Frederik VII (6 Oktober 1808 - 15 November 1863) was van 1848 tot 1863 koning van Denemarke. Hy was die laaste monarg van die ouer koninklike tak van die Huis van Oldenburg en ook die laaste monarg met absolute mag. Hy het ’n grondwet onderteken vir die daarstelling van ’n Deense parlement, waarna die land ’n konstitusionele monargie geword het. Sy leuse was "Die volk se liefde, my krag". Frederik was die seun van koning Christiaan VIII van Denemarke en hertogin Charlotte Frederica van Mecklenburg-Schwerin. Sy eerste twee huwelike, met sy kleinniggie prinses Vilhelmine Marie van Denemarke en hertogin Caroline Charlotte Mariane van Mecklenburg-Strelitz, het albei in skandale en egskeidings geëindig. Op 7 Augustus 1850 het hy ’n morganatiese huwelik aangegaan met Louise Rasmussen, ’n hoedmaker en eertydse ballerina. Hoewel baie mense teen haar gekant was omdat sy nie adellik was nie, het sy ’n stabiliserende uitwerking op hom gehad. Daar is algemeen geglo Frederik sou nie kinders hê nie ondanks sy drie huwelike en talle verhoudings, maar bronne voer geen redes aan nie. Sommige meen hy was onvrugbaar.