Sargon II (Akkadies Šarru-ukin, "hy [= die god] het die koning ferm gemaak"; bewind 722 tot 705 v.C.) was ’n Assiriese koning. Hy het in 722 v.C. die heerser van die Nieu-Assiriese Ryk geword ná die dood van Salmaneser V. In sy inskripsies beeld hy homself uit as ’n nuwe persoon en verwys selde na sy voorgangers. Tog het hy dieselfde naam, Šarru-ukin, aangeneem as Sargon van Akkad, wat die eerste Semitiese Ryk in die streek sowat 16 eeue vroeër gestig het. "Sargon" is die Bybelse spelling van die naam. Sargon II was die seun van Tiglat-Pileser III en het blykbaar die troon van sy broer Salmaneser V in ’n gewelddadige staatsgreep afgeneem. Hy was reeds middeljarig toe hy koning word en is bygestaan deur sy seun kroonprins Sanherib. Aan die begin van sy bewind het Sargon te doen gehad met wydverspreide rebellies. Marduk-apla-iddina II, ’n hoofman van die Galdeeuse stamme in die suide, het homself tot koning van Babilon verklaar en is in 721 v.C. as koning gekroon.