Isosianaat is die organiese funksionele groep met die formule R−N=C=O. Organiese verbindings wat 'n isosianaatgroep bevat word isosianate genoem. 'n Organiese verbinding met twee isosianaatgroepe staan bekend as 'n diïsosianaat. Diïsosianate word gebruik in die vervaardiging van poliuretane, 'n klas polimere. Isosianaat moet nie verwar word met sianaatesters en isosianiede nie, wat baie verskillende families van verbindings is. Die sianaat (sianaatester) funksionele groep (R−O−C≡N) is anders as die isosianaatgroep (R−N=C=O) gerangskik. Isosianiede het die verbinding R−N≡C, sonder die suurstof van die sianaatgroep. Die R−N=C=O-eenheid wat isocyanate definieer, is op vlak gerangskik en dit kan vergelyk word met die struktuur van koolstofdioksied (CO2). Die N=C=O-koppeling is byna lineêr. Isosianate word geproduseer uit amiene deur fosgenering met fosgeen (COCl2). Karbamielchloried (RNHC(O)Cl) is 'n tussenganger in die proses. RNH2 + COCl2 ↽ − ⇀ {\displaystyle {\ce {<=>>}}} RNHC(O)Cl + H+ + Cl- ↽ − ⇀ {\displaystyle {\ce {<=>>}}} RNCO + 2 HCl Aangesien fosgeen gevaarlik is, moet spesiale voorsorgmaatreëls getref word wanneer isosianate voorberei word.