Aleksander Brückner (* 29 Januarie 1856, † 24 Mei 1939) was 'n Poolse slawis, filoloog, leksikograaf en literatuurhistorikus. Hy word by die voorste slawiste van die laat 19de en vroeë 20ste eeu gereken en was die eerste geleerde wat volledige monografieë oor die Poolse taal- en kultuurgeskiedenis saamgestel het. Hy het meer as 1 500 titels gepubliseer en die 14de eeuse "Heiligkruis-preke" ontdek. Brückner is in Brzeżany, 'n Galisiese dorp in die Habsburgse Oostenryk, as seun van 'n Oostenryks-Pools gesin gebore. Hy het sy akademiese opleiding as student van Omelian Ohonovsky aan die Universiteit van Lemberg (L'viv), as student van Frank Miklošič aan die Universiteit van Wene en as student van Vatroslav Jagić aan die Berlynse Friedrich-Wilhelms-universiteit ontvang. Hy het aanvanklik aan die Universiteit van Lemberg gedoseer. In 1876 het hy sy doktoraat aan die Universiteit van Wene verwerf en twee jaar later met 'n werk oor Slawiese nedersettings rondom Maagdenburg (Die slawischen Aussiedlungen in der Altmark und im Magdeburgischen) gehabiliteer. Vanaf 1881 was hy dosent in Berlyn waar hy dekades lank (1881-1924) die leerstoel vir Slawiese filologie beklee het.