La Cantatrice chauve - uit Frans vertaal as Die Kaalkop Sopraan of Die Kaalkop Prima Donna - is die eerste toneelstuk wat geskryf is deur die Roemeens-Franse dramaturg Eugène Ionesco. Nicolas Bataille behartig die regie van die première op 11 Mei 1950 in die Théâtre des Noctambules, Parys. Sedert 1957 was dit in permanente vertoning in die Théâtre de la Huchette, wat 'n Molière d'honneur vir sy optredes ontvang het. Dit hou die wêreldrekord vir die toneelstuk wat die langste tyd in dieselfde teater opgevoer word. Alhoewel dit aanvanklik onopgemerk was, is die toneelstuk uiteindelik deur 'n paar gevestigde skrywers en kritici bevorder en het kritiese erkenning bekom. Teen die 1960s is La Cantatrice chauve reeds erken as 'n moderne klassieke werk en 'n belangrike seminale werk in die Teater van die Absurde. Met 'n rekordgetal interpretasies het dit een van die mees opgevoerde toneelstukke in Frankryk geword. Die toneelstuk fokus op twee Engelse paartjies wat mekaar kom besoek. Die een paartjie is die Martins, die ander die Smiths. Die Martins ontdek skielik in die vierde toneel dat hulle met mekaar getroud is. Dit word gevolg deur 'n reeks absurde dialoë.