Fundamentalisme het gewoonlik 'n godsdienstige konnotasie wat dui op onwankelbare gehegtheid aan 'n stel onverminderbare oortuigings. Fundamentalisme het egter toegepas op 'n neiging onder sekere groepe - hoofsaaklik, hoewel nie uitsluitlik nie, in godsdiens - wat gekenmerk word deur 'n merkwaardig streng letterlikheid, aangesien dit toegepas word op sekere Skrifgedeeltes, dogmas of ideologieë, en 'n sterk gevoel van die belangrikheid van onderskeid tussen in-groepe en uit-groepe, wat lei tot die beklemtoning van suiwerheid en die begeerte om terug te keer na 'n vorige ideaal waaruit advokate glo dat lede verdwaal het.Verwerping van die meningsverskille soos van toepassing op hierdie gevestigde 'grondbeginsels' en die aanvaarde interpretasie daarvan in die groep spruit dikwels uit hierdie neiging. Afhangend van die konteks, kan die etiket "fundamentalisme" 'n pejoratief eerder as 'n neutrale karakterisering wees, soortgelyk aan hoe politieke perspektiewe "regs" of "links" te noem, negatiewe konnotasies kan hê. Nagata, Judith (Junie 2001). "Beyond Theology: Toward an Anthropology of "Fundamentalism"".