Jakof Michailowitsj Swerdlof (Russies: Яков Михайлович Свердлов; 3 Junie 1885 – 16 Maart 1919) was ’n administrateur van die Bolsjewisteparty en voorsitter van die Al-Russiese Sentrale Uitvoerende Komitee. Hy is in Nizjni Nowgorod gebore as die seun van Joodse ouers, Michail Izrailewitsj Swerdlof en Elizawjeta Solomonowa. Ná sy vrou se dood het Michail en sy gesin hulle tot die Russies-Ortodokse geloof bekeer. Jakof het in 1902 by die Russiese Sosiaal-Demokratiese Arbeidersparty aangesluit en daarna, as ondersteuner van Wladimir Lenin, by die Bolsjewistefaksie. Hy het ná skool ’n groot aktivis en spreker in Nizjni Nowgorod geword. Hy was van sy inhegtenisneming in Junie 1906 tot in 1917 die meeste van die tyd óf in arres óf verban. Ná die Russiese Rewolusie in 1917 is hy na Petrograd, waar hy verkies is tot die Sentrale Komitee van die Kommunistiese Party. Swerdlof is in November 1917 verkies tot voorsitter van die Al-Russiese Sentrale Uitvoerende Komitee en het daarmee die de jure-hoof van die Russiese SFSR geword tot met sy dood. Hy het ’n belangrike rol gespeel in die besluit om die Russiese Grondwetlike Vergadering in Januarie 1918 te ontbind en in die ondertekening van die Verdrag van Brest-Litofsk op 3 Maart.