Die wetenskaplike metode is 'n sistematiese manier om kennis te versamel. Dit is gegrond op waarnemings, metings, voorspellinge, eksperimente, bevestiging en weerlegging. Die konsekwente gebruik van die wetenskaplike metode onderskei die wetenskap van pseudowetenskap en ander vorms van kennisversameling. Die onderskeid tussen wetenskap en pseudowetenskap word ook die onderskeidingskriteria genoem en is daar uitgebreide verhandelings deur Karl Popper oor hierdie onderwerp geskryf. Alle wetenskaplikes werk natuurlik nie op dieselfde manier om kennis uit te bou nie: sommige wetenskaplikes maak staat op inspirasie en insig, terwyl andere meer sistematies te werk gaan in hul ondersoeke. Die presiese manier waarop die wetenskaplike werkwyse uitgevoer word kan nie losgemaak word van die vakgebied en politieke konteks waarin dit uitgevoer word nie en die ekonomiese druk op die wetenskaplike kan ook nie buite rekening gelaat word nie. Wetenskaplikes is dit eens dat die wetenskaplike metode se belangrikste rol is om seker te maak dat die versamelde kennis vry is van subjektiewe invloede en om foute daarin op te spoor. Die wetenskaplike metode behels die deurlopende gebruik van die volgende stappe tydens die insameling van kennis. Bestudeer die verskynsel wat jy wil beskryf. Versamel gegewens, en doen metinge.