bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
จินติ่ง ความสูง จากระดับน้ำทะเล เป็นยอดเขาหลักของเขาเอ๋อเหมย์ในมณฑลเสฉวน ประเทศจีน ชื่อนี้ยังเป็นชื่อเรียกทั่วไปของ วัดหวาจ้าง ที่สร้างขึ้นบนยอดเขา จินติ่งเป็นหนึ่งในรายชื่อวัดพุทธสำคัญของชาวจีนฮั่นและเป็นวัดที่ตั้งอยู่บนความสูงที่สุดในรายชื่อนี้ จินติ่งเป็นที่รู้จักจาก 'อัศจรรย์สี่ประการ' ได้แก่ พระอาทิตย์ขี้น, ทะเลเมฆ, พระอาทิตย์ทรงกลด ('พุทธฉัพพันรังสี') และ 'แสงศักดิ์สิทธิ์' วัดหวาจ้างสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1337 สมัยราชวงศ์หมิง ต่อมาวัดถูกไฟคลอกเสียหายแต่ก็สร้างขึ้นใหม่อยู่หลายครั้ง โดยครั้งล่าสุดเกิดขึ้นระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรมที่ซึ่งจินติ่งถูกใช้งานเป็นสถานีส่งต่อสัญญาณโทรทัศน์ ในปี 1972 ไฟไหม้ลุกลามบริเวณยอดเขาและวัดหวาจ้างซึ่งสร้างด้วยไม้เสียหายทั้งหมด ศาสนวัตถุโบราณสูญสลายไปในเพลิงไหม้ เหลือเพียงวัตถุไม่กี่ชิ้นที่ยังเหลือถึงปัจจุบัน ในปี 2004 ได้มีการสร้างวัดหวาจ้างขึ้นใหม่ภายใต้โครงการแผนพัฒนาและฟื้นฟูของพุทธสมาคมเขาเอ๋อเหมย์ ในโครงการเดียวกันนี้ยังรวมถึงการก่อสร้างรูปปั้นพระสมันตภัทรโพธิสัตว์สิบพักตร์ขึ้นเป็นพระสถูปความสูง 48 เมตร การก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดอย่างเป็นทางการในปี 2006 ในพิธีเปิดวัดมีพระสงฆ์ 300 รูปเข้าร่วม โครงการฟื้นฟูนี้ดึงดูดทั้งนักท่องเที่ยวและศาสนิกชนมายังจินติ่ง และช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจกับการท่องเที่ยว อย่างไรก็ตาม วัดหลังใหม่นี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นการก่อสร้างขึ้นใหม่โดยไม่มีบริบททางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของเดิมมาประกอบ เป็นการสร้างวัฒนธรรมขึ้นใหม่อันไม่เป็นของดั้งเดิม ในปี 2016 พรสถูปพระโพธิสัตว์สมันตภัทรได้ปิดชั่วคราวเพื่อทำการบูรณะและปิดทองคำเปลวจำนวน 160,000 ใบ มูลค่าราว 20 ล้านหยวน อ้างอิง
ถนนหนานจิงตะวันออก ถนนหนานจิง (เซี่ยงไฮ้: Noecin Lu) เป็นถนนในเซี่ยงไฮ้ซึ่งมีส่วนตะวันออกเป็นถนนการค้าเส้นหลักเส้นหนึ่งของเซี่ยงไฮ้ ถนนหนานจิงเป็นหนึ่งในถนนช็อปปิงที่พลุกพล่านที่สุดของโลก เช่นเดียวกับ ฟิฟต์แอเวนู, ถนนออกซฟอร์ด, ถนนออร์เชิร์ด, ถนนทาเคชิตะ และฌองเซลีเซ ชื่อของถนนมาจากชื่อนครหนานจิง ราชธานีของมณฑลเจียงซูซึ่งอยู่ติดกันกับเซี่ยงไฮ้ และอดีตราชธานีของสาธารณรัฐจีน ถนนหนานจิงในปัจจุบันแบ่งเป็นสองส่วน คือ ถนนหนานจิงตะวันออก และตะวันตก ในบางบริบท ชื่อของถนนหนานจิงอาจหมายถึงเฉพาะถนนหนานจิงที่มีอยู่ก่อนปี 1945 ซึ่งคือถนนหนานจิงตะวันออกในปัจจุบัน และมีลักษณะเป็นถนนคนเดิน ก่อนการนำระบบพินอินมาใช้ในทศวรรษ 1950s ขื่อของถนนในภาษาอังกฤษคือ ถนนนานกิง (Nanking Road) ถนนเส้นเดิมนี้มีความยาวอยู่ภายในนิคมนานาชาติเซี่ยงไฮ้เท่านั้น ส่วนถนนหนานกิงตะวันตกในปัจจุบันนั้น ในอดีตคือ ถนนบับบลิงเวล (Bubbling Well Road) ถนนนอกนิคม ถนนทั้งสองเส้นมาบรรจบกันที่หัวมุมทางเหนือตรงที่เป็นเซี่ยงไฮ้เรซคลับ ประวัติศาสตร์ของถนนหนานจิงสามารถย้อนไปได้ถึงปี 1845 ในสมัยนั้นมีชื่อว่า 'พาร์กเลน' ('Park Lane') มีความยาวจากเดอะบันด์ไปยังถนนเหอหนาน ต่อมาในปี 1854 ได้ขยายออกมาถึงถนนเจ้อเจียง และแปดปีจ่อมาขยายออกไปถึงถนนซีจัง ชื่อ 'ถนนนานกิง' ถูกตั้งอย่างเป็นทางการในปี 1862 อ้างอิง
รุวันแวลิมหาแสยะ (อักษรโรมัน: Ruwanweli Maha Seya) หรือ สวัณณมาลีมหาเจดีย์ (ภาษาบาลี: Svaṇṇamāli Mahaceti) เป็นพระสถูปในอนุราธปุระ ประเทศศรีลังกา ภายในประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้าจำนวนหนึ่งโทณะ ซึ่งถือเป็นจำนวนของพระบรมธาตุที่มากที่สุดในโลก สถูปนี้สร้างขึ้นโดยกษัตริย์สิงหล ทุฏฐคามณี เมื่อราว 140 ปีก่อนคริสต์กาล สถูปรุวันแวลิปรากฏบันทึกการก่อสร้างและพิธีเปิดอยู่ในคัมภีร์มหาวงศ์ สถูปรุวันแวลิเป็นหนึ่งใน 'โสฬสมัสถาน' (หรือ 16 ปูชนียสถาน) และ 'อฏมัสถาน' (หรือ 8 ปูชนียสถาน) รวมถึงเป็นหนึ่งในอนุสรณ์ที่สูงที่สุดในโลกยุคโบราณ ด้วยขนาดความสูง และเส้นรอบวงที่ฐานขนาด สถูปองค์แรกเริ่มมีขนาดสูง และต่อมามีการบูรณะโดยกษัตริย์หลายคน ในเมืองซะไกง์ ประเทศพม่า มีการสร้างสถูปจำลองจากรุวันแวลิ คือเจดีย์กองมุดอ ในศตวรรษที่ 19 สถูปมีลักษณะถูกปกคลุมด้วยพืชรกทึบ ภายหลังได้มีการระดมทุนโดยภิกษุจนนำไปสู่การบูรณะครั้งใหญ่ในต้นศตวรรษที่ 20 รวมถึงมีการตั้งสมาคมบูรณปฏิสังขรณ์รุวันแวลิแสยะขึ้นเพื่อระดมทุน โดยมีผู้บริจาคคนสำคัญคือเศรษฐีใจบุญ เฮนดริก อัปปุหามี (Hendrick Appuhamy) ซึ่งบริจาคเงิน 20 ล้านรูปี ในปี 1912 (คิดเป็นเงิน 611 ล้านดอลลาร์สหรัฐเมื่อปรับตามค่าเงินเฟ้อในปี 2021) ยอดมงกุฏประดับเพชรของสถูปนำขึ้นไปประดิษฐานในปี 1940 และครั้งล่าสุดในปี 2019 ตำนาน ตามหลักฐานในคัมภีร์มหาวงศ์ พระเจ้าอโศกมหาราชแห่งจักรวรรดิโมริยะ เลือกที่จะไม่ไปนำเอาพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้ามาจากบรรดานาคที่รามคราม (Ramagrama) ตามคัมภีร์ระบุว่าเมื่อครั้นจะเสด็จปรินิพพาน พระพุทธเจ้าตรัสกล่าวเป็นลางว่าพระอัฐิของพระองค์จะแบ่งออกเป็นแปดโทณะ (dona; หรือ ทะนาน) หนึ่งในนี้จะนำไปบูชาโดยโกลิยะแห่งรามคราม จากนั้นจะมาอยู่เป็นของนาค ก่อนที่จะมาประดิษฐานในดินแดนลังกา พระเจ้าอโศกมหาราชได้รับรู้เรื่องนี้จากพระอรหันต์รูปหนึ่ง ซึ่งระบุว่าการประดิษฐานในดินแดนลังกาในอนาคตจะมีกษัตริย์ทุฏฐคามณีเป็นผู้อัญเชิญไปยังลังกา ในคัมภีร์ถูปวงศ์ มีการระบุถึงสิ่งมีชีวิตมากมายที่มาเข้าร่วมฉลองการประดิษฐานของพระธาตุในมหาสถูปที่ลังกา เช่น กษัตริย์แห่งนาค มหากาลา (Mahakala) พระธาตุได้อัญเชิญไปประดิษฐานบนสุวรรณอาสน์ซึ่งสร้างขึ้นโดยพระวิศวกรรม และอัญเชิญลงมาโดยพระอินทร์ พระพรหมได้ถวายฉัตรล่องหนแห่งความเป็นเอกเทศ และกษัตริย์ Dutthagamani ได้ถวายฉัตรของตนเช่นกัน พระอรหันต์ อินทคุตตะ (Indagutta) ได้สร้างสิ่งคลุมรอบจักรวาลไว้ ไม่ให้มารเข้าใกล้ได้ และภิกษุสงฆ์สวดพระสุตตันตปิฎก กษัตริย์ทุฏฐคามณี อัญเชิญพระธาตุในหีบขึ้นเหนือหัวและเดินเข้าไปยังปะรำพิธีเพื่อประดิษฐานบนสุวรรณอาสน์ ทันใดนั้นพระธาตุลอยขึ้นในอากาศและปรากฏเป็นพระพุทธองค์ ซึ่งพร้อมไปด้วยลักษณะของมหาบุรุษทุกประการ พร้อมทั้งแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์ไฟและน้ำ ในครั้นนี้มีเทวดาและมนุษย์ 120 ล้านคนที่บรรลุพระอรหันต์ จากนั้นพระธาตุจึงกลับสู่หีบและประดิษฐานบนสุวรรณอาสน์ภายในพระสถูปสืบมา ประวัติศาสตร์ กษัตริย์ทุฏฐคามณี เรเป็นผู้เริ่มต้นการก่อสร้างพระสถูปนี้ กระนั้นสิ้นพระชนม์ไปก่อนที่จะแล้วเสร็จ โดยการก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นไม่นานหลังสามารถพิชิตราชรัตจากโจฬะมาได้ เมื่อครั้นโจฬะยึดนครอนุราธปรุะ สถูปไแ้รัขความเสียหาย แต่ต่อมามีการบูรณปฏิสังขรณ์ในรัชสมัยของกษัตริย์ปรกรมพาหุที่หนึ่ง (1153–1187) ผู้พิชิตอินเดียใต้และทมิฬนาฑูได้ โดยใช้เชลยชาวทมิฬมาเป็นแรงงานในการบูรณปฏิสังขรณ์ อ้างอิง บรรณานุกรม Shereen Amendra, 'Beyond the Seeing Eye: The Mahathupa of Lanka: An Insight', Shereen Amendra, 2006, Ulrich von Schroeder, 'Buddhist Sculptures of Sri Lanka', Visual Dharma Publications, 1990,
อำเภอโฮซุ (เน้นสีเหลือง) ในจังหวัดอิชิกาวะ อำเภอโฮซุ เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 456.69 ตารางกิโลเมตร เทศบาล อำเภอนี้ประกอบด้วย 2 เทศบาลเมือง ได้แก่ เมืองอานามิซุ เมืองโนโตะ ประวัติ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2005 หมู่บ้านยานางิดะ และเมืองโนโตะ ซึ่งเดิมทั้งสองอยู่ในอำเภอฟูเงชิ ได้ควบรวมกับเมืองอูจิอูระ ซึ่งอยู่ในอำเภอซูซุ เพื่อจัดตั้งเทศบาลขึ้นใหม่ชื่อเมืองโนโตะ การควบรวมเทศบาลครั้งนี้มีผลทำให้อำเภอซูซุและอำเภอฟูเงชิรวมเข้าด้วยกันเป็นอำเภอโฮซุ และในเวลาเดียวกันก็ทำให้เมืองอานามิซุ และเมืองมนเซ็ง ซึ่งเดิมทั้งสองอยู่ในอำเภอฟูเงชิ มาอยู่ในอำเภอโฮซุด้วยเช่นเดียวกัน อำเภอที่จัดตั้งขึ้นใหม่นี้ใช้คันจิจากชื่อของอำเภอเดิมทั้งสองอย่างละหนึ่งตัว โดยตัวคันจิตัวแรกมาจากฟูเงชิ และตัวที่สองมาจากซูซุ ก่อนที่จะมีการจัดตั้งอำเภอโฮซุ มีการเรียกพื้นที่ของทั้งสองอำเภอด้วยคำว่า 'โฮซุ' อยู่ก่อนแล้ว โดยเฉพาะกิจกรรมที่จัดขึ้นร่วมกันของทั้งสองอำเภอ เช่น งานแข่งขันกีฬาร่วมอำเภอฟูเงชิ-ซูซู ซึ่งเป็นรอบคัดเลือกก่อนเข้าสู่การแข่งขันกีฬาประจำจังหวัดอิชิกาวะ ได้ถูกเรียกกันโดยทั่วไปว่า 'กีฬาอำเภอโฮซุ' การเปลี่ยนแปลงหลังจัดตั้ง 1 มีนาคม ค.ศ. 2005 - อำเภอซูซุและอำเภอฟูเงชิผนวกรวมกันเพื่อจัดตั้งเป็นอำเภอโฮซุ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 - เมืองมนเซ็ง รวมเข้ากับนครวาจิมะ อ้างอิง โฮซุ
เกาะราชาน้อย หรือ เกาะรายาน้อย เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในตำบลราไวย์ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต มีเกาะราชาใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือราว 10 กิโลเมตร เป็นเกาะที่เกิดจากการทับถมของหินปะการังจึงมีโขดหินมากกว่าหาดทราย เป็นแหล่งดำน้ำลึก มีพื้นที่ 2,011.71 ไร่ หรือ 3.22 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยอ่าวที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลัก 3 อ่าว ได้แก่ อ่าวมารีน่า อ่าวบานานา และอ่าวรังไก่ แนวปะการังพบหนาแน่นทั่วเกาะ ยกเว้นด้านตะวันตกที่มีลักษณะโขดหิน พื้นที่แนวปะการังเนื้อที่ 308.59 ไร่ หรือ 0.493 ตารางกิโลเมตร โดยจะพบปะการังบริเวณที่เป็นอ่าวและพื้นทราย พื้นที่แนวปะการังทั้งหมดประมาณ 309 ไร่ แนวปะการังกว้างประมาณ 100 เมตร และขอบแนวปะการังสิ้นสุดที่ความลึกประมาณ 12 เมตร พบปะการังที่มีชีวิต 17 สกุล ขึ้นปกคลุมพื้นที่เฉลี่ย 36.4% ปะการังตายเฉลี่ย 53.34% ปะการังที่มีชนิดเด่นทั้งในด้านโคโลนีและการปกคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่มีรูปทรงเป็นก้อน ได้แก่ ปะการังโขด (Porites lutea) ปะการังสีน้ำเงิน (Heliopora coerulea) ปะการังรังผึ้ง (Goniastrea spp.) ปะการังช่องดาว (Astreopora spp.) และปะการังช่องเล็ก (Montipora spp.) และปะการังลายดอกไม้ (Pavona spp.) อ้างอิง ราชาน้อย ราชาน้อย
อะเลคซันดร์ คอลชัค (16 พฤศจิกายน ตามปฏิทินเก่า 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1874 – 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1920) เป็นพลเรือเอกแห่งจักรวรรดิรัสเซียและนักสำรวจขั้วโลก เป็นนายทหารประจำกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซียและได้ร่วมต่อสู้ในสงครามที่สำคัญสองครั้งคือ สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1904–1905 และสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ต่อมาเขาเป็นผู้นำของขบวนการต่อต้านบอลเชวิคหรือที่รู้จักกันในชื่อ 'ขบวนการขาว' ในระหว่างสงครามกลางเมืองรัสเซีย ซึ่งได้ก่อตั้งรัฐบาลในไซบีเรียเพื่อต่อต้านรัฐบาลของเลนินตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1920 คอลชัคเริ่มต้นอาชีพแรกจากการเป็นนักสมุทรศาสตร์และนักอุทกวิทยาในกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซีย ต่อมาเขากลายเป็นผู้นำในการสำรวจขั้วโลกอยู่หลายครั้ง โดยได้รับการสนับสนุนจากราชบัณฑิตวิทยาศาสตร์รัสเซีย 'เกาะคอลชัค' ซึ่งตั้งอยู่ในทะเลคารา ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา ในช่วงสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น (ค.ศ. 1904-1905) คอลชัคได้มีโอกาสร่วมต่อสู้ในสงครามและประสบความสำเร็จในยุทธนาวีที่พอร์ตอาเธอร์ เมื่อทุ่นระเบิดของเรือพิฆาตที่อยู่ภายใต้การบัญชาของเขาได้จมเรือลาดตระเวนทากาซาโกะของญี่ปุ่น ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง คอลชัคกลายเป็นหนึ่งในผู้ปรับปรุงกองทัพเรือรัสเซียใหม่หลังจากความเสียหายในระหว่างสงคราม และได้รับเลื่อนยศเป็นนายทหารเสนาธิการทั่วไปแห่งกองทัพเรือ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: วลาดีมีร์ เลนิน – กล้ามเนื้อลายสลายตัว – แก๊สมีสกุลที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
วัดพระศรีรัตนศาสดาราม หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า วัดพระแก้ว เป็นวัดซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นพร้อมกับการสถาปนาอาณาจักรรัตนโกสินทร์ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2325 เป็นวัดที่ตั้งอยู่ภายในพื้นที่พระบรมมหาราชวัง ซึ่งเป็นลักษณะเดียวกับวัดพระศรีสรรเพชญ์ที่ตั้งอยู่ในพระราชวังโบราณสมัยอาณาจักรอยุธยา นอกจากนี้ มีพระราชประสงค์ให้วัดพระศรีรัตนศาสดารามเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร และเป็นสถานที่ทรงบำเพ็ญพระราชกุศล วัดพระศรีรัตนศาสดารามเป็นวัดที่ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่ เพราะมีแต่ส่วนพุทธาวาส ไม่มีส่วนสังฆาวาส ภายในวัดพระศรีรัตนศาสดารามมีอาคารสำคัญและอาคารประกอบแบ่งกลุ่มอาคารออกเป็น 3 กลุ่ม คือ กลุ่มพระอุโบสถ เป็นกลุ่มที่มีความสำคัญสูงสุด อาคารประธานของกลุ่มอาคารนี้ คือ พระอุโบสถ ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร ล้อมรอบด้วยศาลาราย พระโพธิธาตุพิมาน หอพระราชพงศานุสรณ์ หอพระราชกรมานุสรณ์ หอระฆัง และหอพระคันธารราษฎร์ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: อะเลคซันดร์ คอลชัค – วลาดีมีร์ เลนิน – กล้ามเนื้อลายสลายตัวที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ประเทศโคลอมเบีย เข้าร่วมแข่งขันในเวิลด์เกมส์ 2022 ที่เมืองเบอร์มิงแฮม สหรัฐ ตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีนักกีฬาโคลอมเบียเข้าร่วมแข่งขัน 70 คนใน 14 ชนิดกีฬา ผู้ได้รับเหรียญรางวัล เหรียญ นักกีฬา ชนิดกีฬา รายการ วันที่ ซารา โลเปซดาเนียล มูโนซ การยิงธนู การแข่งขันแบบทีมผสม ฮวน โรดริเกซฮวน ดูเกเมาริซิโอ เฟอร์นันเดซฮวน โอกัมโป ว่ายน้ำฟินส์ วิ่งผลัดผิวน้ำ 4 × 50 เมตรชาย เกนี่ ปาจาโร การเล่นสเก็ตความเร็วบนถนน 100 ม. หญิง โจฮาน่า วิเวรอส การเล่นสเก็ตความเร็วบนถนน การแข่งขันวิ่ง 15,000 ม. หญิงแบบคัดออก อันเดรส ฆิเมเนซ ติดตามสเก็ตเร็ว สปรินต์ 500 ม. ชาย เกนี่ ปาจาโร ติดตามสเก็ตเร็ว ไทม์ไทรไล 200 ม. หญิง โจฮาน่า วิเวรอส ติดตามสเก็ตเร็ว สปรินต์ 1,000 ม. หญิง โจฮาน่า วิเวรอส ติดตามสเก็ตเร็ว วิ่ง 10,000 ม. หญิง แบบคัดออก โจฮาน่า วิเวรอส ติดตามสเก็ตเร็ว วิ่ง 10,000 เมตรหญิง แบบคัดออก คลารา เกร์เรโร โบว์ลิ่ง หญิงเดี่ยว ซาร่า โลเปซ การยิงธนู ประเภทบุคคลหญิง ฮวน โรดริเกซฮวน ดูเกเมาริซิโอ เฟอร์นันเดซฮวน โอกัมโป ว่ายน้ำฟินส์ วิ่งผลัดผิวน้ำ 4 × 100 เมตรชาย พอลล่า อากีร์เรไดอาน่า โมเรโนวิเวียนา เรตาโมโซเกรซ เฟอร์นันเดซ ว่ายน้ำฟินส์ วิ่งผลัดผิวน้ำ 4 × 50 เมตรหญิง ดาเนียล ซาปาต้า การเล่นสเก็ตความเร็วบนถนน การแข่งขันพอยต์ 10,000 ม. ชาย โจฮาน่า วิเวรอส การเล่นสเก็ตความเร็วบนถนน การแข่งขันพอยต์ 10,000 ม. หญิง อันเดรส ฆิเมเนซ ติดตามสเก็ตเร็ว ไทม์ไทรไล 200 ม. ชาย ดาเนียล ซาปาต้า ติดตามสเก็ตเร็ว การแข่งขันวิ่ง 10,000 ม. ชายแบบคัดออก อเลฮานโดร วีวีเอสกัส จูยิตสู การต่อสู้ชาย 62 กก. โฮเซ่ ฮวน การ์เซีย กีฬาคิว หมดสิ้นสามเบาะชาย พอลล่า อากีร์เร่ ว่ายน้ำฟินส์ หยุดหายใจขณะ 50 ม. หญิง เกรซ เฟอร์นันเดซ ว่ายน้ำฟินส์ พื้นผิว 100 ม. หญิง เกรซ เฟอร์นันเดซวิเวียนา เรตาโมโซไดอาน่า โมเรโนพอลลา อากีร์เร ว่ายน้ำฟินส์ วิ่งผลัดผิวน้ำ 4 × 100 เมตรหญิง ทีมผสม จานบิน ทัวร์นาเมนต์แบบผสม มิเกล อังเคล โรดริเกซ สควอช ชายเดี่ยว บรายัน การ์เรโนดาเนียลา เจเรนา ศิลปะโรลเลอร์สเก็ต การเต้นรำคู่ ผู้เข้าร่วมแข่งขัน ต่อไปนี้เป็นรายการจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้ ชนิดกีฬา ชาย หญิง รวม การยิงธนู 1 1 2 ศิลปะโรลเลอร์สเก็ต 2 1 3 โบว์ลิ่ง 2 2 4 กีฬาคิว 2 0 2 ทวิกีฬา 3 0 3 กีฬาว่ายน้ำว่ายน้ำ 4 4 8 จานบิน 8 8 16 อินไลน์ฮอกกี้ 14 0 14 Ju-jitsu 2 2 4 แร็กเก็ตบอล 1 1 2 การเล่นสเก็ตความเร็วบนถนนการเล่นสเก็ตความเร็วบนถนน 2 2 4 สควอช 2 2 4 สกีน้ำ 2 2 4 รวม 45 25 70 อ้างอิง โคลอมเบีย 2022
ประเทศเช็กเกีย เข้าร่วมแข่งขันในเวิลด์เกมส์ 2022 ที่เมืองเบอร์มิงแฮม สหรัฐ ตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีนักกีฬาเช็กเกียเข้าร่วมแข่งขัน 87 คนใน 19 ชนิดกีฬา ผู้ได้รับเหรียญรางวัล เหรียญ นักกีฬา ชนิดกีฬา รายการ วันที่ ยาโรสลาฟ ลอเรนซ์ โบว์ลิ่ง ชายเดี่ยว อาเลส ชามราดมิคูลาช ซโบริลจาคุบ เบอร์นาร์ดชเตปัน ตูเร็กออสการ์ ฟลินน์โดมินิค โฟรเดิลดาเนียล บราเบคปาทริก เชเบกปีเตอร์ คาฟคามาร์ติน ฟิอาลาโทมาช รูเบชแจน ไวรอลมาเร็ก โลสกอตฟิลิป คุทอาก อินไลน์ฮอกกี้ ทัวร์นาเมนต์ชาย เทเรซา ยาโนซิโควา การวางตำแหน่ง สปรินต์หญิง 15 กรกฎาคม ลูคัส บาวเออร์โดมินิค เบเนชมาร์ติน เบเนชจิริ เบสท์อดัม เดอลองฟิลิป ฟอร์แมนมาเตจ ฮาฟลาสอดัม เฮเมอร์กามิคูลาช เกริเบกฟิลิป แลงเกอร์ออนเดรจ เนเมเชคลูกาส ปุนโกชาโจเซฟ ริปาร์มาตียาช ชินด์เลอร์ ฟลอร์บอล ทัวร์นาเมนต์ชาย ปีเตอร์ ดโวชาเชค คิกบ็อกซิ่ง ชาย 75 กก. โทมาช คริฟดา การวางตำแหน่ง สปรินต์ชาย 15 กรกฎาคม ผู้เข้าร่วมแข่งขัน ต่อไปนี้เป็นรายการจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้ ชนิดกีฬา ชาย หญิง รวม กีฬาทางอากาศ 4 0 4 การยิงธนู 1 1 2 โบว์ลิ่ง 2 0 2 พายเรือแคนูมาราธอน 1 1 2 กีฬาเต้นรำ 3 3 3 กีฬาว่ายน้ำว่ายน้ำ 1 0 1 ฟลอร์บอล 14 0 14 อินไลน์ฮอกกี้ 14 0 14 คาราเต้ 0 1 1 คิกบ็อกซิ่ง 1 1 2 คอร์ฟบอล 7 6 13 ลาครอส 0 12 12 มวยไทย 1 1 2 การวางตำแหน่ง 2 2 4 Parkour 1 1 2 การเล่นสเก็ตความเร็วบนถนนการเล่นสเก็ตความเร็วบนถนน 1 0 1 สควอช 2 1 3 สกีน้ำ 2 0 2 รวม 57 30 87 อ้างอิง เช็กเกีย 2022
มารียา กุตซารีดา บนดวงตราไปรษณียากรของโรมาเนียปี 2007 มารียา กุตซารีดา-เกรอตูเนสกู (10 กุมภาพันธ์ 1857 – 16 พฤศจิกายน 1919) เป็นสตรีคนแรกที่ได้เป็นแพทย์ในประเทศโรมาเนีย และเป็นผู้ก่อตั้งสมาคมมารดาในปี 1897 และในปี 1899 ได้ตั้งสถานรับเลี้ยงเด็กขึ้นเป็นแห่งแรกในประเทศ กุตซารีดาเกิดที่เมืองเกอเลอรัช จบการศึกษาขั้นต้นจากโรงเรียนกลางในบูคาเรสต์ ก่อนจะเข้าศึกษาในคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยซือริชในปี 1877 ต่อมาเธอได้โอนย้ายไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยมงเปอลีเยแทนเนื่องด้วยข้อจำกัดทางภาษา เธอเข้าฝึกงานเป็นแพทย์ที่ปารีส และได้วุฒิบัตรการเป็นแพทย์ในปี 1884 โดยเธอจบการศึกษา เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง โดยมีวิทยานิพนธ์จบการศึกษาเกี่ยวกับมะเร็งมดลูกในชื่อ ต่อมาเธอได้ส่งคำร้องขอมายังโรงพยาบาลบรึงกอเวอานู เพื่อขอทำงานหลังจบการศึกษาในแผนก 'โรคสตรี' เธอถูกปฏิเสธโดยไม่ให้เหตุผล และถูกมอบหมายไปประจำเป็นอาจารย์ด้านสุขอนามัย แทน ในปี 1886 เธอได้เป็นหัวหน้าแผนกสุขอนามัยประจำศูนย์พักพิง 'นางเอเลนา' และในปี 1891 ได้เป็นหัวหน้าแผนกนรีเวชวิทยาของโรงพยาบาลฟีลันตรอปียา ในนครบูคาเรสต์ เธอได้ก่อตั้งสมาคมมารดา ในปี 1897 เพื่อช่วยเหลือเด็กยากไร้ และยังได้รับเชิญไปยังงานประชุมในบรัสเซลส์ (1907) และโคเปนเฮเกน (1910) ที่ซึ้งเธอได้นำเสนอการทำงานทางการแพทย์ในโรมาเนียที่ริเริ่มขึ้นเพื่อลดอัตราการเสียชีวิตแรกเกิดและเพื่อการศึกษาระบบการดูแลทารกในโรมาเนีย เธอเป็นนักสตรีนิยมคนหนึ่ง และยังมีโอกาสได้นำเสนอ ผลงานสตรีโรมาเนีย ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับผลงานวิชาการของสตรีโรมาเนียที่งานประชุมในปารีสเมื่อปี 1990 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เธอเป็นแพทย์ประจำโรงพยาบาลทหารชั่วคราวหมายเลข 134 หลังสิ้นสุดสงครามเธอเกษียณอายุก่อนวัย เป็นไปได้ว่าเพราะเหตุผลด้านสุขภาพ เธอเสียชีวิตในปี 1919 อ้างอิง
Inferno ของดันเตจัดให้มุฮัมมัดอยู่ในนรก สะท้อนถึงภาพลักษณ์ในแง่ลบในโลกคริสเตียน ในภาพนี้ วิลเลียม เบลกวาดให้มุฮัมมัดเปิดหน้าอกที่ปีศาจฟันออก ซึ่งสื่อถึงบทบาทในฐานะ 'ความแตกแยก' เนื่องจากชาวคริสต์ในสมัยกลางมองศาสนาอิสลามเป็นพวกนอกรีต ผู้ที่วิจารณ์ศาสดามุฮัมมัดของอิสลามเป็นกลุ่มแรกคือชาวอาหรับที่ไม่ได้นับถือศาสนาอิสลามร่วมสมัยที่ประณามเขาว่าสอนหลักการเอกเทวนิยม และชนเผ่ายิวในอาระเบียผ่านการอ้างว่ามีการจัดสรรที่ไม่สมควรจากรายงานและบุคคลจากพระคัมภีร์ และการกล่าวร้ายต่อศาสนายูดาห์ ด้วยเหตุผลเหล่านี้ นักเขียนชาวยิวสมัยกลางหลายคนมักเรียกเขาด้วยชื่อเล่นเชิงดูหมิ่นว่า ฮา-เมชุกกาฮ์ ('คนบ้า' หรือ 'ผู้ถูกสะกดจิต') ในช่วงสมัยกลาง นักคิดชาวคริสต์ในโลกตะวันตกและไบแซนไทน์หลายคน จัดให้มุฮัมมัดเป็นผู้นำทางที่ผิด ผู้น่าสังเวช ศาสดาเทียม และแม้แต่ศัตรูของพระคริสต์ เนื่องจากเขามักปรากฏในโลกคริสเตียนในฐานะพวกนอกรีตหรือถูกครอบงำโดยปีศาจ นักคิดบางคนอย่างทอมัส อไควนัสได้วิจารณ์มุฮัมมัดถึงการจัดการเรื่องหลักคำสอนและคำสัญญาในเรื่องความสุขทางโลกในชีวิตหลังความตาย ข้อวิจารณ์สมัยใหม่ได้คำนึงถึงความจริงใจของมุฮัมมัดในฐานะศาสนทูต ศีลธรรม การแต่งงาน ชีวิตด้านเพศ, การเป็นเจ้าของทาส และสภาพจิตใจ มุฮัมมัดยังถูกกล่าวหาว่ามีความโหดร้ายในการจัดการศัตรู เช่น การรุกรานเผ่าบะนูกุร็อยเซาะฮ์ในมะดีนะฮ์ อ้างอิง
โกโซ หรือ อาวเด็ช ซึ่งในสมัยโบราณเป็นที่รู้จักกันในชื่อ เกาโลส เป็นเกาะหนึ่งของประเทศมอลตา โดยเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเกาะมอลตาในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและเป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ในกลุ่มเกาะรองจากเกาะมอลตา ใน พ.ศ. 2564 เกาะโกโซมีประชากรประมาณ 39,000 คน (จากประชากรมอลตาทั้งหมด 519,562 คน) บนเกาะอุดมไปด้วยแหล่งประวัติศาสตร์ต่าง ๆ เช่น หมู่วิหารจกันตียาซึ่งถือเป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างตั้งพื้นอิสระที่เก่าแก่ที่สุดในโลก (ร่วมกับวิหารหินใหญ่แห่งอื่น ๆ ในมอลตา) เกาะโกโซมีลักษณะเป็นชนบทและได้รับการพัฒนาน้อยกว่าเกาะมอลตา เกาะนี้เป็นที่รู้จักจากเนินเขาที่มีทัศนียภาพงดงามซึ่งยังปรากฏบนตราอาร์มของภาคโกโซ หน้าต่างสีฟ้าในซันเลาเร็นตส์ซึ่งเป็นซุ้มหินปูนธรรมชาติเคยเป็นลักษณะทางธรณีวิทยาที่โดดเด่นจนกระทั่งทลายลงเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2560 เกาะนี้มีคุณลักษณะทางธรรมชาติที่โดดเด่นอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงทะเลในและหน้าต่างวีติลมีลาห์ บนเกาะมีหาดทรายไม่กี่แห่ง เช่น อ่าวรัมลาในอิชชาราและอินนาดูร์ รวมถึงสถานตากอากาศริมทะเลที่ได้รับความนิยมจากทั้งคนในท้องถิ่นและนักท่องเที่ยว ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือมาร์ซัลฟอร์นและอิช-ชเล็นดี โกโซเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางการดำน้ำชั้นนำและหนึ่งในศูนย์กีฬาทางน้ำในภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียน อ้างอิง โกโซ
แอบู แซอีด แอบดูลแฮยย์ อิบน์ แซฮ์ฮอก บิน แมฮ์มูด แกร์ดีซี รู้จักกันในชื่อ แกร์ดีซี เป็นนักประวัติศาสตร์และข้าราชการชาวเปอร์เซียในคริสต์ศตวรรษที่ 11 โดยที่เป็นที่รู้จักจากการเขียน Zayn al-akhbar หนึ่งในหนังสือประวัติศาสตร์แรกสุดที่เขียนในภาษาเปอร์เซียใหม่ มีข้อมูลส่วนตัวเกี่ยวกับแกร์ดีซีน้อย เขาน่าจะมาจากแกร์ดีซในภูมิภาคแซมีนดอแวร์ตามที่นิสบะฮ์ของเขาบอกเป็นนัย ชื่อพ่อของเขาคือแซฮ์ฮอก ซึ่งเป็นชื่อที่ดูเหมือนเป็นที่นิยมในภูมิภาคนี้ แกร์ดีซีเริ่มทำงานเป็นข้าราชการของแมฮ์มูดแห่งแฆซนี กษัตริย์แห่งจักรวรรดิกาสนาวิยะห์ และเป็นพยานผู้เห็นหลายเหตุการณ์ในรัชสมัยพระองค์ ในหนังสือ Zayn al-akbar แกร์ดีซีมีทัศนคติต่อประวัติศาสตร์อย่างไม่อคติ ซึ่งถือเป็นเรื่องค่อนข้างน่าทึ่งในสมัยนั้น หนังสือนั้นประกอบด้วยประวัติศาสตร์กษัตริย์อิหร่านก่อนอิสลาม มุฮัมมัด และเคาะลีฟะฮ์จนถึง ค.ศ. 1032 หนังสือนี้ยังมีประวัติการพิชิตโฆรอซอนของอาหรับที่เชื่อว่าแกร์ดีซีใช้ข้อมูลของ al-Sallami ไว้อ้างอิง ส่วนประวัติศาสตร์เกี่ยวกับชาวเติร์กเขียนโดยใช้ข้อมูลของอิบน์ คุรดาษบิฮ์, แจย์ฮอนี และอิบน์ อัลมุก็อฟฟะอ์เป็นอ้างอิง เขาอาจเป็นลูกศิษย์ของอัลบีรูนี เนื่องจาก Zayn al-akbar มีเนื้อหาเกี่ยวกับเทศกาลอินเดีย อ้างอิง ข้อมูล
บริษัท สตาร์ค คอร์เปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) เดิมคือ 'บริษัท สยาม อินเตอร์ มัลติมีเดีย จำกัด (มหาชน)' ถูกล่าวหาว่าทุจริตต่อประชาชนและตลาดหลักทรัพย์ด้วยการตกแต่งตัวเลขทางบัญชีให้ดูมีกำไรเกินความเป็นจริง มูลค่าความเสียหายเบื้องต้น 50000 ล้านบาทผู้เสียหายราว 16000 ราย สตาร์ค คอร์เปอเรชั่น STARK เป็น บริษัท โฮลดิ้ง กล่าวคือเป็นบริษัท ที่นำเงินไปลงทุนในบริษัทอื่น โดย บริษัทลงทุนใน บริษัท เฟ้ลปส์ ดอด์จอินเตอร์เนชั่นแนล (ไทยแลนด์) จำกัด ผู้เป็นผลิตสายไฟและสายเคเบิล สัญชาติอเมริกาเป็นหลัก วันที่ 13 ธันวาคม ปี 2565 ทาง Stark ประกาศไม่นำเงินที่ได้ไปลงทุนหุ้นของบริษัท LEONI Kable โดยให้เหตุผลว่ามีการเปลี่ยนแปลงในปัจจัยทางลบเกิดขึ้นและกระทบกับสถานะทางการเงินของบริษัท LEONI โดย ณ ขณะนั้นทาง Stark ก็ยังไม่สามารถชี้แจงกับนักลงทุนได้ว่า แล้วจะนำเงินที่ได้จากการเพิ่มทุนไปทำอะไรต่อ ต่อมาใน ปี พ.ศ. 2566 Stark บริษัทแจ้งว่าจะนำเงินที่ได้จากการออกหุ้นกู้ไปใช้หนี้เงินกู้ธนาคารและเก็บไว้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในบริษัท ทั้งยังแจ้งขอส่งงบการเงินล่าช้า ส่งผลให้ใน วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2566 ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ห้ามซื้อขายเป็นการชั่วคราว เหตุมาจากการไม่ส่งงบการเงิน วันที่ 19 เมษายน 2566 กรรมการบริษัทได้ลาออกพร้อมกัน 7 คน ณ วันที่ 3 มิถุนายน 2566 จำนวนหุ้นจดทะเบียนของ Stark อยู่ที่ 13,406,404,956 ณ ราคาซื้อขายที่ 0.22 และเคยลงไปทำราคาต่ำสุดอยู่ที่ 0.14 บาท หรือคิดเป็นมูลค่าอยู่ที่ 1,876,896,693 บาท หุ้นของบริษัทนี้เคยราคาสูงถึง 5.75 บาทในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2562 มูลค่าของบริษัท ณ ตอนนั้น คือ 77,086,828,497 ล้านบาท ซึ่งเท่ากับว่าภายใน 4 ปี 5 เดือน มูลค่าของบริษัทรวมลดลงถึง 75,209,931,804 ล้าน บาท ความสำคัญของคดี คดีนี้ส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เนื่องจาก บริษัท เคยอยู่ในการจัดอันดับ SET100 มาก่อน เมื่อราคาหุ้นลดลงส่งผลให้นักลงทุนจำนวนหนึ่งขาดทุนจำนวนมาก และถือว่าเป็นคดีที่หน่วยงานตรวจสอบนั้นปล่อยปะละเลยให้มีการตกแต่งตัวเลขทางบัญชี ส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นในการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ของนักลงทุนทั้งคนไทยและต่างประเทศ วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2566 สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ตั้งโต๊ะแถลงพร้อมหน่วยงานตรวจสอบอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์เศรษฐกิจของประเทศไทย หน่วยงานที่ร่วมแถลง เช่น สมาคมส่งเสริมสถาบันกรรมการไทย สภาวิชาชีพการบัญชีในพระบรมราชูปถัมถ์ ชมรมวาณิชธนกิจ สมาคมบริษัทหลักทรัพย์ไทย บริษัท ทริสเรทติ้ง จำกัด วันที่ 22 มิถุนายน 2567 กรมสอบสวนคดีพิเศษ จับกุม นายชนินทร์ เย็นสุดใจ ที่ กรุงดูไบ อ้างอิง
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 และพระราชนัดดา เป็นภาพวาดสีน้ำมันที่สร้างสรรค์ขึ้นโดยทิเชียน ตั้งแสดงที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกาโปดีมอนเต เมืองนาโปลี ประเทศอิตาลี ซึ่งได้รับว่าจ้างจากตระกูลฟาร์เนเซและวาดขึ้นในระหว่างการเยือนกรุงโรมของทิเชียนตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1545 ถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1546 ภาพได้พรรณนาถึงความสัมพันธ์อันหยาบกระด้างระหว่างสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 กับออตตาวีโอและอาเลสซันโดร ฟาร์เนเซ ผู้เป็นพระราชนัดดา ภาพวาดแสดงให้เห็นถึงผลกระทบจากความชราวัยและการวางกลยุทธ์ภายหลังการสืบต่ออำนาจของสมเด็จพระสันตะปาปาปอล ท่ามกลางความไม่แน่นอนทางการเมืองในรัชสมัยจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระสันตะปาปาปอลมิใช่คนเคร่งศาสนา พระองค์ทรงมองว่าตำแหน่งพระสันตะปาปาเป็นเพียงช่องทางเสริมสร้างความมั่นคงแก่ตระกูลเท่านั้น พระองค์ทรงแต่งตั้งอาเลสซันโดรเป็นพระคาร์ดินัลแม้จะมีผู้ครหาว่าเป็นการเห็นแก่ญาติ และใช้เงินภายในคริสตจักรเป็นจำนวนมากสำหรับการสะสมงานศิลปะ ทิเชียนละทิ้งงานที่ได้รับว่าจ้างก่อนที่จะเสร็จสมบูรณ์ และในอีก 100 ปีให้หลัง ภาพวาดจึงถูกจัดเก็บไว้ที่ห้องใต้ดินของตระกูลฟาร์เนเซในสภาพที่ชำรุดและไม่ใส่กรอบ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: วัดพระศรีรัตนศาสดาราม – อะเลคซันดร์ คอลชัค – วลาดีมีร์ เลนินที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
วันชานมไข่มุกแห่งชาติ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า 'วันชาไข่มุก' ซึ่งจะตรงกับวันที่ 30 เมษายน ของทุกปี โดยเริ่มมาจากที่ร้านชากังฟู (Kung Fu Tea) ซึ่งเป็นร้านชานมไข่มุกเจ้าดังมีหลายสาขาทั่วโลก ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2010 มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เป็นผู้จุดประกายไอเดีย กำหนดให้วันที่ 30 เมษายน ของทุกปีเป็น 'วันชานมไข่มุกแห่งชาติ' มีการเฉลิมฉลองครั้งแรกในปี ค.ศ. 2018 โดยบริษัท กังฟูที ที่ตั้งอยู่ในเมืองควีนส์ รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ประวัติ สำหรับจุดเริ่มต้นของเครื่องดื่มแสนอร่อยนี้ ถือกำเนิดขึ้นในดินแดนไต้หวันในช่วงปี 1987 โดยเริ่มต้นมาจากร้านน้ำชา “ชุนฉุ่ยถัง” ซึ่งคาดว่าเป็นร้านแรกที่คิดค้นเมนูชานมไข่มุกขึ้นมา เพราะในสมัยนั้นร้านชุยฉุ่ยถังโด่งดังมากในเรื่องความเชี่ยวชาญด้านการเลือก คัดสรร และชงชาแต่ละสายพันธุ์ได้รสชาติดีที่สุด จนเป็นที่ยอมรับในวงกว้างทั้งในและต่างประเทศ กระทั่งในปี 1988 ร้านชุนฉุ่ยถังเจอลูกค้าชาวต่างประเทศมาถามหาชาที่เสิร์ฟแบบเย็น (ซึ่งโดยปกติมักจะเสิร์ฟชาแบบร้อน) ในตอนนั้นผู้จัดการฝ่ายผลิตภัณฑ์ (Lin Hsiu Hui) จึงได้ชงชาอัสสัมแบบเย็นให้ แล้วบังเอิญลองเทขนมไต้หวัน (Fen Yuan) ที่ทำจากแป้งมันสำปะหลังที่มีเนื้อเหนียวหนุบหนับลงไปด้วย ถือเป็นจุดเริ่มต้นของขานมไข่มุก ที่สร้างความพึงพอใจให้กับลูกค้าคนนี้เป็นอย่างมากและกลายเป็นที่พูดถึงกันปากต่อปาก ซึ่งไม่ว่าใครที่ได้ชิมต่างก็ตกหลุมรักเครื่องดื่มนี้ ชานมไข่มุกจึงกลายเป็นสินค้าส่งออกที่โดดเด่นที่สุดของไต้หวันในศตวรรษที่ 21 และในที่สุดก็มาปรากฏในร้านเครื่องดื่มของมหาวิทยาลัยในอเมริกาฝั่งตะวันตก ที่ควีนส์ รัฐนิวยอร์ก มีชื่อว่า “Kung Fu Tea” โดยเริ่มต้นเปิดวันแรกในวันที่ 30 เมษายน 2010 ก่อนจะเริ่มเป็นที่นิยมแพร่หลายไปทั่วโลก และก่อให้เกิดวันชานมไข่มุกแห่งชาติ (National Bubble Tea Day) ขึ้นมา ซึ่งกำหนดให้ตรงกับวันที่ 30 เมษายนของทุกปี และเริ่มเฉลิมฉลองครั้งแรกในปี 2018 อ้างอิง