Die Tagtigjarige Oorlog (in die moderne geskiedenis Die Opstand of Die Nederlandse Opstand genoem) is die naam vir 'n opstand en stryd in die Nederlande (1568-1648), met 'n Twaalfjarige Weerstand in die jare 1609-1621) teen Spanje. In die Heilige Romeinse Ryk het die Dertigjarige Oorlog, vanaf 1618 tot 1648, gelyktydig plaasgevind. Met die Vrede van Münster in 1648 is die Nederlande onafhanklikheid van Spanje en die Heilige Romeinse Ryk ook deur die koning van Spanje en die keiser van die HRR erken. Die Tagtigjarige Oorlog breek uit toe Nederlandse rebelle onder leiding van Lodewyk van Nassau Friesland in die Slag van Heiligerlee binneval op 23 Mei 1568. Die oorlog het begin as opstand in een van die rykste gebiede van Europa, die Habsburgse Nederlande (ook wel Spaanse Nederlanden genoem), teen die magtigste ryk in Europa, die Spaanse Ryk onder koning Filips II, die landsheer van hierdie gebied. Aanvanklik trek die burgers uit Sewentien Provinsies van die bestaande Lae Lande gesamentlik op as gevolg van 'n kombinasie van godsdienstige, administratiewe en fiskale redes. Die geskiedenis van België kan vanaf 1585 (val van Antwerpen) onderskei word van dié van Holland.