Waar ruwe rotse is 'n gedig geskryf deur C.M. van den Heever. Die gedig is na bewering gegrond op die gebeure wat by Aasvogelkop oorkant die Caledonrivier by Gladdedrif in die Smithfielddistrik afgespeel het. Dit handel oor 'n pa wie se seun in 'n klipskeur geval het. Na dae se geswoeg om die seun tevergeefs uit te kry, laat dit die pa geen ander keuse as om sy seun uit die klipskeur te verlos met die dood nie. Die seun word deur sy eie pa doodgeskiet. Twee vader-oë kyk verward ... sy seun, die afgrond lag oor wilde skuurgedreun. Die kruit en stof vlek oor die lug se blou, die vader bly sy hand oor sy oë hou. En dan gewaar hy in die skemering sy kind, deur rotseskouers vasgedring. ’n Riem rol na die seun daaronder neer, “Bind vas, my kind ... en Pa die sal probeer.” Maar dis vergeefs ... die kransedraak hou vas, die riem bly stukkend breek, kry las op las. En hulp snel by ... die rotsetande gryns, hier moet die mensverstand terug voor deins.