Die nasionale vlag van Suid-Korea is op 15 Augustus 1948 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n enkele wit baan met ’n rooi-en-blou taeguk (’n simbool wat balans voorstel) in die middel en ’n trigram gaande na elke hoek van die vlag. Die vlag se wit veld is ’n tradisionele kleur in die Koreaanse kultuur. Wit was in die 19de eeu ’n algemene verskynsel in die kleredrag van Koreane; dit kom steeds voor in kontemporêre weergawes van tradisionale Koreaanse kledingstukke soos die hanbok. Die kleur stel vrede en reinheid voor. Die skyf in die middel van die vlag is afgelei van die filosofie van jin en jang en stel balans in die heelal voor. Die rooi helfte stel positiewe kosmiese kragte voor terwyl die blou helfte die teenoorstaande negatiewe kosmiese kragte voorstel. Die trigramme stel saam beweging en harmonie voor as grondbeginsels. Elke trigram (hangeul: 괘 [gwae]; hanja: 卦) stel een van die vier klassieke elemente voor, soos hieronder uiteengesit: Die wydte-hoogteverhouding van die vlag is 3:2. Daar is vyf afdelings van die vlag: die taeguk en die vier staafgroeperings.