Miafisitisme (van die Griekse mía, "een", en phýsis, "natuur"), soms ook henofisitisme genoem, is ’n Christologiese formule van die Oriëntaal-Ortodokse en verskeie ander kerke wat net die eerste drie ekumeniese konsilies aanvaar. Daarvolgens is die goddelikheid en menslikheid van Christus verenig in een natuur, sonder onderskeid of verwarring. Sommige kerke beskou hierdie leerstelling as ’n vorm van monofisitisme – die leer dat Christus net een enkele, goddelike natuur het. Op die Konsilie van Efese van 449 is Nestorius, die patriarg van Konstantinopel, se leerstelling verwerp dat Jesus se goddelike en menslike natuur twee aparte entiteite is en dat Maria nie Gods Moeder genoem kan word nie omdat sy net die ma van Jesus die mens is. Op die Konsilie van Chalcedon in 451 is besluit dat God in twee nature erken moet word wat onskeidbaar is: menslik en goddelik. Die Miafisiete het dit verwerp. Hulle het geglo Christus het net een natuur, wat sowel goddelik as menslik is. Hulle het geglo die besluite van Chalcedon grens aan Nestorius se dwaalleerstellings. ’n Groot chaos het in die Oos-Romeinse Ryk ontstaan.