bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
วังทรายพูน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เดิมเป็นหมู่บ้านในตำบลสากเหล็ก เขตอำเภอนครป่าหมาก (อำเภอวังทอง) ของจังหวัดพิษณุโลก ต่อมาในปี พ.ศ. 2451 ได้โอนมาขึ้นกับอำเภอท่าหลวง (อำเภอเมืองพิจิตร) และในปี พ.ศ. 2481 ได้ย้ายมาขึ้นกับตำบลหนองปลาไหล และแยกตัวออกเป็นตำบลวังทรายพูนในปี พ.ศ. 2517 ก่อนที่จากนั้นได้แยกเป็น 'กิ่งอำเภอวังทรายพูน' และมีพระราชกฤษฎีกาตั้งเป็นอำเภอปี พ.ศ. 2524 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอวังทรายพูน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสากเหล็ก ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเนินมะปราง (จังหวัดพิษณุโลก) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทับคล้อ อำเภอตะพานหิน และอำเภอวังโป่ง (จังหวัดเพชรบูรณ์) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองพิจิตร ประวัติ แต่เดิมวังทรายพูนเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเมืองพิจิตร คือตำบลวังทรายพูนซึ่งแยกมาจากตำบลหนองปลาไหล อำเภอเมืองพิจิตรมีอาณาเขตกว้างขวางไม่สะดวกแก่การปกครอง ต่อมาจึงแยกการปกครอง 3 ตำบล คือ ตำบลวังทรายพูน ตำบลหนองปลาไหล และตำบลหนองพระ จัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังทรายพูน เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 และต่อมาได้ยกฐานะขึ่้นเป็น อำเภอวังทรายพูน เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 ต่อมาเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2526 ทางราชการได้โอนตำบลหนองปล้องจากอำเภอเมืองพิจิตรให้มาอยู่ในการปกครองของอำเภอวังทรายพูนนับแต่นั้นมา การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอวังทรายพูนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 57 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. วังทรายพูน (Wang Sai Phun) 14 หมู่บ้าน 2. หนองปลาไหล (Nong Pla Lai) 16 หมู่บ้าน 3. หนองพระ (Nong Phra) 17 หมู่บ้าน 4. หนองปล้อง (Nong Plong) 10 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอวังทรายพูนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลวังทรายพูน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวังทรายพูนและตำบลหนองพระ เทศบาลตำบลหนองปล้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปล้องทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลวังทรายพูน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังทรายพูน (นอกเขตเทศบาลตำบลวังทรายพูน) องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลาไหล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลาไหลทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองพระ (นอกเขตเทศบาลตำบลวังทรายพูน) อ้างอิง วังทรายพูน
พนมทวน เป็นอำเภอในจังหวัดกาญจนบุรี ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอพนมทวนมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอห้วยกระเจา ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่าม่วงและอำเภอท่ามะกา ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออู่ทองและอำเภอสองพี่น้อง (จังหวัดสุพรรณบุรี) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองกาญจนบุรีและอำเภอบ่อพลอย การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอพนมทวนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 103 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. พนมทวน (Phanom Thuan) 9 หมู่บ้าน 2. หนองโรง (Nong Rong) 17 หมู่บ้าน 3. ทุ่งสมอ (Thung Samo) 4 หมู่บ้าน 4. ดอนเจดีย์ (Don Chedi) 8 หมู่บ้าน 5. พังตรุ (Phang Tru) 20 หมู่บ้าน 6. รางหวาย (Rang Wai) 23 หมู่บ้าน 7. หนองสาหร่าย (Nong Sarai) 9 หมู่บ้าน 8. ดอนตาเพชร (Don Ta Phet) 13 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอพนมทวนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลพนมทวน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพนมทวน เทศบาลตำบลตลาดเขต ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลรางหวาย (เขตเทศบาลตำบลรางหวายเดิม) เทศบาลตำบลหนองสาหร่าย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสาหร่ายทั้งตำบล เทศบาลตำบลรางหวาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรางหวาย (เขตองค์การบริหารส่วนตำบลรางหวายเดิม) เทศบาลตำบลดอนเจดีย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนเจดีย์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลพนมทวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพนมทวน (นอกเขตเทศบาลตำบลพนมทวน) องค์การบริหารส่วนตำบลหนองโรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองโรงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งสมอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งสมอทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลพังตรุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพังตรุทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดอนตาเพชร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนตาเพชรทั้งตำบล สถานศึกษา โรงเรียนพนมทวนชนูปถัมภ์ โรงเรียนพนมทวนพิทยาคม (สว่างเคลื้มสุคนธ) โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 45 โรงเรียนวัดเบญพาด โรงเรียนบ้านดอนเจดีย์ โรงเรียนอนุบาลพนมทวน (วัดรางหวาย) โรงเรียนบ้านตลาดเขตมิตรภาพที่ 105 โรงเรียนบ้านห้วยสะพาน โรงเรียนบ้านดอนเจดีย์ โรงเรียนวัดสาลวนาราม วิทยาลัยการอาชีพพนมทวน อ้างอิง พนมทวน
ลืออำนาจ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ ประวัติ อำเภอลืออำนาจ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองอำนาจเจริญ โดยแยกพื้นที่ตำบลอำนาจ ตำบลดงมะยาง ตำบลเปือย ตำบลดงบัง ตำบลไร่ขี และตำบลแมด จากอำเภออำนาจเจริญ ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอลืออำนาจ เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2534 และต่อมาได้พื้นที่บางส่วนของตำบลดงมะยางออกเป็นตำบลโคกกลาง และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอลืออำนาจเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอลืออำนาจตั้งอยู่ตอนใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองอำนาจเจริญ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพนา ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอม่วงสามสิบ (จังหวัดอุบลราชธานี) มีลำน้ำเซบกเป็นเส้นแบ่งเขต ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหัวตะพาน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอลืออำนาจแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 79 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. อำนาจ Amnat 2. ดงมะยาง Dong Mayang 3. เปือย Pueai 4. ดงบัง Dong Bang 5. ไร่ขี Rai Khi 6. แมด Maet 7. โคกกลาง Khok Klang การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอลืออำนาจประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลอำนาจ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลอำนาจ เทศบาลตำบลสามหนอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอำนาจ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลอำนาจ) เทศบาลตำบลดงมะยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงมะยางทั้งตำบล เทศบาลตำบลเปือย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเปือยทั้งตำบล เทศบาลตำบลโคกกลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกกลางทั้งตำบล เทศบาลตำบลแมด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแมดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดงบัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงบังทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลไร่ขี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไร่ขีทั้งตำบล อ้างอิง ลืออำนาจ
เดิมบางนางบวช เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุพรรณบุรี เดิมเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดชัยนาท ก่อนที่จะย้ายมาขึ้นกับจังหวัดสุพรรณบุรี และรวมท้องที่ตำบลในอำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท และอำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี ตั้งขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2454 ชื่อว่า 'อำเภอเดิมบาง' ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อเป็น 'อำเภอเดิมบางนางบวช' ในปี พ.ศ. 2482 ประวัติ ในวันที่ 21 พฤษภาคม 2454 กระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่ตำบลนางเริง ตำบลเขาพระ ตำบลท่ารวก ตำบลท่าช้าง ตำบลหัวเขา ตำบลวังศรีราช ตำบลหัวนา ตำบลป่าสะแก ตำบลลำพันบอง ตำบลบ่อกรุ ตำบลห้วยขมิ้น ตำบลนางบวช อำเภอนางบวช (อำเภอสามชุก) ตำบลท่ามะนาว ตำบลโคกช้าง อำเภอสิงห์ (อำเภอบางระจัน) เมืองสิงห์บุรี ตำบลเดิมบาง และตำบลกำมะเชียน อำเภอเดิมบาง (เดิม) แขวงเมืองไชยนาท ไปจัดตั้งเป็น อำเภอเดิมบาง ขึ้นกับเมืองสุพรรณบุรี ส่วนท้องที่อำเภอเดิมบาง (เดิม) ที่ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านเชี่ยน ได้ตั้งขึ้นเป็นอำเภอชื่อว่า 'อำเภอบ้านเชี่ยน' ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหันคา ในปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อ 'อำเภอเดิมบาง' เป็น 'อำเภอเดิมบางนางบวช' จนถึงปัจจุบัน ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเดิมบางนางบวชตั้งอยู่ตอนเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหันคา อำเภอสรรคบุรี และอำเภอเนินขาม (จังหวัดชัยนาท) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแสวงหา (จังหวัดอ่างทอง) อำเภอสามชุก และอำเภอหนองหญ้าไซ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบางระจัน และอำเภอค่ายบางระจัน (จังหวัดสิงห์บุรี) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอด่านช้าง การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเดิมบางนางบวชแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล ได้แก่ 1. เขาพระ (Khao Phra) 8. หัวเขา (Hua Khao) 2. เดิมบาง (Doem Bang) 9. หัวนา (Hua Na) 3. นางบวช (Nang Buat) 10. บ่อกรุ (Bo Kru) 4. เขาดิน (Khao Din) 11. วังศรีราช (Wang Si Rat) 5. ปากน้ำ (Pak Nam) 12. ป่าสะแก (Pa Sakae) 6. ทุ่งคลี (Thung Khli) 13. ยางนอน (Yang Non) 7. โคกช้าง (Khok Chang) 14. หนองกระทุ่ม (Nong Krathum) การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเดิมบางนางบวชประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 16 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลเขาพระ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเขาพระและตำบลเดิมบาง เทศบาลตำบลนางบวช ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนางบวช เทศบาลตำบลบ่อกรุ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ่อกรุ เทศบาลตำบลเขาดิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาดินทั้งตำบล เทศบาลตำบลปากน้ำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากน้ำทั้งตำบล เทศบาลตำบลเดิมบาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเดิมบาง (นอกเขตเทศบาลตำบลเขาพระ) เทศบาลตำบลหนองกระทุ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองกระทุ่มทั้งตำบล เทศบาลตำบลทุ่งคลี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งคลีทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเขาพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาพระ (นอกเขตเทศบาลตำบลเขาพระ) องค์การบริหารส่วนตำบลนางบวช ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางบวช (นอกเขตเทศบาลตำบลนางบวช) องค์การบริหารส่วนตำบลโคกช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกช้างทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหัวเขา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวเขาทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหัวนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวนาทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อกรุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อกรุ (นอกเขตเทศบาลตำบลบ่อกรุ) องค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังศรีราชและตำบลป่าสะแกทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลยางนอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางนอนทั้งตำบล สถานพยาบาล อำเภอเดิมบางนางบวชมีโรงพยาบาลของรัฐ 1 แห่ง และเอกชน 1 แห่ง โรงพยาบาลเดิมบางนางบวช (112 เตียง) โรงพยาบาลหมอสำเริง (26 เตียง) อ้างอิง ดเอิมบางนางบวช
วังวิเศษ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตรัง และเมื่อมองจากแผนที่จะเป็นลักษณะคล้าย ๆ รูปไดโนเสาร์คอยาว ไม่มีขา เป็นอีกอำเภอหนึ่งที่มีน้ำตกที่งดงาม และมีอาหารน่ารับประทาน มีสถานที่สำคัญหลายๆที่ ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอวังวิเศษตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอคลองท่อม อำเภอลำทับ (จังหวัดกระบี่) และอำเภอบางขัน (จังหวัดนครศรีธรรมราช) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอห้วยยอด ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองตรังและอำเภอสิเกา ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสิเกา การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอวังวิเศษแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 68 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) แผนที่ 1. เขาวิเศษ Khao Wiset 2. วังมะปราง Wang Maprang 3. อ่าวตง Ao Tong 4. ท่าสะบ้า Tha Saba 5. วังมะปรางเหนือ Wang Maprang Nuea การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอวังวิเศษประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลวังวิเศษ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวังมะปรางเหนือ องค์การบริหารส่วนตำบลเขาวิเศษ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาวิเศษทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลวังมะปราง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังมะปรางทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวตง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอ่าวตงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสะบ้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสะบ้าทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลวังมะปรางเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังมะปรางเหนือ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลวังวิเศษ) อ้างอิง ว
วัดเพลง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดราชบุรี และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่และจำนวนประชากรน้อยที่สุดในจังหวัดราชบุรีและในภาคตะวันตกของประเทศไทย มีระยะเวลาการเป็นกิ่งอำเภอยาวนานถึง 48 ปี ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2457 ขึ้นตรงต่ออำเภอปากท่อของเมืองราชบุรี และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2506 ชื่ออำเภอตั้งตามชื่อตำบลที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอ ซึ่งตั้งจากชื่อวัดในพื้นที่บริเวณริมคลองแควอ้อม ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอวัดเพลงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองราชบุรี ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออัมพวาและอำเภอบางคนที (จังหวัดสมุทรสงคราม) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอปากท่อ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปากท่อและอำเภอเมืองราชบุรี ประวัติ left leftตามจดหมายเหตุราชบุรี ท้องที่อำเภอวัดเพลงเดิมเป็น อำเภอท่านัด–วัดประดู่ และเมื่อย้ายมาตั้งที่ริมฝั่งแม่น้ำอ้อม เรียกว่า อำเภอแม่น้ำอ้อม ต่อมาเมื่อ ร.ศ. 128 ทางราชการเห็นว่าอำเภอในจังหวัดราชบุรีมีมากเกินสมควร จึงได้ตัดอำเภอแม่น้ำอ้อมไปขึ้นอยู่กับจังหวัดสมุทรสงคราม แต่ในปีเดียวกันนั้นเองราษฎรอำเภอแม่น้ำอ้อมได้ร้องเรียนต่อมณฑลราชบุรีว่าการไปมาติดต่อกับสมุทรสงครามไม่สะดวก เพราะราษฎรไม่สันทัดทางเรือ ทำให้ได้รับอันตราย จึงขอให้โอนกลับมาจังหวัดราชบุรีตามเดิม กระทรวงมหาดไทยจึงให้อำเภอแม่น้ำอ้อมมาตั้งเป็นอำเภอปากท่อ ย้ายที่ว่าการอำเภอแม่น้ำอ้อม จากตำบลวัดเพลง ไปตั้งที่ตำบลปากท่อ และเรียกชื่ออำเภอว่า อำเภอปากท่อ และที่ว่าการอำเภอเดิม ให้ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เรียกชื่อกิ่งอำเภอว่า 'กิ่งอำเภอวัดเพลง' ตั้งเป็นกิ่งอำเภอขึ้นแทนอำเภอแม่น้ำอ้อม และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอปากท่อ เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2457 แต่ยังคงให้สถานีตำรวจภูธรไว้ตามเดิมด้วยเกรงว่าเหตุการณ์โจรผู้ร้ายจะกำเริบขึ้น กิ่งอำเภอวัดเพลงได้ยกฐานะเป็นอำเภอ เมื่อ พ.ศ. 2506 การแบ่งเขตการปกครอง อำเภอวัดเพลงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 28 หมู่บ้าน 1. 10 หมู่บ้าน 2. 8 หมู่บ้าน 3. 10 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอวัดเพลงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลวัดเพลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะศาลพระ (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 9–10) และตำบลวัดเพลง (เฉพาะหมู่ที่ 2, 5 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–4, 7) องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะศาลพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะศาลพระ (เฉพาะหมู่ที่ 1–8 และบางส่วนของหมู่ที่ 9–10) องค์การบริหารส่วนตำบลจอมประทัด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจอมประทัดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลวัดเพลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวัดเพลง (เฉพาะหมู่ที่ 6, 8–10 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–4, 7) อ้างอิง วัดเพลง
ลัทธิขงจื๊อ เป็นศาสนาหรือลัทธิที่มีขงจื๊อ (551 - 479 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นผู้วางรากฐานให้กับลัทธิขงจื๊อที่มุ่งแก้ไขปัญหาการเมืองและสังคมของจีนในสมัยจลาจล โดยเน้นให้มนุษย์อยู่ร่วมกันในสังคมด้วยความสงบสุขเรียบร้อย ทั้งนี้จะถือหลักการเรื่องมนุษยธรรมและจารีตประเพณี ซึ่งตั้งอยู่บนพื้นฐานของหลักแห่งสัมพันธภาพ 5 ประการ ได้แก่ เมตตาธรรม มโนธรรม จริยธรรม สัตยธรรม ปัญญาธรรม (สอดคล้องกับหลักศีล 5 ของพุทธศาสนา)มีบุคคลบางคนกล่าวว่า ศาสนาขงจื๊อเป็นระบบศีลธรรมหรือหน้าที่พลเมืองดีมากกว่าศาสนา เพราะขงจื๊อมิได้ส่งเสริมให้มีความเชื่อถือในพระเจ้าที่เป็นตัวตน หรือการสวดอ้อนวอน ตลอดจนการบูชาพระผู้เป็นใหญ่ แม้ขงจื๊อจะสอนหนักไปทางจริยธรรมและหน้าที่พลเมืองดี แต่หนังสือบางเล่มที่ขงจื้อแต่งไว้ก็ได้กล่าวถึงเทพเจ้า และอำนาจของเทพเจ้าที่มีอยู่เหนือโลก เช่นคัมภีร์ยิกิง หรือสูตรว่าด้วยความเปลี่ยนแปลงได้กล่าวถึง ซ่างตี้ หรือเซี่ยงตี่ ซึ่งเป็นผู้สร้างโลก เป็นที่น่าสังเกตว่า ขงจื๊อ เขียนคัมภีร์ ยิกิง อันว่าด้วยจักรวาลและการสร้างโลกนั้น เป็นเพียงการรวบรวมความเชื่อของเก่าที่มีมาดั้งเดิมเกี่ยวกับการสร้างโลก ตามความเห็นและความเชื่อถือของคนโบราณ อ่านต่อ...
ป่าบอน เป็นอำเภอในจังหวัดพัทลุง เดิมเป็นตำบลในเขตการปกครองของอำเภอปากพะยูน ในปี พ.ศ. 2526 ได้แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอ และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2533 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอป่าบอน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอตะโหมด อำเภอบางแก้ว และอำเภอปากพะยูน ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอปากพะยูน ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอรัตภูมิ (จังหวัดสงขลา) อำเภอควนกาหลง และอำเภอทุ่งหว้า (จังหวัดสตูล) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอทุ่งหว้า (จังหวัดสตูล) อำเภอปะเหลียน (จังหวัดตรัง) และอำเภอตะโหมด ประวัติ ป่าบอนเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอปากพะยูน คำว่า'ป่าบอน' เป็นชื่อเรียกขานตามสภาพธรรมชาติที่เป็นอยู่ในขณะนั้น ซึ่งตรงกับชื่อตำบลๆหนึ่งของจังหวัดปัตตานี คือมีต้นบอนขึ้นอยู่หนาแน่นบริเวณที่ราลลุ่มน้ำป่าบอน หรือคลองป่าบิน ชาวบ้านว่า 'บอนคัน' ซึ่งเป็นพื้ชล้มลุก ใช้ลำต้นต้มผสมกับรำข้าวเลี้ยงหมู สภาพภูมิศาสตร์เป็นที่ลาดเอียดจากเทือกเขาบรรทัดทางทิศตะวันตกไปสู่ทะเลสาบสงขลาทางทิศตะวันออก จากการสันนิฐานว่า อำเภอป่าบอนน่าจะตั้งขึ้นสัมนตอนต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เพราะคนโบราญเล่าว่าเกิดโรคห่าลงมีผู้คนล้มตายกันทั้งตำบลซึ่งตรงกับโรคอหิวาต์ระบาดทั้งประเทศในสมัยรัชกาลที่ 3 การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอป่าบอนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 50 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. ป่าบอน (Pa Bon) 11 หมู่บ้าน 2. โคกทราย (Khok Sai) 13 หมู่บ้าน 3. หนองธง (Nong Thong) 9 หมู่บ้าน 4. ทุ่งนารี (Thung Nari) 9 หมู่บ้าน 5. วังใหม่ (Wang Mai) 8 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอป่าบอนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลป่าบอน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลป่าบอน บางส่วนของตำบลหนองธง และบางส่วนของตำบลวังใหม่ องค์การบริหารส่วนตำบลป่าบอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าบอน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลป่าบอน) องค์การบริหารส่วนตำบลโคกทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกทรายทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองธง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองธง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลป่าบอน) องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งนารี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งนารีทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลวังใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังใหม่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลป่าบอน) อ้างอิง ป่าบอน
บางขัน เป็นอำเภอในจังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอบางขัน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอทุ่งใหญ่และอำเภอทุ่งสง ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอทุ่งสง ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอรัษฎา อำเภอห้วยยอด และอำเภอวังวิเศษ (จังหวัดตรัง) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลำทับ (จังหวัดกระบี่) ประวัติ บางขัน พื้นที่เดิมเป็นตำบลในการปกครองของอำเภอทุ่งสง ต่อมานายเอนก สิทธิประศาสน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราช ร่วมกับนายอำเภอทุ่งสง และทางกำนัน ผู้ใหญ่บ้านของ 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลวังหิน ตำบลบางขัน และตำบลบ้านลำนาว เริ่มเปิดใช้ที่ว่าการกิ่งอำเภอวันที่ 1 เมษายน และตั้งเป็น กิ่งอำเภอบางขัน ในวันที่ 1 พฤษภาคม 2527 โดยชื่อ 'บางขัน' มาจากลักษณะภูมิประเทศตามธรรมชาติในบริเวณนั้น ซึ่งมีลำห้วยไหลผ่านหมู่บ้านเป็นร่องน้ำไหลผ่านที่วางกับดักจับปลา ชาวบ้านเรียกว่า บาง รวมทั้งบริเวณนั้นมีต้นขันขึ้นอยู่ชุกชุม ปี พ.ศ. 2529 ได้แยก 5 หมู่บ้านของตำบลวังหิน ตั้งเป็น ตำบลบ้านนิคม ต่อมาปี พ.ศ. 2534 ร้อยตรีกิตติ ประทุมแก้ว ผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราช พิจารณากิ่งอำเภอบางขันมี 4 ตำบล ประชากร 29,686 คน 6,094 ครัวเรือน หลักเกณฑ์เข้าการเป็นอำเภอ ในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2535 จึงยกฐานะเป็น อำเภอบางขัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอบางขันแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 60 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) แผนที่ 1. บางขัน Bang Khan 2. บ้านลำนาว Ban Lamnao 3. วังหิน Wang Hin 4. บ้านนิคม Ban Nikhom การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอบางขันประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ องค์การบริหารส่วนตำบลบางขัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางขันทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านลำนาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านลำนาวทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลวังหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังหินทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนิคม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านนิคมทั้งตำบล ธนาคาร ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร สาขาบางขัน ธนาคารออมสิน สาขาบางขัน อ้างอิง บางขัน
พระพรหม เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอพระพรหมตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเฉลิมพระเกียรติและอำเภอร่อนพิบูลย์ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลานสกา ประวัติ ท้องที่อำเภอพระพรหมเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเมื่อปี พ.ศ. 2537 แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอพระพรหม และต่อมาใน พ.ศ. 2540 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอพระพรหม การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอพระพรหมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) แผนที่ 1. นาพรุ Na Phru 2. นาสาร Na San 3. ท้ายสำเภา Thai Samphao 13 4. ช้างซ้าย Chang Sai 13 การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอพระพรหมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลนาสาร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาสารทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลนาพรุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาพรุทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลท้ายสำเภา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท้ายสำเภาทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลช้างซ้าย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช้างซ้ายทั้งตำบล พระ
ผลโหวตดารานำยอดนิยมประจำเดือน พฤษภาคม 2551 ดาราชายยอดนิยม ดาราหญิงยอดนิยม ดาวร้ายยอดนิยม เอโดงาวะ โคนัน จาก ยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน อุซึมากิ นารูโตะ จาก นินจาจอมคาถา นารูโตะ โนบิ โนบิตะ จาก โดราเอมอน อินุยาฉะ จาก เทพอสูรจิ้งจอกเงิน คุโรซากิ อิจิโกะ จาก เทพมรณะ โมริ รัน จาก ยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ไฮบาระ ไอ จาก ยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ฮารุโนะ ซากุระ จาก นินจาจอมคาถา นารูโตะ อิงุราชิ คาโงเมะ จาก เทพอสูรจิ้งจอกเงิน มินาโมโตะ ชิซุกะ จาก โดราเอมอน จอมโจรคิด จาก จอมโจรอัจฉริยะ อุจิวะ อิทาจิ จาก นินจาจอมคาถา นารูโตะ องค์กรชุดดำ จากยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน เซ็นโชมารุ จาก เทพอสูรจิ้งจอกเงิน โอโรจิมารุ จาก นินจาจอมคาถา นารูโตะ ผลโหวตภาพยนตร์การ์ตูนยอดนิยมประจำเดือน พฤษภาคม 2551 ภาพยนตร์การ์ตูนทีวียอดนิยม อันดับที่ 1 - 5 ภาพยนตร์การ์ตูนทีวียอดนิยม อันดับที่ 6 - 10 1. นินจาจอมคาถา นารูโตะ 2. ยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน 3. โดราเอมอน 4. ผ่ากฎอลเวง 5. เทพอสูรจิ้งจอกเงิน 6. ดราก้อนบอล Z 7. วันพีช 8. บลีช 9. เคโรโระ ขบวนการอ๊บ อ๊บ ป่วนโลก 10.กัชเบล ผลคะแนนโหวตจากทีวีแมกกาซีน ฉบับที่ 194 ปีที่ 18/2008
บ้านฉาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดระยอง และเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอบ้านฉางมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางละมุง (จังหวัดชลบุรี) และอำเภอนิคมพัฒนา ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองระยอง ทิศใต้ จรดอ่าวไทย ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสัตหีบและอำเภอบางละมุง (จังหวัดชลบุรี) ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา ประวัติ บ้านฉาง เดิมเป็นหมู่บ้านในตำบลพลา อำเภอเมืองระยอง ต่อมาปี พ.ศ. 2506 ทหารอเมริกันมาตั้งฐานทัพ และใช้สนามบินอู่ตะเภาในท้องที่ ทำให้ประชาชนจากหลายท้องที่มาประกอบอาชีพ ชุมชนเริ่มขยายตัว เจริญเติบโต และได้ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2528 ตามลำดับ จากข้อสันนิษฐานประวัติความเป็นมาตั้งเดิมมีการรวมตัวเป็นชุมชนมาไม่น้อยกว่า 150 ปี และผู้อาวุโสของท้องถิ่นได้ให้ที่มาเกี่ยวกับชื่อ “บ้านฉาง” ไว้ดังนี้ 1. เดิมเป็นฉางกับผลิตผลทางการเกษตรจำพวกน้ำมันยางและอื่นๆ 2. เดิมเป็นป่าดงดิบมีโขลงช้างป่าเป็นจำนวนมากจึงเรียก “บ้านช้าง” ต่อมาเรียกผิดแผกเป็น “บ้านฉาง” 3. เดิมเรียก “บ้านสาง” เพราะเมื่อครั้งสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเดินทัพมาเมืองระยองถึงที่นี่รุ่งสางพอดี ในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ได้แยกพื้นที่ 6 หมู่บ้านในตำบลพลา ได้แก่ หมู่ 1 บ้านเนินกระปรอก, หมู่ 11 บ้านเนินกระปรอกใน, หมู่ 3 กับ 7 บ้านฉาง, หมู่ 4 บ้านพยูน และหมู่ 6 บ้านเนินกระปรอกใน,บ้านภูดอน (ในขณะนั้น) ออกมาตั้งเป็นตำบลบ้านฉาง เป็นตำบลลำดับที่ 3 ของทางอำเภอ การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอบ้านฉางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 20 หมู่บ้าน 1. 2. 6 หมู่บ้าน 3. 6 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอบ้านฉางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองบ้านฉาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพลา (เฉพาะหมู่ที่ 3 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 4) และตำบลบ้านฉาง (เฉพาะหมู่ที่ 5 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 6) เทศบาลตำบลสำนักท้อน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำนักท้อน (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–6) เทศบาลตำบลบ้านฉาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านฉาง (เฉพาะหมู่ที่ 4, 7 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 6; เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านฉางเดิม) เทศบาลตำบลพลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพลา (เฉพาะหมู่ที่ 5–7 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 4; เขตองค์การบริหารส่วนตำบลพลาเดิม) เทศบาลตำบลชากหมาก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำนักท้อน (เฉพาะหมู่ที่ 7–8 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–6; เขตองค์การบริหารส่วนตำบลสำนักท้อนเดิม) อ้างอิง บ้านฉาง
คง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา และเป็นหนึ่งในหลายอำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือผ่าน ประวัติศาสตร์ วันที่ 1 มีนาคม 2481 แยกพื้นที่ตำบลเมืองคง ตำบลวังโพธิ์ และตำบลตาจั่น อำเภอบัวใหญ่ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอคง ขึ้นกับอำเภอบัวใหญ่ พ.ศ. 2490 ได้ยกฐานะกิ่งอำเภอคงเป็น อำเภอคง วันที่ 1 สิงหาคม 2493 ตั้งตำบลหนองมะนาว แยกออกจากตำบลเมืองคง และตั้งตำบลบ้านปรางค์ แยกออกจากตำบลวังโพธิ์ วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2496 ได้โอนหมู่ที่ 2, 3, 6, 7, 9, 17 และ 18 (ในขณะนั้น) ของตำบลดอนตะหนิน อำเภอบัวใหญ่ มาขึ้นกับตำบลเมืองคง และโอนหมู่ที่ 8 (ในขณะนั้น) ของตำบลดอนตะหนิน อำเภอบัวใหญ่ มาขึ้นกับตำบลตาจั่น วันที่ 24 กันยายน 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลเมืองคงในท้องที่บางส่วนของตำบลเมืองคง วันที่ 30 กันยายน 2512 ตั้งตำบลคูขาด แยกออกจากตำบลเมืองคง วันที่ 30 กันยายน 2514 ตั้งตำบลโคกกระเบื้องและตำบลบ้านเหลื่อม แยกออกจากตำบลวังโพธิ์ และตั้งตำบลเทพาลัย แยกออกจากตำบลตาจั่น วันที่ 18 ตุลาคม 2519 ได้แยกพื้นที่ตำบลบ้านเหลื่อม ตำบลวังโพธิ์ และตำบลโคกกระเบื้อง ไปตั้งเป็นกิ่งอำเภอบ้านเหลื่อม ขึ้นกับอำเภอคง วันที่ 20 กันยายน 2522 ตั้งตำบลหนองบัว แยกออกจากตำบลบ้านปรางค์ วันที่ 15 สิงหาคม 2523 ตั้งตำบลโนนเต็ง แยกออกจากตำบลหนองมะนาว วันที่ 1 มกราคม 2531 ยกฐานะเป็นอำเภอบ้านเหลื่อม วันที่ 12 ตุลาคม 2531 ตั้งตำบลดอนใหญ่ แยกออกจากตำบลเมืองคง วันที่ 1 กรกฎาคม 2534 ตั้งตำบลขามสมบูรณ์ แยกออกจากตำบลตาจั่นและตำบลเทพาลัย วันที่ 24 กันยายน 2536 จัดตั้งสุขาภิบาลเทพาลัยในท้องที่บางส่วนของตำบลเทพาลัย วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลเมืองคงและสุขาภิบาลเทพาลัย เป็นเทศบาลตำบลเมืองคงและเทศบาลตำบลเทพาลัยตามลำดับ ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอคงตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านเหลื่อมและอำเภอบัวใหญ่ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโนนแดงและอำเภอพิมาย ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโนนสูงและอำเภอขามสะแกแสง ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพระทองคำ และอำเภอเนินสง่า (จังหวัดชัยภูมิ) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอคงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 156 หมู่บ้าน เมืองคง 18 หมู่บ้าน คูขาด 21 หมู่บ้าน เทพาลัย 17 หมู่บ้าน ตาจั่น 18 หมู่บ้าน บ้านปรางค์ 18 หมู่บ้าน หนองมะนาว (Nong Manao) 16 หมู่บ้าน หนองบัว (Nong Bua) 16 หมู่บ้าน โนนเต็ง (Non Teng) 12 หมู่บ้าน ดอนใหญ่ (Don Yai) 7 หมู่บ้าน ขามสมบูรณ์ (Kham Sombun) 13 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอคงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลเมืองคง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเมืองคง เทศบาลตำบลเทพาลัย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเทพาลัย องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองคง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองคง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลเมืองคง) องค์การบริหารส่วนตำบลคูขาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูขาดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเทพาลัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเทพาลัย (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลเทพาลัย) องค์การบริหารส่วนตำบลตาจั่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาจั่นทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปรางค์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านปรางค์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองมะนาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองมะนาวทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโนนเต็ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนเต็งทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดอนใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนใหญ่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลขามสมบูรณ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขามสมบูรณ์ทั้งตำบล อ้างอิง คง