Semantiese versadiging is ’n sielkundige fenomeen waarin herhaling van ’n woord of frase daartoe lei dat die woord of frase tydelik sy betekenis vir die luisteraar, wat die spraak as herhaalde betekenislose klanke interpreteer, verloor Die frase “semantiese versadiging” is deur Leon Jakobovits James gemunt in sy doktorale proefskrif wat in 1962 deur McGill-universiteit in Montreal aan hom toegeken is. Die uitdrukking “verbale versadiging” is voor dit gebruik saam met terme wat die idee van geestelike moegheid uitdruk. Die proefskrif het ’n lys bevat van ander terme wat vir die fenomeen gebruik is: Die proefskrif bied verskeie eksperimente aan wat die werking van die semantiese versadigingseffek demonstreer in verskillende kognitiewe take soos om woorde en figure wat in ’n kort tyd herhalend aangebied word in ’n rangorde te plaas. ’n Voorbeeld van so ’n taak was om woorde te herhaal en dit in konsepte te groepeer, getalle bymekaar te tel nadat dit hardop herhaal is en tweetalige vertalings van woorde in een van die twee tale. In elke geval moes die getoetsde ’n woord of getal vir ’n aantal sekondes herhaal en dan die kognitiewe taak uitvoer deur daardie woord of getal te gebruik.