Die Galata-brug (Turks: Galata Köprüsü) is ’n brug oor die Goue Horing in Istanboel, Turkye. Veral sedert die einde van die 19de eeu kom dit dikwels voor in letterkunde, teaterstukke, poësie en romans. Die eerste bekende brug wat oor die Goue Horing gebou is, is tydens die bewind van Justinianus I in die 6de eeu gebou naby die Mure van Konstantinopel aan die westekant van die stad. In 1453, tydens die val van Konstantinopel, het die Ottomaanse Turke ’n mobiele brug gemaak deur hul skepe teen mekaar te trek sodat die soldate van die een kant van die Goue Horing na die ander kon beweeg. In 1502–1503 het sultan Bajezid II beplan om ’n brug op die huidige plek te bou. Leonardo da Vinci het ’n enkelvakbrug sonder presedent ontwerp wat met ’n lengte van 240 m en ’n breedte van 24 m die langste brug in die wêreld sou gewees het as dit gebou is. Die sultan het egter die ambisieuse projek afgekeur. Nog ’n Italiaanse kunstenaar, Michelangelo, is genooi om ’n brug te ontwerp, maar het dit van die hand gewys.