Witmagie verwys tradisoneel na die gebruik van bonatuurlike kragte of magie vir ’n goeie of onselfsugtige doel. Dit is dus die welwillende teenpool van kwaadwillige swartmagie. Vanweë die verbintenis met tradisionele heidense natuuraanbidding word dit ook soms "natuurmagie" genoem. In sy boek van 1978, A History of White Magic, spoor die okkultismeskrywer Gareth Knight die oorsprong van witmagie terug na vroeë aanpassings van Paleolitiese godsdiens en vroeë religie in die algemeen, insluitende die aanbidding van vele gode in Antieke Egipte en die latere monoteïstiese idees van Judaïsme en die vroeë Christendom. Hy vind die oorsprong van baie van die tradisies van witmagie in die vroeë aanbidding van plaaslike gode en godinne van vrugbaarheid en plantegroei, iets wat aanklank gevind het by nomadiese volke wat hulle permanent gevestig het as landbouers. Teen die laat 15de eeu is natuurmagie al in hoë kringe bespreek. "Volgelinge" van die Italiaanse humanistiese filosoof Marsilio Ficino het die bestaan van spirituele wesens en geeste in die algemeen voorgestaan, maar baie sulke idees was teenstrydig met dié van die latere Verligting.