Adamantinoom (van die Griekse woord adamantinos, wat "baie hard" beteken) is 'n seldsame beenkanker, wat minder as 1% van alle beenkankers uitmaak. Dit kom byna altyd in die bene van die onderbeen voor en behels beide epiteel- en osteofibreuse weefsel. Die oorsaak van die gewasse is nog steeds 'n kwessie van debat, maar die mees algemeen aanvaarde teorie is dié van verplasing van basale epiteel van die vel tydens embriologiese ontwikkeling. Die toestand is vir die eerste keer deur Fischer in 1913 beskryf. Pasiënte ervaar gewoonlik swelling met of sonder pyn. Die stadig-groeiende gewas ontstaan hoofsaaklik in lang bene in 'n subkortikale plek (95% in die tibia of fibula). Pasiënte is meestal in hul tweede of derde dekade van ouderdom, maar adamantinoom kan oor 'n wye ouderdomsreeks voorkom. Pynlose swelling van die betrokke been (benigne osteofibreuse displasie) gaan dikwels adamantinoom vooruit of kan 'n regressiewe fase van adamantinoom wees. Histologies word groepe van epiteelselle in 'n veselagtige steunweefsel (stroma) aangetref. Die gewas is tipies goed afgebaken, herabsorbeer beenmatriks aktief (osteolities) en nie eenvormig nie (eksentriek).