Vertoningsprogrammatuur is ’n programmatuurpakket wat gebruik word om inligting in die vorm van ’n skyfievertoning aan te bied. Dit het drie hooffunksies: ’n bewerker sodat teks ingevoeg en geformatteer kan word, ’n metode vir die invoeg en manipulering van grafiese beelde en ’n skyfievertoningstelsel om die inhoud weer te gee. In die middel-1980’s het ontwikkeling in die rekenaarbedryf die manier waarop vertonings geskep is, verander. Goedkoop gespesialiseerde toepassings het dit vir menigeen met ’n rekenaar moontlik gemaak om professionele vertoningsgrafika te skep. Hierdie programme is oorspronklik gebruik om 35 mm-skyfies te skep wat d.m.v. ’n skyfieprojektor vertoon sou word. Soos hierdie programme in die laat 1980’s meer algemeen geword het, is maatskappye geskep wat die vertonings op slapskywe ontvang het en òf skyfies geskep het, òf transparante gedruk het. In die 1990’s het toegewyde vloeikristalskerms, wat aan die projektor geheg kan word, die transparante begin vervang en teen die laat 1990’s is ook dit byna heeltemal deur videoprojektors vervang. Die eerste kommersiële rekenaarprogrammatuur wat spesifiek ontwikkel is vir die skep van vertonings is in 1979 deur Hewlett-Packard ontwikkel en is aanvanklik BRUNO, en later HP-Draw, genoem.