Nebukadnesar II, ook bekend as Nebukadrésar II d Nabu-kudurri-uṣur, wat beteken "O god Nabu, bewaar/verdedig my eersgebore seun", koning van Babel ongeveer 605 - 562 v.C., was die monarg wat die langste regeer het en magtigste van die Neo-Babiloniese Ryk was. Sy vader, Nabopolassar, was 'n amptenaar van die Nieu-Assiriese Ryk wat in 626 v.C. in opstand gekom het en hom as die koning van Babilon gevestig het. Nebukadnesar het die troon in 605 v.C. bestyg waarna hy verskeie veldtogte in die Weste gevoer het, toe Egipte probeer het om 'n koalisie teen hom te vorm. Sy verowering van Juda word in die Bybelboeke Konings en in die boek Jeremia beskryf. Sy hoofstad, Babilon, is die grootste argeologiese terrein in die Midde-Ooste. Die Bybel hou hom voor as die vernietiger van Salomo se Tempel en die skepper van die Babiloniese ballingskap. Hy word as 'n belangrike karakter aangedui in die boek Daniël, 'n versameling van legendariese verhale en visioene wat uit die 2de eeu v.C. dateer.