Hierdie artikel handel oor die Britse kroonkolonie in die huidige Suid-Afrika. Vir die protektoraat in die huidige Botswana, sien Betsjoeanaland. Brits-Betsjoeanaland (Engels: British Bechuanaland) was 'n kortstondige kroonkolonie van die Verenigde Koninkryk wat in Suider-Afrika bestaan het vanaf sy stigting op 1 September 1885 tot en met die anneksasie na die naburige Kaapkolonie op 16 November 1895. Brits-Betsjoeanaland het 'n oppervlakte van 51 424 myl² (133 190 km²) en 'n bevolking van 84 210 gehad. Vandag vorm die streek deel van Suid-Afrika. Betsjoeanaland verwys ná die land van die Tswanas en vir administratiewe doeleindes is dit verdeel in twee politieke entiteite. Die noordelike deel is geadministreer as die Betsjoeanaland-Protektoraat en die suidelike deel, suid van die Moloporivier, is geadministreer as kroonkolonie van Brits-Betsjoeanaland. In 1882 het die twee Boererepublieke Goosen en Stellaland van Brits-Betsjoeanaland afgeskei. Vir baie maande, beginnende in 1883, is druk geplaas op die Britse regering om iets te doen in Betsjoeanaland weens die onrus in die gebied. Op 29 Oktober 1884 het die Britse regering sir Charles Warren aangestel as spesiale kommissaris van Betsjoeanaland.