Nico Liebenberg is ’n Afrikaanse digter. Nicolaas Albertus Liebenberg is in 1944 op Springs gebore. Hy is vir ’n tyd lank takbestuurder van ’n musieksaak, maar sy liefde vir die see dryf hom telkens terug na die Suid-Afrikaanse Vloot. Sy gedigte verskyn onder andere in Standpunte en Tydskrif vir Letterkunde en hy debuteer met die bundel “Die eerste gety”. Die titel van die bundel verwys na die see en sy gety wat dinge grensloos en rustig maak en hierdie tema is dan die agtergrond vir die bundel. Daar is ’n versugting na ’n tydloosheid en ruimteloosheid in die gedigte, ’n verlange na uithoeke waar die wêreld mooi is. Terselfdertyd beteken die verlange na elders dat die eie drome ook afgelê moet word, sodat die ideale wêreld ook nie in die self bestaan nie. Hierdie droomwêreld, wat ook in liefdesverse gestalte vind, word gekontrasteer met gedigte oor die aaklige werklikheid van gebeure in die wêreld. In sy gedig “Voorbladnuus” omskep hy byvoorbeeld nuusberigte in ’n gedig, terwyl hy ná N.P. Van Wyk Louw se dood ’n huldigingsgedig skryf.