Die Sinode van Midde-Afrika het in 1957 as derde streeksinode van die Transvaalse Kerk tot stand gekom en in 1963 ’n onafhanklik sinode geword binne die verband van die Algemene Sinode van die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Tot in 1957 was die gemeentes in Suid- en Noord-Rhodesië deel van die Vrystaatse Kerk, wat die werk noord van die Limpopo in 1929 oorgeneem het by die Kaapse Kerk, wat aanvanklik met die bediening van lidmate begin het. Dit was sedert 1962 ’n deelnemende sinode van die Algemene Sinode en het in ’n stadium 29 gemeentes met 11 834 lidmate in Noord- en Suid-Rhodesië, Kenia en Tanzanië gehad. Tydens die Algemene Sinode van 1974 is die gemeentes in Zambië aan die Vrystaat en in Oos-Afrika aan Noord-Transvaal teruggegee. Tydens die Algemene Sinode 1978 is Malawi aan die Vrystaat (Lusaka) oorgegee en word Francistown by 'n te stigte sinode in Botswana ingeskakel, sodat Midde-Afrika toe net uit Zimbabwiese gemeentes bestaan het. Die laaste moderator was ds. Dion van Dyk.