'n Kumuleen is 'n koolwaterstof met drie of meer opeenvolgende dubbelbindings. Die naam is afgelei van die woord "kumulatief". Hulle is soortgelyk aan allene, maar het net 'n meer uitgebreide ketting. Die eenvoudigste molekule in hierdie klas is butatrieen (H2C=C=C=CH2), wat ook eenvoudig "kumuleen" genoem word. In teenstelling met die meeste alkane en alkene, is kumulene geneig om onbuigbaar te wees, vergelykbaar met alkyne, wat hulle aantreklik maak vir molekulêre nanotegnologie. Kumulene kom voor in gebiede in die buitenste ruimte waar waterstof skaars is. Kumulene wat heteroatome bevat, word heterokumulene genoem; 'n voorbeeld is koolstofsuboksied (C3O2 of O=C=C=C=0). Die eerste sintese van 'n butatrieen is dié van tetrafenielbutatrieen (C28H20) in 1921. Die mees algemene metode vir butatrieen-sintese is gebaseer op reduktiewe koppeling van 'n geminale dihalovinielideen. Tetrafenielbutatrieen is in 1977 gesintetiseer deur die reaksie van 2,2-difeniel-1,1,1-triklooretaan met elementêre koper in dimetielformamied. Die onbuigbaarheid van die kumulene is weens die feit dat die interne koolstofatome twee dubbelbindings dra. Hul sp-hibriediseering het twee π-bindings tot gevolg, een aan elke buurman, wat loodreg op mekaar staan.