Dioscurus (ook Dioscorus) was die sewende teenpous van die Rooms Katolieke Kerk vir 22 dae. Hy is verkies deur die kerkgemeenskap as teenpous van Pous Bonifatius II. Bonifatius is deur sy voorganger Pous Felix IV aangedui as pous. Sodanige aanduiding was onwettig en Dioscurus is as teenpous aangestel. Bonifatius het egter die steun van koning Athalarik van die Gote gehad. Dioscurus was oorspronklik 'n diaken van die Kerk in Aleksandrië. Hy word gedwing om te vlug weens sy teenstand teen Monofisitisme en arriveer in Rome tydens die skisma van Teenpous Novatianus. Richards beweer hy het koning Teodorik die Grote oorreed om Pous Simmachus as die ware pous te erken. Later onder Pous Hormisdas was Dioscurus pouslike apokrisarius (legaat) aan die hof van keiser Justinianus I van Konstantinopel waar hy die Akasiaanse skisma help beëindig. Hy het ook pous Hormisdas oortuig om teopasisme te verwerp. Gedurende die pontifikaat van pous Felix IV was Dioscurus die leier van die Bisantynese party. Pous Felix IVS wou hê dat Bonifatius hom moet opvolg deels om die oproer wat sy eie verkiesing veroorsaak het te vermy. Richards beskryf hom egter as deel van die pro-Gotiese party en hy wou hê dat hulle aan die mag moes bly.