Probatio pennae, (ook probatio pennę in Middeleeuse Latyn), is die Middeleeuse benaming vir 'n penneproef, waartydens 'n nuwe pen uitgetoets word. 'n Skrywer het gewoonlik die pen getoets deur 'n paar sinne op 'n stukkie kladpapier neer te skryf, nadat die nuwe pen se punt gesny is, om sodoende vas te stel of dit genoeg vir skryfwerk sou wees. Partykeer het sulke kladpapier eeue lank behoue gebly, omrede hierdie weggooipapier in die boekbindery gebruik is. Hierdie geskrifte bevat heel dikwels eiesoortige, maar minder belangrike inligting wat andersins verlore sou gegaan het. 'n Welbekende voorbeeld hiervan is die "Hebban olla vogala"-sin, wat as die eerste vorm van Nederlandse letterkunde beskou word, wat in 'n tiende-eeuse probatio pennae voorkom. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.