Sjoe ("leegheid", "hy wat opstaan") was in die Egiptiese mitologie een van die eerste gode van Heliopolis, die Ennead, en die verpersoonliking van die hemele. Hy was die god van vrede, leeus, die lug en die wind, en die broer en man van Tefnoet (die godin van vogtigheid). Sjoe en Tefnoet was die eerste paartjie van die Ennead en is deur die god Atoem geskep deurdat hy óf gemasturbeer óf gespoeg het. Hulle was die ouers van Noet (die godin van die lug) en Geb (die god van die aarde). Noet en Geb het vier kinders gehad: Osiris, Isis, Set en Nephthys. Sjoe se agterkleinkinders was Horus en Anoebis. Sjoe is gewoonlik uitgebeeld met ’n anch, die simbool van lewe. As die lug is Sjoe beskou as ’n "verkoelende", dus kalmerende, invloed en ’n vredemaker. Vanweë sy verbintenis met droë lug, kalmte en dus Maät (waarheid, geregtigheid, orde en balans), is Sjoe uitgebeeld as die droë lug/atmosfeer tussen die aarde en die hemel wat die twee ryke geskei het.