Ekonomiese materialisme, ook stofaanbidding, verwys na die manier hoe 'n persoon of groep verkies om hul hulpbronne, veral geld en tyd, aan te wend. 'n Materialis is die benaming vir iemand wat aardse besittings hoog op prys stel. In die algemene gebruik verwys die begrip meer spesifiek na 'n persoon wat hoofsaaklik rykdom en weelde najaag. Partykeer sal so ’n persoon as ’n “opsigtelike verbruiker” (Engels: conspicuous consumer) uitstaan. Vanuit baie oorde, onder andere geloof, omgewingsbewaring en maatskaplike aktivisme, word ekonomiese materialisme teengestaan. Baie gelowe is gekant teen materialisme, omrede dit ’n wig indryf tussen die mens en sy geestelike lewe óf omrede dit tot ’n sedelose leefstyl lei. Heelparty sosiale aktiviste voer aan dat materialisme dikwels op maatskaplike euwels uitloop, soos oorlog, misdaad, armoede, onderdrukking en volkslagting. Daarby bied materialisme dikwels geen sin vir die menslike bestaan nie. Omgewingsbewustes reken materialisme as onvolhoubaar, veral as dit saam met bevolkingsgroei gepaard gaan, vanweë dit omgewingsagteruitgang vererger.