Lood(IV)chloried is 'n verbinding van lood (in oksidasietoestand +4) met chloor. Dit is 'n taamlik onstabiele reaktiewe verbinding wat in teenstelling tot lood(II)chloried 'n molekulêre struktuur besit. Dit bestaan uit tetraëdriese PbCl4-molekule wat redelik kovalent is. Die verbinding word daarom dikwels ook loodtetrachloried genoem. Die stof ontbind maklik deur P b C l 4 → P b C l 2 ( s ) + C l 2 ( g ) {\displaystyle PbCl_{4}\to PbCl_{2}(s)+Cl_{2}(g)} ( Δ r x n H = − 30 , 1 k J m o l {\displaystyle \Delta _{rxn}H=-30,1{\frac {kJ}{mol}}} ) Daar is berigte dat hierdie reaksie tot ontploffings kan lei en dat die stof daarom onder suiwere swawelsuur by -80 °C in die donker bewaar moet word. Die tetrachloried kan vervaardig word deur PbCl2 in 'n soutsuuroplossing te suspendeer -wat die ioon PbCl−3 skep- en chloorgas deur te lei by 0 °C. Dit vorm die heksaplumbaat-ioon PbCl2−6.