In die laat negentiende eeu begin die eerste hospitale in die Zuid-Afrikaanse Republiek verskyn. Dit was 'n vreemde konsep vir die landelike bevolking, wat gewoond was om hul siekes tuis te versorg deur lede van die familie of bure. Daar was staatsgesubsideërde hospitale in Pretoria, Johannesburg, Barberton, Klerksdorp, Haenertsburg en Potchefstroom. In 1899 is hospitale ook in Lydenburg, Krugersdorp, Houtbosberg, Klein Letaba en Leydsdorp gebou. In 1890 lê President Paul Kruger die hoeksteen van die nuwe volkshospitaal in Pretoria, wat oor 70 beddens beskik het. Behalwe vir die hospitale in Johannesburg en Pretoria was die ander hospitale klein en baie swak toegerus. As deel van die Oosterspoor is 'n hospitaal ook in Waterval Onder gebou, wat in 1895 geopen is. Verskeie pogings is oor die jare aangewend om 'n hospitaal in Middelburg op te rig. In 1890 word ‘n plan vir 'n twee-vertrek hospitaal, ontwerp deur dr H. Niemeyer, die distriksgeneesheer, aan die uitvoerende raad voorgelê. Hoewel die staatsekretaris Dr F.W. Leyds die voorstel steun, word dit later afgekeur weens 'n gebrek aan fondse.