Die Seeslag van Trafalgar (21 Oktober 1805) was 'n vlootslag tussen die Britse Vloot en die gekombineerde Franse en Spaanse Vloot tydens die oorlog van die Derde Koalisie (Augustus - Desember 1805) van die Napoleontiese Oorloë (1803-1815). As deel van Napoleon se planne om Engeland binne te val, het die Franse en Spaanse Vloot saam beheer geneem oor die Engelse kanaal om die Grande Armée veilige deurgang te verskaf. Die geallieerde vloot, onder die bevel van die Franse admiraal Villeneuve, seil vanaf die Cádiz-hawe in die suide van Spanje op 18 Oktober 1805. Hulle loop hul vas teen die Britse Vloot onder admiraal Lord Nelson, wat onlangs voorberei het om hierdie bedreiging te bestry, aan die suidweskus van Spanje, langs Kaap Trafalgar. Nelson was in die minderheid, met 27 Britse skepe teenoor die 33 geallieerde skepe, waarin die grootste oorlogskip van enige vloot, die Spaanse Santisima Trinidad, was. Om hierdie wanbalans aan te spreek, vaar Nelson sy vloot direk na die geallieerde veglyn se flank in die hoop om dit in stukke te breek.