Die Begraafplaas H-kultuur was ’n Bronstydperk-kultuur in Pandjab, Noordwes-Indië, van omstreeks 1900 v.C. tot omstreeks 1300 v.C. Dit word verbind met beide die laat fase van die Indusvalleibeskawing en die Indo-Ariese migrasies. Die Begraafplaas H-kultuur was in en om die Pandjab-streek in die moderne Indië en Pakistan geleë. Dit is genoem na ’n begraafplaas wat in "gebied H" by Harappa ontdek is. Oorblyfsels van die kultuur dateer van omstreeks 1900 v.C. tot omstreeks 1300 v.C. Volgens Rafique Mughal het die kultuur omstreeks 1700 v.C. uit die noordelike deel van die Indusvalleibeskawing ontstaan. Dit was deel van die Pandjab-fase, een van drie kulturele fases wat in die Lokalisasie- of Laat Harappa-tydperk van die Indusvalleitradisie ontwikkel het. Volgens Kenoyer het die Begraafplaas H-kultuur "dalk net ’n verandering in die fokus van nedersettingsorganisasie weerspieël van dit wat die patroon was tydens die vroeëre Harappafase – en nie kulturele, diskontinuïteit, stedelike agteruitgang, invallende volke of die verlating van die terrein, wat alles al in die verlede voorgestel is, nie."