In die chemie is 'n hidried formeel die anioon van waterstof, H- maar die term word losweg toegepas. Alle verbindings wat kovalent gebonde H-atome bevat word ook hidriede genoem: water is 'n hidried van suurstof, ammoniak is 'n hidried van stikstof, ens. Vir anorganiese chemici verwys hidriede na verbindings en ione waarin waterstof kovalent aan 'n minder elektronegatiewe element geheg is. In sulke gevalle het die H-sentrum nukleofiele karakter, wat kontrasteer met die protiese karakter van sure. Byna al die elemente vorm binêre verbindings met waterstof, met die uitsondering van He, Ne, Ar, Kr, Pm, Os, Ir, Rn, Fr en Ra. Eksotiese molekules soos positroniumhidried is ook al gemaak. Volgens die algemene definisie vorm elke element van die periodieke tabel (behalwe edelgasse) een of meer hidriede. Hierdie stowwe is volgens die aard van die binding in drie hoofsoorte geklassifiseer: Ioniese hidriede het 'n beduidende ioniese bindingskarakter. Hulle bestaan uit hidriëde wat gebind is aan 'n elektropositiewe metaal, gewoonlik 'n alkalimetaal of aardalkalimetaal. Hierdie verbindings is onoplosbaar in konvensionele oplosmiddels.