Diplodocus of diplodokus (van die Griekse woorde vir "dubbelbalk") is ’n souropode-dinosourus waarvan die eerste fossiele in 1877 deur S.W. Williston ontdek is. Die naam verwys na die dubbele bene aan die onderkant van die stert. Die genus het aan die einde van die Jura-periode voorgekom in wat nou Noord-Amerika is. Dit is een van die mees herkenbare dinosourusse vanweë sy kenmerkende dinosourusvorm, lang nek en stert en vier bonkige bene. Dit was jare lank die langste bekende dinosourus. Dit is steeds die langste een waarvan ’n volledige fossiel gevind is. Die raming van die massa is tussen 10 en 16 ton en die geskatte lengte 33 m. Van dinosourusse wat langer kon gewees het, soos Supersaurus, is net stukke bene al ontdek. Die skedel was relatief klein in vergelyking met sy lyf. Diplodocus het ook klein tande en ’n klein brein gehad. Dit het ’n besonder lang stert gehad, baie langer as ander dinosourusse s’n. Hy kon dit gebruik het om sy balans te hou.