Die Entente Cordiale (Afrikaans: Vriendelike ooreenkoms) bestaan uit 'n reeks ooreenkomste wat op 8 April 1904 tussen die Verenigde Koninkryk en die Franse Republiek onderteken is, wat as 'n beduidende verbetering in die Anglo-Franse betrekkinge gedien het. Afgesien van die onmiddellike kommer van koloniale afbakening wat deur die ooreenkoms aangespreek word, was die ondertekening van die Entente Cordiale die einde van byna duisend jaar van onderbroke konflik tussen die twee state en hul voorgangers, en vervang die modus vivendi wat bestaan het sedert die einde van die Napoleontiese Oorloë in 1815 met 'n meer formele ooreenkoms. Die Entente Cordiale was die hoogtepunt van die beleid van Théophile Delcassé (die Franse minister van buitelandse sake van 1898 tot 1905), wat geglo het dat 'n Frans-Britse begrip, Frankryk 'n mate van veiligheid in Wes-Europa sou bied teen enige Duitse stelsel van alliansies. Die eerbewys vir die sukses van die onderhandeling oor die Entente Cordiale behoort veral aan Paul Cambon (Frankryk se ambassadeur in Londen van 1898 tot 1920) en aan die Britse minister van buitelandse sake, Lord Lansdowne.