In wiskunde is 'n bewys deur oneindige afkoms 'n bepaalde soort bewys deur teenstrydigheid wat op die minste heelgetalbeginsel staatmaak. Een tipiese toepassing is om aan te toon dat 'n gegewe vergelyking geen oplossings het nie. Tipies toon 'n mens dat as daar 'n oplossing vir 'n probleem bestaan, wat in een of ander sin verband hou met een of meer natuurlike getalle, dit noodwendig impliseer dat 'n tweede oplossing bestaan wat verband hou met een of meer kleiner natuurlike getalle. Dit sal op sy beurt 'n derde oplossing in verband met kleiner natuurlike getalle beteken, wat 'n vierde oplossing beteken, dus 'n vyfde oplossing, ensovoorts. Daar kan egter nie 'n oneindigheid van steeds kleiner natuurgetalle wees nie, en dus deur wiskundige induksie (herhaal dieselfde stap) is die oorspronklike uitgangspunt – dat enige oplossing bestaan – onwaar: die korrektheid daarvan lewer 'n teenstrydigheid. 'n Alternatiewe manier om dit uit te druk, is om een of meer oplossings aan te neem of voorbeelde bestaan. Dan moet daar 'n klein oplossing of voorbeeld wees – 'n minimale teenvoorbeeld.