bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
พาราลิไททัน ( แปลว่า “ยักษ์ใหญ่แห่งลุ่มน้ำ” ) เป็นไดโนเสาร์ซอโรพอดสกุลไททันโนซอร์ขนาดใหญ่ โดยมันถูกค้นพบที่ประเทศอียิปต์ ในBahariya Oasis(บาฮาริยา โอเอซิส) พาราลิไททันถือเป็นหนึ่งในซอโรพอดสกุลไททันโนซอร์ที่มีขนาดใหญ่มาก โดยมีขนาดใกล้เคียงกับญาติขนาดยักษ์ของมันอย่างเจ้า อลาโมซอรัส และอาร์เจนติโนซอรัส ที่อยู่ในสกุลเดียวกันได้เลย แน่นอนว่าซากฟอสซิลถูกค้นพบในหมวดหิน Bahariya Formation ซึ่งเป็นหมวดหินเดียวกันกับที่มีการค้นพบไดโนเสาร์กินเนื้อขนาดใหญ่หลายชนิดเช่นเดียวกัน อย่างเช่น คาร์คาโรดอนโทซอรัส และไดโนเสาร์กินเนื้อที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยค้นพบมาอย่างเจ้าสไปโนซอรัส พาราลิไททันอาศัยอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนปลาย ระหว่าง 99.6 - 93.5 ล้านปีก่อน โดยมันอาศัยอยู่ร่วมกันกับ อียิปท์โตซอรัส ไดเครโอซอรัส หรือจะเป็นสัตว์กินเนื้ออย่างพวก คาร์คาโรดอนโทซอรัส สโตมาโตมาซูคัส และสไปโนซอรัส เนื่องมาจากว่าพาราลิไททันเป็นไดโนเสาร์ที่มีขนาดใหญ่จึงทำให้มันไม่ค่อยมีนักล่าตามธรรมชาติมากนัก ก็จะมีเพียงแค่คาร์คาโรดอนโทซอรัสเท่านั้นที่จะกล้าพอที่จะล่าพวกมัน เหตุผลง่ายๆ ก็เพราะไดโนเสาร์ซอโรพอดนั้นอันตราย... รายละเอียด กระดูกบางส่วนของพาราไลไททัน ฟอสซิลของมันเป็นตัวแทนของสัตว์ที่มีกระดูกสันหลังที่มีสี่ขาตัวแรกที่ถูกค้นพบที่ Bahariya Formation สมิธ (ผู้ที่เป็นคนพากลุ่มนักวิจัยที่พบฟอสซิลของพาราไลไททัน) ได้กล่าวกับผู้ที่สัมภาษณ์เขาว่า “จากการคำนวณต่างๆ นี่มันเป็นไดโนเสาร์ที่มีขนาดมหึมาอย่างแท้จริง” พวกเรามีความรู้เกี่ยวกับพาราไลไททันน้อยมาก ขนาดที่แท้จริงของมันจึงมีความยากในการคาดเดา แต่อย่างก็ตาม หลักฐานที่มีได้บอกว่ามันเป็นหนึ่งในไดโนเสาร์ที่มีขนาดมหึมาที่สุดที่เคยพบมา จากการคาดคะเนน้ำหนักที่มีถึง 59 ตัน และการคาดเดาความสูงโดยคนตัดต้นไม้ได้ใช้ขนาดของ ซัลตาซอรัส ในการช่วยคาดคะเน พบว่ามีความยาวประมาณ 26 เมตร หรือ 85 ฟุต แต่ก็ยังมีขนาดเล็กกว่า ไททันโนซอร์ที่มีขนาดใหญ่ เช่น ปวยร์ตาซอรัส อลาโมซอรัส และ อาร์เจนติโนซอรัส เช่นเดียวกับไททันโนซอร์ทั่วไป มันมีคอที่มีรูปร่างคล้ายแท่งที่กว้าง และอาจมีผิวหนังที่เป็นเกราะออสทิโอเดิร์มเป็นอาวุธป้องกันตัว พาราไลไททันได้ปรากฏว่าเป็นไดโนเสาร์ที่ถูกไลล่าโดยพวกไดโนเสาร์กินเนื้อ และมีความเป็นไปได้ว่าพาราไลไททันจะถูกไลล่าโดยไดโนเสาร์กินเนื้อขนาดใหญ่เช่น มาพูซอรัส คาชาร์โรดอนโตซอรัส และอาจจะมีสไปโนซอรัส แม้อาจจะเป็นไปได้ถ้าไดโนเสาร์กินเนื้อพวกนี้ล่าเป็นกลุ่มหลายตัว และไม่อาจแน่ใจว่าสไปโนซอรัสจะมีผลกระทบจากการล่าบนบกหรือไม่ ระบบนิเวศที่เคยอาศัย ซากดึกดำบรรพ์ของมันถูกเก็บในที่ราบลุ่มที่มีฟอสซิลพืชป่าชายเลน ระบบนิเวศป่าชายเลนที่มันเคยอาศัยตั้งอยู่ทางชายฝั่งตอนใต้ของทะเลเททิส พาราไลไททันเป็นไดโนเสาร์ชนิดแรกที่แสดงให้เห็นว่ามันเป็นโดโนเสาร์ที่เคยอาศัยอยู่ในนิเวศป่าชายเลน มันอาศัยอยู่ในช่วงเวลาเดียวกับนักล่าขนาดยักษ์อย่าง มาพูซอรัส คาคาร์โรดอนโตซอรัส และสไปโนซอรัส และซอโรพอดอย่างอีคยิปท์โทซอรัส อ้างอิง
ภาพเขียนปี ค.ศ. 1890 At Eternity's Gate ของฟินเซนต์ ฟัน โคค โรคซึมเศร้า เป็นความผิดปกติทางจิตที่กำหนดโดยพื้นอารมณ์ซึมเศร้าที่ทั่วไปและต่อเนื่อง ร่วมกับความภูมิใจแห่งตนต่ำและการเสียความสนใจและสุขารมณ์ในกิจกรรมที่ปกติทำให้เพลิดเพลินใจ คำว่า ความซึมเศร้า สามารถใช้ได้หลายทาง คือ มักใช้เพื่อหมายถึงกลุ่มอาการนี้ แต่อาจหมายถึงความผิดปกติทางจิตอื่นหรือหมายถึงเพียงภาวะซึมเศร้าก็ได้ โรคซึมเศร้าเป็นภาวะทำให้พิการ ซึ่งมีผลเสียต่อครอบครัว งานหรือชีวิตโรงเรียน นิสัยการหลับและกิน และสุขภาพโดยรวมของบุคคล ในสหรัฐอเมริกา ราว 3.4% ของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าฆ่าตัวตาย และมากถึง 60% ของผู้ที่ฆ่าตัวตายนั้นมีภาวะซึมเศร้าหรือความผิดปกติทางอารมณ์อย่างอื่น ในประเทศไทย โรคซึมเศร้าเป็นความผิดปกติทางจิตที่พบมากที่สุด (3.7% ที่เข้าถึงบริการ) เป็นโรคที่สร้างภาระโรค (DALY) สูงสุด 10 อันดับแรกโดยเป็นอันดับ 1 ในหญิง และอันดับ 4 ในชาย การวินิจฉัยโรคซึมเศร้าอาศัยประสบการณ์ที่รายงานของบุคคลและการทดสอบสภาพจิต ไม่มีการทดสอบทางห้องปฏิบัติการสำหรับโรคซึมเศร้า ทว่า แพทย์อาจส่งตรวจเพื่อแยกภาวะทางกายซึ่งสามารถก่อให้เกิดอาการคล้ายกันออก ควรแยกโรคซึมเศร้าจากความเศร้าซึ่งเป็นธรรมดาของชีวิตและไม่รุนแรงเท่า มีการตั้งชื่อ อธิบาย และจัดกลุ่มอาการซึมเศร้าว่าเป็นความผิดปกติทางอารมณ์ในคู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิตปี 2523 ของสมาคมจิตแพทย์อเมริกัน คณะทำงานบริการป้องกันสหรัฐ (USPSTF) แนะนำให้คัดกรองโรคซึมเศร้าในบุคคลอายุมากกว่า 12 ปี แต่บทปฏิทัศน์คอเครนก่อนหน้านี้ไม่พบหลักฐานเพียงพอสำหรับการคัดกรองโรค (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: พิงเคอร์ตัน – MissingNo. – จักรวรรดิบริติช ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
แผ่นดินไหวในรัฐเชียปัส พ.ศ. 2560 หรือ แผ่นดินไหวในปิฆิเฆียปัน พ.ศ. 2560 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2560 เวลา 23:49 น. ตามเวลาออมแสงกลาง (11:49 น. ของวันที่ 8 กันยายน ตามเวลาในประเทศไทย) ในอ่าวเตอวนเตเปกนอกชายฝั่งทางใต้ของรัฐเชียปัส ประเทศเม็กซิโก ห่างจากเมืองปิฆิเฆียปันไปทางทิศใต้ประมาณ 87 กิโลเมตร (54 ไมล์) ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้คือระดับ IX (ร้ายแรง) ขนาดความแรงประมาณ 8.1 แผ่นดินไหวทำให้อาคารบางแห่งในกรุงเม็กซิโกซิตีสั่นสะเทือน นอกจากนี้ยังก่อให้เกิดคลื่นสึนามิขนาด 1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว) เหนือระดับน้ำทะเล และมีการแจ้งเตือนคลื่นสึนามิในบริเวณโดยรอบ เอนริเก เปญญา นิเอโต ประธานาธิบดีเม็กซิโกเรียกมันว่าแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในประเทศในรอบศตวรรษ รองจากแผ่นดินไหวขนาด 8.6 ในปี พ.ศ. 2330 นอกจากนี้ยังเป็นแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในโลกในปี พ.ศ. 2560 รูปภาพ Peña Nieto y Alejandro Murat Hinojosa visitan una zona afectada por el sismo del 7 de |ประธานาธิบดีเอนริเก เปญญา นิเอโต ตรวจเยี่ยมจุดเกิดเหตุแผ่นดินไหว de acopio - Terremoto de Chiapas de |ศูนย์รวบรวมสิ่งของเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย in Mexico City Downtown after 2017 Chiapas |ประชาชนที่อยู่ในโรงแรมในกรุงเม็กซิโกซิตี รีบอพยพหลังจากเกิดเหตุแผ่นดินไหวไม่กี่วินาที อ้างอิง เชียปัส 2560 เชียปัส 2560
ตำบลสันผักหวาน เป็นตำบล 1 ใน 11 ของอำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นตำบลที่มีสภาพความเป็นเมืองที่กลมกลืนกับนครเชียงใหม่จนเรียกได้ว่าคือเมืองเดียวกัน มีการเจริญเติบโตอย่างมาก ทั้งอสังหาริมทรัพย์ บ้านจัดสรร โรงแรมรีสอร์ท ธุรกิจค้าปลีก ห้างสรรพสินค้าที่เกิดขึ้นจำนวนมาก และเป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดของอำเภอหางดง ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลสันผักหวานมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลแม่เหียะ และตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่ ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบ้านแหวน และตำบลสบแม่ข่า อำเภอหางดง ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่ ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลหนองควาย อำเภอหางดง การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค ตำบลสันผักหวานแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 1 บ้านสันผักหวานหลวง (Ban San Phak Wan Luang) หมู่ 2 บ้านต้นงิ้ว (Ban Ton Ngio) หมู่ 3 บ้านท้าวผายู (Ban Tao Phayu) หมู่ 4 บ้านป่าตาล (Ban Pa Tan) หมู่ 5 บ้านเบ้อ (Ban Boe) หมู่ 6 บ้านขัวเด้ง (Ban Khua Deng) หมู่ 7 บ้านสันผักหวานน้อย (Ban San Phak Wan Noi) การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่ตำบลสันผักหวาน มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ เทศบาลตำบลสันผักหวาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสันผักหวานทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลสันผักหวานที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสันผักหวานในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลสันผักหวาน จังหวัดเชียงใหม่ มีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น องค์การบริหารส่วนตำบลสันผักหวานได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลสันผักหวาน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552 และมีผลในวันเดียวกัน ประชากร พื้นที่ตำบลสันผักหวานประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 7 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 17,301 คน แบ่งเป็นชาย 7,884 คน หญิง 9,417 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในอำเภอหางดง ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก หมู่บ้าน พ.ศ. 2564 พ.ศ. 2563 พ.ศ. 2562 พ.ศ. 2561 พ.ศ. 2560 พ.ศ. 2559 พ.ศ. 2558 เบ้อ 3,830 3,699 3,611 3,458 3,273 3,063 2,840 ท้าวผายู 3,794 3,694 3,601 3,495 3,423 3,284 3,234 ต้นงิ้ว 3,462 3,334 3,150 3,119 3,028 2,957 2,887 ขัวเด้ง 2,157 2,088 1,987 1,819 1,746 1,617 1,432 ป่าตาล 1,794 1,814 1,801 1,781 1,774 1,751 1,707 สันผักหวานหลวง 1,568 1,519 1,476 1,451 1,359 1,308 1,260 สันผักหวานน้อย 696 670 649 632 610 577 574 รวม 17,301 16,818 16,275 15,755 15,213 14,557 13,934 อ้างอิง สันผักหวาน สันผักหวาน
สตรีชาวโซเวียตได้มีบทบาทสำคัญในสงครามโลกครั้งที่สอง (บนแนวรบด้านตะวันออก ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในมหาสงครามของผู้รักชาติในสหภาพโซเวียต) ในขณะที่คนส่วนใหญ่ยังทำงานยุ่งอยู่กับโรงงานอุตสาหกรรม การขนส่ง การเกษตร และบทบาทของพลเรือนอื่นๆ การทำงานสองครั้งเพื่อจะได้ไม่ต้องไปเป็นทหารเกณฑ์ที่ออกไปสู้รบและเพิ่มผลิตอาวุธยุโธปกรณ์และอื่นๆแก่กองทัพ. ผู้หญิงจำนวนมากได้ทำหน้าที่ในกองทัพ ส่วนใหญ่อยู่ในหน่วยแพทย์. มีผู้หญิงจำนวนกว่า 800,000 คนที่ทำหน้าที่ในกองกำลังโซเวียตในช่วงสงคราม ซึ่งเป็นจำนวนประมาณร้อยละ 3 ของบุคลากรทางทหารทั้งหมด.เกือบ 2 แสนนายได้รับมอบเครื่องอิสริยากรณ์และ 89 คนก็ได้รับเหรียญดาวทองของวีรชนแห่งสหภาพโซเวียต ในระหว่างที่บางคนทำหน้าที่เป็นนักบิน, พลซุ่มยิง, พลปืนกล, สมาชิกพลขับรถถัง, และ พลพรรค เช่นเดียวกันกับในบทบาทเสริม ในช่วงแรก,เมื่อเยอรมนีได้รุกรานสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 สตรีจำนวนนับพันที่ได้อาสาที่จะเข้าร่วมรบแต่กลับไม่ได้รับการเหลียวแล อย่างไรก็ตาม หลังจากการสูญเสียครั้งใหญ่ในการเผชิญหน้ากับปฏิบัติการบาร์บารอสซา.ทัศนคติได้ทำให้ต้องเปลี่ยนไปที่มั่นใจว่าผู้หญิงที่ต้องการจะออกรบนั้นจะมีบทบาทมากขึ้น ในช่วงแรกของสงคราม ด้วยเส้นทางที่รวดเร็วในการพัฒนาการทหารสำหรับผู้หญิงคือการทำหน้าที่ในหน่วยแพทย์และหน่วยกำลังเสริม
รัฐชัฟเฮาเซิน เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณตอนเหนือของประเทศติดกับพรมแดนประเทศเยอรมนี มีเมืองศูนย์กลางอยู่ที่นครชัฟเฮาเซิน รัฐชัฟเฮาเซินในสมัยกลางมีสถานะเป็นนครรัฐ ตามเอกสารพบว่ารัฐชัฟเฮาเซินเริ่มใช้เงินเหรียญเป็นของตนเองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1045 ซึ่งในขณะนั้นดินแดนในแถบนี้มีชื่อเรียกว่า วิลลาสกัฟฮูซูน (Villa Scafhusun) ต่อมาในปี ค.ศ. 1049 เคานต์เอเบอร์ฮาร์ด ฟอน เนลเลินบูร์ก ได้สร้างอารามเบเนนิกต์ขึ้นซึ่งนำไปสู่วิถีชุมชนที่พัฒนาขึ้นจนมีอิสรภาพเป็นของตนเองในปี ค.ศ. 1190 จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1330 รัฐแห่งนี้ก็สูญเสียดินแดนทั้งหมดและอิสรภาพแก่ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1418 ได้ใช้เงินซื้ออิสรภาพของตนเองมาจากฮาพส์บวร์ค และประกาศตนเป็นพันธมิตรของสมาพันธรัฐสวิสในปี ค.ศ. 1454 และในปี ค.ศ. 1501 ก็ได้เข้าร่วมสมาพันธรัฐสวิสอย่างเป็นทางการ ถือเป็นรัฐที่เข้าร่วมสมาพันธ์เป็นลำดับที่ 12 ประชากรร้อยละ 88 พูดภาษาเยอรมัน รัฐชัฟเฮาเซินตั้งอยู่ในเขตเศรษฐกิจซือริช ภาคเศรษฐกิจหลักของรัฐชัฟเฮาเซินคือภาคอุตสาหกรรม ภาคอุตสาหกรรมหลักได้แก่ เครื่องจักรกล, โลหะภัณฑ์ และอัญมณี ภาคอุตสาหกรรมรองได้แก่ สิ่งทอ, สินค้าหนัง, แก้ว, ซีเมนต์, กระดาษ และเคมีภัณฑ์ อ้างอิง ชัฟเฮาเซิน
อาโมส-เมริทอามุน เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณในช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบแปด พระองค์เป็นทั้งพระขนิษฐาและพระมเหสีของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่หนึ่ง พระองค์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่อายุยังน้อยและถูกฝังอยู่ในหลุมฝังพระศพหมายเลข TT358 ใน El-bahari พระประวัติ อาโมส-เมริทอามุน เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์อาโมสที่หนึ่งกับพระมเหสีอาโมส-เนเฟอร์ทาริ และกลายเป็นพระมเหสีของพระเชษฐาของพระองค์ ฟาโรห์อเมนโฮเทปที่หนึ่ง ซึ่งเป็นฟาโรห์ของอียิปต์โบราณในราชวงศ์ที่สิบแปด พระนางเมริทอามุน ปรากฎอยู่ในภาพสลักในหลุมฝังศพของอินเฮอร์เคา (TT359) ซึ่งมีชีวิตอยู่ในราชวงศ์ที่ยี่สิบ พระองค์เป็นหนึ่งใน 'เทพเจ้าแห่งทิศตะวันตก' ตำแหนางของพระองค์ในแถวด้านบนหลังพระราชินีอาโฮเทปที่ 1 และในด้านหน้าของพระราชินีซิทามุน ภาพวาดจากสุสานของอินเฮอร์เคา ในอยู่ช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบ ด้านบนสุดจากขวาไปซ้าย ฟาโรห์อเมนโฮเทปที่หนึ่ง, ฟาโรห์อาโมสที่หนึ่ง, อาโฮเทปที่ 1, อาโมส-เมริทอามุน, อาโมส-ซิทามุน, ซิอามุน?, อาโมส-เฮนุททาเมฮู, อาโมส-ตูเมอร์ริซิ, อาโมส-เนเบตตา, อาโมส-ซิแพร์ ด้านล่างจากขวาไปซ้าย อาโมส-เนเฟอร์ทาริ, ฟาโรห์รามเสสที่หนึ่ง, ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่สอง, ฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สอง, ฟาโรห์ทาโอที่สอง, ราโมส?, ฟาโรห์รามเสสที่สี่, ?, ฟาโรห์ทุตโมสที่หนึ่ง การสิ้นพระชนม์และที่ฝังพระศพ โลงไม้ชั้นในของพระนางอาโมส-เมริทอามุน พระศพของพระองค์ถูกค้นพบที่ El-bahri ใน TT358 ใน ค.ศ.1930 โดย Herbert eustis winlock พระศพถูกพบในโลงศพไม้ซีดาร์ พระศพของได้รับการห่อผ้าลินินใหม่และย้ายที่ฝังพระศพ โดยนักบวชที่ได้พบหลุมฝังพระศพของพระองค์ที่ได้ถูกโจรปล้นสุสาน ปรากฏว่าพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อพระองค์ค่อนข้างหนุ่มสาวที่มีหลักฐานของการเป็นทุกข์กับโรคข้ออักเสบ ซึ่งอาจจะเป็นสาเหตุของการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ โลงศพชั้นนอก (ตอนนี้ถูกเก็บรักษาในพิพิธภัณฑ์อียิปต์) เป็นโลงไม้ขนาด 10 ฟุต ทำจากไม้ซีดาร์แผ่นที่เข้าร่วมและแกะสลักเพื่อเครื่องแบบความหนาตลอดของโลงศพ ตาและคิ้วฝังด้วยแก้ว ร่างกายอย่างระมัดระวังแกะสลักกับบั้งยศทาสีในสีฟ้าเพื่อสร้างภาพลวงตาของขน. โลงศพที่ถูกครอบคลุมไปด้วยทอง ซึ่งต่อไปได้ถูกปล้นในสมัยโบราณ ส่วนโลงศพชั้นในเป็นมีขนาดเล็ก สูงประมาณ 6 ฟุต โลงศพชั้นในได้ถูกเคลือบด้วยทอง แต่ปล้นจนเหลือแค่โลงไม้ ทำให้พระศพของพระองค์ได้รับการห่อผ้าลินินใหม่ ซึ่งตรงกับรัชสมัยของฟาโรห์พิเนดเจมที่หนึ่ง บันทึกว่าผ้าลินินที่ใช้ในการบูรณะพระศพทำในปีที่ 18 ของการครองราชย์ โดยมหาปุโรหิตมาซาเฮอร์ตา พระราชโอรสของฟาโรห์พิเนดเจมที่หนึ่ง การบูรณะนี้เกิดขึ้นในปีที่ 19 เดือนที่ 3 ของฤดูหนาว, วันที่ 28 อ้างอิง
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ค รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน รายชื่อบุคคล ชื่อ ชื่อรอง ปีที่เกิด(ค.ศ.) ปีที่เสียชีวิต(ค.ศ.) บ้านเกิด(ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) บทบาท สังกัด เคยสังกัด หมายเหตุ คงหลิบข่ง ยฺหวี่Kong Yu孔昱 เมืองโลก๊ก(เมืองชฺวีฟู มณฑลซานตง) ขุนนาง ราชวงศ์ฮั่น| คองสี /เอ๊กลีชือ ลฺวี่Chi Lü郗慮 อำเภอเกาผิง เมืองซันเอี๋ยง(อำเภอเวย์ชาน มณฑลซานตง) ขุนนาง, ขุนพล วุยก๊ก ราชวงศ์ฮั่น คันห่อง /ต้นหอง /ตันหอง /เทียนหองเชียน หงQian Hong牽弘| 271 อำเภอกวนอิน เมืองอันผิง(ทางตะวันออกของอำเภออู่ยี่ มณฑลเหอเป่ย์) ขุนพล ราชวงศ์จิ้น วุยก๊ก เมืองลกเอี๋ยง(เมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน) ขุนพล วุยก๊ก| คูเสงโอว ซิงOu Xing區星| เค้าก๋องสฺหวี่ ก้งXu Gong許貢| ขุนนาง ราชวงศ์ฮั่น| ที่ปรึกษา ลิโป้| ขุนนาง วุยก๊ก| เคาจูสฺวี่ ฉือXu Ci許慈 เมืองลำหยง(เมืองหนานหยาง มณฑลเหอหนาน) โหร, ขุนนาง จ๊กก๊ก| เคาเจ้ง /เค้าเจ้งสฺวี่ จิ้งXu Jing許靖 222 อำเภอผิงยฺหวี เมืองยีหลำ(อำเภอผิงยฺหวี มณฑลเหอหนาน) ที่ปรึกษา, ขุนนาง จ๊กก๊ก ขงมอ, เค้าก๋อง, อองลอง, เล่าเจี้ยง เคาทูสฺวี ฉู่Xu Chu許褚 อำเภอเจียวก๋วน เมืองไพก๊ก(เมืองโป๋โจว, มณฑลอันฮุย) ขุนพล วุยก๊ก| 263 อำเภอเจียวก๋วน เมืองไพก๊ก(เมืองโป๋โจว, มณฑลอันฮุย) ขุนพล วุยก๊ก| ที่ปรึกษา จ๊กก๊ก| เค้าอิ๋นสฺวี ยฺหวิ่นXu Yun許允 เมืองเกาหยาง(อำเภอเกาหยาง มณฑลเหอเป่ย์) ขุนพล วุยก๊ก| รายชื่อตัวละครสมมติ ชื่อ ชื่อรอง ปีที่เกิด(ค.ศ.) ปีที่เสียชีวิต(ค.ศ.) บ้านเกิด(ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) บทบาท สังกัด เคยสังกัด หมายเหตุ คูปุนชิว เปิ่นQiu Ben丘本| ขุนพล วุยก๊ก| สามก๊ก ตอนที่ 117 คนรับใช้ ตังสิน| สามก๊ก ตอนที่ 23 เคหลีซี หนีXi Ni奚泥| ขุนพล เผ่าลำมัน| สามก๊ก ตอนที่ 90 อ้างอิง บรรณานุกรม ตันซิ่ว. สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ). เผย์ ซงจือ. อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้). ฟ่าน เย่. โฮ่วฮั่นชู. ฝาง เสฺวียนหลิง. จิ้นชู ซือหม่า กวาง. จือจื้อทงเจี้ยน ล่อกวนตง. สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้). เจ้าพระยาพระคลัง (หน). สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน). ค
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ถ รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน รายชื่อบุคคล ชื่อ ชื่อรอง ปีที่เกิด(ค.ศ.) ปีที่เสียชีวิต(ค.ศ.) บ้านเกิด(ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) บทบาท สังกัด เคยสังกัด หมายเหตุ เถา จฺวิ้นTao Jun陶浚/陶濬| อำเภอเบาะเหลง เมืองตันเอี๋ยง(นครนานกิง มณฑลเจียงซู) ขุนพล ง่อก๊ก| เถา หฺวางTao Huang陶璜(ไซจิ้น: เอี้ยวเฮง) อำเภอเบาะเหลง เมืองตันเอี๋ยง(นครนานกิง มณฑลเจียงซู) ขุนพล ราชวงศ์จิ้น ง่อก๊ก จิ้นชู เล่มที่ 57. เถิง ซิวTeng Xiu滕修 288 อำเภอซีเอ้อ เมืองลำหยง(ทางเหนือของนครหนานหยาง มณฑลเหอหนาน) ขุนนาง ราชวงศ์จิ้น ง่อก๊ก เถียน จางTian Zhang田章| ขุนพล ราชวงศ์จิ้น วุยก๊ก รายชื่อตัวละครสมมติ ชื่อ ชื่อรอง ปีที่เกิด(ค.ศ.) ปีที่เสียชีวิต(ค.ศ.) บ้านเกิด(ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) บทบาท สังกัด เคยสังกัด หมายเหตุ ขุนพล ซุนกวน| สามก๊ก ตอนที่ 82 อ้างอิง บรรณานุกรม ตันซิ่ว. สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ). เผย์ ซงจือ. อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้). ฟ่าน เย่. โฮ่วฮั่นชู. ฝาง เสฺวียนหลิง. จิ้นชู ซือหม่า กวาง. จือจื้อทงเจี้ยน ล่อกวนตง. สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้). เจ้าพระยาพระคลัง (หน). สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน). ถ
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ท รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน รายชื่อบุคคล ชื่อ ชื่อรอง ปีที่เกิด(ค.ศ.) ปีที่เสียชีวิต(ค.ศ.) บ้านเกิด(ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) บทบาท สังกัด เคยสังกัด หมายเหตุ ผู้นำชนเผ่า เซียนเปย์| ทั่วป๋า เจี๋ยเฝินTuoba Jiefen拓跋詰汾(ไซจิ้น: กิดฮุน)| ผู้นำชนเผ่า เซียนเปย์| ทั่วป๋า ลี่เหวย์Tuoba Liwei拓跋力微(ไซจิ้น: เล็กหมุย)| 174 ผู้นำชนเผ่า เซียนเปย์| ผู้นำชนเผ่า เซียนเปย์| ทูฟ่า ชู่จีเหนิงTufa Shujineng禿髮樹機能 ผู้นำชนเผ่า เซียนเปย์| ผู้นำชนเผ่า เซียนเปย์| ผู้นำชนเผ่า เซียนเปย์| ผู้นำชนเผ่า เซียนเปย์| เมืองฮอตั๋ง(ในมณฑลชานซี) ขุนพล โจโฉ พันธมิตรกวนต๋ง,เตียวฬ่อ สามก๊กจี่ เล่มที่ 1 และ 36 เทาเจียดเฉา เจี๋ยCao Jie曹節 ขันที โฮ่วฮันชู เล่มที่ 78 เทียกี /เตียวกีเฉิง จีCheng Ji程畿 222 อำเภอล่างจง เมืองปาเส(เมืองล่างจง มณฑลเสฉวน) ขุนพล จ๊กก๊ก เล่าเจี้ยง อำเภอถู่อิ๋น เมืองอิ้วเป่ย์ผิง(จังหวัดเฟิงรุ่น มณฑลเหอเป่ย์)| ง่อก๊ก| อำเภอตงเออ เมืองตองกุ๋น(อำเภอตงเออ เมืองเหลียวเฉิง มณฑลชานตง) ที่ปรึกษา, ขุนนาง วุยก๊ก| สามก๊กจี่ เล่มที่ 14 เทียเป๋ง /เทียตกเฉิง ปิ่งCheng Bing程秉 อำเภอหนานตุ้น เมืองยีหลำ(เมืองเซี่ยงเฉิง มณฑลเหอหนาน) ขุนนาง, บัณฑิต ง่อก๊ก| สามก๊กจี่ เล่มที่ 53 เทียเภาเฉิง ผู่Cheng Pu程普 อำเภอถู่อิ๋น เมืองอิ้วเป่ย์ผิง(จังหวัดเฟิงรุ่น มณฑลเหอเป่ย์) ขุนพล ซุนกวน| สามก๊กจี่ เล่มที่ 55 เทียหยกเฉิง ยฺวี้Cheng Yu程昱 จ้งเต๋อZhongde仲德 141 220 อำเภอตงเออ เมืองตองกุ๋น(อำเภอตงเออ เมืองเหลียวเฉิง มณฑลชานตง) ที่ปรึกษา, ขุนนาง วุยก๊ก| สามก๊กจี่ เล่มที่ 14 ขุนนาง วุยก๊ก| ไทสูจู้ไท่ชื่อ ฉือTaishi Ci太史慈 จื่ออี้Ziyi子義 166 206 อำเภออุยก๋วน เมืองตงไหล(เมืองหลงโข่ว มณฑลชานตง) ขุนพล ซุนกวน ขงหยง,เล่าอิ้ว,ซุนเซ็ก ไทสูเอี๋ยงไท่ชื่อ เสี่ยงTaishi Xiang太史享 อำเภออุยก๋วน เมืองตงไหล(เมืองหลงโข่ว มณฑลชานตง) ขุนนาง ง่อก๊ก| รายชื่อตัวละครสมมติ ชื่อ ชื่อรอง ปีที่เกิด(ค.ศ.) ปีที่เสียชีวิต(ค.ศ.) บ้านเกิด(ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) บทบาท สังกัด เคยสังกัด หมายเหตุ เทียควง /เชียกงเฉิง คว่างCheng Kuang程曠| ขันที ราชวงศ์ฮั่น| สามก๊ก ตอนที่ 1 และ 3 เทียอ้วนจี้เฉิง ยฺเหวี่ยนจื๋อCheng Yuanzhi程遠志| ขุนพล กบฏโพกผ้าเหลือง| สามก๊ก ตอนที่ 1 หมายเหตุ อ้างอิง บรรณานุกรม ตันซิ่ว. สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ). เผย์ ซงจือ. อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้). ฟ่าน เย่. โฮ่วฮั่นชู. ฝาง เสฺวียนหลิง. จิ้นชู ซือหม่า กวาง. จือจื้อทงเจี้ยน ล่อกวนตง. สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้). เจ้าพระยาพระคลัง (หน). สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน). ท
ประเทศลีชเทินชไตน์ ได้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ในเมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิลระหว่างวันที่ 5-21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ตั้งแต่ประเทศลีชเทินชไตน์ได้เปิดประเทศอย่างเป็นทางการก็ได้ร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน มีการยกเลิกเพียงสองครั้ง ว่ายน้ำ ประเทศลีชเทินชไตน์ได้ร่วมรับเชิญจาก FINA ซึ่งประเทศลีชเทินชไตน์ได้ส่งตัวแทนชายหนึ่งและหญิ่งหนึ่งเพื่อเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 นักกีฬา ประเภท รอบคัดตัว รอบชนะเลิศ เวลา อันดับ เวลา อันดับ Christoph Meier ชายเดี่ยวว่ายน้ำผสม 400 เมตร 4:19.19 22 ไม่ผ่านเข้ารอบ Julia Hassler หญิง 800 เมตร ท่าฟรีสไตล์ 8:38.19 21 ไม่ผ่านเข้ารอบ เทนนิส ประเทศลีชเทินชไตน์ได้ร่วมรับเชิญจากคณะกรรมการไตรภาคีโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 (world no. 274) ในรายการเดี่ยวของผู้หญิงเป็นครั้งที่สองในการแข่งขันโอลิมปิกเทนนิส นักกีฬา ประเภท รอบที่ 64 รอบที่ 32 รอบที่ 16 รองรองก่อนชนะเลิศ รอบรองชนะเลิศ รอบชนะเลิศ / คะแนนค้าน คะแนนค้าน คะแนนค้าน คะแนนค้าน คะแนนค้าน คะแนนค้าน อันดับ Stephanie Vogt การแข่งขันประเภทหญิงเดี่ยว L 3–6, 1–6 ไม่ผ่านเข้ารอบ อ้างอิง ลีชเทินชไตน์
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ฝ รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน รายชื่อบุคคล ชื่อ ชื่อรอง ปีที่เกิด(ค.ศ.) ปีที่เสียชีวิต(ค.ศ.) บ้านเกิด(ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) บทบาท สังกัด เคยสังกัด หมายเหตุ ฝ่า เจินFa Zhen法真 เกาชิงGaoqing高卿 100 188 อำเภอเหมย์ เมืองโย่วฝูเฟิง(อำเภอเหมย์ มณฑลฉ่านซี) โฮ่วฮันชู เล่มที่ 83 อำเภอเหมย์ เมืองโย่วฝูเฟิง(อำเภอเหมย์ มณฑลฉ่านซี) ขุนนาง จ๊กก๊ก| สามก๊กจี่ เล่มที่ 37 ฝา เหยี่ยนFa Yan法衍 อำเภอเหมย์ เมืองโย่วฝูเฟิง(อำเภอเหมย์ มณฑลฉ่านซี) ขุนนาง ราชวงศ์ฮั่น| อรรถาธิบายจากบันทึกซานฝูเจฺหว่ลู่จู้ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 37 ผู้นำกบฏ กบฏโพกผ้าเหลือง| ภรรยาของอ้วนสุด อ้วนสุด| เฝิง ต่านFeng Dan馮紞 286 อำเภออันเป๋ง มณฑลกิจิ๋ว(นครเหิงฉุ่ย มณฑลเหอเป่ย์) ที่ปรึกษา, ขุนนาง, ขุนพล ราชวงศ์จิ้น วุยก๊ก อ้างอิง ตันซิ่ว. สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ). เผย์ ซงจือ. อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้). ฟ่าน เย่. โฮ่วฮั่นชู. ฝาง เสฺวียนหลิง. จิ้นชู ซือหม่า กวาง. จือจื้อทงเจี้ยน ล่อกวนตง. สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้). เจ้าพระยาพระคลัง (หน). สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน). ฝ
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร พ รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน รายชื่อบุคคล ชื่อ ชื่อรอง ปีที่เกิด(ค.ศ.) ปีที่เสียชีวิต(ค.ศ.) บ้านเกิด(ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) บทบาท สังกัด เคยสังกัด หมายเหตุ พัวเจี้ยงพาน จางPan Zhang潘璋 234 อำเภอฟาก้าน เมืองตงกุ๋น(ทางตะวันออกของอำเภอกว้าน มณฑลซานตง) ขุนพล ง่อก๊ก| พัวโยยพาน จฺวิ้นPan Jun潘濬 239 อำเภอฮั่นโช่ว เมืองบุเหลง(อำเภอฮั่นโช่ว มณฑลหูหนาน) ขุนพล, ขุนนาง ง่อก๊ก เล่าเปียว,จ๊กก๊ก พัวอิ๋นพาน อิ่นPan Yin潘隱| ขุนนาง ราชวงศ์ฮั่น| พัวฮูหยินพาน หฺวางโฮ่วEmpress Pan潘皇后| 252 อำเภอจู้จาง เมืองห้อยเข(ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองหยูเหยา มณฑลเจ้อเจียง) พระมเหสี ง่อก๊ก| แพ่เป๊กเผิง โป๋Peng Bo彭伯| ขุนนาง ราชวงศ์ฮั่น| แพเอี้ยวเผิง ย่างPeng Yang彭羕 หย่งเหนียนYongnian永年 178 214 เมืองก๋งฮาน(จังหวัดซินตู มณฑลเสฉวน) ที่ปรึกษา, ขุนนาง เล่าปี่ เล่าเจี้ยง รายชื่อตัวละครสมมติ ชื่อ ชื่อรอง ปีที่เกิด(ค.ศ.) ปีที่เสียชีวิต(ค.ศ.) บ้านเกิด(ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) บทบาท สังกัด เคยสังกัด หมายเหตุ พัวกี๋พาน จฺวี่Pan Ju潘舉| ขุนพล วุยก๊ก| สามก๊ก ตอนที่ 107 พัวหองพาน เฟิ่งPan Feng潘鳳| ขุนพล ฮันฮก| สามก๊ก ตอนที่ 5 แพโทเผิง เหอPeng He彭和| ขุนพล จ๊กก๊ก| สามก๊ก ตอนที่ 117 แพอั๋นเผิง อันPeng An彭安| ขุนพล อ้วนถำ| สามก๊ก ตอนที่ 33 อ้างอิง บรรณานุกรม ตันซิ่ว. สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ). เผย์ ซงจือ. อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้). ฟ่าน เย่. โฮ่วฮั่นชู. ฝาง เสฺวียนหลิง. จิ้นชู ซือหม่า กวาง. จือจื้อทงเจี้ยน ล่อกวนตง. สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้). เจ้าพระยาพระคลัง (หน). สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน). พ
ภาพด้านข้างของการพิมพ์ลูกกลิ้งคู่ การพิมพ์ออฟเซต หรือการพิมพ์ลูกกลิ้งคู่ เป็นเทคนิคการพิมพ์ชนิดหนึ่งซึ่งใช้ลูกกลิ้ง (นิยมเรียกว่า โม) เกลี้ยงทำด้วยยาง ถ่ายทอดหมึกจากลูกกลิ้งแม่แบบ ก่อนจะถ่ายทอดหมึกลงสู่กระดาษ ซึ่งต่างจากการพิมพ์ลูกกลิ้งเดี่ยว (rotary press printing) หรือการพิมพ์แบบประทับอักษร (letterpress printing) ที่ใช้แม่แบบกดลงบนกระดาษโดยตรง การพิมพ์ลูกกลิ้งคู่พัฒนาขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2418 เพื่อใช้พิมพ์บนผิวดีบุกและต่อมาได้พัฒนาเป็นการพิมพ์บนกระดาษ การพิมพ์ลูกกลิ้งคู่มีลักษณะคล้ายกับการพิมพ์ด้วยหิน ซึ่งเป็นการเขียนแผ่นหินเรียบด้วยไข บริเวณที่เหลือจะถูกทาด้วยกรดให้หินพรุนและซับน้ำ เมื่อช่างพิมพ์ทาหมึกแล้ว หมึกจะติดบริเวณไข ส่วนบริเวณที่ไม่มีไขหมึกจะถูกชะออกได้ง่าย เมื่อชะหมึกแล้วจึงพิมพ์เช่นเดียวกับการพิมพ์แบบประทับอักษร ลูกกลิ้งแม่แบบเมื่อยังไม่ได้ใช้ นิยมใช้โพลิเมอร์ไวแสงหรือทองแดงชั้นบาง ๆ ฉาบผิว เมื่อจะใช้พิมพ์ ช่างจะแปลงต้นฉบับเป็นภาพฉายลงบนแม่พิมพ์แล้วนำไปล้าง ส่วนที่กำหนดให้เป็นภาพจะแข็งตัว ทำหน้าที่รับหมึก จากนั้นแม่พิมพ์จะถูกฉาบด้วยหมึก หมึกส่วนเกินที่ติดนอกบริเวณจะถูกปาดออกด้วยลูกกลิ้งน้ำผสมสารเคมีที่จำเป็น เนื่องจากน้ำและหมึกไม่ผสมกัน จึงสามารถแยกบริเวณที่จะพิมพ์กับบริเวณที่ไม่ต้องการพิมพ์ออกจากกันได้ ต้นแบบที่กัดเป็นภาพปกติ จากนั้นลูกกลิ้งที่มีภาพจะกลิ้งไปบนลูกกลิ้งยาง ได้ภาพกลับหลัง ต่อจากนั้นลูกกลิ้งยางที่มีภาพจะกลิ้งลงบนกระดาษ โดยมีลูกกลิ้งกดเป็นตัวช่วยอีกชั้นหนึ่ง ได้ภาพต้นฉบับคืนมา กระบวนการนี้จะทำซ้ำทุกสีที่ต้องการ โดยอาจมีสีเดียว สี่สี (สีฟ้า สีบานเย็น สีเหลือง สีดำ) หรือมากกว่านั้นก็ได้ แต่ละสีที่พิมพ์ลงไปจะเสริมเติมเต็มกันและกัน เรียกว่า สีตามกระบวนการพิมพ์ (process colour) สีตามกระบวนการพิมพ์นั้นเมื่อส่องด้วยแว่นขยายจะแลเห็นเป็นจุดเล็ก ๆ จำนวนมากอันเกิดจากการกัดแม่พิมพ์ บางครั้งหากต้องการใช้สีที่มีความละมุนและคงที่ ช่างอาจจะผสมสีขึ้นเฉพาะ เรียกว่า สีเนื้อตัน หรือสีผสมเฉพาะ (spot colour, solid colour) แท่นพิมพ์ลูกกลิ้งคู่บางแท่นใช้ลูกกลิ้งคู่สองชุด เรียกว่า blanket-to-blanket ทำให้สามารถพิมพ์กระดาษทั้งสองหน้าพร้อม ๆ กัน โดยลูกกลิ้งพิมพ์ชุดหนึ่งทำหน้าที่เป็นลูกกลิ้งกดให้แก่ลูกกลิ้งพิมพ์อีกชุด นิยมใช้สำหรับสิ่งพิมพ์ที่ต้องการความแม่นยำและต่อต้านการปลอม อาทิ หนังสือเดินทาง ธนบัตร ฯลฯ บางแท่นก็ไม่ใช้ลูกกลิ้งน้ำ แต่ใช้แม่พิมพ์นูนลักษณะแบบเดียวกับแม่พิมพ์ประทับอักษร แต่ไม่กลับหลัง แม่พิมพ์นูนนี้จะถ่ายทอดภาพลงบนลูกกลิ้งเกลี้ยงซึ่งจะนำหมึกลงสู่กระดาษต่อไป หมึกที่ใช้ในการพิมพ์ลูกกลิ้งคู่มักมีความหนืดสูง คือมีความหนืดพลวัต (dynamic viscosity) ที่ 40-100 ปาสกาล-วินาที นอกจากนี้หมึกยังมีสมบัติแห้งตัวได้เมื่อถูกความร้อน ความเย็น หรือการแผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้า อนึ่งคำว่า ลูกกลิ้งคู่ ไม่ได้หมายความว่าระบบการพิมพ์มีลูกกลิ้งเพียงสองอัน แต่หมายความถึงการที่มีลูกกลิ้งที่ใช้พิมพ์สองอัน นอกเหนือจากลูกกลิ้งอันอื่น ๆ ที่จำเป็นต่อการเดินเครื่อง อ้างอิง
คำเชิญผู้เข้าร่วมก่อนหน้า เดือนแห่งเอเชียของวิกิพีเดียlink= ขอขอบคุณสำหรับการเข้าร่วมโครงการ “เดือนแห่งเอเชียของวิกิพีเดีย” (Wikipedia Asian Month) ในปีที่ผ่านมา และเราหวังว่าคุณจะสนุกกับมัน เป็นเวลากว่าสองปีของกิจกรรมเดือนแห่งเอเชียของวิกิพีเดีย เราทำงานร่วมกันกับชาววิกิพีเดียมากกว่า 2,000 คน และมีส่วนร่วมในบทความที่มีคุณภาพสูงกว่า 15,000 บทความในวิกิพีเดียใน 50 ภาษา รวมทั้งวิกิซอร์ซ กิจกรรมเดือนแห่งเอเชียของวิกิพีเดียจึงเป็นอีเวนต์การแก้ไขออนไลน์ประจำปีที่ใหญ่ที่สุดของวิกิพีเดียอย่างไม่ต้องสงสัย และคุณได้เข้าร่วมกิจกรรม เรากำลังจัดงานนี้อีกครั้งในเดือนพฤศจิกายนนี้ และขอเชิญคุณเข้าร่วมกับเราอีกครั้ง ปีนี้ เกณฑ์ของเราก็เหมือนเดิม หากคุณสร้างบทความ 4 บทความ คุณจะได้รับโปสการ์ด โดยบทความต้องมีมากกว่า 3,000 ไบต์และมากกว่า 300 คำ นอกจากนี้เรายังปรับปรุงกระบวนการส่งโปสการ์ดของเรา เช่น การทำโปสการ์ดในตอนนี้ และรวบรวมที่อยู่หลังจากอีเวนต์นี้จบลงโดยไม่ต้องรอภาษาอื่น ๆ ชาววิกิพีเดียที่สร้างบทความมากที่สุดในแต่ละวิกิพีเดียจะได้รับการยกย่องให้เป็น 'ทูตแห่งเอเชียของวิกิพีเดีย' เราจะส่งทั้งสำเนาดิจิทัลและสำเนาหนังสือรับรองการเป็นทูตให้แก่คุณ ขอขอบคุณที่พิจารณา ! --B20180 (พูดคุย) คำเชิญผู้เข้าร่วมใหม่ เดือนแห่งเอเชียของวิกิพีเดียlink= กิจกรรมเดือนแห่งเอเชียของวิกิพีเดีย 2017 (Wikipedia Asian Month 2017) ได้เริ่มขึ้นแล้ว เราต้องการเชิญคุณเข้าร่วมอีเวนต์อีดิทอะธอนของเราในครั้งนี้ หากคุณสร้างบทความ 4 บทความ คุณจะได้รับโปสการ์ด โดยบทความต้องมีมากกว่า 3,000 ไบต์และมากกว่า 300 คำ นอกจากนี้เรายังปรับปรุงกระบวนการส่งโปสการ์ดของเรา เช่น การทำโปสการ์ดในตอนนี้ และรวบรวมที่อยู่หลังจากอีเวนต์นี้จบลงโดยไม่ต้องรอภาษาอื่น ๆ ชาววิกิพีเดียที่สร้างบทความมากที่สุดในแต่ละวิกิพีเดียจะได้รับการยกย่องให้เป็น 'ทูตแห่งเอเชียของวิกิพีเดีย' เราจะส่งทั้งสำเนาดิจิทัลและสำเนาหนังสือรับรองการเป็นทูตให้แก่คุณ เป็นเวลากว่าสองปีของกิจกรรมเดือนแห่งเอเชียของวิกิพีเดีย เราทำงานร่วมกันกับชาววิกิพีเดียมากกว่า 2,000 คน และมีส่วนร่วมในบทความที่มีคุณภาพสูงกว่า 15,000 บทความในวิกิพีเดียใน 50 ภาษา รวมทั้งวิกิซอร์ซ กิจกรรมเดือนแห่งเอเชียของวิกิพีเดียจึงเป็นอีเวนต์การแก้ไขออนไลน์ประจำปีที่ใหญ่ที่สุดของวิกิพีเดียอย่างไม่ต้องสงสัย เราหวังว่าคุณคงจะตื่นเต้นและเข้าร่วมกิจกรรมกับเราในครั้งนี้ ขอขอบคุณที่พิจารณา ! --B20180 (พูดคุย)
เทศบาลตำบลแวงน้อย ตั้งอยู่ที่ อำเภอแวงน้อย จังหวัดขอนแก่น พื้นที่เขตเทศบาลฯ เป็นส่วนหนึ่งของบริเวณที่ราบตอนกลางของอําเภอลักษณะพื้นที่ประชาชนตั้งบ้านเรือน อยู่หนาแน่นในบริเวณตอนกลางของเขตเทศบาล ซึ่งเป็นบริเวณที่มีแหล่งน้ำสาธารณะเช่น สระน้ำหนองแวง สวนสาธารณะ หนองห้วยหาด และลำห้วยขอนขวาง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแวงน้อย อาณาเขต ทิศเหนือ ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลแวงน้อย ทิศตะวันออก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลแวงน้อย ทิศใต้ ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลแวงน้อย ทิศตะวันตก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลแวงน้อย ประวัติ เทศบาลตำบลแวงน้อย เดิมก่อตั้งเป็น สุขาภิบาลแวงน้อย โดยแบ่งท้องที่บางส่วนขงตำบลแวงน้อยอันเป็นบริเวณที่ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอแวงน้อย อำเภอพล ออกมาจัดตั้งขึ้นในเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2515 ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการยกฐานะเปลี่ยนแปลงจากสุขาภิบาลแวงน้อย เป็นเทศบาลตำบลแวงน้อย ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก. ลงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาล พ.ศ. 2542 มาจนปัจจุบัน การปกครอง เทศบาลตำบลแวงน้อย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแวงน้อย แบ่งออกเป็นจำนวน 3 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 1 บ้านแวงน้อย หมู่ 6 บ้านโคกสี หมู่ 12 บ้านศรีเมือง อ้างอิง แวงน้อย แวงน้อย
เทศบาลตำบลเปือยน้อย ตั้งอยู่ที่ อำเภอเปือยน้อย จังหวัดขอนแก่น ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเปือยน้อยและบางส่วนของตำบลสระแก้ว อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 446 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดขอนแก่นประมาณ 82 กิโลเมตร เป็นสภาพพื้นที่แบบลูกฟูก มีลักษณะเป็นป่าโปร่งสลับทุ่งนา สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 150 – 300 เมตร ลักษณะพื้นดินโดยทั่วไปเป็นดินร่วนปนทราย ไม่อุ้มน้ำ มีความอุดมสมบูรณ์ของดินต่ำ มีแหล่งน้ำหรือแม่น้ำที่สำคัญ คือห้วยลำพังชู ห้วยวังตับควาย บึงหนองแวง สระวงษ์ สระหนองแวง หนองคุยมักเค็ง และเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์โบราณคดี คือ ปราสาทเปือยน้อย หรือ กู่เปือยน้อย อาณาเขต ทิศเหนือ ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลขามป้อม ทิศใต้ ติดกับ เทศบาลตำบลสระแก้ว ทิศตะวันออก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแดง (อำเภอนาเชือก) ทิศตะวันตก ติดกับ องค์การบริหารส่วนตำบลวังม่วง ประวัติ เทศบาลตำบลเปือยน้อย เดิมก่อตั้งเป็น สุขาภิบาลเปือยน้อย โดยแบ่งท้องที่บางส่วนของตำบลเปือยน้อยและตำบลสระแก้วบางส่วนออกมาจัดตั้งขึ้นในเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2528 ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการยกฐานะเปลี่ยนแปลงจากสุขาภิบาลเปือยน้อย เป็นเทศบาลตำบลเปือยน้อย ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก. ลงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาล พ.ศ. 2542 มาจนปัจจุบัน การปกครอง เทศบาลตำบลเปือยน้อย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วน 2 ตำบล คือ ตำบลเปือยน้อยและตำบลสระแก้ว แบ่งออกเป็นจำนวน 10 ชุมชน ได้แก่ ตำบลเปือยน้อย หมู่ 1 ชุมชนหัวขัว บางส่วน หมู่ 2 ชุมชนเปือยน้อย ทั้งหมด หมู่ 2 ชุมชนหัวฝาย ทั้งหมด หมู่ 4 ชุมชนโนนเหลือม บางส่วน หมู่ 5 ชุมชนขอนแก่นน้อย ทั้งหมด หมู่ 6 ชุมชนดอนนาโน ทั้งหมด หมู่ 7 ชุมชนหัวขัว ทั้งหมด ตำบลสระแก้ว หมู่ 2 ชุมชนวังหิน ทั้งหมด หมู่ 4 ชุมชนหนองบัวน้อย ทั้งหมด หมู่ 7 ชุมชนวังหิน บางส่วน อ้างอิง เปือยน้อย
ล่าเดือด เลือดเย็น เป็นภาพยนตร์อเมริกัน​แนวฆาตกรรมระทึกขวัญ ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2017 เขียนบทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย เทย์เลอร์ เชอริแดน นำแสดงโดย เจเรมี เรนเนอร์ รับบทพรานติดตามสัตว์อันตรายของหน่วยบริหารสัตว์ป่าสหรัฐ และ อลิซาเบธ โอลเซน​ รับบทเป็นเจ้าหน้าที่สอบสวนคดีจากเอฟบีไอ ร่วมด้วยนักแสดงสมทบเช่น จอน เบิร์นธัล, เกรแฮม กรีน และ กิล เบอร์มิงแฮม โดยภาพยนตร์นำเสนอเกี่ยวกับการสืบสวนหาความจริงภายใน ​เขตสงวนอินเดียน​ วินด์ ริเวอร์ , รัฐไวโอมิง ถึงสาเหตุการเสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำของหญิงสาววัยรุ่นคนหนึ่งที่เป็นกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐจาก​เผ่าอาราปาโฮ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ เทย์เลอร์ เชอริแดน รับหน้าที่เป็นทั้งผู้เขียนบทและกำกับการแสดงด้วยตนเอง หลังจากก่อนหน้านี้เขาเคยเขียนบทภาพยนตร์ในเรื่อง ​Sicario - ​ทีมพิฆาตทะลุแดนเดือด​ และ ​Hell or High Water -​ ปล้นเดือด ล่าดุ​ โดยในการเขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้เขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากเหตุการณ์จริงที่มีหญิงชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐถูกล่วงละเมิดทางเพศ, สูญหายและถูกฆาตกรรมเป็นจำนวนมาก แต่กลับถูกเลือกปฏิบัติจากกระบวนการยุติธรรม เขาจึงได้เขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้ขึ้น ภาพยนตร์ถูกนำออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์, เมืองซอลต์ เลก ซิตี ​เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2017 และฉายทั่วประเทศสหรัฐอเมริกาในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2017 ในประเทศไทยภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ครั้งแรกวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 โดยบริษัทเอ็ม พิคเจอร์ส เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด (มหาชน)​ และมีการจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี​และบลูเรย์​ฉบับภาษาไทยในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 โดยบริษัทบูมเมอร์แรง ออนไลน์ จำกัด อ้างอิง
รูปถ่ายของแมดอฟฟ์เมื่อถูกจับ เรื่องอื้อฉาวการลงทุนแมดอฟฟ์เกิดเป็นคดีกลฉ้อฉลหุ้นและหลักทรัพย์ใหญ่ที่ค้นพบเมื่อปลายปี 2551 ในเดือนธันวาคมปีนั้น เบอร์นาร์ด แมดอฟฟ์ (ในภาพ) อดีตประธานแนสแด็กและผู้ก่อตั้งบริษัทวอลล์สตรีต บริษัท หลักทรัพย์ลงทุนเบอร์นาร์ด แอล. แมดอฟฟ์ จำกัด (Bernard L. Madoff Investment Securities LLC) โดยยอมรับว่าฝ่ายจัดการความมั่งคั่งของธุรกิจเขาเป็นการฉ้อฉลแบบพอนซีซับซ้อน แมดอฟฟ์ก่อตั้งบริษัท หลักทรัพย์ลงทุนเบอร์นาร์ด แอล. แมดอฟฟ์ จำกัดในปี 2503 และเป็นประธานบริษัทดังกล่าวจนถูกจับ บริษัทนี้จ้างปีเตอร์ น้องชายของแมดอฟฟ์เป็นผู้อำนวยการจัดการอาวุโสและหัวหน้าฝ่ายกำกับการปฏิบัติงาน (chief compliance officer) จ้างธิดาของปีเตอร์ ชานา แมดอฟฟ์ เป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ากำกับการปฏิบัติงานและผู้รับมอบอำนาจ และบุตรของแมดอฟฟ์ แอนดริวและมาร์ก นับแต่นั้นปีเตอร์ถูกพิพากษาลงโทษจำคุก 10 ปี และมาร์กแขวนคอฆ่าตัวตายสองปีพอดีหลังจากบิดาถูกจับ เจ้าหน้าที่ที่ดำเนินคดีประเมินขนาดการฉ้อฉลที่ 64,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยใช้ตัวเลขที่อยู่ในบัญชีของลูกค้า 4,800 ราย ส่วนอดีตประธานองค์กรตรวจสอบและควบคุมของรัฐบาลกลางผู้หนึ่งประเมินว่า การฉ้อฉลจริง ๆ อยู่ที่ระหว่าง 10,000-17,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยไม่รวมเอารายได้ที่ไม่มีจริง ๆ ที่บันทึกใส่บัญชีของลูกค้า ซึ่งทำให้ธุรกิจของแมดอฟฟ์เป็นการฉ้อฉลแบบพอนซี่ที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ และเป็นการฉ้อฉลต่อนักลงทุนที่ใหญ่ที่สุดทำโดยบุคคลคนเดียวอีกด้วย (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์ – โรคซึมเศร้า – พิงเคอร์ตัน ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ไฮเดิลแบร์ค เป็นเมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บนแม่น้ำเน็คคาร์ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ เมืองไฮเดิลแบร์คตั้งอยู่ทางทิศใต้ของนครแฟรงก์เฟิร์ตไปราว 78 กิโลเมตร ไฮเดิลแบร์คเป็นเมืองใหญ่อันดับห้าในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์คซึ่งสถาปนาขึ้นในปีค.ศ. 1386 เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่และได้รับการยอมรับที่สุดของยุโรป และยังมีสถาบันวิจัยที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติมากมายตั้งอยู่ในเมืองแห่งนี้ อาทิ สมาคมมักซ์พลังค์ ทำให้เมืองแห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็นเมืองมหาวิทยาลัย ประชากรกว่าหนึ่งในสี่เป็นนักศึกษา นอกจากนี้ อาคารสิ่งก่อสร้างในเมืองยังก่อสร้างด้วยสถาปัตยกรรมศิลปะจินตนิยม (Romanticism) และบารอก (Baroque) ทำให้ไฮเดิลแบร์คถูกขนานนามว่าเป็น 'เมืองโรแมนติก' ซึ่งดึงดูดผู้คนกว่า 3.5 ล้านคนมาเยือนในทุกปี ประชากรราว 80% ของเมืองนี้ทำงานในภาคบริการ มีเพียง 20% เท่านั้นที่ทำงานในภาคอุตสาหกรรม ไฮเดิลแบร์คเคยเป็นฐานที่มั่นของพรรคนาซีในช่วงการเลือกตั้งก่อนปี 1933 ไม่ถึงหนึ่งเดือนหลังฮิตเลอร์ครองอำนาจ คณาจารย์ในมหาวิทยาลัยที่ไม่มีเชื้อสายอารยันทั้งหมดถูกไล่ออก และภายในปี 1939 บุคลากรกว่าหนึ่งในสามถูกกีดกันให้ออกจากงานด้วยเหตุผลด้านเชื้อชาติและทางการเมือง ไฮเดิลแบร์คเป็นไม่กี่เมืองใหญ่ที่รอดพ้นการโจมตีทางอากาศของสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เนื่องจากไฮเดิลแบร์คไม่ใช่เมืองอุตสาหกรรม อีกทั้งกองกำลังสหรัฐมีแผนจะใช้เมืองนี้เป็นที่ตั้งของกองทหารรักษาการณ์ของตนเองภายหลังสงคราม หลังสงครามสิ้นสุดลงในปี 1945 มหาวิทยาลัยกลับมาเปิดทำการได้อย่างรวดเร็วจากการรวมพลังกันคณาจารย์กลุ่มเล็กๆ กองกำลังสหรัฐมีการจัดตั้งกองทหารรักษาการณ์ขึ้นในเมืองแห่งนี้ ไฮเดิลแบร์คกลายเป็นศูนย์ใหญ่ของกองกำลังสหรัฐในทวีปยุโรป ซึ่งเป็นที่ตั้งของหลายหน่วยงานทางทหารของสหรัฐ กองกำลังสหรัฐได้ย้ายออกจากไฮเดิลแบร์คทั้งหมดภายในปี 2016 โดยมอบอาคารและสิ่งก่อสร้างต่างๆให้รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ภูมิอากาศ ความสัมพันธ์กับประเทศไทย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ส่งพระราชโอรสคือพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ มาทรงศึกษาต่อที่เมืองนี้ และในการเสด็จประพาสยุโรปครั้งที่ 2 เมื่อปี 2450 เมื่อพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ ทราบว่าสมเด็จพระบรมชนกนาถเสด็จประพาสถึงเยอรมนีแล้ว จึงได้กราบบังคมทูลเชิญให้เสด็จประพาสเมืองไฮเดิลแบร์คระหว่างวันที่ 4–6 มิถุนายน 2450 นอกจากนี้เมืองไฮเดิลแบร์คยังเป็นที่เสด็จพระบรมราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เมื่อวันที่ 20 กันยายน 2468 อ้างอิง
พระเจ้าค็อนราทที่ 1 (ป. ค.ศ. 881 – 23 ธันวาคม ค.ศ. 918) หรือ ผู้เยาว์ เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกใน ค.ศ. 911 ถึง 918 พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าแผ่นดินแฟรงก์ตะวันออกพระองค์แรกที่ไม่ได้สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์การอแล็งเฌียง แต่ได้รับการยกขึ้นให้เป็นกษัตริย์จากชนชั้นสูง และเป็นบุคคลแรกที่ได้รับการเจิม บรรดาผู้ปกครองดัชชีแว่นแคว้น (stem duchies) ต่าง ๆ ในอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกเลือกพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ หลังลุดวิกผู้เยาว์สวรรคต พระองค์ก็เป็นคนชาติพันธ์ุแฟรงก์ ก่อนหน้านี้พระองค์ปกครองดัชชีฟรังโกเนียตั้งแต่ ค.ศ. 906. เนื่องจากพระเจ้าค็อนราทที่ 1 เคยเป็นหนึ่งในดยุกที่ปกครองดัชชีแว่นแคว้นทั้งห้าของแฟรงก์ตะวันออกมาก่อน จึงทรงประสบความยากลำบากอย่างมากในการวางรากฐานอำนาจเพื่อปกครองเหนือดยุกคนอื่นๆ รัชกาลของพระองค์สะท้อนถึงความขัดแย้งภายในที่รุนแรงไม่ต่างไปจากส่วนอื่นๆ ของจักรวรรดิกาโรแล็งเฌียงในยุคนั้น ฯ ดยุกไฮน์ริชแห่งซัคเซินก่อการกบฏต่อพระองค์อยู่จนถึงปี ค.ศ. 915 แม้แต่ดยุกแห่งแคว้นชวาเบิน พี่เขยของพระองค์เองก็ก่อการลุกฮือขึ้นต่อต้านพระองค์ ค็อนราทที่ 1 สั่งประหารชีวิตดยุกแห่งชวาเบินในปี ค.ศ. 917 แต่พระองค์เองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสในการทำสงครามกับ อาร์นุลฟ์ (Arnulf) ดยุกแห่งบาวาเรีย และสิ้นพระชนม์จากพิษบาดแผลในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 918 พระชนม์ชีพช่วงต้น ค็อนราทเป็นพระโอรสในดยุกค็อนราทแห่งทือริงเงิน (ฉายา ผู้พี่) กับพระมเหสีกลิสโมดา อ้างอิง ข้อมูล
ปฏิบัติการซิทาเดล เป็นปฏิบัติการการรุกของเยอรมันที่ต่อกรกับกองทัพโซเวียตในส่วนที่ยืดออกของคูสค์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองบนแนวรบด้านตะวันออก เป็นการริเริ่มของยุทธการที่คูสค์ ด้วยความตั้งใจของปฏิบัติการการป้องกันที่โซเวียตได้นำไปใช้เพื่อต่อต้านการรุกของเยอรมันที่เรียกว่า ปฏิบัติการป้องกันทางยุทธศาสตร์คูสค์ การรุกของเยอรมันได้ถูกตีโต้กลับด้วยปฏิบัติการปอลโคโวเรซ รูมยานเซฟ และปฏิบัติการคูตูซอฟ สำหรับเยอรมัน การรบครั้งนี้เป็นการรุกทางยุทธศาสตร์ครั้งสุดท้ายที่พวกเขาจะสามารถเปิดฉากบนแนวรบด้านตะวันออก เมื่อฝ่ายสัมพันธมิตรบุกเข้ายึดครองที่เกาะซิซิลีได้เริ่มต้นขึ้น อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ถูกบังคับให้หันเหการฝึกกองกำลังทหารในฝรั่งเศสเพื่อเผชิญหน้าการคุกคามของฝ่ายสัมพันธมิตรในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน แทนที่จะใช้เป็นยุทธศาสตร์ในการสำรองกองกำลังสำหรับแนวรบด้านตะวันออก เยอรมันได้สูญเสียกำลังพลและรถถังอย่างกว้างขวางได้ทำให้เกิดความมั่นใจของกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตที่ได้รับชัยชนะนั้นได้มีความสุขกับการริเริ่มทางยุทธศาสตร์สำหรับช่วงที่เหลือของสงคราม เยอรมันได้คาดหวังว่าจะลดศักยภาพของการรุกฝ่ายโซเวียตลงสำหรับช่วงฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1943 โดยการตัดกองกำลังไปจำนวนมากที่พวกเขาได้คาดการณ์ว่าจะอยู่ในส่วนที่ยื่นออกของคูสค์ ส่วนที่ยื่นออกของคูสค์หรือตอกลิ่ม มีระยะทาง 250 กิโลเมตร (160 ไมล์) จากทางเหนือไปถึงทางใต้และ 160 กิโลเมตรจากทางตะวันออกไปยังทางตะวันตก แผนการณ์ที่คลอบคลุมโดยก้ามปูคู่ที่ได้ผ่านทางปีกทางเหนือและทางใต้ของส่วนที่ยื่นออก ฮิตเลอร์ได้เชื่อว่าชัยชนะที่แห่งนี้จะทำให้ยืนยันถึงความแข็งแกร่งของเยอรมันและแก้ไขศักดิ์ศรีของเขากับพันธมิตรของเขา ที่กำลังพิจารณาในการถอนตัวออกสงคราม ด้วยความคาดหวังว่าเชลยชาวโซเวียตจำนวนมากที่ถูกจับกุมมาได้จะถูกใช้เป็นแรงงานทาสในโรงงานอุตสาหกรรมผลิตอาวุธยุโธปกรณ์ของเยอรมัน รัฐบาลโซเวียตได้ทราบถึงเจตนารมณ์ของเยอรมัน โดยส่วนหนึ่งของหน่วยสืบราชการลับของอังกฤษและ Tunny intercepts ได้รู้ล่วงหน้าว่าการโจมตีจะตกอยู่ที่คอของส่วนที่ยื่นออกของคูสค์ โซเวียตได้สร้างแนวป้องกันในเชิงลึกที่ถูกออกแบบมาเพื่อหยุดยั้งหัวหอกยานเกราะเยอรมัน เยอรมันได้มีความล่าช้าของการรุก ในขณะที่พวกเขาได้พยายามที่จะเพิ่มเติมกองกำลังและรอสำหรับอาวุธใหม่ ส่วนใหญ่เป็นรถถังใหม่คือ รถถังแพนเธอร์ แต่ยังมีจำนวนมากของรถถังหนักไทเกอร์ นี่เป็นเวลาของกองทัพแดงที่ได้สร้างแนวป้องกันในเชิงลึก การเตรียมความพร้อมในการป้องกันรวมทั้งเขตทุ่นระเบิด ป้อมปราการ โซนการยิงปืนใหญ่ และจุดการต่อต้านรถถังที่แข็งแกร่งซึ่งได้ขยายออกไปประมาณ 300 กิโลเมตร (190 ไมล์) ในเชิงลึก การเคลื่อนไหวของโซเวียตที่ก่อตัวได้ย้ายออกจากส่วนที่ยืดและกองกำลังสำรองขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นสำหรับยุทธศาสตร์การรุกโจมตีโต้กลับ หมายเหตุ อ้างอิง ซิทาเดล ซิทาเดล
กุดเพียขอม เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลกุดเพียขอมตั้งอยู่ทางใต้ของอำเภอชนบท ห่างจากตัวอำเภอชนบท 5 กิโลเมตร ห่างจากตัวจังหวัดขอนแก่น ระยะทางประมาณ 60 กิโลเมตร มีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบสูง ดินเป็นดินร่วนปนทราย ไม่มีภูเขา เหมาะสำหรับการทำนา ทำไร่และเลี้ยงสัตว์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ จรดกับพื้นที่เทศบาลตำบลชลบถวิบูลย์ ทิศใต้ จรดกับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยแก ทิศตะวันออก จรดกับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลาหมอ (อำเภอโนนศิลา) ทิศตะวันตก จรดกับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลโนนพะยอม ประวัติ ตราองค์การบริหารส่วนตำบลกุดเพียขอม ในอดีตบ้านกุดเพียขอมเดิมเป็นดินแดนที่พวกขอมได้เข้ามาจับจองที่ดินแห่งนี้เป็นที่ทำกินและได้สร้างทำนบกั้นน้ำ เรียกว่า 'ฝายขอม' คำว่า 'เพีย' มาจากคำว่า 'เพี้ยเมือง' เป็นตำแหน่งทางการปกครองในสมัยก่อน คำว่า 'กุด' ในภาษีอีสานหมายถึง แอ่งน้ำ บริเวณบ้านกุดเพียขอม จึงได้ชื่อว่า 'กุดเพียขอม' แปลรวมกันว่า 'แอ่งน้ำเจ้าเมืองของคนขอม' กุดเพียขอม แรกเริ่มเป็นหมู่บ้านในการปกครองของตำบลชนบท เมื่อครั้นอำเภอชนบทถูกยุบรวมกับอำเภอบ้านไผ่ ต่อมาวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ทางราชการได้แบ่งท้องที่ตำบลชนบท อำเภอบ้านไผ่ออกมาจัดตั้งขึ้นเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า 'ตำบลกุดเพียขอม' ขึ้นตรงต่อปกครองอำเภอบ้านไผ่ จนกระทั่งทางราชการได้จัดตังอำเภอชนบทขึ้นอีกครั้ง จึงมีผลทำให้ตำบลกุดเพียขอม โอนมาขึ้นตรงต่ออำเภอชนบทจนถึงปัจจุบัน ต่อมาเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ทางราชการได้ให้จัดตั้งเป็น สภาตำบลกุดเพียขอม ซึ่งมีหน้าที่กำกับดูแลและกำหนดแผนพัฒนา เมื่อปี พ.ศ. 2531 ท้องที่ตำบลกุดเพียขอม แบ่งการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ซึ่งมีประชากรหนาแน่นทางราชการจึงแบ่งแยกท้องที่ออกไปเป็นตำบลโนนพะยอม จึงมีผลทำให้ตำบลกุดเพียขอมมีหมู่บ้านในปกครองทั้งหมด 7 หมู่บ้าน จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยมีประกาศให้เปลี่ยนแปลงฐานะจาก สภาตำบลกุดเพียขอม เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลกุดเพียขอมจนถึงปัจจุบัน หมู่บ้าน ตำบลกุดเพียขอมแบ่งออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านกุดเพียขอม หมู่ที่ 2 บ้านกุดเพียขอมเหนือ หมู่ที่ 3 บ้านนาผาย หมู่ที่ 4 บ้านเสาเล้า หมู่ที่ 5 บ้านร่องดูก หมู่ที่ 6 บ้านหญ้าเครือ หมู่ที่ 7 บ้านโนนสังข์ อ้างอิง กุดเพียขอม กุดเพียขอม
ทางขวาง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแวงน้อย จังหวัดขอนแก่น ประวัติ ทางขวาง เดิมเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ในเขตตำบลโคกสง่า อำเภอพล ซึ่งตั้งอยู่ข้างหนองน้ำบริเวณริมถนนยุทธศาสตร์ (สายอำเภอชนบท–นครราชสีมา) โดยถนนสายนี้วางตัวในแนวเหนือ–ใต้ ซึ่งขวางทางการขึ้น–ลงของดวงอาทิตย์ จึงได้เรียกหมู่บ้านตามลักษณะที่ตั้งถนนว่า 'บ้านทางขวาง' เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2513 ทางราชการได้แบ่งโอนหมู่บ้านจำนวน 8 หมู่บ้านของตำบลโคกสง่า ออกมาจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า ตำบลทางขวาง อำเภอพล และต่อมาได้มีการจัดตั้งอำเภอแวงน้อยขึ้น จึงมีผลทำให้ตำบลทางขวางย้ายมาขึ้นตรงต่อเขตปกครองอำเภอแวงน้อย และในเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 มีการจัดตั้ง สภาตำบลทางขวาง กิ่งอำเภอแวงน้อย จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลทางขวาง อำเภอแวงน้อยจนถึงปัจจุบัน ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลทางขวางตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลแวงน้อย ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลโนนจาน (อำเภอบัวลาย จังหวัดนครราชสีมา) ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลโคกสง่า (อำเภอพล) ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลท่าวัด การแบ่งเขตการปกครอง ตำบลทางขวางแบ่งออกเป็น 11 หมู่บ้าน ดังนี้ หมู่ที่ 1 บ้านทางขวาง หมู่ที่ 2 บ้านหนองม่วง หมู่ที่ 3 บ้านโนนงิ้ว หมู่ที่ 4 บ้านหัวนา หมู่ที่ 5 บ้านโนนบก หมู่ที่ 6 บ้านโคกสง่า หมู่ที่ 7 บ้านหันโสกเชือก หมู่ที่ 8 บ้านหนองหญ้าปล้อง หมู่ที่ 9 บ้านพระเจ้า หมู่ที่ 10 บ้านสันติสุข หมู่ที่ 11 บ้านทางขวาง 2 อ้างอิง ทางขวาง ทางขวาง
วัดโพธิ์ตาก หรือ วัดโพธิ์ สังกัดนิกายเถรวาท คณะสงฆ์มหานิกาย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2430 โดยมี พระอาจารย์อินทร์ อินฺทสาโร เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก และมีพระเถระที่มีชื่อเสียงคือ พระครูญาณวิสุทธิคุณ (กอง) หรือ พระอุปัชฌาย์กอง อดีตเจ้าอาวาส ซึ่ง วัดโพธิ์ตาก ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองพิบูลมังสาหาร อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี ห่างจากตัวอำเภอเมืองอุบลราชธานี ประมาณ 45 กิโลเมตร ประวัติ วัดโพธิ์ตาก หรือ วัดโพธิ์ เดิมพื้นที่มีลักษณะเป็นป่ารกชัฏติดกับแม่น้ำมูล ซึ่งบริเวณนี้มี ต้นโพธิ์ ขนาดใหญ่อายุหลายร้อยปีอยู่หนึ่งต้น ปี พ.ศ. 2430 ได้สร้างวัดขึ้น โดยการนำของ พระอาจารย์อินทร์ อินฺทสาโร พร้อมด้วยญาติพี่น้อง ซึ่งได้อพยพมาจากบ้านขี้เหล็กหัวเรือ เมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช ย้ายมาตั้งบ้านเรือนที่ เมืองพิมูลมังษาหาร ในขณะนั้น ต่อมาได้ตั้งชื่อวัดว่า วัดโพธิ์ตาก และตั้งชื่อหมู่บ้านว่า บ้านโพธิ์ตาก ซึ่งตั้งชื่อตามลักษณะของภูมิสถานบริเวณที่ตั้งวัดและหมู่บ้านที่มี ต้นโพธิ์ ขนาดใหญ่อายุหลายร้อยปีอยู่หนึ่งต้น ปี พ.ศ. 2474 ได้รับพระราชทาน วิสุงคามสีมา มีสถานะเป็นวัดตามกฎหมาย ซึ่งมีเขตวิสุงคามสีมา กว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร ปี พ.ศ. 2495 ได้ตั้งสำนักเรียนพระปริยัติธรรมขึ้น ณ วัดโพธิ์ตาก ปี พ.ศ. 2500 ได้สร้าง ศาลาการเปรียญ ขึ้น เป็นอาคารไม้ทั้งหลัง ซึ่งมีขนาด กว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร ปัจจุบันได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์โดยยกพื้นสูงขึ้น ชั้นล่างก่ออิฐถือปูนเป็นสถานที่ปฏิบัติศาสนกิจ ชั้นบนยังคงสภาพศาลาการเปรียญไม้แบบศิลปะอีสานโบราณไว้ตามเดิม ปี พ.ศ. 2515 ได้ก่อตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญขึ้น ณ วัดโพธิ์ตาก ปี พ.ศ. 2521 ได้สร้าง พระอุโบสถ ขึ้นใหม่ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีขนาด กว้าง 7 เมตร ยาว 17 เมตร เพื่อใช้เป็นสถานที่สังฆกรรมสำหรับพระภิกษุสงฆ์ ในกาลต่อมาได้มีการสร้างอาคารเสนาสนะเพิ่มขึ้น อาทิ พระวิหาร ศาลาบำเพ็ญกุศล หอระฆัง กุฏิ เมรุ พระอุโบสถวัดโพธิ์ตาก อ.พิบูลมังสาหาร ปูชนียวัตถุสำคัญ คือ พระโพธิราช ซึ่งเป็นพระพุทธรูปขนาดหน้าตัก กว้าง 12 นิ้ว ศิลปวัตถุสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น จำนวน 1 องค์ ที่ตั้งและอาณาเขต ที่ตั้ง แม่น้ำมูล ณ ท่าน้ำวัดโพธิ์ตาก วัดโพธิ์ตาก เลขที่ 178 ถนนราชมนตรี ตำบลพิบูล อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี 34110 สังกัดนิกายเถรวาท คณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินของวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ อาณาเขต ทิศเหนือ ติดกับ แม่น้ำมูล ทิศใต้ ติดกับ ถนนวิพากย์ ทิศตะวันออก ติดกับ ลำห้วยนอก ทิศตะวันตก ติดกับ ถนนราชมนตรี ลำดับเจ้าอาวาส ป้ายโรงเรียนพระปริยัติธรรมวัดโพธิ์ตาก มีเจ้าอาวาสดังรายนามต่อไปนี้ ลำดับที่ รายนาม เริ่ม สิ้นสุด ตำแหน่ง 1 พระอาจารย์อินทร์ อินฺทสาโร พ.ศ. 2430 พ.ศ. 2450 เจ้าอาวาส 2 พระครูญาณวิสุทธิคุณ (กอง นนฺทิโย) พ.ศ. 2450 พ.ศ. 2492 เจ้าอาวาส 3 พระครูพิศาลโพธิวัฒน์ (ดำ สุวโจ) พ.ศ. 2492 พ.ศ. - เจ้าอาวาส 4 พระอาจารย์ทอง -ไม่ทราบฉายา- พ.ศ. - พ.ศ. - เจ้าอาวาส 5 พระอาจารย์มหา -ไม่ทราบฉายา- พ.ศ. - พ.ศ. - เจ้าอาวาส 6 พระครูพิศาลโพธานุวัตร (ทัน ปคุโน) พ.ศ. 2525 พ.ศ.2566 เจ้าอาวาส อ้างอิง ปราชญ์ชาวบ้านโพธิ์ตาก, 2555. ประวัติวัดโพธิ์ตาก : http://www.lib.ubu.ac.th/ubon_temple/pdf/ ภาพพระอุโบสถวัดโพธิ์ตาก : Benjawan Tararom. (2556). วัดโพธิ์ตาก, 14 พฤกษาคม 2556. http://www.panoramio.com/photo/52650524 โพธิ์ตาก
มอดูล ตัวอย่างหรคุณจูเลียน นี้ ใช้สำหรับแสดงผลตัวอย่างการคำนวณประกอบบทความ หรคุณจูเลียน และสามารถนำไปใช้ในการคำนวณหรคุณจูเลียน (หรือวันที่จูเลียน) ได้ตามปกติ (แต่ควรจะดัดแปลงแก้ไขเป็นฟังก์ชันเฉพาะหรือมอดูลเฉพาะ เพราะโค้ดในมอดูลนี้สามารถส่งค่าอื่นที่เป็นค่ามัธยันตร์ (intermediate) ระหว่างการคำนวณออกมา นอกเหนือจากค่าผลลัพธ์สุดท้าย) นอกจากนี้ยังสามารถใช้แสดงขั้นตอนในการคำนวณวันมหาสงกรานต์และวันเถลิงศกได้ด้วย ในมอดูลนี้ประกอบด้วยฟังก์ชัน 5 ฟังก์ชัน คือ calcjd คำนวณหรคุณจูเลียนของวันที่ dy เดือน mo ปี ค.ศ. yr ตามวิธีของ Doggett (1992) calcjd2 ทำงานเช่นเดียวกับ calcjd แต่ใช้วิธีของ Jean Meeus calcdatefromjd คำนวณวันที่จากหรคุณจูเลียนที่กำหนดให้ calcdatefromjd2 ทำงานเช่นเดียวกับ calcdatefromjd jdnewariesandnewyear ใช้คำนวณหาวันมหาสงกรานต์และวันเถลิงศก การใช้งาน สำหรับฟังก์ชัน calcjd และ calcjd2 ระบุปีคริสต์ศักราช เดือน วันที่ และเลขลำดับตัวแปรที่ต้องการส่งออกตามลำดับ สำหรับฟังก์ชัน calcdatefromjd และ calcdatefromjd2 ระบุหรคุณ ณ เวลา 12 นาฬิกาของวันที่ต้องการ จะส่งค่าวันที่ เดือน ปี หรือค่าคำนวณอื่นออกมา สำหรับฟังก์ชัน jdnewariesandnewyear ระบุ ค.ศ. ที่ต้องการหา และเลือกโหมดว่า จะคำนวณวันมหาสงกรานต์หรือวันเถลิงศก รายละเอียดของค่า lineno ที่เหมาะสมโปรดอ่านในฟังก์ชัน
โครงการวิกิประเทศออสเตรเลีย เป็นโครงการวิกิที่อุทิศตนเพื่อปรับปรุงหัวข้อที่เกี่ยวกับประเทศออสเตรเลียในวิกิพีเดีย หน้านี้และหน้าย่อยมีคำแนะนำเกี่ยวกับการจัดรูปแบบและรูปแบบของบทความ หากต้องการเข้าร่วม เพียงเพิ่มชื่อของคุณลงในหน้าสมาชิกโครงการ เป้าหมายของเรา เพื่อให้แนวทางและคำแนะนำสำหรับบทความที่อธิบายถึงทุกด้านของประเทศออสเตรเลีย เพื่อปรับปรุงส่วนที่เกี่ยวกับประเทศออสเตรเลียในวิกิพีเดียโดยการสร้าง, ขยายความ และปรับปรุงบทความอย่างเป็นกลางและพิสูจน์ยืนยันได้ เพื่อเป็นจุดศูนย์กลางของการอภิปรายสำหรับประเด็นที่เกี่ยวกับประเทศออสเตรเลียในวิกิพีเดีย ขอบเขตโครงการ โครงการโดยทั่วไปจะพิจารณาบทความที่เกี่ยวข้องกับประเทศออสเตรเลียให้มีความถูกต้อง การจัดโครงการ หากคุณต้องการที่จะช่วย โปรดเพิ่มชื่อของคุณที่รายชื่อผู้เข้าร่วม ขอแนะนำให้สมาชิกโครงการเพิ่มหน้าของโครงการต่อไปนี้ในรายการเฝ้าดู กล่องผู้ใช้ - กล่องผู้ใช้ที่เกี่ยวข้องกับประเทศออสเตรเลีย การประเมินผล - ระบบการจัดระดับบทความ แม่แบบ ;แบนเนอร์โครงการ การจัดระดับบทความจะดำเนินการผ่านทางพารามิเตอร์ในแบนเนอร์โครงการ ซึ่งโพสต์ลงในหน้าพูดคุยของบทความ ;โครง แม่แบบที่ใช้เพื่อช่วยในการระบุบทความที่เกี่ยวข้องกับประเทศออสเตรเลียที่ยังเป็นโครง โค้ดแม่แบบ ผล ;ดาวเชิดชูเกียรติแห่งประเทศออสเตรเลีย เพื่อให้รางวัลนี้ เพียงใส่โค้ด ที่หน้าอภิปรายของผู้ใช้ที่คุณต้องการให้รางวัล และตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณได้ใส่ข้อความซึ่งระบุว่าเหตุใดพวกเขาจึงได้รับรางวัล ดาวเชิดชูเกียรติแห่งประเทศออสเตรเลีย ประเทศออสเตรเลีย