Johann Gottfried von Herder (die Duitse adelspredikaat von is in 1802 aan hom toegeken, * 25 Augustus 1744 in Mohrungen, Oos-Pruise, † 18 Desember 1803 in Weimar) was 'n Duitse kultuurfilosoof, digter en teoloog. Herder het in Koningsberg teologie, geneeskunde en filosofie gestudeer. Sy dosente het die skrywer en filosoof Johann Georg Hamann (1730-1788) en die filosoof Immanuel Kant (1724-1804) ingesluit. Tussen 1764 en 1769 was Herder as onderwyser en predikant in Riga werksaam. In 1769 het hy 'n reis na die Franse stede Nantes en Parys onderneem waaroor hy 'n reisjoernaal gehou en later gepubliseer het (Journal meiner Reise im Jahre 1769). In 1770 en 1771 het hy in Straatsburg gebly waar hy die digter Johann Wolfgang von Goethe ontmoet en sy geesdrif vir Homeros, Pindar, Shakespeare, Gotiese boukuns en volksliedkuns aangewakker het. Danksy Goethe se invloed het Herder vanaf 1776 die pos van superintendent-generaal in Weimar beklee. Herder het sy loopbaan met kritiese werke oor kuns en literatuur begin. Later het hy homself met teologiese, histories-filosofiese en filosofiese vraagstukke besig gehou.