Kuns en kultuur in die Goelag se strafkampe, wat in die eerste helfte van die 20ste eeu oor die hele Sowjetunie versprei was, het 'n verskeidenheid vorme aangeneem. Teater, musiek, beeldende kunste en letterkunde het 'n rol gespeel in die kamplewe van baie van die miljoene gevangenes in die Goelag-stelsel. Sommige skeppende bedrywighede is deur gevangenes self georganiseer en uitgevoer (soms in die geheim), terwyl die kampadministrasie vir ander verantwoordelik was. Professionele kunstnaars was soms aan die hoof van projekte, terwyl ander deur amateurs georganiseer is. Die duidelike teenwoordigheid van die kunste in die Goelag-kampe is 'n getuigskrif vir die vindingrykheid en veerkragtigheid van dié gevangenes, wat dikwels materiële voordele of geestelike bevrediging gekry het uit hulle betrokkenheid by kunsprojekte. Een van die sigbaarste kunsvorme in die Goelag was die uitvoerende kunste. Baie gevangenes, van ervare akteurs en musikante tot amateurs, het óf deelgeneem aan teaterproduksies in die kampe óf dit bygewoon. Soms het selfs kampamptenare betrokke geraak. In sy memoires, Dear America!, beskryf Thomas Sgovio 'n produksie waarin die hoof van die kampadministrasie die hoofrol vertolk het.