bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
โมเอน เป็นบริษัทผู้ผลิตและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ในกลุ่ม ก๊อกน้ำ และอุปกรณ์สุขภัณฑ์อื่น ๆ เป็นแบรนด์ที่มีส่วนแบ่งการตลาดมากที่สุดแบรนด์หนึ่งในทวีปอเมริกาเหนือ บริษัทก่อตั้งโดยนักประดิษฐ์ อัลเฟรด เอ็ม. โมเอน ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ บริษัท Fortune Brands Home & Securityy บริษัทโมเอนมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเมืองนอร์ทโอล์มสเต็ด รัฐโอไฮโอ เดิมบริษัทเป็นส่วนหนึ่งของ Ravenna Metal Products ใน ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน ในปี 1956 บริษัทถูกควบรวมเป็นส่วนหนึ่งของ Stanadyne ซึ่งถูกซื้อโดย Forstmann-Little & Company ในปี 1988 ต่อมาถูกซื้อโดย ฟอร์จูนแบรนด์ (Fortune Brands) บริษัทผู้ถือหุ้นกลุ่มสินค้าอุปโภคบริโภค จากนั้นฟอร์จูนแบรนด์ได้แยกการบริหารออกตามสายผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง และจัดตั้งบริษัท ฟอร์จูนแบรนด์โฮมแอนด์ซีเคียวริตี้ (FBHS) เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2554 การออกแบบก๊อกน้ำ ก๊อกน้ำส่วนใหญ่ของ โมเอน ได้แก่ ก๊อกน้ำห้องครัว ก๊อกอ่างล้างหน้า และ ก๊อกอาบน้ำ เป็นก๊อกผสมน้ำแบบด้ามจับเดียว เกือบทั้งหมดใช้ตลับวาล์วควบคุมน้ำ (water-controling cartridge) แบบเดียวกันมาตั้งแต่ปี 1960 รู้จักกันในชื่อ Moen 1225 ซึ่งมีรูปทรงเป็นกระบอก ยาวประมาณ 4 นิ้ว เส้นผ่าศูนย์กลาง 3/4 นิ้ว ตลับวาล์วควบคุมที่เป็นกลไกสำคัญในก๊อกน้ำโมเอนนี้ได้ผ่านการพัฒนาปรับปรุงอย่างน้อยสองรุ่น และมีจุดเด่นในการใช้งานทดแทนกันได้ไม่ว่าจะเปลี่ยนวาล์วรุ่นเก่า(ที่เป็นทองเหลือง)เป็นวาล์วรุ่นใหม่(ที่เป็นกระบอกพลาสติก) และสามารถเข้าได้กับก๊อกน้ำทุกรุ่น (design compatibility) การทำงานของตลับวาล์วควบคุม ได้แก่ การดึงก้านขึ้นลงของแกนตลับวาล์วเพื่อเปิดปิดน้ำ การหมุนซ้ายจะเป็นการเปิดน้ำร้อนในขณะที่การหมุนขวาจะเป็นการเปิดน้ำเย็น และหมุนแกนตลับวาล์วให้อยู่ในตำแหน่งกึ่งกลางเป็นการผสมน้ำร้อนน้ำเย็นเข้าด้วยกัน (โดยใช้มาตรฐานการใช้งานของอเมริกาเหนือด้านการควบคุมน้ำร้อนซึ่งอยู่ทางด้านซ้ายเสมอ) ต่อมาตลับวาล์วควบคุมน้ำโมเอน ได้ขยายไปสู่การใช้ควบคุมก๊อกน้ำอ่างอาบน้ำ และ ก๊อกน้ำฝักบัว ด้วยขนาดของตลับวาล์วควบคุมที่ใหญ่ขึ้น(สำหรับปริมาณที่ใช้มากขึ้นในการอาบน้ำ) พร้อมกลไกปรับสมดุลแรงดันซึ่งชดเชยการเปลี่ยนแปลงแรงดันน้ำฉับพลันของการจ่ายน้ำร้อนหรือน้ำเย็น (ซึ่งมีเหตุจากการดึงน้ำปริมาณมากไปใช้ในอุปกรณ์อื่น ๆ ในเวลาเดียวกัน เช่น การกดชักโครก) เป้าหมายการออกแบบตลับวาล์วชนิดนี้คือ การรักษาระดับอุณหภูมิของฝักบัวให้สม่ำเสมอด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัยและความสะดวกสบาย แม้ว่าปริมาณหรือเรงดันน้ำจะลดลง ตลับวาล์วนี้เรียกว่า Moen 1222 ซึ่งมีระบบการทำงานการคล้ายกับ Moen 1225 (ด้านบน) ตลับวาล์วนี้มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้วเนื่องการเพิ่มกลไกปรับสมดุลแรงดันดังกล่าว ผลิตภัณฑ์ Moen บางอย่างผลิตในประเทศจีน ชิ้นส่วนของวาล์วควบคุมบางชิ้นผลิตในประเทศไทย อ้างอิง
รัฐบาลอิตาลีนั้นเป็นรัฐบาลในรูปแบบของสาธารณรัฐประชาธิปไตยและจัดตั้งขึ้นภายใต้รัฐธรรมนูญในปี 1984 ประกอบด้วยฝ่ายนิติบัญญัติ, ฝ่ายบริหาร และฝ่ายตุลาการ เช่นเดียวกับ ประมุขแห่งรัฐ ซึ่งคือประธานาธิบดี มาตรา 1 ของรัฐธรรมนูญอิตาลีระบุว่า: อิตาลีเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยก่อตั้งขึ้นด้วยวิริยะอุตสาหะ เอกราชนั้นเป็นของหระชาชนและจะถูกใช้งานโดยประชาชนในรูปแบบต่าง ๆ ภายใต้กรอบขอบเขตของรัฐธรรมนูญ สถานะของอิตาลีที่เป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยนั้นเป็นผลมาจากประชามติรัฐธรรมนูญ ปี 1946 เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 1946 ที่ซึ่งได้ผลออกมาว่ารัฐไม่ได้เป็นสมบัติสืบทอดของกษัตริย์ผู้ปกครอง แต่เป็นของ เรสพับลิกา หรือคือเป็นของประชาชนทุกคน ประมุขแห่งรัฐ เซอร์จีโอ มัตตาเรลลา ประธานาธิบดีอิตาลีนับตั้งแต่ 3 กุมภาพันธ์ 2015 ในฐานะประมุขแห่งรัฐ ประธานาธิบดีอิตาลีเป็นที่รวมของความสามัคคีของชาติและมีหน้าที่หลายประการดังเช่นที่กษัตริย์แห่งอิตาลีทรงประกอบมาก่อนหน้า ประธานาธิบดีทำหน้าที่เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างสามสาขาของรัฐบาล ดังที่ประธานาธิบดีได้รับการเลือกตั้งโดยฝ่ายนิติบัญญัติ, ทำหน้าที่แต่งตั้งฝ่ายบริหาร และเป็นประธานสูงสุดของฝ่ายตุลาการ นอกจากนี้ในภาวะสงคราม ประธานาธิบดีจะต้องเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของรัฐ อ้างอิง อิตาลี
วัดศรีเอี่ยม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางนาเหนือ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือพระเทพวชิราลังการ (สมชาย ปญฺญาวชิโร) ประวัติ วัดศรีเอี่ยมเดิมเป็นเป็นสำนักสงฆ์ ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2508 โดยคุณแม่ขาบ อ่องเอี่ยม และญาติ ได้ถวายที่ดินจำนวน 6 ไร่เศษ แด่พระครูศรีวรพินิจ (มหาศิริ เผือกผ่อง) เจ้าอาวาสวัดบางนาใน โดยเริ่มก่อตั้งวัดเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2516 และเริ่มการสร้างวัดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ต่อมาอาจารย์สุขุมและคุณหญิงฟองจันทร์ ถิรวัฒน์ ได้ถวายที่ดินอีกจำนวน 6 ไร่เศษเพื่อขยายวัด ได้ตั้งชื่อวัดว่า วัดศรีเอี่ยมวัฒนาราม คำว่า ศรี นำมาจากนามพระครูศรีวรพินิจ และคำว่า เอี่ยม มาจากนามสกุลของคุณแม่ขาบ คำว่า วัฒนา หมายถึงพระครูศรีวรพินิจ แต่ต่อมาได้ตัดคำว่าวัฒนาออก เหลือเป็นชื่อ 'วัดศรีเอี่ยม' ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 อาคารเสนาสนะ อาคารเสนาสนะ มีพระอุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร สร้าง พ.ศ. 2525 ภายในเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธศรีมงคลนวภูมิซึ่งเป็นพระประธานพระอุโบสถ หลังคา 3 ชั้น กุฏิจำนวน 4 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญกว้าง 15 เมตร อาคารอเนกประสงค์กว้าง 13.50 เมตร ยาว 32 เมตร สร้าง พ.ศ. 2516 อ้างอิง ศรีเอี่ยม
วัดบางจาก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดบางจาก ตำบลคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี วัดบางจากสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2365 เดิมตั้งอยู่ใกล้ปากคลองบางภูมิและมีชื่อว่า วัดบางภูมิ แต่บริเวณนั้นเป็นที่ลุ่มมาก ต่อมาจึงได้ย้ายวัดมาสร้างใหม่ในที่ตั้งปัจจุบันและเรียกว่า 'วัดบางจาก' เป็นวัดที่ชาวรามัญร่วมกันสร้างขึ้นในสมัยที่ได้อพยพเข้ามาในประเทศไทยและเข้ามาอาศัยอยู่ที่อำเภอปากเกร็ด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2466 ประชาชนมักมาไหว้สักการะหลวงพ่อหนุนดวง หลวงพ่อค้ำดวง และพระพุทธรูปหลวงพ่อโตหรือสมเด็จพระพุทธมงคลชัยซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดหน้าตักกว้าง 19 เมตร และถือว่าเป็นพระพุทธรูปที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนนทบุรี นอกจากนั้นยังมีบ่อน้ำพันปี ที่ผู้คนเชื่อว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์และนำน้ำไปดื่มและอาบไปกินกันจำนวนมาก อุโบสถมีลักษณะทรงไทย สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก มี 2 ชั้น เดิมมีเพียงชั้นเดียว แต่เมื่อถึงฤดูน้ำหลากน้ำจะไหลท่วมอุโบสถ ทางวัดจึงขุดเจาะฐานอุโบสถเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เพื่อต่อเติมเป็น 2 ชั้น ขณะที่เครื่องขุดเจาะไปกระทบวัตถุแข็งอย่างหนึ่งเข้า คนงานช่วยกันขุดดินกับทรายออก จึงพบว่าใต้ฐานอุโบสถเป็นอุโมงค์ แล้วเจาะไปถูกองค์พระโมคคัลลานะ ทำให้บริเวณใบหน้ากับแขนขวาชำรุด ยังขุดพบสิ่งศักดิ์สิทธิ์โบราณมากมาย ชาวบ้านแห่มาปิดทององค์พระและลูกนิมิต พร้อมกับนำน้ำที่ไหลออกข้างอุโมงค์กลับไปกินกันจำนวนมาก เพราะเชื่อว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์ รอบอุโบสถมีกำแพงแก้ว มีกุฏิสงฆ์ สร้างด้วยไม้ทรงปั้นหยา หอสวดมนต์สร้างเป็นลักษณะทรงไทยโบราณ อ้างอิง บางจาก บางจาก
วัดใหญ่สว่างอารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองบางน้อย ตำบลอ้อมเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ตรงข้ามเกาะเกร็ด บริเวณวัดยังมีตลาดริมน้ำวัดใหญ่สว่างอารมณ์ที่เปิดในวันเสาร์และอาทิตย์ ประวัติ วัดใหญ่สว่างอารมณ์สร้างขึ้นในราว พ.ศ. 1963 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน เดิมชื่อว่า วัดน้อย เนื่องจากตั้งอยู่ริมคลองบางน้อย ต่อมาย้ายที่ตั้งวัดมาตั้งอยู่ ณ ที่ตั้งปัจจุบันและเปลี่ยนชื่อเป็น วัดใหญ่ยิ่ง จนกระทั่งในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดใหญ่บางน้อย เพราะมีเจ้าอาวาสชื่อหลวงพ่อน้อย ต่อมาในปี พ.ศ. 2463 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จมาประทับ ณ ตำหนักชั่วคราว ระหว่างวันที่ 26 พฤษภาคม ถึงวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 พระองค์พอพระทัยกับพระตำหนักที่พัก มีพระอารมณ์ผ่องใสพร้อมทั้งสุขภาพและพลานามัยที่ดีขึ้น จึงทรงขนานนามวัดนี้ใหม่ว่า 'วัดใหญ่สว่างอารมณ์' ปัจจุบันตำหนักนี้ถูกรื้อถอนไปแล้ว อาคารเสนาสนะ อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 4 ศอก สมัยสุโขทัย ทำด้วยศิลาแลง สร้างเมื่อ พ.ศ. 1963 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2455 ที่หน้าบันทำเป็นรูปพานแว่นฟ้าสองชั้น มีสมุดไทยวางอยู่บนพาน พระประธานปางสมาธิประจำศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หอระฆังสูงทรงไทย มณฑปหลวงพ่อกุหลาบ ธัมมวิริโย อ้างอิง ใหญ่สว่างอารมณ์
วัดศาลากุล บ้างเขียนว่า วัดศาลากุน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ถือเป็นวัดไทยวัดเดียวในตำบลเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี วัดมีที่ดินทั้งหมด 40 ไร่ เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันชื่อ พระสมุห์ณรงค์ชาญ กนฺตธมฺโม ประวัติ วัดศาลากุลน่าจะเป็นวัดที่สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย แต่เดิมมีชุมชนที่มีประชากรไม่มากนัก เนื่องจากพื้นที่เป็นชายตลิ่งที่เป็นที่ดินงอก สัญจรไม่สะดวก เมื่อเริ่มสร้างวัดคงอยู่ไม่ห่างจากแม่น้ำมากนักและมีคลองวัดศาลากุลเป็นทางเชื่อมแม่น้ำเจ้าพระยา ต่อมาที่ดินงอกออกไปมาก ทำให้วัดอยู่ห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยามาก วัดถูกปล่อยทิ้งร้างตั้งแต่ครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 จนกระทั่งประมาณสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย มีเรือสำเภามาจอดที่ปากด่านเพื่อรอรับสินค้า เช่น ครั่ง ข้าว ไม้ฝาง ฯลฯ เพื่อนำไปขายต่างประเทศ จนเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) สมุหนายกที่ได้รับราชการตั้งแต่ครั้งสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช มาจนถึงสมัยรัชกาลที่ 2 ตัวท่านเป็นคนจีน ได้มาสร้างศาลาให้บริวารพักบริเวณใกล้วัด ชาวบ้านเรียกศาลานี้ว่า ศาลาเจ้าคุณกุน หรือ ศาลาจีนกุน รวมทั้งเป็นชื่อเดิมของเกาะเกร็ดด้วย เมื่อการค้าสำเภายกเลิกไป บริเวณนี้จึงสงบเงียบจึงได้กลายมาเป็นวัด วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2394 อาคารเสนาสนะและวัตถุโบราณ อุโบสถลักษณะทรงโบราณ 2 ชั้น ขนาด 5 ห้อง หลังคาลด 2 ชั้น มีมุขคลุมชานชาลาทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ และคันทวยปูนประดับกระจก หน้าบันเป็นปูนปิดทองประดับกระจก วิหารด้านใต้อุโบสถ มีวิหารประดิษฐานรูปหล่ออดีตเจ้าอาวาส ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ เจดีย์และกุฏิสงฆ์ วัดมีวัตถุโบราณได้แก่ หีบมุกและโต๊ะหมู่มุกที่หลวงพ่อสุนสร้างขึ้นมา มีการประดับมุกไฟอย่างดี ฝีมืองดงามมาก พร้อมเครื่องแก้วเจียระไนชุดใหญ่ เครื่องรางของขลัง วัดศาลากุลมีพระเกจิอาจารย์ผู้มีความเก่งกล้าสามารถในการปลุกเสกเครื่องรางของขลังที่มีชื่อเสียงในยุคเก่า อย่างหลวงพ่อสุ่น ได้รับสมญาว่า ขุนกระบี่วานร ฤทธิเกริกไกร หนึ่งในสยาม ในวงการพระเครื่อง หนุมาน หลวงพ่อสุ่น ถือว่าเป็นสุดยอดของขลังหนึ่งในชุดเบญจภาคี ที่นักสะสมต้องหามาไว้ครอบครองบูชา อ้างอิง ศาลากุล
วัดพรหมวงศาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงรัชดาภิเษก เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 17 ตารางวา ปัจจุบันพระมงคลรัตนาภรณ์ (จันทร์แก้ว จนฺทรตโน) เป็นเจ้าอาวาส ประวัติ วัดพรหมวงศารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 โดยนายมาและนางชด อ่อนวงศ์ เป็นผู้บริจาคที่ดินจำนวน 6 ไร่ 2 งาน เพื่อใช้เป็นสถานที่ในการสร้างวัดและได้ขออนุญาตสร้างวัด โดยพระครูพรหมสร (โกศล มหาวีโร) เป็นผู้ดำเนินการฝ่ายสงฆ์ และได้ขออนุญาตดำเนินการสร้างวัดต่อกระทรวงศึกษาธิการ จนได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2515 ได้นามวัดว่า 'วัดพรหมวงศาราม' ทางคณะสงฆ์เขตพญาไท แขวงทุ่งพญาไท มีมติแต่งตั้งพระครูใบฏีกาผล ผลิตธมฺโม รองเจ้าอาวาสวัดกุนนทีรุทธารามในขณะนั้น ให้เป็นผู้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดรูปแรกเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ต่อมานายมา นางชด ได้บริจาคที่ดินเพิ่มเติมอีก 5 ไร่ 83 ตารางวา เพื่อก่อสร้างอุโบสถ วัดยังได้จัดตั้งโรงเรียนชั้นประถมศึกษาขึ้นภายในวัด อาคารเสนาสนะ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 27 เมตร หลังคาลด 3 ชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวทศชาติชาดก ประดิษฐานพระประธานนาม พระพุทธรัชดาภิเษกนุสรณ์ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก 9 นิ้ว ประกอบพิธีเททองเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ศาลาการเปรียญกว้าง 24.50 เมตร ยาว 31 เมตร มีพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว เป็นพระประธาน อ้างอิง พรหมวงศาราม
วัดสวนส้ม สมุทรปราการ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 ตำบลสำโรงใต้ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 26 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์มีเนื้อที่ 9 ไร่ 34 ตารางวา ทิศใต้จดคลองขุดบางนางเกร็ง วัดสวนส้มสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2400 โดยมีผู้มีจิตศรัทธา 2 คนชื่อ โพธิ และ สุข เป็นผู้สร้าง จึงเรียกชื่อวัดว่า วัดสุขโพธาราม ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดเป็น 'วัดสวนส้ม' เนื่องจากมีหญิงชื่อ ส้มจีน เป็นผู้สร้างต่อเติม วัดยังมีชื่ออื่นคือ วัดโพธิ์สุขธาราม วัดต้นสน วัดเขียวหวาน วัดต้นตาล และ วัดกลางย่าน ตามที่ชาวบ้านเรียก ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์อุโบสถขึ้นใหม่และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2410 ได้ผูกพัทธสีมาครั้งหลังใน พ.ศ. 2410 ได้ใช้ชื่อวัดสวนส้มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ โบสถ์ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 สภาพบูรณะใหม่แล้ว ภายนอกมีกำแพงแก้วใหม่ ทำซุ้มประตูหน้าต่างแล้วเสร็จ พ.ศ. 2509 ทำการยกช่อฟ้า 9 มกราคม พ.ศ. 2509 หอสวดมนต์ หอระฆัง หอกลอง ศาลาอเนกประสงค์ กุฏิพระสงฆ์ และศาลาการเปรียญซึ่งได้ปรับปรุงสร้างใหม่จากเดิมชั้นเดียวเป็น 2 ชั้น ปูชนียวัตถุได้แก่ หลวงพ่อพุทธโสธรจำลอง 1 องค์ พร้อมด้วยมณฑปและมีพระพุทธบาทจำลอง รายนามเจ้าอาวาส หลวงปู่สุข หลวงพ่อจันทร์ (โอ) พระครูศีลวุฑฒาจารย์ (ชิต สุขปัญโญ) พระครูสมุทรบุญญาทร (นิล ปุญฺญสิริ) พระครูกิตติวรโสภิต (เสนียน วิสารโท) พระปลัดอดิศักดิ์ โรจโน อ้างอิง สวนส้ม
ไอโซลิวซีน—ทีอาร์เอ็นเอไลเกส เป็นเอนไซม์กลุ่มอะมิโนเอซิล ทีอาร์เอ็นเอ ซินเทเทส ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของเอนไซม์ในตระกูลไลเกส มีหน้าที่สำคัญในการแปลรหัสพันธุกรรม ดังปฏิกิริยาด้านล่าง นอกจากนี้ ไอโซลิวซีน—ทีอาร์เอ็นเอไลเกส ยังมีส่วนช่วยในการสังเคราะห์กรดอะมิโนวาลีน, ลิวซีน, ไอโซลิวซีน และอะมิโนเอซิล—ทีอาร์เอ็นเอด้วย ATP + L-isoleucine + tRNAIle AMP + diphosphate + L-isoleucyl-tRNAIle อย่างไรก็ตาม หากอิงตามระบบการตั้งชื่อเอนไซม์จะเรียกเอนไซม์ชนิดนี้ว่า L-isoleucine:tRNAIle ligase (AMP—forming) ส่วนชื่ออื่นที่ใช้บ่อย ได้แก่ isoleucyl—tRNA synthetase, isoleucyl—transfer ribonucleate synthetase, isoleucyl—transfer RNA synthetase, isoleucine—transfer RNA ligase, isoleucine—tRNA synthetase และ isoleucine translase การศึกษาโครงสร้าง ในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการจำลองโครงสร้างของเอนไซม์ในกลุ่มนี้ได้สำเร็จ 10 ชนิด ซึ่งไอโซลิวซีน—ทีอาร์เอ็นเอไลเกส ก็เป็นหนึ่งในเอนไซม์เหล่านั้น โดยสามารถเข้าถึงโครงสร้างของเอนไซม์เหล่านั้นได้ในฐานข้อมูลของธนาคารข้อมูลโปรตีน ภายใต้รหัส , , , , , , , , และ . อ้างอิง
วัดบางขวาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ประวัติ วัดบางขวางตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2445 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2501 สันนิษฐานว่าเป็นวัดตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมเรียกว่า วัดบางยาง เพราะเคยมีต้นยางใหญ่ขึ้นอยู่ริมคลอง แต่เมื่อถูกฟ้าผ่าเทศบาลจึงต้องตัดลง วัดตั้งอยู่ปลายคลองบางสีทอง แต่เดิมนั้นคลองบางสีทองกับคลองบางขวางยังคงเป็นคลองเดียวกัน จนกระทั่งในสมัยพระเจ้าปราสาททอง พระองค์ทรงเห็นว่าการเดินเรือตามลำแม่น้ำที่มีอยู่นั้นเป็นการอ้อม ทำให้เปลืองเวลามาก จึงโปรดเกล้าฯ ให้จัดการขุดคลองลัดจากวัดเขมาภิรตารามถึงปากลำแม่น้ำอ้อม คลองบางสีทองจึงถูกตัดขาดไป โดยคลองตอนต้นยังคงเรียกว่าคลองบางสีทองตามเดิม ส่วนปลายคลองได้ชื่อใหม่ว่าคลองบางขวางเนื่องจากคลองได้ขวางหน้าในการขุดคลองลัด และได้ตั้งชื่อวัดใหม่ตามชื่อคลองว่า 'วัดบางขวาง' อาคารเสนาสนะ อุโบสถเดิมเป็นรูปทรงสมัยโบราณ มีพาไลเตี้ย ๆ อยู่ด้านหลัง แต่ปัจจุบันได้รับการบูรณะซ่อมแซมใหม่แล้วโดยพระญาณวโรดม (สนธิ์ กิจฺจกาโร) เมื่อปี พ.ศ. 2503 ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง นามว่า พระปางทรมานท้าวมหาชมพู พร้อมพระอัครสาวกเบื้องซ้ายและขวา ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับเจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่สำคัญของประเทศไทย นอกอุโบสถมีเจดีย์ทั้ง 4 ทิศ โดยเจดีย์ 3 องค์มีรูปปั้นเจ้าอาวาสทั้ง 3 รูป ที่มรณภาพไปแล้ว ได้แก่ เจ้าอธิการชื่น เขมงฺกโร, พระครูศีลาภิรม (ท้วม ธมฺมธโร) และพระครูศีลาภิรม (เนตร ปญฺญาทีโป) อีกทิศหนึ่งคือหอระฆังที่สร้างขึ้นมาพร้อมกับอุโบสถ ศาลาการเปรียญเป็นตึกขาวสมัยโบราณสร้างด้วยไม้สักทอง และมีวิหารภายในเป็นที่เก็บพระพุทธรูปมากมายหลายสมัย และยังเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ด้านนอกมีเจดีย์ทั้ง 4 ทิศ เป็นทรงลังกา 2 องค์ และทรงย่อมุมไม้สิบสอง 2 องค์ อ้างอิง บางขวาง
วัดทินกรนิมิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ประวัติ วัดทินกรนิมิตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2394 สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาแต่ได้ชำรุดทรุดโทรมจนกลายสภาพเป็นวัดร้าง เพราะทางวัดได้ขุดพบอิฐมอญฐานกำแพงแก้วรอบอุโบสถเก่า เป็นอิฐสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาพระองค์เจ้าทินกรได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์เป็นครั้งใหญ่เปรียบเสมือนได้สร้างขึ้นมาใหม่ ตั้งชื่อว่า วัดบางด้วน เนื่องจากบริเวณวัดเป็นคลองด้วนที่มาสิ้นสุดตรงบริเวณวัด แต่ชาวบ้านมักเรียกสถานที่ที่เป็นย่านว่า บาง จึงเรียกว่า 'บางด้วน' ต่อมาเมื่อสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เสด็จมาตรวจเยี่ยมวัดต่าง ๆ ในเขตจังหวัดนนทบุรี เมื่อทอดพระเนตรสถานที่ตั้งวัดบางด้วนแล้ว ได้ทรงปรารภกับเจ้าคณะพระสังฆาธิการจังหวัดนนทบุรีในสมัยนั้นว่า ชื่อวัดบางด้วนไม่ตรงกับสภาพความเป็นจริง ควรจะใช้ชื่อว่า วัดคลองด้วน จึงได้เปลี่ยนชื่อมาชื่อนี้ ต่อมาในสมัยพระเทพเมธี (บุนนาค ชินว้โส ป.ธ.๙) เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระศรีวิสุทธิเมธี เป็นเจ้าอาวาสวัด ได้เสนอเปลี่ยนชื่อว่ามาเป็น 'วัดทินกรนิมิต' เพราะเห็นว่าพระองค์เจ้าทินกรเป็นผู้ทรงสร้าง ในครั้งที่ตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมาวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร ชื่อวัด ทินกรนิมิต มีความหมายดังนี้ ทินกร มาจากพระนามของพระองค์เจ้าทินกร ส่วน นิมิต หรือ เนรมิต ซึ่งแปลว่า 'สร้าง' เมื่อรวมกันแล้วจึงแปลว่า 'วัดที่พระองค์เจ้าทินกรทรงสร้าง'' วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550 อาคารเสนาสนะ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีนามว่า หลวงพ่อเพชร ศาลาการเปรียญมีพระประธานเป็นพระพุทธชินราชจำลอง อุโบสถหลังเก่าภายในมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยและพระพุทธรูปปูนปั้น สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ กุฏิสงฆ์เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก อ้างอิง ทินกรนิมิต ทินกรนิมิต
วัดมะลิ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูธรรมวิมล (ทองสุข ธมฺมกุสโล) ประวัติ วัดมะลิสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2315 ในสมัยกรุงธนบุรี ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2350 วัดสนับสนุนให้พระภิกษุสามเณรศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกธรรมและบาลี ภายในวัดยังมีโรงเรียนวัดมะลิ ระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา อาคารเสนาสนะ อาคารเสนาสนะมีอุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร หลังคา 2 ชั้น 3 ลด เดิมด้านหน้าและหลังเป็นแบบพาไลลาดลงมา ต่อมาเปลี่ยนเป็นทรงหน้านาง เมื่อ พ.ศ. 2502 รวมกำแพงแก้วรอบอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระประธานแบบสมัยสุโขทัย ปางมารวิชัย ปูนปั้นลงรักปิดทอง พร้อมด้วยอัครสาวก พระพุทธรูปปางต่าง ๆ จำนวน 9 องค์ มีกุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง ศาลาการเปรียญ กว้าง 17.20 เมตร ยาว 40 เมตร วิหาร 1 หลัง ภายในมีพระพุทธรูปศิลาแลง 1 องค์ ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง ศาลาประชุมสงฆ์ 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศลหรือตั้งศพ 2 หลัง อาคารโรงครัว 1 หลัง อาคารฌาปนสถาน (เมรุ) 1 หลัง อาคารพระปริยัติธรรมและปฏิบัติธรรม 1 หลัง อ้างอิง มะลิ
หลวงพ่อหวล หาริโต วัดพิกุล วัดพิกุล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางเชือกหนัง ในแขวงบางเชือกหนัง เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร ประวัติ วัดพิกุลสร้างราว พ.ศ. 2323 ปลายสมัยธนบุรี ไม่ทราบนามผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2517 ก่อนปี พ.ศ. 2487 มีภิกษุจำพรรษาอยู่ 2 รูป มีอุโบสถและกุฏิไม้ริมคลองอย่างละหลัง ไม่มีสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ สะพานข้ามคลองก็ไม่มี ต่อมาหลวงพ่อหวลได้มาจำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ ท่านได้สร้างสะพานไม่ไผ่เล็ก ๆ ขึ้น จากนั้นราว พ.ศ. 2497 ได้สร้างศาลาท่าน้ำ กุฏิ ต่อมาสร้างศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำหลังที่ 2 และมณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาทเมื่อ พ.ศ. 2499 ทางวัดจัดให้มีการสอนพระปริยัติธรรมซึ่งเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2497 และยังได้ซื้อที่ดินเพิ่มเติมทางด้านทิศตะวันตกของวัด มีเนื้อที่ 4 ไร่ 26 ตารางวา เพื่อสร้างโรงเรียนวัดพิกุลเมื่อ พ.ศ. 2508 สอนระดับประถมศึกษา (ปัจจุบันสังกัดกรุงเทพมหานคร) อาคารเสนาสนะ อุโบสถสร้างราว พ.ศ. 2514–2517 มีหน้าบันด้านหน้าตอนบนเป็นพระพุทธรูปประทับยืนอุ้มบาตรอยู่ในซุ้ม ขนาบข้างด้วยเทวดาถือฉัตร ตอนล่างเป็นพุทธประวัติตอนปฐมเทศนาโปรดปัญจวัคคีย์ หน้าบันด้านหลังตอนบนเหมือนด้านหน้า ตอนล่างเป็นพุทธประวัติตอนออกมหาภิเนษกรมณ์ (ตัดพระเมาลี) วัดพิกุลมีโครงการยกอุโบสถขึ้นเพื่อให้พ้นจากระดับน้ำที่มักท่วมอยู่เสมอ เพื่อหารายได้ใช้จ่ายในการปฏิสังขรณ์ จึงเปิดให้พุทธศาสนิกชนลอดใต้อุโบสถตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 อุโบสถหลังเก่าหันออกสู่คลอง ก่อปูนผนังหน้าหลังขึ้นไปจดอกไก่ แต่ก็ถูกต่อเติมจนผิดรูปไป ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปจำลองจากพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ เช่น หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดบ้านแหลม อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ มณฑปพระพุทธบาทสร้างในสมัยหลวงพ่อหวล (อดีตเจ้าอาวาส) กุฏิเก่าของหลวงพ่อหวล ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 หอระฆัง-หอกลอง มีกลองอยู่ชั้นล่าง มีระฆังอยู่ชั้นบน หน้าบันประดับถ้วยชาม นอกจากนั้นภายในวัดยังมีพระพุทธรูปสมัยรัตนโกสินทร์ปางต่าง ๆ กว่า 10 องค์ งานประเพณี ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา วัดได้เปิดให้ลอดใต้อุโบสถ และวัดมีงานประจำปีในช่วงตรุษจีน เป็นเวลา 5 วัน โดยนับจากวันจ่ายเป็นวันแรก รายนามเจ้าอาวาส พระอาจารย์ผิว พระจารย์ใหญ่ พระครูนวการโกศล (หลวงพ่อหวล หาริโต) พ.ศ. 2487–2522 พระสมห์ชาญ อินทปญฺโญ พ.ศ. 2522-2532 พระครูมงคลวุฒิสาร (หลวงปู่ผิว ปาสาทิโก) พ.ศ. 2532-2548 พระครูสังฆรักษ์ไสว จิตปาโล (รักษาการ) พ.ศ. 2548 พระมหานิพนธ์ จิตฺตวุฑ์โฒ อ้างอิง พิกุล
วัดลครทำ บ้างเขียน วัดละครทำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันพระครูศรีวัชรเมธากร (เทอดไทย กิตฺติเมธี ป.ธ.๖) เป็นเจ้าอาวาส ประวัติ วัดลครทำสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2394 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยนายบุญยัง นายโรงคณะละครนอกเป็นผู้สร้าง ละครในยุคนั้นมีคณะโด่งดัง 2 คณะคือ ละครในของเจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษ์มนตรีและละครนอกของนายบุญยัง นายบุญยังมีฐานะดีมาก และเป็นผู้ที่มีความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง จึงได้สร้างวัดนี้ขึ้น ชาวบ้านได้ช่วยกันตั้งชื่อวัดว่า 'วัดลครทำ' วัดลครทำได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2513 ในพิธีดังกล่าว พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จพระราชดำเนินมาทรงตัดลูกนิมิต อาคารเสนาสนะ อุโบสถกว้าง 7.70 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 มีช่อฟ้า 5 ตัว ด้านหน้า 3 ตัว หลัง 2 ตัว มีกำแพงแก้วล้อมรอบอุโบสถ กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น กว้าง 11 เมตร ยาว 20.50 เดิมมีเจดีย์นอน 2 องค์ หันเข้าหากันไปทางทิศเหนือและใต้ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร ได้มาสร้างไว้ ปัจจุบันหมดสภาพไปแล้ว (2024) วัดลครทำ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร (16).พระประธานในอุโบสถ (2024) วัดลครทำ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร (4).เจดีย์นอนจำลองบนซุ้มประตูวัด อ้างอิง ลครทำ
วัดประดู่ในทรงธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร วัดให้ทางราชการจัดตั้งโรงเรียนวัดประดู่ในทรงธรรมในพื้นที่วัด วัดมีเนื้อที่ทั้งหมด 20 ไร่ 74.4 ตารางวา อาณาเขต ทั้ง 4 ทิศ จดที่ดินเอกชน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง กิจกรรมที่สำคัญทางศาสนาคือ กิจกรรมไถ่ชีวิตโคกระบือ วัดประดู่ในทรงธรรมสร้างและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2300 ในบริเวณใกล้เคียงมีวัดประดู่นอกหรือวัดประดู่ฉิมพลี วัดมีอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงเรือสำเภา กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร พระประธานประจำอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 79 นิ้ว สูง 119 นิ้ว เป็นหินศิลาแลง มีพระอัครสาวกอยู่เบื้องซ้ายและขวา มีรูปเหมือนหลวงปู่โต๊ะขนาดเท่าองค์จริง วัดยังมีศาลาชาญวีรกูล รายนามเจ้าอาวาส พระครูสมุห์ เชวง ญาณวีโร พระราชสังวราภิมณฑ์ (โต๊ะ อินฺทสุวณฺโณ) รักษาการเจ้าอาวาส พระครูอรุณธรรมรังษี (เอี่ยม สิริวณฺโณ) รักษาการแทนเจ้าอาวาส พระครูโสภณชัยวัฒน์ (ชัยวัฒน์ ชยวฑฺฒโน) อ้างอิง ประดู่ในทรงธรรม
วัดกระจัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งเหนือของคลองบางระมาด ในแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร วัดมีศูนย์การเรียนรู้ชุมชนตั้งอยู่ในที่ดินวัด ประวัติ วัดกระจังสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2326 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง สันนิษฐานว่าน่าจะมีผู้ยกที่ดินให้เป็นที่สร้างวัดและชาวบ้านละแวกนั้นร่วมกันสร้างขึ้นมา และน่าจะได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาราว พ.ศ. 2330 อาคารเสนาสนะ อุโบสถเดิม เป็นโบสถ์มหาอุต มีฐานเสมาเป็นแบบอยุธยาตอนปลาย สถาปัตยกรรมใบเสมาเป็นศิลาแลงนั่งแท่น ไม่มีซุ้มเสมา และยังคงใช้กระเบื้องว่าวดินเผาแบบอยุธยา ต่อมาเมื่อพ.ศ. 2516 ได้บูรณะอุโบสถจากเดิม 3 ห้อง ขยายเป็น 5 ห้อง ณ พัทธสีมาเดิม ประตูด้านหน้า 1 ช่อง ด้านหลัง 1 ช่อง การบูรณะครั้งนี้ได้รับการบริจ่คทรัพย์จาก พ.ต.ญ.อัญชัน แปลกสุวรรณ จำนวน 700,000 บาท เมื่อแล้วเสร็จ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณสมเด็จพระสังฆราช วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม เสด็จพระดำเนินที่ท่าราชวรดิฐ ประทับเรือพระที่นั่งมาขึ้นท่าน้ำวัดกระจัง เป็นองค์ประธานยกช่อฟ้าอุโบสถ สมโภชอุโบสถ และประทับ ณ ศาลารับเสด็จด้านข้างอุโบสถ ประทานของที่ระลึกให้พระสงฆ์และประชาชน เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปางสมาธิ เป็นพระพุทธรูปศิลาแลงพอกด้วยปูนปั้นลงรักปิดทอง พระประธาน 1 องค์ และพระพุทธบริวารประดิษฐานบนฐานชุกชี หันพระพักตร์ครบทั้ง4ทิศ จำนวน 17 องค์ พระอัครสาวก 2 องค์ เป็นการสร้างตามคติพระรักษาเมือง จึงได้ถวายพระนามพระประธานในอุโบสถว่า พระพุทธรักษาเมือง ศาลาการเปรียญ หลังเดิมตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ เป็นอาคาร 2 ชั้น ขั้นบนเป็นไม้ ชั้นล่างเป็นคอนกรีต ปัจจุบันได้ทำการรื้อถอนและสร้างใหม่ เป็นอาคารคอนกรีต2ชั้น ชั้นบนศาลามีธรรมาสน์ไม้ ฐาน 8 เหลี่ยม รอบฐานเขียนภาพจิตรกรรมเรื่องรามเกียรติ์ สร้างด้วยศรัทธาของนางสาวอำนวย เฉยพ่วง และนางสาววัชรี เฉยพ่วง อุทิศแด่บุพการี อาคารปฏิบัติธรรมสนธยาภาวนานิมิตรมงคล เป็นอาคารเอนกประสงค์2ชั้น เพื่อใช้จัดงานบำเพ็ญกุศล ศาสนพิธีและกิจกรรมของชุมชน โดยการบริจาคทรัพย์ของ ดร.สนธยา กล่อมเปลี่ยน วิหารอดีตเจ้าอาวาสตั้งอยู่ด้านหน้าศาลาการเปรียญ ภายในประดิษฐานรูปอดีตเจ้าอาวาส ได้แก่ พระอาจารย์แย้ม และพระครูสังฆรักษ์ (ต่วน) หมู่กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ทรงไทย ยกพื้น ตั้งอยู่ฝั่งด้านทิศตะวันตกของวัด หอระฆังเก่าสร้างด้วยไม้สักแบบโบราณ เครื่องบนตัวลำยองสลักไม้ ส่วนหอระฆังใหม่ก่ออิฐถือปูน อยู่บริเวณปากคูน้ำภายในวัด สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำวัดคือ พระอินทร์ พระยม และท้าวเวสสุวรรณ ด้านหน้าอุโบสถ ปัจจุบันมีการจัดแสดงจุดเรียนรู้เรือกำปั่นและเรือบิณฑบาต รายนามเจ้าอาวาส พระอาจารย์แดง พระอธิการแย้ม ธมฺมสโร พระครูสังฆรักษ์ต่วน อุตฺตรธมฺโม พระสมุห์ฟุ้ง วิจารธมฺโม พ.ศ. 2508–2547 พระครูสิทธิวัฒนคุณ (พรพรหม ฐิตคุโณ) พ.ศ. 2548-ปัจจุบัน อ้างอิง กระจัง