Die konstante van Planck, aangedui met h, is ’n natuurkundige konstante wat in alle vergelykings van kwantummeganika voorkom. Dit is genoem na die natuurkundige Max Planck, wat die konstante in 1900 ingevoer het by sy verklaring van die straling van swartstralers. Die konstante het die waarde: h = ( 6 , 626 069 57 ± 0 , 000 000 29 ) × 10 − 34   J ⋅ s {\displaystyle h=(6,\!626\,069\,57\pm 0,\!000\,000\,29)\times 10^{-34}\ {\mbox{J}}\cdot {\mbox{s}}} Dikwels word ook die gereduseerde konstante van Planck gebruik: ℏ = h / 2 π = ( 1 , 054 571 800 ± 0 , 000 000 013 ) × 10 − 34   J ⋅ s {\displaystyle \hbar =h/2\pi =(1,\!054\,571\,800\pm 0,\!000\,000\,013)\times 10^{-34}\ {\mbox{J}}\cdot {\mbox{s}}} Die konstante van Planck h is ingevoer vir die verband tussen frekwensie ν (Griekse nu) en energie E vir ’n ligkwantum (foton) volgens: E = h ν {\displaystyle E=h\,\nu } Met die hersiening van SI op 16 November 2018 sal die waarde van die konstant van Planck vanaf 19 Mei 2019 vasgestel sal word met 'n waarde van presies h = 6 , 626 070 15 × 10 − 34   J ⋅ s {\displaystyle h=6,\!626\,070\,15\times 10^{-34}\ {\mbox{J}}\cdot {\mbox{s}}} Terselfdetyd sal die huidige definisie van die kilogram geskraap word en dit sal bereken word met gebruik van die definisie van die sekonde, die meter en die konstant van Planck.