Die Poolse term Szlachta verwys na die laer adelsklas in die Koninkryk Pole en die Grootvorstedom Litaue (wat in 1569 in die Pools-Litause Gemenebes verenig is) en die gepoloniseerde gebiede wat deur dié twee lande oorheers is (soos die Hertogdom Pruise en Roetenië). Lede van die hoër Poolse adelsklas het daarenteen as magnate bekend gestaan. Adellikes word in Pools algemeen szlachcic genoem. Die Poolse adel was oorspronklik 'n suiwer krygersklas wat volgens historici onder die heerskappy van die Piaste-dinastie in die langdurige oorloë teen die Koninkryk Boheme, die Duitse keisers, Litaue, Pommere, die Pruise en die Duitse Orde uit die wapendraende boerestand ontwikkel het. Hulle het tradisioneel oor landbesit beskik, dikwels in die vorm van groot landgoede (sogenaamde voorwerke). Die Pools-Litause adel was gedurende die 17de eeu deur steeds groter uniformiteit in godsdienstige asook taalkundige opsig gekenmerk aangesien die meeste Litause, Roeteense en Lyflandse adellikes in hierdie periode gepoloniseer is sodat die terme Pool, adellike en Rooms-Katoliek in toenemende mate as sinonieme beskou kon word, terwyl Protestantisme met die Duitse minderheid in Pole-Litaue vereenselwig is.