In vertaling, is die brontaal die taal waaruit mens vertaal; dit is die antoniem van teikentaal, wat die taal is waarna die bron vertaal word. Deel van die probleme in vertaling ontstaan as gevolg van die leksikale gaping tussen die brontaal en die teikentaal. Die noodsaaklikheid van vertaling ontstaan van daardie gaping, veral tussen die twee tale wat deel is van verskillende taal families. In meeste professionele instellings, is die brontaal ook die vertaler se tweede taal. Die proses begin tipies met 'n volledige en in-diepte analise van die oorspronklike teks in die brontaal, wat volledige begrip verseker voor die werklike daad van vertaling genader is. Om die egtheid van die vertaling te bevestig, is terug-vertaling soms gebruik. Dit beteken dat 'n teks is vertaal vanaf die brontaal na die teikentaal; 'n tweede vertaler vertaal dan die vertaling terug na die brontaal. Die twee brontaal tekste—die oorspronklike en die terug-vertaling—is dan vergelyk vir teenstrydighede. Basil Hatim and Jeremy Munday, Translation: An Advanced Resource Book, Introduction, pg. xx. Milton Park: Routledge, 2004. ISBN 9780415283052 Bai Liping, "Similarity and difference in Translation."