Honorius II was die 163ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Pous Honorius II is gebore as Lamberto Scannabecchi ongeveer in 1060 in die gehuggie Fiagnano van die dorp Casalfiumanese naby Imola, Italië. Voor sy verkiesing was Lamberto eers aartsdeken van Bologna en later kardinaal-biskop van Ostia en Velletri (vanaf 1117) en pouslike legaat van Pous Callixtus II aan die hof van keiser Hendrik V (vanaf 1119). Op 21 Desember 1124 volg hy Pous Callixtus II op en regeer tot sy dood op 13 Februarie 1130. Hy word opgevolg deur Pous Celestinus II. Die naam ‘Honorius’ beteken 'eerbaar'. By die pousverkiesings in 1124 is Teobaldo Boccadipecaora tot Pous Celestinus II verkies, maar Roberto Frangipani het die verkiesing versteur met gewapende mag en het Scannabecchi as pous uitgeroep. Na 'n paar dae het Honorius bedank omdat hy nie deur geweld aan die mag wou kom nie. Die kardinale wat Celestinus gesteun het, het dit goed ontvang. Celestinus het na 'n baie kort pontifikaat bedank en Honorius is op 21 Desember 1124 regmatig tot pous verkies. Tydens sy pontifikaat word die kloosterorde van die Norbertyne goedgekeur op 26 Februarie 1126 en ook die Orde van die Tempeliers.