Metanoia is 'n transliterasie van die Koine Griekse μετάνοια, wat gedefinieer kan word as 'n "hartsveranderende transformasie", en veral 'n "geestelike ommekeer." Die term suggereer afwysing, ommekeer, berou en versoening; maar "ommekeer" en "reformasie" mag die beste konnotasie oordra. In die Engelse King James-bybelvertaling word die verbale kognaat metanoeo/μετανοέω vertaal as repent (d.i. bekeer). Metanoia beteken oorspronklik nagedagte, van meta wat "na" of "oorkant" beteken, en nous wat "verstand" of "gemoed" beteken. In Klassieke Grieks het metanoia beteken om jou mening van iets of iemand te verander. Metanoia is ook verpersoonlik as 'n sombere godin, versluierd en verdrietig, wat Kairos, die god van Geleentheid, vergesel het om spyt en berou in te boesem by die "verspeelde oomblik". Hierdie konvensionele uitbeelding is regdeur die Renaissance voorgehou. "Die elemente van berou, spyt, terugskouing, en transformasie is altyd in meerdere of mindere mate teenwoordig in die begrip van metanoia, ..." Philo Judaeus van Alexandria (c. 25 v.C. – c. 50 n.C.) het metanoia versinnebeeld as “in die hemel, 'n pragtige en besonder goeie dogter van die Allerhoogste.”