Watervervoer is die verplasing van mense, diere en goedere van een punt na ’n ander op see, riviere, kanale, damme en mere deur skepe, bote en vlotte. Laasgenoemde is ’n drywende platform wat van ’n verskeidenheid materiaalsoorte gemaak word, insluitend vate, boomstompe, planke en riete. Watervervoer kan enjinloos wees, soos die eerste bote en skepe was. Dit sluit in kano’s, roeibote en seilskepe, wat deur die vernuftige inspan van windenergie aangedryf word. In sommige gebiede word vlotte gebruik om riviere oor te steek. Enjin-aangedrewe watervervoer is vandag algemeen in gebruik. Dit word vir onder meer groot skepe, kragbote en lugkussingtuie en skeerbote ingespan om van een punt na ’n ander te kan beweeg. Vervoer het stadig ontwikkel tot sowat 3000 v.C., maar daar is argeologiese bewyse dat primitiewe vlotte en uitgeholde boomstompe reeds tussen 10000 v.C. en 8000 v.C. gebruik is om veral oor riviere en mere te kom. Daar is selfs aanduidings dat vaartuie in daardie tyd gebruik is om van Griekeland se oewer tot by die eiland Milos in die Middellandse See te kom.