bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
เมยวดี เมย-วะ-ดี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเมยวดีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอกุฉินารายณ์ (จังหวัดกาฬสินธุ์) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองพอก ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหนองพอกและอำเภอโพนทอง ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอโพนทอง ประวัติ อำเภอเมยวดี ตั้งอยู่บ้านใหม่สถานี หมู่ที่ 6 ตำบลเมยวดี เดิมเป็นทุ่งนาป่าละเมาะ นายบุญตา มูลศรีแก้ว ได้จัดซื้อที่นาเหล่านี้ แล้วจัดแบ่งให้ทางราชการเพื่อสร้างเป็นที่ว่าการกิ่งอำเภอ สถานีตำรวจ สถานีอนามัย โรงเรียน วัด และบริเวณที่ตั้งตลาดสด เป็นต้น นายบุญตา มูลศรีแก้วได้ยื่นร้องขอตั้งกิ่งอำเภอเมยวดี โดยแยกจากอำเภอโพนทองเมื่อ พ.ศ. 2506 แต่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2521 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง “แบ่งท้องที่อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด” ตั้งเป็น กิ่งอำเภอเมยวดี ลงวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2521 ลงนามโดย พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย มีเขตการปกครอง 2 ตำบล คือ ตำบลชุมพรและตำบลเมยวดี เมื่อได้รับอนุญาตแล้ว สถานที่ราชการยังไม่มี นายบุญพ่วง ถนัดค้า ให้บ้านส่วนตัวเป็นสถานที่ทำงานของกิ่งอำเภอ และส่วนราชการต่าง ๆ ปี พ.ศ. 2523 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารที่ว่าการกิ่งอำเภอ ได้อาคารเป็นแบบอำเภอข้าราชการได้ขึ้นทำงานที่อาคารหลังใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2524 ต่อมาเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ทางราชการได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอเป็นอำเภอเมยวดี การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเมยวดีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่ ตำบลของอำเภอเมยวดี ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน หมู่บ้าน ประชากร 1 เมยวดี Moei Wadi 11 5,734 2 ชุมพร Chumphon 14 8,130 3 บุ่งเลิศ Bung Loet 9 4,932 4 ชมสะอาด Chom Sa-at 9 4,339 รวม 43 23,135 การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเมยวดีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลชุมพร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชุมพรทั้งตำบล เทศบาลตำบลเมยวดี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมยวดีทั้งตำบล เทศบาลตำบลบุ่งเลิศ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุ่งเลิศทั้งตำบล เทศบาลตำบลชมสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชมสะอาดทั้งตำบล อ้างอิง มเยวดี
โพนทราย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด ประวัติ เดิมเป็นเขตการปกครองของตำบลสามขาและตำบลโพนทรายซึ่งขึ้นอยู่กับอำเภอสุวรรณภูมิ แต่เนื่องจากสภาพพื้นที่อยู่ห่างไกลจากอำเภอสุวรรณภูมิ การคมนาคมไม่สะดวก การไปมาหาสู่กันระหว่างอำเภอกับตำบลลำบากและเป็นปัญหามาก เนื่องจากดินส่วนใหญ่เป็นดินทราย ทำให้ประชาชนได้รับความเดือดร้อนในการสัญจรไปมา จึงได้ขอแยกตำบลสามขาตั้งเป็นตำบลศรีสว่าง และแยกพื้นที่ตำบลโพนทรายตั้งเป็นตำบลยางคำเพิ่มขึ้นอีก ต่อมาในปี พ.ศ. 2512-2518 กลุ่มผู้นำท้องถิ่น นำโดยกำนันสุนีย์ พวงจันทร์และสภาตำบลโพนทรายเห็นว่าการไปติดต่อราชการที่อำเภอสุวรรณภูมิไม่สะดวกเป็นอย่างมาก จึงได้มีการเคลี่อนไหวเรียกร้องขอยกฐานะเป็นอำเภอเพื่อแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนของราษฎร จนกระทั่งใน ปี พ.ศ. 2519 จึงได้มีการประกาศพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอโพนทราย ต่อมาใน ปี พ.ศ. 2532 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอโพนทราย เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 โดยมีนายสุภาพ จันทร์ภิรมย์ เป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) คนแรก จากอำเภอโพนทราย ในปี พ.ศ. 2533 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอโพนทรายตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสุวรรณภูมิและอำเภอหนองฮี ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศิลาลาดและอำเภอราษีไศล (จังหวัดศรีสะเกษ) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอรัตนบุรี (จังหวัดสุรินทร์) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสุวรรณภูมิ การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอโพนทรายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 58 หมู่บ้าน ได้แก่ ตำบลของอำเภอโพนทราย ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน หมู่บ้าน ประชากร 1 โพนทราย Phon Sai 14 6,555 2 สามขา Sam Kha 8 4,653 3 ศรีสว่าง Si Sawang 15 7,630 4 ยางคำ Yang Kham 10 4,444 5 ท่าหาดยาว Tha Hat Yao 10 4,819 รวม 58 28,101 การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอโพนทรายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลโพนทราย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโพนทราย เทศบาลตำบลสามขา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามขาทั้งตำบล เทศบาลตำบลศรีสว่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสว่างทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางคำทั้งตำบลและตำบลโพนทราย (นอกเขตเทศบาลตำบลโพนทราย) องค์การบริหารส่วนตำบลท่าหาดยาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าหาดยาวทั้งตำบล สถานที่ท่องเที่ยว พระพุทธวารีรักษ์ วัดวารีกุฎาราม บ้านโพนทราย กู่คันธนาม วัดกู่คันธนาม หาดยาว แม่น้ำมูล ตำบลท่าหาดยาว โบสถ์พันล้าน วัดป่าศรีโพนทราย ชาวอำเภอโพนทรายที่มีชื่อเสียง ภูวศิษฐ์ อนันต์พรศิริ (โจอี้) นักร้อง เจ้าชายแห่งวงการเสียงสูง รองชนะเลิศอันดับที่ 2 เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ฤดูกาลที่ 7 เจต ไททศมิตร (มือกีต้าร์เบส ไททศมิตร และ สมาชิกวงไททศมิตร) อ้างอิง พโนทราย
เมืองสรวง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด ประวัติ เดิมอำเภอเมืองสรวงเป็นพื้นที่ 2 ตำบลที่ขึ้นกับอำเภอสุวรรณภูมิ ได้เเก่ ตำบลสูงยาง เเละตำบลหนองผือ ต่อมามีการจะขอเสนอจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น ขณะที่รอเสนอ ได้มีการแยก ตำบลน้ำคำ และตำบลหนองผือ เป็น ตำบลหนองหิน เเละแยกตำบลหนองผือ และ ตำบลสูงยาง เป็น ตำบลหนองผือ และตำบลคูเมือง ต่อมาในปีพ.ศ. 2516 ได้มีการจัดตั้งกิ่งอำเภอเมืองสรวงขึ้น เเละได้รับอนุมัติ เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2516 โดยกิ่งอำเภอเมืองสรวง ประกอบด้วย 3 ตำบล คือ ตำบลหนองผือ ตำบลหนองหิน และตำบลคูเมือง ต่อมาปีพ.ศ. 2528 ได้แบ่งแยกตำบลหนองผือ และตำบลคูเมือง และตำบลหนองหิน ขอตั้งเป็นอีกหนึ่งตำบล คือ ตำบลกกกุง ต่อมาปีพ.ศ.2529 ได้แบ่งแยกตำบลหนองผือ ออกเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลหนองผือ และตำบลเมืองสรวง ต่อมาวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2522 ยกฐานะกิ่งอำเภอเมืองสรวงเเยกออกจากอำเภอสุวรรณภูมิ ขึ้นเป็น อำเภอเมืองสรวงมีผลตั้งแต่วันที่ 26 มีนาคม 2522 ต่อมาในปีพ.ศ. 2537 ได้ยกฐานะสภาตำบลเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล 3 แห่ง คือ ตำบลกกกุง ตำบลคูเมือง และตำบลหนองหิน จึงทำให้อำเภอเมืองสรวง มีองค์กรปกครองท้องถิ่น 2 แบบ คือ อบต. 3 แห่ง สุขาภิบาล 1 แห่ง ต่อมา ปี 2544 สุขาภิบาลเมืองสรวง ได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเมืองสรวง เเละสุดท้ายในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ได้ประกาศจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลทั้งสามแห่ง คือ ตำบลกกกุง ตำบลคูเมือง เเละตำบลหนองหิน เป็นเทศบาลตำบล จึงทำให้ปัจจุบันอำเภอเมืองสรวง ประกอบด้วย 5 ตำบล 49 หมู่บ้าน มีเทศบาลตำบล 4 แห่ง ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเมืองสรวงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภออาจสามารถ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออาจสามารถ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสุวรรณภูมิ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเกษตรวิสัยและอำเภอจตุรพักตรพิมาน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเมืองสรวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 49 หมู่บ้าน ได้แก่ ตำบลของอำเภอเมืองสรวง ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน หมู่บ้าน ประชากร 1 หนองผือ Nong Phue 9 4,516 2 หนองหิน Nong Hin 10 4,608 3 คูเมือง Khu Mueang 10 5,016 4 กกกุง Kok Kung 11 4,052 5 เมืองสรวง Mueang Suang 9 4,979 รวม 49 23,171 การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเมืองสรวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลเมืองสรวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองผือและตำบลเมืองสรวงทั้งตำบล เทศบาลตำบลหนองหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหินทั้งตำบล เทศบาลตำบลคูเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูเมืองทั้งตำบล เทศบาลตำบลกกกุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกกกุงทั้งตำบล ชาวอำเภอเมืองสรวงที่มีชื่อเสียง โยชิ รินรดา ธุระพันธ์ นักแสดง, เนตไอดอล,มิสทิฟฟานี่ยูนิเวิร์ส 2017 และ รองอับดับ2มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 2018 อ้างอิง เมืองสรวง
แกดำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมหาสารคาม มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 12 ของจังหวัดและมีประชากรมากเป็นอันดับ 12 ของจังหวัด เช่นกัน ประวัติ อำเภอแกดำ จังหวัดมหาสารคาม ได้ก่อตั้งเป็นกิ่งอำเภอแกดำขึ้น เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2520 โดยแยกออกจากอำเภอเมืองมหาสารคาม เนื่องจากมีสภาพทุรกันดาร ห่างจากตัวเมืองมหาสารคาม การเดินทางคมนาคมไม่สะดวก ในครั้งแรกกิ่งอำเภอแกดำประกอบด้วย 3 ตำบล คือ ตำบลแกดำ ตำบลหนองกุง ตำบลมิตรภาพต่อมาได้ขยายออกอีก 2 ตำบล คือ ตำบลวังแสง แยกออกจากตำบลแกดำ และตำบลโนนภิบาล แยกออกจากตำบลหนองกุงรวมเป็น 5 ตำบล กิ่งอำเภอแกดำได้ยกฐานะเป็นอำเภอแกดำ เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2531 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอแกดำมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองมหาสารคาม ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีสมเด็จ (จังหวัดร้อยเอ็ด) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอวาปีปทุม ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองมหาสารคาม การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอแกดำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 89 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. แกดำ (Kae Dam) 18 หมู่บ้าน 1,769 ครัวเรือน ประชากร 8,715 คน 2. วังแสง (Wang Saeng) 20 หมู่บ้าน 1,181 ครัวเรือน ประชากร 5,728 คน 3. มิตรภาพ (Mittraphap) 21 หมู่บ้าน 1,411 ครัวเรือน ประชากร 6,833 คน 4. หนองกุง (Nong Kung) 15 หมู่บ้าน 853 ครัวเรือน ประชากร 4,194 คน 5. โนนภิบาล (Non Phiban) 14 หมู่บ้าน 803 ครัวเรือน ประชากร 3,881 คน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอแกดำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลแกดำ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแกดำ เทศบาลตำบลมิตรภาพ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมิตรภาพทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลแกดำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแกดำ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแกดำ) องค์การบริหารส่วนตำบลวังแสง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังแสงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองกุงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโนนภิบาล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนภิบาลทั้งตำบล ประเพณีและวัฒนธรรม อำเภอแกดำได้ถือเอาขนบธรรมเนียมประเพณีตามฮีตสิบสอง ประเพณีทำบุญสิบสองเดือนไทอีสาน ดังนี้ เดือนอ้าย บุญข้าวกรรม เดือนยี่ ประเพณีบุญคูณลาน เดือนสาม บุญข้าวจี่ เดือนสี่ บุญพระเวส หรือ บุญมหาชาติ (เทศมหาชาติ) เดือนห้า ประเพณีบุญสงกรานต์ เดือนหก ประเพณีบุญบั้งไฟ เดือนเจ็ด ประเพณีบุญซำฮะ (บุญเบิกฟ้า) เดือนแปด บุญเข้าพรรษา เดือนเก้า บุญข้าวประดับดิน เดือนสิบ บุญข้าวสากหรือสลากภัต เดือนสิบเอ็ด บุญออกพรรษา เดือนสิบสอง บุญกฐิน สถานที่สำคัญ อนุสรณ์สถานดอนหลวงปู่จ้อย อ่างเก็บน้ำแกดำ (หนองแกดำ) วัดดาวดึงส์แกดำ สะพานไม้แกดำ (ขัว) วัดหนองหูลิง ตำบลมิตรภาพ กู่โนนพระ ตำบลวังแสง อ้างอิง กแด
นาดูน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมหาสารคาม มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 10 และมีประชากรมากเป็นอันดับ 9 ของจังหวัด ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอนาดูนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวาปีปทุม ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวาปีปทุม และอำเภอปทุมรัตต์ (จังหวัดร้อยเอ็ด) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอปทุมรัตต์ (จังหวัดร้อยเอ็ด) อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย และอำเภอยางสีสุราช ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอยางสีสุราชและอำเภอนาเชือก ประวัติ อำเภอนาดูนเดิมเป็นหมู่บ้านที่ได้ยกฐานะให้เป็นตำบล มีชื่อว่า ตำบลนาดูน อยู่ในความปกครองของอำเภอวาปีปทุม ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดมหาสารคามไปทางทิศใต้ประมาณ 65 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากตัวอำเภอไปทางทิศใต้ประมาณ 26 กิโลเมตร การเดินทางไปติดต่อราชการของประชาชนไปมายากลำบากมาก เนื่องจากระยะทางไกล การคมนาคมไม่สะดวก ต้องเดินทางด้วยเท้า ใช้สัตว์ หรือใช้ล้อเกวียนเป็นพาหนะ ประกอบกับมีป่าไม้เกิดขึ้นหนาแน่น เป็นที่หลบซ่อนของโจรผู้ร้ายโดยเฉพาะโจรปล้นทรัพย์สินมีชุกชมมาก ด้วยเหตุดังกล่าว ประชาชนชาวตำบลนาดูนจึงได้ปรึกษาหารือกันทำเรื่องขอยกฐานะตำบลนาดูนขึ้นเป็นกิ่งอำเภอนาดูน ในปี พ.ศ. 2508 ราษฎรตำบลนาดูนได้เสนอเรื่องขอยกฐานะตำบลนาดูนขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ และได้จัดหาที่ดินสำหรับปลูกสร้างสถานที่ราชการ 502 ไร่ โดยขอรับบริจาคจากประชาชนและใช้ที่สาธารณะทำเลเลี้ยงสัตว์ ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2512 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้ง กิ่งอำเภอนาดูน ต่อมากิ่งอำเภอนาดูนได้ยกฐานะเป็น อำเภอนาดูน เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2522 การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนท้องที่ อำเภอนาดูนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 94 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. นาดูน (Na Dun) 10 หมู่บ้าน 6. หัวดง (Hua Dong) 15 หมู่บ้าน 2. หนองไผ่ (Nong Phai) 8 หมู่บ้าน 7. ดงยาง (Dong Yang) 11 หมู่บ้าน 3. หนองคู (Nong Khu) 14 หมู่บ้าน 8. กู่สันตรัตน์ (Ku Santarat) 9 หมู่บ้าน 4. ดงบัง (Dong Bang) 9 หมู่บ้าน 9. พระธาตุ (Phra That) 8 หมู่บ้าน 5. ดงดวน (Dong Duan) 10 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอนาดูนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลนาดูน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดูนทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลพระธาตุ เทศบาลตำบลหัวดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวดงทั้งตำบล เทศบาลตำบลหนองไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไผ่ทั้งตำบล เทศบาลตำบลดงบัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงบังทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองคูทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดงดวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงดวนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดงยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงยางทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลกู่สันตรัตน์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกู่สันตรัตน์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระธาตุ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลนาดูน) สถานที่ท่องเที่ยว พระบรมธาตุนาดูน พุทธมณฑลอีสาน พิพิธภัณฑ์นครจัมปาศรี พิพิธภัณฑ์บ้านอีสาน สถาบันวิจัยวลัยรุกเวท บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ กู่สันตรัตน์ กู่น้อย ศาลานางขาว อ้างอิง นาดูน
นาทม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม เดิมเป็นท้องที่ของตำบลนาทมที่ตั้งขึ้นในราว พ.ศ. 2440 ประกาศจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอนาทมในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2535 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 กลายเป็นอำเภอลำดับที่ 11 ของจังหวัด ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอนาทมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบึงโขงหลง (จังหวัดบึงกาฬ) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบ้านแพง ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอศรีสงคราม ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภออากาศอำนวย (จังหวัดสกลนคร) และอำเภอเซกา (จังหวัดบึงกาฬ) ประวัติ อำเภอนาทม เดิมทีเป็นพื้นที่ตำบลนาทม ตั้งขึ้นในราวปี พ.ศ. 2440 เป็นตำบลเก่าแก่ในอำเภอท่าอุเทน ต่อมาในปี พ.ศ. 2468 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่การปกครองบางส่วนของอำเภอท่าอุเทน มาจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภออากาศอำนวย (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นกิ่งอำเภอบ่อศรีสงคราม) ก่อนที่ปี พ.ศ. 2490 ตำบลนาทมได้แยกไปรวมกับกิ่งอำเภอบ้านแพง ตำบลนาทมจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบ้านแพง ต่อมาเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2535 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลนาทม ตำบลหนองซน และตำบลดอนเตย ออกจากการปกครองของอำเภอบ้านแพง รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาทม และในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2536 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้โอนบางหมู่บ้านของตำบลหนองซนย้ายกลับเข้าท้องที่อำเภอบ้านแพง เนื่องจากใกล้กับท้องที่อำเภอเดิม จนกระทั่งเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนาทม จนถึงปัจจุบัน วันที่ 24 มกราคม 2468 แยกพื้นที่ตำบลนาหว้า ตำบลบ้านข่า ตำบลบ้านเสียว ตำบลสามผง ตำบลหนองแวง ตำบลนาทม และตำบลบ้านแพง อำเภอท่าอุเทน มาตั้งเป็น กิ่งอำเภออากาศอำนวย และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอท่าอุเทน วันที่ 9 ธันวาคม 2490 แยกพื้นที่ตำบลตำบลบ้านแพง ตำบลนาทม อำเภอท่าอุเทน และตำบลหนองแวง กิ่งอำเภอบ่อศรีสงคราม มาตั้งเป็นกิ่งอำเภอบ้านแพง และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอท่าอุเทน วันที่ 13 มิถุนายน 2521 ตั้งตำบลหนองซน แยกออกจากตำบลนาทม และตำบลหนองแวง วันที่ 24 กรกฎาคม 2522 ตั้งตำบลดอนเตย แยกออกจากตำบลนาทม วันที่ 22 เมษายน 2535 แยกพื้นที่ตำบลนาทม ตำบลดอนเตย และตำบลหนองซน อำเภอบ้านแพง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาทม และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอบ้านแพง วันที่ 9 กันยายน 2536 โอนพื้นที่หมู่ 4 บ้านโคกยาว (ในขณะนั้น) ของตำบลหนองซน กิ่งอำเภอนาทม ไปขึ้นกับตำบลโพนทอง อำเภอบ้านแพง วันที่ 1 มีนาคม 2537 กำหนดเขตตำบลหนองซน กิ่งอำเภอนาทม โดยตัดหมู่ที่ 4 เดิมไปขึ้นกับตำบลโพนทอง อำเภอบ้านแพง วันที่ 26 กันยายน 2540 ยกฐานะกิ่งอำเภอนาทม อำเภอบ้านแพง เป็น อำเภอนาทม วันที่ 1 พฤษภาคม 2546 กำหนดเขตตำบลในท้องที่อำเภอนาทม ตำบลหนองซน ให้มีเขตการปกครองรวม 12 หมู่บ้าน ตำบลนาทม ให้มีเขตการปกครองรวม 15 หมู่บ้าน และตำบลดอนเตย ให้มีเขตการปกครองรวม 8 หมู่บ้าน วันที่ 31 ตุลาคม 2562 แยกพื้นที่บ้านนาดี หมู่ที่ 5 ตำบลหนองซน ตั้งเป็นหมู่ที่ 14 บ้านนาดีพัฒนา การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอนาทมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 38 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. นาทม Na Thom 2. หนองซน Nong Son 3. ดอนเตย Don Toei การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอนาทมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่ องค์การบริหารส่วนตำบลนาทม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทมทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองซน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองซนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดอนเตย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนเตยทั้งตำบล อ้างอิง นาทม
เมืองจันทร์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ แยกออกจากอำเภออุทุมพรพิสัย เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 และต่อมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 จึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอเมืองจันทร์ ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเมืองจันทร์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณและอำเภออุทุมพรพิสัย ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอห้วยทับทัน ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสำโรงทาบ และอำเภอโนนนารายณ์ อำเภอรัตนบุรี (จังหวัดสุรินทร์) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเมืองจันทร์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 52 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. เมืองจันทร์ (Mueang Chan) 25 หมู่บ้าน 2. ตาโกน (Takon) 15 หมู่บ้าน 3. หนองใหญ่ (Nong Yai) 12 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเมืองจันทร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลเมืองจันทร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองจันทร์ทั้งตำบล เทศบาลตำบลหนองใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองใหญ่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลตาโกน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาโกนทั้งตำบล อ้างอิง เมืองจันทร์
พยุห์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ จัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2537 โดยแยกออกจากอำเภอเมืองศรีสะเกษ และต่อมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 จึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอพยุห์ ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอพยุห์ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองศรีสะเกษ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอน้ำเกลี้ยง ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอศรีรัตนะและอำเภอไพรบึง ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวังหิน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอพยุห์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. พยุห์ (Phayu) 13 หมู่บ้าน 4. โนนเพ็ก (Non Phek) 11 หมู่บ้าน 2. พรหมสวัสดิ์ (Phrom Sawat) 20 หมู่บ้าน 5. หนองค้า (Nong Kha) 7 หมู่บ้าน 3. ตำแย (Tamyae) 15 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอพยุห์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลพยุห์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพยุห์ เฉพาะหมู่ที่ 1, 3, 6, 8, 13 องค์การบริหารส่วนตำบลพยุห์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพยุห์ เฉพาะหมู่ที่ 2, 4–5, 7, 9–12 องค์การบริหารส่วนตำบลพรหมสวัสดิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพรหมสวัสดิ์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลตำแย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตำแยทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโนนเพ็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนเพ็กทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองค้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองค้าทั้งตำบล อ้างอิง พยุห์
คำม่วง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาฬสินธุ์ เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอสหัสขันธ์ทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอสหัสขันธ์ในวันที่ 28 กันยายน 2515 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 8 กันยายน 2519 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอคำม่วงตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังสามหมอ (จังหวัดอุดรธานี) และอำเภอกุดบาก (จังหวัดสกลนคร) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอภูพาน (จังหวัดสกลนคร) และอำเภอสมเด็จ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสมเด็จและอำเภอสหัสขันธ์ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสามชัย การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอคำม่วงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 71 หมู่บ้าน 13 หมู่บ้าน 10 หมู่บ้าน 11 หมู่บ้าน 11 หมู่บ้าน 16 หมู่บ้าน 10 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอคำม่วงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลคำม่วง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทุ่งคลอง เทศบาลตำบลโพน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโพน เทศบาลตำบลนาทัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทันทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งคลอง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลคำม่วง) องค์การบริหารส่วนตำบลโพน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลโพน) องค์การบริหารส่วนตำบลดินจี่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดินจี่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลนาบอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาบอนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเนินยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเนินยางทั้งตำบล อ้างอิง คำม่วง
ศุภพร มาพึ่งพงศ์ (13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550) ผู้บรรยายกีฬาโดยเป็นผู้บุกเบิกการชมกีฬาอเมริกันฟุตบอลในประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2521 ช่อง 3 ได้ลิขสิทธิ์การถ่ายทอดกีฬาอเมริกันฟุตบอลเป็นครั้งแรก ทำการพากย์โดย ชัยณรงค์ มนเทียรวิเชียรฉาย ต่อมา ศุภพร ซึ่งจบการศึกษาจากสหรัฐอเมริกา โดยในขณะเรียนเป็นนักกีฬาอเมริกันฟุตบอลของมหาวิทยาลัยในตำแหน่งตัวเตะ ได้เข้ามาเป็นผู้บรรยายร่วมและได้เป็นผู้บรรยายหลักในเวลาต่อมา โดยมีเทคนิคการพากย์ที่เน้นการอธิบายกฎกติกา เทคนิค และรายละเอียดปลีกย่อยของเกม นักกีฬา โค้ช รวมถึงแผนการเล่นต่างๆจนกีฬาชนิดนี้เป็นรู้จัก ทำให้ศุภพรได้เป็นผู้บรรยายกีฬาชนิดนี้ติดต่อกันนานหลายปี ต่อมาศุภพรได้เป็นผู้บุกเบิกการชมกีฬามวยปล้ำหญิง โดยนำเทปการแข่งขันจากประเทศญี่ปุ่นมาถ่ายทอดทางช่อง 7 เมื่อ พ.ศ. 2530 เขาเป็นผู้จัดการสำนักงานส่งเสริมกีฬา บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด มีหน้าที่ดูแลนักกอล์ฟสมัครเล่นในสังกัดของสโมสรสิงห์ ศุภพร เสียชีวิตเมื่อคืนวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 หลังจากนำนักกีฬากอล์ฟในสังกัดของบริษัท ไปฝึกซ้อม แล้วเกิดอาการไม่สบายกะทันหัน สิริอายุได้ 61 ปี อ้างอิง ผู้พากย์กีฬาชาวไทย
โนนสะอาด เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี และเป็น 1 ใน 5 อำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือผ่าน โดยเมื่อเดินทางจากกรุงเทพมหานคร จะเป็นอำเภอแรกเมื่อเข้าสู่เขตจังหวัดอุดรธานี ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอโนนสะอาดตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองแสงและอำเภอกุมภวาปี ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอกุมภวาปี ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอกระนวน อำเภอน้ำพอง และอำเภอเขาสวนกวาง (จังหวัดขอนแก่น) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเขาสวนกวาง (จังหวัดขอนแก่น) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอโนนสะอาดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 66 หมู่บ้าน 9 หมู่บ้าน 12 หมู่บ้าน 9 หมู่บ้าน 10 หมู่บ้าน 11 หมู่บ้าน 13 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอโนนสะอาดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลโนนสะอาด ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโนนสะอาด เทศบาลตำบลหนองแวงโนนสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนสะอาด (นอกเขตเทศบาลตำบลโนนสะอาด) เทศบาลตำบลโพธิ์ศรีสำราญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์ศรีสำราญทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุ่งแก้วทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลทมนางาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทมนางามทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกุงศรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองกุงศรีทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโคกกลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกกลางทั้งตำบล โนนสะอาด
โดรู หรือ ดูเอโร เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายหลักของคาบสมุทรไอบีเรีย ไหลจากต้นน้ำใกล้กับเมืองดูรูเอโลเดลาซิเอร์ราในจังหวัดโซเรีย ผ่านภาคกลางตอนบนของประเทศสเปนและภาคเหนือของประเทศโปรตุเกสไปออกทะเลที่เมืองโปร์ตู ความยาวทั้งหมด 897 กิโลเมตร ใช้เดินเรือได้เฉพาะตอนที่อยู่ในโปรตุเกสเท่านั้น ชื่อของแม่น้ำสายนี้อาจมาจากชาวเคลต์ซึ่งเคยอาศัยในดินแดนแถบนี้ก่อนสมัยโรมัน ส่วนแม่น้ำดูเอโร (ตอนที่อยู่ในสเปน) ไหลผ่านที่ราบสูงเมเซตาของภูมิภาคกัสติยาและลัดเลาะไปตามพื้นที่ของจังหวัดต่าง ๆ ในแคว้นกัสติยาและเลออน ได้แก่ จังหวัดโซเรีย จังหวัดบูร์โกส จังหวัดบายาโดลิด จังหวัดซาโมรา และจังหวัดซาลามังกา ผ่านเมืองโซเรีย อัลมาซัน อารันดาเดดูเอโร ตอร์เดซิยัส และซาโมรา โดยแม่น้ำดูเอโรในแถบนี้มีลำน้ำสาขาขนาดใหญ่อยู่บ้างเล็กน้อย ที่สำคัญได้แก่แม่น้ำปิซูเอร์กาไหลผ่านเมืองบายาโดลิด และแม่น้ำเอสลาที่ไหลผ่านเมืองเบนาเบนเต พื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตดังกล่าวเป็นพื้นที่ราบ อากาศแห้ง ใช้ปลูกข้าวสาลี และบางแห่งใช้ปลูกองุ่นสำหรับทำไวน์ด้วย โดยเฉพาะที่เขตริเบราเดลดูเอโร นอกจากนี้การเลี้ยงแกะก็มีความสำคัญเช่นกัน จากนั้น แม่น้ำได้กลายเป็นพรมแดนระหว่างสเปนกับโปรตุเกสเป็นระยะทาง 112 กิโลเมตร เนื่องจากแม่น้ำช่วงนี้ถูกขนาบด้วยหุบผาชัน (canyon) จึงเป็นปราการป้องกันการรุกรานจากภายนอกในอดีตและยังเป็นเส้นแบ่งเขตของภาษาอีกด้วย ปัจจุบันพื้นที่ที่ห่างไกลนี้ได้รับการคุ้มครองในฐานะ อุทยานธรรมชาตินานาชาติโดรู เมื่อไหลผ่านเข้าสู่โปรตุเกส จะพบเขตเมืองใหญ่ได้น้อยลงตามเส้นทางแม่น้ำสายนี้ (ยกเว้นเมืองโปร์ตูและวีลานอวาดึไกยา) ลำน้ำสาขาจะเป็นสายสั้น ๆ ไหลผ่านหุบผาชันแล้วจึงไหลลงสู่แม่น้ำโดรู ลำน้ำเหล่านี้มีกระแสน้ำไหลแรงและใช้เดินเรือไม่ได้ do Douro no Parque Natural do Douro |อุทยานธรรมชาติสากลโดรู ใกล้เมืองมีรังดา (โดรู) เมืองซาโมรา (สเปน) rio pisuerga puente mayor |แม่น้ำปิซูเอร์กา (ลำน้ำสาขา) ที่เมืองบายาโดลิด |หุบเขาโดรูบริเวณที่ปลูกองุ่นสำหรับทำไวน์พอร์ต |ปากแม่น้ำโดรู มองจาก Crystal Palace Gardens เมืองโปร์ตู โดรู โดรู