Die binomiaalstelling beskryf in elementêre algebra die algebraïese uitbreiding van die magte van 'n binoom. Volgens die stelling is dit moontlik om die mag ( x + y ) n {\displaystyle (x+y)^{n}} tot 'n som wat terme in die vorm van a x b y c {\displaystyle ax^{b}y^{c}} bevat, uit te brei, waar die eksponente b {\displaystyle b} en c {\displaystyle c} nie-niegatiewe heelgetalle is sodat b + c = n {\displaystyle b+c=n} en die koëffisiënt a {\displaystyle a} van elke term 'n spesifieke positiewe heelgetal is wat van n {\displaystyle n} en b {\displaystyle b} afhang. Byvoorbeeld, ( x + y ) 4 = x 4 y 0 + 4 x 3 y 1 + 6 x 2 y 2 + 4 x 1 y 3 + x 0 y 4 = x 4 + 4 x 3 y + 6 x 2 y 2 + 4 x y 3 + y 4 .