Dicynodontia, of die disinodonte, is ’n takson van Anomodontia-terapsides wat hul oorsprong in die middel-Permperiode gehad het. Hulle het in die laat Perm oorheers en deur die Trias bestaan, met ’n paar wat moontlik tot in die vroeë Kryt oorleef het. Disinodonte was plantvreters met twee slagtande, vandaar hul naam ("twee hondetande"). Hulle was die suksesvolste en mees uiteenlopende groep terapsides wat nie soogdiere was nie, met meer as 70 bekende genera wat gewissel het van die grootte van ’n rot tot dié van ’n olifant. Hulle het onder meer voorgekom in wat vandag Suid-Afrika is. Die disinodonte se skedel was hoogs gespesialiseerd: lig, maar sterk. Die sinapsied-slaapopeninge aan die agterkant van die skedel was vergroot om groter kakebeenspiere te huisves. Die voorkant van die skedel en die onderste kakebeen was gewoonlik smal en, in alle gevalle buiten in ’n paar primitiewe vorme, tandloos. In plaas daarvan het die voorkant van die bek ’n benerige soort snawel gehad, soos skilpaaie en seratopsiërs. Kos is verwerk deur die terugtrekking van die onderste kakebeen wanneer die bek toegegaan het, wat ’n kragtige skeuraksie tot gevolg gehad het.