In alternatiewe medisyne is urineterapie of urinoterapie die gebruik van menslike urine vir medisinale of kosmetiese doeleindes, insluitend die drink van 'n mens se eie urine en die massering van die vel of tandvleis met sy eie urine. Daar is geen wetenskaplike bewyse dat urineterapie enige voordele inhou nie. Daar is geen wetenskaplike bewyse van 'n terapeutiese gebruik vir onbehandelde urine nie. Volgens die Amerikaanse Kankervereniging ondersteun "beskikbare wetenskaplike bewyse nie bewerings dat urine of ureum wat in enige vorm gegee word, nuttig is vir kankerpasiënte nie." In 2016 is die Chinese Urineterapievereniging deur die departement van burgersake op 'n lys van onwettige organisasies geplaas. Die munisipale buro vir burgersake in Wuhan het egter gesê hulle het geen jurisdiksie oor die vereniging nie. Urine word in verskillende tradisionele mediese stelsels as nuttig vir diagnostiese en terapeutiese doeleindes beskou en word in sommige mediese tekste genoem. Die Britse naturopaat John W. Armstrong het urineterapie in die vroeë 20ste eeu gewild gemaak as 'n stelsel van alternatiewe medisyne.