Die huidige grondwet van Botswana het op 30 September 1966 in werking getree. Voordat koloniale bewind in Botswana tot stand gekom het, was 'n tradisionele grondwet - 'n liggaam van wette bekend as molao - gebruik deur stamhoofde, oftewel diKgosi, van die Botswana-bevolking. Gedurende die vroeë jare van die Bechuanaland Protektoraat het sommige nie-Botswana ook onder hierdie wette geregeer. Protektoraat-administrateurs het elemente, hoewel nie almal nie, van hierdie tradisionele grondwet behou; baie daarvan het sedertdien verval. In 1959 het 'n konstitusionele komitee van die Gesamentlike Adviesraad die eerste formele grondwet van die Protektoraat opgestel, wat in 1960 in werking getree het. In 1963 is met konsultasie begin vir 'n tweede grondwet wat selfregering sou verleen. Die algemene verkiesing van 1965 is onder hierdie grondwet gehou, wat gebaseer is op die Westminster-stelsel van parlementêre demokrasie: daar was 'n enkele wetgewer; 'n premier en 'n kabinet van vyf ministers verantwoordelik vir die wetgewer; en 'n konsultatiewe Ntlo ya Dikgosi. Op 30 September 1966 het Botswana sy volle onafhanklikheid verklaar, en die premier is vervang deur 'n president wat deur die wetgewer verkies is (die Nasionale Vergadering) en uitvoerende magte gegee.