Jan Remco Theodoor Campert (Spijkenisse, 15 Augustus 1902 – Neuengamme (Duitsland), 12 Januarie 1943) was 'n Nederlandse joernalis, digter en skrywer. Hy is veral bekend vir die gedig De achttien dooden wat hy skryf na aanleiding van die teregstelling van vyftien lede van 'n versetgroep (waaronder Bernardus IJzerdraat) wat bekend gestaan het as die Geuzen, saam met drie kommunistiese Februariestakers op 13 Maart 1941. Jan Campert word gebore in Spijkenisse as die seun van 'n huisarts. Hy is deur sy moeder verwant aan die bestuurdersfamilie Van Hall; sy grootvader is die botanikus Herman van Hall. Hy woon van 1915 tot en met 1918 opleiding by aan die Hogereburgerschool (HBS) in Vlissingen, en studeer daarna 'n jaar aan die sakeskool. In 1919 begin hy werk by die Twentsche Bank. In 1926 gaan hy oor na joernalistiek. Hy skryf aanvanklik vir enkele streekskoerante in Den Haag, waaronder De Nieuwsbron: Algemeen Nederlandsch Dagblad, wat aanvanklik slegs in Den Haag verskyn. Reeds in die twintigerjare van die 20ste eeu begin Campert met die skryf van poësie. In die dertigerjare skryf hy ook enkele romans.