Die M110-enjinfamilie is 'n DOHC-ontwerp (dubbele bonokas) reguit-6-enjin wat deur Mercedes-Benz in die 1970's en 1980's vervaardig is. Die M110.92x en M110.93x is vergasserenjins met Solex 4A1-vergassers. Die M110.98x- en .99x-enjins is brandstofingespuite enjins, met Bosch D-Jetronic tot by die .983 en K-Jetronic vanaf die .984. Al die M110-enjins het 'n verplasing van 2,746 cc (2.7 L; 167.6 cu in) en 'n boor en slag van 86 mm x 78.8 mm. Vuurorde is 1-5-3-6-2-4. Die hoeveelheid koelmiddel in die verkoeler was 11 liter vanaf 1972 en 12 liter vanaf 1980's en verder. Die hoeveelheid olie (smeermiddel) in die enjin was 6 liter. Smeerstelsel was druksirkulasie. Aantal kleppe was 1 inlaat, 1 uitlaat met V-vormige bokonfigurasie. Die klepwerking was twee bonokasse en die nokasaandrywing was 'n dubbelrolketting. Die M110 .92x en .93x vergasserenjins is vervang deur die SOHC 2.6L M103, terwyl .98x en .99x brandstofinspuitenjins sedert 1986 deur die 3.0L M103 vervang is. Die .931 is die lae kompressie-weergawe van die .921 Kraglewering van .921: 118 kW teen 5500 opm.