Anglo-Iere (Iers: Angla-Éireannach) is 'n term wat veral in die 19de en vroeë 20ste eeu gebruik is om na 'n bevoorregte maatskaplike klas in Ierland te verwys wat uit die nakomelinge van Protestantse Engelse setlaars bestaan het, die sogenaamde Protestant Ascendancy. Hulle was merendeels lidmate van die Anglikaanse Kerk van Ierland, wat tot en met 1871 as staatskerk van Ierland gefungeer het, en, in mindere mate, aanhangers van dissenter-kerke soos byvoorbeeld Metodiste. Lede van dié klas het ten opsigte van kultuur, wetenskap, regswese, landbou en politiek gewoonlik die Engelse voorbeeld gevolg. Baie van hulle het belangrike poste in die administrasie van die Britse Ryk en in die Britse Leër en Vloot beklee. Die term word gewoonlik nie op Presbiterianers in Noord-Ierland toegepas nie wat merendeels nakomelinge van Skotse setlaars is en na wie as Ulster-Skotte verwys word.