Galalith (Erinoid in die Verenigde Koninkryk) is 'n sintetiese plastiek wat vervaardig word deur die interaksie van kaseïen en formaldehied. Die kommersiële naam is afgelei van die Griekse woorde gala (melk) en lithos (klip). Dit is reukloos, onoplosbaar in water, bio-afbreekbaar, nie-allergenies, antistaties en feitlik onbrandbaar. Dit is in verskeie lande onder ander name vervaardig, soos bv. aladdinite (in die VSA), Casolith (in Nederland) en lactoloid (in Japan). In 1893 het die Franse chemikus Auguste Trillat 'n metode ontdek om kaseïen onoplosbaar te maak deur dit in formaldehied te dompel. In 1897 het Wilhelm Krische, 'n drukker uit Hannover, Duitsland die opdrag gekry om wit, nie-vlambare, uitwisbare skoolborde te ontwikkel. Hy het gesukkel om die kaseïen aan die ondersteuning uit karton te laat vaskleef, en het die Oostenrykse chemikus (Friedrich) Adolph Spitteler (1846-1940) om hulp gevra. Die gevolglike horingagtige plastiek was nie geskik is vir die oorspronklike doel nie, maar ander toepassings is daarvoor gevind.