Materiaalkunde sluit die dele van chemie en fisika in wat te doen het met die eienskappe van materiale. Materiaalkunde omvat vier klasse materiale, waarvan elkeen as 'n afsonderlike studieveld beskou kan word: metale keramieke polimere saamgestelde materiale Daar word dikwels na materiaalkunde verwys as materiaalkunde en ingenieurswese omdat dit vele toepassings het. Industriële toepassings van materiaalkunde sluit in prosesseringstegnieke (gietwerk, walswerk, sweiswerk, ioonimplantering, kristalgroei, dunne filmneerslag, sintering, glasblaas ens.), analitiese tegnieke (elektronmikroskopie, x-straalafbuiging, kalorimetrie, kernmikroskopie ens.), materiaalontwerp en koste/voordeel kompromieë in die industriële vervaardiging van materiale. Nanotegnologie - die vervaardiging en studie van molekulêr gevormde materiale (nanomateriale) materiale met strukture waarvan die skaal in nanometers gemeet kan word. Kristallografie - die studie van die fisika van kristalle wat insluit: defekte in kristalle, soos korrelgrense en verskuiwings en hul effek op die fisiese eienskappe; diffraksietegnieke, soos x-straalkristallografie, wat gebruik word vir die identifikasie van die fase waarin die materiaal verkeer.