Die Madagaskarplan was ’n voorstel deur die regering van Nazi-Duitsland om Jode op die eiland Madagaskar te hervestig. Franz Rademacher, hoof van die Joodse afdeling van die Duitse departement van buitelandse sake, het die idee in Junie 1940 voorgestel, kort voor die val van Frankryk. Die voorstel het behels dat die beheer oor Madagaskar, destyds ’n Franse kolonie, aan Duitsland oorgedra word as deel van die voorwaardes van Frankryk se oorgawe. Die moontlikheid om Poolse Jode op Madagaskar te hervestig is in 1937 deur die Poolse regering ondersoek, maar die taakspan wat daarheen gestuur is om die eiland se potensiaal te ondersoek het bepaal dat net 5 000 tot 7 000 gesinne geakkommodeer sou kon word, of selfs net 500 volgens sommige ramings. Omdat Nazipogings om Duitsland se Jode aan te moedig om voor die Tweede Wêreldoorlog te emigreer net gedeeltelik suksesvol was, het die Naziregering in 1940 weer die idee geopper om Jode op Madagaskar te hervestig. Met die goedkeuring van Adolf Hitler het Adolf Eichmann op 15 Augustus 1940 ’n memorandum uitgereik vir die hervestiging van miljoen Jode per jaar vir vier jaar en dat die eiland ’n polisiestaat onder die SS sou wees.