Besproeiing is die kunsmatige natlei van plante deur die toediening van water. Besproeiing is noodsaaklik in droë gebiede of as die natuurlike reënval onvoldoende is. Die water vir besproeiing kan uit 'n dam, rivier of boorgat gepomp word. 'n Besproeiingstelsel word gewoonlik ingespan om die taak te outomatiseer. Besproeiing is vir die eerste keer in Suid-Afrika net na die koms van Jan van Riebeeck in die Kaap toegepas. Besproeiingstelsels kan in drie tipes ingedeel word, naamlik: vloedbesproeiingstelsels, bewegende besproeiingstelsels en statiese besproeiingstelsels. 'n Vloedbesproeiingstelsel is 'n stelsel waar water oor die grondoppervlak gevloed word om die grond te benat. As voorbeeld kan water vanaf 'n kanaal in 'n bedding afgekeer word. Die tipe stelsel is gewoonlik goedkoop, maar arbeidsintensief. Die voordeel is dat die blare en vrugte nie nat word nie, wat siektes en verrotting verminder. 'n Besproeiingstelsel wat beweeg terwyl dit water oor die landoppervlak toedien. Voorbeelde hiervan is stelsels met spilpunte en kruipspuite. Die stelsels is geoutomatiseer (lae arbeidsbehoefte), maar duur om te installeer. 'n Besproeiingstelsel wat stilstaan terwyl water toegedien word. Voorbeelde van hierdie stelsels is sprinkel- en mikrobesproeiingstelsels.