Die Eed in Vyf Artikels (Japannees: 五箇条の御誓文 | gokajō no goseimon) was die fundamentele beleid van die Meiji-regering. Dit is op 6 April 1868 by die Keiserlike Kasteel van Kioto afgekondig by die betowering van Keiser Meiji. Die eed het die hoofdoelstellings uiteengesit, en die plan van aksie wat gevolg moet word tydens die regering van keiser Meiji. En stel die wettige stadium vir die modernisering van Japan in. Dit het ook 'n proses van verstedeliking begin, aangesien mense van alle klasse nou vry was om van werk te verander. Baie mense na die stad verhuis vir beter werk. Dit het invloedrykend gebly gedurende die Meiji-tydperk tot in die twintigste eeu, en kan beskou word as die eerste grondwet van moderne Japan. Soos die naam aandui, bestaan die teks van die Eed uit vyf klousules: Met hierdie eed stel ons die vestiging van die nasionale welvaart op 'n breë basis en die opstel van 'n grondwet en wette as doel. Daar sal uitgebreide beraadslagings gehou word en in die beraad sal daar oor alle staatsake besluit word. Alle klasse, hoog en laag, sal verenig wees en saam die administrasie van die staat uitvoer.