Hierdie artikel behoort versmelt te word met Neogotiese styl. Die Neo-Gotiek is 'n neo-styl wat in die 19e eeu ontstaan het en op die Gotiese vormgewing en konstruksiemetodes van die Middeleeue gegrond is. Die Neo-Gotiek het gedurende die vyftigerjare van die 19e eeu 'n hoogtepunt bereik en is veral in Noord-Europa algemeen in die kerkboukuns toegepas. Dit het tot aan die begin van die 20e eeu die toonaangewende styl in die kerkboukuns gebly. Die Neo-Gotiek het waarskynlik in Engeland ontstaan, waar die Gotiese boukuns nooit werklik verdwyn het nie. Die argitek Christopher Wren (1632- 1723) het soms elemente hiervan in sy kerkboukuns toegepas, byvoorbeeld in die toring van St. Dunstanin-the-East (Londen, 1702), en die St. Pauluskatedraal (Londen, 1675- 1710), wat 'n Gotiese konstruksie met steunbere en lugboë onder die Klassisistiese en Barok-voorkoms het.