Die Nasionale Sequoia-park (Engels: Sequoia National Park) is 'n nasionale park in die Amerikaanse deelstaat Kalifornië, geleë oos van die San Joaquin-vallei in die suidelike Sierra Nevada. Die park, wat op 25 September 1890 gevestig is, beslaan 'n oppervlakte van 631,35 myl² (1 635,2 km²). Met 'n vertikale reliëf van byna 13 000 voet (4 000 m) behels die park onder meer die hoogste punt in die 48 samehangede vastelandse Amerikaanse deelstate, Mount Whitney, op 14 505 voet (4 421 m) bo seevlak. Die Nasionale Sequoia-park grens in die noorde aan die Nasionale Kings Canyon-park. Die twee parke word deur gemeenskaplik deur die Verenigde State se Nasionale Parkdiens (National Park Service) bestuur as die Sequoia and Kings Canyon National Parks. In 1976 is hulle deur Unesco as die Sequoia-Kings Canyon-biosfeerreservaat gelys. Die Nasionale Sequoia-park word veral geassosieer met reuse-sequoiabossies, gemengde koniferebosse waarin reuse-sequoiabome (Sequoiadendron giganteum) groei. Hierdie boomsoort is beperk tot die westelike hellings van die Kaliforniese Sierra Nevada-bergreeks, met 'n natuurlike habitat wat op hoogtes tussen 4 000 en 8 000 voet (1219 en 2438 m) bo seevlak geleë is.