Maal- en breekmasjiene word gebruik am stukke materiaal mee te vergruis of te verpoeier. Breekmasjiene lewer gebreekte stukkies tot so klein as 5 mm, en maalmasjiene deeltjies Kleiner as 5 mm. Sommige meulens is 'n kombinasie, van 'n maal- en breekmasjien en het roosters wat die deeltjies sorteer nadat dit stukkend geslaan is. Elke masjien se konstruksie word bepaal deur die grootte, struktuur en hardheid van die materiaal wat daarmee verwerk moet word. By die keuse van maal- of breekmasjiene speel nie alleen die uiteindelike fynheid van die materiaal nie, maar ook die fisieschemiese eienskappe en veral hardheid 'n rol. Harde, bros materiaal breek makliker as sagte, taai materiaal maar veroorsaak meer slytasie by die breekwerktuig. Tot eersgenoemde materiale behoort byvoorbeeld graniet, ertse. sandsteen en hoogoondslak, en tot laasgenoemde steenkool, soute en kakao. In breekwerktuie word die materiaal aan druk-, slaan-, klowings- of wrywingskragte onderwerp, hoewel dit dikwels gekombineer word om die beste resultate te verkry. Harde materiale word die beste deur middel van druk- en slaankragte kleiner gemaak, sagte en taai materiale deur wrywing en bros materiale deur klowing.