Wilhelm Hankel (* 10 Januarie 1929 in Langfuhr naby Danzig; † 15 Januarie 2014 in Keulen) was 'n Duitse ekonoom en bankbestuurder. Tussen 1959 en 1967 het hy die pos van hoofekonoom van die Kreditanstalt für Wiederaufbau (KfW), 'n ontwikkelingsbank in staatsbesit, en tussen 1972 en 1974 dié van voorsitter van die Hessische Landesbank (Hessiese Deelstaatbank) beklee. Hy was professor honorêr aan die Johann Wolfgang Goethe-universiteit in Frankfurt am Main en was daarnaas gasprofessor aan verskeie Amerikaanse universiteite. As ekonoom het Hankel geld- een kredietskepping as een van die swakpunte van die kapitalistiese finansiële stelsel uitgewys. Hy het krities gestaan teenoor 'n gemeenskaplike Europese geleenheid en was 'n voorstaander vir die daarstelling van parallele geldeenhede in lidstate van die Eurosone wat deur swak ekonomieë en gepaardgaande finansiële krisisse geknel word. As skrywer van talle publikasies het Hankel in onder meer na die gebrek aan "ekonomiese argeologie", dit wil sê navorsing oor die ekonomiese geskiedenis en struktuur van die Romeinse Ryk, verwys. In sy Weltwirtschaft des alten Rom (oorspronklik gepubliseer in 1978) trek hy parallele tussen die Romeinse Ryk en die Europese Unie.