Jean de Meun (of de Meung, Frans: [ʒɑ̃ də mœ̃]) (omstreeks 1240 - 1305) was 'n Franse outeur wat veral bekend is vir sy voortsetting van die Roman de la Rose. Hy is gebore as Jean Clopinel of Jean Chopinel in Meung-sur-Loire. Volgens tradisie het hy aan die Universiteit van Parys studeer. Hy was, soos sy tydgenoot, Rutebeuf, 'n verdediger van Guillaume de Saint-Amour. Ingevolge sy eie mededelings het hy in sy jeug liedjies gekomponeer wat in elke openbare plek en skool in Frankryk gesing is. Dit wil voorkom asof die grootste deel van sy lewe in Parys deurgebring is, waar hy in die Rue Saint-Jacques 'n huis met 'n toring, hof en tuin besit het wat in 1305 beskryf is as die huis van wyle Jean de Meung, en toe deur 'n sekere Adam d'Andely aan die Dominikaanse Orde bemaak is. Hy is begrawe in die kerk van Parys se Couvent des Jacobins de la rue Saint- Jacques (Dominikaanse klooster), wat ook op Rue Saint-Jacques was.