’n Marae (in Maori en Tahitiaans), malaʻe (in Tongaans), malae (in Samoaans) en mālaʻe (in Hawais)) is ’n heilige of vergaderplek wat gebruik word vir godsdiens- en sosiale geleenthede in Polinesiese gemeenskappe. In al dié tale beteken die woord ook "skoongemaakte stuk grond; sonder onkruid, bome, ens." Dit bestaan gewoonlik uit ’n stuk grond wat skoongemaak en met klippe of houtpale omring is, dalk met terrasse wat tradisioneel vir seremonies gebruik is. Soms is daar ’n klip in die middel. (In die kultuur van Paaseiland het die woord ahu ’n sinoniem geword vir die hele marae-kompleks.) In sommige moderne Polinesiese gemeenskappe, soos die Maori van Nieu-Seeland, speel die marae steeds ’n belangrike rol in die alledaagse lewe. In die tropiese deel van Polinesië is die meeste marae egter vernietig of verlate gelos ná die aankoms van die Christendom in die 19de eeu. Sommige is gewild onder argeoloë en toeriste. Die plek waar die marae was, word op die meeste eilande egter nog as heilig (tapu) beskou.