Die geleidingsvermoë of geleibaarheid is die vermoë om elektriese stroom te gelei. Daar is party nouverwante begrippe, simbole en eenhede wat gebruik word en die meganismes kan ook verskil. Die geleiding word deur die vloei van ladingsdraers veroorsaak en daar is verskeie tipes. In metale is daar groot aantalle elektrone wat 'n hoë mobiliteit besit. Omdat hulle lading negatief is beweeg hulle in die teenoorgestelde rigting van die stroomrigting. In halfgeleiers is daar minder ladingsdraers maar hulle kan wel 'n hoë mobiliteit hê. In N-tipe-halfgeleiers is die draers elektrone e- wat in die teenoorgestelde rigting van die stroom beweeg, maar in P-tipe-halfgeleider is hulle holtes h+ wat as positiewe draers gedra en in die stroomrigting vloei. In elektroliete, soos soutoplossings in water, of in gesmelte soute is daar geen elektrone wat kan beweeg nie, maar daar is positief-gelaaide katione, wat in die stroomrigting en negatiewe anione wat teen die stroomrigting kan beweeg. Omdat hulle baie groter en swaarder is as elektrone is die mobiliteit kleiner en afhanklik van die ioon en sy konsentrasie. Daar bestaan ook vastestowwe waarin ione deur die vaste kristalrooster kan beweeg.