Die Mineraalrewolusie is ’n term wat geskiedkundiges gebruik om die vinnige industrialisering en ekonomiese veranderinge te beskryf wat vanaf die 1870’s in Suid-Afrika plaasgevind het. Die Minerale-revolusie is grootliks aangedryf deur die behoefte om ’n permanente werksmag te skep om in die mynbedryf te werk, wat daartoe gelei het dat Suid-Afrika verander is van ’n lappieskombers van landboustate tot ’n verenigde industriële nasie. In politieke terme het die Minerale-revolusie ’n beduidende uitwerking gehad op diplomatieke en militêre aangeleenthede. Ten slotte het die Minerale-revolusie ’n negatiewe uitwerking gehad op rasseverhoudinge in Suid-Afrika en die grondslag gevorm vir die apartheidstelsel, wat die Suid-Afrikaanse samelewing vir meer as ’n eeu oorheers het. Teen die middel van die 19de eeu was Suid-Afrika nie ’n verenigde land nie, maar verdeel tussen die provinsies van die Britse Ryk, state wat deur die Afrikaanse setlaars geskep is en verskeie Afrikastate. Die Britse provinsies, die Kaapkolonie en Natal, was albei taamlik ryk kolonies, met die meerderheid van die swart en wit setlaars wat in landelike gebiede gebly en gewerk het in deelsaaiery of die produksie van kontantgewasse.