’n Tholos (meervoud: tholoi; Grieks: θολωτός τάφος, "koepelgraf"), is ’n byekorfvormige grafkelder wat gekenmerk word deur ’n koepel wat gevorm is deur al hoe kleiner wordende ringe modderstene of klippe. Tholoi is in verskeie kulture van die Middellandse See-gebied en Wes-Asië gebruik om mense te begrawe, maar soms is hulle vir ander doeleindes gebruik soos huise (Siprus), rituele (Sirië) en forte (Spanje, Sardinië). In Griekeland het die tholoi laat in die Bronstydperk ontstaan. Dit is onseker of hulle deur die tholoi van Kreta geïnspireer is en of hulle ’n natuurlike ontwikkeling in die bou van grafte tydens die Bronstydperk was. Die konsep lyk meer soos dié van die talle grafkamers uit die Miceense tydperk. Ná omstreeks 1500 v.C. het tholoi meer algemeen geraak in die Miceense beskawing. Hulle is egter, anders as die vroeëre voorbeelde, feitlik altyd uit die kant van ’n heuwel gegrawe sodat net sowat ’n derde van die grafkelder bogronds was. Die bouwerk is met ’n relatief klein hoop grond bedek.