Narratiewe eksposisie is die invoeging van belangrike agtergrondinligting binne 'n verhaal, byvoorbeeld inligting oor die omgewing, karakters se agtergrond, gebeurtenisse wat die storie voorafgaan, historiese konteks, ens. In 'n spesifiek literêre konteks bestaan eksposisie in die vorm van verduidelikende of uitleggende skryf wat in die vertelling ingebed is. Eksposisie is een van vier retoriese metodes (saam met beskrywing, redenering en vertelling) soos deur Alexander Bain en John Genung verklaar. Elke retoriese metode kom in 'n verskeidenheid vorms voor, en elkeen het sy eie doel en konvensies. Daar is verskeie maniere om eksposisie aan te wend. Incluing is 'n wêreldbou-tegniek waar die leser stelselmatig aan agtergrondinligting oor die wêreld waarin 'n verhaal afspeel, blootgestel word. Die idee is om lesers op hoogte te bring van die wêreld wat deur die outeur opgebou word. Incluing geskied op verskeie maniere: deur dialoog, terugflitse, karakters se gedagtes, agtergrondbesonderhede, fiktiewe media, of die verteller se vertelling van 'n agtergrondverhaal. Die woord incluing word aan die fantasie- en wetenskapfiksieverhaalskrywer Jo Walton toegeskryf.