Konrad Lorenz (gebore op 7 November 1903, Wene, Oostenryk; sterf op 27 Februarie 1989, Altenburg) was ‘n Oostenrykse dierkundige en stigter van moderne etologie, naamlik die studie van diergedrag by wyse van vergelykende dierkundige metodes. Sy idees het bygedra tot ‘n begrip van hoe gedragspatrone teruggevoer kan word na ‘n ewolusionêre verlede, en hy was ook bekend vir sy werk op die wortels van aggressie. Hy het die Nobelprys vir Fisiologie of Medisyne in 1973 met die kenners in diergedrag, Karl von Frisch en Nikolaas Tinbergen gedeel. Lorenz was die seun van ‘n ortopediese snydokter. Hy het op ‘n vroeë ouderdom ‘n belangstelling in diere getoon, en het verskeie diere van verskillende spesies aangehou soos visse, voëls, ape, honde, huiskatte en hase — baie wat hy teruggebring het van sy uitstappies. Terwyl hy nog jonk was het hy die siek diere van die nabygeleë Schönbrunner Dieretuin verpleeg. Hy het ook rekords van voëlgedrag in die vorm van dagboeke gehou. Nadat Lorenz in 1922 sekondêre skool voltooi het, het hy sy vader se wense eerbiedig en ‘n aanvang met mediese studies geneem.