Mana is ’n woord in die Austronesiese tale wat "krag, doeltreffendheid of aansien" beteken. In die meeste gevalle word die krag as bonatuurlik beskou. Die presiese betekenis van die woord verskil van taal tot taal. Dit is ’n belangrike begrip in Polinesiese kulture. Die term het onder die aandag van Westerse antropoloë gekom deur die verslae van sendelinge op die eilande. In Polinesiese kulture is mana ’n spirituele eienskap met ’n bonatuurlike oorsprong, ’n heilige krag wat in die heelal bestaan. Om mana te hê, beteken dus om invloed en gesag te hê – die krag om in ’n gegewe situasie op te tree. Dit is nie tot mense beperk nie; ook volke, regerings, plekke en nielewene voorwerpe kan dit hê. Daar is twee maniere om mana te bekom: deur geboorte en oorlogvoering. Mense en dinge met mana kry respek omdat dit hulle mag en aansien gee. In die Hawaise en die Tahitiaanse kultuur is mana ’n soort spirituele energie, asook ’n helingskrag in plekke, mense en dinge. ’n Mens kan mana wen of verloor in alles wat hy doen.