In menslike taal is 'n foneem die kleinste onderskeibare strukturele eenheid wat betekenis oor dra. Foneme is nie die fisiese segmente self nie, maar, in teoretiese terme, kognitiewe abstraksies daarvan. 'n Voorbeeld van 'n foneem is die /t/ klank in die woorde top, stand, water, en kat. (In transkripsie, word foneme soos hier tussen skuinsstrepe geskryf.) Hierdie voorbeelde van /t/ word as dieselfde klank beskou al word hulle in elkeen van die woorde effens anders uitgespreek, al is die verskille moontlik nie onderskeibaar selfs vir eerste taal sprekers nie. Foneme kan dus verskeie herkenbaar verskillende spraakklanke,, genaamd fone, omvat. In die voorbeeld word die /t/ in top geaspireer, [tʰ], terwyl die /t/ in stand nie geaspireer word nie, [t] (In transkripsie word spraakklanke wat nie foneme is nie in hakkies geskryf). In baie tale soos Koreaans en Spaans is hierdie fone verskillende foneme: Byvoorbeeld, /tal/ is "maan" in Koreaans, terwyl /tʰata/ is "om te brand".