Die Ponte Vecchio ("Ou Brug", Italiaanse uitspraak: [ˈponte ˈvɛkkjo]) is 'n middeleeuse steensegment-boogbrug oor die Arno in Florence, Italië. Die brug is bekend om sy nabygeleë luukse winkels. Slagters, leerlooiers en boere het aanvanklik die winkels betrek; maar tans word die winkels gehuur deur juweliers, kunshandelaars en verkopers van allerlei aandenkings. Die twee naasliggende brûe is die Ponte Santa Trinita en die Ponte alle Grazie. Die brug strek oor die Arno se smalste punt waar die brug vermoedelik die eerste keer in Romeinse tye gebou is, toe die via Cassia die river op hierdie punt oorgesteek het. Die Romeinse steunpilare was van klip, en die hoofstruktuur van hout. Die brug word die eerste keer genoem in 'n dokument uit 996 en is in 1117 deur 'n vloed vernietig en met klip herbou. In 1218 is die Ponte alla Carraia, 'n houtstruktuur, daar naby gevestig, wat daartoe gelei het dat dit Ponte Nuovo genoem is, relatief tot die ouer (Vecchio) struktuur. Dit is weereens in 1333 tydens 'n vloed meegesleur , met die uitsondering van twee van sy sentrale steunpilare, soos Giovanni Villani opgemerk het in sy Nuova Cronica.