Samespanning verwys na die ooreenkomste, reëlings of verstandhoudings tussen oligopoliste om mededinging te beperk en hoë vlakke van winsgewendheid op die lang termyn te handhaaf. Verkopers kan byvoorbeeld ooreenkom om dieselfde prys vir sekere produkte te vra, om eenvormige kortings toe te staan of om hul bemarking en verspreiding tot bepaalde streke te beperk. 'n Spesifieke reëling tussen andersins mededingende firmas om produksievlakke te beperk, pryse vas te stel of die mark te verdeel, word 'n kartel genoem. Die lede van 'n kartel stel ten doel om die betrokke mark in 'n gedeelde monopolie te omskep. Samespanning is slegs suksesvol indien die ooreenkoms afgedwing kan word. Wanneer 'n groot aantal verkopers betrokke is, is suksesvolle samespanning hoogs onwaarskynlik (indien nie onmoontlik nie). Daar sal altyd deelnemers wees wat die ooreenkoms verbreek, in die hoop dat ander dit nie sal agterkom nie, of nie sal reageer nie. Met 'n klein aantal groot produsente is die verdeling van die wins tussen die lede van 'n kartel dikwels 'n geskilpunt. Die voorwaardes vir suksesvolle samespanning sluit die volgende in: Die aantal firmas moet klein wees en hulle moet aan mekaar bekend wees.