Hera (Grieks: Ήρα) was in die Griekse mitologie die vrou en ouer suster van Zeus en die dogter van Kronos en Rea. Sy was die godin van die huwelik en van vroue en een van die twaalf Olimpiese gode wat op die berg Olimpus gewoon het. Haar eweknie in die Romeinse mitologie was Juno. Die koei, en later die pou, was vir haar heilig. Hera word uitgebeeld as ’n majestueuse en nors vrou, dikwels met ’n kroon op die kop. Sy hou soms ’n granaat in haar hand wat die embleem van vrugbare bloed en die dood is. Sy was bekend vir haar jaloesie en wraakgierigheid, veral teenoor Zeus se minnaresse en hul kinders, maar ook teenoor sterflikes wat haar te na gekom het, soos Pelias. Paris het haar beledig deur Afrodite te kies as die heel mooiste godin, en sy het haar daarvoor gehaat. In kunswerke word Hera se wa getrek deur poue, voëls wat die Grieke nie geken het voor die verowerings van Alexander die Grote nie. Die poumotief het in die Renaissance herleef in die ikonografie wat Hera en Juno verbind het.