Mohenjo-Daro (Sindhi: موئن جو دڙو, Oerdoe: موئن جو دڑو; letterlik "Heuwel van die Dooie Mans") is ’n argeologiese terrein in die provinsie Sindh, Pakistan. Dit is omstreeks 2500 v.C. gebou, en was een van die grootste nedersettings van die antieke Indusvalleibeskawing en een van die wêreld se eerste groot stede. Dit het bestaan in dieselfde tyd as die beskawings van Antieke Egipte, Mesopotamië, Minoïese Kreta en Norte Chico. Mohenjo-Daro het in die 19de eeu v.C. leeggeloop namate die Indusvalleibeskawing agteruitgegaan het, en die terrein is eers in die 1920's herontdek. Aansienlike uitgrawings word sedertdien gedoen in die stad, wat in 1980 aangewys is as ’n Unesco-wêrelderfenisgebied. Die terrein word tans bedreig deur erosie en onbehoorlike restourasiewerk. Crispin Bates; Minoru Mio (22 Mei 2015). Cities in South Asia. Routledge. ISBN 9781317565123. Gregory L. Possehl (11 November 2002). The Indus Civilization: A Contemporary Perspective. Rowman Altamira. p. 80. ISBN 9780759116429. "Mohenjo-Daro: An Ancient Indus Valley Metropolis" (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 November 2015.