Ds. Barend Johannes Wessels (Kroonstad, Oranje-Vrystaat, 28 Mei 1872 – Kroonstad, Suid-Afrika, 26 September 1929) was voltyds predikant in twee gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, maar hulpprediker op Caledon en vir die Boerekrygsgevangenes op die eiland Sint Helena. Wessels was ’n seun van die NG gemeente Kroonstad, waar sy familie ’n belangrike plek in die kerklike en algemene samelewing ingeneem het. Hy het sy voorbereidende studie tot die Kweekskool aan die Paarl en op Stellenbosch ontvang en ná die gewone vierjarige studie is hy einde 1899 as proponent toegelaat. Sy eerste werkkring was die NG gemeente Caledon, waar hy van 1900 tot 1903 as hulpprediker gedien het. In dié tyd (1902) het hy op die eiland Sint Helena ’n gedenkteken vir die Boerekrygsgevangenes onthul wat hulle self opgerig het. Volgens sy grafsteen was ds. Wessels predikant vir die bannelinge, maar die bronne vermeld nie van wanneer tot wanneer en of hy self daarheen verban is nie. Op 11 Augustus 1903 het die NG gemeente Douglas hom beroep, die sesde wat die kerkraad uitgebring het om sy eerste leraar te kry. Ds.