Tao of Dao (Chinees: 道|道) is ’n Chinese term wat "weg", "pad", "roete", "sleutel" of "leerstelling" beteken. Binne die konteks van tradisonele Chinese filosofie en godsdiens is die Tao die intuïtiewe kennis van die "lewe" wat nie heelhartig verstaan kan word as net ’n konsep nie, maar nietemin bekend is danksy die ervaring van ’n mens se alledaagse bestaan. Die oorspronklike gebruik van die woord was om na iets te verwys wat nie andersins in woorde beskryf kon word nie – en in die vroeë geskrifte soos die Daodejing en die Yijing word duidelik onderskei tussen "opvattings van die Tao" (ook die "genoemde Tao") en die Tao self (die "ongenoemde Tao"), wat nie in taal uitgedruk of verstaan kan word nie. Volgens Liu Da is daar nie net kulturele en godsdienstige verskille in die vertolking van die konsep nie, maar ook persoonlike verskille wat die karakter van verskillende beoefenaars weerspieël. Aan die Tao kan rofweg gedink word as die vloei of onderliggende natuurlike orde van die heelal, iets wat die heelal gebalanseerd en ordelik hou.