Konstantyn I (Grieks: Κωνσταντῖνος Αʹ, Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων, Konstantínos Αʹ, Vasiléfs ton Ellínon; 2 Augustus 1868 – 11 Januarie 1923) was van 1913 tot 1917 en van 1920 tot 1922 koning van Griekeland. Hy was aanvoerder van die Griekse leër tydens die onsuksesvolle Grieks-Turkse Oorlog van 1897 asook die suksesvolle Balkanoorloë van 1912–1913 waarin Griekeland Thessaloniki verower en sy grondgebied en bevolking verdubbel het. Konstantyn was die oudste seun van koning George I en Olga Konstantinowna van Rusland, ’n kleindogter van tsaar Nikolaas I. Hy het sy vader op 18 Maart 1913 opgevolg ná dié se dood in ’n sluipmoordaanval. Toe die Eerste Wêreldoorlog in 1914 uitbreek, wou die Griekse eerste minister Eleftherios Venízelos hom by die Geallieerdes aansluit, maar koning Konstantyn, die swaer van keiser Wilhelm II van Duitsland, was pro-Duits. Dit het aanleiding tot vele struwelinge gegee en tot die ontslag en verbanning van Venízelos. Onder druk van die Geallieerdes moes Konstantyn in 1917 afstand doen van die troon. Hy het die land saam met kroonprins George verlaat en Franse troepe het Athene daarna binnegeruk. Venízelos het na sy land teruggekeer en oorlog teen Duitsland verklaar.