Nobelsiekte is 'n veronderstelde siekte van kritiese denkfoute wat veroorsaak dat sekere Nobelpryswenners vreemde of wetenskaplik ongesonde of foutiewe idees omhels, gewoonlik later in hul lewens. Daar is aangevoer dat die effek deels die gevolg is van 'n neiging dat Nobelpryswenners deur die toekenning bemagtig voel om oor onderwerpe buite hul spesifieke kundigheidsgebied te praat, gekombineer met 'n neiging dat Nobelpryswenners die soorte wetenskaplikes is wat op onkonvensionele maniere dink. Alhoewel dit onduidelik is of Nobelpryswenners statisties meer geneig tot kritiese denkfoute as ander wetenskaplikes is, is die verskynsel van belang omdat dit 'n bestaansbewys lewer dat: (1) as 'n mens 'n gesag op een gebied is, is hy of sy nie noodwendig 'n gesag op 'n ander gebied nie, en (2) in die mate dat die wen van 'n Nobelprys as 'n volmaakte aanduiding van wetenskaplike uitnemendheid en hoë algemene intelligensie dien, is sulke eienskappe nie onverenigbaar met irrasionaliteit nie. Die Nobelsiekte toon ook dat dit vir sommige pryswenners om oor die algemeen as "reg" beskou word dié wenner se bevestigingsvooroordeel meer bevorder as hul skeptisisme.