Isaäc da Costa (omstreeks 14 Januarie 1798, Amsterdam – 28 April 1860) was 'n Nederlandse digter en geskiedkundige. Da Costa het uit 'n welgestelde Joodse bankiersfamilie gekom. Hy het die Latynse skool bygewoon en op vyftienjarige leeftyd lid van die Israelitiese genootskap Concordia Crescimus geword. Sy leraar in Hebreeus, Mozes Lemans, het hom in kontak gebring met Willem Bilderdijk, wat sy leermeester geword het. Hy het liedere en politieke poësie geskryf; so het hy ook vir Nederlandsche Stemmen, 'n tydskrif van Het Réveil, geskryf. Hy het gemeen dat sy lewensroeping die bestudering van teologie, letterkunde en geskiedenis was. Hy het in 1818 in die regte en in 1821 in die lettere gepromoveer. Hy was vurig oor godsdiens. Aanvanklik was hy 'n ortodokse Jood maar later het hy hom bekeer tot die Protestantisme. Hy het sy bekering kort na sy ouers se dood (1822) bekendgemaak om sodoende nie sy ouers te kwets nie. Hy het gepoog om saam met 'n groep genaamd Het Réveil die samelewing tot die heerskappy van Jesus Christus te bekeer. Hy het saam met sy jong vriende 'n nuwe wêreld oopgemaak vir die destydse jeug.