Die Slag van Mutina (nie te verwar met die veldslag wat tydens die Derde Slaweoorlog plaasgevind het nie) het op 21 April 43 v.C. plaasgevind tussen die magte van Marcus Antonius en dié van Octavianus, Aulus Hirtius en Gaius Vibius Pansa Caetronianus, wat namens die Romeinse Republiek geveg het. 'n Jaar na die dood van Julius Caesar het onderhandelinge tussen Marcus Antonius en die Romeinse Senaat 'n doodloopstraat bereik. Antonius was nie gelukkig dat hy sy rol as prokonsul moes vervul in die Romeinse provinsie van Macedonië nie. Hy het uiteindelik besluit om vyf jaar as prokonsul in Gallia Cisalpina te dien. Daar was egter reeds 'n goewerneur in Gallia Cisalpina genaamd Decimus Iunius Brutus Albinus, en Antonius wou gebruik maak van sy Masedoniese legioene om Brutus Albinus te verdryf. Antonius het die stad Mutina begin beleër in die hoop om Brutus Albinus te verslaan. Die leër van Octavianus is danksy die voorspraak van Marcus Tullius Cicero vanuit die Romeinse senaat na Mutina gestuur om Brutus Albinus te hulp te snel. Die konsuls Aulus Hirtius en Gaius Vibius Pansa Caetronianus is egter aan die hoof van hierdie leër geplaas omdat Octavianius nog nie 'n imperium vanaf die senaat ontvang het nie.