Die Fairey Firefly was 'n veg- en verkenningsvliegtuig wat deur die Britse Vloot gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog op hulle vliegdekskepe. Dit was 'n tweesitplek, eenmotorige monovlerkvliegtuig. Dit het die Fairey Fulmar vervang. Die vliegtuig het sy nooiensvlug op 22 Desember 1941 voltooi. Die vliegtuig se vlerke kon terugvou sodat dit in die loods van 'n vliegdekskip kon pas. Die Mk1, toegerus met 'n Griffon-motor, was ongeveer 64km/g vinniger as die Fulmar met 'n Merlin-motor; tog was dit nog te stadig vir die gemiddelde vegvliegtuig van die tyd. Die Firefly was beter bewapen as die Fulmar; dit het oor vier 20 mm kanonne beskik teenoor die Fulmar se agt masjiengewere. 'n Voordeel van die Firefly is dat dit goeie hanteringseienskappe teen lae snelhede het, 'n absolute vereiste vir 'n vliegdekgebaseerde vliegtuig. Daar is vroeg reeds in die produksie ook 'n nagvegterweergawe van die Fairey Firefly ontwikkel. Dit is toegerus met klein onderskepradars in die vlerke. Die ekstra toerusting aanboord het egter die vliegtuig se gravitasiepunt beinvloed en die nagvegter se romp is verleng met 47,7 cm. Die model het bekend gestaan as die N.F2.