Jan van Beers (22 Februarie 1821 – 14 November 1888) was 'n Vlaamse digter wat in Antwerpen gebore is. Daar word gewoonlik na hom verwys as "van Beers die ouere" om hom te onderskei van sy seun, Jan van Beers (1852–1927) die skilder. Van Beers was in wese 'n Nederlander, hoewel polities 'n Belg, en het sy gedagtes in dieselfde taal as enige Noord-Nederlandse skrywer uitgespreek. In werklikheid is die gedigte van Jan van Beers in Nederland miskien meer gewild as in België, en van baie daarvan bestaan in meer uitgawes in Nederland as in sy politieke vaderland. Van Beers het die volwasse lewe begin as onderwyser in die Nederlandse taal- en letterkunde, eers in Mechelen, en daarna in Lier. In 1860 is hy aangestel as professor in beide taal en letterkunde aan die Athenaeum (hoërskool) in Antwerpen, waar hy ook 'n onder-bibliotekaris in die gemeenskaplike biblioteek was. Van Beers, saam met Hendrik Conscience, Willems en andere, was deel van Vlaamse beweging.