Die Nominatief (van die Latynse casus nominativus – nominatiewe naamval) is 'n naamval van 'n selfstandige naamwoord wat in die algemeen die onderwerp van 'n werkwoord aandui teenoor die voorwerp of ander werkwoordargumente. Die nominatief is die gewone, natuurlike vorm (meer tegnies, die mins gemerkte) van sekere woordsoorte, soos selfstandige naamwoorde, byvoeglike naamwoorde, voornaamwoorde en minder gereeld telwoorde en deelwoorde, en dui soms nie enige spesiale verhouding met ander woordsoorte aan nie. Daarom is die nominatief in sommige tale ongemerk, dit is, die vorm van die stam, met geen verbuigings nie; alternatiewelik kan daar gesê word dat dit met 'n zero morfeem gemerk is. Verder, in meeste tale met 'n nominatiewe naamval, is die nominatief die lemma; dit wil sê, dit is die een wat gebruik word om 'n woord aan te haal, dit in 'n woordeboek te lsy en so voorts. Nominatiewe naamvalle word ondermeer in Duits, Latyn, Yslands en Oudengels aangetref.