Josef Kohout (24 Januarie 1915 – 15 Maart 1994) was die Oostenrykse oorlewende van ’n Nazi-konsentrasiekamp wat daarheen gestuur is omdat hy homoseksueel was. Hy is die bekendste vir sy boek van 1972, Die Männer mit dem rosa Winkel (in Engels vertaal as The Men with the Pink Triangle). Dit is deur ’n kennis, Hans Neumann, geskryf onder die skuilnaam Heinz Heger, wat dikwels valslik aan Kohout toegeskryf word. Die boek is een van die min eerstehandse weergawes van die behandeling van gay mans in Nazi-gevangenskap. Dit is in verskeie tale vertaal en ’n tweede uitgawe is in 1994 gepubliseer. Dit was die eerste getuienis van ’n gay oorlewende van die konsentrasiekampe wat in Engels vertaal is, en word as die bekendste beskou. Die publikasie daarvan het gehelp om die soeklig te laat val nie net op die lyding van homoseksuele mans onder die Nazi-bewind nie, maar ook op die gebrek aan erkenning en vergoeding ná die oorlog. Kohout se boek was die inspirasie vir die 1979-toneelstuk Bent deur Martin Sherman. ’n Rolprent is in 1997 daarvan gemaak met Sean Mathias as regisseur.