Sodiaklig is ’n flou, rofweg driehoekige, verstrooide wit gloed in die naghemel wat lyk of dit van die omgewing van die Son al langs die sonnebaan of diereriem strek. Dit kan die beste gesien word net ná sonsondergang of voor sonsopkoms in die lente en herfs wanneer die diereriem teen ’n skerp hoek met die horison lê. Dit word veroorsaak deur die verstrooiing van sonlig deur ruimtestof en is so flou dat maanlig of besoedeling dit onsigbaar kan maak. Die sodiaklig neem af in intensiteit met die afstand van die Son af, maar op baie donker nagte is dit al gesien in ’n strook reg rondom die sonnebaan. Eintlik dek die sodiaklig die hele naghemel en is dit verantwoordelik vir ’n groot deel van die totale naglig op ’n maanlose nag. Ruimtestof vorm ’n dik, plat wolk in die sonnestelsel wat bekend is as die sodiakwolk, wat op dieselfde vlak voorkom as die sonnebaan. Die stofdeeltjies is tussen 10 en 300 mikrometer in deursnee. In Augustus 2007 het Brian May, hoofkitaarspeler van Queen, sy Ph.D.-tesis, Radial Velocities in the Zodiacal Dust Cloud, ingehandig – 36 jaar nadat hy dit begin en toe laat vaar het vir ’n musiekloopbaan.