Pieter Cloete was ’n agtiende eeuse inwoner van die Kaap, wat in hierdie tyd ’n belangrike reisverslag geskryf het oor die sedes en gewoontes van die binnelandse inwoners. Pieter Lourens Cloete is op 18 Julie 1756 in Kaapstad gedoop. Hy is die seun van Hendrik Cloete (1725–1799), die eienaar van die plaas Constantia in die Kaap, en Hester Anna Lourens (1731–1794), dogter van Pieter Lourens, vanaf 1729 tot 1784 landdros van Stellenbosch. Hulle is afstammelinge van die vryburger Jacob Cloete wat in die tyd van Jan van Riebeeck na die Kaap gekom het. Die eerste eiendomsreg wat in die boeke van die landmeter-generaal in die argief van die Kaap voorkom, het betrekking op Jacob Cloete. Sy grond was aan die Liesbeeckrivier geleë en in 1659 het hy nog veertig akkers bygekry, wat daarop dui dat hy ’n bekwame boer was. Na die dood van sy vrou, by wie hy drie kinders gehad het, is hy terug na Europa maar keer gou weer terug en boer weer tot 1693, toe hy op sy plaas vermoor is. Pieter is die tweede oudste van elf kinders, nege seuns en twee dogters.