Die muntjak of moentjak is ’n klein hertsoort van die genus Muntiacus. Hulle is die oudste soort takbokke en het vermoedelik 15 miljoen tot 35 miljoen jaar gelede in die Mioseen hul verskyning gemaak. Fossiele is in Frankryk, Duitsland en Pole ontdek. Die genus is deel van die tribus Muntiacini (muntjakherte). Die moderne spesie is inheems aan Suid-Asië en word aangetref in Sri Lanka, Suid-China, Taiwan, Japan, Indië en Indonesië, asook in die laer dele van die Himalaja en in Birma. Omdat hulle in tropiese dele voorkom, het hulle nie ’n seisoenale paartyd nie. Ook in streke waarheen hulle ingevoer is, paar hulle deur die jaar. Ramme het kort gewei (horings) wat weer teruggroei, maar hulle is geneig om hul gebied met hul slagtande te verdedig. Die verlengde tande sit aan die bokake en steek by die mond uit. Muntjaks is van groot belang in evolusiestudies vanweë hul drastiese chromosoom-variasies en die onlangse ontdekking van nuwe spesies. Die Indiese muntjak (M. muntjak) is die soogdier met die laagste bekende chromosoomgetal: die ramme het ’n diploïede getal van 7 en die ooie het net 6 chromosome.