Die Tweede Konsilie van Nicea van die Christelike kerk in die Romeinse Ryk is in 787 byeengeroep deur keiserein Irene van Bisantium tydens die pousskap van Adrianus I. Die sewende ekumeniese konsilie het gehandel oor die verering van ikone. In die 7de en 8ste eeu moes die Bisantynse Ryk baie gebiede afstaan aan die Arabiere en Slawiese volke. In 717 het keiser Leo III Konstantinopel pas weer bevry. Hy was uit Isaurië, ’n ruwe, onherbergsame streek waar hy van die Jode en Moslems geleer het om ikone te minag. Hy het vermoed die ryk verloor teen sy vyande omdat dit God se straf was vir die gebruik van ikone in die kerk. Hy het ’n paar dekrete teen ikone uitgevaardig en ’n periode het gevolg waarin talle ikone vernietig is. Gou was daar onenigheid tussen die teenstanders van ikone, wat ikonoklaste ("ikoonbrekers") genoem is, en die ikonodule ("ikoonslawe"). Volgens die ikonoklaste verbied die Tien Gebooie die verering van beelde en ikone, en volgens die ikonodule het die Ou Testament die uitbeelding van God verbied omdat ’n mens Hom nie kon uitbeeld nie, maar dit het verander ná die vleeswording van Christus omdat God toe wel sigbaar geword het en dus nou afgebeeld kan word.