Mengzi (Meester Meng) (Mencius (latinisering): 372 v.C.– 289 v.C.) was 'n Chinese filosoof tydens die Periode van die Strydende State en word sedert die 12de eeu beskou as dié belangrikste Konfusianistiese denker naas Konfusius self. Hy benadruk die oorspronklike goedheid van die menslike natuur en die invloed wat eksterne faktore kon hê op die ontwikkeling daarvan. Hy sistematiseer die Konfusianisme se deugdeleer tot vier hoofdeugde, (mede)menselikheid, pligsgetrouheid, seremoniële gedrag en insig. In sy siening van die staat stel hy dat heersers 'n konstante sorg vir die bevolking moet hê en dit uitvoer deur die 'n 'humanistiese' politiek te volg. Sy uitsprake het bewaar gebly in Die Mencius. Die biografie van Mengzi word gevind in hoofstuk 74 van die Shyi, maar dit word hoofsaaklik oorgeneem uit die Mencius. Mengzi is lid van die familie 'Meng' (孟, ook wel 'Mengsun', 孟孫), wie tot die begin van die 4de eeu voor Christus (dus ten tyde van Konfusius) 'n belangrike posisie beklee in Lu, die staat waar Konfusius vandaan kom.