Romeinse syfers verwys na die syferstelsel wat deur die Romeinse Ryk gebruik is. Die Romeine het getalle voorgestel deur middel van 'n kombinasie van letters uit die Latynse alfabet. Die getalle 1 tot 10 is as volg geskryf: I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, en X. Die alledaagse gebruik van Romeinse syfers in Europa het lank na die val van die Romeinse Ryk voortgeduur. Dit is eers vanaf die 14de eeu dat die moderne Arabiese syferstelsel hom geleidelik begin vervang het. Sekere getalle word deur een letter voorgestel: Die ander getalle word deur 'n reeks van hierdie syfers voorgestel wat dan bymekaargetel word. Gewoonlik word die grootste syfers links van die kleiner syfers geskryf: XVII beteken X+V+I+I = 10+5+1+1 = 17. Maar, indien daar kleiner syfers aan die linkerkant van grotes staan, dan moet die klein syfers afgetrek in plaas van opgetel word: IX = 10-1 = 9, en XLIV = (50-10)+(5-1) = 44. Hierdie artikel is ’n saadjie. Voel vry om Wikipedia te help deur dit uit te brei.