Sosiale konstruksionisme is 'n teorie van kennis in die sosiologie en die kommunikasiekunde wat die ontwikkeling van gesamentlike gekonstrueerde begrip oor die wêreld (wat die basis vorm van ons gedeelde aannames oor die werklikheid), ondersoek. Die teorie fokus op die idee dat betekenisse ontwikkel word in koördinasie met ander, eerder as afsonderlik binne elke individu. Sosiale konstruksionisme vra wat word deur mense en samelewing gedefinieer as die werklikheid. Daarom kan sosiale konstrukte anders wees op grond van die samelewing en die gebeure rondom die tydperk waarin hulle bestaan. 'n Voorbeeld van 'n sosiale konstruksie is geld of die konsep van 'n geldeenheid, aangesien mense in die samelewing ingestem het om daaraan belangrikheid en waarde te heg. Nog 'n voorbeeld van 'n sosiale konstruksie is die konsep van self/selfidentiteit. Charles Cooley het gebasseer op sy soekglas-self-teorie gesê: "Ek is nie wie jy dink ek is nie, wie ek dink ek is nie; maar wie ek dink jy dink ek is." Dit wys hoe mense in die samelewing idees of konsepte konstrueer wat nie eers mag bestaan sonder die bestaan van mense of taal om daardie begrippe te bevestig nie.