bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
ห้วยคต เป็นอำเภอในจังหวัดอุทัยธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลวังหิน อำเภอบ้านไร่ แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอปี พ.ศ. 2527 และยกฐานะเป็นอำเภอลำดับที่ 8 ของจังหวัดในปี พ.ศ. 2536 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอห้วยคตมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอลานสัก ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองฉางและอำเภอบ้านไร่ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านไร่ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านไร่ ประวัติ เดิมพื้นที่เป็นส่วนหนึ่งของตำบลวังหิน อำเภอบ้านไร่ ในปี พ.ศ. 2490 ได้แยกพื้นที่ของตำบลวังหิน ตั้งเป็น ตำบลห้วยคต ต่อมาในปี พ.ศ. 2522 ได้แยก 5 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านวังบ่าง บ้านกกงิ้ว บ้านทุ่งสาลี บ้านหนองลัน และบ้านบ่อน้ำเย็น ของตำบลห้วยคต ตั้งเป็น ตำบลสุขฤทัย ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2526 นายยง ภักดี ผู้ว่าราชการจังหวัดอุทัยธานี ร่วมกับนายอำเภอบ้านไร่ กำนันตำบลห้วยคต และกำนันตำบลสุขฤทัย สำรวจพื้นที่ ประชากร ความเป็นอยู่ของประชาชน และการเดินทางติดต่อราชการกับอำเภอบ้านไร่ที่มีระยะทางกว่า 30 กิโลเมตร ซึ่งเป็นพื้นที่ห่างไกล สมควรจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2527 จึงจัดตั้งตำบลเพิ่มโดยแยกบ้านโป่งข่อย บ้านหนองผักแพว ของตำบลห้วยคต และบ้านคลองแห้ง บ้านสมอทอง บ้านละว้า ของตำบลคอกควาย ตั้งเป็น ตำบลทองหลาง และเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน พลเอกสิทธิ จิรโรจน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และนายนายยง ภักดี ผู้ว่าราชการจังหวัดอุทัยธานี ได้ประกาศแยกพื้นที่ 3 ตำบลของอำเภอบ้านไร่ ได้แก่ ตำบลห้วยคต ตำบลสุขฤทัย ตำบลทองหลาง ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ โดยตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอและศูนย์ราชการที่หมู่ 3 บ้านป่าผาก ตำบลห้วยคต โดยใช้ชื่อกิ่งอำเภอว่า 'ห้วยคต' เป็นชื่อลำห้วยที่มีต้นน้ำมาจากเทือกเขาไอ้เข้ ไหลผ่านบริเวณบ้านวังหิน บ้านวังมะค่า บ้านวังพง บรรจบลำห้วยขุนแก้วที่บ้านวังน้ำขาว อำเภอหนองมะโมง จังหวัดชัยนาท กล่าวกันว่าแต่เดิมการไปติดต่อค้าขายและติดต่อราชการที่อำเภอบ้านไร่ใช้การเดินทางตามลำห้วยแห่งนี้ลงไป จะข้ามความคดเคี้ยวของลำห้วยถึง 84 คด ซึ่งถือว่ายาวมาก ห้วยคต ในภาษากะเหรี่ยง อ่านออกเสียง คะ-ตะ แปลว่า ยาว ต่อมาในปี พ.ศ. 2536 เมื่อกิ่งอำเภอห้วยคต มีการพัฒนาขึ้นเป็นลำดับ นายสุดจิต นิมิตกุล ผู้ว่าราชการจังหวัดอุทัยธานี และนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี ประกาศยกฐานะพื้นที่ขึ้นเป็น อำเภอห้วยคต โดยมีระยะเวลาการเป็นกิ่งอำเภอทั้งหมด 8 ปี 10 เดือน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอห้วยคตแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 31 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. สุขฤทัย Suk Ruethai 2. ทองหลาง Thonglang 3. ห้วยคต Huai Khot การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอห้วยคตประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่ องค์การบริหารส่วนตำบลสุขฤทัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสุขฤทัยทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลทองหลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทองหลางทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยคต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยคตทั้งตำบล อ้างอิง ห้วยคต
รัตภูมิ เป็นอำเภอในจังหวัดสงขลา เดิมเป็นกิ่งอำเภอในเขตการปกครองของอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง และยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2466 เรียกชื่อ 'อำเภอกำแพงเพชร' ก่อนจะเปลี่ยนเป็น 'อำเภอรัตตภูมิ' และเปลี่ยนเป็น 'อำเภอรัตภูมิ' ซึ่งแปลว่า 'พื้นที่ดินแดง' ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอรัตภูมิ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอป่าบอน (จังหวัดพัทลุง) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอควนเนียงและอำเภอบางกล่ำ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหาดใหญ่ และอำเภอควนกาหลง (จังหวัดสตูล) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอควนกาหลง (จังหวัดสตูล) และอำเภอป่าบอน (จังหวัดพัทลุง) ประวัติ เดิมอำเภอรัตภูมิ อยู่ในพื้นที่ของตำบลกำแพงเพชร อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2435 โดยตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอครั้งแรกที่ตำบลกำแพงเพชร ชื่อ 'กิ่งอำเภอกำแพงเพชร' ปี พ.ศ. 2459 ทางราชการได้โอนพื้นที่กิ่งอำเภอกำแพงเพชร มาขึ้นกับทางจังหวัดสงขลา และย้ายที่ว่าการกิ่งอำเภอไปที่บ้านปากบางภูมี ริมทะเลสาบสงขลา ซึ่งอยู่ในพื้นที่ของตำบลรัฐภูมิ และเปลี่ยนชื่อกิ่งอำเภอเป็น 'กิ่งอำเภอรัฐภูมิ' โดยมีพื้นที่การปกครองทั้งหมด 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลคูหาใต้ ตำบลรัฐภูมิ และตำบลกำแพงเพชร ปี พ.ศ. 2466 มณฑลนครศรีธรรมราชได้จัดระเบียบพื้นที่ใหม่ ได้ย้ายที่ว่าการกิ่งอำเภอรัฐภูมิ จากบ้านปากบางภูมีมาตั้งที่ตำบลกำแพงเพชร และตั้งที่ว่าการอำเภอขึ้น เป็น 'อำเภอกำแพงเพชร'แต่เนื่องจากชื่อไปพ้องกับจังหวัดกำแพงเพชร เมื่อ พ.ศ. 2482 จึงเปลี่ยนเป็นชื่อใหม่ว่า 'อำเภอรัตตภูมิ' แต่คำว่ารัตตภูมิไม่มีคำแปลมีการตรวจสอบเมื่อ พ.ศ. 2510 ทางสำนักนายกรัฐมนตรีและราชบัณฑิตยสถาน ได้แก้ไขชื่ออำเภอเป็น 'อำเภอรัตภูมิ' แปลว่า 'พื้นที่ดินแดง' ตรงกับความเป็นจริงที่พื้นที่ส่วนมากจะเป็นดินสีแดงละเอียด การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอรัตภูมิแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 63 หมู่บ้าน กำแพงเพชร| 13 หมู่บ้าน ท่าชะมวง| 15 หมู่บ้าน คูหาใต้| 14 หมู่บ้าน ควนรู| 9 หมู่บ้าน เขาพระ| 12 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอรัตภูมิประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองกำแพงเพชร ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกำแพงเพชร (เขตองค์การบริหารส่วนตำบลกำแพงเพชรเดิม) เทศบาลตำบลกำแพงเพชร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกำแพงเพชร (เขตสุขาภิบาลกำแพงเพชรเดิม) เทศบาลตำบลนาสีทอง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเขาพระ เทศบาลตำบลคูหาใต้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูหาใต้ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลท่าชะมวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าชะมวงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลควนรู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนรูทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเขาพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาพระ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลนาสีทอง) อ้างอิง รัตภูมิ
ควนเนียง เป็นอำเภอในจังหวัดสงขลา เดิมเป็นตำบลในเขตการปกครองของอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง เป็นที่ตั้งของกิ่งอำเภอรัฐภูมิในปี พ.ศ. 2460 และย้ายขึ้นกับอำเภอรัตภูมิ ในปี พ.ศ. 2466 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2527 ได้แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอในชื่อ 'ควนเนียง' และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2533 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอควนเนียง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปากพะยูน (จังหวัดพัทลุง) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสิงหนครและอำเภอบางกล่ำ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบางกล่ำ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอรัตภูมิ ประวัติ ท้องที่อำเภอควนเนียง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอรัตภูมิ กระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่ตำบลรัตภูมิ ตำบลควนโส ตำบลห้วยลึก และตำบลบางเหรียง ของอำเภอรัตภูมิ ได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอควนเนียง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2527 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ปีถัดมา และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอควนเนียง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 21 พฤษภาคม ปีเดียวกัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอควนเนียงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 46 หมู่บ้าน รัตภูมิ| 13 หมู่บ้าน ควนโส| 11 หมู่บ้าน ห้วยลึก| 9 หมู่บ้าน บางเหรียง| 13 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอควนเนียงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลควนเนียง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลรัตภูมิ เทศบาลตำบลบางเหรียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางเหรียงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลรัตภูมิ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรัตภูมิ (นอกเขตเทศบาลตำบลควนเนียง) องค์การบริหารส่วนตำบลควนโส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนโสทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยลึก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยลึกทั้งตำบล อ้างอิง ควนเนียง
บางกล่ำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสงขลา ประวัติ พื้นที่ของอำเภอบางกล่ำเดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ บ้านบางกล่ำ อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ช่วงสมัยรัชกาลที่ 2 จนถึงรัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้มีกลุ่มชาวจีนอพยพมาจาก อำเภอไห่เติง/ไห่เฉิง 海登縣 / 海澄縣 (ไฮเท่ง) ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นอำเภอหลงไห่ 龍海縣 (เหล่งไฮ) จังหวัดจังโจว (เจียงจิว 漳州府) มณฑลฝูเจี้ยน (ฮกเกี้ยน 福建省) ประเทศจีน ได้อาศัยเดินเรือมาทางอ่าวไทยเข้าสู่ทะเลสาบสงขลา และเข้ามาตั้งบ้านเรือนอาศัยอยู่ริมคลองปะปนกับคนไทยมาเป็นเวลาหลายสิบปี เริ่มแรกได้ประกอบอาชีพทางการเกษตร ปลูกผัก ผลไม้ ประมง และค้าขายทางเรือ ได้ถ่ายทอดวัฒนธรรมต่อๆกันมาหลายอย่าง เช่น ภาษาพูด เป็นต้น จนกระทั่งคนจีนสามารถพูดภาษาท้องถิ่นได้ เป็นเหตุให้เรียกชื่อคลองและบ้านเคลื่อนไปจากบางกลม หรือบางเกาะกลม เป็น บางกล่ำ เดิมทีประกอบอาชีพเกษตรกรรม ประมง และค้าขายทางเรือ ตำบลบางกล่ำ ตำบลแม่ทอม ตำบลบ้านหาร ตำบลท่าช้าง เป็นตำบลเก่าแก่ในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา และปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับการให้ใช้ชื่อทั้งสี่ตำบล ในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2464 เป็นรายชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอหาดใหญ่ ในปี พ.ศ. 2483 ได้มีการปรับเปลี่ยนการปกครองตำบลให้เหมาะสม ได้ยุบตำบลแม่ทอมและตำบลบ้านหารลง และในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2490 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลคลองอู่ตะเภา รวมตั้งเป็นตำบลแม่ทอม และตำบลบ้านหาร ดังเดิม กระทั่งเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2529 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลบางกล่ำ ตำบลท่าช้าง ตำบลแม่ทอม และตำบลบ้านหาร ออกจากการปกครองของอำเภอหาดใหญ่ รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอบางกล่ำ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2538 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอบางกล่ำ จนถึงปัจจุบัน ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอบางกล่ำมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอควนเนียง อำเภอสิงหนคร และอำเภอเมืองสงขลา ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหาดใหญ่ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหาดใหญ่ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอรัตภูมิและอำเภอควนเนียง การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอบางกล่ำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 36 หมู่บ้าน บางกล่ำ| 7 หมู่บ้าน ท่าช้าง| 18 หมู่บ้าน แม่ทอม| 6 หมู่บ้าน บ้านหาร| 5 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอบางกล่ำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลท่าช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าช้างทั้งตำบล เทศบาลตำบลบ้านหาร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านหารทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบางกล่ำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางกล่ำทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ทอม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ทอมทั้งตำบล อ้างอิง บางกล่ำ
พระเจ้าทันจง (단종 端宗: พ.ศ. 1984 - พ.ศ. 2000) เป็นกษัตริย์เกาหลีรัชกาลที่ 6 ของราชวงศ์โชซ็อน (พ.ศ. 1995 - พ.ศ. 1998) ในรัชสมัยพระเจ้าเซจงมหาราช ได้รับการแต่งตั้งเป็นพระนัดดารัชทายาท หรือ วังเซซน (王世孫 왕세손) ต่อมาเมื่อพระเจ้ามุนจงเสด็จขึ้นครองราชย์ ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระรัชทายาท หรือ วังเซจา (王世子 왕세자) ขณะที่พระเจ้ามุนจงพระบิดาสวรรคตนั้น พระเจ้าทันจงทรงอายุได้แค่ 12 ชันษา จึงต้องให้ฮวางโบอิน และ คิมจงซอ เป็นผู้สำเร็จราชการแทน แต่คิมจงซอนั้น ต้องการแผ่ขยายอำนาจในราชสำนัก จึงชนเข้ากับการขยายอำนาจของเจ้าชายซูยังและเจ้าชายอันพยอง พระปิตุลา ใน พ.ศ. 1996 เจ้าชายซูยังก็ได้ทำการยึดอำนาจสังหารฮวางโบอินและคิมจงซอที่หน้าพระราชวังคย็องบก และได้สังหารเจ้าชายอันพยองและในพ.ศ. 1998 เจ้าชายซูยัง บังคับให้พระเจ้าทันจงสละบัลลังก์ และถูกเนรเทศ เจ้าชายซูยังขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเซโจ ในพ.ศ. 2000 ขุนนางหกคนได้วางแผนยึดอำนาจจากพระเจ้าเซโจกลับคืนให้พระเจ้าทันจง แต่แผนการรั่วไหล ขุนนางทั้งหกจึงถูกประหารชีวิต พระเจ้าเซโจทรงเห็นว่าถ้าพระเจ้าทันจงยังคงมีพระชนม์ชีพอยู่ต่อไปคงจะเป็นภัย จึงปลดพระเจ้าทันจงลงเป็นเจ้าชายโนซานและปลงพระชนม์ในที่สุด เจ้าชายโนซานเมื่อถูกปลงพระชนม์ยึดอำนาจแล้วก็มิได้รับพระนามกษัตริย์ จนในสมัยพระเจ้าซุกจง พ.ศ. 2241 จึงได้ให้พระนามว่า'ทันจง' พระนามเต็ม สมเด็จพระราชาทันจง คงอี อนมุน ชุงจอง อันจาง คยองซุน ดนฮโย พระเจ้าโชซ็อน พระบรมวงศานุวงศ์ พระราชบิดา: พระเจ้ามุนจง (문종 文宗) พระราชมารดา : พระนางฮย็อนด็อก สกุลควอน แห่งอันดง (현덕왕후 권씨,顯德王后 權氏) ;พระมเหสี พระสนม พระนางช็องซุน สกุลซง แห่งยอซาน (정순왕후 송씨,定順王后 宋氏) พระสนมซุกอึย ตระกูลคิม (숙의 김씨 ,淑儀 金氏) พระสนมซุกอึย ตระกูลควอน (숙의 권씨 ,淑儀 權氏) พงศาวลี ทันจง ทันจง, พระเจ้า
อากาศอำนวย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสกลนคร เดิมเป็นพื้นที่ของอำเภอวานรนิวาส ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภออากาศอำนวย ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอคำตากล้า อำเภอเซกา (จังหวัดบึงกาฬ) และอำเภอนาทม (จังหวัดนครพนม) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีสงครามและอำเภอนาหว้า (จังหวัดนครพนม) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพรรณานิคม ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวานรนิวาสและอำเภอคำตากล้า ประวัติ อากาศ เดิมเป็นตำบลในการปกครองของอำเภอวานรนิวาส ในปี พ.ศ. 2505 นายสุพัฒน์ วงษ์วัฒนะ ผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนคร พิจารณาพื้นที่ด้านตะวันออก 4 ตำบล คือ ตำบลโพนแพง ตำบลโพนงาม ตำบลอากาศ ตำบลวาใหญ่ อยู่ห่างไกลจากอำเภอต้นสังกัดมากถึง 30 กิโลเมตร มีพื้นที่รวมกว่า 580 ตารางกิโลเมตร กรมการปกครองได้พิจารณาดำเนินการจัดตั้งกิ่งอำเภอ โดยเปิดใช้ที่ว่าการกิ่งอำเภอวันที่ 15 พฤษภาคม และตั้งเป็น กิ่งอำเภออากาศอำนวย ในวันที่ 3 พฤษภาคม ปีเดียวกัน และยกฐานะเป็น อำเภออากาศอำนวย ในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 โดยได้รับอนุมัติจัดตั้งจากจอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีของไทยในขณะนั้น หลังจากจัดตั้งเป็นอำเภอ ได้ดำเนินการจัดปกครองท้องที่เพิ่มตามลำดับ โดยปี พ.ศ. 2521 ได้แยกตำบลวาใหญ่ และตำบลโพนแพง จัดตั้งเป็นตำบลท่าก้อน ปี พ.ศ. 2523 แยกตำบลวาใหญ่ จัดตั้งเป็นตำบลนาฮี ปี พ.ศ. 2525 แยกตำบลโพนแพง จัดตั้งเป็นตำบลบะหว้า ก่อนที่จะแยกตำบลอากาศ และตำบลโพนงาม จัดตั้งเป็นตำบลสามัคคีพัฒนา เป็นตำบลลำดับที่ 8 ของทางอำเภออากาศอำนวย จนถึงปัจจุบัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภออากาศอำนวยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 96 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. อากาศ (Akat) 19 หมู่บ้าน 2. โพนแพง (Phon Phaeng) 12 หมู่บ้าน 3. วาใหญ่ (Wa Yai) 14 หมู่บ้าน 4. โพนงาม (Phon Ngam) 12 หมู่บ้าน 5. ท่าก้อน (Tha Kon) 8 หมู่บ้าน 6. นาฮี (Na Hi) 9 หมู่บ้าน 7. บะหว้า (Ba Wa) 12 หมู่บ้าน 8. สามัคคีพัฒนา (Samakkhi Phatthana) 10 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภออากาศอำนวยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลอากาศอำนวย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลอากาศ เทศบาลตำบลสามัคคีพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามัคคีพัฒนาทั้งตำบล เทศบาลตำบลบะหว้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบะหว้าทั้งตำบล เทศบาลตำบลโพนแพง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนแพงทั้งตำบล เทศบาลตำบลวาใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวาใหญ่ทั้งตำบล เทศบาลตำบลท่าก้อน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าก้อนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลอากาศ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอากาศ (นอกเขตเทศบาลตำบลอากาศอำนวย) องค์การบริหารส่วนตำบลโพนงาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนงามทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลนาฮี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาฮีทั้งตำบล อ้างอิง อากาศอำนวย
พังโคน เป็นอำเภอในจังหวัดสกลนคร เดิมเป็นพื้นที่ของอำเภอพรรณานิคม ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอพังโคน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวานรนิวาส ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพรรณานิคม ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพรรณานิคมและอำเภอวาริชภูมิ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสว่างแดนดิน ประวัติ พังโคน เดิมเป็นหมู่บ้านในตำบลม่วงไข่ อำเภอพรรณานิคม ต่อมาราชการสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22 สายอุดรธานี–นครพนม ได้ตัดผ่านศูนย์กลางบ้านดอนพังโคน ประชาชนสร้างชุมชนตามแนวสองข้างทาง มีการพัฒนาพื้นที่ขึ้นเป็นสุขาภิบาลพังโคน นายโบแดง จันตะเสน ผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนครจึงได้แยกตำบลแร่ ตำบลม่วงไข่ ตำบลไฮหย่อง ได้เริ่มเปิดใช้ที่ว่าการกิ่งอำเภอวันที่ 20 มีนาคม มีพ่อค้าประชาชนร่วมบริจาคเงินซื้อที่ดินจำนวน 35 ไร่และตั้งเป็น กิ่งอำเภอพังโคน ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2511 ระยะเวลา 3 ปี 244 วัน กิ่งอำเภอได้ยกฐานะเป็น อำเภอพังโคน เมื่ออำเภอ,สุขาภิบาล,สถานีตำรวจ ที่ทำการไปรษณีย์ และศูนย์ราชการอื่นมีชื่อไม่ตรงกับตำบลที่ตั้ง จึงแยกตำบลม่วงไข่ จัดตั้งเป็นตำบลพังโคน ก่อนที่จะแยกตำบลไฮหย่อง ตั้งเป็นตำบลต้นผึ้ง เป็นตำบลลำดับสุดท้ายของทางอำเภอ จนถึงปัจจุบัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอพังโคนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 70 หมู่บ้าน 1. 13 หมู่บ้าน 2. 11 หมู่บ้าน 3. 14 หมู่บ้าน 4. 18 หมู่บ้าน 5. 13 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอพังโคนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลพังโคน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพังโคน เทศบาลตำบลไฮหย่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไฮหย่องทั้งตำบล เทศบาลตำบลพังโคนศรีจำปา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพังโคน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลพังโคน) เทศบาลตำบลแร่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแร่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลม่วงไข่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลม่วงไข่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลต้นผึ้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลต้นผึ้งทั้งตำบล อ้างอิง พังโคน
พระมหาสถามปราปต์โพธิสัตว์ เป็นพระโพธิสัตว์อัครสาวกของพระอมิตาภพุทธะเช่นเดียวกับพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ แต่มีคนรู้จักน้อยกว่า ถือว่าท่านเป็นพระโพธิสัตว์ด้านกำลัง สะท้อนพลังจิตที่เข้มแข็งของพระพุทธเจ้า ใกล้เคียงกับความหมายของพระสมันตภัทรโพธิสัตว์ ลักษณะ รูปลักษณ์ของท่านอยู่ในท่ายืน จะทรงถือดอกปัทมาในพระหัตถ์บางครั้งจะทรงประณมหัตถ์ไว้ที่พระอุระ บางครั้งจะทรงถึงวัชระ บางตำราบอกว่ามือซ้ายอยู่ในท่าประทาน มือขวาอยู่ในท่าคิด บางครั้งมือทั้งสองจะประสานกันในท่าไขว้ ความเชื่อ นิกายสุขาวดีกำหนดให้ท่านเป็นผู้คุ้มครองดวงจิตของผู้ที่จะไปอุบัติในแดนสุขาวดี ในอีกแนวหนึ่งเชื่อว่าพระมหาสถามปราปต์พัฒนามาจากพระอินทร์ของศาสนาพราหมณ์ เนื่องจากลักษณะในยุคแรกของท่านถือวัชระเช่นเดียวกับพระอินทร์ ต่อมามีการสร้างพระโพธิสัตว์องค์ใหม่ เรียกว่าพระวัชรปาณีโพธิสัตว์ แยกออกมาจากพระมหาสถามปราปต์ ความนิยมนับถือพระมหาสถามปราปต์จึงลดลง ความหมายต่าง ๆ ของท่านได้หลอมรวมกลายเป็นส่วนหนึ่งของพระโพธิสัตว์องค์อื่น ๆ ไปในมหาไวโรจนะสูตรมีพระหฤทัยประจำพระองค์​ โอม​ สัม​ ชัม​ ชัม​ สะห์สวาหา อ้างอิง สุมาลี มหณรงค์ชัย. พระชินพุทธะทั้งห้า. กทม. ศูนย์ไทยธิเบต. 2548 พระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์ตามคติมหายาน มหาสถามปราปต์โพธิสัตว์
สารพันข่าว ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต จัดงาน 'วันประมงน้อมเกล้า' ครั้งที่ 20 ในระหว่างวันที่ 4-13 กรกฎาคม 2551 โดยภายในงานจัดนิทรรศการด้านความรู้เรื่องสัตว์น้ำการประมงและการแพทย์แก่ผู้สนใจ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม สายพันธุ์ใหม่ ถูกค้นพบในเขตภูเขาของแทนซาเนีย โดยมีลักษณะรูปร่างคล้ายคลึงกับตัวกินมด มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า 'ไรโนโคไซอน อัดซังเวนลิส' (Rhynochocyon udzungwensis) หรือเรียกอีกอย่างว่า 'เซงกิ' นักวิทยาศาสตร์ค้นพบว่าพวกมันมีขนาดลำตัวโตเท่ากับแมว หน้าแหลมสีเทา และจมูกที่ยาวและยืดหยุ่นได้คล้ายกับงวงของช้าง และประกาศในนิตยสาร Zoology ว่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมชนิดใหม่ ที่มีการค้นพบเป็นครั้งแรก นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา ลูกหมีขั้วโลก หรือ 'ฟลอค' ที่เป็นลูกหมีเกิดใหม่ในสวนสัตว์ในนูเรมเบิร์ก ทางตอนใต้ของเยอรมนี มีอายุได้ 7 สัปดาห์ ภายหลังจากลืมตาดูโลก เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ขณะนี้มีน้ำหนักมากกว่า 4,200 กรัม เสือ ในสวนสัตว์เบอร์เกอร์สบุช ได้รับเหยื่อเทียมที่เจ้าหน้าที่ประจำสวนสัตว์ ให้พวกมันไล่ตะปปเล่น เพื่อเป็นการกระตุ้นพฤติกรรมธรรมชาติและสัญชาตญาณนักล่า ภายในสวนสัตว์ในเมือเรเนน ประเทศเบลเยียม ตัวนาก ในประเทศไอร์แลนด์กลายเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่อยู่ในภาวะถูกคุมคามจากมนุษย์มากที่สุดอีกชนิดหนึ่ง โดยมีจำนวนลดลงมากถึง 18% จากเมื่อ 25 ปีก่อน เนื่องจากปัญหาแหล่งน้ำและที่อยู่อาศัยเป็นพิษ เนื่องจากนากส่วนใหญ่อาศัยอยู่ริมแหล่งน้ำ และเสี่ยงกับการถูกรถทับเสียชีวิต ปัจจุบันจำนวนนากลดลงอย่างรวดเร็วจนต้องเพิ่มมาตรการในการคุ้มครองอย่างเร่งด่วน สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก กลายเป็นสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์ไปจากโลกนี้มากที่สุด และกลายเป็นสัตว์ที่ถูกมนุษย์ทอดทิ้งมากที่สุดในบรรดาสัตว์ในอาณาจักรสัตว์ด้วยกัน น้อยเสียกว่าพวกสัตว์จำพวกนกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ทั้งที่สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก เป็นสัตว์ที่มีความเปราะบางกับมลพิษและสภาพแวดล้อม รวมถึงการเปลี่ยนแปลงของดินฟ้าอากาศเป็นอย่างมาก และในอนาคตข้างหน้าหากสูญเสียสัตว์จำพวกสะเทินน้าสะเทินบกไป จะต้องสูญเสียสัตว์ชนิดอื่นตามไปอีกเช่นกัน รวมถึงสัตว์แปลกประหลาดที่สุดของโลกหลายชนิด เช่นฮิปโปโปเตมัสแคระและลิงลม ซึ่งกำลังจะสูญพันธุ์ไปจากโลกเช่นกัน แวดวงข่าวสารเกี่ยวกับสัตว์
2,12 - Greek |อเทวนิยม ในภาษากรีก (atheoi) แปลว่า 'ปราศจากซึ่งเทพ' อย่างที่ปรากฏในจดหมายเปาโลถึงชาวเอเฟซัส (2:12) จากพา ไพรัส 46ในศตวรรษที่ 3 ตอนต้น อเทวนิยม เป็นทรรศนะที่ไม่เชื่อว่ามีพระเป็นเจ้า และเชื่อในกฎธรรมชาติ ตรงกันข้ามกับเทวนิยม อเทวนิยมแตกต่างจากอไญยนิยม (agnosticism) ซึ่งเป็นมุมมองที่ว่ามนุษย์ไม่อาจพิสูจน์ได้ว่าพระเจ้ามีจริงหรือไม่ รวมถึงปรากฏการณ์ที่ไม่อาจรับรู้ได้ด้วยประสบการณ์ทางผัสสะ คำว่า atheism ในภาษาอังกฤษ มาจากภาษากรีก (atheos) อันมีความหมายว่า 'ปราศจากเทพ' ถือเป็นคำหยาบที่ใช้เรียกผู้ปฏิเสธเทพที่สังคมบูชากัน หลังจากที่มีความคิดอย่างอิสระ (freethought) ความสงสัยทางวิทยาศาสตร์ (skeptical inquiry) และการวิจารณ์ศาสนา (criticism of religion) เพิ่มขึ้นแล้ว การใช้คำนี้ก็มีความหมายอย่างแคบลง บุคคลกลุ่มแรกที่เริ่มถือว่าตนเป็นผู้ที่ไม่เชื่อเรื่องพระผู้สร้าง โดยเรียกตนเองว่า 'ผู้ถืออเทวนิยม' (atheist) นั้น ใช้ชีวิตอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 เนื่องจากเหตุที่ว่า ความหมายและความเข้าใจของอเทวนิยมนั้น มีความแตกต่างกัน ในปัจจุบันจึงทราบได้ยากว่าในโลกมีผู้ถืออเทวนิยมกี่คน อิงตามการคาดคะเนในปี พ.ศ. 2553 แล้ว มีผู้ถืออเทวนิยมอยู่ราว 2.3% ในโลก ในขณะที่อีก 11.9% เป็นผู้ที่ไม่เคร่งศาสนา อิงตามการสำรวจความคิดเห็นจากคนระดับโลกในปี พ.ศ. 2555 โดย WIN/GIA แล้ว 13% ของผู้ที่เข้าร่วมบอกว่าตนมิเชื่อพระเจ้า อิงตามอีกวิเคราะห์หนึ่ง จำนวนผู้ที่บอกว่าตนเองไม่เชื่อเรื่องพระเจ้าส่วนมากอยู่ในประเทศพัฒนาแล้ว ตัวอย่างร้อยละของประชากรที่บอกว่าตนเองไม่เชื่อในพระเจ้าหรือไม่นับถือศาสนาใด ๆ เช่น สวีเดน 73%, สหราชอาณาจักร 69%, ออสเตรเลีย 63%, เยอรมนี 60%, เกาหลีใต้ 60%, ญี่ปุ่น 60%, จีน 90%, สหรัฐ 39%, ฟินแลนด์ 55% มโนคติ โดฮ์ลบาค ผู้สนับสนุนอเทวนิยมในศตวรรษที่ 18 การอธิบายศาสนาอย่างย่อ นักปรัชญา ลุดวิก ฟอยเออร์บาค และนักจิตวิเคราะห์ ซิกมุนด์ ฟรอยด์ กล่าวว่า พระเจ้าและความเชื่อทางศาสนาต่าง ๆ คือสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อทดแทนความต้องการทางจิตใจและอารมณ์ ซึ่งเป็นแนวคิดที่พุทธศาสนิกชนหลายกลุ่มเชื่อถือ คาร์ล มาร์กซ์ และฟรีดริช เองเงิลส์ ผู้ได้รับอิทธิพลทางแนวคิดจากลุดวิก ฟอยเออร์บาค กล่าวว่า การเชื่อถือในพระเจ้าและศาสนาคือการปฏิบัติทางสังคมหนึ่งซึ่งผู้ที่มีอำนาจนำไปใช้กดขี่ข่มเหงคะเนงร้ายพวกชนชั้นกรรมกร มีฮาอิล บาคูนิน กล่าวว่า 'ความคิดที่ว่าพระเจ้ามีจริงบอกเป็นนัยถึงการปฏิเสธทางเหตุผลและทางความยุติธรรมของมนุษย์ เป็นการปฏิเสธอิสรภาพของมนุษย์อย่างเด็ดเดี่ยวที่สุด และต้องทำให้มนุษย์ตกเป็นทาส ทั้งในทฤษฎีและปฏิบัติ' มีฮาอิลย้อนคำคติพจน์ของวอลแตร์ อันว่าครั้นพระเจ้าไม่มีจริง ผู้คนก็จำต้องสร้างพระเจ้าขึ้นมาเอง มีฮาอิลจึงกลับเขียนว่า 'ถ้าพระเจ้ามีจริง คนต้องปฏิเสธพระองค์' อ้างอิง
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า เป็นพระอิสริยยศ ของเจ้านายชั้นพระอนุวงศ์ ผู้ทรงดำรงสมณศักดิ์ในตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราช ทรงฉัตรตาดเหลือง 5 ชั้น ซึ่งพระอนุวงศ์ที่ดำรงพระอิสริยยศดังกล่าวพระองค์แรก คือ พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า (ต่อมาสถาปนาพระอัฐิเป็นสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระชินวรวิสุทธิเทวารยวงศ์ ในปี พ.ศ. 2568) ในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2499 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาสมเด็จพระสังฆราช ขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราชเจ้า นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ที่มีการสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชที่มาจากสามัญชนขึ้นทรงกรม ได้แก่ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ นอกจากนี้ ในการพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาพระอัฐิสมเด็จพระสังฆราช ขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราชเจ้าอีก 2 พระองค์ โดยเป็นครั้งแรกที่ทรงสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชนอกราชสกุลขึ้นทรงกรม ได้แก่ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร อ้างอิง
ลูซอน (Luzon) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีความสำคัญทางเศรษฐกิจและการเมืองมากที่สุดของประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นหนึ่งในกลุ่มเกาะทั้งสามกลุ่มของประเทศ (อีกสองกลุ่มได้แก่ วีซายันและมินดาเนา) โดยกลุ่มเกาะลูซอน ได้แก่ ตัวเกาะลูซอนเอง รวมทั้งหมู่เกาะบาตันและหมู่เกาะบาบูยันทางทิศเหนือ และเกาะต่าง ๆ ทางทิศใต้ ได้แก่ เกาะกาตันดัวเนส เกาะมารินดูเก เกาะมัสบาเต เกาะรอมบลอน และเกาะมินโดโร เกาะลูซอนปรากฏในประวัติศาสตร์จีนในชื่อว่า 'จักรวรรดิซ้องน้อย' (Lesser Song Empire) หรือ Lusong Kok จากนั้นนักสำรวจชาวโปรตุเกสได้บันทึกเกาะนี้ไว้ในแผนที่ของพวกเขาในชื่อ 'ลูโซเนีย' (Luçonia) หรือ 'ลูซอน' (Luçon) ชาวสเปนเข้ามาถึงเกาะนี้และอ้างกรรมสิทธิ์เพื่อครอบครองในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ภายใต้การปกครองของสเปน ลูซอนยังมีชื่อเรียกว่า นวยบากัสตียา (Nueva Castilla) หรือ นิวคาสตีล (New Castile) อีกด้วย ต่อมาในช่วงการปฏิวัติฟิลิปปินส์ เอมีลีโอ อากีนัลโดได้ประกาศเอกราชจากสเปนและจัดตั้งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 ที่เกาะแห่งนี้ แต่หลังจากนั้นทั้งหมู่เกาะก็ตกไปอยู่ในการปกครองของสหรัฐอเมริกา จนกระทั่งเกาะลูซอนและเกาะอื่น ๆ ได้เอกราชอย่างสมบูรณ์อีกครั้งในปี ค.ศ. 1946 ลูซอน
ยัติภาค (dash) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนสากลอย่างหนึ่ง มีลักษณะเป็นขีดแนวนอนกลางบรรทัด ซึ่งเขียนให้ยาวกว่ายัติภังค์ ในคอมพิวเตอร์และงานพิมพ์ ยัติภาคอาจมีความยาวต่างกัน แต่ที่ใช้บ่อยคือ en dash และ em dash การใช้งาน ใช้ในความหมายว่า 'และ' หรือ 'กับ' ฟุตบอลคิงส์คัปชิงชนะเลิศระหว่างไทย–อินโดนีเซีย ใช้ขยายความคำที่อยู่ข้างหน้า เหมือนเช่นไวยากรณ์ของภาษาอังกฤษ ถิ่น–พายัพ (หมายความว่า เป็นภาษาถิ่นที่ใช้ในภาคพายัพ) ใช้ในความหมายว่า 'ถึง' เช่นเดียวกับยัติภังค์ ตั้งแต่วันจันทร์–วันเสาร์ ใช้ในความหมายว่า 'เป็น' พจนานุกรมฝรั่งเศส–ไทย ใช้เป็นสัญลักษณ์นำหัวข้อย่อยที่ไม่ต้องการเรียงลำดับ สาเหตุที่ทำให้คนกรุงเทพฯ เครียด – รถติด – น้ำมันแพง – เป็นหนี้ธนาคาร – รายได้ไม่เพียงพอกับค่าใช้จ่าย อักขระยูนิโคด ยัติภาคในรหัสยูนิโคดมีหลายตัวให้เลือกใช้ ดังนี้ โคดพอยต์ อักขระ HTML ความหมาย U+2010 ‐ ไม่มี hyphen (ยัติภังค์) U+2011 ‑ ไม่มี non-breaking hyphen (ยัติภังค์แบบไม่ตัดคำ) U+2012 ‒ ไม่มี figure dash (ยัติภาคสำหรับตัวเลข) U+2013 – ndash; en dash (ยัติภาคที่มีความกว้างเท่ากับอักขระ n) U+2014 — mdash; em dash (ยัติภาคที่มีความกว้างเท่ากับความสูงของไทป์เฟซ) U+2015 ― ไม่มี horizontal bar (เส้นแนวนอน เพื่อเปรียบเทียบกับ vertical bar) U+2053 ไม่มี swung dash (ยัติภาคแบบคลื่น ตั้งแต่ Unicode 4.0.0) อย่างไรก็ตาม ในคอมพิวเตอร์ที่ไม่มีรหัสยูนิโคดให้ใช้ สามารถใช้ยัติภังค์สองหรือสามตัวต่อกันแทนได้ ยัติภาค