Die Liberale Party was 'n Suid-Afrikaanse politieke party wat van 1953 tot 1968 nie daarin kom slaag om steun by wit kiesers te werf nie, maar nietemin bygedra het tot die verswakking van die Verenigde Party, omdat talle vername, intellektuele Engelssprekendes die VP verlaat en die LP aangehang het. Die party is op 9 Mei 1953 in Kaapstad gestig as uitvloeisel van die vroeëre Suid-Afrikaanse Liberale Vereniging. Margaret Ballinger was die eerste president met Alan Paton en Leo Marquard as mede-adjunkpresidente. Die ander leiers in die partye se stigting was dr. Oscar Wolheim, Leslie Rubin en dr. Edgar Brookes. In die eerste helfte van sy bestaan was die party redelik konserwatief. Hy het die verandering van die wit kiesers se opvattings as sy hoofdoel beskou en was meer geneig tot gekwalifiseerde stemreg. In die verkiesing van 1958 het die party selfs kandidate in baie "veilige" Verenigde Party-kiesafdelings gestel, asook N.P.-setels waar die VP nie deelgeneem het nie. Die party wou nie die opposisiestem verdeel deur in marginale kiesafdelings teen die VP te staan en só die N.P. te bevoordeel nie.