Vir die wettige pous met dieselfde naam sien Pous Honorius II. Teenpous Honorius II (gebore Pietro Cadalus) was 'n teenpous in die Rooms Katolieke Kerk van 28 Oktober 1061 tot aan sy dood in 1072. Hy was die eerste teenpous in die Investituurstryd. Cadalus stam uit 'n adellike familie van Verona. Tydens die regering vam keiser Hendrik III van die Heilige Romeinse Ryk was hy die keiser se kanselier. Later is hy aangestel as biskop van Parma. Toe Pous Nicolaas II op 27 Julie 1061 sterwe, sorg die hervormingsgesinde party van Hildebrand van Sovana daarvoor dat Anselmo di Lucca (ook Anselmo da Baggio) afkomstig uit die adel van Milaan as pous verkies word. Anselmo neem die naam Alexander II aan. Hildebrand vra egter nie die goedkeuring van die keiser nie. Die keiser Hendrik IV (eintlik sy ma Agnes van Poitou wat as regentes regeer het) stel toe Cadalus aan wat die naam Honorius II aanneem. Die inkonsekwente politiek van Agnes, weduwee van keiser Hendrik III lei egter daartoe dat Honorius nie genoegsame steun gekry het nie. Honorius slaag wel daarin om Rome te verower in April 1062.