bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
ญัตติไม่ไว้วางใจ หรือ การอภิปรายไม่ไว้วางใจ (motion of censure) คือ การที่สมาชิกสภาล่าง (โดยมากเป็นสมาชิกฝ่ายค้าน) เข้าชื่อการเสนอญัตติเพื่อสอบสวนรัฐบาล กระทำเมื่อเห็นว่าการทำงานของรัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีไม่เป็นที่พอใจ ในกรณีนี้สมาชิกมีสิทธิเข้าชื่อเสนอญัตติไม่ไว้วางใจ ถือเป็นวิธีการหนึ่งในการควบคุมและตรวจสอบการทำงานของรัฐบาล วิธีอื่นนอกจากนี้ ได้แก่ การตั้งกระทู้ถาม การแสดงบัญชีรายการทรัพย์สินและหนี้สิน การถอดถอนจากตำแหน่ง การอภิปรายไม่ไว้วางใจเป็นวิธีที่เห็นผลชัดเจนที่สุด มีผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐบาลมากที่สุด และยังเป็นการคานอำนาจของฝ่ายบริหาร (รัฐบาล) โดยฝ่ายนิติบัญญัติ (รัฐสภา) ที่ชัดเจนและได้ผลดีที่สุดด้วย การอภิปรายไม่ไว้วางใจเป็นไปตามหลักการที่ว่า 'ฝ่ายบริหารจะอยู่ได้ก็โดยความไว้วางใจของฝ่ายนิติบัญญัติ' ดังนั้นการอภิปรายไม่ไว้วางใจจะมีขึ้นก็ต่อเมื่อรัฐสภาเห็นว่ารัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีไม่ควรแก่การไว้วางใจให้ปฏิบัติหน้าที่ต่อไป ซึ่งอาจเกิดจากการตัดสินใจผิดพลาด การใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบ เป็นต้น สหราชอาณาจักร ตามจารีตประเพณีในระบบเวสต์มินสเตอร์ หากกฎหมายงบประมาณรายจ่ายไม่ผ่านความเห็นชอบของสภาสามัญชน รัฐบาลมีทางเลือกอยู่สองทางคือลาออกหรือเปิดอภิปรายให้จัดการเลือกตั้งใหม่ ซึ่งคล้ายคลึงกับการอภิปรายไม่ไว้วางใจ ในสภาวะการณ์เช่นนี้ รัฐบาลในระบบเวสต์มินสเตอร์จะอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเนื่องจากไม่สามารถใช้จ่ายเงินได้ ประเทศญี่ปุ่น มาตรา 69 ของรัฐธรรมนูญแห่งประเทศญี่ปุ่น ค.ศ. 1947 บัญญัติว่า 'หากสภาผู้แทนราษฎรมีมติเห็นชอบญัตติไม่ไว้วางใจ หรือมีมติไม่เห็นชอบญัตติไว้วางใจ คณะรัฐมนตรีทั้งคณะพึงลาออก เว้นแต่ว่ามีการยุบสภาผู้แทนราษฎรภายในสิบวัน' ประเทศไทย หมายเหตุ อ้างอิง ไม่ไว้วางใจ
รูปกาแฟ กาแฟ เป็นเครื่องดื่มที่ทำจากเมล็ดกาแฟคั่วจากต้นกาแฟ ซึ่งเป็นเครื่องดื่มที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับสองในโลก รองจากชา กาแฟนิยมดื่มร้อน เชื่อกันว่ากาแฟถูกค้นพบครั้งแรกโดยเด็กเลี้ยงแพะชาวอาบิสซีเนีย (ประเทศเอธิโอเปียในปัจจุบัน) ชื่อคาลดี จากการสังเกตพบว่า แพะดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นเมื่อกินผลไม้สีแดงของต้นไม้ต้นหนึ่ง ซึ่งก็คือต้นกาแฟนั่นเอง. ในช่วงก่อนศตวรรษที่ 16 กาแฟถูกปลูกโดยชาวอาหรับเท่านั้น คำว่ากาแฟ เป็นคำที่มาจากคำว่า 'เกาะหฺวะหฺ' ในภาษาอาหรับ แล้วเพี้ยนเป็น กาห์เวห์ ในภาษาตุรกี ก่อนที่จะกลายเป็น คอฟฟี ในภาษาอังกฤษ และกาแฟ ในภาษาไทย ชาวอาหรับหวงแหนพันธุ์กาแฟมาก จึงส่งออกเฉพาะเมล็ดกาแฟที่คั่วสุกแล้วเท่านั้น แต่ในที่สุดเมล็ดกาแฟก็ออกมาสู่โลกกว้าง โดยการลักลอบนำออกมาโดยชาวอินเดียที่ไปแสวงบุญที่เมกกะ และก็ได้แพร่ขยายไปยังชวา เนเธอร์แลนด์ และทั่วยุโรปในที่สุด สำหรับทวีปอเมริกานั้น ต้นกาแฟถูกนำไปอย่างยากลำบาก โดยทหารเรือฝรั่งเศสในต้นศตวรรษที่ 18 ในครั้งแรกนั้น มีต้นกาแฟที่เหลือรอดชีวิตบนเรือมาขึ้นฝั่งอเมริกาได้เพียง 1 ต้น และก็ได้แพร่ขยายเพิ่มขึ้น จนปัจจุบันดินแดนแห่งนี้ ได้กลายเป็นดินแดนที่ปลูกกาแฟมากที่สุดในโลก อ่านต่อ... บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ประเทศไทย – ไฟร์ฟอกซ์ – คลื่นสึนามิ ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
สภานิติบัญญัติเป็นสภาปรึกษาหารือชนิดหนึ่งซึ่งมีอำนาจผ่าน แก้ไขเพิ่มเติมและยกเลิกกฎหมาย กฎหมายที่เกิดจากสภานิติบัญญัติเรียก กฎหมายลายลักษณ์อักษร นอกเหนือไปจากการตรากฎหมายแล้ว สภานิติบัญญัติยังมีอำนาจสิทธิ์ขาดในการเพิ่มหรือลดภาษีและมีมติเห็นชอบงบประมาณและร่างกฎหมายเกี่ยวด้วยการเงินอื่น สภานิติบัญญัติมีหลายชื่อ ที่พบมากที่สุด คือ รัฐสภาและคองเกรส (congress) โดยสองคำนี้มีความหมายจำเพาะกว่า ในการปกครองระบบรัฐสภา ฝ่ายบริหารรับผิดชอบต่อสภานิติบัญญัติซึ่งอาจถอดถอนฝ่ายบริหารได้ด้วยการอภิปรายไม่ไว้วางใจ ในระบบประธานาธิบดี ตามลัทธิการแยกใช้อำนาจ สภานิติบัญญัติถูกมองว่าเป็นอิสระและเป็นการปกครองแขนงหนึ่งซึ่งเสมอกับฝ่ายตุลาการและฝ่ายบริหาร องค์ประกอบหลักของสภานิติบัญญัติ คือ มีตั้งแต่หนึ่งสภา (chamber/house) เป็นต้นไป สภา คือ การประชุมซึ่งสามารถอภิปรายและลงมติในร่างกฎหมายได้ สภานิติบัญญัติซึ่งมีสภาเดียว เรียก สภาเดียว ส่วนสภานิติบัญญัติที่มีสองสภา เรียก ระบบสองสภา ซึ่งปกติอธิบายเป็นสภาสูงและสภาล่าง โดยมักมีหน้าที่อำนาจและวิธีการเลือกสมาชิกต่างกัน นอกจากนี้ ยังมีสภานิติบัญญัติที่มีมากกว่าสองสภา แต่ไม่ค่อยพบ ในระบบรัฐสภาส่วนมาก สภาล่างเป็นสภาที่มีอำนาจกว่า ขณะที่สภาสูงเป็นเพียงสภาให้คำปรึกษาหรือทบทวน อย่างไรก็ดี ในระบบประธานาธิบดี อำนาจของสองสภามักคล้ายหรือเท่ากัน ในสหพันธรัฐ สภาสูงมักเป็นตัวแทนของรัฐที่มารวมกัน (component state) ซึ่งรวมถึงสภานิติบัญญัติเหนือชาติของสหภาพยุโรปด้วย ด้วยจุดประสงค์นี้ สภาสูงอาจมีผู้แทนจากรัฐบาลของรัฐ ดังเช่นในกรณีสหภาพยุโรปและเยอรมนี หรือมาจากการเลือกตั้งตามสูตรซึ่งให้การมีผู้แทนเท่าเทียมกันแก่รัฐซึ่งมีประชากรน้อยกว่า เช่นในกรณีออสเตรเลียและสหรัฐอเมริกาปัจจุบัน อ้างอิง น
พานทอง เป็นอำเภอในจังหวัดชลบุรี ปัจจุบันเป็นพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมและชุมชนเมืองที่รองรับความเจริญเติบโตของจังหวัดชลบุรี ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอพานทองมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางปะกงและอำเภอบ้านโพธิ์ (จังหวัดฉะเชิงเทรา) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพนัสนิคม ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านบึง ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองชลบุรี สถานีรถไฟพานทอง การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอพานทองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 52 หมู่บ้าน 1. (Phan Thong) 10 หมู่บ้าน 7. บ้านเก่า| (Ban Kao) 7 หมู่บ้าน 2. (Nong Tamlueng) 9 หมู่บ้าน 8. (Na Pradu) 5 หมู่บ้าน 3. (Map Pong) 10 หมู่บ้าน 9. (Bang Nang) 9 หมู่บ้าน 4. (Nong Kakha) 5 หมู่บ้าน 10. (Ko Loi) 6 หมู่บ้าน 5. (Nong Hong) 6 หมู่บ้าน 11. (Bang Hak) 4 หมู่บ้าน 6. (Khok Khi Non) 5 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอพานทองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลพานทอง ครอบคลุมพื้นที่เฉพาะหมู่ที่ 4, 6 และบางส่วนของหมู่ที่ 2–3, 7–8, 10 ตำบลพานทอง เทศบาลตำบลหนองตำลึง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองตำลึงทั้งตำบล รวมทั้งพื้นที่เฉพาะหมู่ที่ 6–7 ของตำบลมาบโป่ง และเฉพาะหมู่ที่ 1–2, 4 ของตำบลหนองกะขะ องค์การบริหารส่วนตำบลพานทองหนองกะขะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพานทอง (นอกเขตเทศบาลตำบลพานทอง) และตำบลหนองกะขะ (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองตำลึง) องค์การบริหารส่วนตำบลมาบโป่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมาบโป่ง (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองตำลึง) องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหงษ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหงษ์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโคกขี้หนอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกขี้หนอนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเก่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเก่าทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหน้าประดู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหน้าประดู่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบางนาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางนางทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะลอยบางหัก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะลอยและตำบลบางหักทั้งตำบล อ้างอิง พานทอง
เมืองอุทัยธานี เดิมคือหมู่บ้านสะแกกรัง สมัยกรุงสุโขทัยเรียก 'อู่ไทย' หมายถึงที่อยู่ของคนไทย เป็นเมืองหน้าด่านสมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นสมรภูมิสำคัญในการขับไล่พม่า สมัยกรุงธนบุรี เมืองอู่ไทยย้ายมาตั้งอยู่ที่บ้านสะแกกรัง จนกลายเป็นชุมชนเติบโตถึงปัจจุบัน อนึ่ง บ้านสะแกกรังยังเป็นที่ประสูติของพระราชบิดาของรัชกาลที่ 1 มีพระบรมรูปของพระองค์ประดิษฐานในพลับพลาจัตุรมุขบนยอดเขาสะแกกรังในปัจจุบันมีวัดสังกัสรัตนคีรีตั้งอยู่ทีเชิงเขาสะแกกรังภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธมงคลศักดิ์สิทธิ์เป็นระยะเวลานาน 214 ปี ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเมืองอุทัยธานีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโกรกพระ (จังหวัดนครสวรรค์) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพยุหะคีรี (จังหวัดนครสวรรค์) และอำเภอมโนรมย์ (จังหวัดชัยนาท) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอมโนรมย์ อำเภอเมืองชัยนาท และอำเภอวัดสิงห์ (จังหวัดชัยนาท) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองขาหย่างและอำเภอทัพทัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเมืองอุทัยธานีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 86 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. อุทัยใหม่ Uthai Mai 2. น้ำซึม Nam Suem 3. สะแกกรัง Sakae Krang 4. ดอนขวาง Don Khwang 5. หาดทนง Hat Thanong 6. เกาะเทโพ Ko Thepho 7. ท่าซุง Tha Sung 8. หนองแก Nong Kae 9. โนนเหล็ก Non Lek 10. หนองเต่า Nong Tao 11. หนองไผ่แบน Nong Phai Baen 12. หนองพังค่า Nong Phang Kha 13. ทุ่งใหญ่ Thung Yai 14. เนินแจง Noen Chaeng การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเมืองอุทัยธานีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองอุทัยธานี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอุทัยใหม่ทั้งตำบล เทศบาลตำบลหาดทนง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดทนงทั้งตำบล เทศบาลตำบลน้ำซึม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำซึมทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลสะแกกรัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะแกกรังทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดอนขวาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนขวางทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะเทโพ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะเทโพทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลท่าซุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าซุงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแก ตำบลหนองเต่า และตำบลหนองพังค่าทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนเหล็ก ตำบลหนองไผ่แบน และตำบลทุ่งใหญ่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเนินแจง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเนินแจงทั้งตำบล เมืองอุทัยธานี
กำแพงแสน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครปฐม ชมพูพันธุ์ทิพย์ ที่ถนนในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอกำแพงแสนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสองพี่น้อง (จังหวัดสุพรรณบุรี) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบางเลนและอำเภอดอนตูม ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองนครปฐม และอำเภอบ้านโป่ง (จังหวัดราชบุรี) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอท่ามะกา (จังหวัดกาญจนบุรี) |อดีตสถานีรถไฟกำแพงแสน ในเส้นทางรถไฟสายใต้ (กรุงเทพ-ชุมทางหนองปลาดุก-สุพรรณบุรี) king |อุทยานแมลงเฉลิมพระเกียรติ อยู่ภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ประวัติ ในอดีตอำเภอกำแพงแสนเป็น เมืองกำแพงแสน (มีอายุราวพุทธศตวรรษที่ 11-16) ซึ่งเป็นเพียงเมืองเล็ก ๆ สันนิษฐานว่าน่าจะมีฐานะเป็นเมืองบริวารของเมืองนครไชยศรีมากกว่าจะเป็นเมืองที่ตั้งอยู่อย่างอิสระ เป็นเมืองโบราณสมัยทวารวดีที่มีขนาดเล็กและตั้งอยู่ไม่ไกลจากเมืองนครไชยศรี ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างเมืองใหญ่ 2 เมือง คือเมืองอู่ทองและเมืองนครไชยศรี ปัจจุบันบริเวณเมืองเก่ากำแพงแสนเป็นพื้นที่ของกรมป่าไม้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ อำเภอกำแพงแสนได้ตั้งขึ้นครั้งแรกที่วัดห้วยพระ ตำบลห้วยพระ อำเภอดอนตูม โดยใช้ชื่อว่า อำเภอกำแพงแสน ตั้งตามชื่อเมืองโบราณ ต่อมาเมื่อประสพภัยแล้งไม่สะดวกในการสัญจรเพราะในอดีตใช้เรือเป็นหลัก จึงได้ย้ายที่ว่าการอำเภอใหม่จากวัดห้วยพระไปที่ชายทุ่งสามแก้ว ห่างจากที่ตั้งเดิมไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 1 กิโลเมตร และได้เปลี่ยนชื่ออำเภอกำแพงแสน มาเป็น 'อำเภอนาถอำนวย' หรือชาวบ้านเรียกตามชื่อหมู่บ้านว่า 'อำเภอสามแก้ว' ตั้งอยู่จนถึงปี พ.ศ. 2446 ก็ได้เปลี่ยนชื่อกลับเป็น 'อำเภอกำแพงแสน' ในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอกำแพงแสน จากที่ตั้งชายทุ่งสามแก้ว มาตั้งที่ว่าการอำเภอใหม่ริมคลองท่าสาร-บางปลา บริเวณบ้านยาง ติดถนนมาลัยแมน (ถนนนครปฐม-สุพรรณบุรี) หมู่ที่ 6 ตำบลทุ่งกระพังโหม ห่างจากที่ตั้งเดิมไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 14 กิโลเมตร และเมื่อปี พ.ศ. 2532 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอกำแพงแสนไปสร้างที่ว่าการอำเภอหลังใหม่ ณ ที่ดินที่ราษฎรได้บริจาคให้ริมถนนมาลัยแมน ห่างจากที่ตั้งเดิมไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 2 กิโลเมตร ตรงข้ามโรงเรียนกำแพงแสนวิทยา ส่วนที่ตั้งเดิมได้ใช้เป็นสำนักงานเทศบาลตำบลกำแพงแสน |สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ในเส้นทางรถไฟสายใต้ (กรุงเทพ-ชุมทางหนองปลาดุก-สุพรรณบุรี) มีขบวนรถไฟจอดวันละ 2 ขบวน คือ ขบวนรถชานเมืองที่ 355/356 กรุงเทพ-สุพรรณบุรี-กรุงเทพ การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอกำแพงแสนแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 15 ตำบล 204 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. ทุ่งกระพังโหม Thung Kraphanghom 2. กระตีบ Kratip 3. ทุ่งลูกนก Thung Luk Nok 4. ห้วยขวาง Huai Khwang 5. ทุ่งขวาง Thung Khwang 6. สระสี่มุม Sa Si Mum 7. ทุ่งบัว Thung Bua 8. ดอนข่อย Don Khoi 9. สระพัฒนา Sa Phatthana 10. ห้วยหมอนทอง Huai Mon Thong 11. ห้วยม่วง Huai Muang 12. กำแพงแสน Kamphaeng Saen 13. รางพิกุล Rang Phikun
อัตตะปือ (อัดตะปือ) เป็นแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางภาคใต้ของประเทศ ติดต่อกับแขวงเซกองทางทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงจำปาศักดิ์ทางทิศตะวันตก ติดต่อกับเทือกเขาอันนัมทางทิศตะวันออก (เป็นเส้นแบ่งเขตแขวงอัตตะปือกับประเทศเวียดนาม) และติดต่อกับประเทศกัมพูชา การแบ่งเขตการปกครอง แขวงอัตตะปือมีพื้นที่ 1,032 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 114,300 คน ในปี พ.ศ. 2547 แบ่งออกเป็น 5 เมือง (เทียบเท่าอำเภอในไทย) เมืองเอกคือเมืองสามัคคีชัย แผนที่ รหัสเมือง เมือง (ไทย) เมือง (ลาว) เมือง (อังกฤษ) 17-01 ไชยเชษฐา Xaysetha 17-02 สามัคคีชัย Samakkhixay 17-03 สนามชัย Sanamxay 17-04 สานไชย Sanxay 17-05 ภูวง Phouvong การท่องเที่ยว ความแร้นแค้นและดูไม่เจริญเหมือนแขวงอื่น ๆ กลับทำให้แขวงนี้กลายเป็นจุดเด่นสำหรับนักท่องเที่ยวที่แสวงหาดินแดนใหม่ ๆ แขวงนี้อยู่ไกลสุดอยู่ชายแดนกัมพูชา ถัดไปจากแขวงเซกอง แม้สภาพเศรษฐกิจของผู้คนอาจดูไม่ดีนัก แต่ธรรมชาติก็เยี่ยมจนได้รับฉายาว่าเป็นเมืองสวน ที่อยู่ในวงล้อมของขุนเขามีแม่น้ำโดนไหลผ่าน เงียบสงบ และน่าเที่ยวมากแขวงหนึ่ง แม้ที่พักจะไม่มากเท่าแขวงอื่น ๆ แต่ก็พอเพียงกับนักท่องเที่ยว สถานที่ท่องเที่ยว วัดบ้านสะแคะ ตาดจอเมืองชานไช วัดหลวงลัตตะนาราม วัดฝั่งแตง วัดหลวงเมืองเก่าวะราราม ตลาดใหญ่ สะพานเซกอง ถ้ำผา อนุสาวรีย์วีรชนทหารผ่านศึกลาว-เวียดนาม อนุสาวรีย์ประธานไกสอน พมวิหาน ตาดแชปองไล ตาดแชพะ การเดินทาง แขวงอัตตะปือเป็นแขวงตอนใต้สุดของประเทศลาว การเดินทางจากกรุงเทพมหานครไปยังอัตตะปือนั้น สามารถเลือกการเดินทางเหมือนไปแขวงเซกองทุกอย่าง เพราะอยู่ไม่ไกลกัน ใช้เส้นทางเดียวกัน ต่างกันที่รถโดยสารสายใต้ส่วนใหญ่จะมาสิ้นสุดการเดินทางที่แขวงอัตตะปือ สามารถขึ้นรถโดยสารจากเวียงจันทน์ แขวงสุวรรณเขต เมืองปากเซ แขวงสาละวัน และแขวงเซกองได้ แต่จะสิ้นสุดที่แขวงอัตตะปือเท่านั้น อัตตะปือ
พงสาลี (ผ้งสาลี) เป็นแขวงที่อยู่ทางเหนือสุดของประเทศลาวโดยมีพงสาลีเป็นเมืองหลัก พงสาลีตั้งอยู่ระหว่างมณฑลยูนนาน (ประเทศจีน) กับจังหวัดเดี่ยนเบียนของประเทศเวียดนาม ในอดีต วัฒนธรรมในบริเวณนี้ได้รับอิทธิพลจากประเทศจีนอย่างมาก ที่ตั้ง ทิศเหนือ ติดกับเมืองผูเอ่อร์ มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ทิศตะวันออก ติดกับจังหวัดเดี่ยนเบียน ประเทศเวียดนาม ทิศใต้ ติดกับแขวงหลวงพระบางและแขวงอุดมไซ ทิศตะวันตก ติดกับอำเภอเมืองล้า เขตปกครองตนเองชนชาติไท สิบสองปันนา ประเทศจีน ประวัติ พงสาลีเป็นดินแดนของลาวที่ติดกับประเทศจีนและเวียดนาม จึงเป็นพื้นที่ยุทธศาสตร์ที่ถูกหัวเมืองใหญ่ทั้งหลายเข้ามายึดครองในอดีต ในปัจจุบันพงสาลีเป็นเมืองหลักของแขวง มีประชากร 167,181 คน ตัวเมืองตั้งอยู่บนภูเขาสูง 1,400 เมตร ในเขตเขาภูฟ้า ทำให้อากาศเย็นสบายตลอดปี และเนื่องจากตั้งอยู่ในชัยภูมิอันเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญ คืออยู่ตรงกึ่งกลางระหว่างจีนกับเวียดนาม ฝรั่งเศสจึงให้ความสำคัญกับพื้นที่แถบนี้มากถึงกับสั่งการให้ตั้งค่ายกองทหารรักษาการณ์ขึ้น ดังมีร่องรอยของสถาปัตยกรรมแบบฝรั่งเศสปรากฏให้เห็นตามซอยต่าง ๆ แม้จะถูกอาคารพาณิชย์ของจีนที่เน้นประโยชน์ใช้สอยบดบังไปส่วนใหญ่ ตามบันทึกกล่าวไว้ว่า ในอดีตพงสาลีมีฐานะเป็นหนึ่งในเมืองของชาวไทลื้อในแคว้นสิบสองปันนาของจีน แต่ฝรั่งเศสได้แย่งมาจากจีนในสนธิสัญญาที่ทำขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2438 ต่อมาเมื่อตกเป็นของลาว จึงกลายเป็นแขวงที่มีความหลากหลายทางเชื้อชาติมากที่สุดแขวงหนึ่ง มีทั้งชาวม้ง อาข่า เย้า และไทเผ่าต่าง ๆ รวมถึงชาวเวียดนามและจีน เนื่องจากรัฐบาลลาวมีนโยบายที่จะสร้างเอกภาพในความหลากหลาย จึงได้รวมชนกลุ่มน้อยถึง 23 เผ่าเข้าด้วยกัน การปกครอง แขวงพงสาลีประกอบด้วยเมืองต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ แผนที่ รหัส ชื่อ อักษรลาว ประชากร (ค.ศ. 2015) 02-01 เมืองผงสาลี| 23,337 02-02 เมืองใหม่| 26,361 02-03 เมืองขวา| 26,164 02-04 เมืองสำพัน| 24,420 02-05 เมืองบุนเหนือ| 22,285 02-06 เมืองยอดอู| 31,145 02-07 เมืองบุนใต้| 24,277 สถานที่ท่องเที่ยว พิพิธภัณฑ์ชนเผ่า ตลาดเช้า ยอดภูฟ้าและพระธาตุภูฟ้า อ้างอิง บรรณานุกรม ;ภาษา Kingsadā, Thō̜ngphet, and Tadahiko Shintani. 1999. Basic Vocabularies of the Languages Spoken in Phongxaly, Lao P.D.R. Tokyo: Institute for the Study of Languages and Cultures of Asia and Africa (ILCAA). Shintani, Tadahiko, Ryuichi Kosaka, and Takashi Kato. 2001. Linguistic Survey of Phongxaly, Lao P.D.R. Tokyo: Institute for the Study of Languages and Cultures of Asia and Africa (ILCAA). Kato, Takashi. 2008. Linguistic Survey of Tibeto-Burman languages in Lao P.D.R. Tokyo: Institute for the Study of Languages and Cultures of Asia and Africa (ILCAA). พงสาลี
เซกอง เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางภาคใต้ของประเทศลาว​ที่ตั้งภูมิสัณฐานเป็น และ ที่ราบเป็นส่วนใหญ่ ประชากรส่วนใหญ่ของแขวงนี้เป็นชนเผ่าลาวเทิง ลาวลุ่มและเผ่าอื่นๆมากมาย ประกอบมี 04 เมือง​ ทางทิศเหนือ​ ติดกับ แขวงสาละวัน​ ทิศตะวันตกติดกับ แขวงจำปา​ศักดิ์ และ ทิศ​ใต้ต่อกับ แขวงอัตตะปือ ทิศตะวันออก​ ติดกับเวียดนาม​ แขวงเซกองแยกออกมาจากแขวงสาละวันและแขวงจำปาศักดิ์ในปี พ.ศ. 2526 ชื่อของแขวงตั้งตามชื่อแม่น้ำกอง (เซกอง) ที่ไหลผ่านพื้นที่ การแบ่งเขตการปกครอง แขวงเซกองประกอบด้วยเมืองต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ แผนที่ รหัส ชื่อ ลาว อังกฤษ 15-01 เมืองละมาม| 15-02 เมืองกะลึม| 15-03 เมืองดักจึง| 15-04 เมืองท่าแตง| ลักษณะภูมิสัณฐาน สถานที่ท่องเที่ยว น้ำตกเซกะตาม น้ำตกหมอกจันทน์ น้ำตกตาดแฝก ศูนย์ศิลปาชีพแม่บ้าน หมู่บ้านชาวเผ่าอาลัก หมู่บ้านชาวเผ่าย่าเฮิน ภูหลวง การเดินทาง จากกรุงเทพมหานคร สามารถเลือกเข้าที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดมุกดาหาร หรือที่ด่านช่องเม็ก จังหวัดอุบลราชธานี ก็ได้ แต่ส่วนใหญ่นิยมเข้าทางช่องเม็ก แล้วนั่งรถโดยสารหรือรถแท็กซี่ต่อไปยังเมืองปากเซ แขวงจำปาศักดิ์ และต่อรถโดยสารที่สถานีขนส่งเมืองปากเซ โดยสามารถเลือกรถสายปากเซ-แขวงเซกอง หรือสายปากเซ-แขวงอัตตะปือก็ได้ เพราะเป็นเส้นทางเดียวกัน ใช้เวลาประมาณ 7 ชั่วโมง แต่ถ้าเลือกไปด่านจังหวัดมุกดาหารเพื่อไปต่อรถที่สถานีขนส่งประจำแขวงสุวรรณเขตมายังแขวงเซกอง ต้องรอขึ้นรถโดยสารที่วิ่งมาจากเวียงจันทน์ไปอัตตะปือเท่านั้น และต้องลงที่เซกอง เซกอง
เครื่องเสียง หมายถึง เครื่องใช้ไฟฟ้าหรือเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ชนิดหนึ่ง ที่ทำหน้าที่ขยายสัญญาณเสียง หรือเกี่ยวข้องกับกระบวนการขยายเสียง ถ่ายทอดเสียง กระจายเสียง เป็นต้น ในภายหลังยังนิยมเรียกรวมถึงอุปกรณ์ที่เกี่ยวกับสัญญาณภาพด้วย ประเภทของเครื่องเสียง เครื่องเสียงนั้นมีด้วยกันหลายประเภท โดยอาจแบ่งตามลักษณะการทำงานได้ดังนี้ ; อุปกรณ์แหล่งสัญญาณ: เป็นอุปกรณ์ต้นสัญญาณ โดยอาจเป็นแหล่งกำเนิดสัญญาณเอง หรือรับสัญญาณจากคลื่นวิทยุก็ได้ เช่น เครื่องเล่นแผ่นเสียง เครื่องเล่นเทปคาสเซ็ต เครื่องเล่นซีดี เครื่องเล่นดีวีดี เครื่องรับวิทยุ เครื่องรับโทรทัศน์, เครื่องรับสัญญาณดาวเทียม ; อุปกรณ์ปรับแต่งสัญญาณ : ขยายสัญญาณ หรือแปลงสัญญาณ แล้วแต่การใช้งาน เช่น ปรีแอมปลิไฟเออร์, เพาเวอร์แอมปลิไฟเออร์, อีควอไลเซอร์, มิกเซอร์, เซอราวด์ซาวด์โปรเซสเซอร์ ; อุปกรณ์กระจายเสียง : เป็นส่วนท้ายสุดของระบบเครื่องเสียง เป็นตัวถ่ายทอดผลลัพธ์สุดท้ายออกมา ซึ่งก็คือ ลำโพง นั่นเอง อย่างไรก็ตาม ยังมีอุปกรณ์อื่นๆ ในระบบเครื่องเสียงอีกมากมาย เช่น ไมโครโฟน, สายเคเบิล, สายสัญญาณ เป็นต้น ชนิดของเครื่องเสียง ; แบบใช้ทรานซิสเตอร์ : เป็นแบบที่นิยมใช้แบบหนึ่งเพราะเบอร์ของทรานซิสเตอร์ที่จะมาใช้งานมีมาก สามารถเลือกและสามารถออกแบบวงจรได้กว้าง คุณภาพของเสียงดี อัตราขยายสูงและความผิดเพี้ยนต่ำ ปัญหาการซ่อมไม่ยุ่งยาก อะไหล่หาได้ง่ายและแบบดั่งเดิมที่ใช้กันมานาน รู้จักละใช้แพร่หลายทั่วไป จุดเด่นของเครื่องขยายแบบทรานซิสเตอร์ คือสามารถจัดคราสการขยายได้กว้าง เพิ่มอัตราการขยายได้งาย และราคาถูก ; แบบใช้มอสเฟท : เป็นแบบที่เริ่มนำมาใช้ในวงจรขยายกำลังเมื่อไม่นาน ได้รับความนิยมอยู่ช่วงหนึ่ง ในปัจจุบันความนิยมในการใช้เพาเวอร์มอสเฟทลดลง ซึ่งอาจเป็นเพราะเพาเวอร์มอสเฟทที่ถูกสร้างมาใช้งานด้านการขยายเสียงมีไม่มากเบอร์ให้เลือกใช้งานน้อย ทำให้การออกแบบวงจร การเพิ่มอัตราขยาย การแก้ไขซ่อมแซมไม่กว้างและหาอะไหล่ยาก แต่มีข้อดีหลายข้อกว่าทรานซิสเตอร์ คืออัตราความผิดเพี้ยนต้ำกว่า สัญญาณรบกวนมีผลต่อการขยายน้อย มีความคงที่ในการทำงานต่ออุณหภมิสูงมาก มีความไวในการขยายสัญญาณสูง สามารถต่ออัตราขยายได้หลายภาค ; แบบใช้ IC (INTERGRATED AMPLIFIER) : เป็นภาคขยายกำลังที่เพิ่มความนิยมมากขึ้น โดยสร้างอุปกรณ์พวกทรานซิสเตอร์ มอสเฟส รวมอยู่ในตัว IC เพาเวอร์แอมป์ ข้อดีของภาคขยายกำลังแบบ IC คือ ประสิทธิภาพของวงจรขยายสูงกว่ามอสเฟท เพราะมีการต่อวงจรน้อยลงโดยรวมวงจรต่างๆสำเร็จภายในตัว IC เลย ความผิดเพี้ยนที่เกิดขึ้นก็ยิ่งลดลง สามารถเพิ่มระบบควบคุมการทำงานต่างๆได้มากขึ้น ให้การตอบสนองความถี่เสียงดี แต่มีข้อเสียคือการทำให้มีอัตราขยายสูงๆทำได้ยาก อะไหล่ในการซ่อมแซมก็อาจหายากเช่นกัน ดังนั้นการใช้ภาคขยายกำลังแบบ IC จึงใช้ได้ในกำลังปานกลาง ไม่ต้องการอัตราขยายสูงนัก และไม่นำไปใช้งานแบบต่อเนื่องนานๆ ;แบบใช้ หลอดสูญญากาศ (Tube Amplifier) : เป็นภาคขยายกำลังที่มีมาก่อนแบบอื่น และต้องใช้ หม้อแปลงในการต่อคั่นระหว่างเครื่องขยายเสียงกับ ลำโพง ปัจจุบันได้มีการใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ที่ทันสมัยทำการผลิตหลอดสูญญากาศขึ้นมาใหม่โดยยังคงยึดคุณสมบัติของหลอดเดิมไว้ (เรียกว่า Reissue) จุดเด่นของเครื่องขยายแบบหลอดก็คือให้เสียงที่นุ่มนวล โดยเฉพาะกับเพลงที่เน้นเสียงร้องจะเด่นเป็นพิเศษ เสียงจะเพราะกว่าแบบอื่น ๆ ข้อเสียก็คือใช้กำลังไฟสูง และร้อน ดูแลรักษายาก
ขนอม ขะ-หฺนอม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นอำเภอแรกสุดเมื่อเดินทางมาจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี (อำเภอดอนสัก) ถือเป็นประตูสู่จังหวัดนครศรีธรรมราช และเป็นอำเภอที่ไกลจากตัวจังหวัดนครศรีธรรมราชมากที่สุด ประวัติ ขนอมเป็นเมืองเก่าแก่ตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) แห่งกรุงศรีอยุธยาระหว่าง พ.ศ. 1893-1912 ได้รับการสำรวจเข้าอยู่ในทำเนียบการปกครองในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) มีฐานะเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอสิชล ยกฐานะเป็น กิ่งอำเภอขนอม เมื่อ พ.ศ. 2481 และยกฐานะเป็น อำเภอขนอม เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2502 วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2481 แยกพื้นที่ตำบลขนอม และตำบลท้องเนียน จากอำเภอสิชล มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอขนอม และกำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอสิชล วันที่ 15 มกราคม 2500 ย้ายที่ว่าการกิ่งอำเภอขนอม อำเภอสิชล จากตำบลท้องเนียน ไปตั้งที่ตำบลขนอม วันที่ 26 มกราคม 2500 จัดตั้งสุขาภิบาลขนอม ในท้องที่บางส่วนของตำบลขนอม วันที่ 10 มกราคม 2502 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอขนอม อำเภอสิชล เป็น อำเภอขนอม วันที่ 7 มกราคม 2507 ตั้งตำบลควนทอง แยกออกจากตำบลท้องเนียน และตำบลขนอม วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลขนอม เป็นเทศบาลตำบลขนอม ด้วยผลของกฎหมาย วันที่ 30 สิงหาคม 2550 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลท้องเนียน ขึ้นเป็น เทศบาลตำบลท้องเนียน วันที่ 7 ตุลาคม 2554 เปลี่ยนแปลงชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลขนอม อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวขนอม และตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบลอ่าวขนอม ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอขนอมตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอ่าวไทย ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสิชล ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอดอนสัก (จังหวัดสุราษฎร์ธานี) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอขนอมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 3 ตำบล 34 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) แผนที่ 1. ขนอม Khanom 2. ควนทอง Khuan Thong 3. ท้องเนียน Thong Nian การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอขนอมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลขนอม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลขนอม เทศบาลตำบลท้องเนียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท้องเนียนทั้งตำบล เทศบาลตำบลอ่าวขนอม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขนอม (นอกเขตเทศบาลตำบลขนอม) องค์การบริหารส่วนตำบลควนทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนทองทั้งตำบล สถานที่ท่องเที่ยว อุทยานแห่งชาติทางบก อุทยานแห่งชาติหาดขนอม-หมู่เกาะทะเลใต้ อ้างอิง ขนอม
อ่าวลึก เป็นหนึ่งในอำเภอของจังหวัดกระบี่ ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภออ่าวลึกตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอทับปุด (จังหวัดพังงา) และอำเภอปลายพระยา ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอปลายพระยาและอำเภอเขาพนม ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองกระบี่ทางบก ทางอ่าวพังงา ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองพังงา (จังหวัดพังงา) ทางอ่าวพังงา และติดต่อกับอำเภอทับปุด (จังหวัดพังงา) ทางบก การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภออ่าวลึกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 ตำบล 52 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) แผนที่ 1. อ่าวลึกใต้ Ao Luek Tai แผนที่ตำบล 2. แหลมสัก Laem Sak 3. นาเหนือ Na Nuea 4. คลองหิน Khlong Hin 5. อ่าวลึกน้อย Ao Luek Noi 6. อ่าวลึกเหนือ Ao Luek Nuea 7. เขาใหญ่ Khao Yai 8. คลองยา Khlong Ya 9. บ้านกลาง Ban Klang การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภออ่าวลึกประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลแหลมสัก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแหลมสัก เทศบาลตำบลอ่าวลึกใต้ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลอ่าวลึกใต้และตำบลอ่าวลึกเหนือ เทศบาลตำบลคลองหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองหินทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวลึกใต้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอ่าวลึกใต้ (นอกเขตเทศบาลตำบลอ่าวลึกใต้) องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมสัก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมสัก (นอกเขตเทศบาลตำบลแหลมสัก) องค์การบริหารส่วนตำบลนาเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเหนือทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวลึกน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอ่าวลึกน้อยทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวลึกเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอ่าวลึกเหนือ (นอกเขตเทศบาลตำบลอ่าวลึกใต้) องค์การบริหารส่วนตำบลเขาใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาใหญ่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลคลองยา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองยาทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านกลางทั้งตำบล อุทยานแห่งชาติทางบก อุทยานแห่งชาติธารโบกขรณี อุทยานแห่งชาติเขาพนมเบญจา อ่าวลึก