Westerse eetgerei soos messe, vurke, lepels, borde, skottels en bakke het hulle ontstaan in Europa gehad. In ander kulture het daar ook ander soorte eetgerei ontwikkel, deels as gevolg van ander lewenstyle. Selfs vandag nog gebruik 'n groot deel van die mensdom nie messegoed nie. Lepels is die oudste soort eetgerei en is ontwerp na die vorm van die hand holte. Dit was meestal van hout gemaak, maar later ook van tin of, heel selde, van silwer. Die mes, wat uit die prehistoriese klipmes ontwikkel het, was nie 'n suiwer tafelmes nie, maar is ook vir 'n verskeidenheid ander doeleindes gebruik. Die gewoonte van die ou Grieke en Romeine om aan die eettafel te lê, het die gebruik van messe moeilik gemaak en die kos is daarom in klaar opgesnyde stukkies opgedien. Daar is hoofsaaklik met die vingers geëet, en lepels is net vir vloeibare kos gebruik. Ná die val van die Romeinse Ryk (500 n.C.) het dié eetgewoonte verdwyn. Dit was eers gedurende die kruistogte dat 'n verfyning van eetgewoontes, onder die invloed van die hoë Islamitiese beskawing in Europa begin posvat het.