Die d-elektrone van 'n oorgangsmetaalverbinding kan verskillende spintoestande vertoon. In 'n geïsoleerde atoom of ioon van 'n oorgangsmetaal is die vyf d-orbitale ontaard. Dit beteken dat hulle vanweë die sferiese simmetrie dieselfde energie besit. In 'n verbinding of kompleks is die simmetrie laer omdat die spesie buuratome (ligande) het waarmee dit wisselwerking vertoon. Hierdie wisselwerking kan met kristalveldteorie of met ligandveldteorie beskryf word, maar in altwee gevalle sal die ontaarding in 'n laer simmetrie gedeeltelik opgehef word. Indien die simmetrie oktaëdries is -'n situasie wat volop aangetref word- splits die vyf d-orbitale in twee energievlakke: 'n t2g vlak met laer energie wat drievoudig ontaard is en 'n eg vlak met tweevoudige ontaarding. Die grootte van die energieverskil Δ tussen die twee vlakke hang af van watter ligande die ioon of atoom omring. Indien die interaksie klein is het 'n hoëspintoestand soos in die diagram links van 'n d5-ioon (soos Fe3+) die laagste totale energie en vorm die grondtoestand. Wanneer die ligande groter invloed uitoefen word die energieverskil Δ groter en word dit energeties voordeliger om die spins te paar soos in die diagram regs.