Afrika-musiek word gekenmerk deur 'n "sterk ritmiese klank" wat gemeenskaplike eienskappe toon in alle streke. Arthur Morris Jones (1889 - 1980) het die baie plaaslike benaderings tot musiek as bydraende fatkore tot een hoofstroom gesien. C. K. Ladzekpo bevestig ook die diepgaande homogeniteit van die benadering. Wes-Afrika ritmiese tegnieke wat uitgevoer is oor die Atlantiese Oseaan was fundamentele bestanddele in verskeie musikale style van die Amerikas: samba, forró, maracatu en coco in Brasilië, Afro-Kubaanse musiek en Afro-Amerikaanse musiek genres soos blues, jazz, rhythm &amp; blues, funk, soul, reggae, hip hop, en rock en roll was daardeur beïnvloed en dus van groot belang in die 20ste eeu se populêre musiek.[verwysing benodig] Die drom is bekend oor die hele Afrika. Baie sub-Sahara-tale het nie 'n woord vir ritme, of selfs musiek nie. Ritmes verteenwoordig die samestellings van gemeenskappe en mense se interafhanklike verhoudings. Kruisslae kan uitdagende oomblikke simboliseer of emosionele spanning. Die klank van drie hoof slae, gevol deur twee korter slae simboliseer die aanslae van die lewe terwyl daar voorbereiding getref word die uitdagings van die lewe te hanteer.