Karl Brandt (8 Januarie 1904 - 2 Junie 1948) was 'n Duitse geneesheer en Schutzstaffel (SS) offisier in Nazi-Duitsland. Brandt is as chirurg opgelei en het in 1932 by die Nazi-party aangesluit en in Augustus 1934 Adolf Hitler se begeleidingsdokter geword. Hy is 'n lid van Hitler se binnekring aan die Berghof, en hy is gekies deur Philipp Bouhler, die hoof van Hitler se kanselierskantoor, om die Aktion T4-genadedood program te administreer. Brandt is later as die Reichskommissaris van Sanitasie en Gesondheid (Bevollmächtigter für das Sanitäts- und Gesundheitswesen) aangestel. Brandt word beskuldig van betrokkenheid by menslike eksperimentering en ander oorlogsmisdade, en is laat in 1946 aangekla en voor 'n Amerikaanse militêre tribunaal saam met 22 ander in die Dokters Verhoor. Hy is skuldig bevind, ter dood veroordeel en later op 2 Junie 1948 opgehang. Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Karl Brandt. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.