Jarilo (Russies: Ярило; Pools: Jaryło) was die Slawiese god van plantegroei en vrugbaarheid. Hy is ook verbind met die lente, oorlog en die oes. Die enigste historiese bronne wat dié godheid noem, is die drie biografieë van die Duitse vegter-biskop sint Otto, wat in die vroeë 12de eeu verskeie militêre-pastorale ekspedisies gelei het na die streke van die Slawiese stamme wat naby die Oossee gewoon het. Hy beskryf feeste in Slawiese stede waarop die oorlogsgod Gerovit aanbid is. Dit was waarskynlik ’n verknoeiing van die oorspronklike Slawiese naam Jarowit. Die aanbidding van Jarilo het egter nog lank ná die Slawiërs se kerstening voortgeleef in folklore. Tot in die 19de-eeuse Rusland, Wit-Rusland en Serwië is volksfeeste met die naam Jarilo in die laat lente en vroeë somer gevier. Hulle was nie-Christelik van aard. In Noord-Kroasië en Suid-Slowenië is soortgelyke lentefeeste Jurjevo of Zeleni Juraj of Zeleni Jurij (Groen Joris) genoem. Dit was ’n feesdag van sint Joris (George), maar feitlik al die elemente was van heidense oorsprong en soorgelyk aan feeste van ander Slawiese nasies.