Die Berlynse kasteel (Duits: Berliner Schloss, dikwels ook Berliner Stadtschloss) was die hoofwoning en winterresidensie van die markgrawe en keurvorste van Brandenburg, later ook van die Pruisiese konings en Duitse keisers. Die kasteel was op die Spreeriviereiland in die huidige Berlynse stadsdistrik Mitte geleë. Ná die Novemberrewolusie van 1918 en die laaste Duitse keiser Wilhelm II se bedanking het die kasteel as museum gedien en ook ander instellings gehuisves soos byvoorbeeld die Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft en die Notgemeinschaft der deutschen Wissenschaft. Nadat dit in die Tweede Wêreldoorlog ernstig beskadig is, is 'n tyd lank uitstallings in die kasteel gehou wat nou in Oos-Berlyn geleë was. In 1950 het die sekretaris-generaal van die sentrale komitee van die Sosialistiese Eenheidsparty van Duitsland (SED), Walter Ulbricht, die besluit geneem om die kasteel op te blaas en sodoende plek te skep vir 'n groot sentrale plein waar groot optogte gehou kon word. Die kasteel is tussen 7 September en 30 Desember 1950 afgebreek. In 1959 is ook die nabygeleë kleiner kasteel in die Monbijou-park gesloop.