Die Magnuseffek is 'n fenomeen waarby die draaiing van 'n voorwerp in 'n vloeistof of in die lug 'n maalkolk om ditself skep en die voorwaartse beweging van die voorwerp beïnvloed. Die voorwerp evraar dan 'n krag wat loodreg is teenoor die lyn van beweging. Die algemene gedrag stem redelik ooreen met die beweging om 'n vlerkprofiel met sirkulasie wat gegeneree word deur meganiese rotasie, eerder as die beweging van die vlerkprofiel. In baie balsportsoorte is die magnuseffek verantwoordelik vir die gekromde beweging van 'n bal wat tol. Die effek beïnvloed ook tollende missiele en word gebruik in sekere vliegtuie. Die Duitse fisikus Heinrich Gustav Magnus het die effek in 1852 beskryf. In 1672 het Isaac Newton egter die effek beskryf nadat hy tennisspelers in aksie gesien het by Cambridge. In 1742 het Benjamin Robins (1707-1751), 'n Britse artilerie-ingenieur, afwykings in die trajek van 'n musketkoeël in terme van die magnuseffek. Wanneer 'n liggaam (soos 'n sfeer of sirkelvormige silinder) in 'n vloeistof tol, vorm 'n randlagie om die liggaam en die randlagie veroorsaak 'n meer wydverspreide sirkelvormige beweging van die vloeistof.