bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
วัดพระเกิด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลฝาละมี อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง วัดพระเกิดหรือชาวบ้านเรียกสั้น ๆ ว่า วัดเกิด สร้างเมื่อ พ.ศ. 1939 สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2406 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 มีเรื่องเล่าว่า ตาสามโมกับยายเพชรสองผัวเมีย ได้มาอาศัยทำไร่ทำนาอยู่ในบริเวณนี้ วันหนึ่งได้ถากถางป่าแล้วทำการเผาไม้ แต่เผาเท่าใดก็ไม่ไหม้ ตายายทั้งสองเกิดความสงสัยจึงขุดลงไปใต้พื้นดินพบพระพุทธรูปทองคำ และเข้าใจว่าเป็นพระพุทธรูปที่เกิดขึ้นมาเอง เมื่อสร้างวัดจึงตั้งชื่อว่า 'วัดพระเกิด' อีกตำนานเกี่ยวกับข้องตำนานพระนางเลือดขาว พระนางได้โดยสารเรือสำเภาผ่านเข้ามาทางคลองฝาละมี เรือได้อับปางลงใกล้ ๆ กับสวนจีน พระนางเลือดขาวขึ้นบกเดินทางต่อไปจนได้คลอดบุตรเป็นหญิงให้ชื่อว่า 'นางพิมพ์' พร้อมกับได้สร้างวัดพระเกิดซึ่งหมายถึงที่เกิดหรือที่คลอดบุตร วัดพระเกิดเป็นวัดร้างมานาน จน พ.ศ. 2446 ได้มีพระสงฆ์ไม่ปรากฏนามบูรณะวัดขึ้นอีก พ.ศ. 2467 มีพระแดงเป็นผู้ดูแลวัด พ.ศ. 2478 มีพระแดง โชติโต มาจำพรรษาช่วยบูรณะวัด จนกระทั่ง พ.ศ. 2484 พระท่อน ปภงสโร มาเป็นผู้ดูแลวัด ภายในวัดมีศาลาการเปรียญพระพุทธรูปจำหลักไม้จันทน์ กลองหรือตะโพนและสระน้ำ อ้างอิง พระเกิด
จอหอ เป็นตำบลตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลจอหอ และองค์การบริหารส่วนตำบลจอหอ การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 บ้านพะเนาว์ หมู่ที่ 2 กล้วย หมู่ที่ 3 บ้านจอหอ หมู่ที่ 4 บ้านจอหอ หมู่ที่ 5 บ้านช่องอู่ หมู่ที่ 6 ระกาย หมู่ที่ 7 บึงทับช้าง หมู่ที่ 8 สระธรรมขันธ์ หมู่ที่ 9 สำโรง หมู่ที่ 10 หนองออก หมู่ที่ 11 กรูด หมู่ที่ 12 สระตาราช หมู่ที่ 13 บ้านหนองพิมาน หมู่ที่ 14 บ้านปูน หมู่ที่ 15 หนองกระดังงา การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลจอหออยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลจอหอ 9.50 9,792 16,580 องค์การบริหารส่วนตำบลจอหอ - 8,261 16,766 รวม - 18,053 33,346 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลจอหอ ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง จอหอ
คังคุพาอี หรชีวนทาส (อักษรโรมัน: Gangubai Harjeevandas) หรือ คังคุพาอี โกเฐวาลี (Gangubai Kothewali) หรือ คังคุพาอี กาฐิยาวาฑี (Gangubai Kathiyawadi) หรือในชื่อ “คังคุไบ” เป็นนักเคลื่อนไหวทางสังคม, โสเภณี และแม่เล้าประจำซ่องในย่านกมาฐีปุราในมุมไบในช่วงทศวรรษ 1960 คังคุบาอีมีส่วนร่วมมากในการพัฒนาความเป็นอยู่ที่ดีของโสเภณีและเด็กกำพร้า เธอค่อย ๆ ไต่เต้าจากการเป็นโสเภณีสู่การเปิดซ่องของตนเอง รวมถึงได้เรียกร้องให้เกิดการเปลี่ยนแปลงกฎหมายเพื่อสิทธิของโสเภณี โดยเรื่องราวของเธอเคยถูกนำเสนอในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง หญิงแกร่งแห่งมุมไบ นำแสดงโดย อาลิยา ภัฏฏ์ ชีวประวัติ คังคุพาอีถูกคู่รักของเธอที่ชื่อว่า รัมณิก ลาล นำมาขายเป็นผู้ค้าประเวณีตอนอายุ 16 ปี หลักจากที่พวกเขาหนีออกจากบ้านมายังบอมเบย์ ตอนอายุ 25 ปี เธอกลายมาเป็นที่รู้จักในนาม มาดามแห่งกมาฐีปุรา จากการเป็นแม่เล้าที่ทรงอิทธิพลในเมืองซึ่งมีเส้นสายในโลกมิจฉาชีพ และการขายยา ในเวลาต่อมา (สันนิษฐานได้ว่าระหว่าง ค.ศ. 1947 ถึง 1964) เธอได้พบกับ ชวาหะร์ลาล เนห์รู เพื่อพูดคุยถึงชะตากรรมของผู้ค้าบริการทางเพศ และเพื่อพัฒนาสภาพความเป็นอยู่ของพวกเขา หมายเหตุ อ้างอิง
panoramio (1).ท่าน้ำหน้าวัดบางโฉลงนอก คลองบางโฉลง เป็นคลองแยกจากคลองสำโรงที่วัดบางโฉลงนอก อำเภอบางพลี เชื่อมกับคลองสำโรง 3 จุด คือ ปากคลองที่อยู่ใกล้ตลาดบางโฉลง (เดิม) ปากคลองที่อยู่ข้างวัดบางโฉลงนอก และปากคลองที่เชื่อมต่อกับคลองบางน้ำจืด ผ่านท้องที่ตำบลบางโฉลงและตำบลหนองปรือ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ประวัติ สุนทรภู่ได้แต่งนิราศเมืองแกลง เดินทางไปเมืองแกลง จังหวัดระยอง เมื่อ พ.ศ. 2350 มีความตอนหนึ่งถึงบางโฉลงว่า จากคำบรรยายทำให้ทราบว่าบริเวณบางโฉลงเป็นทุ่งโล่งในคลองมีวัชพืชขึ้นริมน้ำทั้งเหงือกปลาหมอ แขม กก กุ่ม ลำน้ำเป็นน้ำกร่อยหรือค่อนข้างเค็ม เมื่อ พ.ศ. 2372 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวหลังกบฏเจ้าอนุวงศ์ ได้เชลยชาวลาวเป็นจำนวนมากมาตั้งถิ่นฐานในหลายจังหวัดของภาคกลาง หนึ่งในนั้นคือริมคลองบางโฉลงในหมู่ที่ 5 ซึ่งมีชื่อเรียกว่า บ้านลาว และตั้งแต่ พ.ศ. 2400 ชาวจีนไหหลำและแต้จิ๋วโดยมากมีอาชีพค้าขาย เข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณปากคลองบางโฉลงหรือตลาดบางโฉลงเก่าและบริเวณศาลพ่อหลวงคงเพชร หลังการตัดถนนสุขุมวิทเมื่อ พ.ศ. 2479 ถนนสุขุมวิทได้กั้นน้ำเค็มจากทะเลไม่ให้หนุนเข้าสู่แม่น้ำและลำคลอง ส่งผลให้ปลูกข้าวได้ผลดี ในพื้นที่บางโฉลงมีการตั้งโรงสีขึ้น 3 แห่ง หนึ่งในนั้นคือโรงสีนายสินตั้งอยู่ตลาดปากคลองบางโฉลงเก่า ก่อนหน้าที่จะตัดถนนสุขุมวิท น้ำในคลองบางโฉลงค่อนข้างเค็ม มีสัตว์น้ำลักจืดลักเค็มหลายชนิด เช่น ปลากะพง ปลากระบอก กุ้งแชบ๊วย กุ้งตะกาด ภายหลังตัดถนนสุขุมวิท สัตว์น้ำเริ่มเปลี่ยนไปเป็นปลาน้ำจืด ส่วนปลาลักจืดลักเค็มหรือปลาน้ำกร่อยเริ่มหายไป รวมถึงปลาสลิดก็ลดจำนวนมาก ในช่วง พ.ศ. 2500 มีการขุดลอกคลองบางโฉลงทำให้น้ำทะเลหนุนเข้ามามาก น้ำในบางช่วงกลายเป็นน้ำกร่อย เกิดปัญหาในการทำนาบ้างแต่ภาวะนี้ไม่ได้เกิดขึ้นตลอด ปัจจุบันคลองบางโฉลงเป็นเพียงเส้นทางระบายน้ำของเสียจากชาวบ้าน เป็นที่รวมขยะต่าง ๆ ลำคลองในช่วงที่ไม่มีบ้านเรือนจะเต็มไปด้วยผักตบชวาและหญ้าปล้อง สถานที่สำคัญ บริเวณคลองบางโฉลงเป็นที่ตั้งของวัดบางโฉลงนอก วัดบางโฉลงในซึ่งมีการบิณฑบาตทางเรือ ศาลหลวงพ่อคงเพชร ตลาดบางโฉลงเก่า (ปัจจุบันยกเลิกกิจการไปแล้ว) อ้างอิง บางโฉลง
คลองบางบัวทอง เป็นคลองธรรมชาติมีความคดเคี้ยวเป็นส่วนใหญ่โดยเฉพาะบริเวณปากคลอง เป็นคลองที่แยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณตรงข้ามเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี คลองมีความยาวประมาณ 6 กิโลเมตร บริเวณปากคลองเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านขนมหวานและเกาะน้อย ปลายคลองอยู่ในเขตอำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ผ่านประตูน้ำบางบัวทองไปบรรจบกับคลองลำโพและคลองพระพิมล สองฝั่งคลองเป็นชุมชนชาวสวนและชาวไร่ ปลูกผลไม้ เช่น ทุเรียน ส้ม มะม่วง กระท้อน มะปราง ปลูกมากตั้งแต่ปากคลองใกล้ประตูน้ำบางบัวทอง มีตำนานเล่าว่ามีเจ้านายในวังเสด็จประพาสทางน้ำและได้มาจอดเรือที่ปากคลองโดยได้ทำกระบวยทองตกลงไปในคลอง จึงได้ใช้แหอวนลากหากระบวยแต่ไม่พบ ทำให้คนแถบนั้นเรียกคลองนี้ว่า 'คลองกระบวยทอง' แต่ภายหลังเรียกเพี้ยนกันเป็น 'คลองบางบัวทอง' แต่ก็มีข้อสันนิษฐานบริเวณคลองสายนี้แต่เดิมมีต้นบัวหลวงอยู่มากมาย ในอดีตราษฎรหมู่ที่ 1, 2, 3 และ 4 ของตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด ปลูกบ้านเรือนอยู่ตามริมคลองบางบัวทอง ประกอบอาชีพทำนา ตามคันนาจะปลูกต้นตาลเป็นจำนวนมาก ภายหลังจึงได้นำผลิตผลจากต้นตาลมาทำเป็นขนมหวาน เริ่มแรกทำขนมจากลูกตาลเช่นจาวตาลเชื่อม ภายหลังได้พัฒนาเป็นขนมไทยชนิดต่าง ๆ เช่น ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง เม็ดขนุน ฯลฯ คลองบางบัวทองช่วงต้นจึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า คลองขนมหวาน ต่อมาหน่วยงานของรัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามาสนับสนุนส่งเสริมอาหารและขนมไทยพื้นบ้านโบราณของหมู่บ้านคลองขนมหวาน อำเภอปากเกร็ด มากขึ้น พื้นที่บริเวณวัดละหารในครั้งอุทกภัย พ.ศ. 2554 เคยเป็นจุดที่คันกั้นน้ำพังถล่มลงจนเป็นเหตุทำให้มวลน้ำปริมาณมหาศาลไหลทะลักเข้าท่วมในพื้นที่อำเภอบางบัวทองจนสูงกว่า 1.5 เมตร ตั้งแต่ตลาดบางบัวทองจนถึงทางแยกบางพลู อ้างอิง บางบัวทอง บางบัวทอง
ตำบลปากช่อง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลเมืองปากช่อง และองค์การบริหารส่วนตำบลปากช่อง การปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค หมู่ที่ 1 คลองตาลอง หมู่ที่ 2 หนองผักเสน หมู่ที่ 3 โป่งประทุน หมู่ที่ 4 บันไดม้า หมู่ที่ 5 หนองมะค่า หมู่ที่ 6 หนองอีเหลอ หมู่ที่ 7 ลำทองหลาง หมู่ที่ 8 หนองตาแก้ว หมู่ที่ 9 กอก หมู่ที่ 10 กะโตวา หมู่ที่ 11 ปากช่อง หมู่ที่ 12 หนองน้อย หมู่ที่ 13 หนองสวอง หมู่ที่ 14 ซับน้ำเย็น หมู่ที่ 15 เหนือ หมู่ที่ 16 ซับหวาย หมู่ที่ 17 สะพานดำ หมู่ที่ 18 ตลาดน้อยหน่า หมู่ที่ 19 โนนอารีย์ หมู่ที่ 20 ไทยเจริญ หมู่ที่ 21 โนนสมบูรณ์ หมู่ที่ 22 หนองยาง การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลปากช่องอยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลเมืองปากช่อง - 14,084 25,372 องค์การบริหารส่วนตำบลปากช่อง 148.96 10,783 17,868 รวม - 24,867 43,238 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลปากช่อง ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง ปากช่อง
ถนนสายไหม (หรือ ถนนสุขาภิบาล 5 (สายไหม)) เป็นถนนที่ตั้งอยู่ในท้องที่แขวงสายไหม เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร มีความกว้าง 20 เมตร ยาว 6,670 เมตร มีจุดเริ่มต้นอยู่บริเวณคลองสองและจุดสิ้นสุดอยู่บริเวณคลองพระยาสุเรนทร์ เป็นถนนที่เชื่อมต่อกับถนนสำคัญหลายสาย ได้แก่ ถนนเลียบคลองสอง (พหลโยธิน 54/1) ถนนสุขาภิบาล 5 (ออเงิน) และถนนหทัยราษฎร์ และเชื่อมต่อไปยังถนนพหลโยธิน ถนนลำลูกกา ถนนกาญจนาภิเษก ถนนเทพรักษ์ ทางพิเศษฉลองรัช รวมถึงย่านวัชรพลและย่านรามอินทราได้ ประวัติ ในอดีตถนนสายไหมมีสภาพเป็นคันดินที่ตัดผ่านทุ่งนาขนานตามแนวยาวกับคลองหกวาสายล่างและคลองหมอนสี่สิบ มีขนาดช่องทางกว้าง 3 เมตร รถยนต์สามารถสัญจรได้เฉพาะในฤดูแล้ง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2526 เกิดน้ำท่วมอย่างหนักในกรุงเทพมหานคร ทำให้น้ำที่ไหลบ่ามาทางทิศเหนือผ่านเข้ามาทางคลองหกวาสายล่าง ทางเขตบางเขนจึงทำโครงการป้องกันและแก้ไขปัญหาน้ำท่วมโดยกำหนดให้ถนนสายไหมเป็นแนวคันดินกั้นน้ำและสร้างประตูระบายน้ำตามแนวถนน 3 แห่ง ที่บริเวณคลองสอง คลองลำหม้อแตก และคลองพระยาสุเรนทร์ โดยก่อสร้างถนนแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นถนนลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร ผิวคันทางกว้าง 6 เมตร ทำให้การเดินทางสะดวกยิ่งขึ้น ต่อมา พ.ศ. 2537 ได้ปรับปรุงถนนให้กว้างขึ้นและซ่อมแซมทั่วไป พ.ศ. 2539 ถนนสายไหมได้รับการปรับปรุงอีกครั้ง โดยขยายถนนเป็น 4 ช่องจราจร สร้างจากคอนกรีตเสริมเหล็ก คันทางกว้าง 14 เมตร พร้อมท่อระบายน้ำและทางเท้าสองฝั่ง รวมเป็นระยะทางทั้งสิ้น 6,670 เมตร สภาพปัจจุบันเป็นย่านอยู่อาศัย มีหมู่บ้านจัดสรร จากการประเมินทุนทรัพย์ที่ดินรอบบัญชี พ.ศ. 2559–2562 ราคาที่ดินประเมินบริเวณถนนสายไหมมีราคา 45,000 บาทต่อตารางวา อ้างอิง สายไหม สายไหม
ตำบลกลางดง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลกลางดง และเทศบาลตำบลสีมามงคล การปกครอง หมู่บ้าน ตำบลกลางดงแบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน คือ หมู่ที่ 1 ปางอโศก หมู่ที่ 2 บุญบันดาล หมู่ที่ 3 ญาติสามัคคี หมู่ที่ 4 ชายเขา หมู่ที่ 5 ปางแจ้ง หมู่ที่ 6 ซับจำปา หมู่ที่ 7 กลางดง หมู่ที่ 8 หนองเครือคต หมู่ที่ 9 เขาพระ หมู่ที่ 10 ซับตะเคียน หมู่ที่ 11 กลางดง หมู่ที่ 12 กลางดง หมู่ที่ 13 มิตรภาพ หมู่ที่ 14 ชลประทาน หมู่ที่ 15 ถ้ำเต่าพัฒนา การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลกลางดงอยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลกลางดง - 2,397 4,448 เทศบาลตำบลสีมามงคล - 4,308 9,008 รวม - 6,705 13,456 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลกลางดง ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง กลางดง
ถนนวัชรพลตัดถนนรามอินทรา ถนนวัชรพล หรือ ซอยรามอินทรา 55 เป็นถนนด้านทิศตะวันออกของเขตบางเขนและทางทิศใต้ของเขตสายไหม เชื่อมต่อถนนรามอินทรากับถนนเพิ่มสิน จากการประเมินทุนทรัพย์ที่ดินรอบบัญชี พ.ศ. 2559–2562 ราคาที่ดินประเมินบริเวณถนนวัชรพล (คลองจรเข้บัวถึงถนนเพิ่มสิน) มีราคา 50,000-72,000 บาทต่อตารางวา ถนนวัชรพลอาจแบ่งได้เป็น 2 ช่วงถนน ได้แก่ ถนนวัชรพลช่วงต้น (ถนนเดิม) และถนนวัชรพลช่วงปลาย (ถนนตัดใหม่) ในอดีตถนนวัชรพลช่วงต้นมีสภาพเป็นถนนคันดินตัดไปตามทุ่งนา ใช้สัญจรเฉพาะชุมชนพักอาศัยเกษตรกรรมที่ตั้งกระจัดกระจายไปตามท้องที่ สองฝั่งถนนยังไม่มีอาคารหรือบ้านเรือนใด ๆ มีแต่เพียงโรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางเขน ในช่วงแรกถนนวัชรพลอยู่ภายใต้การดูแลของเขตบางกะปิโดยเริ่มตั้งแต่ถนนรามอินทราถึงคลองจรเข้บัว ต่อมา พ.ศ. 2529 เขตบางกะปิได้ปรับปรุงถนนจากถนนคันดินมาเป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก ให้รถยนต์สามารถสัญจรได้ โดยปรับปรุงตั้งแต่ถนนรามอินทราถึงคลองจรเข้บัวและซอยรามอินทรา 65 (ถนอมมิตร) มีขนาด 4 ช่องจราจร คันทางกว้าง 11 เมตร และเขตทางกว้าง 14 เมตร ไม่มีเกาะกลางถนนและทางเท้า และเขตบางเขนได้ตัดถนนวัชรพลเพิ่มขึ้นไปทางทิศเหนือจรดถนนเพิ่มสิน เป็นถนนลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร คันทางกว้าง 4 เมตร พ.ศ. 2537 มีการปรับปรุงถนนวัชรพลทั้งสองช่วง โดยปรับถนนให้เป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็กเหมือนกันและมีขนาดเท่ากัน คือ ขนาด 2 ช่องจราจร คันทางกว้าง 6 เมตร รวมถึงปรับปรุงถนนสายย่อยที่เชื่อมต่อกับถนนวัชรพล บริเวณถนนวัชรพลเป็นย่านที่อยู่อาศัยแบบบ้านเดี่ยวและศูนย์การค้า เช่น เวนิสช๊อปปิ้งพลาซ่า เวนิสดิไอริส เพลินนารี่มอลล์ เป็นต้น และบริเวณช่วงซอยรามอินทรา 57/1 และซอยรามอินทรา 59 (สวัสดิการ 2) ยังเป็นที่ตั้งของสถานีวัชรพลในรถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู อ้างอิง วัชรพล วัชรพล วัชรพล
โป่งตาลอง เป็นตำบลในอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เป็นตำบลที่มีที่ราบสูงเอียงลอนคลื่นมีภูเขาอยู่ทางด้านเหนือของตำบล ทางด้านใต้เป็นเขตอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ปัจจุบันพื้นที่รองรับการตั้งรีสอร์ท โรงแรม สถานที่ท่องเที่ยว ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลโป่งตาลอง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลขนงพระ และตำบลวังกะทะ ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบุฝ้าย และตำบลโพธิ์งาม (อำเภอประจันตคาม จังหวัดปราจีนบุรี) ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลวังหมี (อำเภอวังน้ำเขียว) ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหมูสี ประวัติ โป่งตาลองเดิมเป็นหมู่บ้านในเขตตำบลหมูสี อำเภอสีคิ้ว ในปี พ.ศ. 2500 ทางราชการได้แยกตั้งกิ่งอำเภอปากช่อง ออกจากอำเภอสีคิ้ว โดยแยกตำบลปากช่อง ตำบลหมูสี ตำบลกลางดง ตำบลจันทึกมาตั้งรวม 4 ตำบล โป่งตาลองจึงเป็นหมู่บ้านในเขตตำบลหมูสี กิ่งอำเภอปากช่อง และต่อมาได้อยู่ในเขตของอำเภอปากช่องอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2501 ปี พ.ศ. 2525 ด้านทิศตะวันออกของตำบลหมูสี มีพื้นที่หมู่บ้านมากถึง 7 หมู่บ้าน จึงแยกพื้นที่หมู่ 2 บ้านหนองคุ้ม, หมู่ 9 บ้านโป่งตาลอง, หมู่ 12 บ้านสระน้ำใส, หมู่ 14 บ้านหนองจอก, หมู่ 15 บ้านโป่งไทร, หมู่ 16 บ้านปอหู และหมู่ 17 บ้านอีซ่อม ของตำบลหมูสี แยกตั้งออกเป็น ตำบลโป่งตาลอง เป็นตำบลลำดับที่ 8 ของทางอำเภอปากช่องจนถึงปัจจุบัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค ตำบลโป่งตาลองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 1 บ้านโป่งตาลอง (Ban Pong Ta Long) หมู่ 9 (เดิม) โอนมาจากตำบลหมูสี หมู่ 2 บ้านหนองคุ้ม (Ban Nong Khum) หมู่ 2 (เดิม) โอนมาจากตำบลหมูสี หมู่ 3 บ้านโป่งไทร (Ban Pong Sai) หมู่ 15 (เดิม) โอนมาจากตำบลหมูสี หมู่ 4 บ้านปอหู (Ban Po Hu) หมู่ 16 (เดิม) โอนมาจากตำบลหมูสี หมู่ 5 บ้านหนองซ่อม (Ban Nong Som) หมู่ 17 (เดิม) โอนมาจากตำบลหมูสี หมู่ 6 บ้านหนองจอก (Ban Nong Chok) หมู่ 14 (เดิม) โอนมาจากตำบลหมูสี หมู่ 7 บ้านสระน้ำใส (Ban Sa Nam Sai) หมู่ 12 (เดิม) โอนมาจากตำบลหมูสี หมู่ 8 บ้านตะเคียนงาม (Ban Takhian Ngam) - หมู่ 9 บ้านมอตะเคียน (Ban Mo Takhian) - หมู่ 10 บ้านหนองกรวด (Ban Nong Kruat) - หมู่ 11 บ้านเนินทอง (Ban Noen Thong) - หมู่ 12 บ้านเทพนิมิตร (Ban Thep Nimit) - หมู่ 13 บ้านโป่งฉนวน (Ban Pong Chanuan) - สถานที่สำคัญ การศึกษา ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 1 แห่ง ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์การบริหารส่วนตำบลโป่งตาลอง โรงเรียน 6 แห่ง โรงเรียนเขาใหญ่พิทยาคม โรงเรียนบ้านโป่งตาลอง โรงเรียนบ้านหนองจอก โรงเรียนบ้านหนองคุ้ม โรงเรียนบ้านหนองซ่อมตะเคียนงาม โรงเรียนเรียนบ้านสระน้ำใส การศาสนา วัด 6 แห่ง วัดมกุฏคีรีวัน วัดโป่งตาลอง วัดหนองจอก วัดหนองคุ้ม วัดหนองซ่อมตะเคียนงาม วัดสระน้ำใส การสาธารณสุข โรงพยาบาล 1 แห่ง โรงพยาบาลมกุฏคีรีวัน โรงพยาบาลสัตว์ 1 แห่ง โรงพยาบาลสัตว์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ณ ทิพย์พิมาน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ 1 แห่ง โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล หนองคุ้ม อื่นๆ พระตำหนักทิพย์พิมาน หอศิลป์ทิพย์พิมาน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่ตำบลโป่งตาลอง มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลโป่งตาลอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโป่งตาลองทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลโป่งตาลองที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2525 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลโป่งตาลองในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 อ้างอิง ป่งตาลอง ป่งตาลอง
มรกต เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 3 ลำดับที่ 26 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศไทย ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ หนุมาน (') มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปด้วยเหตุผลทางศาสนาโดยที่ยังไม่เคยถูกนำมาใช้เป็นชื่อพายุเลย พายุมรกตนั้นอาจหมายถึง พายุโซนร้อนมรกต (พ.ศ. 2546) ( T0309, 10W, ฮัวนิง) – เป็นพายุที่มีผลกระทบต่อประเทศไต้หวัน และประเทศจีน ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 3 ราย พายุไต้ฝุ่นมรกต (พ.ศ. 2552) ( T0908, 09W, กีโก) – เป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1 ที่มีผลกระทบต่อประเทศไต้หวัน และประเทศจีน ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 789 ราย มรกต ถูกถอนออกจากรายชื่อหลังฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2552 และแทนที่ด้วยชื่อ อัสนี (') ในฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2558 2003-08-03 |พายุโซนร้อนมรกต (พ.ศ. 2546) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2546 Morakot 2009-08-06 |พายุไต้ฝุ่นมรกต (พ.ศ. 2552) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2552 มรกต มรกต
ตัช-ราบัต เป็นสถานีคาราวานทำจากหินอายุราวศตวรรษที่ 15 ที่ได้รับการอนุรักษ์อย่างดี ตั้งอยู่ที่ความสูง 3,200 เมตรจากระดับน้ำทะเล ในอำเภออัต-บาชือ จังหวัดนารึน ประเทศคีร์กีซสถาน ทำเลที่ตั้งของตัช-ราบัตมีทะเลสาบชาตือร์-เกิลและช่องเขาโตรูการ์ตอยู่ทางทิศใต้ และมีซากป้อมปราการโกโชยโกร์โกนอยู่ทางทิศเหนือ ปัจจุบัน ผู้ดูแลของตัช-ราบัตเปิดให้นักท่องเที่ยวสามารถขี่ม้าและพักแรมในเยิร์ตที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากตัช-ราบัต กิจกรรมนี้เปิดให้บริการตลอดเดือนพฤษภาคมถึงกันยายน ประวัติศาสตร์ ในปี 1888 นีโคไล ลโววิช เซลันด์ แพทย์และนักเดินทางชาวรัสเซีย เสนอว่าอาคารนี้เคยเป็นอารามของศาสนจักรเนสตอเรียสหรือศาสนาพุทธมาก่อน จนกระทั่งการวิจัยซึ่งสถาบันประวัติศาสตร์แห่งบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์คีร์กีซดำเนินการในช่วงปลายทศวรรษ 1970 ถึงต้นทศวรรษ 1980 ได้ข้อสรุปว่าตัช-ราบัตเดิมทีสร้างขึ้นเพื่อเป็นอารามของศาสนจักรเนสตอเรียสในศตวรรษที่ 10 ถึงแม้จะไม่ปรากฏโบราณวัตถุที่สนับสนุนข้อเสนอนี้ และพบว่าต่อมาได้ใช้เป็นอารามในศาสนาพุทธเนื่องจากจารึกและโบราณวัตถุที่ค้นพบมีลักษณะพุทธ ประกอบกับข้อเท็จจริงว่าในช่วงเวลาเดียวกันนี้ผู้อยู่อาศัยในพื้นที่เป็นพุทธศาสนิกชนเช่นกัน สถาปัตยกรรม อาคารประกอบด้วยห้อง 31 ห้อง รวมโถงหลัก ห้องทั้งหมดเป็นรูปทรงโดม มีการเปลี่ยนถ่ายจากโครงรูปสี่เหลี่ยม (quadrangular frame) สู่โครงสร้างโดมโดยใช้สกวินช์ ตัช-ราบัตสร้างขึ้นมาจากหินบดบนปูนก่อดินเหนียวทั้งหมด โดยใช้ปูนก่อยิปซัมเชื่อมข้อต่อต่าง ๆ เข้าด้วยกัน หนึ่งในห้องที่อยู่ไกลที่สุดยังมีหลุมลึกที่พื้น ซึ่งเป็นไปได้ว่าเป็นบ่อน้ำ อ้างอิง
สถานพักฟื้นนางาชิมะอาอิเซเอ็งในโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น เคยใช้งานเป็นนิคมโรคเรื้อน ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์และสถานพักฟื้นผู้ที่หายป่วยจากโรคเรื้อนแล้ว นิคมโรคเรื้อน เป็นสถานที่สำหรับกักตัวผู้ป่วยโรคเรื้อนในประวัติศาสตร์ คำภาษาอังกฤษว่า ซึ่งมาจากชื่อของนักบุญลาซารัสในไบเบิลยังนำมาใช้เรียกพื้นที่สำหรับการแยกเดี่ยวผู้ป่วย นิคมโรคเรื้อนแห่งแรก ๆ ได้รับการดูแลบริหารโดยอารามของชาวคริสต์ ตลอดประวัติศาสตร์ มีนิคมโรคเรื้อนเกิดขึ้นมากมายทั่วโลกเพื่อรักษาผู้ป่วยโรคเรื้อน โดยเฉพาะในแอฟริกา บราซิล จีน และอินเดีย นิคมโรคเรื้อนเริ่มเป็นที่แพร่หลายในสมัยกลางโดยเฉพาะในยุโรปและอินเดีย ส่วนใหญ่ดูแลงานโดยคณะนักบวชในศาสนาคริสต์ ในอดีต โรคเรื้อนเป็นโรคที่ผู้คนกลัวมากเนื่องจากเป็นโรคที่ก่อให้เกิดความพิการและการผิดรูปที่มองเห็นได้โดยกายภาพ เป็นโรครักษาไม่หาย และเชื่อกันว่าเป็นโรคที่ติดต่อง่ายมาก นิคมโรคเรื้อนที่ดูแลโดยคณะนักบวชโรมันคาทอลิกมักเรียกว่า ซึ่งตั้งตามนักบุญลาซารัส นักบุญองค์อุปถัมภ์ของผู้ป่วยโรคเรื้อน นิคมโรคเรื้อนบางนิคมอาจผลิตเงินตราใช้เองภายในเนื่องจากเกรงว่าการที่ผู้ป่วยโรคเรื้อนใช้เงินที่หมุนเวียนกลับสู่สังคมภายนอกจะช่วยแพร่กระจายโรคเรื้อนออกไป อ้างอิง
วัดปากน้ำแหลมสิงห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำแหลมสิงห์ อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี อยู่ห่างจากตัวจังหวัดจันทบุรี ประมาณ 25 กิโลเมตร สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าวัดปากน้ำแหลมสิงห์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 แต่ตามประวัติวัดระบุว่า ผู้เริ่มสร้างวัดปากน้ำแหลมสิงห์ พระปลัดกล่ำ กับหลวงวิเศษ ศักดาชุม สร้างประมาณ พ.ศ. 2408 ได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2442 มีการสร้างอุโบสถหลังแรกเมื่อ พ.ศ. 2449 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 วัดมีเกจิอาจารย์ที่ประชาชนชาวอำเภอแหลมสิงห์นับถือมากคือ ท่านพ่อสุ่น ธมฺมสุวณฺโณ ท่านเป็นพระที่มีอาคมเข้มขลัง สามารถกำหราบฝรั่งเศสจนเกรงกลัวท่าน ในสมัยที่ท่านเป็นเจ้าอาวาสอยู่ นอกจากนี้ยังได้ชื่อว่าเป็นผู้เคร่งในพระธรรมวินัยยิ่งนัก ภายในวิหารบูรพาคณาจารย์มีการจัดแสดงรูปปั้นของเจ้าอาวาสวัดปากน้ำแหลมสิงห์ในอดีตทั้งห้าพระองค์ได้แก่ ท่านพ่อสุ่มธมมสุวณโณ เป็นเจ้าอาวาสที่ชาวบ้านนับถือมากที่สุด พระครูสังฆรักษ์สิทธิโชค อตตทณโต (พระอาจารย์ต้อย) พระครูประศาสน์สิทธิการ และหลวงพ่อปานและพระครูถาวรวิวัฒน์ อ้างอิง ปากน้ำแหลมสิงห์
บรรยากาศริมคลองพระยาบรรลือ คลองพระยาบรรลือ หรือเดิมเขียนว่า คลองพระยาบรรฦๅเป็นคลองขุดในสมัยรัชกาลที่ 5 (เมื่อ พ.ศ. 2435 - 2442) ที่ยาวที่สุดในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นคลองที่เชื่อมแม่น้ำเจ้าพระยากับแม่น้ำนครชัยศรี คลองนี้ขุดแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งขวา ในอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ไปออกแม่น้ำนครชัยศรี ในอำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี มีระยะทาง 42 กิโลเมตร ประวัติ พระยาบรรฦๅสิงหนาท (เจ๊ก) ซึ่งเป็นชาวญวน และเป็นผู้บังคับบัญชาทหารอาสาญวนในเมืองไทย เห็นว่าชาวญวนยากจนมาก ไม่มีที่ทำมาหากิน ได้ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตขุดคลองพระยาบรรลือเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2435 โดยขุดตั้งแต่ตำบลคลองบางประกอกหลังเกาะใหญ่ แขวงกรุงเก่า ไปออกกลางทุ่งเป็นระยะทาง 400 เส้น (16 กิโลเมตร) กว้าง 4 วา ลึก 4 ศอก พระยาบรรฦๅสิงหนาท (เจ๊ก) ได้รับกรรมสิทธิในที่ดิน 2 ฝั่งคลอง ฝั่งละ 25 เส้น ตลอด 2 ฝั่งคลอง แต่หลังจากขุดคลองไประยะหนึ่งเกิดปัญหาเรื่องคนอ้างในสิทธิของที่ดิน ปัญหานี้ส่งผลด้านการเงินต่อพระยาบรรฦๅสิงหนาท เพราะท่านไม่สามารถเอาที่นาซึ่งเจ้าของมีตราแดงตราจองซึ่งถูกต้องมาจำหน่ายได้ ทำให้ขาดทุน ดังนั้นเพื่อแก้ปัญหาการขาดทุน พระยาบรรฦๅสิงหนาทได้ทำสัญญาเป็นหุ้นส่วนกับ 3 คน คือ หลวงวาทิตบรเทศ ขุนราชปัญญา และนายร้อยตรีรื่น เมื่อ พ.ศ. 2441 มีการขอขุดคลองต่อจากเดิมอีก 400 เส้น เพื่อให้ทะลุแม่น้ำท่าจีน นอกจากนั้นยังขอขุดคลองแยกอีก 6 คลอง กว้าง 3 วา ลึก 3 ศอก ยาวคลองละ 200 เส้น แต่ขุดไปได้ 100 เส้น (1 กิโลเมตร) พระยาบรรฦๅสิงหนาทถึงแก่กรรมเสียก่อน เมื่อ พ.ศ. 2442 พระยาบรรฦๅสิงหนาท (ปิด) ซึ่งเป็นบุตรชาย ได้ดำเนินการเรื่องนี้ต่อ แต่รัฐบาลไม่ยินยอมเพราะเห็นว่ารัฐบาลขุดได้เรียบร้อยกว่า ส่วนคลองแยกก็ไม่ได้รับการอนุญาตเช่นกัน เพราะบริษัทขุดคลองแลคูนาสยามขอขุดไว้ก่อนแล้ว คลองสายนี้กรมคลองเป็นผู้ขุดในเวลาต่อมา อ้างอิง พระยาบรรลือ พระยาบรรลือ พระยาบรรลือ
เมืองนาท เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลหนองหัวฟาน และ องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาท ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอเป็นระยะทางประมาณ 18 กิโลเมตร การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 เหนือ หมู่ที่ 2 เมืองนาท หมู่ที่ 3 ทัพรั้ง หมู่ที่ 4 หนองโพธิ์ หมู่ที่ 5 ห้วย หมู่ที่ 6 เสมา หมู่ที่ 7 หนองไร่ หมู่ที่ 8 โนนพฤกษ์ หมู่ที่ 9 โนนข้าวตาก หมู่ที่ 10 ดอนตลุงหว้า การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลเมืองนาท อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลหนองหัวฟาน (บางส่วนของหมู่ที่ 2 และ 10) - 313 1,104 องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาท 38.7 1,322 4,602 รวม - 1,635 5,706 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลเมืองนาท ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง เมืองนาท
กระโทก เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลโชคชัย และ องค์การบริหารส่วนตำบลกระโทก อาณาเขตติดต่อ ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลโชคชัย ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลท่าเยี่ยม ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลพลับพลา ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลทุ่งอรุณ การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 ศรีพุทธา (เขต ทต.) หมู่ที่ 2 หนองคล้า (เขต อบต.) หมู่ที่ 3 ดอนใหญ่ (เขต อบต.) หมู่ที่ 4 โคกกระสังข์ (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 5 พะโค (เขต อบต.) หมู่ที่ 6 โพธิ์เงิน (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 7 โพธิ์ทอง (เขต ทต.) หมู่ที่ 8 ชะอม (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 9 โบสถ์ (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 10 ใหม่ (เขต อบต.) หมู่ที่ 11 ปรางค์พะโค (เขต อบต.) หมู่ที่ 12 หมี่ (เขต ทต.) หมู่ที่ 13 คลองท่าแร่ (เขต ทต. และ อบต.) การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลกระโทก อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลโชคชัย 11 1,471 3,652 องค์การบริหารส่วนตำบลกระโทก 30 1,568 3,858 รวม 41 3,039 7,510 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลกระโทก ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง กระโทก
ด่านเกวียน เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลด่านเกวียน และ องค์การบริหารส่วนตำบลด่านเกวียน อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 15 กิโลเมตร อาณาเขตติดต่อ ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลหนองระเวียง และ ตำบลหนองบัวศาลา (อำเภอเมืองนครราชสีมา) ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลท่าจะหลุง ตำบลละลมใหม่พัฒนา (อำเภอโชคชัย) ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลหนองบัวศาลา (อำเภอเมืองนครราชสีมา) ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลท่าอ่าง ตำบลละลมใหม่พัฒนา (อำเภอโชคชัย) การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 ด่านเกวียน (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 2 ด่านเกวียน (เขต ทต.) หมู่ที่ 3 ป่าบง (เขต ทต.) หมู่ที่ 4 โนนม่วง (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 5 ตูม (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 6 หนองบอน (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 7 ด่านชัย (เขต ทต.) หมู่ที่ 8 ใหม่หนองขาม (เขต ทต.) หมู่ที่ 9 หนองไผ่ (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 10 หนองสระธาร (เขต ทต. และ อบต.) การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลด่านเกวียน อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลด่านเกวียน - 2,713 5,821 องค์การบริหารส่วนตำบลด่านเกวียน 21.6 1,325 3,328 รวม - 4,038 9,149 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลด่านเกวียน ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง ด่านเกวียน
โนนแดง เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอโนนแดง จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลโนนแดง และ องค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 โนนแดง (เขต ทต.) หมู่ที่ 2 ตะเภาหนุน (เขต อบต.) หมู่ที่ 3 เต็งสูง (เขต ทต.) หมู่ที่ 4 หัวโคก (เขต ทต.) หมู่ที่ 5 ดอนตะหนิน (เขต อบต.) หมู่ที่ 6 ดอนตัดเรือ (เขต อบต.) หมู่ที่ 7 ระหันค่าย (เขต อบต.) หมู่ที่ 8 หนองบง (เขต อบต.) หมู่ที่ 9 จาบ (เขต อบต.) หมู่ที่ 10 บุตาคง (เขต ทต.) หมู่ที่ 11 ใหม่ศรีประทาน (เขต ทต.) หมู่ที่ 12 โนนเขว้า (เขต ทต.) หมู่ที่ 13 หนองโจด (เขต ทต.) หมู่ที่ 14 หนองตาโล (เขต อบต.) หมู่ที่ 15 ตลาดโนนแดง (เขต ทต.) หมู่ที่ 16 หนองมน (เขต อบต.) หมู่ที่ 17 ไทยสามัคคี (เขต อบต.) การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลโนนแดง อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลโนนแดง 6 1,586 4,288 องค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง - 1,090 4,164 รวม - 2,676 8,452 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลโนนแดง ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง โนนแดง
ในเมือง เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลพิมาย และ องค์การบริหารส่วนตำบลในเมือง การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 ในเมือง (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 2 ในเมือง (เขต ทต.) หมู่ที่ 3 ส่วย (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 4 ขาม (เขต อบต.) หมู่ที่ 5 กอก (เขต อบต.) หมู่ที่ 6 นางเหริญ (เขต อบต.) หมู่ที่ 7 ม่วง (เขต อบต.) หมู่ที่ 8 วังหิน (เขต อบต.) หมู่ที่ 9 ดอนแซะ (เขต อบต.) หมู่ที่ 10 วังกลาง (เขต อบต.) หมู่ที่ 11 ขี้เหล็ก (เขต อบต.) หมู่ที่ 12 ทองหลาง (เขต อบต.) หมู่ที่ 13 ดง (เขต อบต.) หมู่ที่ 14 ประตูชัย (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 15 น้อย (เขต อบต.) หมู่ที่ 16 ใหม่สามัคคี (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 17 เมรุพรหมทัต (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 18 วังหิน (เขต อบต.) หมู่ที่ 19 ท่าสงกรานต์ (เขต อบต.) หมู่ที่ 20 สำโรงชัย (เขต อบต.) หมู่ที่ 21 ไทรงามพัฒนา (เขต อบต.) การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลในเมือง อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลพิมาย 2.156 2,903 7,768 องค์การบริหารส่วนตำบลในเมือง 45.91 7,174 15,160 รวม 48.06 10,077 22,928 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลในเมือง ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง ในเมือง
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลเวสต์เอนด์ เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลอังกฤษที่เล่นช่วงสั้น ๆ ใน นอร์เทิร์นฟุตบอลลีก และเอฟเอคัพ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ประวัติศาสตร์ทั้งหมดของพวกเขาอยู่ในช่วงปลายยุควิกตอเรียในนิวคาสเซิล สโมสรมีชื่อเสียงมากที่สุดว่าเป็นหนึ่งในสองทีมฟุตบอลที่อยู่ในนิวคาสเซิลในขณะนั้น มีการเข้าใจผิดว่าพวกเขาได้รวมเข้ากับนิวคาสเซิลอีสต์เอนด์ในปี ค.ศ. 1892 แต่ในความเป็นจริง นิวคาสเซิลเวสต์เอนด์ประสบปัญหาทางการเงิน ซึ่งนำไปสู่การล่มสลาย 10 ปีหลังจากก่อตั้ง นิวคาสเซิลยูไนเต็ดนำเสื้อของนิวคาสเซิลเวสต์เอนด์กลับมาใช้เป็นชุดเยือนของยูไนเต็ดในโอกาสต่าง ๆ เช่น ฤดูกาล 1995–96 และฤดูกาล 2024–25 ประวัติ สโมสรก่อตั้งขึ้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1882 หลังจาก West End Cricket Club ซึ่งเป็นทีมคริกเก็ตในท้องถิ่น ตัดสินใจตั้งแผนกฟุตบอลขึ้นมาในทีม เดิมสโมสรตั้งอยู่ที่ Town Moor ซึ่งเป็นสนามคริกเก็ต แต่หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็ย้ายไปที่สนามฟุตบอลโดยเฉพาะที่ Great North Road ในปี ค.ศ. 1885 เพียงหนึ่งปีต่อมาในเดือนพฤษภาคม สโมสรได้ย้ายไปที่ เซนต์เจมส์พาร์ก หรือสนามเหย้าของ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในปัจจุบัน แม้จะมีการก่อตั้งฟุตบอลลีก แต่สโมสรก็ไม่ได้สมัครเป็นสมาชิกเพื่อเข้าร่วมลีก แต่กลับกลายเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งนอร์เทิร์นฟุตบอลลีกในฤดูกาล 1889-90 สโมสรเกือบจะคว้าแชมป์นอร์เทิร์นลีกได้สำเร็จในฤดูกาลแรก นำโดยบุคคลสำคัญอย่างทอม วัตสัน (ซึ่งต่อมาย้ายไปคุมทีมลิเวอร์พูลจนประสบความสำเร็จ) โดยสโมสรจบฤดูกาลในตำแหน่งรองแชมป์โดยแพ้ด้วยผลต่างประตูให้กับดาร์ลิงตัน เซนต์ ออกัสตินส์ ในฤดูกาลเดียวกับที่เป็นรองแชมป์ลีก พวกเขาเข้าสู่รอบแรกของเอฟเอคัพ ก่อนจะพ่ายต่อกริมสบีทาวน์ ฟอร์มของสโมสรในลีกย่ำแย่ในสองฤดูกาลถัดมา ซึ่งพวกเขาจบอันดับที่ 7 และ 8 ตามลำดับจากทั้งหมด 9 ทีม การจากไปของ ทอม วัตสัน เพื่อไปร่วมงานกับทีมคู่แข่งร่วมเมืองอย่างนิวคาสเซิลอีสต์เอนด์ถือเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้สโมสรต้องตกต่ำลง และท้ายที่สุดก็ประสบปัญหาทางการเงิน ซึ่งนำไปสู่การล่มสลายในปี ค.ศ. 1892 นิวคาสเซิลอีสต์เอนด์ คู่แข่งในท้องถิ่นจากอีกฟากหนึ่งของเมือง นิวคาสเซิลอีสต์เอนด์ มีสถานการณ์ทางการเงินที่ดีกว่ามาก พวกเขากลายเป็น มืออาชีพ และเป็น บริษัทจำกัด ขณะที่นิวคาสเซิลเวสต์เอนด์เลิกกิจการ นิวคาสเซิลอีสต์เอนด์จ้างพนักงานและผู้เล่นของนิวคาสเซิลเวสต์เอนด์และใช้สนามเซนต์เจมส์พาร์กของนิวคาสเซิลเวสต์เอนด์เป็นสนามฟุตบอลแห่งใหม่ของพวกเขา ในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน สโมสรตัดสินใจที่จะใช้ชื่อใหม่ เนื่องจากตอนนี้มีเพียงทีมเดียวในนิวคาสเซิลที่จะสนับสนุน ชื่อที่มีให้แฟน ๆ ให้เลือก ได้แก่ นิวคาสเซิลเรนเจอส์, นิวคาสเซิลซิตี และ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ชื่อหลังถูกตัดสินใจใช้เพื่อแสดงว่ามีทีมฟุตบอลเพียงทีมเดียวในเมืองนิวคาสเซิล สมาคมฟุตบอล ยอมรับการเปลี่ยนชื่อเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม แต่การเปลี่ยนชื่อไม่ถือว่าถูกต้องตามกฎหมายในฐานะ บริษัท สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด จำกัด จนถึงวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1895 อ้างอิง น น น น
พรรคอามอาทมี (; AAP) เป็นพรรคการเมืองในประเทศอินเดีย ก่อตั้งขึ้นในปี 2012 โดยอรวินท์ เกชริวัลและคณะ พรรค AAP ถือกำเนิดขึ้นจากการเคลื่อนไหวต่อต้านคอร์รัปชั่นในปี 2011 ปัจจุบัน AAP เป็นพรรคเสียงข้างมากในสองรัฐบาล ได้แก่สภานิติบัญญัติของเดลีและรัฐปัญจาบ โดยพรรควางตัวในฐานะทางเลือกแทนพรรคใหญ่สองพรรค (ภารตียชนตา (BJP) กับ คองเกรสแห่งชาติอินเดีย (INC) พรรคตั้งขึ้นหลังเกชริวัลแตกหักกับนักเคลื่อนไหว อันนา ฮาซาเร ในประเด็นเรื่องการรวมการเมืองเลือกตั้งเข้าในการเคลื่อนไหวต้านคอร์รัปชั่นปี 2011 ซึ่งเรียกร้องรัฐบัญญัติชนโลกปาล มาตั้งแต่ปี 2011 ฮาซาเร ต้องการการเคลื่อนไหวที่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมือง ในขณะที่เกชริวัลต้องการตัวแทนในระดับรัฐบาล พรรคชนะการเลือกตั้งแรกในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติเดลี ปี 2013 และกลายมาเป็นพรรคที่ใหญ่ที่สุดรองจาก BJP และเนื่องจากทั้งสองพรรคไม่ได้มีเสียงข้างมากโดยสัมบูรณ์ AAP จึงตั้งรัฐบาลร่วมกับสมาชิกจาก INC เกชริวัลกลายมาเป็ยซีเอ็มประจำเดลี แต่รัฐบาลของเขาก็ลาออกหลัง 49 วัน เนื่องจากเขาไม่สามารถผ่านรัฐบัญญัติชนโลกปาลในสภาได้ เนื่องจากขาดการสนับสนุนของ INC นับจากนั้น ตำแหน่งซีเอ็มของเดลีจึงกลายเป็นของประธานาธิบดี จนถึงการเลือกตั้งปี 2015 ที่ซึ่ง AAP ชนะ 67 จาก 70 ที่นั่งในสภานิติบัญญัติเดลี สามที่นั่งที่เหลือเป็นของ BJP และ INC ไม่มีที่นั่งในสภา เกชริวัลสาบานตนเข้ารับตำแหน่งเป็นซีเอ็มเดลีอีกครั้ง AAP แพ้ทั้งเจ็ดเขตเลือกตั้งในโลกสภาให้กับ BJP ในการเลือกตั้งระดับชาติปี 2019 แต่ AAP ยังคงเอาชนะ BJP ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติเดลีในปี 2020 ด้วยจำนวน 62 ที่นั่ง AAP มีความนิยมที่แข็งแกร่งอยู่นอกเดลี นับตั้งแต่กลายมาเป็นพรรคใหญ่ที่สุดอันดับสองหละงการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติรัฐปัญจาบ ปี 2017 ด้วยจำนวน 20 ที่นั่ง และในการเลือกตั้งปี 2022 สามารถชนะที่นั่งในสภานิติบัญญัติรัฐไปถึง 92 ที่นั่ง โดยมีภควันต์ มานน์ สาบานตนเข้ารับตำแหน่งซีเอ็มรัฐปัญจาบ นอกจากนี้พรรคยังขยายอิทธิพลไปยังดินแดนสหภาพจัณฑีครห์ และ กัว เช่นกัน อ้างอิง อมอทม
คลองด่านบริเวณสะพานคลองด่าน คลองด่าน หรือเดิมเรียกว่า คลองบางเหี้ย เป็นคลองในท้องที่ตำบลบางบ่อ ตำบลบางเพรียงและตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ไหลลงสู่อ่าวไทย มีความยาวประมาณ 14.7 กิโลเมตร มีความจุคลองประมาณ 2.97 ล้านลูกบาศก์เมตร ประวัติ บริเวณบางเหี้ยเป็นชุมชนเก่าแก่สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ว่ากันว่าบรรพบุรุษของชาวชุมชนนี้ส่วนหนึ่งเป็นชาวมอญที่อพยพมาจากพม่าเมื่อคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เหตุที่เรียกว่า บางเหี้ย เพราะบริเวณนี้อุดมสมบูรณ์ไปด้วยกุ้ง หอย ปู ปลา จึงมีเหี้ยอาศัยอยู่มาก สุนทรภู่ได้แต่ง นิราศเมืองแกลง ระหว่างการเดินทางไปเมืองแกลงเมื่อ พ.ศ. 2350 มีความตอนหนึ่งถึงคลองบางเหี้ยว่า คลองบางเหี้ยเป็นเส้นทางสัญจรสายหลักของชาวบางบ่อ บางเพรียง และบางเหี้ย จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีการสร้างประตูน้ำกั้นคลองบางเหี้ย ชื่อประตูคลองด่าน เพื่อป้องกันน้ำเค็มล้นเข้ามาทำลายพืชผลทางการเกษตร ส.พลายน้อย ได้เขียนเกี่ยวกับคลองบางเหี้ยไว้ว่า 'แม่น้ำนี้เป็นแม่น้ำโบราณ คลองสำโรงมาบรรจบกับแม่น้ำนี้ตรงที่ว่าการอําเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ เพื่อความเข้าใจและเป็นหลักฐานว่าชื่อแม่น้ำบางเหี้ยเคยเป็นชื่ออําเภอจะขอกล่าวถึงความเป็นมาไว้ด้วย ในสมัยโบราณทั้งคลองสําโรงและแม่น้ำบางเหี้ย น้ำทะเลจะเข้าถึงตลอดทั้งปี ทําให้ประชาชนเดือดร้อน ต้องหาแหล่งน้ำจืดบริโภค…' เนื่องจากคำว่า เหี้ย เป็นคำหยาบและดูอัปมงคล ภายหลังจึงมีการเปลี่ยนชื่อภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องอย่างคลองบางเหี้ยเป็นคลองด่าน และตำบลบางเหี้ยเป็นตำบลคลองด่านเป็นต้น ในสมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม หากใครเรียกคลองด่านว่า บางเหี้ย และทางการได้ยินก็จะถูกปรับเงิน เหตุที่ได้ชื่อว่า คลองด่าน น่าจะเกี่ยวข้องกับการที่พื้นที่บริเวณประตูน้ำบางเหี้ยนั้นมีด่านเก็บภาษีเรือที่ผ่านเข้าออกผ่านคลองที่ไหลจากทิศเหนือของตำบลลงสู่อ่าวไทย สถานที่สำคัญ วัดมงคลโคธาวาส ริมคลองด่าน ชุมชนริมคลองบางเหี้ยมีวัดอยู่ 2 วัด ได้แก่ วัดบางเหี้ยบนหรือวัดบางเหี้ยใน (ปัจจุบันคือวัดโคธาราม) เป็นวัดน้ำจืดเพราะอยู่เหนือประตูน้ำ และวัดบางเหี้ยล่างหรือวัดบางเหี้ยนอก (ปัจจุบันคือวัดมงคลโคธาวาส) เป็นวัดน้ำเค็มเพราะอยู่ใต้ประตูน้ำ วัดนี้มีหลวงพ่อปานเป็นเกจิอาจารย์ชื่อดัง ทั้ง 2 วัด ชาวคลองด่านมีประเพณีอัญเชิญรูปหล่อหลวงพ่อปานจากวัดมงคลโคธาวาส ลงเรือแห่ไปตามลำคลองคลองด่านออกไปทางปากอ่าว วัดอื่นที่ตั้งอยู่ริมคลอง ได้แก่ วัดสว่างอารมณ์ซึ่งตั้งอยู่ปากคลอง และวัดสร่างโศก อ้างอิง ด่าน
สายออ เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลโคกสวาย และ องค์การบริหารส่วนตำบลสายออ อาณาเขตติดต่อ ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลหนองหอย (อำเภอพระทองคำ) ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลโนนไทย (อำเภอโนนไทย) ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลมะค่า (อำเภอโนนไทย) ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลพังเทียม (อำเภอพระทองคำ) การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 สายออ (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 2 โคกหนองไผ่ (เขต อบต.) หมู่ที่ 3 บุ (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 4 โคก (เขต ทต.) หมู่ที่ 5 สวาย (เขต ทต.) หมู่ที่ 6 กุดจิก (เขต อบต.) หมู่ที่ 7 โคกน้อย (เขต อบต.) หมู่ที่ 8 ม่วง (เขต ทต.) หมู่ที่ 9 สระตอง (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 10 ห้วย (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 11 หนองโสน (เขต อบต.) การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลสายออ อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลโคกสวาย 9.65 1,785 5,236 องค์การบริหารส่วนตำบลสายออ 23.52 624 2,025 รวม 33.17 2,409 7,261 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลสายออ ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง สายออ
คลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต หรือ คลองเจ้า เป็นคลองชลประทานที่เชื่อมระหว่างคลองแสนแสบ คลองสิบเจ็ด คลองนครเนื่องเขต คลองประเวศบุรีรมย์ และคลองสำโรง เป็นคลองขนาดใหญ่กว้าง 40–60 เมตร ไหลเชื่อมในแนวเหนือ–ใต้ผ่านพื้นที่จังหวัดฉะเชิงเทราและจังหวัดสมุทรปราการ มีความยาวจากคลองประเวศบุรีรมย์ถึงคลองสำโรง 14.5 กิโลเมตร คลองพระองค์เจ้าไชยานุชิตขุดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพงษาดิศรมหิป พระราชโอรสพระองค์ที่ 55 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งพระองค์เจ้าไชยานุชิตทรงรับราชการกรมชลประทาน เมื่อ พ.ศ. 2430 ทรงอำนวยการขุดคลองตั้งแต่คลองสิบสี่ถึงคลองยี่สิบเอ็ดในจังหวัดฉะเชิงเทรา คลองพระองค์เจ้าไชยานุชิตเป็นคลองสำคัญที่ใช้ระบายน้ำหลักจากคลองแสนแสบ คลองนครเนื่องเขต คลองประเวศบุรีรมย์ และคลองสำโรง เพื่อช่วยเหลือแบ่งเบามวลน้ำฟากตะวันออกของกรุงเทพมหานคร ไหลลงสู่อ่าวไทย แต่ปัญหาในการระบายน้ำออกจากคลองพระองค์ไชยานุชิตลงสู่ทะเลยังมีปัญหา เนื่องจากทางเดินของน้ำไม่สะดวกเพราะลำคลองช่วงพื้นที่ตำบลคลองหลวงแพ่งเป็นคอขวดที่ลีบและเล็ก คลองมีประตูน้ำ สร้างเพื่อป้องกันน้ำท่วมและกักน้ำ ทำให้ไม่สามารถสัญจรทางน้ำได้ สถานที่สำคัญที่ตั้งอยู่บริเวณริมคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต ได้แก่ วัดแครายวงศ์มณี วัดคลองเจ้า วัดสุทธาวาส วัดขวัญสะอาด วัดกาหลง วัดสุคันธาวาส มัสยิดยามีอุ้ลอีบาดะห์ ศาลเจ้าปึงเถ่ากง (ตลาดปากคลองเจ้า จ.สมุทรปราการ) โรงเรียนตลาดปากคลองเจ้า โรงเรียนบ้านคลองเจ้า โรงเรียนแพ่งพิทยาภูมิ โรงเรียนคลองสะบัดจาก และยังมีตลาดน้ำคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต ภายในตลาดมีอาหารคาวหวาน ขนมไทย ผักผลไม้ในท้องถิ่นหลากหลายชนิด มีปลาสวายหลายพันตัวในคลอง อ้างอิง พระองค์เจ้าไชยานุชิต พระองค์เจ้าไชยานุชิต
บริเวณสะพานข้ามคลองบางนางเกรง.ถนนปู่เจ้าสมิงพราย บริเวณสะพานข้ามคลองบางนางเกรง คลองบางนางเกรง บ้างเขียนว่า คลองบางนางเกร็ง เป็นคลองลัดทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยา ในอำเภอพระประแดงและอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ประวัติ ตามประวัติกล่าวว่าคลองขุดขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ในสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม (ครองราชย์ พ.ศ. 2154–2171) พระองค์ทรงเห็นว่าแผ่นดินตรงปากแม่น้ำเจ้าพระยามีตลิ่งงอกออกไปจึงโปรดให้ขุดคลองแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อการสัญจรและขนส่ง ทั้งนี้ยังขุดคลองบางด้วนและคลองบางหมูด้วย โดยฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยาโปรดให้ขุดคลองบางปลากด แผนที่โดยเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ พ.ศ. 2223 ปรากฏชื่อของ Bantianphia หรือ บางเจ้าพระยา เป็นชุมชนปากน้ำหน้าด่านตั้งอยู่ปากคลองบางนางเกรง และยังมีอาคารของทางราชการตั้งอยู่ด้วย คลองบางนางเกรงมีปัญหาเรื่องมลพิษทางน้ำ เมื่อ่ พ.ศ. 2553 กรีนพีซเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ประจำประเทศไทย รายงานว่าตัวอย่างน้ำที่เก็บจากคลองบางนางเกรงพบปนเปื้อนสารโนนิลฟีนอลและไตร-ไอโซ-บิวทิลฟอสเฟต (TiBP) และยังพบทองแดงและนิกเกิลสูงกว่าค่ามาตรฐานน้ำผิวดินของไทยถึง 2 เท่า นอกจากนี้ตัวอย่างตะกอนดินจากคลองบางนางเกร็งยังปนเปื้อนโครเมียม ทองแดง สังกะสี และนิกเกิลสูงที่สุดในตัวอย่างตะกอนดินทั้งหมดที่เก็บในการศึกษาครั้งนี้ โดยค่าสังกะสีและนิกเกิลมีค่าสูงกว่าค่าความเข้มข้นพื้นฐานปกติถึง 30 และ 80 เท่า ตามลำดับ เมื่อ พ.ศ. 2564 มีการสร้างสถานีสูบน้ำบริเวณคลองบางนางเกรง เป็นจุดที่รองรับน้ำในพื้นที่เทศบาลตำบลบางเมืองและเทศบาลตำบลสำโรงเหนือจากคลองขุดสายย่อยต่าง ๆ ก่อนจะระบายลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา และยังมีเครื่องสูบน้ำ เครื่องคัดแยกวัชพืชและขยะ พร้อมระบบสังเกตการณ์จากกล้องวงจรปิด มาตรวัดระดับน้ำและหอสำหรับเจ้าหน้าที่ โดยมีองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการได้ดำเนินการออกแบบก่อสร้างและควบคุมงานเอง แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2564 สถานที่ริมคลอง บริเวณปากคลองเป็นที่ตั้งของวัดบางนางเกรง วัดอื่นที่ตั้งอยู่ริมคลองได้แก่ วัดบางด้วนใน และวัดสวนส้ม อ้างอิง บางนางเกรง บางนางเกรง
คลองชายทะเล หรือ คลองใหม่ บางทีก็เรียก คลองชลประทาน เป็นคลองที่ขุดเชื่อมระหว่างคลองบางปิ้งที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ไหลขนานชายฝั่งทะเลและถนนสุขุมวิท ผ่านอำเภอบางบ่อไปบรรจบคลองสำโรงที่อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ความยาวในเขตจังหวัดสมุทรปราการ 36.850 กิโลเมตร ปัจจุบันยังเป็นที่ตั้งของสถานีสูบน้ำขนาดใหญ่ 7 แห่ง คลองชายทะเลมีบทบาทสำคัญช่วยป้องกันและแก้ไขปัญหาน้ำท่วม โดยเฉพาะในเขตพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมและโรงงานในเขตจังหวัดฉะเชิงเทราและสมุทรปราการ รวมทั้งสนามบินสุวรรณภูมิ ทำหน้าที่เป็นบ่อพักน้ำหรือรับน้ำ กล่าวคือได้ใช้แนวถนนสุขุมวิทเป็นคันกั้นน้ำทะเลที่หนุนท่วมขึ้นมาบนชายฝั่งทะเล และใช้พื้นที่ด้านในของถนนสุขุมวิทเป็นพื้นที่พักน้ำที่ไหลมาจากตอนบน การก่อสร้างสถานีสูบน้ำตามคลองต่าง ๆ เลียบถนนสุขุมวิทตามแนวคลองชายทะเล สามารถระบายน้ำขังออกทะเล 267 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที ทำให้น้ำตามคลองต่าง ๆ ของพื้นที่ด้านบน ไหลลงสู่ด้านล่างได้สะดวกรวดเร็วขึ้น คลองชายทะเลยังตัดกับสะพานน้ำยกระดับที่สร้างขึ้นจากแนวพระราชดำริของ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อ พ.ศ. 2546 เปิดใช้อย่างเป็นทางการ เมื่อ พ.ศ. 2553 อ้างอิง ชายทะเล ชายทะเล ชายทะเล
สระพระ เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอพระทองคำ จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลสระพระ และ เทศบาลตำบลพระทองคำ อาณาเขตติดต่อ ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลทัพรั้ง (อำเภอพระทองคำ) ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลพังเทียม (อำเภอพระทองคำ) และตำบลบัลลังก์ (อำเภอโนนไทย) ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลพังเทียม (อำเภอพระทองคำ) ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลมาบกราด (อำเภอพระทองคำ) การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 ปะคำ หมู่ที่ 2 ขมาดไพร หมู่ที่ 3 สระพระ หมู่ที่ 4 หนองไทร หมู่ที่ 5 ห้วยยางใต้ หมู่ที่ 6 คูเมืองน้อย หมู่ที่ 7 หนองปล้อง หมู่ที่ 8 โกรกมะค่า หมู่ที่ 9 โกรกมะค่าเหนือ หมู่ที่ 10 ปะคำใต้ หมู่ที่ 11 สระพระพัฒนา การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลสระพระ อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลพระทองคำ 7.5 1,652 4,048 เทศบาลตำบลสระพระ 48.8 1,315 3,943 รวม 56.3 2,967 7,991 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลสระพระ ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 สถานที่สำคัญ การศึกษา โรงเรียนประถมศึกษา โรงเรียนถนนสุรนารายณ์ (คุรุรัฐประชาสรรค์) โรงเรียนสระพระขมาดไพร โรงเรียนเอกชน โรงเรียนปิ่นนรินทร์วิทยา โรงเรียนมัธยมศึกษา โรงเรียนพระทองคำวิทยา อ้างอิง สระพระ
วัดบึงตาหอม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ใน ตำบลดอนเกาะกา อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 22 ไร่ 3 งาน 22 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูอนุวัตรบวรกิจเป็นเจ้าอาวาส วัดบึงตาหอม เดิมชื่อ วัดหอมชื่นสว่างอารมณ์ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2461 ไม่มีที่ดินเป็นของวัดเอง เพียงแต่ทราบว่ามีผู้ริเริ่ม คือ พระภู กับ พระทุ และผู้ช่วยดูแลรักษาวัด นายทับ บัวทอง นายวอน ป้อมเรือง นายนา รุ่งเรือง มีพระผู้ดุแลหลายรูปหลายสมัยล้มลุกคลุกคลานมาตลอด ต่อมานายนา รุ่งเรืองได้ออกบวชมาเป็นพระภิกษุจนได้เป็นเจ้าอาวาส เห็นว่าวัดไม่มีที่ดินของตัวเอง อยากจะสร้างอุโบสถ และขอพระราชทานวิสุงคามสีมาไม่ได้ จึงได้พากันไปขอที่ดินจาก นายสิงห์ บุญญรัตน์ ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดิน โดยมีพระครูสุทธาภิราม เจ้าอาวาสวัดบางไทร ต่อมาเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2509 ได้รับที่ดินจำนวนเนื้อที่ 22 ไร่ 3 งาน 22 วา ได้เริ่มสร้างศาลาการเปรียญและกุฏิคอนกรีตเสริมเหล็ก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516 แล้วจึงเริ่มสร้างอุโบสถขึ้น เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ต่อมาได้สร้างกุฏิสงฆ์ขึ้นอีก 4 หลัง เป็นตึกครึ่งไม้สองชั้นสามห้อง สร้างเมรุเผาศพ อาคารอเนกประสงค์ และศาลาทรงไทยคอนกรีตเสริมเหล็ก วัดมีรูปเหมือนสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) มีขนาดหน้าตักกว้าง 3.99 เมตร หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ องค์พระสร้างด้วยปูนเสริมเหล็ก สูง 16 เมตร กว้าง 9 เมตร ด้านล่างเป็นอาคารปฏิบัติธรรมมีวัตถุประสงค์ อ้างอิง บึงตาหอม
วัดสะแกงาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดงน้อย อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระโอภาสศีลสุนทร วัดสะแกงามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2445 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2518 โดยเมื่อ พ.ศ. 2444 มีคหบดีชาวบางขาม เขตอำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี ได้มีศรัทธาสร้างพระปรางค์ขนาดฐานกว้าง 11 ศอก สูง 15 วา (นัยว่าอุทิศส่วนกุศลและบรรจุอัฐิบุตรีที่เสียชีวิตลง) ถวาย 1 องค์ รวมถึงได้สร้างศาลาการเปรียญขนาด กว้าง 7 วา ยาว 12 วา ถวายอีก 1 หลัง ศาลาการเปรียญมีลักษณะทรงไทย เรือนไม้ มีขนาดกว้าง 14 เมตร ยาว 25 เมตร เครื่องบนทำด้วยไม้เนื้อแข็งคุณภาพดี หลังคามุงกระเบื้อง พื้นไม้กระดานขัดมัน ใช้ช่างในท้องถิ่นทำการก่อสร้าง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2511 ได้เริ่มสร้างอุโบสถหลังใหม่เนื่องจากหลังเดิมชำรุดใช้เป็นที่ประกอบสังฆกรรมไม่ได้แล้ว และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2518 อุโบสถมีขนาดกว้าง 16 เมตร ยาว 21 เมตร รูปทรงเป็นแบบทรงไทย เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องเคลือบสีแผ่นเล็ก ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังทุกด้าน อ้างอิง สะแกงาม
สีดา เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสีดา จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลสีดา และองค์การบริหารส่วนตำบลสีดา การปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค หมู่ที่ 1 สีดา หมู่ที่ 2 หนองเรือ หมู่ที่ 3 โนนเมือง หมู่ที่ 4 เก่า หมู่ที่ 5 หญ้าคา หมู่ที่ 6 หนองแก หมู่ที่ 7 ดอนดู่ หมู่ที่ 8 หินแห่ หมู่ที่ 9 ถนนหัก หมู่ที่ 10 ดอนโก่ย หมู่ที่ 11 หนองไข่เหี้ย การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลสีดา อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลสีดา (เฉพาะเขตตำบลสีดา) - 349 1,150 องค์การบริหารส่วนตำบลสีดา 26.84 934 3,365 รวม - 1,283 4,515 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลสีดา ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 สถานที่สำคัญ การศึกษา โรงเรียน โรงเรียนบ้านหินแห่ โรงเรียนวัดบ้านดอนโก่ย โรงเรียนวัดบ้านสีดา อ้างอิง สีดา
กุดจิก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลกุดจิก และองค์การบริหารส่วนตำบลกุดจิก อยู่ห่างจากอำเภอสูงเนิน 9 กิโลเมตร การปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค หมู่ที่ 1 กุดจิก หมู่ที่ 2 บุ หมู่ที่ 3 สลักใด หมู่ที่ 4 ขาม หมู่ที่ 5 สลักใด หมู่ที่ 6 โนนตะโก การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลกุดจิก อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลกุดจิก - 819 2,251 องค์การบริหารส่วนตำบลกุดจิก - 945 2,369 รวม - 1,764 4,620 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลกุดจิก ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 สถานที่สำคัญ การศึกษา โรงเรียน โรงเรียนจตุรคามสามัคคี โรงเรียนบ้านกุดจิก (รัชชุศิริอนุกูล) โรงเรียนบ้านสลักใด โรงเรียนมัธยมศึกษา โรงเรียนกุดจิกวิทยา การศาสนา วัด/สำนักสงฆ์ วัดกุดจิก วัดสลักใด วัดสันติสีลาราม อ้างอิง กุดจิก
นากลาง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลกุดจิก และองค์การบริหารส่วนตำบลนากลาง อยู่ห่างจากอำเภอสูงเนิน 16 กิโลเมตร การปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค หมู่ที่ 1 นากลาง หมู่ที่ 2 นาใหญ่ หมู่ที่ 3 ห้วยตะคร้อ หมู่ที่ 4 หนองบอน หมู่ที่ 5 นากลาง หมู่ที่ 6 นาใหญ่พัฒนา หมู่ที่ 7 บุตาต้อง หมู่ที่ 8 นากลางสามัคคี หมู่ที่ 9 นากลางพัฒนา การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลนากลาง อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลกุดจิก (เฉพาะเขตตำบลนากลาง) - 586 440 องค์การบริหารส่วนตำบลนากลาง 52.90 3,855 7,120 รวม - 4,441 7,560 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลนากลาง ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 สถานที่สำคัญ การศึกษา โรงเรียน โรงเรียนบ้านนากลาง โรงเรียนบ้านนาใหญ่ (เสถียรราษฎร์รัฐผดุง) โรงเรียนบ้านหนองบอน โรงเรียนบ้านห้วยตะคร้อ การศาสนา วัด/สำนักสงฆ์ วัดนากลาง วัดนาใหญ่ วัดหนองบอน วัดห้วยตะคร้อ อ้างอิง นากลาง
ทับสวาย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลทับสวาย และองค์การบริหารส่วนตำบลทับสวาย การปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค หมู่ที่ 1 ทับสวาย หมู่ที่ 2 ทับสวายพัฒนา หมู่ที่ 3 สะพานสาม หมู่ที่ 4 เจริญผล หมู่ที่ 5 หนองหว้า หมู่ที่ 6 บุตะเภา หมู่ที่ 7 สระทอง หมู่ที่ 8 สุขสันต์ การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลทับสวาย อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลห้วยแถลง (เฉพาะเขตตำบลทับสวาย) - 164 347 องค์การบริหารส่วนตำบลทับสวาย 30 1,337 4,077 รวม - 1,501 4,424 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลทับสวาย ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 สถานที่สำคัญ การศึกษา โรงเรียน โรงเรียนชุมชนบ้านทับสวาย โรงเรียนเอกชน โรงเรียนเก้งเต็ก การศาสนา วัด/สำนักสงฆ์ วัดโคกโภคา วัดประชาคมาราม วัดสระทอง อ้างอิง ทับสวาย
หมู่บ้านน้อยพัฒนา ปัจจุบันแบ่งการปกครองออกเป็น 3 หมู่บ้าน คือ หมู่บ้านน้อยพัฒนา หมู่บ้านเสาร์ห้า และหมู่บ้านถ้ำเต่า เป็นหมู่บ้านในตำบลห้วยบง อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ประวัติของหมู่บ้าน หมู่บ้านน้อยพัฒนา เดิมคือ หมู่ที่ 19 ตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ตำบลห้วยบง แยกออกจากตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา บ้านน้อยพัฒนาจึงถูกโอนมาเป็นหมู่ที่ 5 ตำบลห้วยบง เนื่องจากบ้านน้อยพัฒนา มีพื้นที่และประชากรมาก จึงมีการแยกพื้นที่บางส่วนออกเป็น บ้านเสาร์ห้า หมู่ที่ 12 และ บ้านถ้ำเต่า หมู่ที่ 17 ดังเช่นในปัจจุบัน ประชากร หมู่บ้านน้อยพัฒนา หมู่บ้านเสาร์ห้า และหมู่บ้านถ้ำเต่า มีประชากรรวมทั้งหมด 1,137 คน แบ่งเป็น ชาย 574 คน หญิง 563 คน หมู่บ้าน ประชากร หลังคาเรือน ชาย หญิง รวม หมู่ที่ 5 น้อยพัฒนา 238 233 471 200 หมู่ที่ 12 เสาร์ห้า 175 164 339 114 หมู่ที่ 17 ถ้ำเต่า 161 166 327 89 รวม 574 563 1,137 403 อ้างอิง:กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ข้อมูล ณ สิ้นปี 2564 อ้างอิง น้อยพัฒนา บ้านน้อยพัฒนา
หมู่บ้านหินเพิง ปัจจุบันแบ่งการปกครองออกเป็น 3 หมู่บ้าน คือ หมู่บ้านหินเพิง หมู่บ้านซับไทร และหมู่บ้านวังไทรงาม เป็นหมู่บ้านในตำบลห้วยบง อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ประวัติของหมู่บ้าน หมู่บ้านหินเพิง เดิมคือ หมู่ที่ 11 ตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ตำบลห้วยบง แยกออกจากตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา บ้านหินเพิงจึงถูกโอนมาเป็นหมู่ที่ 9 ตำบลห้วยบง เนื่องจากบ้านหินเพิง มีพื้นที่และประชากรมาก จึงมีการแยกพื้นที่บางส่วนออกเป็น บ้านซับไทร หมู่ที่ 16 และบ้านวังไทรงาม หมู่ที่ 18 ดังเช่นในปัจจุบัน ประชากร หมู่บ้านหินเพิง หมู่บ้านซับไทร และหมู่บ้านวังไทรงาม มีประชากรรวมทั้งหมด 807 คน แบ่งเป็น ชาย 401 คน หญิง 406 คน หมู่บ้าน ประชากร หลังคาเรือน ชาย หญิง รวม หมู่ที่ 9 หินเพิง 111 126 237 90 หมู่ที่ 16 ซับไทร 155 152 307 117 หมู่ที่ 18 วังไทรงาม 135 128 263 83 รวม 401 406 807 290 อ้างอิง:กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ข้อมูล ณ สิ้นปี 2564 อ้างอิง บ้านหินเพิง หินเพิง
วัดพิมพาวาส (เหนือ) เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 บ้านคลองวังขื่อ ตำบลพิมพา อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัด 7 ไร่ 92 ตารางวา บริเวณใกล้เคียงยังมีวัดพิมพาวาส (ใต้) ซึ่งเป็นวัดมอญเช่นเดียวกันแต่สังกัดธรรมยุติกนิกาย วัดพิมพาวาส (เหนือ) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2451 ผู้ดำเนินการก่อสร้างวัด คือ นายสง นางนะ สีล้ง นายกรุด นางจันทรา การะเกตุ บริจาคทรัพย์และที่ดิน โดยร่วมกับชาวบ้านตำบลพิมพา ต่อมาประชาชนในท้องถิ่นมีความเห็นไม่ตรงกันระหว่างกลุ่มเชื้อสายไทยแท้กับกลุ่มเชื้อสายไทยรามัญจึงได้แยกเป็น 2 วัด คือวัดพิมพาวาส (เหนือ) และ วัดพิมพาวาส (ใต้) วัดพิมพาวาส (เหนือ) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 โดยถือว่าเจ้าอาวาสรูปแรกคือพระหนูซึ่งปกครองทั้งสองวัด ในสมัยที่พระครุฑรักษาการเจ้าอาวาส พระทั้งสองนิกายอยู่ร่วมกันในวัดเดียวแต่แยกอุโบสถสังฆกรรม จนเมื่อ พ.ศ. 2500 ได้แบ่งวัดเป็นฝ่ายละครึ่งโดยให้ฝ่ายมหานิกายเลือกที่ดินวัดก่อน ทางฝั่งมหานิกายเลือกที่ดินที่ไม่มีอุโบสถ จึงได้ขอสร้างอุโบสถในเวลาต่อมา อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตกึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ 6 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ และมีศิลปวัตถุ ได้แก่ หงษ์หล่อด้วยทองสำริด สูง 80 เซนติเมตร ยาว 55 เซนติเมตร กว้าง 40 เซนติเมตร ซึ่งได้มาจากเมืองหงสาวดี ประเทศพม่า อ้างอิง พิมพาวาส (เหนือ) พิมพาวาส (เหนือ)
หมู่บ้านซับพลู ปัจจุบันแบ่งการปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน คือ หมู่บ้านซับพลู หมู่บ้านซับพลูน้อย หมู่บ้านโนนสะอาด และหมู่บ้านซับสนุ่น เป็นหมู่บ้านในตำบลห้วยบง อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ประวัติของหมู่บ้าน หมู่บ้านซับพลู เดิมคือ หมู่ที่ 10 ตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ตำบลห้วยบง แยกออกจากตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา บ้านซับพลูจึงถูกโอนมาเป็นหมู่ที่ 6 ตำบลห้วยบง เนื่องจากบ้านซับพลู มีพื้นที่และมีการกระจายตัวของประชากรมาก จึงมีการแยกพื้นที่ออกเป็น หมู่บ้านซับพลูน้อย (หมู่ที่ 14) หมู่บ้านโนนสะอาด (หมู่ที่ 19) และหมู่บ้านซับสนุ่น (หมู่ที่ 23) ตามลำดับ ประชากร หมู่บ้านซับพลู หมู่บ้านซับพลูน้อย หมู่บ้านโนนสะอาด และหมู่บ้านซับสนุ่น มีประชากรรวมทั้งหมด 1,925 คน แบ่งเป็น ชาย 969 คน หญิง 956 คน หมู่บ้าน ประชากร หลังคาเรือน ชาย หญิง รวม หมู่ที่ 6 ซับพลู 396 390 786 287 หมู่ที่ 14 ซับพลูน้อย 239 238 477 188 หมู่ที่ 19 โนนสะอาด 128 133 261 90 หมู่ที่ 23 ซับสนุ่น 206 195 401 146 รวม 969 956 1,925 711 อ้างอิง:กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ข้อมูล ณ สิ้นปี 2564 อ้างอิง บ้านซับพลู ซับพลู