Pan (Grieks: Πάν) was in die Griekse mitologie die metgesel van die nimfe en die god van die herders, kuddes en volksmusiek – en hy is daarom ook verbind met vrugbaarheid en die lente. Hy het die agterlyf, bene en horings van ’n bok gehad en sy tuisland was die landelike Arkadië. Sy eweknie in die Romeinse mitologie was Faunus, ’n natuurgees. Dis nie duidelik wie Pan se ouers was nie; in sommige mites is hy die seun van Zeus, hoewel hy gewoonlik die seun van Hermes of Dionisos is. Sy moeder was ’n nimf, soms Druope of, in Nonnus, Dionysiaca (14.92), ’n sekere Penelope van Arkadië. Die aanbidding van Pan het in Arkadië begin, wat die hoofsetel van sy kultus was. Arkadië se inwoners was ’n bergvolk waarop die res van die Grieke neergesien het. Arkadiese jagters het die standbeeld van die god gegesel as hulle teleurgesteld was met hul jagtogte (Theocritus. vii. 107). Pan het ’n skielike vrees in eensame plekke (paniek; panikon deima) veroorsaak.