Die term vervreemding of aliënasie (alienation) word in 'n verskeidenheid kontekste aangewend. Hierdie artikel fokus op die vervreemdingsteorie binne die Sosiologie. Die term vervreemding verwys na "the distancing of people from experiencing a crystallized totality both in the social world and in the self". Vervreemding verwys na 'n gebrek aan identifikasie met iets: die gemeenskap, die kultuur, die nasionale identiteit, en die self. Hermann skryf dat vervreemding voorkom: Waar 'n breuk aanwesig is tussen die individu, sy werkaktiwiteite en die sosiale gemeenskap waarbinne hy werk. 'n Teenstrydigheid ontstaan tussen die werklike en verwagte stand van sake. Die individu word deur eksterne magte gemanipuleer, voel onseker oor sy toekoms, ervaar die waardes van die onderneming as vreemd en voel geïsoleer van sy werksgemeenskap en van homself. Hierdie breuk tussen die individu, sy werkaktiwiteite en die sosiale eenheid waarbinne hy werk het magteloosheid, betekenisloosheid, normloosheid, isolasie en selfaliënasie tot gevolg. Die twee belangrikste teoretici wat vervreemding omskryf en bestudeer het, is Karl Marx en Melvin Seeman.