’n Fascinum of fascinus was in die godsdiens van die antieke Romeine die vergestalting van die goddelike fallus. Die woord kan na die god Fascinus self verwys, na falliese afbeeldings en gelukbringers of na die towerspreuke waarmee goddelike beskerming gevra is. Plinius die ouere het dit genoem ’n medicus invidiae, ’n "dokter" of kuur vir afguns (invidia) of die bose oog. Die Vestaalse maagde was die opsieners van die kultus van die fascinus populi Romani, die heilige afbeelding van die fallus wat een van die noodsaaklike items was vir die veiligheid van die staat (sacra Romana). Uit die Romeinse mitologie blyk die fallus was die verpersoonliking van die manlike voortplantingsvermoë en dus heilig. Wanneer ’n generaal ’n oorwinning gevier het, het die Vestaalse maagde ’n afbeelding van die fascinum onder sy strydwa gehang om hom teen afguns te beskerm. ’n Grafiese voorstelling van die mag van die fascinum om die bose oog af te weer, word gevind op ’n Romeinse mosaïek wat ’n fallus uitbeeld wat in ’n oog ejakuleer. Die motief is ook bekend van verskeie reliëfwerke van Leptis Magna in die hedendaagse Libië.