Die Hertogdom van Boergondië (Frans: Duché de Bourgogne) was 'n feodale hertogdom wat tussen die 9de- en 15de eeu bestaan het met sy hoofstad in Dijon. Dit is regeer deur die Hertoë van Boergondië en was van 1363 tot 1477 deel van die Boergondiese staat. Na die nederlaag van Gundomar II teen Lotharius en Childebert in 534 het die voormalige Koninkryk van Boergondië deel geword van die Frankiese Ryk. Dit het wel aparte status behou en die ou Boergondiese wette het van krag gebly. Met die verloop van tyd het die onderskeid tussen Franke en Boergondiërs vervaag en is beide geleidelik in die omringende Latynssprekende bevolking geassimileer. Die Boergondiese deel van die Frankiese Ryk was geleë in die hele Rhônevallei, vernaamlik die huidige Franse régions Rhône-Alpes en Provence-Alpes-Côte d'Azur. By die Verdrag van Verdun het die westelike deel van Boergondië in Wes-Francië geval en die oostelike deel in die Midderyk. Die noord-westelike of "Franse" deel van Boergondië het in 880 'n hertogdom onder die Franse kroon geword toe die Franse koning Karel II die titel van Hertog van Boergondië aan sy swaar Richard van Autun toegeken het.