Die Zaroebintsi-kultuur was 'n kultuur wat van die 3de eeu v.C. tot die 1ste eeu n.C. floreer het in die gebied noord van die Swartsee, aan die bo- en middel-Dnjepr- en Pripjatrivier. Zaroebintsi-terreine was veral dig bymekaar tussen die Desna- en Rosrivier, sowel as aan die Pripjat. Dit is omstreeks 1899 deur die Tsjeggies-Oekraïense argeoloog Wikenti Chwoika geïdentifiseer en omvat nou sowat 500 terreine. Die kultuur is genoem na ontdekkings van veraste oorblyfsels op die dorp Zaroebintsi aan die Dnjepr. Die Zaroebintsi-kultuur was moontlik verwant aan die pre-Slawiese voorouers van vroeë Slawiërs (proto-Slawiërs), en het moontlike bande gehad met die volke van die Dnjeprbekken. Dit is beïnvloed deur die La Tène-kultuur en die nomades van die steppe (die Skitiërs en Sarmate). Die Skitiese en Sarmatiese invloed is veral sigbaar in erdewerk, wapens en huishoudelike en persoonlike artikels. Die kultuur het landbou beoefen. Dit word bewys deur verskeie ontdekkings van sekels. Pobol stel voor die kultuur het hulle landboumetode verander van afsny en verbrand tot ploeg. Hulle het ook met diere geboer.