Johann Heinrich Ludwig Müller (* 23 Junie 1883 in Gütersloh; † 31 Julie 1945 in Berlyn, vermoedelik selfmoord) het in die tydperk van die Nasionaal-Sosialisme as "Ryksbiskop" (Reichsbischof) van die Duitse Evangeliese Kerk (Deutsche Evangelische Kirche, DEK) gefungeer en was een van die leiers van die sogenaamde "Duitse Christene" (Deutsche Christen)-beweging wat 'n sintese tussen die Christendom en die Nasionaal-Sosialistiese ideologie gepropageer het. Ludwig Müller het ná sy skoolloopbaan vanaf 1908 as pastoor in Rödinghausen (Wesfale) en vanaf 1914 as pastoor in die Duitse Vloot gedien. In die tydperk tussen 1926 en 1933 was hy militêre pastoor in Königsberg (die huidige Kaliningrad). Müller het reeds in 1931 by die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Werkersparty NSdAP aangesluit. Hy was 'n medestigter van die Duitse Christene-beweging in Oos-Pruise en het as sy gewestelike leier gedien. In April 1933 is hy deur Adolf Hitler as sy vertrouensman vir kerksake benoem. Vanaf 4 Augustus 1933 was Müller die provinsiale biskop van die Kerk van die Oud-Pruisiese Unie (Kirche der Altpreußischen Union) en het op 27 September 1933 Friedrich von Bodelschwingh as Ryksbiskop opgevolg.