Johannes Theophilus Hahn (Rynse sendingstasie Eben-Ezer, Kaapkolonie 24 Desember 1842 – Johannesburg, Transvaal, 22 Januarie 1905) was handelaar en agent in Suidwes-Afrika, taalkundige en kenner van die Namataal, een van die sewe tale wat hy magtig was. Hahn was die derde kind van die Rynse sendeling Johannes Samuel Hahn en Helene Langenbeck. Hy bring sy eerste ses lewensjare op die sendingstasies Eben-Ezer aan die Kaapse Weskus deur, waarna die gesin in 1848 na Bethanien in Groot-Namakwaland (later Suidwes-Afrika) verhuis. Reeds as kind leer hy die moeilike Namataal soos 'n tweede moedertaal praat. In 1849 word hy vir sy skoolopleiding na Barmen in Duitsland gestuur, die hoofkantoor van die Rynse Genootskap waartoe sy vader behoort. Toe dié in 1852 aftree, keer hy na Barmen terug en kan Johannes weer in sy ouerhuis woon, waar die herinnerings aan die verblyf in Namaland nooit vervaag het nie. Aanvanklik beraam hy planne om as landmeter en kartograaf na SWA terug te keer, maar ná sy beroepsopleiding besluit hy om navorsing onder die Nama te doen, met die gevolg dat hy vir 'n tydperk van vier jaar aan die universiteit in Halle onder die leiding van 'n grondlegger van die vergelykende grammatika van Bantoetale, prof. August Friedrich Pott, in die filologie studeer.