Die Gekonfedereerde State van Amerika (Engels: Confederate States of America (CSA of C.S.)) was 'n konfederasie van deelstate wat in 1860 en 1861 eensydige onafhanklikheid van die Verenigde State van Amerika (VSA) verklaar het. Die konfederasie, wat tussen 1861 en 1865 bestaan het, is oorspronklik deur sewe sogenaamde Slawestate in die Laer Suide van die VSA gevorm wat deur 'n agrariese ekonomie met katoen as een van die vernaamste uitvoerprodukte en 'n uitgebreide plantasiestelsel met swart slawearbeiders gekenmerk is. Elkeen van die konfederasie se lidstate het sy onafhanklikheid ná die verkiesing van die Republikeinse presidentskapskandidaat Abraham Lincoln in November 1860 verklaar wat hom in sy verkiesingsveldtog teen die verdere uitbreiding van die slawernystelsel uitgespreek het. Nog voordat Lincoln in Maart 1861 die ampseed afgelê het, het die Slawestate in Februarie van dié jaar hul eie Gekonfedereerde regering geproklameer wat deur die VSA-regering as onwettig beskou is. Die politieke geskille het in April geëskaleer tot 'n gewapende konflik wat later as die Amerikaanse Burgeroorlog bekend sou staan, terwyl vier verdere Slawestate in die Hoër Suide (Upper South) hul eensydige onafhanklikheid verklaar en by die Gekonfedereerde State aangesluit het.