бер-ике елдан, инде авыл тормышына ияләшеп, мәче туйлары уздырып, рәхәт чиккәч, якты дөнья белән дә хушлаштың. бирегә син кайтканчы, авылда ак песиләрне очратканым юк иде. ә хәзер андыйлар еш күренә, очраткан саен үземнең ак песиемне искә алам. күңелемдә – ак барс кебек йомшак, ирекле тормышка ирешкән, азатлык образы син, кузя!
Emotions: joy