'n Vuurwapen is 'n wapen wat deur middel van 'n ontploffing 'n projektiel kan afskiet. Die eerste bekende vuurwapens word tussen 500 en 700 in China vervaardig; die Chinese het al vroeg die plofbare eienskappe van swawel, salpeter en houtskool (buskruit) ontdek. In die westerse wêreld word ander ontvlambare mengsels gebruik, soos byvoorbeeld die "Griekse vuur", wat in die tweede helfte van die 7de eeu deur die Bisantyne ontwikkel is en waarskynlik ongebluste kalk, ru-olie en swawel as sy vernaamste bestanddele bevat. Die Griekse vuur brand ook op water en word vir die eerste keer in die tydperk tussen 674 en 677 by die beleg van Konstantinopel gebruik. Die Arabiese vloot is hierdeur grotendeels vernietig. Die Europeërs maak eers tydens die Mongoolse-invalle in die 13de eeu kennis met die oorspronklik Chinese buskruit. Die Liber Ignium ("Die boek van die vuur"), wat omtrent die jaar 1300 verskyn, bevat die eerste Europese formule vir die vervaardiging van buskruit. Die westerse ambagsmanne slaag vinnig daarin om gesofistikeerde vuurwapens te ontwikkel, sodanig dat in die tydperk tussen 1311 en 1345 danksy die kennis van onder meer die klokgieters die eerste geskut vervaardig kan word.