Die Frans-Ekwatoriaal-Afrika (Afrique-Équatoriale française, AEF) was die federasie van Franse koloniale besittings in Sentraal-Afrika, wat gestrek het vanaf die Kongorivier tot by die Saharawoestyn. Die federasie, wat in 1910 gestig is, het vier gebiede bevat: Gaboen, Midde-Kongo (die huidige Republiek die Kongo), Ubangui-Chari (die huidige Sentraal-Afrikaanse Republiek) en Tsjad, hoewel laasgenoemde tot 1920 'n aparte gebied gebly het. Die Goewerneur-generaal was in Brazzaville gesetel, met afvaardigings in elke gebied. In 1911 het Frankryk dele van die gebied aan die Duitse Kameroen afgestaan as gevolg van die Agadir-krisis. Die gebied is terugbesorg ná die nederlaag van Duitsland in die Eerste Wêreldoorlog, terwyl die meeste van Kameroen 'n mandaat van die Franse Volkebond geword het wat nie in die AEF geïntegreer is nie. Gedurende die laat 1920's en vroeë 1930's het 'n antikoloniale beweging Société Amicale des Originaires de l'A.E.F. is gestig deur André Matsoua, wie Franse burgerskap vir die inwoners van die gebied, geëis het.