Springboktrekke was massaverhuisings van groot hoeveelhede springbokke oor die vlaktes van die binneland van Suid-Afrika. Dit het periodiek voorgekom, oor lang afstande, in tye toe springbokke baie volop en die plase nog nie omhein was nie. Ná enkele opeenvolgende jare van goeie reën, het die springbokkuddes van die Kalahari en die Karoo tot buitengewoon groot getalle aangegroei. As daarop skielik 'n jaar met 'n besondere kwaai droogte volg, ly die bokke honger en dors. Dit is waarskynlik in hierdie omstandighede dat daar in die vroeë winter 'n blinde, onstuitbare drang onder die troppe posvat om na groener weivelde te trek. Troppe uit verskillende rigtings het dan soms bymekaar aangesluit en kuddes gevorm van honderdduisende en soms selfs 'n miljoen bokke. Hulle beweeg in 'n stormloop voort om 'n 150 km per dag af te lê. Meer as 'n uur het dit soms geduur vir die voorste digte massa sterkste bondel bokke om verby 'n plek te kom. Ure lank is hulle gevolg deur honderde en honderde moeë, kruppel en beseerde bokke. Op hulle beurt is hulle deur leeus agtervolg.