Die vlag van die Verenigde Nasies is op 7 Desember 1946 amptelik in gebruik geneem en bestaan uit ’n wit VN-embleem (wêreldkaart omring deur twee olyftakke) op ’n blou agtergrond. Die embleem se ontwerp word beskryf as: ’n Kaart van die wêreld wat ’n azimutale ewe ver projeksie gesentreer op die Noordpool verteenwoordig, ingeskrewe in ’n krans uit gekruisde konvensionele takke van die olyfboom, . . . Die projeksie van die kaart strek tot 60 breedtegrade suid en sluit vyf konsentriese sirkels in. —Amptelike seël en embleem van die Verenigde Nasies, verslag van die sekretaris-generaal, 15 Oktober 1946 Die olyftakke is ’n simbool vir vrede en en die wêreldkaart verteenwoordig al die mense en die lande van die wêreld. Wit en blou is die amptelike kleure van die Verenigde Nasies. Die organiseerders van die Verenigde Nasies se konferensie van 1945 in San Francisco, Kalifornië, wou ’n kenteken wat gemaak kan word van ’n pen om afgevaardigdes te identifiseer. Die Amerikaanse staatsekretaris Edward Stettinius, Jr. was voorsitter van die Amerikaanse delegasie en het besef dat ’n tydelike ontwerp van die Verenigde Nasies ’n permanente simbool kan word.