Komisyon yasamayı başlatma tekelini elinde bulundursa da, Avrupa Parlamentosu ve Avrupa Birliği Konseyi yasama sürecinde değişiklik ve veto haklarına sahiptir. Avrupa Birliği Antlaşması'nın 9. ve 10. maddeleri uyarınca AB, "vatandaşlarının eşitliği ilkesini" gözetir ve bunun da "temsili demokraside" bulunması gerekir. Pratikte, eşitlik ve demokraside eksiklik vardır çünkü Parlamento'daki seçilmiş temsilciler Komisyon'un isteklerinin aksine yasama sürecini başlatamazlar, en küçük ülkelerin vatandaşlarının Parlamento'da en büyük ülkelerin vatandaşlarına kıyasla on kat daha fazla oy ağırlığı vardır, ve yasama için "nitelikli çoğunluklar" ya da Konsey'in konsensusu aranır. Bu "demokrasi eksikliğinin" Antlaşmalar'daki gerekçesi olarak genellikle Avrupa ekonomisinin ve siyasi kurumlarının entegrasyonunun tamamlanmasının uzmanların teknik koordinasyonuna ihtiyaç duyması olduğu düşünülür, öte yandan savaş sonrasında halkın AB'ye yönelik anlayışı gelişmiş ve milliyetçi duygular azalmıştır. Zaman içinde bu, Parlamento'nun gittikçe daha fazla söz sahibi olması anlamına gelmiştir: seçilmemiş bir meclis olmaktan 1979 yılındaki ilk doğrudan seçimlere ve oradan yasama sürecinde gittikçe daha fazla hak sahibi olmaya kadar. Dolayısıyla vatandaşların hakları tüm Avrupa üye ülkeleri içindeki demokratik devletlere kıyasla sınırlıdır: TEU'nun 11. maddesine göre vatandaşların ve derneklerin görüşlerini yayınlamak ve bir milyon imza ile Komisyon tarafından dikkate alınmak zorunda olan bir inisiyatif sunma hakları vardır. TFEU'nun 227. maddesi ise vatandaşlara onlara etki eden konularda Parlamento'ya dilekçe yazma hakkı da verir. Parlamento seçimleri beş yılda bir gerçekleşir ve üye ülkelerde Avrupa Parlamentosu Üyeleri için verilen oylar nisbi temsil ya da devredilebilir tek oy ile düzenlenmelidir. 750 AP üyesi vardır ve sayıları üye ülke boyutuna göre "azalan orantısallıktadır". Bunun anlamı şudur: üye ülkeleri temsil etmesi gereken kurumun Konsey olması gerekse de, Parlamento'da küçük üye ülkelerin vatandaşları büyük üye ülkelerin vatandaşlarına kıyasla daha fazla temsil edilmektedir. AP üyeleri, ulusal Parlamentolarda olduğu gibi siyasi partilere göre bölünürler: muhafazakar Avrupa Halk Partisi şu an için en büyük partidir ve Avrupa Sosyalistler Partisi ise muhalefete liderlik etmektedir. Partiler, Parti écologiste "Les Verts" v Parliament davasında Adalet Divanı'nın verdiği karar uyarınca AB'den kamu yardımı almazlar ve bu tamamen üye ülkeler tarafından düzenlenmesi gereken bir meseledir. Parlamento'nun yetkilerine görevi kötüye kullanma konusunda soruşturma başlatma ya da mahkeme duruşmaları boyunca Ombudsman atama yetkileri de dahildir. Komisyon'un sorulara cevap vermesini talep edebilir ve üçte iki çoğunlukla tüm Komisyon'a gensoru verebilir (1999 yılında Santer Komisyonu'na olduğu gibi). Bazı durumlarda Parlamento'nun açık bir şekilde istişare hakkı vardır ve Komisyon buna hakiki biçimde uymak zorundadır. Ancak yasama sürecine katılımdaki rolü halen kısıtlıdır çünkü hiçbir üye Komisyon ve Konsey olmaksızın gerçekten yasa çıkaramaz, bu da iktidarın ("kratia") doğrudan halkın ("demos") doğrudan seçilmiş temsilcilerinde olmadığı anlamına gelir: AB için "idarenin azınlığın değil çoğunluğun elinde olması" henüz doğru değildir.

Soru: Komisyon'a geçerli bir gensoru verilebilmesi için hangi büyüklükte oy çoğunluğu gerekmektedir?
Cevap: üçte iki çoğunlukla

Soru: Parlamento'nun neyi yapamaması eşitlik ve demokrasinin eksikliğine sebep olmaktadır?
Cevap: Komisyon'un isteklerinin aksine yasama sürecini başlatamazlar

Soru: Parlamento seçimleri hangi sıklıkta yapılır?
Cevap: beş yılda bir

Soru: Yasama süreci boyunca hangi organların değişiklik ve veto hakkı vardır?
Cevap: Avrupa Parlamentosu ve Avrupa Birliği Konseyi

Soru: İlk doğrudan seçimler ne zaman yapılmıştır?
Cevap: 1979

Soru: Hangi parti şu anda siyasi parti gruplarına göre en büyüğüdür?
Cevap: Avrupa Halk Partisi

Soru: Parlamento seçimleri hangi sıklıkta gerçekleşir?
Cevap: beş yılda bir