Energie-ontwikkeling is die pogings wat daarop fokus om voldoende primêre energie bronne  en sekondêre energievorme beskikbaar te stel om aan die behoeftes van die samelewing te voldoen. Dit sluit die pogings in wat voorsien in die produksie van konvensionele, alternatiewe en hernubare bronne van energie, asook die herwinning en hergebruik van energie wat andersins verlore sou gaan. Energiebewaring en effektiwiteitsmaatreëls verminder die impak van energie ontwikkeling en hou voordele in vir die samelewing met verandering in ekonomiese koste asook verandering in omgewingsake. Kontemporêre industriële samelewings gebruik primêre en sekondêre energiebronne vir vervoer en die produksie van vele vervaardigde produkte. Groot industriele populasies beskik oor verskeie ontwikkelings – en afleweringsdienste vir energie verspreiding en eindgebruiker benutting.  Hierdie energie word gebruik deur mense wat dit kan bekostig om in verskeie klimaatstoestande te leef deur die benutting van verwarming, ventilasie en/of lugverkoeling.  Die mate waartoe eksterne energiebronne gebruik word, verskil tussen gemeenskappe na gelang van die vlakke van verkeersopeenhoping, bronne van besoedeling,  en beskikbaarheid van huishoudelike energie bronne. Die konvensionele energie industrie bestaan uit die petroleum industrie   die gas industrie, elektrisiteitsindustrie  die steenkool industrie en die kernkrag industrie. Nuwe energie industrieë sluit in die hernubare energie industrie.