Fonthill Abbey was 'n groot herehuis in die Neogotiese styl wat die eksentrieke skrywer William Thomas Beckford (1760−1844) omstreeks 1800 vir homself naby Fonthill Gifford in die Engelse graafskap Wiltshire laat bou het. Die argitek was James Wyatt. Die merkwaardigste kenmerk van Fonthill Abbey was die hoë toring wat weens ontwerps-, bou- en materiaalfoute verskeie kere ineengestort het en van die herehuis 'n berugte voorbeeld van argitektoniese megalomanie en gebrek aan tegniese kennis gemaak het. Daar word aangeneem dat Beckford sy eie roman Vathek, wat in 1786 gepubliseer is en waarin 'n kalief 'n poging onderneem om die hoogste toring ter wêreld op te rig om 'n uitsig oor alle lande te kry, as voorbeeld vir sy projek gebruik het. Die herehuis is intussen grotendeels afgebreek. Beckford se obsessie om Fonthill Abbey ten alle koste in die kortste moontlike tyd te voltooi het, saam met sy ambisie om die toring so hoog moontlik te bou en Wyatt se gebruik van sogenaamde compo-cement as boumateriaal ('n mengsel van hout en sement), daartoe gelei dat die herehuis se strukturele integriteit ver onder die aanvaarbare standaarde was.