Die Hernici was 'n Italiese volk uit die Oudheid. Hul grondgebied was geleë in Latium tussen die Meer van Fucino en die Sacco-rivier (Trerus), begrens deur die Volsken in die suide en die Aequi en Marsi in die noorde. Hulle kon lank hul onafhanklikheid bewaar, en was in 486 v.C. nog steeds sterk genoeg om 'n ooreenkoms op die basis van gelykwaardigheid te sluit met die Latyne (Dionysius van Halicarnassus, VIII 64, 68.). In 362 (Livius, VII 6 ff.) skei hulle hulself af van Rome en in 306 (Livius, IX 42.) word hul belangrikste stad Anagni ingeneem en gedegradeer tot praefectura. Maar Ferentinum, Aletrium en Verulae word beloon vir hul trou met die toestemming om 'n vry municipium te word, 'n posisie wat in daardie tyd verkieslik was bo die civitas. Die naam van die Hernici, net soos dié van die Volsken, ontbreek op die lys van Italiaanse volke wat Polybius beskryf as leweransiers van troepe in 225 v.C.; teen hierdie tyd kan hul grondgebied dus nie apart gesien word van Latium in die algemeen nie, en dit is waarskynlik dat hulle toe al volledige Romeinse burgerskap gehad het.