Spraakproduksie is die proses waarvolgens gesproke woorde gekies word om geuiter te word, hulle fonetiek geformuleer word en dan aan die einde geartikuleer word deur die motoriese stelsel in die stemorgaan. Spraakproduksie kan spontaan geskied soos wanneer ŉ persoon die woorde van ŉ gesprek saamstel, of reaktief soos wanneer die naam van ŉ afbeelding gegee word of ŉ geskrewe woord hardop gelees word, of ŉ stemnabootsing soos met herhaling van ŉ gesprek. Spraakproduksie is nie dieselfde as taalproduksie nie aangesien taal ook met handgebare geproduseer kan word. Met ŉ gewone vloeiende gesprek uiter mense rofweg vier lettergrepe elke sekonde, tien tot twaalf foneme en twee tot drie woorde vanuit ŉ woordeskat wat uit tien- tot honderdduisend woorde saamgestel is. Foute tydens spraakproduksie is relatief laag en kom voor teen ŉ tempo van ongeveer een uit 900 woorde tydens spontane spraak. Woorde wat algemeen geuiter word of van jongs af al aangeleer is of maklik opgeroep word, is vinniger om te uiter as die wat minder gereeld geuiter word, of later aangeleer is of meer abstrak is.