Die Dinastie van Herakleios was ’n familie wat van 610 tot 711 oor die Bisantynse Ryk regeer het. Dit was ’n waterskeidingsperiode in die ryk se geskiedenis, asook dié van die wêreld. Die stigter van die dinastie was Herakleios, wat in 610 keiser geword het nadat hy en sy pa, Herakleios die Ouere, die eksarg van Afrika, ’n suksesvolle opstand teen die ongewilde keiser Phokas gelei het. Hy het die ryk vergroot en sy reorganisasie van die regering en weermag was baie suksesvol. Hoewel die grond wat hy gewen het in die oorlog teen die Persiese koning Khosrau II weer verloor is met die inval van die Moslems, tel Herakleios steeds onder die groot Romeinse keisers. In die laaste jare van Herakleios se bewind was daar ’n stryd tussen sy eerste vrou, Eudokia, se seun Konstantyn en sy tweede vrou, Martina, wat wou hê haar seun Heraklonas moes keiser word. Konstantyn het keiser geword toe sy pa in 641 dood is, met Heraklonas as medekeiser, maar is ná net vier maande dood. Heraklonas het toe die alleenheerser geword.