bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
เมืองพัทลุง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเมืองพัทลุงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอควนขนุน ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอกระแสสินธุ์ (จังหวัดสงขลา) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเขาชัยสนและอำเภอกงหรา ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอศรีนครินทร์และอำเภอกงหรา การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเมืองพัทลุงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 14 ตำบล 145 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. คูหาสวรรค์ (Khuha Sawan) 8. ลำปำ (Lampam) 11 หมู่บ้าน 2. เขาเจียก (Khao Chiak) 11 หมู่บ้าน 9. ตำนาน (Tamnan) 15 หมู่บ้าน 3. ท่ามิหรำ (Tha Miram) 10 หมู่บ้าน 10. ควนมะพร้าว (Khuan Maphrao) 16 หมู่บ้าน 4. โคกชะงาย (Khok Cha-ngai) 9 หมู่บ้าน 11. ร่มเมือง (Rom Mueang) 9 หมู่บ้าน 5. นาท่อม (Na Thom) 8 หมู่บ้าน 12. ชัยบุรี (Chai Buri) 13 หมู่บ้าน 6. ปรางหมู่ (Prang Mu) 9 หมู่บ้าน 13. นาโหนด (Na Not) 11 หมู่บ้าน 7. ท่าแค (Tha Khae) 12 หมู่บ้าน 14. พญาขัน (Phaya Khan) 10 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น การท้องที่อำเภอเมืองพัทลุงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองพัทลุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูหาสวรรค์ทั้งตำบล รวมไปถึงพื้นที่หมู่ 11 (บางส่วน) ตำบลเขาเจียก หมู่ 2 (บางส่วน) ตำบลท่ามิหรำ หมู่ 9 (บางส่วน) ตำบลปรางหมู่ หมู่ 3 (บางส่วน), 4 (บางส่วน), 6 (บางส่วน), 7 (บางส่วน), 9 (บางส่วน) ตำบลลำปำ หมู่ 10 (บางส่วน) ตำบลตำนาน และหมู่ 3 (บางส่วน) ตำบลควนมะพร้าว เทศบาลตำบลโคกชะงาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกชะงายทั้งตำบล เทศบาลตำบลเขาเจียก ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1–10, 11 (บางส่วน) ตำบลเขาเจียก (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองพัทลุง) เทศบาลตำบลท่ามิหรำ ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1, 2 (บางส่วน), 3–10 ตำบลท่ามิหรำ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองพัทลุง) เทศบาลตำบลนาท่อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาท่อมทั้งตำบล เทศบาลตำบลปรางหมู่ ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1–8, 9 (บางส่วน) ตำบลปรางหมู่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองพัทลุง) เทศบาลตำบลร่มเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลร่มเมืองทั้งตำบล เทศบาลตำบลพญาขัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพญาขันทั้งตำบล เทศบาลตำบลนาโหนด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาโหนดทั้งตำบล เทศบาลตำบลท่าแค ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าแคทั้งตำบล เทศบาลตำบลตำนาน ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1–9, 10 (บางส่วน), 11–15 ตำบลตำนาน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองพัทลุง) องค์การบริหารส่วนตำบลลำปำ ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1–2, 3 (บางส่วน), 4 (บางส่วน), 5, 6 (บางส่วน), 7 (บางส่วน), 8, 9 (บางส่วน), 10–11 ตำบลลำปำ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองพัทลุง) องค์การบริหารส่วนตำบลควนมะพร้าว ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1–2, 3 (บางส่วน), 4–16 ตำบลควนมะพร้าว (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองพัทลุง) องค์การบริหารส่วนตำบลชัยบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชัยบุรีทั้งตำบล เมืองพัทลุง
ชะอวด เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอร่อนพิบูลย์ทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอร่อนพิบูลย์ในวันที่ 16 กันยายน 2466 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 10 มีนาคม 2496 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอชะอวดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอจุฬาภรณ์ อำเภอร่อนพิบูลย์ อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และอำเภอเชียรใหญ่ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหัวไทร ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอควนขนุน อำเภอป่าพะยอม (จังหวัดพัทลุง) และอำเภอห้วยยอด (จังหวัดตรัง) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอทุ่งสง ประวัติ ท้องที่อำเภอชะอวด เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอร่อนพิบูลย์ ทางกระทรวงมหาดไทยเห็นว่าท้องที่ในมณฑลนครศรีธรรมราชยังไม่เหมาะแก่การปกครอง จึงได้แยกพื้นที่ตำบลชะอวด ตำบลท่าประจะ ตำบลท่าเสม็ด ตำบลวังอ่าง และตำบลเคร็ง ของอำเภอร่อนพิบูลย์ ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอชะอวด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2466 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอชะอวด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 10 มีนาคม ปีเดียวกัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอชะอวดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 87 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) แผนที่ 1 ชะอวด Cha-uat 2 ท่าเสม็ด Tha Samet 3 ท่าประจะ Tha Pracha 4 เคร็ง Khreng 5 วังอ่าง Wang Ang 6 บ้านตูล Ban Tun 7 ขอนหาด Khon Hat 8 เกาะขันธ์ Ko Khan 9 ควนหนองหงษ์ Khuan Nong Hong 10 เขาพระทอง Khao Phra Thong 11 นางหลง Nang Long การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอชะอวดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลชะอวด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชะอวด (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1) และตำบลท่าประจะ (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 3) เทศบาลตำบลท่าประจะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าประจะ (เฉพาะหมู่ 1–2, 4–11 และบางส่วนของหมู่ที่ 3) องค์การบริหารส่วนตำบลชะอวด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชะอวด (เฉพาะหมู่ที่ 2–10 และบางส่วนของหมู่ที่ 1) องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเสม็ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเสม็ดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเคร็ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเคร็งทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลวังอ่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังอ่างทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านตูลทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลขอนหาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขอนหาดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะขันธ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะขันธ์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลควนหนองหงษ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนหนองหงษ์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเขาพระทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาพระทองทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลนางหลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางหลงทั้งตำบล อ้างอิง ชะอวด
ถ้ำพรรณรา ถ้ำ-พัน-นะ-รา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอฉวางทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอฉวางในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2533 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 8 สิงหาคม 2538 เป็นอำเภอที่ 17 ของจังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอถ้ำพรรณราตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเวียงสระ (จังหวัดสุราษฏร์ธานี) และอำเภอฉวาง ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอฉวาง ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทุ่งใหญ่ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอทุ่งใหญ่ อำเภอพระแสง และอำเภอเวียงสระ (จังหวัดสุราษฏร์ธานี) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอถ้ำพรรณราแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 29 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) แผนที่ 1. ถ้ำพรรณรา Tham Phannara 2. คลองเส Khlong Se 3. ดุสิต Dusit การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอถ้ำพรรณราประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลถ้ำพรรณรา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำพรรณราทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลคลองเส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองเสทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดุสิต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดุสิตทั้งตำบล อ้างอิง ถ้ำพรรณรา
วังน้ำเย็น เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดสระแก้ว เดิมเป็นหมู่บ้านในเขตตำบลเขาฉกรรจ์ อำเภอสระแก้วทั้งหมด ต่อมาได้แยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์ตั้งเป็นตำบลวังน้ำเย็น ตำบลวังสมบูรณ์และตำบลตาหลังใน และตั้งเป็นกิ่งอำเภอวังน้ำเย็นในปีเดียวกัน ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2526 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอวังน้ำเย็นมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเขาฉกรรจ์ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอคลองหาด ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอวังสมบูรณ์ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอท่าตะเกียบ (จังหวัดฉะเชิงเทรา) ประวัติ ท้องที่อำเภอวังน้ำเย็น เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลเขาฉกรรจ์ อำเภอสระแก้ว ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองของตำบลเขาฉกรรจ์ออกมาตั้งเป็นตำบลทั้งหมด 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลวังน้ำเย็น ตำบลวังสมบูรณ์ และตำบลตาหลังใน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2519 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 26 ตุลาคม ปีเดียวกัน และในปีเดียวกันกระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่ตำบลวังน้ำเย็น ตำบลวังสมบูรณ์ และตำบลตาหลังใน ของอำเภอสระแก้ว ได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังน้ำเย็น ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 30 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอวังน้ำเย็น ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2526 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 31 มีนาคม ปีเดียวกัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอวังน้ำเย็นแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 84 หมู่บ้าน ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. วังน้ำเย็น Wang Nam Yen 2. ตาหลังใน Ta Lang Nai 3. คลองหินปูน Khlong Hin Pun 4. ทุ่งมหาเจริญ Thung Maha Charoen การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอวังน้ำเย็นประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองวังน้ำเย็น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังน้ำเย็นทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลตาหลังใน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาหลังในทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลคลองหินปูน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองหินปูนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งมหาเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งมหาเจริญทั้งตำบล อ้างอิง วังน้ำเย็น
เขาฉกรรจ์ เป็นอำเภอในจังหวัดสระแก้ว เป็นที่ตั้งของเขาฉกรรจ์ ซึ่งสถานที่ที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้มาทำพิธีตัดไม้ข่มนามก่อนทำศึกรวบรวมแผ่นดินกอบกู้บ้านเมืองจนสำเร็จ โดยพื้นที่เดิมครอบคลุมการปกครองของอำเภอวังน้ำเย็นและอำเภอวังสมบูรณ์ทั้งหมด ปัจจุบันเป็นอำเภอสำคัญด้านแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของจังหวัด ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเขาฉกรรจ์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองสระแก้ว ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวัฒนานครและอำเภอคลองหาด ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอวังน้ำเย็น และอำเภอท่าตะเกียบ (จังหวัดฉะเชิงเทรา) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสนามชัยเขต (จังหวัดฉะเชิงเทรา) และอำเภอกบินทร์บุรี (จังหวัดปราจีนบุรี) ประวัติ เดิมพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในเขตตำบลเขาฉกรรจ์ อำเภอสระแก้ว จังหวัดปราจีนบุรี เนื่องจากพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์มีพื้นที่กว่า 1,082.8 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2518 ทางจังหวัดปราจีนบุรีได้เสนอการจัดตั้งกิ่งอำเภอวังน้ำเย็นขึ้น โดยมีแผนแยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์ออกเป็น 3 ตำบล โดยให้แยกหมู่ 8–9, 16–17 ไปตั้งเป็นตำบลวังน้ำเย็น, พื้นที่หมู่ 12, 18–19 ไปตั้งเป็นตำบลวังสมบูรณ์ กับพื้นที่หมู่ 5, 13–14 ไปตั้งเป็นตำบลตาหลังใน และย้าย 3 ตำบลที่แยกขึ้นใหม่ไปตั้งและขึ้นการปกครองกับกิ่งอำเภอวังน้ำเย็นในปี พ.ศ. 2519 ปี พ.ศ. 2526 ได้แยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์ ออกมาตั้งเป็นตำบลหนองหว้า และแยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์อีกครั้ง ไปตั้งเป็นตำบลพระเพลิง ในปี พ.ศ. 2527 แต่ทางราชการยังเห็นว่าตำบลเขาฉกรรจ์มีพื้นที่กว้างใหญ่ จึงแยกพื้นไปตั้งขึ้นเป็นตำบลเขาสามสิบ ในปี พ.ศ. 2536 ต่อมาจังหวัดปราจีนบุรีได้แยกพื้นที่อำเภอสระแก้ว อำเภอวัฒนานคร อำเภออรัญประเทศ อำเภอตาพระยา อำเภอคลองหาด อำเภอวังน้ำเย็น ตั้งเป็น จังหวัดสระแก้ว เขาฉกรรจ์จึงมีฐานะเป็นตำบลในอำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว ในปี พ.ศ. 2537 ราษฎรในพื้นที่ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ให้ตั้งกิ่งอำเภอที่ตำบลเขาฉกรรจ์ โดยกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าราษฎรทั้ง 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลเขาฉกรรจ์ ตำบลหนองหว้า ตำบลพระเพลิง และตำบลเขาสามสิบ เป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร ห่างไกลจากตัวอำเภอ จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอเมืองสระแก้ว รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย และเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 จึงตั้งกิ่งอำเภอเขาฉกรรจ์ ที่มาของชื่ออำเภอมาจากเขาฉกรรจ์ เป็นจุดที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ได้ทรงรวบรวมคนไทยจากชุมนุมต่างๆ เพื่อกอบกู้เอกราชตอนเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ได้ทรงกระทำพิธี ฉอ-กัณฑ์ และกอบกู้เอกราชสำเร็จ และปี พ.ศ. 2540 หลังจากตั้งเป็นกิ่งอำเภอเพียง 2 ปี ก็ได้ยกฐานะเป็นอำเภอเขาฉกรรจ์ เนื่องจากพื้นที่มีความเจริญเป็นอย่างมาก การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเขาฉกรรจ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 71 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. เขาฉกรรจ์ Khao Chakan 2. หนองหว้า Nong Wa 3. พระเพลิง Phra Phloeng 4. เขาสามสิบ Khao Sam Sip การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเขาฉกรรจ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลเขาฉกรรจ์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเขาฉกรรจ์ องค์การบริหารส่วนตำบลเขาฉกรรจ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลเขาฉกรรจ์) องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหว้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหว้าทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลพระเพลิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระเพลิงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเขาสามสิบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาสามสิบทั้งตำบล อ้างอิง เขาฉกรรจ์
เขาสวนกวาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น ตั้งอยู่เหนือสุดของจังหวัดซึ่งเป็นที่ตั้งของสวนสัตว์ขอนแก่น อำเภอนี้ที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือพาดผ่าน โดยเมื่อเดินทางจากกรุงเทพฯ และเป็นอำเภอสุดท้ายก่อนเข้าสู่เขตจังหวัดอุดรธานี ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเขาสวนกวางตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองวัวซอ อำเภอหนองแสง และอำเภอโนนสะอาด (จังหวัดอุดรธานี) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโนนสะอาด (จังหวัดอุดรธานี) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอน้ำพอง ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภออุบลรัตน์ และอำเภอโนนสัง (จังหวัดหนองบัวลำภู) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเขาสวนกวางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 56 หมู่บ้าน เขาสวนกวาง| 11 หมู่บ้าน ดงเมืองแอม| 15 หมู่บ้าน นางิ้ว| 7 หมู่บ้าน โนนสมบูรณ์| 10 หมู่บ้าน คำม่วง| 13 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเขาสวนกวางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลเขาสวนกวาง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเขาสวนกวางและบางส่วนของตำบลคำม่วง เทศบาลตำบลโนนสมบูรณ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนสมบูรณ์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเขาสวนกวาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาสวนกวาง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลเขาสวนกวาง) องค์การบริหารส่วนตำบลดงเมืองแอม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงเมืองแอมทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลนางิ้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางิ้วทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลคำม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำม่วง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลเขาสวนกวาง) อ้างอิง เขาสวนกวาง
หนองสองห้อง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอหนองสองห้องตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโนนศิลา อำเภอบ้านไผ่ และอำเภอเปือยน้อย ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอนาเชือก (จังหวัดมหาสารคาม) และอำเภอนาโพธิ์ (จังหวัดบุรีรัมย์) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพุทไธสง อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ (จังหวัดบุรีรัมย์) และอำเภอประทาย (จังหวัดนครราชสีมา) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพล การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอหนองสองห้องแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 138 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. หนองสองห้อง 2. คึมชาด 3. โนนธาตุ 4. ตะกั่วป่า 5. สำโรง 6. หนองเม็ก 7. ดอนดู่ 11 หมู่บ้าน 8. ดงเค็ง 13 หมู่บ้าน 9. หันโจด 12 หมู่บ้าน 10. ดอนดั่ง 10 หมู่บ้าน 11. วังหิน 8 หมู่บ้าน 12. หนองไผ่ล้อม 9 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอหนองสองห้องประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลหนองสองห้อง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองสองห้อง เทศบาลตำบลวังหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังหินทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสองห้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสองห้อง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหนองสองห้อง) องค์การบริหารส่วนตำบลคึมชาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคึมชาดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโนนธาตุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนธาตุทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลตะกั่วป่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะกั่วป่าทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลสำโรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำโรงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเม็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเม็กทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดอนดู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนดู่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดงเค็ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงเค็งทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหันโจด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหันโจดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดอนดั่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนดั่งทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่ล้อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไผ่ล้อมทั้งตำบล หนองสองห้อง
ดงหลวง เป็นอำเภอในจังหวัดมุกดาหาร ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอดงหลวงตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเต่างอย (จังหวัดสกลนคร) และ อำเภอนาแก (จังหวัดนครพนม) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอธาตุพนม (จังหวัดนครพนม) และอำเภอเมืองมุกดาหาร ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองมุกดาหารและอำเภอคำชะอี ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเขาวงและอำเภอนาคู (จังหวัดกาฬสินธุ์) ประวัติ พื้นที่อำเภอดงหลวงเดิมอยู่ในเขตของเมืองมุกดาหาร โอนไปขึ้นกับอำเภอนาแกในปี พ.ศ. 2450 จึงมีฐานะเป็นตำบลในอำเภอนาแก จังหวัดนครพนม โดยมีชาวผู้ไทยเป็นส่วนใหญ่กระจายอยู่ใน 13 หมู่บ้าน คือ บ้านก้านเหลืองดง บ้านหนองแคน บ้านหนองบัว บ้านหนองหนาว บ้านชะโนด บ้านกกตูม บ้านนาโคกกุง บ้านขัวสูง บ้านแก่งนาง บ้านกกกอก บ้านส้านแว้ บ้านคำผักกูด และบ้านนาหินกอง ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ทางราชการพิจารณาสภาพพื้นที่ทางด้านใต้ของอำเภอนาแกห่างไกลคมนาคม เจ้าหน้าที่ของรัฐออกตรวจตราและเยี่ยมเยียนราษฎรไม่ทั่วถึง พื้นที่ด้านใต้ 3 ตำบลมีพื้นที่มากกว่า 1,071.1 ตารางกิโลเมตรซึ่งมีพื้นที่มากกว่าสังกัดอำเภอเดิม ปี พ.ศ. 2520 จึงแยกตำบลดงหลวง ตำบลกกตูม และตำบลหนองบัว ของอำเภอนาแก ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ 1 แห่ง เรียกว่า กิ่งอำเภอดงหลวง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2520 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน รวมทั้งปี พ.ศ. 2523 ได้ตั้งตำบลหนองแคน โดยแยก 11 หมู่บ้านออกจากตำบลดงหลวง ก่อนที่ปี พ.ศ. 2524 เขตหมู่ 7 บ้านมะนาว ตำบลคำพี้ ของอำเภอนาแกได้แจ้งแก่ทางราชการว่าไปติดต่อราชการกับกิ่งอำเภอดงหลวงซึ่งมีระยะทางเพียง 36 กิโลเมตร สะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอนาแกที่มีระยะทางถึง 56 กิโลเมตร จึงแยกพื้นที่หมู่ 7 บ้านมะนาว ของตำบลคำพี้ อำเภอนาแก มาขึ้นกับตำบลหนองแคน กิ่งอำเภอดงหลวง ในปี พ.ศ. 2525 รัฐบาลได้ออกพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดมุกดาหาร ยกฐานะอำเภอมุกดาหารเป็นจังหวัด รวมกับอำเภอคำชะอี อำเภอดอนตาล อำเภอนิคมคำสร้อย กิ่งอำเภอดงหลวง และกิ่งอำเภอหว้านใหญ่ ตั้งแต่วันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2525 โดยการโอนกิ่งอำเภอดงหลวง อำเภอนาแก จังหวัดนครพนม มาขึ้นกับอำเภอเมืองมุกดาหารแทน กิ่งอำเภอดงหลวงได้ดำเนินการจัดตั้งตำบลเพิ่ม โดยในปี พ.ศ. 2526 ได้แยก 7 หมู่บ้านของตำบลหนองบัว ตั้งเป็น ตำบลชะโนดน้อย เนื่องจากหลักเกณฑ์การจัดตั้งอำเภอต้องมีตำบลไม่น้อยกว่า 5 ตำบล ก่อนที่จะยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอดงหลวง พร้อมกับอำเภอลานกระบือ จังหวัดกำแพงเพชร อำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์ อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร และอำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง โดยพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 และตั้งตำบลลำดับที่ 6 ของทางอำเภอ โดยแยก 8 หมู่บ้านในเขตตำบลหนองแคน ตั้งเป็น ตำบลพังแดง ในปี พ.ศ. 2527 จนถึงปัจจุบัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอดงหลวงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 60 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. ดงหลวง (Dong Luang) 12 หมู่บ้าน 2. หนองบัว (Nong Bua) 8 หมู่บ้าน 3. กกตูม (Kok Tum) 16 หมู่บ้าน 4. หนองแคน (Nong Khaen) 7 หมู่บ้าน 5. ชะโนดน้อย (Chanot Noi) 9 หมู่บ้าน 6. พังแดง (Phang Daeng) 8 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอดงหลวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลดงหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงหลวงทั้งตำบล เทศบาลตำบลหนองแคน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแคนทั้งตำบล เทศบาลตำบลกกตูม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกกตูมทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลชะโนดน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชะโนดน้อยทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลพังแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพังแดงทั้งตำบล อ้างอิง ดงหลวง
REDIRECTวันพีซ วันพีซ (ญี่ปุ่น: ワンピ－ス Wanpīsu ในชื่ออังกฤษ One Piece ?) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเขียนโดย เออิจิโร โอดะ เรื่องราวของการตามหา 'วันพีซ' โดยผู้ที่ได้มาครอบครองจะได้เป็นจ้าวแห่งโจรสลัด เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 - ปัจจุบัน (มี.ค. 2552) ฉบับรวมเล่มออกมาถึงเล่มที่ 53 และเนื่องจากความโด่งดัง วันพีซ จึงได้รับการดัดแปลงเป็นอะนิเมะ นวนิยาย รวมไปถึงเกมอีกหลายภาคด้วยกัน ในประเทศไทย วันพีซได้ลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ตีพิมพ์ลงในนิตยสารการ์ตูนซีคิดส์รายสัปดาห์ ส่วนฉบับอะนิเมะ ได้ลิขสิทธิ์โดย Audio & Video Entertainment (เฉพาะปี 1) DEX (ตั้งแต่ปี 2 เป็นต้นไป และในปี พ.ศ. 2552 DEX ได้นำภาค 1 มาผลิตใหม่ในรูปแบบ DVD โดยเสียงพากย์ จะพากย์ใหม่ทั้งหมด โดยทีมพากย์ของ DEX เอง) และเคยออกอากาศทางฟรีทีวีทางไอทีวี (ทีไอทีวี) และโมเดิร์นไนน์ทีวี วันพีซเป็นหนึ่งในการ์ตูนที่โด่งดังที่สุดของญี่ปุ่น จุดเด่นของเรื่องนี้อยู่ที่การที่ผู้วาดได้สร้างสรรค์ความฝันซึ่งต้องการผจญภัยพร้อมกับเหล่ามิตรแท้ในวัยเด็กของหลาย ๆ คนได้อย่างมีเสน่ห์ โดยระหว่างการผจญภัย ลูฟี่ต้องเจออุปสรรคในการพิสูจน์เพื่อนแท้มากมาย รวมทั้งได้เรียนรู้เรื่องราวและตำนานของบุคคลต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในเนื้อเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น กองทัพเรือของรัฐบาลโลก เจ็ดเทพโจรสลัด เจ้าหญิงวีวี่แห่งอาลาบัสต้า เมืองแห่งทะเลทราย โนแลนด์จอมโกหก และเกาะแห่งท้องฟ้าในตำนาน รวมทั้งภาคล่าสุดมหาอาณาจักรแห่งน้ำวอเตอร์เซเว่น
ขามทะเลสอ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา ประวัติศาสตร์ จากคำบอกเล่าต่อกันมานานว่า มีหมู่บ้านอยู่หมู่บ้านหนึ่ง ปัจจุบันห่างจากที่ว่าการอำเภอขามทะเลสอ ออกไปทางทิศตะวันออก ประมาณ 5 กิโลเมตร ชื่อว่า 'บ้านขามทะเลสอ' หมู่บ้านดังกล่าวนี้ตั้งอยู่ริมฝั่งบึงแห่งหนึ่ง อยู่ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน ซึ่งบึงแห่งนี้ในฤดูแล้งน้ำจะแห้งขอด และเมื่อน้ำในบึงแห้งสนิทดินในบึงจะเป็นสีขาว มีลักษณะคล้ายดินสอพลอง จนชาวบ้านเรียกติดปากว่า 'ดินสอ' หรือ 'สอ' เมื่อน้ำในบึงแห้งลงไปถึงบริเวณไหน ดินบริเวณนั้นจะกลายเป็นสีขาวถึงที่นั้นจนเมื่อน้ำแห้งหมดบึง ก็จะแลเห็นสีขาวทั่วทั้งบึง มองดูกว้างไกลคล้ายทะเล ชาวบ้านจึงเรียกบึงนี้ว่า 'บึงทะเลสอ' และต่อมาได้มีผู้เอาชื่อบ้านกับชื่อบึงมารวมกัน แล้วเรียกชื่อหมู่บ้านนี้ว่า 'บ้านขามทะเลสอ' ตราบจนทุกวันนี้ เดิมนั้นหมู่บ้านขามทะเลสอ อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอโนนไทยเมื่อมีประชาชนมาอยู่รวมกันมากขึ้น ก็ได้ยกฐานะเป็นตำบลขามทะเลสอ พ.ศ. 2466 ก็ได้ย้ายเขตการปกครองไปขึ้นอยู่กับอำเภอสูงเนิน วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2502 แยกพื้นที่ตำบลขามทะเลสอ และตำบลโป่งแดง อำเภอสูงเนิน มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอขามทะเลสอ ขึ้นกับอำเภอสูงเนิน วันที่ 16 มีนาคม 2503 โอนพื้นที่ตำบลหนองสรวง อำเภอโนนไทย มาขึ้นกับ กิ่งอำเภอขามทะเลสอ และ โอนหมู่ 2 และ หมู่ 7 (ในขณะนั้น) ของตำบลด่านใน อำเภอด่านขุนทด มาขึ้นกับกิ่งอำเภอขามทะเลสอ วันที่ 17 พฤศจิกายน 2503 กำหนดเขตตำบลหนองสรวง โดยให้หมู่บ้านที่โอนมาจากตำบลด่านใน อำเภอด่านขุนทด (หมู่ 2 และ หมู่ 7) ตั้งเป็น หมู่ 5 และ หมู่ 6 ของตำบลหนองสรวง วันที่ 22 มีนาคม 2506 จัดตั้งสุขาภิบาลขามทะเลสอ ในท้องที่บางส่วนของตำบลขามทะเลสอ วันที่ 19 พฤษภาคม 2508 โอนพื้นที่ตำบลพันดุง อำเภอโนนไทย ไปขึ้นกับ กิ่งอำเภอขามทะเลสอ วันที่ 28 กรกฎาคม 2508 ยกฐานะเป็น อำเภอขามทะเลสอ วันที่ 7 ธันวาคม 2509 โอนพื้นที่หมู่ 6 (ในขณะนั้น) ของตำบลค้างพลู อำเภอโนนไทย มาขึ้นกับตำบลหนองสรวง วันที่ 15 กันยายน 2514 โอนพื้นที่หมู่ 4 (ในตอนนั้น) จากตำบลค้างพลู อำเภอโนนไทย มาขึ้นกับตำบลหนองสรวง วันที่ 1 กรกฎาคม 2525 ตั้งตำบลบึงอ้อ แยกจากตำบลหนองสรวง และ ตำบลพันดุง วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลขามทะเลสอ เป็น เทศบาลตำบลขามทะเลสอ ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอขามทะเลสอตั้งอยู่ตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอด่านขุนทดและอำเภอโนนไทย ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองนครราชสีมา ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองนครราชสีมาและอำเภอสูงเนิน ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสูงเนิน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอขามทะเลสอแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 46 หมู่บ้าน ขามทะเลสอ| (Kham Thale So) 9 หมู่บ้าน โป่งแดง| (Pong Daeng) 8 หมู่บ้าน พันดุง| (Phan Dung) 11 หมู่บ้าน หนองสรวง| (Nong Suang) 9 หมู่บ้าน บึงอ้อ| (Bueng O) 9 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอขามทะเลสอประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลขามทะเลสอ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลขามทะเลสอ เทศบาลตำบลพันดุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพันดุงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลขามทะเลสอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขามทะเลสอ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลขามทะเลสอ) องค์การบริหารส่วนตำบลโป่งแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโป่งแดงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสรวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสรวงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบึงอ้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงอ้อทั้งตำบล อ้างอิง ขามทะเลสอ
กันทรวิชัย กัน-ทะ-ระ-วิ-ไช เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมหาสารคาม มีพื้นที่ใหญ่เป็นเป็นอันดับ 7 และมีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ของจังหวัด ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอกันทรวิชัยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอยางตลาด (จังหวัดกาฬสินธุ์) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอยางตลาดและอำเภอฆ้องชัย (จังหวัดกาฬสินธุ์) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองมหาสารคาม ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอโกสุมพิสัยและอำเภอเชียงยืน การแบ่งเขตปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอกันทรวิชัยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 183 หมู่บ้าน (Kham Riang) (Khwao Yai) (Si Suk) (Kut Sai Cho) นาสีนวน| (Kham Thao Phatthana) การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอกันทรวิชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลกันทรวิชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกพระ (เฉพาะหมู่ที่ 1–4) เทศบาลตำบลท่าขอนยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าขอนยางทั้งตำบล เทศบาลตำบลขามเรียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขามเรียงทั้งตำบล เทศบาลตำบลโคกพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกพระ (เฉพาะหมู่ที่ 5–15) เทศบาลตำบลนาสีนวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาสีนวนทั้งตำบล เทศบาลตำบลเขวาใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขวาใหญ่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลคันธารราษฎร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคันธารราษฎร์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลมะค่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมะค่าทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลศรีสุข ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสุขทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลกุดใส้จ่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดใส้จ่อทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลขามเฒ่าพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขามเฒ่าพัฒนาทั้งตำบล สถานศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เขตพื้นที่ขามเรียง โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม (ฝ่ายมัธยม) โรงเรียนกันทรวิชัย โรงเรียนท่าขอนยางพิทยาคม โรงเรียนเขวาใหญ่พิทยาคม โรงเรียนนาสีนวนพิทยาสรรค์ อ้างอิง กันทรวิชัย
ภูผาม่าน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอภูผาม่านตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอภูกระดึง (จังหวัดเลย) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอชุมแพ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอคอนสาร (จังหวัดชัยภูมิ) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอน้ำหนาว (จังหวัดเพชรบูรณ์) ประวัติ ประมาณปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา นายภูมิ บิดาเป็นกรมการเมืองนครไทย (อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก) ได้รับแต่งตั้งให้มีหน้าที่ควบคุมสมัครพรรคพวกไปซ่องสุมคอยดักจับเอาพวกจรจัดที่หลบหนีอยู่ตามป่าในเขตเมืองเพชรบูรณ์และเมืองหล่มสักมารวมไว้ ท่านปฏิบัติหน้าที่เป็นผลดีแก่ทางราชการมาก จึงได้รับการพิจารณาแต่งตั้งให้เป็น หมื่นอร่ามกำแหง และต่อมาท่านได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น หลวงวิชิตสงคราม และได้รับใช้บ้านเมืองด้วยความอุตสาหะวิริยะ และซื่อสัตย์ สุจริต จึงเป็นที่โปรดปรานเป็นอย่างยิ่ง จนเป็นที่อิจฉาริษยาของข้าราชการในสมัยนั้นหลายคน จนในที่สุดถูกใส่ร้ายจึ่งถูกถอดยศลดตำแหน่งหลวงวิชิตสงครามลงเป็นไพร่หลวง สังกัดกองด่านเมืองเพชรบูรณ์ ท่านจึงพาพรรคพวกอพยพหาทำเลที่เหมาะสมสำหรับตั้งบ้านเรือนซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของบ้านเป้า ซึ่งเป็นที่ว่าง (บ้านเป้า ตำบลบ้านเป้า อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ) เป็นที่มีดินอุดมสมบูรณ์และมีลำห้วย ลำคลองหลายสาย น้ำพุ น้ำซับหลายแห่งเพียงพอที่จะทำการทดหรือระบายเข้าสู่ไร่นาในอนาคตได้ ประกอบกับพื้นที่มีพืชพันธุ์นานาชนิด ทั้งที่ใช้เป็นอาหารมนุษย์ได้และใช้ทำเป็นเครื่องใช้สอยขึ้นอยู่หนาแน่น คล้ายคลึงกับภูมิภาคบ้านเดิมของท่าน ดังนั้นท่านจึงตั้งบ้านเมืองอยู่ที่บ้านคอนสาร และได้ทำหน้าที่ขุดร่อนทองคำเป็นอากรส่วยทูลเกล้าถวายเป็นประจำทุกปี เมืองคอนสารมีเจ้าเมืองปกครองมาเรื่อย ๆ จนถึงสมัยเปลี่ยนแปลงการปกครองในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 กองบ้านคอนสารถูกยุบเป็นตำบลได้ 3 ตำบล คือ 1. ตำบลคอนสาร ขึ้นอยู่กับอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ (ปัจจุบันคืออำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ) 2. ตำบลโนนหัวนา ขึ้นอยู่กับอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ ต่อมาเมื่อมีประชากรมากขึ้น ทางราชการจึงแยกออกเป็นตำบลทุ่งพระ (ปัจจุบันคือตำบลโนนหัวนา และตำบลทุ่งพระ อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ) 3. ตำบลโนนคอม ขึ้นอยู่กับอำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น เมื่อทางราชการตั้งอำเภอชุมแพขึ้น ก็ถูกยุบไปรวมกับตำบลโนนหัน ขึ้นกับอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ต่อมาจึงยกฐานะขึ้นเป็น กิ่งอำเภอภูผาม่าน และ อำเภอภูผาม่าน ในลำดับต่อมา การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอภูผาม่านแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 42 หมู่บ้าน ได้แก่ โนนคอม| 8 หมู่บ้าน นาฝาย| 6 หมู่บ้าน ภูผาม่าน| 9 หมู่บ้าน วังสวาบ| 10 หมู่บ้าน ห้วยม่วง| 9 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอภูผาม่านประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลภูผาม่าน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโนนคอมและบางส่วนของตำบลภูผาม่าน เทศบาลตำบลโนนคอม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนคอม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลภูผาม่าน) องค์การบริหารส่วนตำบลนาฝาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาฝายทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลภูผาม่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูผาม่าน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลภูผาม่าน) องค์การบริหารส่วนตำบลวังสวาบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังสวาบทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยม่วงทั้งตำบล ประเพณีที่สำคัญ ประเพณีตรุษไท หรือบุญเดือนสี่ กิจกรรมสำคัญ คือ การขอขมาผู้สูงอายุ มีการแข่งกีฬาพื้นบ้านที่สำคัญและเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่น คือ การแข่งขันสะบ้า สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ถ้ำค้างคาว ถ้ำภูตาหลอ จุดชมวิวดงสะคร่าน น้ำตกตาดฟ้า ถ้ำพระ อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน อ่างเก็บน้ำห้วยม่วง ภูผาม่าน
แวงใหญ่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอแวงใหญ่ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโคกโพธิ์ไชยและอำเภอชนบท ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพล ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแวงน้อย ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอคอนสวรรค์ (จังหวัดชัยภูมิ) ประวัติ 'แวงใหญ่' เป็นการบอกเล่าต่อกันมาว่า บริเวณที่ตั้งหมู่บ้านแวงใหญ่ในปัจจุบันมีหนองน้ำขนาดใหญ่ ชื่อหนองแวงมีประชากรกลุ่มแรกอพยพมาจากจังหวัดนครปฐม จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดอุดรธานี จังหวัดชลบุรี และจังหวัดนครราชสีมา เป็นต้น ซึ่งครอบครัวไทยที่อพยพเข้ามาอยู่ในบ้านแวงใหญ่ เข้าใจว่าเป็นประชาชนที่อพยพหนีสงครามเมื่อปี พ.ศ. 2321 สมัยสงครามพระเจ้ากรุงธนบุรี ให้แม่ทัพไปตีกรุงเวียงจันทน์ ได้ยกทัพผ่านมาเห็นพื้นที่บริเวณหนองแวงเป็นทำเลที่เหมาะสม มีแหล่งน้ำอุดมสมบูรณ์ มีป่าไม้สัตว์ป่าชุกชุม เมื่อเสร็จศึกแล้ว บางส่วนมีความพอใจจึงตั้งเป็นที่อยู่อาศัยทำมาหากิน และเรียกชื่อว่า 'บ้านแวงใหญ่' ในเขตของตำบลคอนฉิม มีผู้สันนิษฐานว่า เดิมเคยเป็นที่อยู่อาศัยของชนชาวมอญ สมัยโบราณ เนื่องจากมีการขุดพบพัทธสีมาเก่าแก่มากอยู่บริเวณหนองโบสถ์ และพบโครงกระดูกมนุษย์โบราณ พบเศษอิฐ เศษกระเบื้องดินเผา สมัยโบราณเป็นจำนวนมากที่บ้านดอนบาลไทในปัจจุบัน ตำบลคอนฉิมเป็นตำบลที่มีขนาดใหญ่ ในปี พ.ศ. 2492 จึงแยก 7 หมู่บ้านของตำบลคอนฉิมรวมกับ 4 หมู่บ้านของตำบลแวงน้อย ตั้งเป็น ตำบลโนนทอง และในปี พ.ศ. 2511 ได้แยก 8 หมู่บ้านของตำบลคอนฉิม จัดตั้งเป็นตำบลอีกครั้งโดยตั้งเป็น ตำบลใหม่นาเพียง ในวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ทางราชการเห็นว่าพื้นที่ทั้ง 3 ตำบลเป็นพื้นที่ห่างไกลจากอำเภอพล จึงได้แยกตำบลคอนฉิม ตำบลโนนทอง ตำบลใหม่นาเพียง ตั้งขึ้นเป็น กิ่งอำเภอแวงใหญ่ โดยตั้งที่ว่าการกิ่งที่ตำบลคอนฉิม และได้แยกหมู่บ้านแวงใหญ่ รวมกับอีก 4 หมู่บ้านในตำบลคอนฉิม ตั้งเป็น ตำบลแวงใหญ่ ในปี พ.ศ. 2522 กิ่งอำเภอแวงใหญ่เป็นกิ่งอำเภอมากกว่า 12 ปี ทางราชการเห็นว่าพื้นที่มีบ้านเรือนราษฎรตั้งอยู่เป็นปึกแผ่น มีการคมนาคมและการค้าขายเจริญขึ้นมาก จึงยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอแวงใหญ่ ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 พร้อมทั้งจัดตั้งสุขาภิบาลแวงใหญ่เพื่อการทะนุบำรุงท้องถิ่น และในปี พ.ศ. 2534 ได้แยกหมู่ 5 บ้านโนนสะอาด และอีก 6 หมู่บ้านของตำบลโนนทอง ตั้งเป็น ตำบลโนนสะอาดเป็นตำบลลำดับที่ 5 จนถึงปัจจุบัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอแวงใหญ่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 52 หมู่บ้าน 1. คอนฉิม 9 หมู่บ้าน 2. ใหม่นาเพียง 14 หมู่บ้าน 3. โนนทอง 11 หมู่บ้าน 4. แวงใหญ่ 7 หมู่บ้าน 5. โนนสะอาด 11 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอแวงใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลแวงใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแวงใหญ่ทั้งตำบล (เขตสุขาภิบาลแวงใหญ่เดิม) องค์การบริหารส่วนตำบลคอนฉิม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคอนฉิมทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลใหม่นาเพียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลใหม่นาเพียงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโนนทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนทองทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโนนสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนสะอาดทั้งตำบล อ้างอิง แวงใหญ่
บ้านไผ่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น โดยถือเป็นอำเภอขนาดใหญ่ที่มีถนนมิตรภาพและทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือพาดผ่าน ในอนาคตจะเป็นอำเภอชุมทางซึ่งมีทางรถไฟสายใหม่ ผ่านภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง และไปสิ้นสุดจังหวัดนครพนม ประวัติ อำเภอบ้านไผ่เดิมชื่อ 'บ้านเกิ้ง' อยู่ในความปกครองของเมืองชลบถวิบูลย์ หรือ เมืองชนบท ต่อมาทางราชการประกาศใช้พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457 บ้านเกิ้งได้รับการยกฐานะเป็น ตำบลบ้านเกิ้ง ขึ้นกับอำเภอชนบท จนกระทั่งปี พ.ศ. 2471 ตำบลบ้านเกิ้งก็ได้รับการยกฐานะเป็น กิ่งอำเภอบ้านไผ่ ประกอบด้วยตำบลบ้านเกิ้ง บ้านเป้า บ้านแคนเหนือ เชื่อกันว่าบริเวณที่ตั้งคงมีต้นไผ่ขึ้นริมคลองห้วยจิกเป็นจำนวนมาก สถานที่ตั้งกิ่งอำเภออยู่ทางทิศตะวันออกของสถานีรถไฟบ้านไผ่ โดยหลวงราษฎร์ธุรกิจ (โสฬส อินทรกำแหง) มีศรัทธายกที่ดินให้ กิ่งอำเภอบ้านไผ่ได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอบ้านไผ่ เปิดให้บริการประชาชนตั้งแต่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ตำบล คือ ตำบลบ้านไผ่ บ้านเป้า บ้านแคนเหนือ บ้านเปือยน้อย ต่อมาใน พ.ศ. 2486 อำเภอชนบทถูกไฟไหม้ ทางราชการจึงได้รวมอำเภอชนบทเข้ากับอำเภอบ้านไผ่ จนถึง พ.ศ. 2509 จึงแยกอำเภอชนบทออกไป ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอบ้านไผ่มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านแฮด ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโกสุมพิสัยและอำเภอกุดรัง (จังหวัดมหาสารคาม) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเปือยน้อย อำเภอหนองสองห้อง และอำเภอโนนศิลา ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอชนบทและอำเภอมัญจาคีรี การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอบ้านไผ่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 110 หมู่บ้าน 1. บ้านไผ่| 2. ในเมือง| 3. เมืองเพีย| 4. บ้านลาน| 5. แคนเหนือ| 6. ภูเหล็ก| 9 หมู่บ้าน 7. ป่าปอ| 11 หมู่บ้าน 8. หินตั้ง| 12 หมู่บ้าน 9. หนองน้ำใส| 12 หมู่บ้าน 10. หัวหนอง| 6 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอบ้านไผ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองบ้านไผ่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านไผ่ ตำบลในเมือง และตำบลหนองน้ำใส เทศบาลตำบลในเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมือง (นอกเขตเทศบาลเมืองบ้านไผ่) เทศบาลตำบลบ้านลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านลานทั้งตำบล เทศบาลตำบลแคนเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแคนเหนือทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านไผ่ (นอกเขตเทศบาลเมืองบ้านไผ่) องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเพีย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองเพียทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลภูเหล็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูเหล็กทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลป่าปอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าปอทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหินตั้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหินตั้งทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำใส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองน้ำใส (นอกเขตเทศบาลเมืองบ้านไผ่) องค์การบริหารส่วนตำบลหัวหนอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวหนองทั้งตำบล การศึกษา ระดับอุดมศึกษา ได้แก่ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดขอนแก่น ระดับอาชีวศึกษา ได้แก่ วิทยาลัยการอาชีพบ้านไผ่ ระดับมัธยมศึกษา (สังกัด สพม.25) ได้แก่ โรงเรียนบ้านไผ่ (ข.ก.๕), โรงเรียนบ้านไผ่พิทยาคม, โรงเรียนบ้านไผ่ศึกษา และโรงเรียนบ้านลานวิทยาคม อ้างอิง บ้านผไ
สีชมพู เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอสีชมพูตั้งอยู่ทางตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอภูกระดึง (จังหวัดเลย) อำเภอศรีบุญเรือง (จังหวัดหนองบัวลำภู) และอำเภอหนองนาคำ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเวียงเก่า ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเวียงเก่าและอำเภอชุมแพ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอชุมแพ ประวัติ ท้องที่อำเภอสีชมพูเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอชุมแพ โดยปี พศ.2508 กระทรวงมหาดไทยได้แบ่งท้องที่อำเภอชุมแพ รวม 3ตำบล คือ ตำบลสีชมพู ตำบลศรีสุข และตำบลนาจาน ตั้งเป็นกิ่งอำเภอสีชมพู ต่อมา ปี พศ.2512 ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอสีชมพู การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอสีชมพูแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 115 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. สีชมพู 13 หมู่บ้าน 2. ศรีสุข 15 หมู่บ้าน 3. นาจาน 15 หมู่บ้าน 4. วังเพิ่ม 15 หมู่บ้าน 5. ซำยาง 6 หมู่บ้าน 6. หนองแดง 11 หมู่บ้าน 7. ดงลาน 11 หมู่บ้าน 8. บริบูรณ์ 12 หมู่บ้าน 9. บ้านใหม่ 10 หมู่บ้าน 10. ภูห่าน 7 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอสีชมพูประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลสีชมพู ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวังเพิ่ม เทศบาลตำบลนาจาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาจานทั้งตำบล เทศบาลตำบลวังเพิ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังเพิ่ม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสีชมพู) องค์การบริหารส่วนตำบลสีชมพู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสีชมพูทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลศรีสุข ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสุขทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลซำยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลซำยางทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแดงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดงลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงลานทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบริบูรณ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบริบูรณ์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลภูห่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูห่านทั้งตำบล สถานศึกษา มัธยมศึกษา โรงเรียนสีชมพูศึกษา (สังกัด อบจ.ขอนแก่น) โรงเรียนซำยางวิทยายน โรงเรียนนาจานศึกษา โรงเรียนผาขามวิทยายน โรงเรียนหนองตาไก้ศึกษา วิทยาลัยเทคโนโลยีสีชมพู (อาชีวศึกษา) สีชมพู
บ้านฝาง เป็นอำเภอในจังหวัดขอนแก่น ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอบ้านฝาง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภออุบลรัตน์ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองขอนแก่น ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพระยืนและอำเภอมัญจาคีรี ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองเรือ ประวัติ บ้านฝาง เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 1 ของตำบลหนองบัว อำเภอเมืองขอนแก่น ปี พ.ศ. 2516 นายบุรี พรหมลักขโณ ผู้ว่าราชการจังหวัดขอนแก่น ร่วมกับกำนัน 4 ตำบล คือ ตำบลหนองบัว ตำบลป่าหวายนั่ง ตำบลบ้านเหล่า ตำบลโนนฆ้อง ผู้ใหญ่บ้านและผู้นำชุมชน สำรวจพื้นที่เป็นที่ชุมนุมชนหนาแน่น มีตลาด สถานีอนามัย มีระยะทางจากอำเภอต้นสังกัดกว่า 22 กิโลเมตร ปี พ.ศ. 2518 กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศแยกพื้นที่ออกเป็น กิ่งอำเภอบ้านฝาง โดยได้รับการอนุมัติจัดตั้งจากนายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย โดยชื่อ 'บ้านฝาง' มีประวัติความเป็นมายาวนานคู่กับการจัดตั้งเมืองขอนแก่น โดยช่วงที่มีการย้ายเมืองขอนแก่นไปตั้งอยู่ที่บ้านทุ่ม เกิดภาวะแห้งแล้ง ราษฎรส่วนหนึ่งโดยการนำของหลวงราชรินทร์จึงได้พากันมาทางทิศตะวันตกจนกระทั่งถึงหนองน้ำชื่อหนองแสง ซึ่งในขณะนี้มีสภาพเป็นแหล่งน้ำอุดมสมบูรณ์ ชัยภูมิเหมาะแก่กับตั้งบ้านเรือนอยู่อาศัย ประกอบกับบริเวณดังกล่าวมีดงไม้ฝาง ซึ่งมีต้นฝางขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก จึงเรียกขานชื่อ บ้านฝาง เนื่องจากหลักเกณฑ์ต้องมีตำบลไม่น้อยกว่า 5 ตำบล ก่อนที่จะยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอ ปี พ.ศ. 2522 ได้จัดตั้งตำบลป่ามะนาว แยกจากตำบลโนนฆ้อง และยกฐานะเป็น อำเภอบ้านฝาง ภายในปีเดียวกัน และปี พ.ศ. 2524 ทางการปกครองที่ตั้งอำเภอชื่อไม่ตรงตามตำบล จึงแยกหมู่บ้านของตำบลหนองบัว ตั้งเป็นตำบลบ้านฝาง เมื่อพื้นที่มีการพัฒนาและชุมชนขยายตามแนวถนนมลิวรรณ จึงตั้งสุขาภิบาลบ้านฝาง เพื่อบำรุงท้องที่ขึ้น และปี พ.ศ. 2530 ได้แยกพื้นที่ตำบลป่าหวายนั่ง ตั้งเป็นตำบลโคกงาม เป็นตำบลลำดับ 7 ของทางอำเภอ จนถึงปัจจุบัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอบ้านฝางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 77 หมู่บ้าน 1. หนองบัว (Nong Bua) 11 หมู่บ้าน 2. ป่าหวายนั่ง (Pa Wai Nang) 9 หมู่บ้าน 3. โนนฆ้อง (Non Khong) 10 หมู่บ้าน 4. บ้านเหล่า (Ban Lao) 14 หมู่บ้าน 5. ป่ามะนาว (Pa Manao) 9 หมู่บ้าน 6. บ้านฝาง (Ban Fang) 14 หมู่บ้าน 7. โคกงาม (Khok Ngam) 10 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอบ้านฝางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลบ้านฝาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านฝาง (เฉพาะพื้นที่หมู่ 12 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ 1–3,9) เทศบาลตำบลโนนฆ้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนฆ้องทั้งตำบล เทศบาลตำบลป่ามะนาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่ามะนาวทั้งตำบล เทศบาลตำบลโคกงาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกงามทั้งตำบล เทศบาลตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวทั้งตำบล เทศบาลตำบลแก่นฝาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านฝาง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านฝาง) เทศบาลตำบลป่าหวายนั่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าหวายนั่งทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเหล่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเหล่าทั้งตำบล อ้างอิง บ้านฝาง
ปลวกแดง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดระยอง ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอปลวกแดงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอศรีราชาและอำเภอหนองใหญ่ (จังหวัดชลบุรี) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวังจันทร์และอำเภอบ้านค่าย ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านค่ายและอำเภอนิคมพัฒนา ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบางละมุง (จังหวัดชลบุรี) ประวัติ ปลวกแดง เป็นชื่อหมู่บ้านหนึ่งในตำบลละหาร อำเภอบ้านค่าย ต่อมาได้แยกหมู่ที่ 6–12 ของตำบลละหารตั้งเป็นตำบลตาสิทธิ์ บ้านปลวกแดงจึงย้ายมาขึ้นกับตำบลตาสิทธิ์ ต่อมา พ.ศ. 2513 กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ราษฎรตำบลละหาร กับตำบลตาสิทธิ์ รวม 2 ตำบล ได้พิจารณาว่าสภาพทางภูมิศาสตร์ ลักษณะความเป็นอยู่ การประกอบอาชีพ แนวโน้มมีความเจริญในอนาคต และความเห็นชอบของคณะกรรมการหมู่บ้าน สภาตำบล หัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอ จังหวัด สภาจังหวัด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกระทรวงมหาดไทย จึงได้ประกาศเขตท้องที่อำเภอบ้านค่ายแยกพื้นที่ตำบลตาสิทธิ์ และตำบลละหาร ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอปลวกแดง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2513 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 14 พฤษภาคม ปีเดียวกัน โดยตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอและศูนย์ราชการต่าง ๆ ในพื้นที่หมู่ที่ 1 บ้านปลวกแดง ตำบลตาสิทธิ์ ขณะจัดตั้งกิ่งอำเภอได้เพียง 3 เดือน ประชาชนในพื้นที่หมู่ที่ 1–3 (ในขณะนั้น) ตำบลละหาร และหมู่ที่ 1–2 (ในขณะนั้น) ตำบลตาสิทธิ์ได้แจ้งแก่ทางราชการว่า ยังสะดวกในการติดต่อราชการกับอำเภอบ้านค่าย ใน พ.ศ. 2513 จึงแยกพื้นที่ 5 หมู่บ้านกลับเข้าเขตการปกครองของทางอำเภอบ้านค่าย โดย 3 หมู่บ้านของตำบลละหาร ตั้งเป็นหมู่ที่ 5–7 ตำบลบางบุตร และ 2 หมู่บ้านของตำบลตาสิทธิ์ ตั้งเป็นหมู่ที่ 7–8 ตำบลหนองละลอก ใน พ.ศ. 2518 ทางราชการเห็นว่าตำบลตาสิทธิ์มีพื้นที่ขนาดใหญ่ จึงแยก 10 หมู่บ้าน ตั้งเป็นตำบลปลวกแดง ต่อมาใน พ.ศ. 2521 ได้ตั้งตำบลแม่น้ำคู้ แยกออกจากตำบลปลวกแดง เนื่องจากหลักเกณฑ์ต้องมีตำบลไม่น้อยกว่า 4 ตำบล (ในพื้นที่ห่างไกล) ก่อนที่จะยกฐานะขึ้นเป็นอำเภออย่างเป็นทางการ ในวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2522 ก่อนที่จะตั้งตำบลลำดับที่ 5 โดยแยก 4 หมู่บ้านของตำบลปลวกแดง ตั้งเป็นตำบลมาบยางพร ใน พ.ศ. 2525 และตั้งตำบลหนองไร่ ใน พ.ศ. 2531 โดยแยก 6 หมู่บ้านของตำบลละหาร การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอปลวกแดงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 34 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. 6 หมู่บ้าน 2. 4 หมู่บ้าน 3. 4 หมู่บ้าน 4. 7 หมู่บ้าน 5. 7 หมู่บ้าน 6. 6 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอปลวกแดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลจอมพลเจ้าพระยา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาสิทธิ์ เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 3 เทศบาลตำบลบ้านปลวกแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปลวกแดง เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1 เทศบาลตำบลปลวกแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปลวกแดง (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านปลวกแดง) เทศบาลตำบลแม่น้ำคู้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่น้ำคู้ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลตาสิทธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาสิทธิ์ (นอกเขตเทศบาลตำบลจอมพลเจ้าพระยา) องค์การบริหารส่วนตำบลละหาร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลละหารทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลมาบยางพร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมาบยางพรทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไร่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไร่ทั้งตำบล กีฬา อำเภอปลวกแดงมีสโมสรฟุตบอลอาชีพหนึ่งแห่ง คือ สโมสรฟุตบอลปลวกแดง ยูไนเต็ด ซึ่งปัจจุบันแข่งขันในไทยลีก 3 โซนภาคตะวันออก อ้างอิง ปลวกแดง
โพนสวรรค์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอโพนสวรรค์ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอศรีสงครามและอำเภอท่าอุเทน ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอท่าอุเทน ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองนครพนม และอำเภอกุสุมาลย์ (จังหวัดสกลนคร) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนาหว้า การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอโพนสวรรค์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 90 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. โพนสวรรค์ Phon Sawan 2. นาหัวบ่อ Na Hua Bo 3. นาขมิ้น Na Khamin 4. โพนบก Phon Bok 5. บ้านค้อ Ban Kho 6. โพนจาน Phon Chan 7. นาใน Na Nai การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอโพนสวรรค์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลโพนสวรรค์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโพนสวรรค์และตำบลโพนจาน องค์การบริหารส่วนตำบลโพนสวรรค์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนสวรรค์ (นอกเขตเทศบาลตำบลโพนสวรรค์) องค์การบริหารส่วนตำบลนาหัวบ่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาหัวบ่อทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลนาขมิ้น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาขมิ้นทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโพนบก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนบกทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านค้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านค้อทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโพนจาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนจาน (นอกเขตเทศบาลตำบลโพนสวรรค์) องค์การบริหารส่วนตำบลนาใน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาในทั้งตำบล อ้างอิง โพนสวรรค์
ตาลสุม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอตาลสุมตั้งอยุ่ทางตอนกลางของจังหวัด ทางทิศตะวันออกของตัวจังหวัดอุบลราชธานี ห่างจากตัวจังหวัด 34 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานคร 662 กิโลเมตรมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอตระการพืชผลและอำเภอศรีเมืองใหม่ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีเมืองใหม่และอำเภอพิบูลมังสาหาร ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพิบูลมังสาหาร อำเภอสว่างวีระวงศ์ และอำเภอดอนมดแดง ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอดอนมดแดง ประวัติ อำเภอตาลสุมแยกออกจากอำเภอพิบูลมังสาหารเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2521 เป็นกิ่งอำเภอตาลสุม และยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2531 เนื่องจากมีต้นตาลจำนวนมาก ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติติดริมฝั่งน้ำมูล จึงเรียกบริเวณนี้ว่า 'ตาลซุม' ต่อมาได้มีการเรียกชื่อเพี้ยนจาก “ตาลซุม” เป็น 'ตาลสุม' ในปัจจุบัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอตาลสุมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. ตาลสุม (Tan Sum) 15 หมู่บ้าน 2. สำโรง (Samrong) 8 หมู่บ้าน 3. จิกเทิง (Chik Thoeng) 9 หมู่บ้าน 4. หนองกุง (Nong Kung) 8 หมู่บ้าน 5. นาคาย (Na Khai) 13 หมู่บ้าน 6. คำหว้า (Kham Wa) 6 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอตาลสุมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลตาลสุม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาลสุม เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 3, 5, 10 และ 11 องค์การบริหารส่วนตำบลตาลสุม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาลสุม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลตาลสุม) องค์การบริหารส่วนตำบลสำโรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำโรงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลจิกเทิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจิกเทิงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองกุงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลนาคาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาคายทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลคำหว้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำหว้าทั้งตำบล โรงเรียน โรงเรียนมัธยม สพม. โรงเรียนตาลสุมพัฒนา โรงเรียนเชียงแก้วพิทยาคม โรงเรียนประถม สพฐ. โรงเรียนบ้านนาคาย (ขยายโอกาส) โรงเรียนบ้านคำหว้า (ขยายโอกาส) โรงเรียนบ้านคำหนามแท่ง (ขยายโอกาส) โรงเรียนบ้านสำโรง (ขยายโอกาส) โรงเรียนบ้านหนองกุง (ขยายโอกาส) โรงเรียนไมตรีจิต-ไทยอเมริกา โรงเรียนบ้านดอนขวาง โรงเรียนชุมชนบ้านเชียงแก้ว โรงเรียนบ้านจิกเทิง โรงเรียนบ้านจิกลุ่ม โรงเรียนบ้านม่วงโคน โรงเรียนบ้านนาห้วยแคน โรงเรียนบ้านนามน โรงเรียนบ้านดอนตะลี โรงเรียนบ้านดอนพันชาด โรงเรียนบ้านแก่งกบ โรงเรียนบ้านไฮหย่อง โรงเรียนบ้านห้วยดู่ โรงเรียนบ้านคำเตย โรงเรียนบ้านหนองโน สถานที่สำคัญ อาศรมปฏิบัติธรรมเทพมุนี (อาศรมปู่ฤๅษีเทพมุนี) บ้านเชียงแก้ว ตำบลจิกเทิง วัดนาอุดม (วัดหลวงปู่สวน ฉันทโร) บ้านนาทมเหนือ ตำบลคำหว้า วัดบ้านสำโรง (พระเจ้าใหญ่ประธานพร ที่มียอดฉัตรใหญ่ที่สุดในโลก) บ้านสำโรง ตำบลสำโรง ตาลสุม
ปะคำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ ในอดีตเคยเป็นส่วนหนึ่งของเขตอำเภอละหานทราย ก่อนที่จะแยกออกมาเป็นอำเภอปะคำ ประวัติ ท้องที่อำเภอปะคำเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอละหานทราย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่ตำบลปะคำ ตำบลไทยเจริญ และตำบลหนองบัว ของอำเภอละหานทราย การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอปะคำ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 21 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ตั้งตำบลเพิ่มเติมในท้องที่กิ่งอำเภอปะคำ อำเภอละหานทราย โดยแบ่งท้องที่ตำบลหนองบัว มาตั้งเป็น ตำบลโคกมะม่วง ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2526 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 6 กันยายน ปีเดียวกัน และแบ่งท้องที่ตำบลปะคำ มาตั้งเป็น ตำบลหูทำนบ ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2527 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอปะคำ อำเภอละหานทราย ขึ้นเป็น อำเภอปะคำ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2528 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 15 มีนาคม ปีเดียวกัน ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอปะคำตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอนางรอง และอำเภอโนนสุวรรณ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอละหานทราย และอำเภอโนนดินแดง ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโนนดินแดง และอำเภอเสิงสาง (จังหวัดนครราชสีมา) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเสิงสาง (จังหวัดนครราชสีมา) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอปะคำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 77 หมู่บ้าน ได้แก่ 10 หมู่บ้าน 14 หมู่บ้าน 12 หมู่บ้าน 22 หมู่บ้าน 19 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอปะคำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลปะคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปะคำทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลไทยเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไทยเจริญทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโคกมะม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกมะม่วงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหูทำนบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหูทำนบทั้งตำบล แหล่งท่องเที่ยว โบราณสถาน โบราณสถานถ้ำเป็ดทอง ตำบลโคกมะม่วง โบราณสถานปราสาทวัดโคกงิ้ว ตำบลปะคำ โบราณสถานถ้ำหัวละเลิง ตำบลหูทำนบ โบราณสถานปราสาทตาเสา ตำบลปะคำ โบราณสถานปราสาทตาดำ ตำบลไทยเจริญ โบราณสถานบ้านโคกปราสาท ตำบลไทยเจริญ โบราณสถานวัดโพธิ์ย้อย ตำบลปะคำ โบราณวัตถุ พิพิธภัณฑ์วัดโคกงิ้ว พระพุทธรูปเก่าแก่วัดโพธิ์ย้อย (ตำบลปะคำ) อ้างอิง ปะคำ
ปรางค์กู่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ ตั้งทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด ในอดีตเป็นพื้นที่ที่มีความแห้งแล้งมากที่สุดในจังหวัดศรีสะเกษ และมีความแห้งแล้งในลำดับต้น ๆ ของประเทศไทย ปัจจุบันมีความอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพันธ์ธัญญาหาร และเป็นแหล่งเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอปรางค์กู่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลผักไหม ตำบลกล้วยกว้าง อำเภอห้วยทับทัน และตำบลโคกจาน อำเภออุทุมพรพิสัย ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบุสูง ตำบลโพนยาง ตำบลศรีสำราญ อำเภอวังหิน และตำบลสำโรงตาเจ็น ตำบลโคกเพชร อำเภอขุขันธ์ ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลใจดี ตำบลศรีสะอาด ตำบลปราสาท อำเภอขุขันธ์ ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหนองแวง ตำบลแจนแวน ตำบลตรวจ อำเภอศรีณรงค์ ตำบลกุดหวาย อำเภอศีขรภูมิ และตำบลเกาะแก้ว อำเภอสำโรงทาบ (จังหวัดสุรินทร์) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอปรางค์กู่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 141 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. พิมาย 6. โพธิ์ศรี| 14 หมู่บ้าน 2. กู่ 7. สำโรงปราสาท| 17 หมู่บ้าน 3. หนองเชียงทูน| 8. ดู่ 13 หมู่บ้าน 4. ตูม 9. สวาย 10 หมู่บ้าน 5. สมอ 10. พิมายเหนือ 10 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอปรางค์กู่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลปรางค์กู่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพิมายและตำบลพิมายเหนือ องค์การบริหารส่วนตำบลพิมาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพิมาย (นอกเขตเทศบาลตำบลปรางค์กู่) องค์การบริหารส่วนตำบลกู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกู่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเชียงทูน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเชียงทูนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลตูม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตูมทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลสมอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสมอทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ศรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์ศรีทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลสำโรงปราสาท ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำโรงปราสาททั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดู่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลสวาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสวายทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลพิมายเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพิมายเหนือ (นอกเขตเทศบาลตำบลปรางค์กู่) สภาพพื้นที่ อำเภอปรางค์กู่ มีพื้นที่ทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม ไม่มีภูเขาพื้นดินส่วนใหญ่เหมาะแก่การทำนาลักษณะดินเป็นดินปนทราย ไม่มีแม่น้ำไหลผ่านมีเพียงลำห้วย และ หนองเท่านั้น ลำห้วยที่สำคัญคือ ลำห้วยสำราญเป็นลำห้วยที่สำคัญที่สุดของอำเภอ ไหลจากท้องที่อำเภอขุขันธ์ เข้าสู่อำเภอปรางค์กู่ ลำห้วยเสนเป็นลำห้วยที่ไหลจากอำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ สู่อำเภอปรางค์กู่ที่บ้านกะดึ ตำบลกู่ ไหลผ่านตำบลสวาย และออกทางอำเภอห้วยทับทัน ลำห้วยฆ้อง เป็นลำห้วยที่ไหลมาจากท้องที่อำเภอขุขันธ์ไหลสู่อำเภอปรางค์กู่ที่บ้านกอกหวาน ตำบลโพธิ์ศรี ผ่านตำบลพิมาย ตำบลตูมเป็นลำห้วยที่ไหลผ่านใจกลางของอำเภอปรางค์กู่เป็นที่น่าสังเกตว่าลำห้วยทุกลำห้วยจะไหลจากทิศใต้ไปทางทิศเหนือของอำเภอเสมอ การท่องเที่ยว ปราสาทปรางค์กู่ อำเภอปรางค์กู่ เป็นอำเภอที่ไม่มีแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพดึงดูดนักท่องเที่ยวมากนัก มีเพียงแต่ปราสาทปรางค์กู่ และปราสาทบ้านสมอ เท่านั้น บุคคลที่มีชื่อเสียง อำเภอปรางค์กู่ เป็นอำเภอที่มีความแห้งแล้งมากที่สุดเป็นลำดับต้น ๆ ของประเทศไทย และเป็นจุดกำเนิดของ นักสู้ผู้สร้างป่า : ดาบตำรวจวิชัย สุริยุทธ ตำรวจที่เป็นที่รู้จักจากการปลูกต้นไม้ทุกวัน จนกว่าจะไม่มีแรงจะปลูก อ้างอิง ปรางค์กู่