Genetika of erflikheidsleer is 'n deel van biologie wat die studie van erflike eienskappe behels: die aangebore verskille en ooreenkomste tussen opeenvolgende generasies. In 1865 publiseer Gregor Mendel die resultate van sy ondersoek na die oorerwing van verskillende eienskappe van ertjies. Die publikasie verdwyn in die vergetenheid, maar word in 1901 herontdek deur Hugo de Vries, Carl Correns, en Erich von Tschermak. Die reëls vir oorerwing wat Mendel in sy ondersoek beskryf het, staan nou bekend as die Wette van Mendel. Enkele jare daarna word chromosome geïdentifiseer as die fisiese draers van erflike eienskappe. Die ontdekking lei tot die ontstaan van die neo-Darwinisme, waarin die evolusieteorie van Charles Darwin 'n fisiese basis kry. Die gene is geleë op die chromosome. Klassieke genetika verwys na die oorerfingsreëls wat bekend was voor die ontrafeling van die chemiese struktuur van DNS en die ontwikkeling van die molekulêre biologie. Die reëls van die Wette van Mendel het verskynsels beskryf en nie begrippe soos mutasie, oorkruising en rekombinasie. Die wette van die klassieke genetika verklaar verskynsels sonder die begrip van die molekulêre basis van chromosome en DNS.