Jakobitisme (Engels: ˈ|dʒ|æ|k|ə|b|aɪ|ˌ|t|ɪ|z|əm; |JAK|ə|bye|tiz|əm Skots-Gaelies: Seumasachas) is die naam wat algemeen gebruik word vir die beweging wat die herstel van die Huis van Stuart op die Britse troon ondersteun het. Die naam is afgelei van Jakobus, die Latynse (en Afrikaanse) vorm van James. Toe Jakobus II en VII na die 1688 Glorieryke Rewolusie in ballingskap gegaan het, het die Parlement van Engeland geargumenteer dat hy die Engelse troon deur sy optrede abandoneer het en dit aan sy Protestantse dogter Mary II en haar man Willem III verbeur het. Die Skotse Konvensie van 1689 het beweer dat hy die troon van Skotland weens sy optrede verbeur het, welke gelys is in die griefskrif. Die beginsel dat monarge legitimiteit van die Parlement verkry eerder as van God, of goddelike reg, het 'n belangrike ideologiese verskil tussen Jakobiete en hul teenstanders geword. Jakobitisme was egter 'n komplekse mengsel van idees, waarvan baie deur die Stuarts self beveg is en teenkanting uit hul geledere ontvang het; in Ierland het dit verdraagsaamheid teenoor Katolisisme beteken, wat Jakobus ondersteun het, maar ook Ierse outonomie en die omkering van die 17de eeuse landsnedersettings, welke hy teengestaan het.