Die grammatikale konstruksie van 'n sin verwys na die woorde se orde en rangskikking daarin, en die reëls waarvolgens dit gebeur. Taal kan as 'n simboliese tekensisteem beskou word. Woorde het ’n bepaalde vorm en word gekoppel aan ’n betekenis. As mens na woorde verwys word sekere konvensies gebruik. Die ‘ge...” konstruksie kan byvoorbeeld gebruik word om verlede tyd aan te dui. Taal bestaan uit drie dele naamlik tekens, betekenis en ’n kode wat hulle met mekaar verbind. Tekens kan gekonstrueer wees uit klanke, letters, simbole of gebare, afhangende van hoe die taal voorgestel word. Eenvoudige tekens kan gekombineer word in komplekse tekens soos sinsdele. ’n Sin word in verskillende komponente verdeel, soos die onderwerp (of naamwoordstuk), die gesegde (die werkwoord), en die voorwerp (objek). Sinne kan verskillend aanmekaar gesit of gekonstrueer word om hulle 'n heeltemal ander betekenis te gee, al gebruik mens dieselfde woorde. 'n Voorbeeld hiervan is die stelsin Dit gaan reën. Dit kan vergelyk word met die vraagsin Gaan dit reën?