Die gifblaar (Dichapetalum cymosum) is 'n klein, uitgestrekte struik wat in die noordelike dele van Suider-Afrika voorkom. Dit is 'n geoksiel en 'n algemene oorsaak van beesvergiftiging in hierdie streek en word beskou as een van die "groot 6" toksiese plante in Suid-Afrika. 'n 1996-raming van plantvergiftigings in Suid-Afrika skryf 8% van beesvrektes weens giftige plante aan die gifblaar toe. Die meeste dodelike gevalle (70%) is in Limpopo, met 10% elk in Noordwes, Mpumalanga en Gauteng. Die chemiese verbinding monofluoroasetaat word in alle dele van die plant aangetref en is verantwoordelik vir die toksiese simptome. Die gifblaar is reeds deur die Voortrekkers herken as giftig met hul aankoms in die Transvaal, en is waarskynlik deur plaaslike stamme van die giftigheid daarvan in kennis gestel. Bogronds word die plant waargeneem as 'n verdigting van klein, houtagtige struike, sowat 15 cm (6 duim) hoog. So 'n verdigting bestaan tipies uit 'n enkele plant, aangesien die gifblaar oor 'n besonder uitgebreide wortelstelsel beskik – vergelykbaar met 'n ondergrondse boom – wat verskeie lote opwaarts stuur in gunstige omstandighede.