Kaditshwene klipmuurdorp, oftewel Gaditshweni of Karechuenya, was 'n Suid-Afrikaanse Ystertydperk- nedersetting ongeveer noordoos van die hedendaagse dorp Zeerust, in die Noordwes provinsie. Dit was die kulturele hoofstad van die Bahurutshe-bevolking, een van die belangrikste Tswana- stamme en 'n sentrum van vervaardiging en handel. Die sendeling John Campbell het in 1820 hierdie nedersetting in die Tshwenyane-heuwels van die Marico teëgekom, toe die bevolking van 20 000 die inwoners van Kaapstad oorskry het. Argeoloë skat dat dit in die laat 1400's op die terrein van yster- en koperertsneerslae gestig is. In 1821, tydens die Mfecane, is die stad deur die Batlokwa onder die vegterkoningin, Mantatisi verower. In 1823 het die Bafokeng -stam onder Sebetwane die Batlokwa aangeval en die stad ingeneem. Die oorlewendes het wes gevlug en skuiling by die Bakwena- en ander Tswana-stamme gesoek. Krummelende klipmure, fondamente, ashope en oorblyfsels van 'n metaalbewerkingsbedryf is die enigste oorblywende bewyse van die nedersetting se bestaan. In 2011 is die ruïnes deur die regering tot nasionale erfenisterrein verklaar. John Campbell het na die stad verwys as “Kurreechane”, na aanleiding van die Kurrichane-voëlspesie wat Andrew Smith daar teëgekom en beskryf het .