Wilhelm Dilthey (Wiesbaden-Biebrich, 19 November 1833 - Seis am Schlern (Bozen-Suid-Tirool), 1 Oktober 1911) was 'n Duitse historikus, sielkundige, sosioloog en filosoof. Hy is veral bekend as 'n verteenwoordiger van die hermeneutiek en die lewensfilosofie. Dilthey het Friedrich Schleiermacher se teorie van tekstuele interpretasie omskep in 'n algemene metode van die geesteswetenskappe. Hy bly getrou aan die begrip van verstaan as 'n rekonstruksie en beklemtoon die samehang van die ervaring, die uitdrukking en die begrip. Terwyl Immanuel Kant die ervaring op grond van wetenskaplike kennis ontleed, wil Dilthey die ervaring wat onderliggend aan die geesteswetenskappe is, analiseer. Die ervaringstruktuur is nie tydloos nie, soos by Kant, maar is onderworpe aan historiese veranderinge. Volgens Dithey veronderstel kulturele kennis 'n historiese a priori. Benewens die intellek sluit dit ook die wil en die gevoel in. Dilthey beskou persepsie as 'n wetenskaplike eweknie vir die wetenskaplike ervaring. Onderwerp en voorwerp kan nie geskei word nie. Die werklikheid wat ons ervaar, is altyd op 'n sekere manier 'n beleefde werklikheid, gekoppel aan praktiese doeleindes en met 'n estetiese waardering.