Staatskaping is 'n soort sistemiese politieke korrupsie waarin private belange tot hul eie voordeel 'n staat se besluitnemingsprosesse aansienlik beïnvloed. Die term 'staatskaping' is die eerste keer gebruik deur die Wêreldbank (c 2000) om die situasie in Sentraal-Asië te beskryf wat die oorgang van Sowjetkommunisme gemaak het. Dit is spesifiek toegepas op situasies waar klein korrupte groepe hul invloed op regeringsamptenare gebruik het om toepaslike regeringsbesluite te neem ten einde hul eie ekonomiese posisies te versterk; hierdie groepe sou later bekend staan as oligarge. Bewerings van staatskaping het tot protes teen die regering in Bulgarye gelei in 2013-2014 en Roemenië in 2017, en het sedert 2016 'n deurlopende kontroversie in Suid-Afrika veroorsaak. Die klassieke definisie van staatskaping verwys na die manier waarop formele prosedures (soos wette en maatskaplike norme) en regeringburokrasie deur privaatindividue en -maatskappye gemanipuleer word om staatsbeleid en wetstoepassing tot hul voordeel te beïnvloed. Staatskaping beoog om die vorming van wette te beïnvloed om invloedryke private belange te beskerm en te bevorder. Op hierdie manier verskil dit van die meeste ander vorme van korrupsie wat eerder selektiewe handhawing van reeds bestaande wette nastreef.