Elizabeth van York (11 Februarie 1466 - 11 Februarie 1503) was van 1486 tot 1503 die vrou van Hendrik VII van Engeland. Sy was ook die ma van Hendrik VIII. Elizabeth was van 18 Januarie 1486 tot met haar dood die eerste koningingemaal van die Huis van Tudor. Sy het in 1486 met Hendrik VII getrou ná sy oorwinning in die Slag van Bosworth, wat ’n einde aan die Rose-oorlog gebring het. Elizabeth en Hendrik het sewe kinders gehad. Ná die dood van haar pa, Eduard IV, het Elizabeth se broers, die "Prinse in die Tower", verdwyn en dit is onseker wat van hulle geword het. Hoewel haar ouers, Eduard IV en Elizabeth Woodville, se huwelik in 1484 deur die parlement ongeldig verklaar is met die wet genaamd Titulus Regius, is sy en haar susters daarna terugverwelkom aan die hof van Eduard se broer, koning Richard III. As ’n prinses van York kon nie finale oorwinning van die Huis van Lancaster in die Rose-oorlog op nog ’n ramp vir haar uitgeloop het, maar Hendrik Tudor het geweet hoe belangrik die steun van die Yorks vir sy oorname van die troon is en voordat hy in Engeland aangekom het, het hy belowe om met Elizabeth te trou.