Die Rochelimiet of Rochegrens is die afstand waarbinne ’n hemelliggaam wat net deur sy eie swaartekrag bymekaargehou word, sal disintegreer weens die groter getykragte van ’n ander hemelliggaam. Binne die Rochegrens sal planetêre materie byvoorbeeld disintegreer tot stof, fyn rots of ysdeeltjies en dit sal ringe vorm, maar buite die grens sal materie geneig wees om saam te smelt of bymekaar te bly. Die term word veral gebruik vir die disintegrasie van ’n satelliet weens die getykragte van die liggaam waarom dit wentel. Sommige satelliete, natuurlik of kunsmatig, kan binne hul Rochelimiet om ’n liggaam wentel omdat hulle deur ander kragte as hul swaartekrag bymekaargehou word. Jupiter se maan Metis en Saturnus se maan Pan is voorbeelde van satelliete wat deur hul treksterkte bymekaargehou word (hulle is solied en word nie maklik uitmekaargeruk nie). ’n Swakker satelliet soos ’n komeet kan maklik opbreek wanneer dit binne sy Rochelimiet om ’n ander liggaam beweeg. Eric W. Weisstein (2007). "Eric Weisstein's World of Physics – Roche Limit" (in Engels). scienceworld.wolfram.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Mei 2020.