Blitzkrieg (Duits vir weerligoorlog) is 'n oorlogsmetode waarvolgens 'n aanvallende mag wat deur 'n digte konsentrasie van gepantserde en gemotoriseerde of gemeganiseerde infanterieformasies met noue lugondersteuning gelei word, deur die teenstander se verdedigingslinie breek deur kort, vinnige, kragtige aanvalle en dan die verdedigers ontwrig met behulp van spoed en verrassing om hulle met behulp van lug superioriteit te omseil. Deur die aanwending van gekombineerde wapens in maneuvrering-oorlogvoering poog blitzkrieg om die vyand van balans af te bring deur dit moeilik te maak om te reageer op die voortdurend veranderende gevegsfront, en dan hulle te verslaan in 'n beslissende Vernichtungsschlacht (geveg van uitwissing) Gedurende die tussenoorlogse periode het vliegtuig en tenk tegnologie sodanig verbeter dat dit meer aanwendbaar geword het in oorlogvoering. Dit gekombineer met die stelselmatige toepassing van die tradisionele Duitse taktiek van Bewegungskrieg (maneuver oorlogvoering), diep penetrasies en die omseil van vyandige sterk punte het dit moontlik gemaak om vyandige magte te omring en te vernietig in 'n Kesselschlacht (ketelslag). Tydens die inval van Pole het Westerse joernaliste die term blitzkrieg gebruik om hierdie vorm van gepantserde oorlogvoering te beskryf.