Die Brasiliaanse Taalbeweging is die beweging wat hom vir Brasiliaanse Portugees as kultuurtaal beywer het. Teen die einde van die 19de eeu, ontsnap Brasilië nie aan die opkomende taalromantisering van die omgangstaal, wat in talle lande gewoed het nie. Die Academia Brazileira de Letras is juis gestig gedurende 1896/7, met as doel die herkodifisering van Portugees vir die Brasiliane. Die begeerte onder Brasiliane om 'n eie inheemse kultuurtaal te skep, was brandend groot. Die opkoms van nasionalisme onder die Brasiliane, het tot gevolg gehad dat selfs 'n woord soos 'Portugees' vermy was. Nuwe terme is gebruik, soos o idioma nacional of a língua nacional (die nasionale taal), of a língua Brasileira (die Brasiliaanse taal) om te verwys na die Nuwe Taal van Brasilië . In 1922 kom modernisme in Brasilië tot bloei, onder die musici, historici, digters, skrywers en skilders. Hierdie beweging wou die Brasiliaanse volk losmaak van Europa en die Europese kultuur. Skrywers en digters het begin om baie woorde in die algemene spreektaal, wat aan Indiaans ontleen is, op te neem in hul werke.