Meteora (Grieks: Μετέωρα, letterlik "middel van die lug " of "in die lug hangend" – etimologies verwant aan "meteoriet") is naas Berg Athos die grootste en belangrikste kloosterkompleks van die Oosters-Ortodokse Kerk in Griekeland. Daar was aanvanklik 24 kloosters wat op natuurlike sandsteen-rotspilare gebou is aan die noordwestekant van die Tessaliese Vlakte naby die Piniosrivier en Pindosgebergte in Tessalië, Sentraal-Griekeland. Die naaste nedersetting is Kalambaka. Van die oorspronklike kloosters word nog net ses bewoon. Die ander 18 is óf vervalle óf verwoes. Meteora is op Unesco se lys van Wêrelderfenisgebiede. Die Teopetra-grotte 5 km suid van Meteora is sowat 50 000 jaar gelede al bewoon tydens die Paleolitikum (50 000 tot 5 000 jaar gelede). Die oudste voorbeeld van ’n mensgemaakte struktuur in ’n grot is in een van dié grotte gevind. Dit is ’n klipmuur wat twee derdes van die ingang bedek. Die grot word sedert 1987 opgegrawe. Die muur is sowat 23 000 jaar gelede opgerig, tydens die koudste periode van die mees onlangse Ystydperk, moontlik om die inwoners teen koue winde te beskerm.