Tartaros (Grieks: Τάρταρος, diep plek) was onder die aarde – ’n diep, somber plek, ’n put van foltering en lyding, ’n plek onder die onderwêreld. In die Gorgias skryf Plato (omstreeks 400 v.C.) dat siele ná die dood geoordeel word, en dié wat gestraf moet word, word na Tartaros gestuur. As ’n plek van straf kan dit as ’n hel beskou word. Die klassieke Hades, daarenteen, is meer soos die Ou Testament se Sjeool. Nes ander fundamentele entiteite (soos aarde en tyd) is Tartaros ook ’n oerkrag of -god. In die Griekse mitologie is Tartaros ’n god en ’n plek onder Hades (die onderwêreld). In Hesiodus se Teogonie, omstreeks 700 v.C., is die god Tartaros die derde krag wat uit die leemte Chaos ontstaan het ná Gaia, Aarde en Eros, Liefde. Hesiodus het gemeen as ’n aambeeld uit die hemel gegooi word, sal dit nege dae lank val voor dit die aarde bereik. Daarna sal dit nog nege dae lank na Tartaros val.