Die Bayer-naam van ’n ster is ’n benamingstelsel waarmee sterre geïdentifiseer word met ’n Griekse letter gevolg deur die genitiewe vorm van die Latynse naam van die sterrebeeld waarin dit lê. Die oorspronklike lys van Bayer-name het 1 564 sterre bevat. Die meeste van die helderste sterre het hul eerste sistematiese name in 1603 gekry van die Duitse sterrekundige Johann Bayer in sy steratlas Uranometria (genoem na Urania, die Griekse muse van sterrekunde, en Uranos, die Griekse god van die lug en hemel. Bayer het ’n Griekse kleinletter aan sterre toegeken, soos alpha (α), beta (β), gamma (γ) ens. plus die genitiewe Latynse naam van die sterrebeeld waarin dit lê. Die ster Aldebaran is byvoorbeeld α Tauri genoem (uitgespreek Alpha Tauri), wat beteken "Alpha van die Bul". (Die letters van die Griekse alfabet is in antieke tye as syfers gebruik en Bayer se stelsel kan dus beskou word as ’n numeringstelsel.) ’n Sterrebeeld kan 50 of meer sterre hê, maar die Griekse alfabet het net 24 letters en as hulle opgebruik was, het Bayer Latynse kleinletters begin gebruik, soos in s Carinae en d Centauri.