Die Laniakea-superswerm is die superswerm waarin die Melkweg, Sonnestelsel en Aarde hulle bevind. Dit is in September 2014 geïdentifiseer toe ’n groep sterrekundiges, onder andere R. Brent Tully van die Universiteit van Hawaii en Helene Courtois van die Universiteit van Lyon in Frankryk, ’n nuwe manier publiseer om superswerms te definieer volgens die relatiewe snelhede van sterrestelsels. Laniakea word ook die Plaaslike Superswerm genoem en die vorige Plaaslike Superswerm, Virgo, maak nou deel van die groter superswerm uit. Die Laniakea-superswerm bevat 100 000 sterrestelsels oor ’n gebied van 520 miljoen ligjare. Dit het die geraamde bindingsmassa van sowat 1017 sonmassas, of honderdduisend keer dié van die Melkweg. Dit bestaan uit drie onderdele, wat voorheen beskou is as drie aparte superswerms: Virgo-superswerm, die deel waarin die Melkweg lê. Hydra-Centaurus-superswerm, waarin die Groot Aantrekker hom bevind – dit is Laniakea se massamiddelpunt. Pavo-Indus-superswerm Die sterrestelselswerms met die grootste massa in Laniakea is Virgo, Hydra, Centaurus, Abell 3565, Abell 3574, Abell 3521, Fornax, Eridanus en Norma. Die hele superswerm bevat sowat 300 tot 500 bekende sterrestelselswerms en -groepe.