Die Statebybel (of Statevertaling) is die eerste amptelike Nederlandse Bybelvertaling wat regstreeks uit die oorspronklike Hebreeus, Aramees en Grieks vertaal is. Die opdrag vir die vertaling is in 1618 gegee deur die Sinode van Dordrecht, wat die State-Generaal gevra het om vir die vertaling te betaal. Tot in daardie stadium is gebruik gemaak van verskillende vertalings, onder meer die Bybelvertaling van Maartin Luther in Hoogduits. Dit is egter as ’n Lutherse interpretasie beskou. Vroeër het reeds Bybels in Nederlands verskyn, soos die Delftse Bybel (1477), Lieveldtbybel (1526), die Biestkensbybel (1560) en die Deux-Aesbijbel (1562), maar dit was vertalings van vertalings en enigsins onvolledig. Die Leuvense Bybel (1548) is ’n lang tyd deur die Rooms-Katolieke Kerk goedgekeur as ’n katolieke vertaling. Die sinode het’n goeie, eie (hervormde) vertaling nodig geag na die voorbeeld van die Engelse Authorised Version (die King James-Bybel, 1611), wat so na moontlik aan die brontale was. Vir die Ou Testament was dit Aramees en Hebreeus en vir die Nuwe Testament Grieks.