Jarmo (Qal'at Jarmo) (Koerdies: Çermo) is ’n prehistoriese argeologiese terrein in die hedendaagse Irak, aan die voorheuwels van die Zagrosberge. Dit lê op ’n hoogte van 800 m bo die seevlak in ’n gordel woudland van eike- en pistachiobome. Uitgrawings het onthul Jarmo was ’n landbougemeenskap wat van 7090 v.C. dateer. Dit was ’n tydgenoot van sulke belangrike Neolitiese terreine soos Jericho in die Suid-Levant en Çatal Hüyük in Anatolië. Die terrein is oorspronklik in 1940 deur die Irakse Oudhededirektoraat ontdek, en later het die argeoloog Robert Braidwood dit besoek. Hy was destyds op soek na geskikte plekke waar hy die oorsprong van die Neolitiese Omwenteling kon navors. Braidwood het drie seisoene as deel van die Irak-Jarmo-program gewerk, dié van 1948, 1950-'51 en 1954-'55; ’n vierde veldtog is deur die 14 Julie-revolusie in die wiele gery. Tydens sy uitgrawings in 1954-'55 in Jarmo het Braidwood vir die eerste keer ’n multidissiplinêre benadering gevolg in ’n poging om navorsingsmetodes te verfyn en die oorsprong van die domestikering van plante en diere uit te klaar.