Verskeie pogings is sedert die 1860’s geloods om toegang tot die see vir die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) te verseker. Aanvanklik was die fokus op Natal – Port Natal en St Luciabaai – maar dit het op niks uitgeloop nie. Vervolgens verskuif die fokus na die Portugese gebied, met Delagoabaai (Maputo) as die teiken. Die ZAR het selfs so ver gegaan om 'n proklamasie uit te reik waarvolgens 'n strook langs die Maputo-rivier tot by die see as deel van die ZAR beskou is, maar na beswaar deur Portugal en Brittanje het dit ook op niks uitgeloop nie. Teen die 1870's het die volksraad besluit om 'n pad wat geskik is vir stoomtrekkers na Delagoabaai te bou. Dit het weereens op niks uitgeloop nie. Teen 1872 het die landmeter George P Moodie voorgestel dat 'n spoorlyn gebou moet word. Onder president Burgers is 'n konsessie aan hom toegestaan om die spoor van die Lebomboberge tot by Klipstapel naby Ermelo te bou. Hoewel president Burgers aanvanklik geld daarvoor beskikbaar gehad het, moes daardie geld vir die oorlog teen Sekhukhune en die Pedi’s gebruik word.