"Kroniese onvoldoendheid van die serebrospinale are", is 'n term wat in 2008 deur die Italiaanse navorser Paolo Zamboni ontwikkel is om die vloei van bloed in die are wat die sentrale senuweestelsel dreineer, te beskryf. Zamboni het veronderstel dat dit 'n rol speel in die oorsaak of ontwikkeling van veelvuldige sklerose. Zamboni het ook 'n prosedure bedink wat deur die media bevrydingprosedure of bevrydingsterapie genoem is, waarby stenting (verbreding met behulp van 'n ballon) van sekere are uitgevoer word in 'n poging om die bloedvloei te verbeter. Binne die mediese gemeenskap is sowel die prosedure as die konsep van kroniese onvoldoendheid van die serebrospinale are met skeptisisme tegemoet gegaan. Zamboni se eerste gepubliseerde navorsing was nie verblind nie en het ook nie 'n vergelykingsgroep gehad nie. Zamboni het ook nie sy finansiële bande met Esaote, die vervaardiger van die ultraklankmasjien wat spesifiek in die kroniese onvoldoendheid-diagnose gebruik is, bekend gemaak nie. Die "bevrydingsterapie" is gekritiseer omdat dit moontlik komplikasies en sterftes tot gevolg gehad het, terwyl die voordele daarvan nie bewys is nie.