'n Diens, in die ekonomiese sin, is die nie-materiële ekwivalent van goedere. Diensverskaffing is 'n ekonomiese aktiwiteit wat nie lei tot eienaarskap nie. Dit is 'n proses wat die skep van voordele in die hand werk deur veranderinge by 'n kliënt self, hul fisiese besittings of hul ontasbare bates teweeg bring. Deur die een of ander mate van vaardigheid, kundigheid en ervaring te gebruik neem diensverskaffers deel aan die ekonomie sonder die beperkinge wat voorraad of roumateriale meebring. Diensverskaffing word beskou as 'n tersiêre nywerheidsektor (Met mynbou, landbou en visserye en vervaardiging as primêre en sekondêre sektore). Dienste is ontasbaar en kan nie soos gewone goedere gestoor word nie. Die voordele wat dienste meebring is dikwels moeilik om te begryp en daarom vereis dit gewoonlik bemarking wat daarop gemik is om 'n kreatiewe visuele beeld in die kliënt se verbeelding te vestig. Uit die kliënt se oogpunt is dienste moeilik om te evalueer en te vergelyk voordat die diens gelewer word. Dienste is verganklik, onverkoopte dienstyd is 'n verlore ekonomiese geleentheid.