Namibië beskik oor ongeveer 5 persent van die wêreld se uraanreserwes. Die land se reserwes is voldoende om tot 10 persent van totale wêreldproduksie te verskaf. Namibië is die tuiste van die wêreld se tweede en sesde grootste uraanmyne en die land was in 2020 die derde grootste produsent van die mineraal, naas Kasakstan en Australië. Die eerste uraan is in 1928 in die Namib-woestyn ontdek 65 kilometer van Swakopmund af in die rigting van Usakos. Hierdie neerslag, wat ŉ lae ertsgraad gehad het, het nie wye belangstelling gelok nie. Eers teen die einde van die 1950’s is daar weer na die Rössing-neerslag gekyk en veral toe Rio Tinto verskeie verdere neerslae in die omgewing gevind het. Tien jaar later het die Rössingmyn in 1976 met produksie begin as die eerste uraanmyn in Namibië. Twee verdere wesenlike neerslae uraan is gevind: Trekkopje, 80 kilometer noordoos van Swakopmund, en Langer Heinrich, 80 kilometer na die binneland van Walvisbaai en 50 kilometer suidoos van Rössing af. Uraan word verryk ten einde: kommersiële kernkragsentrales aan te dryf; en isotope te vervaardig wat gebruik word vir mediese, industriële en wapendoeleindes Uraanerts kan in oopgroef- of ondergrondse myne ontgin word waarna dit op die perseel fyn gemaal word om die uraan van die erts te skei.