Sven II (omstreeks 1019 – 28 April 1076) was van 1047 tot met sy dood koning van Denemarke. Hy was die seun van Ulf Jarl en Estrid Margarete Svendsdatter, die dogter van Sven I en suster van Knoet die Grote. Hy was drie keer getroud. Hy is in Denemarke bekend as Svend Estridsen. Sy voornaam word ook Sven, Svein en Swen gespel en sy van Estridson, Estridsson of Estridsøn. Vanweë sy verwantskap aan Knoet die Grote is hy vroeg reeds beskou as 'n aanspraakmaker op die troon. Toe Hartaknoet in 1042 dood is, het hy aanspraak op die Deense kroon gemaak, maar moes swig voor Noorweë se koning Magnus I. Hy het gou teen Magnus in opstand gekom en die Deense adellikes het hom as koning gekroon, maar hy is deur Magnus verslaan en het na Swede gevlug. Die oorlog tussen Sven en Magnus het tot 1045 geduur toe Magnus se neef Harald Hardråde uit ballingskap teruggekeer het, belaai met goud wat hy vergader het in sy tyd as huursoldaat in die Bisantynse Ryk. Magnus het Harald as ’n groot bedreiging beskou en besluit om die Noors-Deense troon met hom te deel.