders se generasie verander, fokus sosiale transformasie op die manier waarop 'n individu die klaskultuur kan verander waarin hy hom tuis voel. Sosiale transformasie geskied deur middel van drie stappe: deur assosiërende aanneming, assosiërende distansiëring en die kennelike aanbieding van die self. Sosiale transformasie word as 'n interpersoonlike onderhandelingsproses beskou aangesien dit vereis dat die individu se sosiale posisie deur ander erken word sodat daar transformasie kan plaasvind. Dit is 'n wederkerige verhouding waarin mense aangeneem moet word en met die kulturele verwagtings van hulle spesifieke klaslidmaatskap geïdentifiseer moet word. Dit is die enigste manier waarop mense van hulle eie toegeskrewe sosiale status na 'n nuwe verworwe status kan beweeg.