Frenologie is 'n verouderde studie van menslike eienskappe deur na die vorm van die skedel te kyk. Die woord frenologie is afgelei vanaf Grieks: φρήν, phrēn, "gees"; en λόγος, logos, "leerstelling". Dit is dus letterlik die "die leer van die gees". Volgens die leer kan 'n persoon se aanleg en karakter bepaal word deur na die groei van bepaalde dele van die harsings te kyk. Dit sou dan uiterlik sigbaar wees deur die vorm van die skelet te studeer, wat bepaalde knobbels sou vertoon. Die terme wiskundeknobbel en taalknobbel het dienooreenkomstig ontstaan. Die studie na die vorm en dimensies van die skedel word kraniometrie genoem. Die grondlegger van frenologie was die Duitse (later Franse) geneeskundige Franz Joseph Gall (1758-1828). Die naam frenologie is deur sy belangrikste leerling, Johann Gaspar Spurzheim ingevoer. Ander belangrike persone wat die weg vir frenologie gebaan het was Giovanni Battista della Porta (1535-1615) en Johann Kaspar Lavater (1741-1801). In die negentiende eeu stel Cesare Lombroso 'n nuwe forensiese tak van frenologie (al noem hy dit self nie so nie) bekend, waarin hy voorgestel dat kriminele gedrag aangebore is en bepaal kan word deur op die ontwikkeling van sekere gelaatstrekke te let.