Rooiboswyn het sy oorsprong in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die produksieproses van hierdie wyn stem met dié van tradisionele wyne ooreen, behalwe dat die hout van die rooibos (Aspalathus linearis) en die heuningbos (Cyclopia spp.) in plaas van tradisionele eikehout tydens die verouderingsproses gebruik word. Dit lei tot ’n produk vry van swaweldioksied, met ’n unieke geurkomponent te wyte aan die rooi- en heuningbos. Die maak van rooiwyn is ’n proses wat in verskillende fases geskied: pars (ekstraksie van die sap), fermentasie, veroudering en bottelering. Ten einde die groei van ongewenste mikro-organismes soos Brettanomyces te voorkom, word daar voor en tydens die verouderingsproses swaweldioksied (SO2) (0.8–1.5 mg/liter) by die druiwe gevoeg asook by die wyn voor die botteleringsproses. Die toevoeging van SO2 verhoed ook die oksidering van die wyn; ’n verskynsel wat tot verbruining van die wyn en die verlies van kultivar-spesifieke geure lei. As gevolg van die gesondheidsnadele wat met swaweldioksied verbind word, en die allergiese reaksie van sulfietsensitiewe individue, is daar ’n toename in verbruikersvoorkeur vir wyne met min of geen SO2 inhoud.