Die Bergse kraaiers, ook bergkraaiers genoem, is die oudste bekende Duitse hoenderras, wat in die hertogdom Berg ontstaan het. Daar bestaan ook 'n bantamvariant van die ras. Tipies vir hierdie langkraairas is die lang melodieuse kraai van die hane, wat tot 15 sekondes kan duur. Volgens oorlewering was die voorvaders van die Bergse kraaier in die Middeleeue uit die Balkan na Duitsland gebring, waar hul familielede, die Bosniese kraaiers, ook tans geteel word. Hierdie teorie word ondersteun deur genetiese navorsing, wat die verwantskap tussen die Bergse kraaiers en die Suidoos-Europese hoenderrasse bevestig. Volgens 'n ander teorie lê die oorsprong van die Bergse kraaier by Spaanse hoenderrasse, wat deur Spaanse monnike ingevoer is. Bergse kraaiers wat deur Duitse immigrante na Brasilië ingevoer is, was later weer die voorouers van die Brasiliaanse kraaier, die "galo músico". Bergse kraaiers het 'n langgestrekte en hoë vorm met 'n enkele kam, wit oorlelle en leiblou pote. Tipies is die na bo gewelfde rug en die ietwat plat stert. Die tipiese veretekening, die sogenaamde Dobbelung, is die sterkste vorm van omsoming.