'n Letterkundige vervalsing is enige geskrif soos 'n letterkundige werk of manuskrip wat óf opsetlik en valslik aan 'n historiese of denkbeeldige skrywer toegeskryf word óf voorgehou word as memoires of 'n ander niefiktiewe werk terwyl dit in werklikheid onwaar is of fiktiewe inhoud bevat. Letterkundige vervalsing kan verband hou met die werk van 'n beroemde skrywer wie se skryfwerk 'n gevestigde wesentlike, of monetêre, waarde het. In 'n poging om munt te slaan uit die beroemde skrywer se reputasie, skryf die vervalser 'n werk wat sy styl naboots. Hy kan ook probeer om 'n kamtige oorspronklike manuskrif na te maak. Laasgenoemde is egter minder algemeen, want dit vereis groot tegniese vaardigheid soos om die ink en papier na te maak. Die vervalser kan ook beweer 'n voorheen onbekende skrywer se werk is ontdek. Letterkundige vervalsing is nie nuut nie. Onomacritus (c. 530-480 v.C.) is een van die eerste bekende letterkundige vervalsers. Hy het profesieë uitgedink wat hy aan die profeet en siener Musaeus toegeskryf het.