Die Avestiese alfabet is ’n skryfstelsel wat omstreeks 226–651 n.C. ontwikkel is om die taal Avesties mee te skryf. Dit is later ook gebruik vir Pazend, ’n metode vir die skryf van Middelpersies wat hoofsaaklik aangewend is vir die Zend-uitleg van die Avesta, die godsdienstige tekste van die Zoroastriese geloof. In die tekste van die Zoroastrisme-tradisie is na die alfabet verwys as din dabireh of din dabiri, Middelpersies vir "die godsdiens se skrif". Die Avestiese alfabet is waarskynlik geskep uit ’n behoefte om Avestiese godsdienstige geskrifte te skryf. Anders as ander godsdienste soos die Christendom en Boeddhisme wat godsdienstige geskrifte gehad het, is die Zoroastriese gebede en beginsels gememoriseer en van geslag tot geslag oorgedra omdat die ritme en stembuiging baie belangrik was vir die voordra daarvan. Die rituele wat met die liturgie gepaard gegaan het, het ook nie ruimte gelaat om aandag aan ’n geskrewe teks te gee nie. Die Avestiese skrif is waarskynlik geskep sodat die Zoroastriste ook hul geloofsbeginsels kon neerpen en so beter met die ander gelowe kon meeding."