Elektronkonfigurasie is die rangskikking van elektrone in 'n atoom, molekule of ander struktuur. Dit verwys spesifiek na die plasing van elektrone in atoom-, molekulêre- en ander vorme van elektronorbitale. Aangesien elektrone fermione is, is hulle onderhewig aan die uitsluitingsbeginsel van Pauli, wat bepaal dat geen twee fermione terselfdertyd dieselfde kwantumtoestand kan beklee nie. Dit is die fundamentele basis vir die konfigurasie van elektrone in 'n atoom: wanneer 'n toestand deur 'n elektron beset word, moet die volgende elektron 'n verskillende kwantummeganiese toestand beset. In 'n atoom word daar na die gestadigde toestand van 'n elektron se golffunksie Ψ (d.w.s. Die toestande wat die eigentoestande van die Schrödinger-vergelyking HΨ = EΨ waar H die Hamiltonian is) verwys as die (molekulêre) orbitale wat analoog is aan die klassieke beeld van elektronpartikels wat rondom 'n kern wentel. In die algemeen verteenwoordig 'n orbitaal die gebied waar daar verwag word 'n elektron kan bestaan (met 'n ~90% waarskynlikheid). Hierdie toestand het vier hoof kwantumgetalle: n, l,ml en ms en volgens die Pauli beginsel mag geen twee elektrone dieselfde waardes deel vir al vier getalle nie.