Jacques Fabrice Herman Perk (10 Junie 1859 – 1 November 1881) was 'n belangrike Nederlandse digter uit die laat-19de eeu. Hy is op 'n jeugdige ouderdom oorlede. Sy sonnettekrans Mathilde, wat deur Willem Kloos gepubliseer is, was die eerste belangrike teken van 'n hernuwing in die Nederlandse poësie wat teweeggebring sou word deur die kunstenaars wat weldra bekend sou staan as die Tagtigers. Perk se liriese gedigte oor die natuur, en veral sy sonnette, is beïnvloed deur Shelley en was van groot belang vir die Nederlandse digkuns. Jacques Perk is uit 'n prominente gesin gebore; hy was die seun van Marie Adrien Perk, 'n predikant in die Waalse kerk, (deel van die Nederduits Gereformeerde Kerk) asook 'n neef van Betsy Perk. Perk se vader het in Frans gepreek. Sy vader was 'n progressiewe indiwidu wat 'n groot belangstelling in die letterkunde gehad het. Perk het in 'n omgewing grootgeword wat in groter mate die Europese aristokrasie as die Nederlandse bourgeoisie weerspieël het. Hierdie omgewing was bevorderlik vir die jong Jacques, wat op die ouderdom van ongeveer tien poësie begin skryf het.