Die term Hanse (afgelei van Oudhoogduits Hansa "groep, gevolg, skaar") - dikwels ook Duitse Hanse of Latyns Hansa Teutonica genoem - verwys na 'n organisasie van Noord-Duitse koopmans wat tussen die middel van die 12de en die middel van die 17de eeu bestaan het, asook na die stede wat deur hierdie verbond oorheers is. Hierdie organisasie was gemik op die versekering van 'n veilige deurtog en die bevordering van gemeenskaplike ekonomiese belange veral in die buiteland. Terwyl die terme Hanse en Hanseaties deesdae dikwels as sinonieme vir betroubaarheid, handelsetiek en internasionaliteit gebruik word (ook in die moderne toerismebedryf), was lidmaatskap in die Hanse oorspronklik beperk tot seuns van Duitse ouers wat ook volgens die Duitse reg geleef en deur hulle opleiding as koopmans die reg verwerf het om selfstandig handel met die buiteland te dryf. Die Hanse het dus eerder op 'n Middeleeuse etniesgebonde regsbegrip as op die moderne beginsels van 'n internasionale handelsorganisasie berus. Vanaf die middel-14de eeu het die Koopmanshanse tot 'n Hanseverbond van stede begin ontwikkel waarin die Noord-Duitse stede saamgesluit het om die belange van hul koopmans te bevorder.