Vir ’n algemene beskrywing van ystydperke, sien Ystydperk. Die laaste glasiale tyd of laaste ystyd was die mees onlangse glasiale periode in die huidige ystydperk wat voorgekom het in die laaste jare van die Pleistoseen, van sowat 110 000 tot 12 000 jaar gelede. Dit staan in die volksmond bekend as "die Ystydperk", maar wetenskaplikes beskou dit as slegs die laaste glasiale (of koue) periode in ’n veel langer ystydperk wat meer as 2 miljoen jaar gelede begin het en waarin verskeie glasiale tye reeds voorgekom het. Dié word afgewissel deur warmer tydperke bekend as interglasiale tye, soos die een waarin die aarde hom nou bevind. Gedurende die laaste glasiale tyd was daar verskeie veranderings in die toe- en afname van ys op aarde. Die koudste deel was sowat 22 000 jaar gelede. Plaaslike verskille in die toe- en afname van ys maak dit moeilik om besonderhede van een kontinent met dié van ’n ander te vergelyk (sien die grafiek van yskerndata hier onder). Uit die oogpunt van menslike argeologie val die laaste glasiale tyd in die Paleolitikum- en die Mesolitikum-tydperk.