Oorbevolking van kampe en die gevolglike bemoeiliking van die werk van elke superintendent en sy personeel asook die ooreising van kampdokters het die kamporganisasie opvallend gestrem. In Transvaal was daar onder die militêre regime reeds twee kampe wat te omvangryk was, naamlik die Johannesburgse Reisiesbaankamp en die een op Potchefstroom. Toe die siviele beheer die kampe in Februarie 1901 oorneem, was daar in hierdie twee kampe onderskeidelik 5 144 en 4 313 siele. Die kampbewoners was in albei gevalle rond en bont gehuisves sodat daar feitlik geen sprake kon wees van gesonde administrasie en beheer nie, veral met betrekking tot epidemies wat uitgebreek het. By gebrek aan tente was die kampowerhede verplig om van ander middels gebruik te maak om die mense – wat in sommige gevalle die eerste nag of twee na hul aankoms op die konvergeerpunte onder die blote hemel moes deurbring – onder dak te bring. Alle beskikbare kamers, krotte en barakke op die saamtrekplekke is gekommandeer en vol van die nievegtende gevangenes geprop, terwyl selfs sooi- en riethutte inderhaas opgerig is om die mense te bevat.