Josua is die sesde boek van die Hebreeuse Bybel. Die boek handel oor die verowering van Kanaän deur die Israeliete en die verdeling van die land onder hulle, onder Josua se leiding. Deur dit alles vir die Israeliete moontlik te maak, het die Here sy belofte aan Abraham vervul. Soos Moses gedoen het, spoor ook Josua kort voor sy dood die volk aan om getrou te bly in hulle diens aan die Here en nie afgode te dien nie. Die skemer begin reeds toesak oor die laagte van Ráfidim. Op 'n klip op die heuweltop sit Moses, die man wat Israel, die volk van God, uit die slawerny uit Egipteland gelei het. Die groot menigte het al ver getrek deur die woestyn op pad na Kanaän, die land wat die Here aan hulle beloof het, maar dors en honger en vermoeienis dreig nou om hul moed te breek. En nou het die Amalekiete ook nog met 'n slinkse aanval gekom. Hulle het die swakkes en vermoeides, wat die agterhoede van die trekkende volk gevorm het, aangeval. Die volk moet hulself verdedig. Vlug, soos voor Farao uit, kan hulle nie nou nie.