bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
แบล็คโคลเวอร์ เป็นมังงะชุดสัญชาติญี่ปุ่นประเภทผจญภัยแฟนตาซีที่เขียนเรื่องและวาดภาพประกอบโดยทาบาตะ ยูกิ เริ่มตีพิมพ์ลงนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่วันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 และได้รับการจัดพิมพ์เป็นหนังสือรวมเล่มในปัจจุบันจำนวน 35 เล่ม ส่วนที่ประเทศไทยได้มีการเผยแพร่เป็นหนังสือรวมเล่มโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ เนื้อเรื่องจะติดตามเรื่องราวของเด็กหนุ่มที่ชื่ออัสตา ผู้มีเป้าหมายที่จะเป็นจักรพรรดิเวทมนตร์ มังงะได้รับการดัดแปลงอนิเมะในรูปแบบออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันที่ผลิตโดยซีเบก ได้ออกฉายที่งานจัมป์เฟสต้าเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ซึ่งต่อมาได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์ที่ผลิตโดยปิเอโร เริ่มออกอากาศทางทีวีโตเกียวเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ในประเทศไทย ลิขสิทธิ์เป็นของการ์ตูนคลับมีเดีย โดยเผยแพร่ผ่านทางทรูไอดี, WeTV, ไลน์ทูเดย์, MONO Max และออกอากาศทางช่องทีวีดิจิทัล ช่อง 9 กด 30 เนื้อเรื่อง ซีรีส์นี้มุ่งเน้นไปที่ อัสตา เด็กหนุ่มกำพร้าที่ถูกทิ้งไว้ให้ได้รับการเลี้ยงดูในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าร่วมกับ ยูโน เพื่อนเด็กกำพร้าของเขา ในขณะที่ทุกคนเกิดมาพร้อมกับความสามารถในการใช้มานาในรูปแบบของพลังเวทมนตร์ อัสตาที่ไม่มีเวทมนตร์จะเน้นไปที่ความแข็งแกร่งทางกายภาพแทน ในทางกลับกัน ยูโนเกิดมาเป็นอัจฉริยะที่มีพลังเวทย์มนตร์มหาศาลและมีความสามารถในการควบคุมเวทมนตร์แห่งลม ด้วยความปรารถนาที่หวังจะเป็นจักรพรรดิเวทมนตร์คนต่อไป ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจรองจากราชาแห่งอาณาจักรโคลเวอร์ เด็กหนุ่มทั้งสองจึงพัฒนาตัวเองเป็นคู่แข่งที่เป็นมิตร ยูโนได้รับคัมภีร์โคลเวอร์สี่แฉกในตำนานที่ถือครองโดยจักรพรรดิเวทมนตร์คนแรกของอาณาจักร คัมภีร์โคลเวอร์สี่แฉกเป็นคัมภีร์หายากที่มอบให้กับนักเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น ส่วน อัสตา แม้ว่าเขาจะขาดพลังเวทมนตร์ แต่เขาก็ได้รับคัมภีร์โคลเวอร์ห้าแฉกซึ่งมีดาบเอลฟ์ลึกลับและปีศาจไร้ร่างที่ใช้ในการสลายเวทมนตร์ หลังจากนั้นเขาและยูโนผ่านการทดสอบเพื่อเข้าร่วมหน่วยอัศวินเวทมนตร์ซึ่งเป็นก้าวแรกในการเติมเต็มความทะเยอทะยานของพวกเขา อัสตาเข้าร่วมหน่วยกระทิงดำภายใต้การดูแลของยามิ ซูเกฮิโระ พร้อมกับโนแอล ซิลวา ในขณะที่ยูโนกลายเป็นสมาชิกของทีมรุ่งอรุณสีทองภายใต้การดูแลของวิลเลียม เวนเจียนซ์ พวกเขาเริ่มต้นการผจญภัยตามที่ต่าง ๆ ในขณะที่ต้องต่อกรกับกลุ่มหัวรุนแรงที่เรียกว่า เนตรมารแห่งพระอาทิตย์เที่ยงคืน ซึ่งผู้นำเป็นปีศาจต้องการล้างแค้นอาณาจักรโคลเวอร์ที่สังหารหมู่พวกเอลฟ์ สื่อ มังงะ
Covens et Mortier and Lisle. Imperii Orientalis et Circumjacentium Regionum.|แผนที่เล่มที่เขียนโดยกีโยม เดอลีล ใน ค.ศ. 1742 แผนที่เล่ม คือแผนที่ที่รวมแผนที่ต่าง ๆ ทั้งลักษณะทางกายภาพ, ค่าเฉลี่ยของฝน, ค่าเฉลี่ยอุณหทางเศรษฐกิจ ทางสังคม ทางด้านประชากร และ อื่น ๆ รวมเอาไวในเล่มเดียวกันและนอกเหนือจากการนำเสนอคุณลักษณะทางภูมิศาสตร์และขอบเขตทางการเมืองแล้ว แผนที่เล่มยังมีการแสดงสถิติทางภูมิศาสตร์ การเมือง สังคม ศาสนา และเศรษฐกิจ ประวัติ แผนที่เล่มปี 1595 แผนที่เล่มชิ้นแรกนั้นมีรูปร่างลักษณะเป็นชุดแม่พิมพ์ไม้ขนาดสม่ำเสมอซึ่งตั้งใจเอาไว้ตีพิมพ์ในหนังสือ โดยมีชื่อว่า De Summa totius Orbis ซึ่งน่าจะผลิตในปี 1524 หรือ 1526 โดยนักเขียนชาวอิตาลีในศตวรรษที่ 16 และนี้ทำให้เริ่มมีการตีพิมพ์แผนที่เล่มที่ชื่อ Theatrum Orbis Terrarum ในปี ค.ศ. 1570 โดยผู้ตีพิมพ์คืออับราฮัม ออร์ทีเลียส ประเภท เพือที่จะทำให้แผนที่เล่มใช้งานได้มากขึ้นจึงมีการแบ่งหมวดหมู่เอาไว้ว่าหน้าไหนมีการแสดงลักษณะของโลกด้านใดเช่นการแบ่งเป็นภูมิประเทศ ภูมิอากาศ จำนวนประชากร และค่าเฉลี่ยอุณหภูมิเป็นต้น โดยจะแบ่งไปตามลำดับตัวอักษร A-Z หรือ ก-ฮ อ้างอิง
การใช้งาน พารามิเตอร์ ข้อมูล name ชื่อรายการแบบเต็ม (เช่น การประกวดเพลงยูโรวิชัน / การประกวดเพลงยูโรวิชันรุ่นเยาว์ / การประกวดเต้นยูโรวิชัน / เทศกาลเพลงเอบียู) year ปีที่จัดการแข่งขัน (เช่น ปี'2009') theme ธีมที่ใช้ในการประกวด (เช่น 'True Fantasy จินตนาการที่เป็นจริง') quarter วันที่แข่งขัน semi วันที่แข่งขันรอบรองชนะเลิศ (ก่อนยุคแบ่งรอบแข่ง) (เช่น 1 มกราคม 2000) (ห้ามใช้ 'semi' กับ 'semi1 และ 'semi2') semi1 วันที่แข่งขันรอบรองชนะเลิศ กลุ่มที่ 1 (เช่น 1 มกราคม 2000) (ห้ามใช้ 'semi' กับ 'semi1', 'semi2', 'semi3' และ 'semi4') semi2 วันที่แข่งขันรอบรองชนะเลิศ กลุ่มที่ 2 (เช่น 2 มกราคม 2000) (ห้ามใช้ 'semi' กับ 'semi1', 'semi2', 'semi3' และ 'semi4') semi3 วันที่แข่งขันรอบรองชนะเลิศ กลุ่มที่ 3 (เช่น 3 มกราคม 2000) (ห้ามใช้ 'semi' กับ 'semi1', 'semi2', 'semi3' และ 'semi4') semi4 วันที่แข่งขันรอบรองชนะเลิศ กลุ่มที่ 4 (เช่น 4 มกราคม 2000) (ห้ามใช้ 'semi' กับ 'semi1', 'semi2', 'semi3' และ 'semi4') second วันที่แข่งขันรอบแก้ตัว final วันที่แข่งขันรอบชิงชนะเลิศ (เช่น 1 January 2000) presenters พืธีกร ผู้ดำเนินรายการในการประกวด ถ้าหลายคนใช้ conductor วาทยกร ผู้คุมวงดนตรีในการประกวด supervisor ผู้ดูแล ผู้ดำเนินงาน ผู้ควบคุมการประกวด producer ผู้ผลิต ผู้สร้างสรรค์การประกวด director ผู้กำกับการประกวด host สถานีแม่ข่าย, ใช้: ชื่อเต็มและชื่อย่อที่เป็นทางการ เช่น บรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ (BBC), ห้ามใช้แม่แบบ flagicons, สำหรับ WP:ICONDECORATION. winner ผู้ชนะในการประกวดเพลงยูโรวิชัน และ การประกวดเพลงยูโรวิชันรุ่นเยาว์ ใช้:'ชื่อเพลง' windance ผู้ชนะในการประกวดเต้นยูโรวิชัน winmusician ผู้ชนะในการประกวดนักดนตรีเยาวชนยูโรวิชัน vote ระบบการลงคะแนนที่ใช้ entries จำนวนผู้เข้าแข่งขัน debut ประเทศที่เข้าร่วมเป็นครั้งแรก return ประเทศที่กลับมาเข้าร่วมแข่งขันใหม่ withdraw ประเทศที่ถอนตัวออกจากการแข่งขัน null ประเทศที่ไม่ได้คะแนน Interval การแสดงขั้นเวลา opening การแสดงเปิด reprise การแสดงชดเชย (เทศกาลเพลงเอบียู) Green อธิบายแผนที่ในส่วนที่ถมสีเขียว (ประเทศที่เข้าร่วม) Green SA อธิบายแผนที่ในส่วนที่ถมสีเขียว (ประเทศที่ยืนยันแล้วว่าจะเข้าร่วม และหาตัวแทน หรือเพลงที่จะเข้าประกวดได้แล้ว) Purple อธิบายแผนที่ในส่วนที่ถมสีม่วง (ประเทศที่ยืนยันแล้วว่าจะเข้าร่วม) Red อธิบายแผนที่ในส่วนที่ถมสีแดง (ประเทศที่ตกรอบรองชนะเลิศ) Yellow อธิบายแผนที่ในส่วนที่ถมสี (ประเทศที่เคยเข้าร่วมแต่ไม่เข้าร่วมในปีนั้น) แผนที่จะแสดงโดยอัตโนมัติเมื่อเรียกใช้กล่องข้อมูลโดยไม่จำเป็นต้องใช้ |Map year =. Tracking category
ประวัติ โรงเรียนพลอยจาตุรจินดา ตำบลท่าพระยา อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ จัดชั้นเรียนแบบสหศึกษา เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ถึงมัธยมศึกษาปีที่ ๖ ได้รับการจัดตั้งตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ ๒๕ มีนาคม ๒๕๑๙ เปิดสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๑๙ รับนักเรียนเข้าเรียนแบบสหศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ถึงมัธยมศึกษาปีที่ ๓ พลตำรวจโทประชา บูรณธนิต ประธานดำเนินการจัดสร้างโรงเรียนร่วมกับคณะ คือ นางปราณี บูรณธนิต พระครูสังฆคารวิสุทธิ์(เพี้ยน เฟื่องนคร)เจ้าอาวาสวัดหลวงประชาบูรณะ พร้อมด้วยคณะกรรมการวัดหลวงประชาชนชาวตำบลท่าพระยาและตำบลใกล้เคียงที่ร่วมจัดสร้างโรงเรียน ด้วยเหตุที่นายกร จาตุรจินดา ได้บริจาคที่ดินและเงินจำนวน ๑,๕๐๐,๐๐๐ บาท เพื่อสร้างอาคารเรียนแบบ ๒๑๖ก. พร้อมครุภัณฑ์ มีความประสงค์ขอใช้ชื่อโรงเรียนเป็นอนุสรณ์แก่มารดาท่านซึ่งถือกำเนิดเป็นชาวนครชัยศรีและถึงแก่กรรมไปแล้ว ปัจจุบันบรรจุอัฐิอยู่ในเจดีย์ ณ วัดหลวงประชาบูรณะดังนั้นทางราชการจึงอนุมัติให้ใช้ชื่อโรงเรียน “พลอยจาตุรจินดา” ตามความประสงค์ของผู้บริจาค โรงเรียนพลอยจาตุรจินดา ตั้งอยู่บริเวณวัดหลวงประชาบูรณะหมู่ที่ ๑ ตำบลท่าพระยา อำเภอนครชัยศรีจังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ทั้งหมด ๓๘ ไร่ ๖๒ ตารางวา ได้จากที่ดินของวัดประชาบูรณะส่วนหนึ่ง และประชาชนบริจาคให้อีกส่วนหนึ่ง มีรายละเอียดโดยย่อ ดังนี้ ๑. ที่ดินธรณีสงฆ์ของวัดประชาบูรณะ จำนวน ๙ ไร่ ๓ งาน ๒. นายกร จาตุรจินดา มอบที่ดินโฉนดเลขที่ ๒๘๘๗ จำนวน ๖ ไร่ ๓ งาน ๒๔ ตารางวา และบริจาคเงิน จำนวน ๑,๕๐๐,๐๐๐ บาท ๓. พลตำรวจโทประชา บูรณธนิต มอบที่ดินโฉนดเลขที่ ๒๘๘๔ จำนวน ๗ ไร่ ๒ งาน ๗๔ ตารางวา และบริจาคเงินจำนวน ๙๐๐,๐๐๐ บาท ๔. นางปราณี บูรณธนิต มอบที่ดินโฉนดเลขที่ ๒๘๘๕ จำนวน ๕ไร่ ๑ งาน ๔๐ ตารางวา ๕. นายเบี้ยว เมืองสถาน ร่วมกับชาวบ้านมอบที่ดินโฉนดเลขที่ ๒๘๘๖ จำนวน ๕ ไร่ ๓ งาน ๒๔ ตารางวา ๖. ชาวบ้านร่วมกันมอบที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๗๙๔๙ จำนวน ๒ ไร่ ๓ งาน กรมสามัญศึกษา (สมัยนั้น) แต่งตั้งนายปลิว เนตรแก้ว วุฒิ กศ.บ. ผู้ช่วยครูใหญ่โรงเรียนงิ้วรายบุญมีรังสฤษฏ์ มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนพลอยจาตุรจินดา เปิดรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ได้ จำนวน ๙๐ คน โรงเรียนได้รับความร่วมมือช่วยเหลืออย่างดียิ่งจาก นายกร จาตุรจินดา พลตำรวจโทประชา บูรณธนิต เจ้าอาวาสวัดหลวงประชาบูรณะ คณะกรรมการวัด และประชาชนตำบลท่าพระยา และตำบลใกล้เคียงช่วยกันพัฒนากิจการต่างๆ ของโรงเรียนเจริญขึ้นเป็นลำดับ สัญลักษณ์ ตราประจำโรงเรียน เรือนแหวนหัวพลอย มงกุฎครอบ ปรัชญาประจำโรงเรียน ปัญญา นรานัง รัตนัง (ปัญญาเป็นรัตนะของเหล่านรชน) คำขวัญประจำโรงเรียน ซื่อสัตย์ กตัญญู รู้หน้าที่ สีประจำโรงเรียน สีชมพู - เขียว อักษรย่อชื่อโรงเรียน พ.จ.จ. อ้างอิง
Union Flag สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ หรือโดยทั่วไปรู้จักกันว่า สหราชอาณาจักร และ บริเตน (Britain) เป็นรัฐเอกราชตั้งอยู่นอกชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของยุโรปภาคพื้นทวีป ประเทศนี้ประกอบด้วยเกาะบริเตนใหญ่ ส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะไอร์แลนด์ และเกาะที่เล็กกว่าจำนวนมาก ไอร์แลนด์เหนือเป็นเพียงส่วนเดียวของสหราชอาณาจักรที่มีพรมแดนทางบกติดต่อกับรัฐอื่น คือ ประเทศไอร์แลนด์ นอกเหนือจากนี้แล้ว สหราชอาณาจักรล้อมรอบด้วยมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันตกและเหนือ ทะเลเหนือทางทิศตะวันออก ช่องแคบอังกฤษทางทิศใต้ และทะเลไอร์แลนด์ทางทิศตะวันตก รูปแบบการปกครองเป็นแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญโดยมีระบบรัฐสภา เมืองหลวง คือ กรุงลอนดอน ประกอบด้วยสี่ประเทศ คือ ประเทศอังกฤษ สกอตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ ตั้งอยู่ในเมืองหลวงของประเทศนั้น ๆ คือ เอดินบะระ คาร์ดิฟฟ์ และเบลฟัสต์ตามลำดับ ส่วนเกิร์นซีย์ เจอร์ซีย์ และเกาะแมนเป็นบริติชคราวน์ดีเพนเดนซี และมิใช่ส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร สหราชอาณาจักรมีดินแดนโพ้นทะเล 14 แห่ง ซึ่งเป็นสิ่งที่เหลืออยู่ของจักรวรรดิอังกฤษ ซึ่งขณะที่รุ่งเรืองที่สุดในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 นั้น ครอบคลุมพื้นดินของโลกเกือบหนึ่งในสี่ และเป็นจักรวรรดิใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ อิทธิพลของอังกฤษยังสามารถพบเห็นได้จากความแพร่หลายของภาษา วัฒนธรรมและระบบกฎหมายในอดีตอาณานิคมหลายแห่ง อ่านต่อ...
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย หรือพระเจ้าฟรีดริชมหาราช (24 มกราคม ค.ศ. 1712 - 17 สิงหาคม ค.ศ. 1786) เป็นพระมหากษัตริย์ปรัสเซียในราชวงศ์โฮเฮนซอลเลิร์น ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1740 ถึงปี ค.ศ. 1786 เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่สามและพระองค์สุดท้ายของราชอาณาจักรปรัสเซีย นอกจากนั้นก็ทรงดำรงตำแหน่งผู้คัดเลือกแห่งบรันเดนบูร์กในพระนามว่า “ฟรีดริชที่ 4” ต่อมาพระองค์ทรงได้รับพระนามว่า “พระเจ้าฟรีดริชมหาราช” และมีพระนามเล่นว่า “เจ้าฟริทซ์แก่” (der alte Fritz) พระเจ้าฟรีดริชทรงมีความสนพระทัยทางศิลปะตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์และทรงพยายามหนีจาการควบคุมจากพระบิดาครั้งหนึ่งแต่ไม่สำเร็จ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 พระราชบิดาทรงเข้มงวดจนได้รับสมญานามว่า “กษัตริย์ทหาร” เมื่อยังทรงพระเยาว์ฟรีดริชทรงถูกบังคับให้ดูการประหารชีวิตอย่างทารุณของพระสหายที่ทรงรู้จักกันมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เมื่อทรงขึ้นครองราชย์ในปีแรกทรงโจมตีราชอาณาจักรออสเตรีย-ฮังการีและยึดครองบริเวณไซลีเซีย ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ปัจจุบันซึ่งเป็นดินแดนยึดครองที่มีส่วนสำคัญในการวางรากฐานในการขยายดินแดนของปรัสเซียและเพิ่มความแข็งแกร่งให้แก่ราชอาณาจักรปรัสเซีย ในบั้นปลายของชีวิตพระเจ้าฟรีดริชทรงรวมอาณาจักรต่าง ๆ ที่เคยเป็นราชรัฐเล็กของปรัสเซียเข้าด้วยกันรวมทั้งดินแดนที่ทรงได้มาจากการแบ่งแยกโปแลนด์ อ่านต่อ...
MissingNo. เป็นสายพันธุ์โปเกมอนไม่เป็นทางการพบในวิดีโอเกมโปเกมอนภาคเรดและบลู MissingNo. ย่อจาก 'Missing Number' เกมฟรีกใช้ MissingNo. เป็นชุดคำสั่งจัดการสิ่งผิดปรกติ (exception handler) โปเกมอนตัวนี้จะปรากฏเมื่อเกมพยายามเข้าถึงข้อมูลของสายพันธุ์โปเกมอนที่ไม่มีอยู่จริง เนื่องจากการเขียนโปรแกรมส่วนของเหตุการณ์ในเกมสามเหตุการณ์ ผู้เล่นสามารถพบกับ MissingNo. ได้ผ่านกลิตช์ นินเท็นโดบันทึกข้อมูลโปเกมอนสายพันธุ์นี้ครั้งแรกในนิตยสารนินเท็นโดเพาเวอร์ ฉบับเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1999 การเผชิญกับ MissingNo. ทำให้เกิดข้อผิดพลาดทางกราฟิก และเกิดการทำไอเทมลำดับที่หกซ้ำจำนวนมากในเมนูไอเทมของผู้เล่น การทำไอเทมซ้ำนี้ทำให้มีรายงานผ่านคู่มือกลยุทธ์และนิตยสารเกม ไอจีเอ็นมองการปรากฏตัวของ MissingNo. ในเกมโปเกมอนภาคเรด และ บลูว่าเป็นหนึ่งในกลิตช์ของวิดีโอเกมที่โด่งดังที่สุด แฟนของเกมพยายามใช้เหตุผลเพื่อกำหนดให้ MissingNo. เป็นฉบับแท้ของเกมอย่างหนึ่ง และนักสังคมวิทยายังศึกษาผลกระทบของ MissingNo. ที่มีต่อผู้เล่นด้วย (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: จักรวรรดิบริติช – พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร – ปรีดี พนมยงค์ ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 131 (ทางเลี่ยงเมืองเชียงรายด้านตะวันตก) เป็นถนนที่แยกมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ที่บ้านสันทรายน้อย ตำบลสันทราย อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 สายกรุงเทพมหานคร - แม่สาย (เขตแดน) ตอนทางเลี่ยงเมืองเชียงราย พ.ศ. 2558 เป็นทางเลี่ยงเมืองเชียงรายด้านตะวันตก เพื่อระบายปริมาณจราจรจากถนนพหลโยธินให้เคลื่อนผ่านเทศบาลนครเชียงรายได้โดยสะดวกขึ้น นอกจากนี้แล้ว ทางหลวงสายนี้ยังถูกประกาศให้เป็นทางหลวงที่จำเป็นต้องก่อสร้างโดยเร่งด่วน อยู่ในระหว่างการดำเนินการก่อสร้างโดยมีกำหนดสิ้นสุดสัญญาก่อสร้างในวันที่ 8 ธันวาคม 2561 ปัจจุบันเปิดให้บริการเป็นที่เรียบร้อยแล้วตั้งแต่วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2562 เขตการควบคุม ตอน ชื่อตอน หลัก กม. ระยะทาง (กม.) หมวดทางหลวง แขวงทางหลวง 0100 สันทรายน้อย - ป่าอ้อ 0+000 - 9+025 9.025 เชียงราย เชียงรายที่ 1 0200 ป่าอ้อ - แยกสนามบิน 9+025 - 18 + 411 9.386 เชียงราย เชียงรายที่ 1 รายชื่อทางแยก อ้างอิง 131 3-131 131
ชลบถวิบูลย์ ชน-ละ-บด-วิ-บูน เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น ได้รับการเปลี่ยนแปลงสภาพมาจากองค์การบริหารส่วนตำบลชนบท เมื่อ พ.ศ. 2552 ที่ตั้งและอาณาเขต เทศบาลตำบลชลบถวิบูลย์ ห่างจากเทศบาลนครขอนแก่นประมาณ 60 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 442 กิโลเมตร ซึ่งมีอาณาเขต ดังนี้ ทิศเหนือ จรดกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลศรีบุญเรือง ทิศตะวันออก จรดกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลกุดเค้า อำเภอมัญจาคีรี ทิศใต้ จรดกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลกุดเพียงขอม, เขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนพะยอม ทิศตะวันตก จรดกับเขตเทศบาลตำบลชนบท ประวัติ จากประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 จึงทำให้ สภาตำบลชนบท ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลชนบท ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชนบท 4 หมู่บ้าน (นอกเขตเทศบาลตำบลชนบท) ซึ่งนับว่าเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดเล็ก ต่อมาใน พ.ศ. 2551 จึงได้ยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดกลาง จนกระทั่ง พ.ศ. 2552 องค์การบริหารส่วนตำบลชนบท ได้รับการเปลี่ยนแปลงสภาพจากองค์การบริหารส่วนตำบลเป็นเทศบาลตำบล พร้อมขอเปลี่ยนชื่อเป็น เทศบาลตำบลชลบถวิบูลย์ เพื่อความสอดคล้องกับชื่อเมืองเก่าในอดีต การปกครอง เทศบาลตำบลชลบถวิบูลย์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลชนบท (นอกเขตเทศบาลตำบลชนบท) หมู่บ้านที่อยู่ในเขตเทศบาล ได้แก่ หมู่ที่ 3 บ้านคุ้มน้อย บางส่วน (นอกเขตเทศบาลตำบลชนบท) หมู่ที่ 4 บ้านคุ้มศิวิไลย์ บางส่วน (นอกเขตเทศบาลตำบลชนบท) หมู่ที่ 5 บ้านท่าข่อย ทั้งหมด หมู่ที่ 6 บ้านท่านางเลื่อน ทั้งหมด หมู่ที่ 7 บ้านดอนข่า ทั้งหมด หมู่ที่ 8 บ้านนาขามเปี้ย ทั้งหมด หมู่ที่ 9 บ้านนาดอกไม้ ทั้งหมด หมู่ที่ 10 บ้านคุ้มกกโก บางส่วน (นอกเขตเทศบาลตำบลชนบท) หมู่ที่ 12 บ้านคุ้มโนนสะอาด บางส่วน (นอกเขตเทศบาลตำบลชนบท) หมู่ที่ 13 บ้านท่าข่อยใต้ ทั้งหมด อ้างอิง ชลบถวิบูลย์ ชลบถวิบูลย์
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ม รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน รายชื่อบุคคล ชื่อ ชื่อรอง ปีที่เกิด(ค.ศ.) ปีที่เสียชีวิต(ค.ศ.) บ้านเกิด(ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) บทบาท สังกัด เคยสังกัด หมายเหตุ มอกายเหมา เจี้ยMao Jie毛玠 216 อำเภอผิงชิว เมืองตันลิว(อำเภอเฝิงชิว มณฑลเหอหนาน) ที่ปรึกษา,ขุนนาง โจโฉ| สามก๊กจี่ เล่มที่ 12 มอซือเหมา หฺวางโฮ่วEmpress Mao毛皇后| 237 เมืองโห้ลาย(เมืองเจียวจั้ว มณฑลเหอหนาน) พระมเหสี วุยก๊ก| สามก๊กจี่ เล่มที่ 5 มั่วฮู่ป๋าMohuba莫護跋(ไซจิ้น: ฮู่ปวด) เมืองจี๋เฉิง(อำเภออี้ มณฑลเหลียวหนิง) ผู้นำชนเผ่า เซียนเปย์| ม้ากิ้นหม่า จฺวินMa Jun馬鈞 เมืองฝูเฟิง(เมืองซิงผิง มณฑลฉ่านซี) วิศวกรเครื่องกล,ขุนนาง วุยก๊ก| สามก๊กจี่ เล่มที่ 29 ม้าจุ้นหม่า จุนMa Zun馬遵| ขุนพล วุยก๊ก| ม้าเจ๊กหม่า ซู่Ma Su馬謖 โย่วฉางYouchang幼常 190 228 อำเภออี๋เฉิง เมืองซงหยง(เมืองอี๋เฉิง มณฑลหูเป่ย์) ที่ปรึกษา,ขุนพล,ขุนนาง จ๊กก๊ก| สามก๊กจี่ เล่มที่ 39 ม้าเฉียวหม่า เชาMa Chao馬超 เมิ่งฉี่Mengqi孟起 176 222 อำเภอเม่าหลิง เมืองฝูเฟิง(ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองซิงผิง มณฑลฉ่านซี) ขุนพล จ๊กก๊ก ม้าเท้ง,ม้าเฉียว,เตียวฬ่อ สามก๊กจี่ เล่มที่ 36 ม้าเชียวหมา เหมี่ยวMa Miao馬邈| อำเภอไห่หลิง เมืองกองเหลง(เมืองหรูเกา มณฑลเจียงซู) ขุนนาง วุยก๊ก จ๊กก๊ก สามก๊กจี่ เล่มที่ 28 ม้าตง /ม้าต๋งหม่า จงMa Zhong馬忠 249 อำเภอล่างจง เมืองปาเส(เมืองล่างจง มณฑลเสฉวน) ขุนพล จ๊กก๊ก| สามก๊กจี่ เล่มที่ 43 ม้าต๋งหม่า จงMa Zhong馬忠| ขุนพล ซุนกวน| สามก๊กจี่ เล่มที่ 47 และ 55 ม้าต้ายหม่า ไต้Ma Dai馬岱| อำเภอเม่าหลิง เมืองฝูเฟิง(ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองซิงผิง มณฑลฉ่านซี) ขุนพล จ๊กก๊ก ม้าเท้ง,ม้าเฉียว,เตียวฬ่อ สามก๊กจี่ เล่มที่ 36 ม้าเท้ง /มาเท้งหม่า เถิงMa Teng馬騰 211 อำเภอเม่าหลิง เมืองฝูเฟิง(ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองซิงผิง มณฑลฉ่านซี) ขุนพล, ขุนศึก ม้าเท้ง ราชวงศ์ฮั่น 211 อำเภอเม่าหลิง เมืองฝูเฟิง(ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองซิงผิง มณฑลฉ่านซี)| ม้าเท้ง| ม้าเลี้ยง /ม้าเหลียงหม่า เหลียงMa Liang馬良 จี้ฉางJichang季常 187 222 อำเภออี๋เฉิง เมืองซงหยง(เมืองอี๋เฉิง มณฑลหูเป่ย์) ที่ปรึกษา,ขุนพล,ขุนนาง จ๊กก๊ก| สามก๊กจี่ เล่มที่ 39 ม้าหยิดหม่า มี่ตีMa Midi馬日磾 194 เมืองฝูเฟิง(เมืองซิงผิง มณฑลฉ่านซี) ขุนนาง ราชวงศ์ฮั่น| ม้าอ้วน /แปออนหม่า หวันMa Wan馬玩| ขุนพล ม้าอ้วนยี่หม่า เยฺหวียนอี้Ma Yuanyi馬元義| ขุนพล กบฏโพกผ้าเหลือง| จือจื้อทงเจียน เล่มที่ 58 ขุนพล โจโฉ อ้วนเสี้ยว 211 อำเภอเม่าหลิง เมืองฝูเฟิง(ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองซิงผิง มณฑลฉ่านซี)| ม้าเท้ง| ขุนนาง รายชื่อตัวละครสมมติ ชื่อ ชื่อรอง ปีที่เกิด(ค.ศ.) ปีที่เสียชีวิต(ค.ศ.) บ้านเกิด(ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) บทบาท สังกัด เคยสังกัด หมายเหตุ ขุนพล เล่าเจี้ยง| สามก๊ก ตอนที่ 65 อ้างอิง บรรณานุกรม ตันซิ่ว. สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ). เผย์ ซงจือ. อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้). ฟ่าน เย่. โฮ่วฮั่นชู. ฝาง เสฺวียนหลิง. จิ้นชู ซือหม่า กวาง. จือจื้อทงเจี้ยน ล่อกวนตง. สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้). เจ้าพระยาพระคลัง (หน). สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน). ม
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ว รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน รายชื่อบุคคล ชื่อ ชื่อรอง ปีที่เกิด(ค.ศ.) ปีที่เสียชีวิต(ค.ศ.) บ้านเกิด(ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) บทบาท สังกัด เคยสังกัด หมายเหตุ ขุนพล เล่าอิ้ว| สามก๊กจี่ เล่มที่ 46 และ 49 ขุนพล,ขุนนาง โจโฉ ราชวงศ์ฮั่น ขุนพล ง่อก๊ก| ผู้นำกลุ่มกบฏ กบฏโพกผ้าเหลือง| ขุนพล ราชวงศ์ฮั่น| อ้างอิง บรรณานุกรม ตันซิ่ว. สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ). เผย์ ซงจือ. อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้). ฟ่าน เย่. โฮ่วฮั่นชู. ฝาง เสฺวียนหลิง. จิ้นชู ซือหม่า กวาง. จือจื้อทงเจี้ยน ล่อกวนตง. สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้). เจ้าพระยาพระคลัง (หน). สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน). ว
กิรออะฮ์ หมายถึง เทคนิคการอ่านกุรอาน ส่วนความหมายตามตัวอักษร หมายถึง การอ่าน นักอักษรศาสตร์ให้ความหมายว่า เทคนิคการอ่าน กิรออาต เป็นรูปพหูพจน์ของคำว่า กิรออะฮ์ ซึ่งบ่งชี้ถึงประเภทการอ่านที่หลากหลาย เป้าหมายของ 'การอ่านกุรอานอย่างถูกต้อง' คือการอธิบายคำต่าง ๆ ด้วยเทคนิคที่นบีมุฮัมมัด ศาสดาแห่งอิสลามเคยอ่าน หรือการอ่านที่เคยอ่านต่อหน้าท่าน และท่านก็รับรองการอ่านนั้น เทคนิคการอ่านกุรอานตามรายงานของฮัฟศ์ ที่รายงานจาก อาซิม กูฟี เป็นเทคนิคการอ่านที่ถูกรู้จักกันมากที่สุดในหมู่มุสลิม นิยาม 'กิรออะฮ์' คือรูปแบบหนึ่งจากรูปแบบที่คาดคะเนได้ว่าเป็นตัวบทของกุรอาน บัดรุดดีน ซัรกะชี กล่าวว่า กิรออาต คือ ความแตกต่างที่เกี่ยวกับ 'คำต่าง ๆ ' และ 'ประโยคต่าง ๆ ' ของวะห์ยู ซึ่งความแตกต่างนี้เกี่ยวข้องกับตัวอักษร คำต่าง ๆ และวิธีการต่าง ๆ ของกุรอาน อาทิ การออกเสียงบาง การออกเสียงหนา เป็นต้น - ซึ่งรายงานโดยนักอ่าน- ดิมยาฏี กล่าวว่า กิรออาต หมายถึง ศาสตร์ที่ผ่านมติเอกฉันท์หรือความแตกต่างของผู้บันทึกคัมภีร์ของพระเจ้า- เกี่ยวกับเรื่องของการ ตัด การคงไว้ การใส่สระ การใส่สุกูน การเว้นวรรค การเชื่อมตัวอักษรและคำต่าง ๆ เหล่านี้เป็นต้น วิธีการออกเสียง และการเปลี่ยน (อิบดาล) อีกทั้งเรื่องอื่น ๆ ที่สามารถเรียนรู้ได้ด้วยการฟัง ประวัติความเป็นมา การอ่าน เป็นศัพท์เชิงวิชาการรุ่นก่อน ซึ่งย้อนกลับไปยังยุคสาวกของท่านศาสดามุฮัมมัด (ซลฯ) วิทยาการแรกของอิสลามที่สาวกได้เรียนรู้ คือ การท่องจำกุรอานและการอ่านกุรอาน หลังจากที่ท่านศาสดาได้เสียชีวิต สาวกกลุ่มหนึ่งก้ได้บันทึกกุรอานออกเป็นมุศฮัฟต่าง ๆ เช่น อับดุลลอฮ์ บิน มัสอูด, อุบัย บิน กะอบ์, มะอาษ บิน ญะบัล และมิกดาด บิน อัสวัด ด้วยเหตุนี้จึงทำให้บุคคลเหล่านี้มีความขัดแย้งกันในกรณีต่าง ๆ ที่เกียวกับวิธีการบันทึกกุรอาน เป็นผลให้เกิดการอ่านต่าง ๆ ที่หลากหลายขึ้น ผู้คนในโลกอิสลามแต่ละพื้นที่ต่างก็อ่านกุรอานตามสาวกที่พวกเขารู้จักและคุ้นเคย เช่น ชาวกูฟะฮ์ ก็จะอ่านตามอิบนุ มัสอูด ชาวบัศเราะฮ์จะอ่านตามอะบูมูซา อัชอะรี และชาวเมืองชามก็จะอ่านตามอุบัย บิน กะอบ์ จากความขัดแย้งนี้เองทำให้เห็นถึงความจำเป็นของศาสตร์ศาสตร์หนึ่งที่สามารถจำแนกการอ่านที่ถูกต้องและมุตะวาติร ออกจากการอ่านที่ไม่เป็นที่รู้จัก (ชาษ) กุรอานมีรุปแบบการอ่านที่แตกต่างกันออกไป ในลักษณะที่กล่าวกันว่าช่วง ศตวรรษที่สองหรือสาม แห่งฮิจเราะฮ์ศักราชมีรายงานถึง 14 รายงานเกี่ยวกับรูปแบบอ่าน และฮาฟิซก็กล่าวถึงการอ่านกุรอานตาม 14 การรายงานเอาไว้ด้วย ซึ่งมีความแตกต่างกันในบางรายละเอียดของการอ่าน ฉะนั้นอย่าสับสนระหว่างการอ่านกุรอานกับการท่องจำกุรอาน การอ่านมี 4 ระดับ ได้แก่: ตัรตีล : เป็นการอ่านที่รักษาระเบียบการเรียบเรียงที่มีอยู่ในประโยคและกฎเกณฑ์ของคำพูด ตะห์กีก: เป็นการอ่านที่เพิ่มสำเนียงการอย่างความพอดี รักษาความนุ่มนวลในการอ่าน ผสมผสานกับการลากเสียงสระสุดท้าย การออกเสียงพยัญชนะ ซึ่งการตะห์กีกนั้นมี 3 ประเภทด้วยกัน ตะห์ดีร : การอ่านเร็ว โดยยังคงรักษากฎเกณฑ์ของหลักตัจวีด ตัดวีร : เป็นการอ่านที่อยู่ระหว่าง ตะห์กีก กับ ตะห์ดี เทคนิคการอ่าน จัดอยู่ในศาสตร์ด้านวิทยากุรอาน ซึ่งแต่เดิมนั้นมีเทคนิคการอ่านถึง 10 รูปแบบด้วยกัน ซึ่งแต่ละเทคนิคนั้นได้มาจากนักอ่านกุรอานที่โด่งดัง ทุก ๆ การอ่านจะรายงานจากบรรดานักรายงานที่รายงานต่อ ๆ กันมาก่อนหน้าตน ในศาสตร์เทคนิคการอ่านนั้น จะอธิบายเกี่ยวกับการอ่านกุรอาน ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง บรรดานักอ่านทั้งเจ็ด การบันทึกกุรอาน อ้างอิง
เครื่องทางสะดวกตอนสมบุรณ์ชนิดที่ใช้ในสหราชอาณาจักร ระบบตอนสมบูรณ์ หมายถึง ระบบอาณัติสัญญาณรถไฟซึ่งอนุญาตให้ขบวนรถเพียงหนึ่งขบวนเข้าสู่ตอนระหว่างสถานีทางสะดวกสองแห่ง ในที่นี้คือ สถานีต้นตอน และสถานีปลายตอน เมื่อขบวนรถจะออกจากสถานีต้นตอน จะต้องได้รับตราทางสะดวก ซึ่งอาจเป็นตั๋ว ลูกตรา แผ่นตรา หรือสัญญาณออกแสดงท่าอนุญาตก็ได้ แล้วจึงทำขบวนออกไป ระหว่างนี้ สถานีต้นตอนจะไม่สามารถอนุญาตให้ขบวนรถที่ตามมาผ่านเข้าไปได้จนกว่าจะได้รับแจ้งจากสถานีปลายตอนว่า ขบวนรถถึงแล้ว และสถานีปลายตอนจะไม่สามารถอนุญาตให้ขบวนรถสวนทาง (กรณีทางเดี่ยวหรือทางคู่ด้านหนึ่งปิดซ่อม) ผ่านออกมาได้ หากขบวนรถสวนทางไม่ได้รับตราทางสะดวกและฝ่าออกไปชนขบวนรถที่ได้ตราทางสะดวกถูกต้อง ถือว่าขบวนรถที่ไม่มีตรานั้นลักหลีก ก่อนหน้าที่จะมีระบบตอนสมบูรณ์นั้น ขบวนรถไฟใช้ระบบประกาศเดินระบุเวลาคั่นระหว่างกัน แต่ไม่ปลอดภัยหากขบวนรถตามหลังเร็วจนชนท้ายขบวนรถที่ช้ากว่าข้างหน้า เมื่อมีระบบโทรเลขไฟฟ้าขึ้น จึงมีการคิดประดิษฐ์เครื่องโทรเลขสำหรับใช้ส่งสัญญาณระฆังและปลดล็อกเครื่องตราทางสะดวกระหว่างกัน เครื่องทางสะดวกรุ่นที่ใช้ในประเทศอินเดียและไทยนั้น นิยมใช้เครื่องทางสะดวกชนิด ขบวนรถออกแล้ว-ทางปิด-ขบวนรถจะถึง สถานีปลายตอนต้องบิดลูกบิดไปที่ตำแหน่งขบวนรถจะถึง สถานีต้นตอนจึงจะถอนตรา โดยการบิดลูกบิดไปที่ตำแหน่งขบวนรถออกแล้วได้ เครื่องทางสะดวกบางชนิดใช้สลักห้ามสัญญาณออกเปลี่ยนท่า เมื่อทางสะดวกจึงจะปลดล็อกนั้นเสีย ส่วนเครื่องทางสะดวกแบบที่ใช้ในสหราชอาณาจักรนั้น จะใช้ชนิด ทางสะดวกแล้ว-ทางปกติ-ทางไม่สะดวก โดยหนึ่งเครื่องจะมีหน้าปัดสองหน้า หน้าหนึ่งสำหรับขบวนรถที่จะไปสู่สถานีปลายตอน ส่วนอีกหน้าสำหรับขบวนรถที่จะเข้ามา ลูกบิดปกติจะอยู่ในตำแหน่ง ทางปกติ หากสถานีต้นตอน เคาะสัญญาณขอทางสะดวกมา สถานีปลายตอนหากเห็นว่าสมควรให้ทางสะดวก ก็จะเคาะตอบรับ แล้วบิดลูกบิดไปในท่า 'ทางสะดวกแล้ว' เมื่อขบวนรถผ่านเข้าสู่ตอนแล้ว สถานีต้นตอนจะต้องแจ้งอีกครั้งให้สถานีปลายตอนบิดลูกบิดไปยังตำแหน่ง 'ทางไม่สะดวก' ระหว่างนี้สัญญาณออกอันนอกชนิดหางปลาที่ลดลงแล้ว จะไม่สามารถยกขึ้นได้อีก ครั้นขบวนรถมาถึงสถานีปลายตอนแล้ว สถานีปลายตอนจะแจ้งต้นตอน แล้วบิดลูกบิดกลับคืนตำแหน่งทางปกติ ทั้งนี้ หากมีขบวนรถล่องสวนไปในอีกเส้นทาง หน้าปัดที่เหลือนั้นจะใช้ในการขอทางสะดวกสำหรับขบวนดังกล่าวได้ อ้างอิง ส