bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
'ซอฟท์บอล' ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ มีการชิงชัย 2 เหรียญทอง ทีมชาย ทีมหญิง เริ่มแข่งขันวันที่ 3-15 มกราคม 2557 สนามที่ใช้ในการแข่งขัน สนามโรงเรียนอู่ทอง สนามกีฬาแห่งที่ 2 โรงเรียนกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรี สรุปเหรียญรางวัล ซอฟท์บอล 1 กรุงเทพมหานคร 1 0 0 1 2 ชลบุรี 0 1 0 1 3 ลพบุรี 0 0 1 1 รวม 1 1 1 3 สรุปผลการแข่งขัน ทีมชาย ทีมหญิง กรุงเทพมหานครกันทรากร จิตต์เสรีอภิญญา เพ็ชรวัฒนาวรัญญา บัวผันอัจฉราพรรณ สีสุขปาริมา พันธ์คีรีจิณณรัตน์ วิเศษแก้วสุธัญญา ยิ้มไพบูลย์ธวัลพร พิริยโยธาศราวัณ อัตชูยุพา เป้ากลางธนพรรณ สายสุดทัศนีย์วรรณ กวาวปัญญาสุมาลี สวนสราปิยพร สาระคงวราภรณ์ คนยืน ชลบุรีจุฑามณี ทองสมบัติพาณิชกุนที กมลจิตกุญชรสโรชา ชินอานสรารัตน์ ชินอานศศิธร วิลัยรักษ์วรรณพร พูลเจริญธัญธร เกื้อกูลพิทักษ์พัชรากร สันติประสิทธ์กุลเจนจิรา โกษาปิ่นสุดา มาตาดวงฤทัย ทนธุมาลย์ศิวพร โกษาทองวรรณิภา บำรุงชูเกียรติสุรีรัตน์ ขำเนตรพินิจ ลีอุดม ลพบุรีปัญญาพร เขียวขำชมพูนุท คล่องสีมาปวีณา แสงคงวาสนา ทีวะเวชวรรณจักรี ปาลวัฒน์นีรนาท ไชยโคตรศิรินทร เสน่ห์ชอบชุติมา เฉิดฉวีวรรณธันยพร ตางจงราชวรรณวิภา ช่างสมบุญปัทมา เปี่ยมจิตร์เสาวลักษณ์ กลับจริตสมชนก ศิริวัฒนานุรักษ์พวงผกา ชอุ่มผลปิยธิดา สุขะกุล อ้างอิง กีฬาแห่งชาติครั้งที่42 สุพรรณบุรีเกมส์ 42
วัดบางพลีใหญ่กลาง ตั้งอยู่บริเวณคลองสำโรงฝั่งเหนือ ตำบลบางพลีใหญ่ ห่างจากวัดบางพลีใหญ่เล็กน้อย สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2367 ชาวบ้านละแวกบางพลี เรียกว่า วัดกลาง คงเป็นเพราะตั้งอยู่ท่ามกลางระหว่างวัดบางพลีใหญ่ในกับวัดคงคาราม (วัดยายหนู) ซึ่งเป็นวัดร้างไปแล้ว เดิมที่ตั้งวัดเป็นที่ดินของนายช้างหมื่นราษฎร์ โดยนาย น้อย หมื่นราษฎร์ พี่ชายเป็นผู้สร้างขึ้นและได้ขนานนามวัดว่า 'วัดน้อยปทุมคงคา'เพราะได้ขุดสระปลูกบัวหลวงไว้ด้วย ต่อมาเปลี่ยนนามวัดใหม่ว่า 'วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม' และครั้งสุดท้ายเปลี่ยนเป็น 'วัดบางพลีใหญ่กลาง' โดยมิปรากฏแน่ชัดว่าเปลี่ยนใน สมัยเจ้าอาวาสรูปใด วัดบางพลีใหญ่กลางได้รับพระราชทาน วิสุคามสีมาเมื่อ วันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 เขตวิสุคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ในด้านการศึกษาทางวัดจัดให้มีการเรียนพระปริยัติธรรมตลอดมา นอกจากนี้ยังได้สนับสนุนการศึกษาของชาติโดยให้ความร่วมมือกับทางราชการ ให้ที่วัดสร้างโรงเรียนทั้งระดับประถมศึกษา(โรงเรียนวัดบางพลีใหญ่กลาง) และมัธยมศึกษา(โรงเรียนบางพลีราษฎร์บำรุง) ด้วยเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันทั้งหมด 8 รูป พระศากยมุนีศรีสุเมธบพิตร ประดิษฐานอยู่ที่วัดบางพลีใหญ่กลาง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เป็นพระพุทธรูปปางสีหไสยาสน์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ยาว 26 วา 1 ศอก 9 นิ้ว กว้าง 3 วา 1 ศอก สร้างเมื่อปีพ.ศ. 2521 เสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2544 โดยพระครูพิสารวุฒิกิจ เจ้าอาวาสวัดบางพลีใหญ่กลางรูปปัจจุบัน แรงบันดาลใจในการสร้างพระนอนท่านเล่าว่า “จากประสบการณ์ที่อยู่ในสมณะเพศได้เดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ จึงเกิดความคิดที่จะทำอะไรสักอย่างหนึ่งเพื่อเป็นการสร้างกุศล และให้ประชาชนมาทำบุญที่วัดมากๆเหมือนกับวัดอื่นๆ ที่เคยพบเห็น” พระนอนดังกล่าวนี้ ภายในมีห้องปฏิบัติกรรมฐาน มีภาพเขียนเป็นเรื่องราวเทวดานรก และเรือสำเภาหน้าวัดด้านริม คลองสำโรงและ มีอวัยวะภายใน โดยเฉพาะหัวใจจะบรรจุด้วยเพชรนิล จินดา น้ำพันจันทร์ และทองคำ ดันสื่อความหมายถึงความแข็งแกร่งและศักดิ์สิทธิ์ เพื่อประชาชนมาปิดทองที่หัวใจพระนอนเปรียบเสมือนปิดทองหัวใจพระพุทธเจ้า รายนามเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน รูปที่ 1 พระอาจารย์ชำ / รูปที่ 2 พระปลัดกรุต / รูปที่ 3 พระอาจารย์พ่วง / รูปที่ 4 พระอาจารย์เสม / รูปที่ 5 พระอรรถโกวิทวุฒิคุณ / รูปที่ 6 พระครูโสภณธรรมาภรณ์ / รูปที่ 7 พระครูปลัดไพศาล / รูปที่ 8 พระครูพิสารวุฒิกิจ การเดินทาง การเดินทาง จากแยกบางนา ใช้เส้นทางถนนบางนา-ตราดมุ่งหน้าไปทางจังหวัดชลบุรีถึงกิโลเมตรที่ 12 ให้กลับรถแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าทางถนนบางพลี-กิ่งแก้ว ประมาณ 3 กิโลเมตร ให้เลี้ยวซ้ายถนนทางเข้าที่ว่าการอำเภอบางพลีไปประมาณ 1 กิโลเมตร จะถึงวัดบางพลีใหญ่กลาง บางพลีใหญ่กลาง ศากยมุนีศรีสุเมธบพิตร ศากยมุนีศรีสุเมธบพิตร
หอประชุมใหญ่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งแรกของประเทศไทยที่เปิดสอนหลักสูตรทางด้านการเกษตร ก่อตั้งขึ้นเป็นลำดับที่ 3 ของประเทศ โดยมีปณิธาณในการก่อตั้งเพื่อเป็นคุณประโยชน์แก่การกสิกรรมและการเศรษฐกิจของประเทศ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เริ่มต้นจากการเป็นโรงเรียนช่างไหมในปี พ.ศ. 2447 ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนการเพาะปลูก หลังจากนั้นรวมเข้ากับโรงเรียนแผนที่เป็นโรงเรียนกระทรวงเกษตราธิการ มีผลให้วิทยาการทางการเกษตรพัฒนาและก้าวหน้า ใน พ.ศ. 2486 รัฐบาลได้ปรับปรุงและรวมกิจการของวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ที่บางเขนกับโรงเรียนวนศาสตร์ (โรงเรียนการป่าไม้เดิม จังหวัดแพร่) มาเป็นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แรกเริ่ม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เปิดสอนเฉพาะด้านการเกษตรเท่านั้น แต่ต่อมาได้ขยายสาขาวิชาครอบคลุมทั้งสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ วิทยาศาสตร์ วิทยาศาสตร์ประยุกต์ บริหารธุรกิจ และศิลปศาสตร์ ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์อยู่ภายใต้บังคับพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2541 และอยู่ระหว่างการพิจารณาแปรสภาพจากมหาวิทยาลัยของรัฐเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ดีเฟนส์ออฟดิแอนเชียนส์ - คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย – ธงชาติไทย ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
เซลีน ดิออน เซลีน ดิออน เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2511 เป็นนักร้อง นักประพันธ์ดนตรี และนักแสดงชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส เซลีนเกิดในครอบครัวใหญ่ เริ่มต้นการเป็นนักร้องโดยใช้ภาษาฝรั่งเศส หลังจากที่เรอเน อองเชลีล ผู้จัดการส่วนตัวของเธอ (ต่อมาคือสามี) จำนองบ้านของเขาเพื่อเป็นทุนในการออกอัลบั้ม ลาวัวดูบองดีเยอ อัลบั้มภาษาฝรั่งเศสชุดแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 เซลีนได้ออกอัลบั้มภาษาอังกฤษอัลบั้มแรกในชื่อว่า ยูนิซัน อันเป็นจุดเริ่มต้นของเธอในวงการเพลงป๊อปสากลในสหรัฐอเมริกา และโลก เซลีนเป็นที่รู้จักในระดับสากลในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยได้รับรางวัลทั้งจากการประกวดการขับร้องเพลงในเทศกาลการขับร้องสากล จัดโดยบริษัท ยามาฮ่า (ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2525 และชนะการประกวดเพลงยูโรวิชัน ในปี พ.ศ. 2531 หลังจากนั้นเธอได้ออกอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสอีกหลายชุดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 จนกระทั่งเธอได้เซ็นสัญญาสังกัดค่ายโซนีเรคอร์ดส ในปี พ.ศ. 2529 ระหว่างช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 เธอได้รับความช่วยเหลือจากเรอเน เซลีนประสบความสำเร็จทั่วโลกกับอัลบั้มภาษาอังกฤษ และอัลบั้มภาษาฝรั่งเศส กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในประวัติศาสตร์วงการเพลงป๊อป (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ - ดีเฟนส์ออฟดิแอนเชียนส์ – คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ฉัตรธิดา ปูคะวนัช หรือชื่อเดิม แพรอิศรา ปูคะวนัช เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2537 เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย ในสังกัด สถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 แพรวาเคยเข้าร่วมประกวดในรายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่น 8 ต่อมามีโอกาสงานการแสดงกับทางวิกหมอชิต การศึกษา ปริญญาตรี นิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ผลงาน ละครโทรทัศน์ ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง ช่อง 7 HD ปี พ.ศ. เรื่อง บทบาท 2557 หางเครื่อง แก้ว (รับเชิญ) ล่ารักสุดขอบฟ้า กรรณิการ์ (รับเชิญ) วัยมันพันธุ์อสูร วิมล เงา สำลี (รับเชิญ) 2558 จุมพิตพยัคฆ์สาว เมย์ 2559 คู่หู มารตี (รับเชิญ) นางฟ้าเปื้อนฝุ่น ส้มเปรี้ยว 2560 สุดรักสุดดวงใจ ต๋อย 2561 สัมปทานหัวใจ บุหรง 2565 เคหาสน์นางคอย ชมพลอย (รับเชิญ) 2566 พิภพมัจจุราชตอนยุติธรรมหลอน นิชาดา งานพิธีกร รายการ Follow Me ทรู วิชั่นส์ ช่องทรู 65 ผลงานเพลง เพลง แว้ก เดี่ยว TrueAF8 อัลบั้ม เพลง ปลายทางฝัน ทรูอะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่น 8 เพลง เส้นขนาน ร่วมร้องกับ เศรษฐพงศ์ เพียงพอ, ภัทรภณ โตอุ่น และ พะแพง ธนัยนันท์ อ้างอิง
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ เป็นราชทินนามของสมเด็จพระราชาคณะรูปหนึ่งในฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ประวัติ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงถวายสมณุตมาภิเษกตั้งพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระราชาคณะเจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุต ขึ้นเป็นสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยา ดำรงตำแหน่งสกลมหาสังฆปริณายกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2453 นับแต่นั้นก็ยังไม่มีพระเถระรูปใดในฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ได้ดำรงสมณศักดิ์ชั้นสมเด็จพระราชาคณะ เนื่องจากสมเด็จกรมพระยาวชิรญาณวโรรสยังดำรงตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุตอยู่ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระราชดำริจะตั้งพระพิมลธรรม (ยัง เขมาภิรโต) วัดโสมนัสวิหาร เป็นสมเด็จพระราชาคณะชั้นเจ้าคณะใหญ่ผู้ช่วยคณะธรรมยุติกนิกาย สมเด็จกรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้ทรงนิพนธ์ราชทินนามถวายว่าสมเด็จพระธรรมวีรวงศ์ แต่พระพิมลธรรมกลับไม่ค่อยชอบ สมเด็จกรมพระยาวชิรญาณวโรรสจึงทรงแก้ไขใหม่เป็น สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ และเป็นธรรมเนียมสืบมาให้ถวายเฉพาะแก่สมเด็จพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุตที่ชำนาญด้านการเทศนา ฐานานุกรม สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 10 รูป ดังนี้ พระครูปลัดสัมพิพัฒนวิริยาจารย์ สุนทรธรรมปฏิภาณนายก ปิฎกธรรมบัณฑิต พระครูวินัยธร พระครูวิมลสรสิทธิ์ พระครูคู่สวด พระครูบรรณวัตร พระครูรองคู่สวด พระครูสังฆบริคุต พระครูใบฎีกา พระครูธรรมธร พระครูสิลิฐสรคุณ พระครูคู่สวด พระครูพัทธกิจ พระครูรองคู่สวด พระครูสมุห์ ผู้ได้รับสมณศักดิ์ ปัจจุบันมีพระเถระได้รับสมณศักดิ์ที่สมเด็จพระมหาวีรวงศ์รวมทั้งสิ้น 8 รูป ดังนี้ ลำดับที่ รายนาม วัด ดำรงสมณศักดิ์ 1 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (ยัง เขมาภิรโต) วัดโสมนัสราชวรวิหาร พ.ศ. 2453–2474 2 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร พ.ศ. 2482–2499 3 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (จวน อุฏฺฐายี) วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร พ.ศ. 2499–2508 4 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร) วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร พ.ศ. 2508–2517 5 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (วิน ธมฺมสาโร) วัดราชผาติการามวรวิหาร พ.ศ. 2518–2536 6 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (ทิม อุฑาฒิโม) วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร พ.ศ. 2536–2543 7 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (มานิต ถาวโร) วัดสัมพันธวงศารามวรวิหาร พ.ศ. 2544–2561 8 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (สุชิน อคฺคชิโน) วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร พ.ศ. 2562–ปัจจุบัน อ้างอิง ; เชิงอรรถ ; บรรณานุกรม อนุสรณ์ งานพระราชทานเพลิงศพ สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (มานิต ถาวโร ป.ธ.๙)
โบสถ์พราหมณ์ หรือชื่ออื่น ๆ มนเทียร (mandir), เทวาลัย (devālaya) และ โกยิล (koil) เป็นชื่อเรียกศาสนสถานในศาสนาฮินดู โดยถือว่าเป็นที่ประทับของเทพเจ้าฮินดู โครงสร้างของโบสถ์พราหมณ์สร้างขึ้นเพื่อนำมนุษย์กับเทพเจ้าเข้าหากันผ่านทางสัญลักษณ์ที่แสดงออกถึงแนวคิดและความเชื่อของศาสนาฮินดู สัญัลกษณ์และโครงสร้างของโบสถ์พราหมณ์มีรากฐานในความเชื่อแบบพระเวท ประกอบการใช้วงกลมและสี่เหลี่ยมจัตุรัส มนเทียรหนึ่ง ๆ จะนำเอาองค์ประกอบทั้งปวงของจักรวาลวิทยาฮินดูเข้าด้วยกัน แสดงให้เห็นถึงสวรรค์ (พระเจ้า) มนุษย์ และความชั่วร้าย รวมถึงแนวคิดของเวลาและชีวิตผ่านธรรมะ, กามะ, อรรถะ, โมกษะ และ กรรมะ หลักสำคัญทางจิตวิญญาณที่ถูกแสดงออกในเชิงสัญลักษณ์ในโบสถ์พราหมณ์นั้นนำมาจากงานเขียนสันสกฤต เช่น พระเวท และอุปนิษัท ในขณะที่กฎเกณฑ์ทางโครงสร้างนั้นมีระบุในเอกสารเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมสันสกฤตโบราณ เช่น พฤหตสังหิตา และวาสตุศาสตร์ มนเทียรต่าง ๆ ถือเป็นจุดหมายปลายทางทางจิตวิญญาณของชาวฮินดู ในขณะเดียวกันยังเป็นเหมือนศูนย์กลางที่ศิลปะโบราณ การเฉลิมฉลองของชุมชน รสมถึงเศรษฐกิจนั้นเฟื่องฟูและเจริญ มนเทียรนั้นมีลักษณะรูปแบบที่หลากหลาย รูปแบบความเชื่อ สัญลักษณ์ และกรรมวิธีก่อสร้างที่แตกต่างกันไปตามภูมิภาค ชุมชน วัฒนธรรม ความเชื่อ ลัทธิ และเทพเจ้าเฉพาะองค์ มนเทียรสามารถพบได้ในเอเชียใต้โดยเฉพาะประเทศอินเดีย เนปาล ศรีลังกา และประเทศอื่น ๆ ที่มีประวัติศาสตร์ของฮินดูหรือมีชาวฮินดูอาศัยอยู่เป็นชุมชน ในภาษาไทยได้นิยามความหมายว่าเป็นเทวสถานที่ใช้ประกอบพิธีกรรมของศาสนาฮินดู มีพราหมณ์เป็นผู้ดูแลและประกอบพิธี ประวัติคำและการตั้งชื่อ ในแต่ละภาษามีคำเรียก โบสถ์พราหมณ์ แตกต่างกันไป ดังนี้ ภาษาสันสกฤต ภาษาเนปาล ภาษาปัญจาบ ภาษามราฐี ภาษาคุชราต ภาษาเบงกอล และภาษาฮินดี เรียกว่ามนเทียร ภาษากันนาดา เรียกว่าเทวสถาน ภาษาเตลูกู เรียกว่าเทวาลัย หรือ เทวสถาน ภาษาทมิฬ เรียกว่าโกยิล ภาษาบาหลี เรียกว่าปูรา คือโบสถ์พราหมณ์ตามศาสนาฮินดูแบบบาหลี อ้างอิง
โรดรีกู ซานโตรูแสดงเป็นเปาลู นิกกี เฟอร์นันเดซและเปาลู เป็นสองตัวละครที่เป็นตัวประกอบในละครโทรทัศน์แนวดรามาทางช่องเอบีซีเรื่อง อสุรกายดงดิบ ซึ่งทั้งคู่อยู่ร่วมกับอีก 40 ชีวิตหลังเหตุการณ์เครื่องบินตกบนเกาะร้างแห่งหนึ่งในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ นักแสดงหญิงคือคีลี ซานเชซและนักแสดงชายชาวบราซิล โรดรีกู ซานโตรู รับบทเป็นนิกกีและเปาลู ตามลำดับ ซึ่งเป็นผู้รอดชีวิตจากอุบัติเหตุสายการบินโอเชียนิกเที่ยวบินที่ 815 ตก ทั้งคู่ปรากฏตัวครั้งแรกในช่วงต้นฤดูกาลที่ 3 ผู้ผลิตรายการของเรื่องนี้ที่มักได้รับคำถามเกี่ยวกับผู้รอดชีวิตที่เหลือ เพราะเนื้อเรื่องมุ่งเน้นแต่ตัวละคร 15 คนหลัก จึงทำให้เกิดตัวละครนิกกีและเปาลู เสียงวิจารณ์ของตัวละครทั้งคู่ ส่วนใหญ่เป็นในทางลบ เหตุเพราะการแนะนำเข้ามาในเนื้อเรื่องอย่างปัจจุบันทันด่วน ผู้สร้าง อสุรกายดงดิบ เดมอน ลินเดลอฟ ก็ออกมาเปิดเผยว่าทั้งคู่ต่าง 'ถูกแฟน ๆ ดูถูกอย่างถ้วนหน้า' จึงเป็นผลให้ทั้งคู่ถูกฆ่าตายในฤดูกาลเดียวกันนี้ ทั้งนิกกีและเปาลูถูกฝังโดยเฮอร์ลีย์และซอว์เยอร์ ขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ โดยพวกเขาคิดว่าทั้งคู่ตายแล้ว (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ปฏิบัติการเท็งโง – เซลีน ดิออน – มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ในแวดวงศึกษาศาสตร์ การกวดวิชา (หรือการติว/การท่องสอบ) เป็นการพยายามจดจำข้อมูลปริมาณมากในเวลาน้อยอย่างอุกอาจ นักเรียนมักใช้วิธีกวดวิชาเพื่อเตรียมสอบเพื่อให้ได้ผลสอบที่ดีขึ้นในเวลาสั้นๆ ในระยะยาวแล้ว นักศึกษาศาสตร์ไม่แนะนำวิธีดังกล่าวเพราะว่าพยายามจำจดเนื้อหาในเวลาสั้นๆจะทำให้ลืมเนื้อหาเร็วขึ้นและไม่ก่อให้เกิดความเข้าใจในระยะยาว ในกวดวิชาได้ถือว่าเป็นส่วนสำคัญของสังคมไทยไปแล้วโดยมีโรงเรียนกวดวิชาเป็นจำนวนมาก ไม่เฉพาะแต่นักเรียนที่กำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย การกวดวิชาเพื่อสอบเข้ารับราชการหรือรับตำแหน่งอื่นๆก็มี สถานการณ์ที่พบการกวดวิชา การกวดวิชาพบมากก่อนการสอบในระยะเวลาสั้นๆ บางครั้ง นักเรียนอาจเลือกที่จะอ่านหนังสือท่องสอบเพียงแค่คืนเดียวก่อนการสอบ ในต่างประเทศ โดยเฉพาะในเครือจักรภพ มีการกวดวิชาหรือท่องหนังสืออย่างหนักในช่วงหนึ่งสัปดาห์ก่อนการสอบ (revision week) ในประเทศไทย มีการกวดวิชาตามโรงเรียนกวดวิชาทั่วไปตลอดทั้งปี นอกจากนี้ยังมีการจ้างครูสอนพิเศษมากวดวิธีตามบ้านหรือสถานที่ต่างๆทั่วไป ผู้ปกครองอาจกวดวิชาให้บุตรหลานตนเอง นักเรียนก็อาจจะ 'ติวสอบ' ตัวเองในช่วงก่อนการสอบสำคัญ เช่นการสอบเพื่อคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษา การกวดวิชาในรูปแบบของวิธีการเรียน ในหนังสือ 'คำสาบของการศึกษา (The Curse of Education)' โดย H.E. Gorst การมีการกล่าวว่าการกวดวิชาหากทำไปพร้อมกับการเรียนอย่างสม่ำเสมอจะส่งผลที่ไม่ดีไม่แย่ ถึงแม้ว่าการกวดวิชาจะไม่ใช่วิธีเรียนที่ได้รับคำแนะนำแต่การกวดวิชาก็พบเห็นได้มากขึ้นเรื่อยๆเมื่อนักเรียนหรือนักศึกษาได้รับแรงกดดันให้เรียนดีในระดับมัธยมศึกษาและอุดมศึกษา แรงกดดันด้านต่างๆ เช่นการที่นักเรียนต้องร่วมกิจกรรมมากมายนอกหลักสูตรหรือการที่ผู้เรียนมีภาระหน้าที่อื่นๆด้วยนั้น ส่งผลให้การกวดวิชาเป็นที่แพร่หลายมากขึ้น การกวดวิชาหรือการท่องหนังสือสอบจึงเป็นวิธีที่ใช้บ่อยในการเตรียมสอบหรือการวัดผลอื่นๆ ในการเรียนของนักเรียนมัธยม การกวดวิชาคือการท่องจำหรือหาสูตรลัดในการทำข้อสอบในเวลาสั้นๆ เหตุที่ต้องกวดวิชาเป็นเพราะว่าบริหารจัดการเวลาไม่ดี ทั้งนี้ อาจมีสูตรลัดหรือวิธีจำที่สถาบันกวดวิชาพัฒนาใช้ได้ผลกับนักเรียนบางรายอีกด้วย
ทะเลสาบไท่ หรือ ไท่หู (; แปลตามตัวอักษรว่า 'Great Lake') เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ในบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี (Yangtze Delta) ใกล้เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ตั้งอยู่ในเขตมณฑลเจียงซู โดยมีบริเวณตอนใต้ของทะเลสาบติดกับเขตของมณฑลเจ้อเจียง พื้นที่ทะเลสาบมีขนาดประมาณ และความลึกเฉลี่ยประมาณ จึงนับได้ว่าเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สามของประเทศจีนต่อจากทะเลสาบผัวหยาง (Gan: Po-yong U) และทะเลสาบต้งถิง ภายในบริเวณทะเลสาบประกอบด้วยเกาะต่าง ๆ กว่า 90 เกาะ โดยเป็นเกาะที่มีขนาดเล็กเพียงไม่กี่ตารางเมตรจนถึงเกาะขนาดใหญ่ที่มีพื้นที่หลายตารางกิโลเมตร ทะเลสาบไท่เชื่อมต่อกับคลองต้ายวิ่นเหอ (Grand Canal) ที่มีชื่อเสียงและเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำหลายสาย เช่น แม่น้ำซูโจว (Suzhou Creek) เป็นต้น เมื่อไม่กี่ปีมานี้ทะเลสาบไท่ได้รับการรบกวนจากมลภาวะเป็นพิษอันเป็นผลมาจากการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วในบริเวณโดยรอบ การก่อตัว จากการศึกษาทางวิทยาศาสตร์พบว่าโครงสร้างรูปทรงกลมของทะเลสาบไท่เป็นผลมาจากผลกระทบของดาวตก (meteor impact) โดยมาจากการค้นพบแร่ธาตุต่าง ๆ ในยุคดึกดำบรรพ์ คือ หิน shatter cones หิน shock-metamorphosed ควอตซ์ อุลกมณี และหิน shock-metamorphic unloading fractures จากการศึกษาเมื่อเร็ว ๆ นี้ พบความเป็นไปได้ว่ามีการอัดปะทะเป็นแอ่ง (impact crater) ที่เกิดขึ้นมากกว่า 70 ล้านปีก่อน หรืออาจเป็นช่วงปลายยุคดีโวเนียน (Devonian Period) จากการศึกษาฟอสซิล หรือซากดึกดำบรรพ์ พบว่าพื้นที่บริเวณทะเลสาบไท่เคยเป็นพื้นดินแห้งมาก่อน จนกระทั่งยุคโฮโลซีน (Holocene) หรือมากกว่าหมื่นปีที่ผ่านมา ได้กลายเป็นทางน้ำไหลผ่านสู่ทะเลจีนตะวันออก ต่อมาสันดอนที่สะสมเพิ่มมากขึ้นบริเวณปากแม่น้ำแยงซี (
เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส เป็นพระอิสริยยศของพระราชวงศ์สเปน สำหรับพระชายาในเจ้าชายแห่งอัสตูเรียส รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์สเปน พระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส ได้มีการสถาปนาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1388 สำหรับพระชายาในเจ้าชายเอนรีเกแห่งแคสตีล คือ เจ้าหญิงแคเทอรินแห่งแลงแคสเตอร์ โดยนำพระอิสริยยศ เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์ ของราชสำนักอังกฤษมาเป็นแบบอย่าง พระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส จึงเป็นตำแหน่งสำหรับผู้สืบทอดราชบัลลังก์แคสตีลอย่างเป็นทางการ ส่วน เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส คือตำแหน่งพระชายาในเจ้าชายแห่งอัสตูเรียส แต่ในชั้นหลังได้มีการเปลี่ยนแปลงให้ฝ่ายใน (สตรี) เข้ามาดำรงตำแหน่งรัชทายาทได้ อันเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงกฎในรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2521 หลังการสละราชสมบัติของสมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 จึงได้มีการแต่งตั้งสตรีเป็นรัชทายาท คือ เจ้าหญิงเลโอนอร์ ถือเป็น เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส พระองค์แรกที่เป็นรัชทายาทในการสืบราชบัลลังก์ รายพระนาม พระฉายาลักษณ์ พระนาม สกุลเดิม ดำรงตำแหน่ง สิ้นสุดตำแหน่ง พระสวามี แคทรินแห่งแลงคัสเตอร์(1373-1481) ราชวงศ์แลงแคสเตอร์ 17 กันยายน ค.ศ. 1388 9 ตุลาคม ค.ศ. 1390ขึ้นเป็นพระราชินี เจ้าชายเอนรีเก บลังกาที่ 2 แห่งนาวาร์(1424-1530) ราชวงศ์ตรัสตามารา 16 ตุลาคม ค.ศ. 1440 2 ธันวาคม ค.ศ. 1453ทรงหย่า เจ้าชายเอนรีเก อาร์ชดัชเชสมาร์กาเรตแห่งออสเตรีย(1480-1503) ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก 3 เมษายน ค.ศ. 1497 4 ตุลาคม ค.ศ. 1497พระสวามีสวรรคต เจ้าชายควน มานูเอลา เจ้าหญิงแห่งโปรตุเกส(1527-1545) ราชวงศ์อาวิช 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1543 12 สิงหาคม ค.ศ. 1545สิ้นพระชนม์ เจ้าชายเฟลีเป แมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ(1516-1558) ราชวงศ์ทิวดอร์ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1554 16 มกราคม ค.ศ. 1556ขึ้นเป็นพระราชินี เอลีซาแบ็ตแห่งฝรั่งเศส(1602-1644) ราชวงศ์บูร์บง 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1615 31 มีนาคม ค.ศ. 1621ขึ้นเป็นพระราชินี เจ้าชายเฟลีเป หลุยส์ เอลีซาแบ็ตแห่งออร์เลอ็อง(1709-1742) ราชวงศ์ออร์เลอ็อง 20 มกราคม ค.ศ. 1722 16 มิถุนายน ค.ศ. 1742ขึ้นเป็นพระราชินี เจ้าชายลุยส์ อินฟันตาบาร์บาราแห่งโปรตุเกส(1711-1758) ราชวงศ์บรากังซา 20 มกราคม ค.ศ. 1729 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1746ขึ้นเป็นพระราชินี เจ้าชายเฟร์นันโด มารีอา ลุยซาแห่งปาร์มา(1751-1819) ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา 4 กันยายน ค.ศ. 1765 14 ธันวาคม ค.ศ. 1788ขึ้นเป็นพระราชินี เจ้าชายการ์โลส มารีอา อันโตนีอาแห่งเนเปิลส์และซิซิลี(1784-1806) ราชวงศ์บูร์บง 4 ตุลาคม ค.ศ. 1782 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1806สิ้นพระชนม์ เจ้าชายเฟร์นันโด มารีอา เด ลัส เมร์เซเดสแห่งเนเปิลส์และซิซิลีทั้งสอง(1910-2000) ราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง 12 ตุลาคม ค.ศ. 1935 1 เมษายน ค.ศ. 1993ดำรงพระยศเป็น 'เคาน์เตสแห่งบาร์เซโลนา' อินฟันเตควน โซเฟียแห่งกรีซและเดนมาร์ก(1938) ราชวงศ์กลึคส์บวร์ค 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975ขึ้นเป็นพระราชินี อินฟันเตควน การ์โลส เลตีเซีย ออร์ติซ โรกาโซลาโน(1972) สกุลออร์ติซ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 19 มิถุนายน ค.ศ. 2014ขึ้นเป็นพระราชินี เจ้าชายเฟลีเป ; หมายเหตุ: ตัวเอียงคือมีพระสวามีมิได้ดำรงอิสริยยศ 'เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส' แต่พระสวามีมีพระอิสริยยศเป็น 'เคานต์แห่งบาร์เซโลนา' อ้างอิง
ตามความเชื่อในศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู ท้าวเวปจิตติ หรือ ท้าววิประจิตติ เป็นราชาของพวกอสูร จึงมีสมัญญาว่า อสุรราช ศาสนาพุทธ ท้าวเวปจิตติ มีนามเดิมว่า ท้าวสมพร เป็นจอมอสูร คราวหนึ่งเกิดสงครามระหว่างเทพกับอสูร เมื่ออสูรพ่ายแพ้แล้ว มักไปทำลายอาศรมพวกฤๅษีเพราะโกรธแค้นว่าฤๅษีมักถวายคำปรึกษาแก่ท้าวสักกะจอมเทพ พวกฤๅษีจึงพากันไปเข้าเฝ้าท้าวสมพรเพื่อขอประทานความปลอดภัย แต่ท้าวสมพรปฏิเสธ พวกฤๅษีจึงสาปแช่งว่าฤๅษีต้องการความปลอดภัยเท่านั้น เมื่อไม่ประทาน ก็ให้ภัยเป็นของท้าวสมพรเอง แล้วหายตัวกลับอาศรม ในคืนนั้นท้าวสมพรตกใจตื่นร้องด้วยความกลัวถึงสามครั้ง จึงได้สมัญญาว่า เวปจิตติ (ผู้มีใจหวั่นไหว) ท้าวเวปจิตติมีธิดาอยู่องค์หนึ่ง คือ พระแม่สุชาดา ต่อมากลายเป็นชายาเอกของท้าวสักกะ ลูกเขยพ่อตาคู่นี้บางครั้งก็ทะเลาะกัน บางครั้งก็เที่ยวไปด้วยกัน ศาสนาฮินดู ตำนานในศาสนาฮินดูระบุว่า ท้าววิประจิตติเป็นบุตรที่ทรงฤทธิ์ที่สุดของพระกัศยปกับนางทนุ จึงถือเป็นพวกทานพ ท้าววิประจิตติได้เป็นพระราชาปกครองพวกทานพแทนท้าวปุโลมัน พระเชษฐาที่ถูกพระอินทร์สังหารไป คัมภีร์ปัทมปุราณะระบุว่าท้าววิประจิตติมีบุตรคือพระราหู นอกจากนี้ ในมหาภารตะยังกล่าวว่าท้าววิประจิตติได้มากำเนิดเป็นท้าวชราสันธ์อีกด้วย อ้างอิง วปจิตติ
วัดยวด ตั้งอยู่บ้านเลียบ เลขที่ 21 หมู่ที่ 7 ตำบลบ้านแพนอำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อยู่ริมแม่น้ำน้อย มีเนื้อที่ 47 ไร่ 3 งาน 25 ตารางวา โฉนดเลขที่ 15600 มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง มีเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 3 ตารางวา โฉนดเลขที่ 187 . อาณาเขต ทิศเหนือ ติดต่อกับที่ดินของวัดโบสถ์ (ล่าง) ทิศใต้ ติดต่อกับทางสาธารณ ทิศตะวันออก ติดต่อกับถนนชลประทาน ทิศตะวันตก ติดต่อกับแม่น้ำน้อย ประวัติ วัดยวด ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2125 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังสุดเนื่องจากมีการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นเมื่อ วันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2520 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 26 เมตร ยาว 41 เมตร . ศาสนสถาน 1.1 อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2412 ขนาดกว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งใหม่ เมื่อ วันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2520 มีเขตวิสุงคามสีมากว้าง 26 เมตร ยาว 41 เมตร . ศาสนวัตถุ 1.1 พระประธานในอุโบสถ พุทธลักษณะ เป็นพระพุทธรูป ปางสมาธิ ขนาดพระเพลากว้าง - นิ้ว สูง - นิ้ว 1.2 พระพุทธรูปยืน พุทธลักษณะ เป็นพระพุทธรูป ปาง- ขนาด สูง - นิ้ว 1.3 พระพุทธรูปทองคำขาว พุทธลักษณะ เป็นพระพุทธรูป ปางสมาธิ ขนาดพระเพลากว้าง - นิ้ว สูง - นิ้ว . เสนาสนะ 1.1 หอสวดมนต์, กุฏิสงฆ์, กุฏิเจ้าอาวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 กว้าง 9 เมตร ยาว 16 เมตร 1.2 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 กว้าง 15 เมตร ยาว 23 เมตร 1.3 กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ นอกจากนี้ ยังมี ฌาปนสถาน ศาลาอเนกประสงค์ โรงเก็บพัสดุ โรงครัว ซุ้มประตูวัด . การบริหารและการปกครอง ลำดับเจ้าอาวาส ลำดับเจ้าอาวาสวัดยวด ต.บ้านแพน อ.เสนา จ.พระนครศรีอยุธยา ลำดับที่ รายนาม/สมณศักดิ์ เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ หมายเหตุ 1 พระอธิการแจ่ม มรณภาพ 2 พระอธิการเจิม มรณภาพ 3 พระอธิการจิม ธรรมโชติ พ.ศ. 2487 มรณภาพ 4 พระอธิการเทียม จนฺทโชโต พ.ศ. 2488 พ.ศ. 2494 ลาสิกขา 5 พระอธิการประเสริฐ ปสฏฺโฐ พ.ศ. 2495 พ.ศ. 2502 มรณภาพ 6 พระอธิการซ่ำ สุทฺธาธิโก พ.ศ. 2503 พ.ศ. 2508 มรณภาพ 7 พระอธิกาภู อตฺตรกฺโข พ.ศ. 2509 พ.ศ. 2531 มรณภาพ 8 พระครูปลัดถนอม ฌานรโต พ.ศ. 2533 พ.ศ. 2560 มรณภาพ 9 พระปลัดอานนท์ อานนฺโท พ.ศ. 2560 ปัจจุบัน ปัจจุบัน อ้างอิง ยวด
วัดศิวาราม ตั้งอยู่เลขที่ 41 บ้านคลองอ้ายซิ่ว หมู่ที่ 5 ตำบลลำตาเสา อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็น วัดราษฎร์ พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ทั้งหมด 13 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา ประวัติ วัดศิวาราม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2427 ในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 โดยมี นายเหมือน องอาจ บริจาคที่ดินให้เป็นที่สร้างวัด เดิมเรียกว่า “วัดคลองอ้ายซิ่ว” บางคนก็เขียน “วัดคลองอ้ายสิ้ว” ต่อมา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “วัดศิวาราม” เมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา. เสนาสนะ 1.1 อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 ขนาดกว้าง - เมตร ยาว - เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. - เขตวิสุงคามสีมากว้าง - เมตร ยาว - เมตร 1.2 ศาลาการเปรียญ 1 หลัง 1.3 ศาลาเอนกประสงค์ 1 หลัง 1.4 หอสวดมนต์ 1 หลัง นอกจากนี้ ยังมี หอระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน โรงเก็บพัสดุ โรงครัว และซุ้มประตูวัด ศาสนวัตถุ 1.1 พระประธานในอุโบสถ พุทธลักษณะ เป็นพระพุทธรูป ปางสมาธิ ขนาดพระเพลากว้าง - นิ้ว สูง - นิ้ว การบริหารและการปกครอง ลำดับเจ้าอาวาส 1. พระอาจารย์อินทร์ 2. พระอาจารย์ประสาน 3. พระอาจารย์พยอม 4. พระครูจันทรสิทธิคุณ (อดีตเจ้าคณะตำบลลำตาเสา 5. พระมหาเต็ม คุณวีโร นักธรรมเอก ป.ธ. 3 6. พระมหาชาญชัย ฐิตวีริโย พ.ศ. – ปัจจุบัน ลำดับเจ้าอาวาส ลำดับเจ้าอาวาสวัดศิวาราม ต.ลำตาเสา อ.วังน้อย จ.พระนครศรีอยุธยา ลำดับที่ รายนาม/สมณศักดิ์ ตำแหน่ง เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ หมายเหตุ 1 พระอาจารย์อินทร์ เจ้าอาวาส - - 2 พระอาจารย์ประสาน เจ้าอาวาส - - 3 พระอาจารย์พยอม เจ้าอาวาส - - 4 พระครูจันทรสิทธิคุณ เจ้าอาวาส - - 5 พระมหาเต็ม คุณวีโร เจ้าอาวาส - - พระมหาชาญชัย ฐิตวีริโย เจ้าอาวาส พ.ศ. - - ปัจจุบัน อ้างอิง ศิวาราม
เจ้าคณะใหญ่หนกลาง คือเจ้าคณะใหญ่ผู้ปฏิบัติหน้าที่ในเขตปกครองคณะสงฆ์หนกลาง ปัจจุบัน คือ สมเด็จพระมหารัชมงคลมุนี (ธงชัย ธมฺมธโช) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยาราม ประธานมูลนิธิร่มฉัตร เป็นผู้ดำรงตำแหน่ง ตามมาตรา 10 แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีเจ้าคณะใหญ่ปฏิบัติหน้าที่ในเขตปกครองคณะสงฆ์ตามที่กำหนดในกฎมหาเถรสมาคม มหาเถรสมาคมจึงตรา 'กฎมหาเถรสมาคม ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2535) ว่าด้วยระเบียบการปกครองคณะสงฆ์' กำหนดให้เจ้าคณะใหญ่หนกลางปฏิบัติหน้าที่ในเขตปกครองคณะสงฆ์ ภาค 1 ภาค 2 ภาค 3 ภาค 13 ภาค 14 และภาค 15 ทำเนียบเจ้าคณะใหญ่หนกลาง ลำดับ รูป รายนาม/สมณศักดิ์ เริ่มวาระ (พ.ศ.) สิ้นสุดวาระ (พ.ศ.) วัด 1 สมเด็จพระวันรัต (ปุ่น ปุณฺณสิริ) 2508 2515 วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร 2 สมเด็จพระวันรัต (ทรัพย์ โฆสโก) 2516 2519 วัดสังเวชวิศยาราม 3 สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ฟื้น ชุตินฺธโร) 2519 2539 วัดสามพระยา 4 สมเด็จพระมหาธีราจารย์ (นิยม ฐานิสฺสโร) 2539 2554 วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร 5 สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (สมศักดิ์ อุปสโม) 2554 2562 วัดพิชยญาติการามวรวิหาร ผู้รักษาการแทน พระพรหมบัณฑิต (ประยูร ธมฺมจิตฺโต) 2562 2563 วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร 6 สมเด็จพระมหารัชมงคลมุนี (ธงชัย ธมฺมธโช) 2563 ปัจจุบัน วัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร อ้างอิง
คณะชั้นสามของนักบุญดอมินิก หรือคณะดอมินิกันชั้นสาม คือกลุ่มคริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกที่เป็นสมาชิกคณะดอมินิกัน แต่ไม่ได้ถือคำปฏิญาณอย่างสง่า (solemn vows) การเรียกว่าคณะชั้นสามนั้นเพื่อให้ต่างจากคณะของไฟรเออร์ซึ่งเป็นคณะชั้นหนึ่ง และคณะของนักพรตหญิงซึ่งเป็นคณะชั้นสอง ในปัจจุบันมีคณะดอมินิกันชั้นสามอยู่หลายคณะ กระจายอยู่ในหลายประเทศทั่วโลก แต่ละคณะมีชื่อเรียกแตกต่างกันไป ประเภท สมาชิกคณะดอมินิกันชั้นสาม แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ เรกิวลาร์และเซคิวลาร์ เรกิวลาร์ (regular) คือสมาชิกที่เป็นภราดาฆราวาสหรือภคินีฆราวาส ถือคำปฏิญาณแบบง่าย (simple vows) และอาศัยอยู่ในอารามเพื่อช่วยงานของคณะ สวมแฮบิตเป็นเครื่องแบบอย่างไฟรเออร์หรือนักพรตหญิงได้ สมาชิกที่มีชื่อเสียง เช่น นักบุญกาเตรีนา เด ริชชี นักบุญมาร์ติน เด ปอร์เรส นักบุญควน มาซีอัส เป็นต้น เซคิวลาร์ (secular) คือสมาชิกที่เป็นฆราวาสหรือบาทหลวง ที่อุทิสตนดำเนินชีวิตตามจิตวิญญาณของคณะดอมินิกันตามที่นักบุญดอมินิกวางแนวทางไว้ สมาชิกกลุ่มอาจถือคำปฏิญาณบางประการ แต่ไม่ได้ถือคำปฏิญาณของนักบวชในคณะนั้น บางคนอาจได้รับอนุญาตให้สวมแฮบิตอย่างนักบวชได้ สมาชิกที่มีชื่อเสียง เช่น นักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา นักบุญโรซาแห่งลิมา นักบุญหลุยส์ เดอ มงฟอร์ เป็นต้น อ้างอิง
วัดทางหลวง คลองบางเขน เป็นคลองที่แยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออกขึ้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและทิศตะวันออก ในช่วงแรกลำคลองมีลักษณะเป็นคลองคดเคี้ยวคล้ายกับคลองพระโขนง หลังจากนั้นลำคลองมีลักษณะตรงมากขึ้น ตัดผ่านคลองสายสำคัญได้แก่ คลองบางเขนใหม่ คลองประปา คลองลาดโตนด และคลองเปรมประชากร ก่อนจะไปบรรจบกับคลองบางบัว ปัจจุบันคลองบางเขนเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างตำบลสวนใหญ่ ตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี กับแขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร และระหว่างแขวงทุ่งสองห้อง แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กับแขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร คลองบางเขนมีความยาวประมาณ 11,450 เมตร ประวัติ มีการระบุว่าคลองบางเขน เป็นคลองที่ขุดในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อม ๆ กับหลายคลอง อาทิ คลองสอง คลองถนน คลองบางบัว และคลองลาดพร้าว เป็นต้น อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า เป็นคลองธรรมชาติที่เก่าแก่ตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนกลาง สถานที่ริมคลอง วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองบางเขน ได้แก่ วัดปากน้ำ ตั้งขึ้นช่วงหลังเสียกรุงครั้งแรก วัดฝาง วัดโพธิ์ทองล่าง วัดทางหลวง และวัดเทวสุนทร หรือวัดสี่แยก และยังมีถนนเลียบคลองบางเขนเชื่อมระหว่าง ถนนวิภาวดีรังสิต บริเวณสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติกับถนนพหลโยธิน บริเวณซอย 49/1 ขนาด 2 ช่องจราจร รวมระยะทาง 2 กิโลเมตร อ้างอิง บางเขน บางเขน บางเขน บางเขน
คลองลาดพร้าวช่วงสะพาน 2 คลองลาดพร้าว เป็นคลองสายหนึ่งในพื้นที่เขตห้วยขวางและเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร มีจุดเริ่มต้นแยกจากคลองแสนแสบ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือและทิศเหนือ ตัดกับทางน้ำสำคัญคือ ลำรางยมราช คลองพลับพลา คลองบางซื่อ คลองทรงกระเทียม คลองน้ำแก้ว และคลองเสือน้อย ไปสิ้นสุดบริเวณระหว่างสะพานถนนเสนานิคม 1 กับสะพานถนนประเสริฐมนูกิจ โดยมีแนวคลองที่ตรงต่อเนื่องไปคือคลองบางบัว ช่วงตั้งแต่วัดลาดพร้าวขึ้นไปจนถึงคลองบางบัวนั้นเดิมมีชื่อเรียกว่า 'คลองวังหิน' แต่ปัจจุบันทางการได้เรียกรวมเป็นส่วนหนึ่งของคลองลาดพร้าว คลองลาดพร้าวมีความกว้างประมาณ 20–30 เมตร มีความยาวประมาณ 22 กิโลเมตร ความลึกของคลองในปัจจุบันประมาณ 1.5 เมตร ประวัติ คลองลาดพร้าวขุดขึ้นมาในสมัยใด ไม่ปรากฏแน่ชัด แต่สันนิษฐานว่าน่าจะใกล้เคียงกับการขุดคลองแสนแสบ (ขุดเมื่อ พ.ศ. 2380 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว) หากพิจารณาจากการตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนและการสร้างวัดริมคลอง พบว่าวัดลาดพร้าวสร้างเมื่อ พ.ศ. 2410 คลองลาดพร้าวยังมีชุมชนมุสลิมตั้งกระจายอยู่ตลอดแนวคลองเช่นกัน ส่วนใหญ­่มีพื้นเพมาจากชุมชนสามอิน เชื้อสายชาวปัตตานี เช่น ชุมชนลาดพร้าว 80 (มัสยิดอีมาร่อตุ๊ดดิน) ชุมชนร่วมมิตรแรงศรัทธา ใกล้ตลาดยิ่งเจริญ­ (เขตดอนเมือง) ฯลฯ รวมแล้วไม่ต่ำกว่า 1,000 ครัวเรือน ในช่วง พ.ศ. 2536 บริษัท นาวานำโชค จำกัด ให้บริการเดินเรือโดยสารความจุ 50 คน ในคลองลาดพร้าว มี 15 ท่าเรือ มีผู้โดยสารใช้บริการมากและเป็นที่นิยมพอสมควร ผู้โดยสารส่วนใหญ่มักใช้บริการจากตลาดยิ่งเจริญไปถึงคลองพระโขนง ยังสามารถต่อเรือไปคลองแสนแสบได้ในช่วงที่มีการเดินเรือ จนเมื่อ พ.ศ. 2538 เลิกกิจการไปเนื่องจากถูกร้องเรียนเรื่องการเดินเรือแล้วทำให้ริมตลิ่งของชุมชนริมคลองพังเสียหายและเรือวิ่งเร็วส่งเสียงดัง หลังเหตุการณ์อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 รัฐบาลมีนโยบายจัดการสิ่งก่อสร้างรุกล้ำลำน้ำสาธารณะ โดยเริ่มที่คลองลาดพร้าวเป็นแห่งแรก มีการสร้างเขื่อนระบายน้ำคอนกรีตเพื่อป้องกันน้ำท่วมในคลองลาดพร้าว ความกว้างของแนวเขื่อน 25–38 เมตร และขุดลอกคลองให้ลึกกว่าเดิม 4 เมตร สถานที่ริมคลอง จากข้อมูล พ.ศ. 2561 คลองลาดพร้าวมีชุมชนต่าง ๆ ตั้งเรียงรายอยู่ใน 8 เขต คือ เขตวังทองหลาง เขตห้วยขวาง เขตลาดพร้าว เขตจตุจักร เขตบางเขน เขตหลักสี่ เขตดอนเมือง และเขตสายไหม รวม 50 ชุมชน ประมาณ 7,069 ครัวเรือน ชุมชนเคยจัดการแห่เรือเข้าพรรษา มีวัดที่ตั้งอยู่ริมคลองได้แก่ วัดลาดพร้าว วัดใหม่เสนานิคม และวัดพระราม 9 กาญจนาภิเษก อ้างอิง ลาดพร้าว ลาดพร้าว
พระแม่อาณฑาฬ หรือพระแม่อันทาล ถือเป็นอีกรูปหนึ่งแห่งองค์พระแม่ภูเทวี ตามประวัติของนาง ส่วนมากจะกล่าวถึงความซื่อสัตย์และจงรักภักดีแก่องค์พระนารายณ์ และการได้มอบชีวิตและจิตวิญญาณถวายแก่พระนารายณ์ เทวตำนาน ในหมู่บ้านหนึ่งใกล้กับนครมาดูไรซึ่งอยู่ในรัฐทมิฬนาฑูมีพรามหณ์คนหนึ่ง นามว่า วิษณุสิทธา มีหน้าที่ในการจัดหาดอกไม้เพื่อไปถวายแก่เหล่าเทพที่วัดศรีเวลิปธุ วันหนึ่งขณะที่พราหมณ์ผู้นี้ปฏิบัติหน้าที่เหมือนทุกวัน บังเอิญไปพบกับเด็กทารกหญิงผู้หนึ่งอยู่บริเวณใต้ต้น ตุลสี พราหมณ์คนนี้แต่แรกเริ่มเดิมทีไม่มีครอบครัว คือไม่มีบุตร ไม่มีภรรยา พรามหณ์จึงคิดว่า พระเป็นเจ้าทรงเมตตาประทานเด็กผู้นี้มาให้ จึงเลี้ยงดูเด็กหญิงผู้นี้เป็นอย่างดี พราหมณ์ตั้งชื่อให้เด็กทารกนี้ว่า 'โกไดย์' ซึ่งแปลความหมายได้สองอย่าง คือ สวนที่สวยงาม และอีกความหมายคือ ของขวัญจากพระเป็นเจ้า ด้วยความที่เด็กน้อยผู้นี้อาศัยกับพราหมณ์ หาดอกไม้ถวายพระเจ้า ขับร้องเพลงถวายแก่พระผู้เป็นเจ้าอยู่เป็นประจำ ด้วยการเลี้ยงดูเช่นนี้ทำให้เด็กมีความผูกพันกับพระเป็นเจ้าเป็นอย่างมาก พรามหณ์ก็ได้สอนวิชาความรู้ทุกอย่างให้กับ Godai นางเริ่มแต่งบทเพลงและขับร้องถวายต่อพระกฤษณะ อันเป็นเทพเจ้าที่เธอรักยิ่ง ยิ่งท่านพรามหณ์สอนเกี่ยวกับองค์พระวิษณุเทพและหลักปรัชญาต่างๆ เกี่ยวกับพระองค์ ซึ่งนางก็มีความสนใจและใส่ใจเป็นพิเศษจนน่าประหลาดใจ เธอจินตนาการต่างๆ นาๆ ว่าตนเป็นคู่รักกับพระเป็นเจ้า จนตัวเธอเองลุ่มหลงว่าจะได้แต่งงานกับพระเป็นเจ้าจริงๆ และเนื่องจากพรามหณ์คนนี้มีหน้าที่จัดหาดอกไม้ไปถวายแก่พระเป็นเจ้าทุกวัน นางจึงฝากพราหมณ์นำผ้าไปถวายต่อพระวิษณุทุกวันเช่นกัน จนวันหนึงพราหมณ์สังเกตเห็นเส้นผมของนางติดไปกับผ้าที่ถวาย ซึ่งตามประเพณีถือเป็นการผิดมหันต์ที่นำของใช้แล้ว หรือไม่บริสุทธิ์ถวายต่อพระเป็นเจ้า พราหมณ์จึงได้จัดเครื่องถวายชุดใหม่เพื่อเป็นเครื่องขอขมาในความผิดต่อพระวิษณุเทพ แล้วคืนนั้นเองพรามหณ์ก็ฝันว่า พระวิษณุ มากล่าวกับตนว่า เหตุใดท่านจึงเปลี่ยนเครื่องถวาย ไม่ใช้เครื่องถวายที่บุตรีท่านนำมาถวายเราเช่นดังเดิม พราหมณ์รู้ได้ทันทีถึงความผูกพันระหว่างบุตรที่ตนนำมาเลี้ยงและองค์พระวิษณุเทพ ตั้งแต่นั้นมาจึงให้นางถวายผ้าเหมือนเช่นเดิม และ นางจึงเป็นที่รู้จักในนาม อัลดาล ซึ่งแปลว่า ผู้อยู่เหนือกฏแห่งพระเป็นเจ้า (คือสามารถถวายของที่คนทั่วไปคิดว่าไม่ควรได้) เมื่อถึงเวลาอันควรที่อัลดาลจะต้องแต่งงาน ท่านพราหมณ์ก็ได้หาคู่และเตรียมพิธีแต่งงานให้ แต่นางก็ยืนยันว่านางจะไม่แต่งงานกับใครนอกจากนอกจากพระเป็นเจ้าเท่านั้น คืนนั้นเองพระนารายณ์ (นามหนึ่งของพระวิษณุ) มาเข้าฝันกับพราหมณ์วิษณุสิทธาว่า ให้ส่งนางไปยังวัดศรีรังครัมซึ่งเป็นที่ๆเราอยู่ ให้นางแต่งภูษาอันงดงามเพื่อเข้าพิธีอภิเสกกับเรา และนางจะอยู่กับเราตลอดกาล พราหมณ์วิษณุสิทธาทั้งดีใจ ทั้งเสียใจ ที่ดีใจก็พระบุตรที่ชุบเลี้ยงมาของตนจะได้ไปรับใช้พระเป็นเจ้าดังที่นางฝันเกือบตลอดทั้งชีวิต และที่เสียใจคือ เค้าต้องเสียบุตรอันเป็นที่รักไปอย่างไม่มีวันกลับแน่นอน การแต่งงานก็เริ่มขึ้นโดยการจัดแต่งขบวนรถเพื่อส่งนางไปยังวัดศรีรังครัมเพื่อถวายนางแก่พระเป็นเจ้า นางลุกลี้ลุกลนเป็นอย่างยิ่งเมื่อทราบว่าจะได้อยู่กับพระองค์อันเป็นที่รัก เมื่อขบวนถึงวัดนางก็วิ่งเข้าไปในเปลวไฟที่ประกอบพิธียัญญะ จนล่างของเธอเหลือเพียงเถ้าธุลี อายุทั้งสิ้นที่เธอใช้ชีวิตอยู่บนโลกเพียง 15 ปีเท่านั้นจากนั้นมาพระนางก็ได้รับการยกย่องเป็นศักติพระองค์หนึ่งแห่งองค์พระวิษณุเทพตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา อ้างอิง อันทาล
ข้อมูล คือลำดับของสัญลักษณ์ใด ๆ ที่มีความหมายโดยการปฏิบัติการเฉพาะเพื่อตีความ ข้อมูลดิจิทัลคือปริมาณ อักขระ หรือสัญลักษณ์ในการดำเนินการอันกระทำโดยคอมพิวเตอร์ เก็บและบันทึกลงในสื่อแม่เหล็ก เชิงแสง หรือเชิงกลเป็นต้น และส่งผ่านในรูปแบบสัญญาณไฟฟ้า โปรแกรมคือกลุ่มข้อมูลที่ประกอบด้วยอนุกรมของชุดคำสั่งซอฟต์แวร์ที่ลงรหัสไว้ สำหรับควบคุมการดำเนินการของคอมพิวเตอร์หรือเครื่องจักรอื่น องค์ประกอบของหน่วยความจำคอมพิวเตอร์ทางกายภาพ ประกอบด้วยเลขที่อยู่และหน่วยเก็บข้อมูลไบต์หรือเวิร์ด ข้อมูลดิจิทัลมักจะถูกเก็บในฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ เช่นตารางหรือฐานข้อมูลเอสคิวแอล และโดยทั่วไปสามารถแทนด้วยข้อมูลคู่กุญแจ-ค่าแบบนามธรรม ข้อมูลสามารถถูกจัดการให้เป็นโครงสร้างข้อมูลได้หลายชนิด อาทิ แถวลำดับ กราฟ วัตถุ ฯลฯ และโครงสร้างข้อมูลสามารถเก็บข้อมูลได้หลายประเภท เช่น จำนวนตัวเลข สายอักขระ หรือแม้แต่โครงสร้างข้อมูลอื่น ข้อมูลถูกส่งผ่านเข้าและออกคอมพิวเตอร์ผ่านทางอุปกรณ์รอบข้าง ในการใช้คำอีกทางหนึ่ง ไฟล์ฐานสอง (ซึ่งมนุษย์อ่านไม่ได้) บางครั้งก็ถูกเรียกว่า 'ข้อมูล' เพื่อให้แตกต่างจาก 'ข้อความ' ที่มนุษย์อ่านได้ มีการประมาณการไว้ว่า ปริมาณของข้อมูลดิจิทัลใน พ.ศ. 2550 มีทั้งหมด 281 เอกซะไบต์ (2.81 แสนล้านจิกะไบต์) ลักษณะเฉพาะ สิ่งสำคัญของข้อมูลคือ ข้อมูลอันหนึ่งคือค่าที่เก็บอยู่ที่ตำแหน่งเฉพาะแห่งหนึ่ง โดยพื้นฐานแล้ว คอมพิวเตอร์จะปฏิบัติการตามลำดับของชุดคำสั่งที่กำหนดไว้ในรูปแบบของข้อมูล กลุ่มของชุดคำสั่งที่ทำงานตามที่กำหนดเรียกว่า 'โปรแกรม' หากพิจารณาตามที่เรียก โปรแกรมที่ถูกเรียกใช้โดยคอมพิวเตอร์จะประกอบด้วยรหัสเครื่องฐานสอง องค์ประกอบของหน่วยเก็บที่จัดดำเนินการโดยโปรแกรมก็เป็นข้อมูลเช่นกัน (ไม่คำนึงถึงส่วนที่ดำเนินการจริงโดยซีพียู) บทสรุปที่น่าพิศวงก็คือ ทั้งชุดคำสั่งของโปรแกรมและข้อมูลที่โปรแกรมจัดการ ต่างก็ถูกเก็บบันทึกด้วยวิธีเดียวกัน ดังนั้นมันจึงเป็นไปได้ว่า โปรแกรมคอมพิวเตอร์ก็อาจทำงานบนโปรแกรมคอมพิวเตอร์อื่นได้ โดยจัดดำเนินการบนข้อมูลเชิงโปรแกรมของมัน เส้นแบ่งระหว่างโปรแกรมกับข้อมูลนั้นก็อาจคลุมเครือ ยกตัวอย่างอินเทอร์พรีเตอร์เป็นโปรแกรมหนึ่ง ข้อมูลที่ป้อนเข้าอินเทอร์พรีเตอร์ก็เป็นโปรแกรมโดยตัวมันเอง เพียงแต่ว่ามันยังไม่ได้ถูกแปลเป็นภาษาเครื่องเพื่อให้เครื่องทำงานได้ ในหลาย ๆ กรณี โปรแกรมที่ป้อนเข้าอินเทอร์พรีเตอร์นั้นจะเป็นไฟล์ข้อความที่มนุษย์สามารถอ่านได้ ซึ่งจัดดำเนินการโดยโปรแกรมแก้ไขข้อความ (อันเกี่ยวข้องกับข้อมูลข้อความล้วนมากกว่า) เมทาโปรแกรมมิงก็เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งที่เกี่ยวกับโปรแกรมที่จัดดำเนินการโปรแกรมอื่นเป็นข้อมูล โปรแกรมอย่างเช่นคอมไพเลอร์ ลิงเกอร์ ดีบักเกอร์ ตัวอัปเดตโปรแกรม โปรแกรมสแกนไวรัส ฯลฯ ก็ใช้โปรแกรมอื่นเป็นข้อมูลเช่นกัน อ้างอิง
แผนดินปืน ใน ค.ศ. 1605 ซึ่งในศตวรรษก่อนมักเรียก แผนกบฏดินปืนหรือกบฏเยสุอิต เป็นความพยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษและที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ที่ล้มเหลว โดยกลุ่มคาทอลิกอังกฤษ อันมีรอเบิร์ต เคตส์บี (Robert Catesby) เป็นผู้นำ แผนคือ ระเบิดสภาขุนนางระหว่างการพิธีเปิดประชุมรัฐสภาอังกฤษในวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1605 เป็นการนำกบฏประชาชนในมิดแลนส์ซึ่งเจ้าหญิงเอลิซาเบธ พระราชธิดาวัยเก้าพรรษาของพระเจ้าเจมส์ จะถูกยกเป็นพระมหากษัตริย์คาทอลิก เคตส์บีอาจเริ่มแผนหลังความหวังในอันจะได้ความอดกลั้นทางศาสนามากขึ้นภายใต้พระเจ้าเจมส์เสื่อมลง ปล่อยให้ชาวอังกฤษคาทอลิกจำนวนมากผิดหวัง ผู้ร่วมคบคิด ได้แก่ จอห์น ไรต์, ทอมัส วินเทอร์ (Thomas Wintour), ทอมัส เพอร์ซี, กาย ฟอกส์, ทอมัส เบตส์, รอเบิร์ต วินเทอร์, คริสโตเฟอร์ ไรต์, จอห์น แกรนต์, แอมโบรส รุกวุด, เซอร์เอเวอราด ดิกบีและฟรานซิส เทรชัม ฟอกส์ซึ่งมีประสบการณ์ทหารสู้รบในเนเธอร์แลนด์ของสเปนเพื่อปราบกบฏดัตช์ 10 ปี ได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบระเบิด แผนดังกล่าวรั่วสู่ทางการในจดหมายนิรนามส่งถึงวิลเลียม พาร์กเกอร์ บารอนมอนทีเกิลที่ 4 เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1605 ระหว่างการค้นสภาขุนนางเมื่อเวลาราวเที่ยงคืนของวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1605 ฟอกส์ถูกพบว่ากำลังเฝ้าดินปืน 36 ถัง ซึ่งมากพอระเบิดสภาขุนนางเป็นซาก และถูกจับกุม ผู้ก่อการส่วนมากหนีออกจากกรุงลอนดอนเมื่อทราบการตรวจพบแผน โดยพยายามหาการสนับสนุนตามทาง หลายคนปักหลักสู้กับนายอำเภอวอร์เซเตอร์และบริวารที่ไล่กวดที่บ้านฮอลเบกี (Holbeche House) ในการต่อสู้ที่เกิดตามมา เคสต์บีเป็นผู้หนึ่งที่ถูกยิงเสียชีวิต ในการพิจารณาคดีในศาลเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1606 ผู้รอดชีวิตแปดคน รวมทั้งฟอกส์ ถูกพิพากษาลงโทษและตัดสินให้ถูกแขวนคอ, ควักไส้และผ่าสี่
ซิลเวอร์แชร์ ไดโอรามา คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 4 ของซิลเวอร์แชร์ วงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากออสเตรเลีย ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2545 โดยค่ายอีเลเว็น อัลบั้มนี้เป็นผลงานการโปรดิวซ์ร่วมกันของดาเนียล จอห์นส และเดวิด บอตทริลล์ ในขณะที่เดวิดทำงานให้กับอัลบั้มต่างๆ ของวงดนตรีอื่นๆ ทำให้ ไดโอรามา สร้างชื่อเสียงการเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับจอห์นส นักร้องนำของวงเป็นครั้งแรก จอห์นสประพันธ์บทเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้มนี้โดยใช้เปียโน แทนที่ปกติเขาจะใช้กีตาร์ ในระหว่างที่วงพักร้อนยาว 12 เดือนภายหลังการออกอัลบั้ม นีออนบอลรูม อัลบั้มสตูดิโอชุดล่าสุดของพวกเขาในขณะนั้น ซิลเวอร์แชร์ทำงานร่วมกับแวน ไดก์ พาร์กสในอัลบั้ม ไดโอรามา อัลบั้มนี้บรรจุเพลงที่ใช้ดนตรีออร์เคสตรา และแนวเพาเวอร์บัลลาด ซึ่งถือเป็นการเปลี่ยนแปลงงานด้านดนตรีของพวกเขาในอดีตซึ่งใช้กีตาร์เป็น เครื่องดนตรีหลัก ชื่ออัลบั้มนี้ต้องการสื่อถึงความหมายว่า 'โลกซึ่งอยู่ภายในโลก' โดยมีซิงเกิลจากอัลบั้มนี้กว่า 5 ซิงเกิล ประกอบไปด้วย 'เดอะเกรเทสวิว', 'วิทเอาต์ยู', 'เลิฟยัวร์ไลฟ์', 'อะครอสเดอะไนต์', และ 'อาฟเตอร์ออลดีสเยียร์ส' โดยมีเพียงเพลง 'อาฟเตอร์ออลดีสเยียร์ส' เท่านั้นที่ออกเผยแพร่ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุ โดยเพลงนี้ขึ้นลำดับในชาร์ตเออาร์ไอเอ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล – ตีแยรี อ็องรี – กระจุกดาวเปิด ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
วัดโพธิ์เผือก ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านวัดจันทร์ ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เป็นวัดดั้งเดิมของชาวสวนบางกรวย ตามประวัติบอกเล่าสร้างขึ้นแต่ครั้งปลายกรุงศรีอยุธยา ประมาณปี พ.ศ. 2302 ได้วิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2309 บนเนื้อที่ 9 ไร่เศษ ยังมีโบสถ์ (ปัจจุบันใช้เป็นวิหาร) และพระประธานศิลปะยุครัตนโกสินทร์ตอนต้นให้เห็น อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ อุโบสถสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2535 พระประธานมารวิชัยหน้าตัก 60 นิ้ว ใต้โบสถ์ใช้เป็นที่ปฏิบัติธรรม รวมทั้งให้ผู้ที่ศรัทธามาลอดโบสถ์สะเดาะเคราะห์ ลูกนิมิตหยกเป็นหยกโดย 8 ลูกฝังไว้ในตำแหน่งเสมาทั้ง 8 ทิศ ตามพุทธบัญญัติ ลูกที่ 9 อยู่กลางโบสถ์ ปัจจุบันได้เจาะช่องให้ชมและอธิษฐานสัมผัสรับพลังจากลูกนิมิตได้ วิหารใช้เป็นโบสถ์มาจนถึง พ.ศ. 2540 ภายในมีพระประธานศักดิ์สิทธิ์งดงามมากอายุกว่า 300 ปี แกะจากหินทรายแดงลงรักปิดทอง ปัจจุบันใช้เป็นที่ทำวัตรและปฏิบัติธรรม วิหารหลวงพ่อโสธร ประดิษฐานหลวงพ่อโสธรที่เคารพศรัทธาของผู้คนทั่วสารทิศ ในวิหารยังมีพระสังกัจจายน์ เจ้าแม่กวนอิม เสด็จพ่อ ร.5 และท้าวจตุคามรามเทพด้วย ปูชนียวัตถุอื่นได้แก่ พระสังกัจจายน์ พระสีวลี และเจ้าแม่กวนอิม ที่มีฤทธานุภาพในด้านเสริมโชคชะตา สร้างความสำเร็จในอาชีพ การงาน การศึกษา และครอบครัว ประดิษฐานอยู่ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่นำหน่อมาจากพุทธคยาโดยตรง เจ้าอาวาส หลวงพ่ออยู่ ดำรงตำแหน่งก่อนปีพุทธศักราช 2470–2482 เป็นเวลาโดยประมาณ 12 ปี หลวงพ่อเหรียญ ดำรงตำแหน่งปีพุทธศักราช 2482–2484 เป็นเวลา 2 ปี หลวงพ่อชื้น ดำรงตำแหน่งปีพุทธศักราช 2585–2487 เป็นเวลา 2 ปี ท่านย้ายมาจากวัดศรีประวัติ ตำบลปลายบาง อำเภอบางกรวย หลวงพ่อถม ชมกลิ่น ดำรงตำแหน่งปีพุทธศักราช 2487–2490 เป็นเวลา 3 ปี ท่านย้ายมาจากวัดจันทร์ หลวงพ่อเฉื่อย ปภสฺสโร ดำรงตำแหน่งปีพุทธศักราช 2491–2535 เป็นเวลา 44 ปี พระครูสถิตสมณวัตร (มานิตย์ อินฺทโชโต) ดำรงตำแหน่งปีพุทธศักราช 2535–2559 เป็นเวลา 24 ปี พระปลัดนนท์ กิตฺติปญฺโญ (บุญแพ) ดำรงตำแหน่งปีพุทธศักราช 2559–ปัจจุบัน โพธิ์เผือก
สลัด เป็นอาหารที่ประกอบด้วยอาหารชิ้นเล็ก ๆ โดยมากจะเป็นผัก มักเสิร์ฟที่อุณหภูมิห้องหรือแช่เย็น ยกเว้นสลัดมันฝรั่งจากเยอรมันใต้ที่เสิร์ฟแบบอุ่น สลัดสามารถทำมาจากอาหารชนิดใดก็ได้ที่พร้อมรับประทาน (ready-to-eat) สลัดผัก (Garden salads) ใช้ผักใบเขียวเป็นหลัก เช่นผักกาดหอม อารูกูลา (ผักรอกเกต) เคล หรือผักโขม คำว่า 'สลัด' มักหมายถึงสลัดผัก สลัดประเภทอื่นได้แก่ สลัดถั่ว สลัดทูนา สลัดกรีก และสลัดโซเมนซึ่งเป็นสลัดญี่ปุ่นที่มีเส้นเป็นส่วนประกอบหลัก น้ำที่ใช้เติมรสชาติให้สลัดเรียกว่า น้ำสลัด (salad dressing) ที่โดยมากทำมาจากน้ำมัน น้ำส้มสายชูหรือผลิตภัณฑ์นมหมัก สลัดสามารถทานได้ในหลายช่วงของมื้ออาหาร สลัดเรียกน้ำย่อย - เบา ปริมาณน้อย เสิร์ฟเป็นรายการแรกของมื้ออาหาร สลัดเครื่องเคียง - เสิร์ฟพร้อมอาหารหลัก สลัดเมนคอร์ส - มักประกอบไปด้วยอาหารที่มีโปรตีนสูงอย่างเนื้อไก่ แซลม่อน เนื้อวัว ถั่ว หรือ ชีส ทานเป็นอาหารหลัก สลัดของหวาน - เป็นสลัดแบบหวานประกอบไปด้วยผลไม้ เจลาติน สารให้ความหวาน หรือวิปครีม นิรุกติศาสตร์ สลัดผักใบเขียวพร้อมปลาแซลมอนและขนมปัง คำว่า สลัด มาจากภาษาฝรั่งเศส salade ที่มีความหมายเดียวกัน และภาษาลาติน salata และ sal ที่แปลว่าเค็มหรือเกลือ ในภาษาอังกฤษ คำว่า สลัด (salad) หรือ สลัท (sallet) เริ่มเห็นครั้งแรกในศตวรรษที่ 14 เกลือมีความเกี่ยวโยงกับสลัดเพราะผักต่าง ๆ มักถูกปรุงด้วยน้ำเกลือหรือ เดรสซิ่งที่ทำมาจากน้ำมันและน้ำส้มสายชูที่มีความเค็มในสมัยโรมโบราณ อ้างอิง
ราชวงศ์เซฟาวาเป็นราชวงศ์ของพระมหากษัตริย์ (หรือที่ชาวพื้นเมืองเรียกว่าไม) ของจักรวรรดิคาเนม-บอร์นูที่อยู่ทางตะวันตกของชาดก่อตั้งเมือปีค.ศ. 1396 ในบอร์นู (ปัจจุบันอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือไนจีเรีย ) ทฤษฎีเกี่ยวกับต้นกำเนิดของราชวงศ์นี้แตกต่างกันไป นักวิชาการหลายคนยืนยันว่ามันอาจจะมาจากชาวตูบูการขยายตัวหรือประกอบด้วยราชวงศ์พื้นเมือง ทฤษฎีอื่น ๆ นอกจากนี้ยังได้รับการทำ นักประวัติศาสตร์ชาวเยอรมัน มีเหตุมีผลมีคนแย้งว่าการปรากฎตัวของราชวงศ์เซฟาวา เข้ามาในศตวรรษที่ 11 เมื่อ ฮัมเมย์ นำศาสนาอิสลามในจักรวรรดิ มีเหตุมีผลเสริมว่าการปรากฎตัว ฮัมเมย์ เป็นตัวแทนขึ้นของราชวงศ์และชนชั้นปกครองชาวเบอร์เบอร์ก่อนหน้านี้ชาวซากกาวา อ้างว่าราชวงศ์เซฟาวาเป็นบรรพบุรุษของพวกเขาในช่วงปลายยุคอิสลาม กษัตริย์ชาวเยเมน ไซฟ์ อิบน์ บียาซัน ประเพณีนี้ได้รับการกล่าวถึงเป็นครั้งแรกโดยอันดาลูซิอานนักวิชาการอิบันกล่าวในศตวรรษที่ 13 และมีเหตุมีผลเชื่อว่ามันจะเป็นผลไม้ส่วนใหญ่ของนักวิชาการมุสลิมที่มาจากนิมภูมิภาคที่ประเพณี ฮิมยาไรต์ แข็งแรงนักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เห็น แต่ ที่ผู้นำของราชวงศ์ใหม่นี้อยู่ในความเป็นจริงบรรพบุรุษของชาวคาเนมบู . เป็นราชวงศ์หนึ่งในแอฟริกาที่ที่ยาวที่สุดก่อนสูญเสียราชบัลลังก์ใน 1846 สมัยคาเนม พระเจ้าฮัมเมย์ 1075–1086 พระเจ้าดูนามาที่ 1 1086–1140 พระเจ้าไบร์ที่ 1 1140–1166 พระเจ้าอับดุลเลาะห์ที่ 1 1166–1182 พระเจ้าซัลมามะที่ 1 1182–1210 พระเจ้าดูนามาที่ 2 1210–1248 พระเจ้าคาเดย์ที่ 1 1248–1277 พระเจ้าไบร์ที่ 2 1277–1296 พระเจ้าอิบราฮิมที่ 1 1296–1315 พระเจ้าอับดุลเลาะห์ที่ 2 1315–1335 พระเจ้าซัลมามะที่ 2 1335–1339 พระเจ้าคูรีที่ 1 1339–1340 พระเจ้าคูรีที่ 2 1340–1341 พระเจ้าโมฮัมเหม็ดที่ 1 1341–1342 พระเจ้าไอดริสที่ 1 1342–1366 พระเจ้าดาวุด 1366–1376 พระเจ้าโอธมานที่ 1 1376–1379 พระเจ้าโอธมานที่ 2 1379–1381 พระเจ้าอาบู บัคร์ 1381–1382 พระเจ้าโอมาร์ที่ 1 1382–1387 สมัยบอร์นู พระเจ้าซะอีด 1387–1388 พระเจ้าคาเดย์ที่ 2 1388–1389 พระเจ้าไบร์ที่ 3 1389-1421 พระเจ้าโอธมานที่ 3 1421-1422 พระเจ้าดูนามาที่ 3 1422-1424 พระเจ้าอับดุลเลาะห์ที่ 3 1424-1431 พระเจ้าอิบราฮิมที่ 2 1431-1439 พระเจ้าคาเดย์ที่ 3 1439-1440 พระเจ้าดูนามาที่ 5 1440-1444 พระเจ้าโมฮัมเหม็ดที่ 2 1444 พระเจ้าอามีร์ 1444-1445 พระเจ้าโมฮัมเหม็ดที่ 3 1445-1449 พระเจ้าฆอซี 1449-1454 พระเจ้าโอธมานที่ 4 1454-1459 พระเจ้าโอมาร์ที่ 2 1459-1460 พระเจ้าโมฮัมเหม็ดที่ 4 1460-1465 พระเจ้าอาลี ฆอซี 1465-1497 พระเจ้าไอดริสที่ 2 1497-1515 พระเจ้าโมฮัมเหม็ดที่ 5 1515-1538 พระเจ้าอาลีที่ 1 แห่งบอร์นู 1538-1539 พระเจ้าดูนามาที่ 6 1539-1557 พระเจ้าอับดุลเลาะห์ที่ 3 แห่งบอร์นู 1557-1564 พระเจ้าไอดริสที่ 3 อาลูมา 1564-1596 พระเจ้าโมฮัมเหม็ดที่ 6 บูคัลมารามี 1603-1618 Ibrahim III of Bornu 1618-1625 พระเจ้าฮัจญ์ โอมาร์ 1619-1639 พระเจ้าอาลีที่ 2 1639-1677 พระเจ้าไอดริสที่ 4 1677-1697 พระเจ้าดูนามาที่ 7 1699-1726 พระเจ้าฮัดจ์ ฮัมดัน 1726-1731 พระเจ้าโมฮัมเหม็ดที่ 7 1731-1747 พระเจ้าดูนามาที่ 8 กานา 1747-1750 พระเจ้าอาลีที่ 3 1750-1791 พระเจ้าอาเหม็ด 1791-1808 พระเจ้าดูนามาที่ 9 ลาฟีอามี 1808-1811 พระเจ้าโมฮัมเหม็ดที่ 8 1811-1814 พระเจ้าดูนามาที่ 9 ลาฟีอามี (ครั้งที่ 2) 1814-1817 อิบราฮิมที่ 4 1817-1846 อาลีที่ 4 ดาลาทูมี 1846 อ้างอิง
ห้ามแก้ไขหน้านี้ทุกกรณี ยกเว้นสมาชิกคณะอนุญาโตตุลาการและนายทะเบียนคดี โปรดส่งความเห็นต่อควำนิจิฉัยที่เสนอทางหน้าพูดคุย ญัตติที่เสนอ อนุญาโตตุลาการอาจนำญัตติที่เสนอซึ่งมีผลต่อคดีมาไว้ในส่วนนี้เพื่อลงเสียงลงคะแนน ญัตติตรงแบบอาจปิดหรือยกฟ้องโดยไม่มีคำวินิจแัยเสร็จเด็ดขาด (ปกติควรให้เหตุผล) หรือเพิ่มคู่กรณีอีก (แม้สามารถทำได้โดยไม่ต้องมีญัตติอย่างเป็นทางการตราบเท่าที่คู่กรณีใหม่ทราบคดี) ข้อเสนอโดยคู่กรณีหรือผู้มิใช่อนุญาโตตุลาการเป็นญัตติหรือคำร้องอื่นควรไปไว้ที่หน้า /ห้องทำงาน เพื่อพิจารณาและอภิปราย ญัตติมีเสียงข้างมากผ่านเท่ากับคำวินิจฉัยเสร็จเด็ดขาด แม่แบบ 1) {ข้อความญัตติที่เสนอ} สนับสนุน: คัดค้าน: งดออกเสียง: ความเห็น: คำสั่งห้ามชั่วคราวที่เสนอ คำสั่งห้ามชั่วคราวเป็นคำสั่งจากคณะอนุญาโตตุลาการให้คู่กรณีหรือผู้เขียนอื่นตามคำสั่งห้ามดังกล่าวกระทำหรืองดเว้นการกระทำอย่างใดอย่างหนึ่งระหว่างพิจารณาคดี 'โดยปกติ' จะกำหนดคำสั่งห้ามชั่วคราวเร็วที่สุดหลัง 24 ชั่วโมงนับแต่การออกเสียงลงมติแรก แม่แบบ 1) {ข้อความคำสั่งที่เสนอ} สนับสนุน: คัดค้าน: งดออกเสียง: ความเห็น: =คำวินิจฉัยเสร็จเด็ดขาดที่เสนอ= หลักการที่เสนอ แม่แบบ 1) {ข้อความหลักการที่เสนอ} สนับสนุน: คัดค้าน: งดออกเสียง: ความเห็น: การไต่สวนข้อเท็จจริงที่เสนอ แม่แบบ 1) {ข้อความการไต่สวนข้อเท็จจริงที่เสนอ} สนับสนุน: คัดค้าน: งดออกเสียง: ความเห็น: ทางแก้ที่เสนอ หมายเหตุ: ทางแก้ทั้งหมดที่อ้างเป็นระยะเวลา ตัวอย่างเช่น แบน X เดือนและคุมประพฤติการย้อน Y เดือน มีผลพร้อมกันเว้นแต่ระบุไว้เป็นอื่น แม่แบบ 1) {ข้อความทางแก้ที่เสนอ} สนับสนุน: คัดค้าน: งดออกเสียง: ความเห็น: การบังคับใช้ที่เสนอ ความเห็น: แม่แบบ 1) {ข้อความการบังคับใช้ที่เสนอ} สนับสนุน: คัดค้าน: งดออกเสียง: ความเห็น: การอภิปรายโดยอนุญาโตตุลาการ ทั่วไป
จอยทูเดอะเวิลด์ หรือ พระทรงบังเกิด (คาทอลิก) หรือ ความสุขเปรมปรีดิ์มีแก่ชาวโลก (โปรเตสแตนต์) เป็นเพลงเทศกาลที่ได้รับความนิยมที่สุดในช่วงวันคริสต์มาส เนื้อเพลงภาษาอังกฤษถูกเขียนขึ้น โดย ไอแซค วัตต์ ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับช่วงครึ่งหลังของพระธรรมสดุดี บทที่ 98 ในพระคัมภีร์ไบเบิล และได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ.1719 ในผลงานของ ไอแซค วัตต์ เนื้อหาพระธรรมสดุดีของเดวิดในส่วนนี้เป็นการสื่อเรื่องราวถึงพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่ และนำไปใช้ในการนมัสการของเหล่าคริสเตียน ไอแซค วัตต์ เขียนคำพูดไว้ว่า 'จอยทูเดอะเวิลด์' เป็นเพลงนมัสการพระเกียรติและชัยชนะของพระคริสต์ และเพื่อการรับเสด็จการกลับมาอีกครั้งของพระคริสต์ในวันพิพากษาโลก ซึ่งเพลงจอยทูเดอะเวิลด์ได้รับการขนานนามจากชาวอิสราเอลว่าเป็นเพลงที่แสดงถึงความชื่นชมยินดี ที่พระคริสต์ได้นำหนทางที่จะได้คืนดีกับพระเป็นเจ้ามาให้ ทำนองเพลง เพลงถูกนำมาปรับปรุงเนื้อร้องโดยวัตต์อีกครั้ง และครั้งนี้ได้รับการร่วมมือจาก โลเวลล์ เมสัน ในปี ค.ศ.1839 ในการปรับปรุงทำนองใหม่อีกด้วย จากทำนองเพลงเก่าซึ่งเชื่อว่ามีต้นกำเนิดมาจากจอร์จ เฟรดริก ฮันเดล ไม่น้อยเพราะรูปแบบของบท (And heaven and nature sing...) จอร์จ เฟรดริก ฮันเดล เปิดวงดนตรีและการแสดง 'Comfort ye from Handel's Messiah' และเป็นครั้งแรกที่ได้มีการบันทึกไว้ว่า เป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยมจากบันทึก 4 ฉบับ ซึ่งสื่อถึงการมีความสุขเมื่อใช้ชีวิตอยู่ในพระเป็นเจ้า แต่อย่างไรก็ตาม จอร์จ เฟรดริก ฮันเดล ก็ไม่ได้เป็นผู้แต่งทำนองทั้งหมด ทั้งนี้ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 เป็นต้นมา เพลงจอยทูเดอะเวิลด์ได้รับความนิยมสูงสุดในทวีปอเมริกาเหนือและทั่วโลก
คลองบางบัว เป็นคลองที่เชื่อมระหว่างคลองลาดพร้าวกับคลองถนน โดยคลองสายนี้มีจุดเริ่มต้นจากการไหลต่อเนื่องมาจากปลายคลองลาดพร้าว ซึ่งอยู่ระหว่างสะพานเสนานิคม 1 กับสะพานถนนประเสริฐมนูกิจ จากนั้นไหลผ่านกรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ ถนนพหลโยธิน และไปสิ้นสุดที่จุดตัดคลองบางเขน โดยมีคลองที่ไหลต่อเนื่องขึ้นไปคือคลองถนน คลองบางบัวมีความกว้างประมาณ 10–17 เมตร มีความยาวทั้งหมดประมาณ 9 กิโลเมตร อยู่ในพื้นที่เขตดอนเมือง เขตบางเขน และเขตหลักสี่ ชุมชนที่ตั้งอยู่ริมคลองบางบัว ในเขตบางเขน ได้แก่ ชุมชนบางบัวเชิงสะพานไม้ 1 ชุมชนสามัคคีร่วมใจ ชุมชนบางบัว ชุมชนรุ่นใหม่พัฒนา ชุมชนร้อยกรอง ชุมชนร่วมใจพัฒนาใต้ ชุมชนร่วมใจพัฒนาเหนือ ในเขตหลักสี่ ได้แก่ ชุมชนชายคลองบางบัว และชุมชนก้าวหน้า ประวัติ คลองบางบัวเป็นคลองที่ขุดในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พร้อม ๆ กับหลายคลอง อาทิ คลองสอง คลองถนน คลองบางเขน และคลองลาดพร้าว เป็นต้น ก่อน พ.ศ. 2539 คลองบางบัวเคยเป็นเส้นทางสัญจรทางน้ำเชื่อมระหว่างสะพานใหม่กับย่านพระโขนง แต่เนื่องจากคลองบางบัวถูกรุกล้ำตลอดทั้งสองริมคลอง สภาพน้ำในคลองเน่าเสีย การสัญจรทางน้ำทำให้เกิดตลิ่งเซาะ ชาวชุมชนจึงทำเรื่องต่อกระทรวงทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมขัดขวางเพื่อไม่ให้เรือวิ่งในคลองบางบัว จึงเป็นเหตุให้ตั้งแต่ พ.ศ. 2539 ไม่มีเรือวิ่งในคลองบางบัว ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2543 กรุงเทพมหานครมีนโยบายจะสร้างถนนเลียบคลองบางบัว และรื้อย้ายชุมชนให้ไปอยู่แฟลตฝักข้าวโพด อ้างอิง บางบัว บางบัว บางบัว
ประเทศกาตาร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ภูมิหลัง กาตาร์เข้าแข่งโอลิมปิกฤดูร้อนทั้งหมด 8 ครั้งตั้งแต่เปิดตัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐ จนถึงโอลิมปิกลอนดอน 2012 ตอนโอลิมปิกฤดูร้อนที่ลอนดอน นักกีฬากาตาร์สองคนได้รับเหรียญโอลิมปิก คือ Mohamed Suleiman กับ Said Saif Asaad ที่ได้เหรียญทองแดงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 และ 2000 กาตาร์เข้าร่วมกีฬาฤดูร้อนลอนดอนในวันที่ 27 กรกฎาคมถึง 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012 หลังโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 กาตาร์, ซาอุดีอาระเบีย และบรูไน เป็นเพียงสามประเทศที่ไม่เคยส่งนักกีฬาหญิงในโอลิมปิก อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 2010 ทางคณะกรรมการโอลิมปิกกาตาร์ประกาศว่า 'หวังที่จะส่งนักกีฬาหญิงได้ถึงสี่คนในประเภทยิงปืนและฟันดาบ' ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 และส่งนักกีฬาหญิง 4 คนในการแข่งขัน 4 ประเภท ผู้ได้รับเหรียญรางวัล เหรียญ ชื่อ กีฬา รายการ วันที่ Mutaz Essa Barshim กรีฑา Men's high jump Nasser Al-Attiyah ยิงปืน Men's skeet หมายเหตุ อ้างอิง กาตาร์