Met Pruisiese deugde (Duits: Preußische Tugenden) word bedoel die Protestants-Calvinistiese morele waardes en die deugde wat tydens die Verligting gevorm is en wat sedert Frederik Wilhelm I se bewind deur die Pruisiese staat verkondig en bevorder is. Van hierdie Pruisiese deugde stam ook die Duitse deugde (Deutsche Tugenden) af. Toe Frederik Wilhelm I met sy troonbestyging as Pruisiese koning 'n oortrokke staatsbegroting ontdek, was orde, ywer, beskeidenheid en godsaligheid sy hooftemas vir die daaropvolgende hervorming en rehabilitasie van die staat. Sy bynaam as "Soldatekoning" (Soldatenkönig) het hy verwerf met sy daaropvolgende opbou van die magtige Pruisiese weermag. Sy seun Frederik die Grote, wat in teenstelling met sy vader 'n esteet was, is as bevelvoerder van die Pruisiese leër in talle oorloë met dapperheid, geregtigheid en volksverbondenheid versinnebeeld. Later, toe Frederik op 'n gevorderde ouderdom 'n sosiaal geïsoleerde man word, was hy steeds 'n voorbeeld van hardheid, pligsbesef en dissipline. Die Pruisiese staatsgebied is in verskillende, afsonderlike streke verdeel en het 'n heterogene bevolking gehad. Die meeste Pruise was protestante, met 'n minderheid katolieke.