Die vakuumdiode is 'n vakuumbuis met die funksie van 'n gelykrigter. Die buis bestaan uit 'n vakuum kamer waarin 'n katode en 'n anode gereël word. Die katode is óf self ontwerp as 'n filament, of is rondom 'n filament gerangskik. Met die vakuumdiode het regstelling van wisselstroom vir groter elektriese vermoëns vir die eerste keer moontlik geword. Die uitvinding van die radiobuis word toegeskryf aan John Ambrose Fleming, wat in 1904 die vakuumdiode gepatenteer het. Sedert die 1960's is hierdie tipe diode al hoe meer deur die halfgeleierdiode vervang. Die werking van die vakuumdiode en alle buise wat daaruit afgelei word, is gebaseer op termiese emissie, wat in die verlede die Edison-effek genoem word. Die katode word verhit met behulp van die filament. As gevolg van die hoë temperatuur, vloei elektrone uit die katode totdat 'n wolk om die katode ontstaan het met 'n ewewig tussen elektronies wat verlaat en val. 'n Plaat, die anode, is naby die katode geleë. Wanneer 'n positiewe spanning aan die anode gekoppel word, word 'n elektriese veld tussen katode en hierdie anode geskep.