Die term Groot Emigrasie verwys na die emigrasie van Poolse elites ná die November-opstand van 1830. Hierdie opstand teen die Russiese oorheersing is veral deur die adel en dele van die Poolse bourgeoisie gesteun, terwyl die oorgrote meerderheid van die stedelike bevolking asook die onvrye boere nie daarby betrokke was nie. Die Poolse elites het destyds in reaksie teen die politieke situasie in Pole ná die Poolse Delinge gekom waardeur die gebied van die Pools-Litause Gemenebes tussen die Russiese Ryk, die Koninkryk Pruise en die Habsburgse monargie in Oostenryk opgedeel is. Reeds vanaf die laat 18de eeu het 'n beduidende deel van die Poolse elites na die buiteland begin emigreer om hier 'n nasionale beweging te organiseer. Ná 1831 het die sentrum van Poolse politieke aktiwiteite volledig na die buiteland en vanaf die 1840's ook na die Pruisiese deelgebied verskuif. Die term "Groot Emigrasie" het hierby nie soseer na die getalle Pole in ballingskap verwys nie (hul aantal word op sowat 9 000 beraam), maar eerder na die belangrike rol wat hulle in die geskiedenis van die Poolse nasie gespeel het.