bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
วัดนพรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนพรัตน์ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี วัดนพรัตนารามสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470 มีกำนันพริ้ง แสนจำหน่าย ซึ่งเป็นกำนันตำบลศาลาคุ ณ ขณะนั้น เป็นผู้ชักชวนชาวบ้านสร้างวัด ร่วมกันมอบที่ดินให้คนละ 2 งานบ้าง 3 งานบ้าง รวมแล้วได้ที่ดินเนื้อที่ 26 ไร่ 77 ตารางวา บางคนถวายเรือน บ้านทรงไทย ให้มาปลูกสร้างเป็นกุฏิ ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2470 ได้มีการประชุมของกลุ่มผู้สร้างวัดเพื่อหารือชื่อของวัด โดยมีนายเต่า ปักครึก เสนอชื่อว่า 'วัดนพรัตนาราม' หลายคนพอใจและเห็นด้วยกับชื่อนี้ จากนั้นได้เสนอของตั้งวัดในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2470 โดยใช้ชื่อวัดนพรัตนารามนับแต่บัดนั้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 เสนาสนะและปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถไม้ตะเคียน เป็นพระอุโบสถเก่าแก่ ที่ใช้ไม้ตะเคียนสร้างทั้งหลัง ภายในประดิษฐาน พระพุทธนวรัตนมงคล วัดนพรัตนารามมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงปู่รอด อินฺทวีโร เลื่องชื่อว่าเป็นเทพเจ้าแห่งตะกรุดของเมืองปทุมธานี ตะกรุดของท่านนั้น เป็นสุดยอดตะกรุดของจังหวัดปทุมธานีเพราะมีประสบการณ์ และอภินิหารทางด้านคงกระพันชาตรี จนเป็นที่ประจักษ์ มีข้าราชการทั้งทหาร ตำรวจ มาขอรับไปบูชามากมาย จนชื่อเสียงของท่านโด่งดังอยู่ในวงข้าราชการทหาร ตำรวจ อ้างอิง นพรัตนาราม
วัดบางหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางหลวง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 61 ไร่ 1 งาน 84 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์ 61 ไร่ 1 งาน 84 ตารางวา ที่กัลปนา 100 ไร่ วัดบางหลวงตั้งเมื่อ พ.ศ. 2459 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2515 เริ่มสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 โดยประชาชนชาวบางหลวงกับพระครูส่วน วัดบางหว้า อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีช่อฟ้าใบระกา ตามแบบกรมศิลปากร แบบ ก. แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2527 ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติและทศชาติชาดก ศาลาการเปรียญกว้าง 18 เมตร ยาว 35 เมตร เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เป็นอาคารไม้สองชั้นแบบทรงไทย มีช่อฟ้า สร้างด้วยไม้เนื้อแข็งทั้งหลัง แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2504 หอสวดมนต์กว้าง 15 เมตร ยาว 31 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีช่อฟ้าใบระกา ชั้นล่างเป็นหอฉัน มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง วิหารกว้าง 8 เมตร ยาว 15 เมตร เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ติดหินแกรนิตทั้งหลัง แบบทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2544 กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 4 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ และศาลาบำเพ็ญกุศล ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 80 นิ้ว หลวงปู่ทาวัดพะเนียงแตกเป็นผู้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2453 และมีรอยพระพุทธบาท กว้าง 33 นิ้ว ยาว 89 นิ้ว มีมาตั้งแต่สมัยเริ่มสร้างวัด เป็นต้น อ้างอิง บางหลวง
ยฺหวี เกิ้งหยิน เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1996 ที่เมืองลู่เฟิง ช่านเหว่ย์ มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน เป็นนักร้องชาย นักเต้น และนักแสดงชาวจีนแผ่นดินใหญ่ ใน ค.ศ. 2015 เข้าร่วมในรายการเรียลลิตีโชว์ Super Idol Season 1 และได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 15 อันดับแรก ใน ค.ศ. 2016 เขาได้เข้าร่วมรายการ Super Idol Season 2 และได้รับรางวัล 7 อันดับแรกของดรีมทีม ในปีเดียวกันนั้นเขาได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะสมาชิกของบอยแบนด์วง SWIN และทำหน้าที่เป็นนักร้องนำและกัปตันทีม SWIN-S ใน ค.ศ. 2018 เขาถอนตัวออกจากวงและเริ่มพัฒนาตัวเองในฐานะนักแสดงและนักร้องเดี่ยว และได้จัดตั้งยฺหวีเกิ้งหยินสตูดิโอขึ้นในปีเดียวกัน ใน ค.ศ. 2018 ในฐานะผู้ตัดสินประจำรายการชิงชุนจุ้ยเฉียงยิน (The Strongest Voice of Youth season 3) เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาเรื่อง The old town girls ใน ค.ศ. 2020 นำแสดงในซีรีส์ย้อนยุคแนวตลกเรื่อง It Turned Out to be Hua Nan City ใน ค.ศ. 2021 ได้ปล่อยเพลงเดี่ยวชื่อ 'หนีไหห่าวมา' (Are You OK?) ในปีเดียวกันได้เข้าร่วมในเท็นเซ็นต์วิดีโอ (Tencent Video) รายการพรอดิวซ์แคมป์ 2021 และคว้าอันดับที่ 21 ก่อนเข้าวงการ ยฺหวี เกิ้งหยิน ซึ่งเขาศึกษาและเติบโตขึ้นมา ในระหว่างที่เขาศึกษาที่โรงเรียนอาชีวศึกษาและเทคนิคหฺวาเฉียง เขาเป็นประธานฝ่ายประชาสัมพันธ์ของสมาพันธ์นักศึกษาและเป็นสมาชิกของ Music Club เขากลายเป็นหนึ่งในสิบ นักร้องชั้นนำของวิทยาลัย นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งของนักร้องหนึ่งในสิบนักร้องที่ดีที่สุดในวิทยาลัยในการแข่งขันไตรมาสที่ 3 ประสบการณ์ ค.ศ. 2015 เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 เขาได้เข้าร่วมในรายการ Super Idol Season 1 และได้รับคัดเลือกให้อยู่ใน 15 อันดับแรกและทีมของเขา RED-X ได้รับรางวัลที่ 3 วันที่ 27 กันยายน ได้มีส่วนร่วมในการบันทึกเทปรายการ เทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงของสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมอานฮุย (Anhui Satellite TV) ร่วมกับสมาชิก ทั้ง 15 คน ได้แสดงเพลง 'Top now' และ 'ฉ่ายยหฺวินจุยเยฺว่' (Colorful Clouds Chasing the Moon) เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม เข้าร่วมบันทึกรายการทดลองชีวิตทางวิทยาศาสตร์ของสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมอานฮุย รายการจุ้ยเจียส่วนเจ๋อ (the Best Choice) ค.ศ. 2016 เมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2016 เขาได้เข้าร่วมในรายการ Super Idol Season 2 ในฐานะผู้เข้ารอบสุดท้ายของ 7 Dream Team เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม บอยแบนด์ SWIN และทีมดนตรี SWIN-S ได้ เปิดตัวอย่างเป็นทางการ โดยทำหน้าที่เป็นกัปตันและนักร้องนำในทีม เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม กลุ่มของเขา SWIN ได้รับเชิญให้เป็นนักแสดงเปิดงานเพื่อเข้าร่วมงาน Fashion Rocks Music Fashion Festival เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม เขาได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะสมาชิกของวงบอยแบนด์ SWIN และทำหน้าที่เป็นนักร้องนำและกัปตันทีมของ SWIN-S ต่อมาเขาออกซิงเกิลแรก 'New World' กับ SWIN-S 10 พฤศจิกายน เข้าร่วมรายการอาหารของสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมอานฮุย 'The Taste of Heart' โดยมี SWIN เป็นแขกรับเชิญประจำออกอากาศ 18 พฤศจิกายน ปล่อยซิงเกิลแรกเป็นเพลง 'For You' กับ SWIN-S 20 ธันวาคม ปล่อยมินิอัลบั้ม 'New World' ร่วมกับ SWIN-S โดยประกอบไปด้วยเพลงทั้งหมด 5 เพลง คือ Fantasy, New World, For You, 'ถนนพรุ่งนี้' (明日路), 'เพียงเพราะคุณสวยมาก' (只因你太美) ค.ศ. 2017 1 มกราคม SWIN เข้าร่วมพิธีมอบรางวัล Chinese Opera Festival จัดโดย Anhui Satellite TV โดย SWIN ได้ร้องเพลงภาพยนตร์และโทรทัศน์คลาสสิก 9 เพลงติดต่อกันตั้งแต่ 'ตัง' (
วัดป่าคลอง 11 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงกาสาม อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี บนเนื้อที่ 16 ไร่ เมื่อ พ.ศ. 2531 คุณกำพล และคุณทิพวรรณ รุจิอาภรณ์ มีความประสงค์ตั้งสำนักวิปัสสนาสำหรับผู้มาปฏิบัติธรรม ต่อมาปลายปี พ.ศ. 2536 คุณกำพลเสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งปอด คุณทิพวรรณและลูก ๆ ได้ดำเนินการต่อโดยมอบหมายให้คุณอรสา รุจิอาภรณ์ บุตรสาวคนโตเข้าพบกับคุณชัย วิวัฒนปิยะวงค์ เพื่อประสงค์ให้คุณชัยช่วยสร้างวัดป่าคลอง 11 จากนั้นได้นิมนต์พระโชคชัยอิสฺสรเตโช ที่จำพรรษาอยู่ที่วัดแผงม้า ตำบลวังน้ำเขียว มาสำรวจที่ดิน ได้รับที่ดินจำนวน 16 ไร่ คุณชัยและคณะจึงวางแผนรวบรวมทุนทรัพย์จากผู้มีจิตศรัทธา และได้จัดคณะผู้ก่อสร้างขึ้น ทำถนนทางเข้าวัด ขุดสระน้ำใหญ่ สระคั่นเขตสงฆ์ สระข้างถนนทางเข้า สร้างกุฏิ จนดำเนินการสำเร็จเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2542 จุดเด่นของวัดป่าคลอง 11 คือ รูปปั้นแกะสลักนาคขนาดใหญ่กับโบสถ์ไม้กลางสระน้ำที่ล้อมรอบด้วยรูปปั้นแกะสลักนาคขนาดใหญ่ ประชาชนมักมาสักการะองค์ปู่ศรีสุทโธและย่าศรีปทุมมา พระประธานในพระอุโบสถ และลูกแก้วสีแดงขนาดใหญ่ เชื่อกันว่าเป็นหัวใจพญานาค อ้างอิง ป่าคลอง 11
วัดนาบุญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรังสิต อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันมีพระครูปทุมบุญเขตต์ (ภเชน อาภากโร) เป็นเจ้าอาวาส วัดนาบุญสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2427 โดยได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าพระราชทานที่ดินให้เป็นวิสุงคามสีมา เขตอาวาสสงฆ์ (หมู่บ้านพระอารามสงฆ์) พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ เสด็จทรงเป็นประธานผู้ขอพระราชทานที่ดิน และริเริ่มสร้างวัดขึ้นอุทิศถวายเป็นพระอารามสงฆ์เพื่อให้คณะสงฆ์ได้พำนักอาศัยอยู่ปฏิบัติพุทธศาสนกิจ ตามพระธรรมวินัยมาจนถึงปัจจุบันนี้ ได้เริ่มสร้างวัดขึ้น และให้ขนานนามว่า วัดนาบุญปุญญเขตดาราราม เริ่มเปิดสอนพระปริยัติธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2437 และได้มอบที่วัดให้ทางราชการได้เปิดโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษา อุโบสถหลังแรกถูกมุงด้วยสังกะสี มีคูน้ำล้อมรอบอุโบสถเป็นเขตนิมิตร เพื่อทำสังฆกรรม (ที่เรียกว่าโบสถ์น้ำ) ต่อมาอุโบสถนี้ ได้ชำรุดทรุดโทรมผุพังลงมาก ดังนั้นจึงทำการรื้อถอนออกแล้วสร้างอุโบสถเป็นตัวตึกคอนกรีตขึ้นใหม่ ดังที่ได้เห็นอยู่ในปัจจุบัน แล้วขอพระราชทานอุญาต ผูกพัทธสีมาขึ้นใหม่ เพื่อเป็นเขตในการประชุมสงฆ์ เพื่อทำสังฆกรรมกิจของสงฆ์ เมื่อปี พ.ศ. 2491 เป็นต้นมา แรกเริ่มสร้างเดิมมีกุฏิ 3–4 หลัง เป็นเรือนไม้ทรงไทยมุงสังกะสี มีศาลาการเปรียญไม้มุงด้วยสังกะสี 1 หลัง หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญคอนกรีต สร้างขึ้นใหม่อีก 2 หลัง ใต้ถุนสูง 2 เมตรครึ่ง อย่างละ 1 หลัง อ้างอิง นาบุญ
โควตาอิมเปรีอาลี หรือ โควตาอิมพิเรียรี เป็นสูตรคำนวณใช้สำหรับหาค่าต่ำสุดหรือโควตาของจำนวนผลคะแนนเสียงที่ใช้สำหรับการจัดสรรปันส่วนจำนวนที่นั่งในระบบการลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง หรือระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อโดยใช้วิธีเหลือเศษสูงสุด โดยโควตาอิมเปรีอาลีมีความแตกต่างจากวิธีอิมเปรีอาลี (Imperiali method) โดยเป็นชนิดหนึ่งของวิธีค่าเฉลี่ยสูงสุด โดยทั้งคู่ตั้งชื่อตามปีแยร์ อิมเปรีอาลี วุฒิสมาชิกชาวเบลเยียม เอกวาดอร์และเช็กเกียอยู่ในกลุ่มไม่กี่ประเทศที่ใช้การจัดสรรปันส่วนที่นั่งในระบบนี้ ในขณะที่อิตาลีใช้ในสภาผู้แทนราษฎรช่วง ค.ศ. 1946 ถึงค.ศ. 1993 ในการใช้โควตาอิมเปรีอาลีเป็นสูตรคำนวณนั้น หากพรรคการเมืองจำนวนหลายพรรคสามารถได้คะแนนเสียงเกินจำนวนโควตาไปไม่มาก จะมีความเป็นไปได้สูงที่จะมีการจัดสรรที่นั่งให้กับพรรคการเมืองทั้งหมดมากกว่าจำนวนที่นั่งที่มีในสภา (ซึ่งจะไม่เกิดขึ้นในโควตาแฮร์หรือโควตาดรูป ดังนั้นหากเกิดกรณีนี้ขึ้น ผลลัพธ์จะต้องถูกคำนวณใหม่โดยใช้โควตาที่สูงขึ้น (โดยปกติแล้วนิยมใช้โควตาดรูป) โดยหากไม่พบปัญหาดังกล่าวโควตาอิมเปรีอาลีสามารถใช้จัดสรรที่นั่งได้ในลักษณะที่คล้ายคลึงกับวิธีโดนต์ โควตาอิมเปรีอาลีนั้นไม่ใช่อย่างเดียวกับวิธีอิมเปรีอาลี อันเป็นแบบหนึ่งของวิธีค่าเฉลี่ยสูงสุด ซึ่งมาจากชื่อเดียวกัน การคำนวณ โควตาอิมเปรีอาลีสามารถคำนวณได้ดังนี้ = จำนวนผลรวมคะแนนเสียงทั้งหมด; คือจำนวนคะแนนเสียงดีทั้งหมดในการเลือกตั้ง = จำนวนที่นั่งที่จะต้องจัดสรรทั้งหมดในการเลือกตั้ง ตัวอย่าง การลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง ในระบบการลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง (Single tranfertable vote; STV) โดยสมมติว่าในการเลือกตั้งเพื่อหาผู้แทนจำนวนทั้งหมด 2 คน โดยมีผู้สมัครรับเลือกตั้งทั้งสิ้น 3 คน ได้แก่ แอนเดรีย คาร์เตอร์ และแบรด มีผู้มีสิทธิลงคะแนนทั้งหมด 100 คน ได้ผลออกมาดังต่อไปนี้ ผู้ลงคะแนน 65 คน แอนเดรีย คาร์เตอร์ ผู้ลงคะแนน 15 คน คาร์เตอร์ ผู้ลงคะแนน 20 คน แบรด เนื่องจากมีผู้ลงคะแนนเสียงทั้งหมด 100 คน และมีผู้แทน 2 ที่นั่ง ดังนั้นโควตาอิมเปรีอาลีเท่ากับ เมื่อเริ่มการนับคะแนนเริ่มจากลำดับความชอบแรกก่อน จะได้คะแนนเสียงสำหรับแต่ละผู้สมัครดังนี้ แอนเดรีย 65 คะแนน คาร์เตอร์ 15 คะแนน แบรด 20 คะแนน เนื่องจากแอนเดรียมีจำนวนคะแนนเสียงทั้งหมดเกินโควตา (ที่ 25 คะแนน) ดังนั้นแอนเดรียจะได้รับเลือกตั้งไปคนแรก โดยคะแนนส่วนที่เกินจากโควตามีจำนวน 40 คะแนน ดังนั้นคะแนนส่วนเกินจะถูกถ่ายโอนไปให้กับคาร์เตอร์ (ตามที่ระบุไว้โดยผู้ลงคะแนน) ผลรวมคะแนนในรอบถัดไปจะเป็นดังนี้ คาร์เตอร์ 55 คะแนน แบรด 20 คะแนน ดังนั้นในรอบนี้คาร์เตอร์ได้คะแนนเกินโควตาและได้รับเลือกตั้งไปเป็นคนที่สอง ดังนั้นผู้ชนะการเลือกตั้งในครั้งนี้ได้แก่ แอนเดรียและคาร์เตอร์ อ้างอิง อ
วัดสหราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งในตำบลคลองควาย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัด 8 ไร่ 2 งาน 75 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์ 2 แปลง 26 ไร่ 84 ตารางวา โฉนดเลขที่ 3837,5497 วัดสหราษฎร์บำรุงสร้างเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2479 โดยมีประชาชนถวายที่ดินและร่วมกันสร้าง เดิมเรียกว่า วัดใหม่ดาที โดยมีพระทองหยดนิยโต เป็นผู้รักษาการเจ้าอาวาส ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 41 เมตร ยาว 50 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2502 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ศาลาการเปรียญเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กสองชั้น 1 หลัง กุฏิ 6 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง หอระฆัง 2 หลัง และฌาปนสถาน 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางสุโขทัย หน้าตักกว้าง 89 นิ้ว และหลวงพ่อไตรรัตน์ ปางสะดุ้งมาร สมัยรัตนโกสินทร์ รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการบาง พ.ศ. 2490–2492 พระครูวิมลปัญญาวุธ พ.ศ. 2494–2544 พระปลัดวินัย วินยธโร พ.ศ. 2545– อ้างอิง สหราษฎร์บำรุง
อิเควทอเรียลกินี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 10 ของประเทศนับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในปี 1984 จำนวนนักกีฬา จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้ กีฬา ชาย หญิง รวม กรีฑา 1 1 2 ว่ายน้ำ 1 0 1 รวม 2 1 3 กรีฑา อิเควทอเรียลกินีได้รับสิทธิ์เข้าแข่งขันระดับสากลจาก IAAF เพื่อส่งนักกีฬา 2 คน (เพศละคน) ;ประเภทลู่และถนน ;ชาย นักกีฬา รายการ ฮีท ก่อนรองฯ รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ เบนจามิน เอ็นเซมา 1,500 เมตร ชาย 3:48.17 14 ไม่ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ แต่ไม่ได้เข้าชิง อัลบา เอ็มโบ นชามา 100 เมตร หญิง 13.36 8 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ ว่ายน้ำ อิเควทอเรียลกินีได้รับคำเชิญจาก FINA ให้ส่งนักว่ายน้ำชายอันดับต้นๆ ในประเภทบุคคลไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021 นักกีฬา รายการ ฮีท รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ ดิออสดาโด มิโกะ เอยานกา ฟรีสไตล์ 50 เมตร ชาย 31.03 73 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ อ้างอิง 2020 อิเควทอเรียลกินี
ประเทศเซียร์ราลีโอนเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ซึ่งเดิมกำหนดจัดระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับเป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 12 ของประเทศ โดยเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด ยกเว้น 2 ครั้ง นับตั้งแต่จัดครั้งแรกในปี 1968 เซียร์ราลีโอนไม่ได้ลงทะเบียนนักกีฬาคนใดเลยในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ที่มิวนิก และยังร่วมกับประเทศอื่นๆ ในแอฟริกาที่คว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่มอนทรีออลอีกด้วย จำนวนนักกีฬา จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้ กีฬา ชาย หญิง รวม กรีฑา 0 1 1 ยูโด 1 0 1 ว่ายน้ำ 1 1 2 รวม 2 2 4 กรีฑา เซียร์ราลีโอนได้รับสิทธิ์สากลจากเวิลด์แอธเลติก เพื่อส่งนักกรีฑาหญิงไปแข่งขันโอลิมปิก ;ประเภทลู่และถนน นักกีฬา รายการ ฮีท ก่อนรอง รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ แม็กกี้ แบร์รี 100 เมตร หญิง 11.53 SB 2 Q 11.45 SB 7 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ ยูโด เซียร์ราลีโอนได้รับคำเชิญจากคณะกรรมาธิการไตรภาคีและสหพันธ์ยูโดนานาชาติให้ส่ง เฟรเดอริก แฮร์ริส ในประเภทชายฮาล์ฟมิดเดิลเวท (81 กก.) ไปแข่งขันโอลิมปิก ซึ่งถือเป็นการเปิดตัวกีฬาชนิดนี้ของประเทศ อย่างไรก็ตาม แฮร์ริสถูกตัดสิทธิ์เนื่องจากมีน้ำหนักเกิน นักกีฬา รายการ/รุ่น 64 คน 32 คน 16 คน ก่อนรองฯ รอบรองฯ แก้ตัว ชิงชนะเลิศ/ คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล อันดับ เฟรเดอริก แฮร์ริส 81 กก. ชาย แพ้ ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ ว่ายน้ำ เซียร์ราลีโอนได้รับคำเชิญจาก FINA เพื่อส่งนักว่ายน้ำอันดับต้นๆ สองคน (เพศละคน) ในรายการประเภทบุคคลของตนไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021 นักกีฬา รายการ ฮีท รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ โจชัว ไวส์ ฟรีสไตล์ 50 เมตร ชาย 27.90 71 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ ทิตี้ ดัมบูย่า ฟรีสไตล์ 50 เมตร หญิง 31.56 74 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ อ้างอิง 2020 เซียร์ราลีโอน
ประเทศเอสวาตินี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 เดิมรู้จักกันในชื่อ สวาซิแลนด์ ประเทศนี้ได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 นับตั้งแต่การเข้าร่วมครั้งแรกในปี 1972 นี่เป็นการแข่งขันครั้งแรกที่เอสวาตินีเข้าร่วมภายใต้ชื่อเดิมในปี 2018 (หลังจากที่เคยแข่งขันในชื่อ 'สวาซิแลนด์') จำนวนนักกีฬา กีฬา ชาย หญิง รวม กรีฑา 1 0 1 มวยสากลสมัครเล่น 1 0 1 ว่ายน้ำ 1 1 2 รวม 3 1 4 กรีฑา เอสวาตินีได้รับสิทธิ์จากเวิลด์แอธเลติก ในการส่งนักกีฬาหนึ่งคนไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ;ประเภทลู่และถนน นักกีฬา รายการ ฮีท รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ ซิบูซิโซ มัตเซนจวา 200 เมตร ชาย 20.34 2 Q 20.22 5 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ มวยสากลสมัครเล่น เอสวาตินีได้รับคำเชิญจากคณะกรรมาธิการไตรภาคีให้ส่ง ทาบิโซ ดามินี นักมวยรุ่นเวลเตอร์เวทชาย ไปแข่งขันโอลิมปิก ซึ่งถือเป็นการกลับมาสู่กีฬารุ่นนี้ของประเทศเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ซิดนีย์ 2000 นักกีฬา รายการ/รุ่น 32 คน 16 คน ก่อนรองฯ รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล อันดับ ทาบิโซ ดลามีนี เวลเตอร์เวท ชาย แพ้ ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ ว่ายน้ำ เอสวาตินีได้รับคำเชิญจาก FINA ให้ส่งนักว่ายน้ำอันดับต้นๆ 2 คน (เพศละ 1 คน) ในรายการประเภทบุคคลของตนไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021 นักกีฬา รายการ ฮีท รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ ซิแมงกา ดลามีนี ฟรีสไตล์ 50 เมตร ชาย 26.94 63 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ โรบิน ยัง ฟรีสไตล์ 50 เมตร หญิง 30.41 70 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ อ้างอิง 2020 เอสวาตินี
วัดใหม่สุวรรณภูมาราม เดิมเป็นวัดหลวง ตั้งอยู่ในหลวงพระบาง แขวงหลวงพระบาง ประเทศลาว ตั้งอยู่ใกล้พระราชวังหลวงพระบาง (หอคำ) มากที่สุด ถือเป็นวัดที่ใหญ่ที่สุดของหลวงพระบาง สร้างโดยเจ้าอนุรุทธและเจ้ามันธาตุราช เป็นที่ประทับของสมเด็จพระสังฆราชของลาวจนถึงสิ้นสมัยราชอาณาจักร สมัยเจ้ามันธาตุราชได้มีการสร้างพระพุทธรูป พระธาตุ หอขวาง และสมัยพระเจ้ามหินทรเทพนิภาธร โปรดให้สร้างระเบียงคดเพิ่มเติม เป็นต้น วัดเคยเป็นที่ประดิษฐานพระบาง และใช้เป็นที่ประกอบพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา สิมของวัดเป็นแบบผสมผสานหลายสกุลช่างเข้าด้วยกัน เป็นสิมแบบโอ่โถงอยู่ในผังสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่เกือบจะคล้ายกับสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีขนาดใหญ่ สูงโปร่ง เครื่องประกอบหลังคา มีช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์อย่างอุโบสถศิลปะรัตนโกสินทร์ หลังคาแอ่นโค้ง มีโหง่และช่อฟ้า (สัตตะบูริพัน) ตกแต่งด้วยลายฟอกคำอย่างสิมแบบหลวงพระบาง หลังคามีการซ้อนชั้นแบบเชียงขวาง และมีคอสองแบบไทลื้อ ทวารบาล เช่น รูปเทวดาถือช่อดอกกระดันงา ตามแบบที่นิยมในศิลปะลาว ขณะเดียวกันก็มีรูปมังกรแบบจีนสลักไว้ด้านล่าง ส่วนภายในประดิษฐานพระพุทธรูปประธาน เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง คนลาวเรียกว่า พระเอ้ เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องต้นอย่างพระมหาจักรพรรดิ ศิลปะรัตนโกสินทร์ ส่วนผนังด้านในประดับพระพิมพ์ปิดทององค์เล็ก ๆ เป็นหมื่นองค์ มีภาพปูนปั้นปิดทองเรื่องพระเวสสันดรที่แฝงด้วยเรื่องราวการดำเนินชีวิตของชาวเมืองหลวงพระบาง ด้านหน้ายังปรากฏหอขวาง อ้างอิง ใหม่สุวรรณภูมาราม
วัดลัฎฐิวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางหลวง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีที่ดิน 2 แปลง จำนวน 4 ไร่ 3 งาน 72 ตารางวา ใช้เป็นที่สร้างโรงเรียนวัดลัฎฐิวนาราม อีก 4 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา ใช้เป็นที่สร้างสำนักสงฆ์ วัดลัฎฐิวนาราม เดิมชื่อ วัดไผ่คอกเนื้อ เดิมเป็นป่าช้าใช้ฝังศพและทำพิธีทางศาสนาของหมู่บ้านละแวกนี้ จากนั้นหลวงพ่อเพชร ไม่ทราบฉายาได้ธุดงค์มาและดำเนินการก่อตั้งที่พักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2496 มีนายบุญช่วย เตียเพชร ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 9 เป็นผู้ขออนุญาตสร้างวัด ในระยะแรกได้สร้างกุฏิที่พักสงฆ์ 3 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง และโรงเรียนปริยัติธรรม 1 หลัง จนเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2504 ได้รับอนุญาตสร้างวัด ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น 'วัดลัฎฐิวนาราม' ตามสภาพแวดล้อมที่มีต้นตาลมาก คำว่า ลัฎฐิ แปลว่า ตาลหนุ่ม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2544 อาคารและเสนาสนะ ได้แก่ กุฏิ 8 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง ปรำพิธี 1 หลัง และศาลาและเมรุเผาศพ 1 หลัง ภายในบริเวณวัดยังมีศูนย์วัฒนธรรมไทยทรงดำเกิดขึ้นจากกลุ่มคนเชื้อสายชาวไทดำบ้านไผ่คอกเนื้อ ต้องการสร้างสถานที่เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลชาวไทดำ บ้านไผ่คอกเนื้อ เป็นเรือนไทยไทดำขนาดใหญ่ รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการพันทอง นราธิโป พระอธิการทองดี จิรวฑฺฒโน พระอธิการอนันต์ สุขเอสโก พระอธิการสุนทร สุนฺทรโสภโณ พระอธิการโกเมท อินทปญฺโญ อ้างอิง ลัฎฐิวนาราม
ลอโมดัว (ชายชี้นิ้ว) เป็นประติมากรรมบรอนซ์ที่สร้างขึ้นในปี 1947 โดยอัลแบร์โต จาโกเมตตี หลังชิ้นงานนี้ถูกขายไปด้วยมูลค่า 141.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อ 11 พฤษภาคม 2015 ลอโมดัวกลายเป็นประติมากรรมที่แพงที่สุดในโลก จาโกเมตตีสร้างแคสต์ของประติมากรรมนี้รวมหกชิ้น และอีกหนึ่งชิ้นเป็นพรูฟของศิลปิน ปัจจุบันลอโมดัวเป็นชิ้นงานในของสะสมของพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนิวยอร์ก, หอศิลป์เทตในสหราชอาณาจักร, ศูนย์ศิลปะดิมอยน์ และอีกหนึ่งชิ้นอยู่ในพิพิธภัณฑ์แห่งหนึ่ง ส่วนชิ้นงานที่เหลือเป็นสมบัติของสะสมส่วนบุคคลหรือขององค์กร ลอโมดัวถูกขายไปด้วยมูลค่า 126 ล้านดอลลาร์ หรือหากรวมค่าดำเนินการแล้วอยู่ที่ 141.3 ล้านดอลลาร์ ที่การประมูลของคริสทีส์ นิวยอร์ก เมื่อ 11 พฤษภาคม 2015 ที่จัดขึ้นในชื่อ Looking Forward to the Past ราคาซื้อขายนี้ทำให้ชิ้นงานนี้กลายเป็นประติมากรรมที่แพงที่สุดในโลก ชิ้นงานนี้เดิมเคยเป็นของสะสมส่วนตัวของเชลเดิน ซอโล มาก่อนเป็นเวลากว่า 45 ปี คริสทีส์เรียกขานงานชิ้นนี้ว่าเป็น 'งานชิ้นเอกที่หายากยิ่ง' (rare masterpiece) และเป็น 'ประติมากรรมที่มีความเป็นตัวแทนมากที่สุดและชวนให้นึกถึงจาโกเมตตีมากที่สุด' พร้อมทั้งคาดการณ์มูลค่าประมูลตอนแรกไว้ที่ราว 130 ล้านดอลลาร์ ลอมกีมาร์ช I งานอีกชิ้นของจาโกเมตตี ก็เป็นหนึ่งประติมากรรมที่แพงที่สุดในโลกเช่นกัน ด้วยราคาประมูล 65 ล้านปอนด์ (104.3 ล้านดอลลาร์) ที่ซอเธบีส์ ลอนดอน เมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2010 อ้างอิง
วัดบ่อทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูขวาง อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ 30 ไร่ ประวัติ วัดบ่อทองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 โดยสร้างเป็นสำนักสงฆ์ก่อน เจ้าอาวาสสำนักสงฆ์ คือ พระอธิการเอี่ยม ซึ่งพระรามัญมุนี วัดบางหลวง ได้ส่งมาครองวัด ได้ชักนำคณะทายกทายิกา ร่วมก่อสร้างถาวรวัตถุขึ้น ต่อมาได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมา โดยมีพื้นที่กว้าง 2 เส้น ยาว 2 เส้น 5 วา และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 หลังจากนั้น ประชาชนในแถบนี้ ได้สละทรัพย์ตามกำลังศรัทธา พร้อมกับพระเดชพระคุณพระรามัญมุนี (มะลิ) วัดบางหลวง ช่วยกันสร้างอุโบสถ บริเวณวัดที่สร้างขึ้นตอนนั้น มีเนื้อที่ 9 ไร่ 2 งาน เนื่องจากพื้นที่ส่วนใหญ่ ของบริเวณนี้เป็นป่าทึบมาก รกไปด้วยพฤกษชาติต่าง ๆ มีต้นไม้น้อยใหญ่ขึ้นเต็มไปหมด สัตว์ป่าก็มีมาก ด้วยเหตุที่บริเวณนี้ เป็นที่ลาดลุ่ม มีน้ำตลอดปี เมื่อก่อตั้งวัดขึ้นมา จึงพากันเรียกว่า วัดลาด ประชาชนที่อาศัยอยู่บริเวณนี้ ส่วนใหญ่เป็นชาวมอญ คาดว่า น่าจะย้ายรกรากถิ่นฐานมาจากชายแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อมาถางป่าจับจองพื้นที่ทำกิน บางส่วนก็มอบถวายให้จัดตั้ง ในสมัยพระอธิการสำเภา ภัมมโร เป็นเจ้าอาวาสวัดบ่อทอง ท่านได้ได้สร้างกุฏิหลังใหม่ขึ้น และยังได้สร้างโรงเรียนประชาบาลขึ้นหนึ่งหลัง และได้จัดให้มีประเพณีตักบาตรพระร้อยขึ้น เป็นงานประจำปีจนถึงปัจจุบันนี้ เสนาสนะ เสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธบรมธาตุสุวรรณเจดีย์ ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 มีลักษณะเป็นเจดีย์ทรงกลม รูประฆังคว่ำ ความสูงของเจดีย์จากฐานถึงยอด ประมาณ 10 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 4 เมตร องค์เจดีย์สร้างอยู่บน มณฑปจัตุรมุข ขนาด กว้าง 6 เมตร ยาว 6 เมตร หน้าบันเจดีย์ ประดิษฐานอักษรพระนาม สส. ภายในมณฑปเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุที่ได้รับพระราชทานจาก สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ด้านนอก พระพุทธบรมธาตุสุวรรณเจดีย์ มีกำแพงอิฐมอญ ก่อเลียบแบบกำแพงโบราณ สูง 2 เมตร ผนังกำแพงด้านใน ประดับด้วยภาพหินทราย แสดงเรื่องราววิถีชีวิตของคนไทยสมัยก่อนและช่องตั้งเทียนตลอดแนวกำแพง ศาลาการเปรียญ หรือ ศาลาสุวรรณากรวิมลศรัทธา สร้างประมาณ พ.ศ. 2490 เป็นศาลาไม้ ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และสร้างขยายมาแล้ว 2 ครั้ง กระทั่งปัจจุบัน มีขนาด กว้าง 18 เมตร ยาว 25 เมตร เป็นศาลาทรงไทยคู่ใหญ่เล็ก ซึ่งศาลาทรงไทยหลังใหญ่ หน้าบัน ด้านหน้า รูปนารายณ์ทรงครุฑ หน้าบัน ด้านหลัง เป็นรูปเทพนม ทำจากไม้สักแกะสลัก เชิงชายติดลวดลายฉลุไม้สัก ลูกกรงทำจากไม้สักแกะสลักลวดลายฉลุเช่นกัน อ้างอิง บ่อทอง บ่อทอง
วัดม่วงตารศ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทัพหลวง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม วัดม่วงตารศสร้างเมื่อ พ.ศ. 2300 ขณะที่ข้อมูลประวัติวัดระบุสร้างประมาณ พ.ศ. 2400 เดิมที่ตั้งวัดเป็น จุดผ่านของชาวบ้านที่เดินทางเพื่อค้าขาย ทำธุระในตัวเมืองนครปฐม ประกอบกับสถานที่นี้ มีต้นไม้มีน้ำอุดมสมบูรณ์ บริเวณนี้จึงกลายเป็นจุดรวมคน จุดนัดแนะ เป็นที่หยุดพักผ่อนระหว่างการเดินทาง มีเรื่องเล่าว่า ตารศ เป็นเจ้าของที่ดินแห่งนี้ เห็นว่าผู้เดินทางไปมาอาจหิวน้ำและไม่มีน้ำสะอาดดื่ม จึงได้ตั้งตุ่มน้ำเพื่อผู้คนและมักตักน้ำใส่ตุ่มอยู่เป็นประจำมิได้ขาด ตุ่มนั้นอยู่บริเวณต้นมะม่วง ซึ่งกลายเป็นจุดนักพบที่เรียกว่า ต้นมะม่วงตารศ เมื่อนานเข้าก็เรียกกร่อนกันไปเหลือเพียง 'ม่วงตารศ' เวลาต่อมาชาวบ้านมีความศรัทธาจึงได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้น ณ ที่แห่งนี้ และใช้นามวัดว่า 'วัดม่วงตารศ' ตามสถานที่ตั้งที่เรียกกัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2471 ผูกพัทธสีมา เมื่อ พ.ศ. 2485 อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังแรกสร้างด้วยไม้หลังคามุงจาก เมื่อ พ.ศ. 2467 อุโบสถหลังที่ 2 สร้างแบบทรงไทย หลังคาลดหลั่น 3 ชั้น มีมุขหน้าหลัง หลังคาชั้นล่าง วนรอบเป็นแบบปั้นหยา เสาคอนกรีตเสริมเหล็ก ผนังก่ออิฐถือปูน มุงกระเบื้อง มีช่อฟ้าใบระกา เครื่องบนเป็นไม้ สร้าง พ.ศ. 2482–2492 อุโบสถหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2557 ศาลาการเปรียญ ยกพื้นสูง เทคอนกรีต เสาไม้หลังคามุงกระเบื้องลอนใหญ่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 หอระฆัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 กุฏิสงฆ์ ทรงไทยประยุกต์สองชั้น 2 หลัง สร้าง พ.ศ. 2545 กุฏิเจ้าอาวาส เป็นทรงไทยสองชั้น สองหลังคู่ ชั้นล่างคอนกรีตเสริมเหล็ก ข้างบนเป็นไม้สัก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 และเรือนไทยหมู่ไม้สัก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2550 รายนามเจ้าอาวาส หลวงปู่นิ่ม ไม่ปรากฏหลักฐานแน่นอน พระครูสำอางค์ โกวิโท ตั้งแต่ พ.ศ. 2465 พระอธิการไข่ ธมฺมสโร ตั้งแต่ พ.ศ. 2484 พระครูปัจฉิมทิศบริหาร (ชิต จิตฺตสํวโร) ตั้งแต่ พ.ศ. 2496 พระครูโกวิทสุตสาร (ชำนาญ โกวิโท) ตั้งแต่ พ.ศ. 2544 อ้างอิง ม่วงตารศ