Andrew Wakefield (gebore 1957) is 'n voormalige Engelse snydokter en navorser wat hoofsaaklik bekend is vir sy gediskrediteerde werk rakende die MMR-entstof vir masels, pampoentjies en Duitse masels en 'n beweerde verband met outisme en inflammatoriese dermsiekte. Wakefield was ook die hoofouteur in 'n 1998-studie wat in die gerespekteerde mediese joernaal The Lancet verskyn het, waarin die outeurs dermsimptome rapporteer in twaalf kinders met verskeie outistiese aandoenings. Die outeurs het op 'n moontlike verband met die MMR-entstof gedui. Alhoewel hulle gemeld het dat "ons kon nie 'n verband tussen die entstof vir masels, pampoentjies en Duitse masels en die beskrewe sindroom bewys nie", het die studie ouers se bewerings gelys en hierdie bewerings as feite aangeneem vir die berekening van 'n verband tussen die ontvangs van die entstof en die eerste verskyning van sogenaamde "gedragsimptome". Tydens 'n persverklaring wat saam met die publikasie van die studie gehou is, het Wakefield aanbeveel dat die verskillende komponente van die inentings in drie aparte fases gegee word, met 'n tussenpose van ten minste een jaar tussenin.