bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
ฮาเร็มของสุลต่านภายหลังการระดมยิง สงครามอังกฤษ–แซนซิบาร์ เป็นการสู้รบระหว่างสหราชอาณาจักรและรัฐสุลต่านแซนซิบาร์ในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1896 ความขัดแย้งนี้กินเวลาเพียง 38 นาที นับเป็นสงครามที่สั้นที่สุดในประวัติศาสตร์ สาเหตุที่ใกล้ชิดของสงครามนี้เกิดจากฮาเม็ด บิน ทูเวไน (Hamad bin Thuwaini) สุลต่านที่ได้รับความเห็นชอบจากสหราชอาณาจักร สวรรคตในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1896 และคาลิด บิน บาร์กาช (Khalid bin Barghash) สืบราชสันตติวงศ์ ขณะที่สหราชอาณาจักรเห็นชอบให้ฮามัด บิน มุฮามเม็ด (Hamud bin Muhammed) ผู้ที่จะอำนวยประโยชน์ให้แก่สหราชอาณาจักรได้มากกว่า เป็นสุลต่าน ตามสนธิสัญญาที่ลงนามใน ค.ศ. 1886 เงื่อนไขการขึ้นครองราชย์ คือ ผู้มีคุณสมบัติต้องได้รับการอนุญาตจากกงสุลสหราชอาณาจักรเสียก่อน แต่คาลิดนั้นมิได้เป็นไปตามข้อกำหนดนี้ สหราชอาณาจักรถือว่าเป็นเหตุแห่งสงคราม และยื่นคำขาดต่อคาลิดให้พระองค์มีพระบรมราชโองการให้กองกำลังของพระองค์วางอาวุธ และให้ออกจากพระราชวัง สุลต่านคาลิดโต้ตอบโดยทรงระดมยามพระราชวังและทรงขังพระองค์อยู่ในพระราชวัง เส้นตายสิ้นสุดที่เวลา 09:00 น. ตามเวลาแอฟริกาตะวันออก (EAT) ของวันที่ 27 สิงหาคม ณ เวลานั้นกองกำลังของอังกฤษประกอบด้วยเรือลาดตระเวน 3 ลำ เรือปืน 2 ลำ นาวิกโยธินและลูกเรือ 150 นาย และชาวแซนซิบาร์ 900 คนได้ชุมนุมกันที่บริเวณท่าเรือ กองทัพเรือสหราชอาณาจักรอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของพลเรือตรีแฮร์รี รอว์ซัน (Harry Rawson) ขณะที่ชาวแซนซิบาร์อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของพลจัตวาลอยด์ แมตทิวส์ (Lloyd Mathews) แห่งกองทัพบกแซนซิบาร์ กองกำลังป้องกันพระราชวังฝ่ายแซนซิบาร์มีประมาณ 2,800 คน กองกำลังส่วนมากเกณฑ์มาจากประชาชนทั่วไป มียามพระราชวังปะปนอยู่บ้าง และมีคนรับใช้และทาสของคาลิดอีกหลายร้อยคน ฝ่ายป้องกันมีปืนใหญ่สองสามกระบอกและปืนกลที่ติดตั้งอยู่หน้าพระราชวังโดยเล็งไปยังเรือของอังกฤษ การระดมยิงเปิดฉากเมื่อเวลา 09:02 น. ผลทำให้พระราชวังไฟไหม้และปืนใหญ่ฝ่ายตั้งรับไม่สามารถใช้การได้ มีการปฏิบัติทางเรือขนาดเล็ก โดยฝ่ายอังกฤษสามารถจมเรือยอตช์หลวงของแซนซิบาร์และเรือที่เล็กกว่าได้สองลำ มีการยิงมาที่ทหารแซนซิบาร์ที่นิยมอังกฤษบ้างขณะที่เคลื่อนเข้าสู่พระราชวัง แต่ไร้ผล ธงที่พระราชวังถูกยิงล้ม และการยิงสิ้นสุดลงเมื่อเวลา 09:40 น. (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: เจ. เค. โรว์ลิง – ประเทศตองงา – เนบิวลาปู ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ในประเทศอินโดนีเซีย มีกลุ่มชาติพันธุ์มากกว่า 300 ชนเผ่า โดย 95% เป็นชาวอินโดนีเซีย โดยกำเนิด ชาวชวา เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุด ในประเทศ ซึ่งมีสัดส่วนมากเกือบๆ 52% ของสัดส่วนประชากร ชาวชวามีศูนย์กลางอยู่ที่เกาะชวา แต่มีชาวชวามากกว่าล้านคน ไปตั้งถิ่นฐานตามหมู่เกาะต่างๆในประเทศอินโดนีเซีย เพราะการอพยบเคลื่อนย้าย นอกจากชาวชวาแล้ว ยังมีชาวซุนดา, มลายู และชาวมาดูรา เรียงตามลำดับสัดส่วนขอประชากร ยังมีกลุ่มชาติพันธุ์เฉพาะแยกย่อยไปอีกเป็นจำนวนมากใน เกาะกาลีมันตัน และเกาะนิวกินี มีเพียงร้อยคน ต่อสัดส่วนจำนวนประชากรทั้งหมดในประเทศ กลุ่มชาติพันธุ์ ประชากร (ล้านคน) ร้อยละของประชากรทั้งหมด ภูมิภาคที่พบเป็นหลัก ชาวชวา 95.217 42.00 จังหวัดชวากลาง, จังหวัดชวาตะวันออก, ยกยาการ์ตา, จาการ์ตา, จังหวัดสุมาตราเหนือ, จังหวัดสุมาตราใต้, จังหวัดเบิงกูลู, จังหวัดลัมปุง ชาวซุนดา 30.978 15.41 จังหวัดชวาตะวันออก,จังหวัดบันเติน,จาการ์ตาร์,ลัมปุง ชาวมลายู 6.946 3.45 จังหวัดสุมาตราเหนือ, จังหวัดเรียว, หมู่เกาะเรียว, จังหวัดจัมบี, จังหวัดสุมาตราใต้, หมู่เกาะบังกา-เบอลีตุง, จังหวัดกาลีมันตันตะวันตก ชาวมาดูรา 6.772 3.37 เกาะมาดูรา, ชวาตะวันออก ชาวบาตัก 6.076 3.02 จังหวัดสุมาตราเหนือ, จังหวัดเรียว, จาการ์ตา มีนังกาเบา 5.475 2.72 จังหวัดสุมาตราตะวันตก, จังหวัดเรียว ชาวเบอตาวี 5.042 2.51 จาการ์ตา, จังหวัดบันเติน, จังหวัดชวาตะวันตก บูกิส 5.010 2.49 จังหวัดซูลาเวซีใต้, จังหวัดซูลาเวซีตะวันออกเฉียงใต้, จังหวัดซูลาเวซีกลาง, จังหวัดกาลีมันตันตะวันออก ชาวอาเจะฮ์ 4.419 2.05 จังหวัดอาเจะฮ์ ชาวบันเติน 4.113 2.05 จังหวัดบันเติน ชาวบันจาร์ 3.496 1.74 จังหวัดกาลีมันตันใต้, จังหวัดกาลีมันตันตะวันออก ชาวบาหลี 3.028 1.51 จังหวัดบาหลี Tionghoa 2.832 1.20 จังหวัดสุมาตราเหนือ, จังหวัดเรียว, หมู่เกาะเรียว, จังหวัดกาลีมันตันตะวันตก, จาการ์ตา, หมู่เกาะบังกา-เบอลีตุง ซาซัค 2.611 1.17 จังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก ชาวมากัซซาร์ 1.982 0.99 จังหวัดซูลาเวซีใต้ Minahasan 1.900 0.96 จังหวัดซูลาเวซีเหนือ ชาวจีเรอบน 1.890 0.94 จังหวัดชวาตะวันตก, จังหวัดชวากลาง อ้างอิง
การจัดเรียงอิเล็กตรอนของแฟรนเซียม แฟรนเซียม เป็นธาตุที่มีเลขอะตอม 87 สัญลักษณ์ Fr แฟรนเซียมเคยเป็นที่รู้จักในชื่อ เอคา-ซีเซียม และ แอกทิเนียม K มันเป็นหนึ่งในสองธาตุที่มีอิเล็กโตรเนกาติวิตีต่ำที่สุด อีกหนึ่งคือ ซีเซียม แฟรนเซียมเป็นกัมมันตรังสีอย่างสูง สามารถสลายไปเป็นแอสทาทีน เรเดียม และเรดอนได้ ด้วยที่มันเป็นโลหะแอลคาไล มันจึงมีเวเลนซ์อิเล็กตรอนเพียงตัวเดียว ยังไม่เคยมีใครเห็นแฟรนเซียมเป็นก้อนในปริมาณมากเลย คุณสมบัติทั่วไปของธาตุอื่น ๆ ในแถวเดียวกัน ทำให้นักวิทยาศาสตร์สันนิษฐานว่าแฟรนเซียมเป็นโลหะที่สะท้อนแสงได้สูง ถ้าเก็บแฟรนเซียมมาไว้รวมกันเป็นก้อนหรือของเหลวปริมาณมากพอ การได้สารตัวอย่างดังกล่าวมานั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้ เนื่องจากความร้อนจากการสลายตัว (ครึ่งชีวิตของไอโซโทปที่ยาวนานที่สุดคือเพียง 22 นาที) จะทำให้ธาตุปริมาณมากพอที่จะมองเห็น กลายเป็นไอได้ แฟรนเซียมถูกค้นพบโดยมาร์เกอริต เปอแรที่ฝรั่งเศส (ซึ่งได้นำมาตั้งเป็นชื่อธาตุนี้) ในปี พ.ศ. 2482 แฟรนเซียมเป็นธาตุสุดท้ายที่ค้นพบครั้งแรกจากในธรรมชาติ แทนที่ได้จากการสังเคราะห์ นอกห้องปฏิบัติการ แฟรนเซียมหายากมาก พบเป็นปริมาณน้อยมากในสินแร่ยูเรเนียมและทอเรียม ซึ่งแฟรนเซียม-223 เกิดขึ้นและสลายตัวตลอดเวลา ในเปลือกโลกสามารถพบแฟรนเซียม-223 ได้แค่ 20-30 กรัม (1 ออนซ์) ส่วนไอโซโทปอื่น ๆ (ยกเว้นแฟรนเซียม-221) ถูกสังเคราะห์ขึ้นทั้งหมด จำนวนแฟรนเซียมที่ผลิตมากที่สุดในห้องปฏิบัติการคือ 300,000 อะตอม (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: สงครามอังกฤษ–แซนซิบาร์ – เจ. เค. โรว์ลิง – ประเทศตองงา ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ขอให้มีการอภิปราย ขณะนี้ มีการย้อนการแก้ไข ย้อยกันไปย้อนกันมา ในบทความเซ็นทรัลพลาซา เวสต์เกต อันเนื่องมาจากความไม่ชัดเจนของนโยบายการเขียนบทความเกี่ยวกับศูนย์การค้า ห้างสรรพสินค้า และห้างของชำ ว่าในบทความประเภทนี้ ควรกล่าวถึงอะไร แค่ไหน อย่างไร ทำให้ผู้แก้ไขแก้กันไปแก้กันมาอย่างที่เห็นในประวัติการแก้ไข จึงขอให้มีการอภิปรายดังกล่าว เพื่อความชัดเจนสืบไป -- @thanyakij 10:55, 1 กันยายน 2558 (ICT) ---- ขอเสนอเกี่ยวกับรายละเอียดที่ของบทความ ดังนี้ ประวัติ - รวบรวมตั้งแต่วางโครงการจนถึงก่อสร้างเสร็จสิ้น อาจรวมไปถึงการวางแผนโครงสร้างการออกแบบด้วยหากมีข้อมูลเพียงพอ การจัดสรรพื้นที่ - ในส่วนนี้ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าควรจะเป็นลักษณะของรายชื่อหรือการอธิบายแบบประโยค สำหรับส่วนอื่นๆ เช่น สถานที่สำคัญภายใน เหตุการณ์ต่างๆที่ส่งผลต่อศูนย์การค้า การคมนาคม ผมเองไม่แน่ใจว่าควรจะใส่ลงไปด้วยหรือไม่ --เมย์ Mayrakis // คุยกันได้ 21:14, 1 กันยายน 2558 (ICT) ---- การจัดสรรพื้นที่ ผมเห็นว่าสามารถบอกว่ามีร้านประเภทใดบ้างและอยู่ที่ชั้นไหนบ้าง เช่น ศูนย์อาหาร ร้านอาหาร ธนาคาร โรงภาพยนตร์ ลานกิจกรรม ห้างสรรพสินค้า โรงแรม ร้านเครื่องเขียน ร้านเครื่องใช้ไฟฟ้า เป็นต้น เพราะนี่เป็นการจัดแบ่งโซนที่ศูนย์การค้าเป็นผู้จัดการ แต่ผมเห็นว่าไม่ควรออกชื่อร้าน เพราะจะเป็นการโฆษณาให้ร้านนั้นทางอ้อม --奥虎 ボンド 08:58, 2 กันยายน 2558 (ICT)
การจัดเรียงอิเล็กตรอนของแฟรนเซียม สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย (29 ตุลาคม ค.ศ. 1875 – 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1938) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนียพระองค์สุดท้าย โดยเป็นพระมเหสีในพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย ทรงประสูติในฐานะพระราชวงศ์อังกฤษ พระองค์ทรงได้รับพระอิสริยยศเจ้าหญิงมารีแห่งเอดินเบอระเมื่อครั้งประสูติ พระบิดาและพระมารดาของพระองค์คือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินเบอระและแกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย ในวัยเยาว์ เจ้าหญิงมารีทรงใช้พระชนมชีพในเคนต์, มอลตาและโคบูร์ก หลังจากการปฏิเสธข้อเสนอที่จะอภิเษกสมรสกับพระญาติของพระองค์เองคือ พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักรในอนาคต พระองค์ทรงได้รับเลือกให้เป็นพระชายาในมกุฎราชกุมารเฟอร์ดินานด์แห่งโรมาเนีย องค์รัชทายาทของพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย ใน ค.ศ. 1892 เจ้าหญิงมารีทรงดำรงเป็นมกุฎราชกุมารีอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1893 ถึง 1914 ซึ่งทรงดำรงในพระอิสริยยศนี้ยาวนานที่สุดในบรรดาผู้ครองพระอิสริยยศนี้ และทรงกลายเป็นที่นิยมชมชอบในหมู่ประชาชนชาวโรมาเนียในทันที เจ้าหญิงมารีทรงควบคุมพระสวามีผู้ทรงอ่อนแอและเอาแต่ใจก่อนเสด็จขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 1914 เป็นแรงกระตุ้นให้นักหนังสือพิมพ์ชาวแคนาดาได้ให้ความเห็นว่า 'มีพระมเหสีเพียงไม่กี่พระองค์เท่านั้นที่จะทรงมีอิทธิพลยิ่งใหญ่กว่าสมเด็จพระราชินีมารีในช่วงรัชสมัยพระสวามีของพระองค์' (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: แฟรนเซียม – สงครามอังกฤษ–แซนซิบาร์ – เจ. เค. โรว์ลิง ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
เลม่อนซุป เป็น สตูดิโออัลบั้ม ชุดที่ 3 ของ เลม่อนซุป โดยมีกระแสออกมามากมายเกี่ยวกับเปลี่ยนนักร้องนำและการพักงานของบิว รังสรรค์ ปัญญาใจ ที่ตัดสินใจไปศึกษาต่อและขอพักงานดนตรีเอาไว้ รวมถึง ใจ๋ กุลวรรธน์ ศรีกฤษณพล มือเบสที่ลาออกเพื่อไปศึกษาต่อต่างประเทศ จึงทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสมาชิกในวงใหม่ ในตำแหน่งนักร้องนำ ซึ่งได้ กชณช เถียนชินวรา (ป่อง) มือเบสที่ถูกชักชวนจากเบ็นจึงได้มารับหน้าที่เป็นนักร้องนำต่อจากบิว และได้ สหรัฐ จิรวัฒนวิจิตร (ปอนด์) มาเสริมทัพรับหน้าที่ในตำแหน่งกีต้าร์อีกหนึ่งคน ซึ่งเริ่มปล่อยเพลงออกมาเป็นซิงเกิลก่อน โดยในซิงเกิลแรก ชื่อเพลงว่า Status ซึ่งก็ได้รับกระแสความนิยมที่ดีจนทำให้วงได้ตัดสินใจคลอดอัลบั้มชุดนี้ออกมา ซึ่งในด้านเนื้อร้องก็ยังคงเป็น บิว รังสรรค์ ที่ยังรับหน้าที่ดูแลเพลงในอัลบั้มทั้งหมด ทีมงาน Producer รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์ , บัญชา เธียรกฤตย์ Lyric Producer รังสรรค์ ปัญญาใจ , รัฐ พิฆาตไพรี Vocal กชณช เถียนชินวรา , รังสรรค์ ปัญญาใจ (เฉพาะเพลง ทุกวัน) Guitar วศิน โกศลศักดิ์ , สหรัฐ จิรวัฒนวิจิตร Bass กชณช เถียนชินวรา , กุลวรรธน์ ศรีกฤษณพล (เฉพาะเพลง ทุกวัน) Drums ณัฐรัฐ ปนุตติกร Recording Engineer รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์ , บัญชา เธียรกฤตย์ , สกุลชาย จูฑะพล , เทอดศักดิ์ ศิริเจน , เอกพงษ์ รัตนประทีปพร Mixdown & Mastering รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์ , เอกพงษ์ รัตนประทีปพร Recording Studio Smallroom bangkok music label Mixdown & Mastering Studio Smallroom bangkok music label Design & Artwork Surawee Peerapongpan , Urairisa Boonsin Photograph Cheewin Joosanit Project Coordinated Jiraporn Chaisottee , Weerachai Witidsawaspusid รายชื่อเพลง เพลงที่ ชื่อเพลง คำร้อง ทำนอง เรียบเรียง ความยาว 1 'Status' รังสรรค์ ปัญญาใจ , รัฐ พิฆาตไพรี รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์ , รังสรรค์ ปัญญาใจ รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์ , บัญชา เธียรกฤตย์ 03:33 2 'จังหวะดีๆ' รังสรรค์ ปัญญาใจ รัฐ พิฆาตไพรี , รังสรรค์ ปัญญาใจ รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์ , บัญชา เธียรกฤตย์ 03:40 3 'รักกันเหมือนเดิม' รังสรรค์ ปัญญาใจ , รัฐ พิฆาตไพรี รังสรรค์ ปัญญาใจ รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์ , บัญชา เธียรกฤตย์ , Lemonsoup 03:09 4 'ยังเก็บ' รังสรรค์ ปัญญาใจ, เจตมนต์ มละโยธา, รัฐ พิฆาตไพรี รังสรรค์ ปัญญาใจ, เจตมนต์ มละโยธา, รัฐ พิฆาตไพรี บัญชา เธียรกฤตย์, รัฐ พิฆาตไพรี , สกุลชาย จูฑะพล 03:04 5 'อยู่ข้างใน' รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์, รังสรรค์ ปัญญาใจ, รัฐ พิฆาตไพรี , เลม่อนซุป รังสรรค์ ปัญญาใจ, รัฐ พิฆาตไพรี รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์, บัญชา เธียรกฤตย์, รัฐ พิฆาตไพรี 03:47 6 'คิดมากไปไหม' รังสรรค์ ปัญญาใจ รังสรรค์ ปัญญาใจ 03:37 7 'คนๆนั้น' รังสรรค์ ปัญญาใจ รังสรรค์ ปัญญาใจ 03:10 8 'ความพยายามกลายเป็นศูนย์' รังสรรค์ ปัญญาใจ , รัฐ พิฆาตไพรี รังสรรค์ ปัญญาใจ , รัฐ พิฆาตไพรี รัฐ พิฆาตไพรี , บัญชา เธียรกฤตย์ 04:10 9 'ทุกวัน' รังสรรค์ ปัญญาใจ , ประภพ ชมถาวร , เชาวเลข สร่างทุกข์ , รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์ , รัฐ พิฆาตไพรี รังสรรค์ ปัญญาใจ , รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์ เลม่อนซุป , รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์ , บัญชา เธียรกฤตย์ 04:10 -
thumbnail ประเทศโซมาเลีย ตั้งอยู่ที่บริเวณจะงอยแอฟริกา มีประเทศเอธิโอเปียตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก ประเทศจิบูตีตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ อ่าวเอเดนอยู่ทางทิศเหนือ มหาสมุทรอินเดียอยู่ทางทิศตะวันออก และประเทศเคนยาอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ ด้วยเนื้อที่ 637,657 ตารางกิโลเมตร ภูมิประเทศของโซมาเลียส่วนใหญ่ประกอบด้วยที่ราบและที่ราบสูง โซมาเลียมีชายฝั่งยาวกว่า 3,300 กิโลเมตร ในระยะที่ยาวที่สุดในทวีปแอฟริกาและตะวันออกกลาง ข้อมูล ที่ตั้ง: จะงอยแอฟริกา, บริเวณขอบอ่าวเอเดนและมหาสมุทรอินเดีย, ทางทิศตะวันออกของประเทศเอธิโอเปีย พิกัดทางภูมิศาสตร์: แผนที่อ้างอิง: แอฟริกา พื้นที่: รวม: 637,657 ตารางกิโลเมตร (246,600 ตารางไมล์) ผืนดิน: 627,337 ตารางกิโลเมตร (242,216 ตารางไมล์) น้ำ: 10,320 ตารางกิโลเมตร (3,984 ตารางไมล์) พื้นที่ - เปรียบเทียบ: มีขนาดเล็กกว่ารัฐเท็กซัส ขอบเขตผืนดิน: รวม: 2,366 กิโลเมตร (1,470 ไมล์) ชายแดน: ประเทศจิบูตี 58 กิโลเมตร (36 ไมล์), ประเทศเอธิโอเปีย 1,626 กิโลเมตร (1,010 ไมล์) และประเทศเคนยา 682 กิโลเมตร (423 ไมล์) ชายฝั่ง: 3,300 กิโลเมตร (1,879 ไมล์) การเรียกร้องทางทะเล: ดินแดนในทะเล: ภูมิอากาศ: หลักทะเลทราย; ธันวาคม-กุมภาพันธ์ - มรสุมตะวันออกเฉียงเหนือมีอุณหภูมิในระดับปานกลางในภาคเหนือและร้อนมากในภาคใต้; พฤษภาคม-ตุลาคม - มรสุมตะวันตกเฉียงใต้, ร้อนระอุในภาคเหนือและร้อนในภาคใต้ปริมาณน้ำฝนที่ผิดปกติช่วงเวลาที่ร้อนและชื้น (tangambili) ระหว่างมรสุม ภูมิประเทศ: ส่วนใหญ่เป็นที่ราบที่ราบสูงลูกคลื่นที่จะขึ้นไปบนเนินเขาในภาคเหนือ ที่สุดของระดับความสูง: จุดต่ำสุด: มหาสมุทรอินเดีย 0 เมตร (0 ฟุต) จุดสูงสุด: Shimbiris 2,416 เมตร (7,926 ฟุต) ทรัพยากรธรรมชาติ: ยูเรเนียมและเงินสำรองไมส่วนใหญ่ของแร่เหล็กดีบุกยิปซั่ม, อะลูมิเนียมทองแดง, เกลือ, แก๊สธรรมชาติ การใช้ที่ดิน: ที่ดินทำกิน: 1.64% พืชถาวร: 0.04% อื่น ๆ: 98.32% (2005) ที่ดินในเขตชลประทาน: 2,000 ตารางกิโลเมตร (772 ตารางไมล์) (2003) ภัยธรรมชาติ: ภัยแล้งที่เกิดขึ้น; พายุฝุ่นบ่อยที่ราบภาคตะวันออกในช่วงฤดู​​ร้อน; น้ำท่วมในช่วงฤดู​​ฝน อันตรายที่มนุษย์สร้างขึ้น: ทะเลทราย; ตัดไม้ทำลายป่า; พังทลายของดิน; ทิ้งของเสีย; ประมงมากเกินไป ทะเลทราย; ตัดไม้ทำลายป่า; กินหญ้ามากเกินไป; พังทลายของดิน; ทิ้งเสีย; overfishing ตกลง: ความหลากหลายทางชีวภาพเป็นทะเลทรายสายพันธุ์, กฎหมายทะเลการป้องกันชั้นโอโซน ลงนาม แต่ไม่อนุมัติ: โยนทะเล, ห้ามทดลองนิวเคลียร์ จุดที่สุด นี่คือรายการของจุดที่สุดของประเทศโซมาเลียจุดที่อยู่ไกลออกไปทางทิศเหนือ ทิศใต้ ทิศตะวันออก หรือทิศตะวันตกมากกว่าตำแหน่งอื่น ๆ จุดเหนือสุด - Alula Lagoon, Bari region จุดตะวันออกสุด - Ras Hafun, Bari region* จุดใต้สุด - the point at which the border with Kenya enters the Indian Ocean, Jubbada Hoose region จุดตะวันตกสุด - ส่วนตะวันตกของชายแดนเคนยา** * และนี่ก็เป็นจุดตะวันออกสุดของทวีปแอฟริกา ** โซมาเลียไม่ได้มีจุดตะวันตกมากที่สุดในส่วนตะวันตกของเส้นขอบถูกสร้างขึ้นโดยลองจิจูด 41 ภูมิอากาศ อ้างอิง
นาย จอห์น แอล โกรฟ (Mr. John L. Grove) (26 ม.ค. 2464 - 16 มิถุนายน 2546) เป็นนักประดิษฐ์และนักอุตสาหกรรมชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในการพัฒนาอุตสาหกรรมปั้นจั่นชนิดไฮดรอลิก (hydraulic crane) และกระเช้ายกคน (access lift) เขากำเนิดที่ เมือง Franklin County, Pennsylvania ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี 2464, จอห์นและพี่ชาย Dwight และ Wayne Nicarry ได้เริ่มประดิษฐ์รถขนวัสดุในฟาร์ม (farm wagons) ในเมือง Shady Grove รัฐ Pennsylvania และได้ร่วมก่อตั้ง Grove Manufacturing Company in 2490 และเนื่องจากความจำเป็นในการหาวิธีเคลื่อนย้ายเหล็กที่หนักโดยใช้รถขนวัสดุ เขาได้ใช้ความรู้ทางไฮดรอลิกเพื่อพัฒนาเพื่อพัฒนาปั้นจั่นที่ยังมีการใช้งานในยุคเริ่มต้น ผู้จัดจำหน่ายปั้นจั่นหลายรายได้สนใจในปั้นจั่นของเขาซึ่งส่งผลให้เกิดการประดิษฐ์รถปั้นจั่นชนิดเคลื่อนที่สำหรับใช้ในงานอุตสาหกรรมเป็นคันแรก และการตัดสินใจครั้งนี้ได้ทำให้เปลี่ยนบริษัทผู้ผลิตรถขนวัสดุธรรมดากลายเป็นบริษัทผู้นำในตลาดรถปั้นจั่นของโลกทันทีในช่วงปลายปี 2493 อย่างรวดเร็ว นอกจากนั้น เขายังได้ร่วมกับ Paul K. Shockey พัฒนาระบบบันไดเหล็กแบบยืดได้โดยใช้ไฮดรอลิกสำหรับติดตั้งบนรถบรรทุกดับเพลิง (fire trucks) โดยภายในบริษัท Grove Manufacturing จอห์นจะเป็นผู้ดูแลแผนกปั้นจั่น ส่วน Dwight จะดูแลอุปกรณ์ที่ใช้ในงานฟาร์ม การเติบโตอย่างรวดเร็ว เนื่องจากความต้องการปั้นจั่นชนิดไฮดรอลิก ส่งผลให้บริษัทขยายงานจนมีพนักงานกว่า 1,000 คนในปี 2510 และในปีเดียวกัน จากความขัดแย้งภายในและปัญหาด้านสุขภาพ เขาได้ตัดสินใจขายบริษัท Grove Manufacturing ให้ the Walter Kidde Company บริษัทด้านระบบดับเพลิงรายใหญ่ และเป็นเหตุให้เขาออกจากบริษัทในปี 2511 ต่อมาในปี 2512 จอห์นและ Paul Shockey ได้ร่วมก่อตั้งบริษัท Condor Industries เพื่อผลิตอุปกรณ์สำหรับยกคนโดยใช้ไฮดรอลิก ที่นิยมเรียก รถกระเช้า (self-propelled, telescoping hydraulic ariel 'cherry-picker' style lifts) ในปี 2516 บริษัท Condor Industries ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น JLG Industries (JLG ย่อมาจากชื่อของเขา John L. Grove) และได้ประดิษฐ์ผลิตภัณฑ์ใหม่อันมีนวัตกรรมมากมาย เช่น ลิฟต์สำหรับติดตั้งบนรถขับเคลื่อนบนราง (mounting lifts on track-driven) เป็นต้น Source : https://en.wikipedia.org/wiki/John_L._Grove http://www.jlg.com/en/about-jlg/history
วัดจอมสวรรค์ หรือวัดจองเหนือ เป็นวัดโบราณในจังหวัดแพร่ สร้างโดยชาวพม่าและไทใหญ่ อยู่ในป่ารกครึ้ม ต่อมาพ่อเฒ่ากันตีและนายฮ้อยคำ พ่อค้าชาวไทใหญ่ได้เดินทางมาพบและเกิดความเลื่อมใสจึงได้บูรณะ โดยได้รับการสนับสนุนจากชาวไทใหญ่ในจังหวัดแพร่ และได้อพยพมาอยู่เป็นหมู่บ้านเรียกว่าหมู่บ้านใหม่ ในสมัยเจ้าหลวงพิมพิสารเมื่อ พ.ศ. 2415 นายจองนั่นตาเป็นผู้เข้ามาสร้างเพิ่มเติมจนสำเร็จ และสร้างเจดีย์แบบพม่าไว้ วัดจอมสวรรค์ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งกวาว อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ห่างจากศาลากลางจังหวัดประมาณ 1 กิโลเมตร สร้างขึ้นในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2443 ถึง พ.ศ. 2455 โดยช่างฝีมือชาวพม่าที่อพยพเข้ามาในช่วงที่มีการค้าขายไม้สักเฟื่องฟู ตัวอาคารหลักของวัดสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง มีลักษณะสถาปัตยกรรมแบบไทใหญ่ หลังคาซ้อนชั้นประดับด้วยลวดลายฉลุไม้และสีทองแดงแดงอันเป็นเอกลักษณ์ ภายในมีพระพุทธรูปและภาพจิตรกรรมฝาผนังที่สะท้อนถึงศิลปะพม่าผสมผสานกับวัฒนธรรมท้องถิ่น วัดแห่งนี้เคยเป็นศูนย์กลางของชุมชนชาวไทใหญ่ในพื้นที่ และแม้ปัจจุบันจะมีผู้มาเยือนน้อย แต่ยังคงเปิดให้เข้าชมทุกวันตั้งแต่เวลา 08.00 น. ถึง 16.30 น. วัดจอมสวรรค์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อปี พ.ศ. 2533 และถือเป็นหนึ่งในวัดไม้สักที่มีความโดดเด่นด้านศิลปกรรมแบบพม่าในภาคเหนือของประเทศไทย อ้างอิง ศรีศักร วัลลิโภดม และ วลัยลักษณ์ ทรงศิริ. นครแพร่ จากอดีตมาปัจจุบัน ภูมินิเวศวัฒนธรรม ระบบความเชื่อ และประวัติศาสตร์ท้องถิ่น. กรุงเทพฯ. สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย. 2551 หน้า 132 - 133 จอมสวรรค์
พระเจ้าไท่อู้ พระนามส่วนพระองค์ จื่อ มี่ เป็นพระมหากษัตริย์จีนสมัยราชวงศ์ชาง ซือหม่า เชียนระบุถึงพระองค์ในฉื่อจี้ว่าเป็นพระมหากษัตริย์ชางองค์ที่ 9 ครองราชย์ถัดจากพระเจ้ายงจี่ พระองค์สถานปนาปั๋ว เป็นเมืองหลวง พระองค์ทรงแต่งตั้งอีจื้อ และเฉินฮู่ เป็นเสนาบดีชั้นสูง ในปีที่ 7 ของรัชสมัยพระองค์ พบหม่อน และข้าวฟ่าง โตในพระราชวัง ตามบันทึกในฉื่อจี้ระบุว่า ต้นไม้ทั้งสองต้นนั้นเติบโตสูงใหญ่อย่างน่าประหลาดใจภายใน 7 วัน กษัตริย์หนุ่มทรงหวาดกลัวมาก จึงหันไปขอคำอธิบายจากอีจื้อ ผู้อธิบายเกี่ยวกับการปกครองที่ไม่เอาไหนของพระองค์ในอดีต ไท่อู้ทรงรับฟังคำแนะนำจากเหล่าเสนาบดีผู้ชาญฉลาดและตั้งใจทำงานอย่างหนัก จากนั้น ต้นไม้สองต้นที่ผิดปกตินั้นก็เหี่ยวเฉาไปในเวลาไม่นานหลังจากที่พระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ที่ดี ปีรัชกาลของพระองค์ยาวนานที่สุดในราชวงศ์ชาง โดยในรัชสมัยของพระองค์การเก็บเกี่ยวผลผลิตทางเกษตรกรรมได้ผลดีมาก ในสมัยของพระองค์มีทูตจากชาติพันธุ์อื่น ๆ มาเจริญทางพระราชไมตรีด้วย พระองค์ปกครองเป็นเวลา 75 ปี ทรงได้รับพระสมัญญานามว่า ไท่อู้ และพระเจ้าจ้งติง พระราชโอรส ขึ้นครองราชย์ต่อ อ้างอิง ไท่อู้
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตอนจากซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ กินทามะ มารุ ซึ่งสร้างจากซีรีส์มังงะ กินทามะ โดยฮิเดอากิ โซราจิ ผลิตโดยบีเอ็นพิกเจอส์ ของ บันไดนัมโกะโฮลดี้งส์ ชึ่งเป็นสตูดีโอที่แยกตัวออกมาจากซันไรส์ เรี่มออกกากาศทางทีวีโตเกียวเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2558 เป็นภาคต่อของกินทามะตั้งแต่เรื่องนี้หยุดฉายเมื่อปี 2556 เรื่องนี้กำกับโดยชิซูมุ มิยาวากิ โดยมี โยอิจิ ฟูจิตะ ผู้กำกับของปีที่แล้วเป็นผู้ดูแล โดยเนี้อเรี่องยังกล่าวถึงอตีตชามูไรนามว่า ซากาตะ กินโทกิ และลูกจ้างของเขาสองคนคือ ชิมูระ ชินปาจิ และคางุระ ทั้งสามทำงานเป็นนักรับจ้างสารพัดเพื่อหาเงินมาจ่ายค่าเช่าบ้าน ในประเทศไทย อนิเมะ กินทามะ มารุ ออกอากาศครั้งแรกทางช่องทรูสปาร์ก จัมป์ ตั้งแต่วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ถึง 12 มีนาคม พ.ศ. 2561 รายชื่อตอน ตอนที่ (ของเรื่อง) ตอนที่ (ของภาค) ชื่อตอน วันที่ออกอากาศครั้งแรก เพลงประกอบ ;เพลงเปิด 'DAYxDAY' ขับร้องโดยวง BLUE ENCOUNT (ตอนที่ 266 - 277) 'Pride Kakumei プライド革命' ขับร้องโดยวง CHiCO with HoneyWorks (ตอนที่ 278 - 291) 'Beautiful Days' ขับร้องโดย OKAMOTO'S (ตอนที่ 292 - ปัจจุบัน) ;เพลงปิด 'DESTINY' ขับร้องโดย Negoto (ตอนที่ 266 - 277) 'Saigomade II' ขับร้องโดย Aqua Timez (ตอนที่ 278 - 291) 'Glorious Days' ขับร้องโดย Three Lights Down Kings (ตอนที่ 292 - ปัจจุบัน) อ้างอิง มารุ
ความเอนเอียงเพื่อยืนยัน เป็นความลำเอียงในข้อมูลที่ยืนยันความคิดหรือทฤษฎีหรือสมมติฐานฝ่ายตน เรียกว่ามีความลำเอียงนี้เมื่อสะสมหรือกำหนดจดจำข้อมูลที่เลือกเฟ้น หรือว่าเมื่อมีการตีความหมายข้อมูลอย่างลำเอียง ความลำเอียงนี้มีอยู่ในระดับสูงในประเด็นที่ให้เกิดอารมณ์หรือเกี่ยวกับความเชื่อที่ฝังมั่น นอกจากนั้นแล้ว คนมักตีความหมายข้อมูลที่ยังไม่ชัดเจนว่าสนับสนุนความคิดเห็นของตนเอง มีการใช้การสืบหา การตีความหมาย และการทรงจำข้อมูลประกอบด้วยความลำเอียงเช่นนี้ เพื่ออธิบายปรากฏการณ์ต่าง ๆ รวมทั้งความเห็นที่สุดโต่งเพิ่มขึ้น คือเมื่อข้อขัดแย้งรุนแรงยิ่งขึ้นแม้ว่าทุก ๆ ฝ่ายจะได้หลักฐานเดียวกัน, ความยึดมั่นอยู่กับความเชื่อ แม้ว่าหลักฐานจะแสดงว่าเป็นความเชื่อผิด ๆ, การให้น้ำหนักกับหลักฐานที่ได้ตอนต้น ๆ ที่ไร้เหตุผล เป็นการให้น้ำหนักกับหลักฐานที่ได้ในตอนต้นและตอนอื่น ๆ ที่ไม่เท่ากัน, สหสัมพันธ์ลวง คือมีการเชื่อมเหตุการณ์หรือสถานการณ์สองอย่างเข้าด้วยกัน โดยสร้างความสัมพันธ์ที่ไม่เป็นจริง (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย – แฟรนเซียม – สงครามอังกฤษ–แซนซิบาร์ ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
กีฬาในประเทศญี่ปุ่น เป็นสิ่งสำคัญในวัฒนธรรมญี่ปุ่น กีฬาดั้งเดิมของญี่ปุ่น เช่น ซูโม่ และศิลปะการต่อสู้ประเภทต่าง ๆ และกีฬานำเข้าจากประเทศตะวันตก เช่น เบสบอล และฟุตบอล เป็นที่นิยมในหมู่ผู้เข้าแข่งขันและผู้ชม ซูโม่จัดเป็นกีฬาประจำชาติญี่ปุ่น เบสบอลเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นโดยชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 19 ลีกนิปปงโปรเฟสชันแนลเบสบอล เป็นการแข่งขันกีฬาอาชีพที่ใหญ่ที่สุดวัดจากระดับความนิยมทางโทรทัศน์และผู้เข้าชม ศิลปะการป้องกันตัว เช่น ยูโด คาราเต้ และเค็นโดสมัยใหม่ มีผู้นำไปฝึกฝนอย่างกว้างขวางและเป็นกีฬาที่สนุกสนานในมุมมองของผู้ชมในประเทศ ฟุตบอลได้รับความนิยมตั้งแต่ก่อตั้งลีกฟุตบอลอาชีพญี่ปุ่น เมื่อ ค.ศ. 1992 กีฬาอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยม เช่น และการแข่งความเร็ว โดยเฉพาะการแข่งรถ กีฬาที่เป็นที่นิยม กีฬาหลายชนิดถูกนำเข้าและเป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น กีฬาบางชนิดคิดค้นขึ้นโดยปรับเปลี่ยนกติกาของกีฬานำเข้า เกมกระดานของญี่ปุ่นในรูปของหมากรุก เรียกว่า โชงิ เกมกระดานอีกชนิดที่เป็นที่นิยมคือ โกะ เบสบอล |เบสบอลทีมชาติญี่ปุ่นรวมตัวกันรอบผู้จัดการทีมหลังจากพ่ายเบสบอลทีมชาติคิวบา ในการแข่งขันชิงแชมป์ระหว่างทวีปปี 2006 ตามประวัติศาสตร์ เบสบอลเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ได้รับการแนะนำครั้งแรกใน ค.ศ. 1872 โดยโฮเรซ วิลสัน ซึ่งสอนที่โรงเรียนไคเซอิในโตเกียว ทีมเบสบอลทีมแรกเรียกว่า ชมรมนักกีฬาชิมบาชิ ก่อตั้งใน ค.ศ. 1878 เบสบอลกลายเป็นที่นิยมตั้งแต่นั้นมา มีชื่อเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า 野球 (やきゅう; ยะกิว) ฟุตบอล ฟุตบอลเป็นหนึ่งในกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น (JFA) เป็นผู้ดูแลกีฬาฟุตบอลในญี่ปุ่น ฟุตบอลได้รับการแนะนำในประเทศญี่ปุ่นในยุคเมจิ โดยโอยะโทะอิ งะอิโกะกุจิน ที่ปรึกษาชาวต่างชาติที่รัฐบาลญี่ปุ่นว่าจ้าง เช่นเดียวกับกีฬาต่างชาติชนืดอื่น เช่น เบสบอล ชมรมฟุตบอลชมรมแรกเรียกว่า โตเกียวชูกิวดัง (Tokyo Shūkyū-dan) ก่อตั้งใน ค.ศ. 1917 บาสเกตบอล ยุตะ ทะบุเสะ เป็นหนึ่งในผู้เล่นบาสเกตบอลหลักของญี่ปุ่น ตั้งแต่ผลงานของยุตะ ทะบุเสะ และทะคุยะ คะวะมุระ บาสเกตบอลกลับมาเฟื่องฟูและกลายเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น บาสเกตบอลทีมชาติญี่ปุ่นชนะการแข่งขันฟีบาเอเชียแชมเปียนชิปสองครั้ง และเข้ารอบ 25 ครั้ง จากการแข่งขันทั้งหมด 26 ครั้ง ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟีบาเวิลด์แชมเปียนชิป 2006 โดยแข่งขันในเมืองฮะมะมะสึ ฮิโระชิมะ ไซตะมะ ซัปโปโร และเซ็นได รักบี้ยูเนียน ออสเตรเลียแข่งขันกับญี่ปุ่น (สีแดง) ในการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลก 2007 รักบี้ยูเนียนเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น รักบี้ยูเนียนทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งดูแลโดยสหภาพฟุตบอลและรักบี้ญี่ปุ่น (Japan Rugby Football Union) เข้าแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกทุกครั้งนับตั้งแต่ ค.ศ. 1987 ประเทศญี่ปุ่นจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกใน ค.ศ. 2019 ประเทศญี่ปุ่นชนะการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกใน ค.ศ. 1991 โดยชนะประเทศซิมบับเว ซูโม่ ซูโม่เป็นกีฬาประจำชาติญี่ปุ่น เชื่อกันว่ามีถิ่นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น ดูแลโดยสมาคมซูโม่ญี่ปุ่น อ้างอิง
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาทั้งสิ้น 5 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง ที่ตั้ง สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก สถานที่ ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง พื้นที่สะพานเก่าของนครเก่าม็อสตาร์ สหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา วัฒนธรรม:(vi) 7.6;พื้นที่กันชน 47.6 2548/2005 946 สะพานเม็คเม็ด-ปาชา ซอกอลอวิชในวิเชกราด เรปูบลิกาเซิร์ปสกา วัฒนธรรม:(ii), (iv) 1.5;พื้นที่กันชน 13.5 2550/2007 1260 สุสานศิลาจารึกหลุมศพสมัยกลาง (สเตชัก)(ร่วมกับโครเอเชีย, เซอร์เบีย และมอนเตเนโกร) สหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาและเรปูบลิกาเซิร์ปสกา วัฒนธรรม:(iii), (vi) 49.15;พื้นที่กันชน 321.24 2559/2016 1504 แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก สถานที่ ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง ป่าบีชโบราณและป่าบีชปฐมภูมิแห่งเทือกเขาคาร์เพเทียนและภูมิภาคอื่นของยุโรป(ร่วมกับโครเอเชีย, เช็กเกีย, มาซิโดเนียเหนือ, บัลแกเรีย, เบลเยียม, โปแลนด์, ฝรั่งเศส, ยูเครน, เยอรมนี, โรมาเนีย, สเปน, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, สวิตเซอร์แลนด์, ออสเตรีย, อิตาลี และแอลเบเนีย) เรปูบลิกาเซิร์ปสกา ธรรมชาติ:(ix) 99,947.81;พื้นที่กันชน 296,275.8 2550/2007;เพิ่มเติม 2554/2011,2560/2017,2564/2021และ 2566/2023 ป่าต้นบีชในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2564 1133 ถ้ำวิเยเตรนิตซา ราฟนอ สหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ธรรมชาติ:(x) 413.97;พื้นที่กันชน 4,623.6 2567/2024 1673 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 9 แห่ง อ้างอิง บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
Martial Arts |นักเรียนจากโรงเรียนฝึกสอนศิลปะการต่อสู้เกาหลีในเมืองแคลกะรีกำลังสาธิตการแสดง ศิลปะการต่อสู้เกาหลี (อักษรฮันกึล: 무술 หรือ 무예, อักษรฮันจา: 武術 หรือ 武藝) คือหลักปฏิบัติหรือยุทธวิธีทางการต่อสู้ที่มีการบันทึกลงในประวัติศาสตร์ของประเทศเกาหลี แต่ได้รับการดัดแปลงให้ใช้งานได้เพื่อจุดประสงค์ทางทหารและเพื่อการพัฒนาและสร้างสรรค์ส่วนบุคคล ศิลปะการต่อสู้ใช้อาวุธที่มีชื่อเสียงของเกาหลีคือการยิงธนูและกีฬาฟันดาบคึมโดซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกับกีฬาฟันดาบเค็นโดของญี่ปุ่น ศิลปะการต่อสู้มือเปล่าของเกาหลีที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเทควันโดและฮับกีโด กระนั้น ศิลปะการต่อสู้เก่าแก่เช่นมวยปล้ำชีรึมและมวยใช้เท้าแทกย็อนก็เริ่มเป็นที่นิยมทั้งในและนอกประเทศเกาหลีแล้ว ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติได้ลงชื่อมวยแทกย็อนให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ นอกจากนั้นยังมีการฟื้นฟูศิลปะการฟันดาบดั้งเดิมของเกาหลีรวมทั้งการต่อสู้ด้วยมีดและธนู ปัจจุบัน ศิลปะการต่อสู้เกาหลีได้รับการฝึกสอนอย่างแพร่หลายทั่วโลก ผู้คนมากกว่าหนึ่งในร้อยจากทั่วโลกได้ฝึกฝนเทควันโดอย่างน้อยหนึ่งรูปแบบ ประวัติ ประวัติเริ่มแรก มวยปล้ำชีรึมเป็นรูปแบบการต่อสู้บนพื้นหรือในท่านอนที่เก่าแก่ที่สุดของเกาหลี ในขณะที่ซูบัก/แทกย็อนเป็นมวยแนวตั้งสำหรับทหารราบ อาวุธเปรียบเสมือนส่วนต่อออกมาจากการต่อสู้มือเปล่า นอกจากถูกใช้ในการฝึกทหารแล้วรูปแบบศิลปะการต่อสู้ทั้งสองนี้ยังเป็นที่นิยมในหมู่พลเรือนในงานประเพณีที่มีการเต้นรำ, หน้ากาก, กายกรรม และกีฬาการต่อสู้ ศิลปะการต่อสู้เหล่านี้ยังจัดว่าเป็นพลศึกษาอีกด้วย แต่ชาวเกาหลี (และชาวมองโกลที่อยู่ใกล้เคียง) ยึดถือพึ่งพาการใช้คันธนูและลูกศรในการรบมากกว่าการต่อสู้ระยะประชิด อ้างอิง
พระธรรมวโรดม เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะเจ้าคณะรอง ปัจจุบันพระราชทานเฉพาะแก่พระเถระฝ่ายมหานิกาย ปัจจุบันตามพระราชนิยมในรัชกาลที่ 10 ที่ใช้คำว่า “พรหม” นำหน้าราชทินนามพระราชาคณะเจ้าคณะรองทุกรูป และมักเติมคำว่า วชิร, วชิรา ประกอบในราชทินนาม สมณศักดิ์ที่ พระธรรมวโรดม จึงเปลี่ยนเป็น พระพรหมวชิโรดม แทน ประวัติ 'พระธรรมวโรดม' เดิมเรียกว่า 'พระธรรมโคดม' เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะเจ้าคณะรองในคณะคามวาสีฝ่ายขวาในสมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อมีการปฏิรูปการปกครองคณะสงฆ์ในสมัยรัตนโกสินทร์จึงเปลี่ยนเป็นเจ้าคณะรองในคณะใต้ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดให้แก้ราชทินนามเป็น 'พระธรรมอุดม' เพื่อไม่ให้พ้องกับพระนามของพระโคตมพุทธเจ้า จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้แก้ราชทินนามอีกเป็น 'พระธรรมวโรดม' ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชนิยมในการนำคำว่า วชิร, วัชร และ พัชร อันหมายถึงพระปรมาภิไธย มาเป็นส่วนหนึ่งของราชทินนาม และใช้คำว่า “พรหม” นำหน้าราชทินนามพระราชาคณะเจ้าคณะรองทุกรูป ปัจจุบันจึงเปลี่ยนมีการตั้งราชทินนาม “พระพรหมวชิโรดม” ขึ้นมาทดแทน ฐานานุกรม ผู้ที่ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ พระธรรมวโรดม สามารถแต่งตั้งฐานานุกรมได้ 8 รูป คือ พระครูปลัดสุวัฒนสุตคุณ วิบุลคณิสสร ธุราทรมหานุนายก พระครูวินัยธร พระครูศัพทวิมล พระครูคู่สวด พระครูสังฆรักขิต พระครูใบฎีกา พระครูธรรมธร พระครูมงคลวิลาส พระครูคู่สวด พระครูสมุห์ ผู้ได้รับสมณศักดิ์ ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ มีพระเถระได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่พระธรรมวโรดม ดังนี้ ลำดับที่ รายนาม วัด ดำรงสมณศักดิ์ 1 พระธรรมโคดม (ไม่ปรากฏ) ? 2 พระธรรมอุดม (ชู) วัดราชบุรณราชวรวิหาร ? 3 พระธรรมอุดม (ทองดี) วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร พ.ศ. ???? - 2363 4 พระธรรมอุดม วัดหงส์รัตนารามราชวรวิหาร พ.ศ. 2363 - ???? 5 พระธรรมอุดม (นาค) วัดราชบุรณราชวรวิหาร พ.ศ. ???? - 2373 6 พระธรรมอุดม (ฤกษ์) วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร พ.ศ. 2373 - 2386 7 พระธรรมอุดม (เซ่ง) วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2386 - 2394 8 พระธรรมอุดม (ถึก) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2394 - 2396 9 พระธรรมวโรดม (สมบุรณ์) วัดราชบุรณราชวรวิหาร พ.ศ. 2397 - 2415 10 พระสาสนโสภณที่พระธรรมวโรดม (สา ปุสฺสเทโว) วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร พ.ศ. 2415 - 2422 11 พระธรรมวโรดม (แดง สีลวฑฺฒโน) วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2422 - 2434 12 พระธรรมวโรดม (แสง ปญฺญาทีโป) วัดราชบุรณราชวรวิหาร พ.ศ. 2434 - 2437 13 พระธรรมวโรดม (ฤทธิ์ ธมฺมสิริ) วัดบพิตรพิมุขวรวิหาร พ.ศ. 2437 - 2444 14 พระธรรมวโรดม (จ่าย ปุณฺณทตฺโต) วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร พ.ศ. 2445 - 2465 15 พระธรรมวโรดม (เข้ม ธมฺมสโร) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2466 - 2472 16 พระธรรมวโรดม (เซ่ง อุตฺตโม) วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร พ.ศ. 2472 - 2485 17 พระธรรมวโรดม (อยู่ ญาโณทโย) วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2488 - 2496 18 พระธรรมวโรดม (โชติ ธมฺมปฺปชฺโชติโก) วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2496 - 2498 19 พระธรรมวโรดม (ปุ่น ปุณฺณสิริ) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2499 - 2504 20 พระธรรมวโรดม (ทรัพย์ โฆสโก) วัดสังเวชวิศยารามวรวิหาร พ.ศ. 2504 - 2515 21 พระธรรมวโรดม (สนิธ เขมจารี) วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร พ.ศ. 2515 - 2528 22 พระธรรมวโรดม (นิยม ฐานิสฺสโร) วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2530 - 2535 23 พระธรรมวโรดม (บุญมา คุณสมฺปนฺโน) วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร พ.ศ. 2535 - 2550 24 พระธรรมวโรดม (สมเกียรติ กิตฺติวฑฺฒโน) วัดทินกรนิมิต พ.ศ. 2551 - 2560 25 พระพรหมวชิโรดม (สุทัศน์ วรทสฺสี) วัดโมลีโลกยารามราชวรวิหาร พ.ศ. 2567 - ปัจจุบัน อ้างอิง
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศนอร์เวย์ทั้งสิ้น 8 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 7 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก สถานที่ ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง โบสถ์ไม้สเตฟอือเนส เทศมณฑลเว็สต์ลัน วัฒนธรรม:(i), (ii), (iii) 0.21 2522/1979 58 บริกเกิน เทศมณฑลเว็สต์ลัน วัฒนธรรม:(iii) 1.196 2522/1979 59 เมืองทำเหมืองเรอรูสและบริเวณแวดล้อม เทศมณฑลเทรินเดอลาก วัฒนธรรม:(iii), (iv), (v) 16,510;พื้นที่กันชน 481,240 2523/1980;เพิ่มเติม 2553/2010 55 ศิลปะบนหินแห่งอัลตา เทศมณฑลฟินมาร์ก วัฒนธรรม:(iii) 53.59 2528/1985 352 เวกาเออยัน – หมู่เกาะเวกา เทศมณฑลนูลัน วัฒนธรรม:(v) 107,294;พื้นที่กันชน 28,952 2547/2004;เพิ่มเติม 2560/2017 1143 ส่วนโค้งภูมิมาตรศาสตร์ชตรูเวอ(ร่วมกับเบลารุส, ฟินแลนด์, มอลโดวา,ยูเครน, รัสเซีย, ลัตเวีย, ลิทัวเนีย, สวีเดน และเอสโตเนีย) เทศมณฑลฟินมาร์ก วัฒนธรรม:(ii), (iv), (vi) 2548/2005 1187 แหล่งมรดกอุตสาหกรรมรือกัน-นูต็อดเดิน เทศมณฑลเทเลอมาร์ก วัฒนธรรม:(ii), (iv) 4,959.5;พื้นที่กันชน 33,967.6 2558/2015 1486 แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก สถานที่ ภาพ ที่ตั้ง ประเภท พื้นที่ (เฮกตาร์) ปีขึ้นทะเบียน (พ.ศ./ค.ศ.) คำบรรยาย อ้างอิง ฟยอร์ดทางตะวันตกของนอร์เวย์ –ไกรังเงอร์ฟิยูร์และนาเรยฟิยูร์ เทศมณฑลเมอเรอและรุมส์ดาลและเทศมณฑลเว็สต์ลัน ธรรมชาติ:(vii), (viii) 122,712 2548/2005 1195 สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น ประเทศนอร์เวย์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง อ้างอิง นอร์เวย์
เมสสิเยร์ 80 กระจุกดาวทรงกลมในกลุ่มดาวแมงป่อง อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ของเรา 28,000ปีแสง ประกอบด้วยดาวฤกษ์นับแสนดวง กระจุกดาวทรงกลม เป็นแหล่งรวมของดวงดาวที่มีรูปร่างเป็นทรงกลม โคจรไปรอบๆ แกนกลางดาราจักร ดาวฤกษ์ในกระจุกดาวทรงกลมมีแรงโน้มถ่วงดึงดูดต่อกันค่อนข้างมาก ทำให้พวกมันรวมตัวเป็นกลุ่มทรงกลม มีความหนาแน่นของดาวค่อนข้างสูงโดยเฉพาะในจุดศูนย์กลาง บางครั้งเรียกชื่อโดยย่อเพียงว่า globular กระจุกดาวทรงกลมมักพบอยู่ในกลดดาราจักร มีดวงดาวรวมตัวกันอยู่มากและมักมีอายุเก่าแก่กว่าส่วนที่เหลือของดาราจักร หรือกระจุกดาวเปิดซึ่งมักพบในจานดาราจักร ในดาราจักรทางช้างเผือกมีกระจุกดาวทรงกลมอยู่ราว 158 แห่ง และคาดว่ายังมีกระจุกดาวที่ยังค้นไม่พบอีกราว 10-20 แห่ง ดาราจักรขนาดใหญ่อาจมีกระจุกดาวมากกว่านี้ เช่น ดาราจักรแอนโดรเมดาอาจมีกระจุกดาวอยู่ราว 500 แห่ง ดาราจักรชนิดรีขนาดยักษ์บางแห่ง เช่น ดาราจักร M87 อาจมีกระจุกดาวทรงกลมอยู่มากถึงกว่า 10,000 แห่ง กระจุกดาวทรงกลมเหล่านี้โคจรอยู่ในดาราจักรด้วยรัศมีขนาดใหญ่ราว 40 กิโลพาร์เซ็ก (ประมาณ 131,000 ปีแสง) หรือมากกว่านั้น (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ความเอนเอียงเพื่อยืนยัน – สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย – แฟรนเซียม ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
เกษตรอินทรีย์ เป็นเกษตรกรรมแบบหนึ่งซึ่งอาศัยเทคนิคอย่างการปลูกพืชหมุนเวียน ปุ๋ยพืชสด ปุ๋ยคอก และการควบคุมสัตว์รังควานทางชีวภาพ เกษตรอินทรีย์ใช้ปุ๋ยและสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ (มีสารฆ่าวัชพืช ยาฆ่าแมลงและสารฆ่าเชื้อรา) หากถือว่ามาจากธรรมชาติ (เช่น กระดูกป่นจากสัตว์หรือไพรีทรินจากดอกไม้) แต่ไม่ใช้หรือจำกัดการใช้อย่างยิ่งซึ่งวิธีการต่าง ๆ (รวมปุ๋ยและสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ปิโตรเคมีสังเคราะห์ ตัวเร่งการเติบโตของพืช เช่น ฮอร์โมน การใช้ยาปฏิชีวนะในปศุสัตว์ สิ่งมีชีวิตดัดแปรพันธุกรรม กากสิ่งปฏิกูลของมนุษย์ และวัสดุนาโน) โดยแสวงเป้าหมายซึ่งมีความยั่งยืน ความเปิดเผย การไม่พึ่งพา สุขภาพและความปลอดภัย วิธีการเกษตรอินทรีย์มีการกำกับระหว่างประเทศและหลายประเทศบังคับใช้กฎหมาย โดยยึดมาตรฐานที่สหพันธ์ขบวนการเกษตรอินทรีย์ระหว่างประเทศ (IFOAM) ตั้งขึ้นเป็นหลัก IFOAM เป็นองค์การครอบคลุมระหว่างประเทศขององค์การเกษตรอินทรีย์ที่ตั้งในปี 2515 นับแต่ปี 2533 ตลาดอาหารอินทรีย์และผลิตภัณฑ์อื่นเติบโตอย่างรวดเร็ว มีมูลค่า 63,000 ดอลลาร์สหรัฐทั่วโลกในปี 2555 อุปทานนี้ขับเคลื่อนการเพิ่มขึ้นของที่ดินซึ่งมีการจัดการแบบอินทรีย์ที่เติบโตตั้งแต่ปี 2544 ถึง 2554 ในอัตรา 8.9% ต่อปี ในปี 2554 พื้นที่ประมาณ 37 ล้านเฮกตาร์มีการเกษตรอินทรีย์ คิดเป็น 0.9% ของพื้นที่การเกษตรทั่วโลก อ้างอิง
กีฬาโบว์ลิ่งในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 44 จัดแข่งขันที่สนามโบว์ลิ่งวีสแควร์ จังหวัดนครสวรรค์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 9–15 ธันวาคม พ.ศ. 2558 สรุปเหรียญรางวัล 1 4 1 3 8 2 3 4 1 8 3 2 0 1 3 4 1 4 3 8 5 1 1 1 3 6 0 1 2 3 รวม 11 11 11 33 สรุปผลการแข่งขัน ชาย เดี่ยว สิทธิพล คุณอักษร อธิษฐรัตน์ เช็ง บดินทร์ เลิศพิริยะสกุลกิจ คู่ ชินพงษ์ จันทร์สุข ญาณพล ลาภอาภารัตน์ สมเจตน์ กุศลพิทักษ์บดินทร์ เลิศพิริยะสกุลกิจ อัจฉริยะ เช็งสมบัติ สกุลศักดิ์ ทีม 4 คน อธิษฐรัตน์ เช็งอัจฉริยะ เช็งสาโรจน์ ประชาผดุงสมบัติ สกุลศักดิ์ สมเจตน์ กุศลพิทักษ์สิทธิพล คุณอักษรณัฏฐพล ฐิติพัฒนาวาณิชบดินทร์ เลิศพิริยะสกุลกิจ ทรงวิทย์ ลาภพาทรัพย์ไพศาลชินพงษ์ จันทร์สุขสุรศักดิ์ มานุวงศ์ญาณพล ลาภอาภารัตน์ มาสเตอร์ สิทธิพล คุณอักษร อัจฉริยะ เช็ง อรรณพ อารมณ์สราญนนท์ รวม (ออล-อีเว้นท์) ญาณพล ลาภอาภารัตน์ บดินทร์ เลิศพิริยะสกุลกิจ อธิษฐรัตน์ เช็ง หญิง เดี่ยว ศริยา ช่องวารินทร์ ญาณี แซ่เบ๊ วิไลลักษณ์ สงวนสัตย์ คู่ นันท์มนัส ฉัตรไชยศิริวิไลลักษณ์ สงวนสัตย์ กรรตพร สิงหบุปผาธัญญารัตน์ อธิพงศ์ธนชัย ดวงพร แซ่เบ๊ญาณี แซ่เบ๊ ทีม 4 คน ดวงพร แซ่เบ๊นันท์มนัส ฉัตรไชยศิริญาณี แซ่เบ๊วิไลลักษณ์ สงวนสัตย์ กรรตพร สิงหบุปผาชตวรรน เช้านิมิตรธัญญารัตน์ อธิพงศ์ธนชัยธิติมา ทองสะอาด ธันย์ชนก วิไลลักษณ์ชนากานต์ เอื้อชัยชาญ กฤษณกร แสงอรุณ อรนงค์ อินต๊ะ มาสเตอร์ วิไลลักษณ์ สงวนสัตย์ กฤษณกร แสงอรุณ ธันย์ชนก วิไลลักษณ์ รวม (ออล-อีเว้นท์) วิไลลักษณ์ สงวนสัตย์ ศริยา ช่องวารินทร์ นันท์มนัส ฉัตรไชยศิริ ผสม คู่ผสม สมเจตน์ กุศลพิทักษ์อาภากร เนตรวิเศษ ณัฏฐพล ฐิติพัฒนาวาณิชธนาปรางค์ เสถียร อัจฉริยะ เช็งธัญญารัตน์ อธิพงศ์ธนชัย อ้างอิง ผลการแข่งขัน โบว์ลิ่ง
โนนไทย เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลโนนไทย และ องค์การบริหารส่วนตำบลโนนไทย อาณาเขตติดต่อ ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลสายออ ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลด่านจาก ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลมะค่า ตำบลด่านจาก ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลสำโรง ตำบลค้างพลู การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 สันเทียะ (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 2 โนนไทย (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 3 โนนมะกอก (เขต อบต.) หมู่ที่ 4 โนนหวาย (เขต อบต.) หมู่ที่ 5 โคกพรม (เขต อบต.) หมู่ที่ 6 ด่านกรงกราง (เขต อบต.) หมู่ที่ 7 ไร่ (เขต อบต.) หมู่ที่ 8 ดอนทะยิง (เขต อบต.) หมู่ที่ 9 หลักร้อย (เขต อบต.) หมู่ที่ 10 โนนพริก (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 11 ดอนแต้ว (เขต อบต.) หมู่ที่ 12 ใหม่ (เขต อบต.) หมู่ที่ 13 สระจรเข้ (เขต อบต.) หมู่ที่ 14 ดอนโบสถ์ (เขต อบต.) หมู่ที่ 15 โนนพัฒนา (เขต อบต.) หมู่ที่ 16 ม่วงหนองแต้ (เขต อบต.) หมู่ที่ 17 ด่านใต้ (เขต อบต.) การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลโนนไทย อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลโนนไทย 1.75 1,389 3,068 องค์การบริหารส่วนตำบลโนนไทย 67.15 3,209 9,198 รวม 68.9 4,598 12,266 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลโนนไทย ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง โนนไทย
ภาษาเซนทิเนล เป็นภาษาที่สันนิษฐานกันว่าเป็นภาษาของชาวเซนทิเนลแห่งเกาะเซนทิเนลเหนือในหมู่เกาะอันดามัน ประเทศอินเดีย แต่เนื่องจากการขาดการติดต่อระหว่างชาวเซนทิเนลกับส่วนที่เหลือของโลกเป็นเวลาอย่างน้อยสามศตวรรษ เราจึงไม่ทราบข้อมูลเกี่ยวกับภาษาของพวกเขาเลย และไม่มีทางที่เราจะทราบสถานะของภาษานี้ เนื่องจากชาวเกาะไม่อนุญาตให้คนภายนอกขึ้นเกาะ โดยแสดงความเป็นปฏิปักษ์อย่างยิ่งต่อผู้ที่พยายามจะเข้าไป การโต้ตอบกันอย่างเป็นมิตรมีน้อยมาก การจำแนกประเภท สันนิษฐานกันว่าชาวเซนทิเนลใช้ภาษาเพียงภาษาเดียว และภาษานั้นเป็นสมาชิกของตระกูลภาษาอันดามัน เมื่อพิจารณาจากข้อมูลที่มีไม่มากนักในแง่ความใกล้เคียงด้านวัฒนธรรมและเทคโนโลยีรวมทั้งความใกล้ชิดทางภูมิศาสตร์กับเกาะอื่น ๆ คาดว่าภาษาของพวกเขาน่าจะใกล้ชิดกับภาษากลุ่มเอิงเกอ (Ongan) มากกว่าภาษากลุ่มอันดามันใหญ่ (Great Andamanese) ในเอกสารที่บันทึกการพาผู้พูดภาษาเอิงเกอไปยังเกาะเซนทิเนลเหนือเพื่อสื่อสารกับชาวเกาะ ปรากฏว่าพวกเขาไม่สามารถรู้จำภาษาที่ชาวเกาะใช้ มีการบันทึกว่าภาษาจาราวากับเซนทิเนลไม่สามารถเข้าใจร่วมกันได้ สถานะ ภาษาเซนทิเนลจัดเป็นภาษาใกล้สูญเนื่องจากมีผู้พูดน้อย แม้ยังไม่ทราบจำนวนผู้พูดที่แน่นอน แต่ประมาณกันว่าอยู่ระหว่าง 100 ถึง 250 คน รายงานการวิจัยของรัฐบาลอินเดียได้ประมาณอย่างคร่าวไว้ว่าผู้พูดภาษานี้มีจำนวน 100 คน อ้างอิง เซนทิเนล เซนทิเนล
ดินแดนแทรก หมายถึง ส่วนใด ๆ ของรัฐที่ถูกดินแดนของรัฐอื่นล้อมไว้ทั้งหมด ดินแดนส่วนแยก คือ ส่วนของรัฐที่ถูกแยกทางภูมิศาสตร์จากส่วนหลักโดยดินแดนโดยรอบ ดินแดนส่วนแยกหลายแห่งยังเป็นดินแดนแทรกด้วย บางทีคำว่า ดินแดนแทรก ใช้อย่างไม่เหมาะสมหมายความถึงดินแดนที่ถูกรัฐอื่นล้อมไว้บางส่วน ตัวอย่างประเทศที่เป็นดินแดนแทรก คือ ซานมารีโนและเลโซโท ตัวอย่างดินแดนส่วนแยกมีสาธารณรัฐปกครองตนเองนาคีชีวันและกัมปีโอเนดีตาเลีย (Campione d'Italia) ซึ่งกัมปีโอเนดีตาเลียยังเป็นดินแดนแทรกด้วย เกือบดินแดนแทรก (pene‑enclave) คือ ส่วนใด ๆ ของรัฐซึ่งมีเขตแดนทางบกติดต่อกับรัฐอื่นแต่ไม่ถูกรัฐอื่นหรือน่านน้ำอาณาเขตของรัฐอื่นล้อมไว้ทั้งหมด เกือบดินแดนส่วนแยก (pene‑exclave) เป็นส่วนใดส่วนหนึ่งของรัฐที่ถูกแยกทางภูมิศาสตร์จากส่วนหลักโดยพรมแดนทางบกกับอาณาเขตต่างด้าวแต่ไม่ถูกอาณาเขตหรือน่านน้ำอาณาเขตต่างด้าวล้อมไว้ทั้งหมด ตัวอย่างประเทศเกือบดินแดนแทรก เช่น โปรตุเกส, แคนาดา ตัวอย่างเกือบดินแดนส่วนแยก เช่น เฟรนช์เกียนา, มณฑลคาลินินกราด, รัฐอะแลสกา ซึ่งรัฐอะแลสกายังเป็นเกือบดินแดนแทรกด้วย คำว่า เขตเข้าไม่ถึง (inaccessible district) ในที่นี้ เป็นส่วนใดส่วนหนึ่งของรัฐที่ไม่ถูกแยกจากส่วนหลักอย่างสมบูรณ์โดยดินแดนต่างด้าว แต่สามารถเข้าถึงได้โดยง่ายเฉพาะโดยผ่านดินแดนต่างด้าว
สตาร์คราฟต์ สตาร์คราฟต์ เป็นวิดีโอเกมประเภทวางแผนเรียลไทม์และบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์การทหาร พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยบลิซซาร์ด เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ออกบนระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2541 ต่อมา เกมขยายเป็นแฟรนไชส์ และเป็นเกมแรกของซีรีส์สตาร์คราฟต์ รุ่นแมคโอเอสออกในเดือนมีนาคม 2542 และรุ่นดัดแปลงนินเทนโด 64 ซึ่งพัฒนาร่วมกับแมสมีเดีย ออกในวันที่ 13 มิถุนายน 2543 การพัฒนาเกมนี้เริ่มขึ้นไม่นานหลังวอร์คราฟต์ 2: ไทด์สออฟดาร์กเนส ออกในปี 2538 สตาร์คราฟต์เปิดตัวในงานอี3 ปี 2539 ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบน้อยกว่าวอร์คราฟต์ 2 ฉะนั้น โครงการจึงถูกพลิกโฉมทั้งหมดแล้วแสดงต่อสาธารณะในต้นปี 2540 ซึ่งได้รับการตอบรับดีกว่ามาก เกมมีฉากท้องเรื่องในเส้นเวลาสมมติระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 25 ของโลก โดยมุ่งไปยังสามสปีชีส์ที่แก่งแย่งชิงความเป็นใหญ่ในส่วนห่างไกลของดาราจักรทางช้างเผือก ซึ่งเรียก ภาคคอปรูลู สามสปีชีส์นั้นได้แก่ เทอร์แรน มนุษย์ซึ่งถูกเนรเทศจากโลก และมีทักษะการปรับตัวเข้ากับทุกสถานการณ์, เซิร์ก เผ่าพันธุ์คล้ายแมลงต่างดาวที่แสวงความสมบูรณ์ของพันธุกรรม และหมกมุ่นกับการกลืนกินเผ่าพันธุ์อื่น และโพรทอส เผ่าพันธุ์คล้ายมนุษย์ซึ่งมีเทคโนโลยีล้ำหน้าและความสามารถพลังจิต โดยพยายามรักษาอารยธรรมของพวกตนและวิถีชีวิตปรัชญาเคร่งครัดจากพวกเซิร์ก (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: สงครามพระเจ้าตะเบ็งชเวตี้ – สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง – กระจุกดาวทรงกลม ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
สโมสรฟุตบอลไทยซัมมิท สมุทรปราการ คืออดีตสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ตำบลบางโฉลง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เป็นสโมสรฟุตบอลของบริษัทไทยซัมมิท ออโตพาร์ต อินดัสทรี จำกัด ผู้ผลิตและจำหน่ายชิ้นส่วนรถยนต์ เคยสร้างผลงานเป็นตัวแทนของสมาคมกีฬาจังหวัดสมุทรปราการ ลงแข่งขันในโปรวินเชียลลีกและคว้าแชมป์ได้ในฤดูกาล 2551 ทำให้ได้สิทธิเลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โดยสโมสรลงแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 เป็นครั้งแรกในฤดูกาล 2552 เขตภาคกลางและภาคตะวันออก ภายใต้ชื่อ ไทยซัมมิท สมุทรปราการ และมีฉายาว่า The Factory Boys ที่แสดงถึงการเป็นทีมที่มาจากโรงงานอุตสาหกรรม ต่อมาหลังจบฤดูกาล 2553 สโมสรได้ประกาศยุบทีมและส่งคืนสิทธิในการลงแข่งขันให้กับจังหวัดสมุทรปราการ โดยทางจังหวัดสมุทรปราการได้ส่งมอบสิทธิในการลงเล่นดิวิชัน 2 ต่อให้กับสโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ยูไนเต็ด ประวัติ ปี พ.ศ. 2546 บริษัท ไทยซัมมิท โอโตพาร์ท อินดัสตรี จำกัด โดย ดร.สมพร จึงรุ่งเรืองกิจ ที่เป็นประธานกรรมการบริษัท ได้ก่อตั้งชมรมฟุตบอลของบริษัทขึ้น เพื่อส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันต่างๆในเขตอุตสาหกรรมภายในจังหวัดสมุทรปราการ และใกล้เคียง โดยชนะเลิศฟุตบอลอุตสาหกรรม 3 ปี ติดต่อกัน ในปี 2546–2548 ปี พ.ศ. 2549 สโมสรฟุตบอลไทยซัมมิท ได้ลงแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ง. ในนามของ โรงเรียนบ้านทุ่งเค็ด จ.ระยอง โดยช่วยให้ โรงเรียนบ้านทุ่งเค็ด คว้าแชมป์ถ้วย ง. และได้เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในระดับถ้วย ค. ในปีถัดไป ในการแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ค. ประจำปี 2550 โรงเรียนบ้านทุ่งเค็ด จ.ระยอง ยังคงใช้ผู้เล่นของสโมสรฟุตบอลไทยซัมมิท ลงแข่งขันและสามารถคว้าแชมป์ได้สำเร็จ ทำให้บ้านทุ่งเค็ด ได้เลื่อนขึ้นไปเล่นในถ้วยพระราชทาน ข. พ.ศ. 2551 สโมสรฟุตบอลไทยซัมมิท ได้เป็นตัวแทนของสมาคมกีฬาจังหวัดสมุทรปราการ เข้าร่วมการแข่งขันโปรวินเชียลลีก 2551 ในนามของจังหวัดสมุทรปราการ และคว้าแชมป์ได้สำเร็จพร้อมกับได้สิทธิเลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ดิวิชัน 2 วิวัฒนาการของตราสโมสรฯ นับตั้งแต่ปี 2009 สโมสรลงแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โซนภาคกลางและตะวันออก ในฤดูกาล 2552 ภายใต้ชื่อ สโมสรฟุตบอลไทยซัมมิท สมุทรปราการ โดยลงแข่งขันเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2552 ในนัดที่บุกไปชนะสโมสรนครนายก เอฟซี 0–1 ที่สนามกีฬากลางจังหวัดนครนายก สโมสรจบฤดูกาลด้วย 2552 ด้วยอันดับที่ 4 ในตารางคะแนนโซนภาคกลางตะวันออก และมีโอกาสลงเล่นในถ้วยไทยเอฟเอคัพเป็นครั้งแรกโดยผ่านเข้าไปถึงรอบที่ 2 ก่อนจะตกรอบโดยแพ้ให้กับสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจ ฤดูกาล 2553 สโมสรย้ายมาแข่งขันในโซนกรุงเทพและปริมณฑล และจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 7 ก่อนจะยุบทีมในเวลาต่อมา โดยคืนสิทธิในการลงแข่งขันให้กับจังหวัดสมุทรปราการ และจังหวัดสมุทรปราการได้มอบสิทธิในการลงเล่นลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2554 ให้กับสโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ยูไนเต็ด ความสำเร็จ โปรวินเชียลลีก : แชมป์ 2551 สถิติต่างๆ อันดับที่ดีที่สุดในลีก อันดับที่ 4 ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 2552 (กลุ่มภาคกลางและภาคตะวันออก) ผลงานที่ดีที่สุดในเอฟเอ คัพ : เข้าถึงรอบ 2 เอฟเอ คัพ 2552 รอบ 2 (เพื่อนตำรวจ 3–0 ไทยซัมมิท , สนามศูนย์กีฬาการเคหะคลองจั่น) ผลงานที่ดีที่สุดในลีก คัพ : รอบคัดเลือก โตโยต้า ลีกคัพ 2553 รอบคัดเลือก (ไทยซัมมิท 2–2 มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, ไทยซัมมิท แพ้ดวลจุดโทษ) ชนะขาดลอยมากที่สุด ไทยซัมมิท 5–1 ประจวบ เอฟซี (16 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ,สนามกกท. การเคหะบางพลี, ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โซนภาคกลางและตะวันออก) แพ้ขาดลอยมากที่สุด ลพบุรี 4–0 ไทยซัมมิท (5 กันยายน พ.ศ. 2552 , สนามกีฬากลางจังหวัดลพบุรี, ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โซนภาคกลางและตะวันออก) อ้างอิง ไทยซัมมิท ท
ทรายกองดินใต้ เป็นแขวงหนึ่งในเขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร สภาพทั่วไปเป็นเขตเกษตรกรรม ผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 ได้กำหนดให้ท้องที่แขวงนี้เป็นพื้นที่สีขาวทแยงเขียว (ที่ดินประเภทอนุรักษ์ชนบทและเกษตรกรรม) ที่ตั้งและอาณาเขต แขวงทรายกองดินใต้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเขตคลองสามวา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้ ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงสามวาตะวันออก มีคลองสองตะวันออก คลองบึงแตงโม และคลองแบนชะโดเป็นเส้นแบ่งเขต ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงคู้ฝั่งเหนือ (เขตหนองจอก) มีคลองลัดตาเตี้ยเป็นเส้นแบ่งเขต ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงโคกแฝด (เขตหนองจอก) แขวงแสนแสบ แขวงมีนบุรี (เขตมีนบุรี) และแขวงทรายกองดิน มีคลองแสนแสบ คลองลำบึงไผ่ และคลองบึงทรายกองดิน (บึงยาว) เป็นเส้นแบ่งเขต ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงทรายกองดิน มีคลองบึงเตย คลองตาหนวด และคลองพระราชดำริ 2 เป็นเส้นแบ่งเขต ประวัติ เดิมพื้นที่แขวงทรายกองดินใต้เป็นส่วนหนึ่งของตำบลทรายกองดินซึ่งขึ้นกับอำเภอเมือง (อำเภอคลองสามวาเดิม) จังหวัดมีนบุรี จนกระทั่ง พ.ศ. 2474 จังหวัดมีนบุรีถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดพระนคร อำเภอเมืองซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของจังหวัดมีนบุรีจึงเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอมีนบุรี ต่อมาใน พ.ศ. 2505 กระทรวงมหาดไทยได้แยกหมู่ที่ 1–10, 15 และ 16 ของตำบลทรายกองดินออกมาจัดตั้งเป็น ตำบลทรายกองดินใต้ และในปีถัดมาได้ขยายเขตสุขาภิบาลมีนบุรีให้ครอบคลุมตำบลทรายกองดินใต้ด้วย ใน พ.ศ. 2514 จังหวัดพระนครถูกรวมกับจังหวัดธนบุรีแล้วเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี จากนั้นใน พ.ศ. 2515 จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้เปลี่ยนการเรียกหน่วยการปกครองใหม่ ตำบลทรายกองดินใต้จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น แขวงทรายกองดินใต้ และอยู่ในเขตการปกครองของเขตมีนบุรี ก่อนจะย้ายมาขึ้นกับเขตคลองสามวาซึ่งจัดตั้งขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 2540 การคมนาคม ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงทรายกองดินใต้ ได้แก่ ถนนประชาร่วมใจ ถนนสายรองและทางลัดในพื้นที่แขวงทรายกองดินใต้ ได้แก่ ถนนแบนชะโด ถนนราษฎร์ร่วมใจ ถนนวัดสุขใจ อ้างอิง ทรายกองดินใต้
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 (ในภาพ) (ประสูติ 21 เมษายน พ.ศ. 2469) เป็นพระราชินีนาถแห่ง 16 จาก 53 รัฐสมาชิกในเครือจักรภพแห่งชาติ พระองค์เป็นประธานเครือจักรภพและผู้ปกครองสูงสุดแห่งคริสตจักรแห่งอังกฤษ เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 พระองค์เป็นประธานเครือจักรภพและพระราชินีนาถแห่งเจ็ดรัฐเครือจักรภพเจ็ดรัฐ ได้แก่ สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ แอฟริกาใต้ ปากีสถานและซีลอน พิธีราชาภิเษกของพระองค์ในปีถัดมาเป็นพิธีราชาภิเษกครั้งแรกที่ถ่ายทอดทางโทรทัศน์ ระหว่าง พ.ศ. 2499 ถึง 2535 จำนวนราชอาณาจักรของพระองค์แปรผันเมื่อดินแดนต่าง ๆ ได้รับเอกราชและบ้างกลายเป็นสาธารณรัฐ ปัจจุบัน นอกจากสี่ประเทศแรกที่ได้กล่าวไว้แล้วนั้น สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ยังเป็นพระราชินีนาถแห่งจาเมกา บาร์เบโดส หมู่เกาะบาฮามาส เกรนาดา ปาปัวนิวกินี หมู่เกาะโซโลมอน ตูวาลู เซนต์ลูเชีย เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ แอนติกาและบาร์บูดา เบลิซ และเซนต์คิตส์และเนวิส พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรงราชย์อยู่ที่ทรงพระชนมายุมากที่สุดในโลก ตลอดจนเป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรงพระชนมายุมากที่สุดของบริเตน เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2558 พระองค์เป็นประมุขแห่งรัฐบริเตนที่ทรงราชย์นานที่สุด แซงหน้ารัชกาลของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ผู้เป็นพระมารดาของพระปัยกา (ทวด) ของพระองค์ และเป็นพระราชินีนาถที่ทรงราชย์นานที่สุดในประวัติศาสตร์ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: สตาร์คราฟต์ – สงครามพระเจ้าตะเบ็งชเวตี้ – สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
วัดม่วงหวาน ตั้งอยู่เลขที่ 1 หมู่ที่ 8 ตำบลม่วงหวาน อำเภอหนองแซง จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ภายใต้การปกครองคณะสงฆ์ตำบลม่วงหวาน ประวัติวัด วัดม่วงหวาน ตั้งอยู่เลขที่ 1 บ้านม่วงหวาน หมู่ที่ 8 ตำบลม่วงหวาน อำเภอหนองแซง จังหวัดสระบุรี มีที่ดินที่ตั้งวัด 5 ไร่ 3 งาน อาณาเขต ทิศเหนือ จดที่ดินเอกชน ทิศใต้ จดที่ดินเอกชน ทิศตะวันออก จดที่ดินเอกชน ทิศตะวันตก จดที่ดินเอกชน วัดม่วงหวาน ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2484 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 5 เมตร ยาว 11 เมตร ลำดับเจ้าอาวาส 1.พระอธิการโม่ง ไม่ทราบปีที่ดำรงตำแหน่งแน่ชัด (จร) 2.พระอธิการคำ ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2483 ถึง พ.ศ. 2492 (จร) 3.พระอธิการยศ ยโส (ยโสธโร) ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2493 ถึง พ.ศ. 2534 (จร) 4.พระครูปัญญาสรกิจ ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2534 ถึง พ.ศ. 2538 (รก) 5.พระครูวิบูลสรการ ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2551 (จร) 6.พระสมชาย จิตคุโณ ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2553 (รก) 7.พระอธิการณรงค์ ทีฆายุโก ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2553 ถึง พ.ศ. 2555 (รก) 8.พระครูฐาปนกิจาทร (พนม รกฺขิตธมฺโม) ดำรงตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2555 เป็นต้นมา หมายเหตุ (จร) คือ เจ้าอาวาส (รก) คือ ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส อาคารเสนาสนะ อุโบสถ กำลังดำเนินการก่อสร้าง อ้างอิง ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร พ.ศ. 2552 เล่ม 4 กองพุทธสถาน สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ หน้า 427 ม่วงหวาน