Polimeerchemie is 'n tak van die chemie en hoofsaaklik die organiese chemie wat stowwe bestudeer wat gevorm word deur 'n monomeer wat met homself kan reageer en daardeur molekule kan vorm waarin die monomeerblok homself herhaal. Sulke chemiese reaksies word polimerisasies genoem en die produk daarvan heet 'n polimeer. Skematies kan 'n polimerisasie weergegee word as: n M → . . . − M − M − M − M − M − . . . ( M n ) {\displaystyle nM\to ...-M-M-M-M-M-...(M_{n})} Die getal "n" word die polimerisasiegraad genoem. Polimere kan baie groot molekule of molekulêre netwerke wees. Hulle is dus makromolekule. Makromolekule hoef egter nie uit die herhaling van net een monomeer te bestaan. Polimere is dus 'n onderverdeling van die makromolekule. Polimeerchemie het as eie vakgebied in die 1940s ontstaan, hoewel Thomas Graham reeds in 1861 opgemerk het dat polimere in oplossing 'n lae diffusiekoëffisiënt besit. Daar is natuurlike polimere soos stysel en sellulose en daaruit dit ook al vroeg (polimeer)produkte as sellofaan vervaardig, maar wat dit presies was, het lank onduidelik gebly.