Beta Monocerotis (afgekort as β Mon) is ’n stelsel met drie sterre in die sterrebeeld Eenhoring (Monoceros). Met die blote oog lyk dit soos ’n enkele ster met ’n skynbare magnitude van sowat 3,74, wat dit die helderste ster in die sterrebeeld maak. Met ’n teleskoop is ’n kurwe met drie vaalblou sterre te sien. William Herschel, wat dit in 1781 ontdek het, het gesê dit is "een van die mooiste gesigte aan die hemel". Die stelsel bevat drie Be-sterre, β Monocerotis A, β Monocerotis B en β Monocerotis C. Daar is ook ’n visuele dubbelstermetgesel wat waarskynlik nie fisiek naby aan die ander drie sterre is nie. Die drie sterre van β Monocerotis lê amper in ’n reguit lyn. Komponent B is 7 boogsekondes van komponent A, en komponent C is nog 3 boogsekondes van daar af. Die sterre het ’n gemeenskaplike eiebeweging deur die lug en baie eenderse radiale snelhede. Volgens hulle parallaksmetings is hulle vermoedelik ewe ver van die Son af: sowat 700 ligjare. β Monocerotis word as ’n veranderlike ster geklassifiseer, maar dit is onduidelik watter een van die drie sterre die wisselings in ligsterkte veroorsaak.