Marina Abramović (Serwies Cyrillies: Марина Абрамовић, uitgespreek [marǐːna abrǎːmoʋitɕ]; gebore 30 November 1946) is 'n Serwiëse uitvoerende kunstenaar. Haar werk verken die verhouding tussen kunstenaar en gehoor, die beperkinge van die liggaam, en die moontlikhede van die verstand. Abramović verwys na haarself as die "ouma van uitvoerende kunste" aangesien sy vir meer as vier dekades al aktief is. Sy was die pionier van 'n nuwe idee van identiteit deur die deelname van waarnemers in te sluit waar sy fokus daarop om "pyn, bloed, asook die fisiese limiete van die liggaam te konfronteer". Sy studeer vanaf 1965 tot 1970 aan die Akademie vir Beeldende Kunste in Belgrado.In die begin van haar loopbaan het sy hoofsaaklik van klank eksperimente gebruik gemaak. Na 'n rukkie het haar vertonings al hoe meer intens geword. In 1974 het 'n vertoning in Galleria Studio Mona in 'n geveg geëindig en is dit vroegtydig beëindig. Selfskade en uitputting is kenmerkend van haar optredes. Nog 'n vertoning, Rhythm 0, het geëindig met Abramović wat deur die publiek beseer is.