François Rabelais (Frans: [fʁɑ̃swa ʁablɛ]; gebore tussen 1483 en 1494; sterf in 1553) was 'n Franse Renaissanceskrywer, Renaissance-humanis, geneeskundige, monnik en Grieks-geleerde. Hy is bekend as 'n skrywer van satire, die groteske, skunnige grappe, en liedjies. Hy was 'n Christen maar terselfdertyd ook anti-klerikaal, en is deur sommige as 'n vrydenker beskou; as sulks het hy die beeld van 'n "bon vivant" uitgestraal. Die veelvuldige fasette van sy persoonlikheid lei dikwels daartoe dat hy as 'n teenstrydige persoonlikheid beskou word. Hy was vasgevang in die godsdienstige en politieke onrus van die Reformasie, en was beide sensitief en krities teenoor die groot vraagstukke van sy tyd. Hy was 'n bewonderaar van Erasmus en het beide parodie en satire geskryf. Daarmee het hy geveg vir verdraagsaamheid, vrede, 'n evangeliese geloof en vir die terugkeer na die kennis van die antieke Grieks-Romeinse wêreld. Hy het Plato se werke voorgestaan as 'n manier waarop die buitensporighede van Aristotelianisme teëgewerk kon word.