Die vlag van Hawaii is op 20 Mei 1845 in gebruik geneem. Die vlag vertoon agt horisontale bane in wit, rooi en blou afwisselend met ’n Union Jack in die skildhoek. Die skildhoek van die vlag van Hawaii bevat die Union Jack van die Verenigde Koninkryk. Die res van die vlag bevat agt horisontale bane wat die agt grootste eilande voorstel, nl. Hawaii, Oahu, Kauai, Kahoolawe, Lanai, Maui, Molokai en Niihau. ’n Negende baan is op ’n tyd bygevoeg om die eiland Nihoa voor te stel. Ander weergawes van die vlag het slegs sewe bane wat al die eilande met die uitsondering van Kahoolawe of Niihau voorstel. Die kleure van die bane. van bo na onder is in die volgorde wit-rooi-blou-wit-rooi-blou-wit-rooi. Die kleure is in 1843 gestandaardiseer maar ander kombinasies is gebruik in die verlede en word vandag soms nog gebruik. Daar is verskeie vertellings van die vroeë geskiedenis van die vlag van Hawaii. Een vertel hoe koning Kamehameha I ’n Britse vlag, waarskynlik ’n Rooi vaandel, gehys het wat aan hom deur die Britse ontdekkingsreisiger George Vancouver gegee is as teken vriendskap met koning George III. Besoekers aan die eilande het die vlag gesien wapper by eerbiebwaardige plekke.