Konstantyn IV (Latyn: Constantinus IV, Grieks: Κωνσταντίνος Δ'; 652 – September 685) was die Bisantynse keiser van 668 to 685. Hy word soms verkeerdelik "die Bebaarde" genoem weens verwarring met sy pa, Constans II, wat ook bekend was as Konstantyn die Bebaarde. Tydens sy bewind is 50 jaar van ononderbroke Islamitiese gebiedsuitbreiding vir die eerste keer gestuit. Konstantyn het sy pa, Constans II, in 668 as keiser opgevolg. Sy eerste taak was die onderdrukking van ’n opstand in Sisilië wat tot sy pa se dood gelei het. Binne ses maande het hy die opstand onderdruk met die hulp van pous Vitalianus. Daar was egter groot probleme in die ooste. In 669 het die Arabiese kalief Muawiyah I Konstantinopel aangeval met ’n leër onder bevel van sy seun Yazid. Hulle het Amorion, Kartago en Sisilië binnegeval. In 670 het hulle Cyzicus verower en dit gebruik as basis. In 672 het hulle Konstantinopel met ’n groot vloot van die see af aangeval. Terwyl Konstantyn se aandag daardeur afgetrek is, het die Slawiërs Thessalonika onsuksesvol aangeval. In 674 het die Arabiere die langverwagte beleg van Konstantinopel begin.