Frederik II, ook bekend as Frederik die Grote, Frederik die Enigste of Alter Fritz, (* 24 Januarie 1712 in die Berlynse stadskasteel; † 17 Augustus 1786 in die Sanssouci-kasteel naby Potsdam) het vanaf 1740 as koning in Pruise en vanaf 1772 as koning van Pruise geregeer. As keurvors van Brandenburg het hy ook as aartskamerheer van die Heilige Romeinse Ryk gefungeer. Met die Silesiese Oorloë, wat hy self begin het, het hy tussen 1740 en 1763 daarin geslaag om die Boheemse-Oostenrykse gewes Silesië vir die Keurvorstedom Brandenburg te verower. Met Brandenburg-Pruise se oorwinning in die Sewejarige Oorlog is Pruise as die vyfde groot moondheid in die Europese "Pentargie" erken - naas die Habsburgse Oostenryk, Frankryk, die Russiese Ryk en die Koninkryk Groot-Brittanje. Frederik word as 'n verteenwoordiger van die verligte absolutisme beskou wat die administrasie van sy koninkryk doeltreffender gemaak, sy ekonomie bevorder en 'n verskeidenheid hervormings van stapel gestuur het. Na homself het hy as die "eerste dienaar van die staat" verwys. In die historiese bewussyn van Duitsland word hy as 'n streng maar regverdige Pruisiese landsvader onthou.