'n Palts was een van 'n reeks koninklike verblyfplekke in die Frankiese Ryk en later in die Heilige Romeinse Ryk. Die woord is afgelei van die Latyns palatium (paleis). In die Merowingiese tydperk, dus in die vroeë middeleeue, het die Frankiese konings nog nie 'n vaste verblyfplek gehad nie en het hy die land deurreis en van burg na burg getrek. Dít was nodig om kontak met die plaaslike leiers en die bevolking te handhaaf. Die koning het dan telkens 'n sitting gehou wanneer hy by een van die wonings in die ryk aankom en bestuurssake met betrekking tot die streek behandel en ernstiger regsprake hanteer. Paltse is dus opgerig om te voldoen aan die infrastruktuur wat so 'n reisende koning nodig gehad het. Dit het hofhouding van enkele honderde ingesluit en die paltse het tot uitgebreide komplekse ontwikkel, met ten minste 'n residensie, 'n kerk en 'n groot hoewe. In die omgewing van biskopsetels was daar ook groot abdye. Met die sentralisering van mag in Parys onder Karel die Grote en sy opvolgers het die belangrikheid van die paltse in die Frankiese Ryk afgeneem.