Brandstofstorting (of brandstofuitskot) is 'n proses wat aangewend word om 'n vliegtuig se totale massa te verminder voor landing. Dit word in sekere noodsituasies uitgevoer, bv. tydens 'n terugkeer na die vertreklughawe kort na opstyging, of indien die vliegtuig kort van sy beplande bestemming sal land ('n noodlanding). 'n Vliegtuig het twee belangrike massagrense: die maksimum opstygmassa en die maksimum strukturele landingsmassa, met die maksimum strukturele landingsmassa byna altyd die kleiner van die twee. Dit laat 'n vliegtuig toe om tydens 'n normale roetinevlug met 'n hoër massa op te styg, brandstof te verbruik op die roete, en dan teen 'n laer massa te land. Dit is die abnormale, nie-roetine vlug waar die landingsmassa 'n probleem kan wees. As 'n vlug opstyg teen die maksimum opstygmassa en daar ontstaan dan 'n situasie waar dit moet terugdraai na die vertreklughawe (as gevolg van sekere meganiese probleme, of bv. 'n passasier met 'n mediese probleem), sal daar nie tyd wees om die groot hoeveelheid brandstof wat ingeneem is vir die oorspronklike bestemming te verbrand nie, en die vliegtuig sal waarskynlik die maksimum landingsmassa om te land oorskry.