Stres is 'n geestes- en fisiologiese toestand waarin die wisselwerkinge tussen 'n mens en sy omgewing daartoe lei dat 'n indiwidu 'n gewaarwording ervaar dat daar 'n wanverhouding is, hetsy werklik aldan nie, tussen die eise van 'n situasie en die vermoë van die persoon se biologiese, sielkundige of sosiale stelsels om dit te hanteer. In geneeskundige terme, is stres die ontwrigting van homeostase deur fisiese of sielkundige prikkels. Stresvolle prikkels kan verstandelike, fisiologiese, anatomiese of fisiese reaksies wees. Die begrip stres in hierdie verband is beskryf deur die Oostenryksgebore Kanadese endokrinoloog, Hans Selye, wat die Algemene Aanpassingsindroom in 1936 gedefinieer het. Richard Lazarus het in 1974 'n model gepubliseer waarin hy stres in twee soorte verdeel het, naamlik 'n gesonde soort en 'n ongesonde stres wat negatiewe effekte het. Waar stres funksie verbeter (fisies of verstandelik, soos in die geval van sport en uitdagende werk) kan dit as gesond beskou word. Voortdurende stres wat nie opgelos word deur dit te hanteer of daarby aan te pas nie kan lei tot ontvlugting (angs) of onttrekkingsgedrag (kliniese depressie).