Skeepsbou verg baie vernuf. Die bouwerk vind in verskillende uiters ingewikkelde stadiums plaas en vereis kunstigheid sowel as ingenieursvernuf. Geen twee skepe is in alle opsigte eenders nie, daarom kan hulle nie soos motors in monteerfabrieke uit reeds bestaande onderdele aanmekaargesit word nie. Wanneer 'n redery 'n skip wil laat bou, moet daar eers besluit word hoeveel vrag en passasiers vervoer gaan word en met watter snelheid. Die skeepsontwerpers gebruik dan hierdie gegewens om in oorleg met die ingenieurs en tegnici die skip te beplan. Sodra die sketsplanne goedgekeur is, begin die skeepswerftekenaars tekeninge maak, tot in die fynste besonderhede, van al die skip se onderdele. Die aankope-afdeling van die werf nader nou honderde firmas wat die nodige staal en ander benodigdhede moet verskaf. Duisende ambagslui is gewoonlik met die bou van 'n groot skip gemoeid, want die onderdele moet vervaardig en gemonteer word. Daarna moet die masjiene en hulpmasjiene opgebou en op hul plek in die romp aangebring word. Baie van die werk vind ook buite die werf plaas op die persele van firmas wat bv. daarin spesialiseer om roeswerende verf te maak, of stabiliseerders ontwerp, of hulle op die vervaardiging van lugreëlingsapparaat toelê.