Ringforte is ronde, versterkte nedersettings wat hoofsaaklik van die Bronstydperk tot omstreeks 1000 n.C. gebou is. Hulle word in Noord-Europa aangetref, veral in Ierland. Daar is ook baie in Suid-Wallis en Cornwallis, waar hulle rounds genoem word. Daar was baie groottes ringforte, en hulle kon van klip of grond gebou gewees het. In die meeste was minstens een gebou. In Ierland was dit onder verskeie name bekend. Daar is meer as 40 000 terreine wat as ringforte geïdentifiseer is en daar was vermoedelik minstens 50 000 op die eiland, met 'n digtheid van minstens een elke 2 km. Baie is waarskynlik deur landboupraktyke en verstedeliking verwoes. Baie is egter ontdek danksy vroeë opnamekaarte, lugfotografie en die argeologiese werk wat met padbouwerk gepaard gaan. In Cornwallis, dele van Devon en Suid-Wallis deel omsirkelde nedersettings baie eienskappe met hulle Ierse eweknieë. In Skandinawië is ook baie ringforte – op die eiland Öland in Swede alleen is daar 19. Dié forte moenie verwar word met Wiking-ringforte nie, waarvan sewe in Denemarke en Suid-Swede bekend is. Hulle dateer almal van omstreeks 980 n.C.