Dr. Nicolaas Johannes van der Merwe (Senekal, Oranje-Vrystaat, 17 Februarie 1888 – Bloemfontein, 11 Augustus 1940) was 'n Afrikaanse kultuurleier, Volksraadslid en predikant in die NG Kerk. Hy was die jongste van die sewe kinders van Francois van der Merwe en sy vrou, Anna Elizabeth du Toit, en het kleintyd die konsentrasiekamp op Norvalspont oorleef. Sy eerste opleiding ontvang hy op Senekal onder mnr. Kirchner en daarna op Fauresmith. Sy B.A.-graad het hy aan die Grey-universiteitskollege verwerf, waarna hy sy teologiese studie aan die Kweekskool op Stellenbosch voltooi het. As studenteleier speel hy ’n belangrike rol om Maties van hul taal bewus te maak en was voorsitter van die Christen-studentevereniging in Suid-Afrika en in 1914 reisende sekretaris. In 1913 is hy tot die evangeliebediening toegelaat. Hy het die gemeente Port Elizabeth tydelik bedien. Van 1915 tot 1919 was hy vier en 'n half jaar predikant op Wepener. Hy was lid van die Vrystaatse Sinodale Kommissie en van die Federale Raad der Kerken, die voorloper van die Algemene Sinode. Reeds met sy eerste sinodesitting (1916) stel hy voor die Bybel word in Afrikaans vertaal en predikante kry die reg om in Afrikaans te preek.