Die Eerste Nagorno-Karabach-oorlog was 'n gewapende konflik tussen die magte van Azerbeidjan en Armenië, tesame met die selfverklaarde Artsach in die Nagorno-Karabach-streek. Die botsings het van die laat 1980's tot Mei 1994 plaasgevind. Volledige gevegte het vroeg in 1992 uitgebreek. Internasionale bemiddeling deur verskeie groepe, waaronder die organisasie vir Veiligheid en Samewerking in Europa (OVSE), kon nie 'n eindresolusie kry waarmee beide kante saamwerk nie. Vroeg in 1993 het Armeense magte sewe distrikte van die Azerbeidjans-meerderheid buite die enklawe self gevang, wat die betrokkenheid van ander lande in die streek bedreig het. Teen die einde van die oorlog in 1994 was die Armeniërs in volle beheer van die enklave, benewens die omliggende Azerbeidjanse gebiede, veral die Lachin-gang - 'n bergpas wat Nagorno-Karabakh met die vasteland van Armenië verbind. 'N Wapenstilstand wat deur Rusland bemiddel is, is in Mei 1994 onderteken. As gevolg van die konflik is ongeveer 724.000 Azerbeidjaniërs uit Armenië, Nagorno-Karabakh en die omliggende gebiede verdryf, terwyl 300,000-500,000 Armeense wat in Azerbeidjan of Armeense grensgebiede woon, verplaas is.