George II (George Augustus; Duits: Georg August; 10 November 1683 – 25 Oktober 1760) was van 11 Junie 1727 tot met sy dood koning van Groot-Brittanje en van Ierland, die Hertog van Brunswyk-Lüneburg en die Prins-keurvors van die Heilige Romeinse Ryk. Hy was die laaste Britse monarg wat buite Groot-Brittanje gebore is en was berug vir sy talle uitvalle met sy pa en later met sy seun. As koning het hy vroeg in sy bewind weinig beheer oor beleid uitgeoefen; die regering is beheer deur Groot-Brittanje se eerste de facto-premier, sir Robert Walpole. SKH Hertog Georg August van Hannover is in Herrenhausen-paleis in Hannover, (Duitsland), gebore. Hy was die seun van Georg Ludwig, toe die Erfprins van Brunswyk-Lüneburg, en sy vrou, Sophia van Celle. Sy ouers is in 1694 geskei. Koningin Anne, wat die Britse troon in 1702 bestyg het, het George in 1705 ’n Engelse burger gemaak, in 1706 ’n Ridder van die Kousband, en hom die titels Hertog van Cambridge, Graaf van Milford Haven, burggraaf Northallerton en baron Tewkesbury gegee.