’n Krater (Grieks: κρατήρ, kratēr, lett.. "mengvat") was ’n groot vaas in Antieke Griekeland, veral vir die verdunning van wyn met water. Kraters is op Griekse simposiums in die middel van die kamer geplaas. Hulle was taamlik groot en was dus swaar om te dra as hulle vol was. Die wyn-en-watermengsel is dan met ander bekers uit die kraters geskep. In Homeros se Odussee word beskryf hoe ’n wynskinker wyn uit ’n krater skep en dan heen en weer hardloop terwyl hy die gaste se kelke volmaak. Die binnekant van kraters was geglasuur om water beter te kon hou en moontlik ook om estetiese redes omdat die binnekant maklik sigbaar was. Aan die begin van elke simposium sou die deelnemers ’n "simposiarg" (συμποσίαρχος), of "drankheer", kies wat beheer geneem het van die wyn, en dus ook bepaal het hoeveel die wyn verdun en hoe vinnig glase hervul moes word. Die krater en hoe dit gevul en geledig is, was dus die middelpunt van die simposiarg se gesag.