Chloor-37 (chemiese notasie 3717Cl) is 'n stabiele isotoop van chloor. Die kern het nes chloor-35 s'n 'n kernspin van I=3/2 en daardeur 'n kwadrupool. Die verbreding van die pieke wat hierdeur veroorsaak word, is effens minder as vir chloor-35, maar die gevoeligheid en die aanwesigheid is kleiner. Dit lei tot 'n gevoeligheid by natuurlike isotoopsamestelling van slegs 6,58 x 10-4 keer die proton s'n. Die ander isotoop word baie meer gebruik vir kernmagnetiese resonansie. Hoewel die son vir die aarde met baie neutrino's bombardeer, is dit moeilik om hulle waar te neem en om instrumente te bou wat dit vermag. Davis het die chloor-37-isotoop hiervoor gebruik. Die kernreaksie is: Cl 17 37   +   0 0 ν e →   18 37 A r   +   − 1 0 e {\displaystyle {\ce {^{37}_{17}Cl}}\ +\ _{0}^{0}\nu _{e}\to \ _{18}^{37}Ar\ +\ _{-1}^{0}e} Die argon-isotoop wat gevorm word het 'n halfleeftyd van 35 dae.