bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
วัดศรีประชาวัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 74 ตารางวา วัดศรีประชาวัฒนาราม เดิมชื่อ สำนักสงฆ์วัดดอนอรัญ แต่เดิมพระอธิการเพ็ง วชิรญาณวโร ได้เดินทางมาปักกลดอยู่ในที่สาธารณประโยชน์ ในระยะนั้นเวลาทำบุญชาวบ้านต้องเดินทางไปวัดดอนยอกับวัดเกาะแรต ซึ่งทางคมนาคมไม่สะดวก นายผดดอนเจียงได้ทำการถวายที่ดินให้เพื่อสร้างวัดและได้ดำเนินเรื่องการขออนุญาตสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2514 เริ่มแรกได้ก่อสร้างกุฏิสงฆ์ 2 หลัง และศาลาการเปรียญ 1 หลัง จนตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2515 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528 มีพระอธิการเพ่ง เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมาพระอธิการเพ่งได้เดินธุดงค์ไปเรื่อย หลังจากนั้นชาวบ้าน ได้ไปนิมนต์พระอาจารย์ลับ จิตตสํวโร วัดเกาะแรตมาดูแลวัดและหาทุนสร้างศาลาการเปรียญที่ยังไม่แล้ว เสร็จโดยลดจากสองชั้นให้เหลือชั้นเดียว และทำการยกช่อฟ้าศาลาการเปรียญฉลองเมื่อ พ.ศ. 2525 แต่ พระอาจารย์ลับ ไม่ได้รับเป็นเจ้าอาวาส พระอาจารย์ลับได้ยกตำแหน่งเจ้าอาวาสให้กับพระเลียบ ธีติโก ซึ่งมีศักดิ์เป็นหลานของพระอาจารย์ลับ จิตตสวโร ให้เป็นเจ้าอาวาส อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถทรงไทยประยุกต์ชั้นเดียว โครงสร้างส่วนใหญ่สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องกาบกล้วย ก่อสร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2530 อุโบสถขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 28 เมตร ศาลาการเปรียญทรงไทยประยุกต์ชั้นเดียว กว้าง 14 เมตร ยาว 34 เมตร ศาลาฌาปนสถานทรงไทยประยุกต์ชั้นเดียวสร้างครอบตัวเมรุ และวิหารทรงไทยประยุกต์ชั้นเดียว โครงสร้างส่วนใหญ่เป็นไม้เนื้อแข็งใช้ทำเสาและโครงหลังคา หลังคามุง กระเบื้อง ก่อสร้างแล้วเสร็จ พ.ศ. 2562 รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการเพ็ง วชิรญาณวโร วิทยฐานะ น.ธ.โท พ.ศ. 2514–2519 พระครูวัฒนาประชานุกูล พ.ศ. 2519–2553 พระครูปลัดชัยณรงค์ อทินโน พ.ศ. 2554– อ้างอิง ศรีประชาวัฒนาราม
วัดดอนตูม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามง่าม อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ประมาณ 22 ไร่ 1 งาน 99 ตารางวา วัดดอนตูมเป็นวัดร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 2451 สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อราว พ.ศ. 2444 หลักฐานคือมีพระพุทธรูป กับตู้พระธรรม ลูกนิมิต แผ่นอิฐสีแดงก้อนขนาดใหญ่ มีเสาแก่นล่อน จนเมื่อหลวงพ่อเต๋ คงทอง ย้ายมาสร้างวัดสามง่าม ปลีกวิเวกมาใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม ภายหลังเมื่อ พ.ศ. 2532 หลวงพ่อแย้ม เจ้าอาวาสวัดสามง่าม ศิษย์หลวงพ่อเต๋ คงทอง หวังที่จะฟื้นฟู วัดดอนตูมขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง จึงร่วมด้วยคุณเกษแก้ว คุณบรรทม เศวตมาลย์ และลูกสาว คุณกรองทอง เศวตมาลย์ พร้อมด้วยผู้ศรัทธาจากวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ สร้างเสนาสนะต่าง ๆ เช่น กุฏิ วิหาร ศาลาการเปรียญฌาปนสถาน และอุโบสถ พร้อมกับปรับพื้นที่ให้มีบริเวณเป็นสัดส่วนจำนวนเนื้อที่ 36 ไร่ วัดดอนตูมตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2540 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังแรกเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 กุฏิสงฆ์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 หอระฆังสร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 และฌาปนสถานสร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 รายนามเจ้าอาวาส พระมหาชาญยุทธ อนุภทฺโท เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2540 พระครูวิมลญาณวัฒน์ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2540–2560 พระมหาอุทัย ฐิตธมฺโม พ.ศ. 2561 อ้างอิง ดอนตูม
ซุ้มประตูถนนสายไม้ ถนนสายไม้ หรือ ชุมชนประชานฤมิตร ตั้งอยู่ในซอยประชาราษฎร์ สาย 1 ซอย 24 และซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 5 (ประชานฤมิตร) ซึ่งเป็นซอยที่เชื่อมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 กับถนนกรุงเทพ-นนทบุรี ในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร ถนนสายไม้มีความยาวประมาณ 1.1 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 53 ไร่ ปัจจุบันถือเป็นแหล่งรวมเครื่องเรือนและชิ้นส่วนอุปกรณ์ไม้ต่าง ๆ ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของไทย มีร้านไม้อยู่ประมาณ 200 ร้าน บริเวณริมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 มีซุ้มประตูสูงใหญ่ สลักจากไม้ตะเคียนทอง เขียนตัวอักษรสีทองว่า 'ประชาคมประชานฤมิตร' ประวัติ แต่เดิมนั้นบริเวณบางโพเป็นส่วนชานเมือง เป็นที่รกร้างว่างเปล่า ส่วนในพระนครคือตัวเมืองซึ่งรับไม้มาจากทางภาคเหนือของไทย มีการตั้งโรงเลื่อยในเขตพระนครริมแม่น้ำเจ้าพระยา จนในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เห็นว่าพื้นที่ในพระนครนั้นคับแคบและการตั้งโรงงานนั้นสร้างมลพิษ อุตสาหกรรมต่าง ๆ ย้ายออกจากเขตเมือง โรงเลื่อยจึงจำเป็นต้องย้ายกันออกมา มีการตั้งโรงเลื่อยไม้หลายโรงเรียงรายกันอยู่ เริ่มตั้งแต่บางกระบือ บางอ้อ รวมถึงบางโพ โรงเลื่อยเหล่านี้จะแปรรูปไม้เป็นผลิตภัณฑ์แล้วนำส่งขายไปที่ย่านบางลำพู วัดสระเกศ และสะพานดำ แต่เนื่องจากไม่สามารถขยายพื้นที่ได้ ร้านผลิตเครื่องเรือนต่าง ๆ ได้อพยพมาอยู่กันที่ซอยประชานฤมิตรซึ่งอยู่ตรงข้ามกับวัดบางโพโอมาวาสในปัจจุบัน เนื่องจากพื้นที่นี้ยังว่างและอยู่ใกล้แหล่งผลิตและสะดวกในการขนส่ง ในอดีตภายในซอยประชานฤมิตรมีสะพานไม้อยู่ 6 สะพาน ต่อมา พ.ศ. 2503 มีการปรับปรุงถนนจากถนนคันดินกว้าง 2 เมตร ขยายเป็นถนนกว้าง 8 เมตร มีการลาดยางถนน ตั้งชื่อว่า ถนนร่วมสุข พ.ศ. 2522 ชาวจีนในพื้นที่ต่าง ๆ ได้แก่ วัดญวน สะพานขาว ถนนดำรงรักษ์ สะพานดำ วัดสระเกศ และบางลำพู ได้ย้ายมาอยู่ในซอยประชานฤมิตรและซอยไสวสุวรรณ ชาวจีนเหล่านี้ได้นำความรู้ด้านการแกะสลักเครื่องไม้ติดตัวมาด้วย จากเดิมชาวบ้านทำอาชีพทำไร่ทำสวนมาเป็นผลิตเครื่องเรือนไม้ พ.ศ. 2540 สำนักงานเขตบางซื่อเห็นว่าชุมชนนี้มีความพิเศษ จึงเข้าส่งเสริมเศรษฐกิจท้องที่ให้เป็นที่รู้จักกว้างขวางมากขึ้น จนมีการตั้งกิจกรรมนี้ว่า ถนนสายไม้ เมื่อ พ.ศ. 2542 ปัจจุบันได้มีการขยายถนนสายไม้ไปสู่ซอยประชาราษฎร์ สาย 1 ซอย 28 และซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 13 (ไสวสุวรรณ) ซึ่งเรียกได้ว่าเป็น ถนนสายไม้เส้นที่ 2 อ้างอิง สายไม้ สายไม้
วัดไทรงาม หรือประชาชนเรียกว่า วัดป่าไทรงาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทรงาม อำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร เป็นวัดสาขาที่ 68 ของวัดหนองป่าพง ปัจจุบันมีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 100 ไร่ ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ป่า พ.ศ. 2524 ผู้ใหญ่ม้วน เทียนสันต์ บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด จำนวน 12 ไร่ เป็นการสนองเจตนาของหลวงปู่อินทร์ จนฺทูปโม และได้ชักชวนชาวบ้านช่วยกันตามกำลังความสามารถ สร้างกุฏิและศาลาชั่วคราว ชาวบ้านได้นิมนต์ท่านพระอาจารย์ละมาย ลาภสมฺปนฺโน ซึ่งได้เดินธุดงค์มาจากภาคอีสาน ให้จำพรรษาที่วัด ภายหลังได้ตั้งชื่อว่า สำนักสงฆ์ไทรงามอินทราม ต่อมาพ.ศ. 2525 พระอาจารย์ละมาย เห็นว่าที่ตั้งวัดคับแคบและอยู่ใกล้หมู่บ้านเกินไป จึงย้ายมาปรับปรุงและขยายพื้นที่ เป็นเนื้อที่ประมาณ 100 ไร่ วัดไทรงามตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2533 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2549 พ.ศ. 2542 กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศให้วัดป่าไทรงามเป็นศูนย์พัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติ กระทรวงศึกษาธิการ ประจำจังหวัดกำแพงเพชร ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ทางศูนย์ปราบปรามและป้องกันยาเสพติดจังหวัดกำแพงเพชร ได้ขอจัดตั้งศูนย์อีกหนึ่งศูนย์คือ ศูนย์สังคมจิตเวชชากังราว วันที่ 12 มกราคม พ.ศ.2545 ได้มีประกาศจากมหาเถรสมาคม แต่งตั้งให้วัดไทรงาม เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดแห่งที่ 1 ของจังหวัดกำแพงเพชร ในศาลามีพระประธานขนาดใหญ่ โดยจำลองมาจากประเทศอินเดีย พระพุทธรูปประจำวัดไทรงาม อ้างอิง ไทรงาม
วัดบางกระเจ็ด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระเจ็ด อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือติดกับที่ดินเลขที่ 44 ทิศใต้ติดกับแม่น้ำบางปะกง ทิศตะวันออก ติดกับคลองบางกระเจ็ด ทิศตะวันตกติดกับแม่น้ำบางปะกง มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 33 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา บริเวณวัดยังจัดห้มีตลาดน้ำวัดบางกระเจ็ด เปิดทุกวันเสาร์-อาทิตย์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ วัดบางกระเจ็ดเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2447 โดยมีนายเขียน นายแฉ่ง นาโห้ นางพิน และนางเผื่อน ร่วมกันยกที่ให้สร้างวัด อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าก๋งฮี้และย่าจี๊ด จินดารัตน์ เป็นผู้มีจิตศรัทธาบริจาคที่ดินจำนวน มากกว่า 18 ไร่ ได้รับอนุญาตให้ตั้งเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2461 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อชินวงศ์ หรือหลวงพ่อขาว เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ พุทธลักษณะงดงาม ขนาดหน้าตักกว้าง 50 นิ้ว ประดิษฐานในอุโบสถ ประชาชนชาวบางกระเจ็ดร่วมใจกันสร้างขึ้นพร้อมกับอุโบสถหลังแรกในสมัยเจ้าอาวาสรูปแรก รายนามเจ้าอาวาส พระเสถียร พระเกลี้ยง พระพัด พระพร พระครูสุนทรสมณวัตร พ.ศ. 2493–2533 พระครูสุพัฒนพิมล พ.ศ. 2533– อ้างอิง บางกระเจ็ด
วัดสังกระต่าย เป็นโบราณสถานร้างตั้งอยู่ในตำบลศาลาแดง อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง อุโบสถมีอายุกว่า 400 ปี ประวัติ วัดสังกระต่าย เดิมชื่อว่า วัดสามกระต่าย แต่ภายหลังได้เรียกเพี้ยนมาเป็น 'วัดสังกระต่าย' ผู้สร้างวัดคือ ทวดติ จันทนเสวี เป็นพระมารดาของพระยาหัสกาล เป็นวัดที่มีพระภิกษุสงฆ์มาจำพรรษาอยู่นาน สภาพวัดบริเวณด้านซ้ายเป็นสระน้ำขนาดใหญ่ ซึ่งต่อมาได้ถมดินกลบไปแล้ว ข้างอุโบสถมีกุฏิสร้างเรียงรายอยู่หลายหลัง ต่อมาพระภิกษุสงฆ์เกิดทะเลาะวิวาทกัน จนทำให้ต้องแยกย้ายกันไป ชาวบ้านก็เริ่มเสื่อมศรัทธาไม่เข้ามาทำบุญ พระสงฆ์ไม่มีจำวัดกลายเป็นวัดร้าง ภายหลังที่เป็นวัดร้างร่วมร้อยปี มีการสร้างวัดใหม่ชื่อ วัดไผ่ล้อม ชาวบ้านได้ย้ายกุฏิของวัดสังกะต่ายไปที่วัดไผ่ล้อม เพื่อให้พระภิกษุสงฆ์ได้ใช้จำวัด ทำให้วัดสังกระต่ายเหลือเพียงอุโบสถร้าง ถูกปกคลุมไปด้วยต้นโพธิ์ แต่เดิมนั้นภายนอุโบสถมีพระพุทธรูป 3 องค์ คือ หลวงพ่อวันดี หลวงพ่อศรี และหลวงพ่อสุข แต่มีสภาพที่โดนตัดเศียรกองไว้กับพื้น จนต้องมีการบูรณะซ่อมแซมต่อเศียรพระไว้กับองค์พระ ส่วนหลวงพ่อแก่น ได้นำเศียรพระที่ถูกตัดมาจากอำเภอวิเศษชัยชาญ มาบูรณะสร้างองค์ใหม่และประดิษฐานไว้ แต่ยังมีชาวบ้านบางส่วนยังมีความเลื่อมใส ศรัทธาในตัววัดถึงแม้จะเป็นวัดร้างก็ตาม ชาวบ้านยังมีการแห่งนาคมาเวียนรอบอุโบสถ ก่อนจะไปแห่นาคไปยังวัดที่จะอุปสมบทอีกที อุโบสถและต้นโพธิ์ ส่วนที่หลงเหลือมีเพียงอุโบสถแค่ส่วนผนังที่มีต้นโพธิ์ 4 ต้น ขึ้นปกคลุมแล้วยึดผนังอุโบสถเอาไว้ในลักษณะ 4 มุมพอดี อุโบสถมี 3 ห้อง มีพระประธานและพระพุทธรูปอยู่ทั้งสิ้น 4 องค์ ในห้องแรกประดิษฐานหลวงพ่อแก่น ในห้องใหญ่ตรงกลางประดิษฐานหลวงพ่อวันดี หลวงพ่อศรี และหลวงพ่อสุข ในห้องสุดท้ายนั้นเป็นห้องของพ่อปู่ฤาษี ช่องหน้าต่างสามารถมองเข้าไปตรงกับองค์พระพอดี กับผนังที่ถูกอุ้มไว้ด้วยรากของต้นโพธิ์ กระทรวงวัฒนธรรมได้ประกาศขึ้นทะเบียนต้นโพธิ์ล้อมโบสถ์วัดสังกระต่าย เป็นต้นไม้ทรงคุณค่าที่ได้รับการขึ้นทะเบียนและได้ประกาศให้เป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน เมื่อ พ.ศ. 2560 อ้างอิง สังกระต่าย
วัดพันท้ายนรสิงห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 5 ในตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดจำนวน 18 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา วันพันท้ายนรสิงห์ตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ตามคำบอกเล่าของชาวบ้านต่อ ๆ กันมา เดิมเป็นพื้นที่ป่าไม่มีถนนสัญจรไปมาตามหลักฐานในสมัยนั้น โดยมีพระครูปลัดผล อินทสโร หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า หลวงปู่ผล เป็นเกจิอาจารย์ด้านเมตตา ได้สร้างอุโบสถมหาอุตด้านหน้าหันไปทิศตะวันตกทางเข้าออกทางเดียวกัน มีวิหารของหลวงปู่ผลและท่านพ่อพันท้ายนรสิงห์แม่สีนวล ต่อมาชาวบ้านได้หารือสร้างวิหารโดยเห็นว่าประชาชนนักเรียนนักศึกษาจะเดินทางไปศึกษาหาข้อมูลประวัติพันท้ายนรสิงห์และพระเจ้าเสือ ยากแก่การเดินทางจึงทำแผ่นจารึกติดไว้ ณ ผนังวิหารโดยสังเขปเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2527 โดยมี พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก เป็นประธานพิธี อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาการเปรียญ โรงเรียนพระปริยัติธรรม วิหารท่านพ่อพันท้ายนรสิงห์ที่เป็นที่ตั้งของรูปปั้นพ่อพันท้ายนรสิงห์และแม่ศรีนวล ซึ่งหล่อด้วยโลหะตั้งประดิษฐานไว้บนศาลาจัตุรมุข และวิหารหลวงปู่ผล (อดีตเจ้าอาวาส) รายนามเจ้าอาวาส พระครูปลัดผล อินทสโร พ.ศ. 2524–2533 พระอธิการกุ่น จิรกุโร พ.ศ. 2533–2539 พระครูสาครพัฒนานุรักษ์ (ชาญศักดิ์ อุตตโม) พ.ศ. 2541–ปัจจุบัน อ้างอิง พันท้ายนรสิงห์
คลองหัวกระบือ และ คลองเฉลิมชัยพัฒนา เป็นคลองในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร แยกจากคลองสนามชัย ไหลลงทิศใต้ไปบรรจบกับคลองอีกสองสาย คือ คลองนาและคลองขุนราชพินิจใจ ประวัติ คลองหัวกระบือมีชุมชนเก่าแก่ บริเวณวัดหัวกระบือซึ่งเป็นวัดโบราณ วัดหัวกระบือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2281 ปรากฏหลักฐานใน นิราศนรินทร์ (พ.ศ. 2352) และ นิราศสามเณรกลั่น (ประมาณ พ.ศ. 2376) รวมถึงพบสมุดข่อยสมัยอยุธยาตอนปลาย จารึกบอกศักราชไว้ว่าจารขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2286 แผนที่ที่ชาวยุโรปเขียนขึ้นเมื่อสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง และคัดลอกกันต่อมาในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีพิมพ์รวมอยู่ในจดหมายเหตุลาลูแบร์ มีชื่อหนึ่งที่ระบุด้วยอักษรโรมันว่า Banquebeux บอกตำบลบ้านที่อยู่บนเส้นทางคลองด่าน ซึ่งก็ดูใกล้เคียงกับชื่อย่าน 'หัวกระบือ' ต่อมาภายหลังมีการขุดคลองลัดโคกขามในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าเสือและสมเด็จพระเจ้าท้ายสระจึงทำให้คลองหัวกระบือเป็นเส้นทางสาขาที่แยกออกไปต่างหาก จากแผนที่กรุงเทพ ร.ศ. 120 (พ.ศ. 2444) ปรากฏว่าทั้งคลองด่าน คลองสนามชัย และคลองหัวกระบือเป็นคลองเดียวกันและต่อเนื่องกันลงไปทางทิศใต้ และมีลักษณะภูมิประเทศและเส้นทางน้ำที่เป็นหลักฐานให้เชื่อว่าเป็นเส้นทางน้ำเก่าที่ติดต่อทะเลได้ ทะเลในอดีตอยู่ลึกเข้ามาในแผ่นดินแถบหมู่บ้านลูกวัวในปัจจุบัน เมื่อชายฝั่งทะเลลดลงมาที่ตำแหน่งปัจจุบัน จึงมีการคลองขุดราชพินิจใจต่อจากคลองหัวกระบือติดต่อกับทะเล ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระองค์มีพระราชดำริให้ขุดคลองลัดคลองหัวกระบือที่มีสภาพคดเคี้ยวมากเป็นเส้นตรง (ในปัจจุบันคือคลองเฉลิมชัยพัฒนา) เพื่อให้เกิดเป็นเส้นทางเร่งระบายน้ำลงสู่ทะเล ช่วยแก้ปัญหาน้ำท่วม ทำให้เกิดเกาะกลางน้ำหลายเกาะ เช่น เกาะไทรงาม เกาะพอเพียง เกาะคุณกะลา เกาะประลองยุทธ เกาะต้นจาก เกาะวังมัจฉา เกาะมะพร้าวเล็ก เกาะมะพร้าวใหญ่ เกาะเฝ้าทรัพย์ เป็นต้น ภายหลังกรุงเทพมหานครมีโครงการพัฒนาการท่องเที่ยวของเขตบางขุนเทียน เป็นสวนสาธารณะที่มีลักษณะเป็นกลุ่มเกาะแห่งแรกของกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามของด้านหลังสวนบวรประชานันท์ สถานที่ริมคลอง ริมคลองหัวกระบือเป็นที่ตั้งของวัดหัวกระบือ ส่วนริมคลองเฉลิมชัยพัฒนามีสวนบวรประชานันท์ สวนสาธารณะเก่าแก่ที่ตั้งชื่อตามขุนบวรประชานันท์ นายอำเภอคนแรกของบางขุนเทียน มีการสร้างเส้นทางเดิน–วิ่งและเส้นทางปั่นจักรยานความยาว 700 เมตร โดยเริ่มจากสวนบวรประชานันท์ไปสิ้นสุดที่วัดหัวกระบือ บริเวณคลองหัวกระบือและคลองเฉลิมชัยพัฒนาพบฝูงลิงแสมอาศัยอยู่ตามธรรมชาติอย่หลายแห่ง รวมประมาณ 500–600 ตัว และเป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์คุณกะลา ซึ่งเป็นอดีตลิงทรงเลี้ยงของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในปัจจุบันลูกหลานของคุณกะลายังคงอาศัยอยู่ในบริเวณนี้ประมาณ 300 ตัว อ้างอิง หัวกระบือ
วัดไผ่ล้อม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะพานไทย อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 4 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 30 ไร่ 24 ตารางวา วัดไผ่ล้อมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2275 แต่เดิมวัดมีก่อไผ่ล้อมรอบ จึงได้ชื่อว่า 'วัดไผ่ล้อม' ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2285 ต่อมาได้กลายสภาพเป็นวัดร้าง และได้การบูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน กว้าง 6.80 เมตร ยาว 14.59 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2471 ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้และคอนกรีต กว้าง 13 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 หอสวดมนต์สร้างด้วยไม้และคอนกรีต กว้าง 9 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถและในวิหารมีพระพุทธรูปปั้นปางมารวิชัย และเจดีย์ 1 องค์ วัดมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อเอียด อินทวังโส ท่านสร้างพระเครื่องและวัตถุมงคล เริ่มสร้างเป็นครั้งแรกเมื่ออายุได้ 43 ปี ล้วนแต่ได้ความนิยม อาทิ ตะกรุดโทนเนื้อเงินแหวนกำไลเงิน สีผึ้ง ผ้ายันต์ ฯลฯ อ้างอิง ไผ่ล้อม
วัดโขงขาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านแหวน อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ วัดโขงขาวมีความหมายว่า วัดที่มีซุ้มประตูสีขาวหรืออุโมงค์สีขาว ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1999 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นวัดที่สร้างขึ้นสมัยพระนางจามเทวี กษัตริย์ผู้ครองเมืองหริภุญชัย และต่อมาในสมัยพระราชพรหมยาน (วีระ ถาวโร) (หลวงพ่อฤๅษีลิงดำ) (วัดท่าซุง จังหวัดอุทัยธานี) ท่านทรงมีชีวิตอยู่ ท่านได้ทรงมาบูรณปฏิสังขรณ์และสร้างโบราณสถานต่าง ๆ ขึ้นมาใหม่หลายแห่งภายในวัดโขงขาว และถือเป็นวัดสาขาย่อยของวัดท่าซุง จังหวัดอุทัยธานี เดิมอุโบสถเก่ามีช่องขนาดเท่าตัวคนลอดลงไปสู่ถ้ำเล็ก ๆ ได้ ปากทางเข้าคล้ายทางเข้าอุโมงค์ทาสีขาวภายในอุโมงค์ ท่านเจ้าอาวาสพระครูปิยรัตน์ (หลวงพ่อบุญรัตน์ กันตจาโร) ได้บูรณะพระอุโบสถสร้างพระสถูป หรือ เจดีย์สีทองงดงามครอบไว้เหมือนเดิม เสนาสนะและสิ่งก่อสร้าง ได้แก่ วิหารพระราชพรมยานไพศาลภาวนานุสิฐเยาลักษณ์มิตรศรัทธา เป็นวิหารร่วมสมัย หลังคาทรงจั่วซ้อน 3 ชั้น เจดีย์ กุฏิพักสงฆ์ หอฉัน ศาลาพระราชพรหมยาน ศาลารายรอบพระอุโบสถ กำแพงวัดก่อสร้างด้วยศิลาแลง มีรูปปั้นสิงห์ที่ซุ้มประตู หน้าวิหารยังมีรูปปั้นมกรคายนาค ภายในวัดหารประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัยทรงเครื่อง ด้านหลังพระประธานเป็น ภาพเขียนพระธาตุประจำราศีต่าง ๆ ทั้ง 12 ราศี มีรูปปั้นเหมือนของหลวงพ่อปาน วัดบางนมโค และหลวงพ่อฤๅษีลิงดำ วัดท่าซุง อ้างอิง โขงขาว
วัดหนองเอื้อง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขากระปุก อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี มีเนื้อที่รวมทั้งสิ้น 59 ไร่ 3 งาน 64 ตารางวา ปัจจุบันมีพระใบฎีกาจิรายุ อนามโย ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดหนองเอื้องตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2543 โดยนายสง่า จันทร์สง่า เป็นผู้ขออนุญาตสร้างวัด วัดหนองเอื้องมีสภาพพื้นที่บริเวณรอบข้างเป็นเขา อยู่ในพื้นที่โครงการจัดการพัฒนาที่ดินตามพระราชประสงค์หนองพลับ-กลัดหลวง ภายในวัดมีสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถที่สร้างตามแบบของพระอุโบสถวัดพระราม 9 กาญจนาภิเษก ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้ 3 หลัง และตึก 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก โรงครัว เมรุ ฌาปนสถาน เรือนสุขา และสระน้ำ รายนามเจ้าอาวาส พระณรงค์ สัญญโต (รักษาการเจ้าอาวาส) พ.ศ.2543 พระอธิการร้อง วชิรโชโต เจ้าอาวาส พ.ศ.2547-2557 พระครูสังฆรักษ์วีระ ปภาโส เจ้าอาวาส พ.ศ.2559-2564 พระใบฎีกาจิรายุ อนามโย เจ้าอาวาส พ.ศ.2566-ปัจจุบัน อ้างอิง หนองเอื้อง
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา (อังกฤษ: Faculty of Management Science, Nakhon Ratchasima Rajabhat University) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2529 ประวัติความเป็นมา เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2529 ก่อตั้ง คณะวิชาวิทยาการจัดการ วิทยาลัยครูนครราชสีมา สังกัดกรมฝึกหัดครู ได้เปิดสอนระดับอนุปริญญาศิลปศาสตร์ (อ.ศศ) หลักสูตร 2 ปี จำนวน 2 สาขาวิชา คือ สาขาบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการท่องเที่ยว และระดับปริญญาตรี 1 สาขา คือ สาขาเศรษฐศาสตร์สหกรณ์ ทั้งนี้คณะวิชาวิทยาการจัดการ วิทยาลัยครูนครราชสีมา ได้แบ่งส่วนราชการในออกเป็น 5 ภาควิชา ดังนี้ ภาควิชาการเงินและการบัญชี ภาควิชาการตลาด ภาควิชาการสื่อสารและการประชาสัมพันธ์ ภาควิชาบริหารธุรกิจและสหกรณ์ ภาควิชาเศรษฐศาสตร์ วันที่ 15 มิถุนายน 2547 เปลี่ยนชื่อจากคณะวิชาวิทยาการจัดการ เป็น คณะวิทยาการจัดการ หลักสูตรการศึกษา หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา กลุ่มวิชา/ภาควิชา/สาขาวิชา ระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท ระดับปริญญาเอก รวมทุกภาควิชา หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ สาขาวิชาการตลาด สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรมนุษย์ สาขาวิชาการเงิน สาขาวิชาโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน สาขาวิชาการจัดการธุรกิจการค้าสมัยใหม่ หลักสูตรบัญชีบัณฑิต หลักสูตรบัญชีบัณฑิต หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยว การจัดประชุมและนิทรรศการ สาขาวิชาการจัดการโรงแรมและนวัตกรรมการบริการ หลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิต หลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิต หลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการข้อมูลดิจิทัล หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ หลักสูตรบริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ อ้างอิง คณะวิทยาการจัดการ
การแข่งขันวอลเลย์บอลของสโมสรวอลเลย์บอลหญิงนครราชสีมา ประจำปี พ.ศ. 2561-62 รายชื่อผู้เล่น รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2018–2019 หมายเลข ผู้เล่น ตำแหน่ง ส่วนสูง (ม.) วันเกิด 1 ยุพา สนิทกลาง ตัวรับอิสระ 1.65 2 ฑิฆัมพร ช้างเขียว ตัวรับอิสระ 1.67 3 สิริมา มานะกิจ ตัวเซต 1.65 4 อุสา ดาวเวิน ตัวตบหัวเสา 1.80 5 ปรียา หินดำ ตัวบล็อกกลาง 1.75 6 อรอุมา สิทธิรักษ์ ตัวตบหัวเสา 1.75 7 นกยูง เภาวะนะ ตัวตบหัวเสา 1.78 8 กฤตฆนรรจ์ ผ่านสำแดง ตัวเซต 1.75 9 จรัสพร บรรดาศักดิ์ ตัวบล็อกกลาง 1.82 11 วณิชยา หล่วงทองหลาง ตัวตบหัวเสา 1.75 12 ไม โอะคุมุระ ตัวบล็อกกลาง 1.77 13 นุศรา ต้อมคำ ตัวเซต 1.69 14 เยาวลักษณ์ มหาอ้น ตัวตบหัวเสา 1.70 15 มลิกา กันทอง ตัวตบตรงข้ามหัวเสา 1.77 16 ปภารัตน์ โคตรชุม ตัวตบตรงข้ามหัวเสา 1.69 18 วิรัลยุพา อินทร์จันทร์ ตัวตบตรงข้ามหัวเสา 1.81 19 อำพร หญ้าผา ตัวบล็อกกลาง 1.80 21 เยลิซ บาซา ตัวตบตรงข้ามหัวเสา 1.88 ผู้เล่นต่างชาติ ประเทศ ผู้เล่น ไทยแลนด์ลีก เลก 1 เลก 2 ไม โอะคุมุระ เยลิซ บาซา ไทยแลนด์ลีก ตารางคะแนน ผ่านเข้าสู่รอบสุดท้าย หมดสิทธิ์เข้าแข่งขันในดิวิชัน 1 รอบแรก เลกแรก สัปดาห์ที่ 1 สนามแข่งขัน : อินดอร์ สเตเดียม ชลบุรี ชลบุรี สัปดาห์ที่ 2 สนามแข่งขัน : อาคารลิปตพัตลลภฮอลล์ นครราชสีมา สัปดาห์ที่ 3 สนามแข่งขัน : อาคารลิปตพัตลลภฮอลล์ นครราชสีมา สัปดาห์ที่ 4 สนามแข่งขัน : เอ็มซีซีฮอลล์ เดอะมอลล์บางกะปิ กรุงเทพมหานคร สัปดาห์ที่ 5 สนามแข่งขัน : เอ็มซีซีฮอลล์ เดอะมอลล์บางกะปิ กรุงเทพมหานคร สัปดาห์ที่ 6 สนามแข่งขัน : ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติ (KICE) ขอนแก่น สัปดาห์ที่ 7 สนามแข่งขัน : ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติ (KICE) ขอนแก่น เลกสอง สัปดาห์ที่ 8 สนามแข่งขัน: ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติ (KICE) ขอนแก่น สัปดาห์ที่ 9 สนามแข่งขัน: เอ็มซีซี ฮอลล์ เดอะมอลล์ งามวงศ์วาน นนทบุรี สัปดาห์ที่ 10 สนามแข่งขัน: เอ็มซีซี ฮอลล์ เดอะมอลล์ งามวงศ์วาน นนทบุรี สัปดาห์ที่ 11 สนามแข่งขัน: เอ็มซีซี ฮอลล์ เดอะมอลล์นครราชสีมา นครราชสีมา สัปดาห์ที่ 12 สนามแข่งขัน:เอ็มซีซี ฮอลล์ เดอะมอลล์นครราชสีมา นครราชสีมา สัปดาห์ที่ 13 สนามแข่งขัน: อาคารกีฬาเวสน์ 1 ศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร กรุงเทพมหานคร สัปดาห์ที่ 14 สนามแข่งขัน: อาคารกีฬาเวสน์ 1 ศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร กรุงเทพมหานคร รอบสุดท้าย สนามแข่งขัน: เอ็มซีซีฮอลล์ เดอะมอลล์บางกะปิ กรุงเทพมหานคร รอบรองชนะเลิศ รอบชิงชนะเลิศ ผลการแข่งขันไทยแลนด์ลีกประจำฤดูกาล ชนะเลิศวอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก 2018–19 สโมสรวอลเลย์บอลหญิงนครราชสีมา ชนะเลิศสมัยที่ 4 รางวัลบุคคล ผู้เล่นทรงคุณค่า อรอุมา สิทธิรักษ์ ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม มลิกา กันทอง ซูเปอร์ลีก การแบ่งกลุ่ม กลุ่มเอ กลุ่มบี นครราชสีมา เดอะมอลล์ วีซี เจนเนอราลี่ สุพรีม ชลบุรี อีเทค ทรีบรอดแบนด์ นครนนท์ ไทย-เดนมาร์ค ขอนแก่นสตาร์ วีซี ควินท์ แอร์ฟอร์ซ วีซี โอพาร์ท 369 วีซี การแข่งขันของนครราชสีมา เดอะมอลล์ วีซี ในกลุ่ม เอ รอบสุดท้าย รอบรองชนะเลิศ รอบชิงชนะเลิศ ผลการแข่งขันซูเปอร์ลีก รองชนะเลิศวอลเลย์บอลหญิงไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2019 นครราชสีมา เดอะมอลล์ วีซี 61 นครราชสีมา นครราชสีมา นครราชสีมา
โฆษา (Ghosha) เป็นนักปรัชญาอินเดียโบราณและโหรในยุคพระเวท เธอป่วยด้วยความผิดปกติทางผิวหนังตั้งแต่เด็ก ทำให้เธอมีรูปลักษณ์ที่ผิดแปลกไป ต่อมาอัศวินีกุมารได้รักษาเธอให้หายจากความผิดปกตินี้และช่วยฟื้นฟูความเยาว์วัยของเธอ เธอเป็นผู้สันทัดในพระเวท และนิพนธ์บทสวดรรเสริญสองบทในฤคเวท ชื่ออื่นของเธอคือ มนตรทริกา (mantradarika) และเธอได้รับการยกย่องเป็นพรหมวทินี บิดาของโฆษาคือกักษิวัต ผู้สืบเชื้อสายมาจากทีรฆตมะ ทั้งคู่เป็นผู้นิพนธ์บางตอนในฤคเวท เธอป่วยด้วยโรคเรื้อนซึ่งทำให้เธอมีรูปลักษณ์ที่ผิดปกติ เธอได้ตั้งปณิธานดำรงตนเป็นพรหมจารีย์เป็นช่วงเวลายาวนาน และสวดบูชาต่อพระอัศวินเป็นประจำ พระอัศวินเป็นเทวแพทย์สององค์ผู้สันทัดในการรักษาและฟื้นฟูความเยาว์วัย พระอัศวินได้สอนมธุวิทยา วิทยาในพระเวทที่เกี่ยวกับความลับในการเรียนรู้เพื่อฟื้นฟูความเยาว์และได้รับความรู้มหาศาลเพื่อที่จะช่วยให้โฆษาหายจากโรคเรื้อน หลังการสวดภาวนาต่อเนื่องอย่างยาวนาน เธอสมความปราถนาในการหายจากโรคเรื้อน และได้แต่งงาน มีบุตรหนึ่งคนคือ สุษสตยะ (Suhstya) ซึ่งก็เป็นผู้นิพนธ์ตอนหนึ่งในฤคเวทอีกเช่นกัน โฆษาเป็นผู้นิพนธ์บทสวดสรรเสริญอัศวินีกุมารจำนวนสองบทอยู่ในมณฑลที่สิบของฤคเวท บทแรกเป็นการสรรเสริญพระอัศวิน และบทที่สองเป็นความปราถนาส่วนตัว บอกเล่าความรู้สึกส่วนตัวและความปราถนาในขีวิตแต่งงาน อ้างอิง บรรณานุกรม
ซูซาน วิคลันด์ (เกิดปี 1954) เป็นแพทย์ชาวอเมริกัน เธอเป็นผู้ประกอบการทำแท้งคนเดียวในหลายพื้นที่ของภูมิภาคมิดเวสต์จนเกษียณอายุ และเธอเป็นเป้าโจมตีของกลุ่มก่อความรุนแรงต่อต้านการทำแท้งมาโดยตลอด เธอเปิดคลินิกของตัวเองในเดือนกุมภาพันธ์ 1993 ในชื่อคลินิกสตรีเมาเตนคันทรี (Mountain Country Women's Clinic) ในโบซแมน รัฐมอนแทนา โดยซื้ออาคารของอดีตแพทย์วัย 72 ปีที่เคยได้ยินเรื่องราวของเธอและรับรู้ถึงแรงกดดันที่เธอแยกรับและยินดีขายอาคารให้กับเธอ วิคลันด์เคยเผชิญกับการขู่ฆ่า, ทำร้ายร่างกาย, ถูกแอบติดตาม และคุกคามโดยกลุ่มต่อต้านสิทธิการทำแท้ง ส่งผลให้เธอต้องมีแผนในการป้องกันตัวเอง เช่น ปลอมตัวโดยสวมวิกและแต่งหน้าอย่างหนัก, พกปืนรีวอลเวอร์ที่มีกระสุนบรรจุติดตัว, สวมชุดป้องกันกระสุน, จ้างอารักขาส่วนบุคคล, มีสุนัขอารักขาติดตัว, เดินทางอ้อมออกนอกเส้นทางขณะกลับบ้านเพื่อไม่ให้กลุ่มต่อต้านรู้ว่าเธออาศัยอยู่ที่ไหน และเปลี่ยนแปลงเวลาในการทำกิจวัตรประจำวันไปเรื่อย ๆ ไม่ให้เป็นที่คาดเดาได้ นอกจากนี้ คลินิกของเธอ ทั้งคลินิกสตรีเมาเตนคันทรี (Mountain Country Women's Clinic) และองค์การสุขอนามัยสตรีฟาร์โก (Fargo Women's Health Organization) ล้วนเคยถูกเป็นเป้าการลอบวางเพลิง, โจมตีด้วยกรด และการใช้กำลังบุกเข้ารุกราน อ้างอิง
วัดดอกคำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 1 ไร่ 3 ตารางวา วัดดอกคำสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2326 ดังที่ปรากฏในคำจารึกจากฐานพระพุทธรูปในวิหาร ในสมัยพระเจ้ากาวิละเป็นเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ ทรงขยายอาณาเขตและได้โปรดให้กวาดต้อนชาวเมืองบันและเมืองตองกายมาไว้ในเมืาองเชียงใหม่ ตั้งเป็นชุมชน ต่อมาชาวเมืองเหล่านี้ได้ร่วมกันสร้างวัดดอกคำขึ้น เดิมวัดมีชื่อว่า วัดช่างท้อคำ สาเหตุที่เปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดดอกคำ' เพราะต้องการให้คล้องจองกับวัดใกล้เคียง เช่น วัดดอกเอื้อง วัดดอกเงิน และวัดดอกแก้ว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2527 อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนา ก่ออิฐถือปูมีหน้าบันเป็นลายปูนปั้น ทั้งลวดลายพรรณพฤกษา กวางกับธรรมจักร พญานาค นกการเวก และสัตว์ทั้ง 12 นักษัตร ด้านล่างเป็นซุ้มจระนำประดิษฐานพระพุทธรูปปางห้ามญาติ ภายในวิหารมีหมู่พระประธานเป็นกลุ่มพระพุทธรูปปางมารวิชัยสีทอง 5 องค์ มีจิตรกรรมฝาผนังด้านหลัง มีสีทองบนพื้นสีแดง เบื้องหน้าพระประธานเป็นสัตตภัณฑ์ แกะสลักเป็นรูปเทวดา ราหูอมจันทร์ และพญานาค ด้านข้างมีหีบธรรมโบราณกับธรรมาสน์แกะสลักเป็นลายเครือเถา ฝาผนังด้านข้างเขียนเรื่องทศชาติชาดก และเจดีย์ที่อยู่ด้านหลังวิหารเป็นทรงล้านนา ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยม เหนือขึ้นไปเป็นฐานย่อเก็จยกสูงรองรับมาลัยเถา 8 เหลี่ยม ซ้อนกัน 3 ชั้น ถัดขึ้นไปเป็นองค์ระฆัง อ้างอิง ดอกคำ