Die Ford Essex V6-enjin was 'n 60° V6-enjin wat tussen 1966 en 1988 gebou is deur die Ford Motormaatskappy in die Verenigde Koninkryk en tot in 2000 in Suid-Afrika, hoewel meeste by die Ford-enjinaanleg in Dagenham, Essex gebou is, wat die enjin sy naam gee. Dit is nou verwant aan die Ford Essex V4-enjin wat geproduseer is in verplasings van 1,7 L en 2,0 L. Albei enjins het verskeie onderdele gedeel, aangesien die Essex V6 direk afgelei is van die Essex V4; die 2,0 L Essex V4 en die 3,0 L Essex V6 het in werklikheid presies dieselfde boor en slag en deel verskeie komponente. Die Essex V4 en V6 is hoofsaaklik ontwerp om die verouderde inlynvier- en sessilinder Ford Zephyr-enjin te vervang. Ford RS=handelaars het ook 'n aantal prestasiemodifikasies aangebied vir die Essex V6 genaamd GP1 (Groep 1) en Series X; die GP1-pakket het 'n 40 DFI5 Weber vergasser, die Series X-modifikasies met dieselfde groter inlaat- en uitlaatkleppe as die GP1, maar ook 'n nuwe inlaatspruitstuk wat ontwerp is vir die 3 tweekeel 42 DCNF Weber-vergassers gevoer deur 'n elektriese brandstofpomp wat 138 kW gelewer het, maar die standaard nokas is behou.