Edgar (ca. 942 – 8 Julie 975) was van 959 tot met sy dood koning van Engeland. Hy was die jongste seun van koning Edmund I en sy vrou Elfgifa van Shaftesbury. Hy het die bynaam "die Vreedsame" gekry, maar was in werklikheid sterker en minder vreedsaam as sy broer en voorganger, Edwy. Met die hulp van aartsbiskop Odo het hy Northumbrië en Mercië in 957 van sy broer afgeneem. Dit het gelei tot ’n verdeling van die ryk in ’n poging om ’n burgeroorlog te voorkom. Hy het sy broer ná sy dood in 959 amptelik opgevolg en die ryk weer verenig. Edgar was ’n daadkragtige en bekwame koning wie se bewind deur ander Britse heersers, onder andere dié in Wallis en Skotland, erken is. Met sy Kloosterhervormingsbeweging het hy die Reël van Benediktus herstel in die land se ongedissiplineerde kloosters. Hy het Dunstan, wat later tot heilige verklaar is, aangestel as Aartsbiskop van Kantelberg. Daar word beweer dat Dunstan aanvanklik geweier het om Edgar te kroon weens sy lewenswyse – die koning het Wulfthryth, ’n non, glo ontvoer en ’n dogter, Edith, by haar gehad.