Opera buffa (Italiaanse uitspraak:ˈɔːpera ˈbufːa; "komiese opera", meervoud: opere buffe) is 'n tipe operagenre. Dit is aanvanklik gebruik as 'n informele beskrywing van Italiaanse komiese operas; wat wisselend deur hul outeurs geklassifiseer is as commedia in musica, commedia per musica, dramma bernesco, dramma comico en divertimento giocoso. Derhalwe het die genre verskeie benamings verkry. Dit word veral geassosieer met gebeure en ontwikkelinge in Napels in die eerste helfte van die 18de eeu, toe dit gewild geword het in Rome en Noord-Italië; buffa is aanvanklik gekenmerk deur alledaagsheid, plaaslike dialekte en eenvoudige vokale skryfwerk (die basso buffo is die geassosieerde stemtipe). Die hoof vereiste is 'n duidelike uitspraak en frasering. The New Grove Dictionary of Opera beskou La Cilla (musiek deur Michelangelo Faggioli, teks deur Francesco Antonio Tullio, 1706) en die komponiste Luigi Ricci en Federico Ricci se Crispino e la comare (1850) as onderskeidelik die eerste en laaste verskyning van die genre, hoewel die term soms ook op nuwer werk toegepas word (byvoorbeeld Ernst Krenek se Zeitoper Schwergewicht).