Friedrich Gulda (16 Mei 1930 – 27 Januarie 2000) was 'n Oostenrykse pianis en komponis wat in beide die klassieke - en jazzvelde werksaam was. Gulda is in Wene gebore as die seun van 'n onderwyser. Gulda het op 7-jarige ouderdom klavier leer speel onder Felix Pazofsky aan die Wiener Volkskonservatorium. In 1942 het hy ingeskryf by die Weense Musiekakademie waar hy klavier- en musiekteorie onder Bruno Seidlhofer en Joseph Marx studeer het. Tydens die Tweede Wêreldoorlog sou Gulda en sy vriend Joe Zawinul as tieners uitgaan en verbode musiek soos jazz in stryd met die regering se verbod op die uitvoering daarvan speel (dit word genoem in die dokumentêre film "Friedrich Gulda: So What - A Portrait"). Gulda het tydens die Internasionale Musiekkompetisie in Genève in 1946 eersteprys gewen. Aanvanklik het die beoordelingspaneel die Belgiese pianis Lode Backx verkies, maar toe die finale stemming geneem is was Gulda die wenner. Een van die paneellede, Eileen Joyce, wat Backx verkies het, het uitgestorm en beweer dat die ander paneellede onbillik beïnvloed is deur die ondersteuners van Gulda. Gulda het wêreldwyd konserte begin speel.