Gebruiksvoorwerpe van Kaapse silwer is gewild by die versamelaars van Africana. Deur die jare het ‘n aantal bekwame silwersmede uit Europa in Suid-Afrika aangekom. Reeds op 28 Januarie 1654 meld Jan van Riebeeck in sy Daghregister die aanwesigheid van so ‘n vakman. Op 23 September 1669 is aan “Daniël die silwersmid” ‘n 100 silwer ryksdaalders oorhandig om ‘n Nagmaalservies te maak. Goewerneur Maurits Pasques de Chavonnes het regulasies uitgevaardig en ‘n keurmeester aangestel om die silwersmedery te beheer. Daarvolgens moes o.a. die smid se voorletters en datum van vervaardiging op ‘n item aangetoon word. Ongelukkig is die voorskrifte is nie nageleef nie. Die hoogtepunt van die bedryf aan die Kaap was tussen 1720 en 1800 en in 1840 was daar 21 smede werksaam. In 1870 was daar slegs twee oor, omdat elektroplatering amper ‘n einde aan die beroep gebring het. Daarna was daar nog slegs enkele Maleiers in die bedryf oor en het die hoogstaande vakmanskap mettertyd uitgesterf. Suid-Afrika is arm aan silwer. Simon van der Stel het laat in die 17de eeu tevergeefs na silwer laat soek. Die name Silwermyn en Silwermynrivier in die Kaapse Skiereiland herinner ons aan die poging.