Pieter Langendijk (25 Julie 1683 – 9 of 18 Julie 1756) was 'n damaswewer, stadskunstenaar, dramaturg en digter. Langendijk was die seun van Arend Kort, 'n messelaar wat in Langedijk gebore is. Sy vader is in 1689 oorlede, met die gevolg dat hy tydelik onder die beskerming van die Amsterdamse digter William Sewell gekom het. In 1695 verhuis hulle na Den Haag waar sy moeder 'n linne-onderneming begin. Pieter het 'n weef- en patroonontwerper geword en by kunstenaarsirkels aangesluit, waar hy poësie begin skryf het. Omstreeks 1708 neem Langendijk 'n kursus in teken- en skilderkuns onder Frans van Steenwijk. Op sy 28ste verjaardag verskyn sy Don Quichot op de Bruiloft van Kamacho. Dit was 'n reuse sukses en is permanent uitgestal by die Schouwberg van Van Campen. Die klugte getiteld De zwetser en Het wederzijds huwelijksbedrog verskyn die volgende jaar. Langendijk het voortgegaan om komedies te skryf in die styl van Molière, wie se werk hy ook vertaal en oor geskryf het. Saam met Hermanus Angelkot skryf hy Cato, wat opgedra is aan die burgemeester Nicolaes Witsen.