Die Suid-Afrikaanse parlementsverkiesing van 1989 het op 6 September 1989 plaasgevind, en was die laaste verkiesing voor die eerste nie-rassige, demokratiese verkiesing van 1994. Die verkiesing was vir al drie van die kamers in die parlement: Volksraad, die 178 setels vir blankes; Raad van Verteenwoordigers, die 80 setels vir Kleurlinge; Raad van Afgevaardigdes, die 45 setels vir Indiërs. Die stryd om die verkiesing van die nuwe Volksraad was hoofsaaklik tussen die Nasionale Party van die hervormingsgesinde Staatspresident F.W. de Klerk en die vernaamste opposisieparty, die Konserwatiewe Party van Andries Treurnicht wat teen enige hervorming van die stelsel was, en die liberale Demokratiese Party van Zach de Beer. Dit was redelik seker dat NP die verkiesing sou wen, maar binne die party was daar vrees vir 'n groot verlies ten gunste van die KP van Treurnicht. Hoewel die NP setels verloor het, het die party weer 'n gemaklike meerderheid behaal. Die ultrakonserwatiewe Herstigte Nasionale Party (HNP) van Jaap Marais, wat terug na Verwoerdiaanse apartheid wou gaan, het ondersteuning aan die KP verloor, en kon weer nie slaag om 'n setel te wen nie.