Die Lex Iulia de adulteriis coercendis is 'n Romeinse wet oor owerspel wat deur Octavianus in 18 v.C. ingestel is. Die Romeinse religie sien owerspel nie as sonde nie en dit was tot hierdie jaar 'n private aangeleentheid gewees. Die agtergrond van Octavianus se wet is dus nie religieus nie, maar polities van aard. In 18 v.C. het hy van Griekeland na Rome truggekeer waar dit baie gewelddadig en onrustig was. Hy word gesien as die sterk man wat redding moes bring en hy word konsul vir die lewe. Hy poog om hervormings deur te voer en die een ding wat hy wil verander is die lae bevolkingsgroei van Rome. Die wet verklaar owerspel tot 'n misdaad, met ander woorde, 'n oortreding teen die gemeenskap. Owerspel word gedefinieer as die geslagsgemeenskap van 'n getroude vrou met 'n man wat nie haar eggenoot is nie. Getroude mans word nie verhinder om geslagsgemeenskap buite hulle huwelik aan te gaan nie, behalwe met 'n getroude vrou. Die eggenoot kry 60 dae om sy vrou aan te kla. Ná dié tyd kan ieder ander dit doen.