Hjalmar Reitz (Bloemfontein, 25 Februarie 1877 – Johannesburg, 10 Januarie 1946) was 'n Suid-Afrikaanse politikus, skrywer en die oudste seun van die Vrystaatse president F.W. Reitz. Reitz studeer in die regte in Londen en Amsterdam en keer in 1899 terug na die Vrystaat om deel te neem aan die Anglo-Boereoorlog, maar word op Vryheid gevange geneem en na Indië verban. Ná die oorlog hervat hy sy studies in Nederland en verwerf 'n doktorsgraad aan die Universiteit van Amsterdam in die regte. Hy keer in 1904 terug en word registrateur vir regter J.S. Curlewis en die volgende jaar begin hy praktiseer as lid van die balie in Pretoria, en daarna aan die sybalie. Hy word in 1915 verkies tot die Transvaalse Provinsiale Raad as ondersteuner van genl. J.B.M. Hertzog en bly lid van die Raad tot hy in 1924 Nasionale Party-lid van die Unie-Volksraad word vir Brits. Hy vergesel genl. Hertzog en dr. D.F. Malan in 1919 as lid van die republikeinse afvaardiging na die vredeskonferensie in Parys.