Leo III (Grieks: Λέων Γ΄, Leōn III; 685 – 18 Junie 741), ook bekend as Leo die Isauriër, was die Bisantynse keiser van 717 tot met sy dood in 741. Hy het ’n einde gebring aan die 20 jaar van anargie, die ryk suksesvol teen die invallende Omajjadiese Kalifaat verdedig en eerbetoon aan ikone verbied. Leo, wie se naam oorspronklik Konon was, is in die Siriese provinsie Commagene gebore. Sommige historici meen Konon het in Thracië by die leër van keiser Justinianus II aangesluit toe hy in 705 na Konstantinopel op pad was met 100 000 perderuiters wat deur Tervel van Bulgarye verskaf is. Ná Justinianus se oowinning is Leo op ’n diplomatieke sending na Alanië en Lazica gestuur om ’n verbond te sluit met die Omajjadiese Kalifaat onder Al-Walid I. Hy is aangestel as bevelvoerder van een van die afdelings. Hier het hy en ’n kollega, Artabasdus, saamgesweer om die nuwe keiser, Theodosius III, se bewind omver te werp. Leo het op 25 Maart 717 in Konstantinopel aangekom en Theodosius III gedwing om te abdikeer.