Johannes II (Ge'ez: ዮሐንስ; 1699 - 18 Oktober 1769), was die keiser van Ethiopië en lid van die Salomoniese Dinastie. Hy was die seun van keiser Josua I, en die broer van keisers Tekle Haimanot I, Dawid III en Bakaffa. Volgens James Bruce het Johannes se broer, keiser Bakaffa (1721-1730), tydens sy bewind verdwyn en daar was gerugte dat hy dood is. Qegnazmach Giyorgis het hierop gereageer deur Johannes uit die koninklike tronk op berg Wehni te gaan haal om te regeer. Voordat Johannes egter tot keiser verklaar kon word, het Bakaffa te voorskyn gekom en opdrag gegee dat die twee mans gestraf word vir hulle daad – Giyorgis met die dood en Johannes deur sy hand af te kap. In sy verwerking van Bruce se werk het Alexander Murray egter Bruce se woorde met ’n opsomming uit die Koninklike Kroniek vervang waarvolgens Johannes sy hand verloor het toe hy voor dié tyd van Wehni af probeer ontsnap het. Hy het eintlik, nes ander gevangenes van Wehni, geweier om af te kom en keiser te word.