Die term daina (Lets en Litaus "lied") verwys na 'n kompakte, gewoonlik ongerymde gedig met gewoonlik vier reëls en trogeïese (soms ook daktiliese) ritme met vier heffings (in die geval van Letse dainas), terwyl hul Litause eweknieë dikwels langer en meer gedetailleerd is. Letland se dainas - waarvan 1,2 miljoen tekste en 30 000 melodieë oorgelewer is - vorm die basis vir inheemse volksang en maak deel uit van Letland se kulturele erfenis. Aangesien hulle min en eers laat deur die kerstening beïnvloed is, is dainas 'n belangrike bron vir navorsing oor die Indo-Europese taalgeskiedenis en Letland se mitologie. Aangesien Letland deur eeue heen deur vreemde magte oorheers is, was dainas, wat mondeling van generasie tot generasie oorgedra is, vir Letlanders die enigste moontlikheid om hul eie mitologie te bewaar en 'n eie nasionale kultuur te ontwikkel. Terwyl ander Europese volke hul identiteit in wetenskap, filosofie of literatuur gevind het, was die Letlandse kulturele lewe tot die platteland beperk waar 'n skryf- en leeskultuur eers taamlik laat kon ontwikkel. Die stedelike nedersettings is deur Duits- of Russiessprekendes oorheers.