Die internasionale reddingswese is hoofsaaklik op seeredding toegespits, naamlik op skeepsrampe en vliegtuigrampe ter see. In Suid-Afrika word seereddingsoperasies deur die Nasionale Seereddingsinstituut van Suid-Afrika (NSRI), in samewerking met verskeie ander instansies soos die Suid-Afrikaanse Lugmag, uitgevoer. Anders as in lande soos die VSA, Australië en Japan, waar die reddingsdienste deur die staat beheer word, is die NSRI 'n privaatorganisasie. Op die gebied van ondergrondse redding na mynrampe beskik die Kamer van Mynwese oor 'n reddingsdiens wat dikwels ook hulp verleen in buurlande. Die reddingswese word wêreldwyd hoofsaaklik op seeredding toegespits, naamlik op skeepsrampe en vliegtuigongelukke ter see. In 1960 is daar op 'n internasionale konvensie oor die veiligheid van mense ter see standaarde gestel ten opsigte van die seewaardigheid van reddingsbote en die aantal reddingsbote op skepe. Die Nasionale Seereddingsinstituut van Suid-Afrika (NSRI), wat op 29 Mei 1967 gestig is, is lid van 'n internasionale reddingsbootorganisasie wat elke 4 jaar vergader en raad en inligting oor redding ter see uitruil.