Indiese gelowe, ook Dharmiese gelowe genoem, is die godsdienste wat op die Indiese subkontinent ontstaan het, naamlik Hindoeïsme, Djainisme, Boeddhisme en Sikhisme. Dit word ook as Oosterse gelowe geklassifiseer. Hoewel Indiese gelowe met mekaar verband hou vanweë die geskiedenis van Indië, omvat dit ’n groot reeks godsdienstige gemeenskappe en is dit nie beperk tot die Indiese subkontinent nie. Bewyse vir prehistoriese godsdiens op die subkontinent kom uit verspreide rotstekeninge uit die Mesolitikum. Die Harappa-volk van die Indusvalleibeskawing, wat van 3300 tot 1300 v.C. geduur het, was ’n vroeë verstedelikte kultuur wat die Vediese godsdiens voorafgegaan het. Die gedokumenteerde geskiedenis van die Indiese gelowe begin met die historiese Vediese geloof, die godsdienspraktyke van die vroeë Indo-Iraniërs van omstreeks 1750 tot 500 v.C. Dié godsdiens was naby verwant aan vroeë Zoroastrisme; die liturgiese taal daarvan, Vediese Sanskrit, was verwant aan Avesties. Die hervormingsperiode tussen 800 en 200 v.C. was ’n "keerpunt tussen die Vediese en die Hindoe-godsdienste".