Aanhalingstekens dui 'n spreker, skrywer of bron se direkte woorde aan. Dit dui ook op emotief belaaide teks of lig bepaalde inligting vir die leser uit. In Afrikaans vervul die enkel- ('...') en dubbelaanhalingstekens ("...") verskillende funksies. Dubbelaanhalingstekens dui 'n aanhaling aan, bv: "Ek is dolgelukkig." Wanneer 'n aanhaling oorloop in meer as een paragraaf, word dubbelaanhalingstekens aan die begin van elke paragraaf geplaas, maar slegs aan die einde van die laaste paragraaf. Enkelaanhalingstekens dui 'n aanhaling binne 'n ander aanhaling aan, bv: "Aan die einde van die gebed, het die dominee 'amen' gesê," bevestig sy. Dubbelaanhalingstekens dui woorde, frases of sinne in die direkte rede aan, bv: "Kom kry vir jou iets te ete," sê hy. Enkelaanhalingstekens dui 'n aanhaling van ander dialoog in die direkte rede aan, bv: "Sy het hard 'eina!' uitgeroep," vertel hy. Aanhalingstekens is nie nodig by interne dialoog nie, bv: Sy wou mos nie vir my luister nie, dink hy.