ทางหลวงชนบท ฉช.3005 สายแยกทางหลวงหมายเลข 314 (กม.ที่ 13+540) – อำเภอบ้านโพธิ์ หรือ ถนนสายบ้านโพธิ์–หัวเนิน เป็นทางหลวงชนบทที่เชื่อมระหว่างถนนสิริโสธร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 314) กับถนนเทศบาล 3122 ดอนสีนนท์–บ้านโพธิ์ โดยเริ่มต้นจากตำบลคลองประเวศ ผ่านตำบลสนามจันทร์ และสิ้นสุดที่ตำบลบ้านโพธิ์ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ประวัติ ทางหลวงชนบท ฉช.3005 ไม่ปรากฏปีที่สร้างแน่ชัด แต่จากการสืบค้นพบว่าในช่วงปี พ.ศ. 2500 ที่มีการจัดตั้งสุขาภิบาลบ้านโพธิ์ (หรือเทศบาลตำบลบ้านโพธิ์ในปัจจุบัน) ยังไม่ปรากฏว่ามีทางหลวงสายดังกล่าวและสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง ใน พ.ศ. 2532 ได้มีการเวนคืนพื้นที่สองข้างทางของถนนสิริโสธรเพื่อขยายช่องทางจราจร โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา ก็ยังไม่ปรากฏเส้นทางซึ่งปัจจุบันคือทางหลวงชนบท ฉช.3005 ในแผนที่แนบท้ายเช่นกัน ใน พ.ศ. 2540 ปรากฏทางหลวงชนบท ฉช.3005 ในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเวนคืนเพื่อสร้างระบบส่งน้ำในลุ่มน้ำบางปะกง ในชื่อทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3122 เชื่อมต่อจากเทศบาลตำบลบ้านโพธิ์ พร้อมกับสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง แต่ใน พ.ศ. 2553 ปรากฏถนนเส้นดังกล่าวในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงชนบทเชื่อมระหว่างถนนสิริโสธรกับถนนหลวงแพ่ง ในชื่อทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 และมีปรากฏในแผนที่แสดงเส้นทางควบคุม แขวงทางหลวงฉะเชิงเทรา ไม่ระบุปีของข้อมูล ว่าจุดเชื่อมต่อกับเส้นทางในความดูแลของกรมทางหลวงบริเวณตัวอำเภอบ้านโพธิ์ระบุข้อความว่า โยธา จึงสันนิษฐานว่าก่อนที่ทางหลวงชนบท ฉช.3005 จะมาอยู่ในดูแลของกรมทางหลวงชนบทซึ่งก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2545 เส้นทางดังกล่าวอาจจะอยู่ภายใต้การดูแลของกรมโยธาธิการมาก่อน รายละเอียดเส้นทาง Sisunthonwohan bridge |วัดสนามจันทร์และเขตชุมชนต่อเนื่องจากสะพาน ซึ่งเป็นส่วนสุดท้ายของเส้นทาง ฉช.3005 ที่จะเชื่อมต่อกับถนนเทศบาล ทางหลวงชนบท ฉช.3005 เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรสวนกัน ความกว้างช่องจราจรละ 3.5 เมตร ความกว้างไหล่ทางด้านละ 2.5 เมตร พื้นผิวแบบแอสฟอลต์คอนกรีต ระยะทาง 6.076 กิโลเมตร เป็นถนนที่มีความสำคัญในด้านของการเชื่อมโยงระหว่างถนนสิริโสธร กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331 ผ่านถนนเทศบาลตำบลบ้านโพธิ์ และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 ซึ่งเป็นถนนสายสำคัญด้านอุตสาหกรรมของจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยในระหว่างสายทางประกอบไปด้วยพื้นที่เกษตรกรรม พื้นที่อุตสาหกรรม เชื่อมต่อไปยังพื้นที่ที่มีโรงพยาบาล หน่วยงานราชการ และแหล่งชุมชนหนาแน่นตั้งอยู่ นอกจากนี้ ทางหลวงชนบท ฉช.3005 ได้รับการใช้งานเป็นเส้นทางเลี่ยงช่วงเทศกาลสำหรับเดินทางสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยแบ่งเบาการจราจรของถนนสิริโสธรที่เชื่อมต่อระหว่างทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ซึ่งเป็นเส้นทางหลักเข้าสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือทางจังหวัดนครราชสีมา โดยถ่ายเทปริมาณการจราจรไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 ที่เชื่อมต่อไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331 หรือใช้เส้นทางดังกล่าวเลี่ยงการจราจรที่หนาแน่นบริเวณทางแยกบางพระผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 315 เพื่อไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 บริเวณทางแยก พล.ร.11 ปัจจุบันทางหลวงชนบท ฉช.3005 อยู่ในระหว่างการศึกษาเพื่อขยายช่องจราจรสำหรับเดินรถ จากเดิม 2 ช่องจราจร เป็น 4 ช่องจราจร ช่องจราจรละ 3.5 เมตร ไหล่ทางกว้างด้านละ 2.5 เมตร และเกาะกลางถนนแบบแบร์ริเออร์กว้าง 2.60 เมตร รวมความกว้างสายทางประมาณ 21.60 เมตร รวมถึงปรับปรุงความกว้างของสะพานข้ามคลอง และสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง สร้างจุดกลับรถระดับดิน และสร้างจุดตัดต่างระดับบริเวณถนนสิริโสธร เพื่อรองรับการเติบโตของชุมชนและจังหวัด เสริมศักยภาพในการขนส่งระหว่างจังหวัดให้มีความสะดวกรวดเร็วมากยิ่งขึ้น และอำนวยความสะดวกให้กับประชาชนในพื้นที่ใกล้เคียง โดยมีการเปิดรับฟังความคิดเห็นจากประชาชนในพื้นที่ที่เส้นทางพาดผ่านเพื่อนำไปประกอบการศึกษาและออกแบบให้มีความสมบูรณ์ รายชื่อทางแยก เนื่องจากทางหลวงชนบท ฉช.3005 เป็นเส้นทางระยะสั้นที่เชื่อมต่อทางหลวงแผ่นดินสายรองและตัวอำเภอบ้านโพธิ์ ทำให้ประกอบไปด้วยจุดตัดทางแยกขนาดเล็กเท่านั้น ไม่มีทางแยกที่มีสัญญาณไฟจราจรในระหว่างแนวเส้นทาง สถานที่สำคัญ องค์การบริหารส่วนตำบลสนามจันทร์ ท่าเรือบ้านโพธิ์ (ท่าเรือขนถ่ายสินค้า) สะพานพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) วัดสนามจันทร์ ที่ว่าการอำเภอบ้านโพธิ์ ห้องสมุดประชาชนอำเภอบ้านโพธิ์ งานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย เทศบาลตำบลบ้านโพธิ์ สะพานพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) สะพานพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลบ้านโพธิ์และตำบลสนามจันทร์ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงชนบท ฉช.3005 ขนาด 2 ช่องจราจร ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของกรมทางหลวงชนบท สะพานพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) มองจากถนนเทศบาลตำบลบ้านโพธิ์ ประวัติ สะพานพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ได้รับการผลักดันให้มีการก่อสร้างขึ้นโดยประชาชนในพื้นที่ เพื่ออำนวยความสะดวกในการสัญจรข้ามผ่านไปมาระหว่างสองฝั่งแม่น้ำบางปะกง หนึ่งในผู้ที่มีส่วนสำคัญคือ ชนินทร์ วัฒนสินธุ์ สมาชิกสภาจังหวัดฉะเชิงเทราเขตอำเภอบ้านโพธิ์ แต่มิได้มีการระบุระยะเวลาในการก่อสร้างแน่ชัด แต่เมื่อก่อสร้างแล้วเสร็จได้เชื่อมต่อระหว่างถนนที่ตัดใหม่เข้ามา ซึ่งปัจจุบันคือทางหลวงชนบท ฉช.3005 สะพานนี้แต่เดิมไม่ได้ใช้ชื่อเหมือนดังปัจจุบัน แต่มีชื่อเรียกขานแตกต่างกันไป เช่น สะพานข้ามแม่น้ำบางปะกงจุดบ้านโพธิ์ สะพานข้ามแม่น้ำบางปะกงหน้าอำเภอบ้านโพธิ์ จนกระทั่งได้มีการตั้งชื่อเพื่อเป็นมงคลอนุสรณ์แด่พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ในเวลาต่อมา โครงสร้าง สะพานพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) เป็นสะพานแบบคอนกรีตเสริมแรงแบบคานคอนกรีตอัดแรงรูปตัวไอ (I-girder) มีความยาว 400 เมตร ความกว้างพื้นผิวจราจรแบบแอสฟอลต์คอนกรีตขนาด 7 เมตร ความกว้างทางเท้า 1 เมตร รวมกว้าง 8 เมตร อ้างอิง ฉช.3005 ฉช.3005 พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ฉช.3005