Jin en jang stel die skeppende krag in die heelal voor wat altyd volkome gebalanseerd moet wees sodat kosmiese energievloei kan plaasvind. Jin is die vroulike of negatiewe pool wat swart, koud en stadig is. Jang is die manlike of positiewe pool wat wit, warm en vinnig is. Die jin-en-jang-simbool dui daarop dat jin voortdurend verander in jang, en jang verander weer voortdurend in jin. Hierdie dubbelsinnige lewensbeskouing van jin en jang vorm die basis van die Chinese filosofie wat vervat is in die boek van verandering, of die I-Ching. Die heelal; alles wat dit is en nie is nie, word Tao (of Dao) genoem. Die Tao kan nie geken, verstaan of geïnterpreteer word nie. Die Tao manifesteer ditself in twee teenoorgestelde waardes: jin and jang. Dit is nie absolute pole soos goed en kwaad nie; beide waardes bestaan slegs in verhouding tot mekaar. Jy kan slegs 'lank' uitsluitlik lank noem in verhouding met 'kort'; beide kan dus nie afsonderlik (in hulself) bestaan nie . Jin word geassosieer met die donker maan (wat van die son af weggedraai word) en is sonder oordeel verwysend na die vroulike natuur.