Die Boek van Poorte is ’n begrafnisteks uit Antieke Egipte wat van die Nuwe Ryk af gebruik is. Dit vertel die verhaal van die tog van ’n afgestorwene se siel na die hiernamaals in ooreenstemming met die reis van die son deur die Doeat (onderwêreld) in die nag. Daar word van die siel verwag om op sekere stadiums van die reis deur ’n reeks "poorte" te gaan. Elke poort word met ’n ander godin vereenselwig en van die afgestorwene word verwag om die karakter van die spesifieke godin by elke poort te erken. Die teks dui daarop dat sekere mense maklik deur die poorte sal reis, maar dat ander sal ly in die "meer van vuur". Die bekendste deel van die Boek van Poorte in die hedendaagse tyd verwys na die verskillende rasse wat destyds aan die Egiptenare bekend was; hulle word nou geëien as: "Reth" (Egiptenare), "Aamoe" (Asiate), "Themehoe" (Libiërs) en "Nehesoe" (Nubiërs). Die teks en beelde van die Boek van Poorte verskyn in baie grafkelders uit die Nuwe Ryk, onder meer al dié tussen farao's Horemheb en Ramses VII.