bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
เขื่อนผาก เป็นตำบลในอำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ มีพื้นที่เป็นลักษณะเนินเขาและที่ราบ มีแม่น้ำและลำห้วยสำคัญ ได้แก่ ลำห้วยแม่แจ๋ ลำน้ำแม่งัด และลำน้ำแม่ละงอง บางส่วนอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่งัด และเขตนิคมสหกรณ์พร้าว ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลเขื่อนผาก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลทุ่งหลวง และตำบลป่าตุ้ม ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลแม่แวน ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลแม่ปั๋ง ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลน้ำแพร่ ประวัติ เดิมพื้นที่เป็นหมู่บ้านหมู่ 8 ของตำบลน้ำแพร่ อำเภอพร้าว ต่อมาปี พ.ศ. 2490 ขุนไตรกิตยานุกูล (อัมพร ไตรกิตยานุกูล) ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ พร้อมกับร้อยเอกพิพัฒน์ พิพัฒน์สุรการ รองปลัดกระทรวงมหาดไทยลงนามแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศแยก 2 หมู่บ้านของตำบลแม่แวน ได้แก่ หมู่ 8 บ้านแพะพัฒนา, หมู่ 9 บ้านทรายมูล และประกาศแยก 3 หมู่บ้านของตำบลน้ำแพร่ ได้แก่ หมู่ 8 บ้านเขื่อนผาก, หมู่ 9 บ้านห้วยบงเหนือ, หมู่ 10 บ้านห้วยบงใต้ รวม 5 หมู่บ้าน มาตั้งเป็น ตำบลเขื่อนผาก พ.ศ. 2520 นายชลอ ธรรมศิริ ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ พร้อมกับจ. เทพหัสดิน ณ อยุธยา รองปลัดกระทรวงมหาดไทยลงนามแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศโอนพื้นที่หมู่ 11 บ้านสหกรณ์นิคมแปลง 2 ของตำบลป่าตุ้ม มาตั้งเป็นพื้นที่หมู่ 6 บ้านสหกรณ์นิคมแปลง 2 ของตำบลเขื่อนผาก การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค พื้นที่ตำบลเขื่อนผากประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 10 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 4,524 คน แบ่งเป็นชาย 2,221 คน หญิง 2,303 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นลำดับ 5 ในอำเภอพร้าว ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก หมู่บ้าน พ.ศ. 2566 พ.ศ. 2565 พ.ศ. 2564 พ.ศ. 2563 พ.ศ. 2562 พ.ศ. 2561 พ.ศ. 2560 ห้วยบงเหนือ 776 775 776 791 800 796 803 ทรายทอง 633 643 641 655 659 652 655 สหกรณ์แปลง 2 499 505 505 505 506 498 495 แพะพัฒนา 466 464 475 467 467 467 469 ม่วงหลวง 394 400 403 407 424 425 414 ทรายมูล 380 390 398 394 401 400 404 ไชยมงคล 357 363 372 383 392 389 394 ขวัญประชา 340 342 343 349 347 348 356 ห้วยบงใต้ 334 343 346 343 343 347 347 เขื่อนผาก 276 275 277 277 275 283 277 ทบ.กลาง 69 55 59 56 30 28 27 รวม 4,524 4,555 4,595 4,627 4,644 4,633 4,641 การปกครองส่วนท้องถิ่น ตำบลเขื่อนผากเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเขื่อนผาก ในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลเขื่อนผากมี 10 หมู่บ้าน พื้นที่ 33.20 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,159 คน และ 1,604 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลเขื่อนผากอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเขื่อนผาก ต่อมาได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเขื่อนผาก เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568 อ้างอิง เขื่อนผาก เขื่อนผาก เขื่อนผาก
วัดพรหมคุณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชัยมงคล อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 43 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 33 ตารางวา ประวัติ วัดพรหมคุณาราม แต่เดิมเป็นวัดร้างอยู่ ผู้ที่เริ่มการสร้างวัดนี้ คือ พระราชสาครมุนี (เจ้าคณะจังหวัดสมุทรสาคร) ได้รับแจ้งว่ามีวัดร้าง พบซากอิฐโบราณซึ่งเป็นอิฐดินเผา พระพุทธรูปยืนสภาพชำรุด ฐานเจดีย์เก่า เสาตอม่อตั้งเรียงเสมอดินในสภาพเหมือนศาลาอยู่ใกล้กับพระพุทธรูปยืน และชาวบ้านที่เข้าไปตัดไม้ยังพบพระพุทธรูปดินเผาอีกจำนวนมาก และพบซุ้มคล้ายประตูเก่าเขียนว่า พรหมคุณาราม จึงได้ขอแรงชาวบ้านช่วยกันถางป่า แล้วได้ไปนิมนต์ พระครูเตี้ย สุวณฺณโชโต มาพัก ได้รับการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2527 ในชื่อ 'วัดพรหมคุณาราม' ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดบางตะคอย ต่อมาเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็นชื่อเดิม คือ 'วัดพรหมคุณาราม' สาเหตุที่กลับมาใช้ชื่อเดิมเพราะเห็นว่า ชื่อเดิมที่ใช้มาก่อนนั้น เป็นคำที่ไพเราะ มีความหมายที่ดี ส่วนคำว่า 'วัดบางตะคอย' บางทีคำว่าคอย อาจมีความหมายถึง การรอคอย แต่เดิมวัดมีที่ดินมากกว่านี้ แต่เมื่อตำบลบ้านบ่อได้แยกเป็นตำบลชัยมงคล ได้มีราษฎรบุกรุกเข้าไปอยู่ในที่ดินของวัด จนเหลือเนื้อที่เพียง 3 งาน ต่อมาเจ้าของที่ดินบางรายทราบว่าเป็นที่วัดร้างมาก่อน จึงมอบคืนให้กรมการศาสนา แต่บางส่วนถูกถนนตัดผ่าน ปัจจุบันที่ของวัดจึงเหลือที่ดินเช่นปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2533 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร อาคารเสนาสนะ อุโบสถ กว้าง 8.50 เมตร ยาว 22.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐาน พระพุทธชินราชจำลอง และมีพระพุทธรูปซึ่งมีนามที่ชาวบ้านนิยมเรียก คือหลวงพ่อรวย หน้าตักกว้าง 4 ศอก 9 นิ้ว ศาลาการเปรียญ กว้าง 12.5 เมตร ยาว 21.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารไม้ ฝาคอนกรีต หอสวดมนต์ กว้าง 9 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 5 หลัง และตึก 2 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก โรงครัว หอชี และศาลาทรงไทย เป็นที่ประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อโต รายนามเจ้าอาวาส พระครูเตี้ย พ.ศ. 2512–2518 พระเฉื่อย พ.ศ. 2519–2520 พระครูปลัดชั้น วรธมโม พ.ศ. 2521–2532 พระราชสาครมุนี (รัษาการ) พ.ศ. 2533 พระมหาชอุ่ม สิทธิธีโร พ.ศ. 2534–2539 พระมหาอ่อน ถิรนนโท พ.ศ. 2540 พระครูศรีปริยัติสาคร อ้างอิง พรหมคุณาราม พรหมคุณาราม
วัดทุ่งผักกูด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยด้วน อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 18 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์ 12 ไร่ วัดทุ่งผักกูดเป็นวัดตั้งอยู่ที่ดอน วัดได้ก่อสร้างมาแต่ครั้งใด ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด เท่าที่สืบได้ปรากฏว่าสภาพเดิมของวัดเป็นเนินดิน ไม่คงเหลือโบสถ์หรือวิหาร ส่วนเนินดินนั้นได้ขุดพบพระบูชาเก่า ๆ สมัยทวาราวดีหลายองค์ น่าจะสันนิษฐานว่าเป็นวัดที่สร้างในสมัยทวาราวดี วัดทุ่งผักกูดประกาศตั้งวัดเมื่อก่อน พ.ศ. 2380 ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400 สมัยโบราณเป็นทุ่งกว้างใหญ่มีผักกูด ต่อมาได้สร้างวัดในบริเวณนี้ จึงตั้งชื่อว่า 'วัดทุ่งผักกูด' บริเวณที่ตั้งวัดเป็นชุมชนลาวครั่ง ซึ่งในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการกวาดต้อนชาวลาวมาในหัวเมืองชั้นในต่าง ๆ รวมถึงในอำเภอดอนตูมนี้ด้วย วัดนี้เดิมมีชื่อว่า วัดราษฎรปฏิสังขราราม วัดมีโบราณสถานที่สำคัญ คือ อุโบสถหลังเก่า เจดีย์ย่อมุมและเจดีย์ทรงปราสาทยอดจำนวน 5 องค์ และศาลาการเปรียญ เมื่อ พ.ศ. 2561 สำนักศิลปากรที่ 2 สุพรรณบุรี ดำเนินงานร่วมกับวัดทุ่งผักกูดบูรณะอุโบสถ ฐานเสมา พร้อมทั้งปรับภูมิทัศน์ ทำให้พบหลักฐานทางโบราณคดี เช่น ชิ้นส่วนเครื่องถ้วยจีนเนื้อกระเบื้องพิมพ์ลายครามและเขียนสีสมัยสาธารณรัฐ ซึ่งก็สัมพันธ์กับสิ่งก่อสร้างในวัดต่าง ๆ ที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปกรรมจีน รายนามเจ้าอาวาส พระสมุห์ เทศ เทสโก พระครูพรหมวิสุทธิ์ พระครูไพโรจน์ศีลคุณ พระอธิการเสรี ญาณสีโล พระครูปฐมศุภกิตติ์ (บุญเกียรติ จิตสุโภ) อ้างอิง ทุ่งผักกูด
วัดบางบัวทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางบัวทองซึ่งแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยา ในท้องที่หมู่ที่ 3 บ้านคลองขวาง ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 36 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 10 แปลง เนื้อที่ 93 ไร่ วัดบางบัวทองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2335 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2339 เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดใน ต่อมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2440 พระอธิการสินได้ร่วมกับชาวบ้านบูรณะวัดและเปลี่ยนชื่อวัดเป็น 'วัดบางบัวทอง' จากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2481 พระครูโสภณศาสนกิจได้ดำเนินการบูรณะอุโบสถและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ที่ชำรุด ทางด้านการศึกษา วัดได้เปิดโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2520 นอกจากนี้ภายในพื้นที่วัดยังมีโรงเรียนระดับประถมศึกษาและโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า พระพุทธโรรัตนะ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กและอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 และศาลาบำเพ็ญกุศล รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการสิน พระครูโสภณศาสนกิจ พระครูใบฎีกาสะอาด พระครูนนทวีราภรณ์ (ใจกล้า วีรจิตฺโต ป.ธ.3) อ้างอิง บางบัวทอง
วัดอุบลวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านคลองปลายบาง ตำบลปลายบาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 35 ไร่ วัดอุบลวนารามสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 ไม่ทราบชื่อผู้สร้างและบริจาคที่ดิน เดิมมีชื่อว่า วัดบัว ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดอุบลวนาราม' ตามรัฐนิยมสมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 4 วา ยาว 8 วา และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2512 ได้มีการบูรณะพัฒนาวัดเป็นอันมากนับแต่ พ.ศ. 2521 เป็นต้นมา อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 ศาลาบำเพ็ญกุศล วิหารหลวงพ่อโสธรจำลองสร้างประมาณ พ.ศ. 2512 วิหารองค์จตุคามรามเทพ และฌาปนสถาน ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 พระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 รอยพระพุทธบาทจำลอง มณฑปหลวงพ่อปลด เจ้าแม่กวนอิม และองค์จตุคามรามเทพ อ้างอิง อุบลวนาราม
วัดสังฆทาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านบางไผ่ใหญ่ ตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ ปัจจุบันพระครูปลัด ไพรินทร์ สิริวฑฺฒโน ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ประวัติ สันนิษฐานกันว่าวัดสังฆทานเดิมชื่อ วัดศาริโข สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลายโดยช่างที่มีความชำนาญตามแบบลังกาวงศ์ในสมัยสุโขทัย โดยพิจารณาจากพุทธลักษณะขององค์หลวงพ่อโตซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยศิลปะแบบอู่ทอง กระเบื้องเชิงชายหรือกระเบื้องหน้าอุดของหลังคาอุโบสถหลังเก่า และอิฐที่สร้างองค์พระกับฐานอุโบสถ ต่อมาวัดขาดผู้ทะนุบำรุงจนกลายเป็นวัดร้างกลางสวนผลไม้ แต่ชาวบ้านยังคงเข้ามาสักการะหลวงพ่อโตและนิมนต์พระสงฆ์จากละแวกใกล้เคียงมาเพื่อถวายสังฆทานเป็นประจำจนเรียกขานกันติดปากว่า 'วัดสังฆทาน' จากนั้นหลวงพ่อสนอง กตปุญโญ ได้เดินทางมาพบวัดเมื่อ พ.ศ. 2511 และร่วมกับพระเณรและชาวบ้านดำเนินการบูรณะพัฒนาเมื่อ พ.ศ. 2517 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศยกฐานะจากวัดร้างเป็นวัดมีพระสงฆ์จำพรรษาเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 อาคารเสนาสนะ วัดสังฆทานมีลักษณะแบบสำนักป่า มีธรรมชาติรอบข้างร่มรื่น อุโบสถแก้วซึ่งประดิษฐาน หลวงพ่อโต ใช้เวลาสร้างหนึ่งปีครึ่ง มีรูปทรงแปดเหลี่ยม มีสองชั้น ชั้นบนเป็นที่สำหรับบวชพระภิกษุ สวดมนต์ และนั่งสมาธิ ชั้นล่างเป็นห้องรับบริจาคและห้องสมุด อุโบสถทรงเจดีย์ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุสองพระองค์ที่อัญเชิญมาจากประเทศศรีลังกา และกุฏิของวัดเป็นรูปเรือ อ้างอิง สังฆทาน
วัดโบสถ์ดอนพรหม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านวัดประชารังสรรค์ ตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่ 1 งาน 3 ตารางวา วัดโบสถ์ดอนพรหมสร้างเมื่อ พ.ศ. 2310 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ต่อมาขาดการทำนุบำรุงจึงกลายเป็นวัดร้างอยู่ช่วงหนึ่งจนกระทั่งประชาชนได้ร่วมกันบูรณะให้เป็นวัดมีพระสงฆ์ขึ้นมาอีกครั้ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518 และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2518 นอกจากนั้นยังได้ให้ที่ธรณีสงฆ์สร้างโรงเรียนประจำอำเภอบางใหญ่ เนื้อที่ 60 ไร่ สนามกีฬาประจำจังหวัดนนทบุรี เนื้อที่ 50 ไร่ และค่ายลูกเสือประจำจังหวัดนนทบุรี เนื้อที่ 60 ไร่ อีกด้วย วัดโบสถ์ดอนพรหมมีอาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 ภายในมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปศิลาแลงปางมารวิชัยศิลปะสุโขทัย กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยโบราณ และศาลาการเปรียญ ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2504 อ้างอิง โบสถ์ดอนพรหม
วัดสหกรณ์โฆสิตาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกขาม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 53 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสาครธรรมโฆสิต (สังวาลย์) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส วัดสหกรณ์โฆสิตาราม เดิมเป็นสำนักสงฆ์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 เริ่มต้นจากการสร้างกุฏิหลังคามุงจากอยู่เพียง 1 หลัง เพื่อให้ชาวบ้านประกอบกิจทางศาสนา จนในสมัยหลวงจินดา อดีตอธิบดีกรมสหกรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2490 ได้ร่วมกับประชาชนได้ไปอาราธนาหลวงพ่อขำให้มาจำพรรษา ต่อมาปี พ.ศ. 2492 ได้ขอตั้งวัด และท่านได้บูรณะวัดให้เจริญสืบมาจนทุกวันนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร อาคารเสนาสนะของวัด ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5.34 เมตร ยาว 12.30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และตึก 6 หลัง ศาลาการเปรียญ กว้าง 11.60 เมตร ยาว 8.36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 9.75 เมตร ยาว 15.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 17.50 เมตร ยาว 58 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก อ้างอิง สหกรณ์โฆสิตาราม
วัดยางป่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านคลองวัดสัก ตำบลบางขนุน อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระอธิการอำนวย อาภากโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดยางป่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา แต่ไม่ปรากฏชัดเจนว่าสร้างในสมัยอยุธยาตอนใด หลักฐานที่ทำให้สันนิษฐานได้ว่าสร้างในสมัยอยุธยาได้แก่ ซากกระเบื้องหลังคาของอุโบสถหลังเก่าและพระพุทธรูปที่ขุดพบใต้ฐานพระประธานองค์เดิม (ชาวบ้านเรียกพระประธานองค์นี้ว่า หลวงพ่อเหลือ) โดยพระพุทธรูปที่ขุดพบนั้นเป็นพระบุหนังสมัยอยุธยา วัดถูกปล่อยรกร้างมานานจนกระทั่งพระอาจารย์อำนวย อาภากโร ได้มาพบเข้าและมีความคิดที่จะสร้างวัดขึ้นมาใหม่ ท่านได้เป็นผู้นำการบูรณะเมื่อราว พ.ศ. 2553 (ในขณะนั้นมีพระภิกษุจำพรรษา 9 รูป) โดยบูรณะหลวงพ่อเหลือ สร้างหอระฆัง 1 หลัง และกุฏิ 10 หลัง จากนั้นทางวัดก็ดำเนินการสร้างหอสวดมนต์และสร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2555 วัดได้รับการยกฐานะจากวัดร้างขึ้นเป็นวัดมีพระภิกษุเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2558 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ภายในวัดยางป่ามีพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เหตุที่สร้างพระบรมราชานุสาวรีย์ขึ้นเพราะเชื่อกันว่าที่นี่เคยเป็นสถานที่ที่พระองค์เคยเสด็จมาตั้งทัพอยู่และได้รับชัยชนะในเวลาต่อมา อ้างอิง ยางป่า
วัดคลองหนึ่ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 10 ไร่ 2 งาน 9 ตารางวา วัดคลองหนึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 โดยนางแก้ว คงแสงดาว ถวายที่ดินถวายเพื่อสร้างสำนักสงฆ์ ใช้ชื่อว่า สำนักสงฆ์แก้วนิมิต ต่อมา พ.ศ. 2531 ได้ขออนุญาตตั้งวัดในชื่อ 'วัดคลองหนึ่ง' ชาวบ้านชุมชนละแวกนั้นเรียกว่า วัดแก้ว ตามนามของนางแก้ว คงแสงดาว ผู้ก่อตั้งวัด ต่อมาเมื่อเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2535 ทางคณะสงฆ์ได้แต่งตั้งพระครูโอภาสธัญกิจ เป็นเจ้าอาวาส และได้มีผู้มีจิตศรัทธาถวายที่ดินเพิ่มอีกจำนวน 2 ไร่ 2 งาน 9 ตารางวา ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2525 อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถซึ่งภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อเล็ก หน้าตักกว้าง 1 ศอก 9 นิ้ว ปางมารวิชัย เป็นพระพุทธรูปสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 2 หลัง กุฎิสงฆ์ 2 หลัง และฌาปนสถาน รายนามเจ้าอาวาส พระปลัด หลุย ฉายา อติภทฺโท เป็นเจ้าสำนักสงฆ์แก้วนิมิต จนถึง พ.ศ. 2534 พระครูโอภาสธัญกิจ พ.ศ. 2535–2542 พระวินัยธร ทวี ฉายา จนฺทวํโส พ.ศ. 2543–2547 พระครูโสภณธัญญากร ปริปุณฺณสีโล พ.ศ. 2548 ถึงปัจจุบัน อ้างอิง คลองหนึ่ง
วัดโพธิ์ทองล่าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา วัดโพธิ์ทองล่างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2319 เล่ากันว่าในช่วงสงครามการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2310 มีคหบดีนำทรัพย์สมบัติมาฝังไว้ระหว่างต้นโพธิ์กับต้นทองหลาง จนชาวบ้านมาขุดพบจึงได้นำสมบัตินั้นออกขายและนำเงินจากทรัพย์นั้นมาสร้างวัด มีชื่อว่า วัดโพธิ์ทองหลาง ต่อมาเรียกเพี้ยนมาเป็น 'วัดโพธิ์ทองล่าง' วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2328 อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยช่อฟ้าใบระกา 2 ชั้น ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารตึกครึ่งไม้ครึ่งและอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนั้นยังมีโครงการจัดสร้างพระเจดีย์บรรจุพระบรมธาตุและอัฐิธาตุบูรพาจารย์ ปูชนียวัตถุสำคัญคือ รูปหล่ออดีตเจ้าอาวาส 2 รูป คือ หลวงปู่เชย จนฺสิริ และหลวงปู่ใจ หล่อด้วยทองเหลือง รูปหล่อหลวงปู่สุข เกสโร วัดปากคลองมะขามเฒ่า หล่อด้วยทองเหลือง พระพุทธรูปปางมารวิชัย จีวรลายดอกพิกุล สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น และพระพุทธรูปปางห้ามสมุทร จีวรลายดอกพิกุล สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น อ้างอิง โพธิ์ทองล่าง
วัดโสภณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกขาม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 20 ไร่ 29 ตารางวา วัดโสภณาราม หรือ วัดบ้านขอม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 มีพระอธิการสะ เป็นผู้เริ่มทำการก่อสร้างร่วมกับประชาชน ต่อมาปี พ.ศ. 2475 หลวงพ่อเฮงได้เดินธุดงค์มาจากพระตะบอง ประเทศกัมพูชา มาพักอยู่ที่วัดนี้ ได้ร่วมกับชาวบ้านทำการบูรณปฏิสังขรณ์ ผู้อาวุโสในหมู่บ้านเล่าว่า ในสมัยโบราณพวกขอมมาขุดคลองไว้ที่หน้าวัด จึงเรียกว่า 'คลองบ้านขอม' หรือ 'คลองขอม' และพวกขอมก็เข้ามาอยู่อาศัยจึงเรียกว่าบ้านขอม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 49 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หอสวดมนต์ กว้าง 11 เมตร ยาว 32 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และตึก 14 หลัง วิหาร กว้าง 6 เมตร ยาว 10 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 7 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 4 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก อ้างอิง โสภณาราม
วัดรวก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดรวกบางสีทอง ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ วัดรวกตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2367 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง ชาวบ้านทราบเพียงว่าเป็นวัดที่สร้างมานาน จากนั้นได้กลายเป็นวัดร้าง บริเวณวัดมีไผ่รวกขึ้นเต็มไปหมด จึงเรียกกันว่า 'วัดรวก' จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2467 หลวงพ่อพร้อม จตฺตเสโต ได้เข้ามาบูรณะวัดรวกขึ้นใหม่ หลวงพ่อพร้อมมีความสามารถและโด่งดังมากในด้านเวทมนตร์คาถา เสกเป่าทำน้ำมนต์รักษากระดูกแตกหักจนเป็นที่ร่ำลือ ต่อมาท่านได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูนนทการประสิทธิ์ บริเวณวัดในปัจจุบันยังมีไผ่รวกอยู่แต่เหลือน้อยเพราะวัดต้องการวางผังใหม่และขยายบริเวณเพื่อให้มีถนนเข้าถึงวัด อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10.50 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างในสมัยที่พระครูนนทการประสิทธิ์เป็นเจ้าอาวาส กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 6 หลัง และเป็นตึกอีก 1 หลัง หอสวดมนต์ 2 ชั้น หอระฆัง มณฑปที่ประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อพร้อม และฌาปนสถาน รายนามเจ้าอาวาส พระครูนนทการประสิทธิ์ (พร้อม จตฺตเสโต) พ.ศ. 2467–2508 พระอาจารย์มหาสมศักดิ์ ฐิตธมฺโม พ.ศ. 2509–2529 พระมหาประยงค์ สุวโจ พ.ศ. 2529–2544 พระครูสังฆรักษ์ณรงค์ ปวีโร อ้างอิง รวก
โกร์นฮัมนสตอร์ยในกัมลา สตาน กัมลา สตาน (, 'เมืองเก่า') หรือชื่อเดิม สตาเดินเมลลันโบรอาร์นา ('เมืองระหว่างสะพาน') จนกระทั่งเปลี่ยนเป็นชื่อทางการในปัจจุบันเมื่อปี 1980 เป็นย่านเมืองเก่าของสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ซึ่งประกอบด้วยเกาะสตัดสโฮลเมินเป็นหลัก บางครั้งอาจรวมถึงเกาะน้อยริดดาร์โฮลเมิน, เฮลกีอันด์สโฮลเมิน และ สเตริมสโบริก จัตุรัสใจกลางกัมลา สตาน มีชื่อว่าสโตรโตรเกท ซึ่งห้องล้อมด้วยบ้านคหบดีเก่าแก่ เช่น อาคารตลาดหุ้นสต็อกโฮล์ม และเคยเป็นสถานที่เกิดเหตุการอาบเลือดสต็อกโฮล์ม ที่ซึ่งขุนนางชาวสวีดถูกสังหารหมู่โดยกษัตริย์คริสเตียนที่สองแห่งเดนมาร์กในปี 1520 ที่ซึ่งต่อมานำไปสู่การปฏิวัติและสงครามกลางเมืองอันสิ้นสุดลงโดยสหภาพคาลมาร์ถูกยุบเลิก และตามด้วยการเลือกตั้งของกษัตริย์กุตาฟที่หนึ่ง ในย่านนี้ยีงเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญอื่น ๆ เช่น อาสนวิหารสต็อกโฮล์ม, พิพิธภัณฑ์โนเบล และ โบสถ์ริดดาร์ฮ็อล์ม, พระราชวังหลวงทรงบาโรก, ริดดาร์ฮูเซท และภัตตาคารเดนยิเลเนเฟรียเดนบนถนนเอิสเตร์ลองกาตัน ซึ่งเปิดทำการมาตั้งแต่ปี 1722 และเป็นภัตตาคารที่เปิดให้บริการยาวนานที่สุดในโลกโดยไม่มีการเปลี่ยนบรรยากาศโดยกินเนสบุ๊คออฟเวิล์ดเรเกิดส์ อ้างอิง
วัดป่าท่าทราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ปัจจุบันมีพระครูประจักรษ์ ววญาณ เป็นเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. 2541 จนถึงปัจจุบัน วัดป่าท่าทรายตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2531 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2538 ในปี พ.ศ. 2528 พระอาจารย์สมบัติ อินทวังโส (พระครูประจักษ์วรญาณ) ในขณะนั้นท่านเป็น เจ้าอาวาสวัดป่าศรีดอนเงิน อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี ได้ธุดงควัตร พบวัดร้าง 2 วัด คือ ใหม่ลั่นทม (ร้าง) กับวัดช่องสะเดา (ร้าง) ซึ่งเป็นวัดโบราณมีอายุนานหลายร้อยปี โดยวัดใหม่ลั่นทมมีโฉนดที่ดินเลขที่ 11523 เนื้อที่ 24 ไร่ 2 งาน 55 ตารางวา และวัดช่องสะเดามีโฉนดที่ดินเลขที่ 12602 เนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 97.1 ตารางวา วัดทั้งสองมีพื้นที่ใกล้ชิดกัน โดยมีคลองตาอ่อม กว้างประมาณ 2 เมตร คั่นอยู่ แต่ปัจจุบันทางราชการได้ถมคลองทำเป็นถนน ได้รวมวัดร้างทั้งสองเข้าด้วยกันแล้วจะทำให้มีเนื้อที่ทั้งหมด 36 ไร่ 2 งาน 52.1 ตารางวา และใช้ชื่อว่า 'วัดป่าท่าทราย' ตามชื่อตำบล กระทรวงศึกษาธิการ ได้ให้ความเห็นชอบให้รวมวัดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 วัดได้ดำเนินการสร้างวิหารพระนอน มีองค์พระพุทธรูปปางไสยาสน์ เป็นองค์พระประธาน มีขนาดความยาว 42 เมตร สูง 7.50 เมตร เป็นพระพุทธรูปปางไสยาสน์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของจังหวัดสมุทรสาคร ยังไม่แล้วเสร็จ อ้างอิง ป่าท่าทราย
วัดท่าใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าพระยา อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม วัดท่าใน เดิมชื่อว่า วัดท่า ประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2223 สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ไม่ปรากฏว่าผู้ใดเป็นผู้สร้างวัด สาเหตุที่ชื่อวัดท่าเพราะในสมัยนั้นวัดแห่งนี้เป็นท่าเรือ เป็นศูนย์กลางของการคมนาคมทางน้ำระหว่างกาญจนบุรี นครปฐม กรุงเทพมหานคร สุนทรภู่ที่ได้มานมัสการองค์พระปฐมเจดีย์และได้บันทึกไว้ในนิราศพระประธม ในนิราศได้กล่าวถึงการเดินทางโดยเรือ และมาสิ้นสุดระยะทางที่วัดท่าแห่งนี้ ต่อจากนั้นได้นั่งเกวียนต่อไปยังองค์พระปฐมเจดีย์ ในสมัยหลวงพ่อห่วงเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ทำการบูรณะซ่อมแซมถาวรวัตถุให้เป็นระเบียบเรียบร้อยและได้เปลี่ยนชื่อจากวัดท่ามาเป็น 'วัดท่าใน' เพราะที่ตั้งวัดอยู่ตรงกลางในวงล้อมของวัดต่าง ๆ อีก 7 วัด มีการสร้างศาลาการเปรียญ โรงเรียนปริยัติธรรม กุฏิสงฆ์ทรงไทย อุโบสถ การขุดสระน้ำ สำหรับเก็บกักน้ำไว้ในฤดูแล้ง 2 สระใหญ่ ซึ่งปัจจุบันถมไปแล้ว สร้างถนนสำหรับการสัญจรไปมาของชาวบ้าน วัดมีวัตถุมงคลที่สร้างโดยหลวงพ่อห่วง เช่น ตะกรุดโทน ด้ายมงคล พระพิมพ์ผงเกสร และเหรียญรูปเหมือน เป็นต้น อ้างอิง ท่าใน
วัดสวนใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดกระโจม ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี แต่เดิมที่ตั้งวัดอยู่กลางดงไม้หนาแน่น ชาวบ้านได้ร่วมแรงร่วมใจกันสร้างวัดขึ้นในราว พ.ศ. 2375 (ปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก) บนพื้นที่ประมาณ 11 ไร่ เรียกกันว่า วัดใหม่ ต่อมาเรียกว่า 'วัดสวนใหญ่' ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2380 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 25 เมตร ยาว 38 เมตร และผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2328 อุโบสถหลังใหม่สร้างแทนอุโบสถหลังเดิมที่ชำรุดไปตามกาลเวลา ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย หลังคาซ้อน 2 ชั้น ลด 2 ชั้น หน้าบันด้านหน้ามีพระพุทธรูปปางลีลา ถัดลงมาเป็นครุฑ หน้าบันด้านหลังเป็นรูปเทพยดาถือพระขรรค์อยู่เบื้องหลังพระพุทธรูป ถัดลงมาเป็นหงส์อยู่ด้านล่าง ประตูและหน้าต่างอุโบสถตกแต่งเป็นทรงมงกุฎ ประตูและหน้าต่างทุกบานมีงานแกะสลักรูปทวารบาลเหยียบบนไหล่ยักษ์และสัตว์หิมพานต์ต่าง ๆ เช่น สิงห์ หนุมาน ลิง ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีเรือนแก้วแบบพระพุทธชินราช มีอัครสาวกเบื้องซ้ายขวา ด้านข้างของอุโบสถมีวิหารสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ถัดจากวิหารเป็นศาลาการเปรียญซึ่งด้านล่างใช้เป็นหอฉัน ถัดจากนั้นเป็นกุฏิสงฆ์ อ้างอิง สวนใหญ่
ดัชชีลิมบืร์ค ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1839 จากส่วนหนึ่งของจังหวัดลิมบืร์คอันเป็นผลบังคับจากสนธิสัญญาลอนดอน โดยรวมอาณาเขตของลิมบืร์คส่วนหนึ่งซึ่งยังอยู่ในการปกครองของเนเธอร์แลนด์ (ในขณะที่ครึ่งหนึ่งทางตะวันตกกลายมาเป็นของเบลเยียม) ยกเว้นเขตเมืองมาสทริชท์และเวนโล ดัชชีลิมบืร์คเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ และในขณะเดียวกันก็เป็นรัฐสมาชิกในสมาพันธรัฐเยอรมัน ประวัติ การก่อตั้ง สืบเนื่องจากการต่อตั้งสมาพันธรัฐเยอรมันจากการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาใน ค.ศ. 1815 ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มรัฐเยอรมันทั้ง 39 รัฐเพื่อผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจของรัฐในสมาชิก โดยประสบความสำเร็จในการจัดตั้งตลาดร่วมในรัฐสมาชิกในระหว่าง ค.ศ. 1818–1834 ถึงแม้ดัชชีลิมบืร์คจะไม่ได้เป็นสมาชิกก่อตั้งของสมาพันธรัฐเยอรมัน แต่ได้เข้าร่วมกับสมาพันธ์ใน ค.ศ. 1839 ภายหลังจากการปฏิวัติเบลเยียมซึ่งเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1830 โดยการรวมกลุ่มของเสรีชนและชาวคาทอลิก เพื่อแยกเบลเยียมให้เป็นอิสระจากการปกครองของเนเธอร์แลนด์ ผลของสนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1839) ซึ่งทำให้กษัตริย์ของเนเธอร์แลนด์จะต้องยกดินแดนฝั่งตะวันตกของลักเซมเบิร์กให้กับเบลเยียม โดยลักเซมเบิร์กในขณะนั้นถือเป็นรัฐสมาชิกในสมาพันธรัฐเยอรมัน ภายหลังการเสียดินแดนให้เบลเยียมทำให้สูญเสียจำนวนประชากรถึง 150,000 คน สมาพันธรัฐเยอรมันจึงยืนกรานให้เนเธอร์แลนด์ชดใช้ดินแดนส่วนอื่นให้แทน จึงเป็นต้นกำเนิดของดัชชีลิมบืร์คซึ่งประกอบด้วยจังหวัดลิมบืร์ค(เดิม) แต่ไม่รวมถึงเขตเมืองมาสทริชท์และเวนโล เพื่อให้พอดีกับจำนวนประชากรที่เสียไป การล่มสลาย สงครามออสเตรีย-ปรัสเซียใน ค.ศ. 1866 นำไปสู่การล่มสลายของสมาพันธรัฐเยอรมัน เพื่อที่จะจัดการกับสถานะของลักเซมเบิร์กและดัชชีลิมบืร์คซึ่งถือเป็นดินแดนที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองกษัตริย์ของเนเธอร์แลนด์มาก่อนและยังถือเป็นรัฐสมาชิกของสมาพันธรัฐเยอรมันด้วยนั้น สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1867) ยืนยันว่าดัชชีลิมบืร์คเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์ ในขณะที่ลักเซมเบิร์กเป็นรัฐอิสระแบบมีประมุขร่วมกับราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1839 เป็นต้นมา นามของดัชชีลิมบืร์คยังมีที่ใช้ในทางการจนถึงช่วง ค.ศ. 1907 มรดกที่ตกทอดมาในสมัยนี้รวมถึงการเรียกตำแหน่งผู้สำเร็จราชการสำหรับลิมบืร์คว่า 'ผู้ว่าราชการ' แทน อ้างอิง