Khalid bin Abdoel Aziz al-Saoed Arabies: الد بن عبد العزيز آل سعود, Khālid ibn ‘Abd al ‘Azīz Āl Su‘ūd; 13 Februarie 1913 - 13 Junie 1982) was van 1975 tot 1982 koning van Saoedi-Arabië. Groot ontwikkelings het gedurende sy bewind plaasgevind danksy ’n toename in olie-inkomste en belangrike gebeure in die Midde-Ooste. Khalid is op 13 Februarie 1913 in Riaad gebore. Hy was die vyfde oudste seun van Ibn Saoed. Sy ma, Al Jawhara bint Moesaed al-Jiloewi, was van die belangrike Al-Jiloewi-clan wie se lede met dié van die Al-Saoedi ondertrou het. Op 14 is Khalid deur sy pa na die woestynstamme gestuur as sy verteenwoordiger om na hulle vrae en probleme te luister. Hy was onder andere onderkoning van die Hedjaz, ’n soldaat in die leër onder sy broer Faisal en voorsitter van die Saoediese afvaardiging by die Taifkonferensie met Jemen in 1934. Die konferensie het gelei tot die Taifverdrag later in die jaar. In 1934 het hy die minister van binnelandse sake geword. Hy het saam met sy broer Faisal op buitelandse sendings gegaan en was sy raadgewer as verteenwoordiger van Saoedi-Arabie by die Verenigde Nasies.