Die Aramese alfabet is ’n aanpassing van die Fenisiese alfabet en het teen die 8ste eeu v.C. as ’n aparte alfabet ontwikkel. Die letters stel almal konsonante voor en dit is dus nie ’n volwaardige alfabet nie, maar ’n abjad. Die Aramese alfabet is histories belangrik omdat feitlik alle moderne Midde-Oosterse skryfstelsels asook baie stelsels van Sentraal- en Oos-Asië terugherlei kan word daarheen. Dit is hoofsaaklik omdat die taal Aramees wydverspreid voorgekom het en ook die amptelike taal was van die Nieu-Assiriese Ryk en sy voorloper, die Achaemenidiese Ryk. Tussen die skrifte wat vandag gebruik word, is die Hebreeuse alfabet die naaste aan die Keiserlike Aramese skryfstelsel van die 5de eeu v.C.. Vir die vroegste inskripsies in Aramees is die Fenisiese alfabet gebruik. Mettertyd het die alfabet verander in die vorm wat hier onder gewys word. Aramees het geleidelik die gebruikerstaal regdeur die Midde-Ooste geword – die skrif het aanvanklik die Assiriese wigskrif aangevul en later vervang as die belangrikste skryfstelsel.