Malcolm III (volle naam: Máel Coluim mac Donnchada; omstreeks 26 Maart 1031 – 13 November 1093) was van 1058 tot 1093 koning van Skotland. Hy het later die bynaam Canmore (Skots-Gaelies vir "Groot Hoofman") gekry. Malcolm se lang bewind van 35 jaar het die begin van die Skots-Normandiese tydperk voorafgegaan. Die karakter met dieselfde naam in William Shakespeare se toneelstuk Macbeth is op hom geskoei. Malcolm se koninkryk het nie oor die hele moderne Skotland gestrek nie; die noorde en weste van Skotland was onder Skandinawiese, Noors-Gaeliese en Gaeliese heerskappy. Malcolm III het verskeie oorloë teen die Koninkryk van Engeland gevoer, moontlik met die doel om Northumbrië te verower. Dié oorloë het nie ’n merkwaardige uitbreiding suidwaarts tot gevolg gehad nie. Malcolm se grootste prestasie was om die dinastie wat Skotland baie jare lank regeer het, voort te sit. Sy rol as stigter van die dinastie was eerder danksy propaganda deur sy jongste seun, David I, en sy afstammelinge as vanweë die geskiedenis. Malcolm se tweede vrou, sint Margaret, is Skotland se enigste koninklike heilige.