bombman/thwiki-2026-super-clean-5k huggingface dataset:
มาร์ทีนี หรือปรากฏทับศัพท์ มาร์ตินี เป็นค็อกเทลที่ประกอบด้วยยิน และ เวอร์มูธ ตกแต่งด้วยมะกอก หรือ เลมอนทวิสต์ มาร์ทีนีเป็นหนึ่งในเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด เอช แอล เมนช์เกนเรียกขานมาร์ทีนีว่าเป็า 'ประดิษฐกรรมเดียวของอเมิรกาที่ประเสริฐเทียบเท่าโคลงซอนนิท' และ อี บี ไวท์ เรียกขานมาร์ทีนีว่าเป็น 'น้ำยาอัศจรรย์ (elixir) แห่งความเงียบสงบ (quietude)' ไม่เกินปี 1922 มาร์ทีนีอยู่ในรูปแบบที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด ที่ซึ่งเป็นการผสอนดอนดรายยินกับดรายเวอร์มูธ ด้วยอัตราส่วน 2:1 คนในแก้วผสมกับน้ำแข็ง และตบท้ายด้วยส้มหรือบิทเทอส์ ก่อนจะแยกกากและเทใส่แก้วค็อกเทล ชนิด ดรายมาร์ทีนี (dry martini) ประกอบด้วยดรายไวท์เวอร์มูธในอัตราส่วนต่าง ๆ or even 50:1 or 100:1 Martinis became considered the norm. เว็ทมาร์ทีนี (wet martini) มีองค์ประกอบของเวอร์มูธมากกว่า, 50-50 มาร์ทีนี ผสมยินและเวอร์มูธที่อัตราส่วนเท่ากัน ส่วน อัพไซด์-ดาวน์ (upside-down) หรือ รีเวอร์สมาร์ทีนี (reverse martini) มีสัดส่วนเวอร์มูธมากกว่ายิน เดอร์ทีมาร์ทีนี (dirty martini) มีส่วนผสมของน้ำเกลือที่ใช้หมักมะกอกดอง ไรือน้ำดองมะกอกลงไป และนิยมตกแต่งด้วนมะกอก เพอร์เฟคท์มาร์ทีนี (perfect martini) ประกอบด้วยสัดส่วนเท่ากันของสวีทเวอร์มูธและดรายเวอร์มูธ อ้างอิง
วัดปทุมทองรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองสองห้อง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 75 ตารางวา วัดปทุมทองรัตนารามตั้งเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2511 โดยมีพระสมุห์ใหญ่เป็นผู้ริเริ่ม เนื่องจากชาวบ้านหมู่ที่ 4 ตำบลโรงเข้ และหมู่ที่ 2 ตำบลหนองสองห้องไม่มีวัดที่จะทำพิธีกรรมต่าง ๆ จึงได้บอกแก่ประชาชนผู้มีศรัทธาว่าจะทำการสร้างวัดขึ้นในหมู่บ้าน โดยมีคุณแม่เม้า ทัศทอง เป็นผู้ถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 28 เมตร ยาว 44 เมตร อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารไม้เนื้อแข็ง มุงกระเบื้องลอนคู่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารไม้ ทรงไทยประยุกต์ กุฏิสงฆ์ จำนวน 5หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 4 เมตร ยาว 7 เมตร เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และ วิหารหลวงพ่อสามสมัย ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ อ้างอิง ปทุมทองรัตนาราม
วัดเสนีวงศ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านหนองทับ ตำบลหนองเพรางาย อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี วัดเสนีวงศ์ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยมีนายนามและนางเสงี่ยม เสนีวงศ์ ณ อยุธยา เป็นผู้ถวายที่ดินจำนวน 50 ไร่ และดำเนินการสร้างวัด ได้ขนานนามวัดว่า 'วัดเสนีวงศ์' ตามนามสกุลผู้สร้าง กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2503 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 อุโบสถมีการทำชายหลังคาของพาไลรอบอุโบสถแบบวัดพระศรีรัตนศาสดาราม หน้าบันสลักไม้ลวดลายประณีต ซุ้มประตูทางเข้าวัดทำเป็นหัวเม็ดเสาสี่เหลี่ยมย่อมุมสิบสองสูงขึ้นและเอนเข้าหากันเพื่อเป็นการรับน้ำหนักตัวอาคาร บานประตูพระอุโบสถทั้งหน้าและหลังมีด้านละสองบาน ลวดลายทองบนบานประตูและหน้าต่าง ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังฝีมือช่างสกุลนนทบุรี พระพุทธรูปในพระอุโบสถได้รับการปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เจดีย์ล้อมรอบตัวพระอุโบสถทั้งสี่ด้านบริเวณด้านหน้าอุโบสถมีหินสลักเป็นรูปยักษ์รักษาวัด ตนหนึ่งหน้าดุ อีกตนหนึ่งหน้ายิ้มในมือถือกระบอง หอระฆังของวัดเป็นมณฑปยอดเจดีย์ผสมกันระหว่างหอสูงรูปสี่เหลี่ยมกับเจดีย์ย่อมุม เจดีย์สมปรารถนาสร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นรูประฆังคว่ำ ภายในพระเจดีย์มีพระพุทธรูปปางอุ้มบาตร พระสังกระจายรูปแบบไทยและรูปแบบจีน รอยพระพุทธบาทจำลอง 2 รอยคู่ เจดีย์สร้างเพื่อเป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ อ้างอิง เสนีวงศ์
วัดคลองเจ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของคลองทวีวัฒนา ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองเจ้าทวีวัฒนา ตำบลทวีวัฒนา อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี วัดคลองเจ้าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 เดิมบริเวณนี้เป็นป่าทึบ จากนั้นจึงมีการหักร้างถางป่าและมีผู้คนเข้ามาทำนา หม่อมเจ้าทวีวัฒนาวงศ์ได้มาขุดคลองซึ่งเรียกกันว่าคลองเจ้าหรือคลองทวีวัฒนา เมื่อบริเวณนี้มีผู้อยู่อาศัยมากขึ้น นายผัน จุ้ยจ้อย ได้บริจาคที่ดินเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน และนางเขียน บุตรสาวของนายผันได้บริจาคเพิ่มอีก 5 ไร่ แล้วร่วมกับชาวบ้านสร้างวัดขึ้นโดยใช้ชื่อวัดตามชื่อคลองหน้าวัด เมื่อสร้างวัดแล้วชาวบ้านก็ร่วมใจกันทำนุบำรุงสืบต่อมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 28 เมตร ยาว 44 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ภายในวัดคลองเจ้ามีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ลักษณะทรงไทย ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติ และประดิษฐานพระประธานนามว่า พระมิ่งเมืองทอง หน้าตักกว้าง 8 วา 9 นิ้ว กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ และศาลาท่าน้ำ อ้างอิง คลองเจ้า
วัดเชิงเลน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 8 บ้านหัวเตย ตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ตั้งวัด 16 ไร่ สันนิษฐานว่าวัดเชิงเลนสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง พร้อมกับวัดท้ายอ่าวและวัดเชิงท่าทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำ แต่วัดท้ายอ่าวและวัดเชิงท่าไม่มีภิกษุจำพรรษาจึงกลายเป็นวัดร้างไป แต่เดิมนั้นบริเวณวัดเป็นที่สระหรือเชิงเลน จึงมีนามว่า 'วัดเชิงเลน' ตามลักษณะภูมิประเทศที่ตั้งวัด ต่อมาใน พ.ศ. 2450 นายเอี่ยมและนางพร อำแดง ได้บริจาคที่ดินและปรับปรุงวัด ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงปรับปรุงใหม่จากกุฏิทรงโบราณเป็นทรงปั้นหยา วัดได้รับการอุปภัมภ์จากตระกูลนุ่มไทย ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2456 ในสมัยพระครูนนทคุณพิพัฒน์ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ได้พัฒนาวัดโดยสร้างอาสนะต่าง ๆ รวมทั้งจัดการศึกษาและสาธารณูปโภค อาคารเสนาสนะที่สำคัญได้แก่ อุโบสถ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545 และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ ธรรมาสน์แบบโบราณ 1 หลัง และตู้พระไตรปิฎก 1 หลัง นอกจากนั้นยังมีพระพุทธรูปอยู่ในศาลาการเปรียญอีก 1 องค์ เชิงอรรถและอ้างอิง เชิงเลน
วัดเชิงเลน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 10 บ้านบางม่วง ตำบลบางช้าง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม หนังสือ วัฒนธรรมสามพราน ระบุว่าวัดเชิงเลนสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2200 ในสมัยอยุธยา หลักฐานได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่กว่าคนจริงประมาณ 3 เท่า จำนวน 3 องค์ ปัจจุบันทางวัดได้สร้างศาลาครอบเอาไว้ นอกจากนี้ยังได้ขุดพบชายคากระเบื้องดินเผาสมัยอยุธยาอีกหลายชิ้น ต่อมาวัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2489 ภายในมีพระพุทธรูปสมัยอยุธยาเป็นพระประธาน ด้านหน้าอุโบสถหลังใหม่มีศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง หน้าจั่วตกแต่งด้วยรูปเทพ มังกร ไก่ฟ้า ปลา และมีลวดลายดอกพุดตานประกอบดูงดงามมาก ในอดีตพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จประพาสอำเภอดำเนินสะดวก พระองค์ได้เสด็จแวะที่วัดนี้และทางวัดได้จัดพระกระยาหารถวายแด่พระองค์ วัดเชิงเลนยังมีชื่อเสียงจากการมีหมอยาที่มีชื่อเสียง ได้แก่ พระอธิการก้อง เจ้าอาวาสรูปที่ 3 และพระปลัดสุดใจ ธมฺมสโร เจ้าอาวาสรูปที่ 4 ได้มีการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2425 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514 วัดเชิงเลนได้สร้างวัตถุมงคลที่ในปัจจุบันเป็นที่นิยมของนักนิยมพระเครื่องอำเภอสามพรานและเริ่มเป็นที่รู้จักแพร่หลายในนักนิยมพระเครื่องส่วนกลางอยู่ 2 รุ่น คือ เหรียญพระปลัดใจ ธฺมมสโร สร้างใน พ.ศ. 2481 สร้างด้วยเนื้อทองแดงเพียงเนื้อเดียว เป็นเหรียญรูปทรงหยดน้ำ ด้านหลังมียันต์อุณาโลม ด้านล่างเป็นยันต์อะระหัง อ้างอิง เชิงเลน
วัดสระกะเทียม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านต้นมะขาม ตำบลสระกะเทียม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ในอดีตนั้นหมู่บ้านสระกะเทียมไม่มีวัด ชาวบ้านที่ต้องการทำบุญ บวชลูกบวชหลาน และประกอบพิธีทางศาสนาต้องเดินทางไปยังวัดหนองเสือซึ่งอยู่ห่างไกลและไม่สะดวกในการเดินทางไปมา จนเมื่อ พ.ศ. 2439 พระอาจารย์มิ่ง ฐานจาโร แห่งวัดหนองเสือ ซึ่งมีพื้นเพเดิมอยู่ที่สระกะเทียมได้เดินทางมาเยี่ยมญาติโยมที่บ้าน เห็นว่าชาวบ้านทำบุญได้ยากลำบากเพราะถนนหนทางทุรกันดารและวัดหนองเสือก็อยู่ห่างจากหมู่บ้านมาก จึงเห็นว่าน่าจะสร้างวัดประจำหมู่บ้านขึ้น ชาวบ้านเห็นพ้องกับความคิดท่านจึงได้ชักชวนกันสร้างวัด โดยมีนายบัว นายสังข์ และนางเล็กเป็นหัวเรี่ยวหัวแรง วัดได้สร้างเสร็จใน พ.ศ. 2440 ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2441 ให้ชื่อว่า 'วัดสระกะเทียม' และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมารวมทั้งผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2442 ชาวบ้านได้นิมนต์พระอาจารย์มิ่งจากวัดหนองเสือมาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัด ภายในโบสถ์มีจิตรกรรมฝาผนังที่งดงาม และยังมีวิหารพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรและพระพุทธรูปปางลีลา อ้างอิง สระกะเทียม
วัดเปรมประชา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองเปรมประชากร ตำบลบางพูน อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ โฉนดเลขที่ 55 วัดเปรมประชามีประวัติความเป็นมาอย่างไรนั้นไม่ปรากฏแน่ชัด สันนิษฐานว่าสร้างวัดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวบ้านเรียกว่า วัดใหม่ และในเวลาต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดเปรมประชา' วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2461 และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2462 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2520 สันนิษฐานว่าอุโบสถสร้างก่อน พ.ศ. 2460 เล็กน้อย อุโบสถกว้าง 7.50 เมตร ยาว 23 เมตร เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 2 หลัง กุฏิสงฆ์ 14 หลัง วิหาร 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ฌาปนสถาน (เมรุ) และศาลาบำเพ็ญกุศล ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือพระประธานในอุโบสถ และรูปหล่อ หลวงพ่อใหญ่มงคลศรีวิชัย ในวิหาร รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการปุ๋ย พระอธิการชัย พุทฺธญาโณ (พ.ศ. 2468–2499) พระอธิการเขียน เขมธมฺโม (พ.ศ. 2500–2504) พระอธิการศรีมาลัย โชติวโร (พ.ศ. 2505–2517) พระครูสถาพรวรคุณ (พวน โชติวโร) (พ.ศ. 2518–2540) พระมหาสมชาย สนฺติกโร (พ.ศ. 2540–ปัจจุบัน) อ้างอิง เปรมประชา
วัดต้นเชือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดต้นเชือก ตำบลบ้านใหม่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี วัดต้นเชือกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ในอดีตการพัฒนาบูรณะวัดเป็นไปอย่างช้า ๆ เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่มีฐานะไม่มั่นคงนัก พระสงฆ์ที่จะอยู่จำพรรษาก็หายาก บางปีแทบจะกลายเป็นวัดร้าง วัดเพิ่งจะมาเจริญรุ่งเรืองเมื่อประมาณ พ.ศ. 2490 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2493 อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กลักษณะทรงไทย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 วิหารซึ่งภายในประดิษฐาน หลวงพ่อวิหาร และกุฏิสงฆ์ วัดยังมีพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงกุฏิ 3 เจ้าอาวาส และภาพเก่าเล่าเรื่อง เนื้อหาส่วนใหญ่นำมาจากหนังสือหลายเล่มจากหอสมุดแห่งชาติ เช่น ชีวิตและงานของสุนทรภู่ เป็นต้น ปัจจุบัน มีพระเดชพระคุณ หลวงพ่อพ่อพระปลัดวันชัย ธมมชูโก เป็นเจ้าอาวาส อ้างอิง ต้นเชือก
วัดอู่ข้าว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 ตำบลคลองเจ็ด อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี วัดอู่ข้าวสร้างเมื่อ พ.ศ. 2453 โดยนายจั่นและนางอิ่มเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้าง เรียกกันว่า วัดอู่เข้า ต่อมาได้เรียกเพี้ยนมาเป็น 'วัดอู่ข้าว' และใช้มาจนถึงปัจจุบัน วัดอู่ข้าวได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2465 กว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 ภายหลังได้สร้างอุโบสถและขอวิสุงคามสีมาใหม่เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2551 กว้าง 22 เมตร ยาว 40 เมตร และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2546 และได้ใช้มาจนถึงปัจจุบัน ทางวัดแบ่งที่ดินเนื้อที่ 5 ไร่ ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนระดับประถมศึกษาพร้อมด้วยบ้านพักครู โรงอาหาร และสนามกีฬา คือโรงเรียนวัดอู่ข้าว อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 มีพระประธานหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว และหลวงพ่อโต๊ะ หน้าตักกว้าง 26 นิ้ว ซึ่งร้อยตรี โต๊ะ รัตนเดชา ได้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2473 และมอบให้แก่วัด กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ และฌาปนสถาน อ้างอิง อู่ข้าว
วัดสำโรง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านบางกรวย ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 96 ตารางวา วัดสำโรงสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2395 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2501 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ด้านการศึกษา วัดได้แบ่งที่ดินเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 60 วา ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล ปัจจุบันคือโรงเรียนวัดสำโรง (หิรัญราษฎร์ภักดีวิทยา) อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ หลังคาลดหลั่น 3 ชั้น เป็นอุโบสถหลังใหม่ที่สร้างแทนหลังเก่า กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ และวิหาร ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญมีพระประธานประจำอุโบสถปางสมาธิ สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก 1 คืบ นอกจากนี้ในวิหารยังมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 2 ศอก 1 คืบ อ้างอิง สำโรง
วัดธรรมโชติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรงเข้ อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีเนื้อที่ 37 ไร่ 1 งาน 90 ตารางวา เมื่อ พ.ศ. 2483 หลวงพ่อคง ธมฺมโชโต เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัด ท่านได้จาริกธุดงค์มาทางเรือ จากวัดบางกะพ้อม จังหวัดสมุทรสงคราม และได้มาพักอยู่ที่นี้ ได้มีนายเฉลิมและนางเจียม พรายน้อย บริจาคที่ดินให้สร้างวัด เดิมชื่อ วัดแหลมหาย แต่หลักฐานการมอบถวายที่ดินชื่อ วัดใหม่ธรรมโชติสหญาติกาวราราม ได้มาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น 'วัดธรรมโชติ' ตามฉายาของพระอุปัชฌาย์คงวัดรับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 25.25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องสุโขทัย ภายในประดิษฐานพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยโลหะลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย (แบบหลวงพ่อชินราช) หน้าตักกว้าง 4 ศอก สูงประมาณ 5 ศอกเศษ พระอธิการสุวรรณ อุตตโม เป็นผู้ดำเนินการหล่อขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2512 หอสวดมนต์ กว้าง 18 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารตึก 6 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 13 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารไม้ พื้นคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องลอนคู่ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หอระฆัง หอกลอง กุฏิชี และวิหารหลวงพ่อคง อ้างอิง ธรรมโชติ
วัดโตนดมหาสวัสดิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านสะพานผัก ตำบลมหาสวัสดิ์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี วัดโตนดมหาสวัสดิ์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2300 บริเวณวัดมีต้นตาลเป็นจำนวนมากจึงได้ชื่อว่า วัดโตนด ต่อมากลายเป็นวัดร้างจนกระทั่งพระอธิการทัต จนฺทโชโต ได้ริเริ่มก่อสร้างถาวรวัตถุและดำเนินการยกวัดโตนดร้างให้เป็นวัดมีพระภิกษุสงฆ์จำพรรษาโดยใช้ชื่อว่า 'วัดโตนดมหาสวัสดิ์' เนื่องจากในจังหวัดนนทบุรีมีวัดโตนดอยู่หลายวัดและวัดนี้อยู่ในตำบลมหาสวัสดิ์ ในสมัยพระครูนนทคุณาภรณ์ (บุญมี ปภสฺสโร) เจ้าอาวาสรูปที่ 2 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุทั้งศาลาการเปรียญและอุโบสถ ส่วนในสมัยพระอธิการสมชาย ชุติวณฺโณ เจ้าอาวาสรูปที่ 3 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์วัตถุที่มีสภาพเสื่อมโทรม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 หน้าอุโบสถมี หลวงพ่อดำ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และกุฏิสงฆ์ อ้างอิง โตนดมหาสวัสดิ์
วัดพุฒิปรางค์ปราโมทย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านบางศรีเมือง ตำบลบางศรีเมือง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ วัดพุฒิปรางค์ปราโมทย์สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 เดิมมีชื่อว่า วัดบางชาวเหนือ เนื่องจากมีชาวเหนือมาอาศัยอยู่ เมื่อรวมกลุ่มกันได้ร่วมกันสร้างวัด ต่อมาวัดได้ชำรุดทรุดโทรมลงมากจนกระทั่งได้รับการบูรณะและสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2494 โดยคุณหญิงปรางค์ ปราโมทย์ และพระยาเจริญราชไมตรีเป็นผู้มีจิตศรัทธาสร้างอุโบสถ เจ้าอาวาสจึงได้เปลี่ยนนามวัดมาเป็น 'วัดพุฒิปรางค์ปราโมทย์' ตามนามผู้สร้างเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 ต่อมาอุโบสถชำรุด อาจารย์เฉื่อยร่วมกับนางสาวเกลี้ยง ไม้เกตุ และนางผัน มั่นตรงจิต ได้สร้างอุโบสถขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2510 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2510 เพราะชำรุดทรุดโทรมมาก วิหาร กว้าง 5 เมตร ยาว 8 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 8 เมตร ยาว 20.25 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง สร้างด้วยไม้ และหอระฆัง ส่วนปูชนียวัตถุ มีพระพุทธรูปนามว่า หลวงพ่อขาว ประดิษฐานอยู่ในวิหาร อ้างอิง พุฒิปรางค์ปราโมทย์
วัดอุทยาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเจ็ดริ้ว อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีเนื้อที่ 23 ไร่ 92 ตารางวา วัดอุทยารามตั้งเมื่อ พ.ศ. 2530 ผู้ดำเนินการก่อสร้างวัดคือ นายสำราญและนายสวัสดิ์ ได้ชักชวนราษฎรที่มีจิตศรัทธาร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะ โดยเริ่มสร้างจากที่พักสงฆ์และศาลาบำเพ็ญกุศล ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดคือ นางแดง เรียงแหลม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 37 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัด มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 20 เมตร ยาว 37 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานประจำอุโบสถ ศิลปะสมัยสุโขทัย ขนาดหน้าตักกว้าง 102 นิ้ว ศาลาการเปรียญ กว้าง 21 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 6 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร กว้าง 8 เมตร ยาว 19 เมตร เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 9 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 เป็นอาคารไม้ และเจดีย์ที่มีลักษณะคล้ายเจดีย์ชเวดากอง 1 องค์ อ้างอิง อุทยาราม อุทยาราม
วัดศรีบูรณาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกขาม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 81 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 18 ไร่ 4 งาน 36 ตารางวา วัดศรีบูรณาวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 โดยชาวไทยเชื้อสายมอญ เดิมชื่อว่า วัดกระเจดมอญ ต่อมาพระเทพราชมุนี เจ้าคณะจังหวัดสมุทรสาคร ได้เปลี่ยนชือวัดมาเป็น 'วัดศรีบูรณาวาส' หรือชาวบ้านเรียก วัดโคก เมื่อ พ.ศ. 2542 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 24 เมตร ยาว 40 เมตร ด้านการศึกษา วัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2510 และโรงเรียนผู้ใหญ่วัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2545 อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย ภายในประดิษฐานพระประธานสร้างด้วยศิลาแลง ขนาดหน้าตักกว้าง 1 เมตร สูง 1.50 เมตร นามว่า หลวงพ่อดินแดง ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2468 เป็นอาคารไม้ ทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทยประยุกต์ กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และเจดีย์เก่าทรงรามัญ ปัจจุบันได้บูรณะรูปทรงใหม่คล้ายเจดีย์หงสาวดี นอกจากนี้มี หงส์ทองกาญจนาภิเษก 1 คู่ ประดิษฐานหน้าพระอุโบสถ เหนือหงส์มีฉัตร 9 ชั้น วัดยังมีการจัดงานประเพณีแบบชาวมอญ เช่น งานตักบาตรเทโว ซึ่งจะจัดช้ากว่าประเพณีไทยหนึ่งวัน รายนามเจ้าอาวาส พระโอ๊ด พระมหาจำนง พระสัมฤทธิ์ พระสมนึก พระชา พระบรรจบ พ.ศ. 2519–2528 พระศรีธีรพงศ์ (เจ้าคณะจังหวัดสมุทรสาคร) พ.ศ. 2540–ปัจจุบัน อ้างอิง ศรีบูรณาวาส ศรีบูรณาวาส
วัดพืชอุดม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านสมบูรณ์พัฒนา (พืชอุดม) ตำบลพืชอุดม อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี วัดพืชอุดมสร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2417 เดิมมีชื่อว่า วัดราษฎร์ศรัทธาราม โดยนายแสง เอี๋ยววัฒนะ อุทิศที่ดินจำนวน 12 ไร่ 2 งาน 17 ตารางวา เพื่อสร้างวัด และเถ้าแก่เฮง เอี๋ยววัฒนะ, นางแจ่ม เกสรบัว, นายยศและนางเที่ยง ยอดเพ็ชร ร่วมบริจาคเงินอุปถัมภ์ก่อสร้างอุโบสถไม้เนื้อแข็งหลังแรก จนกระทั่งในสมัยที่พระอธิการช่วง ธมฺมโชติ เป็นเจ้าอาวาส ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดพืชอุดม' เนื่องจากบริเวณวัดและพื้นที่ใกล้เคียงกับวัดมีไม้ผล ไม้ดอก และพืชพรรณธัญญาหารต่าง ๆ ขึ้นอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์ ต่อมาวัดได้ซื้อที่ดินเพิ่มเติมอีกจำนวน 7 ไร่ 1 งาน 83 ตารางวา ซึ่งใช้สร้างอุโบสถจัตุรมุขหลังใหม่ จุดเด่นของวัดคือ วิหารขนาดใหญ่ที่แสดงเรื่องราวของสวรรค์นรก 31 ภูมิ โดยชั้นล่างจัดสร้างและตกแต่งเป็นนรก มีหุ่นสัตว์นรกที่เคลื่อนไหวด้วยกลไกที่มีเสียงประกอบเพียงแห่งเดียวของเมืองไทย และชั้นบนแสดงสวรรค์ภูมิและพรหมภูมิด้วยภาพเขียนประกอบแสงสี ปัจจุบัน พระครูโสภณภัทรเวทย์ เป็นรักษาการเจ้าอาวาส อ้างอิง พืชอุดม
วัดไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกระดังงา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม วัดไทรเป็นวัดโบราณ น่าจะเป็นวัดที่ใหญ่มากวัดหนึ่ง กล่าวว่าเป็นวัดร้างมาช้านาน จนกระทั่งขุนวิเศษฯ นายด่านมะขามเตี้ย ซึ่งเป็นนายด่านเจดีย์สามองค์ เมืองกาญจนบุรี ได้มาปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2023 และมีพระจำพรรษานับแต่นั้นมา แต่ไม่มีเจ้าอาวาสรูปใดปฏิสังขรณ์วัดนี้ไว้เป็นชิ้นเป็นอัน จนถึง พ.ศ. 2460 พระอธิการนวลเป็นเจ้าอาวาสได้ทำการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ มีพระศักดิ์ ฐิตธมฺโม เป็นหัวแรง หลังจากพระอธิการนวลมรณภาพ เจ้าอาวาสรูปต่อๆ มาได้ดำเนินตามท่าน บูรณปฏิสังขรณ์และสร้างขึ้นใหม่ จากหลักฐานปรากฏว่า ประชาชนในถิ่นนี้ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ร่วมกันบริจาคทรัพย์ และก่อสร้างสิ่งต่างๆ ให้แก่วัดมากมาย จนมีเสนาสนะและถาวรวัตถุต่างๆ ครบบริบูรณ์มากกว่าวัดใกล้เคียงในอดีต ตั้งแต่อุโบสถ วิหาร หอสวดมนต์ หอฉัน กุฏิสงฆ์ โรงจาร (โรงเขียนหนังสือ) โรงควง (โรงที่มีเครื่องตีหนังสือใบลาน เพื่อทำให้ใบลานเรียบ) สระน้ำ ตลอดจนโรงเรียนสอนปริยัติธรรม และโรงเรียนประถมศึกษา โรงเรียนมัธยมศึกษา จากบันทึกเมื่อ พ.ศ. 2525 เสนาสนะได้แก่ อุโบสถเก่าแบบมหาอุดก่อด้วยอิฐโบราณ หลังคามุงกระเบื้องรางหลังโบสถ์มีรูปกากบาท เจาะลึกเข้าไปในกำแพง เจดีย์โบราณ 8 องค์ คู่มากับอุโบสถ ด้านหน้าอุโบสถ 4 องค์ หลังอุโบสถ 4 องค์ หน้าอุโบสถมีพระปรางค์สมัยอยุธยา 1 องค์ เจดีย์องค์ใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางวัด เหลือแต่ฐานล่าง ภายในอุโบสถมีพระประธาน 2 องค์ และพระพุทธรูปอื่นๆ รวมทั้งสิ้น 23 องค์ ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงพระแวดล้อม 4 องค์ อาคารเสนาสนะที่กล่าวมาข้างต้น เก่าแก่ผุพังบ้าน โจรผู้ร้ายขุดเจาะทำลายร้างบ้าง และทางวัดได้รื้อถอนไปบ้าง วัดไทรได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2502 อ้างอิง ไทร
เขตรึฮ์เซ็ยแกว ('เขตไผ่แก้ว') เป็นเขตหนึ่งของกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา มีประชากร 274,861 คน นับเป็นย่านชานเมืองด้านตะวันออกเฉียงเหนือของตัวเมืองพนมเปญ ทอดตัวยาวจากแม่น้ำโตนเลสาบทางทิศตะวันออก จรดเขตแซนซกทางทิศตะวันตก และเป็นเขตที่มีประชากรอาศัยอยู่มากที่สุดในพนมเปญ การแบ่งเขตการปกครอง พ.ศ. 2541 เขตรึฮ์เซ็ยแกวประกอบด้วยแขวง 12 แขวง มีประชากร 180,076 คน ครั้นช่วง พ.ศ. 2551–2552 มีการแยกแขวงจำนวนสามแขวง ได้แก่ แขวงขมูญ, ภนุมปึญ-ทเม็ย และตึกทลา ไปจัดตั้งเป็นเขตแซนซก ใน พ.ศ. 2551 เขตรึฮ์เซ็ยแกวเหลือแขวงในปกครองเก้าแขวง กับประชากร 175,295 คน ต่อมา พ.ศ. 2553 มีการโอนบ้านบักเคียงและบ้านเกาะดาจจากอำเภอมุขก็อมปุล จังหวัดกันดาลมาขึ้นกับเขตรึฮ์เซ็ยแกว ใน พ.ศ. 2556 มีการแยกแขวงจำนวนสามแขวงคือ แขวงจโรยจังวาร์ แพรกเลียบ และแพรกตาเสก ไปจัดตั้งเป็นเขตจโรยจังวาร์ เขตรึฮ์เซ็ยแกวจึงเหลือเขตการปกครองอยู่หกแขวง และ พ.ศ. 2559 แขวงตวลสังแกถูกแยกออกเป็นสองแขวงคือ แขวงตวลสังแกที่ 1 และแขวงตวลสังแกที่ 2 ปัจจุบันเขตรึฮ์เซ็ยแกวแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 แขวง กับ 30 หมู่บ้าน ดังนี้ เลข ชื่อแขวง รหัสไปรษณีย์ 1 ซวายปัก 2 กิโลเมตรเลขปรัมมวย 3 รึฮ์เซ็ยแกว 4 จรางจ็อมเร 1 5 จรางจ็อมเร 2 6 ตวลสังแก 1 7 ตวลสังแก 2 อ้างอิง รึฮ์เซ็ยแกว