In Suid-Afrika is 'n provinsiale wetgewer die wetgewende tak van die regering van 'n provinsie. Dit het 'n eenkamerinstelling en wissel in grootte van 30 tot 80 lede, afhangende van die bevolking van die provinsie. Elke wetgewer het 'n speaker en 'n adjunkspeaker. Die oorspronklike vier provinsies van Suid-Afrika (die provinsies wat van 1910 tot 1994 bestaan het) het provinsiale rade gehad wat deur die blanke bevolking van die provinsies verkies iss. Die provinsiale rade was het nie baie mag gehad nie; hulle het 'n uitvoerende raad ('n provinsiale kabinet) aangestel, maar kon nie die administrateur (die uitvoerende hoof) van die provinsie aanstel of verwyder nie. Die administrateurs is deur die goewerneur-generaal (voor 1961) of die staatspresident (na 1961) gekies. Die wetgewende magte van die provinsiale rade was ook streng beperk tot spesifieke onderwerpe. In 1986 het die nasionale parlement die provinsiale rade heeltemal afgeskaf, maar die staatspresident was toegelaat om die uitvoerende rade aan te stel. Die huidige provinsiale wetgewers is van stapel gestuur deur die tussentydse Grondwet van Suid-Afrika van 1993 met die totstandkoming van die nuwe nege provinsies.