'n Vulkaniese winter is 'n wêreldwye afname in temperatuur wat veroorsaak word deur vulkaniese as en druppels swaelsuur en water wat die Son versluier en die Aarde se albedo verhoog (die weerkaatsing van die sonlig laat toeneem) ná 'n groot, buitengewoon ontploffende vulkaanuitbarsting. Die verkoelende uitwerking op lang termyn hang hoofsaaklik af van die inspuiting van swaelgasse in die stratosfeer, waar hulle 'n reeks prosesse ondergaan om swaelsuur te produseer wat aërosols kan vorm. Vulkaniese stratosferiese aërosols verkoel die oppervlak deur sonstraling te weerkaats en verhit die stratosfeer deur aardstraling te absorbeer. Die wisselings in atmosferiese verhitting en verkoeling lei tot veranderings in troposferiese en stratosferiese sirkulasie. Die invloed van vulkaniese uitbarstings op onlangse winters was klein, maar histories was dit beduidend. 1991 Die uitbarsting van die berg Pinatubo, 'n stratovulkaan in die Filippyne, het globale temperature vir 2-3 jaar laat daal. 1883 Die uitbarsting in 1883 van Krakatoa kon bygedra het tot toestande soortgelyk aan vulkaniese winters. Die vier jaar ná die uitbarsting was besonder koud en die winter van 1887-1888 het hewige sneeustorms ingesluit. Sneeuval wêreldwyd het rekordsyfers gehaal.