Ernst Heinrich Göring (Emmerich, 31 Oktober 1838 - München, 7 Desember 1913) was die eerste administrateur van Duits-Suidwes-Afrika en die vader van die Nazi-politikus Hermann Göring. Hy studeer in die regte in Bonn. Hy was soldaat in die Duitse oorlog van 1866 en in die Frans-Duitse Oorlog van 1870 tot 1871. Ná die verkryging van Suidwes-Afrika as Duitse gebied, word Göring die eerste rykskommissaris van die nuwe gebied in Augustus 1885 deur Otto von Bismarck na Angra Pequena, later Lüderitz, gestuur. Sy setel het hy op Otjimbingwe gevestig na hy oorland na Okahandja gereis en verskeie verdrae met plaaslike hoofmanne gesluit het om hulle onder beskerming van die Duitse keiser te plaas. Hy het die eerste reservaat vir die San, destyds Boesmans genoem, opgerig omdat hulle deur die kolonialiste en swart volkere erg vervolg en afgemaai is. In Augustus 1890 verlaat hy Suidwes-Afrika en word konsul in Haïti. Sy seun, veldmaarskalk Hermann Göring, is in 1893 gebore terwyl sy vader met tuisverlof was en het wêreldwye berugtheid verwerf as stigter van die Gestapo voor die Tweede Wêreldoorlog en die uitvinder van die konsentrasiekampe waarin miljoene Jode, gays, Sinti en Roma en ander "ongewenste mense" uitgewis is.