bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข หรือ กรมพระราชวังหลัง เป็นตำแหน่งรองลงมาจากกรมพระราชวังบวรสถานมงคลที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งขึ้น เกิดขึ้นครั้งแรกในสมัยอยุธยา โดยสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช ทรงสร้างวังขึ้นหลังพระราชวังหลวง พระราชทานให้เป็นที่ประทับของสมเด็จพระเอกาทศรถ ดังนั้น จึงเกิดคำว่า 'วังหลัง' ขึ้นมา ต่อมา ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โปรดให้พระไตรภูวนาถทิตยวงศ์ พระราชอนุชา ประทับที่วังหลังอีกพระองค์ อย่างไรก็ตามทั้งสมเด็จพระเอกาทศรถและพระไตรภูวนาถทิตยวงศ์เพียงแต่ประทับอยู่ในวังหลังเท่านั้น แต่ไม่ได้มีการเพิ่มยศศักดิ์แต่ประการใด ในรัชสมัยสมเด็จพระเพทราชา เมื่อพระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์ ทรงแต่งตั้งหลวงสรศักดิ์ขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล และได้แต่งตั้งให้นายจบคชประสิทธิ์ขึ้นเป็น 'กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข' ให้ทรงรับพระราชบัญชา ซึ่งถือเป็นกรมพระราชวังหลังพระองค์แรกในสมัยอยุธยา ต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี(หรือ สมเด็จพระเจ้าเสือ) พระองค์ทรงสถาปนาเจ้าฟ้าเพชร พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคล หรือพระบัณฑูรใหญ่ และทรงสถาปนาเจ้าฟ้าพร พระราชโอรสพระองค์เล็กที่กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข แต่โปรดให้ออกพระนามกรมว่า 'พระบัณฑูรน้อย' เนื่องจากพระองค์อาจจะทรงรังเกียจตำแหน่งกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขเนื่องจากในรัชสมัยสมเด็จพระเพทราชาเมื่อทรงสถาปนานายจบคชประสิทธิขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขได้ไม่นาน นายจบคชประสิทธิก็ถูกสำเร็จโทษ เมื่อถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงสถาปนาให้สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ ซึ่งทรงมีความดีความชอบรบทัพจับศึกมาแต่ครั้งกรุงธนบุรี ขึ้นดำรงตำแหน่ง 'กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข' พระองค์แรกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ภายหลังการเสด็จทิวงคตของกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขแล้ว ก็ไม่มีการสถาปนากรมพระราชวังหลังขึ้นอีกเลย แม้จะมีการสถาปนาตำแหน่งพระบัณฑูรน้อยต่อสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนเสนานุรักษ์ ก็ถือว่าการเสด็จทิวงคตเป็นการสิ้นสุดของตำแหน่งกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขนับตั้งแต่นั้นมา รายพระนามกรมพระราชวังบวรสถานพิมุข สมัยอยุธยา พระมหากษัตริย์ กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข สมเด็จพระเพทราชา นายจบคชประสิทธิ์ สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี เจ้าฟ้าพร (ออกพระนามว่า พระบัณฑูรน้อย) สมัยรัตนโกสินทร์ พระมหากษัตริย์ กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ อ้างอิง จุลลดา ภักดีภูมินทร์, กรมพระราชวังหลัง (กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข) , สกุลไทย, ฉบับที่ 2751, ปีที่ 53, ประจำวันอังคารที่ 10 กรกฎาคม 2550
วัดทุ่งเศรษฐี หรือ วัดห้วยบง ตั้งอยู่ที่ หมู่ 7 บ้านห้วยบง ตำบลป่าเซ่า อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ห่างจากตัวอำเภอ 12 กิโลเมตร มีชื่อเดิมว่า 'วัดห้วยบง' วัดทุ่งเศรษฐี มีฐานะเป็นวัดที่ยังไม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา (ยังไม่มีอุโบสถ) สังกัดสังกัดการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 4 ตัววัดมีความร่มรื่นและเงียบสงบ วัดนี้ตั้งอยู่ริมบึงทุ่งกะโล่ แหล่งกักเก็บน้ำตามธรรมชาติขนาดใหญ่ของจังหวัดอุตรดิตถ์ จากตัววัดสามารถมองเห็นทัศนียของบึงทุ่งกะโล่ได้ชัดเจน สภาพวัด วัดทุ่งเศรษฐี เดิมชื่อ วัดห้วยบง มีฐานะเป็นวัดตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พุทธศักราช 2505 (ไม่มีวิสุงคามสีมา) มีพื้นที่ 49 ไร่เศษ มีศาสนสถาน - ถาวรวัตถุอยู่ประปรายกระจายไปตามป่าภายในอาณาบริเวณวัด ตัววัดตั้งอยู่ริมบึงทุ่งกะโล่ แหล่งกักเก็บน้ำตามธรรมชาติขนาดใหญ่ของจังหวัดอุตรดิตถ์ มีบรรยากาศที่เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม ประวัติวัด รายนามเจ้าอาวาสวัดทุ่งเศรษฐี ตั้งแต่ พ.ศ. 2502 ถึงปัจจุบัน ลำดับเจ้าอาวาสวัดทุ่งเศรษฐี เท่าที่มีหลักฐานสืบค้นได้ รายชื่อ ตำแหน่ง ปีที่ดำรงตำแหน่ง (พ.ศ.) 1. พระอธิการบาง ไม่ทราบฉายา เจ้าอาวาส พ.ศ. 2502 - 2507 2. พระอธิการดิน ยสิโก เจ้าอาวาส พ.ศ. 2508 - 2517 3. หลวงพ่อพีระ ไม่ทราบฉายา เจ้าอาวาส พ.ศ. 2518 - 2519 4. พระอธิการอุทิศ กนฺตสีโล เจ้าอาวาส พ.ศ. 2520 - 2541 5. พระอธิการพยัคเทพ รตนนนฺโท เจ้าอาวาส พ.ศ. 2542 - 2546 6. พระอธิการทองดี ฐิติสมฺปนฺโน เจ้าอาวาส พ.ศ. 2547 - ปัจจุบัน *หมายเหตุ: พระที่รักษาวัดก่อนหน้านั้นไม่อาจทราบชื่อได้ พระภิกษุสงฆ์จำพรรษา พระสังฆาธิการ ชื่อ ตำแหน่ง ตำแหน่งทางคณะสงฆ์ ปีดำรงตำแหน่ง พระอธิการทองดี ฐิติสมฺปนฺโน (คืนประคอง) เจ้าอาวาส (จร.) - พ.ศ. 2547 - ปัจจุบัน จำนวนพระภิกษุสามเณรจำพรรษา ปัจจุบันวัดทุ่งเศรษฐีมีพระภิกษุจำนวน 3 รูป สามเณร 1 รูป รวม 4 รูป รายนามพระภิกษุสงฆ์จำพรรษาปี พ.ศ. ๒๕๕๐ เรียงตามลำดับพรรษา ชื่อ ฉายา นามสกุล พรรษา วุฒิ หมายเหตุ พระอธิการทองดี ฐิติสมฺปนฺโน คืนประคอง ๑๑ น.ธ.เอก เจ้าอาวาสวัดทุ่งเศรษฐี,* เจ้าสำนักศาสนศึกษาวัดทุ่งเศรษฐี,* ครูสอนพระปริยัติธรรม,* คู่สวดกรรมวาจาจารย์ พระพีรพล อภินนฺโท ประสิทธิคำ ๖ น.ธ.เอก ครูสอนพระปริยัติธรรม,* คู่สวดกรรมวาจาจารย์ พระสุพจน์ ธมฺมวโร ตุ่นสายบู่ ๓ น.ธ.โท ครูสอนพระปริยัติธรรม สามเณรบรรหยัด - ตันจ่าง - - - ไวยาวัจกร ปัจจุบันวัดคุ้งตะเภามีไวยาวัจกร 2 ท่านคือ นายแจ้ว บุญมาก แต่งตั้งเมื่อ พ.ศ. 2549 - ปัจจุบัน ส.อบต.เสน่ห์ ตันจ่าง แต่งตั้งเมื่อ พ.ศ. 2549 - ปัจจุบัน อาณาเขตที่ตั้งวัด วัดทุ่งเศรษฐีมีพื้นที่ทั้งหมด 49 ไร่ ทิศเหนือ จรดสระน้ำสาธารณะบ้านห้วยบง ทิศใต้ จรดโรงเรียนวัดทุ่งเศรษฐี ทิศตะวันออก จรดป่าชุมชนบ้านห้วยบง ทิศตะวันตก จรดบึงทุ่งกะโล่ ศาสนสถาน-ถาวรวัตถุ ข้อมูลจำเพาะ ได้รับพระบรมราชานุญาตให้สร้างวัด ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ. ๑๒๑ อ้างอิง พระอธิการทองดี ฐิติสมฺปนฺโน . เอกสาร . อุตรดิตถ์ : วัดทุ่งเศรษฐี, ๒๕๕๐. (อัดสำเนา) ทุ่งเศรษฐี ทุ่งเศรษฐี
left ฝรั่งเศส (France) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐฝรั่งเศส (French Republic) (ฝรั่งเศส: République française ออกเสียง ) เป็นประเทศที่มีศูนย์กลางตั้งอยู่ในภูมิภาคยุโรปตะวันตก ทั้งยังประกอบไปด้วยเกาะและดินแดนอื่น ๆ ในต่างทวีป ชาวฝรั่งเศสมักจะเรียกฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ว่า 'หกเหลี่ยม' (L'Hexagone) เนื่องจากลักษณะภูมิประเทศและอาณาเขตของประเทศฝรั่งเศส ประเทศฝรั่งเศสมีพรมแดนติดกับประเทศเบลเยียม ลักเซมเบิร์ก เยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ อิตาลี โมนาโก อันดอร์รา และสเปน และเนื่องจากประเทศฝรั่งเศสมีดินแดนโพ้นทะเลไว้ในครอบครอง ทำให้มีอาณาเขตติดกับประเทศบราซิลและซูรินาเม (ติดกับเฟรนช์เกียนา) และหมู่เกาะอินดีสเนเธอร์แลนด์ตะวันตก (ติดกับแซงต์-มาแตง) อีกด้วย นอกจากนั้นประเทศฝรั่งเศสยังเชื่อมกับสหราชอาณาจักรทางอุโมงค์ช่องแคบอังกฤษอีกด้วย สาธารณรัฐฝรั่งเศสปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย แบบสาธารณรัฐเดี่ยวกึ่งประธานาธิบดี โดยมีอุดมการณ์จากคำประกาศสิทธิมนุษยชนและพลเมือง ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ฝรั่งเศสเป็นหนึ่งในประเทศจักรวรรดินิยมที่มีอาณานิคมในครอบครองมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก แผ่อาณาเขตบริเวณทวีปแอฟริกาตะวันตกและเอเชียอาคเนย์ ซึ่งเห็นได้ชัดจากการมีอิทธิพลเหนือวัฒนธรรมและการเมืองการปกครองในอาณานิคมนั้น ๆ ประเทศฝรั่งเศสเป็นประเทศที่พัฒนาแล้วและมีเศรษฐกิจที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของโลก ประเทศฝรั่งเศสยังเป็นประเทศที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุดในโลกอีกด้วย โดยมีนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศกว่า 79 ล้านคนต่อปี (รวมทั้งนักท่องเที่ยวทางธุรกิจ แต่ไม่รวมนักท่องเที่ยวที่อยู่ภายในประเทศน้อยกว่า 24 ชั่วโมง) ประเทศฝรั่งเศสเป็นประเทศผู้ก่อตั้งสหภาพยุโรปและเป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดในสมาชิกสหภาพอีกด้วย ฝรั่งเศสเองยังเป็นประเทศผู้ก่อตั้งสหประชาชาติ, ประชาคมผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสโลก, G8 และสหภาพละติน ประเทศฝรั่งเศสยังเป็นสมาชิกถาวรของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติและเป็นมหาอำนาจนิวเคลียร์อีกด้วย (อ่านต่อ...)
'ตูเลเซอแคร' ('ทุกความลับ') เป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน องเนอช็องช์ปา ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2549 ในบางประเทศ นอกจากนี้เพลงนี้ 'ตูเลเซอแคร' ยังเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนแอนนิเมชันฝรั่งเศสเรื่อง Asterix and the Vikings เบี้องหลังและการเผยแพร่ เพลงประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย Kristian Lundin (ผู้ประพันธ์เพลง 'แดตส์เดอะเวย์อิตอิส', 'แอมอะไลฟ์') และ ฌัก เวอเนอรูโซ ประพันธ์ในฉบับภาษาฝรั่งเศส (ผู้ประพันธ์เพลง 'ซูเลอวอง', 'ตูลอร์เดซอม', 'กงตร์นาตูร์', 'เฌอเนอวูซูบลีปา') 'ตูเลเซอแคร' ออกเผยแพร่ผ่านสถานีวิทยุ ในโปแลนด์ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2548 และในแคนาดาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 และวางจำหน่ายเพื่อการค้าในบางประเทศในทวีปยุโรป เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2549 ภาพปกของตูเลเซอแคร นำมาใช้อีกครั้งจากซิงเกิล 'แฮฟยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ' ที่วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2545 LYHD |เซลีนในมิวสิกวิดีโอเพลง 'ตูเลเซอแคร' และ 'เล็ดยัวร์ฮาร์ตดีไซด์' (พ.ศ. 2549) อีกเพลงหนึ่งของซิงเกิล 'ตูเลเซอแคร' คือเพลง 'เล็ดยัวร์ฮาร์ตดีไซด์' เป็นฉบับภาษาอังกฤษของเพลงตูเลเซอแคร ทั้ง 2 ฉบับสามารถฟังได้ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ Asterix and the Vikings ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2549 มิวสิกวิดีโอ ของทั้ง 2 ฉบับ ประกอบไปด้วย ภาพจากภาพยนตร์ และภาพเซลีน ขณะบันทึกเพลงในห้องบันทึกเสียง เผยแพร่เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ต่อมาได้บรรจุอยู่ในแผ่นดีวีดีภาพยนตร์เรื่อง Asterix and the Vikings ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2549 เซลีนเคยบันทึกเสียงก่อนแสดงในเพลงตูเลเซอแคร ในรายการโทรทัศน์ประเทศฝรั่งเศส เรียกว่า 'ฮิตแมตชีน' ระหว่างการเยือนฝรั่งเศสของเธอ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 และแพร่ภาพในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 'ตูเลเซอแคร' ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ในชาร์ตโปลิช อาร์เอ็มเอฟ, อันดับที่ 7 ในควิเบก, อันดับที่ 10 ในกรีซ, อันดับที่ 20 ในฝรั่งเศส และอันดับที่ 33 ในเบลเยี่ยม นอกจากนี้ฌักยังประพันธ์และอำนวยการสร้าง 4 เพลงจากอัลบั้ม แดล ของเซลีนที่จำหน่ายในปี พ.ศ. 2550 อีกด้วย รูปแบบและรายชื่อเพลง ซิงเกิลซีดีฉบับยุโรป 'ตูเลเซอแคร' – 2:44 'เล็ดยัวร์ฮาร์ตดีไซด์' – 2:45 ชาร์ต ชาร์ต (2549) อันดับสูงสุด European Hot 100 Singles (Billboard) 63 Greece (IFPI) 10 Quebec (ADISQ) 7 ประวัติเผยแพร่ ประเทศ วันที่ รูปแบบ สวิตเซอร์แลนด์ 10 มีนาคม 2549 ซีดี เบลเยียม 24 มีนาคม 2549 ฝรั่งเศส 27 มีนาคม 2549 อ้างอิง ต ต
พระเจ้าอินจง ( ค.ศ. 1515 - ค.ศ. 1545) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 12 แห่งราชวงศ์โชซ็อน (ค.ศ. 1544 - ค.ศ. 1545) พระราชสมภพเมื่อค.ศ. 1515 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าชุงจง (중종, 中宗) และพระนางชังกย็อง (장경왕후, 章敬王后) จากตระกูลยุนแห่งพาพยอง (파평윤씨, 坡平尹氏) ซึ่งสวรรคตในระหว่างมีพระประสูติการพระเจ้าอินจง พระเจ้าอินจงทรงได้รับสถาปนาเป็นพระรัชทายาท หรือ วังเซจา (王世子 왕세자) เมื่อ ค.ศ. 1520 ใน ค.ศ. 1534 พระนางมุนจ็อง (문정왕후, 文定王后) พระมเหสีองค์ใหม่จากตระกูลยุนเช่นกัน ได้ประสูติพระอนุชาของพระเจ้าอินจงคือเจ้าชายคย็องว็อน (경원대군, 慶原大君) ทำให้ตระกูลยุนแตกออกเป็นสองฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายยุนใหญ่ (대윤, 大尹) นำโดยยุนนิม (윤임, 尹任) พระเชษฐาของพระนางชังกย็องและพระมาตุลาของรัชทายาทสนับสนุนรัชทายาทให้ได้เป็นกษัตริย์ และฝ่ายยุนเล็ก นำโดยยุนวอนฮย็อง (윤원형, 尹元衡) พระอนุชาของพระนางมุนจอง สนับสนุนเจ้าชายคย็องว็อน พระเจ้าชุงจงสวรรคตในค.ศ. 1544 รัชทายาทจึงได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อ ฝ่ายยุนใหญ่จึงก้าวขึ้นมามีอำนาจเหนือฝ่ายยุนเล็ก แต่พระเจ้าอินจงนั้นมีพระพลานามัยไม่ค่อยดีนัก อยู่ในราชสมบัติได้แปดเดือนก็สวรรคตในค.ศ. 1545 เจ้าชายคย็องว็อนพระอนุชาจึงได้ขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้ามย็องจงแห่งโชซ็อน (명종, 明宗) พระนามเต็ม พระเจ้าอินจง ยองจอง ฮอนมุน อึยมู จางซุก ฮุมฮโย แห่งเกาหลี พระบรมวงศานุวงศ์ พระราชบิดา: พระเจ้าชุงจง (중종, 中宗) พระราชมารดา: พระนางชังกย็อง ตระกูลยุน แห่งพาพยอง (장경왕후 윤씨) พระมเหสี พระนางอินซ็อง ตระกูลปาร์ค แห่งนาจู (인성왕후 박씨) พระสนม พระสนมซุกบิน จากตระกูลยุน แห่งพาพยอง พระสนมฮเยบิน จากตระกูลจอง แห่งคยองจู พระสนมควีอิน จากตระกูลจอง แห่งยอนอิล พระสนมยังเจ จากตระกูลยุน แห่งพาพยอง (ยังเจคือพระสนมขององค์รัชทายาท) พงศาวลี อินจง
อีล-เดอ-ฟร็องส์ เป็นแคว้นที่มีประชากรมากที่สุดในบรรดา 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่กรุงปารีส ตั้งอยู่บริเวณทางตอนกลางค่อนไปทางทิศเหนือของประเทศ และผู้คนส่วนใหญ่มักจะเรียกแคว้นนี้ว่า แคว้นปารีส แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์มีประชากรอย่างหนาแน่นและยังคงสถานะทางเศรษฐกิจที่สำคัญในเวทีระดับประเทศ: ถึงแม้ว่าแคว้นจะมีพื้นที่เพียง ซึ่งเป็นพื้นที่เพียง 2% ของประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ แต่แคว้นกลับมีประชากรใน ค.ศ. 2020 มากถึง 12,278,210 คน ซึ่งเป็นจำนวนหนึ่งในห้าของประชากรทั้งประเทศ และเศรษฐกิจของแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์คิดเป็นเกือบหนึ่งในสามของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศฝรั่งเศส แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ประกอบไปด้วย 8 จังหวัด ได้แก่ ปารีส, แซน-แซ็ง-เดอนี, แซเนมาร์น, วาล-ดวซ, วาล-เดอ-มาร์น, อีฟว์ลีน, เอซอน และโอดแซน แต่แรกเริ่ม แคว้นได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็น 'เขตการปกครองแห่งแคว้นปารีส' ใน ค.ศ. 1961 ต่อมาใน ค.ศ. 1976 เมื่อได้รับการปรับให้มีสถานะเดียวกันกับหน่วยการบริหารแคว้นของประเทศฝรั่งเศสที่จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1972 จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นอีล-เดอ-ฟร็องส์ตามชื่อจังหวัดในอดีต ในบางครั้งมักเรียกผู้อยู่อาศัยในแคว้นนี้ว่า ฟร็องซีเลียง ซึ่งเป็นศัพท์ที่ได้รับการบัญญัติขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 จีดีพีของแคว้นใน ค.ศ. 2018 คิดเป็น 738,000 ล้านยูโร (หรือ 882,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามอัตราแลกเปลี่ยนของตลาด) มีจีดีพีต่อหัวสูงที่สุดในแคว้นของฝรั่งเศสและสูงเป็นอันดับสามของภูมิภาคใด ๆ ในสหภาพยุโรป เฉพาะแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์เพียงแคว้นเดียวมีสัดส่วน 5% ของจีดีพีของสหภาพยุโรป โดยคิดเป็น 2.7% ของ ประชากรของสหภาพเท่านั้น ใน ค.ศ. 2018 บริษัทที่มีเจ้าของเป็นชาวฝรั่งเศสทั้งหมด 28 บริษัท ติดอันดับ 500 อันดับบริษัทที่มีทรัพย์สินมากที่สุดในโลก โดยบริษัททั้งหมดตั้งอยู่ในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ด้วยกันทั้งสิ้น นอกเหนือจากมหานครปารีสแล้ว แคว้นแห่งนี้ยังมีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์อื่น ๆ มากมาย เช่น พระราชวังแวร์ซาย พระราชวังฟงแตนโบล เป็นต้น เช่นเดียวกับสถานที่ท่องเที่ยวในฝรั่งเศสที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในฝรั่งเศสอย่างดิสนีย์แลนด์ปารีส แม้ว่าจะเป็นแคว้นที่มีความมั่งคั่งที่สุดของฝรั่งเศส แต่ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากอาศัยอยู่ในความยากจน โดยอัตราความยากจนอย่างเป็นทางการในอีล-เดอ-ฟร็องส์อยู่ที่ 15.9% ใน ค.ศ. 2015 ในช่วงหลายศตวรรษที่ผ่านมา แคว้นแห่งนี้มีสถานะความเหลื่อมล้ำทางรายได้ที่เพิ่มสูงขึ้นและราคาที่อยู่อาศัยที่เพิ่มสูงขึ้นได้ผลักดันให้ราคาบ้านที่อยู่นอกกรุงปารีสลดต่ำลง อ้างอิง อีล-เดอ-ฟร็องส์
รู้หรือไม่ right ; เกร็ดความรู้ เรื่องรู้หรือไม่? ประจำเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 วอลรัส เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่มีความสามารถพิเศษในการเปลี่ยนสีของร่างกายได้ เมื่อวอลรัสอยู่ในน้ำ ร่างกายของพวกมันจะมีสีน้ำตาลอ่อนจนกระทั่งขาว ซึ่งเกิดจากการที่เลือดไหลออกไปจากชั้นผิวหนัง และเพื่อเป็นการลดการสูญเสียความร้อนภายในร่างกาย แต่เมื่ออยู่บนผินแผ่นดิน เลือดของพวกมันจะไหลย้อนกลับมาที่ผิวหนัง ทำให้ลำตัวของวอรัสมองดูเป็นสีน้ำตาลแดงหรือสีชมพู ปลาการ์ตูน เป็นสัตว์น้ำในท้องทะเลที่ไม่กลัวเข็มพิษของดอกไม้ทะเล ในขณะที่สัตว์น้ำต่าง ๆ ส่วนใหญ่ มักหลบหลีกเลี่ยงที่จะเข้าใกล้หนวดและเข็มพิษของดอกไม้ทะเล แต่ปลาการ์ตูนกลับชอบแหวกว่ายอยู่ท่ามกลางเข็มพิษ เพราะนอกจากจะช่วยให้พวกมันปลอดภัยจากนักล่าแล้ว ดอกไม้ทะเลก็ดูเหมือนจะไม่ทำร้ายปลาการ์ตูนอีกด้วย เพนกวิน เป็นนกที่สามารถว่ายน้ำได้แต่บินไม่ได้ พวกมันมีขนเคลือบมันที่ช่วยป้องกันน้ำได้ มีปีกทั้งสองข้างเหมือนกับครีบ น้ำหนักเบาเช่นเดียวกับนกชนิดอื่น ๆ ที่สามารถบินได้ เพนกวินบางชนิดกลับมีกระดูกที่หนักและตัน ซึ่งช่วยให้พวกมันอยู่ใต้น้ำได้นานขึ้น นาร์วาฬ จัดเป็นวาฬที่มีรูปร่างแปลกประหลาด นอกเหนือจากแหล่งอาศัยที่อาร์กติกแล้ว นาร์วาฬยังมีฟันยาวที่บิดเป็นเกลียว โผล่พ้นออกมาจากบริเวณส่วนหัว โดยเฉพาะตัวผู้จะมีฟันที่ยาวกว่าตัวเมีย เพื่อใช้สำหรับเป็นอาวุธในการแย่งชิงตัวเมียเมื่อถึงฤดูกาลผสมพันธุ์ เกร็ดความรู้เกี่ยวกับสัตว์ }
การใส่แม่แบบ ค่าพารามิเตอร์ ค่าพารามิเตอร์ทุกตัวในแม่แบบนี้สามารถเว้นว่างไม่ใส่ในช่องที่ไม่มีข้อมูลได้ ; title : ชื่อเพลงชาติในภาษาท้องถิ่น หากไม่ใส่จะใช้ชื่อบทความเป็นชื่อเพลงในส่วนส่วนบนสุดของกล่องข้อมูลโดยอัตโนมัติ ; transcription : ชื่อเพลงชาติ เขียนโดยการถอดถ่ายเสียงด้วยอักษรโรมันหรืออักษรไทย (กรณีอักษรไทยควรใช้เมื่อได้ข้อสรุปแน่นอนในการถอดเสียงชื่อเพลงนั้นๆ) ; translation : ความหมาย (คำแปล) ของชื่อเพลงชาติ (ส่วนของคำแปลในทุกส่วนควรแปลให้ใกล้เคียงกับความหมายเดิมมากที่สุด) ; alt_title : ชื่ออื่นในภาษาท้องถิ่น ; trans_alt_title : คำแปลของชื่ออื่นดังกล่าว ; alt_title_2 : ชื่ออื่นในภาษาท้องถิ่น (ใส่เพิ่มเติมกรณีมีมากกว่า 1 ชื่อ) ; trans_alt_title_2 : คำแปลของชื่ออื่นดังกล่าว (ใส่เพิ่มเติมกรณีมีมากกว่า 1 ชื่อ) ; image : ชื่อไฟล์ภาพประกอบ (เช่น แผ่นชีทหรือแผ่นโน้ตดนตรี) ; image_size : ความกว้างภาพ (ค่าที่กำหนดไม่ควรเกิน ) การกำหนดค่านี้ไม่ต้องใส่ 'px' ; caption : คำอธิบายภาพ ; NAcountry : ชื่อประเทศหรือดินแดนที่ใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติ (ใส่ค่าซ้ำกับ RAcountry ได้ ในกรณีที่เป็นทั้งเพลงชาติและเพลงสรรเสริญพระบารมี) ; RAcountry : ชื่อประเทศหรือดินแดนที่ใช้เพลงนี้เป็นเพลงสรรเสริญพระบารมี (ในที่นี้หมายถึงเพลงเกียรติยศสำหรับพระมหากษัตริย์และราชวงศ์; ใส่ค่าซ้ำกับ NAcountry ได้ ในกรณีที่เป็นทั้งเพลงชาติและเพลงสรรเสริญพระบารมี) ; ORG : ชื่อขององค์กรที่ใช้เพลงนี้เป็นเพลงประจำองค์กร (ในที่นี้หมายถึงองค์กรอื่นใดซึ่งไม่ใช่รัฐชาติ เช่น สหประชาชาติ คณะกรรมการโอลิมปิกสากล อาเซียน สหภาพยุโรป เป็นต้น) ; author : ผู้ประพันธ์เนื้อร้อง ; lyrics_date : วันที่เขียนเนื้อร้องขึ้นครั้งแรก ; composer : ผู้ประพันธ์ทำนองเพลง ; music_date : วันที่ประพันธ์ทำนองเพลงขึ้นครั้งแรก ; adopted : วันที่ประกาศใช้เพลงดังกล่าวในฐานะเพลงชาติ ; until : วันที่ยุติการบังคับใช้เพลงดังกล่าวเป็นเพลงชาติ ; predecessor : เพลงชาติก่อนหน้า ; successor : เพลงชาติถัดไป ; sound : ชื่อไฟล์เสียง ; sound_title : ชื่อกำกับไฟล์เสียงเพิ่มเติม ให้ใส่เมื่อมีการกำหนดค่าพารามิเตอร์ sound ตัวอย่าง หมวดหมู่ติดตาม
จักราช เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลจักราช และ องค์การบริหารส่วนตำบลจักราช เป็นที่ตั้งของศูนราชการอำเภอจักราช อาณาเขตติดต่อ ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลหนองระเวียง (อำเภอพิมาย) และตำบลหนองพลวง (อำเภอจักราช) ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลศรีละกอ และตำบลหนองขาม ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลหลุ่งประดู่ (อำเภอห้วยแถลง) และตำบลหินโคน (อำเภอจักราช) ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลทองหลาง การปกครอง หมู่บ้าน ตำบลจักราช ประกอบด้วย หมู่บ้าน ดังนี้ หมู่ที่ 1 หนองคล้า หมู่ที่ 2 โนนพฤกษ์ หมู่ที่ 3 ตะกุดเครือปลอก หมู่ที่ 4 จักราช หมู่ที่ 5 หนองบัวกลาง หมู่ที่ 6 โคกซาด หมู่ที่ 7 หนองนกกวัก หมู่ที่ 8 หนองพลวง หมู่ที่ 9 หนองพฤกษ์ หมู่ที่ 10 หนองจอก หมู่ที่ 11 น้ำซับ หมู่ที่ 12 สะพานถม หมู่ที่ 13 โนนงิ้ว หมู่ที่ 14 โนนพะไล การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลจักราช อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลจักราช (บางส่วนของหมู่ที่ 1 และ 4) 4 1,617 4,101 องค์การบริหารส่วนตำบลจักราช - 2,603 8,397 รวม - 4,220 12,498 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลจักราช ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง จักราช
สถานีย่อย:สถาบันอุดมศึกษาไทย สถาบันอุดมศึกษา หมายถึง สถานศึกษาที่ให้การศึกษาในด้านวิชาการและวิชาชีพชั้นสูงหลายสาขาวิชา เพื่อให้ประกาศนียบัตร อนุปริญญา และปริญญา แก่ผู้สำเร็จการศึกษา รวมทั้ง ดำเนินการวิจัย ให้บริการทางวิชาการแก่สังคม ทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรมของชาติด้วย ซึ่งจัดการเรียนการสอนโดย ภาครัฐ และ ภาคเอกชน นอกเหนือจาก มหาวิทยาลัย แล้วนั้น สถาบันอุมศึกษาอาจจะสามารถเรียกชื่ออื่นอีก อาทิเช่น บัณฑิตวิทยาลัย , วิทยาลัย เป็นต้น สำหรับประเทศไทย ได้มีการก่อตั้งสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2459 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ปัจจุบัน การจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาของประเทศไทยอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา เพิ่มเติมเกี่ยวกับสถาบันอุดมศึกษา... พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว '...เจ้านายราชตระกูล ตั้งแต่ลูกฉันเป็นต้นไป ตลอดจนถึงราษฎรที่ต่ำสุด จะให้ได้มีโอกาสเล่าเรียนได้เสมอกัน ไม่ว่าเจ้า ว่าขุนนาง ว่าไพร่ เพราะฉะนั้น จึงพอบอกได้ว่า การเล่าเรียนในบ้านเมืองเรานี้จะเป็นข้อสำคัญข้อที่หนึ่ง ซึ่งฉันจะอุตส่าห์จัดขึ้นให้เจริญจงได้...' พระราชดำรัสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก '...ขอให้ถือประโยชน์ส่วนตนเป็นที่สอง ประโยชน์ของเพื่อนมนุษย์เป็นกิจที่หนึ่ง ลาภ ทรัพย์ และเกียรติยศจะตกแก่ท่านเอง ถ้าท่านทรงธรรมะแห่งอาชีพไว้ให้บริสุทธิ์...' สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร '...อีกอย่างหนึ่งที่สำคัญอันควรกล่าว ก็คือ ความประพฤติ เราเป็นผู้ได้รับการศึกษาจากมหาวิทยาลัยซึ่งนับว่าเป็นสถานศึกษาที่สูงและมีเกียรติ ย่อมต้องรู้ผิดรู้ชอบแล้วว่า สิ่งใดดี สิ่งใดชั่ว และสิ่งใดควรประพฤติและไม่ควรเพียงใด ตลอดจนกิริยามารยาท เราต้องบังคับใจของเราให้เป็นผู้อยู่ในศีลธรรมอันดีงามเสมอ จึงจะได้ชื่อว่าเป็นนักศึกษาที่ดีของชาติ...' พระราชดำรัสในพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช '...ปัญญานั้นมีอยู่ ๒ ลักษณะ คือ ปัญญาที่เกิดจากการเล่าเรียนจดจำอย่างหนึ่ง กับ ปัญญาที่เกิดจากการศึกษาสังเกตและพิจารณาจนรู้ชัดอย่างหนึ่งบัณฑิตเป็นผู้ได้รับการศึกษาอบรมมาดีแล้ว จึงควรจะได้พยายามสังเกตศึกษาให้มาก ไม่มองข้ามแม้สิ่งเล็กน้อยอย่างต้นหญ้าก็สามารถนำมาพิจารณาเทียบเคียงให้เป็นประโยชน์แก่การดำเนินชีวิตได้...' พระราชดำรัสในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ๒๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๐ '...การรู้จักประมาณตน ทำให้คนเรารู้จักใช้ความรู้ความสามารถที่มีอยู่ได้พอเหมาะพอดีกับงาน และได้ประโยชน์สูงสุดเต็มตามประสิทธิภาพทั้งยังทำให้รู้จักขวนขวายศึกษาหาความรู้ เพิ่มพูนประสบการณ์อยู่เสมอ เพื่อปรับปรุงส่งเสริมศักยภาพในตนเองให้ยิ่งสูงขึ้น ผู้รู้จักประมาณตนจึงสามารถทำตนทำงานได้ผลดีกว่าคนอื่น...' พระราชดำรัสในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ๑๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ ปรีดี พนมยงค์ '...มหาวิทยาลัยย่อมอุปมา ประดุจบ่อน้ำ บำบัดความกระหายของราษฎร ผู้สมัครแสวงหาความรู้ อันเป็นสิทธิและโอกาส ที่เขาควรมีควรได้ ตามหลักเสรีภาพของการศึกษา...' สุนทรพจน์ของ ศ.ดร.ปรีดี พนมยงค์ผู้ประศาสน์การมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง
กสิณไฟ เป็นกรรมฐานกองที่มีพลังมากที่สุดในการปฏิบัติสมาธิภาวนา การเพ่งกสิณไฟสามารถช่วยประคองจิตของผู้ปฏิบัติให้เกิดสมาธิจนเข้าสู่รูปฌานและอรูปฌานได้ พลังแห่งกสิณไฟนอกจากจะมีอำนาจอยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์ของธรรมชาติและกฎบัญญัติบนโลกแล้ว พลังแห่งกสิณไฟยังนำมาซึ่งพลังจิตที่สามารถแทรกแซงเข้าไปในวิถีชีวิตของเราได้ทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นความสามารถในการบังคับธาตุทั้งสี่ (ดิน น้ำ ลม ไฟ) เช่น ทำให้เกิดฝนตก ฟ้าร้อง มีลมพายุ หรือแม้กระทั่งสามารถนำไปใช้ควบคุมความคิดและจิตใจของคนเราได้อย่างน่าอัศจรรย์ยิ่ง พลังอำนาจของกสิณไฟ จึงสมควรนำไปใช้อย่างถูกวิธี อย่างมีความเข้าใจ เพราะหากเราไม่มีความเข้าใจในอำนาจแห่งพลังกสิณไฟแล้ว ผู้ปฏิบัติที่สำเร็จกสิณไฟอาจไม่สามารถควบคุมพลังอำนาจพิเศษจากกสิณไฟได้ และอาจนำพลังอำนาจจากกสิณไฟนั้นไปใช้ในทางที่ผิด เช่น ใช้พลังอำนาจจิตจากกสิณไฟบังคับธาตุดิน น้ำ ลม ไฟ หรือใช้พลังอำนาจจิตจากกสิณไฟครอบงำความรู้สึกนึกคิดและจิตใจของมนุษย์ ฯลฯ ซึ่งผลที่เกิดจากการใช้พลังอำนาจจิตจากกสิณไฟได้ก่อให้เกิดความเสียหายและสร้างความวุ่นวายต่อเพื่อนมนุษย์บนโลกเป็นอย่างมาก อันเป็นการสร้างบาปกรรมให้เกิดขึ้นจากการใช้พลังอำนาจจิตจากกสิณไฟโดยที่ผู้ฝึกกสิณไฟไม่ได้ตั้งใจ ผู้ที่ฝึกกสิณไฟจึงจำเป็นต้องเรียนรู้ถึงวิธีการควบคุมพลังอำนาจแห่งกสิณไฟ ผู้ที่ฝึกกสิณไฟจึงจำเป็นต้องให้สัจจะวาจารับศีลและปฏิญาณตนรับข้อห้ามต่าง ๆ กับครูบาอาจารย์ เพื่อเป็นการป้องกันมิให้ผู้ฝึกกสิณไฟในชั้นสูงนำเอาพลังอำนาจพิเศษจากกสิณไฟไปใช้เบียดเบียนผู้อื่น ด้วยขอบเขตของศีลห้าจะเป็นเครื่องเตือนใจของผู้ที่ฝึกกสิณไฟให้มีสติเท่าทันกิเลสทั้งปวง กล่าวกันว่าบรรดาผู้ปฏิบัติสมาธิภาวนาด้วยการเพ่งกสิณและสำเร็จกสิณ (ไฟ) ยามเมื่อตายลง ร่างกายสังขารของผู้ที่สำเร็จกสิณไฟจะสามารถลุกไหม้เผาทำลายตัวเองได้ ที่เป็นเช่นนี้ได้ก็สืบเนื่องมาจากพลังอำนาจของกสิณไฟที่พวกเขาได้เฝ้าฝึกปรือเอาไว้จนชำนิชำนาญ แม้เมื่อถึงเวลาที่พวกเขาได้ตายจากโลกนี้ พลังกสิณไฟที่อยู่ภายในจิตของผู้สำเร็จกสิณไฟจะทำหน้าที่ของตนด้วยการลุกไหม้เผาร่างกายสังขารอันเป็นก้อนธาตุทั้งสี่นี้ให้สูญสิ้นไป อ้างอิง
บึงหล่ม เป็นสถานที่หนึ่งที่อยู่ในบริเวณติดต่อกับบ้านท้องโพลงและนาอิน ในปัจจุบันสถานที่แห่งนี้ได้กลายเป็นบึงหนองน้ำปัจจุบันและมีดอกบัวขึ้นอยู่เต็มไปหมด ประวัติ บึงหล่มซึ่งแต่ก่อนบึงหล่มได้เรียกกันว่า ”บึงล่ม” สาเหตุที่เรียกกันว่าบึงล่มเพราะในสมัยก่อนมีเรื่องเล่ากันว่าบึงหล่มเป็นเมืองเก่าเมืองหนึ่งซึ่งมีพระมหากษัตริย์ปกครองอยู่และมีเจ้าชายปกครองเมืองอยู่ด้วยวันหนึ่งเจ้าชายของบึงหล่มได้ลงไปอาบน้ำเหมือนทุกๆวันในขณะที่กำลังอาบน้ำอยู่สายตาเหลือบไปเห็นดอกบัว 2 ดอก เจ้าชายก็แปลกใจเพราะบริเวณนั้นไม่เคยมีป่าบัวเลย ดอกบัวที่โผล่ขึ้นมานั้นเป็นดอกบัวบานและดอกบัวตูมที่มีความงดงามมาก แต่เมื่อเจ้าชายพิจารณาแล้วก็คิดว่าดอกบัวบานนั้นงดงามกว่าดอกบัวตูม เจ้าชายจึงเด็ดดอกบัวและนำดอกบัวบานที่คิดว่างดงามมากกว่าดอกบัวตูมให้กับภรรยา ส่วนบัวตูมนั้นให้กับมารดา เมื่อกาลเวลาผ่านไปกลีบดอกบัวบานก็เริ่มร่วงหล่นไปตามกาลเวลาพร้อมกับภรรยาก็เริ่มชราลงเป็นลำดับทำให้เกิดความเบื่อหน่ายตรงกันข้ามกับมารดาที่มีความงดงามขึ้นดังกับดอกบัวตูมที่ค่อยๆแย้มกลีบทำให้เกิดความปรารถนาในตัวมารรดาของตนฉันชู้สาวเพียงแค่เจ้าชายคิดภายใต้เมืองหล่มก็เกิดเสียงดังขลุกขลักๆและลั่นขึ้นมาทันที่สร้างความตกใจให้กับชาวบ้านยิ่งนัก วันหนึ่งเจ้าชายเข้าไปหามารดาและพูดสนทนาในเรื่องต่างๆแล้วตั่งคำถามกับมารดาว่า ”ประตูที่เราเคยออกมาแล้วเราจะเข้าไปอีกได้ไหม” มารดาคิดว่าเจ้าชายคงถามตามปกติจึงตอบลูกว่า ”ทำไมละลูกประตูที่เราเคยเข้าเคยออกเป็นประจำอยู่แล้วทำไมเราจะเข้าไปอีกไม่ได้” ทำให้เจ้าชายพึ่งพอใจในคำตอบมากหลังจากวันนั้นเจ้าชายจึงตัดสินใจว่าจะต้องเข้าไปหามารดาและปลุกปล้ำให้ได้ เมื่อเจ้าชายเคาะประตูเรียกมารดาหลังจากสิ้นเสียงเคาะประตูแผ่นดินของเมืองก็เกิดการสั่นและค่อยๆยุบตัวลงอย่างช้าด้วยสัญชาตญาณทำให้ต่างก็วิ่งหนีไปคนละทาง กล่าวถึงเจ้าชายได้วิ่งหนีไปพร้อมกับบริวารอีกมากมายไปทางทิศใต้ของเมืองหล่มมาพักเหนื่อยที่บ้านทุ่งสาร (ในอำเภอพรหมพิรามปัจจุบัน) แต่ก็ยังเกรงว่าแผ่นดินจะถล่มมาถึงจึงพาบริวารเดินทางต่อไปและมาหยุดเพื่อเรียกขวัญที่หมู่บ้านเหล่าขวัญ (หมู่บ้านเหล่าขวัญในปัจจุบัน) เมื่อบรรดาผู้ติดตามได้มีกำลังใจดีแล้วจึงเดินทางต่ออย่างไร้จุดหมายและไม่มีผู้ใดทราบเรื่องราวของเจ้าชาย กล่าวถึงมารดาของเจ้าชายเมื่อเกิดเหตุการณ์แผ่นดินถล่มก็ได้พาบริวารหนีไปทางทิศเหนือของบึงหล่มและมาพักนั่งอิงต้นไม้ใหญ่ซึ่งแต่ก่อนเรียกว่าหมู่บ้านนางอิง (หมู่บ้านนาอินปัจจุบัน) นางหยุดพักได้เพียงครู่เดียวก็ออกเดินทางต่อเมื่อแน่ใจว่าแผ่นดินคงถล่มมาไปถึงจึงงมาพักที่หมู่บ้านนางยั้ง (หมู่บ้านนายางปัจจุบัน) แล้วจึงออกเดินทางต่อและมาหยุดคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจึงเรียกว่าหมู่บ้านนางคำนึง (หมู่บ้านนาคนึงในปัจจุบัน) และออกเดินทางต่อและมาตั้งถิ่นฐานในเมืองลับแลจังหวัดอุตรดิตถ์ปัจจุบัน อาณาเขตของบึงหล่ม บึงหล่มมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอุตรดิตถ์ ใน อำเภอพิชัย ตำบลนาอิน และติดต่อกับ หมู่บ้านท้องโพลง ตำบลดงประดำ อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลกโดยมีบึงขนาดกว้างอยู่ระหว่างกลางและมีเนื้อที่ประมาณ 4000-7000 ไร่ ลักษณะภูมิประเทศ ลักษณะภูมิประเทศของบึงหล่มเป็นที่ราบสูงติดกับเขาฝากบึงเขาปรัง เป็นบึงที่มีน้ำลึกประมาณ 3-4 เมตร และมีชาวบ้านทำนาบริเวณรอบบึง ลักษณะประชากร ลักษณะประชากรระว่าง บ้านนาอิน กับ บ้านท้องโพลง มีหมู่บ้านประมาณ 15 หมู่และมีประชากร ประมาณ 8000 ถึง 9000 คน