Stavanger [staˈvaŋər] is die vierde grootste stad in Noorweë met 'n oppervlakte van 71,4 vierkante kilometer en 'n bevolking van 127 506 (soos op 1 Januarie 2012). Die metropolitaanse gebied van Stavanger-Sandnes is die derde grootste in die land met 181 300 inwoners. Stavanger lê op 'n skiereiland in die noorde van die tradisionele Jæren-distrik in die Wes-Noorse provinsie (fylke) Rogaland en vorm 'n stedelike munisipaliteit (kommune). Stavanger het al vroeg 'n belangrike rol in die Noorse geskiedenis gespeel. Naby die Hafrsfjord het koning Harald I Hårfagre in 872 'n oorwinning oor sy mededingers behaal en die Koninkryk van Noorweë sodoende verenig. Die stad het sy ekonomiese welvaart oorspronklik aan olyfolie te danke gehad - dit was sedert die vroeë 20ste eeu 'n belangrike bestanddeel vir ingeblikte sprotte en het van Stavanger sowat 'n eeu lank 'n beduidende sentrum van die visverwerkingsbedryf gemaak. Nadat die Amerikaanse oliemaatskappy Phillips in 1969 Ekofisk, die destyds grootste olieveld van Europa sowat 300 kilometer voor die Suidwes-Noorse kus met tans omstreeks dertig olieplatforms ontdek het, is Stavanger se ekonomie deur die oliebedryf oorheers, en die stad staan intussen as die "Oliehoofstad van Noorweë" bekend.