Ooreetsteuring (OS) word deur ooreetepisodes gekenmerk wat nie deur kompenserende suiweringsgedrag (soos geïnduseerde vomering) gevolg word nie. Alhoewel Ooreetsteuring een van die mees algemene eetsteurings onder volwassenes is, geniet hier steuring minder mediadekking en navorsing in vergelyking met anorexia nervosa en bulimie. Die steuring is eers in 2013 in die afdeling vir eetsteurings van die DSM-5 ingesluit. Ooreetsteuring word in enige bepaalde jaar by 0.8% manlike volwassenes en 1.6% vroulike volwassenes in die V.S.A aangetref. Ten einde 'n diagnose van OS te maak, moet die volgende kriteria teenwoordig wees. "A. Herhaalde ooreetepisodes wat deur albei van die volgende gekenmerk word: Wanneer 'n persoon tydens 'n diskrete periode (bv. binne twee ure) 'n hoeveelheid kos eet wat beslis groter is as wat die meeste mense binne 'n soortgelyke hoeveelheid tyd onder soortgelyke omstandighede sal eet. 'n Gevoel van beheerverlies gedurende die episode (bv. 'n gevoel dat hy/sy nie kan ophou eet nie of kan beheer wat of hoeveel daar geëet word nie). B. Die ooreetepisodes word met drie (of meer) van die volgende geassosieer: Daar word vinniger as normaalweg geëet.