Die Qattara-laagte in die noordweste van Egipte is ‘n besondere aardrykskundige verskynsel. Hierdie lae gebied rondom 30 noord en 30 oos is in die Westelike Woestyn en tussen Kaïro en die oosgrens van Libië. Die streek is maksimaal 200 km by 120 km groot, maar eintlik slegs 19 000 km² in omvang. Alhoewel die laagste punt van die reuse sinkgat 133 m onder seevlak geleë is, is die gemiddelde diepte 60 m. Dit is benewens ‘n plek in Djiboeti die laagste punt in Afrika. Hier woon slegs enkele nomadiese veewagters. Die plantegroei is karig en dus is wilde diere soos hase, jakkalse en wildsbokkies min. Geen beduidende ekonomiese aktiwiteite kom voor nie. Verkeer met voertuie word baie belemmer deur die besonder sagte sand. In die Tweede Wêreldoorlog was dit ‘n voordeel, want dit het die geallieerde magte ‘n natuurlike beskerming gebied teen die aanvallende Duitse magte onder genl. Erwin Rommel tydens die Slag van El Alamein in 1942. Reeds sedert 1912 is daar sprake om ‘n kanaal van 80 km vanaf die Middellandse See na hierdie laagte te bou en om met die instromende water hidroëlektrisiteit op te wek.