Die term sloep (Engels: sloop, Nederlands: sloep, Nederduits: Schlup) verwys tans na klein seilbote (jagte) vir watersportdoeleindes in kuswaters, met 'n enkele mas en 'n langsskeepseil (voor- en agterseil). Omdat sloepe danksy hul hoë maste en driehoekige seile baie vinnig windop kan seil, was hulle 'n gewilde boottipe vir seerowers in die Karibiese See wat ná 'n aanval vinnig moes vlug. Die etimologie en ontwikkelingsgeskiedenis van sloepe is ingewikkeld, onder meer omdat seelui bote en skepe voor die 19de eeu meestal volgens die vorm van hul romp, en juis nie soos vandag volgens die seilplan of tuigasie nie, geklassifiseer het. Die term is afgelei van die 16de eeuse Nederlandse sloep wat na oop roeibote verwys het wat vroeër op die dek van 'n groter skip geplaas is. Hulle was ingerig as landings- of reddingsbote. Hoe groter skepe gebou is, hoe groter is ook sloepe ontwerp om uiteindelik van een of twee maste en van verskeie seile voorsien te word. Geleidelik het sloepe tot belangrike seilbote vir gebruik in Nederlandse kuswaters of op binnelandse waterliggame ontwikkel.