bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
ปวดศีรษะหลังการเจาะดูรา (PDPH) เป็นภาวะไม่พึงประสงค์จากการเจาะเยื่อดูราซึ่งเป็นเนื้อเยื่อห่อหุ้มสมองกับไขสันหลัง อาการปวดของ PDPH รุนแรงและมีการบรรยายไว้ว่า 'เจ็บแสบและลุกลามเหมือนโดนเหล็กร้อน' ('searing and spreading like hot metal') และมักปวดที่บริเวณหลังกับหน้าศีรษะ อาจแพร่กระจายไปคอและไหล่ บางครั้งอาจมีอาการคอปวดร่วมด้วย อาการจะเป็นหนักขึ้นเมื่อขยับร่างกาย นั่ง หรือยืน และสามารถบรรเทาลงได้ระดับหนึ่งจากการนอนลง อาการร่วมด้วยอื่น ๆ ที่มักพบ เช่น คลื่นเหียนอาเจียน, ปวดแขนขา, สูญเสียการได้ยิน, หูอื้อ, บ้านหมุน, เวียนหัว และ ชาเหมือนโดนเข็มทิ่มที่หนังศีรษะ PDPH เป็นผลข้างเคียงที่พบได้บ่อยอย่างหนึ่งของการะเจาะไขสันหลังและ การให้ยาระงับความรู้สึกทางสันหลัง การรั่วของน้ำไขสันหลังทำให้ในสมองกับไขสันหลังมีระดับของเหลวลดลง ใน 66% ของผู้มีอาการนี้จะเริ่มมีอาการใน 2 วัน ส่วน 90% จะเริ่มมีใน 3 วัน พบได้น้อยมากที่จะเกิดขึ้นทันทีหลังหัตถการเจาะไขสันหลัง ถ้าหากเกิดการปวดทันทีจึงควรพิจารณาสาเหตุอื่นนอกจากภาวะนี้ การใช้เข็มปลายหัวแหลมแบบดินสอ (pencil point needle) แทนการใช้เข็มปลายหัวตัด (cutting needle) ในการแทงไขสันหลัง จะช่วยลดความเสี่ยงเกิดภาวะนี้ได้ ส่วนขนาดของเข็มหัวแหลมแบบดินสอ ไม่ส่งผล PDPH มีการประมาณว่าเกิดขึ้นใน 0.1% ถึง 36% หลังการเจาะไขสันหลัง ผู้ป่วยบางส่วนอาจไม่ต้องได้รับการรักษานอกเหนือจากยาแก้ปวดและการนอนราบไม่ลุกเดิน ผลการศึกษาในปี 2015 พบว่ามีหลักฐานเบื้องต้นสนับสนุนการใช้คาเฟอีนในการรักษาอาการนี้ อาการ PDPH มักจะเกิดขึ้นในระดับชั่วโมงหรือวันหลังจากหัตถการ และมักแสดงอาการปวดศีรษะ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการปวดแบบไบฟรอนทอล (bi-frontal) หรืออกซิปิทอล (occipital) และอาการคลื่นไส้ ซึ่งโดยทั่วไปจะเป็นหนักขุ้นหากผู้ป่วยอยูในท่าหลังตรง อาการปวดศีรษะมักเป็นใน 24–48 ชั่วโมงนับจากการเจาะไขสันหลัง แต่อาจเกิดขึ้นได้นานถึง 12 วันหลังการทำหัตถการ อาการมักจะหายไปเองภายในสองสามวัน แต่มีรายงานอยู่น้อยมากที่อาการคงอยู่นานกว่านั้น อ้างอิง
มงคลบุรี เป็นอำเภอทางตอนใต้ของจังหวัดบันทายมีชัย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกัมพูชา เมืองหลักของอำเภอคือเมืองมงคลบุรี ห่างจากศรีโสภณเมืองหลักของจังหวัดไปทางใต้ประมาณ 9 กิโลเมตร อำเภอนี้มีพรมแดนติดกับจังหวัดพระตะบองทางทิศใต้ เส้นทางรถไฟสายหลักจากพนมเปญถึงปอยเปตวิ่งผ่านอำเภอนี้จากเหนือจรดใต้ อำเภอมงคลบุรีเป็นอำเภอที่เล็กที่สุดอำเภอหนึ่งในจังหวัดบันทายมีชัยเมื่อพิจารณาจากพื้นที่ และมีเพียงเทศบาลเมืองศรีโสภณเท่านั้นที่เล็กกว่า อย่างไรก็ตาม เป็นอำเภอที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดและมีโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่ง ทางหลวงหมายเลข 5 ซึ่งเริ่มต้นที่กรุงพนมเปญและสิ้นสุดที่ปอยเปตและทางรถไฟแบ่งอำเภอออกเป็นทางคู่ขนานจากเหนือจรดใต้ ทางหลวงหมายเลข 160 เริ่มต้นใกล้กับใจกลางอำเภอไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้สู่จังหวัดไพลิน ประวัติ พระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ประวัติของอำเภอมงคลบุรีก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 18 ไม่ชัดเจน โดยอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดพระตะบอง แต่อย่างไรก็ตาม บันทึกแรกเกี่ยวกับเมืองได้ถูกกล่าวไว้ในพระราชพงศาวดารรัชกาลที่ 3 ว่าตั้งเมืองเมื่อ ค.ศ. 1833 และมอบหมายให้องค์ด้วงเป็นเจ้าเมืององค์แรก ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 จนถึง ค.ศ. 1907 เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดพระตะบองของสยาม ขณะนั้นสยามควบคุมอาณาบริเวณจังหวัดบันทายมีชัย จังหวัดอุดรมีชัย จังหวัดเสียมราฐ และจังหวัดพระตะบอง ในปัจจุบัน อ้างอิง มงคลบุรี
โจเซฟ บาเลสเทียร์ (19 มีนาคม 1788 - 12 พฤศจิกายน 1858) เป็นชาวไร่และพ่อค้าซึ่งเป็นกงสุลสหรัฐอเมริกาคนแรกในหมู่เกาะรีเยาและในสิงคโปร์ ใน ค.ศ. 1849 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นทูตและผู้แทนทางการทูตของสหรัฐอเมริกาไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ บาเลสเทียร์เกิดในแซงปีแยร์ มาร์ตินีก มาถึงสหรัฐอเมริกาครั้งแรกใน ค.ศ. 1798 และได้รับสัญชาติเป็นพลเมืองสหรัฐในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1809 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นกงสุลในหมู่เกาะรีเยา และออกเดินทางจากฟิลาเดลเฟียเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1833 บนเรืออาร์โน พร้อมกับมาเรีย รีเวียร์ ภรรยาของเขาและลูกชายของพวกเขาคือ โจเซฟ วอร์เรน รีเวียร์ บาเลสเทียร์ เดินทางถึงสิงคโปร์เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1834 แม้ว่าเขาจะเป็นกงสุลของรีเยา แต่เขาก็อาศัยอยู่ในสิงคโปร์และกลายเป็นกงสุลสหรัฐประจำสิงคโปร์ใน ค.ศ. 1836 เมื่อเรือของอเมริกาได้รับสิทธิ์ในการค้ากับบริษัทอินเดียตะวันออก ในสิงคโปร์ เขามีบ้านหลังใหญ่บนไร่อ้อยและฝ้ายขนาด 1,000 เอเคอร์ พร้อมโรงงานผลิตน้ำตาลและเหล้ารัม เขารับราชการจนถึง ค.ศ. 1852 แม้ว่าเขาจะออกจากประเทศเนื่องจากสุขภาพไม่ดีตั้งแต่วันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1848 ปล่อยให้โจเซฟ ฮาร์วีย์ วีดเป็นรักษาการกงสุลสหรัฐฯ บาเลสเทียร์กลับมายังเอเชียใน ค.ศ. 1850 เพื่อปฏิบัติภารกิจทางการทูตด้านไมตรีและการพาณิชย์ของสหรัฐฯ USS Plymouth ออกจากมาเก๊าในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1850 โดยแวะที่โคชินไชนา กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1850 กรุงเทพฯ 24 มีนาคม ปูเลา ซูบี 19 พฤษภาคม กูชิง ซาราวัก 27 พฤษภาคม บรูไน 23 มิถุนายน และสุดท้ายลาบวน 26 มิถุนายน ที่ลาบวน บาเลสเทียร์ ได้เจรจาสนธิสัญญากับบรูไน ซึ่งวุฒิสภาสหรัฐให้สัตยาบันเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1852 อ้างอิง
การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่สอง เป็นการระงับข้อพิพาททางดินแดนระหว่างฮังการีและโรมาเนียในการแบ่งภูมิภาคทรานซิลเวเนีย ซึ่งฮังการีสูญเสียไปภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งตามสนธิสัญญาทรียานง โดยมีนาซีเยอรมนีและฟาสซิสต์อิตาลีเป็นประเทศผู้ไกล่เกลี่ย จากผลลัพธ์ของคำตัดสินนี้ บังคับให้โรมาเนียส่งคืนดินแดนทางตอนเหนือของทรานซิลเวเนียแก่ฮังการีในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1940 และทำให้ข้อพิพาททางดินแดนระหว่างสองประเทศดำเนินต่อไปตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทำให้ฮังการีสูญเสียดินแดนส่วนใหญ่ในสมัยจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งหนึ่งในนั้นคือทรานซิลเวเนียที่เสียไปให้กับโรมาเนีย ตามการสนับสนุนการแบ่งดินแดนของข้อตกลงในสนธิสัญญาแวร์ซาย การขยายอาณาเขตของโรมาเนียนำไปสู่ความกังวลในการรักษาบูรณภาพแห่งดินแดนในช่วงระหว่างสงครามและการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรมาเนียกับมหาอำนาจผู้ชนะสงครามโลก ซึ่งล้วนเป็นประเทศยุโรปที่สนับสนุนสนธิสัญญาแวร์ซายทั้งสิ้น ในทางกลับกัน ฮังการียังคงยืนหยัดในจุดยืนของการแก้ไขสนธิสัญญาอย่างเข้มข้น เพื่อฟื้นฟูทั้งหมดหรือบางส่วนของภูมิภาคที่สูญเสียไป (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก – สไตล์ (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์) – สาธารณรัฐโซเวียตฮังการี ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
บีมายอายส์ (อักษรโรมัน: Be My Eyes) เป็นแอปมือถือสัญชาติเดนมาร์กที่มีเป้าหมายเพื่อช่วยคนตาบอดและผู้ที่บกพร่องทางการมองเห็นให้สามารถรับรู้วัตถุและผ่านพ้นเหตุการณ์ในชีวิตประจำวันได้ ชุมชนออนไลน์ซึ่งประกอบด้วยอาสาสมัครที่มีการมองเห็นปกติจะได้รับภาพและวิดีโอจากผู้ใช้งานโดยสุ่ม และช่วยเหลือผ่านทางระบบข้อความสด ปัจจุบัน แอปมีให้บริการบนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ และ ไอโอเอส การใช้งาน การใช้งานแอปจากปลายทางผู้ใช้ที่มีความบกพร่องในการมองเห็น จะเริ่มต้นที่การถ่ายทอดสดแสดงภาพ วัตถุ หรือเหตุการณ์ต่อหน้าผ่านกล้องมือถือ ผู้ใช้จะถูกมอบหมายจับคู่โดยสุ่มกับอาสาสมัครที่พูดภาษาเดียวและอยู่ในเขตเวลาเดียวกับผู้ใช้ ผ่านทางโทรศัพท์หรือระบบข้อความ อาสาสมัครจะสามารถอธิบายวัตถุตรงหน้าและให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ใช้ เช่น นำทางให้ผู้ใช้ขยับกล้อง, อ่านวิธีการใช้งาน หรือแม้แต่เก็บกวาดของที่ทำหกได้ สำหรับระบบการคุยผ่านข้อความ จะมีระบบสังเคราะห์คำซึ่งจะอ่านออกเสียงข้อความนั้นออกมาให้แก่ผู้ใช้ฟังได้ กระบวนการของแอปนี้สนับสนุนให้ผู้มีความบกพร่องทางการมองเห็นสามารถใช้ชีวิตได้ด้วยตนเองมากขึ้น การพัฒนา แอปเป็นผลงานการพัฒนาและทำการตลาดโดยพลเมืองเดนมาร์ก ฮันส์ เยอร์เกิน วีแบร์ก (Hans Jørgen Wiberg) โดยเริ่มต้นจากที่เขาพบว่าซอฟต์แวร์พูดคุยทางวิดีโอที่มีอยู่ เช่น สกัยป์ หรือ เฟซไทม์ ไม่ได้สร้างขึ้นมาให้ผู้ที่มีความบกพร่องทางการมองเห็นใช้ได้ ในการพัฒนาแอปนี้ เขาได้ร่วมกับสมาคมเพื่อคนตาบอดเดนมาร์ก (Danish Association of the Blind) และองค์การอื่น ๆ แอปถูกนำเสนอสู่สาธารณะครั้งแรกในงานแสดงผลงานสำหรับบริษัทสตาร์ตอัปหนึ่งในปี 2012 และแอปถูกปล่อยให้ใช้งานครั้งแรกในปี 2015 สำหรับไอโอเอส ส่วนรุ่นสำหรับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ถูกปล่อยในปี 2017 บริษัทสามารถรวบรวมเงินทุนกว่า $650,000 จากแหล่งต่าง ๆ ทั้งซิลิคอนแวลเลย์, ไมโครซอฟต์ และนักลงทุนใจบุญต่าง ๆ เสียงตอบรับ แอปได้รับคำชมว่าง่ายสำหรับการใช้งาน แต่ในขณะเดียวกันก็มีข้อกังวลจากที่แอปขาดการป้องกันข้อมูลที่เพียงพอ ซึ่งอาจทำให้เสี่ยงต่อการถูกส่งต่อข้อมูลไปยังบุคคลที่สามได้ รางวัล รางวัลสตาร์ตอัปนอร์ดิก (Nordic Startup Awards) สาขา 'สตาร์อัปเทกเพื่อสังคมที่ดีที่สุด' ('Best Social Entrepreneurial Tech Startup'), เดนมาร์ก อ้างอิง
จรวดขนส่งหนักพิเศษ เป็นจรวดที่สามารถส่งน้ำหนักบรรทุกหนักพิเศษขึ้นสู่วงโคจรต่ำของโลก กล่าวคือน้ำหนักบรรทุกมากกว่า ตามนิยามของสหรัฐ และมากกว่า ตามนิยายของรัสเซีย โดยหมวดหมู่นี้เป็นหมวดหมู่ของพาหนะส่งที่มีความสามารถในการส่งมวลสู่วงโคจรมากที่สุด เหนือกว่าความสามารถของพาหนะในหมวดหมู่จรวดขนส่งหนัก ใน ค.ศ. 2022 การส่งน้ำหนักบรรทุกในหมวดหมู่นี้เพียงแค่ 13 ครั้ง: 12 ครั้งในโครงการอะพอลโลก่อน ค.ศ. 1972 และหนึ่งครั้งในการส่งของจรวดเอเนอร์เกียใน ค.ศ. 1987 ในปัจจุบัน แผนภารกิจสู่ดวงจันทร์และระหว่างดาวเคราะห์ส่วนใหญ่จำเป็นที่จะต้องใช้พาหนะส่งเหล่านี้ แนวคิดของจรวดขนส่งหนักพิเศษหลายแนวคิดในยุคแรกถูกคิดขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960 เช่นจรวดซีดรากอน ในช่วงการแข่งขันอวกาศ จรวดแซตเทิร์น Vและเอ็น1ถูกสร้างโดยสหรัฐและสหภาพโซเวียตตามลำดับ ภายหลังจากความสำเร็จของโครงการอะพอลโลและจรวดแซตเทิร์น V และความล้มเหลวของจรวดเอ็น 1 สหภาพโซเวียตส่งจรวดเอเนอร์เกียสองครั้งในคริสต์ทตวรรษที่ 1980 หนึ่งครั้งในการส่งยานอวกาศบูรัน และแท่นอาวุธโคจรโปลูสในอีกหนึ่งครั้ง ในอีกสองทศวรรษต่อมามีการพัฒนาแนวคิดต่าง ๆ ขึ้นมาอีกครั้ง เช่นโครงการพาหนะสืบจากกระสวยอวกาศและรุส-เอ็ม ในคริสต์ทศวรรษที่ 2010 มีความสนใจในจรวดขนส่งหนักพิเศษอีกครั้ง นำร่องโดยการส่งขึ้นของจรวดฟัลคอนเฮฟวี ระบบการส่งอวกาศ และสตาร์ชิป และการพัฒนาโครงการจรวดฉางเจิงและเยนีเซย์ อ้างอิง
สุขภาพและสิ่งแวดล้อม ญี่ปุ่นออกคำเตือนโรคลมเหตุร้อนใน 20 จังหวัด เนื่องจากอุณหภูมิสูงเป็นประวัติการณ์ แตะเกือบ 40 องศาเซลเซียส (104 องศาฟาเรนไฮต์) ในบางพื้นที่ โดยหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาของประเทศระบุว่ามีความเป็นไปได้ที่อุณหภูมิจะทะลุสูงสุดที่เคยบันทึกไว้ที่ 41.1 องศาเซลเซียส (106.0 องศาฟาเรนไฮต์) (อาช็องซ์ฟร็องซ์เปร็ส ผ่านการรายงานจาก The Hindu) ในการประชุมสมาคมโรคอัลไซเมอร์ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคอัลไซเมอร์ได้เสนอมาตราส่วนการวินิจฉัยใหม่ 7 จุด ซึ่งรวมเอาความก้าวหน้าในการทดสอบโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับโรคอัลไซเมอร์ที่สำคัญ และมีเป้าหมายเพื่ออำนวยความสะดวกในกลยุทธ์การรักษาเฉพาะบุคคลมากขึ้น (รอยเตอร์ส) ธุรกิจและเศรษฐกิจ วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย อนุญาตให้รัฐเข้าครอบครองธุรกิจการเกษตรของฝรั่งเศสอย่าง Danone และบริษัทผู้ผลิตเบียร์ Baltika ของบริษัทคาร์ลสเบิร์กชั่วคราว ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการตอบโต้ที่กว้างขวางต่อบริษัทเอกชนหลายแห่ง รวมถึงบริษัททั้งสองแห่งนี้ที่ลดการดำเนินธุรกิจในรัสเซีย ท่ามกลางสงครามที่กำลังดำเนินอยู่ในยูเครน (อาช็องซ์ฟร็องซ์เปร็ส ผ่านการรายงานจาก เซาท์ไชนามอร์นิงโพสต์) }
อุลตร้าแมนเมบิอุส ภาคพิเศษ ฮิคาริซาก้า เป็นซีรีส์สตรีมอินเทอร์เน็ตจากละครชุดโทรทัศน์ อุลตร้าแมนเมบิอุส เผยแพร่เมื่อช่วงปี ค.ศ. 2006 จนถึง ค.ศ. 2007 เป็นละครโทคุซัทสึเรื่องแรกที่ลงในทางอินเทอร์เน็ตในประเทศญี่ปุ่น เผยแพร่ทางเว็บไซต์ NTT Group โดยใช้บัญชีผู้ใช้ เฟล็กซ์สแควร์ ในการรับชม ภาพรวม เป็นผลงานแรกของอุลตร้าแมนเมบิอุส ภาคพิเศษ โดยอุลตร้าแมนฮิคาริเป็นตัวนำเรื่อง โดยจะเล่าถึงความเป็นมาของฮิคาริ จากเนื้อหาระหว่างตอนที่ 5, 17 และ 34 ของละครโทรทัศน์ชุด เผยแพร่ทาง เฟล็กซ์สแควร์ (FLET'S SQUARE) มีให้เฉพาะผู้ใช้ FLET'S ในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น และรับชมได้ฟรีด้วยเว็บไซต์ goo แต่ต้องลงทะเบียน goo ID และ goo Raku Raku Payment ก่อนชำระเงิน แย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ได้ฉายอีกครั้งทาง goo เท่านั้น นอกจากนี้ยังได้รับรางวัล Digital Content Prize of Supportment Award จาก ATP Awards TV Grand Prix ในปี 2549 การผลิต เป็นผลงานที่ผลิตร่วมมือกันระหว่างสึบุรายะโปรดักชัน และ NTT East ถูกผลิตในช่วงฉลองครบรอบ 40 ปีของอุลตร้าซีรีส์ และได้พัฒนาสายบรอดแบนด์แบบออปติกเพื่อเป็นสื่อกลางในการรับชม ผู้กำกับคือ คิคุจิ ยูอิจิ ซึ่งเป็นผู้กำกับสเปเชียลเอฟเฟ็กต์สำหรับละครโทรทัศน์ชุด เขียนบทโดย โคบายาชิ ยูจิ ซึ่งเคยเขียนบทให้ในละครโทรทัศน์ชุดอีกด้วย มีการจัดทีมงานแยกต่างหากจากส่วนละครโทรทัศน์ เนื่องจากมีงบประมาณต่ำในการถ่ายทำ จึงไม่ได้ใช้มุมภาพแนวนอน และวิธีการหลักคือการถ่ายภาพด้วยฉากสีเขียวและให้เข้ากับพื้นหลัง CG และยังใช้ฉากขนาดจิ๋วที่มีพื้นหลังสำหรับไฮไลท์บางส่วนด้วย ก่อนหน้านี้คิคุจิได้ถ่ายทำฉากของดาวเคราะห์อาร์บในตอนที่ 9 ของละครโทรทัศน์ แต่ ณ จุดนี้ถือว่าไม่เชื่อมโยงกับผลงานนี้ จึงมีจุดที่แตกต่างออกไป โคบายาชิผู้เขียนบทหลักได้อธิบายแนวคิดของผลงานนี้ว่าเป็น 'สตาร์ วอร์ส' ฉบับอุลตร้าแมน ที่เปรียบนักรบอุลตร้าเป็นเจได และใน ฉากของ SAGA 3 ฉากที่ฮิคาริคุยกับเจ้าพ่ออุลตร้ามีอ้างอิงจากฉากทดลองในภาพยนตร์เรื่อง ซูเปอร์แมน รายชื่อตอน ตอนที่ ชื่อตอน เผยแพร่ SAGA1 โศกนาฏกรรมบนดาวอาร์ป (アーブの悲劇) 30 มิถุนายน 2006 SAGA2 การทดสอบแห่งผู้กล้า (勇者の試練) 7 สิงหาคม 2006 SAGA3 แสงสว่างที่กลับคืนมา (光の帰還) 20 พฤศจิกายน 2006 อ้างอิง หมายเหตุ เชิงอรรถ ข้อมูลที่มา ม
ปูขาว, ปูทองหลาง เป็นปูในสกุลปูทะเล มีกระดองกลมรีเป็นรูปไข่ เป็นปูที่มีมูลค่าสูงสุดในสกุลปูทะเลเนื่องจากมีรสชาติและรสสัมผัสดี ลักษณะ รูปลักษณ์ ลักษณะโดยทั่วไปเหมือนปูทะเล แตกต่างตรงที่ปูขาวมีหนามบริเวณขอบระหว่างนัยน์ตา 4 อัน สูงยาวแต่สั้นกว่าปูเขียว สัณฐานแบบสามเหลี่ยมด้านเท่า ส่วนด้านข้างนัยน์ตาแต่ละข้างมีหนามข้างละ 8-9 อัน ปล้องกลางของกล้ามมีหนามแหลมชัดเจนเฉพาะด้านใน ขณะที่ด้านนอกไม่เด่นชัด บริเวณครึ่งบนของหน้าก้ามมีสีเขียวอมน้ำตาล มีจุดสีเขียวเข้มอมเหลืองกระจายอยู่ทั่ว ส่วนครึ่งล่างของหน้าก้ามมีสีเหลืองอ่อนหรือส้ม ลายร่างแห่เด่นชัดบริเวณขาคู่ที่ 4 และขาว่ายน้ำ ตัวผู้จะมีก้ามขนาดใหญ่แข็งแรงกว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด มักสับสนกับปูเขียว เนื่องจากมีลักษณะใกล้เคียงกัน การกระจายพันธุ์ พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแถบชายฝั่งในทะเลจีนใต้จนถึงทะเลชวา โดยมักจะว่ายเข้ามาหากินตามป่าชายเลนตอนน้ำขึ้น กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำขนาดเล็กเกือบทุกชนิดเป็นอาหารรวมถึงซากสัตว์ต่าง ๆ และว่ายตามกระแสน้ำลงไปหลบฝังตัวอยู่ในโคลน โคลนปนทราย หรือทราย ตามพื้นคลองหรือแม่น้ำเมื่อน้ำลง สำหรับในประเทศไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและฝั่งอันดามัน อนุกรมวิธาน Eulogio P. Estampador ระบุปูขาวเป็นชนิดย่อยของ Scylla serrata ใน ค.ศ. 1949 ปัจจุบัน ปูในประเทศจีนที่เคยระบุเป็น S. serrata ส่วนใหญ่เป็น S. paramamosain อ้างอิง
'วีแคนดูอิต!' เป็นโปสเตอร์อเมริกันในยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ผลิตโดย เจ. ฮาวเวิร์ด มิลเลอร์ (J. Howard Miller) ในปี 1943 ให้กับบริษัทเวสซิงเฮาส์อิเล็กทริกเพื่อเป็นภาพสร้างแรงบันดาลใจและสร้างขวัญกำลังใจแก่คนงานผู้หญิง โปสเตอร์นี้มีให้พบเห็นน้อยครั้งในยุคสงครามโลกครั้งที่สอง กระทั่งได้รับการค้นพบใหม่อีกครั้งในต้นทศวรรษ 1980 และมีการนำมาผลิตใหม่ในหลายรูปแบบ นอกจากจะเรียกชื่อโปสเตอร์นี้ว่า 'เราทำได้!' แล้ว ยังมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า 'โรสซีเดอะริฟเวตเตอร์' (โรสซี คนเจาะหมุด) ตามตัวละครบุคคลรูปคนงานผู้หญิงฝ่ายผลิตที่ดูแข็งแกร่ง ภาพ 'เราทำได้!' มีการนำมาใช้เพื่อสนับสนุนคตินิยมสิทธิสตรี และปัญหาทางการเมืองอื่น ๆ เริ่มต้นในทศวรรษ 1980 ภาพนี้กลายมาเป็นภาพปกของนิตยสาร สมิตโซเนียน ในปี 1994 และได้รับการนำไปปรับใช้เป็นดวงตราไปรษณียากรระดับหนึ่งของสหรัฐ (US first-class mail stamp) ในปี 1999 ต่อมาในปี 2008 ภาพนี้ได้นำไปใช้เป็นส่วนหนึ่งของสื่อรณรงค์ของนักการเมืองอเมริกันหลายคน และในปี 2010 ได้นำมาสร้างสรรค์ใหม่เพื่อเฉลิมฉลองนายกรัฐมนตรีออสเตรเลียคนแรกที่เป็นผู้หญิง โปสเตอร์นี้เป็นหนึ่งในสิบภาพที่ถูกร้องขอมากที่สุดขององค์การสื่อเสียงและหอสมุดแห่งชาติ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่สอง – ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก – สไตล์ (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์) ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ปาลัซโซเดลลาโรเวเร (วังตระกูลเดลลาโรเวเร) หรือ ปาลัซโซเดเปนีเซนซีเอรี (Palazzo dei Penitenzieri) เป็นวังในโรม ประเทศอิตาลี หันหน้าออกสู่วิอาเดลลากอนซิลิอาซิโอเน วังเริ่มก่อสร้างในปี 1480 โดยพระคาร์ดินัลโดเมนีโก เดลลา โรเวเร ผู้เป็นญาติของพระสันตะปาปาซิกตูสที่สี่ เดลลา โรเวเร คาดว่าเป็นผลงานออกแบบของสถาปนิกชาวฟลอเรนซ์ บักโก ปอนเตลลี การก่อสร้างวังมีขึ้นระหว่างปี 1480 ถึง 1490 ตั้งอยู่ทางใต้ของจัตุรัสสกอซซากาวัลลีซึ่งถูกทำลายทิ้งในปี 1937 พร้อม ๆ กับ spina di Borgo วังนี้สร้างขึ้นโดยปอนเตลลีถอดแบบมาจากรูปแบบสถาปัตยกรรมของปาลัซโซเวเนเซีย ภายในวังมีโถงที่มีเปียโนโนบีเล และภาพเขียนเฟรสโกที่สำคัญ โถงเหล่านี้ในปัจจุบันใช้เป็นโถงต้อนรับของคณะสงฆ์อัศวินขี่ม้าแห่งพระคูหาศักดิ์สิทธิ์แห่งเยรูซาเลม ชื่อปัจจุบันนี้ตั้งขึ้นในรัชสมัยของพระสันตะปาปาอาเล็กซันเดอร์ที่เจ็ดได้ย้ายให้สงฆ์ผู้ฟังคำสารภาพบาป (confessors) ที่ทำงานประจำในบาซิลิกานักบุญปีเตอร์ สงฆ์เหล่านี้มชื่อเรียกว่า penitenzieri เดิมทีอาคารนี้เคยเป็นโรงแรมโกลัมบัส (Hotel Columbus) ในปัจจุบันใช้งานเป็นที่ทำการของคณะสงฆ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์ ปัจจุบันเครือโรงแรมโฟร์ซีซันส์เป็นผู้เช่าที่ เพดานเซมิกอดส์ ในเดือนกรกฎาคม 2023 นักโบราณคดีประกาศว่าค้นพบซากของโรงละครเนโรในลานกลางของวัง อ้างอิง แหล่งข้อมูลเพิ่ม Aurigemma, Maria Giulia & Cavallaro, Anna (1999). Il Palazzo di Domenico della Rovere in Borgo. Roma: Istituto Poligrafico e Zecca dello Stato, Libreria dello Stato, 1999. ISBN 8824036856, 9788824036856 Kehl, Pia (1993). 'Il palazzo dei Penitenzieri in Borgo,' in: Laura Dal Prà (ed.), I Madruzzo e l'Europa 1539–1658. I principi vescovi di Trento tra Papato e Impero, (Trent: Provincia Autonoma and Milan: Charta, 1993).
อุลตร้าแมนเมบิอุส ภาคนอกตำนาน โกสท์รีเวิร์ส เป็นออริจินัลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ อุลตร้าแมนเมบิอุส วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 และ 22 ธันวาคม ปีเดียวกัน ในบทความนี้ได้มีการอธิบายถึงฉบับที่ตีพิมพ์ลงนิตยสารด้วย ออริจินัลวิดีโอ ภาพรวมของออริจินัลวิดีโอ เป็นผลงานลำดับที่ 3 ของ อุลตร้าแมนเมบิอุส ภาคนอกตำนาน ทั้งนี้ยังเป็นผลงานที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวโยงกับเนื้อหาที่ตีพิมพ์ลงในนิตยสารต่างๆ เช่นเดียวกับ อุลตร้าแมนเมบิอุส ภาคนอกตำนาน อาเมิร์ดดาร์กเนส และยังถือเป็นภาคปฐมบทของ อุลตร้าแกแล็คซี่ กำเนิดอุลตร้าแมนซีโร่ ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่เข้าฉายในช่วงปลายปี ค.ศ. 2009 เรื่องราวเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างอุลตร้าแมนเมบิอุสและเมกาแซม และมีความแตกต่างกับ อุลตร้าแกแล็คซี่ โดยมีการพัฒนาตัวละครของเมบิอุสให้เติบโตขึ้นแตกต่างกับฉบับละครชุดทางโทรทัศน์ นอกจากนี้ยังมีอุลตร้าแมนเอซและอุลตร้าแมนทาโร่มีบทบาทน้อยกว่าในอุลตร้าแกแล็คซี่อีกด้วย ส่วนอุลตร้าแมนแจ็คถูกกำหนดให้มีบทบาทเช่นกัน แต่ปรากฏเพียงช่วงแรกเท่านั้น และอุลตร้าแลนซ์ที่เป็นต้นแบบสำหรับเรื่องนี้ได้เปลี่ยนไปใช้ในอุลตร้าแกแล็คซี่แทน ฉบับนิตยสาร ภาพรวมของฉบับนิตยสาร ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร เทเลบิแม็กกาซีน ของ สำนักพิมพ์โคดันฉะ และ นิตยสารเทเลบิคุง ของ สำนักพิมพ์โชงาคุคัง ตั้งแต่ฉบับเดือน เมษายน ค.ศ. 2009 โดยของเทเลบิคุง ตีพิมพ์ทั้งหน้าส่วนมังงะและของเทเลบิแม็กกาซีนเป็นหน้านิยายภาพประกอบโดยเป็นภาพนิ่งจากภาพของไลฟ์แอคชันเช่นเดียวกับปีก่อนๆ โดยส่วนมังงะ อุจิยามะ มาโมรุ ยังรับผิดชอบเป็นผู้วาดเรื่องนี้เหมือนเดิม โดยใช้ชื่อตอนว่า พี่น้องอุลตร้า VS กองทัพใหญ่อันดำมืด (ウルトラ兄弟VS暗黒大軍団) อีกทั้งยังได้มีการจัดประกวดให้ผู้อ่านทางบ้านสามารถส่งผลงานภาพวาดสัตว์ประหลาดในจินตนาการ เพื่อคัดเลือกมาทำเป็นสัตว์ประหลาดที่ใช้ในการแสดงสดบนเวทีและปรากฏตัวในมังงะตอนนี้ อุลตร้าแมนที่ปรากฏตัว หมายเหตุ: อุลตร้าแมนที่ปรากฏในนิตยสารและสื่อต่างๆ ฉบับเทเลบิคุง(พี่น้องอุลตร้า VS กองทัพใหญ่อันดำมืด) ฉบับเทเลบิแม็กกาซีน ฉบับออริจินัลวิดีโอ อุลตร้าแมนเมบิอุส อุลตร้าแมนฮิคาริ อุลตร้าแมน อุลตร้าเซเว่น อุลตร้าแมนแจ็ค อุลตร้าแมนเอซ อุลตร้าแมนทาโร่ อุลตร้าแมนเลโอ แอสตร้า อุลตร้าแมน 80 โซฟี่ ยูเลียน เจ้าพ่ออุลตร้า เจ้าแม่อุลตร้า สัตว์ประหลาดและมนุษย์ต่างดาว ;จักรกลทมิฬผู้แข็งแกร่ง เมกาแซม (暗黒機靱 メカザム) นักดาบพเนจรโดยไม่รู้ชีวิตในอดีตและจุดประสงค์ดั้งเดิมของเขา โดยมีเป้าหมายที่จะกลายเป็นนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาล ;หุ่นยนต์ป้อมปราการ บีมมิชไซส์คิง (要塞ロボット ビームミサイルキング) ;จักรกลทลายชีวภาพ แคลชไรเซอร์ (生体破壊メカ クラッシュライザー) อ้างอิง หมายเหตุ เชิงอรรถ ข้อมูลที่มา ม ก
สุลต่าน อับดุล ฆาฟูร์ มูฮียุดดิน ชะฮ์ เป็นสุลต่านแห่งรัฐปะหังองค์ที่ 12 ที่ครองราชย์ใน ค.ศ. 1592 ถึง 1614 เดิมดำรงตำแหน่งเป็นอุปราชของอะฮ์มัด ชะฮ์ที่ 2 หลังพระราชบิดาสรรคตใน ค.ศ. 1590 จากนั้นพระองค์จึงโค่นและเข้ายึดอำนาจในอีกสองปีต่อมา พระองค์ได้รับการระบุว่าเป็นผู้จัดตั้งฮูกุมกานุนปาฮัง (กฎหมายปะหัง) ที่ผ่านการรวบรวมและกลายเป็นพื้นฐานสำหรับฝ่ายกฎหมายไม่เฉพาะในรัฐปะหังเท่านั้น แต่ยังรวมถึงรัฐสุลต่านยะโฮร์ในภายหลังด้วย พระราชประวัติ พระองค์เสด็จพระราชสมภพใน ค.ศ. 1567 เดิมมีพระนาม ราจา อับดุล ฆาฟูร์ พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตของอับดุล กาดีร์ อาลาอุดดีน ชะฮ์ สุลต่านแห่งรัฐปะหังองค์ที่ 10 กับมเหสีรอง ส่วนพี่น้องต่างพระราชมารดา ได้แก่ ราจา ยามีร์, ราจา อะฮ์มัด, ปูเตอรี กามาลียะฮ์ และปูเตอรี ไครุล บารียะฮ์ หลังการรุกรานรัฐปะหังโดยรัฐสุลต่านอาเจะฮ์ใน ค.ศ. 1617 เชื้อพระวงศ์ปะหังส่วนหนึ่งถูกนำไปยังอาเจะฮ์ ปูเตอรี กามาลียะฮ์ กลายเป็นสมเด็จพระราชินีของอิซกันดาร์ มูดา ผู้ปกครองอาเจะฮ์ ส่วนไครุล บารียะฮ์ สมรสกับโกจะฮ์ ปะฮ์ลาวัน สุลต่านแห่งเดอลีองค์แรกในอนาคต ใน ค.ศ. 1584 อับดุล ฆาฟูร์ สมรสกับรายาอูงู พระขนิษฐาในรายาฮีเยาแห่งปัตตานี ทั้งคู่ให้กำเนิดพระราชธิดาองค์เดียวพระนาม รายากูนิง ทั้งรายาอูงูและรายากูนิงปกครองปัตตานีอย่างต่อเนื่องใน ค.ศ. 1624 ถึง 1651 หลังรัชสมัยรายาฮีเยากับรายาบีรู อับดุล ฆาฟูร์ ก็สร้างสายสัมพันธ์การสมรสกับบรูไนด้วยการสมรสกับเจ้าหญิงซาฮาระฮ์หรือโซฮ์รา พระราชธิดาในสุลต่านไซฟุล รีจัล โดยทั้งคู่ให้กำเนิดเจ้าชาย อับดุลละฮ์ ผู้ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาทหรือ ราจา มูดา อับดุล ฆาฟูร์ ยังมีพระราชโอรสกับพระมเหสีไม่ทราบพระนาม ซึ่งไม่ปรากฏพระนามในประวัติศาสตร์ท้องถิ่น แต่ถูกจารึกไว้ในพระราชลัญจกรในสนธิสัญญากับมะละกาของโปรตุเกส พระองค์ได้รับการระบุเป็นอาลาอุดดีน รีอายัต ชะฮ์ ผู้ที่เชื่อว่าขึ้นครองราชย์หลังปลงพระชนม์พระราชบิดาและราจา มูดา อับดุลละฮ์ พระเชษฐา ใน ค.ศ. 1614 สวรรคต อับดุล ฆาฟูร์ สวรรคตร่วมกับราจา มูดา อับดุลละฮ์ พระราชโอรสองค์โต ใน ค.ศ. 1614 ที่น่าจะเกิดจากพระราชโอรสองค์ที่สองวางยาพิษ ซึ่งภายหลังครองราชย์ด้วยพระนามอาลาอุดดีน รีอายัต ชะฮ์ พระองค์มีพระนามหลังสวรรคตว่า มาร์ฮุม ปาฮัง และฝังร่วมกับพระราชโอรสที่มีพระนามหลังสวรรคตว่า มาร์ฮุม มูดา ปาฮัง ที่สุสานหลวงจนดง เปอกัน ก่อน ค.ศ. 1607 ราจา มูดา อับดุลละฮ์ สมรสกับเจ้าหญิงจากรัฐเประและให้กำเนิดพระราชธิดา 2 พระองค์ เมื่อราจา มูดา อับดุลละฮ์ ถูกปลงพระชนม์ใน ค.ศ. 1614 พระมเหสีหม้ายกับพระราชธิดาจึงถูกส่งไปที่เประ ภายหลัง อิซกันดาร์ มูดา จับกุมทั้งสองและส่งไปที่อาเจะฮ์ โดยในเวลานั้นพระราชธิดาองค์หนึ่งได้สมรสกับราจา ซูลง เชลยหลวงอีกพระองค์ ผู้ที่ภายหลังเป็นสุลต่าน มูซัฟฟาร์ รีอายัต ชะฮ์ที่ 2 แห่งรัฐเประ ในวัฒนธรรมร่วมสมัย เจษฎาภรณ์ ผลดี แสดงเป็นราจา อับดุล ฆาฟูร์ ในภาพยนตร์ ปืนใหญ่จอมสลัด โดยในภาพยนตร์ พระองค์เป็นคู่หมั้นของรายาอูงู ผู้ปกป้องปัตตานีในรัชสมัยรายาฮีเยา นอกจากนี้พระองค์ก็ยังปรากฏฉากในละครโทรทัศน์เรื่อง รายากูนิง จากบทประพันธ์ของทมยันตี ออกอากาศเมื่อ พ.ศ. 2551 ในฐานะพระราชสวามีที่ประทับข้างรายาอูงู รายาแห่งนครปัตตานี อ้างอิง บรรณานุกรม
ศาลาเจ้าชายเถิง ศาลาเจ้าชายเถิง หรือ ศาลาเถิงหวัง เป็นสิ่งปลูกสร้างทางตอนเหนือของนครหนานชาง มณฑลเจียงซี ประเทศจีน บนชายฝั่งตะวันออกของแม่น้ำกั้น และเป็นหนึ่งในสี่หอคอยอันยิ่งใหญ่ของประเทศจีน ศาลานี้ถูกทำลายและสร้างขึ้นใหม่หลายครั้งตลอดในประวัติศาสตร์ อาคารหลังปัจจุบันสร้างขึ้นในปี 1989 บนจุดที่ตั้งเดิม ภายใต้การดูแลของสถาปนิก เหลียง ซือเฉิง ศาลามีความสูงเก้าชั้น สถาปัตยกรรมไม้แบบราชวงศ์ซ่ง ศาลาเถิงหวังสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 653 โดย ลี่ หยวนยิง (ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าชายเถิง ในปี 639) น้องชายของจักรพรรดิไท่ซงแห่งราชวงศ์ถัง และลุงของจักรพรรดิเกาจงแห่งราชวงศ์ถัง นับตั้งแต่การก่อสร้างเสร็จ หอคอยถูกทำลายรวม 29 ครั้ง มีการเปลี่ยนรูปทรงและการใช้สอยของอาคารหลายครั้งมาตลอดประวัติศาสตร์ อาคารหลังก่อนปัจจุบันสร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิถงจื้อแห่งราชวงศ์ชิง อาคารหลังนี้ถูกทำลายลงในเดือนตุลาคม 1926 ในยุคสมัยขุนศึก ศาลาหลังปัจจุบันสร้างขึ้นตามการออกแบบของสถาปนิก เหลียง ขือเฉิง สร้างแล้วเสร็จเมื่อปี 1989 สร้างขึ้นจากคอนกรีตเสริมเหล็ก ตกแต่งอย่างราชวงศ์ซ่ง หอคอยมีความสูง เก้าชั้น พื้นที่ใช้สอยรวม อ้างอิง บรรณานุกรม Wang, Qiaolin et al. 1996. Jiangnan Famous Site: The Pavilion of Prince Teng . Baihuazhou Literary Press . 247 pages. .
มอลินโนง (อักษรโรมัน: Mawlynnong) เป็นหมู่บ้านในอำเภออีสต์ขาสีฮิลล์ รัฐเมฆาลัย ประเทศอินเดีย หมู่บ้านนี้เป็นที่รู้จักจากความสะอาดของหมู่บ้าน และได้รับการเลือกโดยนิตยสารดัสคัฟเวอร์อินเดีย (Discover India) ให้เป็นหมู่บ้านที่สะอาดที่สุดในเอเชีย หมู่บ้านนี้อยู่ภายใต้บล็อกพัฒนาชุมชนและเขตเลือกตั้งวิธนสภา Pynursla ภูมิศาสตร์ มอลินโนงตั้งอยู่ห่างไป 90 กิโลเมตรจากชิลลอง อยู่บนพรมแดนกับประเทศบังกลาเทศ ประชากร ประชากรปี 2019 อยู่ที่ 900 คน มีประมาณ 95 ครัวเรือน อัตราการรู้หนังสืออยู่ที่ 90% อาชีพหลักคือเกษตรกรรม โดยมีพืชพันธุ์หลักคือถั่วพลู ในช่วงฤดูร้อนยังมีผลิตสัปปะรดและลิ้นจี่ส่งออกไปยังภูมิภาคโดยรอบเช่นกัน ประชากรส่วนใหญ่ของหมู่บ้านเป็นชาวขาสี ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ ภายในหมู่บ้านมีโบสถ์รวมสามหลัง สังคม ตามธรรมเนียมของชาวขาสี มอลินโนงเป็นสังคมแบบสืบสกุลทางมารดา (matrilineal) โดยทรัพย์สมบัติและความมั่งคั่งจะส่งต่อผ่านทางมารดาไปสู่ลูกสาวที่เด็กสุด ซึ่งเป็นผู้คงใช้นามสกุลฝ่ายมารดา ความสะอาด ถนนสายหนึ่งในมอลินโนง มอลินโนงเป็นที่รู้จักดีจากความสะอาด ขยะในหมูบ้านจะนำมารวมกันในถังขยะที่ทำมาจากไม้ไผ่ และนำไปเทลงหลุมปุ๋ยคอก มีโครงการของชุมชนที่บังคับให้ชาวบ้านทุกคนต้องเข้าร่วมในการทำความสะอาดหมู่บ้าน ในหมู่บ้าน การสูบบุหรี่และผลิตพันธ์จากพอลีเอทธิลีนเป็นสิ่งต้องห้ามในมอลินโนง และการเก็บน้ำฝนยังได้รับการสนับสนุนให้ใช้ นิตยสารการท่องเที่ยว ดิสคัฟเวอร์อินเดีย (Discover India) ประกาศให้หมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านที่สะอาดที่สุดในทวีปเอเชียในปี 2003 และสะอาดที่สุดในอินเดียในปี 2005 ชื่อเสียงของหมู่บ้านนี้นำไปสู่การกระตุ้นการท่องเที่ยว ในปี 2017 NPR รายงานว่าข้อมูลจากหัวหน้าหมู่บ้าน รายได้ในหมู่บ้านสูงขึ้นถึง 60% เนื่องจากการท่องเที่ยว อ้างอิง