'n Maliekolder is 'n Middeleeuse harnas wat bestaan uit metaalringetjies ("malies") wat inmekaarskakel om 'n soort maas te vorm. Dit was tussen die 3de eeu v.C. en die 16de eeu n.C. in algemene gebruik in Europa, en langer in Asië en Noord-Afrika. Die vroegste voorbeelde van maliekolders wat bewaar gebly het, is in die Karpatebekken ontdek op 'n begrafnisterrein uit die 3de eeu v.C. in Horný Jatov, Slowakye, en in 'n hoofman se graf in Ciumești, Roemenië. Die Kelte kry gewoonlik die eer vir die ontdekking daarvan, maar daar is voorbeelde van stukkies Etruskiese maliemateriaal uit die 4de eeu v.C. Maliekolders is dalk geïnspireer deur die veel vroeëre geskubde harnas. Dit het na Noord-Afrika, Wes-Afrika, die Midde-Ooste, Sentraal-Asië, Indië, Tibet, Suidoos-Asië en Japan versprei. Herodotos het geskryf die antieke Perse het geskubde harnasse gedra, maar maliekolders word ook genoem in die Avesta, die antieke heilige skrif van die Persiese godsdiens Zoroastrisme wat in die 5de eeu v.C. deur die profeet Zoroaster gestig is.