Frederik VI (28 Januarie 1768 - 3 Desember 1839) was van 13 Maart 1808 tot 3 Desember 1839 koning van Denemarke en van dieselfde tyd tot 7 Februarie 1814 koning van Noorweë. Van 1784 tot met sy troonbestyging het hy as regent opgetree in die tyd van sy pa se geestesongesteldheid. Hy was toe bekend as die "kroonprinsregent". Sy leuse was Gud og den retfærdige sag ("God en die regverdige saak"). Sedert sy bewind het Deense konings ’n Deense leuse gekies in plaas van een in Latyn soos voorheen. Frederik was die seun van koning Christiaan VII en Caroline Matilda van Groot-Brittanje. As oudste seun van sy pa was hy van geboorte af die kroonprins. Christiaan VII het ernstige sielkundige probleme gehad, onder meer vermoedelik skisofrenie. Ná ’n opstand het Frederik se half-oom, ook Frederik, die regent geword, maar die werklike mag was in die hande van laasgenoemde se ma, koningin Juliana Maria, en die politikus Ove Høegh-Guldberg. Op 14 April 1784 het Frederik VI die regentskap oorgeneem tot met sy pa se dood in 1808.