Sanherib (Akkadies: Sîn-ahhī-erība, "Sin het (verlore) broers vir my vervang"; 705–681 v.C.) was ’n koning van Assirië. Hy was die seun van Sargon II en het hom opgevolg. Hy was die vader van Esarhaddon en oupa van Assurbanipal. Sy naam is geskryf as mdSîn-aḫḫēmeš-eri4-ba. Hy was ook bekend as Sennacherib. Sanherib word veral onthou vir sy militêre veldtogte teen Babilon en Juda en sy bouprogramme, veral in sy hoofstad, Nineve. Sy grootste kommer tydens sy bewind was die "Babiloniese probleem", die weiering van die Babiloniërs om Assiriese heerskappy te aanvaar, wat gelei het tot sy verwoesting van Babilon in 689 v.C. Verdere veldtogte is in Sirië-Palestina uitgevoer, wat opgeneem is in die Bybelboek 2 Konings, asook in die berge oos van Assirië, teen die koninkryke van Anatolië en teen die Arabiere in die Noord-Arabiese woestyne. Sanherib was ook ’n ywerige bouer en onder hom het Assiriese kuns ’n hoogtepunt bereik.