Pieter I Aleksejewitsj (Russies: Пётр I Алексеевич) (Moskou, 9 Junie [O.S. 30 Mei] 1672 - Sint Petersburg, 8 Februarie [O.S. 28 Januarie] 1725), ook genoem Pieter die Grote (Пётр Великий; Pjotr Weliki), was van 1682 tot 1721 tsaar en tot 1725 keiser van Rusland. Tot in 1696 het hy saam met sy halfbroer Iwan V regeer. Pieter was die eerste Russiese tsaar wat buite die grense van sy land gereis het. Pieter was die seun van tsaar Aleksei en sy tweede vrou, Natalja Narisjkina. Aleksei het ook twee seuns by sy eerste vrou, Maria Miroslafskaja gehad: Fjodor en Iwan. Ná Aleksei se dood word Fjodor tsaar. Hy sterf in 1682 sonder kinders en die tienjarige Pieter word tot tsaar gekroon. ’n Magstryd ontstaan tussen die Narisjkina- en die Miroslafski-familie, want die Miroslafski's voel Pieter se ouer halfbroer, Iwan, moet tsaar word al is hy liggaamlik en geestelik gestrem. Ná ’n bloedige konflik waarin baie van Pieter se familielede vermoor word, word ooreengekom dat Pieter en Iwan mede-tsaars sal wees met Pieter se halfsuster Sofia as regent.