Naby-infrarooispektroskopie (NIR) of (NIRS) is 'n analitiese meettegniek wat lig in die naby-infrarooi-gebied (0,75–1,4 µm) van die elektromagnetiese spektrum gebruik. Tipiese toepassings sluit mediese en fisiologiese diagnostiek en navorsing in. Dit sluit ook studies en behandeling van bloedsuiker, pols-oksimetrie, funksionele neuro-beelding, sportgeneeskunde, neonatale navorsing, urologie en neurologie in. Daar is ook toepassings in farmaseutiese, voedsel- en landbouchemiese kwaliteitskontrole, atmosferiese chemie, verbrandingsnavorsing en sterrekunde. Die ontdekking van naby-infrarooi energie word toegeskryf aan William Herschel in die 19de eeu, maar die eerste industriële toepassing is in die 1950's begin. In die eerste toepassings is NIRS slegs as 'n byvoegingseenheid vir ander optiese toestelle gebruik wat ander golflengtes gebruik het, soos ultraviolet (UV), sigbare (VIS) of middel-infrarooi (MIR) spektrometers. Die eerste pogings om hierdie straling te gebruik om monsters te ondersoek was in die 1960s. Aanvanklik het navorsers probeer om dit as 'n transmissiespektroskopiese metode te implementeer. Dit het egter vereis dat die monster tot 'n fyn poeier gemaal en met 'n stof soos koolstoftetrachloried CCl4 gemeng word wat 'n vergelykbare brekingsindeks vir hierdie golflengtes besit.