Dzong-argitektuur is ’n kenmerkende soort argitektuur van forte (Wylie: rdzong, IFA: tzɦoŋ˩˨) wat hoofsaaklik in Bhoetan en Tibet aangetref word. Die styl is groot, en die geboue het buitemure wat uittroon bo ’n kompleks van binnehowe, tempels, administratiewe kantore en kloosters. Kenmerkende eienskappe sluit in: Hoë mure van steen en klip wat skuins loop na binne en wit geverf is, met geen of min vensters in die onderste deel van die mure. Die gebruik van ’n omringende okerkleurige streep naby die bokant van die mure, dikwels met groot goue sirkels. ’n Unieke kloktipe dak op die binneste tempels. Enorme hoofdeure van hout en yster. Binnehowe en tempels wat in helder kleure met Boeddhistiese kunsmotiewe versier is. Dzongs is gebruik as die godsdiens-, militêre, administratiewe en sosiale sentrums van hul distrik. Godsdiensfeeste word dikwels daar gehou. Die helfte van die kamers word gewoonlik vir administratiewe doeleindes gebruik (soos die kantoor van die goewerneur) en die ander helfte vir godsdienstige rituele, met hoofsaaklik ’n tempel en blyplek vir monnike.