Die Romeins-Hollandse reg (Nederlands: Rooms-Hollands recht, Afrikaans : Romeins-Hollandse reg) is 'n ongekodifiseerde, skolasties-gedrewe en regspraak-gebaseerde Romeinse regstelsel soos dit toegepas is in Nederland en sy kolonies in die 17de en 18de eeue. As sodanig is dit 'n variëteit van die Europese kontinentale burgerlike reg of ius commune. Terwyl Romeins-Hollandse Reg so vroeg as die begin van die 19de eeu deur die Napoleontiese gemodifiseerde code civil in Nederland vervang is, is die praktyke en beginsels van die Romeins-Hollandse stelsel steeds aktief en passief toegepas deur die howe in lande wat deel was van die Nederlandse koloniale ryk, of lande wat deur voormalige Nederlandse kolonies beïnvloed is soos Guyana, Suid-Afrika (en sy bure Botswana, Lesotho, Namibië, Eswatini en Zimbabwe ), Sri Lanka, Indonesië, Suriname en die vroeëre Indonesies-besette Oos-Timor . Dit het ook die Skotse reg sterk beïnvloed. Dit het ook 'n geringe invloed op die wette van die Amerikaanse deelstaat New York gehad, veral in die instelling van die amp van aanklaer (schout- fiscaal). Die Romeinse reg is gedurende die vroeë Middeleeue geleidelik laat vaar.