Die Progressiewe Federale Party was die Amptelike Opposisie in die Suid-Afrikaanse Parlement van 1977 tot 1987. Die P.F.P. se geskiedenis kan tot in Augustus 1959 terugvoer word toe 'n hele paar van sy latere leiersfigure van die Verenigde Party weggebreek het oor in die besonder die party se weiering om 'n resolusie te steun waarin gevra is om nog grond vir swart vestiging aan te koop, maar in die algemeen oor die party se gebrek aan 'n duidelike alternatief vir die destyds steeds magtiger wordende Nasionale Party se apartheidsbeleid. Hulle het die Progressiewe Party gestig, wat die voorganger van die Progressiewe Reformiste Party en uiteindelik die Progressiewe Federale Party was. Van die sogenaamde "Jong Turke" wat die V.P. verlaat en later prominent in die P.F.P. sou word, was Helen Suzman, Colin Eglin, Harry Schwarz, Ray Swart en Zach de Beer. In die 1961-verkiesing het net Helen Suzman haar setel (Houghton) in die Volksraad behou. Sy het 13 jaar lank vrou-alleen haar beginselvaste stem laat hoor teen 'n stortvloed diskriminerende wetgewing en haar teen aanhouding sonder verhoor, paswette, instromingsbeheer, werkafbakening op grond van kleur, die verdeling van geriewe op grond van ras, Groepsgebiede, en gedwonge verskuiwings uitgespreek.