Die Omajjadiese Kalifaat (Arabies: بنو أمية, Banoe Omajja) was die tweede van vier Islamitiese kalifate wat ná die dood van Mohammed gestig is. Dit is geregeer deur die Omajjadiese dinastie, wie se naam kom van Omajja ibn Abd Sjams, die oupagrootjie van die eerste Omajjadiese kalief. Hoewel die Omajjad-familie oorspronklik van die stad Mekka gekom het, was Damaskus die kalifaat se hoofstad. Die Omajjadiese Kalifaat het die Moslem-verowerings voortgesit deur die Transoxiana, Sindh, Maghreb en die Iberiese Skiereiland (Al-Andalus) in die Moslemwêreld op te neem. Dit was eindelik 11 miljoen km2 groot met 'n bevolking van 33 miljoen mense – een van die grootste ryke wat nog bestaan het beide in grongebied en bevolking . Nadat die Omajjade deur die Abbasidiese Kalifaat omvergewerp is, het hulle na Al-Andalus getrek waar hulle die Kalifaat van Córdoba gestig het wat 'n wêreldsentrum geword het van wetenskap, geneeskunde, filosofie en uitvinding en die tydperk van die Goue Eeu van Islam ingelui het. Die Omajjadiese Kalifaat het oor 'n groot multi-etniese en multikulturele bevolking geheers.