Gerard Peter Kuiper (gebore as Gerrit Pieter Kuiper; 7 Desember 1905 – 23 Desember 1973) was ’n Nederlands-Amerikaanse sterrekundige, skrywer en professor. Die Kuipergordel is na hom genoem. Hy word deur baie beskou as die vader van moderne planetêre wetenskap. As professor aan die Universiteit van Chicago was hy ’n doktorale adviseur vir Carl Sagan. In 1958 het die twee aan ’n geklassifiseerde projek van die Amerikaanse lugmag gewerk om ’n kernplofkop op die Maan te laat ontplof. Kuiper het twee natuurlike satelliete van planete in die Sonnestelsel ontdek: Uranus se Miranda en Neptunus se Nereid. Hy het ook koolstofdioksied in die atmosfeer van Mars ontdek, en in 1944 die bestaan van ’n atmosfeer vol metaan bo Saturnus se satelliet Titan. In die 1960's het Kuiper gehelp om maanlandingsterreine vir die Apollo-program te identifiseer. Hy het vroeër aan Projek A119 gewerk – ’n plan van die Amerikaanse lugmag om ’n kernplofkop op die Maan te laat ontplof. Saam met hom op dié projek was Carl Sagan, destyds ’n Ph.D.-student van Kuiper. Kuiper het ook verskeie dubbelsterre ontdek wat "Kuipername" gekry het, soos KUI 79.