Nieu-Kaledonië (Frans: Nouvelle-Calédonie vir Nieu-Skotland) is 'n oorsese gebied van Frankryk in die Stille Oseaan en lê in Melanesië. Nieu-Kaledonië bestaan uit drie provinsies met 'n oppervlakte van 18 576 km² en het 'n bevolking van 256 000 in 2012 gehad. Nieu-Kaledonië lê oos van Australië, noord van Nieu-Seeland, suid van Vanuatu en suidwes van Fidji. Die hoofstad en grootste stad is Nouméa, wat op Grande Terre, die grootste eiland van Nieu-Kaledonië, geleë is. Die Nieu-Kaledoniese Koraalrif het sedert 2008 die status van 'n Unesco-Wêrelderfenisgebied. Die Matteus- en Hunter-eilande word deur beide Frankryk en Vanuatu opgeëis. Die ekonomie van Nieu-Kaledonië steun op die ontginning van nikkelerts en toerisme, maar is tegelykertyd op Franse subsidies ter waarde van jaarliks VSA-$1,48 miljard aangewese. Volgens die Ooreenkoms van Nouméa, wat op 5 Mei 1998 onderteken en op 8 November van dieselfde jaar in 'n referendum deur Nieu-Kaledoniese kiesers goedgekeur is, is Nieu-Kaledonië 'n oorsese gebied van Frankryk met selfregering. Die politieke status van Nieu-Kaledonië as sogenaamde Collectivité sui generis word deur die artikels 76 en 77 van die Franse grondwet gedefinieer.