Sosiale markekonomie is 'n maatskaplike en ekonomiese ideaal waardeur vrye ondernemingsgees in 'n mededingende markekonomie met maatskaplike vooruitgang verbind word. Hierdie vooruitgang word juis deur ekonomiese sterkte bewerkstellig. Die term is veelvuldig interpreteerbaar en word dus dikwels as politieke trefwoord beskou. Die term en konsep van 'n sosiale markekonomie is oorspronklik deur Alfred Müller-Harnack (1901-1978) ingevoer wat dit as 'n Ireense formule beskou het waarvolgens die beginsel van 'n vrye mark met dié van sosiale gelykberegtiging verbind word. Die Duitse minister van ekonomiese sake, Ludwig Erhard, het die term later oorgeneem, al was 'n markekonomie vir hom op sigself sosiaal en was daar dus geen behoefte aan enige regstelling van staatskant af nie. Die konsep van 'n markekonomie berus op gedagtes wat met verskillende swaartepunte reeds in die 1930's en 1940's as deel van 'n historiese en veelvuldige ekonomiese stroming ontwikkel is wat destyds neo-liberalisme genoem is (maar nie met huidige neo-liberale konsepte van 'n fundamentalistiese markekonomie verwar moet word nie). Ordoliberalisme, met Walter Eucken, Franz Böhm, Alexander Rüstow en Wilhelm Röpke as sy belangrikste verteenwoordigers, het deel uitgemaak van hierdie stroming.