Hugo Grotius (/ˈɡroʊʃiəs/; 10 April 1583 – 28 Augustus 1645), ook bekend as Huig de Groot (Nederlands: ˈɦœyɣ də ɣroːt) en Hugo de Groot (Nederlands: ˈɦyɣoː də ɣroːt), was 'n Nederlandse humanis, diplomaat, regsgeleerde, teoloog, digter en dramaturg. Hy is as intellektuele wonderkind gebore in Delft, en het aan die Universiteit van Leiden studeer. Hy is in Loevestein Kasteel gevange geneem vir sy betrokkenheid by die Calvinistiese geskille van die Nederlandse Republiek, maar het ontsnap in 'n kis vol boeke wat na Gorinchem vervoer is. Grotius het die meeste van sy groot werke in ballingskap in Frankryk geskryf. Hugo Grotius was 'n belangrike figuur in die studievelde van filosofie, politieke teorie en regte gedurende die sestiende en sewentiende eeu. As sulks het hy 'n reuse invloed uitgeoefen op die Romeins-Hollandse Reg, wat vandag in Suid-Afrika toegepas word. Saam met die vroeëre werke van Francisco de Vitoria en Alberico Gentili het hy die grondslag gelê vir die internasionale reg wat gebaseer is op 'n Protestants-gekleurde natuurreg.