Aldo Ciccolini (Italiaanse uitspraak: [ˈaldo tʃikkoˈlini]; 15 Augustus 1925 - 1 Februarie 2015) was 'n Italiaans-Franse pianis. Aldo Ciccolini is in Napels gebore. Sy vader, wat die titel Markies van Macerata gedra het, het as tipograaf gewerk. Aldo Ciccolini het sy eerste lesse by Maria Vigliarolo d'Ovidio otvang, en in 1934 op 9-jarige ouderdom, met die spesiale toestemming van die direkteur Francesco Cilea, die Napelse Konservatoria betree. Daar het hy klavier by Paolo Denza, 'n leerling van Ferruccio Busoni, en harmonie en kontrapunt by Achille Longo, studeer. Hy het op 16-jarige ouderdom met sy loopbaan begin in die Teatro San Carlo. Teen 1946 was hy egter beperk daartoe om, om sy gesin se onthalwe in kroeë te speel ten einde te oorleef. In 1949 het hy, ex-aequo (gelykop) met Ventsislav Yankov, die Marguerite Long-Jacques Thibaud-kompetisie in Parys (die ander pryswenners was onder andere Paul Badura-Skoda en Pierre Barbizet ) gewen.