Die verval van die Bronstydperk was ’n oorgangstydperk in ’n gebied wat groot dele van Suidoos-Europa, Wes-Asië en Noord-Afrika insluit en oorvleuelende gebiede soos die Nabye Ooste, die Oos-Mediterreense gebied, die Balkan, die gebied om die Egeïese See, Anatolië en die Kaukasus beïnvloed het. Dit het geduur van die laat Bronstydperk tot met die opkoms van die vroeë Ystertydperk. Historici glo die oorgang was gewelddadig, skielik en kultureel ontwrigtend, en het die einde ingelui vir ’n paar beskawings. Die paleisekonomie van die Egeïese streek en Anatolië wat die laat Bronstydperk gekenmerk het, het gedisintegreer en gelei tot die kleindorpse kulture van die Griekse Donker Eeue. In die halfeeu tussen omstreeks 1200 en 1150 v.C. het die Miceense koninkryke en dié van die Kassiete in Babilonië, die Hetitiese Ryk in Anatolië en die Levant asook die Nuwe Ryk van Egipte kultureel verval. Terselfderyd is Ugarit en die Amoritiese state in die Levant vernietig, het die Luwiese state van Wes-Anatolië verbrokkel en het chaos in Kanaän geheers. Die agteruitgang van dié regerings het die handelsroetes ontwrig en geletterdheid in sommige streke kwaai laat afneem.