Moab (Arabies: مؤاب, Hebreeus: מוֹאָב, Grieks: Μωάβ) is die historiese naam van ’n bergagtige streek in die hedendaagse Jordanië. Die gebied lê aan ’n groot deel van die oostelike oewer van die Dooie See. Daar is baie argeologiese bewyse vir die bestaan van die Koninkryk Moab, waarvan die merkwaardigste die Mesa-stele is wat vertel van die Moabitiese oorwinning oor ’n seun van koning Omri van Israel. Die hoofstad was Dibon. Volgens die Bybel het Moab dikwels gebots met sy Israelitiese bure in die weste. Die Moabiete het hulle heel waarskynlik op die hooglande oos van die Jordaanrivier gevestig. Geleerdes verskil oor of hulle een van die volke is waarna in Egipte verwys is as Sjoetoe of Sjasoe. Ondanks min argeologiese bewyse, is dit duidelik Moab het bestaan voor die opkoms van Israel vanweë ’n enorme standbeeld wat farao Ramses II in die 13de eeu v.C. by Luxor opgerig het; daarop word Mu'ab genoem as een van die lande wat tydens ’n veldtog verower is. Volgens die Bybel was Moab en Ammon die seuns van Lot se oudste en jongste dogter onderskeidelik, en hulle is gebore ná die verwoesting van Sodom en Gomorra.