‘n Vrederegter was ‘n regterlike amptenaar belas met die handhawing van rus, vrede en die goeie orde in sy wyk. ‘n Vrederegter was ‘n vooraanstaande lid van die gemeenskap wat deur die minister van justisie kragtens Wet 16 van 1914 en verskeie wysigings daarna in ‘n bepaalde wyk van ‘n landdrosdistrik aangestel is. Alhoewel die Kaapkolonie reeds sedert 1827 vrederegters geken het, is die amp in 1914 landswyd ingevoer nadat die pos van veldkornet afgeskaf is. Sekere persone was vrederegters uit hoofde van hul amp in die staatsdiens. So byvoorbeeld was die kommissaris van polisie, die direkteurs-generaal van alle staatsdepartemente, die kommandant-generaal van die weermag en die registrateurs van alle afdelings van die Hooggeregshof ampshalwe vrederegters wat indien nodig landswyd kon optree. Elke offisier in die weermag en polisie was ook ampshalwe vrederegters, maar slegs in die gebiede onder hul bevel. Met Wet 2 van 1918 en Wet 19 van 1957 is die pos van spesiale vrederegter geskep, maar is egter met Wet 70 van 1968 weer afgeskaf. Die gesag van ‘n vrederegter was beperk tot die wyk van die distrik waarin hy aangestel is.