Die wrak van die São Bento (Sint Benedictus) is een van die oudste skeepswrakke wat nog aan die Suider-Afrikaanse kus geberg is. Dit is van kultuur-historiese belang omdat dit insig gee in 'n periode in die geskiedenis waarvan min bekend is en juis toe die Portugese invloed in die Ooste op 'n hoogtepunt was. Die São Bento is in 1551 in Lissabon in opdrag van koning Johan III (1551–1557) gebou. Sy gewig van 900 ton maak dat hy een van die grootste skepe van sy tyd was. Op 1 Februarie 1554 vertrek die oorlaaide skip met 473 opvarendes en veral met peper, katoen, kokosneute, sy en speserye as vrag onder kapt. Fernao Alvares Cabral van Cochin in Indië op sy eerste retoervaart na Lissabon. Weens stormagtige weer breek sy roer en dryf die wind die hulpelose skip in April 1554 teen 'n eiland in die mond van die Msikarivier in Pondoland (tussen die huidige Port Edward en Port St. Johns). Slegs 98 Portugese en 224 slawe oorleef die stranding. Hul wedervaringe is geboekstaaf deur een van die weinige oorlewendes, Manuel de Mesquita Perestrelo, wat 'n bekende navigator en kartograaf sou word.