Pepi I (bewind 2332–2283 v.C.) was die derde Egiptiese farao van die 6de Dinastie. Sy eerste troonnaam was Neferdjahor, maar hy het dit later verander na Merire ("die geliefde van Ra". Pepi was die seun van Teti en Iput, die dogter van Oenas, die laaste farao van die vorige dinastie. Hy het die steun van magtige individue in Bo-Egipte nodig gehad teen sy broer, die troonrower Oeserkare, wat sy pa vermoor het, sodat hy sy regmatige plek op die troon kon terugkry. Dié mense sou daarna ’n sterk teenwoordiging in sy hof bly. Pepi I se bewind is gekenmerk deur ’n aggressiewe uitbreiding in Nubië in, handel met verafgeleë gebiede soos Libanon en Somalië, maar ook die groeiende mag van die adel. Sy dodekompleks, Mennefer Pepi, het ná die 18de Dinastie die naam geword van die hele stad Memphis. Die agteruitgang van die Ou Ryk het waarskynlik in Pepi se tyd begin, met nomarge (streeksverteenwoordigers) wat al hoe magtiger geword het. Pepi I is met twee susters getroud – Anchesenpepi I en II – die dogters van ’n adellike van Abydos.