Magnetohidrodinamika is die vakgebied wat hom bemoei met die studie van die dinamika van elektries geleidende vloeiers. Voorbeelde van sulke vloeiers sluit in plasmas, vloeibare metale en soutwater. Die vakgebied is deur Hannes Alfvén begin, waarvoor hy dan ook die Nobelprys vir fisika in 1970 verwerf het. Die idee van Magnetohidrodinamika (MHD) is dat 'n magnetiese veld elektriese strome in 'n geleidende vloeier kan induseer, wat kragte in die vloeier tot gevolg het en ook die magnetiese veld beïnvloed. Die stel vergelykings wat MHD beskryf is 'n kombinasie van die Navier-Stokes vergelykings vanaf vloeidinamika en Maxwell se vergelykings vanaf elektromagnetisme. Die differensiaalvergelykings moet gelyktydig opgelos word, hetsy analities of numeries. Wanneer 'n vaste of vloeibare geleier deur 'n magneetveld beweeg word, vloei daar ŉ elektriese stroom deur die geleier wat loodreg op die bewegingsrigting daarvan en die rigting van die veld is. Die voorwaarde vir stroomvloei is dat die geleier deel van ŉ geslote kring moet vorm (dinamobeginsel). 'n Ander verskynsel wat met bogenoemde verband hou, is dat ‘n stroomdraende geleier in ŉ magneetveld 'n krag ondervind wat loodreg op die stroomrigting is (motor-beginsel).