Mikhail lwanowitsj Glinka (Russies: Михаил Иванович Глинка, transliterasie: Mikhaíl Ivánovich Glínka; 1 Junie [O.S. 20 Mei] 1804 – 15 Februarie [O.S. 3 Februarie] 1857) was die eerste Russiese komponis om wydverspreide erkenning in sy eie land te geniet, en word dikwels beskou as die ontstaansbron van Russiese klassieke musiek. Glinka se werke het 'n belangrike invloed op toekomstige Russiese komponiste, vernaam die lede van Die Vyf, uitgeoefen, wat in navolging van Glinka 'n kenmerkende styl van Russiese musiek geproduseer het. Mikhail lwanowitsj Glinka het 'n nuwe tydvak in die Russiese musiekgeskiedenis ingelei. Glinka is in Nowospasskoje gebore en het van 1817 tot 1823 in Sint Petersburg skoolgegaan. Hy het klavieronderrig van John Field ontvang, en ook die viool en musiekteorie bestudeer. Daarna het hy in Milaan, Wenen en Berlyn gestudeer en by sy terugkeer in sy vaderland het hy in Sint Petersburg gaan woon en daar aan sy opera 'n Lewe vir die tsaar gewerk. Die eerste opvoering in 1836 was 'n groot sukses, maar sy tweede opera, Ruslan en Ludmilla, is nie met geesdrif ontvang nie.