Constantius Chlorus was die 52ste keiser van die Romeinse Ryk. Hy het Diocletianus, mede-heerser van die Halerius en vader van Konstantyn die Grote opgevolg as keiser. Constantius het die volgende titels gedra: “The Greatest German” - vanaf 294 jaar, “The Greatest Greatest” - vanaf 296 jaar, “The Great Carpian”, “The Greatest Armenian”, “The Greatest Median”, “The Greatest Adian”, “The Greatest Persian” - van 297 jaar, “Sarmatian the Greatest” - moontlik van 299, “Sarmatian the Greatest” (tweede keer) en “German Greatest” (tweede keer) - sedert 301, “Greatest Greatest” (tweede keer) - vanaf 306. In antieke literatuur ontvang Constantius I gunstige resensies. Heidense en Christelike skrywers het 'n goeie mening oor hom gehad, soos Eutropius: "Hy was 'n wonderlike man en 'n groot vriendelikheid; hy was ywerig om provinsiale en private individue te verryk, en het nie gestreef na dieselfde toename in die staatskas nie, en het gesê dat dit beter is om openbare rykdom van private individue te hou as om dit in een bors te hou.