Johannes Voet (3 Oktober 1647 – 11 September 1713) was 'n belangrike Nederlandse regsgeleerde. Sy werk speel nog steeds 'n groot rol in moderne Romeins-Hollandse Reg. Voet is een van die sogenaamde "ou gesagte" van Romeins-Hollandse Reg, saam met Hugo de Groot, Simon van Leeuwen, Joan Cos, Gerhard Noodt, Zacharias Huber, Cornelius van Bynkershoek, Hobins van der Vorm, Gerloff Scheltinga, Willem Schorer, Franciscus Lievens Kersteman, J. Munniks, Hendrik Jan Arntzenius, Arent Lybrechts, Johan Jacob van Hasselet, Gerard de Haas, Cornelis Willem Decker, Didericus Lulius, Renier van Spaan, Dionysius Godefridus van der Keessel en Johan van der Linden. Voet is gebore in Utrecht as die seun van Paulus Voet, wat die seun was van die bekende teoloog Gisbertus Voetius. Hy het waarskynlik in Utrecht gestudeer, waarna hy professor in Herborn geword het. In 1673 word hy as professor in die regte aan die Universiteit van Utrecht aangestel. Van 1680 tot sy dood was hy 'n professor en die bekleër van die leerstoel in die regte te Leiden.