Christiaan VII (29 Januarie 1749 - 13 Maart 1808) was van 1766 tot met sy dood koning van Denemarke en Noorweë en Hertog van Sleeswyk-Holstein. Hy was van die Huis van Oldenburg en ’n seun van Frederik V en sy eerste vrou, Louise van Groot-Brittanje. Sy leuse was Gloria ex amore patriae ("Glorie deur ’n liefde vir die vaderland"). Christiaan se bewind was gekenmerk deur geestesongesteldheid en hy was vir die grootste deel daarvan slegs in naam koning. Sy halfbroer Frederik is in 1772 aangewys as regent van Denemarke. Van 1784 tot met Christiaan VII se dood in 1808 het sy seun, later Frederik VI, as nieamptelike regent opgetree. Frederik V is op 14 Januarie 1766 dood en net weke voor sy 17de verjaardag is Christiaan aangewys as koning. Sy geestesongesteldheid het egter regeringsbesluite beïnvloed en sy dokter was veral bekommerd oor sy oormatige masturbasie. Die jong koning het verloof geraak aan sy 15-jarige niggie Caroline Matilda, die suster van koning George III van die Verenigde Koninkryk. Sy het nie geweet hy is geestesiek nie. Hulle is op 8 November 1766 getroud, in dieselfde jaar as waarin hy gekroon is.