Die doedelsak (Engels: bagpipe, Frans: musette, Italiaans: zampogna) is 'n houtblaasinstrument wat reeds voor die 9de eeu in Asië in gebruik was, en waarskynlik via Griekeland in Wes-Europa bekend geword het. Aan die doedelsak self ('n leersak) is een inlaatpyp en 'n aantal uitlaatpype verbind. Slegs laasgenoemdes is sprekende, dit wil sê musiekvoortbrengende, instrumente. Deur die inlaatpyp blaas die speler die sak, wat onder die regterarm vasgeklem word, vol lug en deur drukking met die arm op die sak toe te pas, word lug deur die uitlaatpype gestuur, wat dan in beginsel soos ander houtblaasinstrumente klank voortbring. Die uitlaatpyp (melodiepyp) het gaatjies, baie soos 'n blokfluit s'n. Hierdie gaatjies word regstreeks deur die vingers van die speler oop- of toegemaak, en so word die hoofmelodie op hierdie pyp gespeel. Die ander uitlaatpype word nie deur die vingers bespeel nie: hulle hang los en elkeen bring net een toon voort. Dié tone van die afsonderlike uitlaatpype skep aaneenvloeiende intervalle van kwint en oktaaf en verskaf so dreunbasbegeleiding by die melodie.