Die Brandvlei-warmwaterbron het weens die vergroting van die Marais-meer as deel van die Groter Brandvlei-staatswaterprojek verlore geraak. Die bron was 'n ses kilometer suid van Worcester in die rigting van Villiersdorp op die terrein van die Brandvlei-gevangenis. Met die 11 000 m³ water per 24 uur teen 64,2°C wat die bron gelewer het, was dit die sterkste en warmste warmwaterbron in die land. Nou het die bron onder die water verdwyn en loop dit in die dam. Hoër op teen die berg is die aar oopgeboor en word water uitgepomp vir gebruik deur die gevangenis. Hierdie bronwater is suiwer, smaakloos, swak gemineraliseerd en sonder bewese geneeskragtige waarde. Die bron is nooit behoorlik benut nie. Waarskynlik omdat dit ver van die vroeёre hoofroetes na die binneland was en dalk ook omdat dit te warm was. Die naam Brandvlei verwys na die stoomwolke wat uit die bron opgestyg het. Booyens, Bun: Bronwaters van genesing. Die tradisionele warmbron-waterkuur in ons volksgeneeskunde. Kaapstad: Tafelberg; vir die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, 1981. ISBN 0-624-01584-X Die Burger, 6 Februarie, 9 Februarie en 13 Maart 1981.