Hakea gibbosa, ook bekend as harige hakea en as rotshakea, ‘n lid van die Proteaceae-familie, is met Wet 42 van 1937 in Suid-Afrika tot onkruid verklaar. Hierdie plant is waarskynlik rond 1830 vir ‘n heiningplant uit Nieu-Suid-Wallis waar dit inheems voorkom, ingevoer. Teen 1910 is dit as vinnig-groeiend brandhout by Caledon aangeplant. Die plant aard besonder goed in die winterreënvalgebied in die Wes-Kaap. Dit kom daarom wydverspreid in die Kaapse Skiereiland (veral by Houtbaai), by Caledon en Hermanus en in die Franschhoekberge voor. Orals verdring dit daar die Kaapse fynbos. Harige hakea kom voor as vertakte struike of klein boompies tot 3 m hoog. Dit het dik houtagtige wortels. Die stamme is dik, houtagtig met ‘n donkergrys bas en die takke is dig, bruinerig tot grys. Die blare is eenvoudig, grysgroen, naaldvormig, tot 80 mm lank, 1,5 mm in deursnee, stekelpuntig, met fyn haartjies en word later onbehaard. Geel blommetjies lewer die houtagtige skurwe vrugte wat gewoonlik in die okselknoppe gedra word. Die vrugte is 30 mm lank en 25 mm in deursnee en grys van kleur.