Leona Harriet Woods (9 Augustus 1919 - 10 November 1986), later bekend as Leona Woods Marshall en Leona Woods Marshall Libby, was 'n Amerikaanse fisikus wat gehelp het met die bou van die eerste kernreaktor en die eerste kernwapen. Op 23-jarige ouderdom was sy die jongste en enigste vroulike lid van die span wat die wêreld se eerste kernreaktor (destyds bekend as 'n stapel), Chicago Pile-1, gebou en geëksperimenteer het in 'n projek onder leiding van haar mentor Enrico Fermi. In die besonder was Woods instrumenteel in die konstruksie en dan gebruik van geigertellers vir analise tydens eksperimentering. Sy was die enigste vrou wat teenwoordig was toe die reaktor kritiek geword het. Sy het saam met Fermi aan die Manhattan-projek gewerk, en saam met haar eerste man, John Marshall, het sy daarna gehelp om die probleem van xenonvergiftiging op die Hanford-plutoniumproduksieterrein op te los, en het toesig gehou oor die konstruksie en werking van Hanford se plutoniumproduksiereaktore. Na die Tweede Wêreldoorlog word sy 'n genoot by Fermi se Institute for Nuclear Studies aan die Universiteit van Chicago.