Petrus van den Burg (Amersfoort, Nederland, 31 Maart 1856 – Pretoria, Suid-Afrika, 22 Maart 1936) was ’n musikus, orrelis en koorleier. Van den Burg was ’n seun van die klompmaker Gerrit van den Burg en sy vrou, Gerarda Bakker. Van den Burg is eers deur die musiekonderwyser Tesselhof in Amersfoort opgelei, waarna hy as orrelis in dieselfde stad en in Arnhem opgetree het. Tydens 'n studieverblyf van vier jaar in Keulen, Duitsland, het hy hom as violis, klavierspeler, orrelis en komponis bekwaam en ook in die orrelboukuns bedrewe geraak. Terug in Amersfoort het Van den Burg in 1884 deur bemiddeling van sy predikant met ds. S.J. du Toit, lid van die Transvaalse deputasie na Londen, in aanraking gekom. Vooraanstaande Pretorianers het ds. Du Toit gevra om tydens sy besoek aan Wes-Europa iemand vir sowel klavier-, orrel- en vioollesse as die stem van musiekinstrumente te werf. Van den Burg het die aanbod aanvaar en die reis na Suid-Afrika onderneem saam met die lede van die deputasie en 'n klein groepie Nederlandse emigrante, aan boord van die Sparta.