ในซีรีส์หนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นและอนิเมะเรื่อง ดาบพิฆาตอสูร ประกอบไปด้วยตัวละครสมมุติในการ์ตูนเรื่องนี้มากมาย สร้างขึ้นโดย โคโยฮารุ โกโตเกะ ตัวละครหลัก คามาโดะ ทันจิโร่ ดูบทความหลักที่ : คามาโดะ ทันจิโร่ ตัวเอกของเรื่อง ลูกชายคนโตของตระกูลคนขายถ่าน เป็นที่รักของเมือง วันนึงครอบครัวถูกอสูร(มุซัน)ฆ่าตายในขณะออกไปขายถ่านในเมือง เหลือเพียงเนซึโกะ(น้องสาว)คนเดียวที่รอดตายแต่ติดเชื้อเป็นอสูร ตนตัดสินใจเข้าร่วมนักล่าอสูร เพื่อหาทางรักษาเนซึโกะกลับมาเป็นมนุษย์อีกทีกับฆ่ามุซํนแกแค้นให้ครอบครัว ในช่วงแรกฝึกฝนเพลงดาบ 'ปราณวารี'กับอุโรโคดากิ ซาคอนจิ แต่พอฝึกไป 1 ปี รับบททดสอบผ่าหินยักษ์ทีแรกไม่ผ่าน จึงฝึกฝนอีกครึ่งปีไม่รับรื่นกับถูกซาบิโตะ มาโกโมะ(ศืษย์เก่าของอุโรโคดากิตายเป็นผี)ฝึกอีกครึ่งปีโดยไม่รู้ตัวว่าผ่าหินได้ ในการสอบรอบสุดท้ายที่เขาฟูจิคาซาเนะ เอาชีวิตรอดให้ได้ 7 วัน ต่อมาเขาได้ผสานเพลงดาบที่ได้ร่ำเรียนมาเข้ากับ 'ระบำเทพอัคคี' (พิธีร่ายรำบูชาเทพตะวันที่สืบทอดภายในตระกูลของตนที่บรรพบุรุษที่ลอกเลียนแบบวิชามาจากโยริอิจิผู้คิดค้นปราณรุ่นแรกอีกที)ทำให้พัฒนาตัวเองได้ยิ่งขึ้น ทันจิโร่เป็นคนหัวแข็งมาก ทันจิโร่มีนิสัยใจดีมักจะเห็นอกเห็นใจต่อทั้งมิตรกับศัตรูอยู่เสมอ ความมองโลกในแง่ดีอย่างไร้ขอบเขตและความเป็นคนง่ายๆ ของเขาทำให้คนรอบข้างมีความสุขตลอดเวลา ทันจิโร่มีประสาทการดมกลิ่นดีกว่าคนทั่วไป แกะรอยอสูรและช่วยให้ตนหลบหลีกการถูกโจมตีจากอสูรได้ มีดาบสีดำ บางทีใบดาบก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มเมื่อหลอมรวมเข้ากับพลังอสูรโลหิตของเนซึโกะ ต่อมาทันจิโร่พัฒนาโดยไม่ต้องพึ่งเนซึโกะ ในช่วงท้ายของเรื่องสามารถแก้แค้นให้ครอบครัว โดยทันจิโร่ได้ฆ่ามุซันสำเร็จ ทำให้แขนซ้ายด้วนกับตาขวาบอด แต่เนื่องจากทันจิโร่ติดเชื้ออสูรของมุซันก่อนมุซันตาย อวัยวะจึงงอกกลับมาได้ แต่ยังมีอาการคลั่ง โดนแดดไม่ตาย แต่โชคดีได้ยารักษาเชื้ออสูร(ชุดสุดท้ายของทามาโยะ) คานาโอะฉีดรักษาทันจิโร่ บวกกับทุกคนช่วยกันเตือนสติเรียกจนกลับมาเป็นมนุษย์ทัน แต่ตาขวากับแขนซ้ายถึงงอกมาเพราะพลังตอนเป็นอสูร พอกลับเป็นมนุษย์ก็มองไม่เห็นกับขยับไม่ได้ ทำให้มีอาการสาหัส พอหายดีก็พาเนซึโกะ เซนอิทซึ อิโนะสุเกะกลับไปบ้านเดิมที่เคยอาศัย และใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไป คามาโดะ เนซึโกะ ดูบทความหลักที่ : คามาโดะ เนซึโกะ เนซึโกะเป็นลูกสาวของครอบครัวคนเผาถ่านและเป็นน้องสาวของทันจิโร่ เธอเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่จากเหตุการณ์อสูรบุกเข้าโจมตีครอบครัวคามาโดะ แต่การโจมตีนั้นได้ทำให้เธอกลายเป็นอสูรไป แม้กระนั้นเนซึโกะก็ผิดจากอสูรที่เกิดใหม่ตนอื่น ๆ เพราะเธอสามารถคงสติสัมปชัญญะบางส่วนในช่วงก่อนที่จะกลายเป็นอสูร ทำให้เธอยังคงจดจำทันจิโร่ได้ว่าเป็นพี่ชายและไม่ทำร้ายเขา ต่อมาด้วยผลจากการสะกดจิตของอุโรโคดากิ ทำให้เนซึโกะเริ่มมองว่ามนุษย์คนอื่นๆ เป็นสมาชิกครอบครัวของเธอที่เสียชีวิตไปแล้ว และกระตุ้นให้เธอปกป้องมนุษย์ทุกคนที่เธอพบเห็นจากอสูรตนอื่น ๆ ในการฟื้นฟูพลังกายนั้นเนซึโกะใช้การนอนหลับพักผ่อนแทนการกินเนื้อมนุษย์ โดยมักจะหมดสติไปเป็นเวลานานๆ จากการฝืนใช้งานร่างกายจนเกินกำลังตนเอง เธอไม่สามารถพูดได้และต้องคาบกระบอกไม้ไผ่อยู่เสมอเพื่อป้องกันไม่ให้เธอเผลอไปกัดใครได้ เนซึโกะมีพลังอยู่หลายอย่าง เช่น การฟื้นฟูร่างกายตนเอง พลังกายที่เหนือมนุษย์ การขยายร่างและย่อร่างอย่างรวดเร็ว และพลังอสูรโลหิต 'บัคเคะสึ' ซึ่งทำให้เลือดที่หลั่งออกมานอกร่างของเธอสามารถติดไฟได้ ปกติแล้วทันจิโร่มักจะเอาเนซึโกะใส่กล่องไม้และแบกขึ้นหลังเวลาเดินทางอยู่เสมอ เพราะแสงแดดสามารถเผาร่างของเธอให้มอดไหม้ได้ กระทั่งเมื่อเธอออกมาอยู่ท่ามกลางแสงแดดได้ เธอจึงกลายเป็นเป้าหมายหลักของมุซันและพวกอสูรลูกสมุน เธอมีจิตใจและมนุษยชาติได้รับการฟื้นฟูในที่สุดในระหว่างการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับมุซันอีกครั้ง และก็ส่อให้เห็นว่าเธอช่วยทันจิโร่คืนร่างจากอสูรกลายร่างของเขา เมื่อพี่ชายของเธอกลืนกินเลือดของเธอ ซึ่งมีวัตถุต่อต้านเชื้อโรคในร่างกายสำหรับเลือดอสูรของมุซัน อากาซึมะ เซนอิทซึ เซนอิทซึเป็นเด็กหนุ่มขี้ขลาดซึ่งถูกบังคับให้เข้าร่วมกลุ่มนักล่าอสูรในรุ่นเดียวกับทันจิโร่เพื่อชดใช้หนี้สิน เขาได้รับการถ่ายทอดเพลงดาบ 'ปราณอัสนี' จากอดีตเสาหลักคำรณ แต่กลับสำเร็จวิชาเพียงกระบวนท่าขั้นแรกเท่านั้น ด้วยเหตุนี้เขาจึงมักดูถูกตัวเองอยู่เสมอ แม้ความจริงแล้วเขาจะเป็นคนที่มีพรสวรรค์มากก็ตาม เขาได้ร่วมกลุ่มกับทันจิโร่ในภารกิจหนึ่งและเริ่มติดตามทันจิโร่มานับตั้งแต่นั้น เหตุผลส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขาหลงใหลในความน่ารักของเนซึโกะ แต่อีกส่วนหนึ่งก็เพราะเขายอมรับในความใจดีและความซื่อตรงของทันจิโร่ด้วย ในตอนแรกนิสัยที่ขลาดกลัวได้ขัดขวางการต่อสู้ของเซนอิทซึและทำให้เขาสามารถต่อสู้ได้ในยามที่สิ้นสติหรือหลับอยู่เท่านั้น แต่ต่อมาเขาก็เรียนรู้ที่จะขจัดความกลัวของตนเองและสามารถลงมือต่อสู้ในยามที่จำเป็น จนสามารถพัฒนาเพลงดาบปราณอัสนีกระบวนท่าใหม่ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตนเองได้สำเร็จ ดาบของเซนอิทซึเป็นดาบสีทอง เขามีประสาทการได้ยินที่ดีกว่าคนอื่น จึงสามารถแยกแยะลักษณะที่แท้จริงของบุคคลต่าง ๆ ได้จากเสียงหัวใจเต้นของแต่ละคน ฮาชิบิระ อิโนะสุเกะ เด็กหนุ่มที่ถูกหมูป่าเลี้ยงดูมาตั้งแต่ยังอยู่ในวัยทารก ตัวบึกกำยำ สวมหัวหมูป่า (หมูป่าที่เลี้ยงดู) ไม่ใส่เสื้อ หน้าจริงงดงามราวกับผู้หญิง หัวทึบ ใจร้อน ชอบใช้กำลังตัดสินปัญหา ท้าแข่งไปหมด ใช้เพลงดาบ 'ปราณสัตว์ป่า' ฝึกฝนด้วยตนเอง ร่วมกับดาบคู่ซึ่งมีฟันคล้ายใบเลื่อย เมื่อใดที่ได้ดาบเล่มใหม่ เขาจะกะเทาะคมดาบให้เป็นอย่างฟันเลื่อยเพื่อให้เข้ากับบุคลิกและทักษะการต่อสู้ของเขาอยู่เสมอ (ซึ่งเรื่องนี้ทำให้ช่างตีดาบโกรธเขามาก) แต่เขาก็ได้พิสูจน์ตนเองในการต่อสู้อยู่หลายต่อหลายครั้ง ในตอนที่พบกับทันจิโร่ครั้งแรกนั้น อิโนะสุเกะปฏิบัติต่อเขาอย่างศัตรู ต่อเมื่อได้ผ่านการต่อสู้ร่วมกันมาแล้วจึงได้กลายเป็นเพื่อนกัน เขามักท้าประลองกับท้าประลองกับทันจิโร่ ซึ่งก็ได้รับการตอบรับอย่างดีอยู่เสมอ อิโนะสุเกะได้รับการทดสอบที่ฐานของนักล่าอสูรพร้อม ๆ กันกับทันจิโร่และเซนอิทซึ และสามารถผ่านการทดสอบได้เป็นคนแรก ดาบของอิโนะสุเกะเป็นดาบสีฟ้า-เทา เขามีประสาทสัมผัสในระดับสูง ซึ่งใช้ประโยชน์ในการสัมผัสถึงตัวตนของศัตรูจากระยะไกลได้ ซึยูริ คานาโอะ คานาโอะเป็นเด็กสาวผู้เข้าร่วมกลุ่มนักล่าอสูรรุ่นเดียวกันกับทันจิโร่ เซนอิทซึ อิโนะสุเกะและเก็นยะ โดยอยู่ในความอุปถัมภ์ของโคโจ ชิโนบุ ผู้เป็นเสาหลักแมลงคนปัจจุบัน และได้รับการฝึกฝนในฐานะสึงุโกะ หรือผู้สืบทอดตำแหน่งเสาหลัก ใช้เพลงดาบ 'ปราณบุปผา' และมีทักษะการต่อสู้สูง แต่มักจะปฏิบัติตัวไม่ถูกหากไม่มีคำสั่งลงมาที่เธอโดยตรง คานาโอะเติบโตมาในครอบครัวที่ยากจนและมีปัญหาความรุนแรงภายในบ้าน ซ้ำต่อมาเธอยังถูกขายตัวลงเป็นทาส ทำให้เธอต้องปิดกั้นการแสดงอารมณ์เพื่อปกป้องตนเอง แม้เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากชิโนบุและคานาเอะให้พ้นจากความเป็นทาสแล้ว เธอก็ยังไม่ยอมทำอะไรนอกจากจะถูกสั่งให้ทำเช่นเดิม คานาเอะได้สอนให้เธอโยนเหรียญทายหัวก้อยเมื่อถึงคราวตัดสินใจลำบาก เธอจึงใช้การโยนเหรียญช่วยในการตัดสินใจอยู่เสมอจนกระทั่งเมื่อได้เป็นเพื่อนกับทันจิโร่ ซึ่งได้เตือนให้เธอรู้จักตัดสินใจเองให้มากขึ้นและพึ่งพาการโยนเหรียญให้น้อยลง ดาบของคานาโอะเป็นดาบสีชมพู เธอมีพลังประสาทสายตาระดับสูง ทำให้สามารถหลบหลีกการโจมตีและมองหาช่องโหว่ของศัตรูไปด้วยพร้อม ๆ กัน แต่ระหว่างการต่อสู้กับโดมะซึ่งเป็นศึกหนัก ทำให้เธอต้องฝืนใช้ประสาทสายตาระดับสูงเกินกำลัง จนสายตาของเธอสูญเสียการมองเห็นไปหนึ่งข้างหลังจากเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ ชินาซึกาวะ เก็นยะ เข้าร่วมเป็นนักล่าอสูรในรุ่นเดียวกันกับทันจิโร่กับเซนอิทซึ เก็นยะเป็นคนใช้ความรุนแรงและปากเหม็น ไม่สนใจอะไรเลยนอกจากการฆ่าอสูร บุคลิกของเก็นยะเปลี่ยนไปในภายหลังจากที่เขาต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ทันจิโร่เพื่อกำจัดอสูรในหมู่บ้านดาบเหล็ก ความสามารถของเก็นยะไม่เหมือนนักล่าอสูรอื่นๆ เก็นยะไม่สามารถใช้ปราณได้ ไม่สามารถใช้สไตล์การต่อสู้ด้วยดาบได้ เก็นยะใช้วิธีกินส่วนหนึ่งของอสูรที่เขาต่อสู้ และเมื่อเลือดอสูรผ่านระบบย่อยอาหารพิเศษของเขา เก็นยะจะได้รับพลังอสูรชั่วคราว พลังของเขาสามารถขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งและจำนวนของอสูรที่เขาได้กินเข้าไป เมื่อเก็นยะกินชิ้นส่วนของอสูรจะทำให้เก็นมีจุดอ่อนเดียวกับอสูร เขายังใช้ปืนซึ่งบรรจุกระสุนพิเศษที่ทำจากวัสดุเดียวกันกับดาบนิจิรินของนักล่าอสูร เก็นยะเป็นน้องชายของชินาซึกาวะ ซาเนมิ เสาหลักวายุคนปัจจุบัน ผู้ที่หลีกเลี่ยงเขาเสมอ เก็นยะไม่รู้ว่าพี่ชายต้องการให้ตนออกจากหน่อยพิฆาตอสูรไปใช้ชีวิตแบบคนปกติ ในศึกสุดท้ายเก็นยะได้รับบาดเจ็บสาหัสขณะที่ต่อสู้กับโคคุชิโบ ในท้ายที่สุดก่อนจะจากไปเก็นยะก็ได้คืนดีกับพี่ชายก่อนที่จะจากไป หน่วยนักล่าอสูร องค์กรนักล่าอสูร (鬼殺隊, Kisatsutai)มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ อุทิศตนเพื่อปกป้องมนุษยชาติจากอสูร มีนักล่าอสูรนับร้อยคนภายในองค์กร แต่พวกเขาทำเป็นความลับแม้กระทั่งจากรัฐบาลญี่ปุ่น นักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่คือ เหล่าเสาหลัก (柱, Hashira) ซึ่งทำหน้าที่เป็นกำลังหลักในการต่อสู้กับอสูร เสาหลัก (ฮาชิระ) นักดาบเก่งสุด 9 คน 1 คนมีปราณ 1 ชนิด (รวมคือ 9 ปราณ) แต่เดิมมีปราณ 5 ชนิด (แยกจากปราณแรกเริ่มคือปราณตะวัน)แต่ผ่านยุคสมัยมีคนคิดค้นปราณย่อยมากมาย สืบทอดแตกสาย(บางรายคิดท่าใหม่หรือปราณใหม่) เสาหลัก 3 คน อันตรายเกือบพอๆกับอสูรข้างขึ้น1-3 ทุกคนประจำเขตดูแลพิเศษส่วนตัว ทุกคนมีคฤหาสน์ (ฐานประจำตัว)มีหน่วยย่อยประจำตัว มีงานมากมาย ฝึกตนเลี้ยงฝึกสอนผู้สืบทอด (ศิษย์หรือตัวสำรองที่สืบทอดเสาหลักคนใหม่) กับเฟ้นหาคนมาเข้าร่วม รวบรวมข่าวอสูรนอกเขต (ช่วยปราบอสูร) โดยเสาหลักมีผู้สืบทอด การเป็นเสาหลักได้คือ ถ้าตำแหน่งว่างลง(ตายหรือถอนตัว)นักดาบมีคุณสมบัติคือ ยศคิโนเอะ ใช้ปราณชนิดนั้นครบทุกท่า(ผู้สืบทอดกับปราณไม่ซ้ำกับเสาหลักที่เหลือ)โดยเจ้าบ้านอุบุยาชิกิพิจารณาเลือก จากทำผลงานดี เช่น สังหาร 1 ใน 12 อสูรจันทรา(รุ่นตามยุคนั้น) หรือฆ่าอสูรอย่างต่ำ 50 ตัว หรือกรณีพิเศษคือ มีรอยปานปราบอสูร จากนักดาบแรกเริ่มการเป็นเสาหลักได้ใช้เวลาเฉลี่ยคือ 2 - 5 ปี(คนที่ไม่ได้เป็น คือเพราะอ่อนแอหรือตาย กับเสาหลักยังอยู่) ; โทมิโอกะ กิยู ; เสาหลักวารี เขาคือนักล่าอสูรคนแรกที่ทันจิโร่ได้พานพบ ในตอนแรกกิยูพยายามจะฆ่าเนซึโกะ แต่เมื่อได้เห็นเนซึโกะปกป้องทันจิโร่ที่หมดสติ เขาจึงยั้งมือไว้และแนะนำให้ทั้งสองคนไปหาอุโรโคดากิ โดยหวังว่าทันจิโร่จะสามารถบรรลุเพลงดาบปราณวารี และเจริญรอยตามเขาจนขึ้นมาเป็นเสาหลักแทนที่พร้อมกับหาทางรักษาเนซึโกะได้ กิยูไม่คิดว่าตัวเองเป็นเสาหลักที่แท้จริงแม้ว่าจะสำเร็จเพลงดาบปราณวารี เพราะเขาเชื่อว่าคนที่สมควรจะเป็นเสาหลักมากกว่าคือซาบิโตะ เพื่อนร่วมรุ่นของเขาซึ่งยอมตายเพื่อช่วยเหลือเหล่านักล่าอสูรฝึกหัดระหว่างการสอบคัดเลือกนักล่าอสูร เขาได้คิดค้นกระบวนท่าใหม่ต่อยอดจากเพลงดาบปราณวารี ซึ่งมีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่รู้กระบวนท่านี้ ดาบของกิยูเป็นดาบสีฟ้า-น้ำเงิน เหมือนกับสีของ น้ำ เพิ่มให้สอดคล้องกับปราณวารีของเขานั่นเอง ; โคโจ ชิโนบุ ; ; เสาหลักแมลง สาวใจเย็นและมักจะปั้นหน้ายิ้มแย้มอยู่เสมอไม่ว่าอยู่ในสถานการณ์ใดก็ตาม เป็นอาจารย์ของ ซึยูริ คานาโอะเธอสนุกกับการยั่วเย้าคนอื่น โดยมากมักจะแกล้งยั่วโมโหกิยูในเรื่องที่ไม่มีใครชอบเขาเลยสักคน เบื้องหลังรอยยิ้มของเธอนั้นปิดบังความเคียดแค้นที่เธอมีต่ออสูร ซึ่งได้พรากชีวิตของบุคคลที่เธอรักไปเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะคานาเอะผู้เป็นพี่สาวของเธอ มีเพียงเนซึโกะเท่านั้นที่เป็นอสูรที่ยอมไว้ชีวิตหลังจากรู้อดีตของทันจิโร่ โดยต่างจากเสาหลักคนอื่นๆ ตรงที่ไม่ได้ใช้เพลงดาบพลังปราณต่างๆ ในการต่อสู้ แต่ใช้ดาบขนาดเล็กเล่มบาง แต่งคมเฉพาะที่ปลายดาบเป็นอาวุธสังหารอสูร โดยที่ปลายดาบนั้นอาบยาพิษ ปรุงจากดอกฟูจิสูตรที่เธอคิดค้นขึ้นเอง ในศึกปราสาทไร้ขอบเขต ได้เสียสละตนเองเพื่อเอาชนะอสูรจันทราข้างขึ้นอย่างโดมะ โดยรับพิษดอกฟูจิเข้าตัวเองทีละน้อยๆ เป็นเวลาต่อเนื่องยาวนาน จนพิษจำนวนมากซึบซาบทั่วทั้งร่าง ก่อนจะยอมให้โดมะกลืนกินร่างกายของเธอทั้งหมดเพื่อให้โดมะได้รับสารพิษจากเธอ พิษนี้แม้ไม่แรงพอที่จะฆ่าโดมะได้ทันทีอย่างที่เธอต้องการ แต่ก็ทำให้เขาอ่อนแอลงจนทั้งคานาโอะและอิโนะสุเกะสามารถสังหารโดมะได้สำเร็จในเวลาต่อมา ตัวของเธอไม่มีแรงพอที่จะใช้ดาบตัดคออสูร เธอจึงได้คิดค้น'ปราณแมลง' (ญี่ปุ่น: 蟲の呼吸 โรมาจิ: Mushi no Kokyū อังกฤษ: Insect Breathing) เรนโงคุ เคียวจูโร่ เสาหลักเพลิง เคียวจูโร่เสียชีวิตในการต่อสู้กับอาคาสะแห่ง 12 อสูรจันทรา ในขณะที่ปกป้องทันจิโร่และเพื่อนของเขา ทันจิโร่ด้วยความเคารพเขา จึงได้ใช้โกร่งดาบของเคียวจูโร่กับดาบเล่มใหม่ของเขา เขาเป็นผู้ใช้'ปราณเพลิง' (ญี่ปุ่น: 炎の呼吸 โรมาจิ: Hono no Kokyū อังกฤษ: Flame Breathing) ในอดีต พ่อของเคียวจูโร่เคยเป็นถึงเสาหลักเพลิงแต่หลังจากที่แม่เสียชีวิต พ่อก็ไม่สนใจทั้งเขาและเซนจูโร่ และจมอยู่กับสุรา แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เพลิงในจิตใจของเขามอดดับลงเลย เขายึดมั่นในคำสอนของผู้เป็นแม่ตลอดจนวาระสุดท้ายของชีวิต แม้เขาจะถูกอาคาสะชักชวนไปเป็นอสูรหลายต่อหลายครั้งแต่เขาก็ปฏิเสธ และเขายังบอกอีกว่า เขาจะทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด ดาบของเคียวจูโร่เป็นดาบสีแดงส้ม สาเหตุที่เขาต้องพูดเสียงดังเนื่องจากในการปฏิบัติภารกิจแรก เคียวจูโร่แก้วหูแตกจากการตบหูตนเอง อุซุย เท็นเง็น เสาหลักเสียง และอดีตชิโนบิ (นินจา) เท็นเง็นมีภรรยาสามคน(มาคิโอะ ซึมะ ฮินาซึรุ)ที่ทำหน้าที่สอดแนมแต่ถูกบังคับให้ออกจากตำแหน่ง หลังจากสูญเสียมือและตาในการต่อสู้กับอสูรจันทราข้างขึ้นลำดับที่ 6 เท็นเง็นปรากฏตัวอีกครั้งในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับมุซัน ยืนยามเพื่อปกป้องคิริยะตามพ่อของเคียวจูโร่ไป ดาบของเท็นเง็นมีรูปร่างลักษณะคล้ายกับปังตอ (อีโต้) เป็นอย่างมาก และมีโซ่เชื่อมดาบทั้ง 2 เล่มไว้ด้วยกัน เขาเป็นผู้ใช้'ปราณเสียง' (ญี่ปุ่น: 音の呼吸 โรมาจิ: Oto no Kokyū อังกฤษ: Sound Breathing) คันโรจิ มิซึริ เสาหลักความรัก เธอเป็น 1 ใน 2 สตรีที่เป็นเสาหลัก (มีตัวเธอและโคโจ ชิโนบุ) เธอเป็นคนที่มีบุคลิกนิสัยน่ารัก อ่อนโยน เป็นมิตร ขี้อาย และพร้อมที่จะหลงใหลผู้ชายเท่ๆ เก่งๆ (รวมถึงผู้หญิงด้วย.....) ในบรรดาเสาหลักทั้ง 9 คน เธอเป็นหนึ่งในเสาหลักที่เห็นใจทันจิโร่และเนซึโกะตั้งแต่แรกๆที่พบ ชุดเครื่องแบบของเธอเป็นชุดที่เปิดบริเวณหน้าอก พร้อมกับกระโปรงที่สั้นเอามากๆ ซึ่งเครื่องแบบสุดหวาบหวิวนี้ ถูกออกแบบโดยคาคุชิจอมหื่นที่มีชื่อว่า มาเอดะ มาซาโอะ (มีฉายาว่า 'เจ้าแว่นต่ำตม') โดยในตอนแรกชิโนบุก็ได้ชุดแบบนี้เช่นกัน แต่ชิโนบุไม่ชอบที่ชุดดูหวาบหวิวเกินไป ชิโนบุจึงจุดไฟเผาชุดเครื่องแบบดังกล่าวต่อหน้าคนตัดชุด และเปลี่ยนไปใส่เครื่องแบบธรรมดาแทน ส่วนมิซึริ ด้วยความเกรงใจคนตัดชุด เธอจึงเลือกที่จะใส่เครื่องแบบนี้ต่อมาโดยที่เธอไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก เธอจึงใช้วิธีสวมเสื้อคลุมสีขาว (ที่ เรนโงคุ เคียวจูโร่ อดีตอาจารย์ของเธอมอบให้) และเธอยังสวมถุงเท้ายาวสีเขียวลายทางที่ อิงุโระ โอบาไน เสาหลักอสรพิษ มอบให้เป็นของขวัญแก่เธอ เพื่อไม่ให้ชุดดูหวาบหวิวจนเกินไป ที่ผมของมิซึริเป็นสีชมพูーเขียว แบบนี้ เนื่องจากเธอกินขนม ซากุระโมจิ มากเกินไป นั่นทำเธอตอนที่เข้าดูตัวกับผู้ชายตอนที่เธออายุ 17 ปี (ปัจจุบันเธออายุ 19 ปี) ทำให้ผู้ชายคนนั้นมองเธอเป็นตัวประหลาด และบอกว่า 'ผู้ที่จะแต่งงานกับเธอได้คงมีแต่หมีและหมูป่าเท่านั้น และสีผมอันแปลกประหลาดนี่ แค่คิดว่าพันธุกรรมนี่ จะตกสู่ลูกๆ ก็ขนลุกแล้ว' มิซึริจึงต้องย้อมผมเป็นสีดำ แกล้งทำเป็นอ่อนแอ อดอาหารจนหน้ามืด แต่ทว่าการกระทำแบบนั้นทำให้ผู้ชายคนนั้นมารักเธอได้ แต่เธอรู้สึกไม่สบายใจที่เธอไม่สามารถเป็นตัวของตัวเองได้ เธอจึงตัดสินใจเป็นตัวของตัวเองและเข้าร่วมกับกลุ่มนักล่าอสูร โดยมี เรนโงคุ เคียวจูโร่ (เสาหลักเพลิงในปัจจุบัน) เป็นผู้ฝึกสอนวิชาดาบให้กับมิซึริ และรับเธอเป็นผู้สืบทอด แต่ต่อมา เธอได้จึงได้คิดค้น'ปราณความรัก' (ญี่ปุ่น: 恋の呼吸 โรมาจิ: Koi no Kokyū อังกฤษ: Love Breathing) ขึ้นมา และกลายเป็นเสาหลักความรักในที่สุด มิซึริเสียชีวิตในการต่อสู้ศึกสุดท้ายกับมุซัน ก่อนตาย ทั้งมิซึริและโอบาไนต่างฝ่ายต่างสารภาพรักซึ่งกันและกัน และตายจากไปพร้อมกัน ดาบของมิซึริมีลักษณะคล้ายกับแส้ที่มีความอ่อนและพลิ้วไหวเป็นอย่างมาก (ดาบของมิซึริอาจได้รับแรงบันดาลใจมาจากอาวุธของประเทศอินเดีย ที่มีชื่อว่า'อุรูมิ' ลักษณะการใช้คล้ายกับการแกว่งริบบิ้นของนักยิมนาสติก *เป็นดาบที่ใช้ยากมาก หากพลาด อาจสับตัวเองขาดเป็นชิ้นๆได้ ข้อมูลจากมังงะเล่มที่ 14 อักษรมุของมุอิจิโร่ โทคิโท มุอิจิโร่ เสาหลักหมอก มุอิจิโร่มีพี่ชายฝาแฝดที่เสียชีวิตตอนที่พวกเขาทั้ง 2 มีอายุ 11 ปี จากนั้นมุอิจิโร่จึงได้สูญเสียความทรงจำในอดีตไป และเข้าร่วมกลุ่มพิฆาตอสูร และเขาได้ไต่เต้าขึ้นมาเป็นเสาหลักภายในระยะเวลา 2 เดือน ดาบของมุอิจิโร่เป็นดาบสีขาว ปราณที่เขาใช้คือ'ปราณหมอก' (ญี่ปุ่น: 霞の呼吸 โรมาจิ: Kasumi no Kokyū อังกฤษ: Mist Breathing) ภายหลังจากการต่อสู้ในหมู่บ้านช่างตีดาบ ความทรงจำของเขาเริ่มกลับมา มุอิจิโร่ได้เสียชีวิตลงในการต่อสู้กับอสูรจันทราข้างขึ้นลำดับที่ 1 โคคุชิโบ ฮิเมจิมะ เกียวเม เสาหลักหินผา เป็นหนุ่มร่างยักษ์ เกียวเมเป็นอดีตพระผู้ดูแลเด็กกำพร้า หลังจากเด็กถูกฆ่าและเขาถูกล้อมกรอบ สำหรับอาชญากรรมถึงแม้ว่าเกียวเมปกป้องพวกเขาจากอสูร เกียวเมกลายเป็นคนโหดเหี้ยมแต่ยังคงห่วงใย เกียวเมสงสารทันจิโร่ในตอนแรกเนื่องจากเนซึโกะเป็นอสูร แต่ภายหลังเขาได้เห็นว่าทันจิโร่ซื่อสัตย์แค่ไหน และเขาเป็นคนเดียวในเสาหลักที่ไม่ใช้ดาบ แต่เขากลับมีลูกเหล็กล่ามโซ่ด้วยหนามแทน และใช้มันควบคู่ไปกับ'ปราณหินผา' (ญี่ปุ่น: 岩の呼吸 โรมาจิ: Iwa no Kokyū อังกฤษ: Stone Breathing) เกียวเมเป็นกำลังหลักในการต่อสู้กับอสูรจันทราข้างขึ้นลำดับที่ 1 โคคุชิโบ หลังจากต่อสู้กับมุซันในศึกสุดท้าย เกียวเมที่ทนพิษบาดแผลไม่ไหวก็ได้เสียชีวิตลง อิงุโระ โอบาไน เสาหลักอสรพิษ ผู้ที่มีงูคล้องอยู่บนคอด้วยเสมอ โอบาไนถูกเลี้ยงดูโดยครอบครัวของโอบาไน ผู้ที่เลี้ยงงูเหมือนอสูรเพื่อเสนอให้เขาเป็นเครื่องสังเวย จนกว่าเขาจะได้รับการช่วยเหลือโดยหนึ่งในเสาหลักร่วมกับเหล่านักล่าอสูร เขาเป็นผู้ใช้'ปราณอสรพิษ' (ญี่ปุ่น: 蛇の呼吸 โรมาจิ: Hebi no Kokyū อังกฤษ: Serpent Breathing) ที่มีพื้นฐานมาจากปราณวารี โอบาไนหลงรักกับมิซึริและหึงง่ายเมื่อมิซึริใกล้ชิดกับคนอื่น แม้จะตาบอดในช่วงการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับมุซัน เขายังคงให้ความช่วยเหลือทันจิโร่เนื่องจากการเชื่อมต่อกันของโอบาไนกับคาบุระมารุ ผู้ที่อนุญาตให้เขามองดูผ่านตาของคาบุระมารุและขอบคุณมนต์อสูรโลหิตของยูชิโร่ หลังการต่อสู้กับมุซันจบลง โอบาไนกล่าวสารภาพรักกับมิซึริ และเสียชีวิตพร้อมๆกันกับมิซึริ ชินาซึกาวะ ซาเนมิ เสาหลักวายุ ซาเนมิเป็นพี่ชายของเก็นยะ และเขายังเป็นผู้ใช้ 'ปราณวายุ' (ญี่ปุ่น: 風の呼吸 โรมาจิ: Kaze no Kokyū อังกฤษ: Wind Breathing ) แต่เก็นยะมักจะหลีกเลี่ยงเขาแม้ดูเหมือนจะไม่ชอบพี่ชายของเขา ซาเนมิตั้งใจที่จะให้น้องชายของเขาออกจากกลุ่มพิฆาตอสูรเพื่อจะได้ใช้ชีวิตตามปกติซาเนมิสูญเสียนิ้วชี้และนิ้วกลางในการต่อสู้กับโคคุชิโบ ในศึกสุดท้ายกับมุซัน ซาเนมิบาดเจ็บสาหัสมาก หลังจากศึกสุดท้าย เขาไปขอโทษ คามาโดะ เนซึโกะ ในเรื่องที่เขาเคยเสียมารยาทในอดีต (ซาเนมิในตอนแรกที่พบเนซึโกะ เนื่องจากเขาเกลียดอสูรมากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เขาไม่รีรอช้านำดาบมาแทงเนซึโกะทันที และถึงแม้ว่าเนซึโกะจะพิสูจน์ตนเองแล้วว่าเธอไม่ทำร้ายและดื่มเลือดมนุษย์ ซาเนมิก็ยังไม่ยอมรับเนซึโกะอยู่ดี) ครอบครัวอุบุยาชิกิ อุบุยาชิกิ คางายะ หัวหน้าคนที่ 97 ของเหล่าเสาหลักนักล่าอสูร อุบุยาชิกิ อามาเนะ ภรรยาของคางายะและผู้ดูแล อุบุยาชิกิ ฮินากิ ลูกสาวฝาแฝดคนโตของคางายะกับอามาเนะ อุบุยาชิกิ นิจิกะ ลูกสาวฝาแฝดคนโตคนที่สองของคางายะกับอามาเนะ อุบุยาชิกิ คิริยะ ลูกชายของคางายะ ผู้ที่ปรากฏในระหว่างทันจิโร่สอบปราบอสูร อุบุยาชิกิ คานาตะ น้องสาวของคิริยะที่มากับเขาเสมอ อุบุยาชิกิ คุอินะ ลูกสาวคนสุดท้องของคางายะกับอามาเนะ คฤหาสน์ผีเสื้อ คันซากิ อาโออิ หนึ่งในนักเรียนของชิโนบุ แม้จะผ่านไปแล้วสอบเพื่อเข้าร่วมเหล่าปราบอสูร อาโออิกลัวเกินกว่าจะต่อสู้ในแนวหน้าและตั้งแต่นั้นมา อาโออิดูแลการฟื้นฟูสมรรถภาพของผู้ที่ปราบอสูรได้รับบาดเจ็บ ผู้ที่รับการรักษาที่คฤหาสน์ผีเสื้อ โกโต สมาชิกของคาคุชิ กองพลน้อยปราบอสูร หน่วยค้นหาผู้บาดเจ็บในสงคราม หน่วยปฐมพยาบาล ชันสูตรพลิกศพ และเก็บศพ นาคาฮาระ ซึมิ, ทาคาดะ นะโฮะ และ เทราอุจิ คิโยะ สามสาวน้อย ที่ทำงานเป็นพยาบาลที่คฤหาสน์ผีเสื้อ หมู่บ้านช่างตีดาบ หมู่บ้านของช่างตีดาบนิจิรินให้หน่วยพิฆาตอสูร เป็นหมู่บ้านลับแล ถึงถูกอสูรบุกมา แม้รอดมาได้ ตอนเช้าจะรีบจัดพิธีศพให้ผู้ตายกับรีบย้ายไปหมู่บ้านสำรองอีกที ทุกคนจะใส่หน้ากากฮคโตโกะเพื่อปกปิดหน้า ;ฮากาเนซึกะ โฮตารุ ช่างตีดาบของทันจิโร่ นิสัยบ้าดาบสนแต่ดาบ ไม่เคยสนใจเรื่องอื่น แม้หน้าจริงหล่อเหลามาก (อายุ 37 ปี) ตีดาบเก่งมาก มีดคู่ใจคมมาก(กลัวจนไม่กล้าใช้ทำครัว)พอทันจิโร่ทำดาบหักหรือหายจะโกรธหยิบมีดคู่ใจไล่ฆ่าทันจิโร่ถึงตายจริงๆ ข้ามวัน (อันตรายพอๆ กับอสูรสู้ได้ตลอดเวลา) จุดอ่อนคือรับมิตาราชิดังโงะ จึงจะสงบลง หรือจี้รักแร้ให้หมดสภาพ (บ้าจี้) กับใช้กระดิ่งลม (ตอนมาหาทันจิโร่จึงใส่หมวกฟางติดกระดิ่งลมเสมอ พอถอดหมวกไล่แทง) เท่านั้น พอดาบบิ่น เขียนจดหมายอาฆาตมาบอกว่าไม่มีดาบให้แล้ว แท้จริงเล่นตัวแอบฝึกกับหาดาบเหมาะกับทันจิโร่ไม่ได้ กับเป็นห่วงทันจิโร่ (ขอให้ตนตีดาบให้เสมอ) แต่แสดงออกห่วยกับพูดไม่รู้เรื่อง จนคนคิดว่าบ้า (เพราะนักดาบคนอื่นทนตนไม่ไหว ที่ดาบหัก แล้วไล่ฆ่านักดาบ จึงถูกปลดจากนักดาบประจำตัว) แต่พอเจอสาวงามจะเขินอายเป็นสุภาพบุรุษแม้ถูกจี้จุด เรื่องอาชีพตีดาบจะพูดสุภาพบุรุษมาก ตอนเด็กดื้อมาก พออายุ 2 ขวบ พ่อแม่รับไม่ไหวฝากให้เท็ตจินเลี้ยง ;คานาโมริ โคโซ ช่างตีดาบของอิโนะสุเกะและมุอิจิโร่ แค้นเกือบฆ่าอิโนสุเกะ (เอาหินไปทุบใบดาบคู่บิ่นให้ทื่อ) ทันจิโร่ต้องมาขอโทษ โคเท็ตสึ เด็กหนุ่มอายุ 10 ปี ซึ่งเป็นผู้สืบทอดหุ่นกลคาราคุริ โยริอิจิเซโร่ชิกิ (ตุ๊กตากลไกที่บรรพบุรุษสร้างเลียนแบบโยริอิจิตัวจริงมี 6 แขน เพื่อเลียนแบบลีลาตัวจริงอีกที) ตอนช่วยทันจิโร่ฝึกเป็นโค้ชที่ห่วยแหกไม่รู้ขีดจำกัดมนุษย์ให้ทันจิโร่อดข้าวอดน้ำ (โชคดีที่ทันจิโร่ได้กินน้ำฝนประทังชีวิตไม่งั้นตายไปแล้ว) โคเท็ตสึได้รับบาดเจ็บโดยการโจมตีของ เกียกโกะ อสูรจันทราข้างขึ้นลำดับที่ 5 แต่รอดจากการถูกแทงโดยมุอิจิโร่ ตัวละครอื่นๆในหน่วย ในเหล่านักล่าอสูร มุราตะ สมาชิกในเหล่านักล่าอสูร ผู้ที่ถูกส่งไปที่ภูเขานาตางุโมะ หนึ่งในผู้รอดชีวิตของดำเนินการเพื่อฆ่าครอบครัวแมงมุม มุราตะเป็นเพื่อนกับทันจิโร่และจะปรากฏขึ้นในโอกาสอื่น ๆ ในช่วงเรื่อง โอซากิ สมาชิกในเหล่านักล่าอสูร ผู้ที่ถูกส่งไปที่ภูเขานาตางุโมะ โอซากิถูกฆ่าโดยแม่อสูรแมงมุม โคโจ คานาเอะ อดีตเสาหลักบุปผา เป็นคนจิตใจดี มีเมตตา เธอเป็นพี่สาวของชิโนบุและเป็นพี่สาวบุญธรรมของคานาโอะ ถูกฆ่าตายโดยโดมะหนึ่งในอสูรจันทราข้างขึ้น อสูร สิ่งมีชีวิตเกือบอมตะกินเนื้อและเลือดของมนุษย์เป็นอาหารกับยิ่งกินมากยิ่งเก่งตาม แท้จริงคือมนุษย์ติดเชื้ออสูร(ถูกมุซันฉีดเลือดใส่)ใครรับไม่ไหวจะตาย แต่ถ้ารับไหวคืออสูรกับเสียความจำตอนก่อนเป็นอสูรส่วนใหญ่ไป คือกองทัพทาสและแบ่งปันวิสัยทัศน์ของมุซัน พลังพื้นฐานคือจอมพลังกับงอกรักษาบาดแผลส่วนที่ขาดทันที แต่ระดับสูงมีพลังพิเศษคือ มนต์อสูรโลหิต (พลังเฉพาะตัวของอสูรชนิดนั้น) อสูร 1 ตนใช้มนต์ได้ 1 ชนิด นำไปพลิกแพลงผสานกับลีลาต่อสู้หลากหลาย ยิ่งได้เลือดมุซันเพิ่มจะเก่งขึ้น(มากกว่ากินเนื้อมนุษย์หลายสิบคน) แต่เสี่ยงตรงถ้าร่างรับไม่ไหวจะตาย จุดอ่อนของอสูรทั้งหมดคือ ถูกแสงแดดร่างจะสลายไป กับถูกมุซันฆ่า(พวกระดับล่างถูกคำสาปคือใครเอ่ยชื่อมุซันพูดเรื่องมุซันมากเกินไป หรือถูกมุซันกิน หรือมุซันควบคุมเลือดในตัวอสูรทำลายจากภายใน และรับเลือดของมุซันมากเกินไปไม่ไหว)หรือตัดคอขาดด้วยใบดาบนิจิริน(ยกเว้นมุซันกับอสูรข้างขึ้นลำดับต่ำ)แพ้กลิ่นกับพิษ(สารสกัดปริมาณสูง)ของดอกวิสทีเรียเช่นกัน หลีกเลี่ยงโซนมีพืชดังกล่าวอุดมสมบูรณ์ ;คิบุซึจิ มุซัน ราชันย์แห่งอสูร ผู้มอบเลือดให้มนุษย์เป็นอสูรสร้างกองทัพ มีพลังจัดโครงสร้างเซลล์ตัวเอง กับอ่านใจอสูรในรัศมีใกล้ๆได้ มีหัวใจ 7 ดวง สมอง 5 ชิ้น(สลับตำแหน่งไปมา)โดยปกติมักจะปลอมตัว ในทุกเพศทุกวัย อสูรระดับล่างเอ่ยชื่อเขาหรือพูดเรื่องเขามากไปต้องถูกคำสาปในตัวฆ่าตาย นิสัยโหดร้าย คุมด้วยเผด็จการกับความกลัว เห็นอสูรเป็นหมาก ใครตอบไม่ถูกใจหรือหมดประโยชน์หรือคิดทรยศจะถูกฆ่าทิ้ง ร่างพื้นฐานคือชายหนุ่มวัย20กลางถึงปลาย ดวงตาสีบ๊วยแดง ลูกตายาวเหมือนแมว กับจุดอ่อนคือแพ้แสงแดดเท่านั้น อดีตเกิดมาป่วยเป็นโรคหัวใจอ่อนแอ จากยุคเฮอังของญี่ปุ่น (ค.ศ.794 - 1185)มีหมอพยายามรักษายืดชีวิต เขาทนไม่ไหวจึงฆ่าหมอทิ้ง ไม่กี่วันต่อมาหายป่วยจริง แต่ผลข้างเคียงของยาที่ไม่สมบูรณ์คือเป็นอสูรต้องกินมนุษย์กับโดนแดดไม่ได้(ถึงตาย)เขาโกรธแค้นหวังนำสูตรยาของหมอมาพัฒนาต่อให้สมบูรณ์ แต่ส่วนประกอบสุดท้ายคือ ดอกฮิกังสีน้ำเงิน(หมอคือคนเดียวที่รู้)มุซันต้องการเป็นอมตะจึงสร้างกองทัพอสูรกับออกตามหา 2 สิ่งนับพันปี คือ ดอกฮิกังสีน้ำเงิน(พัฒนาสูตรยาให้สมบูรณ์)หรือสร้างอสูรโดนแดดได้(กินอสูรตนนั้นให้ได้พลังโดนแดดได้)ส่งอสูรไปตนละเขตกับเรียกนัด 12 อสูรจันทรา นานๆทีจัด ข้างขึ้นกับข้างแรมอย่างละส่วน พออสูรข้างแรมตายเปลี่ยนหน้ามาหลายรุ่น(อ่อนแอถูกเสาหลักฆ่าได้ตลอด ผิดกับข้างขึ้นอยู่มาหลาย 100 ปี นานๆจะถูกฆ่า)จึงฆ่าทิ้งกับยกเลิกข้างแรม เว้นเอนมุมีประโยชน์กับพูดถูกใจ(แบ่งเลือดให้)กับมอบงานฆ่านักล่าอสูรที่ใส่ต่างหูคู่ไพ่ฮานะฟูดะ(ทันจิโร่)พอเอนมุตาย ลงโทษอาคาสะ(ไม่ยอมฆ่านักล่าอสูรให้หมด หลังเอนมุตาย)พอดาคิกับกิวทาโร่(ข้างขึ้น 6)ตาย ประชุมข้างขึ้นกับตำหนิ พอมอบงานฮังเท็นงูกับเกียกโกะ(ข้างขึ้น4 กับ 5)ไปหากับทำลายหมู่บ้านช่างคีดาบ แต่ทั้ง 2 ตาย รู้ว่าเนซึโกะโดนแดดได้ เรียกรวมตัวทัพอสูรทั้งหมด กับเกณฑ์นาคิเมะกับไคงาคุมาแทนตำแหน่งข้างขึ้นที่ว่างหมายจับกินเนซึโกะ พอพบที่ซ่อนของครอบครัวอุบุยาชิกิ จึงคุยกัน เขาถูกถ่วงเวลารับยา 4 ชนิดของทามาโยะ(รักษาเชื้ออสูรกลับเป็นมนุษย์,เพิ่มอายุ 50ปีต่อนาที,ยับยั้งการแบ่งตัว,ทำลายเซล์อสูรช่วงอ่อนแอสุด)พอข้างขึ้นตายหมด มุซันรอดจากยาชนิดแรกถูกเสาหลักที่เหลือไล่ต้อนถ่วงเวลาจนถึงเช้ากับหน่วยพิฆาตอสูรที่เหลือช่วยกันลากตนมาโดดแดงจนตาย แต่ก่อนตายได้ทำทันจิโร่ติดเชื้ออสูรจนโดนแดดได้กับหวังสิงยึดร่างทันจิโร่ แต่คานาโอะนำยามารักษาทันจิโร่ทัน ทำให้เขาไม่เหลือร่างอสูรติดเชื้อให้สิงจนเสียชีวิต 12 อสูรจันทรา กลุ่มอสูรพิเศษรับใช้ภายใต้ของมุซัน ทุกตัวมีรอยสักบนดวงตา ข้างแรมจะมี 1 ข้าง แต่ข้างขึ้นมี 2 ข้าง การเลื่อนขั้นคือต้องประกัน(สูงกับต่ำกว่า) หรือใครตายจะถูกแทนที่ ข้างขึ้น Top 6 ตัว ทุกตัวมีอายุหลาย 100 ปี ฆ่าเสาหลักมาหลายยุคใช้มนต์อสูรโลหิตชำนาญกับลีลาพิศดาร กับส่วนใหญ่ถูกดาบตัดหัวไม่ตายเหมือนอสูรตนอื่นๆ เพราะต้องตายแบบพิเศษหรือโดนแดดเท่านั้น ;โคคุชิโบ ข้างขึ้น 1 มีอำนาจกับเก่งสุด ซามูไร 6 ตา อดีตคือนักล่าอสูรชื่อเก่า มิจิคัตสึ สึกิคุนิ (พี่ชายฝาแฝดของโยริอิจิ สึกิคุนิ) ตอนเด็กเกิดมารักกันมาก แต่ถูกพ่อเลี้ยงรักไม่เท่ากัน(โยริอิจิมีปานอัปลักษณ์ถูกตีตราให้เตรียมรอถูกส่งไปเป็นนับวชที่วัด)เขารักน้องชายมากจึงทำขลุ่ยไม้ให้โยริอิจิใช้เรียก(เมื่อมีอันตราย)แต่พอโยริอิจิฉายแววนักดาบ สถานะพี่น้องก็เปลี่ยนไป ตอนแม่ป่วยเสียชีวิต โยริอิจิต้องการหนีออกจากบ้าน เขาพบบันทึกก่อนตายของแม่จนรู้ว่าแม่ป่วยและให้น้องชายช่วยพยุงมาตลอด เขามีความโกรธแค้นคิดว่าโยริอิจิตายเพราะอุบัติเหตุ เมื่อโตขึ้นโคคุชิโบใช้ชีวิตสร้างครอบครัวเป็นซามูไรตามปกติ พอพบอสูรกับลูกน้องถูกฆ่าตายหมด โยริอิจิมาช่วยโดยบังเอิญ เขาเกิดอิจฉาพรสวรรค์โยริอิจิ อยากได้วิชาปราณตะวัน แต่โคคุชิโบได้แค่ปราณจันทรา กับมีปานบนตัวเหมือนกับน้องชาย ทั้ง 2 ไร้ผู้สืบสอดวิชา เขากลัวข่าวลือคำสาปของปานทำให้ตายตอนอายุ 25 ปี ถูกมุซันปั่นหัวเป็นอสูร ไม่ต้องแก่ตาย พอเป็นอสูรอยู่มาหลายสิบปี ตนพบโยริอิจิแก่ชราอายุ 80 กว่าปี ทั้งสองสู้ตัดสินกัน ผลคือโคคุชิโบแพ้ และถูกฟันจนคอขาด แต่พบว่าโยริอิจิสิ้นอายุขัยไปก่อน เขาจึงฟันศพของน้องทิ้ง ได้เจอขลุ่ยไม้เก่าของเขาที่เคยให้โยริอิจิพกติดตัวเสมอ เขาเศร้ากับพึ่งรู้ตัวว่าเขารักน้องมาก จึงเก็บเศษขลุ่ยพกติดตัวเป็นของดูต่างหน้าของน้อง วิชาต่อสู้คือใช้ปราณจันทรา 16 ท่า มนต์อสูรโลหิตคือ งอกส่วนดาบออกมากเหมือนแตกหน่อ ตามตัวหรือตามดาบที่ถือ ศึกปราสาทไร้ขอบเขต สู้เกียวเม ซาเนมิ เก็นยะ และมุอิจิโร่ ผลคือ เก็นยะกับมุอิจิโร่ตาย เขาบาดเจ็บสาหัสหัวขาดงอกหัวใหม่ก็ถูกเกียวเม ซาเนมิไล่โจมตีจนฟื้นฟูไม่ได้กับตาย ก่อนตายเพิ่งตระหนักได้ว่า เขาไม่เคยอยากเป็นอสูร โคคุชิโบมีความฝันอยากเป็นนักดาบอันดับ 1 กับโยริอิจิอยากเป็นที่ 2 คอยช่วยเหลือเขา กับร่างสลาย ตนเสียใจกับสิ่งที่เขาทำมาตลอด ; โดมะ (Cartoon Club) อสูรข้างขึ้นลำดับ 2 ในช่วงวัยเด็ก แค่เกิดมามีดวงตาสีรุ้งงดงาม ถูกพ่อแม่แนะนำผิดๆ คือสร้างลัทธิปลอมๆ เขาคือศาสดาลัทธิสวรรค์ไปหลอกชาวบ้านนำเงินมาเสพสุข พ่อเมาเจ้าชู้ถูกแม่ฆ่า แม่รู้สึกผิดฆ่าตัวตายตาม เขาโตเป็นหนุ่มถูกมุซันฆ่าฉีดเชื้ออสูรจนเป็นอสูรนับแต่นั้น ถึงเป็นอสูรหลังอาคาสะ กินแต่มนุษย์ผู้หญิงเพราะมีสารอาหารจึงเก่งพัฒนาเร็วแบบก้าวกระโดดจนเก่งกว่าอาคาสะ แต่ด้อยกว่าโคคุชิโบ โดยกินผู้ที่เป็นสาวกติดตามลัทธิของตัวเอง เพื่อให้จำนวนมีจำกัดตามเกณฑ์ไม่ให้สะดุดตา เรื่องลัทธิดัง กับเป็นคนชักชวนดาคิกับกิวทาโร่ให้เป็นอสูร (ตอนนั้นเขาคืออสูรข้างขึ้นคนที่ 6) มนต์อสูรโลหิตคือ น้ำแข็งสร้างไอเย็นใส่เหยื่อ โดมะคืออสูรที่ฆ่าแม่ของอิโนสุเกะ (ตอนทารก) ฆ่าโคโจ คานาเอะ (พี่สาวของชิโนบุ) ฆ่า โคโจ ชิโนบุ อาจารย์ ของ ซึยูริ คานาโอะ ศึกปราสาทไร้ขอบเขต โดมะกลืนกินชิโนบุ (ตัวมีพิษของดอกฟูจิปริมาณมากจนพิษทำลายตัวเอง) เขาถูกพิษจนอ่อนแอ ถูกคานาโอะกับอิโนะสุเกะฆ่าตาย ; อาคาสะ ข้างขึ้น 3 สักลายเส้นเรขาคณิตบนตัว นิสัยดูหมิ่นผู้อ่อนแอกับเคารพคนเก่ง พอพบคนเก่งชอบชวนเป็นอสูรโดยเฉพาะเสาหลัก พอใครปฏิเสธตนจะฆ่าทิ้ง แต่ถูกปฏิเสธตลอด ตอนเป็นคนชื่อ ฮาคุจิ เพราะบ้านยากจน ขโมยของแต่เด็กนำเงินไปซื้อยาดูแลพ่อที่ป่วย ตนถูกสักตรานักโทษบนแขนถูก 3 วง พ่อเศร้าใจที่ตนคือโจรจึงฆ่าตัวตาย คิดว่าปลดภาระ ตนเร่ร่อนไปนอกเมืองกับทำร้ายคนประทังชีวิต วันนึงตนอายุ 15 ทำร้ายผู้ใหญ่ 7 คน แต่ถูกเคย์โซ(เจ้าสำนักศิลปะต่อสู้โซริว)ทำร้ายกับถูกรับเลี้ย งานคือฝึกฝนโซริวดูแลสำนักกับกับดูแลโคยูกิ(ลูกสาวของเคย์โซ)ที่ป่วยจนรักัน พอผ่านไป 1 ปี ลูกสาวโรงฝึกดาบใช้กำลังบังคับโคยูกิกับทิ้งไว้ข้างนอกตนช่วยทัน ตนกับเคย์โซไปท้าสู้โรงฝึกดาบสู้ตัดสินกันอย่างยุติธรรม ตนมือเผล่าสู้ชนะนักดาบ 9 คนกับ คนที่ 10 คือลูกชายเจ้าของโรงฝึกดาบที่ใช้ดาบจริง ตนชนะ เจ้าของโรงฝึกจึงขอโทษกับล้มเลิกเรื่องยึดโรงฝึก ผ่านไปอีก 2 ปีโรงฝึกเติบโต เคย์โซขอให้ตนสืบทอดโรงฝึกกับแต่งงานกับโคยูกิ โดยทั้ง 2 สัญญาแต่งงานท่ามกลางงานชมดอกไม้ไฟ ข่าวแต่งงานรู้ไปถึงลูกชายเจ้าของโรงฝึกดาบ(เป็นเจ้าของโรงฝึก)ที่โกรธแค้นรวบรวมคนไปท้าสู้ ตนก็ชนะอีก หลังจากนั้นตนไปเยี่ยมหลุมศพพ่อ พอกลับมาพบโรงฝึกถูกวางยาพิษในบ่อน้ำเคย์โซกับโคยูกิเสียชีวิต กฏหมายไม่เอาผิด ตนโกรธแค้นบุกฆ่าโรงฝึก 67 คน ฆ่าทุกคนที่ใช้ดาบจริงกับดาบไม้ รอดแต่สาวคนเดียว มุซันรู้ข่าวไปพบ(คิดว่าคืออสูรไปก่อเรื่องนอกเขต)แต่พบตนที่หมดสภาพคิดเดินกลับโรงฝึกถูกมุซันเปลี่ยนเป็นอสูรไร้ความจำภักดีต่อมุซันกับอยากเก่งกว่าโคคุชิโบ กับเกลียดโดมะที่เก่งกว่าตน ศึกรถไฟสู้ตัดสินกับเคียวจูโร่ตนชนะ แต่เคียวจูโร่สาหัสจนตาย ก่อนตายถ่วงเวลาให้ถึงเช้า ตนหนีหลบแดด ถูกทันจิโร่ปาดาบใส่ กับโดนดูถูกว่าขี้ขลาด ก็ดกรธกับหนีไป พอรายงานมุซันถูกตำหนิที่ไม่ฆ่านักล่าอสูรได้หมด ศึกปราสาทไร้ขอบเขต สู้ทันจิโร่กับกิยู ตนแพ้หัวขาด กับยอมรับแพ้ แต่ร่างอสูรงอกหัวใหม่ตนทำร้ายตัวเองเพื่อหยุดการฟื้นตัวกับจำอดีตได้ ;ฮังเทงงู ข้างขึ้น 4 ดูภายนอกเหมือนชายขี้ขลาดหัวโนกับอ่อนแอไม่กล้ายืน แท้จริงนิสัยโกหกแยกร่างเป็น 7 ตัว(ทุกตัวมีอักษรบนลิ้น)ตัวจริงมีอักษรคำว่ากลัว(ตอนแบ่งร่าง ตัวจริงจะตัวหดกับไปซ่อนตัว)มีร่างแยกถึง 4 ตัว(ยิ่งแยกพลังลดลงตามกัน)เน้นสู้ลีลาพิศดารหลากหลายกับนิสัยแตกต่างกันไปถึงฆ่าก็ไม่ตาย แต่ถ้าลิ้นเสียหายพลังฟื้นตัวจะลดลง ถูกทันจิโร่ฆ่าตาย แต่ก่อนตายแจ้งมุซันเกี่ยวกับเนซึโกะโดดแดดได้ อดีตคือชายอ่อนแอ ขี้โกหกก่อคดีโทษทุกสิ่ง แกล้งเป็นคนตาบอด กับถูกจับรอถูกประหารแต่ถูกมุซันทำเป็นอสูร เซคิโด(ร่างโกรธา) พระภิกษุนิสัยโกรธคือผู้นำ(รองจากตัวจริง)ตอนสู้ใช้คฑาปล่อยกระแสไฟฟ้า(แต่ไร้ผลกับร่างแยกกับตัวจริง) คาราคุ(ร่างเพลิดเพลิน) ชาวบ้านติดสนุก ใช้พัด(รูปใบเมเปิ้ลยักษ์)เรียกลม ไอเซ็ตสึ(ร่างโศกา) ใส่ชุดมิดชิดนิสัยเศร้าขี้บ่นกับสุขุม ใช้หอกโจมตีแทงคลื่นพลังระยะไกล อุโรงิ(ร่างยินดี) นิสัยอารมณ์ดี มือกับเท้าคือขานกมีปีกบนหลังบินได้ ปล่อนคลื่นเสียงโจมตี โซฮาคุเท็น ร่างเด็กชุดเทพไรจินร่างรวม 4 ตัว(เกิดจากเซคิโดบังคับร่างแยกอีก 3 ตัวเต็มใจหรือไม่)นิสัยเกลียดชัง ใช้พลังของ 4 ตัว กับกลองบนหลังสร้างมังกรไม้พร้อมกัน อุรามิ (ร่างแค้นเคือง) เหมือนตัวจริง(ต่างที่ลิ้น) คือร่างให้ตัวจริง(ตอนตัวหด)ไปซ่อนในหัวใจ ;เกียกโกะ ข้างขึ้น 5 อสูรกับรูปลักษณ์บิดเบี้ยว(ตากับปากสลับตำแห่งกัน)นำตัวไปซ่อนในไห มีนิสัยชอบงานศิลปะชอบบิดร่างเหยื่อในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ เปลี่ยนเป็นประติมากรรมมีชีวิตพิศดาร กับใจร้อนหยิ่งทนง ไม่ยอมให้ใครมาวิจารณ์งานตนแง่ลบ กับทำไหดีมาก มุซันนำไปขายตลาดมืดรวยเสมอ คอยหาข่าวกับข้อมูเกี่ยวกับหมู่บ้านช่างตีดาบ ร่วมมือกับฮํนเทนงูบุกทำลายหมู่บ้านช่างตีดาบ สร้างความปั่นป่วนกับจับคนในหมู่บ้านทำศิลปะว่าเล่น ถูกมุอิจิโร่ฆ่าตาย โดยเคลื่อนที่เร็วมาก ย้ายตัวจากไหไปสู่อีกใบใกล้ๆ มนต์อสูรโลหิตเกี่ยวกับไห สร้างปลาทะเลจากไหเพื่อโจมตี หรือสร้างน้ำขังเหยื่อ กับลอกคราบตัวเอง เผยร่างจริงคือครึ่งคนครึ่งปลา ท่อนล่างคือเงือก ผิวเป้นเกล็ดปลา แข็งดุจเพชร มือแตะทุกสิ่งกลายเป็นปลา เร็วกว่าเดิม โดยพวกปลากับอสูรที่เรียกออกมาจากไห จุดอ่อนคือถ้าไหถูกทำลาย ท่าโจมตีจะสลาย อดีตคือลูกชาวประมง ชื่อมานากิ ไม่สนิทกับใคร กับถูกเกลียดชัง เพราะชอบทรมานสัตว์ กับนำปลาชนิดต่างๆมาทาสีปั๋มลงกระดาบเก็บก้างกับเกล็ดลงไห เพราะเสียพ่อแม่(จมน้ำตาย)ในตอนเด็ก จึงเสียสติทำศิลปะ วันนึงจับเด็กมาแกล้งจึงฆ่าจับลงไห พ่อแม่เด็กแก้แค้นตนรอดตายถูกมุซันเปลี่ยนเป็นอสูร กับดัดแปลงร่างกาย ; ดาคิ (Cartoon Club) อสูรสาวปลอมเป็นโออิรัน อสูรข้างขึ้นลำดับ 6 คู่กับกิวทาโร่ (พี่ชาย) ทั้ง 2 ใช้ประโยชน์จากงานของตนในย่านโคมแดงเพื่อดึงดูดเหยื่อของพวกเขา ถูกเซนอิทซึกับอิโนะสุเกะ ; กิวทาโร่ (Cartoon Club) อสูรข้างขึ้นลำดับ 6 ตัวจริง รูปร่างหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัว พี่ชายของดาคิ ปกติซ่อนตัวในตัวของน้อง (คอยดูแลน้องเสมอ) ใช้เคียวสั้นคู่กับพิษ ตนกับน้องถึงใครถูกฟันคอขาดก็ไม่ตาย จุดอ่อนนอกจากโดนแดดคือ ทั้ง 2 ต้องคอขาดพร้อมกัน (เช่นใครคอขาดก่อนต้องไปฟันอีกคนให้คอขาดด้วย) ถูกเท็นเง็นและทันจิโร่ฆ่าตาย ;นาคิเมะ อสูรสาวโกธิค 1 ตา เล่นพิณบิวะ คือคนสนิทของมุซัน มีพลังควบคุมปราสาทไร้ขอบ(ฐานของมุซันคือเขาวงกต)ให้ทุกห้องทุกชั้นบนล่างซ้ายขวาหน้าหลังสลับจัดเรียงไปมาแบบสุ่มกับรับรู้ทุกที่ที่อยู่ภายในปราสาท กับเรียกอสูรทุกตนให้มาเข้าออกฐานได้ จากการเล่นพิณบิวะที่เล่น จึงไม่ใช่สายต่อสู้ แต่เก่งกว่าอสูรข้างแรมทุกตน หลังจากฮันเทนงูกับเกียะโกะตาย เธอรับเลือดมุซันเพิ่มพลังคือข้างขึ้น 4 สู้มิซึริและโอบาไน เธอถูกยูชิโร่กับมุซันแย่งกันควบคุมให้นำฐานขึ้นบนดิน แต่ถูกมุซันฆ่าตาย(ตัดทางควบคุม) อดีตอยู่กินแร้นแค้นเพราะสามีติดพนัน วันนึงสามีแพ้พนันนำกิโมโนตัวโปรด(สมบัติ)ไปขาย เธอแค้นจัดจึงใช้ค้อนฆ่าสามี กับความรู้สึกจากการฆ่าคนนั่นทำให้มือสั่นสะเทือน กับไปทำงานขึ้นเล่นแสดง(รับงาน)วันแสดงจึงใส่กิโมโนขาดรุ่งริ่ง เธอเล่นบิวะได้ไพเราะและดุดันทำให้ผู้ชมชื่นชอบมาก เธอดีใจมาก จึงเป็นฆาตรกรต่อเนื่องไล่ฆ่าคน(ก่อนเล่นบิวะ)วันนึงหมายฆ่ามุซัน แต่พลาด มุซันถูกใจเปลี่ยนเป็นอสูรติดตามนับแต่นั้น ; ไคงาคุ ข้างขึ้น 6 แทนที่(ดาคิและกิวทาโร่) กับคิดว่าตนนั่นเก่งกว่าใครๆ กับแยกผิดถูกไม่ได้ คิดผิดๆว่าใครชื่นชมเขาคือคนถูก ไคงาคุเป็นศิษย์พี่ของเซนอิทซึ ไต่เต้าเข้าหน่วยคือผู้สืบทอดปราณอัสนีร่วมกับเซนอิทซึ เพราะตนใช้ปราณอัสนีได้ 5 ท่า(ยกเว้นท่า 1)กับเซนอิทซึใช้ได้แค่ท่า 1 จึงโดนคนดูถูกไร้ค่า แม้เซนอิทซึพยายามช่วยปกป้องแต่ตนไม่สน อดีตคือเด็กกำพร้า ภายใต้การดูแลของฮิเมจิมะ เกียวเม เขาถูกเด็กคนอื่นขับไล่(เพราะขโมยเงินวัด)และแอบล่อให้อสูรมากินคนในวัดเพื่อแก้แค้นกับหนีไป เด็กกำพร้าตายหมด(ยกเว้นซาโยะ)กับเกียวเมติดคุก(ทั้งที่ไม่ผิด)ส่วนเขาเร่รอนกินน้ำโคลนประทังชีวิตจนได้พบจิโกโร่(อดีตเสาหลักอัสนี)รับไปเลี้ยงดู ต่อมาเขาพ่ายแพ้ต่อโคคุชิโบ จึงขอยอมแพ้อย่างทุเรศ กับถูกเสนอให้กินเลือดมุซันเป็นอสูร เขาเต็มใจ ทางจิโกโร่เสียใจมากจึงคว้านท้องชดใช้ความผิด พอเป็นอสูรใช้วิชาดาบผสานกับมนต์อสูรโลหิตทำให้เกิดสายฟ้าสีดำกับทุกสิ่งที่โจมดี สุดท้ายสู้ตัดสินกับแพ้เซนอิทซึถูกฆ่าตาย(เซนอิทซึคิดท่าที่ 7 โค่นไคงาคุลงได้ รวมกับเขาที่เพิ่งเป็นอสูรได้ไม่นาน ใช้มนต์อสูรได้ยังไม่เต็มที่ ถ้าตนฝึกอีก 1 ปี คงชนะ) ข้างแรม อสูรชั้นรอง เปลี่ยนตัวไปมาตลอด(ถูกเสาหลักฆ่าได้ง่ายๆ ระดับล่างเลื่อนขั้น)หลังการตายของรุย มุซันเรียกข้างแรมรุ่นล่าสุดมาฆ่าทิ้งหมด(เห็นว่าอ่อนแอเกินไปยกเว้นเอนมุ) ;เอนมุ ข้างแรม 1 นิสัยซาดิสม์ทุ่มเทให้กับมุซัน มนต์อสูรโลหิตปั่นหัวเหยื่อให้ฝันดีสุดแล้วเปลี่ยนเป็นฝันร้ายสุด ตอนประชุมรวมตัว เขาคือรายสุดท้ายกับเต็มใจถูกมุซันฆ่า แต่มุซันถูกใจจึงแบ่งเลือดให้เพิ่มพลังเก่งกว่าเดิม กับรับงานฆ่าเสาหลักกับชายใส่ต่างหูคู่รูปไพ่ฮานะฟูดะ(ทันจิโร่)ถ้าสำเร็จได้เลือดเพิ่ม เขาวางแผนยึดรถไฟล่อให้ทุกคนติดกับในความฝันจนพวกทันจิโร่หลงกล แต่พอพวกทันจิโร่กับเคียวจูโร่ตื่น เอนมุใช้ร่างหลอกปั่นหัว ส่วนตัวจริงไปหลอมรวมกับรถไฟคิดกินทุกคน แต่ก็พ่ายแพ้อิโนะสุเกะกับทันจิโร่ในตอนท้าย ;โรคุโร่ ข้างแรม 2 พอข้างแรม 3,4,6 ถูกมุซันฆ่า ตนเสนอขอเลือดจากมุซันให้ตนเก่งขึ้น แต่ถูกมุซันฆ่าตาย ;วาคุราบะ ข้างแรม 3 ตอนข้างแรม 4 กับ 6ถูกมุซันฆ่า ตนกลัวคิดหนี แต่ถูกมุซันฆ่าตายตาม ;มุคาโกะ อสูรเด็กผู้หญิง ข้างแรม 4 ถูกมุซันฆ่าเพราะตนกลัวเสาหลักมากกว่ามุซัน ;รุย อสูรวัยเยาว์ ข้างแรม 5 มนต์อสูรโลหิตคือเส้นด้ายใยขึดเชือดเฉือนเหยื่อ อดีตคือเด็กที่มีร่างกายอ่อนแอ ก่อนมุซันทำให้เป็นอสูร พ่อแม่ต้องการจะฆ่าเขา แต่โดนเขาฆ่าทิ้ง ไต่เต้ามารับอนุญาตจากมุซันสร้างอสูร เพราะเสียความจำกับเป็นอสูรแต่เด็กจึงไร้ประสบการณ์ กับรวบรวมอสูรสร้างครอบครัวหลอกๆ ควบคุมทุกคนแบบเผด็จการ อิจฉาพี่น้องคามาโดะ กับถูกกิยูฆ่าตายด้วยปราณวารีท่า 11 ระลึกถึงพ่อแม่ของเขาในช่วงเวลาสุดท้ายในขณะที่กลับมารวมตัวกับพวกเขาในความตาย ;คามานุเอะ ข้างแรม 6 ตอนเรียกประชุมอสูรข้างแรมถูกมุซันอ่านใจและฆ่าเป็นคนแรก ;เคียวไก อดีตข้างแรม 6 ถูกปลด(ร่างรับภาระกินมนุษย์มากไปไม่ไหว)มีชื่อที่เรียกว่า 'อสูรกลองสึซึมิ' จึงหมายเลื่อนขั้นโดยล่อมนุษย์เข้ามาในบ้าน(ตนใช้กลองสึซึมิ 3 อันบนตัว เปลี่ยนห้องไปมา)เพื่อจับกิน แต่ถูกทันจิโร่ฆ่าตาย อดีตคือนักกวีที่ไม่ประสบความสำเร็จ งานถูกพ่อปฏิเสธ ;ไฮโร่ อดีตข้างแรม 2 ใช้ปืน กับสร้างร่างปลอมจากเงา พอเครยีดจะใช้ปืนยิงระเบิดหัวตัวเอง หายเครียดได้แต่เสียความจำไปบางส่วน ถูกเคียวจูโร่ฆ่าตาย ตระกูลอสูรแมงมุม ; แม่อสูรแมงมุม สมาชิกของตระกูลอสูรแมงมุม เมื่อเด็กสาวที่กลายเป็นอสูรแมงมุม เธอถูกบังคับให้สวมบทบาทเป็น 'แม่' โดยรุยและให้รูปลักษณ์ของเธอเปลี่ยนไป เธอสามารถควบคุมมนุษย์ได้โดยใช้ใยแมงมุมของเธอ ซึ่งมีแมงมุมสีขาวแดงและน้ำเงินติดอยู่ อยู่กับความเกรงกลัวรุยเสมอ เธอจบลงด้วยการยอมรับความตายขณะทันจิโร่ต่อสู้และยอมให้ตัวเองถูกทันจิโร่สังหาร ; พี่ชายอสูรแมงมุม สมาชิกของตระกูลอสูรแมงมุม เขาสวมบทบาทเป็น 'พี่ชาย' และเป็นหนึ่งในสองคนในตระกูลที่สมมติให้มีลักษณะกึ่งมนุษย์เท่านั้น ครึ่งล่างของร่างกายเป็นอสูรแมงมุมยักษ์ เขาสามารถเปลี่ยนมนุษย์ให้เป็นกึ่งแมงมุมที่น่ากลัวได้เมื่อลูกน้องของเขากัดพวกมัน แต่ต่อมาถูกตัดหัวสังหารโดยเซนอิทซึ ; พ่ออสูรแมงมุม สมาชิกของตระกูลอสูรแมงมุม เขาสวมบทบาทเป็น 'พ่อ' และเหมือนพี่ชาย มีลักษณะกึ่งมนุษย์โดยมีหัวเป็นแมงมุม เขามีพละกำลังมหาศาล อิโนะสุเกะมีช่วงเวลาที่ยากลำบากในการต่อสู้กับมันก่อนที่สัตว์ประหลาดจะได้ถูกกิยูสังหารอย่างง่ายดาย ; ลูกสาวแมงมุม สมาชิกของตระกูลอสูรแมงมุม เขาสวมบทบาทเป็น 'ลูกสาว' และสามารถสร้างเรือนจำที่เป็นกรดของด้ายได้ที่ละลายศัตรูของเธอ และแปลงเป็นอาหารของเธอ จากนั้นเธอก็ถูกปราบและสังหารโดยชิโนบุ อสูรตนอื่นๆ ; อสูรวัด ปีศาจตัวหนึ่งๆที่ทันจิโร่และเนซึโกะพบเจอได้เพียงชั่วครู่และพ่ายแพ้ไปเพราะแสงอาทิตย์ ; อสูรมือ อสูรพยาบาทที่ถูกจับโดยอุโรโคดากิและติดอยู่บนภูเขาที่ใช้ทดสอบผู้สมัครเหล่านักล่าอสูร หนีไม่พ้นภูเขา เขาตั้งเป้าหมายที่จะกินลูกศิษย์ของอุโรโคดากิทุกคนเป็นการแก้แค้นเพื่อคนที่ถูกติดกับดักรวมทั้งมาโคโมะและซาบิโตะ เขาประสบความสำเร็จส่วนใหญ่ เพียงแต่ล้มเหลวในการกินกิยูและภายหลังถูกทันจิโร่สังหาร ; อสูรหนองน้ำ อสูรที่ลักพาตัวหญิงสาว เขาพยายามกินผู้หญิงก่อนที่จะอายุเกิน 16 ปี และกลายเป็นเน่า เขาเป็นเป้าหมายของทันจิโร่ภารกิจแรกในฐานะนักล่าอสูรและถูกทันจิโร่ฆ่าในที่สุด ; ยาฮาบะ อสูรที่ทำหน้าที่รับคำสั่งของมุซันโดยตรงในภาคอาซากุสะ ในขณะที่เขาเชื่อว่าเขาเอวเป็นหนึ่งในเหล่าสิบสองอสูรจันทรา แต่แท้จริงแล้วไม่ใช่ เพราะในดวงตาเขาไม่มีตัวเลขที่เป็นเครื่องหมายของอสูรจันทรา พลังของเขาคือการควบคุมการเคลื่อนไหวและทิศทางของสิ่งต่าง ๆ โดยใช้ลูกตาบนฝ่ามือของเขา เขาทำงานร่วมกับซึซามารุและถูกทันจิโร่สังหารด้วย ปราณวารีกระบวนท่าที่ 2 ดัดแปลงกังหันน้ำเอียงข้าง ; ซึซามารุ อสูรที่ทำหน้าที่รับคำสั่งของมุซันโดยตรงภาคอาซากุสะ ในขณะที่เธอเชื่อว่ตนเองเป็นหนึ่งในเหล่าสิบสองอสูรจันทรา แท้จริงแล้วเธอไม่ใช่ เพราะในดวงตาของเธอไม่มีตัวเลขเครื่องหมายของอสูรจันทรา พลังของเธออยู่ในลูกเทมาริ ซึ่งหนักอย่างไม่น่าเชื่อ เธอใช้มันเหมือนอาวุธโพรเจกไทล์พร้อมกับความสามารถของยาฮาบะ แต่ต้องพ่ายแพ้เมื่อทามาโยะใช้การสะกดจิตด้วยกลิ่นหอมเพื่อกระตุ้นคำสาปของมุซันให้อยู่ภายใต้การควบคุมและพูดชื่อของมุซันออกมา (ซึซามารุเป็นคนทำขาของเนซึโกะขาดด้วยลูกบอลเทมาริของเธอ แต่สุดท้ายเนซึโกะที่ได้รับยาฟื้นฟูก็สามารถสู้กับเธอได้อย่างสูสี) ; อสูรลิ้น อสูรที่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์สึซึมิ เขาถูกสังหารโดยเซนอิทซึ ; อสูรเขา อสูรที่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์สึซึมิ เขาถูกสังหารโดยอิโนะสุเกะ ตระกูลคามาโดะ ตระกูลคนขายถ่านคือลูกหลานของสุมิโยชิ เพื่อนเก่าของสึกิคุนิ โยริอิจิ ที่สร้างพิธีชื่อระบำเทพสุริยันตามปราณตะวันของโยริอิจิ ผู้รอดตายคือทันจิโร่และเนซึโกะ หลังจากพ่อป่วยตายด้วยโรคและครอบครัวถูกมุซันฆ่าล้างตระกูล ; คามาโดะ ทันจูโร่ สามีผู้ล่วงลับของคิเอะ คามาโดะ และเป็นพ่อของทันจิโร่และเนซึโกะให้ทันจิโร่สืบทอดตุ้มหูระบำเทพสุริยัน ซึ่งเขาสามารถแสดงได้อย่างง่ายดายเป็นเวลาหลายชั่วโมงทั้งๆ ที่สุขภาพไม่ดี ; คามาโดะ คิเอะ ภรรยาของทันจูโร่และมีลูก 6 คนรวมทั้งทันจิโร่และเนซึโกะ หลังจากสามีเสียชีวิต ตนดูแลลูกทั้งหมดด้วยตัวเองกับทันจิโร่เป็นลูกชายคนโตที่ช่วยตน คิเอะจัดการเพื่อสนับสนุนและทำให้ครอบครัวของเธอมีความสุขจนกระทั่งคิเอะถูกมุซันฆ่าตาย ; คามาโดะ ทาเคโอะ ทาเคโอะเป็นลูกคนที่ 3 ของทันจูโร่และคิเอะ และเป็นน้องชายของทันจิโร่กับเนซึโกะ ดูเหมือนว่าทาเคโอะจะเป็นคนเก็บตัวและไม่เข้าสังคม ทาเคโอะถูกมุซันฆ่าตาย ; คามาโดะ ฮานาโกะ ฮานาโกะเป็นลูกคนที่ 4 ในตระกูลคามาโดะ ฮานาโกะรักทันจิโร่และอยากตามทันจิโร่เมื่อทันจิโร่ออกไปขายถ่านแต่เธอถูกแม่ห้ามไว้ ทันจิโร่บอกให้ฮานาโกะรอจนกว่าเขาจะกลับมาแต่ฮานาโกะถูกมุซันฆ่าตายถึงเวลาที่ทันจิโร่กลับมา ; คามาโดะ ชิเงรุ ชิเกะรุเป็นลูกที่ 5 ของทันจูโร่และคิเอะ คล้ายกับฮานาโกะ ชิเงรุยังรักทันจิโร่พี่ชายของชิเงรุและอยากตามทันจิโร่ ชิเงรุถูกมุซันฆ่าตาย ; คามาโดะ โรคุตะ โรคุตะเป็นลูกคนสุดท้องในตระกูลคามาโดะที่ถูกมุซันฆ่าตาย เนซึโกะมักจะนึกถึงเขาเมื่อเห็นมนุษย์คนอื่น ; สุมิโยชิ บรรพบุรุษของตระกูลคามาโดะที่เป็นเพื่อนกับสึกิคุนิ โยริอิจิ(ผู้สร้างปราณตะวัน)ตนพัฒนาการระบำเทพสุริยันจากการสาธิตของปราณตะวันของโยริอิจิทำเพื่อเขาและครอบครัวของเขากับรับต่างหูคู่รูปไพ่ฮานะฟุดะจากโยริอิจิให้ลูกหลานสืบทอดต่อไป ; คามาโดะ สุมิฮิโกะ ทันจิโร่กับคานาโอะสืบเชื้อสายมาจากยุคปัจจุบัน สุมิฮิโกะเป็นเด็กหนุ่มอายุ 15 ปีที่คล้ายกับทันจิโร่และมีความว่องไวมาก ; คามาโดะ คานาตะ ลูกหลานอีกคนหนึ่งของทันจิโร่และคานาโอะจากยุคปัจจุบัน คานาตะเป็นคนอายุ 16 ปีและพี่ชายของสุมิฮิโกะและคล้ายกับคานาโอะ ตระกูลเรนโงคุ ; เรนโงคุ ชินจูโร่ อดีตเสาหลักเพลิงและเป็นพ่อของเคียวจูโร่และเซนจูโร่ ชินจูโร่ลาออกจากนักล่าอสูรเมื่อตระหนักที่ ว่ารูปแบบปราณเพลิงของเคียวจูโร่นั้นด้อยกว่ารูปแบบปราณดั้งเดิม ปราณตะวัน ตั้งแต่นั้นมาชินจูโร่ก็ดื่มเหล้าที่บ้าน จนกระทั่งได้รับข้อความสุดท้ายถึงเคียวจูโร่ขอให้พ่อดูแลตัวเอง ชินจูโร่ปรากฏตัวอีกครั้งในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับมุซัน ยืนเฝ้าคอยปกป้องตระกูลอุบุยาชิกิกับเท็นเง็น ; เรนโงคุ รุกะ ภรรยาผู้ล่วงลับของชินจูโร่และแม่ของเคียวจูโร่กับเซนจูโร่ ; เรนโงคุ เซนจูโร่ ; น้องชายของเคียวจูโร่ เซนจูโร่กลายเป็นเพื่อนกับทันจิโร่และเริ่มค้นคว้าว่าเอกสารใดที่เหลืออยู่จากที่ดินของเขาเกี่ยวกับระบำเทพอัคคีและการเชื่อมต่อกับปราณตะวัน หลังจากนั้นเซนจูโร่ก็ส่งจดหมายถึงทันจิโร่อธิบายข้อที่ 13 เทคนิคที่เสียไปจากระบำอัคคี หวังว่าจะช่วยทันจิโร่ในการต่อสู้กับมุซัน ตัวละครรองรับ อุโรโคดากิ ซากอนจิ อดีตเสาหลักวารี ใส่หน้ากากเทงงูตลอดเวลา ถูกกิยูแนะนำให้ทันจิโร่เดินทางไปหา และเขียนจดหมายรับรองให้กับทันจิโร่และเนซึโกะ ตอนแรกที่เจอ เขาเกรงว่าทันจิโร่ใจดีเกินไป จึงลังเลที่จะฝึกวิชาให้ แต่สุดท้ายก็ยอมสอนให้ เขาใช้วิชาสะกดจิตเพื่อให้เนซึโกะปกป้องมนุษย์และต่อสู้กับอสูรที่ชั่วร้าย หลังจากนั้นยังเขียนจดหมายแนะนำทันจิโร่และเนซึโกะให้กับอุบุยาชิกิ แล้วกล่าวว่าตัวเขารวมทั้งทันจิโร่และกิยูจะยอมทำฮาราคีรี หากว่าเนซึโกะกินมนุษย์ มีเกร็ดว่าที่เขาสวมหน้ากากไว้ตลอด เพราะหน้าจริงใจดีเกินไป จึงต้องใส่เพื่อสร้างความน่าเกรงขาม ซาบิโตะ หนึ่งในลูกศิษย์ของอุโรโคดากิ เขาตายระหว่างการสอบเพื่อเข้าร่วมเหล่านักล่าอสูร ในขณะที่พยายามช่วยนักเรียนคนอื่นๆ ที่ไม่แข็งแรงเหมือนตัวเขาเอง กิยูเป็นหนึ่งในพวกเขา เขามีความสามารถและแข็งแกร่งเป็นพิเศษ วิญญาณของเขาให้คำแนะนำจากทันจิโร่ในระหว่างที่ทันจิโร่กำลังฝึก ทั้งซาบิโตะและมาโคโมะถูกฆ่าตายโดยมืออสูร ที่ถูกจับโดยอุโรโคดากิ มาโคโมะ หนึ่งในลูกศิษย์ของอุโรโคดากิ เธอตายระหว่างการสอบเพื่อเข้าร่วมเหล่านักล่าอสูรเหมือนซาบิโตะ เธอมีความสามารถมาก เธอใช้ความเร็วเพื่อประโยชน์ของเธอขณะต่อสู้ วิญญาณของเธอให้คำแนะนำจากทันจิโร่ระหว่างที่ทันจิโร่กำลังฝึก ทั้งมาโคโมะและและซาบิโตะถูกฆ่าตายโดยมืออสูร ที่ถูกจับโดยอุโรโคดากิ ; อีกาคาสุไก อีกาที่พูดภาษามนุษย์ได้ แม้ว่ามันจะดังมากและจำกัด การล่าอสูรทุกครั้งมีอีกาที่แจ้งภารกิจใหม่ของพวกเขา อย่างไรก็ตาม เซนอิทซึมีนกกระจอกแทนอีกา ; อุโคกิ นกกระจอกซึ่งเป็นสายพันธุ์เดียวของเขาที่ผ่านการทดสอบเพื่อทำงานเป็นอีกาคาสุไก มอบหมายให้เซนอิทซึ ที่มีชื่อเล่นว่า จุนทาโร่ เขามักจะตำหนิเซนอิทซึเมื่อเขาแสดงความขี้ขลาดอยู่เสมอๆ อุราระ ญี่ปุ่น: 麗 (うらら) โรมาจิ: Urara ให้เสียงโดย: ยูอิ โฮริเอะ เธอเป็นอีกาประจำตัวของคันโรจิ มิซึริ เธอสวมมงกุฎลักษณะเหมือนกับใบโคลเวอร์ที่มีลักษณะเดียวกันกับโกร่งดาบของมิซึริ เธอมีโอกาสดื่ม ชากับมิซึริหลายครั้งมาก จนลือกันว่าเป็นพวกชอบของหวาน ทางด้านนิสัยนั้น อุราระมีนิสัยเป็นอีกาเพศเมียที่เรียบร้อย สุภาพ อ่อนหวาน บางครั้งมีนิสัยขี้ประหม่าและขี้กังวล กิงโกะ ญี่ปุ่น: 銀子 โรมาจิ: Ginko ให้เสียงโดย : ริเอะ คูงิมิยะ เธอเป็นอีกาประจำตัวของโทคิโท มุอิจิโร่ เธอมีจุดเด่นคือขนตาที่ยาวงอน มีนิสัยขี้หึง ไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้มุอิจิโร่ ไม่เว้นแม้กระทั่งสัตว์ (เธอนี่แหละเป็นคนกล่าวว่า คามาโดะ ทันจิโร่ ว่าด้อยความสามารถ ซ้ำยังปากคอเราะร้าย ทำให้ทะเลาะกับอีกาของทันจิโร่บ่อยครั้ง) หลังจากศึกสุดท้าย มุอิจิโร่ได้เสียชีวิตลงไป ทำให้กิงโกะเกิดความเศร้าโศกเสียใจเป็นอย่างมาก แต่ก็ได้อีกาของทันจิโร่ อดีตคู่อริของเธอมาคอยปลอบใจ จากนั้นกิงโกะก็รับอีกาของทันจิโร่มาเป็นคู่ชีวิต ; ทามาโยะ แพทย์สาวที่มีครอบครัวคือสามีกับลูกสาว แต่ป่วยโรคร้ายใกล้ตาย ถูกมุซันหลอกล่อเป็นอสูร หลังเป็นอสูรเธอได้ฆ่าและกินสามีกับลูกสาวและเป็นคนรับใช้ให้มุซัน เธอตกอยู่ภายใต้การควบคุมของมุซัน หลังจากสึกิคุนิ โยริอิจิไล่ตอนมุซัน เธอพ้นจากมนต์สะกดของมุซัน โยริอิจิรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นอสูรที่เลวร้ายจึงปล่อยเธอไป เธอใช้ชีวิตกลมกลืนกับมนุษย์ เป็นแพทย์โดยคอยรักษามนุษย์ พอหิวห็กินแค่เลือดก็พอ(คนไข้บริจาคเป็นต้น)หาวิธีรักษาอสูร แต่ต้องการเลือดของอสูรพิเศษ เธอสร้างอสูรเทียมขึ้นมาคือยูชิโร่(คนไข้)ซึ่งเธอเสนอกับความเสี่ยงคือถ้าไร้ผลจะตาย แต่ยูชิโร่เต็มใจผลคือเป็นอสูรกับคนสนิทอยู่เคียงข้าง พอพบทันจิโร่จึงขอความช่วยเหลือ โดยยนำเลือดของเนสึโกะมาวิจัย กับให้ทันจิโร่ตอนฆ่าอสูรได้วานให้เก็บเลือดอสูร(รวมถึง12อสูรจันทราด้วย)มาให้ตนมาต่อยอด หลังจากเนสึโกะโดนแดดได้ ถูกอุบุยาชิกิชวนเข้าร่วมหน่วยพิฆาตอสูร เธอกับยูชิโร่ร่วมทีมวิจัยกับชิโนบุ ทำยารักษาพิสูรจากมุซัน กับยากำจัดมุซัน 4 ชนิด(1ในนั้นคือยารักษาอสูรให้กลับเป็นมนุษย์)ผลคือรักษาเหยื่อที่เป็นอสูรคนก่อน กับเนสึโกะกลับเป็นมนุษย์ได้ เธอสละชีวิตซุ่มโจมตีมุซันพร้อมกับคากายะแม้ล้มเหลว แต่ถ่วงเวลามากพอ วางยาพิษ 4 ชนิด ; ยูชิโร่ อสูรคนสนิทของทามาโยะ คนไข้ป่วยใกล้ตาย เขาเต็มใจถูกทามาโยะทำให้เป็นอสูร จึงไม่เกี่ยวข้องกับมุซัน คอยดูแลรักกับเคารพทามาโยะมาก กินแค่เลือดก็อยู่รอดได้ มนต์อสูรโลหิตของเขาสร้างยันต์ลบตัวตน หรือรับรู้พิัดจากยันต์อื่นกับควบคุมได้ ศึกสุดท้ายทั้งตัวของยูชิโร่,ทามาโยะ,ชิโนบุ ร่วมทีมวิจัยทำยากำจัดมุซัน ตอนรบเขาแฝงตัวหน่วยพิฆาตอสูรคอยรักษาคนเจ็บ พอรู้ว่าทามาโยะตายแล้ว เขาควบคุมนาคิเมะเพื่อพามุซันออกนอกปราสาทไร้ขอบเขต กับรักษาทันจิโร่ให้ไปร่วมรบกับเขา หลังจากมุซันตาย เขาแยกตัวจากทุกคนใช้ชีวิตกลมกลืนกับมนุษย์คือจิตรกรถึงปัจจุบัน รอคอยทามาโยะกลับมาเกิดใหม่เพื่อได้ใช้ชีวิตในฐานะคู่รัก ; คุวาจิมะ จิโกโร่ อดีตเสาหลักคำรณ จิโกโร่เป็นผู้ฝึกสอนสำหรับเซนอิทซึและไคงาคุ ต่อมาจิโกโร่ทำการคว้านท้องเพื่อชดใช้สำหรับการทรยศของไคงาคุ ; ฮาชิบิระ โคโตฮะ แม่ผู้ล่วงลับของอิโนะสุเกะมีความคล้ายคลึงกับเขาอย่างมาก เธอถูกฆ่าตายโดยโดมะ หนึ่งในสมาชิกอสูรจันทร์ข้างขึ้น หลังจากทิ้งอิโนะสุเกะลงจากหน้าผาด้วยความสิ้นหวังเพื่อช่วยชีวิตอิโนะสุเกะ ; มาคิโอะ, ซึมะ และ ฮินาซึรุ , และ เหล่าคุโนะอิจิ 3 คนและภรรยาของเท็นเง็นที่ได้ทำหน้าที่ช่วยเหลือเท็นเง็นในการต่อสู้กับเหล่าอสูร ; สึกิคุนิ โยริอิจิ น้องชายฝาแฝดของโคคุชิโบ(อสูรข้างขึ้นลำดับ 1) เกิดมามีปานตะวันแต่เด็ก เคยเกือบถูกพ่อฆ่าเพราะปานอัปลักษณ์แต่แม่ห้ามไว้ จึงถูกกำหนดว่าพออายุ 10 จะถูกส่งไปบวชที่วัด โดยปกติจะเป็นคนเงียบจนคนคิดว่าเป็นใบ้ติดแม่(ที่จริงพยุงแม่ที่ป่วย) สนิทกับพี่ชาย แต่พออายุ 7 ปีฉายแววนักดาบเหนือกว่าพี่ พ่อจึงกลับมาชื่นชมในตัวเขา ส่วนพี่ถูกเตรียมตัวไปส่งบวชเป็นพระแทน แต่ไม่นานแม่ก็เสียเสียชีวิต จึงบอกลาพี่ชายและหนีออกบ้าน พ่อก็รู้สึกผิดเรื่องครอบครัวจึงออกตามหาแต่หาเขาไม่เจอ เขาหนีไปจนได้พบรักอุตะ(เด็กสาวกำพร้า) และได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน พออุตะตั้งครรภ์ท้องแก่ เขาจึงวิ่งไปหาหมอตำแย แต่พบชายแก่ช่วยพาข้ามเขาไปพบลูกชายซึ่งเป็นหมอ แต่พอกลับไปเตรียมหาหมอตำแยใหม่ กลับพบอุตะกับลูกในครรภ์ถูกอสูร(มุซัน)ฆ่าตาย เขาศร้าไปหลายวันและถูกชวนเข้ากลุ่มนักล่าอสูร เฝีมือของเขาก้าวหน้าขึ้น จนได้พบโคคุชิโบอีกครั้ง แต่ไม่มีใครใช้ปราณตะวันได้ จึงสอนพื้นฐานควบคุมปราณ แตกสายเป็นปราณย่อย ปราณตะวันมีพลังมากจนเคยเกือบเอาชนะและฆ่ามุซันได้ แต่มุซันหนีไปได้ ต่อมาถูกปลดออกจากหน่วย ข้อหาฆ่ามุซันไม่ได้ พี่ก็เป็นอสูร ซ้ำยังปล่อยทามาโยะ(อสูรคนสนิทของมุซันไป) ต่อมาได้ผูกมิตรกับตระกูลคามาโดะ(บรรพบุรุษของทันจิโร่)ที่มาอาศัยอยู่ที่บ้านของเขาในช่วงทีเขาไปเข้าร่วมหน่วยพิฆาตอสูร จนสนิทกันและยังเขาช่วยหาหมอตำแยมาทำคลอดสำเร็จ กับพอเห็นสุมิเระ(ลูกสาวของคามาโดะสุมิโยชิกับซายาโกะ) รู้สึกถึงหายเศร้าเรื่องอุตะ และสอนปราณตะวันให้พวกเขา ที่สืบเชื้อสายมาในรูปแบบของระบำเทพสุริยันกับต่างหูคู่รูปไพ่ฮานาฟุดะ ก่อนจากลา ในวัย 85 ปี ได้พบพี่ชาย(ที่เป็นอสูร)สู้ตัดสินกันจนชนะแต่ก็สิ้นอายุขัยไปก่อนที่จะฆ่าโคคุชิโบได้ ร่างที่สิ้นอายุขัยจึงถูกโคคุชิโบฟัน ก่อนสิ้นใจนั้นมีขลุ่ยไม้เก่าๆที่โคคุชิโบทำให้เขาเก็บเป็นสิ่งเตือนใจว่ายังเขารักพี่เสมอ ขลุ่ยถูกโคคุชิโบเก็บต่อไปอีกที อ้างอิง ด ด