bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
ริซาละห์ ซะฮะบียะห์(ตำราทองคำ) คือตำราที่เกี่ยวกับเรื่องราวสุขภาพและการรักษาโรค ซึ่งมาจากท่านอิมามริฎอ(อฺ) อิมามท่านที่แปดของบรรดาชีอะห์ ตำราดังกล่าวถูกเขียนจากการร้องขอของคอลีฟะห์ในยุคสมัยนั้น คือ มะอฺมูน ตำราดังกล่าวถือเป็นแหล่งข้อมูลทรงคุณค่าเกี่ยวกับแพทย์ และถูกเรียกว่าริซาละห์ ซะฮะบียะห์(หมายถึง การบันทึกความรู้ทองคำ)เนื่องจากเขียนด้วยน้ำหมึกทองคำตามคำสั่งของมะอฺมูน ควรรู้ว่าสายรายงานของตำราฉบับนี้คือ มุฮัมหมัด อิบนิ ญุมฮูร อัมมี หรือ ฮุเซ็น อิบนิ มุฮัมหมัด นูฟิลี ซึ่งถูกยืนยันความน่าเชื่อถือในการรายงานเป็นที่เรียบร้อยแล้วโดย นะญาชี หนังสือเล่มนี้ประกอบด้วยสาขาวิชาความรู้เช่น มิญชวิทยา จิตวิทยา เคมี พยาธิวิทยา ตามคำสั่งสอนที่อยู่ในตำราเล่มนี้มนุษย์จะมีสุขภาพที่ดีได้กับสิ่งเหล่านี้ คือ เลือด (blood) น้ำดีดำ (black bile) น้ำดีเหลือง (yellow bile) และเสมหะ (phlegm) ซึ่งมีบทบาทสำคัญต่อร่างกายของมนุษย์ ตับคืออวัยวะที่สำคัญ ในการดูแลรักษาและผลิตสิ่งที่มนุษย์มีความจำเป็นต่อมัน ท่านอิมามริฎอ(อฺ)ได้กล่าวถึงร่างกายว่า “ร่างกายเปรียบเสมือนระบบการปกครองหนึ่งที่ถูกปกครองโดยราชาและนั่นคือหัวใจ โดยมีเลือด ร่างกาย และสมองเป็นผู้อยู่ภายใต้บัญชา ผู้เขียน نام رضا در عربی ตำราฉบับนี้ถูกเขียนโดยท่านอิมามริฎอ(อฺ)ทายาท คนที่เจ็ดของท่านศาสดา(ศ็อลฯ) และอิมามท่านที่แปดของบรรดาชีอะห์สิบสองอิมาม ท่านเกิดเมื่อวันที่ ๑๑ ซุลเกาะอฺดะฮ์ ภายในบ้านของอิมามมูซากาเซ็ม(อิมามท่านที่เจ็ด) (อฺ) ณ เมืองมะดีนะ ท่านถูกเรียกตัวไปยังเมืองคุราซานโดยคอลีฟะฮ์มะอฺมูน ในที่สุดท่านถูกวางยาพิษโดยมะอฺมูนจนเสียชีวิต และถูกฝังอยู่ ณ เมืองมัชัด ปัจจุบันเมืองมัชฮัดเป็นหนึ่งในเมืองที่มีความสำคัญมากที่สุดและมีผู้คนมากมายจากทั่วโลกไปซียาเราะห์กุโบร์ของท่าน ข้อสงสัยในสายรายงาน สายรายงานของตำราฉบับนี้เป็นที่สงสัยในหมู่ผู้รู้ริญาลและฮาดิษ อาทิ ท่านอัลลามะฮ มัจลิซี. เรื่องราว วังของคอลีฟะห์มะอฺมูนเป็นศูนย์กลางการค้นคว้าวิชาการและปรัชญา มีบรรดาผู้รู้จำนวนมากรวมตัวกันที่นั่น หนึ่งในหัวข้อที่มีการวิจัยเกิดขึ้น คือเรื่องร่างกายของมนุษย์ ซึ่งมีนักวิทยาศาสตร์มากมายเข้าร่วมด้วย อาทิ Jabril ibn Bukhtishu และ Masawaiyh ครั้งหนึ่งผู้เข้าร่วมได้ทำการถกเถียงเกี่ยวกับโครงสร้างของมนุษย์ และประเภทของอาหารต่าง ๆ ในระหว่างนั้นท่านอิมามริฎอ(อฺ)ทำเพียงนิ่งเงียบ จากนั้นมะอฺมูนจึงขอให้อิมามแสดงความรู้ของตนเกี่ยวกับเรื่องนี้ ท่านอิมาม(อฺ)จึงกล่าวตอบว่าหลังจากเหตุการณ์ดังกล่าวมะอฺมูนเรียกร้องให้ท่านอิมามริฎอ(อฺ)ให้ทำตามที่ตนขอ คือเขียนตำราเกี่ยวกับร่างกายของมนุษย์ ท่านอิมามริฎอ(อฺ)จึงเขียนตำรานี้ขึ้น และเพราะความสำคัญของเรื่องนี้มะอฺมูนมีคำสั่งให้ทำการบันทึกด้วยทองคำจึงเป็นที่มาของชื่อ “ริซาละห์ ซะฮะบียะห์”(ตำราทองคำ) เนื้อหาของหนังสือ ในเริ่มต้นท่านอิมามริฎอ(อฺ)ได้เปรียบร่างกายของมนุษย์เหมือนประเทศหนึ่งซึ่งมีหัวใจเป็นผู้ปกครอง และเส้นเลือดเป็นคือผู้บริหาร และส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย คือส่วนที่อยู่ภายใต้การปกครองของหัวใจ มือและขาทั้งสอง ตา ปาก ลิ้น สองหู คือมิตรสหาย ท้องและหน้าอกคือขุมทรัพย์ จากนั้นท่านอธิบายถึงแนวทางและขนาดที่ถูกต้องในการกินการดื่ม ท่านยังคงชี้ให้เห็นถึงหนทางในการป้องกันโรคต่าง ๆ ที่จะเข้าสู่ร่างกายของมนุษย์ ที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงของดิน ฟ้า อากาศ มนุษย์ควรจะพักผ่อนอย่างไร ควรดูแลสุขภาพของช่องปากและฟันอย่างไร อ้างอิง
ตำบสามพร้าว เป็นหน่วยปกครองส่วนภูมิภาคของอำเภอเมืองอุดรธานี ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งก่อสร้างมหาวิทยาลัยและสนามกีฬากลางจังหวัด ได้แก่ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เป็นต้น ประวัติ ท้องที่ตำบลสามพร้าว เริ่มแรกเดิมทีเป็นพื้นที่ปกครองของตำบลหนองบุ (เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ตำบลลหนองนาคำ) ต่อมาเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2513 ทางราชการเห็นว่าท้องที่ตำบลหนองบุ มีพื้นที่กว้างขวาง ยากต่อการติดต่อราชการจึงแยกออกไปตั้งตำบลใหม่ชื่อว่า 'ตำบลสามพร้าว' ซึ่งมีเขตปกครองรวม 8 หมู่บ้าน ต่อมามีราษฏรย้ายเข้ามาอยู่อาศัยมากขึ้น จนปัจุบันมีเขตปกครองรวมทั้งหมด 15 หมู่บ้าน อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสามพร้าว 15 หมู่บ้าน และบางส่วนของหมู่ที่ 3 หมู่ที่ 5 บางส่วนอยู่ในเขตเทศบาลตำบลหนองบัว อาณาเขต ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลกุดสระ, ตำบลสร้างแป้น (อำเภอเพ็ญ) ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลดอนกลอย (อำเภอพิบูลย์รักษ์), ตำบลดอนหายโศก (อำเภอหนองหาน) ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลหนองบัว ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลหนองนาคำ การปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค ตำบลสามพร้าว อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้านได้แก่ 1.บ้านสามพร้าว 6.บ้านนาหยาด 11.บ้านหนองลีหู 2.บ้านสามพร้าว 7.บ้านหนองบั่ว 12.บ้านสามพร้าว 3.บ้านหนองบุ 8.บ้านหนองคอนแสน 13.บ้านดงเหล่าต้อง 4.บ้านดอนหาด 9.บ้านแมด 14.บ้านหนองบุ 5.บ้านหนองนาหล่ำ 10.บ้านสามพร้าว 15บ้านสามพร้าว การปครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่ตำบลสามพร้าว ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ หมู่ที่ 3, 5 บางส่วน (ชุมชนการเคหะฯ, ชุมชนประภาวิลล์) องค์การบริหารส่วนตำบลสามพร้าว ครอบคลุมพื้นที่ หมู่ที่ 1 - 2, 4 ทั้งหมด, หมู่ที่ 3, 5 บางส่วน, หมู่ที่ 6 - 15 ทั้งหมด อ้างอิง http://samprao.webiz.co.th/ สามพร้าว
เมทัลลิกา เมทัลลิกา เป็นวงเฮฟวี่เมทัลสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1981 ในเมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เมทัลลิกาได้เริ่มขึ้นเมื่อเจมส์ เฮตฟีลด์ (ร้องนำ/กีตาร์หลัก) ได้เข้าร่วมวงตามประกาศโฆษณาในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของลาร์ส อุลริช (กลองชุด) จนในเวลาต่อมาก็มีสมาชิกเพิ่มเข้ามาอีก 2 คน คือ เดฟ มัสเทน (กีตาร์หลัก) และ รอน แม็คกอฟนีย์ (เบส) ต่อมารอน แม็คกอฟนีย์ ถูกไล่ออกจากวง ทางวงได้ คลิฟฟ์ เบอร์ตันมาแทนที่ และต่อมา เดฟ มัสเทน ก็ถูกไล่ออกจากวงเช่นกัน ทางวงได้ตัว เคิร์ก แฮมเมตต์ จากวงเอ็กโซดัส มาแทนที่ในตำแหน่งกีตาร์หลัก ต่อมาในปี ค.ศ. 1986 คลิฟฟ์ เบอร์ตัน ได้เสียชีวิตลงเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต เจสัน นิวสเตด จากวงโฟลตซัม แอนด์ เจทซัม ได้เข้ามาแทนที่ในตำแหน่งมือเบสของวง เจสัน นิวสเตด ได้ลาออกจากวงในปี ค.ศ. 2001 และถูกแทนที่โดยโรเบิร์ต ทรูฮีโย อดีตมือเบสของออซซี ออสบอร์น จนถึงปัจจุบัน วงได้นำเสนอการบรรเลงดนตรีด้วยเทคนิคที่ก้าวร้าวและจังหวะอันรวดเร็ว ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นหนึ่งในวงผู้บุกเบิกและมีอิทธิพลอย่างสูงต่อวงการแทรชเมทัล หรือที่รู้จักกันดีในกลุ่ม 'บิ๊กโฟว์' ที่ประกอบไปด้วยวงแทรชเมทัลอื่นอีก 3 วงคือ สเลเยอร์ เมกาเดธ และแอนแทรกซ์ เมทัลลิกา เริ่มต้นจากการเป็นเพียงวงดนตรีใต้ดิน สู่การประสบความสำเร็จระดับหนึ่งใน 4 อัลบั้มแรก โดยเฉพาะในอัลบั้มที่ 3 Master of Puppets (ค.ศ. 1986) ที่รับการยกย่องให้เป็น 'หนึ่งในอัลบั้มที่ทรงอิทธิพลและหนักที่สุดอัลบั้มหนึ่งในวงการแทรชเมทัล' วงยังคงเดินหน้าปูชื่อเสียงและผลสำเร็จในอัลบั้มที่ 5 คืออัลบั้ม Metallica หรือที่รู้จักกันในชื่อ อัลบั้มดำ (Black album) (ค.ศ. 1991) ซึ่งได้ผลตอบรับอย่างสูงจากแฟนคลับ ด้วยการขึ้นชาร์ตอันดับ 1 บนบิลบอร์ด 200 นับตั้งแต่เปิดตัว ภายหลังการปล่อยอัลบั้มดำ 3 อัลบั้มต่อมา คือ Load (ค.ศ. 1996) Reload (ค.ศ. 1997) และ St. Anger (ค.ศ. 2003) วงได้ลดความเป็นแทรชเมทัลลง จนในท้ายสุดวงได้ออกอัลบั้ม Death Magnetic (2008) ซึ่งถือเป็นการกลับสู่แนวแทรชเมทัลอีกครั้งของวง และในปี ค.ศ. 2009 เมทัลลิกาก็ได้รับการยกเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว – เรื่องอื้อฉาวการลงทุนแมดอฟฟ์ – เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์ ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ยุทธการที่รอสตอฟ (ค.ศ. 1941) เป็นการสู้รบบนแนวรบด้านตะวันออกในสงครามโลกครั้งที่สอง การสู้รบกันในบริเวณรอบๆรอสตอฟ-ออน-ดอน (Rostov-on-Don) ระหว่างฝ่ายเยอรมัน กองทัพกลุ่มใต้ ภายใต้บัญชาการของนายพลแกร์ด ฟอน รุนด์ชเตดท์และฝ่ายโซเวียต แนวรบใต้ ภายใต้บัญชาการของนายพล Yakov Timofeyevich Cherevichenko. ประกอบด้วยสามช่วงเหตุการณ์: ฝ่ายเยอรมัน กองทัพกลุ่มใต้ ปฏิบัติการการรุกทะเลอะซอฟ (เริ่มต้นเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1941) ฝ่ายโซเวียต ปฏิบัติการป้องกันรอสตอฟ (5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941 - 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941) โดยแนวรบใต้ และปฏิบัติการรุกรอสตอฟ (27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941 - 2 ธันวาคม ค.ศ. 1941) ดำเนินการโดยแนวรบฝ่ายโซเวียตเดียวกัน ภายหลังจากบังคับให้พวกเขาข้ามแม่น้ำ Mius เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน เยอรมันได้จับกุมทหารโซเวียตได้ 10,000 นายและยึดรอสตอฟเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน หกวันต่อมา แนวรบใต้ซึ่งได้รับการเสริมกำลังกับกองทัพที่ 37 ได้โจมตีตอบโต้กลับจากทางเหนือและข่มขู่ว่าจะโอบล้อมกองทัพเหล่ายานยนต์ที่สามของเยอรมัน รุนด์ชเตดท์ได้ออกคำสั่งให้ล่าถอยไปยังแนว Mius จากรอสตอฟเพื่อป้องกันการถูกโอบล้อม ซึ่งได้ทำให้ฮิตเลอร์ต้องปลดเขาออกจากตำแหน่งทันที ผู้สืบทอดต่อจากรุนด์ชเตดท์ วัลเทอร์ ฟอน ไรเชอเนาได้ยืนยันคำสั่งล่าถอยด้วยการสนับสนุนของผู้บัญชาการของกองบัญชาการสูงสุดกองทัพบกเยอรมัน ฟรันซ์ ฮัลเดอร์ (Franz Halder) และฮิตเลอร์รู้สึกไม่พอใจ กองทัพแดงก็ได้ยึดรอสตอฟกลับคืน เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน เป็นประสบความสำเร็จครั้งแรกและสำคัญของการโจมตีตอบโต้กลับในสงครามของโซเวียต อ้างอิง ส ส
บุคคล – ชีวประวัติ ตัวกำหนดคุณลักษณะ พิชาน เพศ สุขภาพ มนุษย์ ร่างกายมนุษย์ เอกลักษณ์ ปัจเจก เชาวน์ปัญญา คุณลักษณะทางศีลธรรม เอกลักษณ์ส่วนบุคคล บุคลิกภาพ สมรรถภาพทางกาย จิตวิญญาณ ค่านิยม คุณธรรม ตัวตน – ในทางปรัชญา ในทางจิตวิทยา ในทางสังคมวิทยา ความตระหนักในศักยภาพตน ความตระหนักในตน การสอนตนเอง การดูแลตนเอง อัตลักษณ์แห่งตน การควบคุมตนเอง การเปิดเผยตนเอง การพึ่งตนเอง ความภูมิใจแห่งตน การทำร้ายตนเอง การช่วยตนเอง ภาพลักษณ์แห่งตน การเฝ้าสังเกตตนเอง การกำหนดรู้ตนเอง การเรียนรู้ที่กำกับเอง การคุยกับตนเอง ชีวิตส่วนบุคคล การเสี่ยงภัย การเปลี่ยนตามวัย งานอาชีพ พลเมือง การศึกษา การจ้างงาน ชีวิตประจำวัน ประสบการณ์ ครอบครัว มิตรภาพ เป้าหมาย การบำรุงรักษาสุขภาพ บ้าน การจัดบ้าน ภาวะของมนุษย์ นิเวศวิทยามนุษย์ ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล ความสัมพันธ์ใกล้ชิด ญาติ ความสุขสบาย ชีวิต วิถีชีวิต โลกชีวิต แรงงานคน ลำดับขั้นความต้องการของมาสโลว์ ความหมายของชีวิต สัตว์เลี้ยง ดัชนีคุณภาพชีวิตทางกาย วิชาชีพ การแสวงความสุข คุณภาพชีวิต เวลาคุณภาพ เวลาจริง พฤติกรรมทางเพศของมนุษย์ การท่องเที่ยว สมดุลงาน-ชีวิต ประชาชน – ผู้ใหญ่ คนต่างด้าว เด็ก พ่อ อัจฉริยะ ชนพื้นเมือง ชาย ผู้เยาว์ แม่ พ่อแม่ หญิง เยาวชน
บทความหลัก: สังคมศาสตร์ และ สังคม สังคมศาสตร์ – มานุษยวิทยา โบราณคดี ประชานศาสตร์ วิทยาการสื่อสาร ทฤษฎีแนววิพากษ์ วัฒนธรรมศึกษา พัฒนศึกษา เศรษฐศาสตร์ (ปัญหาที่ยังแก้ไม่ได้ในเศรษฐศาสตร์) การศึกษา ภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ภาษาศาสตร์ (ปัญหาที่ยังแก้ไม่ได้ในภาษาศาสตร์) กฎหมาย รัฐศาสตร์ จิตวิทยา นโยบายทางสังคม สังคมวิทยา สังคม – กลุ่มชาติพันธุ์ กลุ่ม โครงสร้างพื้นฐาน ประชาชน ชุมชน – โครงสร้างกับตัวแทน การขัดเกลาทางสังคม สำนึกของชุมชน Communitarianism ทุนทางสังคม การพัฒนาชุมชน การพัฒนาสังคม – ความเสื่อมโทรม ความก้าวหน้าทางสังคม วิวัฒนาการทางเทคโนโลยี วิวัฒนาการทางสังคมวัฒนธรรม: การเปลี่ยนแปลงเร่ง → สังคมกลุ่มคนเก็บของป่าล่าสัตว์ → ชนชั้นทางสังคม → เผ่าชน → การจัดช่วงชั้นทางสังคม → เขตอำนาจของหัวหน้า → การปฏิวัติยุคหินใหม่ → อารยธรรม → สังคมการเกษตร → สังคมก่อนอุตสาหกรรม → หมู่บ้านการเกษตร → เมือง → นคร → นครรัฐ → รัฐชาติ → การปฏิวัติอุตสาหกรรม → สังคมอุตสาหกรรม (นวยุคภาพ) → สังคมหลังอุตสาหกรรม (หลังนวยุคภาพ) → การปฏิวัติสารสนเทศ → สังคมสารสนเทศ → การปฏิวัติดิจิทัล → โลกาภิวัตน์ → รัฐบาลโลก? → การตั้งถิ่นฐานอวกาศ? → เอกภาวะเทคโนโลยี? การจัดระเบียบสังคม – องค์การ ครอบครัว – ลูกสาว ครอบครัวขยาย พ่อ ปู่ย่าตายาย บ้าน ความผูกพันระหว่างมนุษย์ แม่ ครอบครัวเดี่ยว พ่อแม่ ลูกชาย ศาสนา – (ดู #ศาสนา ข้างต้น) โครงสร้างพื้นฐาน โครงสร้างพื้นฐานสาธารณะ – ทางด่วน ถนนในเมือง ถนน สะพาน การขนส่งสาธารณะ ท่าอากาศยาน การขนส่งทางราง การประปาและทรัพยากรน้ำ การจัดการน้ำเสีย การจัดการและการกำจัดสิ่งปฏิกูลของแข็ง พลังงานไฟฟ้า โครงสร้างพื้นฐานเอกชน – รถยนต์ บ้าน คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ทรัพย์สินส่วนบุคคล อสังหาริมทรัพย์ เศรษฐกิจและธุรกิจ – การเงิน การจัดการ การตลาด แฟรนไชส์ การศึกษา – วิทยาสถาน การประพฤติมิชอบทางวิชาการ การบ้าน การเรียนรู้ ครุศาสตร์ โรงเรียน นักเรียน ทักษะการเรียน ครู ประชาสังคม การเมืองและการปกครอง – การเมืองแบ่งตามประเทศ ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ การบริหารรัฐกิจ กฎหมาย – กระบวนการยุติธรรมทางอาญา เครือข่ายสังคม – การสื่อสาร วารสารศาสตร์ ทุนทางสังคม
แยกเสือป่า เป็นทางแยกหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร เป็นสี่แยกในแขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ เป็นจุดตัดระหว่างถนนเสือป่า, ถนนเจริญกรุง และถนนราชวงศ์ โดยได้ชื่อ 'เสือป่า' มาจากถนนเสือป่าอันเป็นถนนที่ตัดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระราชทานชื่อในปี พ.ศ. 2464 แยกเสือป่า ตั้งอยู่ใกล้กับโรงพยาบาลกลาง โรงพยาบาลในสังกัดสำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเป็นแหล่งจำหน่ายแหล่งใหญ่ของสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าและเทคโนโลยีในชีวิตประจำวัน เช่น อุปกรณ์และของตกแต่งโทรศัพท์มือถือทั้งจำหน่ายปลีกและค้าส่ง โดยมีอาคารศูนย์การค้าตั้งเป็นหลักแหล่งอีกทั้งยังเป็นที่ตั้งของโรงพิมพ์หนังสือพิมพ์ภาษาจีนเกียฮั้ว ตงง้วน รายวัน (ศิรินคร) เช่นเดียวกับหนังสือพิมพ์ซิงเสียนเยอะเป้า ที่อยู่ทางแยกเอส. เอ. บี.ที่อยู่ใกล้เคียง นอกจากนี้แล้วยังเป็นที่ตั้งของอาคารห้างขายยาเบอร์ลิน อาคารที่เคยเป็นคลีนิกและร้านขายยาและผลิตยาเกาแก่ที่เปิดดำเนินกิจการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2475 โดย น.พ.ชัย ไชยนุวัติ หรือ หมอเบอร์ลิน ตัวอาคารมีความสวยงามและเก่าแก่ด้วยสถาปัตยกรรมแบบเรเนซองส์, นีโอคลาสสิก และปัลลาดีโอ ตามสมัยนิยมในยุคนั้น ปัจจุบัน อาคารแห่งนี้มิได้ใช้เป็นที่ผลิตยาอีกแล้ว แต่ได้ปรับปรุงให้เป็นพิพิธภัณฑ์เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ น.พ.ชัย และเป็นร้านกาแฟ อ้างอิง เสือป่า เสือป่า
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ (28 มีนาคม พ.ศ. 2451 – 30 ธันวาคม พ.ศ. 2506) พระโอรสพระองค์เดียวในจอมพล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ กับหม่อมคัทริน ณ พิศณุโลก ชาวรัสเซีย ทรงสมรสกับหม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2481 มีธิดาคือ หม่อมราชวงศ์นริศรา จักรพงษ์ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ทรงรับการศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า จนพระชันษาครบ 13 เสด็จไปทรงศึกษาที่ประเทศอังกฤษ ศึกษาที่โรงเรียนแฮร์โรว์เมื่อ พ.ศ. 2466 ถึง 2470 จนเข้าศึกษาระดับอุดมศึกษาที่วิทยาลัยตรินิตี มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ด้านประวัติศาสตร์ ทรงได้รับปริญญาตรี ( เกียรตินิยม) เมื่อ พ.ศ. 2473 และปริญญาโท ( เกียรตินิยม) ตั้งแต่ พ.ศ. 2478 ที่เริ่มเข้าการแข่งขันรถแข่ง จนถึงปี 2482 เป็นเวลา 5 ปี ที่พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดชเข้าแข่งขันความเร็วทั้งหมด 68 ครั้ง ชนะเลิศ 20 ครั้ง ได้ที่สอง 14 ครั้ง และที่สาม 5 ครั้ง และยังเข้าการแข่งขันระดับนานาชาติอีกหลายครั้ง ถือเป็นคนเอเชียคนเดียวที่เข้าทีมต่างประเทศซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการเป็นนักแข่งรถอาชีพ โดยพระองค์จุลฯ ทรงทำหน้าที่เป็นผู้จัดการคอกหนูขาวนี้นานเกือบ 8 ปี (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: เมทัลลิกา – พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว – เรื่องอื้อฉาวการลงทุนแมดอฟฟ์ ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
เมริตเตสที่หนึ่ง เป็นพระมเหสีและสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่สี่ พระนามของพระองค์หมายถึง 'ผู้เป็นที่รักของพระบิดา' หลายพระนามของพระองค์เป็นที่รู้จักจากแผ่นหินสลักที่พบในกีซา พระองค์ถูกฝังอยู่ในพีระมิดของพระราชินีในกิซ่า (พีรามิด จี 1บี) พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์สเนฟรู พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระเชษฐา (ร่วมพระบิดา) ฟาโรห์คูฟู พระองค์เป็นพระราชมารดาของเจ้าชายกาวาบ (มกุฎราชกุมาร) และอาจจะเป็นมารดาของฟาโรห์เจดีเฟร รวมทั้งสมเด็จพระราชินีเฮเตเฟอร์เรสที่สอง และฟาโรห์คาเฟร ได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นพระราชบุตรและธิดาของพระองค์กับฟาโรห์คูฟูเช่นกัน และเป็นไปได้ว่าพระนางเมริตเตสที่สอง เป็นพระราชธิดาของพระองค์เช่นกัน พีระมิด ปิรามิดพระราชินี จี 1บี ปิรามิด จี 1บี ถูกสันนิษฐานว่าเป็นสุสานของพระนางเมริตเตสที่หนึ่ง ปิรามิดของพระองค์ถูกสร้างขึ้นทางตอนใต้ของปิรามิดของฟาโรห์ แต่เหมืองหินที่ตั้งอยู่ทางใต้ของปิรามิดของฟาโรห์คูฟู ทำให้ตำแหน่งของปิรามิดเล็กๆ เปลี่ยนไปทางทิศตะวันออก คุณเรสเนอร์สันนิษฐานว่าวางการก่อสร้างของปิรามิดของพระนางเมริตเตสที่หนึ่ง ในเมือ่ประมาณปีที่ 15 ของรัชสมัยของฟาโรห์คูฟู การก่อสร้างพีระมิดของพระองค์จะเริ่มขึ้นในไม่ช้าหลังจากการก่อสร้างปิรามิด จี 1เอ ปิรามิดพระองค์เป็นส่วนหนึ่งของทุ่งที่ราบกิซาซึ่งรวมถึงมาสตาบาบางส่วน ปิรามิด จี 1เอ (อยู่ทางตอนเหนือสุดของสามปิรามิดเล็ก ๆ ทางตะวันออกของมหาพีระมิดแห่งกิซ่า) เป็นที่แรกที่คิดว่าเป็นปิรามิดของพระนางเมริตเตสที่หนึ่ง แต่ในตอนนี้คิดว่าจะเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์คูฟู พระนางเฮเตเฟอร์เรสที่หนึ่ง เมื่อเร็ว ๆ นี้ปิรามิด จี 1บี ถูกคิดว่าเป็นหลุมฝังพระศพของพระนางเมริตเตสที่หนึ่ง มีวิหารในที่ฝังพระศพเล็ก ๆ และมีส่วนเกี่ยวข้องกับหลุมเรือ เรือไม่พบในหลุมหินสำหรับเรืออย่างไรก็ดี วิหารในที่ฝังพระศพได้รับการตกแต่งด้วยฉากต่างๆ เศษจากประตูหลอกและผนังถูกซ่อมแซมระหว่างการขุดค้น พระนามของพระองค์ถูกเก็บรักษาไว้ในส่วนที่ตอนนี้ในพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์บอสตัน นอกจากนี้ยังมีชิ้นส่วนสัตว์และเรือพาย อ้างอิง
แผ่นดินไหวในจังหวัดบันเติน พ.ศ. 2561 เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2561 เวลา 13.34:50 น. ตามเวลาอินโดนีเซียตะวันตก (06:34:54 ตามเวลาสากลเชิงพิกัด) แผ่นดินไหวเกิดขึ้นที่เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย ใกล้อำเภอเลอบัก แผ่นดินไหวมีขนาด 6.0 ระดับความลึกประมาณ 40 กิโลเมตร ระดับความแรงอยู่ในระดับ V (ปานกลาง) แผ่นดินไหวนี้ได้จัดอยู่ในหมวดหมู่ 'แผ่นดินไหวขนาดปานกลางแต่อยู่ในระดับลึก' แผ่นดินไหวในครั้งนี้มีเมืองได้รับแรงสั่นสะเทือน 5 แห่ง ได้แก่ จังหวัดลัมปุง, จังหวัดบันเติน, จังหวัดชวาตะวันตก, จังหวัดชวากลาง และจาการ์ตา จาการ์ตาเป็นเมืองที่ได้รับแรงสั่นสะเทือนมากที่สุดกว่าเมืองอื่น ตามพลังของรอยเลื่อนอินโด-ออสเตรเลียนไม่สามารถให้แรงสั่นสะเทือนได้มากมายขนาดนั้น มีผู้เสียชีวิต 2 คนจากแผ่นดินไหวในครั้งนี้ ผลกระทบ มีรายงานว่าทรัพย์สินได้รับความเสียหายในจังหวัดบันเตินและจังหวัดชวาตะวันตก มีบ้านเรือนในเลอบักได้รับความเสียหาย 2,760 หลังคา และในซูกาบูมี 3,669 หลังคา ตามลำดับ มีผู้เสียชีวิต 2 คนเนื่องจากหัวใจวาย และอีก 35 คนได้รับบาดเจ็บ ศาลากลางนครเดอปกก็ได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวด้วย อ้างอิง บันเติน 2561 บันเติน 2561
มารี ฌูว์เลียต ลูแว (9 พฤษภาคม ค.ศ. 1867 – 24 กันยายน ค.ศ. 1930) เป็นผู้เป็นที่รักของเจ้าชายหลุยส์ที่ 2 แห่งโมนาโก และเป็นมารดาของของเจ้าหญิงชาร์ล็อต ดัชเชสแห่งวาล็องตีนัว ประวัติ มารี ฌูว์เลียต ลูแว เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2410 ณ ฝรั่งเศส เป็นลูกสาวของฌัก อ็องรี ลูแว และโฌเซฟีน อมีเลอร์ เพดดีเฟอร์ โดยเธออาศัยในประเทศฝรั่งเศส เธอได้แต่งงานครั้งแรกกับช่างภาพหนุ่มชาวฝรั่งเศส อะชีลล์ เดลเมต และได้หย่าร้างกันไปใน พ.ศ. 2436 โดยมีบุตรร่วมกันดังนี้ จอร์จ เดลเมต มาร์เกอรีตา เดลเมต ชีวิตรักกับเจ้าชายองค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก เธอได้รู้จักกับ เจ้าชายหลุยส์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก ผ่านทางมารดาของเธอ มารดาของเธอนั้นเป็นพระชายาของเจ้าชายแห่งฝรั่งเศสพระองค์หนึ่ง จนทั้งสองมีความสัมพันธ์กันจนเธอตั้งท้องและได้คลอดกลูกสาว 1 คน ต่อมาได้รับพระราชทานพระอิสริยยศและมีพระนามว่า เจ้าหญิงชาร์ล็อต ดัชเชสแห่งวาล็องตีนัว ซึ่งพระธิดาพระองค์นี้ เป็นพระราชธิดานอกสมรสและเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายหลุยส์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก ถึงกระนั้นเธอก็มิได้รับการสถนาปนาเป็นเจ้าดังเช่นลูกสาวเธอ เนื่องจากเป็นภรรยานอกสมรส อ้างอิง
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 46 เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นที่ประเทศไทยระหว่างวันที่ 22 ถึง 25 มีนาคม พ.ศ. 2561 โดยทีมชาติทั้ง 4 ทีมจะต้องส่งรายชื่อผู้เล่น 23 คน ผู้เล่นที่มีเครื่องหมาย (c) คือผู้เล่นที่รับหน้าที่เป็นกัปตันของทีมชาตินั้น ๆ จำนวนการลงเล่นเริ่มนับจนถึงวันแข่งขัน รวมไปถึงทุกการแข่งขันกระชับมิตรที่รับรองโดยฟีฟ่า และอายุของผู้เล่นคืออายุที่นับจากวันเปิดการแข่งขัน กาบอง ผู้ฝึกสอน: โคเซ อันโตเนียว กามาโช รายชื่อผู้เล่น 27 คนที่ถูกเรียกตัวเพื่อลงแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพข้อมูลการลงเล่นและการทำประตูนับถึงวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 หลังจากการพบกับ บอตสวานา สโลวาเกีย ผู้ฝึกสอน: ยาน กอซาก รายชื่อผู้เล่น 23 คนที่ถูกเรียกตัวเพื่อลงแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพข้อมูลการลงเล่นและการทำประตูนับถึงวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 หลังจากการพบกับ นอร์เวย์ ไทย ผู้ฝึกสอน: มิลอวัน ราเยวัตส์ ไทยประกาศรายชื่อผู้เล่น 23 คนเพื่อลงแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ เมื่อวันที่ 8 มีนาคมข้อมูลการลงเล่นและการทำประตูนับถึงวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2560 หลังจากการพบกับ เคนยา สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ผู้ฝึกสอน: อัลแบร์โต ซัคเคโรนี รายชื่อผู้เล่น 21 คนที่ถูกเรียกตัวเพื่อลงแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ อ้างอิง ผ
โรงเรียนนิกรราษฎร์บูรณะ (เหราบัตย์อุทิศ) ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ประวัติ โรงเรียนนิกร ราษฎร์บูรณะ ( เหราบัตย์อุทิศ ) ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันเปิดทำการสอนตั้งแต่ ระดับชั้นอนุบาล ถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีเนื้อที่ 6 ไร่ โรงเรียนนิกรราษฎร์บูรณะ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 โดยขุนนิกรนรารักษ์ นายอำเภอหนองเสือ ร่วมกับ นายคิดชอบ มณีกุล ศึกษาธิการอำเภอหนองเสือ นายปรี ดิษราธร ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 1 ตำบลหนองสามวัง กับ ราษฎรร่วมกันจัดตั้งด้วยเงินประถมศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ทางราชการได้แต่งตั้ง นายสายหยุด โตสุวรรณ มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ จัดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ตามหลักสูตรประถมศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ต่อ มาย้ายจากที่ตั้งเดิมลงมาทางใต้ เพราะที่ตั้งเดิมไม่เหมาะสมแก่การไปมาของนักเรียน อยู่ไกลชุมชน ผู้ใหญ่บ้านกับคณะครูได้ขออนุมัติย้ายโรงเรียน โดยรื้อถอนมาปลูกสร้างในที่ดินของนายบุญ ประมัย ต่อมาได้ย้ายมาปลูกสร้างในที่ดินของ นายวัน ตู้แก้ว อยู่ในเขตหมู่ 2 ตำบลหนองสามวัง โดยสร้างเป็นแบบ ป.1 ซ. จำนวน 3 ห้องเรียน ปี พ.ศ. 2520 นายปลอด พลับพลี ครูใหญ่ ได้ติดต่อกับ นายแพทย์ รัชชัย เหราบัตย์ ขอบริจาคที่ดินปลูกสร้างโรงเรียน นายแพทย์ รัชชัย เหราบัตย์ เจ้าของที่ดินได้มอบที่ดินให้จำนวน 6 ไร่ และทางราชการได้ให้งบประมาณก่อสร้างอาคารเรียน แบบ 017 ( พ.ศ. 2515 ) จำนวน 1 หลัง เป็นเงิน 500,000 บาท เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 รายนามผู้อำนวยการโรงเรียน รายนามผู้อำนวยการโรงเรียน ลำดับ ชื่อ ตำแหน่ง วาระการดำรงตำแหน่ง 1. นายสายหยุด โตสุวรรณ ครูใหญ่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 - 2. นายปลอด พลับพลี ครูใหญ่ พ.ศ. 2520 - 3. นายชัยสิทธิ์ ชูช่วย ครูใหญ่ พ.ศ. 2538 - 4. นายสมหมาย พรมทอง อาจารย์ใหญ่ พ.ศ. 2542 - 5. นางวรรณา ภางาม ผู้อำนวยการ พ.ศ. 2553 - 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 6. นางสาวกรรณิการ์ สีเหลือง ผู้อำนวยการ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 - 8 ธันวาคม พ.ศ. 2561 - นางอำพร มิกราช ครูชำนาญการ รักษาการแทน 8 ธันวาคม พ.ศ. 2561 - 18 กันยายน พ.ศ. 2562 7. นายประพจน์ วงศ์ปาน ผู้อำนวยการ 18 กันยายน พ.ศ. 2562 - ปัจจุบัน อ้างอิง
กลุ่มภาษาบอลต์ เป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มภาษาบอลต์-สลาฟ กลุ่มย่อยของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ประมาณ 4.5 ล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ทางตะวันออกถึงตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลบอลติกในยุโรปเหนือ นักวิชาการมักจัดกลุ่มภาษาบอลต์เป็นกลุ่มย่อยกลุ่มเดี่ยวที่แบ่งออกเป็นสองสาขา ได้แก่ กลุ่มภาษาบอลต์ตะวันตก (มีเพียงภาษาสูญแล้ว) และกลุ่มภาษาบอลต์ตะวันออก (มีภาษาที่ยังมีผู้พูดอย่างน้อย 2 ภาษา คือ ภาษาลิทัวเนียและภาษาลัตเวีย บางคนถือว่าภาษาลัตกาเลและภาษาเฌเม็ยติยาเป็นภาษาแยกต่างหากมากกว่าจะเป็นภาษาย่อยของสองภาษาแรก) ขอบเขตอิทธิพลของภาษากลุ่มบอลต์ตะวันออกอาจเคยแผ่ไปไกลถึงเทือกเขายูรัล แต่มีผู้ตั้งคำถามถึงสมมุติฐานนี้ ภาษาปรัสเซียเก่าซึ่งเป็นภาษาบอลต์ตะวันตกที่สูญไปในคริสต์ศตวรรษที่ 18 น่าจะรักษาคุณสมบัติของภาษาบอลต์ดั้งเดิมเอาไว้มาก สาขาย่อย กลุ่มภาษาบอลต์มักจัดเป็นกลุ่มเดี่ยวที่มี 2 สาขา ได้แก่ สาขาตะวันออกและสาขาตะวันตก อย่างไรก็ตาม บางครั้งมีการจัดให้สาขาทั้งสองเป็นสาขาต่างหากของกลุ่มภาษาบอลต์-สลาฟ +ภาษากลุ่มบอลต์ กลุ่มภาษาบอลต์ตะวันออก ภาษาลัตเวีย ประมาณ 2.2 ล้านคน ภาษาลัตกาเล ประมาณ 150,000–200,000 คน ภาษาลิทัวเนีย ประมาณ 3 ล้านคน ภาษาเฌเม็ยติยา ประมาณ 500,000 คน Selonian สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 Semigallian สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ภาษาคัวร์แลนด์เก่า สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 กลุ่มภาษาบอลต์ตะวันตก ภาษากาลินเดียตะวันตก สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 ภาษาปรัสเซียเก่า สูญแล้วตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 Skalvian สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 Sudovian สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 กลุ่มภาษาบอลต์นีเปอร์ ภาษากาลินเดียตะวันออก สูญแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 ตัวเอียง ระบุการจัดอันดับที่มีข้อโต้แย้ง ระบุถึงภาษาที่บางครั้งระบุเป็นภาษาย่อย ระบุภาษาสูญแล้ว อ้างอิง
เล่า ไอ่ (เสียชีวิต 238 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นขันทีปลอมและขุนนางแห่งรัฐฉิน (秦国) ช่วงปลายยุครณรัฐ (戰國時代) อัครมหาเสนาบดีลฺหวี่ ปู้เหวย์ (呂不韋) ถวายเล่า ไอ่ แก่จ้าวจี (赵姬) พระชนนีของฉินหวังเจิ้ง (秦王政) พระมหากษัตริย์รัฐฉิน ซึ่งภายหลังเป็นที่รู้จักด้วยพระนาม ฉินฉื่อหฺวังตี้ (秦始皇帝) จ้าวจีโปรดปรานเล่า ไอ่ มาก ถึงขนาดประทานบรรดาศักดิ์ฉางซิ่นโหว (長信侯) ให้แก่เขา เล่า ไอ่ จบชีวิตลงด้วยการถูกประหารหลังพยายามยึดอำนาจจากฉินหวังเจิ้ง แต่ความประพฤติผิดทางกามของเล่า ไอ่ นั้น กลายเป็นเรื่องเล่าขวัญในโอวาทสอนศีลธรรมของปราชญ์จีนมาตั้งแต่ยุคของเล่า ไอ่ เอง ขณะที่ชื่อของเขา ซึ่งในภาษาจีนเก่าแปลว่า ความประพฤติชั่วช้าตัณหากลับ นั้น ก็ได้กลายเป็นคำพังเพยเปรียบเปรยถึงความสัมพันธ์ผิดศีลธรรมทางเพศในภาษาจีนคลาสสิก ประวัติ เอกสาร ฉื่อจี้ (史記) ที่ซือหม่า เชียน (司馬遷) เขียนขึ้นเมื่อราว 94 ปีก่อนคริสตกาล ว่า เล่า ไอ่ มีองคชาตใหญ่ถึงขนาดที่ใช้แทนเพลาเกวียนได้ เรื่องนี้เป็นที่ต้องใจของลฺหวี่ ปู้เหวย์ อัครมหาเสนาบดีที่กำลังลอบมีความสัมพันธ์กับจ้าวจี พระชนนีของฉินหวังเจิ้ง ลฺหวี่ ปู้เหวย์ หวังอาศัยความสามารถทางเพศของเล่า ไอ่ มาทำให้ตนเป็นที่โปรดปรานของจ้าวจี อย่างไรก็ดี ลฺหวี่ ปู้เหวย์ เลิกความสัมพันธ์กับจ้าวจีเสียแต่ต้นรัชกาลฉินหวังเจิ้ง และถวายเล่า ไอ่ ให้จ้าวจี โดยลฺหวี่ ปู้เหวย์ กับจ้าวจี สมคบกันจัดการตอนองคชาตเท็จเพื่อให้เล่า ไอ่ ปลอมเป็นขันทีเข้ามาในราชสำนัก ครั้นมาอยู่ในนครยง (雍) อันเป็นราชธานีชั่วคราวแล้ว เล่า ไอ่ มีบุตรสองคนกับจ้าวจี ทั้งยังอาศัยตำแหน่งหน้าที่แสวงหาประโยชน์ และซ่องสุมกำลังพลไว้กว่าหนึ่งพันคน จนเมื่อ 238 ปีก่อนคริสตกาล ฉินหวังเจิ้งรับสั่งให้ไต่สวนเล่า ไอ่ ด้วยข้อสงสัยว่าปลอมเข้ามากระทำชู้กับพระชนนี โดยหวังจะเป็นพระชนกของพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ถัดไป เล่า ไอ่ เห็นคับขัน จึงออกหน้าเป็นกบฏต่อฉินหวังเจิ้ง โดยเอาตราประจำพระองค์ของจ้าวจีมาใช้สร้างความชอบธรรมในการออกคำสั่งของตัว แต่กองกำลังของเล่า ไอ่ นั้นขาดการสนับสนุนจากประชาชน ขาดการฝึกฝนทางทหาร และขาดจำนวนพลที่มากพอ จึงถูกปราบอย่างรวดเร็ว ฉินหวังเจิ้งให้ประหารเล่า ไอ่ โดยใช้ห้าม้าแยกร่าง จ้าวจีนั้นถูกจองจำไว้ในตำหนักของพระนางเอง บุตรทั้งสองของเล่า ไอ่ กับจ้าวจีนั้น ถูกฆ่าทิ้ง ส่วนบริวารทั้งหลายของเล่า ไอ่ ถูกเนรเทศไปดินแดนรัฐฉู่ (蜀國) เดิม นอกจาก ฉื่อจี้ แล้ว เรื่องของเล่า ไอ่ ยังมีในเอกสาร ตงโจวเลี่ยกั๋วจื้อ (東周列國志) ที่เฝิง เมิ่งหลง (馮夢龍) เขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ความเป็นจริงทางประวัติศาสตร์ นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่หลายคนสงสัยถึงความเป็นไปได้ในทางประวัติศาสตร์ของเรื่องเล่า ไอ่ เพราะในช่วงที่มีการเขียน ฉื่อจี้ นั้น ราชสำนักฮั่นได้แรงหนุนจากกลุ่มสาวกขงจื่อซึ่งมีวาระซ่อนเร้นเป็นความพยายามจะพรรณนาฉินหวังเจิ้งว่าเป็นบุตรนอกสมรสของจ้าวจี เนื่องจากฉินหวังเจิ้งเคยสั่ง 'เผาตำรา ฝังบัณฑิต' ลัทธิขงจื่อเมื่อ 211 ปีก่อนคริสตกาล นอกจากนี้ นักวิชาการมองว่า ชื่อ 'เล่า ไอ่' ซึ่งมีความหมายว่า ความประพฤติชั่วช้าตัณหากลับ ฟังดูมีสีสันเกินจะเป็นชื่อคนจริง ๆ ได้ หมายเหตุ อ้างอิง
ไม่มีใครเข้ามาวิกิพีเดียครั้งแรกแล้วกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในทันที ทุกคนล้วนเคยผ่านช่วงการเรียนรู้ในฐานะมือใหม่มาแล้วทั้งสิ้น แต่สิ่งที่น่าจะเป็นตัวแบ่งแยกที่ชัดเจนที่สุดคือ บางคนยินดีที่จะพัฒนา แต่บางคนไม่ยอมพัฒนา เราอาจพบบุคคลที่เจตนาก่อความเสียหายต่อโครงการ แต่บุคคลเหล่านี้มักจะจัดการได้ง่าย โดยอาจบล็อกมิให้แก้ไขตามความจำเป็น มีผู้สนใจเพียงเล็กน้อยและโดยทั่วไปไม่เกิดข้อโต้แย้ง แต่บางครั้งก็มีบุคคลที่อาจไม่เจตนาและมักไม่รู้ตัวว่ารบกวนแม้พยายามช่วย ตรงนี้เป็นที่ที่เราเห็นด้านที่ไม่ได้ตั้งใจของข้อตั้งสันนิษฐานว่าผู้อื่นสุจริตใจ (แต่โดยปกติแล้วมีประโยชน์) หลายคนยึดข้อนี้มากเสียจนเชื่อว่าแค่สุจริตใจอย่างเดียวก็ทำให้เป็นผู้มีส่วนร่วมที่ดีได้ แต่ต้องชี้แจงตรงนี้ให้ชัด เราคาดหมายว่าทุกคนจะต้อง 'เป็น' ด้วย หรือกล่าวได้ว่า เราคาดหมายพัฒนาการ ของมือใหม่ ที่ไม่ควรจะอาศัยความเป็นมือใหม่เป็นข้ออ้างที่จะผิดพลาดอยู่เรื่อย ๆ ตรงนี้มักเป็นปัญหาใหญ่ที่การลงโทษอาจก่อให้เกิดข้อโต้แย้งใหญ่กว่าตามมาได้ เพราะสิ่งที่เขาทำไม่ถือว่าเป็นการก่อกวนอย่างชัดแจ้ง แต่เป็นการรบกวนวิกิพีเดียระดับต่ำอย่างยาวนาน แน่นอนว่าเราทุกคนล้วน 'ไม่เป็น' เมื่อมีส่วนร่วมในการแก้ไขในบางเรื่อง ฉะนั้นสำคัญที่ผู้เขียนควรรู้จักหรือค้นหาข้อจำกัดของตัวเอง อย่าละเลยคำเตือน ปกติเรายินดีต้อนรับผู้เขียนใหม่ และมีการให้คำแนะนำแก่มือใหม่อยู่แล้ว โดยชี้จุดที่เป็นปัญหา ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง และโอกาสพัฒนาต่อ อย่างไรก็ตามอย่าคิดว่านานไปชุมชนจะยอมรับการเป็น 'มือใหม่' ของคุณอยู่เรื่อย ๆ โดยเฉพาะหากคุณไม่ยอมพัฒนาทั้งที่ได้รับคำเตือนมาแล้วหลายครั้ง แม้ว่าคุณจะสุจริตใจมากน้อยเพียงใดแต่การทำผิดซ้ำซากย่อมมีผลให้ผู้ใช้คนอื่นต้องมาเก็บกวาดงานของคุณ สิ่งสำคัญ อาจมีเส้นบาง ๆ กั้นระหว่างการก่อความเสียหายกับความไร้สามารถ และการใช้เวลามากเกินไปแยกแยะเหตุผลของการรบกวนนั้นไม่ช่วย เพราะเกรียนหลายคนแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ การแยกระหว่างความไร้สามารถจริงหรือเท็จทำได้ยาก แต่ที่แน่ ๆ คือการรบกวนก็ยังเป็นการรบกวนและต้องป้องกันอยู่ดี ลองให้โอกาสสักนิด และให้คำแนะนำดี ๆ แต่ถ้าสิ่งเหล่านี้ไม่นำไปสู่ความสามารถอย่างสมเหตุสมผลภายในกรอบเวลาที่สมเหตุสมผล ก็อาจได้ข้อสรุปอย่างเดียวว่า วิกิพีเดียคงไม่เหมาะสำหรับทุกคน 'พัฒนาการ' ไม่ได้หมายถึง... ล้มแล้วต้องซ้ำเติมผู้ทำผิด ความผิดพลาดเป็นส่วนที่เลี่ยงไม่ได้ของกระบวนการวิกิ แต่ต้องไม่ใช่ความผิดพลาดเรื่องเดิม ๆ ซ้ำ ๆ ทุกการแก้ไขต้องสมบูรณ์แบบเสมอ เพราะการปรับปรุงบทความเป็นแบบทีละก้าวเล็ก ๆ ไม่ใช่ปรับปรุงใหญ่รวดเดียว เราควรละเลยมือใหม่และไม่ลองช่วยให้เขาพัฒนาตัวเอง เราควรตราหน้าคนอื่นว่าไม่มีความสามารถ เช่น เราจะไม่บอกว่า 'คุณไม่มีความสามารถเพราะคุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหัวเรื่องบทความนี้เลย' นโยบายมารยาทของวิกิพีเดียไม่มีผลเมื่อพูดกับคนไม่มีความสามารถ อย่าลืมว่าความเห็นหยาบคายและไม่มีอารยะอาจบั่นทอนแรงจูงใจของผู้เขียนเป้าหมายได้ และทำให้ไม่ยอมรับรู้หรือพัฒนาตนเอง เราจะให้โอกาสไม่มีที่สิ้นสุดแก่ผู้ใช้ในการพัฒนาตัวเอง ถ้าหลังเวลาผ่านไประยะหนึ่งและการฝึกอบรมแล้วเขายังไม่พัฒนา ก็ไม่ควรไปปกป้องเขา ปล่อยเขาไป และให้ความสนใจดูแลคนที่พร้อมพัฒนาจะดีกว่า
วันที่ 14 เมษายน 2561 ตั้งแต่เวลา 04:00 ตามเวลาซีเรีย (UTC+3) สหรัฐ ฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักรดำเนินการโจมตีทางทหารหลายจุด โดยใช้อากาศยานมีคนขับและขีปนาวุธยิงจากเรือ ต่อตำแหน่งของรัฐบาลหลายแห่งในประเทศซีเรีย ประเทศตะวันตกทั้งสามแถลงว่าดำเนินการโจมตีเพื่อตอบโต้เหตุโจมตีเคมีที่ย่านดูมาของเขตกูตาตะวันออกเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2561 ซึ่งระบุว่าเป็นฝีมือของรัฐบาลซีเรีย ฝ่ายซีเรียปฏิเสธความเกี่ยวข้องและเรียกการโจมตีครั้งนี้ว่าละเมิดกฎหมายระหว่างประเทศ การโจมตีดังกล่าวมีขึ้นก่อนผู้ตรวจสอบจากองค์การห้ามอาวุธเคมีมีกำหนดเดินทางถึงประเทศซีเรียเพื่อสอบสวนเหตุโจมตีเคมี แต่เดิมมีรายงานว่ากระนั้นผู้ตรวจสอบก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงจุดที่ใช้ผลิตและบำรุงรักษาอาวุธเคมี มีรายงานจำนวนผู้บาดเจ็บทั้งหมด 9 ราย เป็นพลเรือน 3 ราย และ ทหารซีเรีย 6 ราย การโจมตี การระเบิดใกล้ดุมมัร ประเทศซีเรีย ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ประกาศการโจมตีเมื่อเวลา 21:00 ตามเวลาตะวันออก (4:00 น. ของวันที่ 14 เมษายนในประเทศซีเรีย) ร่วมกับพันธมิตรฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักร ได้ยินเสียงระเบิดในกรุงดามัสกัส เมืองหลวงของประเทศซีเรีย ขณะที่ทรัมป์กำลังพูด ประธานเสนาธิการร่วมสหรัฐ โจเซฟ ดันเฟิร์ด (Joseph Dunford) ระบุว่า ประเทศรัสเซียไม่ได้รับคำเตือนล่วงหน้า
อาการหลอนคิดว่ามือถือสั่น เป็นอาการที่คิดว่าโทรศัพท์มือถือมีการสั่นหรือเสียงเรียกเข้าเมื่อจริง ๆแล้วไม่มีใครโทรเข้า บางครั้งเรียกว่า ริงโทนวิตกกังวล (ringxiety) หรือ ฟอซอะลาม (fauxcellarm มาจากคำว่า'faux' /fō/ แปลว่า ปลอม หรือ ผิด และ มือถือ (cellphone) และเสียงร้อง (alarm) หรือ โฟนทอม (phonetom) (เป็นการรวมกันระหว่าง phone และ phantom) ดอกเตอร์ไมเคิล โรธเบิร์กกล่าวว่า อาการหลอนคิดว่ามือถือสั่นไม่ใช่กลุ่มของอาการโรคแต่เป็นการหลอนของประสาทสัมผัสที่สมองรับรู้ถึงความรู้สึกที่ไม่มีอยู่จริง บางครั้งอาจเกิดระหว่างอาบน้ำ ดูโทรทัศน์ หรือใช้เครื่องมือที่มีเสียงดัง มนุษย์มักจะเซนซิทีฟกับโทนเสียงในช่วง 1,000 ถึง 6,000 เฮิรตซ์ และเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือมักอยู่ในช่วงนี้ อาการหลอนคิดว่ามือถือสั่นจะเกิดขึ้นหลังผู้ใช้พบมือถือที่ตั้งระบบสั่นไว้ นักวิจัยมิเชล ดรูอินพบว่าเกือบ 9 ใน 10 นักศึกษาปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยของเธอมีอาการนี้ วิทยาการระบาด การศึกษาส่วนใหญ่พบว่า ผู้ใช้โทรศัพท์มักอาการหลอนคิดว่ามือถือสั่นหรือได้ยินเสียงเรียกเข้า รายงานระบุว่าตั้งแต่ร้อยละ 27.4 ถึง ร้อยละ 89 เคยมีอาการนี้ หนึ่งครั้งทุก 2 สัปดาห์เป็นค่าเฉลี่ยนปกติ และคนส่วนใหญ่ไม่รู้สึกว่าอาการนี้กวนใจ การจัดการ มีวิจัยจำนวนน้อยมากที่ศึกษาเกี่ยวกับการรักษาอาการหลอนคิดว่ามือถือสั่น พบว่าการเก็บมือถือไว้ในที่ที่ต่างออกไปสามารถบรรเทาอาการนี้ได้ในบางราย วิธีอื่นได้แก่การปิดระบบสั่น การเปลี่ยนเสียงเรียกเข้าหรือการสั่น หรือการใช้เครื่องมือถืออื่น อ้างอิง อ่านเพิ่มเติม
อันลามานิ เป็นกษัตริย์แห่งนิวเบียหรือคุช ซึ่งปกครองตั้งแต่ 620 ปีก่อนคริสตกาลและสิ้นพระชนม์เมื่อประมาณ 600 ปีก่อนคริสตกาล ภายให้การปกครองของพระองค์, อาณาจักรคุชได้เริ่มฟื้นฟูอำนาจขึ้น. พระองค์เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์เซนคามานิสเคน และเป็นพระเชษฐาของกษัตริย์แอสเพลตา พระองค์ได้ใช้พระนามเฉกเช่นเดียวกันกับฟาโรห์แห่งอียิปต์ รัชกาล พระองค์เป็นที่รู้จักกันดีจากหินสลักที่พบในวิหารที่กาวา หินสลักได้บันทึกการมาเยือนเมืองกาวาของพระนางนาซัลซา พระมารดาของพระองค์ เพื่อมาเข้าร่วมพิธีราชาภิเษกอย่างเป็นทางการของพระองค์ในฐานะกษัตริย์ นอกจากนี้ยังได้บันทึกการตัดสินใจของพระองค์เพื่อให้พระขนิษฐาทั้งสี่พระองค์เป็นผู้เล่นซิสตรัมในวิหารแห่งอามุนที่เจเบล บาร์กัล รูปแกะสลักหินแกรนิตสองรูปนี้ถูกพบในเจเบล บาร์กัล ขณะที่สิ่งของที่สลักพระนามของพระองค์ที่พบที่เมืองเมโรอี หนึ่งในรูปปั้นในปัจจุบันตั้งอยู่ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติคาร์ทูม, ซูดาน) ในขณะรูปปั้นอื่น ๆ (สูง 12 ฟุต) อยู่ในพิพิธภัณฑ์ศิลปะบอสตัน พระองค์ถูกฝังอยู่ในปิรามิด Nu. 6 ในนูริ ในหลุมฝังศพของพระองค์มีห้องโถงขนาดใหญ่ตกแต่งด้วยตำราทางศาสนาและโลงศพหินของพระองค์ ใน 592 ปีก่อนคริสตศักราช ภายใต้การปกครองของพระอนุชาของพระองค์กษัตริย์แอสเพลตา อาณาจักรคุชได้ถูกรุกรานโดยชาวอียิปต์นำโดยฟาโรห์พซัมเตกที่ 2 ซึ่งทำให้เมืองนาปาตาได้รับความเสียหาย แกลลอรี่ ลอนดอน |คาร์ทูธของอันลามานิ figurine (Boston MFA).รูปสลักทวาเรต อาจจะมาจากรัชสมัยของพระองค์ อ้างอิง
เพลลา เป็นเมืองโบราณตั้งอยู่ทางตอนกลางของมาเซโดเนีย ประเทศกรีซ รู้จักกันดีในฐานะที่เป็นเมืองหลวงในประวัติศาสตร์ของราชอาณาจักรมาเกโดนีอา ในสมัยกรีซโบราณ และเป็นสถานที่ประสูติของทั้งพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช และพระเจ้าพีลิปโปสที่ 2 พระราชบิดาของพระองค์ ชื่อ เพลลา ในภาษากรีกโบราณ หมายถึง 'ก้อนหิน' เพลลาถูกกล่าวถึงเป็นครั้งแรก โดยเฮรอโดตัสแห่งฮาลิคาร์นาสซัส (ล.VII, 123) ในความเกี่ยวเนื่องกับการสงครามของพระเจ้าเซิร์กซีส และ โดยนักประวัติศาสตร์ ธูซีดิดีส (Thucydides) ซึ่งบรรยายถึงการขยายตัวของมาเกโดนีอา และสงครามกับชาวเทรเชียน เพลลาถูกสร้างขึ้นให้เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรโดยพระเจ้าอาร์คิเลอัสที่ 1 แห่งมาเกโดนีอา เพื่อแทนที่พระราชวัง-นคร ไอไก (Aigai) ซึ่งเป็นพระราชวังเก่า (ปัจจุบันตั้งอยู่ที่เมืองเวรกีน่า (Vergina) ในตอนเหนือของกรีซ) โดยอาร์คิเลอัสเชิญ ซีวซิส (Zeuxis) ช่างวาดภาพและทาสีที่เก่งที่สุดในสมัยนั้นมาตกแต่งพระราชวังให้ และยังเชิญศิลปินเรืองนามอื่น ๆ มาพำนักด้วย รวมถึงนาฏศิลปินเอกยูริพิดีสจากเอเธนส์ ละครของยูริพิดีสเรื่อง แบคไค (Bacchae) ก็ได้ออกแสดงบนเวทีเป็นครั้งแรกที่วังนี้ ราวปีที่ 408 ก่อนค.ศ. เซโนฟอนบันทึกไว้ (เมื่อปีที่ 382 ก่อน ค.ศ.) ว่า เพลลาเป็นเมืองที่ใหญ่ และรำ่รวยที่สุดในมาเกโดนีอา เมืองเพลลาเข้าสู่ยุคที่มีขีดความมั่งคั่งสูงสุดหลังจากพระเจ้าอเล็กซานเดอร์สิ้นพระชนม์ โดยเฉพาะภายใต้การปกครองของราชวงศ์แอนติปาทริด - ราชวงศ์อายุสั้นที่ก่อตั้งโดยแอนติปาเตอร์ และมีคาสซานเดอร์เป็นปฐมกษัตริย์ - และราชวงศ์แอนติโกนีด สิ่งก่อสร้างใหญ่โตที่หลงเหลือให้เห็นในแหล่งขุดค้นทางโบราณคดีส่วนใหญ่สร้างในรัชสมัยของแอนติโกนัสที่ 2 หลังจากที่พันธมิตรกรีกและมาเกโดนีอา ถูกกองทัพสาธารณรัฐโรมันกำหราบลงในสงครามมาเกโดนีอาครั้งที่สาม นครเพลลาถูกเข้าปล้นชิงโดยกองทัพของโรม ในปีที่ 168 ก่อน ค.ศ. ทรัพย์สินของมีค่าถูกขนไปโรมเกือบทั้งหมด และราชอาณาจักรมาเกโดนีอาก็ถูกลดสถานะลงเป็นแค่จังหวัดหนึ่งของโรมนับแต่นั้นมา อ้างอิง เพลลา
ยุทธการที่คาบสมุทรเคียร์ช ซึ่งเริ่มต้นด้วยปฏิบัติการยกพลขึ้นบกเคียร์ช-ฟีโอโดซียาของโซเวียต (Kerchensko-Feodosiyskaya desantnaya operatsiya) และยุติลงด้วยปฏิบัติการบัสตาร์ด ฮัทของเยอรมัน , เป็นการรบในสงครามโลกครั้งที่สองระหว่างกองทัพที่ 11 ของเยอรมันและโรมาเนีย ภายใต้การบังคับบัญชาของเอริช ฟอน มันชไตน์ กับกองกำลังแนวรบไครเมียของสหภาพโซเวียต บริเวณคาบสมุทรเคิร์ช ทางตะวันออกของคาบสมุทรไครเมีย การรบเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1941 โดยเป็นปฏิบัติการยกพลขึ้นบกของกองทัพโซเวียตสองกอง ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อทำลายการปิดล้อมเมืองเซวัสโตปอล กองกำลังฝ่ายอักษะสามารถควบคุมพื้นที่ยกพลขึ้นบกของโซเวียตไว้ได้ตลอดช่วงฤดูหนาว และตัดเส้นทางลำเลียงเสบียงทางเรือของฝ่ายโซเวียตด้วยการทิ้งระเบิดทางอากาศ ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนเมษายน แนวรบไครเมียได้เปิดฉากการรุกซ้ำต่อกองทัพที่ 11 ทั้งหมดซึ่งพบกับความล้มเหลวด้วยประสบความสูญเสียอย่างหนัก กองทัพแดงสูญเสียไป 352,000 นาย ทหารและเจ้าหน้าถูกจับกว่า 170,000 นาย ปืนใหญ่กว่า 3,000 กระบอก รถถัง 350 คัน และกระสุนจำนวนมหาศาล ในขณะที่ฝ่ายอักษะมีผู้เสียชีวิตจำนวน 24,120 นาย เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1942 ฝ่ายอักษะเข้าโจมตีด้วยกองกำลังขนาดใหญ่ในการโจมตีตอบโต้กลับที่สำคัญภายใต้รหัสนามว่า Trappenjagd ซึ่งได้สรุปโดยตลอดวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1942 ด้วยการชำระแค้นกองกำลังป้องกันโซเวียต มันชไตน์ได้ใช้ความเข้มข้นขนาดใหญ่ของอำนาจเหนือน่านฟ้า กองพลพลทหารราบติดอาวุธหนัก กระหน่ำยิงปืนใหญ่อย่างรุนแรงและโจมตีสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกเพื่อบุกฝ่าแนวรบโซเวียตในตำแหน่งทางตอนใต้ในเวลา 210 นาที หันเหไปทางเหนือด้วยกองพลพันเซอร์ที่ 22 เพื่อโอบล้อมกองทัพที่ 51 ของโซเวียตเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคมและทำลาย เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พวกที่หลงเหลือของกองทัพที่ 44 และ 47 ได้ถูกผลักดันไปยังเคียร์ช ที่การล้อมครั้งสุดท้ายของการต่อต้านของโซเวียตได้ถูกจัดการด้วยการโจมตีทางอากาศและอำนาจการยิงปืนใหญ่ของเยอรมัน เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ส่วนที่ชี้ขาดในชัยชนะของเยอรมันคือการทัพทางอากาศการโจมตีทางอากาศต่อแนวรบไครเมียโดยเหล่าอากาศที่ 8 ภายใต้การบัญชาการของโวลฟรัม ฟอน ริชโธเฟินด้วยเครื่องบินรบที่แข็งแกร่งจำนวน 800 ลำ ซึ่งบินเฉลี่ยละ 1500 รอบต่อวันในการสนับสนุน Trappenjagd และโจมตีอย่างไม่เว้นบนตำแหน่งสนามโซเวียต หน่วยยานเกราะ แถวตอนทหาร เรืออพยพ สนามบิน และเส้นทางขนส่ง เครื่องบินทิ้งระเบิดเยอรมันได้ใช้ระเบิดปริมาณใหญ่รุ่น SD-2 เป็นระเบิดลูกปรายต่อต้านบุคคลเพื่อสังหารหมู่ทหารราบโซเวียตที่กำลังหลบหนี กองทัพที่ 11 จำนวนมากของมันชไตน์ได้ประสบความสูญเสีย 7,588 นาย ในขณะที่แนวรบไครเมียสูญเสีย 175,566 นาย รถถัง 258 คัน ชิ้นส่วนปืนใหญ่ 1,133 ชิ้น และเครื่องบิน 417 ลำในสามกองทัพซึ่งประกอบไปด้วย 21 กองพล ผู้เสียชีวิตทั้งหมดของโซเวียตในช่วงการรบที่ยาวนานห้าเดือนประมาณ 570,000 นาย ในขณะที่ฝ่ายอักษะ 38,000 นาย Trappenjagd เป็นหนึ่งการรบที่ทันทีก่อนการรุกช่วงฤดูร้อน (กรณีน้ำเงิน) และบทสรุปที่ประสบความสำเร็จได้เปิดโอกาศให้ฝ่ายอักษะสามารถยึดเซวัสโตปอลได้ภายในหกสัปดาห์ คาบสมุทรเคียร์ชได้ใช้เปิดตัวโดยกองกำลังเยอรมันเพื่อข้ามช่องแคบเคียร์ช เมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1942 ในช่วงปฏิบัติการ Blücher II ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการมุ่งเป้าของเยอรมันเพื่อเข้ายึดแหล่งน้ำมันเทือกเขาคอเคซัส อ้างอิง ส ส
Flag Location of Spain สเปน (เอสปาญา) หรือชื่อทางการคือ ราชอาณาจักรสเปน เป็นประเทศทางตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปยุโรป ตั้งอยู่บนคาบสมุทรไอบีเรียร่วมกับโปรตุเกสและอันดอร์รา สเปนมีพรมแดนติดกับฝรั่งเศสทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือตามแนวเทือกเขาพิเรนีส ชนชาติต่าง ๆ ได้เข้ามามีอิทธิพลในดินแดนที่เป็นประเทศสเปนตั้งแต่สมัยโบราณ เช่น เคลต์ ไอบีเรียน โรมัน วิซิกอท และมัวร์ ในยุคกลาง พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การปกครองของชาวมุสลิมเป็นเวลาอย่างน้อยห้าร้อยปี ชาวมัวร์ยังคงหลงเหลืออยู่ในคาบสมุทรไอบีเรียจนกระทั่งในปี ค.ศ. 1492 (พ.ศ. 2035) ซึ่งเป็นปีที่ราชอาณาจักรคาสตีลและอารากอนสามารถขับไล่ชาวมัวร์ออกไปได้สำเร็จหลังจากเกิดกระบวนการพิชิตดินแดนคืนที่ยาวนานถึง 770 ปี และในปีเดียวกัน คริสโตเฟอร์ โคลัมบัสยังได้ค้นพบโลกใหม่ นำไปสู่การกำเนิดจักรวรรดิสเปนที่แผ่ขยายไปทั่วโลก สเปนกลายเป็นประเทศที่มีอำนาจมากที่สุดในยุโรปขณะนั้น แต่สงครามที่มีอย่างต่อเนื่องและปัญหาอื่น ๆ ก็ทำให้ความยิ่งใหญ่ของประเทศลดลงไป ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 สเปนมีการปกครองระบอบเผด็จการ แต่ปัจจุบันปกครองโดยพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญและรัฐสภา ที่มาจากการเลือกตั้งในระบอบประชาธิปไตย ตั้งแต่มีการผ่านรัฐธรรมนูญของสเปนเมื่อปี ค.ศ. 1978 (พ.ศ. 2521) เรื่องเกี่ยวกับสเปนเพิ่มเติม ...
ฟรันซิสโก เปาลีโน เอร์เมเนคิลโด เตโอดูโล ฟรังโก อี บาอามอนเด ซัลกาโด ปาร์โด เป็นจอมพลและผู้เผด็จการชาวสเปนในช่วงปี พ.ศ. 2479 -พ.ศ. 2518 เกิดที่เมืองเอลเฟร์โรล แคว้นกาลิเซีย ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยโตเลโดในปี พ.ศ. 2453 ได้รับประสบการณ์ในการรบเป็นอย่างมากในสงครามโมร็อกโก และได้เป็นนายพลที่หนุ่มที่สุดของประเทศสเปนเมื่อปี พ.ศ. 2469 ระหว่างสมัยสาธารณรัฐสเปนที่ 2 (พ.ศ. 2474 - พ.ศ. 2479) ฟรังโกได้เป็นผู้นำทำการปราบปรามกบฏชาวเหมืองอัสตูรีอัส ได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าคณะเสนาธิการทหาร ในปี พ.ศ. 2479 ฟรังโกได้เข้าร่วมสมรู้ร่วมคิดกับฝ่ายกบฏเพื่อต่อต้านรัฐบาล (เลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2479) และลงมือก่อการกบฏเมื่อวันที่ 17-18 กรกฎาคมซึ่งได้กลายเป็นชนวนสงครามกลางเมืองสเปน (พ.ศ. 2479 - พ.ศ. 2482) ความเป็นผู้นำของฟรังโกในกองทัพแอฟริกาที่สำคัญยิ่งและความใกล้ชิดสนิทสนมกับอิตาลีและเยอรมนีซึ่งเข้าข้างฝ่ายกบฏ ทำให้ฟรังโกกลายเป็นนายพลผู้บัญชาการกองกำลังฝ่ายกบฏและเป็นประมุขประเทศของคณะรักชาติ ระหว่างเดือนตุลาคม 2479 - เมษายน 2482 ฟรังโกได้เป็นผู้นำคณะชาติสู่ชัยชนะ และนับแต่นั้นมาก็ได้วางรากฐานระบอบเผด็จการที่ยั่งยืนมาจนถึงวันสิ้นชีวิต ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ระยะแรกฟรังโกยืนอยู่ข้างเยอรมนีและอิตาลีในลักษณะผู้ไม่เข้าร่วมประกาศสงครามมากว่าการเป็นประเทศไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด แต่อย่างไรก็ดี ในปี พ.ศ. 2486 ฟรังโกได้ปรับเปลี่ยนนโยบาย นำเอาสเปนออกจากการเกี่ยวข้องกับฝ่ายอักษะได้อย่างชาญฉลาด ระหว่าง พ.ศ. 2492-2502 การต่อต้านคอมมิวนิสต์ของฟรังโกทำให้สเปนสามารถเชื่อมสัมพันธไมตรีได้เป็นอย่างดีกับฝ่ายอำนาจตะวันตก (อ่านต่อ...) บทความก่อนหน้านี้: สมเด็จพระราชินีโซเฟีย - สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน - พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งอารากอน - สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีล ดูส่วนนี้
หอควบคุมจราจรสนามบินที่ท่าอากาศยานบอร์โด–เมอรีญัก ศิวะจี ในมุมไบ อินเดีย ประเทศไทย 1 (ATCT-1) ที่ ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ มาเลเซีย Oslo Gardermoen - Control |หอควบคุมจราจรสนามบินที่ท่าอากาศยานออสโล การ์เดอร์มอน นอร์เวย์| อินโดนีเซีย CT |หอควบคุมจราจรสนามบินที่ท่าอากาศยานลากวาร์เดีย (LGA) ในนิวยอร์กซิตี้ การควบคุมจราจรทางอากาศ เป็นบริการภาคพื้นดินของผู้ควบคุมจราจรทางอากาศทั้งติดต่อโดยตรงกับอากาศยานบนพื้นดินและผ่านน่านฟ้าที่ควบคุมอยู่ และสามารถให้คำแนะนำบริการกับอากาศยานในน่านฟ้าที่ไม่ได้ควบคุมอยู่ได้ วัตถุประสงค์หลักของการควบคุมจราจรทางอากาศคือ การป้องกันการชนกัน จัดระเบียบและเร่งรัดการจราจรทางอากาศ และให้ข้อมูลและการช่วยเหลืออื่น ๆ กับนักบิน ในบางประเทศ การควบคุมจราจรทางอากาศ มีบทบาทในด้านความปลอดภัยและการป้องกัน หรือดำเนินการโดยฝ่ายทหาร ในการป้องกันการชนกันของอากาศยาน ผู้ควบคุมจราจรทางอากาศจะบังคับใช้กฎการแยกจราจร (Traffic separation rules) ซึ่งเพื่อจะทำให้มั่นใจได้ว่าอากาศยานแต่ละลำจะคงมีพื้นที่ว่างขั้นต่ำรอบ ๆ เครื่องตลอดเวลา อากาศยานจำนวนมากยังมีระบบหลีกเลี่ยงการชน ซึ่งจะเพิ่มความปลอดภัยโดยการเตือนนักบินเมื่อมีอากาศยานลำอื่นเข้ามาใกล้มากจนเกินไป ในหลายประเทศ การควบคุมจราจรทางอากาศมีให้บริการทั้งแบบส่วนบุคคล ทางทหาร และเชิงพาณิชย์ภายในน่านฟ้า ซึ่งขึ้นอยู่กับประเภทของเที่ยวบิน และระดับของน่านฟ้า ผู้ควบคุมการจราจรทางอากาศอาจออก คำสั่ง (instructions) ซึ่งนักบินจะต้องปฏิบัติตาม หรือออก คำแนะนำ (advisories) (รู้จักกันในนาม ข้อมูลการบิน (flight information) ในบางประเทศ) ซึ่งนักบินอาจใช้ดุลยพินิจของตนหรือเพิกเฉยได้ ผู้รับผิดชอบเที่ยวบินทั้งหมด (Pilot in command) เป็นผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในการปฏิบัติการสำหรับความปลอดภัยของอากาศยาน และในบางครั้งสำหรับกรณีฉุกเฉิน อาจมีการเบี่ยงเบนจากคำสั่งของผู้ควบคุมการจราจรทางอากาศ ตามขอบเขตที่กำหนดไว้เพื่อให้สามารถใช้ดำเนินความปลอดภัยของอากาศยานได้ ภาษา ตามข้อกำหนดขององค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO) ผู้ควบคุมจราจรทางอากาศจะดำเนินการโดยใช้ภาษาอังกฤษหรือภาษาที่ใช้กันโดยสถานีภาคพื้นดิน ในทางปฏิบัติ ภาษาท้องถิ่นในแต่ละภูมิภาคนั้นถูกใช้เป็นปกติ อย่างไรก็ตาม ภาษาอังกฤษจะต้องถูกใช้เมื่อมีการร้องขอ อ้างอิง
ฟรันทซ์ ดยุกแห่งโฮเอินแบร์ค พระประวัติ ฟรันทซ์ ดยุกแห่งโฮเอินแบร์ค ประสูติเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2470 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน มัคซีมีลีอาน ดยุกแห่งโฮเอินแบร์ค และ เคาน์เตสเอลิซาเบธ วอลวัลเดอบูร์ก โดยทรงเป็นพระนัดดาใน อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย และ โซฟี ดัชเชสแห่งโฮเอินแบร์ค โดยเมือ่แรกประสูตินั้นทรงมีพระยศที่ ฮิสเซอรีนไฮเนส เจ้าชายฟรันทซ์แห่งโฮเอินแบร์ค โดยในฐานะที่พระองค์นั้นเสกสมรสต่างฐานันดรทำให้ไม่มีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ฮังการี หลังจากการล่มสลายของสถาบันพระมหากษัตริย์ในออสเตรีย พระอิสริยยศทั้งหมดจึงถูกยกเลิก และผู้ที่สืบเชื้อสายจากราชวงศ์นั้นจะต้องมีคำว่า ฟอน ขั้นระหว่างชื่อและราชสกุลนั้นๆ พระนามของพระองค์จึงเป็น ฟันซ์ ฟอน โฮเอินแบร์ค เสกสมรส ฟรันทซ์ ดยุกแห่งโฮเอินแบร์ค เสกสมรสกับ เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตแห่งลักเซมเบิร์ก พระธิดาใน แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก ณ เมืองลักเซมเบิร์ก เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 โดยเจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตทรงดำรงพระอิสริยยศที่ ดัชเชสแห่งโฮเอินแบร์ค โดยมีพระธิดาดังนี้ เจ้าหญิงอนิตา เจ้าหญิงโซฟี เนื่องจากพระองค์นั้นไม่มีพระโอรส ตำแหน่งดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์กจึงตกไปเป็นของพระอนุชาคือ จอร์จ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก ซ ซ
จอร์จ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก พระประวัติ จอร์จ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2472 เป็นพระโอรสใน แม็กซิมิเลียน ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก และ เคาน์เตสเอลิซาเบธ วอลวัลเดอบูร์ก โดยทรงเป็นพระนัดดาใน อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย และ โซฟีอา ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก โดยเมือ่แรกประสูตินั้นทรงมีพระยศที่ ฮิสเซอรีนไฮเนส เจ้าชายจอร์จแห่งโฮเฮนเบิร์ก โดยในฐานะที่พระองค์นั้นเสกสมรสต่างฐานันดรทำให้ไม่มีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ฮังการี โดยพระองค์ได้รับการสถปานาเป็นดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก และพระประมุขแห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐา ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก โดยเมื่อวัยหนุ่ม พระองค์ทรงเป็นนักการทูต ณ สาธารณรัฐออสเตรีย และอีกหลายประเทศ ก่อนจะได้รับการสถาปนาเป็นสันตะสำนัก จาก สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เสกสมรส พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงเอเลโอนอร์แห่งอูสปริง-เบร์นเนอร์ เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2503 โดยมีพระบุตรดังนี้ นีโคลัส ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก เจ้าหญิงเฮนเรียตตา เจ้าชายแม็กซิมิเลียน เหรียญในพระองค์ Two Sicilian Royal Family: Bailiff Knight Grand Cross of Justice of the Two Sicilian Royal Sacred Military Constantinian Order of Saint George ซ ซ
ปลาฉลามแซลมอน เป็นสายพันธุ์ของอันดับปลาฉลามขาวพบได้ในภาคเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ปลาฉลามแซลมอนมักชอบล่า ปลาแซลมอน,หมึกกล้วย,ปลาหิมะและปลาอื่นๆปลาฉลามแซลมอนยังมีความสามารถในการรักษาอุณหภูมิร่างกาย (homeothermy) คำอธิบาย ปลาฉลามแซลมอนตัวโตเต็มวัยจะมีสีเทาจนถึงดำไปทั้งตัว ทางตอนใต้ของปลาจะมีสีขาวและรอยจุดสีเข้ม วัยเด็กจะมีรูปร่างใกล้เคียงกันแต่จะไม่มีรอยจุด ส่วนที่ยื่นออกไปด้านหน้าจะสั้นและเป็นรูปกรวย รูปร่างรวมกันทั้งหมดใกล้เคียงกับปลาฉลามขาวขนาดเล็ก ตาอยู่ในตำแหน่งไปข้างหน้าที่ดี ทำให้สามารถมองเห็นเหยื่อได้อย่างถูกต้องแม่นยำ โดยทั่วไปปลาฉลามแซลมอนมักจะเติบโตจนมีความยาวระหว่าง 200 และ 260 เซนติเมตร และมีน้ำหนักถึง 220 กิโลกรัมเพศชายดูเหมือนจะถึงขนาดสูงสุดในขณะตัวเล็กกว่าตัวเมียเล็กน้อย มีการรายงานแต่ไม่มีการยืนยันว่าปลาฉลามแซลมอนยาวได้ถึง 4.3 เมตร แต่อย่างไรก็ตาม การรายงานที่มีการยืนยันพบว่าถึงประมาณ 3 เมตร และน้ำหนักสูงสุดเท่าที่รายงานคือ 450 กิโลกรัม ช่วงการกระจายพันธ์ุ ปลาฉลามแซลมอนพบในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือทั้งในทะเลเปิดและริมชายฝั่ง คาดว่าน่าจะไปไกลถึงทะเลญี่ปุ่น และเหนือถึงเส้นขนานที่ 65 องศาเหนือในอลาสกา โดยเฉพาะใน Prince William Sound ในช่วง salmon run ประจำปี บางตัวได้มีการดำน้ำลึกที่สุดเท่าที่ 668 เมตร แต่เชื่อว่าพวกมันจะใช้เวลาส่วนใหญ่ของพวกมันในน้ำท้องทะเลตื้น อ้างอิง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีวิไลยลักษณ์ สุนทรศักดิกัลยาวดี กรมขุนสุพรรณภาควดี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีวิไลยลักษณ์ สุนทรศักดิกัลยาวดี กรมขุนสุพรรณภาควดี (24 กรกฎาคม พ.ศ. 2411 — 26 ตุลาคม พ.ศ. 2447) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าคุณพระประยูรวงศ์ (เจ้าคุณจอมมารดาแพ) เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวยังทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อย่างไรก็ตาม พระองค์ทรงได้รับพระกรุณายกย่องพระเกียรติยศไว้ยิ่งกว่าพระเจ้าลูกเธอพระองค์อื่นหลายประการและสมเด็จพระบรมชนกนาถถึงกับรับสั่งว่าพระองค์เป็น 'ลูกคู่ทุกข์คู่ยาก' พระองค์ทรงได้รับความไว้วางพระราชหฤทัยจากสมเด็จพระบรมชนกนาถให้ทำหน้าที่ดูแลพระเจ้าน้องที่ยังทรงพระเยาว์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระองค์ได้รับพระราชทานเกียรติให้เป็นผู้สั่งพระกนิษฐาให้เป็นสาว เนื่องจากตามธรรมเนียมการเป็นสาวของสตรีในพระราชสำนักฝ่ายในนั้น จะต้องได้รับอนุญาตจากผู้ใหญ่ก่อน นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงดำรงตำแหน่งอุปนายิกาสภาอุณาโลมแดง (สภากาชาดไทย) ร่วมกับเจ้านายฝ่ายในอีกหลายพระองค์ พระองค์เป็นพระราชธิดาในรัชกาลที่ 5 พระองค์แรกและเป็นพระเจ้าลูกเธอ ชั้นพระองค์เจ้าในรัชกาลที่ 5 พระองค์เดียวที่ได้รับการสถาปนาให้เป็นเจ้าต่างกรมที่ 'กรมขุนสุพรรณภาควดี' ซึ่งภายหลังจากการทรงกรมเพียง 1 ปี พระองค์ก็สิ้นพระชนม์ลง โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริให้จัดการพระราชทานเพลิงพระศพที่ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ วัดนิเวศธรรมประวัติ โดยให้ตั้งพระศพทรงบำเพ็ญพระราชกุศลที่พระราชวังบางปะอิน (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ไลท์นิง – ดาวอังคาร – กาย ฟอกส์ ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
A map reflecting the front lines of fighting between the Wehrmacht and Soviets in the first six months of war following Operation Barbarossa การอพยพในสหภาพโซเวียตเป็นการอพยพขนาดใหญ่ของประชากรชาวโซเวียตตะวันตกและโรงงานอุตสาหกรรมไปยังตะวันออกอันเป็นผลมาจากปฏิบัติการบาร์บารอสซา กองทัพเยอรมันได้เข้ารุกรานในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 ในปี ค.ศ. 1941-192 จำนวน 17 ล้านคนของประชากรที่อพยพจากทั้งหมดนี้ 59% เป็นชาวรัสเซีย และ 20% เป็นชาวยิว และโรงงานขนาดใหญ่จำนวนกว่า 1,500 แห่ง อีก 550 แห่งที่มาจากยูเครนที่เดียวได้ถูกโยกย้ายโดยทางรถไฟไปยังพื้นที่ส่วนกลางหรือตะวันออกที่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศโดยสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1941 พร้อมกับการอพยพพลเรือนและโรงงานอุตสาหกรรม ด้วยความไม่คาดคิดอื่นๆ ผลเนื่องมาจากการรุกของเยอรมันได้แสดงให้เห็นการดำเนินพลเรือนรัฐตะวันตกแต่ก่อนหน้านี้โดยหน่วยเอ็นเควีดีของโซเวียต การเคลื่อนย้ายศพเลนินจากมอสโกไปยัง Tyumen และการโยกย้ายวัตถุโบราณและศิลปะที่มีค่าจากพิพิธภัณฑ์แอร์มิทาชไปยัง Sverdlovsk, Kuybyshev การเลือกเมืองหลวงของสหภาพโซเวียต ปี ค.ศ. 1941-1943 เมืองของโซเวียตและเมืองภายในประเทศหรือในตะวันออกได้รับกลุ่มผู้อพยพใหม่และโรงงานบุริมสิทธ์การสงครามที่มีคุณภาพสูง สถานที่ตั้ง ได้แก่ เมืองไซบีเรียของโนโวซีบีสค์ได้รับผู้อพยพมากกว่า 140,000 คนและโรงงานจำนวนมาก เนื่องจากทำเลที่ตั้งอยู่ห่างจากแนวหน้า อย่างไรก็ตามด้วยความสำเร็จของเยอรมันตั้งแต่ต้นในการยึดครองพื้นที่ขนาดใหญ่ของสหภาพโซเวียตฝั่งตะวันตกตลอดในปี ค.ศ. 1942 และแผนการที่ไม่แน่อนได้กึ่งเตรียมความพร้อมโดยโซเวียตในแผนการระดมพลของพวกเขาไปยังตะวันออก โรงงานอุตสาหกรรมโซเวียตน่าจะแซงหน้าเยอรมันในที่สุดในการผลิตอาวุธยุโธปกรณ์ ด้วยจำนวนสูงสุดในจำนวนของรถถัง 73,000 คัน เครื่องบินรบ 82,000 ลำ และชื้นส่วนปืนใหญ่จำนวนเกือบ 324,000 ชิ้นได้ถูกกระจายไปทั่วกองทัพแดงในการต่อสู้ของพวกเขากับฝ่ายอักษะในปี ค.ศ. 1945 ส
ยูโรเปียนคัพ รอบชิงชนะเลิศ 1982 แข่งขันเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1982 ผู้ชนะ ฟุตบอลลีก แอสตัน วิลลา เอาชนะ บาเยิร์น มิวนิค ผู้ชนะ บุนเดิสลีกา 1-0 ที่ De Kuip ใน เมือง รอตเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ คว้าแชมป์ถ้วยยุโรปเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวของสโมสรและสานต่อความสำเร็จทีมจากอังกฤษที่คว้าแชมป์รายการนี้เป็นครั้งที่ 6 ติดต่อกันและเป็นทีมสุดท้ายของฝั่งอังกฤษ เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ การแข่งขัน ข้อมูล มันแสดงถึงความสำเร็จอย่างมากในฤดูกาลแรกของเขาในฐานะผู้จัดการทีมสำหรับโทนี บาร์ตัน เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมวิลล่าก่อนรอบก่อนรองชนะเลิศหลังจากการลาออกของรอน ซอนเดอส์ อดีตผู้จัดการทีมวิลล่าซึ่งพาทีมคว้าแชมป์ ฟุตบอลลีก ในฤดูกาล 1980-81 หลังจากผ่านไป 10 นาที จิมมี ริมเมอร์ ผู้รักษาประตูมือหนึ่งของวิลล่าก็ได้รับบาดเจ็บที่ไหล่ซ้ำอีกครั้ง ไนเจล สปิงค์ ผู้รักษาประตูสำรองได้ลงเล่นเป็นนัดที่สองให้กับทีมชุดใหญ่ ผลงานของเขาในการช่วยป้องกันไม่ให้บาเยิร์น มิวนิคทำประตูได้ตลอดทั้งเกมได้รับการยกย่องอย่างสูงในเวลาต่อมา และหลายคนมองว่าเป็นการสร้างผู้เล่นที่จะเป็นผู้รักษาประตูมือ 1 ของวิลลาในช่วงสิบฤดูกาลถัดมา ไบเอิร์นได้ประตูเมื่อเหลือเวลาอีก 3 นาที แต่ประตูดังกล่าวถูกตัดสินว่าล้ำหน้า วิลลายังมีโอกาสยิงบอลเข้าประตูอีกครั้งไม่กี่วินาทีก่อนจบเกมแต่ประตูนี้ก็ถูกปฏิเสธเช่นกัน วิลลาในฐานะแชมป์เก่า ได้เล่นในศึกยูโรเปียนคัพ, ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ และอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพในฤดูกาลถัดมา การป้องกันแชมป์ยูโรเปียนคัพของพวกเขาจบลงด้วยความพ่ายแพ้ต่อยูเวนตุสในรอบก่อนรองชนะเลิศ รายละเอียด GK 1 จิมมี่ ริมเมอร์ DF 2 เคนนี่ สเวน DF 3 แกรี วิลเลียมส์ DF 4 อัลลัน อีแวนส์ MF 6 เดนนิส มอร์ติเมอร์ (c) FW 9 ปีเตอร์ วิธ ผู้จัดการทีม โทนี บาร์ตัน อ้างอิง 1982