Die vertellinge van Duisend-en-een-nag (Arabies: الف ليلة وليلة / alf laila wa-laila, "duisend nagte en een nag") is ’n versameling verhale in die vorm van ’n raamvertelling uit die Midde-Ooste. Van die verhale is ouer as die Christendom, terwyl ander uit die Middeleeue stam. Daar is lank geglo die verhale van Duisend-en-een-nag se oorsprong lê in Persië. Dit het later geblyk hulle kom uit verskillende Arabiese lande en deels van die Indiese subkontinent. Gedeeltes van die versameling was al in die 18de eeu in Europa bekend. Die oorspronklike verhale was eroties gekleur. Daarom is hulle tot in die 20ste eeu nie in die Arabiese wêreld as egte letterkunde beskou nie. Die verhale is later (1885–1888) sonder die erotiese elemente gepubliseer en dit het gewild geword as verhale vir oud en jonk. Play media Volgens die verhale is koning Sjahriaar deur sy vrou bedrieg. Om ’n herhaling te voorkom het hy besluit om elke aand met ’n maagd te trou en haar die volgende oggend te laat teregstel. Ná ’n ruk is hy met Scheherazade, die dogter van sy grootvisier, getroud.