Paraceratherium, ook bekend as Indricotherium en Baluchitherium, is ’n uitgestorwe genus reusagtige renoster-agtige soogdiere van die familie Hyracodontidae wat in die Oligoseen endemies was aan Eurasië. Dit is in 1910 die eerste keer ontdek in Balochistan in wat nou Pakistan is tydens ’n ekspedisie deur die Engelse paleontoloog sir Clive Forster Cooper. Paraceratherium word beskou as een van die grootste landsoogdiere nog, met die grootste spesie wat ’n massa van sowat 11 ton gehad het. Die gootste bekende individu was sowat 4,8 m hoog by sy skouers en 7,4 m lank, en het 17 ton geweeg. Dit was ’n plantvretende lid van die orde Perissodactyla met ’n lang, lae skedel sonder horings. Die dier het vier snytande gehad wat so groot was dat hulle soos slagtande gelyk het. Die twee boonstes het afwaarts gewys en die twee onderstes vorentoe. Die bolip was waarskynlik baie beweegbaar. Die nek was baie lank, die lyf stewig en die ledemate lank en dik. Die dier het tussen 34 en 23 miljoen jaar gelede in die woude van Sentraal-Asië voorgekom. "Indricotherium: Age range and collections" (in Engels).