Die Mercedes-Benz M121-enjin was 'n 1,9 liter enkelbonokas–inlynviersilinderenjin wat in 1955 deur Mercedes bekendgestel is en gedurende die 1950's en 1960's in verskillende voertuigmodelle gebruik is. Dit was oorspronklik gegradeer op 56 kW (75 hp) teen 5500 opm. Dit het die 1,8 liter M136 vervang wat in 1935 bekendgestel is, weens beter prestasie teenoor die M136 se sydelingse nokasontwerp. Toepassings sluit mediumgrootte sedans, soos die 190, die 190SL roadster en vragmotors soos die Unimog en L319 modelle in. Die M121-enjin het 'n enkelketting-aangedrewe bokant-nokasuitleg met verspringende kleppe wat deur lang en kort tuimelarms beheer word. Die silinderblok is van gietyster gemaak. Die silinderdeursnee vir die M121 is 85 mm. Die drieringkrukas is van gesmeede staal. Die slag van die enjin was 83,6 mm. Dit het die M121 'n verplasing van 1,897 cc (1.9 L) gegee, met 'n kompressie van 8,5:1. In hierdie konfigurasie het die M121 BII-enjin 'n aanvanklike gradering van 82 kW teen 5500 opm en 155 Nm se wringkrag teen 4000 opm. Nadat die finale voertuig getoets is, is die kragvermoë tot 78 kW verlaag.