Ismail Mahomed is in Pretoria gebore in Julie 1931. Hy het sy skoolloopbaan daar voltooi en gekwalifiseer as 'n prokureur, maar was egter van die Pretoria Balie uitgesluit, omdat slegs blankes destyds toegelaat was. In 1991, ná die ontbanning van die African National Congress, was hy die eerste nie-blanke persoon in Suid-Afrika se geskiedenis om 'n permanente regter van die Hooggeregshof te word. Mahomed het 'n groot bydrae in afgeleë gebiede gelewer, waar hy landelike gemeenskappe teen apartheidswette verteenwoordig het. Hy was nie, as 'n Indiër, toegelaat om in hotelle of in sekere provinsies soos die Oranje-Vrystaat te bly nie, en moes dikwels groot afstande reis om akkommodasie te vind. Verslae toon dat Ismail Mahomed tussen 1975 en 1991 meer as enigiemand anders gedoen het om administratiefreg in Suid-Afrika te vorm. In Oktober 1996 is hy deur die Regsdienskommissie aangestel as die eerste Hoofregter van die nuwe demokratiese Suid-Afrika. Hy het ook die posisie van adjunkpresident van die Konstitusionele Hof vervul. In Augustus 1999 het hy ge-oordeel oor die Patricia de Lille-saak, toe die ANC haar aangekla het van wangedrag in die Parlement.