Die Evangelie van Philippus behoort tot die apokriewe en Gnostiese evangelies van die Nuwe Testament. Die teks dateer uit die 3de eeu, maar het eeue lank verlore gegaan voordat dit toevallig in Desember 1945 in Egipte as deel van die Nag-Hammadi-geskrifte herontdek is. Die evangelie is saam met ander belangrike Gnostiese tekste, waaronder die Evangelie van Tomas (die sogenaamde Tomas-boek) en die Evangelie van Maria (Magdalena), in 1945 deur boere naby Nag Hammadi in Sentraal-Egipte ontdek. Die tekste, wat in 'n verseëlde kruik bewaar is, gee 'n indruk van die vroeg-Christelike geloofswêreld en bewys dat daar 'n sirkel van vroulike dissipels van Jesus Christus was. Selfs in die Nuwe Testament is dit opvallend dat Maria Magdalena aan die kruis van Jesus en ook by sy graf verskyn. Die teks is net soos die Evangelie van Thomas 'n versameling van spreuke wat aan Jesus Christus toegeskryf word. Die sakramente, veral dié van die huwelik, neem 'n belangrike plek in die Evangelie in.