Spoorvervoer in Suid-Afrika is 'n belangrike komponent van die land se vervoerinfrastruktuur. Alle groot stede is per spoor verbind en Suid-Afrika se spoornetwerk is die gevorderdste in Afrika. Die eerste spoorlyn vir stoomaangedrewe lokomotiewe was 'n lyn van 3,2 km in KwaZulu-Natal wat die dorp Durban met die hawe verbind het en wat op 26 Junie 1860 in gebruik geneem is. Kaapstad het reeds in 1859 'n 72 km lyn begin bou wat die stad met Wellington sou verbind. Vertragings het egter meegebring dat die eerste deel van die lyn tot by Eersterivier eers op 13 Februarie 1862 geopen kon word. Transvaal en Oranje-Vrijstaat het eers later spoorlyne begin bou, maar die verskillende spoorweë is in 1898 met mekaar verbind en het 'n nasionale spoornetwerk gevorm. Met die versmelting van die vier state in die Unie van Suid-Afrika in 1910 is die spoorlyne oor die unie ook versmelt in die Suid-Afrikaanse Spoorweë en werk aan hierdie netwerk was teen 1910 reeds grotendeels voltooi. Alhoewel spoorlyne ook buite Suid-Afrika uitgebrei het — so ver as die hedendaagse Zambië — het die visie van Cecil John Rhodes om 'n spoornetwerk te hê wat van Kaapstad tot in Kaïro strek, nooit gematerialiseer nie.