Die dood van Iwan Iljitsj (Russies: Смерть Ивана Ильича, Smjert Iwana Iljitsja), wat die eerste keer in 1886 gepubliseer is, is 'n novelle deur Leo Tolstoi, en word beskou as een van die meesterstukke van sy latere fiksiewerke. Dit is kort na sy godsdienstige bekering aan die einde van die 1870's geskryf. "Dit word gewoonlik voorgehou as een van die beste voorbeelde van die novelle." Dit vertel die verhaal van 'n hooggeregshofregter in 19de eeuse Rusland, sy lyding, en sy uiteindelike dood aan 'n terminale siekte. Iwan Iljitsj ( Iljitsj is 'n patroniem, sy van is Golowin ) is 'n hoogaangeskrewe amptenaar van die Hof van Justisie, en word deur Tolstoi beskryf as, "nóg so koud en formeel soos sy ouer broer, nóg so wild soos die jongere broer, maar 'n middelweg tussen hulle —'n intelligente, lewendige en aangename man." Namate die verhaal vorder, word hy meer en meer introspektief en emosioneel namate hy nadink oor die rede vir sy pynlike siekte en dood. Praskofja Fëdorofna Golowin is Iwan se onsimpatieke vrou.