Die Wes-Gote (Latyn: Visigothi, Wisigothi, Vesi, Visi, Wesi, of Wisi) was een van twee hoof takke van die Gote, 'n Oos-Germaanse stam, die Oos-Gote was die ander. Die twee stamme was lede van die Germaanse volke wat die Romeinse Ryk tydens die Groot Volksverhuising geteister het nadat 'n Wesgotiese mag onder Alarik I Rome in 410 geplunder het. Ná die val van die Romeinse Ryk het die Wes-Gote vir twee en halwe eeu 'n belangrike rol in die geskiedenis van Wes-Europa gespeel. Die Wes-Gote, wat voor die Germaanse Volksverhuising in die Benede-Donau-gebied gewoon het, het ook onder druk van die Hunne ('n Asiatiese volk wat uit die Ooste) weswaarts geplunder en verwoes sover hulle getrek het. Onder aanvoering van hul Christenkoning, Alarik, het die Wes-Gote tevergeefs geprobeer om Konstantinopel, hoofstad van die Oos-Romeinse Ryk, in te neem. In 401 het hulle hul pogings laat vaar en deur Griekeland na Italië opgeruk. Na verskeie terugslae, waardeur hulle hul nie van stryk laat bring het nie, het hulle Rome ingeneem en geplunder.