Doofheid beskryf die toestand van 'n onvermoë of verminderde vermoë om te hoor, (oftewel ouditiewe inligting waar te neem). Sommige gevalle van gehoorverlies kan met geneeskundige behandeling omgekeer word, maar dit lei meestal na permanente ongeskiktheid. Die voorkoms van totale doofheid in die wêreld is omtrent 0.1% van die bevolking, [1] Geargiveer 25 April 2006 op Wayback Machine maar is waarskynlik hoër in ontwikkelende lande as in ontwikkelde lande as gevolg van die verskil in toegang tot gesondheidsorg. Ten minste 5% van die totale bevolking het 'n mate van doofheid – en die meeste van diegene ontwikkel dit eers wanneer hulle bejaard is. [2] Geargiveer 10 Junie 2010 op Wayback Machine Aan die ander kant, as die gehoorverlies op 'n jong ouderdom voorkom, mag dit die verkryging van gesproke taal en sosiale ontwikkeling vertraag. Gehoorapparate en kogleêre implanterings kan die probleme van doofheid gedeeltelik verbeter, maar is dikwels nie voldoende nie. Doofheid is nie beperk tot mense nie, maar kom ook voor onder diere. Doofheid kan onderskei word in prelinguale en postlinguale doofheid. ('Lingua' is Latyn vir tong).