Benedictus VIII was die 143ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk en die eerste van die Tusculani pouse. Pous Benedictus VIII is gebore as Theophylactus II van Tusculum ongeveer in 948 in Rome, Italië die seun van Gregorius, graaf van Tusculum en sy vrou Maria. Voor sy verkiesing was hy 'n leek. Op 17 Mei 1012 volg hy Pous Sergius IV op en regeer tot sy dood op 9 April 1024. Hy word opgevolg deur sy broer Pous Johannes XIX. Die naam ‘Benedictus' beteken 'geseënde'. Pous Benedictus VIII was die kandidaat van die adellike familie wat by die Crescenzi oorgeneem het as heersers van Rome, die Tusculani. Sy gesag word betwis deur Teenpous Gregorius VI. Na sy verkiesing gee hy sy titel Graaf van Tusculum, wat hy van sy vader geërf het, aan sy broer Alberic. Sy ander broer Romanus maak hy hertog van Rome. Op 14 Februarie 1014 kroon hy Hendrik II en sy vrou Kunigunde tot keiser en keiserin van die Heilige Romeinse Ryk. Die pous lei die verdrywing van die Sarasene uit Sardinië. In 1018 of 1022 hou hy 'n sinode in Pavia waar simonie veroordeel word en die selibaat vir priesters bepleit.