bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
สนามคลี เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลสนามคลี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลสระกระโจม (อำเภอดอนเจดีย์) และตำบลตลิ่งชัน ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ้านโพธิ์ ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลสระแก้ว ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลพลับพลาไชย และตำบลบ้านโข้ง (อำเภออู่ทอง) ประวัติ สนามคลี เดิมเป็นหมู่บ้านในเขตตำบลไร่รถ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี ต่อมาปี พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกพื้นที่ด้านทิศใต้ของตำบลไร่รถ 4 หมู่บ้าน รวมทั้งพื้นที่บ้านสนามคลี ออกมาตั้งเป็น ตำบลตลิ่งชัน ก่อนที่ปี พ.ศ. 2523 นายชลิต พิมลศิริ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกพื้นที่ตำบลตลิ่งชัน 5 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 2 บ้านหนองขาม, หมู่ 5 บ้านท่าตาเทศ, หมู่ 6 บ้านหนองโสน, หมู่ 8 บ้านสำนักตะฆ่า และหมู่ 10 บ้านสนามคลี ออกมาตั้งเป็น ตำบลสนามคลี เป็นตำบลลำดับสุดท้ายของอำเภอเมืองสุพรรณบุรี การปกครองส่วนภูมิภาค การปกครองส่วนภูมิภาค ตำบลสนามคลีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านท่าข้าม หมู่ที่ 2 บ้านวัดจำปี หมู่ที่ 3 บ้านหนองขาม หมู่ที่ 4 บ้านสำนักตะฆ่า หมู่ที่ 5 บ้านหนองโสน หมู่ที่ 6 บ้านหนองแซง การปกครองส่วนท้องถิ่น ตำบลสนามคลีเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลสนามคลีหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลสนามคลีมี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 40.26 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,526 คน และ 1,673 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลสนามคลีอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลี อ้างอิง สนามคลี สนามคลี
ถนนถลาง ถนนถลาง เป็นถนนในตำบลตลาดใหญ่ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต เป็นถนนเชื่อมต่อระหว่างถนนเยาวราช กับถนนมนตรี มีหลักฐานว่าสร้างขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2393 ในสมัยพระยาภูเก็ตโลหเกษตรารักษ์ (ทัด) ดํารงตําแหน่งเจ้าเมืองภูเก็ต ถนนถลางถือเป็นย่านเมืองเก่าของภูเก็ต ในอดีตจะมีผู้คนหลายเชื้อชาติ หลายศาสนา เช่น คนจีน คนอินเดีย คนยุโรป มุสลิม เป็นต้น เข้ามาอาศัยอยู่และประกอบอาชีพค้าขาย และสร้างบ้านเป็นลักษณะตึกแถวในรูปแบบที่เรียกว่าชิโนโปรตุกีสซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากปีนังและสิงคโปร์ ตึกแถวที่อยู่บนถนนถลางมีอยู่ทั้งหมด 151 คูหาและประมาณครึ่งหนึ่งมีรูปแบบสถาปัตยกรรมชิโนโปรตุกีส อาคารรูปแบบสถาปัตยกรรมชิโนโปรตุกีส รูปแบบอาคารมีการสร้างให้ตัวบ้านติดกันและเว้นพื้นที่หน้าบ้านไว้เพื่อเป็นทางเดินเท้าเป็นช่องทางเดินมีหลังคาคลุม ความกว้าง 5 ฟุต เรียกว่า หง่อคาขี่ (arcade) ตัวอาคารสถาปัตยกรรมชิโนโปรตุกีสสร้างขึ้นในสมัยยุคของพระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี้ ณ ระนอง) สมุหเทศาภิบาลมณฑลภูเก็ต ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถนนถลางในปัจจุบันมีร้านค้าจำนวนมาก แต่ละบ้านทาสีสันสดใส ชั้นล่างมีร้านค้ามากมาย ทั้งร้านขายของที่ระลึก คาเฟ่ ร้านอาหาร ที่พัก นักท่องเที่ยวมักมาถ่ายรูปตามจุดต่าง ๆ ทุกวันอาทิตย์จะมีการเปิดขายของบนถนน อาคารบางหลังก็มีประวัติความเป็นมายาวนาน เช่น อาคารไชน่า อินน์ ที่มีอายุเก่าแก่มากกว่าหนึ่งศตวรรษ และหงวนซุนต๋อง ร้านขายยาสมุนไพรที่เก่าแก่ที่สุดในภูเก็ต เป็นต้น อ้างอิง ถลาง
มะกอกหวาน เป็นตำบลในอำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในเขตขององค์การบริหารส่วนตำบลชัยบาดาล มีอ่างเก็บน้ำเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 11.23 ตารางกิโลเมตร (ร้อยละ 82.03) และพื้นที่อยู่อาศัยของชุมชนเพียง 2.46 ตารางกิโลเมตร (ร้อยละ 17.97) ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลมะกอกหวาน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลชัยบาดาล ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลท่าหลวง และตำบลแก่งผักกูด (อำเภอท่าหลวง) ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลโคกสลุง (อำเภอพัฒนานิคม) ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลม่วงค่อม ประวัติ มะกอกหวาน เดิมเป็นพื้นที่ของตำบลชัยบาดาล แยกตั้งเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2495 ในขณะนั้นมีพื้นที่ปกครองทั้งหมด 7 หมู่บ้าน ต่อมาปี พ.ศ. 2513 ตำบลมะกอกหวานมีพื้นที่กว่า 20 หมู่บ้าน พลตำรวจตรีสามารถ วายวานนท์ ผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี ประกาศแยก 9 หมู่บ้าน คือ หมู่ 7,8 บ้านม่วงค่อม, หมู่ 9 บ้านห้วยนา, หมู่ 10 บ้านโคกมะขามป้อม, หมู่ 11 บ้านทุ่งตาแก้ว, หมู่ 12 บ้านห้วยหิน และหมู่ 13 บ้านห้วยดีเลิศ ออกไปตั้งเป็น ตำบลม่วงค่อม ก่อนที่ตำบลม่วงค่อมจะแยกพื้นที่ออกไปเป็น ตำบลห้วยหิน และตำบลเขาแหลม ปี พ.ศ. 2517 ทางจังหวัดลพบุรีมีโครงการจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้นโดยแยกพื้นที่ออกจากอำเภอชัยบาดาล ซึ่งพื้นที่บางส่วนของตำบลมะกอกหวาน มีระยะใกล้เคียงกับพื้นที่ที่จะจัดตั้งขึ้นใหม่ จึงแยกหมู่ 4 บ้านท่ากรวด, หมู่ 5 บ้านปึกรี, หมู่ 6 บ้านแก่งผักกูด, หมู่ 7 บ้านแก่งหิน, หมู่ 8 บ้านป่าไผ่ และหมู่ 9 บ้านเนินทอง ออกไปตั้งเป็น ตำบลแก่งผักกูด ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเขตอำเภอท่าหลวง และทำให้ตำบลมะกอกหวานเหลือพื้นที่เพียง 3 หมู่บ้าน จนถึงปัจจุบัน การปกครองส่วนภูมิภาค การปกครองส่วนภูมิภาค ตำบลมะกอกหวานแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านท่าเสาร์ หมู่ที่ 2 บ้านมะกอกหวาน หมู่ที่ 3 บ้านมะกอกหวาน อ้างอิง มะกอกหวาน
แผนที่แสดงพื้นที่ของชาวอามาร์ดระหว่างเซฟีด-รูดกับแม่น้ำโดเฮซอร์ อามาร์เดียน โดยมากเรียกเป็น อามาร์ดี (บางครั้งเป็น มาร์ดี เป็นชนเผ่าอิหร่านโบราณที่อาศัยอยู่บริเวณภูมิภาคภูเขาริมทะเลแคสเปียนทางเหนือ ซึ่งเป็นที่มาของวัฒนธรรมยุคเหล็กที่มาร์ลิก กล่าวกันว่าพวกเขามีความข้องหรือเป็นเผ่าเดียวกันกับ Dahae และ Sacae นั่นคือ พวกเขาเป็นชาวซิท เฮโรโดตุสกล่าวถึงเผ่าที่มีชื่อคล้ายกันเป็นหนึ่งใน 10 ถึง 15 เผ่าเปอร์เซียในเปอร์ซิส พวกเขาอาศัยอยู่ในหุบเขาระหว่างซูซิสกับเปอร์ซิส (ปัจจุบันอยู่ในอิหร่านตะวันตกเฉียงใต้) Nearchus กล่าวถึงมาร์ดีตอนใต้เป็นหนึ่งใน 4 กลุ่มชนภูเขานักล่าแห่งบริเวณตะวันตกเฉียงใต้ ร่วมกับซูซี, Uxii และ Elymaeans ในบรรดากลุ่มชนร่อนเร่ 4 กลุ่ม มีเพียงอามาร์ดีเท่านั้นที่เป็นอิหร่านในทางภาษาศาสตร์ ศัพทมูลวิทยา คำว่า Mardi มาจากศัพท์อิหร่านเก่าของคำที่แปลว่า 'มนุษย์' (จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *mr̥tós, 'มรรตัย') Richard N. Frye เชื่อว่าชื่อนครออโมลมีรากจากคำว่า Amard ซึ่งปรากฏเป็นคำว่า Amui ในภาษาเปอร์เซียกลาง ตามวรรณกรรมประวัติศาสตร์ ออโมลเป็นเมืองหลวงของตาปูเรีย (ปัจจุบันคือมอแซนแดรอน) นับตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นของจักรวรรดิซาเซเนียนเป็นอย่างน้อยจนถึงจักรวรรดิข่านอิลของจักรวรรดิมองโกล บันทึกประวัติศาสตร์ สตราโบกล่าวถึงชื่อ มาร์ดี หลายครั้ง เขาระบุที่ตั้งของชนกลุ่มนี้ที่ตอนใต้ของทะเลแคสเปียนในบริเวณที่ปัจจุบันคือจังหวัดกีลอนและจังหวัดมแซนแดรอนในอิหร่านตอนเหนือ ในแผนที่นี้ เขากล่าวถึง (และแม่น้ำอามาร์ดอส) ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้เรียกภูมิภาคเซฟีดรูดในขณะนั้น เฮโรโดตุสกล่าวถึงเผ่าที่มีชื่อคล้ายกันเป็นหนึ่งใน 10 ถึง 15 เผ่าเปอร์เซียในเปอร์ซิส พวกเขาอาศัยอยู่ในหุบเขาระหว่างซูซิสกับเปอร์ซิส ซึ่งอยู่ในบริเวณอิหร่านตะวันตกเฉียงใต้ Nearchus กล่าวถึงมาร์ดีตอนใต้เป็นหนึ่งใน 4 กลุ่มชนภูเขานักล่าแห่งบริเวณตะวันตกเฉียงใต้ ร่วมกับซูซี, Uxii และ Elymaeans ในบรรดากลุ่มชนร่อนเร่ 4 กลุ่ม มีเพียงอามาร์ดีเท่านั้นที่เป็นอิหร่านในทางภาษาศาสตร์ ภาพ Median |แผนที่จักรวรรดิมีเดีย (600 ปีก่อน ค.ศ.) แสดงตำแหน่งสัมพันธ์ของชนเผ่าอามาร์เดีย Cup with a frieze of gazelles MET an62.84.|ถ้วยทองยุคเหล็กจากมาร์ลิก เก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน นครนิวยอร์ก Gold cup |ถ้วยทอง Hyrcanian มีอายุถึงครึ่งแรกของสหัสวรรษที่ 1 ขุดค้นที่เคลอร์แดชต์ จังหวัดมอแซนแดรอน Hirschförmiges Rhyton aus Iran, Grabbeigaben, Marlik, 1200-800 v.C. (1).กวางตัวผู้มาร์ลิก Swastika |สร้อยคอทองคำที่มีสวัสติกะสามอันจากมาร์ลิก เก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ เตหะราน อ่านเพิ่ม อ้างอิง
(ไต้หวัน) หนังสือแสดงตนคนประจำเรือ เป็นเอกสารยืนยันตัวตนสำหรับคนประจำเรือที่ออกให้โดยประเทศที่ตนถือสัญชาติหรือประเทศต้นทางเพื่อยืนยันว่าได้รับอนุญาตให้ทำงานในเรือเดินทะเล ใช้งานเป็นเอกสารกรณีที่ถูกเลิกจ้างที่นายเรือเป็นผู้ออก บันทึกประวัติในการทำงาน ใช้ในการสมัครงาน ใช้ในการขอใบรับรองแพทย์หรือประกาศนียบัตรสุขภาพ และแสดงความรู้ความสามารถของผู้ถือเอกสารดังกล่าว หนังสือแสดงตนคนประจำเรือ เป็นเอกสารที่ออกให้ภายใต้อนุสัญญาว่าด้วยเอกสารแสดงตนคนประจำเรือ พ.ศ. 2501 ประเทศที่มีเรือเดินสมุทรสำหรับค้าขาย (เรียกอีกอย่างว่าพาณิชย์นาวี) กำหนดให้คนเดินเรือต้องมีเอกสารประจำตัวที่ระบุตัวตนได้ โดยมีการแก้ไขเพิ่มเติมในอนุสัญญาว่าด้วยเอกสารแสดงตนคนประจำเรือ (แก้ไข) พ.ศ. 2546 สาธารณรัฐประชาชนจีน ในประเทศจีน สำนักงานความมั่นคงทางทะเล (海事局) จะออกหนังสือเดินทางคนประจำเรือ (海員證) ให้กับคนประจำเรือชาวจีน ซึ่งเป็นพื้นฐานทางกฎหมายที่ออกเป็นข้อบังคับจากกระทรวงคมนาคมตั้งแต่ปี 2551 ขณะที่จีนยังไม่ได้ให้สัตยาบันต่ออนุสัญญา ILO ฉบับที่ 185 แต่อย่างใด หนังสือเดินทางของคนประจำเรือสามารถอ่านด้วยเครื่องได้และมีอายุห้าปี (หน้าปก) (ส่วนใน) ไทย ในประเทศไทย มีหนังสือแสดงตนคนประจำเรือตามกฎกระทรวงการออกหนังสือสำคัญประจำตัวคนประจำเรือ พ.ศ. 2563 ดูและรับผิดชอบโดยกรมเจ้าท่า มีหนังสือแสดงตนคนประจำเรือ 2 แบบ คือ หนังสือคนประจำเรือ หน้าปกเป็นสีน้ำเงิน ออกให้กับบุคคลสัญชาติไทยหรือต่างด้าวที่มีอายุไม่ต่ำกว่า 16 ปี โดยใช้รูปถ่ายขนาด 2 นิ้ว จำนวน 1 ใบ บัตรประชาชน และใบรับรองแพทย์ กรณีคนต่างด้าวให้ใช้เหมือนกับคนไทย แต่ใช้สำเนาพาสปอร์ตที่ตรวจลงตราแล้วแทนบัตรประชาชน และเพิ่มหนังสือรับรองการจ้างจากบริษัทหรือเจ้าของเรือ สำเนาบัตรประชาชนผู้ลงนามในหนังสือรับรอง สำเนาหนังสือจดทะเบียนบริษัท กรณีต่ออายุต้องใช้หนังสือคนประจำเรือเล่มเก่า กรณีสูญหายต้องแนบใบแจ้งความเหมือนกันทั้งสัญชาติไทยและต่างด้าว หนังสือคนประจำเรือประมง หน้าปกเป็นสีเขียว ออกให้กับบุคคลสัญชาติไทยเท่านั้นและมีอายุไม่ต่ำกว่า 16 ปี ใช้รูปถ่ายขนาด 2 นิ้ว จำนวน 1 ใบ บัตรประชาชน และใบรับรองแพทย์ กรณีต่ออายุต้องใช้หนังสือคนประจำเรือเล่มเก่า กรณีสูญหายต้องแนบใบแจ้งควา ขณะที่ต่างด้าวจะไม่สามารถออกให้ได้ ต้องไปใช้ของกรมประมง หนังสือแสดงตนคนประจำเรือทั้ง 2 รูปแบบ มีอายุ 5 ปี ไม่สามารถใช้แทนกันได้ มีค่าธรรมเนียมฉบับละ 500 บาท และค่าคำร้อง 1 บาท สามารถรับบริการได้จากทั้งกรมเจ้าท่าส่วนกลาง สำนักงานเจ้าท่าภูมิภาค และระบบ e-service Seaman Book |หนังสือคนประจำเรือ (ด้านหน้า) Seaman Fishing Vessel Book |หนังสือคนประจำเรือประมง (ด้านหน้า) ฟิลิปปินส์ ในประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นบ้านของนักเดินเรือประมาณหนึ่งในสี่ในการขนส่งระหว่างประเทศ ได้ให้สัตยาบันอนุสัญญา ILO ฉบับที่ 185 ในปี พ.ศ. 2555 เอกสารประจำตัวคือ สมุดประจำตัวและบันทึกของคนประจำเรือ
ที่ตั้งของอำเภอโอโนะ (เน้นสีเหลือง) ในจังหวัดกิฟุ อำเภอโอโนะ เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น อำเภอโอโนะตั้งอยู่บนพื้นที่ภูเขาใกล้กับศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ของประเทศญี่ปุ่น ก่อนวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 อำเภอโอโนะประกอบด้วยเทศบาลขนาดเล็ก 7 แห่ง แต่ในวันนั้นเทศบาลทั้ง 6 แห่งได้ถูกยุบรวมเข้ากับนครทากายามะที่ขยายอาณาเขตใหญ่ขึ้น ปัจจุบันอำเภอโอโนะมีเพียงหมู่บ้านเดียวเท่านั้นคือ หมู่บ้านชิรากาวะ ซึ่งปฏิเสธที่จะรวมเข้ากับเทศบาลอื่น ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 หากนับเฉพาะหมู่บ้านชิรากาวะ อำเภอโอโนะจะมีจำนวนประชากรประมาณ 1,409 คน มีความหนาแน่นของประชากร 3.95 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 356.64 ตารางกิโลเมตร เทศบาล อำเภอโอโนะเหลือหมู่บ้านเพียงแห่งเดียว หมู่บ้านชิรากาวะ เส้นเวลา 1 เมษายน ค.ศ. 1950 - อำเภอโอโนะได้รับโอนหมู่บ้านอาซาฮิและหมู่บ้านทากาเนะจากอำเภอมาชิตะที่ถูกยุบไป 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 - เมืองคูงูโนะ หมู่บ้านอาซาฮิ หมู่บ้านคิโยมิ หมู่บ้านมิยะ หมู่บ้านนีวกาวะ หมู่บ้านโชกาวะ และหมู่บ้านทากาเนะ ยุบรวมเข้ากับนครทากายามะที่ขยายอาณาเขตใหญ่ขึ้น อ้างอิง โอโนะ
แอร์พอดแมกซ์ เป็นหูฟังไร้สายแบบครอบหู ที่ออกแบบโดยแอปเปิล และเปิดตัวเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2020 โดยเป็นตัวเลือกระดับสูงสุดในกลุ่มผลิตภัณฑ์แอร์พอด วางจำหน่ายควบคู่กับแอร์พอดรุ่นพื้นฐาน และ แอร์พอดโปรรุ่นระดับกลาง ความแตกต่างหลักของแอร์พอดแมกซ์จากแอร์พอดระดับกลาง ได้แก่ การออกแบบแบบครอบหูที่มีลำโพงขนาดใหญ่ขึ้น การเพิ่มดิจิทัลคราวน์ของแอปเปิล (ที่พบในแอปเปิลวอตช์), ตัวเลือกสีที่หลากหลายขึ้น และอายุการใช้งานแบตเตอรี่ที่ยาวนานกว่า ภาพรวม แอปเปิลประกาศเปิดตัวแอร์พอดส์แม็กซ์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2020 ผ่านทางข่าวประชาสัมพันธ์ และเริ่มวางจำหน่ายในวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2020 โดยแอร์พอดส์แม็กซ์มีการออกแบบในรูปแบบหูฟังครอบหู แอร์พอดส์แม็กซ์มีให้เลือกทั้งหมด 5 สี ได้แก่ สีเทาสเปซเกรย์ สีเงิน สีฟ้าสกายบลู สีเขียว และสีชมพู ผู้ใช้สามารถเลือกสีสำหรับแผ่นรองหูฟังและตัวเครื่องภายนอกแยกกันได้ รวมทั้งหมด 25 รูปแบบสีที่แตกต่างกัน (หรือ 125 รูปแบบหากใช้แผ่นรองหูฟังสองสีที่แตกต่างกัน) รุ่นปรับปรุงของแอร์พอดส์แม็กซ์เปิดตัวเมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2024 โดยมีการชาร์จด้วย USB-C และสีใหม่ ได้แก่ สีมิดไนท์ สีสตาร์ไลท์ สีฟ้า สีม่วง และสีส้ม อ้างอิง
อีชิม เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านประเทศคาซัคสถานและรัสเซีย มีความยาว และมีที่ราบลุ่มแม่น้ำ ปริมาณการระบายน้ำเฉลี่ยอยู่ที่ 6.3 คิวบิกเมตรต่อวินาที (1,990 คิวบิกฟุตต่อวินาที) เป็นลำน้ำสาขาฝั่งซ้ายของแม่น้ำอีร์ติช แม่น้ำอิชิมสามารถเดินเรือได้บางส่วนในบริเวณตอนล่าง เส้นทางตอนบนของแม่น้ำอิชิมไหลผ่านเมืองอัสตานา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของคาซัคสถาน ส่วนในรัสเซีย เส้นทางของแม่น้ำไหลผ่านหนองบึงอันกว้างใหญ่ และประกอบด้วย ทะเลสาบรูปแอกเคี้ยว มากมาย แม่น้ำจะแข็งตัวตั้งแต่ปลายเดือนพฤศจิกายนจนถึงเดือนมีนาคม ลำน้ำสาขา แควที่ใหญ่ที่สุดของแม่น้ำอิชิมตั้งแต่ต้นทางจนถึงปากแม่น้ำมีดังนี้: Kalkutan (right) Zhabay (right) Terisaqqan (left) Aqqanburlyq (right) Karasul (left) Barsuk (right) ในอัสตานา ตามคำกล่าวของประธานาธิบดีคาซัคสถานนูร์ซุลตาน นูร์ซุลตัน นาซาร์บายิฟอัสตานาได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงบางส่วนเนื่องจากมีแม่น้ำไหลผ่าน เมืองนี้ยังแบ่งออกเป็นสองส่วน ได้แก่ ฝั่งขวา (เหนือ) ของแม่น้ำอีชิมหรือเมืองเก่า และฝั่งซ้าย (ใต้) ซึ่งเป็นที่ตั้งของอาคารรัฐบาลใหม่ เช่น อาโกร์ดาทำเนียบรัฐบาล และศาลฎีกา รวมถึงอพาร์ตเมนต์และอาคารพักอาศัยอันทรงเกียรติอีกมากมาย ตั้งแต่ปี 1998 แม่น้ำอิชิมในอัสตานาได้รับการจัดการอย่างแข็งขันเพื่อจัดการน้ำท่วมและรักษาระดับน้ำเพื่อให้ใช้เพื่อการพักผ่อนหย่อนใจและเพื่อให้ดูสวยงาม แม่น้ำอิชิมถูกกั้นไว้ทางตอนล่างของอัสตานาตอนกลางเพื่อรักษาระดับน้ำให้สูงกว่าปกติในขณะที่พื้นแม่น้ำถูกทำให้ลึกขึ้นเพื่อให้น้ำท่วมไหลผ่านได้เร็วขึ้น ในอัสตานาตอนกลางใกล้กับสวนสาธารณะของเมือง ปัจจุบันมีชายหาดสาธารณะและเรือถีบให้เช่า ในขณะเดียวกัน หากแม่น้ำไม่ได้ถูกกั้นไว้ 'ประชาชนก็จะสามารถเดินข้ามแม่น้ำได้' เขื่อนอีกแห่งจะสร้างขึ้นเหนือเมืองเพื่อควบคุมน้ำท่วมได้ดีขึ้น นอกจากนี้ ทางการของเมืองยังมีแผนที่จะขุดลอกแม่น้ำให้ลึกขึ้นอีก ซึ่งในที่สุดจะอนุญาตให้เรือโดยสารขนาดเล็กแล่นไปตามแม่น้ำที่มีความยาว 22 กิโลเมตร (14 ไมล์) ผ่านเมืองหลวงของประเทศได้ เพื่อรักษาระดับการไหลของน้ำตามที่ต้องการ น้ำจะถูกสูบจากแม่น้ำอีร์ติช ไปยังแม่น้ำอีชิมผ่านคลองคลองอีร์ติช–คารากันดาและท่อส่งน้ำ อ้างอิง อีชิม อีชิม
กลุ่มภาษาซีนีติก มักมีชื่อพ้องกับ กลุ่มภาษาจีน เป็นกลุ่มภาษาของภาษาแยกหน่วยคำ (analytic language) เอเชียตะวันออกที่ประกอบด้วยสาขาหลักของตระกูลภาษาจีน-ทิเบต มีการเสนอบ่อยครั้งว่ามีการแบ่งแยกเบื้องต้นระหว่างกลุ่มภาษาจีนและภาษาอื่น ๆ ในตระกูล (ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า) มุมมองนี้ถูกปฏิเสธโดยนักวิจัยบางส่วน แต่ได้พบหลักฐานทางวิวัฒนาการสนับสนุนในกลุ่มคนอื่น ๆ กลุ่มภาษามาโครไป๋ที่การจำแนกประเภทเป็นเรื่องยาก อาจเป็นผลพวงแตกสาขาจากภาษาจีนเก่า และด้วยเหตุนี้จึงเป็นกลุ่มภาษาจีน มิฉะนั้นแล้ว กลุ่มภาษาจีนจึงกำหนดด้วยวิธภาษาจีนที่หลากหลาย ซึ่งเชื่อมโยงด้วยภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ร่วมกัน และการใช้คำว่า 'Sinitic' อาจสะท้อนถึงมุมมองทางภาษาศาสตร์ที่ว่าภาษาจีนประกอบขึ้นเป็นกลุ่มของภาษาที่แตกต่างกัน มากกว่าที่จะเป็นวิธภาษาต่างๆ ของภาษาเดียว ประชากร ประชากรจีนมากกว่าร้อยละ 91 พูดภาษาจีน ในจำนวนนี้ประมาณสามในสี่พูดวิธภาษาจีนกลาง การประมาณการจำนวนผู้พูดกลุ่มภาษาจีนทั่วโลกใน ค.ศ. 2018–2019 ทั้งพูดเป็นภาษาแม่หรือไม่ ระบุไว้ในตารางข้างล่างนี้: โปรดทราบว่าตัวเลขมีจำนวนไม่แน่นอน เนื่องจากความไม่แน่นอนในการประมาณจำนวนประชากรของประเทศจีน สาขา ผู้พูด ร้อยละ จีนกลาง 1,118,584,040 กวางตุ้ง 85,576,570 อู๋ 81,817,790 หมิ่น 75,633,810 จิ้น 47,100,000 ฮากกา 44,065,190 เซียง 37,400,000 กั้น 22,200,000 ฮุยโจว 5,380,000 ผิงฮว่า 4,130,000 ดุงกาน 56,300 รวม 1,521,943,700 100% หมายเหตุ อ้างอิง ข้อมูล .
ถนนทหาร เป็นถนนสายสั้น ๆ ในพื้นที่แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีความกว้าง 12 เมตร ขนาด 4 ช่องจราจร ระยะทาง 1.47 กิโลเมตร แนวเส้นทางเริ่มต้นต่อจากถนนประดิพัทธ์ที่แยกสะพานแดง จุดตัดกับถนนพระรามที่ 5 และถนนเตชะวณิช มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ข้ามคลองเปรมประชากรที่สะพานแดง ผ่านสถานที่ราชการของกองทัพไทยหน่วยงานต่าง ๆ ตัดกับถนนสามเสนและถนนประชาราษฎร์ สาย 1 ที่แยกเกียกกาย ผ่านสัปปายะสภาสถาน และสิ้นสุดที่แม่น้ำเจ้าพระยา คาดว่าในสมัยก่อนนั้น พื้นที่รอบถนนเส้นนี้เป็นพื้นที่โล่ง ไม่มีชุมชนอยู่อาศัย จนกระทั่งต่อมากองทัพไทยได้นำหน่วยงานต่าง ๆ เข้ามาตั้งบริเวณถนนเป็นจำนวนมากตั้งแต่ถนนประดิพัทธ์ช่วงก่อนถึงแยกเทอดดำริ ถนนเส้นที่ต่อเนื่องมาจากถนนประดิพัทธ์จึงมีชื่อว่า ถนนทหาร มาจนถึงปัจจุบัน การตั้งหน่วยงานของกองทัพไทยซึ่งถือเป็นสถานที่ราชการ ยังเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ไม่สามารถขยายถนนทหารเพื่อเพิ่มช่องจราจรได้ ปัจจุบันมีการก่อสร้างสะพานเกียกกายขึ้น มีแนวเส้นทางแยกจากถนนจรัญสนิทวงศ์ ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยามาเป็นทางยกระดับซ้อนทับบนถนนทหารตลอดเส้นทาง สถานที่บนถนน หน่วยงานของกองทัพไทย กรมการทหารสื่อสาร กรมสรรพาวุธทหารบก กรมทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ กองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน กรมการอุตสาหกรรมทหาร สถานที่อื่น ๆ สัปปายะสภาสถาน วัดแก้วฟ้าจุฬามณี อ้างอิง ทหาร
กากามัตซิน ( หรือ กากามา ; ป. ค.ศ. 1483–1520) เป็นตลาโตอานี (ผู้นำ) แห่งเตชโกโก นครที่มีความสำคัญอันดับ 2 ของจักรวรรดิแอซเท็ก กากามัตซินเป็นพระโอรสในอดีตพระมหากษัตริย์ Nezahualpilli กับพระมเหสีลับองค์หนึ่ง ตามธรรมเนียม กษัตริย์เตชโกโกได้รับการเลือกตั้งจากราชวงศ์ที่ทรงอำนาจที่สุดโดยขุนนางชั้นสูง กากามัตซินได้รับเลือกให้ครองบัลลังก์ใน ค.ศ. 1515 ว่ากันว่าเกิดจากความกดดันอย่างมากจากม็อกเตซูมาที่ 2 เจ้าแห่งเตนอชตีตลัน ม็อกเตซูมาที่ 2 ต้องการลดอำนาจของเตชโกโกลงและมุ่งไปที่การรวมอำนาจไว้ที่ศูนย์กลางในเตนอชตีตลันมากขึ้น กากามัตซินทรงนิพนธ์เรื่อง Cacamatzin Icuic ('บทเพลงของกากามัตซิน') โดยอ้างถึงพระบิดาและพระอัยกา พระองค์ดูเหมือนว่าจะประท้วงต่อการโจมตีของเปโดร เด อัลบาราโดในช่วงเทศกาล Tóxcatl ม็อกเตซูมาที่ 2 ให้จับกุมกากามัตซิน ภายใต้คำสั่งของกอร์เตส 'ในพระราชวังของพระองค์เอง ขณะกำลังหารือเกี่ยวกับการเตรียมการสงคราม' กาซีเกแห่งโกโยอากัน, อิซตาปาลาปา และตากูบาก็ถูกจับกุมด้วย กากามัตซินสวรรคตในช่วงที่เอร์นัน กอร์เตส กองกิสตาดอร์ชาวสเปน ล่าถอยที่ลาโนเชตริสเต อ้างอิง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2552 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา แทนที่วินัย เสนเนียม ที่ถึงแก่กรรม ที่มา การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 1 จังหวัดสงขลา พ.ศ. 2552 เกิดขึ้นเนื่องจาก นายวินัย เสนเนียม ส.ส. เดิมในพื้นที่จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ของพรรคประชาธิปัตย์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ทำให้ตำแหน่งในเขตนี้ (อำเภอเมืองสงขลา อำเภอสทิงพระ อำเภอกระแสสินธุ์ อำเภอระโนด อำเภอรัตภูมิ อำเภอบางกล่ำ อำเภอควนเนียง และอำเภอสิงหนคร) ว่างลงหนึ่งตำแหน่ง ตามกฎหมายการเลือกตั้งระบุว่าจะต้องทำการเลือกตั้งใหม่ภายใน 60 วัน คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) จึงมีมติให้มีการเลือกตั้งซ่อมในวันอาทิตย์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ผู้สมัคร พรรคประชาธิปัตย์มีมติส่ง นายชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว อดีตเลขานุการส่วนตัวของนายถาวร เสนเนียม ลงสมัครเลือกตั้งซ่อมในครั้งนี้ ในส่วนของพรรคประชากรไทย ได้มีมติส่ง นายจรัญ วงศ์กระจ่าง เป็นตัวแทนของพรรคลงสมัคร การเปิดรับสมัครมีขึ้นในวันที่ 5 - 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ผู้สมัครทั้งหมดได้จับสลาก ปรากฏว่า นายชัยวุฒิได้เบอร์ 1 และนายจรัญได้เบอร์ 2 พรรค ผู้สมัคร หมายเลข ประชาธิปัตย์ ชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว 1 ประชากรไทย จรัญ วงศ์กระจ่าง 2 ผลการเลือกตั้ง เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองสงขลา อำเภอสทิงพระ อำเภอกระแสสินธุ์ อำเภอระโนด อำเภอรัตภูมิ อำเภอบางกล่ำ อำเภอควนเนียง และอำเภอสิงหนคร อ้างอิง สงขลา พ.ศ. 2552 สงขลา ซ 2552
ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ ฮาร์บิน ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 การแข่งขันมีนักกีฬาไทยเข้าร่วม 85 คน นักสกีข้ามทุ่ง ธนาธิป บุญฤทธิ์ และนักสเกตลีลา ทีกรี ศิลปอาชา เป็นผู้ถือธงชาติไทยในพิธีเปิดการแข่งขัน ประเทศไทย สามารถคว้าเหรียญรางวัลแรกในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว นักกีฬา ตารางด้านล่างแสดงรายชื่อนักกีฬาจากประเทศไทยที่เข้าร่วมการแข่งขันตามชนิดกีฬาและเพศ กีฬา ชาย หญิง รวม กีฬาสกีลงเขา 4 2 6 กีฬาทวิกีฬาฤดูหนาว 4 1 5 กีฬาสกีข้ามทุ่ง 6 2 8 กีฬาเคอร์ลิง 6 6 12 กีฬาสเกตลีลา 0 2 2 กีฬาสกีลีลา 1 0 1 กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง 22 22 44 กีฬาสเกตความเร็วระยะสั้น 4 2 6 กีฬาสกีปีนเขา 1 0 1 กีฬาสโนว์บอร์ด 1 0 1 กีฬาสเกตความเร็ว 1 0 1 รวม 48 37 85 นักกีฬาเพศชาย 2 คนจะเข้าร่วมการแข่งขันทั้งในกีฬาทวิกีฬาฤดูหนาวและกีฬาสกีข้ามทุ่ง สรุปเหรียญรางวัล แบ่งตามชนิดกีฬา นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล เหรียญ ชื่อ ชนิดกีฬา รุ่น วันที่ ปอล วิเยอร์ต็องส์ สกีลีลา สโลปสไตล์ บุคคลชาย 11 กุมภาพันธ์ อ้างอิง ท 2025
สมเด็จพระจักรพรรดิมัญชุศรี หรือ สมเด็จพระจักรพรรดิมัญชุศรีมหาราช เป็นพระเกียรติยศจากศาสนาพุทธแบบทิเบตสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดิของจีน เช่น สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงเฉิงจู่แห่งราชวงศ์หมิง และโดยเฉพาะสมเด็จพระจักรพรรดิในราชวงศ์ชิงตั้งแต่ศักราชชุ่นจื้อ ซึ่งชาวทิเบตเชื่อว่าสมเด็จพระจักรพรรดิจีนคือพระมัญชุศรีโพธิสัตว์ เสด็จลงมาปกครองโลกมนุษย์ให้สงบสุข เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมหาราช อีกทั้งชาวแมนจูยังเรียกสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิงว่า 'ฝอเย่' (佛爷) ซึ่งแปลว่า พระพุทธองค์ ที่มา ชาวทิเบตเชื่อว่าแผ่นดินฮั่นที่ราชวงศ์หยวนปกครองคือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และราชวงศ์หมิงได้ปกครองต่อ ดังนั้น ในบริบทของศาสนาพุทธแบบทิเบต คำว่า 'พระมัญชุศรีโพธิสัตว์' ที่เคยใช้เรียกขานสมเด็จพระจักรพรรดิหยวนซื่อจู่ จึงนำไปใช้เรียกจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิง ถึงราชวงศ์ชิง ตั้งแต่ช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 16 พระพุทธศาสนาทิเบตได้เผยแพร่เข้าสู่มองโกเลีย ทำให้คำขานพระนามว่า พระจักรพรรดิมัญชุศรีโพธิสัตว์ ที่พระพุทธศาสนาทิเบตมอบให้กับผู้ปกครองทางโลกได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจากชนชั้นสูงทั้งในมองโกเลียและทิเบต หลังจากนั้นเมื่อราชวงศ์ชิงเข้าปกครองกรุงปักกิ่ง ด้วยความสัมพันธ์ในทางการทูตระหว่างราชวงศ์ชิงกับมองโกเลีย, ทิเบต จักรพรรดิชิงจึงได้รับการเรียกขานพระนามว่า พระจักรพรรดิมัญชุศรีโพธิสัตว์
แกลดิส เพิร์ล เบเกอร์ (ชื่อเกิด แกลดิส เพิร์ล มอนโร; 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1902 – 11 มีนาคม ค.ศ. 1984) เป็นชาวอเมริกันซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะมารดาของนักแสดงชาวอเมริกัน มาริลิน มอนโร (เกิดในชื่อ นอร์มา จีน) โดยแหล่งข้อมูลร่วมสมัยจำนวนหนึ่งระบุว่าเธอเกิดที่เมือง Piedras Negras ประเทศเม็กซิโก และเติบโตในพื้นที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา ประวัติช่วงต้นชีวิตและอาชีพ แกลดิสทำงานเป็น ช่างตัดฟิล์ม (film cutter) ในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ ซึ่งเป็นงานเบื้องหลังที่เกี่ยวข้องกับการจัดการ/ตัดต่อฟิล์มก่อนเข้าสู่กระบวนการผลิตและฉาย ชีวิตครอบครัว แกลดิสแต่งงานสามครั้ง ได้แก่ แจสเปอร์ นิวตัน เบเกอร์ (ค.ศ. 1917–1921) มีบุตรสองคน คือ โรเบิร์ต และเบอร์นิซ มาร์ติน เอ็ดเวิร์ด มอร์เทนเซน (ค.ศ. 1924–1928) การสมรสยุติลงด้วยการหย่า จอห์น สจ๊วต อีลีย์ (ค.ศ. 1949–1952) การสมรสสิ้นสุดเมื่ออีลีย์ถึงแก่กรรม มาริลิน มอนโรและประเด็นบิดาโดยสายโลหิต มาริลิน มอนโร (เกิด ค.ศ. 1926) เติบโตโดยผ่านระบบอุปการะ/ผู้ดูแลหลายราย เนื่องจากแกลดิสประสบปัญหาด้านสุขภาพจิตและไม่สามารถดูแลบุตรได้อย่างต่อเนื่อง สำหรับบิดาโดยสายโลหิตของมอนโร มีการกล่าวถึงชื่อ ชาร์ลส์ สแตนลีย์ กิฟฟอร์ด ในสื่อสมัยใหม่ โดยมีรายงานจากสารคดีที่อ้างถึงการตรวจ DNA เพื่อสนับสนุนข้อสรุปดังกล่าว สุขภาพจิต ต่อมาแกลดิสได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น โรคจิตเภทชนิดหวาดระแวง (paranoid schizophrenia) และถูกส่งเข้ารับการรักษาในสถานพยาบาลจิตเวชในช่วงทศวรรษ 1930 ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อรูปแบบการเลี้ยงดูและผู้ดูแลของมอนโรในวัยเด็ก เหตุการณ์ที่เป็นข่าวและการเสียชีวิต บทความท้องถิ่นของ Los Angeles Times ระบุเหตุการณ์การหลบหนีจาก Rockhaven Sanitarium ที่เป็นสถานรักษาในสถานพยาบาลจิตเวชที่เธอรักษา ต่อมาแกลดิสเสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1984 ที่เมืองเกนส์วิลล์ รัฐฟลอริดา ด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว อ้างอิง
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 เป็นการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นในประเทศไทย หลังจากที่อำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย ได้ยกฐานะจัดตั้งเป็น จังหวัดบึงกาฬ เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2554 ทำให้สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดหนองคายและจังหวัดบึงกาฬถูกแยกจากกัน จังหวัดบึงกาฬ มี 8 อำเภอ มีสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด 13 คน ต้องมีการเลือกตั้งใหม่เพิ่มอีก 11 คน เพื่อให้ครบ 24 คน ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดบึงกาฬ และต้องมีการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬคนใหม่ด้วย ผู้สมัคร หมายเลข 1 ยุทธพงษ์ แสงศรี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบึงกาฬ สังกัด พรรคเพื่อไทย เดิมทีลงสมัคร สส.บัญชีรายชื่อลำดับที่ 98 ใน การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 แต่ได้ลาออกจากการลงสมัครและลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรค เพื่อมาลงสมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬแทน หมายเลข 2 เทวฤทธิ์ นิกรเทศ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย และอดีต สส.สัดส่วน พรรคพลังประชาชน ซึ่งภายหลังพรรคถูกยุบ ได้ย้ายไปสังกัดพรรคกิจสังคม ตามสุวิทย์ คุณกิตติ ลงสมัครในนามกลุ่มเพื่อบึงกาฬ หมายเลข 3 ไพศาล รำเพยพล อดีตข้าราชการครู ลงสมัครในนามกลุ่มพลังใหม่ไทยบึงกาฬ โดยมีการสนับสนุนจากพรรคภูมิใจไทย หมายเลข 4 นิพนธ์ คนขยัน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย พรรคไทยรักไทย ภายหลังพรรคถูกยุบ ได้ย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน เดิมถูกวางตัวให้เป็นผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬในนามพรรคเพื่อไทย แต่เขาอ้างว่ามี สส.หนองคายไม่พอใจในกลยุทธ์หาเสียงของตน และมีความพยายามใส่ร้ายจนพรรคต้องเปลี่ยนผู้สมัครแทน ต่อมาได้ลงสมัครในนามกลุ่มเพื่อไทบึงกาฬ ผลการเลือกตั้ง อ้างอิง บึงกาฬ
การดูดความชื้น เป็นปรากฏการณ์การดึงดูดและกักเก็บโมเลกุลน้ำผ่านการดูดซึมและการดูดซับจากสภาพแวดล้อมโดยรอบ ซึ่งมักเกิดขึ้นที่อุณหภูมิปกติหรืออุณหภูมิห้อง โดยหากโมเลกุลของน้ำถูกแขวนลอยอยู่ในโมเลกุลของสาร การดูดซับสารอาจมีการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพ เช่น มีการเปลี่ยนปริมาตร จุดเดือด ความหนืด หรือลักษณะทางกายภาพ/คุณสมบัติอื่นของสาร ตัวอย่างได้แก่แป้งผงละเอียดที่มีคุณสมบัติดูดความชื้น เช่น เกลือ อาจจับตัวกันเป็นก้อนเมื่อเวลาผ่านไปเนื่องจากการสะสมความชื้นจากสภาพแวดล้อมโดยรอบ สารที่มีคุณสมบัติชื้นเหลว (deliquescent) จะมีคุณสมบัติดูดความชื้นที่มากพอเช่นกัน ซึ่งจะละลายในน้ำเมื่อเกิดการดูดซึมของสารดังกล่าว จนกลายเป็นสารละลายในน้ำ การดูดความชื้นเป็นคุณสมบัติที่จำเป็นสำหรับกิจกรรมการให้สารน้ำ โภชนาการ การสืบพันธุ์ และ/หรือการแพร่กระจายเมล็ดในสปีชีส์พืชและสัตว์หลายชนิด วิวัฒนาการทางชีววิทยาได้ทำให้เกิดวิธีแก้ปัญหาในเรื่องการดูดความชื้นสำหรับการเก็บกักน้ำ ความทนแรงดึงฟิลาเมนต์ การสร้างพันธะ และการเคลื่อนไหวแบบไม่ออกแรง ซึ่งทั้งหมดเป็นวิธีแก้ปัญหาที่จะมีการพิจารณากันในอนาคตสำหรับวงการไบโอมิเมติกส์ อ้างอิง