Die Köppen-klimaatklassifikasie is een van die mees gebruikte klimaatklassifikasiestelsels. Dit is die eerste keer in 1884 deur die Russies-Duitse klimatoloog Wladimir Köppen gepubliseer, met verskeie latere aanpassings deur Köppen, veral in 1918 en 1936. Later het die Duitse klimatoloog Rudolf Geiger saam met Köppen aan veranderings gewerk (1954, 1961), en daarom word dit soms die Köppen-Geiger-klimaatklassifikasiestelsel genoem. Die stelsel is in die middel 1960's weer aangepas binne die Trewartha-klimaatklassifikasiestelsel (en in 1980 hersien). Die Köppen-klimaatklassifikasiestelsel deel klimate in vyf hoofklimaatgroepe in: A (tropies), B (droog), C (gemiddeld), D (kontinentaal) en E (polêr). Die tweede letter dui die soort seisoenneerslag aan en die derde letter die hittevlak. Groep A: Tropiese (megatermiese) klimate Dié soort klimaat het elke maand van die jaar ’n gemiddelde temperatuur van 18 °C of hoër, met aansienlike neerslag. Af = Tropiese reënwoudklimaat; gemiddelde neerslag van minstens 60 mm elke maand. Am = Tropiese moesonklimaat; droogste maand (wat amper altyd met of naby die wintersonstilstand vir daardie kant van die ewenaar voorkom) met neerslag van minder as 60 mm, maar meer as 4% van die totale jaarlikse neerslag.