Giacomo da Lentini (in Italiaans ook Jacopo da Lentini of soms kort il Notaro genoem, soos hy homself in sy werke te kenne gegee het; * omstreeks 1210 in Lentini, Sisilië; † omstreeks 1260 - die presiese datum en plek van sy afsterwe is onbekend) was 'n notaris aan die hof van Frederik II, keiser van die Heilige Romeinse Ryk en koning van Sisilië, te Palermo en die belangrikste verteenwoordiger van die Sisiliaanse Digterskool (Scuola siciliana), 'n groep van digters aan wie die eerste liriek in die Italiaanse volkstaal (volgare) toegeskryf word. Volgens oorlewering het Giacomo da Lentini, wat vermoedelik in die laat 1220's in Bologna of Napels in die regte gestudeer het, sonnette as nuwe gedigvorm ingevoer, en al kan moderne literêre navorsing hierdie stelling nie met sekerheid bevestig nie, is sy sonnette in die oorgelewerde Toskaanse bewerking die oudste bekende voorbeelde van hierdie genre. Ook was hy die eerste Italiaanse digter wat die Oksitaanse literêre tematiek van hoofse en ridderlike liefdesliriek in die Italiaanse literatuur ingevoer het.