Aversieterapie is 'n sielkundige behandeling waar die pasiënt aan 'n stimulus blootgestel word terwyl hy of sy een of ander vorm van ongemak ervaar. Hierdie kondisionering is daarop gemik om 'n assosiasie tussen die stimulus en die onaangename sensasie te skep ten einde die geteikende (soms kompulsiewe) gedrag te onderdruk. Aversieterapie kan baie vorms aanneem: 'n middel met 'n slegte smaak kan byvoorbeeld op naels geverf word om naelbytery te ontmoedig, die toediening van 'n braakmiddel kan met die ervaring van alkohol gekombineer word; of gedrag kan deur elektriese skokke (van gemiddelde tot hoër intensiteite) gepaard gegaan word. Die vernaamste gebruik van aversieterapie is vir die behandeling van alkohol- en ander dwelmverslawings. Hierdie vorm van behandeling word sedert 1932 toegepas. Die behandeling word in die Principles of Addiction Medicine bespreek wat in 2003 deur die American Society of Addiction Medicine gepubliseer is. 'n Meer informele toepassing deur lede van die selfhelpgemeenskap vir klein gedragsprobleme behels die gebruik van 'n rekkie; die gebruiker skiet die rekkie teen sy/haar pols terwyl die ongewenste gedrag uitgevoer word in 'n poging om 'n onaangename assosiasie te skep en die gedragspatroon uiteindelik te verbreek.