bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
วัดผ่องพลอยวิริยาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางนาใต้ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร ในปัจจุบันมีพระครูวิริยานุวัตรเป็นเจ้าอาวาส วัดผ่องพลอยวิริยารามเดิมมีชื่อว่า วัดใหม่วิริยสังฆาราม ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 ตามเจตนารมณ์ของคุณตาผ่องและคุณยายพลอย บัวรอด ผู้เป็นเจ้าของที่ดินมรดก โดยนายสะอาดและนางสุภาพ ศรีพงษ์ ซึ่งเป็นทายาทของคุณตาผ่องและคุณยายพลอย บัวรอด ได้บริจาคที่ดินมรดกจำนวนประมาณ 9 ไร่ ตามความประสงค์ของบิดาและมารดา และนายสายและนางล้วนรัตน์ หุตะเจริญ บริจาคที่ดินสมทบอีกประมาณ 1 ไร่เศษ รวมเป็นที่ดินทั้งสิ้น 10 ไร่ 42 ตารางวา ผู้บริจาคที่ดินสร้างวัดมีความศรัทธาในพระญาณวิริยาจารย์ (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินธโร; ปัจจุบันคือสมเด็จพระญาณวชิโรดม เจ้าอาวาสวัดธรรมมงคลเถาบุญญนนทวิหาร) ให้สร้างวัด พระญาณวิริยาจารย์จึงได้อนุญาตให้คณะผู้ศรัทธาสร้างวัดได้ตามความประสงค์ ในครั้งนั้นพื้นที่ยังคงเป็นที่รกร้างท้องนา ไม่มีผู้คนหนาแน่นเหมือนปัจจุบัน การเดินทางเข้าออกก็มีความลำบากพอสมควร โดยได้เริ่มจัดสร้างกุฏิไม้ทรงไทย ยกพื้นสูง หน้าจั่ว หลังละ 3 ห้อง จำนวน 23 หลัง และศาลาการเปรียญทรงไทยหน้าจั่ว ครึ่งไม้ครึ่งปูน กว้าง 14 ยาว 40 เมตร 1 หลัง ผู้ดำเนินการหลักคือนายสะอาดและนางสุภาพ จากนั้นได้ทำการดำเนินขอจัดตั้งวัดและได้รับอนุญาตให้สร้างหรือจัดตั้งวัดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 และกระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดโดยถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ในชื่อว่า 'วัดผ่องพลอยวิริยาราม' เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่คุณตาผ่องและคุณยายพลอย บัวรอด พระญาณวิริยาจารย์เป็นผู้ควบคุมดูแลการก่อสร้างทั้งหมด จากนั้นได้จัดสร้างอุโบสถ พระญาณวิริยาจารย์ได้นำพาคณะทูลเชิญเสด็จ และเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราชได้เสด็จพระราชดำเนินมาทรงวางศิลาฤกษ์และเททองหล่อพระปฏิมาประธานอุโบสถวัด ในครั้งนั้น สมเด็จพระสังฆราช (จวน อุฎฐยี) ร่วมเสด็จมาเป็นประธานฝ่ายสงฆ์ด้วย จากนั้นวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 โดยมีจอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีขณะนั้นเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ และสมเด็จพระสังฆราช (จวน อุฎฐายี) ได้เสด็จมาเป็นประธานฝ่ายสงฆ์อีกครั้งหนึ่ง บริเวณพื้นที่วิสุงคามสีมาที่ได้รับพระราชทานกว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร อุโบสถมีลักษณะทรงไทย ภายในวัดมีรูปปั้นจำลองพระพุทธโสธรซึ่งเป็นที่สักการะของประชาชนทั่วไป สภาพภายในบริเวณวัดมีความร่มรื่นจากพันธุ์ไม้นานาชนิดในลักษณะวัดชนบท และยังเป็นแหล่งศึกษาพระพุทธศาสนา รวมไปถึงการปฏิบัติกรรมฐานอีกด้วย วัดมีกิจกรรมของสถาบันพลังจิตตานุภาพของสมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร) เจ้าอาวาสวัดธรรมมงคลเถาบุญญนนทวิหาร นับเป็นสาขาที่ 10 รายนามเจ้าอาวาส พระมหาสวัสดิ์ ฐานสิริ พ.ศ. 2511–2512 พระอรุณ เขมิโย พ.ศ. 2512–2519 พระไสว โสภิโต พ.ศ. 2519–2522 พระครูปภัสสราธิคุณ พ.ศ. 2522–2564 พระญาณวัชรมงคล พ.ศ.2564-ปัจจุบัน อ้างอิง ผ่องพลอยวิริยาราม
วัดไผ่เหลือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านบางแพรก ตำบลบางรักพัฒนา อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ประวัติ วัดไผ่เหลืองเป็นวัดโบราณเดิมชื่อ วัดป่าไผ่เหลือง เดิมเป็นวัดร้างไม่มีพระภิกษุอยู่พำนัก ตามหนังสือทำเนียบสงฆ์กระทรวงธรรมการ ร.ศ. 123 (พ.ศ. 2448) ไม่ปรากฏว่ามีชื่อ 'วัดป่าไผ่เหลือง' จึงคาดว่าอาจจะเป็นวัดร้างก่อนหน้านั้น หรือยังไม่ได้สร้าง แต่มาสร้างหลังจาก พ.ศ. 2448 สิ่งก่อสร้างก่อนการบูรณะมีแต่ฐานเจดีย์เพียง 1 แห่ง พื้นที่ของวัดร้างนั้นได้มีชาวบ้านมาเช่าทำนา ต่อมา ดำรงค์ อยู่สุข ผู้ใหญ่บ้านในตำบลบางรักใหญ่ (ต่อไปจะได้เป็นกำนันตำบลบางรักพัฒนา) ได้ชักชวนชาวบ้านช่วยกันพัฒนาวัดให้เป็นวัดใหม่ โดยเริ่มต้นจากการสร้างที่พักสงฆ์ขึ้นก่อน โดยสร้างกุฏิด้วยไม้ไผ่มุงจากจำนวน 6 หลัง ราคาหลังละ 600 บาท และศาลาอีก 1 หลัง เป็นศาลาทำด้วยไม้ไผ่มุงจากเช่นกัน ต่อมามีผู้มีจิตศรัทธาบริจาคเรือนไม้ จึงได้นำมาสร้างเป็นหอสวดมนต์และหอฉัน จากนั้นมีพระสงฆ์จากวัดโมลีมาอยู่จำพรรษาที่วัดจำนวน 5 รูป มีพระสง่า เกาฎีระ เป็นประธานพระสงฆ์ชุดแรก ใช้ชื่อวัดว่า 'วัดไผ่เหลือง' ตั้งขึ้นเป็นวัดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 อาคารเสนาสนะ อุโบสถขนาด 5 ห้อง หลังคาลดซ้อน 3 ชั้น มีตับหลังคา 3 ตับ ด้านหน้าและด้านหลังชักออกมาเป็นมุข หลังคามุงกระเบื้องเกล็ดเต่า สีส้มออกแดง เครื่องลำยองเป็นปูน หน้าบันด้านหน้า ประดิษฐานพระพุทธรูปปางประทานพรประทับนั่งอยู่ในซุ้มเรือนแก้ว องค์พระพุทธรูปปั้นแบบพระพุทธรูปมอญ สังฆาฏิทับกันเป็นชั้น ปลายสังฆาฏิวางทับซ้อนเป็นริ้วสวยงาม มีเทวดา 2 องค์ อยู่ทางขวาและซ้ายของพระพุทธรูป องค์หนึ่งถือพัดโบก อีกองค์หนึ่งถือแส้จามรีคอยปรนนิบัติพระพุทธเจ้า เหนือซุ้มเรือนแก้วเป็นลายกระหนกก้านขดออกลายหัวโต หน้าบันด้านหลัง ประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่อง ท้าวมหาชมพูปางประทานพรประทับนั่งอยู่ในซุ้มเรือนแก้ว ด้านขวาและด้านซ้ายมีพระพรหมและเทวดาด้านละองค์ นั่งถวายอภิวาทแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าอยู่ในซุ้มเรือนแก้ว เหนือซุ้มเรือนแก้วมีลายกระหนกออกลายช่อหัวโต ศาลาการเปรียญ หลังคาทรงไทยไม่มีลดชั้น มีเครื่องลำยองประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ แต่ทำรวยระกาแบบมอญ ไม่มีนาคสะดุ้ง หน้าบันด้านหน้าประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยล้อมด้วยลายกระหนกก้านขด หน้าบันด้านหลังเป็นรูปพระสีวลีล้อมด้วยลายพรรณพฤกษา มีดอกไม้สีสดสวยงามบานสะพรั่ง รายนามเจ้าอาวาส พระสง่า เกาฎีระ พระสมุห์ชุ่ม พระครูนนทการโกศล (บุญมา สิริมังคโล) ป.ธ.5 พระมหาอนุชาติ อนุภัทโท อ้างอิง ไผ่เหลือง
วัดสุธรรมวดี หรือ วัดมอญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร วัดสุธรรมวดีตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2535 ตึกพระปริยัติธรรมสุธรรมวดีภายในวัดเป็นโรงเรียนสอนพระและเด็กนักเรียนที่ต้องการหาความรู้ไม่ว่าจะเป็นชาวมอญ เขมร และเชื้อสายอื่น ๆ ที่ไม่มีกำลังทรัพย์ วัดนี้มักมีประชาชนมาทำบุญตลอดเวลาโดยเฉพาะวันหยุด วันเสาร์ และวันอาทิตย์ ส่วนมากจะเป็นชาวมอญ มีการดำรงรักษาประเพณีของชาวมอญไม่ว่าจะเป็นประเพณีปีใหม่ ประเพณีเปิงสงกรานต์ ฟังเทศน์ การทำบุญกัดทอน (ทอดกฐิน) การทำบุญข้าวยาคู เป็นต้น ในปี พ.ศ. 2560 วัดมีการจัดงานพิธีประชุมเพลิงพระภิกษุมอญ 2 รูป ได้แก่ หลวงพ่อพระครูปลัดสมจิตร อุตตโม และหลวงพ่อประเสริฐ เอกวัณโณ ซึ่งเป็นพระภิกษุที่ชาวมอญศรัทธาเลื่อมใส โดยใช้เวลาสร้างปราสาทตั้งศพ 4 เดือนทั้งกลางวันและกลางคืน ใช้ช่าง 10 คนพร้อมกับชาวมอญที่ศรัทธาอีกจำนวนมาก และประชุมเพลิงในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2562 มีชาวมอญมาร่วมจากทุกสารทิศ ส่วนใหญ่เป็นแรงงานในภาคกลางและภาคตะวันออกของไทย พุทธศาสนิกชนชาวมอญนิยมไปงานศพมากกว่าที่จะไปงานทอดกฐิน เพราะการเผาศพพระเกจิอาจารย์มอญถือเป็นมหากาลทานซึ่งเป็นทานที่ใหญ่กว่า ปราสาทมอญที่สร้างไว้เพื่อเผาปราสาทตั้งศพและโลงไปด้วยกัน เป็นโครงสร้างทำจากไม้ ประดับประดาด้วยกระดาษระบายสีและประดับไฟอย่างสวยงาม บนปราสาทมีชิงช้าไกวสำหรับนำร่างภิกษุจากโลงใส่ลงภายในซึ่งมีลักษณะเป็นตะแกรง อ้างอิง สุธรรมวดี สุธรรมวดี
วัดท่าเสา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านเก่า ตำบลท่าเสา อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร มีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 70 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูนิเทศก์สาครธรรมหรือหลวงพ่อลำเจียกเป็นเจ้าอาวาส วัดท่าเสาสร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 เดิมเคยเป็นวัดร้างเก่าแก่มาก่อน ถูกทอดทิ้งมานานมาก อุโบสถหลังเก่าผุพังหมด จนในสมัยพระครูอาทรธรรมนิเทศก์ (ทองอยู่ อตฺตทีโป) อดีตเจ้าอาวาส ได้มาบูรณะใหม่ แรกเริ่มมีเพียงกุฏิมุงจากเล็ก ๆ มีลิงอาศัยบริเวณวัด สาเหตุที่ตั้งชื่อว่าวัดท่าเสาเป็นเพราะเคยเป็นสถานที่นำเสามาขึ้นสำหรับนำไปปลูกสร้างบ้านเรือน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2481 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525 อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น กว้าง 10 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 10 เมตร ยาว 29 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก อาคารเสนาสนะอื่น ๆ คือ หอกลอง หอระฆัง หอฉัน และศาลาธรรมสังเวช รายนามเจ้าอาวาส พระครูอาทรธรรมนิเทศก์ พ.ศ. 2531 พระครูนิเทศก์สาครธรรม พ.ศ. 2532–ปัจจุบัน อ้างอิง ท่าเสา
วัดไทรใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านคลองพระพิมลราชา ตำบลไทรน้อย อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี บริเวณที่ตั้งอยู่ใกล้กับที่ว่าการอำเภอไทรน้อย และยังอยู่ริมคลองพระพิมลซึ่งเป็นที่ตั้งตลาดน้ำไทรน้อย ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ 'ว่าง' วัดไทรใหญ่สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2410 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยนางเง็ก แสงประภา เป็นผู้ถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด เดิมชื่อ วัดมหานิโครธาราม มีความหมายว่า ไทรต้นใหญ่ ต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็น 'วัดไทรใหญ่' เพราะชาวบ้านเรียกได้ง่ายกว่า นอกจากนั้นนางเง็กยังได้ถวายที่ดินเป็นที่ธรณีสงฆ์อีกจำนวน 77 ไร่ 72 ตารางวา และนางผัน คำจงจิต ได้ถวายที่ดินเป็นที่ธรณีสงฆ์ 15 ไร่ 96 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2491 ได้ทำพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2498 ลักษณะทรงไทยหลังคามุงกระเบื้อง มีช่อฟ้าใบระกา หน้าบันปิดทอง ที่ฝาผนังมีจิตรกรรมเรื่องพระเจ้าสิบชาติ ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อทองคำ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยสมัยอู่ทอง ฝีมือช่างหลวง กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตและไม้ทรงไทย หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน หอระฆัง หอปริยัติธรรม และโรงครัว อ้างอิง ไทรใหญ่
วัดเวฬุวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงดอนเมือง เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ประมาณ 9 ไร่ 3 งานเศษ ก่อนหน้ามีพระครูชัยสารสุนทร (สิงห์ ชยสาโร) เป็นเจ้าอาวาส แต่ปัจจุบันมีพระครูวิวิธธรรมานุสิฐ (วชิระ อริยวาที) เป็นเจ้าอาวาส วัดเวฬุวนารามสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2444 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมบริเวณนี้เป็นหนองป่ากก ตั้งอยู่ที่บ้านสีกัน ตำบลบ้านสีกัน อำเภอตลาดขวัญ แขวงเมืองนนทบุรี ได้มีพระธุดงค์รูปหนึ่งจาริกมาจำพรรษาอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ชาวบ้านได้ช่วยกันสร้างที่พักสงฆ์ให้จำพรรษา และเมื่อพระภิกษุรูปนั้นได้จากไปแล้ว ชาวบ้านจึงนิมนต์พระอาจารย์แปลกมาพักจำพรรษา จากนั้นจึงได้รับพระราชทานที่นาจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวให้เป็นธรณีสงฆ์ ปรากฏในโฉนดที่ดินฉบับที่ 4150 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเจ้าแผ่นดินสยามให้ไว้เป็นสำคัญแก่ ที่นาธรณีสงฆ์วัดกก วันที่ 30 กรกฎาคม ร.ศ. 120 ชาวบ้านจึงเรียกวัดนี้ว่า วัดกก ต่อมาในสมัยพระอาจารย์ทองซึ่งท่านเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 4 ชาวบ้านได้ถวายบ้านแบบโบราณ สร้างกุฏิถวาย 2 หลัง พร้อมกับปลูกต้นไผ่รอบบริเวณวัด และได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น วัดไผ่เขียว ตามสภาพวัดที่มีไผ่โดยรอบ และชาวบ้านในละแวกนั้นได้ช่วยกันสร้างอุโบสถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ลำดับเจ้าอาวาส +ลำดับเจ้าอาวาส ลำดับ เจ้าอาวาส 1 พระอาจารย์แปลก 2 พระอาจารย์เพิก 3 พระอาจารย์แต้ม 4 พระอาจารย์ทอง 5 พระอาจารย์ปลื้ม 6 พระอาจารย์สอน 7 พระอาจารย์นนท์ 8 พระอาจารย์เดี่ยว 9 พระครูสังฆรักษ์ (พระอาจารย์พยุง) 10 พระอาจารย์ยวง 11 พระใบฎีกาวิง (พระอาจารย์วิง) 12 พระครูชัยสารสุทร (สิงห์ ชยสาโร) (พ.ศ. 2526 - 2564) 13 พระครูวิวิธธรรมานุสิฐ ดร. (วชิระ อริยวาที) (พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน) อ้างอิงมาจาก เวฬุวนาราม
วัดใหม่เจริญราษฎร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองสิบสอง เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร วัดใหม่เจริญราษฎร์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2431 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2523 เป็นวัดที่สร้างโดยคนไทยเชื้อสายมอญ คาดว่าเป็นประชาชนชาวมอญที่อพยพมาจากจังหวัดสมุทรสาคร วัดใหม่เจริญราษฎร์มีโบสถ์ชั่วคราวหลังแรกหลังคามุงจากใช้ประมาณ 30 ปี จึงได้มีการก่อสร้างโบสถ์หลังที่ 2 ซึ่งเป็นอาคารถาวรหลังแรก จารึกปีที่สร้างเอาไว้คือ พ.ศ. 2476 รูปแบบของโบสถ์หลังเก่าเป็นศิลปะแบบที่เรียกกันว่า 'โบสถ์น้ำเค็ม' ตามรูปแบบที่พบมากแถบวัดมอญย่านสมุทรสาคร สมุทรสงคราม และพระประแดง ลักษณะเด่นของโบสถ์ดังกล่าวมีสกุลช่างเดียวกับทางสมุทรสาครและพระประแดง และสร้างด้วยไม้ทั้งหลัง หลีกเลี่ยงการใช้คอนกรีต เพราะสมัยก่อนเป็นเมืองชายทะเลน้ำยังเค็มจัด ประกอบกับยังไม่มีคอนกรีตชนิดทนน้ำเค็ม วัดมีการจัดงานอันเกี่ยวเนื่องกับประเพณีมอญ ในเทศกาลสงกรานต์ ชุมชนบริเวณใกล้เคียงจะร่วมกันจัดประเพณีสงกรานต์มอญขึ้นที่วัดนี้ระหว่างวันที่ 13–17 เมษายนของทุกปี กิจกรรมวันที่ 13–14 เมษายน ประกอบด้วยการทำบุญบังสุกุลให้แก่บรรพบุรุษ ในช่วงบ่ายของวันที่ 15 เมษายน แห่หงส์ธงตะขาบของชาวมอญ เริ่มตั้งแต่ 13.00 น. ของวันที่ 15–17 เมษายน เป็นต้นไป แต่ละปีมีประชาชนเชื้อสายมอญเข้าร่วมงานเป็นจำนวนมาก อ้างอิง ใหม่เจริญราษฎร์ ใหม่เจริญราษฎร์
วัดใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดใหญ่ (บางปลากด) ตำบลในคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 23 ไร่ เศษ ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระมหาวิฑูร ธมฺมโชโต (นามสกุล แสงอินทร์) วัดใหญ่เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง มีหลักฐานทางราชการจากกรมการศาสนาว่า ได้ขึ้นทะเบียนประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2304 แต่เดิมชาวบ้านนิยมเรียกอีกนามว่า วัดใหญ่บางปลากด และมีเจ้าอาวาสปกครองวัดสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน อาคารเสนาสนะต่าง ๆ โดยเฉพาะอุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ ได้รับการบูรณะกันมาหลายสมัยจนไม่สามารถซ่อมแซมได้ จนในสมัยที่พระครูสุตาภิรัตดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ได้ร่วมกับญาติโยมสาธุชนละแวกนั้นก่อสร้างถาวรวัตถุดังกล่าวขึ้นมาใหม่เกือบหมด อุโบสถหลังใหม่ได้พระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 ยาว 60 เมตร ตัวอุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 29 เมตร ก่อสร้างแล้วเสร็จสิ้นค่าก่อสร้างงบประมาณ 9 ล้านบาทเศษในขณะนั้น วิหารกว้าง 11 เมตร ยาว 26 เมตร ศาลาการเปรียญมีสองชั้น กว้าง 28 เมตร ยาว 38 เมตร กุฏิสงฆ์มีลักษณะเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น จำนวน 10 หลัง และมีฌาปนสถานกว้าง 22 เมตร ยาว 38 เมตร นอกจากนั้นในบริเวณวัดยังมีหน่วยงานราชการตั้งอยู่ ได้แก่ โรงเรียนประถมศึกษา โรงพยาลส่งเสริมสุขภาพตำบล และศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก อ้างอิง ใหญ่
วัดใหม่ลำนกแขวก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสนแสบ เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร มีที่ดิน 10 ไร่ 2 งาน วัดใหม่ลำนกแขวกสร้างขึ้นเมื่อราวปี พ.ศ. 2440 แต่เดิมบริเวณนี้เป็นที่ราบลุ่ม มีต้นไม้ขึ้นอยู่มาก เมื่อฝนตกจะมีน้ำขังเป็นทางยาว จึงทำให้นกแขวกมาอาศัยอยู่มาก ต่อมาเมื่อมีผู้คนเข้ามาอาศัยอยู่บริเวณนี้ จึงได้ตั้งชื่อย่านนี้ว่า ลำบางนกแขวก ต่อมาเมื่อชาวบ้านจะไปทำบุญต้องเดินทางไปวัดอื่นที่อยู่ไกล จึงคิดที่จะสร้างวัดขึ้นมา เมื่อสร้างวัดเสร็จแล้วผู้คนมักจะเรียกว่า วัดใหม่ ภายหลังปรากฏว่าวัดที่สร้างใหม่หลายวัดก็เรียกว่าวัดใหม่กันหมด จนไม่ทราบว่า เอ่ยถึงวัดใด จึงได้เรียกวัดที่สร้างบริเวณริมคลองลำบางนกแขวกว่า 'วัดใหม่ลำบางนกแขวก' ภายหลังคำว่า 'บาง' หายไป จึงเรียกว่า 'วัดใหม่ลำนกแขวก' จนถึงปัจจุบัน วัดใหม่ลำนกแขวกได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2446 เดิมมีเพียงโบสถ์ที่ปลูกด้วยหลังคาสังกะสี ไม่มีฝาอยู่เลยสักด้านเดียว และไม่มีพระสงฆ์อยู่ ต่อมามีคนมาปลูกบ้านเรือนบริเวณนี้จนขยายเป็นหมู่บ้าน จึงได้มีพระอยู่ 3 รูป คือ อาจารย์ชม หลวงดามี และพระผ่อง โดยมีหลวงปู่ชมเป็นเจ้าอาวาส ต่อมาราว พ.ศ. 2472 หลวงปู่ชมพร้อมด้วยผู้มีจิตศรัทธา นำโดยนายเป้าและนายช่วง ทองประดิษฐ์ นายเหมือน เข็มกลัดทอง นายบก ทิวะกะลิน และนายโต๊ะ ฉิมวงษ์ ได้ร่วมใจสละทรัพย์สร้างอุโบสถขึ้นหนึ่งหลัง และไปอัญเชิญหลวงพ่อโต ซึ่งเป็นพระที่แกะสลักด้วยหินทรายแดง ปางสมาธิ ศิลปะอู่ทอง ที่ได้ขุดพบจากวัดร้างใน จังหวัดสุพรรณบุรี มาประดิษฐานเป็นพระประธานในอุโบสถ ศาลาการเปรียญหลังใหญ่มีอักษรพระนามาภิไธยย่อ สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก และสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ประดับอยู่ที่หน้าบัน ภายในประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์จำลอง ขนาดหน้าตักกว้าง 60 นิ้ว บริเวณวัดยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดใหม่ลำนกแขวก รายนามเจ้าอาวาส พระอาจารย์ ชม เกสระสะ พระครูจันทปัญญาจารย์ (แพ จนฺทปัญญา ) พระครูสุกิจวรวัฒน์ (เฉื่อย กิตติสนฺโท ) พระครูวรศีลาจาร (จำลอง อคฺคสีโล ) อ้างอิง ใหม่ลำนกแขวก
วัดกระทุ่มราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงกระทุ่มราย เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ตั้งวัด 6 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา วัดสร้างขึ้นโดยนางจรูญ ปานขำ เป็นผู้ดำเนินการ และนางสมาน ไชยสิทธิ์ เป็นผู้บริจาคที่ดิน ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2521 ตั้งชื่อว่า 'วัดกระทุ่มราย' ตามชื่อตำบลที่ตั้งวัด ได้รับการประกาศตั้งเป็นวัดโดยกระทรวงศึกษาธิการเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2521 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 หลวงพ่อบุญมามีความรู้ความสามารถในด้านการตรวจรักษาโรคด้วยน้ำมัน ว่าน และสมุนไพร พร้อมกับการสอนในแนวกรรมฐานด้วย อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 24 เมตร ยาว 34 เมตร เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2526 เป็นแบบสองชั้นลอย ชั้นล่างใช้เป็นพิพิธภัณฑ์และห้องฝึกอบรมกรรมฐาน กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้มุงกระเบื้อง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 หอสวดมนต์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 และหอพระสารีริกธาตุ ตั้งอยู่กลางสระน้ำ ปูชนียวัตถุในวัดได้แก่ พระพุทธสันติสุรินทร์ หน้าตักกว้าง 10 ศอก 1 คืบ 9 นิ้ว พระยอดธง และรูปปั้นชีวกโกมารภัจจ์ อ้างอิง กระทุ่มราย
วัดลำโพ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านลำโพ ตำบลลำโพ อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระครูประโชติจันทรสิริดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ประวัติ บริเวณคลองลำโพต่อเนื่องไปถึงหนองกล่ำเดิมเป็นป่าเบญจพรรณและเป็นที่ลุ่ม ประมาณ พ.ศ. 2435 ได้มีราษฎรจับจองที่ดินหักร้างถางป่าเพื่อทำนาจนเกิดเป็นชุมชนขึ้น จากชุมชนบ้านกระโจมทอง บ้านหนองกล่ำบริเวณหนองกล่ำ คลองข่อย และต่อเนื่องมาถึงบริเวณคลองลำโพ ชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างวัดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2442 โดยนายบุญชู นางเฉย บุญชูเจริญ นายชื่น นาคแดด เป็นผู้บริจาคที่ดินและดำเนินการสร้างวัด เมื่อสร้างเสร็จได้ตั้งชื่อวัดตามภูมิประเทศที่ตั้งวัดคือคลองลำโพ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2475 อาคารเสนาสนะ อุโบสถเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กขนาด 4 ห้อง หลังคาลด 2 ชั้น ด้านหน้าและด้านหลังมีมุขคลุมชานชาลาทั้ง 2 ด้าน เครื่องลำยองเป็นปูน ช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ ประดับด้วยกระจกสีทอง หน้าบันด้านหน้าประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ล้อมด้วยกระหนกเปลว หน้าบันคอสองเป็นลายกระหนกเปลวเช่นเดียวกัน หน้าบันปีกนกเป็นลายกระหนกเปลว ระหว่างเสามุขห้องกลางทำเป็นกรอบลายใบเทศ ปลายกรอบเป็นรูปหัวนาค ระหว่างเสามุขมีกระหนกประดับด้วยลายประจำยาม หน้าบันด้านหลังเป็นเทพนมล้อมด้วยลายกระหนกก้านขด อุโบสถมีพระประธานปางมารวิชัยพร้อมด้วยพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตร ศาลาการเปรียญเป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นบนเป็นอาคารแบบศาลาไทยทรงโรง ไม่มีหลังคาลด มีพาไลคลุมออกมาโดยรอบทั้ง 4 ด้าน เครื่องลำยอง ช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ เป็นปูนประดับด้วยกระจกสีทอง หน้าบันเป็นรูปพัดยศพระครูสัญญาบัตร ล้อมด้วยลายกระหนกก้านขด มีศาลาทรงไทยสร้างติดกันอีก 2 หลัง ศาลาจัตุรมุขเป็นอาคารทรงไทย ภายในศาลาประดิษฐานพระพุทธรูปและรูปหล่ออดีตเจ้าอาวาสวัดลำโพ ผนังด้านหลังเขียนภาพต้นพระศรีมหาโพธิ์เต็มผนัง มีรูปเทวดา 2 องค์ ด้านหน้าประดิษฐานรูปหล่อของอดีตเจ้าอาวาสวัดลำโพ 2 รูป คือ พระครูนนทกิจโกศลและพระครูอุดม รายนามเจ้าอาวาส พระอาจารย์ชม พระอธิการกล่อม พระอธิการแก้ว ครูนนทกิจโกศล (คล้อย) พระอธิการวัน พระครูนนทวิสุทธิ์ (อุดม อติชาคโร) พระครูประโชติจันทสิริ (สนอง โชติธัมโม) อ้างอิง ลำโพ
วัดสายไหม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 1 งาน 99 ตารางวา ส่วนที่ธรณีสงฆ์มีเนื้อที่ 30 ไร่ วัดสายไหมสร้างเมื่อ พ.ศ. 2441 ผู้ถวายที่ดินสร้างวัดคือหม่อมราชวงศ์หญิงน้อยและหม่อมหลวงนุ่ม มอบที่ดินให้จำนวน 7 ไร่ 35 ตารางวา ต่อมาในปี พ.ศ. 2514 ทางวัดได้จัดซื้อที่ดินเพื่อขยายขอบเขตวัดออกไปอีก 7 ไร่ 12 ตารางวา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที 8 กันยายน พ.ศ. 2498 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 24 เมตร ยาว 36 เมตร ได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที 7 มีนาคม พ.ศ. 2498 ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2482 แผนกบาลีเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2518 นอกจากนี้วัดยังเคยให้โรงเรียนสายไหม (ทัสนารมย์อนุสรณ์) ทำการสอนภายในวัด และยังจัดหาเงินทุนจัดตั้งเป็นทุนมูลนิธิประจำโรงเรียนเพื่อช่วยเหลือคนยากจน พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มแวดล้อมด้วยที่นาริมถนนคลองหกวาสายล่าง เสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7.50 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธชินราชจำลอง หน้าตักกว้าง 3 ศอก และรูปหล่อพระอธิการญัติ อุตตโม อดีตเจ้าอาวาสรูปแรก วิหารหลวงปู่ญัติ อุตตโม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 หอสวดมนต์ กว้าง 14 เมตร ยาว 31.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงไทยโบราณ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 26 เมตร รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการญัติ อุตตโม (พ.ศ. 2441–2482) พระสมุห์สว่าง รตนโชโต (พ.ศ. 2482–2510) พระครูโสภณสารวิสุทธิ์ (พ.ศ. 2510–2530) พระสุนทรศีลาจาร (ทองใบ เตชปญฺโญ) (พ.ศ. 2530–2551) พระปลัดแขม วชิโก รก. (พ.ศ. 2551–2552) พระครูโสภณภัทรเวทย์ (อิทธิพล ปธานิโก) (พ.ศ. 2553–ปัจจุบัน) อ้างอิง สายไหม สายไหม
วัดแดงธรรมชาติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดแดง ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี วัดแดงธรรมชาติสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 แต่เดิมชาวบ้านนำวัวแดงมาเลี้ยงในบริเวณวัด จึงเรียกชื่อวัดว่า วัดวัวแดง ต่อมาคำว่า 'วัว' ในชื่อวัดหายไปกลายเป็น วัดแดง แต่ชื่อไปซ้ำกับวัดอีกแห่งหนึ่งซึ่งภายหลังเรียกว่าวัดแดงประชาราษฎร์ ส่วนชื่อวัดแห่งนี้ไม่ปรากฏว่าผู้ใดเติมคำว่า 'ธรรมชาติ' และเติมไปเมื่อใด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2428 อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร ภายในพระประธานประจำอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นศิลปะสมัยอยุธยา นามว่า หลวงพ่อโต ปัจจุบันอุโบสถอยู่ระหว่างการบูรณะด้วยการยกอุโบสถและฐานชุกชีศิลปะงานก่อสร้างยุคกรุงเก่า สูงจากเดิมประมาณ 2 เมตร เพื่อหนีน้ำสูงกว่า 2 เมตร เมื่อปลาย พ.ศ. 2554 ศาลาการเปรียญ จำนวน 1 หลัง หอสวดมนต์ จำนวน 1 หลัง กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ที่มีความสวยงาม ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง และพระเจดีย์ ส่วนปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ หลวงพ่อทันใจ พระปางนาคปรกใหญ่ที่สุดในนนทบุรี อ้างอิง แดงธรรมชาติ
วัดสุขใจ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสามวาตะวันออก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 12 ไร่ 31 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือยาว 1 เส้น 18 วา 2 ศอก ติดต่อกับที่ดินเอกชน ทิศตะวันออกยาว 7 เส้น 10 วา ติดต่อกับลำรางและที่ดินเอกชน ทิศใต้ยาว 2 เส้น 16 วา ติดต่อกับคลองสองตะวันออก และทิศตะวันตกยาว 7 เส้น 6 วา ติดต่อกับลำรางและที่ดินเอกชน วัดสุขใจตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440 โดยมีนายสุขเป็นผู้อุทิศที่ดินสร้างวัด เมื่อสร้างเสร็จตั้งชื่อวัดว่า วัดสุขศรีตรีราษฎร์ศรัทธาธรรม ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดสุขใจ' และใช้มาชื่อนี้จนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2448 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร ปัจจุบัน พระครูมนูญวรธรรม (เดชา) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม ด้านหน้าวัดอยู่ทางทิศใต้ มีคลองสองตะวันออกผ่าน อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 19 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ฝาผนังก่ออิฐถือปูน กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง หอสวดมนต์ เป็นอาคารคอนกรีต และศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ใต้ถุนสูง รายนามเจ้าอาวาส หลวงพ่อปัน หลวงพ่อสถิตอรรถคุณ พระครูมนูญวรธรรม (เดชา) อ้างอิง สุขใจ
วัดบางด้วนใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านสุขประชากร ตำบลบางด้วน อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 54 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 7 ไร่ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม เป็นสวนมะพร้าว มีคลองสาธารณะออกแม่น้ำเจ้าพระยา อีกด้านหนึ่งมีทางรถยนต์ออกถนนสุขุมวิท ปัจจุบันพระครูสมุทรสุตปาพจน์ (สุวัช โอภาโส) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดบางด้วนในตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2426 โดยมีนายกร นายพ่วง และนายสุข ต้นตระกูลยืนยง เป็นผู้ถวายที่ดิน 6 ไร่ และดำเนินการสร้างวัด เดิมมีชื่อว่า วัดสุขกร ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดเป็น 'วัดบางด้วนใน' ตามชื่อท้องที่ที่ตั้งวัด (ยังมีวัดบางด้วนอีกแห่งคือวัดบางด้วนนอก) วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2482 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2528 ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลขึ้นในที่วัด อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธชินราชจำลอง มีภาพจิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถ มหาเจดีย์พุทธยันตรีสุขใจ และศาลาทรงไทย 2 ชั้น ปูชนียวัตถุสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ พระทันใจ อ้างอิง บางด้วนใน
วัดเทพนิมิตต์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงดอนเมือง เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันพระครูศรีปริยัติศาสก์ (สาคร ป.ธ.6) เป็นเจ้าอาวาส วัดเทพนิมิตต์ตั้งเป็นสำนักปฏิบัติธรรมเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 บนที่ราชพัสดุเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 52 ตารางวา โดยรองอธิบดีกรมธนารักษ์ซึ่งเป็นลูกศิษย์พระครูอนุรักษ์ศีลสังวรเป็นผู้ดำเนินการขอใช้ที่ดิน ในช่วงแรกมีฐานะเป็นสำนักสงฆ์ ใช้ชื่อว่า สำนักปฏิบัติธรรมเทพนิมิตต์ แต่ชาวบ้านเรียกว่า วัดกลางนา เพราะในขณะนั้นมีแต่ทุ่งนาล้อมรอบ จากนั้นได้รับการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 พระครูอนุรักษ์ศีลสังวร เจ้าอาวาสรูปแรก ได้ขอให้กรุงเทพมหานครตั้งชื่อว่า 'วัดเทพนิมิตต์' โดยให้เหตุผลไว้ในเอกสารประกอบการพิจารณาเรื่องการขอสถาปนาสำนักปฏิบัติธรรมเทพนิมิตต์ขึ้นเป็นพระอาราม ถึงอธิบดีกรมการศาสนา ตามหนังสือลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2524 ว่า มีทั้งนายทหารอากาศยศนาวาอากาศตรีและนายทหารบกยศพันตรี กับประชาชนอีกหลาย ๆ คน ได้พากันเล่าเรื่องสิ่งแปลกมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้นในทีดินผืนนี้ ที่ดินผืนนี้มีแสงสว่างเกิดขึ้นในเวลาตอนกลางคืน เป็นแสงสว่างรุ่งโรจน์มาก สีขาวนวล โตเท่าขนาดบาตร เป็นอยู่ประมาณ 10 กว่านาทีก็หายไป นาน ๆ จะเกิดขึ้นสักครั้ง (อดีต) เจ้าอาวาสเห็นว่าเป็นมงคล จึงตั้งชื่อสำนักสงฆ์ว่า เทพนิมิตต์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 อ้างอิง เทพนิมิตต์