Aantekeninge uit die Ondergrondse (Записки изъ подполья Russies : Записки изъ подполья ; na-hervorming Russies Zapíski iz podpólʹya), ook vertaal as Briewe uit die Ondergrondse, is 'n novelle uit 1864 deur Fjodor Dostojefski. Aantekeninge word deur baie beskou as een van die eerste eksistensialistiese romans. Dit blyk 'n uittreksel uit die onstuimige memoires van 'n bittere, geïsoleerde, naamlose verteller ('n afgetrede staatsamptenaar wat in Sint Petersburg woon) te wees (en wat meestal deur kritici die Ondergrondse man genoem word). Die eerste deel van die verhaal word in monoloogvorm, oftewel in die ondergrondse Man se dagboek vertel, en val Westerse filosofie aan, veral diè van Nikolai Sjernisjefski se Wat moet gedoen word? Die tweede deel van die boek heet "A propos van die Nat Sneeu" en beskryf sekere gebeure wat die ondergrondse man -wat as eerstepersoons- en onbetroubare verteller en as anti-held optree -vernietig en hom somtyds opbeur. Die roman is in twee dele verdeel. Die deel dien as inleiding tot die gemoedstoestand van die verteller. Dit is in nege hoofstukke verdeel.