Poveglia [poˈveʎʎa] is 'n klein eiland in die Venesiaanse strandmeer met 'n oppervlakte van sowat 7,5 hektaar, geleë tussen Venesië en Lido di Venezia in die noordooste van Italië. 'n Klein kanaal verdeel die eiland in twee dele. Die oudste historiese verwysings na Poveglia dateer van 421, toe die Romeinse bevolking van die nabygeleë vasteland voor die aanvalle van Gote en Hunne moes swig, en volgens oorlewerings is die eiland bewoon tot 1379 toe die bevolking dit as gevolg van oorlogshandelinge tussen Venesië en Genua vir goed ontruim en hulle op Giudecca hervestig het. Dit is nogtans Poveglia se donker verlede as 'n kwarantyn-eiland en begraafplaas vir slagoffers van die Swart Dood vanaf die 16de eeu. Nadat aansteeklike siektes herhaaldelik deur die bemannings van handelskepe in Venesië versprei is, het die stad se Magistraat vir Gesondheidswese Poveglia in 1776 amptelik tot 'n kwarantynstasie verklaar waar elke skip op pad na Venesië moes aandoen om bemanningslede vir einige simptome van builepes of ander aansteeklike siektes ondersoek is. Siekes is onmiddellik op die eiland in kwarantyn geplaas. Poveglia het tot in 1812 as kwaranty-eiland gedien.