Die Messinium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Neogeen (serie/epog Mioseen). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het. Die tydperk was van sowat 7,246 tot 5,332 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Tortonium en gevolg deur die Zancleum. Die Messinium is in 1867 deur die Switserse geoloog Karl Mayer-Eymar genoem na die stad Messina in Italië. Die globale stratotipepunt vir die etage lê in die omgewing van Rabat in Marokko. Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Foraminifera Globorotalia conomiozea en lê ongeveer in die middel van die magnetiese chronosone C3Br.1r; die bokant word gedefinieer deur die einde van die magnetiese chronosone C3r, die eerste voorkoms van die nannoplankton Ceratolithus acutus en die uitsterwing van die nannoplankton Triquetrorhabdulus rugosus. Tydens die Messinium is die Middellandse See kortstondig afgesluit van die Atlantiese Oseaan en dit het aanleiding gegee tot die Messinium-saliniteitskrisis. Gradstein et al. (2012) Hsü 1983 Hilgen et al 2000 (en) Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; 2012: A Geologic Time Scale 2012, Elsevier, ISBN 0444594256.