David Glasser FRSSAf (gebore 29 September 1936) is 'n Suid-Afrikaanse chemiese ingenieur wat veral bekend is vir sy mede-ontwikkeling van bereikbaregebiedsteorie en navorsing oor die verbetering van die doeltreffendheid van chemiese prosesse. In 2001 was hy die eerste ontvanger van die Harry Oppenheimer Fellowship-toekenning. Hy is ook bekroon met die Bill-Neale May-goue medalje deur die Suid-Afrikaanse Instituut vir Chemiese Ingenieurs, sowel as die Science for Society-goue medalje van die Akademie vir Wetenskap van Suid-Afrika. Hy werk tans as Professor Extraordinarius aan die Universiteit van Suid-Afrika en woon in Australië. Glasser is in Alexandria in die Oos-Kaap gebore. Hy het die St Andrews-skool in Bloemfontein en die Hoërskool Grey in Port Elizabeth bygewoon. Hy het in 1958 'n B.Ing (chemies) aan die Universiteit van Kaapstad verwerf en 'n PhD aan die Imperial College of Science, Technology and Medicine in Londen in 1964. Hy het na Suid-Afrika teruggekeer en later in 1964 as dosent by die Universiteit van die Witwatersrand aangesluit. Sy navorsingswerk by WITS het kinetika, termodinamika, modellering en optimalisering ingesluit.