Karl Gottlob Sperbach (ook: Carl Gottlieb Sperbach), (* 26 Februarie 1694 in Königsbrück - † 6 Julie 1772 in Wittenberg) was 'n Duitse letterkundige en filoloog. Sperbach studeer aan die Gimnasium in Görlitz en vanaf 1714 aan die Universiteit van Leipzig. Op 7 Desember 1715 verkry hy daar sy Baccaulaurat en op 13 Februarie 1716 sy meestersgraad in die Filosofie. In 1717 word hy dosent in Leipzig. In 1720 word hy assessor van die filosofiese fakulteit en op 26 Mei 1734 word hy professor in Oosterse tale aan die Universiteit van Wittenberg. Hy was o.a. ook dekaan van die filosofiese fakulteit en tydens die somer semesters van 1746 en 1758 rektor van die Universiteit. Diss. de cognitione subiidiaria. Leipzig 1717 Diss. de obligatione erga eruditos. Leipzig 1718 Toespraak oor Johann Gottfried Tzsochel, iur. Stud. uit Görlitz. Leipzig 1718 Diss. de obligatione eruditorum ad tradendas veritates. Leipzig 1719 Die im Tode erlangte Genesung Christlicher Medicorum; Toespraak oor С. W. Springer, Med. Cand. Leipzig 1720 Diss. Caussa philosophiae adversus Atheismi calumniam defensa. Leipzig 1730 Progr. ad Orat. inaug. Apophthegma Gamalielis senioris capitibus Patrum insertum.