Die Boggelrug van Notre-Dame of Klokkeluier van Notre-Dame (1831) is 'n klassieke roman deur die Franse skrywer Victor Hugo. Dit handel oor ’n goedhartige maar lelike man, genaamd Quasimodo, met 'n boggelrug en sy liefde vir Esmeralda. In die 15de eeu moes hy die klok van die Notre-Dame-katedraal in Parys lui. Die boek is al etlike kere verfilm, onder meer as ’n vollengte animasieprent. Die skrywer, Victor Hugo, is op 'n dag deur die Paryse katedraal gelei. Hy loop alleen deur een van die kloktorings en ontdek die Griekse woord ANAΓKH teen die muur. Die woord beteken "noodlot". Hugo was nuuskierig oor wie en waarom die woord daar aangebring is. Hy kon nie 'n antwoord kry nie, wat die gedagte oor 'n geboggelde klokkeluier (beiaardier) by hom laat ontstaan het. Die woord is na Hugo se ontdekking daarvan verwyder. Hugo wou sy tydgenote van die waarde van Gotiese argitektuur bewus maak, wat dikwels verwaarloos, vervang of met nuwer style opgeknap is. As voorbeeld is die gebrandskilderde glas van die Notre-Dame met wit glas vervang om meer lig in die kerk in te laat.