Die Bronzi di Riace (Italiaans vir "Riacebronsbeelde") is twee beroemde lewensgrootte Griekse bronsbeelde van naakte bebaarde krygers, wat omstreeks 460–430 v.C. gegiet is, en tans by die Museo Nazionale della Magna Grecia in Reggio Calabria, Italië, gehuisves word. Die Riacekrygers heet onderskeidelik beeld "A" en "B", waar die Riacekryger-A vermoedelik 'n afbeelding van 'n jonger man is as dié van Riacekryger-B. Die beelde is ontdek deur Stefano Mariottini, 'n apteker van Rome, tydens 'n skubaduik-vakansie te Monasterace op 16 Augustus 1972, by 'n moontlike ligging van 'n skeepswrak aan die kus van Riace, naby Reggio Calabria in Suid-Italië. Die beelde tel as vername toevoegings tot die behoue voorbeelde van antieke Griekse beeldhouwerk: meeste Griekse beeldhouwerk is bloot bekend danksy latere Romeinse marmerkopieë. Die oë van die beelde is saamgestel uit been- en glasinlegwerk, terwyl die tande van silwer is en die lippe en tepels in koper gegiet is. Die beelde was vroeër met spiese en skilde toegerus.