Gloukoom is 'n groep oogsiektes wat skade aan die optiese senuwee tot gevolg het en visieverlies veroorsaak. Die algemeenste tipe is oophoek (groothoek, chronies eenvoudig) gloukoom, waarin die dreineringshoek vir vloeistof binne die oog oop bly, en minder algemene tipes, insluitend geslote hoek (nouhoek, skerp kongestief) gloukoom en normale spanning gloukoom. Die woord "gloukoom" kom van die antieke Griekse glaukos, wat "glinsterend" beteken. In Engels is die woord alreeds in 1587 gebruik, maar word eers na 1850 gereeld gebruik, na die ontwikkeling van die oftalmoskoop mense die optiese senuweeskade laat sien. Oophoek gloukoom ontwikkel stadig met verloop van tyd en daar is geen pyn nie. Perifere visie kan begin afneem, gevolg deur sentrale visie, wat kan lei tot blindheid as dit nie behandel word nie. Geslote-hoek gloukoom kan geleidelik of skielik voorkom. Die skielike aanbieding kan ernstige oogpyn, vaag visie, middel-verwydde pupil, rooiheid van die oog en naarheid insluit. Sodra dit plaasgevind het, is sigverlies weens gloukoom permanent. Oë wat deur gloukoom geraak word, word gloukoomaties genoem.