Abel (1218 – 29 Junie 1252) was van 1232 tot 1252 die Hertog van Sleeswyk en van 1 November 1250 tot met sy dood koning van Denemarke. Hy was die seun van koning Waldemar II en sy tweede vrou, Berengária van Portugal, en die broer van konings Erik IV en Christoffel I. As die Hertog van Sleeswyk het hy vasgesit met sy broer, koning Erik IV, en daar is vermoed dat hy by sy moord in 1250 betrokke was. Nadat hy ’n eed afgelê het dat hy onskuldig is, is hy as koning gekies. Ná ’n kort bewind is hy vermoor tydens ’n militêre ekspedisie in Friesland. Abel se bewind was die kortste van enige Deense koning. Toe sy ouer broer, Erik, in 1232 gekies is as koning en medeheerser van sy pa, koning Waldemar II, is Abel gekies as Erik se opvolger as Hertog van Sleeswyk. In 1237 het hy getrou met Mechtild van Holstein, ’n dogter van Adolf IV, Graaf van Holstein. Met die dood van Waldemar II in 1241 het Abel se broer koning Erik IV geword.