Cien años de soledad ('n Eeu van Afsondering of ‘n Honderd jaar van eensaamheid) is 'n roman van die Colombiaanse Nobelpryswenner Gabriel García Márquez. Die boek is 'n kroniek van die Buendía-familie, wie se voorvader die stad Macondo gestig het. Die familiegeskiedenis van die Buendías word oor verskillende generasies vertel, waar realistiese elemente vermeng word met magiese gebeure en visioenêre droomreekse. Sedert die eerste uitgawe in Spaans in 1967, is ongeveer 30 miljoen eksemplare verkoop. Die roman word beskou as een van die belangrikste werke van magiese realisme en 'n hoogtepunt in Latyns-Amerikaanse letterkunde. Dit is 'n verhaal vol anekdotes oor sinnelose opstand, korrupsie, vlieënde priesters, alchemiste en 'n voorouer wat sterk aan die familie gebind word, totaal kranksinnig, en 'n bo-menslike ouderdom bereik. Die roman is opgeneem in Le Monde se 100 boeke van die eeu. In die familie ontstaan allerhande bloedskande-verhoudings. Dit begin reeds by die stigtersvader, José Arcadio, wat met sy niggie Ursula trou. Ursula se ma voorspel dat haar dogter kinders met varksterte sal hê, daarom weier Ursula die huwelik vir 'n jaar.