Die seeorrel in Zadar, Kroasië, is 'n argitektoniese installasie wat klankkuns voortbring. Die seeorrel, 'n eksperimentele musiekinstrument, bestaan uit pype onder 'n groot stel marmertrappe. Wanneer seeglowe en wind oor en deur die pype spoel, is sagte, meesleurende, dog ietwat weemoedige klanke hoorbaar. Na die verwoesting wat tydens die Tweede Wêreldoorlog in Zadar plaasgevind het, is daar aanvanklik chaotiese herstelwerk onderneem, in 'n poging om die stad te herstel. Die frenetiese rekonstruksie het 'n groot gedeelte van die seefront in 'n ononderbroke, vervelige betonmuur omskep. Die seeorrel se pypmeganisme is deur die argitek Nikola Bašić ontwerp, as deel van 'n projek om die nuwe stadskus (Nova riva) te herontwerp; die terrein is op 15 April 2005 vir die publiek geopen. Die seegolwe en wind spoel oor die pype van die seeorrel om willekeurige, harmoniese klanke voort te bring. Die seeorrel is 'n gewilde besienswaardigheid vir plaaslike inwoners sowel as toeriste. Wit marmertrappe wat na die water lei, is later op die terrein gebou.