'n Pendentief in argitektuur is 'n konstruksiemetode wat die plasing van 'n ronde koepel oor 'n vierkantige kamer of van 'n elliptiese koepel oor 'n reghoekige kamer moontlik maak. Die pendentiewe, wat driehoekige segmente van 'n sfeer is, dun af na punte aan die onderkant en word breër aan die bokant om die ronde of elliptiese basis te vorm wat vir die koepel nodig is. In messelwerk dra die pendentiewe dus die gewig van die koepel en konsentreer dit by die vier hoeke waar dit versprei kan word na die steunpilare daaronder. Pendentiewe was algemeen in Ortodokse, Renaissancistiese en Barokkerke, met 'n drom met vensters wat dikwels tussen die pendentiewe en die koepel ingevoeg is. Die eerste eksperimentering met pendentiewe het met Romeinse koepelkonstruksies in die 2de tot 3de eeu begin, terwyl dit in die 6de-eeuse Aja Sofia in Konstantinopel ten volle ontwikkel is. Die Heilige Drie-eenheidkerk, Fulnek, Tsjeggië. Kerk van Sint Clemens in Skopje. 'n Pendentief van die hoofkoepel van die Aja Sofia. The Columbia Encyclopedia, 6de uitg. "pendentive (architecture) - Britannica Online Encyclopedia".