Altasimut of asimutale montering is die eenvoudigste manier om ’n teleskoop te monteer sodat dit in alle rigtings om ’n vertikale sowel as ’n horisontale as kan draai. Rotasie om die vertikale as verander die asimut (kompaspeiling) van die mikrigting en ’n rotasie om die horisontale as verander die hoogte van die rigting. Die Engelse naam, altazimuth, kom van die woorde altitude en azimuth. Asimutale monterings is sedert die antieke tye gebruik vir sterrekundige en geodetiese meetinstrumente vanweë die robuuste, eenvoudige konstruksie daarvan. Ná die uitvinding van teleskope is hulle sedert omstreeks 1620 ook hiervoor ingespan en tot in die 18de eeu voortdurend verbeter. Daarna is hulle deur ander soorte monterings vervang. Eers met die ontstaan van moderne groot teleskope, waarvan die spieëls van 6 tot 20 m wissel, was daar omstreeks 1980 ’n terugkeer na die vroeëre soort montering vanweë die stabiliteit daarvan. Dit word ook vir talle ander instrumente aangewend, soos kameras, radioantennas, sonpanele en vuurwapens. Hierdie artikel is vertaal uit die Duitse Wikipedia