In die Sumeriese mitologie was Anoe (ook An, van die Sumeriese woord an vir "lug" of "hemel") ’n god van die lug, hemel en sterrebeelde, en die koning van die gode, geeste en demone. Hy het in die hoogste streke van die hemel gewoon. Daar is geglo hy het die mag gehad om dié wat misdaad gepleeg het te oordeel en dat hy die sterre geskep het as soldate om die boses te vernietig. Sy simbool was die koninklike tiara. Sy dienaar en minister was die god Ilabrat. An was in die Sumeriese goderyk die koepel wat die plat aarde bedek het; buite dié koepel was die oerwater bekend as Tiamat. Die teken An is ook gebruik vir die hemel en daarom is dit nie altyd in geskrifte duidelik of die god of die hemel bedoel word nie. Die Akkadiërs het An geërf as die god van die hemel onder die naam Anoe. Die Akkadiese wigskrifteken dingir kan óf na Anoe óf na die Akkadiese woord vir "god", iloe, verwys. In die Assiries-Babiloniese mitologie is Anoe beskou as die plaaslike god van Oeroek, Enlil as die god van Nippoer en Ea as die god van Eridoe.