Ontploffingsbeskerming berus op die beginsel dat daar drie komponente teenwoordig moet wees vir die ontstaan van 'n brand of ontploffing, naamlik 'n brandstof, suurstof en 'n ontstekingsbron. Sodra een van die drie verwyder word, is ontploffingsbeskerming toegepas. Die groep standaarde soos in SANS10108 uitgewys sluit nie plofstowwe in nie, hulle is hoofsaaklik onder SANS1717 gelys. Ter beskerming is die eerste stap om 'n ondersoek te doen om te bepaal waar plofbare atmosfere kan vorm in 'n fabriek of aanleg, na so 'n ondersoek word verwys as 'n gebiedsklassifikasie. Dit dui aan waar sulke mengsels kan vorm, hoe gereeld en watter vlambare stowwe daar teenwoordig mag wees. Sulke areas word dan in sones opgedeel (Sone 0, Sone 1, Sone 2 vir gasse en Sone 20, Sone 21 en Sone 22 vir stof). Daar is 'n reeks veiligheidstandaarde ontwikkel waaraan elektriese toerusting moet voldoen ten einde nie ontstekingsbronne te wees nie. Hierdie gespesialiseerde toerusting word dus ontwerp om in plofbare mengsels gebruik te word sonder dat dit ontsteek. In Suid-Afrika (en elders) is daar goedgekeurde laboratoriums wat die suksesvolle ontwerp van hierdie toerusting kan goedkeur of bevestig.