Net soos die Karolingers in die laaste dae van die koninkryk van die Merowingers die werklike mag in die land was, was die huis van die Capetingers (die oorerflike hertoë van Parys) aan die einde van die 10 de eeu die werklike mag in die Ryk van die Wes-Franke. In 987 het die Capetingers dan ook die regering oorgeneem, en Hugo Capet het die eerste Capetinger-koning geword. Sy gesag het nie juis verder as 'n klein gebied rondom Parys gestrek nie, want die hertoë en die grawe was die eintlike regeerders oor die res van Frankryk. Hertogdomme soos Aquitanië was feitlik onafhanklik. Die Capetinger-konings het egter in die volgende paar eeue probeer om Frankryk stuk vir stuk onder die gesag van die kroon te plaas. Dit was geen maklike taak nie en het lang, bloedige en duur oorloë meegebring nie slegs met hul eie magtige onderdane nie, maar ook met die konings van Engeland wat na 1066 groot grondgebied en belange in Frankryk gehad het. Vier Capetinger-konings troon ver bo die res uit: Lodewyk VI (1108-37) het die grondslag van die mag van die Capetingers gelê deur sy grondgebied en invloed uit te brei.