Woordvorming is die naam vir twee nouliks verwante begrippe uit die leksikologie: Die ontstaan van heel nuwe woorde; 'n Bepaalde verandering in die struktuur van bestaande woorde, in besonder in die manier waarop hulle uit morfeme uitgebou word. Meestal gaan dit om die tweede verskynsel. Ontlening van woorde uit 'n andere taal word in beginsel nie as woordvorming in die lenende taal beskou. Die morfologie verwys spesifiek na die manier waardeur nuwe woorde deur middel van affikse gevorm word. Woordvorming volg allerlei reëls, wat in verskeie opsigte verskil: sommige is baie sistematies en ken feitlik geen uitsonderings nie, ander is erg onreëlmatig of tot slegs 'n paar woorde beperk; sommige is baie algemeen verspreid en verskil slegs per taal in hulle fynere eienskappe, ander is weer uniek vir 'n bepaalde taal; sommige is produktief, ander nie; soms is die resultate daadwerklik geleksikaliseer, dat wil sê opgeneem as aparte lemma in 'n woordeboek. Hierdie verskil van woord tot woord en verg meestal die nodige tyd totdat die woord volledig ingeburger is.