Johannes Duns Scotus (Duns (Skotland), 1266 – Keulen, 8 November 1308) was 'n Fransiskaanse teoloog en filosoof. Duns fokus op die uitdaging van die opkomende aristotelisme vir die Christelike geloofsleer. Hy skep 'n samehangende teologiese raamwerk. Hy word beskou as 'n belangrike wegbereider van die nominalisme, al het sy filosofie nog duidelike realistiese trekke. Hy is begrawe in 'n sarkofaag in die Minorietekerk in Keulen. Duns word waarskynlik in die winter van 1266 gebore in die suide van Skotland. Rondom 1279 word Duns toegelaat tot die Fransiskaanse klooster van Dumfries. Op 17 Maart 1291 (op 25-jarige leeftyd) word hy as priester aangestel. Na 'n agtjarige studie van die onderbou van die geesteswetenskap, studeer hy in teologie aan Oxford Universiteit. In 1297 begin Duns met sy 'baccalaureus', wat vier jaar duur. Die 'baccalaureaat' vereis van Duns homself in die eerste jaar moes voorberei om tydens die tweede jaar les te gee oor die Sententiae van Petrus Lombardus. Die Sententiae was die belangrikste dogmatiese handboek van die tyd. Tydens sy voorbereidings skryf Duns sy Lectura, sy kollege-aantekeninge by die teks van die Sententiae.