Franz Halder (30 Junie 1884 - 2 April 1972) was 'n Duitse generaal en die stafhoof van die Army High Command (OKH) in Nazi-Duitsland van 1938 tot September 1942 wat na die Tweede Wêreldoorlog 'n deurslaggewende rol in die ontwikkeling van die mite van 'n "skoon" Wehrmacht gehad het. Hy het die beplanning en implementering van Operasie Barbarossa, die 1941-inval in die Sowjetunie, gelei. Halder was instrumenteel in die radikalisering van oorlogvoering aan die Oostelike Front. Hy het sy personeel beywer vir sowel die Kommissarisorde (uitgereik op 6 Junie 1941) as die Barbarossa-besluit (onderteken op 13 Mei 1941), wat die Duitse soldate toegelaat het om Sowjetburgers om enige rede tereg te stel sonder om te vrees vir latere vervolging. Dit het tot talle oorlogsmisdade en gruweldade tydens die veldtog gelei. Halder het by die Keiserlike Duitse leër aangesluit in 'n eenheid onder bevel van sy vader en in die Eerste Wêreldoorlog gedien (1914–1918). In 1937 ontmoet hy 'n getroue ondersteuner van Adolf Hitler. Halder neem deel aan die strategiese beplanning vir die Duitse inval in Pole in 1939.