Sukarno (/suːˈkɑːrnoʊ/; gebore Kusno Sosrodihardjo, Javanese: [kʊsnɔ]; 6 Junie 1901 - 21 Junie 1970) was 'n Indonesiese politikus wat van 1945 tot 1967 die eerste president van Indonesië was. Sukarno was die leier van die Indonesiese stryd om onafhanklikheid van die Nederlandse Ryk. Hy was 'n prominente leier van Indonesië se nasionalistiese beweging gedurende die Nederlandse koloniale periode en het meer as 'n dekade onder Nederlandse aanhouding deurgebring totdat hy in die Tweede Wêreldoorlog vrygelaat is deur die Japannese magte. Sukarno en sy mede-nasionaliste het saamgewerk om steun te verleen vir die Japanse oorlogspoging van die bevolking, in ruil vir Japannese hulp om nasionalistiese idees te versprei. By die Japanse oorgawe het Sukarno en Mohammad Hatta op 17 Augustus 1945 Indonesiese onafhanklikheid verklaar, en is Sukarno as president aangestel. Hy het Indonesiërs gelei om Nederlandse diplomatieke en militêre maniere teen Nederlandse herkolonisasiepogings te weerstaan totdat die Nederlandse erkenning van Indonesiese onafhanklikheid in 1949. Die skrywer Pramoedya Ananta Toer het een keer geskryf: 'Sukarno was die enigste Asiatiese leier van die moderne era wat mense van sulke verskillende verenigings kon verenig.