Omgewingsbeheer omvat alle aspekte wat te doen het met die beheer van die menslike omgewing, waarvan die vemaamstes die beheer oor natuurlike hulpbronne en die beheer oor besoedeling is. Alle beheer berus of behoort te berus op ekologiese beginsels, maar omdat omgewingsbeskadiging so geïntegreer is met die ekonomie en die politiek, is daar nog 'n groot leemte in veral internasionale omgewingsbeheer. Die groot skade wat die omgewing tot dusver berokken is, is die resultaat van die geweldige ekonomiese en tegnologiese ontwikkeling wat veral na die Tweede Wêreldoorlog plaasgevind het. Hoewel dit dikwels nie besef word nie, was en is die mens altyd deel van die natuur. Met die ontwikkeling van sy tegnologie het hy geleidelik meer beheer oor die natuur begin kry, hoewel hy nie voldoende kennis vir die beheer gehad het nie. Die fenomenale groei van die Westerse tegnologie en ekonomie was moontlik as gevolg van die beskikbaarheid van goedkoop, maklik bekombare hulpbronne. Baie van hierdie hulpbronne was uit die Derde Wêreld afkomstig. Een van die resultate van hierdie groei was egter die produksie van groot hoeveelhede afvalstowwe. Vandag berus die wêreldekonomie nog steeds op die konsep van voortdurende groei, hoewel die natuurlike hulpbronne geleidelik begin uitgeput raak en besoedeling toeneem.