Die morele argument vir die bestaan van God is 'n familie van argumente oor die geskiedenis van die Westerse filosofiese teologie wat die bestaan van God probeer verduidelik. Hierdie argumente is hoofsaaklik gebaseer op die morele orde. Die meeste argumente vir die bestaan van God, soos die kosmologiese en teleologiese argument is 'n erfenis van die antieke wêreld. Die ontologiese argument vind sy oorsprong in die Middeleeue. Die morele argument, aan die ander kant, vind sy oorsprong in die moderne era, hoofsaaklik te danke aan Immanuel Kant (Broad, 1978:56). In sy “Critique of pure reason” maak Kant dit duidelik dat enige Godsbewyse in teenwetlikhede beland. Op grond daarvan het hy die kosmologiese en ontologiese argument summier verwerp. Dit was egter in sy “Critique of practical reason” waar Kant vir God by die agterdeur weer in laat. Hy doen dit deur middel van sy morele argument. Kant (soos aangehaal deur Sproul, 2003:148) was van die oortuiging dat elke persoon 'n begrip het van wat mense veronderstel is om te doen, met ander woorde “veronderstelling”.