bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
ระบบสารสนเทศ (Information System หรือ IS) เป็นระบบพื้นฐานของการทำงานต่าง ๆ ในรูปแบบของการเก็บ (input) การประมวลผล (processing) เผยแพร่ (output) และมีส่วนจัดเก็บข้อมูล (storage) องค์ประกอบของระบบสารสนเทศคือ ฮาร์ดแวร์, ซอฟต์แวร์, มนุษย์, กระบวนการ, ข้อมูล, เครือข่าย Infomation System ระบบสารสนเทศนั้นจะประกอบด้วย ข้อมูล (Data) หมายถึง ค่าของความจริงที่ปรากฏขึ้น โดยค่าความจริงที่ได้จะนำมาจัดการปรับแต่งหรือประมวลผลเพื่อให้ได้สารสนเทศที่ต้องการ สารสนเทศ (Information) คือ กลุ่มของข้อมูลที่ถูกตามกฎเกณฑ์ตามหลักความสัมพันธ์ เพื่อให้ข้อมูลเหล่านั้นมีประโยชน์และมีความหมายมากขึ้น การจัดการ (Management) คือ การบริหารอย่างเป็นระบบ เป็นการกำหนดเป้าหมายและทิศทางการจัดการขององค์กรนั้น ซึ่งต้องมีการวางแผน กำหนดการ และจัดการทรัพยากรภายในองค์กร เพื่อให้บรรลุถึงวัตถุประสงค์ขององค์กรนั้น ๆ ระบบสารสนเทศและ MIS (IS) หรือ การประยุกต์ใช้ภูมิทัศน์ คือการรวมกันของเทคโนโลยีสารสนเทศ (information technology) และกิจกรรมของผู้คนว่าด้วยการดำเนินการให้ความช่วยเหลือใด ๆ การทำการจัดการและการตัดสินใจ ในความหมายที่กว้างมาก ระบบสารสนเทศเป็นคำที่ใช้บ่อยในการอ้างถึงปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้คน กระบวนการข้อมูลและเทคโนโลยี ในแง่นี้คำที่ใช้ในการอ้างอิงไม่เพียงแต่จะใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT) ที่องค์กรจะใช้เท่านั้น แต่ยังรวมถึงวิธีที่คนมีปฏิสัมพันธ์กับเทคโนโลยีนี้ในการสนับสนุนกระบวนการทางธุรกิจ บางสิ่งบางอย่างสร้างความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างระบบสารสนเทศ, ระบบคอมพิวเตอร์ และกระบวนการทางธุรกิจ ระบบสารสนเทศมักจะรวมถึงองค์ประกอบของ ICT แต่ก็ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอย่างหมดจดกับ ICT เสียทีเดียว อ้างอิง ระบบสารสนเทศและประวัติ
พระยาเสนาะดุริยางค์ (แช่ม สุนทรวาทิน) (สิงหาคม 2409 - 31 มกราคม พ.ศ. 2492) เป็นนักดนตรีไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวถึงพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ประวัติ พระยาเสนาะดุริยางค์ เกิดเมื่อเดือน สิงหาคม พ.ศ. 2409 เป็นบุตรคนโตของช้อย และไผ่ สุนทรวาทิน ได้ฝึกฝนวิชาดนตรีจากช้อยผู้เป็นบิดา จนมีความแตกฉาน ครูช้อยฯ เป็นคนตาบอดตั้งแต่เด็ก แต่มีความสามารถในทางดนตรีในระดับบรมครู บ้านครูช้อยเกิดไฟไหม้ สมภารแสง พรหมโชติ วัดน้อยทองอยู่ ได้อุปการะครูช้อยฯ และครอบครัวโดยให้สร้างบ้านหลังวัดน้อยทองอยู่ และสมภารแสงฯก็สนับสนุนดนตรีไทยของครูช้อยมาโดยตลอด ต่อมาเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) ได้ขอตัวมาเป็นนักดนตรีในวงปี่พาทย์ของท่าน ท่านเข้ารับราชการ เมื่อ พ.ศ. 2422 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น “ขุนเสนาะดุริยางค์” ในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2446 ตำแหน่งเจ้ากรมพิณพาทย์มหาดเล็ก ถือศักดินา ๘๐๐โปรดให้เลื่อนเป็น “หลวงเสนาะดุริยางค์” ถือศักดินา ๘๐๐ เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2452 ในตำแหน่งเดิม และได้กราบถวายบังคมลาอุปสมบทเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2457 จนถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้เลื่อนเป็น “พระเสนาะดุริยางค์” รับราชการในกรมมหรสพหลวง และได้รับพระราชทาน เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา ด้วยความซื่อสัตย์ และมีความจงรักภักดีเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2450 และท่านได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น “พระยาเสนาะดุริยางค์” ในปี พ.ศ. 2468 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านได้รับมอบหมายให้ควบคุมวงพิณพาทย์ของเจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี (ม.ร.ว.ปุ้ม มาลากุล) เสนาบดีกระทรวงวัง วงพิณพาทย์วงนี้ นับได้ว่าเป็นการรวบรวมผู้มีฝีมือ ซึ่งต่อมาได้เป็นครูผู้ใหญ่ เป็นที่รู้จักนับถือโดยทั่วไป เช่น ครูเทียบ คงลายทอง ครูพริ้ง ดนตรีรส ครูสอน วงฆ้อง ครูมิ ทรัพย์เย็น ครูแสวง โสภา ครูผิว ใบไม้ ครูทรัพย์ นุตสถิตย์ ครูอรุณ กอนกุล ครูเชื้อ นักร้อง และครูทองสุข คำศิริ ด้านครอบครัว ท่านสมรสกับคุณหญิง เรือน เสนาะดุริยางค์ ซึ่งมาจากตระกูล'มอญบางไส้ไก่' มีบุตร-ธิดา 4 คน คือ; คุณเลียบ บุณยรัตพันธุ์ คุณเลื่อน ผลาสินธุ์ คุณเชื้อ สุนทรวาทิน คุณ เจริญใจ สุนทรวาทิน ศิลปินแห่งชาติ และมีบุตร-ธิดา กับภรรยาท่านก่อนอีก 2 คน คือ คุณช้า สุนทรวาทิน คุณเชื่อง สุนทรวาทิน พระยาเสนาะดุริยางค์ ถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2492 ยศ – หุ้มแพร 13 มีนาคม 2458 – จ่า ในวัฒนธรรมร่วมสมัย พระยาเสนาะดุริยางค์ (แช่ม สุนทรวาทิน) ได้รับการดัดแปลงเป็นตัวละครนามว่า ขุนอิน ได้แก่ ณรงค์ฤทธิ์ โตสง่า จากภาพยนตร์เรื่อง โหมโรง (2547) ทวีศักดิ์ อัครวงษ์ จากละครเรื่อง โหมโรง (2555), ละครเวทีเรื่อง โหมโรง เดอะมิวสิคัล (2558), (2561), (2568) เครื่องราชอิสริยาภรณ์ อ้างอิง พระยาเสนาะดุริยางค์จากเว็บดนตรีไทย.คอม เสนาะดุริยางค์ (แช่ม สุนทรวาทิน) ส
รถถัง Mark IV รถถัง เป็นยานรบหุ้มเกราะติดตีนตะขาบที่ถูกออกแบบมาเพื่อใช้ในการรบที่แนวหน้าซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างความคล่องตัว การรุก และการป้องกัน อำนาจการยิงของมันมาจากปืนหลักขนาดใหญ่ของมันที่ติดตั้งอยู่บนป้อมส่วนบนที่หมุนได้พรัอมกับมีปืนกลติดตั้งอยู่เพื่อเป็นอาวุธรอง ซึ่งรถถังบางคันอาจมีปืนต่อสู้อากาศยาน รถถังมีหลายประเภทเช่น รถถังหนัก รถถังเบา ยานเกราะพิฆาตรถถัง ภาพรถถังเอ็ม4 เชอร์แมน ในอิตาลีเมื่อปี 1943 ในสงครามโลกครั้งที่สอง ประวัติ รถถังเริ่มนำมาใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ครั้งแรกโดยอังกฤษ ได้แก่ Mark IV tank เพื่อใช้มันสนับสนุนทหารราบในการฝ่าทะลุแนวสนามเพลาะ พวกมันถูกใช้ในยุทธการซอมม์ในจำนวนน้อยมาก ในช่วงที่มันถูกสร้างขึ้นมันถูกเรียกว่ายานลำเลียงน้ำเพื่อปกปิดวัตถุประสงค์การใช้งานจริงของมัน คำว่า'แท็งค์' (tank) นั้นมาจากคำว่า 'Water tank' ที่แปลว่าถังน้ำ ด้วยวัตถุประสงค์หลักเพื่อสนับสนุนทหารราบมันจึงทำความเร็วสูงสุดได้เพียง 5-6 กิโลเมตรต่อชั่วโมง การมาของ Mark IV tank ทำให้ฝ่ายเยอรมันพัฒนารถถังของตนเอง ได้แก่ A7V เพื่อตอบโต้ฝ่ายอังกฤษ ฝรั่งเศสเป็นชาติแรกในโลกที่พัฒนารถถังที่ติดตั้งปืนบนป้อมซึ่งหมุนได้ 360 องศาได้แก่ Renault FT และใช้พลรถถังเพียง 2 คน ในการควบคุมรถถัง ต่างจาก Mark IV tank ของอังกฤษที่ต้องใช้พลรถถังถึง 8 คนในการควบคุม และ A7V ของเยอรมนีที่ใช้พลรถถัง 18 คน การพัฒนาในสงครามของมันเกิดขึ้นในสงครามโลกครั้งที่สองทำให้มันเป็นแนวคิดหลักของสงครามยานเกราะซึ่งอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ และเป็นบทบาทหลักในสงครามโลกครั้งที่ 2 สหภาพโซเวียตได้นำรถถังที-34 มาใช้ มันเป็นหนึ่งในรถถังที่ดีที่สุดในสงครามและเป็นต้นตำรับของรถถังหลัก เยอรมนีใช้การโจมตีสายฟ้าแลบ ซึ่งเป็นยุทธวิธีในการใช้กองกำลังรถถังเป็นหลักโดยมีปืนใหญ่และการยิงทางอากาศเข้าสนับสนุนเพื่อเจาะทะลุแนวป้องกันของศัตรู Bild 101I-297-1740-19A, Frankreich, SS-Division 'Hitlerjugend', Panzer |พันท์เซอร์ 4 tanks during maneuvers in the UK |เอ็ม3 ลี |ที-34 British Army in Normandy 1944 |รถถังครอมเวลล์ Tanks on Shumshu (2).ไทป์ 97 ชิฮะ |คาร์โร อาร์มาโต พี 40 bis tank 260 Ouragan Guise |ชาร์ บี1 ปัจจุบันรถถังนั้นไม่ปฏิบัติการเพียงลำพังนัก พวกมันจะรวมกันเป็นหน่วยซึ่งจะมีทหารราบให้การสนับสนุน ทหารเหล่านั้นจะทำงานร่วมกับรถสายพานลำเลียงพลหรือยานพาหนะต่อสู้ทหารราบ รถถังยังถูกใช้ร่วมกับการสอดแนมหรือการโจมตีภาคพื้นดินทางอากาศอีกด้วย เนื่องมาจากความสามารถและความหลากประโยชน์ของรถถังประจัญบานที่ถูกมองว่าเป็นกุญแจสำคัญของกองทัพยุคใหม่ อย่างไรก็ตามในสงครามนอกกรอบได้นำข้อสงสัยมาสู่กองพลยานเกราะ
วัดดอนไก่ดี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำท่าจีน ตำบลตลาดกระทุ่มแบน อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ประวัติและตำนาน จากการสันนิษฐานจากพระอุโบสถของวัด เป็นพระอุโบสถทรงเรือสำเภา คาดว่าน่าจะสร้างขึ้นในช่วงสมัยอยุธยาตอนกลาง ซึ่งสร้างโดยชาวบ้านโรงหีบ หรือบ้านโรงจักร ซึ่งตั้งชุมชนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำท่าจีนทางด้านหลังของวัดในปัจจุบันไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โดยตำแหน่งที่ตั้งในการสร้างเริ่มแรกนั้น ได้สร้างพระอุโบสถขึ้นบนที่ดอน น้ำท่วมไม่ถึง ริมฝั่งแม่น้ำท่าจีน และเรียกวัดนี้ตามที่ตั้งของวัดว่า 'วัดดอน' สิ่งที่น่าสนใจ พระอุโบสถของวัดดอนไก่ดี เป็นพระอุโบสถทรงเรือสำเภา คาดว่าน่าจะสร้างขึ้นในช่วงสมัยอยุธยาตอนกลาง ด้วยศิลปะเชิงช่างทางสถาปัตยกรรมที่มีเครื่องบนเป็นเครื่องไม้ทรงหลังคามีลักษณะแอ่นกลางเล็กน้อย หรือที่เรียกว่าตกท้องสำเภา ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หลังคาไม่ซ้อนชั้น ด้านหน้าพระอุโบสถต่อเพิงหลังคาหรือจันทันหับ มุงหลังคาด้วยกระเบื้องดินเผาโบราณแบบเกล็ดปลา ประตูแต่เดิมมีสามช่อง ประตูซ้ายขวา ใช้เข้าออกปกติ และมีประตูกลางซึ่งอยู่สูงกว่าไม่สามารถใช้เข้าออกได้ เรียกว่าประตูเทวดา ปัจจุบันประตูเทวดาไม่มีแล้ว รูปแบบการก่อสร้างตามแบบโบราณ ใช้ไม้ซุงฝังนอนตามแนวกำแพงและเสา ผนังก่ออิฐถือปูนบนแนวไม้ซุงที่ฝั่งใต้ดิน ด้านในมีเสาบัวแปดเหลี่ยมสองแถวรวมหกต้นตั้งแต่ด้านหลังพระประธานถึงหน้าพระประธาน ถัดมาเป็นบริเวณที่ใช้ประกอบสังฆกรรมไม่มีเสา แต่ใช้ไม้ซุงพาดบนแนวผนังรับน้ำหนักเครื่องบนหลังคาแทนเสา เครื่องบนด้านในมีตีฝ้าเพดานเฉพาะแนวคู่เสาใต้แนวหลังคาจั่ว เขียนลายคล้ายดาวล้อมเดือน หลังคาด้านข้างปีกนกทั้งสองฝั่งไม่ตีไม้กรุฝ้า อวดฝีมือช่างไม้เข้าขือตีแป ด้านในมีพระประธานปางสมาธิมีชื่อเรียกขานกันมาแต่โบราณว่า หลวงพ่อโต ด้านหน้าบริเวณจันทันหับมีพระพุทธรูปปางสมาธิไม่มียอดพระเกศ ทั้งสององค์เป็นที่เคารพนับถือของชาวกระทุ่มแบน ดอนไก่ดี
ภาษาปรากฤต (; พราหมีตอนต้น 𑀧𑁆𑀭𑀸𑀓𑀾𑀢, prākṛta; อักษรเทวนาครี , ; ; ; กันนาดา: pāgada; ทมิฬ/เตลูกู: pāgadam) เป็นภาษาโบราณกลุ่มหนึ่งในอินเดียสมัยโบราณ จัดอยู่ในภาษากลุ่มอินโด-ยูโรเปียน (อินเดีย-ยุโรป)ในสาขาย่อย ภาษากลุ่มอินโด-อิเรเนียน (อินเดีย-อิหร่าน) โดยมากจะจัดเป็นภาษาที่มีวิวัฒนาการในกึ่งกลาง ระหว่างภาษาโบราณกับภาษาสมัยใหม่ ที่เรียก ภาษาปรากฤตนี้ ไม่ได้หมายจำเพาะไปที่ตัวภาษาหนึ่งภาษาใด แต่เป็นการเรียกภาษากลุ่มหนึ่งในระดับภาษาถิ่น และเป็นการยากที่จะระบุให้ชัดว่าภาษาปรากฤตคืออย่างไร และนักวิชาการด้านภาษาอินเดียก็ยังมีความเห็นไม่ลงรอยกัน บ้างก็ว่าหมายถึงภาษาถิ่นอินเดียยุคใหม่ รวมทั้งในยุคกลาง หรือกล่าวโดยย่อก็คือ ภาษาอื่นนอกเหนือจากภาษาสันสกฤตและภาษาพระเวท บ้างก็ว่าหมายถึงภาษาอินเดียยุคใหม่ ที่วิวัฒนาการมาจากภาษาปรากฤตยุคกลาง นอกจากนี้ยังมีข้อเสนอว่า ภาษาปรากฤตคือภาษาถิ่นของภาษาสันสกฤต และยังมีความเห็นว่า ภาษาบาลี ก็อาจจัดอยู่ในกลุ่มภาษาปรากฤตก็ได้ หลักฐานภาษาปรากฤตที่เก่าแก่ที่สุด คือจารึกอโศก บนเสาอโศก ที่พระเจ้าอโศกมหาราชรับสั่งให้สร้างขึ้น โดยใช้อักษรพราหมี ทว่าไม่ปรากฏว่ามีการใช้ภาษาปรากฤตในงานวรรณกรรมอย่างกว้างขวาง แต่กลับมีการใช้ในรูปของภาษาพูด ดังจะพบได้จากบทละครภาษาสันสกฤต ที่ให้ตัวละครในวรรณะสูงพูดภาษาสันสกฤต ขณะที่วรรณะต่ำจะพูดภาษาปรากฤต หรือภาษาอปรภรัมศะ คำว่า ปรากฤต ในภาษาสันสกฤต นั้น หมายถึง ธรรมชาติ ปกติ ดั้งเดิม หรือท้องถิ่น ฯลฯ นักภาษาศาสตร์จึงสันนิษฐานว่า ภาษาปรากฤต น่าจะหมายถึงภาษาที่มีวิวัฒนาการโดยธรรมชาติตามกระบวนการทางภาษา ซึ่งตรงข้ามกับภาษา สันสกฤต ที่หมายถึง ขัดเกลาแล้ว อันเป็นภาษาที่ได้รับการวางระเบียบกฎเกณฑ์โดยนักปราชญ์ ในแง่ของไวยากรณ์แล้ว ภาษาปรากฤตมีความซับซ้อนน้อยกว่าภาษาสันสกฤตอย่างมาก ไม่มีทวิพจน์ มีการกน้อยกว่า และมีการแจกกริยาที่ง่ายกว่า และคำศัพท์ทั้งหมดในภาษาปรากฤตก็มาจากต้นกำเนิดในภาษาอินเดียโบราณ ภาษาอรรธมคธีเป็นรูปแบบโบราณของภาษามคธี ซึ่งใช้ในการเขียนเอกสารทางศาสนาเชน และมักเป็นตัวแทนของภาษาปรากฤต นักไวยากรณ์ของภาษาปรากฤตจะแสดงไวยากรณ์ของภาษาอรรธมคธีก่อน เพราะฉะนั้นในการเรียนภาษาปรากฤต มักจะเริ่มด้วยภาษาอรรธมคธี วิวัฒนาการ ภาษาปรากฤตมีวิวัฒนาการ 3 ระยะด้วยกัน คือ ภาษาปรากฤตโบราณ อยู่ช่วง พุทธศตวรรษที่ 2 – 3 ภาษาที่ในช่วงนี้คือ ภาษาบาลี, ภาษาในพระสูตรของศาสนาไชนะ (ศาสนาเชน), ภาษาในบทละครของอัศวโฆษ ซึ่งพบได้ในแถบเอเชียกลาง ภาษาปรากฤตยุคกลาง ได้แก่ ภาษามหาราษฏรี, ภาษาเศารเสนีและภาษามคธี, ภาษาไปศาจี ภาษาปรากฤตยุคกลาง เรียกอีกอย่างว่า ภาษาอปรภรัมศะ ใช้ในบทละคร ดังกล่าวมาข้างต้น อ้างอิง บรรณานุกรม อ่านเพิ่ม Pischel, R. Grammar of the Prakrit Languages. New York: Motilal Books, 1999. ปรากฤต ปรากฤต
ลอว์เรนเซียม คือธาตุที่มีหมายเลขอะตอม 103 และสัญลักษณ์คือ Lr ลอว์เรนเซียมเป็นธาตุโลหะสีขาวเงินหรือสีเทาที่สังเคราะห์ในห้องทดลองจากธาตุแคลิฟอร์เนียม ลอว์เรนเซียม ตั้งชื่อตาม เออร์เนสต์ ลอว์เรนซ์ ประวัติ ในปี 1958 นักวิทยาศาสตร์ที่ห้องปฏิบัติการแห่งชาติลอว์เรเบิร์กลีย์อ้างว่าการค้นพบธาตุที่ 102 ตอนนี้เรียกว่า โนเบเลียม.ในเวลาเดียวกันพวกเขาก็ยังพยายามที่จะสังเคราะห์ธาตุที่ 103 โดยการยิงที่เป้าหมายคูเรียมเดียวกันกับที่ใช้กับไนโตรเจน 14 ไอออน การติดตามในการทดลองนี้ก็ไม่ได้ดำเนินการ.ตกเป็นเป้าหมายจะถูกทำลาย.สิบแปดแทร็คได้รับการตั้งข้อสังเกต.ด้วยพลังงานการสลายตัวไปรอบ ๆ (9 ± 1) MeV และครึ่งชีวิตรอบ ๆ 1/4 s; ทีมเบิร์กลีย์ตั้งข้อสังเกตว่าในขณะที่สาเหตุอาจจะผลิตไอโซโทปของธาตุ 103 นั้น,ความเป็นไปได้อื่น ๆ ที่ไม่สามารถตัดออกไป ในขณะที่ข้อมูลดังกล่าวตกลงสมเหตุสมผลกับที่ค้นพบในภายหลังสำหรับ 257Lr (อัลฟาพลังงานการสลายตัว 8.87 MeV, ครึ่งชีวิต 0.6 s), หลักฐานที่ได้รับในการทดลองนี้ก็ยังห่างไกลของความแข็งแรงที่จำเป็นในการแสดงให้เห็นถึงการสังเคราะห์สรุปของธาตุที่ 103.ต่อมาในปี 1960 ลอว์เรนส์เบิร์กลีย์ห้องปฏิบัติการความพยายามที่จะสังเคราะห์ธาตุโดยการยิง 252Cf กับ 10B และ 11B ผลการทดลองครั้งนี้ไม่ได้มีข้อสรุป การทำงานที่สำคัญครั้งแรกในธาตุที่ 103 ได้ดำเนินการที่เบิร์กลีย์โดยทีมงานนิวเคลียร์ฟิสิกส์ของAlbert Ghiorso, Torbjørn Sikkeland, Almon Larsh, Robert M. Latimerของพวกเขาและเพื่อนร่วมงานในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 1961อะตอมแรกของลอว์เรนเซียมถูกผลิตโดยมีรายงานว่าการกระหน่ำยิงยังเป้าหมายสามมิลลิกรัมประกอบด้วยสามไอโซโทปของแคลิฟอร์เนียองค์ประกอบด้วยโบรอน-10 และโบรอน 11 นิวเคลียสจากไอออนหนักเป็น Linear ช่วยดำเนินการ (HILAC) ทีมเบิร์กลีย์รายงานว่าไอโซโทป 257,103 ถูกตรวจพบในลักษณะนี้และที่มันสลายโดยเปล่งอนุภาคแอลฟา 8.6 MeV มีครึ่งชีวิต (8 ± 2) เอส. 7 การระบุนี้ในภายหลังก่อนที่ถูกแก้ไขให้เป็น 258,103 8 เป็นงานต่อมาพิสูจน์ให้เห็นว่า 257Lr ไม่ได้มีคุณสมบัติที่ตรวจพบ แต่ 258Lr ได้. 7 นี้ได้รับการพิจารณาช่วงเวลาที่จะเชื่อหลักฐานของการสังเคราะห์ของธาตุที่ 103 ในขณะที่การกำหนดมวลน้อยบางอย่างและพิสูจน์ให้เห็นว่ามีความผิดพลาด มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อข้อโต้แย้งในความเห็นชอบธาตุที่ 103 ที่มีการสังเคราะห์ขึ้น นักวิทยาศาสตร์ที่สถาบันร่วมเพื่อการวิจัยนิวเคลียร์ใน ดุบนา (แล้วในสหภาพโซเวียต) ยกวิพากษ์วิจารณ์หลาย: ทั้งหมด แต่หนึ่งถูกตรวจสอบแล้วอย่างเพียงพอ ยกเว้นเป็นที่ 252Cf เป็นไอโซโทปที่พบมากที่สุดในเป้าหมายและเกิดปฏิกิริยากับ 10B, อ้างอิง ลอว์เรนเซียม ลอว์เรนเซียม ลอว์เรนเซียม ลอว์เรนเซียม
right หมู่ 16 คาบ 2 8O 3 16S 4 34Se 5 52Te 6 84Po 7 116Lv ธาตุหมู่แคลโคเจน คือ อนุกรมเคมีของธาตุเคมีในหมู่ 16ตารางธาตุ ซึ่งอยู่ในตระกูลธาตุเดียวกับ ออกซิเจน (oxygen family) มีอีกชื่อหนึ่งว่าหมู่ออกซิเจน สารประกอบของธาตุหมู่นี้ เรียกว่า แคลโคเจไนด์ (chalcogenides) ซัลไฟด์ (sulfide) ซีลีไนด์ (selenide) เทลลูไลด์ (telluride) ยกเว้น สารประกอบออกไซด์ เองไม่จัดเป็น แคลโคเจไนด์ แคลโคเจไนด์ ได้แก่ ออกซิเจน (O), กำมะถัน (S), ซีลีเนียม (Se), เทลลูเรียม (Te), พอโลเนียม (Po), ลิเวอร์มอเรียม (Lv) สังเกตว่า ออกซิเจนและกำมะถันจัดเป็นอโลหะ ส่วน พอโลเนียม, ซีลีเนียม และเทลลูเรียม จัดเป็นธาตุกึ่งโลหะ และเป็นสารกึ่งตัวนำ แคลโคเจไนด์ที่รู้จักกันดีคือ แร่ไพไรต์ (pyrite - FeS2) ซึ่งเป็นสารประกอบของเหล็ก แร่เทลลูไรด์ (Telluride - AuTe2) ซึ่งเป็นสารประกอบของทองคำ อธิบายรายละเอียดตารางธาตุย่อยทางขวามือ: อโลหะ ธาตุกึ่งโลหะ โลหะหลังทรานซิชัน เลขอะตอมที่มีสี แดง เป็นก๊าซ เลขอะตอมที่มีสี ดำ เป็นของแข็ง เส้นขอบทึบเป็นธาตุเก่าแก่ที่เกิดขึ้นในโลก (ธาตุดั้งเดิม) เส้นขอบปะเป็นธาตุที่สังเคราะห์ขึ้นในห้องทดลอง(ธาตุสังเคราะห์)
แสตมป์ตัวอย่างอาณานิคมของนาตาลเมื่อปี ค.ศ. 1902 พิมพ์ทับสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ด้วยคำว่า SPECIMEN แสตมป์ตัวอย่าง (อังกฤษ: postage stamp specimen) คือแสตมป์ที่จัดทำขึ้นมามีเพื่อเป็นตัวอย่าง ไม่สามารถใช้จริงเป็นค่าไปรษณีย์ อาจทำโดยหน่วยงานไปรษณีย์ หรือโรงพิมพ์ที่พิมพ์แสตมป์ก็ได้ วัตถุประสงค์ที่จัดทำแสตมป์ตัวอย่าง เช่น เป็นตัวอย่างที่ไปรษณีย์ประเทศที่ออกแสตมป์ ส่งให้กับประเทศสมาชิกสหภาพสากลไปรษณีย์ เพื่อแสดงว่าเป็นแสตมป์ที่ถูกต้อง ใช้เป็นค่าไปรษณีย์ได้ เป็นตัวอย่างที่ไปรษณีย์ ส่งให้กับสื่อมวลชน เพื่อการประชาสัมพันธ์แสตมป์ชุดใหม่ เป็นตัวอย่างที่โรงพิมพ์แสตมป์ ทำขึ้นเพื่อโชวผลงานของตัวเอง สำหรับไปประมูลงานพิมพ์แสตมป์กับไปรษณีย์ประเทศต่าง ๆ แสตมป์ตัวอย่างจะมีข้อความเช่น คำว่า SPECIMEN (หรือ ULTRAMAR กรณีของประเทศโปรตุเกสและอาณานิคม) พิมพ์บนดวงแสตมป์เพื่อป้องกันการใช้งาน ปกติราคาของแสตมป์ตัวอย่างมักสวนทางกับราคาแสตมป์จริง กล่าวคือถ้าแสตมป์หายากและมีราคาสูงมาก แสตมป์ตัวอย่างก็มักมีราคาต่ำกว่า (เพราะมีไปรษณีย์สมาชิกสหภาพสากลไปรษณีย์หลายแห่งนำตัวอย่างเก่า ๆ ออกมาประมูลขาย) แต่ถ้าแสตมป์มีราคาต่ำ แสตมป์ตัวอย่างก็มักมีราคาสูงกว่า (เพราะมีจำนวนน้อย) สแตมป์ตัวอย่าง
แสตมป์ต้นแบบ แสตมป์ต้นแบบรูปช้าง แสตมป์ต้นแบบ คือต้นแบบจากขั้นตอนต่าง ๆ ก่อนที่จะพิมพ์ออกมาเป็นแสตมป์จริง ในภาษาอังกฤษแยกเป็นสองคำ คือ essay ใช้เรียกต้นแบบที่ถูกปฏิเสธ กับ proof ใช้เรียกต้นแบบซึ่งท้ายสุดแล้วได้พิมพ์ออกเป็นแสตมป์จริง แสตมป์ต้นแบบมีอยู่หลายรูปแบบ ซึ่งอาจจะพิมพ์จากแบบในขั้นตอนต่าง ๆ ของการพิมพ์แสตมป์ ตั้งแต่ตอนปั้นแบบปูนหรือแกะสลักแบบโลหะต้นแบบเพียงดวงเดียว คัดลอกต้นแบบดวงเดียวลงตำแหน่งต่าง ๆ ในแผ่นบนแท่นพิมพ์ การแก้ไขตกแต่งแท่นพิมพ์ ทดสอบการพิมพ์ด้วยสีต่าง ๆ จนถึงกระบวนการทดลองพิมพ์ขั้นสุดท้าย แสตมป์ต้นแบบมักมีรายละเอียดหลายอย่างซึ่งแตกต่างจากแสตมป์ธรรมดา เช่น มีลวดลายไม่เหมือนกัน มีสีต่างจากแสตมป์จริง มีเฉพาะบางส่วนของแสตมป์ พิมพ์บนกระดาษธรรมดาที่ไม่มีลายน้ำหรือกาว ไม่มีการปรุรู มีการเจาะรูทำสัญลักษณ์เอาไว้ เป็นต้น แสตมป์ต้นแบบมักมีราคาสูงกว่าแสตมป์จริง แสตมป์ต้นแบบที่ถูกปฏิเสธ ที่เป็นที่รู้จักมากสุดของไทยคือ แสตมป์ต้นแบบรูปช้าง (Elephant Essay) ออกแบบเพื่อเป็นแสตมป์ชุดแรกของไทยแต่แบบที่ได้รักการคัดเลือกใช้พิมพ์จริง ปรากฏเป็นแสตมป์ชุดที่หนึ่ง หรือ ชุดโสฬศ ต้นบแบ
เกมเล่นตามบทบาท หรือ เกมอาร์พีจี คือเกมประเภทหนึ่งที่ผู้เล่นสมมุติรับบทเป็นตัวละครหนึ่งในเกม โดยเล่นตามกฎกติกาของเกมผ่านการป้อนคำสั่งและเลือกเงื่อนไขที่เกมกำหนดมา โดยผลลัพธ์ที่เกิดจะแตกต่างกัน ตามเงื่อนไขที่เลือก โดยเกมอาจจะเป็นทั้งลักษณะ การเล่นโดยเขียนในกระดาษ วิดีโอเกมหรือคอมพิวเตอร์เกมก็ได้ ในยุคแรก ๆ เกมเล่นตามบทบาทจะเป็นลักษณะของเกมกระดาน ที่ผู้เล่นจะแบ่งฝ่ายเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งจะเป็นผู้นำในเกม ทำหน้าที่บอกเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ผ่านกระดานในเกม ขณะที่ผู้เล่นอีกฝ่ายจะเป็นผู้เล่นต้องสร้างตัวละครและทอดเต๋ากำหนดค่าต่าง ๆ รวมถึงกระทำตามกฎต่าง ๆ เช่น การพูดคุยหาข้อมูล, การต่อสู้กับสัตว์ประหลาด, การเก็บวัตถุและอาวุธ, เก็บสะสมค่าประสบการณ์และเลื่อนระดับ (เลเวล) จุดเด่นที่ทำให้เกมเล่นตามบทบาทได้รับความนิยม เพราะเกมเล่นตามบทบาทจะมีอิสระในกฎกติกา ทำให้การเล่นในแต่ละครั้งจะเปลี่ยนไปขึ้นอยู่กับที่ผู้นำเกมเลือก เกมเล่นตามบทบาทแบบกระดานที่ได้รับความนิยมในต่างประเทศมีมาก แต่ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือ ดันเจี้ยนส์แอนด์ดราก้อน และ วอร์แฮมเมอร์ เมื่อถึงยุคที่เครื่องเกมคอมพิวเตอร์และวิดีโอเกมเริ่มเข้ามามีบทบาทมากขึ้น เกมเล่นตามบทบาทหลาย ๆ เกมก็พัฒนากลายมาเป็นวิดีโอ เกมแนวเล่นตามบทบาท โดยยังคงลักษณะเดิมของตัวเกมไว้ เช่น การให้ผู้เล่นสร้างตัวละครขึ้นเอง การต่อสู้ที่อ้างอิงหลักการทอยลูกเต๋า และอิสรภาพในเกม แต่เมื่อความนิยมเกมเล่นตามบทบาทได้เข้าในประเทศญี่ปุ่นได้เกิดเกมเล่นตามบทบาทแบบญี่ปุ่นขึ้น หรือที่เรียกว่า คอนโซล-โรลเพลย์อิงเกม (Console-Roleplaying Game) ซึ่งจะตัดทอนเสรีภาพในการเล่นลง แต่จะเสริมเนื้อหาที่เรื่องราวและตัวละครให้มากขึ้น ส่วนเกมของฝั่งอเมริกาจะเรียกว่า คอมพิวเตอร์-โรลเพลย์อิงเกม (Computer-Roleplaying Game) และฝ่ายเกมกระดานก็ถูกเรียกว่า เทเบิ้ลทอป-โรลเพลย์อิงเกม (Tabletop-Roleplaying Game) ในปัจจุบันคำจัดการความของคำว่า เกมเล่นตามบทบาท หรือ RPG นั้น ในฝั่งประเทศแถบเอเชียจะหมายถึง เกมที่มีการเก็บค่าประสบการณ์, การต่อสู้กับสัตว์ประหลาด, ฉากต่อสู้แบบตัดฉากจากฉากสนาม และเนื้อเรื่องที่สวยงามและสนุกสนาน แต่ในเกมฝั่งอเมริกาจะหมายถึง เกมที่มีเสริภาพในการเล่น, การสรรค์สร้างตัวละครได้ตามต้องการ ในประเทศไทย นักเล่นเกมคอมพิวเตอร์บางส่วนเรียกเกมเล่นตามบทบาทบนเครื่องคอมพิวเตอร์และเครื่องคอนโซลว่า เกมภาษา เนื่องจาก ผู้เล่นรู้สึกว่า เกมเล่นตามบทบาท มีใช้การเลือกคำสั่ง ผ่านบทสนทนาของตัวละคร (ในช่วงแรกเป็นภาษาญี่ปุ่น) สำหรับการดำเนินเกม ในปัจจุบันถึงแม้ว่าเกมเล่นตามบทบาทบนเครื่องคอมพิวเตอร์และเครื่องคอนโซลยังเป็นที่นิยม แต่ก็ยังมีการจำหน่ายเกมเล่นตามบทบาทแบบกระดานอยู่ เกมเล่นตามบทบาทแบบเกมกระดานที่ได้รับความนิยมในปัจจุบันได้แก่ ดันเจี้ยนส์แอนด์ดราก้อน และ วอร์แฮมเมอร์ เกมเล่นตามบทบาทของเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ได้รับความนิยมในปัจจุบันได้แก่ เดียอาโบล และ ดิเอลเดอร์สครอลส์ เกมเล่นตามบทบาทของเครื่องคอมโซลที่ได้รับความนิยมในปัจจุบันได้แก่ ไฟนอลแฟนตาซี และ ดราก้อนเควสต์ การดำเนินเรื่อง เกมเล่นตามบทบาท ส่วนใหญ่จะมีการโต้ตอบระหว่างผู้เล่นเกมกับเกมมาสเตอร์ ให้ผู้เล่นมีการตัดสินใจในการดำเนินเรื่องโดยจะประเมินจาก กฎและแนวทางของเกมนั้น เนื่องจากเนื้อเรื่องในเกมไม่ใช่ชีวิตจริง จินตนาการจึงมีบทบาทสูงในแนวทางการวางเนื้อเรื่อง ซึ่งจินตนาการนี้เป็นสิ่งสำคัญในการเชื่อมต่อตัวละครในเกมกับผู้เล่นเข้าด้วยกัน ถ้าผู้เล่นไม่สามารถเข้าใจเนื้อเรื่อง หรือ ไม่มีจินตนาการในเนื้อเรื่องนั้น ๆ อาจทำให้ความรู้สึกในการดำเนินเนื้อเรื่องไม่ราบรื่น หรือทำให้ความสนุกในการเล่นเกมลดลง
จำนวนที่คาดเดาไม่ได้ (มักจะใหญ่และถูกสุ่ม) ถูกเลือกเพื่อใช้สร้างคู่กุญแจที่ใช้ในการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรได้ ในการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตร ใครๆ ก็สามารถใช้กุญแจสาธารณะเพื่อเข้ารหัสข้อมูลได้ แต่เฉพาะผู้ที่ถือครองกุญแจส่วนตัว ที่เข้าคู่กันเท่านั้น ที่จะถอดรหัสข้อความได้ ความปลอดภัยของการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรจะเกิดขึ้นได้หากกุญแจส่วนตัวถูกเก็บเป็นความลับ ในกลไกการแลกเปลี่ยนกุญแจดิฟพี่-เฮลล์แมน (Diffie–Hellman key exchange) แต่ละฝ่ายจะสร้างคู่กุญแจสาธารณะ/ส่วนตัวและแจกจ่ายเฉพาะกุญแจสาธารณะ หลังจากได้รับกุญแจสาธารณะของอีกผ่าย จะสามารถคำนวณหาข้อความลับได้โดยไม่ต้องเชื่อมต่อกัน ข้อความลับนี้สามารถเป็นกุญแจของการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรได้ ซึ่งเร็วกว่าการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรมาก ในตัวอย่างนี้ ข้อความนั้นได้ถูกลงลายเซ็นดิจิตัลด้วยกุญแจส่วนตัวของอลิส แต่ตัวข้อความของอลิสเองนั้นไม่ถูกเข้ารหัส 1) อลิสลงลายเซ็นข้อความด้วยกุญแจส่วนตัวของเธอ 2) บ็อบสามารถยืนยันได้ว่าข้อความไม่ถูกดัดแปลง และอลิสเป็นผู้เขียน ได้โดยการใช้กุญแจสาธารณะ ของ อลิส การเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตร หรือ การเข้ารหัสกุญแจสาธารณะ คือระบบการเข้ารหัสโดยใช้กุญแจที่เข้าคู่กัน กุญแจแต่ละคู่จะประกอบด้วย กุญแจสาธารณะ และ กุญแจส่วนตัว คู่ของกุญแจนั้นจะสร้างขึ้นโดยใช้อัลกอริทึมเข้ารหัสที่มีพื้นฐานมาจากปัญหาทางคณิตศาสตร์ที่เรียกว่าฟังก์ชันวันเวย์ ความปลอดภัยของการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรจะเกิดขึ้นได้หากกุญแจส่วนตัวถูกเก็บเป็นความลับ ส่วนกุญแจสาธารณะนั้นสามารถแจกจ่ายออกไปได้โดยที่ไม่ส่งผลเสียต่อความปลอดภัย ใช้เข้ารหัสจะแตกต่างกับกุญแจที่ใช้ถอดรหัส นั่นคือการเข้ารหัสและการถอดรหัสจำเป็นต้องใช้กุญแจเป็นคู่ โดยที่บุคคลที่จะเข้ารหัสข้อมูลจะได้รับ กุญแจสาธารณะ (public key) ในการเข้ารหัส ส่วนบุคคลที่สามารถถอดรหัสได้คือบุคคลที่มี กุญแจส่วนตัว (private key) เท่านั้น กล่าวคือใคร ๆ ก็สามารถเข้ารหัสได้เพราะทุกคนมีกุญแจสาธารณะ แต่จะมีคนเดียวเท่านั้นที่ถอดรหัสได้คือคนที่มีกุญแจส่วนตัวซึ่งต้องถูกเก็บไว้อย่างรัดกุม การเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตร นั้นเป็นหลักการพื้นฐานในกลไกเข้ารหัสในปัจจุบัน รวมไปถึงแอปพลิเคชันและ โพรโทคอลต่างๆ เพื่อให้สามารถเก็บความลับได้ ยืนยันความถูกต้องได้ และไม่สามารถตีกลับการเป็นผู้เขียน ได้ มาตรฐานอินเตอร์เน็ตจำนวนมากจึงพึ่งพิงการเข้ารหัสเช่น แบบกุญแจอสมมาตร เช่น TLS, SSH, S/MIME และ PGP อัลกอริทึมการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรนั้น บางตัวใช้ในการกระจายกุญแจ บางตัวใช้ในการลงลายเซ็นดิจิตัล บางตัวก็ทำได้ทั้งสองอย่างเช่นอาร์เอสเอ เมื่อเทียบกับ การเข้ารหัสแบบกุญแจสมมาตรแล้ว การเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรนั้นทำงานได้ช้ากว่า และช้าเกินไปสำหรับวัตถุประสงค์หลายประการ ระบบเข้ารหัสปัจจุบันจึงนิยมที่จะใช้ทั้งการเข้ารหัสแบบกุญแจสมมาตรและการเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตร ส่วนใหญ่จะอยู่ในรูปแบบที่ใช้การเข้ารหัสแบบกุญแจอสมมาตรในการแลกเปลี่ยนกุญแจลับอย่างปลอดภัย แล้วจึงใช้กุญแจลับนั้นในการเข้ารหัสแบบกุญแจสมมาตรต่อไป อ้างอิง
เมเชอร์ภายนอก เป็นฟังก์ชันที่สำคัญในทฤษฎีเมเชอร์ พัฒนาโดยการาเตโอโดรี ซึ่งเป็นนักคณิตศาสตร์ชาวกรีก การนิยามฟังก์ชันเมเชอร์ทางคณิตศาสตร์ในแรกเริ่มมีจุดประสงค์ดังนี้ ฟังก์ชันเมเชอร์ สามารถนำไปวัดได้บนทุก สับเซตใน เส้นจำนวนจริง เมเชอร์ความยาวบนช่วงเปิด หรือปิด ควรจะมีค่าไม่ขัด ความยาวที่ใช้กันมานานแล้ว กล่าวคือ ความยาวของ a,b และ (a,b) เท่ากับ b-a ฟังก์ชันเมเชอร์ ควรมีคุณสมบัติ ไม่แปรผันต่อการเลื่อนไถล (translational invariance) ยกตัวอย่างเช่น ความยาวของช่วง a,b คือ b-a ถ้าเราเลื่อนช่วงนี้ออกไปเท่ากับ c เป็น a+c, b+c ความยาวก็ควรจะเป็น b-a เท่าเดิม ฟังก์ชันเมเชอร์ ควรจะมีคุณสมบัติ สภาพการบวกเชิงนับได้ (countably additivity) อย่างไรก็ตามสามารถพิสูจน์ได้ว่า ไม่มีฟังก์ชันใด ที่จะมีคุณสมบัติครบทั้ง 4 ข้อดังกล่าวได้ จึงจำเป็นต้องผ่อนปรนบางเงื่อนไขออกไป (ดู วิตาลีเซต และ ปริทัศน์ของบานาค-ทาร์สกี) ฟังก์ชันเมเชอร์ที่เป็นมาตรฐานในปัจจุบันเกิดจากการผ่อนปรนเงื่อนไขในข้อที่หนึ่ง อย่างไรก็ตามการสร้าง ฟังก์ชันเมเชอร์ มักสร้างจาก เมเชอร์ภายนอก ซึ่งเกิดจากการผ่อนปรนเงื่อนไขในข้อที่ 4 และนำไปต่อยอดกลายเป็น ฟังก์ชันเมเชอร์ตามที่ต้องการ โดยการต่อยอดสามารถทำได้เสมอ ซึ่งพิสูจน์ได้จากทฤษฎีบทของการาเตโอโดรี นิยามทางคณิตศาสตร์ เมเชอร์ภายนอกบนเซต เป็นฟังก์ชันที่นิยามโดย และมีคุณสมบัติ 3 ขัอดังต่อไปนี้ 1. เซตว่างมีเมเชอร์ภายนอกเท่ากับ 0 2. Monotonicity 3. มีคุณสมบัติ กึ่งสภาพการบวกเชิงนับได้ (sub-countable additivity) : กำหนดลำดับ {A'j} โดยทุก ๆ A'j เป็นสับเซตของ X (หมายเหตุ: ไม่มีเงื่อนไขของ การไม่มีส่วนร่วมแบบเป็นคู่ ๆ แต่อย่างใด) อ้างอิง P. Halmos, Measure theory, D. van Nostrand and Co., 1950 M. E. Munroe, Introduction to Measure and Integration, Addison Wesley, 1953 น
ภาษานาเม็ก เป็นภาษาที่ปรากฏในการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอลสำหรับสิ่งมีชีวิตจากดาวนาเม็ก ผลงานของอากิรา โทริยามา จำนวนผู้ใช้ภาษานาเม็ก ทั้งหมดมาจากดาวนาเม็ก โดยรวมถึง พระเจ้าและพิคโกโร่ ที่อพยพมายังโลก ในช่วงก่อนที่จะมีพายุขนาดใหญ่ในดาวนาเม็ก นอกจากนี้ยังมี มิสเตอร์โปโป้ ผู้ที่รับใช้พระเจ้าสามารถพูดภาษานี้ได้ ถึงแม้ว่า ชาวนาเม็กสามารถพูดได้หลายภาษาซึ่งรวมถึงภาษาในโลก ภาษานาเม็กมีใช้กันระหว่างชาวนาเม็กด้วยกัน เห็นได้จากตอนที่ พิคโกโรจูเนียร์ คุยกับพระเจ้าในร่างของมนุษย์ที่ชื่อเชง ในระหว่างศึกชิงจ้าวยุทธภพครั้งที่ 23 เพื่อไม่ให้ชาวโลกเข้าใจ และระหว่างที่ฟรีซเซอร์บุกดาวนาเม็ก และชาวนาเม็กใช้ภาษานาเม็กคุยกันเอง นอกจากนี้ระหว่างช่วงที่บลูม่า และมิสเตอร์โปโป้ สำรวจยานอวกาศ ก่อนที่ บลูม่า คุริรินและโกฮังจะเดินทางไปดาวนาเม็ก มิสเตอร์โปโป้ได้ใช้ภาษานาเม็กในการป้อนคำสั่งให้กับยานอวกาศ ซึ่งคำสั่งทั้งหมดใช้ผ่านทางเสียงพูดในภาษานาเม็ก และในตอนที่ขอพรจากเทพเจ้ามังกรของดาวนาเม็ก จำเป็นต้องใช้ภาษานาเม็กในการขอพร ซึ่งแตกต่างจากเทพเจ้ามังกรจากโลก ซึ่งใช้ภาษาโลกในการขอพร นอกจากภาษาที่ปรากฏในเรื่องดราก้อนบอล ภาษานาเม็กไม่ได้มีการกล่าวถึง หลักไวยากรณ์ การออกเสียง รวมถึงคำศัพท์อื่นๆ ตัวอย่าง คำในภาษานาเม็ก พืชบนดาวนาเม็ก ชื่อ อาจีส (คะนะ:アジッサ, โรมะจิ: ajissa) ชื่อตัวละคร และชื่อดาว ได้แก่ เดนเด้ เนล และนาเม็ก (ไม่รวม ปิกโกโร ที่เป็นชื่อที่ตั้งบนโลก) คำที่ใช้ในการขอพรต่อเทพเจ้ามังกร ความหมายประมาณว่า เทพเจ้ามังกรจงออกมาและประทานพรให้แก่ข้าด้วย ที่มาจาก คะนะ: タッカラプト・ポッポルンガ・プピリット・パロ, โรมะจิ: takkaraputo bobbolunga bubilitto baro นาเม็ก