Teorie is 'n kontemplerende en rasionele tipe abstrakte of veralgemenende denke, of die resultate van sulke denke. Afhangende van die konteks, kan die resultate byvoorbeeld insluit algemene verduidelikings van hoe die natuur werk. Die woord het sy wortels in Antieke Griekeland, maar in die moderne gebruik het dit verskeie verskillende, verwante betekenisse aangeneem. 'n Teorie kan normatief (of voorskriftelik) wees, wat beteken: 'n veronderstelling oor wat behoort te wees. Dit bied "doelwitte, norme en standaarde". 'n Teorie kan 'n liggaam van kennis wees, wat moontlik mag of nie mag verband hou met spesifieke verduidelikende modelle nie. Om te teoretiseer is om hierdie liggaam van kennis te ontwikkel. In Aristoteles se definisies, word teorie baie dikwels gekontrasteer met "praktyk" (uit die Griekse praxis, πρᾶξις) 'n Griekse term vir "doen", wat teenoor teorie staan, want suiwer teorie behels geen doen nie, afgesien van dit self. In die moderne wetenskap, verwys die term "teorie" na wetenskaplike teorieë, 'n goed-bevestigde tipe van verduideliking van die natuur, gemaak op 'n manier wat in ooreenstemming is met die wetenskaplike metode, en die vervulling van die kriteria wat vereis word deur moderne wetenskap.