In die reg behels die leerstuk van trias politica die skeiding van magte. Die staat se magte, naamlik wetgewende -, regsprekende - en uitvoerende gesag, moet geskei wees. Die doel daarmee is om die sentralisasie van mag te verhoed. Die oorspronklike mag verdeling, voorgestel deur John Locke, is die wetgewende, uitvoerende en federale mag, waarvan laasgenoemde hom vir die nasionale verdediging beywer. Die verspreiding wat deesdae meer gereeld voorkom, behels 'n wetgewende gesag wat wette opstel, 'n uitvoerende gesag wat die daaglikse bestuur van die staat beoefen en 'n regsprekende gesag wat hierdie implementering teen die wet toets. Hierdie verdeling gaan terug na die werk van die Franse verligtingfilosoof Charles Montesquieu, wat met hierdie staatstruktuur 'n alternatief vir die Franse absolutisme geformuleer het. Die trias politica (die skeiding van magte) is 'n belangrike beginsel van die demokratiese staatsorganisasie. Dit gaan terug na die antieke Griekse konsep van sosiale organisasie, en veral na die verspreiding van die uitoefening van mag. In die vroeë Middeleeue (na die val van die Romeinse Ryk) is Noordwes-Europa gedurende die Groot Migrasie oorstroom deur veral Germaanse stamme.