Fabianus was die twintigste pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Pous Fabianus wat ook Flavius genoem word, is volgens legende (beskryf deur Eusebius) gekies toe 'n duif op sy kop kom sit het. Hy was nie 'n biskop nie en ook nie 'n inwoner van Rome nie. Op 10 Januarie 236 volg hy Pous Anterus op en word in 250 opgevolg deur Pous Cornelius. Die naam ‘Fabianus’ beteken ‘uit die geslag van die Fabiërs’. Fabianus se pontifikaat word gekenmerk deur organisasie en uitbreiding. Hy het mense aangestel om die dade van die martelare op te teken. Hy het ook keiser Philippus en sy seun gedoop. Hy lê die grondslag vir die latere hiërargiese stelsel van die kerk deur sewe biskoppe vanuit Rome as sendelinge na die huidige Frankryk uit te stuur: Gatianus na Tours Trophimus na Arles Paulus na Narbonne Saturninus na Toulouse Dionisius na Parys Austremonius na Clermont Martialis na Limoges. Die uitsending was moontlik nie sy werk nie omdat dit eers plaasgevind het na die Christenvervolging van keiser Trajanus Decius, waartydens Fabianus op 10 Januarie 250 om die lewe gekom het.