Mitridates II (Parties: 𐭌𐭄𐭓𐭃𐭕, Mihrdāt) was van 124 tot 91 v.C. die Arsakidiese koning van die Partiese Ryk. Hy was ook bekend as Mitridates die Grote, een van die grootste leiers van sy dinastie. Mitridates II is gekroon ná die skielike dood van sy voorganger, Artabanus I. Die ryk was aan die agteruitgaan weens militêre druk in die ooste én weste. Mitridates II het die situasie in Mesopotamië vinnig gestabiliseer deur 'n bondgenootskap met Charakene; hy het ook die invallende Koninkryk Elymais en die Arabiere gekeer wat Babilonië voortdurend geplunder het. Mitridates II was die eerste Partiese koning wat sy heerskappy uitgebrei het tot in die Kaukasus, waar die koninkryke Iberië, Armenië en moontlik Kaukasiese Albanië gou vasalstate geword het. In 114/'13 v.C. het hy Dura-Europos in Sirië van die Seleukiede afgeneem en teen 95 v.C. het die Noord-Mesopotamiese koninkryke Adiabene, Kordiene en Osroene sy mag erken. Onder Mitridates II het Partië vir die eerste keer diplomatieke bande met die Romeinse Republiek en die Han-dinastie van China aangeknoop. Hy was vasbeslote om klem te lê op die Partiese Ryk se bande met die Irannese Achaemenidiese Ryk.