bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร พ.ศ. 2555 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2555 เนื่องจากอุดร ไกรวัตนุสสรณ์ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร ถูกลอบยิงเสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2554 โดยครรชิต ทับสุวรรณ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร พรรคประชาธิปัตย์ ปฐมเหตุ เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ 2554 นายอุดร ไกรวัตนุสสรณ์ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร (ในขณะนั้น) ถูกยิงเสียชีวิตภายในบริเวณสถานีบริการน้ำมันในจังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งในเบื้องต้นมีผู้ต้องสงสัยคือ นายครรชิต ทับสุวรรณ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร (ในขณะนั้น) ต่อมาภายหลังศาลพิพากษาประหารชีวิตนายครรชิต พร้อมให้ชดใช้สินไหมแก่ญาติ และคดีถึงที่สุดในชั้นฏีกาเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งศาลฎีกาพิพากษายืนโทษจำคุกตลอดชีวิต รวมถึงชดใช้สินไหมตามคำตัดสินของศาลชั้นต้น การเลือกตั้ง คณะกรรมการการเลือกตั้ง เปิดรับสมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาครระหว่างวันที่ 16 - 20 มกราคม พ.ศ. 2555 และกำหนดให้เลือกตั้งในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 โดยมีผู้สมัคร 3 คน ดังนี้ หมายเลข 1 : อัคคเดช สุวรรณชัย อิสระ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร (ก่อนปี พ.ศ. 2547) หมายเลข 2 : มณฑล ไกรวัตนุสสรณ์ สมาชิกพรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (บรรหาร 1), อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร (ความหวังใหม่ พ.ศ. 2535/1 2535/2 2538 2539, พลังประชาชน พ.ศ. 2550), อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร (เพื่อไทย พ.ศ. 2554 สอบตก) บิดานายอุดร ไกรวัตนุสสรณ์ หมายเลข 3 : กันต์กวี ทับสุวรรณ สมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ ผลการเลือกตั้ง ทั้งนี้ นายมณฑล ไกรวัตนุสสรณ์ มีคะแนนนำในทุกอำเภอ คือ อำเภอเมืองสมุทรสาคร : นายอัคคเดช 27,940 คะแนน -- นายมณฑล 59,990 คะแนน -- นายกันต์กวี 15,327 คะแนน อำเภอบ้านแพ้ว : นายอัคคเดช 7,667 คะแนน -- นายมณฑล 34,831 คะแนน -- นายกันต์กวี 3,521 คะแนน อำเภอกระทุ่มแบน : นายอัคคเดช 10,413 คะแนน -- นายมณฑล 43,089 คะแนน -- นายกันต์กวี 5,018 คะแนน อ้างอิง สมุทรสาคร
ขณะนี้คุณไม่สามารถแก้ไขวิกิพีเดียได้เนื่องจากที่อยู่ไอพีของคุณถูกบล็อกอัตโนมัติแต่คุณยังอ่านหน้าวิกิพีเดียได้ตามปกติ การบล็อกมีสาเหตุจากมีบางคนที่ใช้ที่อยู่ไอพีหรือพร็อกซีเซิร์ฟเวอร์ร่วมกับผู้อื่นถูกบล็อก ฉะนั้นผู้ใช้ทุกคนที่ใช้ที่อยู่ไอพีนี้แก้ไขหน้าจึงถูกระงับอัตโนมัติตามไปด้วยเพื่อป้องกันการละเมิดจากผู้กระทำผิด ผู้ใช้ที่บริสุทธิ์บางทีอาจได้รับลูกหลงไปด้วย คนส่วนใหญ่ที่เห็นสารนี้ไม่ได้กระทำผิด การบล็อกบางประเภทจำกัดการแก้ไขจากผู้ให้บริการหรือบริษัทโทรคมนาคมบางเจ้าเพื่อตอบโต้การละเมิดหรือการก่อกวนล่าสุด และมีผลต่อผู้ใช้ที่ไม่เกี่ยวข้องกัน กรุณาดูวิธีการปฏิบัติต่อไปด้านล่างหากคุณเห็นว่าตัวเองไม่ได้กระทำผิด ผู้ใช้ที่อยู่ไอพีนี้ถูกบล็อกโดย ด้วยเหตุต่อไปนี้ (ดูนโยบายการบล็อก): มีกำหนดหมดอายุบล็อกเมื่อ: เลขที่การบล็อกคือ: แม้ถูกบล็อกแล้ว ปกติคุณน่าจะยังแก้ไขหน้าคุยกับผู้ใช้ของตัเวองและส่งอีเมลหาผู้ใช้และผู้ดูแลระบบคนอื่นได้อยู่ หมายความว่าอะไร? เช่นเดียวกับเว็บไซต์อื่นอีกหลายแห่ง บางทีผู้ดูแลระบบวิกิพีเดียก็บล็อกบัญชีและช่วงไอพีซึ่งตัดสินแล้วว่ารับผิดชอบหรือเกี่ยวข้องกับกิจกรรมที่มีปัญหา คุณอาจได้รับลูกหลงจากการบล็อกเป็นช่วงนี้ ทำให้บัญชีของคุณพลอยแก้ไขหน้าไม่ได้ตามไปด้วย ถ้าคุณไม่สามารถแก้ไขได้โดยความผิดพลาด ปกติคุณน่าจะกลับมาแก้ไขได้อย่างรวดเร็วหากแจ้งผู้ดูแลระบบให้รับทราบปัญหา กล่องด้านบนได้ให้สารนิเทศที่คุณต้องการไว้แล้ว ;บล็อกคืออะไร? บล็อกเป็นมาตการที่ใช้ป้องกันวิกิพีเดียจากการใช้ที่อาจไม่เหมาะสม หรือมีการแก้ไขดัดแปลงที่ฝ่าฝืนนโยบายและแนวปฏิบัติของเรา เมื่อหมดเวลาการบล็อกแล้ว มักจะกลับมาแก้ไขได้ตามปกติเว้นเสียแต่ยังเกิดปัญหาขึ้นซ้ำซาก บล็อกนี้สามารถใช้กับบัญชีผู้ใช้ ไอพีหนึ่ง หรือช่วงไอพีก็ได้ ;สาเหตุหลักของบล็อกอัตโนมัติ: เกิดจากที่อยู่ไอพีของคุณไปตรงกับบัญชีอื่นที่ถูกบล็อก หรือซอฟต์แวร์เชื่อว่าบัญชีหรือไอพีของคุณเชื่อมกับบัญชีอื่นที่ถูกบล็อก ลองขอสารนิเทศเพิ่มเติม และ/หรือ ขอปลดบล็อก และเนื่องจากผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตบางเจ้ามีการสุ่มเลขไอพี ทำให้การบล็อกอัตโนมัติอาจส่งผลกระทบต่อผู้อื่นที่ไม่ใช่เจ้าของบัญชีที่กระทำผิดในครั้งนั้น การแก้ปัญหาที่เกิดจากบล็อกอัตโนมัติ คำขอปลดบล็อก หากคุณได้รับผลกระทบจาการบล็อกนี้อย่างไม่เป็นธรรม กรุณาคัดลอกและวางข้อความต่อไปนี้ ณ ด้านล่างสุดของหน้าคุยกับผู้ใช้ของตัวเอง: จะมีผู้ดูแลระบบตามไปทบทวนการบล็อกเมื่อคุณเพิ่มแม่แบบข้างต้นไว้ถูกที่แล้ว ถ้าคุณประสบปัญหานี้ซ้ำ ๆ เราขอแนะนำให้คุณติดต่อผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตหรือฝ่ายไอทีของบริษัทคุณ และขอให้ติดต่อ XFF project ของมูลนิธิวิกิมีเดีย เกี่ยวกับการเปิดใช้งานส่วนหัวเอชทีทีพี X-Forwarded-For ไว้บนพร็อกซีเซิร์ฟเวอร์ ซึ่งน่าจะช่วยลดโอกาสที่คุณจะได้รับผลกระทบจากการบล็อกอัตโนมัติในอนาคต
วัดบางคูวัดนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางคูวัดและแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 6 ตารางวา วัดบางคูวัดนอกสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2312 สันนิษฐานว่าชาวมอญที่อพยพจากเมืองร่างกุ้งช่วยกันสร้างขึ้น เนื่องจากมีเจดีย์ที่เป็นรูปทรงมอญ นอกจากนี้ชาวบ้านยังนิยมเรียกอีกชื่อว่า วัดปากคลอง ตามลักษณะภูมิประเทศที่ตั้งวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2533 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 15 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 8 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง และเจดีย์ทรงมอญที่สันนิษฐานว่า สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีองค์ระฆังอวบอ้วนคล้ายทรงดอกบัวตูม ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 69 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 57 นิ้ว สูง 59 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการเย็น พระอธิการแชะ พระอธิการสมนึก พระอธิการฉาย พระอธิการขวัญ นาถธมฺโม อ้างอิง บางคูวัดนอก บางคูวัดนอก
แผนที่เกาะโตงาตาปูเน้นนูกูอาโลฟา (สีแดง) นูกูอาโลฟา เป็นเมืองหลวง เมืองที่ใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางด้านการเมืองการปกครอง เศรษฐกิจ วัฒนธรรมของตองงา กรุงนูกูอาโลฟาตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเกาะโตงาตาปู (แผนที่ในภาพ) มีทิศเหนือติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิก ทิศใต้ติดต่อกับลากูนฟางาอูตา ทิศตะวันตกติดต่อกับพื้นที่นอกกรุงของเขตโกโลโมตูอา และทิศตะวันออกติดต่อกับพื้นที่นอกกรุงของเขตโกโลโฟโออู มีจำนวนประชากรเท่ากับ 23,221 คน หรือเกือบ 1 ใน 4 ของประชากรทั้งประเทศ และหากนับรวมพื้นที่ Greater Nukuʻalofa จะมีจำนวนประชากรเท่ากับ 35,184 คน ด้วยจำนวนและความหนาแน่นของประชากรที่สูง กรุงนูกูอาโลฟาจึงมีสถานะเป็นเมืองโตเดี่ยว และเป็นเขตเมืองเพียงแห่งเดียวของประเทศ ในอดีตพื้นที่นูกูอาโลฟาส่วนใหญ่อยู่ใต้ทะเล มีสภาพเป็นเกาะ ไม่ได้เชื่อมต่อกับเกาะโตงาตาปูในปัจจุบัน มีหลักฐานการตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ตั้งแต่ก่อน 800 ปีก่อนคริสตกาล นับตั้งแต่การสถาปนาจักรวรรดิตูอีโตงาเป็นต้นมา นูกูอาโลฟาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิแห่งนี้ จนกระทั่งในคริสต์ศตวรรษที่ 18 มีชาวยุโรปหลายกลุ่มได้มีโอกาสมาเยี่ยมเยียนนูกูอาโลฟา นูกูอาโลฟาเริ่มมีความสำคัญกับประวัติศาสตร์ตองงาในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อกลายเป็นศูนย์กลางอำนาจของตูอิกาโนกูโปลู พร้อมกับการเป็นศูนย์กลางในการเผยแพร่ศาสนาคริสต์ในประเทศ และต่อมากลายเป็นศูนย์กลางการเมืองการปกครองจนถึงปัจจุบันหลังจากที่พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 สถาปนาราชอาณาจักรตองงาขึ้น การสถาปนากรุงนูกูอาโลฟาเป็นเมืองหลวงนำไปสู่การพัฒนาระบบสาธารณูปโภคและการก่อสร้างที่ทำการของหน่วยงานภาครัฐที่สำคัญ รวมไปถึงเป็นที่ตั้งของสถานเอกอัครราชทูตทั้งหมดที่มีภารกิจในประเทศตองงา ช่วงระหว่าง ค.ศ. 2005–6 มีการชุมนุมเรียกร้องประชาธิปไตยในกรุงนูกูอาโลฟา แม้จะประสบความสำเร็จ แต่สร้างความเสียหายให้กับพื้นที่ศูนย์กลางธุรกิจเป็นอย่างมาก (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: รอบประจำเดือน – เบนจามิน เมานต์ฟอร์ต – พระคเณศที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
วัดตะโหนดราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระบือ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม วัดตะโหนดรายได้ขอตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2335 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก แต่เดิมเป็นสวนต้นตาลโตนดเรียงรายอยู่หลายต้นจึงได้ชื่อว่า 'วัดตะโหนดราย' ต่อมามีนายปาน และนางแป้ง ได้ช่วยสร้างอุโบสถให้ 1 หลัง และกุฏิสงฆ์ 5 หลัง ปัจจุบันนี้ทรุดโทรมไปแล้ว และได้ซ่อม สร้าง ปฏิสังขรณ์ใหม่ และยังมีผู้มีจิตศรัทธาอีก 1 ท่าน คือ นางลำภู รุ่งเจริญ ได้ถวายที่ดินให้เป็นที่ธรณีสงฆ์ของวัด 1 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ และ เป็นผู้มีศรัทธาอุปถัมภ์วัดด้วยดีเสมอมา ต่อมาท่านกำนันกรึงนางเม้ย รุ่งเจริญ ได้เป็นผู้นำประชาชนร่วมจัดหาทุนสร้างอาคารเรียนขึ้น 1 หลัง ให้ชื่อว่า โรงเรียนศึกษารุ่งเจริญ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2425 อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ วิหารประดิษฐานหลวงพ่อโตและประดิษฐานหลวงพ่อปางสระปางทุกรกิริยา วิหารหลวงปู่ฤๅษีนารอท ศาลาการเปรียญ ศาลาบำเพ็ญกุศล กุฎิสงฆ์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปเนื้อศิลาแดงลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 33 นิ้ว 49 นิ้ว และพระโมคคัลลานะ พระสารีบุตร พระปางนาคปรกอีก 2 องค์ เป็นเนื้อศิลาแดงเช่นเดียวกัน และมีธรรมาสน์ 4 ธรรมาสน์ และธรรมาสน์ บุษบกประจำศาลาการเปรียญ 1 หลัง ตู้พระไตรปิฎก 5 ตู้ อ้างอิง ตะโหนดราย
วัดบางนา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางโพธิ์เหนือ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี วัดบางนาสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 ในช่วงกรุงศรีอยุธยาตอนปลายและตอนต้นแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ จากความศรัทธาในพระพุทธศาสนาสายเถรวาท ทำให้ชาวมอญพร้อมใจสร้างวัดแห่งนี้ขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2350 เดิมอยู่ห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาไปทางทิศตะวันตก ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดบางนา ต่อมาย้ายร่นลงไปอยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อความสะดวกในการสัญจรไปมา วัดมีเสาหงส์อันเป็นสัญลักษณ์ของชาวมอญ อาคารเสนาสนะ ได้แก่ วิหารขนาดเล็กที่อยู่ห่างจากอุโบสถเพียงเล็กน้อย เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง 2 องค์ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ และกุฏิสงฆ์ มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปปางมารวิชัยที่มีชื่อว่า พระพุทธทิพย์สุวรรณมุนี พระพุทธรูปก่ออิฐถือปูนซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างในราวสมัยกรุงศรีอยุธยา พระพุทธรูปปางป่าเลไลยก์และปางมารวิชัยที่มีการสร้างในรูปแบบก่ออิฐถือปูนและรอยพระพุทธบาทจำลอง อยู่ภายในวิหาร ในอดีตมีชื่อเสียงมีคนไปทำบุญที่วัดมากที่สุด เนื่องจากเป็นวัดเก่าแก่ มีพระไปบวชศึกษาเล่าเรียนมาก พระที่วัดต่างก็ถือปฏิบัติกิจของสงฆ์อย่างเคร่งครัด ชาวบ้านจึงศรัทธาเลื่อมใสเข้าไปทำบุญกัน โดยเฉพาะ หลวงปู่เส็ง จันทรังสี อดีตเจ้าอาวาส ถือว่าเป็นพระที่ได้รับสมณศักดิ์รูปแรก และเป็นผู้เริ่มทำพระเครื่องวัตถุมงคลของวัดบางนาจนโด่งดัง อ้างอิง บางนา
ทุ่งพึ่ง เป็นตำบลในอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลทุ่งพึ่งมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลทัพทันและตำบลทุ่งนาไทย (อำเภอทัพทัน) ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลหนองพังค่า (อำเภอเมืองอุทัยธานี) ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลดอนกลอย (อำเภอหนองขาหย่าง) ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบ้านเก่า( อำเภอหนองฉาง) ประวัติ ทุ่งพึ่งเป็นตำบลในอำเภอหนองพลวง จังหวัดอุทัยธานี ตั้งเป็นตำบลตั้งแต่ พ.ศ. 2443 บ้านทุ่งพึ่งเกิดขึ้นเมื่อประมาณสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น เดิมมีสองผัวเมียชื่อนายผึ้งและนางมอญ ได้อพยพมาก่อตั้งรกรากเป็นครั้งแรก และได้ขยายชุมชนเป็นหมู่บ้านที่เจริญรุ่งเรืองขึ้นมาจนปัจจุบันนี้ จึงสันนิษฐานว่าคำว่าบ้านทุ่งพึ่งมาจากการนำเอาชื่อต้นตระกูลคือนายผึ้งมาเรียกกัน แต่ตัวสะกด 'ผึ้ง' และ 'พึ่ง' ที่แตกต่างกันในปัจจุบันสันนิษฐานว่าคงจะกำหนดกันเองในสมัยที่ความเจริญทางด้านการศึกษาได้เข้ามามีบทบาทในหมู่บ้านในระยะหลัง การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค พื้นที่ตำบลทุ่งพึ่งประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 7 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 1,438 คน แบ่งเป็นชาย 680 คน หญิง 758 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นลำดับ 6 จาก 9 ในอำเภอหนองขาหย่าง ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก หมู่บ้าน พ.ศ. 2566 พ.ศ. 2565 พ.ศ. 2564 พ.ศ. 2563 พ.ศ. 2562 พ.ศ. 2561 พ.ศ. 2560 ทุ่งพึ่ง 314 323 322 328 335 332 336 ทับทราย 281 282 280 270 274 279 267 หนองเขื่อน 227 221 221 219 213 219 218 ทุ่งสมอ 204 200 194 189 193 198 201 ทุ่งใหญ่ 185 186 190 189 190 195 198 คลองหิน 126 126 123 119 121 122 115 ทุ่งโป่ง 101 101 105 107 104 105 104 รวม 1,438 1,439 1,435 1,421 1,430 1,450 1,439 การปกครองส่วนท้องถิ่น ปัจจุบันตำบลทุ่งพึ่งทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาหย่าง เดิมอยู่ในเขตสภาตำบลทุ่งพึ่ง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 เขตสภาตำบลทุ่งพึ่งมีพื้นที่ 7 หมู่บ้านและประชากรเพียง 1,466 คน จึงไม่ผ่านเงื่อนไขในการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล กระทรวงมหาดไทยจึงดำเนินการประกาศยุบรวมสภาตำบลทุ่งพึ่งที่มีจำนวนประชากรไม่ถึงสองพันคน โดยให้รวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาหย่าง สถานที่สำคัญ วัดสวนพลู เดิมเป็นวัดที่เก่าแก่ โดยมีพระอุโบสถที่สร้างขึ้นในสมัยทวารวดี (โดยอ้างหลักฐานของกรมศิลปากร) ซึ่งปัจจุบันคงเหลือแต่ฐานอิฐเก่าซึ่งอยู่ใต้ต้นโพธิ์ และยังพบเสาของศาลาหอไตรกลางน้ำสมัยก่อน เจ้าอาวาสได้เล่าว่าชื่อวัดสวนพลูนั้นได้มาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยก่อนที่ท่านจะมาเป็นเจ้าอาวาสในวัดนี้ วัดนี้ได้ร้างมาแล้วกว่า 300 ปี และท่านยังเล่าให้ฟังว่า จากคำเล่าลือของชาวบ้านถ้ามีบุคคลใดมาบุกรุกเพื่อขโมยสิ่งของหรือบุกรุกเพื่อยึดครองพื้นที่และต้นไม้โดยไม่ได้ขออนุญาตมักพบกับปาฏิหาริย์ต่าง ๆ ปัจจุบันวัดสวนพลูได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานตามพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 ลงในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 9 เมษายน 2544 เล่ม 118 อ้างอิง ทุ่งพึ่ง
วัดรัตนรังสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพรงมะเดื่อ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม วัดรัตนรังสี เดิมเป็น สำนักสงฆ์หนองแขม-หนองจอก ซึ่งมีหลวงพ่อไสว วชิรวํโส ท่านได้จัดการซื้อที่ดินจำนวน 6 ไร่เศษ ทำเป็นที่พักสงฆ์และสำนักสงฆ์ตามลำดับ ได้สร้างศาลาการเปรียญ 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง วิหาร 1 หลัง ปัจจุบันวิหารหลังนี้ได้รื้อถอนไปแล้ว หลวงพ่อไสวได้ดูแลสำนักสงฆ์ระหว่างปี พ.ศ. 2538–2540 ท่านได้อาพาธและมรณภาพลง ก่อนมรณภาพท่านได้สั่งญาติโยมให้พระมหาทองสุข สุทฺธสีโล จากวัดหัวคู้ อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ มาดูแลสำนักสงฆ์แทนท่าน แต่ท่านเจ้าอาวาสวัดหัวคู้ปฏิเสธอยู่หลายครั้ง แต่ภายหลังเห็นถึงความตั้งใจจริงของชาวบ้านจึงอนุญาต เมื่อพระมหาทองสุขมาอยู่ที่สำนักสงฆ์ ท่านได้ขออนุญาตสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2542 จนได้รับการจัดตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2545 และได้ทำการแต่งตั้งพระมหาทองสุข สุทฺธสีโล เป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2546 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552 พระมหาทองสุขได้จัดการซื้อที่ดินเพิ่มอีก 7 ไร่เศษ รวมกับพื้นที่เดิมอีก 6 ไร่เศษ วัดรัตนรังสีจึงมีเนื้อที่รวม 13 ไร่ 2 งาน 5.85 ตารางวา และได้ดำเนินการสร้างอุโบสถ 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 2 หลัง กำแพงแก้วอุโบสถ เมรุ 1 หลัง และอื่น ๆ อ้างอิง รัตนรังสี
วัดประทุมคณาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลองทางทิศใต้ ด้านขวามือของวัดจดคลองบางเรือหัก ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม วัดประทุมคณาวาสตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ผู้สร้างวัดชื่อท่านเจ้าบัว (ท่านเจ้าคุณวินัยมุนี “บัว”หรือวินัยธรรม) สันนิษฐานว่า ผู้สร้างคงอยู่ในสมณเพศขณะทำการสร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2519 เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2523 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดชทรงยกช่อฟ้าของอุโบสถหลังปัจจุบันนี้ เสด็จพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และทรงปลูกต้นพิกุลหน้าอุโบสถองค์ละ 1 ต้น และหลังจากนั้นสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ได้เสด็จมาทรงตัดลูกนิมิตให้อีกด้วย ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อสาน เป็นพระประธานในอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2400 เป็นพระพุทธรูปที่สานด้วยไม้ตอก แล้วพอกด้วยลักปิดทอง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 31 นิ้ว สูง 451 นิ้ว ปัจจุบันหลวงพ่อสานได้เก็บรักษาไว้ที่กุฎิเจ้าอาวาส พระพุทธรูปอีกองค์หนึ่งของวัดประดิษฐานอยู่ที่หน้าอุโบสถ คือ หลวงพ่อพระร่วมเจ้า เป็นพระพุทธรูปสร้างใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2517 จำลองจากพระพุทธรูปโบราณองค์จริง ซึ่งเป็นสมบัติส่วนตัวของครอบครัวหนึ่ง นำมามอบให้กับทางวัด อ้างอิง ประทุมคณาวาส ประทุมคณาวาส
วัดวรภูมิราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนหลวง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม วัดวรภูมิราษฎร์บำรุงเป็นวัดโบราณในคลองบางลี่ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2405 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2449 โดยมีบาสิกาพุ่ม เป็นผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด เนื้อที่ 8 ไร่ 56 วา ต่อมาทางวัดได้ซื้อเพิ่มเติม และมีผู้มีจิตศรัทธาบริจาคให้อีก หมื่นบริบูรณคุณสาร หรือกำนันวร ได้ดำเนินการขอวิสุงคามสีมา และแสวงหาเจ้าอาวาสมาเริ่มบริหารวัด เมื่อสร้างวัดได้มีผู้มีจิตศรัทธาบริจาคเรือนฝากระดานถวายวัดมากกว่า 10 หลัง เป็นเรือนไม้สักทั้งหลัง อุโบสถ และศาลาการเปรียญของวัด ประชาชนร่วมกัน สร้างจากเรือนบริจาควัสดุในการก่อสร้างใช้ไม้สักทั้งหมด วัดนี้จึงมีสิ่งก่อสร้างเป็นไม้สักทั้งหลัง อุโบสถเก่าไก้ผุพังไป จึงได้สร้างอุโบสถใหม่ ก่ออิฐถือปนเป็นตึกทั้งหลัง กุฏิสงฆ์ และศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ และหอฉัน เป็นเรือนไม่สักทั้งหลัง นอกนั้นยังอนุรักษ์เป็นเรือนไม้สักทรงไทยไว้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานประจำอุโบสถ พระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย ของเก่าคู่มากับวัด อ้างอิง วรภูมิราษฎร์บำรุง
วัดกลางเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม วัดกลางเหนือตั้งเป็นวัดเมือ พ.ศ. 2303 ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง ที่เชื่อได้ว่าเดิมกุฎิสงฆ์ปลูกไว้รอยพระอุโบสถโดยปลูกไว้ในสระเป็นหลัง ๆ ปัจจุบันกุฎิได้ย้ายมาที่ตั้งในปัจจุบัน มีหลักฐานในพระราชพงศาวดารพระเจ้ากรุงธนบุรี กล่าวว่า 'หลวงยกกระบัตร (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก) ได้ล่องเรือจากราชบุรีมาตามลำน้ำแม่กลองผ่านวัดกลาง...' ยังมีวัดกลางใต้ซึ่งอยู่ถัดลงไปนั้น ปัจจุบันได้ร้างไปแล้วและเป็นธรณีสงฆ์ของวัดกลางเหนือ วัดนี้เป็นแหล่งศึกษามาแต่โบราณ มีพระเป็นครูสอน ทำการสอนทั้งหนังสือ และวิชาการอย่างอื่น เรียนกันตัวต่อตัว ต่อมาได้สร้างโรงเรียนปริยัติธรรมขึ้น และสร้างโรงเรียนวิชาภาษาไทยขึ้นในสมัยพระครูสกลวิสุทธิ (เหมือน รตฺนสุวณฺโณ) เป็นเจ้าอาวาส ได้จัดตั้งโรงเรียนภาษาไทยขึ้นเป็นแห่งแรกในอำเภอบางคนที เมื่อ พ.ศ. 2456 โดยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส และทรงประทานชื่อให้ว่า 'โรงเรียนตัวอย่างวัดกลางเหนือ อำเภอบางคนที' ในปี พ.ศ. 2458 ทางราชการรับเป็นโรงเรียนของรัฐขยายการศึกษาเปิดสอนตั้งแต่ประถมปีที่ 1–4 และมัธยมศึกษาปีที่ 1– 3 ต่อมา พ.ศ. 2481 ทางราชการได้ตัดชั้นประถมศึกษาออกทั้งหมด คงไว้แต่มัธยมศึกษาและขยายออกไปจนถึงมัธยมบริบูรณ์ ปัจจุบันโรงเรียนสกลวิสุทธิ์เปิดสอนแผนกอาชีวศึกษาด้วย วัดกลางเหนือได้มีการปฏิสังขรณ์ซ่อมแซม และสร้างใหม่ตลอดมาโดยตลอด พุทธศาสนิกชนให้ความร่วมมือ บริจาคสินทรัพย์เป็นจำนวนมากทำให้วัดกลางเหนือมีศาสนสถานและศาสนวัตถุที่มั่นคงถาวร ตั้งแต่อุโบสถ ศาลาการเปรียญทรงไทย กุฏิสงฆ์ทรงไทย และสมัยใหม่ ศาลาท่าน้ำ หอฉัน ตลอดจนอาคารเรียน ฯลฯ อุโบสถสร้างใหม่ ก่ออิฐถือปูน งดงามมาก ผนังอุโบสถเป็นรูปเทพนม เรื่องรามเกียรติ์ เหนือผนังอุโบสถสร้างเป็นวิมาน พระประธานในอุโบสถสร้างด้วยศิลาแดง ปางมารวิชัยแบบสุโขทัยคู่มากับวัด และเจดีย์ใหญ่หน้าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ยอดเจดีย์ ปัจจุบัน พระสมุทรธรรมคณี (จำลอง อาสโภ) น.ธ.เอก, ป.ธ.๕ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันและดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาเจ้าหน้าจังหวัดสมุทรสงครามอีกด้วย อ้างอิง กลางเหนือ
สมเด็จพระธรรมราชาธิราชรามาธิบดีที่ 2 (ព្រះបាទស្រីធម្មរាជាទី២,พ.ศ.2141 - 2177) บางทีรู้จักในฐานะ พญาตู (ពញាតូ) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งกัมพูชาซึ่งครองราชบัลลังก์ระหว่าง พ.ศ.2171 ถึง 2174 พญาตูเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของ พระไชยเชษฐาที่ 2 พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาในฐานะกษัตริย์ในปี พ.ศ. 2171 เวลาเดียวกัน พระองค์สถาปนาพระเจ้าอาคือ พระอุไทย เป็นผู้สำเร็จราชการ ในตำแหน่ง พระมหาอุปโยราช (ឧភយោរាជ) ซึ่งมักจะเป็นพระอิสริยยศของกษัตริย์ที่สละราชบัลลังก์แล้ว แต่ยังคงพระราชอำนาจบริหารไว้ พญาตูทรงพอพระทัยนักองค์วาที พระขนิษฐาต่างพระมารดา และหมายที่จะให้ถวายตัวเป็นบาทบาจาริกาในพระองค์ อย่างไรก็ตามนักองค์วาทีได้ถวายตัวเป็นพระสนมของพระอุไทย ในปี พ.ศ. 2173 แต่พระองค์ได้ทรงตกหลุมรัก นักองค์วาที อย่างสุดซึ้งและแอบมีปฏิพัทธ์เสน่หากันแบบลับๆ แต่ความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์ได้ล่วงรู้ถึงพระอุไทย ทำให้พระอุไทยเกิดความเจ็บแค้นเป็นอันมาก โดยขณะที่พระศรีธรรมราชาที่ 2 เสด็จเยือน เมืองพระนคร พระองค์ถูกทหารรับจ้างต่างด้าวของพระอุไทยสังหารระหว่างหลบหนี เมื่อพระองค์ทิวงคตแล้วพระอุไทยจึงอัญเชิญนักองค์นูพระอนุชาของพระองค์ขึ้นสืบราชสมบัติแทนพระนามว่า พระองค์ทองราชา อ้างอิง Chroniques Royales du Cambodge de 1594 à 1677. École française d'Extrême Orient. Paris 1981 Achille Dauphin-Meunier Histoire du Cambodge Presses universitaires de France, Paris 1968 Que sais-je ? n° 916.
วัดห้วยจระเข้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม วัดห้วยจระเข้มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระครูปราจิณทิศบริหาร และหลังจากนั้นในปี ร.ศ. 119 พระครูปราจิณทิศบริหารได้นำหนังสือขอพระราชทานวิสุงคามสีมา โดยให้พระยาสุนทรบุรี เสด็จราชการมณฑลนครไชยศรี กราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวขอพระราชทานวิสุงคามสีมา จนได้รับพระราชทานเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 ต่อมาหลวงปู่นาค เดิมจำพรรษาอยู่ที่วัดพระปฐมเจดีย์ และขณะนั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้ย้ายกุฏิสงฆ์จากทางทิศเหนือไปตั้งทางด้านทิศใต้ แต่หลวงปู่นาคก็มิได้ย้าย แต่ท่านกลับมาจำพรรษาอยู่ที่วัดห้วยจระเข้ เมื่อ พ.ศ. 2447 และหลังจากพระครูปราจิณทิศบริหารมรณภาพ หลวงปู่นาค หรือ พระครูปัจฉิมทิศบริหาร ก็ได้ขึ้นเป็นเจ้าอาวาส จนท่านได้มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2453 พระครูอุตตรการบดี (สุข ปทุมสฺสวณฺโณ) เป็นเจ้าอาวาส และได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น วัดนาคโชติการาม แต่ประชาชนไม่นิยมเรียกกัน โดยจะเรียกว่า วัดใหม่ห้วยจระเข้ และต่อมาตัดคำว่า 'ใหม่' ออกไปจนถึงปัจจุบันนี้ หลวงปู่นาค โชติโก เป็นอดีตพระเกจิอาจารย์ชื่อดังนครปฐม ที่ได้รับความเลื่อมใสศรัทธา มีชื่อเสียงโด่งดังในการสร้าง พระปิดตาเนื้อเมฆพัด ซึ่งเมฆพัด เป็นโลหะที่ได้จากการเล่นแร่แปรธาตุตามตำราของไทยโบราณ เชื่อว่าเป็นธาตุกายสิทธิ์มีฤทธานุภาพในตัวเอง ผู้ศรัทธานิยมเล่นกัน 3 พิมพ์ ได้แก่ พิมพ์ท้องแฟบ พิมพ์ท้องป่อง และ พิมพ์หูกระต่าย พระปิดตาที่ท่านสร้างขึ้น มีพุทธลักษณะงดงาม ด้านศีรษะจะใหญ่ มือใหญ่ โยงก้นแต่ไม่ทะลุไปด้านหลัง มักปรากฏรอยจารของท่าน ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งเสด็จประทับแรม ณ พระราชวังสนามจันทร์ พร้อมด้วยสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ จะเสด็จกราบนมัสการหลวงปู่นาคเป็นประจำ ซึ่งมีเรื่องเล่ากันว่า หลวงปู่นาคได้ถวายพระปิดตาไว้บูชาคู่พระวรกายพระองค์ท่านด้วยเช่นกัน อ้างอิง ห้วยจระเข้
วัดสังฆาวาส โบราณสถานประเภทวัดร้างที่ตั้งอยู่ที่ตำบลคลองสวนพลู อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา วัดสังฆาวาสปรากฏชื่อในพระราชพงศาวดารว่า พระยาตาก (สิน) ถูกส่งออกมาตั้งค่ายรับศึกของฝ่ายอังวะ อยู่ที่วัดใหญ่ชัยมงคล พร้อมกับพระยาเพชรบุรี (เรือง) ตั้งแต่เดือน 12 (พฤศจิกายน) ปี พ.ศ. 2309 ทัพของพระยาตากและพระยาเพชรบุรี ใช้ทัพเรือสกัดเรือรบของฝ่ายอังวะ ข้อความใน พระราชพงศาวดารกรุงสยาม จากต้นฉบับของบริติชมิวเซียม ระบุว่าพระยาเพชรบุรีถูกสังหารในการศึกที่วัดสังฆาวาส ใน พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา ระบุว่า มหาดเล็กได้พา สมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์ หลบหนีพม่ามาอยู่ที่วัดแห่งนี้ จนสมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์อดพระกระยาหารจนสิ้นพระชนม์ ดังความว่า 'พระเจ้าแผ่นดินนั้นหนีออกจากเมือง ลงเรือน้อยไปกับมหาดเล็กสองคน ไปเร้นซ่อนอยู่ในสุมทุมไม้ใกล้บ้านจิกข้างวัดสังฆาวาส มหาดเล็กนั้นก็ทิ้งเสียหนีไปอื่น อดอาหารอยู่แต่พระองค์เดียว พม่าหาจับได้ไม่' ปัจจุบันวัดสังฆาวาสอยู่ในบริเวณร้านอาหารชื่อ ร้านบ้านสวนอิ่มสุข โดยวัดสังฆาวาสเหลือเพียงซากพระพุทธรูปซึ่งเหลือเพียงแค่ช่วงกลางและพระเพลา เศษกระเบื้อง ศาลาพร้อมพระพุทธรูปทองเหลืองที่สร้างขึ้นในภายหลังเพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าจุดนี้เคยเป็นที่ตั้งวัดมาก่อน อ้างอิง สังฆาวาส
วัดแจ้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 40 ไร่ วัดแจ้งตั้งเมื่อ พ.ศ. 2391 ที่มาของชื่อวัดสืบเนื่องจากเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) นำทัพเดินทางกลับจาราชการสงครามที่ประเทศกัมพูชา เมื่อเดินทางถึงบริเวณที่วัดแจ้งก็สว่างดี จึงให้ทหารพักผ่อนที่บริเวณนี้ ต่อมาได้ทำการสร้างวัดขึ้นและได้อัญเชิญพระพุทธรูปที่นำมาจากประเทศกัมพูชา ซึ่งพบ ณ เจดีย์เก่าแก่พุพัง มีต้นโพธิ์ ขนาดใหญ่ขึ้นปกคลุม มาประดิษฐานไว้ในอุโบสถ นามว่า หลวงพ่อเพชร ได้สร้างกุฏิให้อาจารย์เป็นพระภิกษุเขมรที่ติดตามกองทัพมา ให้อาจารย์เป็นผู้ดูแลรักษาวัดในตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2499 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 11 เมตร ยาว 29 เมตร พุทธลักษณะของ หลวงพ่อเพชร เป็นพระพุทธรูปที่หล่อด้วยโลหะ เกศเป็นเกศบัวตูม นั่งขัดสมาธิเพชร คือ พระบาท (เท้า) ทั้งสองไขว้กัน ฝ่าพระบาทเกี่ยวกระหวัดมองเห็นชัดทั้งสองข้าง พระหัตถ์ (มือ) ขวา ห้อยบนพระชานุ (เข่า) ด้านขวา พระหัตถ์ซ้ายวางอยู่บนหน้าตัก เป็นพระพุทธรูปปางสดุ้งมารหรือปางมารวิชัย สันนิษฐานว่าเป็นพระสร้างสมัยเชียงแสน ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ในวิหารแบบล้านนา​ พระธาตุวัดแจ้งปราจีนบุรี รูปทรงคล้ายพระธาตุพนม จังหวัดนครพนม และศาลาวิปัสสนา ภายในศาลาประดิษฐานสรีระอดีตเจ้าอาวาส (หลงปู่ทัต) ตั้งอยู่กลางสระน้ำ อุโบสถมีขนาดกว้าง 11 เมตร ยาว 29 เมตร สร้างเมื่อพ.ศ. 2494 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก อ้างอิง แจ้ง
วัดดอนเสาเกียดมิลินทบุณยาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแขม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม วัดดอนเสาเกียดมิลินทบุณยารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2509 จากคำบอกเล่าของชาวบ้าน อาชีพการทำนาเป็นอาชีพหลักของคนในพื้นที่นี้ ครั้งเมื่อถึงฤดูกาลเก็บเกี่ยว ชาวบ้านต้องนำข้าวขึ้นตากให้แห้งและมีการนวดข้าว เพื่อให้เม็ดข้าวเปลือกหลุดออกจากรวง และนำไปสีข้าวสารต่อไป พื้นที่ตั้งวัดนี้เป็นที่ดอนเหมาะสำหรับการนำข้าวมาย่ำนวดด้วยการใช้แรงงานวัวควาย โดยการย่ำข้าวชาวบ้านจะปักหลักเสาไว้กลางลาน เพื่อใช้ผูกเชือกกับวัวควายให้เดินย่ำนวดข้าววนไปรอบ ๆ เสานั้นเรียกว่า เสาเกียด ต่อมาเจ้าของที่ดินได้บริจาคที่ดินเป็นธรณีสงฆ์ เพื่อสร้างเป็นวัดศูนย์กลางชุมชน และตั้งชื่อวัดว่า 'วัดดอนเสาเกียดมิลินทบุณยาราม' ตามลักษณะภูมิประเทศที่เป็นที่ดิน และอัตลักษณ์ที่สำคัญ ที่เคยใช้เป็นลานนวดข้าว มีเสาเกียดเป็นศูนย์กลาง ผนวกกับชื่อวงศ์ตระกูลผู้บริจาคที่ดิน นอกจากการเป็นสถานที่ประกอบศาสนกิจแล้ว วัดยังทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางกิจกรรมต่าง ๆ ของชุมชน เช่น การจัดงานบุญประเพณี การอบรมศีลธรรม และเป็นแหล่งเรียนรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น โดยเฉพาะเรื่องราวเกี่ยวกับ “เสาเกียด” ซึ่งเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมที่สะท้อนถึงวิถีชีวิตและความสามัคคีของชาวนาในอดีตได้อย่างชัดเจน รายนามเจ้าอาวาส พระครูวิมลประชานาถ (ปรีชา ตุฏฺฐจิตฺโต) พระอธิการพรสำราญ สมาจิตฺโต อ้างอิง ดอนเสาเกียดมิลินทบุณยาราม