René-François-Armand (Sully) Prudhomme (Parys, Frankryk, 16 Maart 1839 - Châtenay-Malabry, Frankryk, 6 September 1907) was 'n Franse digter en essayis, en wenner van die eerste Nobelprys vir Letterkunde in 1901. Oorspronklik het Prudhomme hom as ingenieur bekwaam, maar het later 'n filosoof geword en hom toe na die digkuns gewend. Sy doel in dié genre was om "wetenskaplike digkuns vir moderne tye" te skep. Hy het 'n ernstige en melankoliese geaardheid gehad. Stances et poèmes (Posisies en gedigte), 1865. Les épreuves (Die toetse), 1866. Les solitudes: poésies (Die verlatenhede: digkunse), 1869. Les destins (Die lotgevalle), 1872. La France (Frankryk), 1874. Les vaines tendresses (Die ydele vriendelikhede), 1875. Le Zénith (Die toppunt)(gedig), gepubliseer in die koerant Revue des deux mondes (Oorsig van twee wêrelde), 1876. La justice (Geregtigheid)(gedig), 1878. Poésie (Digkuns), 1865-88, 1883-88. Le prisme, poésies diverses (Die prisma en ander gedigte), 1886.