Verspreide kragopwekking verwys na die opwekking van elektrisiteit vanuit baie kleiner verspreide energiebronne. Nywerheidslande wek tans die meeste van hulle krag op vanaf groot gesentraliseerde aanlegte soos steenkool-kragsentrales, kernkragsentrales, hidro-kragsentrale of gesamentlike opwekkingsentrales. Hierdie aanlegte geniet uitstekende skaalvoordele maar versprei elektrisiteit oor baie groot afstande. Steenkoolsentrales is dikwels ver buite stede geleë om besoedeling daar te verminder. Kernreaktore word ook nie veilig genoeg geag om naby stede te bou nie. Damme word ook nie as veilig genoeg beskou om naby stede te bou nie en word ook dikwels ver van stede af gebou. Die steenkool- en kernaanlegte word daarom ook dikwels te ver vanaf bewoonde gebiede gebou dat hulle reswarmte vir die verhitting van geboue benut kan word. Lae besoedeling is 'n kritiese voordeel van gesamentlike opwekkingsaanlegte wat aardgas as energiebron benut. Die lae besoedeling maak dit moontlik om die aanlegte naby genoeg aan stede te bou sodat reswarmte benut kan word vir doeltreffende warmteverspreiding en verkoeling. Verspreide kragopwekking is 'n alternatiewe benadering. Dit verminder die hoeveelheid energie wat verlore gaan as gevolg van verspreiding omdat die elektrisiteit baie na aan die verbruikspunt opgewek word, dikwels selfs in dieselfde gebou.