In musiek is die omvang, of die chromatiese omvang, van 'n musiekinstrument die afstand van die laagste na die hoogste toonhoogte wat dit kan speel. Vir 'n sangstem is die ekwivalent die vokale omvang . Die omvang van 'n musiekparty is die afstand tussen die laagste en hoogste noot . Onder Britse Engelssprekendes, en miskien ander, beteken compass dieselfde as chromatiese reikwydte - die interval tussen die laagste en hoogste noot wat 'n stem of musiekinstrument kan bereik. Die terme klankomvang, geskrewe omvang, aangewese omvang, duur en dinamiese omvang het spesifieke betekenisse. Die klankomvang verwys na die toonhoogtes wat deur 'n instrument vervaardig word, terwyl die geskrewe omvang verwys na die omvang (spanwydte) van note wat in die bladmusiek geskryf is, waar die party soms vir gerief getransponeer word. 'n Piccolo het byvoorbeeld gewoonlik 'n klankomvang wat 'n oktaaf hoër is as die geskrewe omvang. Die aangewese omvang is die stel note wat die speler tydens die spel moet of kan bereik. Alle instrumente het 'n aangewese omvang, en alle instrumente met 'n toonhoogte het 'n speelomvang.