Die term Purana (Sanskrit: पुराण purāṇa; letterlik "antiek, oud") verwys na ’n uitgebreide genre van Indiese letterkunde oor ’n groot reeks onderwerpe, veral mites, legendes en ander tradisionele verhale. Dit is hoofsaaklik in Sanskrit geskryf, maar ook in streekstale. Verskeie van hierdie geskrifte is genoem na belangrike Hindoegode soos Vishnu, Shiva en Devi. Die Purana-letterkundegenre word in beide Hindoeïsme en Djainisme aangetref. Die Puranas is ensiklopedies en sluit uiteenlopende onderwerpe in soos die skeppingsleer, kosmologie, stamboeke van gode, godinne, konings, helde en halfgode, volksverhale, pelgrimstogte, tempels, medisyne, sterrekunde, grammatika, mineralogie, humor, liefdesverhale, teologie en filosofie. Die inhoud is geensins eenvormig nie en daar is verskeie manuskripte van elke Purana wat onderling verskil. Dit is anonieme tekste en waarskynlik die werk van baie skrywers oor die eeue heen; in teenstelling daarmee het die meeste Djaina-puranas ’n datum en die naam van ’n skrywer by. Daar is 18 Mahapuranas (Groot Puranas) en 18 Upapuranas (Klein Puranas), met meer as 400 000 verse.