Osman I (Ottomaanse Turks: عثمان بن أرطغرل, moderne Turks: I.Osman; 1258–1326) was die leier van die Ottomaanse Turke. Hy was die stigter van die Huis van Osman en die grondlegger van die Ottomaanse Ryk. Die ryk sou langer as ses eeue bestaan. Osman (sy naam is die Turkse ekwivalent van die Moslemse naam Oethman) het sy eie klein koninkryk van die Seldjoekse Turke in 1299 onafhanklik verklaar. Die weswaartse stukrag van die Moongolse inval het talle Moslems na Osman se prinsdom Anatolië gedryf. Toe die Bisantynse Ryk, die oostelike tak van die Romeinse Ryk, begin verval, het die Ottomaanse Ryk sy plek ingeneem. Ertuğrul, Osman se pa, het met die Turkse Kayi-stam van die Mongole weggevlug na Anatolië. Hy het trou gesweer aan sultan Kayqubad I van die Seldjoekse Sultanaat van Rûm, wat hom toestemming gegee het om ’n emiraat te stig en dit uit te brei as hy kon ten koste van die naburige Bisantynse provinsies. Die ligging was gunstig, aangesien die Bisantynse Ryk in die weste aan die agteruitgang was en Moslems in die ooste onder die Seldjoekse Turke versplinter was weens die Mongoolse aggressie en interne twis.