Johannes Hendrikus Viljoen (15 Oktober 1893 – 5 Desember 1957) was 'n Suid-Afrikaanse politikus, parlementslid vir die kiesafdelings Hoopstad (1933-1941) en Vryburg (1948-1957), Minister van Mynwese (1950-1953), Onderwys, Kuns en Wetenskap (1950-1957), Maatskaplike Sake (1953-1954), Bosbou (1954-1956) en Gesondheid (1956-1957) in dr. D.F. Malan en advokaat Hans Strijdom se kabinette. Viljoen was die seun van J.H. (Jan) Viljoen snr. (1869-1955), 'n veteraan van die Tweede Vryheidsoorlog en van sy vrou, Lenie Maré. J.H. Viljoen jnr. was agtereenvolgens lid van die Nasionale Party, van die Verenigde Party (1934-1941), van die Afrikanerparty (1941-1943) en toe weer van die Nasionale Party. Nadat hy Eben Dönges verslaan het tydens die algemene verkiesing in 1938, word Jan Viljoen 'n voorstander van die neutraliteit van Suid-Afrika met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog en 'n sterk ondersteuner van Barry Hertzog. Op 64-jarige ouderdom sterf hy op 5 Desember 1957, terwyl hy 'n lid van die Strijdom-regering is, en word begrawe in Wesselsbron in die Oranje-Vrystaat.