Die enigste manier om vas te stel of 'n gebied waardevolle brandstofneerslae besit, is om te boor of 'n gat te grawe en te kyk wat gebeur. Lank gelede het die prospekteerders in Amerika alles gewaag op boorgate wat dikwels min of geen kans op sukses gehad het nie. Vandag word daar altyd deeglike geologiese opnames gedoen voordat daar geboor word. Geoloë gebruik 'n reeks wetenskaplike toetse om vas te stel presies wat onder die grond lê. Tydens 'n geologiese opname word groot gebiede vinnig en akkuraat op kaarte vasgelê met behulp van lugfotografie. Geoloë kan baie inligting omtrent ondergrondse rotsformasies van só 'n kaart verkry. Deur fossiele en rotsmonsters in 'n gekose area te versamel, kan geoloë dan die ouderdom en die soort gesteente bepaal wat op die kaart aangedui word. Tydens 'n geofisiese opname verskaf moderne wetenskaplike instrumente akkurate inligting omtrent die fisiese eienskappe van die aarde, soos die magnetiese en gravitasieveldsterkte, elastisiteit, digtheid en die hoeveelheid radioaktiwiteit. Die geoloog gebruik hierdie inligting om sekere rotslae te identifiseer. Seismiese metodes word algemeen in die olienywerheid gebruik om die teenwoordigheid van brandstof wat in die rots vasgekeer is, asook die dikte van die poreuse bronrotse te bepaal.