Die Germaanse kalenders is die streekskalenders wat deur die Germaanse volke gebruik is vóór die instelling van die Juliaanse kalender in die vroeë Middeleeue. Die maande was heel waarskynlik volgens die maan ingestel – dit kan nagespeur word in die Oudengelse "mónaþ", Oudnoorse "mánaðr, en Oudhoogduitse "mánód", sowel as in die moderne Engelse "month", moderne Yslandse "mánuður", moderne Noorse "måned", moderne Sweedse "månad", moderne Afrikaanse en Nederlandse "maand" en die Duitse "Monat", wat almal afleidings van die woord “maan” is en met hetsy ’n –t of –d agtervoegsel bygelas is. Hierdie verbinding kan ook in ’n paar ander Indo-Europese tale opgemerk word. Die Germaanse maandname het volgens plek en streekstaal verskil, wat uiteindelik deur plaaslike aanpassings van die Romeinse maandname vervang is. By die “week”, van Romeinse afkoms, wat omstreeks 1 n.C. ingevoer is, maak verskeie Germaanse tale van leenvertalings gebruik om die name van die klassieke planete (waarná die weeksname vernoem is) dié van Germaanse gode mee te vervang.