Alzheimersiekte is 'n progressiewe neurodegeneratiewe siekte met kenmerkende kliniese en patologiese tekens. Dit kan in die vroeë stadiums moeilik wees om te onderskei van kognitiewe agteruitgang in die normale brein verwant aan veroudering. Die deurlopende agteruitgang in geheue, vloei van spraak en ruimtelike oriëntasie lei egter tot toenemende inkorting van onafhanklikheid en uitvoerende vermoëns. In die vroeëre stadiums kan depressie en angstigheid ook die beeld kompliseer, maar dit verminder namate toenemende verlies aan insig volg. In die middelstadiums van die siekte raak selfsorg toenemend 'n probleem en al hoe meer toesig is nodig om ook veiligheid te verseker. In die laat stadiums word deurlopende verpleegsorg in 'n sorgeenheid gewoonlik aanbeveel. - Geen duidelike simptome. - Subjektiewe vergeetagtigheid; normale ondersoek. - Probleme by werk; sukkel met spraak; verdwaal wanneer in onbekende plekke; familie raak bewus van probleem; subtiele agteruitgang met ondersoek. - Inkorting in vermoë om te reis, tel, onlangse gebeurtenisse te onthou. - Het hulp nodig om klere uit te soek; disoriëntasie ten opsigte van tyd of plek; sukkel om name van byvoorbeeld kleinkinders te onthou.