Adad in Akkadies, Isjkoer in Sumeries en Hadad in Aramees en Arabies is die name van die god van storms in die Akkadiese, Assiriese en Babiloniese panteon. Al drie word gewoonlik geskryf met die logogram DIM (wigskrif: 𒀭𒅎). In Akkadies is Adad ook bekend as Ramman ("Donderaar"). Ramman is voorheen verkeerdelik as ’n aparte god beskou. Die Sumeriese Isjkoer verskyn op die lys gode wat by Fara ontdek is, maar was baie minder belangrik as wat die Akkadiese Adad later geword het, waarskynlik omdat reën en storms skaars is in Suid-Babilonië en landbou daar eerder steun op besproeiing. Verder het die gode Enlil en Ninoerta ook stormeienskappe, wat Isjkoer se belangrikheid verder ondermyn het. Hy word soms uitgebeeld as ’n assistent of metgesel van een van die ander twee. In sommige geskrifte is Adad/Isjkoer die seun van die maangod Nanna/Sin en Ningal, en die broer van Utu/Sjamasj en Inanna/Isjtar. Hy is soms ook die seun van Enlil. Sy metgesel in die Sumeriese én Akkadiese mitologie is Sjala, ’n graangodin wat ander kere met die god Dagan verbind word.