Bodemvervloeiing beskryf 'n verskynsel waar grond aansienlike verlies van sterkte en konsistensie ondervind in reaksie op 'n toegepaste spanning, gewoonlik 'n aardbewing of ander snelle belading (krag), wat veroorsaak dat dit soos 'n vloeistof reageer. Die verskynsel word mees dikwels waargeneem in los sanderige grond. Dit gebeur omdat los sand 'n neiging het om saamgepers te word wanneer 'n kragbelading toegepas word; digte sand in teenstelling neig om uit te dy in volume. Indien die grond waterversadig is, soos voorkom wanneer grond onder die grondwatertafel of seevlak is, word die gapings ('porieruimtes') tussen grondkorrels gevul met water. In reaksie tot die saampersende grond, neem die druk in hierdie water toe, en sal neig om uit die grond te vloei. Indien die kragbelading egter vinnig en herhalend toegepas word (bv. aardskuddings, stormgolf-belading) sal die water nie betyds uitvloei voor die volgende siklus van belading voorkom nie. Daarom sal elke siklus van belading die waterdruk in die grond toenemend opbou. Eindelik kan hierdie waterdruk groter wees as die inwerkende spannings tussen die grondkorrels wat hulle met mekaar in kontak hou.