Die definisie van die waarskynlikheidsruimte is 'n grondslag van waarskynlikheidsleer. Dit is voorgestel deur Kolmogorov in die 1930's. 'n Waarskynlikheidsruimte ( Ω , F , P ) {\displaystyle (\Omega ,{\mathcal {F}},P)} is 'n maatruimte met 'n maat P wat die waarskynlikheidsaksiomas bevredig. Die steekproefruimte Ω , {\displaystyle \Omega ,} is a nie-lëe versameling waarvan die elemente as uitkomste of natuurtoestande bekend staan en waarna dikwels met die simbool ω {\displaystyle \omega } verwys word. Die versameling van alle moontlike uitkomste van 'n eksperiment staan bekend as die steekproefruimte van die eksperiment. Die tweede item, F {\displaystyle {\mathcal {F}}} , is 'n σ-algebra van subversamelings van Ω {\displaystyle \Omega } . Die elemente van F {\displaystyle {\mathcal {F}}} word gebeurtenisse genoem. 'n Gebeurtenis is 'n versameling van uitkomste, waarvan die waarskynlikheid kan bepaal word.