Die Duncan-dok is ‘n vasmeerplek vir skepe in die hawe van Kaapstad, die wetgewende hoofstad van Suid-Afrika. Reeds in 1905 was daar sprake van vergroting van die hawe. In die dertigerjare van die 20ste eeu is besef dat die Alfred- en die Victoria-bekkens glad nie meer aan die heersende vereistes vir ‘n diepseehawe voldoen nie en dat die dok- en hawegeriewe opgeknap en uitgebrei moet word om aan die vraag van die skeepvaart rondom Kaappunt te voldoen. Hierdie aanlêplek lê noord van die Kaapstadse strandgebied en die middestad, suidoos van die Victoria & Alfred Waterfront en suidwes van die Ben Schoeman-dok. Aan die suidoostekant is die Sturrock-droogdok en die seiljaghawe van die Royal Cape Yacht Club. Die hawe is ongeveer 2 km lank, 117 ha groot en kan skepe ontvang met ‘n diepgang van tot 12 m. Aanvanklik was die ingang tot die hawe 120 m wyd, maar dit is in 1964 tot 210 m vergroot. Op 10 Mei 1938 het die eerste minister, genl. J.B.M. Hertzog, die werksaamhede amptelik afgeskop en kon die Suid-Afrikaanse filiaal van die Hollansche Aannemingsmaatschappij onder leiding van die ingenieur jonkheer Constantijn Leopold Carel van Kretschmar van Veen met die werk begin.