Harold II Godwinson (1022 – 14 Oktober 1066) was van 5 Januarie 1066 tot met sy dood die laaste Angel-Saksiese koning van Engeland voor die Normandiese verowering. Hy was die seun van Godwin, Graaf van Wessex en sy tweede vrou, Gytha Thorkelsdóttir, ’n familielid van koning Sven Vurkbaard van Denemarke en Engeland. Godwin het tydens die bewind van Eduard die Belyer die werklike gesag oor Engeland gehad. Harold het dié posisie van sy pa geërf. Vanweë sy suster, Edith van Wessex, se huwelik met koning Eduard het hy in 1045 die Graaf van Oos-Anglië geword. In 1051 het hy sy pa in ballingskap vergesel en hom die volgende jaar gehelp om sy titel terug te kry. Toe Godwin in 1053 sterf, het Harold hom opgevolg as Graaf van Wessex (’n gebied wat destyds ’n derde van Engeland beslaan het). So het hy naas die koning die magtigste man in die land geword. In 1058 het hy ook die Graaf van Hereford geword en soos sy pa leier van die opposisie teen die toenemende Normandiese invloed onder die herstelde Saksiese koningskap van Eduard die Belyer, wat langer as ’n kwarteeu in ballingskap in Normandië gewoon het.