Alfred Cortot (1877- 1962) word beskou as een van die mees insigvolle pianiste vir sy eksplorasie van die spirituele dieptes van die musiek wat hy geïnterpreteer het. Alfred Corot was 'n musikus met vele fasette en 'n wye repertoire. Hy was in Nyon, Switserland gebore as die seun van 'n Franse vader en 'n Switserse moeder. Gedurende sy kinderdae het die gesin na Parys getrek, en die jong Cortot het by die Paryse Konservatoria aangesluit op die ouderdom van nege, waar hy eers die klavier onder Emile Descombes (1829-1912) bestudeer het, en vanaf die ouderdom van vyftien, onder Louis Diémer (1843-1919). Cortot het sy debuut in 1897 gemaak met Ludwig van Beethoven se Derde klavierkonsert in C mineur, Opus 37. Hy het ook Klavierduet opvoerings van die rangskikkings van Musiek vir Vier Hande van Richard Wagner gegee saam met Edouard Risler (1873-1929) . Sy entoesiasme vir diè Duitse komponis het tot sy aanstelling as koorafrigter gelei, en daarna assistent dirigent by Bayreuth waar hy gewerk het onder Felix Mottl en Hans Richter.