'n Aluin is in die chemie 'n dubbelsouthidraat met die algemene formule MIAMIIIB(SO4)2.12H2O. Daar is twee verskillende metaalatome: MIA is 'n eenwaardige (1+) ioon en MIIIB is 'n driewaardige (3+) ioon. Aluin is ook 'n mineraal wat in die natuur voorkom en hierdie algemene samestelling het. Die naam aluin stam via Middelnederlands alun en Oudfrans alun af van Latyn alūmen. Die verdere herkoms in onduidelik, moontlik kom dit van 'n Indo-Europese stam wat bitter beteken, maar dit is nie seker nie. Die aluine het 'n kubiese kristalstruktuur wat is opgebou uit gehidrateerde MIA.6H2O en MIIIB.6H2O-oktaëders wat afwissel soos die Na en Cl ione in die halietstruktuur (NaCl-tipe). Daartussen sit tetraëdriese sulfaatione ((SO4)2−). Die bekendste voorbeeld van 'n aluin is kaliumaluin KAl(SO4)2.12H2O (MIA=K+ MIIIB=Al3+). Dit word byvoorbeeld aangewend om klein bloedings te stelp wanneer mens hom skeer met 'n messie. 'n Ander bekende aluin is chroomaluin KCr(SO4)2.12H2O (MIA=K+ MIIIB=Cr3+) wat gebruik word as looisout by die vervaardiging van leer.