Die Tweede Konsilie van Efese is in 449 byeengeroep deur keiser Theodosius II van Bisantium. Dit was veronderstel om ’n ekumeniese konsilie te wees, maar het die bynaam "Rowersinode" van pous Leo I gekry omdat ’n paar van die besluite afgedwing is deur die teenwoordigheid van gewapende soldate. Die besluite van die konsilie is twee jaar later herroep deur die Konsilie van Chalcedon. In November 448 is die opperab Eutyches in Konstantinopel afgesit deur patriarg Flavianus omdat Eutyches nie wou instem met ’n teologiese formulering wat benadruk het dat Christus twee nature, een goddelik en een menslik, het nie. Eutyches was ’n aanhanger van monofisitisme, die opvatting dat Christus slegs een, goddelike natuur het. Keiser Theodosius II het toe ’n konsilie in Efese byeengeroep. Die keiser het deur sy uitnodigings na die konsilie gesorg dat dit ’n eensydige samestelling het. Hy moes noodgedwonge die pous van Rome en die vier biskoppe van Konstantinopel, Antiogië, Alexandrië en Jerusalem nooi, maar die res van die teenwoordiges was meestal voorstanders van monofisitisme. Eutyches het ’n groot groep monnike saamgeneem en uit Egipte het ’n groot afvaardiging van monofisiete gekom onder leiding van biskop Dioscorus van Alexandrië.