Die Alawiete (علويون, DMG-transliterasie: ʿAlawīyūn) of Nusairiërs (نصيريون Nuṣairiyūn) is 'n godsdienstige gemeenskap in die Nabye Ooste wat sy oorsprong in laat 9de eeuse Irak het en dikwels by die Sjiïetiese spektrum van Islam gereken word, al volg hulle afwykende geloofsoortuigings en erken onder meer Imam Ali as 'n inkarnasie van God. Hulle moenie verwar word met Turkse en Koerdiese Aleviete nie, 'n geloofsgemeenskap wat in die sogenaamde Kizilbasj-tradisie staan. Soms word na Alawiete as 'n Gnostiese gemeenskap in Islam verwys. Een van die besonderhede van hul geloof is dat religieuse oortuigings geheim gehou word. 'n Klein groep ingewydes tree as godsdienstige leiers op. Die meeste aanhangers van Alawitiese Islam word tans in Sirië, Turkye en Libanon aangetref. Die tradisionele kerngebied van Alawitisme strek van die Turkse provinsie Hatay in die noorde suidwaarts oor die Siriese kusgebergte Djebel Ansariye tot die Akkar-vlakte van Noord-Libanon. In die ooste word dit deur die Orontes-rivier begrens. In Hatay word Alawitiese gemeentes hoofsaaklik in en rondom Antakya en Samandağ asook in die kusvlakte van İskenderun aangetref.