Paul van Ostaijen (22 Februarie 1896 – 18 Maart 1928) was 'n Belgiese Nederlandstalige digter en skrywer. Van Ostaijen is in Antwerpen gebore as die seun van 'n Nederlandse vader en Vlaamse moeder. Sy noemnaam was Mister 1830. Sy poësie toon die invloede van modernisme, ekspressionisme, dadaïsme en vroeë surrealisme; Van Ostaijen se styl bly egter grootliks sy eie maaksel. Van Ostaijen was 'n aktiewe flamingant, te wete 'n ondersteuner van Vlaamse onafhanklikheid. As gevolg van sy betrokkenheid by Vlaamse aktivisme gedurende die Tweede Wêreldoorlog moes hy na die oorlog na Berlyn vlug. In Berlyn - een van die sentrums van dadaïsme en ekspressionisme - het hy baie ander kunstenaars ontmoet. Hy het ook deur ernstige geestelike krisisse geworstel. Na sy terugkeer na België het Van Ostaijen 'n kunsgalery in Brussel opgerig. Die Tsjeggiese digter Ivan Wernisch was so beïndruk deur "die genialiteit van Van Ostaijen" dat hy Nederlands aangeleer het ten einde Van Ostaijen se werke te kan vertaal. Sy vertaling is in 1990 gepubliseer as Tanec gnómů (Dans van die kabouters). Hy het in Maart 1928 aan tuberkulose beswyk in 'n sanatorium in Miavoye-Anthée, in die Waalse deel van die Ardennes.