In Indiese gelowe is moksja/moksha (Sanskrit: मोक्ष) of moekti/mukti (Sanskrit: मुक्ति), wat letterlik "vrystelling" beteken (beide afgelei van die woordstam moek, "om los te laat, te laat gaan"), die vrystelling van samsara en die gepaardgaande lyding betrokke by die geknegdheid aan die kringloop van herhalende sterfte en hergeboorte. Heelwaarskynlik is die moksja-konsep vir die eerste keer in Indië ontwikkel deur nie-Ariese mense buite die kastestelsel wie se geestesbeskouinge dan deurslaggewend op latere godsdienstige denkwyses in Indië was. Boeddhisme en Djainisme is voortsettings van hierdie tradisie, en die vroeë Oepanisjadiese beweging is daardeur beïnvloed. Hergeboorte is waarskynlik van hierdie godsdienskultuur oorgeneem deur die Brahmin-ortodoksie. Die vroegste bekende geskrifte met hierdie konsepte is deur die Brahmins opgestel in die vroeë Oepanisjads. Daar is drie hoofsieninge rakende moksja in Wedanta-filosofie. Volgens Advaita Wedanta, gaan verkryging van die bevryding gepaard met die besef dat die Atman (persoonlike siel van 'n persoon) identies is aan die Brahman, die oorsprong van alle geestelike en ervaringsbestaan.