Die Ooreenkoms oor vleilande van internasionale belang, veral as habitat vir watervoëls, kortweg bekend as die Ramsar Konvensie, is 'n ooreenkoms vir internasionale samewerking om die voortbestaan van vleilande as habitat vir plante en diere, en veral watervoëls, te verseker. Die doel van die ooreenkoms is die behoud en oordeelkundige gebruik van vleie, mere, panne, riviermondings, moerasse, strandgebiede en koraalriwwe deur middel van plaaslike, streeks- en nasionale optrede en internasionale samewerking. Lidlande moet onderneem om gebiede te identifiseer wat van internasionale belang is op die gebied van die ekologie en die plant- en dierkunde, veral wat betref die woonplek van watervoëls. Hierdie sensitiewe gebiede moet beskerm word teen besoedeling, inpoldering, die bou van paaie, brugge, keerwalle en damme, gronderosie en die onoordeelkundige gebruik van die gebiede vir ontspanningsdoeleindes soos swem, hengel, seiljag- en kanovaart en motorbote. So moet probeer word om die vleilande se voortbestaan te verseker. Die konvensie is in 1971 in Ramsar in Iran onderteken en het in 1975 in werking getree. Dit maak dit die oudste verdrag oor omgewingsbewaring. Een maal per jaar vind 'n internasionale konferensie plaas.