Die Beringlandbrug, ook bekend as Beringië, was 'n landbrug, ongeveer 1 600 km van noord na suid op sy grootste punt, wat die hedendaagse Alaska en oostelike Siberië op verskillende tye gedurende ystydperke verbind het. Die Beringstraat, die Tsjoektsjensee ten noorde daarvan en die Beringsee in die suide, is almal vlak seegebiede. Tydens globale verkoelingsiklusse, soos die mees onlangse ystydperk, word genoeg water in die Arktiese en Antarktiese ysdoppe opgeneem dat 'n gevolglike daling in wêreldwye seevlakke vlak seebodems blootlê. Ander landbrûe in die wêreld is op soortgelyke manier geskep en weer oorstroom: 14 000 jaar tevore was die hedendaagse Australiese vasteland met Nieu-Guinee en Tasmanië verbind, die Britse Eilande was 'n uitbreiding van die Europese vasteland oor 'n droë Engelse Kanaal en die droë bodem van die Suid-Chinese See het Sumatra, Java en Borneo aan die Asiatiese vasteland verbind. Die Beringlandbrug is betekenisvol vir 'n aantal redes, byvoorbeeld dat dit menslike migrasie na die Amerikas vanaf Asië omtrent 12 000 jaar gelede moontlik gemaak het.