Die Abell-katalogus is ’n katalogus van 4 073 ryk sterrestelselswerms in die hele lugruim met ’n nominale rooiverskuiwing van z <= 0,2. Dit is ’n hersiene weergawe van George Abell se oorspronklike Noordelike Opname van 1958, wat net 2 712 swerms bevat het. Nog 1 361 swerms in die suidelike deel van die lugruim – die Suidelike Opname van 1989 – is bygevoeg. Die oorspronklike katalogus van 2 712 sterrestelselswerms is in 1958 deur George O. Abell (1927–'83) gepubliseer. Hy het toe aan die Kaliforniese Instituut vir Tegnologie studeer. Die katalogus, wat deel was van Abell se Ph.D.-tesis, is opgestel deur die rooi 103a-E-plate van die Palomar-lugopname (POSS) te bestudeer; Abell was een van die belangrikste waarnemers daarvan. Om in die katalogus opgeneem te word, moes ’n swerm aan vier kriteria voldoen: Omvang: ’n Sterrestelselswerm moes minstens 50 stelsels bevat het met ’n magnitude van tussen m3 en m3+2 (waar m3 die magnitude is van 3de helderste stelsel van die swerm).