Geb was in die Egiptiese mitologie die god van die aarde en ’n lid van die Ennead van Heliopolis. Daar is geglo aardbewings was Geb se lag en dat hy gewasse laat groei het. Die oudste voorstelling van Geb was as ’n bebaarde wese in Heliopolis tydens die bewind van farao Djoser (3de Dinastie). Later sou hy uitgebeeld word as ’n ram, bul of krokodil. Hy is dikwels beskryf as die vader van slange. Hy verskyn dikwels as ’n oergod wie se seun, Osiris, en kleinseun, Horus, die land van hom geërf het ná baie konflikte met die ontwrigtende god Set, die broer en moordenaar van Osiris. Geb is ook beskou as die verpersoonliking van die vrugbare grond en die onvrugbare woestyn. In die Ennead (’n groep van nege gode wat aan die begin deur die eerste god, Atoem, geskep is) is Geb die metgesel van Noet, die luggodin. Hy is die seun van Tefnoet (die godin van vogtigheid) en Sjoe (die god van die hemele), en by Noet die vader van Osiris, Set, Isis en Nephthys.