Theodorus I Komnenos Laskaris (Grieks: Θεόδωρος Α' Λάσκαρις, Theodōros I Laskaris; omstreeks 1174/'75 - 1221/Augustus 1222) was van 1204 tot 1221/'22 keiser van die Niceense Ryk. Hy is omstreeks 1174 gebore in die Laskaris-familie, ’n adellike maar taamlik onbekende Bisantynse familie van Konstantinopel. Hy was die seun van Manuel Laskaris en sy vrou, Ioanna Karatzaina. In 1198/'99 is Theodorus getroud met Anna Angelina, dogter van die afgesette Bisantynse keiser Alexios III Angelos. Hy het hom bewys tydens die Kruisvaarders se beleg van Konstantinopel (1203-1204). Hy het in die stad gebly totdat die Latyne die stad binnegeval het en toe oor die Bosporus gevlug. Terselfdertyd is sy broer Konstantyn Laskaris deur sommige van die inwoners verklaar tot keiser, maar hy het self gevlug. Theodorus het hom gevestig in Nicea, wat die bymekaarkomplek geword het van mense wat teen die Latyne was. Theodorus het nie aanvanklik die titel keiser opgeëis nie, tot nadat hy Dawid Komnenos in Paflagonië en Manuel Maurozomes in Frigië in 1205 verslaan het. Daarna is hy tot keiser verklaar en het hy Michael IV Autoreianos as nuwe patriarg aangestel, wat hom in Maart 1208 gekroon het.