In musiek is 'n trap, of konjunkte beweging, die verskil in toonhoogte tussen twee opeenvolgende note van 'n toonleer. Met ander woorde, dit is die interval tussen twee opeenvolgende trappe van ’n toonleer. Enige groter interval staan bekend as 'n sprong, of disjunkte beweging. In die diatoniese toonleer is ’n trap óf 'n mineurtweede (soms ook bekend as halftoon) óf 'n majeurtweede (soms ook heeltoon genoem) en word al die intervalle van 'n mineurderde of groter spronge genoem. Byvoorbeeld, van C tot D (majeurtweede) is 'n trap, terwyl C tot E (majeurderde) 'n sprong is. Meer in die algemeen, 'n trap is 'n kleiner of nouer interval in 'n musikale lyn, en 'n sprong is 'n breër of groter interval. Die kategorisering van die intervalle in trappe en spronge word bepaal deur die stemmingstelsel en die toonstelsel wat gebruik word. Melodiese beweging waarin die interval tussen enige twee opeenvolgende toonhoogtes nie meer as 'n trap is nie, of, minder streng, waar spronge skaars is, is die sogenaamde stapsgewyse of konjunkte melodiese beweging, in teenstelling met sprongsgewyse of disjunkte melodiese beweging, wat gekenmerk word deur baie spronge.