จักรพรรดิซูอิเซ มีอีกพระนามว่า คามุ นูนากาวามิมิ โนะ มิโกโตะ เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นในตำนานพระองค์ที่สองตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ ข้อมูลเกี่ยวกับจักรพรรดิองค์นี้เป็นที่รู้จักกันน้อยมาก เนื่องจากขาดหลักฐานที่เพียงพอสำหรับการยืนยันและศึกษาต่อ จักรพรรดิซูอิเซเป็นที่รู้จักในหมู่นักประวัติศาสตร์ในฐานะ 'จักรพรรดิในตำนาน' เนื่องจากยังมีการโต้แย้งเกี่ยวกับการดำรงอยู่จริงของพระองค์ เรื่องเล่าในพงศาวดารโคจิกิกล่าวว่าจักรพรรดิซูอิเซได้ขึ้นครองราชย์หลังจากได้รับเลือกเป็นรัชทายาทแทนพระเชษฐาต่างพระมารดา เนื่องจากความกล้าหาญในการสกัดแผนการลอบปลงพระชนม์ รัชสมัยของจักรพรรดิซูอิเซเริ่มต้นเมื่อ 581 ปีก่อน ค.ศ. พระองค์มีพระชายาเพียงพระองค์เดียวและพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียว ซึ่งเชื่อกันว่าได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ต่อไปหลังจากพระองค์สวรรคตเมื่อ 549 ปีก่อน ค.ศ. เรื่องเล่าในตำนาน แม้ว่า โคจิกิ จะให้ข้อมูลเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับจักรพรรดิซูอิเซ แต่ก็ยังระบุพระนาม ลำดับวงศ์ตระกูลและบันทึกเหตุการณ์เกี่ยวกับการขึ้นครองราชย์ของพระองค์เอาไว้ พระองค์ประสูติเมื่อประมาณ 632 ปีก่อนคริสตกาล และเป็นหนึ่งในพระราชโอรสของจักรพรรดิจิมมุที่ประสูติแต่พระอัครมเหสีคือธิดาฮิเมตาตาไรซูซุ เรื่องราวในโคจิกิระบุว่า เจ้าชายคามุยาอิมิมิ พระเชษฐาของจักรพรรดิซูอิเซ เดิมทีเป็นรัชทายาท เมื่อจักรพรรดิจิมมุสิ้นพระชนม์ เจ้าชายทางิชิมิมิ ซึ่งเป็นพระโอรสอีกพระองค์หนึ่ง ได้พยายามชิงราชบัลลังก์โดยการสังหารผู้ที่ขัดขวาง เจ้าชายทางิชิมิมิประสูติแต่พระราชินีองค์รองพระนามว่าอาฮิรัตสึฮิเมะ และมีพระชนมายุมากกว่ารัชทายาทของจักรพรรดิจิมมุ เมื่อธิดาฮิเมตาตาไรซูซุทราบถึงแผนการดังกล่าวพระนางพยายามเตือนพระโอรสผ่านบทเพลงและบทกวี แต่ก็ไม่เป็นผล แม้ว่าเจ้าชายคามุนูนางาวามิจะสนับสนุนให้เจ้าชายคามุยาอิมิมิสังหารเจ้าชายทางิชิมิมิ แต่พระองค์กลับไม่อาจลงมือสังหารพระเชษฐาต่างพระมารดาได้ เจ้าชายคามุนูนางาวามิมิได้ขออาวุธจากพระเชษฐา เมื่อได้รับแล้ว พระองค์ก็ทำสำเร็จตามเป้าหมาย เจ้าชายคามุยาอิมิมิจึงสละตำแหน่งรัชทายาทให้กับเจ้าชายคามุนูนางาวามิ เพราะเชื่อว่าพระอนุชาสมควรได้เป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ พระนามเดิมของจักรพรรดิซูอิเซก่อนขึ้นครองราชย์นั้นไม่ปรากฏแน่ชัด แต่ตามบันทึกในโคจิกิ กล่าวว่าพระองค์ปกครองจากพระราชวังทากาโอกะ-โนะ-มิยะ ซึ่งตั้งอยู่ในแคว้นคัตสึรางิ ที่ซึ่งต่อมาจะเป็นที่รู้จักในชื่อแคว้นยามาโตะ แม้ว่านิฮงโชกิจะให้รายละเอียดในประเด็นนี้มากกว่า แต่เนื้อหาส่วนใหญ่ก็ยังคงเต็มไปด้วยลักษณะของตำนานอยู่มาก ตามธรรมเนียมแล้ว ถือกันว่าจักรพรรดิซูอิเซครองราชย์เมื่อ 581 ถึง 549 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์อภิเษกกับเจ้าหญิงอิซูซุโยริฮิเมะในวันที่ไม่ปรากฏแน่ชัด และมีพระโอรสหนึ่งพระองค์ กล่าวกันว่าจักรพรรดิซูอิเซสิ้นพระชนม์เมื่อ 549 ปีก่อนคริสตกาล โดยพระราชสุสานของพระองค์มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สึกิดะ โนะ โอกะ โนะ เอ โนะ มิซาซางิ พระโอรสเพียงพระองค์เดียวคือเจ้าชายชิกิตสึฮิโกตามาเตมิสืบราชบัลลังก์ต่อเป็นจักรพรรดิอันเน ข้อมูลที่มีอยู่ ภาพไฮโชะ (配所) พระราชสุสาน (มิซาซางิ) ของจักรพรรดิซูอิเซที่คาชิฮาระ จังหวัดนาระ การดำรงอยู่ของจักรพรรดิเก้าพระองค์แรกยังคงเป็นที่ถกเถียง เนื่องจากขาดข้อมูลที่เพียงพอในการตรวจสอบและศึกษายืนยันอย่างชัดเจน นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่จัดให้จักรพรรดิซูอิเซเป็น 'จักรพรรดิในตำนาน' เนื่องจากขาดหลักฐานที่ชัดเจนหรือข้อมูลเฉพาะเกี่ยวกับพระองค์ พระนาม ซูอิเซ ได้รับการกำหนดโดยคนรุ่นหลังหลังจากพระองค์สวรรคต มีความหมายว่า 'ความสงบสุขและสุขภาพที่สมบูรณ์ พระนามของพระองค์อาจได้รับการกำหนดขึ้นอย่างเป็นทางการหลายศตวรรษหลังจากนั้น โดยอาจเกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกับที่ตำนานเกี่ยวกับต้นกำเนิดของราชวงศ์ถูกรวบรวมเป็นพงศาวดารที่รู้จักกันในปัจจุบันว่า 'โคจิกิ' แม้จะยังไม่ทราบสถานที่ฝังพระศพที่แท้จริงของพระองค์ แต่ปัจจุบันมีมิซาซางิหรือพระราชสุสานของจักรพรรดิซูอิเซตั้งอยู่ในเมืองคาชิฮาระ จักรพรรดิพระองค์แรกที่นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าอาจมีตัวตนอยู่จริงคือจักรพรรดิซูจิง ซึ่งเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 10 นอกเหนือจากข้อมูลในโคจิกิ รัชกาลของจักรพรรดิคิมเม (ประมาณ ค.ศ. 509–571) จักรพรรดิพระองค์ที่ 29 ถือเป็นรัชกาลแรกที่ประวัติศาสตร์ร่วมสมัยสามารถระบุวันที่ที่ตรวจสอบได้ พระนามและลำดับวันที่ที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปของจักรพรรดิในยุคแรก ยังไม่ได้รับการยืนยันว่าเป็นแบบดั้งเดิมอย่างแท้จริง จนกระทั่งถึงรัชสมัยของจักรพรรดิคัมมุ ที่ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 737 ถึง ค.ศ. 806 พระราชวงศ์ จักรพรรดินี: อิซูซูโยริ-ฮิเมะ พระธิดาในโคโตชิโรนูชิ เจ้าชายชิกิตสึฮิโกตามาเตมิ ภายหลังเป็นจักรพรรดิอันเน หมายเหตุ อ้างอิง อ่านเพิ่ม Aston, William George. (1896). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. ; Chamberlain, Basil Hall. (1920). The Kojiki. Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May, 1919. Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ; Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. ; ซูอิเซ