bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
ภาษาซูริท หรือ ภาษาแอราเมอิกใหม่แคลเดีย เป็นภาษาแอราเมอิกตะวันออกหรือภาษาซีรีแอก ยุคใหม่ต่างจากภาษาแคลเดียที่เป็นภาษาแอราเมอิกยุคเก่าที่ใช้พูดใสมัยราชวงศ์แคลเดียแห่งบาบิโลน เริ่มแรกใช้พูดในที่ราบโมซุลทางตอนเหนือของอิรัก ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกแคลเดีย จุดกำเนิด ประวัติ และการใช้ในปัจจุบัน เริ่มแรกภาษานี้ใช้พูดในอิรักและอาเซอร์ไบจานโดยชาวคริสต์และชาวยิวจะใช้สำเนียงต่างกัน สำเนียงของชาวคริสต์จะได้รับอิทธิพลจากภาษาซีรีแอกที่เป็นภาษาทางศาสนาและมักจะถูกเรียกว่า Soureth หรือ Syriac ในภาษาอาหรับแบบอิรักเรียกภาษาแอราเมอิกใหม่แคลเดียว่า فلّيحي, หรือ Fallîħî ภาษานี้เป็นภาษาในที่ราบโมซุลและเคอร์ดิสถานของอิรักในพุทธศตวรรษที่ 21 ชาวคริสต์ในบริเวณนี้นับถือนิกายอัสซีเรียตะวันออก เมื่อเกิดความแตกแยกขึ้นภายในนิกาย ชาวคริสต์ในบริเวณนี้เลือกติดต่อกับนิกายโรมันคาทอลิกและกลายเป็นนิกายคาทอลิกแคลเดีย ผู้พูดภาษานี้จะเข้าใจสำเนียงตะวันตกของภาษาแอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและและภาษาลิซานา เดนี ของชาวยิวได้ ภาษานี้เขียนด้วยอักษรซีรีแอก แบบ Madenhaya ซึ่งเป็นแบบเดียวกับที่ใช้เขียนภาษาซีรีแอกคลาสสิก ซูริท
นาดี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปราจีนบุรี ถือว่าเป็นประตูเข้าสู่ภาคตะวันออกจากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอนาดีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังน้ำเขียวและอำเภอครบุรี (จังหวัดนครราชสีมา) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองสระแก้ว (จังหวัดสระแก้ว) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอกบินทร์บุรี ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอประจันตคาม ประวัติ อำเภอนาดีเดิมอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี แต่เนื่องจากอำเภอกบินทร์บุรีมีพื้นกว้างใหญ่และในบางพื้นที่มีการแทรกซึมของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศให้แยกตำบลนาดี สัมพันตา ทุ่งโพธิ์ และสะพานหิน ออกจากอำเภอกบินทร์บุรีรวมกันจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอนาดี เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอนาดีเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค ปัจจุบันอำเภอนาดีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 63 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. นาดี Na Di 2. สำพันตา Samphan Ta 3. สะพานหิน Saphan Hin 4. ทุ่งโพธิ์ Thung Pho 5. แก่งดินสอ Kaeng Dinso 6. บุพราหมณ์ Bu Phram การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอนาดีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลนาดี ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาดีและตำบลสำพันตา องค์การบริหารส่วนตำบลนาดี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดี (นอกเขตเทศบาลตำบลนาดี) องค์การบริหารส่วนตำบลสำพันตา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำพันตา (นอกเขตเทศบาลตำบลนาดี) องค์การบริหารส่วนตำบลสะพานหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะพานหินทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งโพธิ์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งดินสอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งดินสอทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบุพราหมณ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุพราหมณ์ทั้งตำบล อ้างอิง นาดี
ศรีสวัสดิ์ เป็นอำเภอในจังหวัดกาญจนบุรี เป็นที่ตั้งของเขื่อนศรีนครินทร์ และเป็นที่ตั้งของที่ทำการอุทยานแห่งชาติ 3 แห่ง คือ อุทยานแห่งชาติเอราวัณ อุทยานแห่งชาติเขื่อนศรีนครินทร์ อุทยานแห่งชาติเฉลิมรัตนโกสินทร์ - |น้ำตกเอราวัณในอุทยานแห่งชาติเอราวัณ พื้นที่ตำบลท่ากระดาน Mae Khamin Waterfall |น้ำตกห้วยแม่ขมิ้นในอุทยานแห่งชาติเขื่อนศรีนครินทร์ พื้นที่ตำบลแม่กระบุง ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอศรีสวัสดิ์มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านไร่ (จังหวัดอุทัยธานี) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอด่านช้าง (จังหวัดสุพรรณบุรี) อำเภอหนองปรือ และอำเภอบ่อพลอย ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองกาญจนบุรี ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอไทรโยคและอำเภอทองผาภูมิ ประวัติ อำเภอศรีสวัสดิ์ มีประวัติการตั้งหมู่บ้านมาช้านานกว่า 200 ปีเศษ ในท้องที่อำเภอศรีสวัสดิ์ มีเมืองอยู่ 2 เมือง มีฐานะเป็นเมืองหน้าด่าน คือ เมืองศรีสวัสดิ์ กับเมืองท่ากระดาน เมืองทั้งสองขึ้นตรงต่อเจ้าเมืองกาญจนบุรี ในสมัยสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกซึ่งตรงกับสมัยพระเจ้าประดุง พม่าได้ยกกองทัพมารุกรานไทย โดยยกกองทัพมาตีหัวเมืองฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้พร้อมกัน ตีเรื่อยมาจนถึงเมืองศรีสวัสดิ์ และเมืองท่ากระดานทำลายบ้านเรือนราษฎรและวัดเสียหายมาก ราษฎรหลบหนีและถูกจับกุมเป็นเชลย พม่ายกทัพต่อไปจนถึงเมืองลาดหญ้า (เมืองกาญจนบุรีเก่า) และได้ปะทะกับกองทัพไทยจึงได้ถอยทัพกลับไป ตั้งแต่นั้นมาเมืองศรีสวัสดิ์และเมืองท่ากระดานก็ทรุดโทรมลง ในปี พ.ศ. 2438 ทางราชการได้จัดการปกครองใหม่ โดยที่เมืองทั้ง 2 มีประชากรน้อยจึงยุบเมืองศรีสวัสดิ์และเมืองท่ากระดาน รวมเป็นกิ่งอำเภอศรีสวัสดิ์ขึ้นตรงต่อเจ้าเมืองกาญจนบุรี ต่อมามีพลเมืองจากถิ่นฐานใกล้เคียงอพยพเข้ามาทำมาหากินมากขึ้น จึงได้ยกฐานะเป็นอำเภอศรีสวัสดิ์ ในปี พ.ศ. 2444 และในปี พ.ศ. 2449 ได้ยุบมาเป็นกิ่งอำเภอโดยขึ้นต่ออำเภอสังขละบุรี และปี พ.ศ. 2467 ได้โอนมาขึ้นกับอำเภอเมืองกาญจนบุรีจนกระทั่งปี พ.ศ. 2508 ก็ได้ยกฐานะเป็นอำเภอศรีสวัสดิ์ Lod Noi Cave, Ratanakosin National Par, Kanchanaburi, |ถ้ำธารลอดน้อยในอุทยานแห่งชาติเฉลิมรัตนโกสินทร์ พื้นที่ตำบลเขาโจด การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอศรีสวัสดิ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 33 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. นาสวน (Na Suan) 5 หมู่บ้าน 2. ด่านแม่แฉลบ (Dan Mae Chalaep) 8 หมู่บ้าน 3. หนองเป็ด (Nong Pet) 4 หมู่บ้าน 4. ท่ากระดาน (Tha Kradan) 5 หมู่บ้าน 5. เขาโจด (Khao Chot) 5 หมู่บ้าน 6. แม่กระบุง (Mae Krabung) 6 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอศรีสวัสดิ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลเอราวัณ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ากระดาน (เฉพาะบางส่วนของพื้นที่หมู่ 4) เทศบาลตำบลเขาโจด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาโจดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลท่ากระดาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ากระดาน (นอกเขตเทศบาลตำบลเอราวัณ) องค์การบริหารส่วนตำบลนาสวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาสวนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลด่านแม่แฉลบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านแม่แฉลบทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเป็ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเป็ดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลแม่กระบุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่กระบุงทั้งตำบล อ้างอิง ศรี
ผาขาว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอภูกระดึง ประวัติ ท้องที่อำเภอผาขาว เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอภูกระดึง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองของตำบลผาขาว ตำบลท่าช้างคล้อง ตำบลโนนปอแดง และตำบลโนนป่าซาง ของอำเภอภูกระดึง ได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอผาขาว ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2531 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม ปีเดียวกัน และจัดตั้งตำบลบ้านเพิ่ม ในวันที่ 31 สิงหาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอผาขาว ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2536 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 3 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอผาขาวตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังสะพุงและอำเภอเอราวัณ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีบุญเรือง (จังหวัดหนองบัวลำภู) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอศรีบุญเรือง (จังหวัดหนองบัวลำภู) และอำเภอภูกระดึง ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองหิน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอผาขาวแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 64 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. ผาขาว (Pha Khao) 12 หมู่บ้าน 2. ท่าช้างคล้อง (Tha Chang Khlong) 14 หมู่บ้าน 3. โนนปอแดง (Non Po Daeng) 17 หมู่บ้าน 4. โนนป่าซาง (Non Pa Sang) 12 หมู่บ้าน 5. บ้านเพิ่ม (Ban Phoem) 9 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอผาขาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลท่าช้างคล้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าช้างคล้องทั้งตำบล เทศบาลตำบลโนนปอแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนปอแดงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลผาขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผาขาวทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโนนป่าซาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนป่าซางทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเพิ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเพิ่มทั้งตำบล อ้างอิง ผ
นาด้วง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอนาด้วงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปากชม และอำเภอน้ำโสม (จังหวัดอุดรธานี) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสุวรรณคูหา (จังหวัดหนองบัวลำภู) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอนากลาง อำเภอนาวัง (จังหวัดหนองบัวลำภู) และอำเภอเอราวัณ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองเลย ประวัติ ท้องที่อำเภอนาด้วง เดิมเป็นหมู่บ้านหนึ่งของตำบลนากลาง อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี ในปี พ.ศ. 2480 ทางราชการได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดอุดรธานีกับจังหวัดเลย โดยโอนพื้นที่หมู่ 6 และ 12 ของตำบลนากลาง อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี มาขึ้นกับท้องที่ตำบลทุ่งโพธิ์ อำเภอกุดป่อง จังหวัดเลย ในปี พ.ศ. 2488 พื้นที่บ้านนาด้วงได้ย้ายมาขึ้นกับตำบลน้ำสวย อำเภอเมืองเลย พื้นที่ฝั่งตะวันออกของอำเภอเมืองเลย ของตำบลน้ำสวยมีบริเวณกว้างขวางและห่างไกลจากพื้นที่ราชการจึงมีการแยกหมู่ 5–6,10–12 (ในขณะนั้น) ตำบลน้ำสวย ตั้งขึ้นเป็นตำบลนาด้วง ในปี พ.ศ. 2510 และในปี พ.ศ. 2518 กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และราษฎรในตำบลนาด้วง ได้พิจารณาว่าสภาพทางภูมิศาสตร์ ลักษณะความเป็นอยู่ การประกอบอาชีพ แนวโน้มมีความเจริญในอนาคต จึงได้ตั้งตำบลเพิ่ม 3 ตำบลเพื่อเตรียมจัดตั้งกิ่งอำเภอ โดยแยกพื้นที่หมู่ 3,6,8 (ในขณะนั้น) ตำบลนาด้วง กับหมู่ 4 (ในขณะนั้น) ตำบลน้ำสวย ตั้งเป็นตำบลนาดอกคำ แยกพื้นที่หมู่ 1–2,7 (ในขณะนั้น) ตำบลนาด้วง ตั้งเป็นตำบลท่าสะอาด และแยกพื้นที่หมู่ 6,8 ของตำบลนาดินดำ ตั้งเป็นตำบลท่าสวรรค์ ก่อนที่ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ได้ผ่านความเห็นชอบของคณะกรรมการหมู่บ้าน สภาตำบล หัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอ จังหวัด สภาจังหวัด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกระทรวงมหาดไทยจึงได้ประกาศเขตท้องที่ ตำบลนาด้วง ตำบลนาดอกคำ ตำบลท่าสะอาด และตำบลท่าสวรรค์ อำเภอเมืองเลย รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาด้วง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 มกราคม ปีเดียวกัน โดยชื่อ 'นาด้วง' ตั้งตามทุ่งนาที่นายพรานด้วงอพยพมาตั้งถิ่นฐานเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2424 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2534 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนาด้วง จนถึงปัจจุบัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอนาด้วง แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. นาด้วง (Na Duang) 11 หมู่บ้าน 2. นาดอกคำ (Na Dok Kham) 17 หมู่บ้าน 3. ท่าสะอาด (Tha Sa-at) 7 หมู่บ้าน 4. ท่าสวรรค์ (Tha Sawan) 5 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอนาด้วงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลนาด้วง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาด้วง เทศบาลตำบลนาดอกคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดอกคำทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลแก้วเมธี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาด้วง (นอกเขตเทศบาลตำบลนาด้วง) องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสะอาดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสวรรค์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสวรรค์ทั้งตำบล อ้างอิง นาด้วง
บ้านหลวง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สวยงาม ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอบ้านหลวงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเชียงม่วน (จังหวัดพะเยา) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองน่านและอำเภอเวียงสา ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเวียงสา และอำเภอสอง (จังหวัดแพร่) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสอง (จังหวัดแพร่) และอำเภอเชียงม่วน (จังหวัดพะเยา) ประวัติ อำเภอบ้านหลวง เดิมมีชื่อว่า เมืองสวด อยู่ในเขตการปกครองของนครน่าน ต่อมาในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2495 มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดน่าน จังหวัดเชียงราย และจังหวัดแพร่ โดยโอนอำเภอปง ยกเว้นตำบลสะเอียบและตำบลสวด ไปขึ้นจังหวัดเชียงราย โอนตำบลสะเอียบไปขึ้นอำเภอสอง จังหวัดแพร่ และเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2496 ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอำเภอเมืองน่าน โดยโอนตำบลสวดมาขึ้นกับอำเภอเมืองน่าน วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2516 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชมหาราช ได้เสด็จพระราชดำเนิน พร้อมด้วยพระบรมโอรสาธิราชฯ ทรงเยี่ยมเยือนราษฎรตำบลสวดเป็นครั้งแรก ได้มีพระราชดำริเห็นสมควรยกฐานะตำบลสวดขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ เนื่องจากสภาพพื้นที่ภูเขาสูงชัน การคมนาคมระหว่างตำบลสวดกับอำเภอเมืองน่าน เป็นไปด้วยความยากลำบาก ดังนั้น ผู้ว่าราชการจังหวัดน่านในสมัยนั้น (นายสุกิจ จุลละนันท์) ได้กราบบังคมทูลถึงการขอยกฐานะตำบลสวดขึ้นเป็นกิ่งอำเภอโดยใช้ชื่อว่า “กิ่งอำเภอบ้านหลวง” ซึ่งพระองค์ทรงเห็นชอบด้วย จึงทรงรับสั่งให้รีบดำเนินการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ จังหวัดน่านจึงได้ดำเนินการทำเรื่องเสนอกระทรวงมหาดไทย เพื่อประกาศยกฐานะตำบลสวดขึ้นเป็นกิ่งอำเภอบ้านหลวง ซึ่งต่อมาได้ตั้งตำบลป่าคาหลวง และตำบลบ้านฟ้าขึ้นในวันที่ 21 สิงหาคม ปีเดียวกัน โดยแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลสวด เพื่อเตรียมจัดตั้งกิ่งอำเภอ ต่อมาเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลป่าคาหลวง ตำบลสวด และตำบลบ้านฟ้า ออกจากการปกครองของอำเภอเมืองน่าน รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอบ้านหลวง และในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2523 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลป่าคาหลวง รวมตั้งเป็นตำบลบ้านพี้ เนื่องจากหลักเกณฑ์ต้องมีตำบลไม่น้อยกว่า 4 ตำบล (ในกรณีพื้นที่ห่างไกล) จนกระทั่งเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอบ้านหลวง จนถึงปัจจุบัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอบ้านหลวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 26 หมู่บ้าน ได้แก่ ที่ ชื่อตำบล ตัวเมือง อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565) 1. บ้านฟ้า Ban Fa 8 3,546 2. ป่าคาหลวง Pa Kha Luang 5 2,641 3. สวด Suat 8 2,827 4. บ้านพี้ Ban Phi 5 2,413 การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอบ้านหลวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านฟ้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านฟ้าทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลป่าคาหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าคาหลวงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลสวด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสวดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านพี้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านพี้ทั้งตำบล การคมนาคม ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1091 (จุน-บ้านหลวง-น่าน) สถานที่ท่องเที่ยว พระธาตุเมล็ดข้าว พระธาตุภูเขาเขียว หน่วยศึกษาการพัฒนาการอนุรักษ์ต้นน้ำน้ำพี้ หน่วยศึกษาพัฒนาการอนุรักษ์ต้นน้ำแม่สะลา หน่วยศึกษาพัฒนาการอนุรักษ์ต้นน้ำขุนเคียน อ่างเก็บน้ำห้วยสีพัน ป่าสนยักษ์ น้ำตกห้วยพริก น้ำตกห้วยไฟ อ้างอิง บ้านหลวง
สองพี่น้อง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุพรรณบุรี ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอสองพี่น้องตั้งอยู่ตอนใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภออู่ทองและอำเภอบางปลาม้า ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบางซ้ายและอำเภอลาดบัวหลวง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบางเลน อำเภอกำแพงแสน (จังหวัดนครปฐม) และอำเภอท่ามะกา (จังหวัดกาญจนบุรี) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพนมทวน (จังหวัดกาญจนบุรี) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอสองพี่น้องแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 15 ตำบล 140 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. สองพี่น้อง (Song Phi Nong) 9. บ้านช้าง (Ban Chang) 2. บางเลน (Bang Len) 10. ต้นตาล (Ton Tan) 3. บางตาเถร (Bang Ta Then) 11. ศรีสำราญ (Si Samran) 4. บางตะเคียน (Bang Takhian) 12. ทุ่งคอก (Thung Khok) 5. บ้านกุ่ม (Ban Kum) 13. หนองบ่อ (Nong Bo) 6. หัวโพธิ์ (Hua Pho) 14. บ่อสุพรรณ (Bo Suphan) 7. บางพลับ (Bang Phlap) 15. ดอนมะนาว (Don Manao) 8. เนินพระปรางค์ (Noen Phra Prang) การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอสองพี่น้องประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 16 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองสองพี่น้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสองพี่น้องทั้งตำบล เทศบาลตำบลทุ่งคอก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทุ่งคอก องค์การบริหารส่วนตำบลบางเลน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางเลนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบางตาเถร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางตาเถรทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบางตะเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางตะเคียนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกุ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านกุ่มทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหัวโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวโพธิ์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบางพลับ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางพลับทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเนินพระปรางค์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเนินพระปรางค์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านช้างทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลต้นตาล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลต้นตาลทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลศรีสำราญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสำราญทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคอก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งคอก (นอกเขตเทศบาลตำบลทุ่งคอก) องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบ่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบ่อทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อสุพรรณ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อสุพรรณทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดอนมะนาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนมะนาวทั้งตำบล สองพี่น้อง
เมืองสุพรรณบุรี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุพรรณบุรี ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางค่อนไปทางทิศใต้ของจังหวัด ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเมืองสุพรรณบุรีมีอาณาเขตติดต่อกับการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอดอนเจดีย์และอำเภอศรีประจันต์ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวิเศษชัยชาญ (จังหวัดอ่างทอง) และอำเภอผักไห่ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบางปลาม้า ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภออู่ทอง การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเมืองสุพรรณบุรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 20 ตำบล 123 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. ท่าพี่เลี้ยง| 11. ดอนโพธิ์ทอง| (Don Pho Thong) 2. รั้วใหญ่| 12. บ้านโพธิ์| (Ban Pho) 3. ทับตีเหล็ก| 13. สระแก้ว| (Sa Kaeo) 4. ท่าระหัด| 14. ตลิ่งชัน| (Taling Chan) 5. ไผ่ขวาง| 15. บางกุ้ง| (Bang Kung) 6. โคกโคเฒ่า| 16. ศาลาขาว| (Sala Khao) 7. ดอนตาล| 17. สวนแตง| (Suan Taeng) 8. ดอนมะสังข์| 18. สนามชัย| (Sanam Chai) 9. พิหารแดง| 19. โพธิ์พระยา| (Pho Phraya) 10. ดอนกำยาน| 20. สนามคลี| (Sanam Khli) การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเมืองสุพรรณบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 22 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพี่เลี้ยงทั้งตำบล รวมถึงบางส่วนของตำบลรั้วใหญ่และตำบลท่าระหัด เทศบาลตำบลท่าเสด็จ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระแก้วทั้งตำบล เทศบาลตำบลโพธิ์พระยา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโพธิ์พระยา เทศบาลตำบลสวนแตง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลศาลาขาวและตำบลสวนแตง เทศบาลตำบลบางกุ้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางกุ้งทั้งตำบล เทศบาลตำบลท่าระหัด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าระหัด (นอกเขตเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี) เทศบาลตำบลห้วยวังทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์พระยา (นอกเขตเทศบาลตำบลโพธิ์พระยา) เทศบาลตำบลบ้านโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านโพธิ์ทั้งตำบล เทศบาลตำบลรั้วใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรั้วใหญ่ (นอกเขตเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี) เทศบาลตำบลพิหารแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพิหารแดงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลทับตีเหล็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทับตีเหล็กทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ขวาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไผ่ขวางทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโคกโคเฒ่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกโคเฒ่าทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดอนตาล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนตาลทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดอนมะสังข์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนมะสังข์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดอนกำยาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนกำยานทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดอนโพธิ์ทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนโพธิ์ทองทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลตลิ่งชัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลิ่งชันทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลศาลาขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศาลาขาว (นอกเขตเทศบาลตำบลสวนแตง) องค์การบริหารส่วนตำบลสวนแตง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสวนแตง (นอกเขตเทศบาลตำบลสวนแตง) องค์การบริหารส่วนตำบลสนามชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสนามชัยทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสนามคลีทั้งตำบล สถานพยาบาล อำเภอมืองสุพรรณบุรีมีโรงพยาบาลศูนย์ 1 แห่ง และโรงพยาบาลเอกชนหลายแห่ง โรงพยาบาลเจ้าพระยายมราช (602 เตียง) โรงพยาบาลศุภมิตร (164 เตียง) โรงพยาบาลพรชัย (45 เตียง) อ้างอิง เมือง
เขาย้อย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเพชรบุรี เดิมเป็นอำเภอที่มีอาณาเขตด้านตะวันตกติดกับชายแดนพม่า (แยกตั้งเป็นอำเภอหนองหญ้าปล้อง) ด้านตะวันออกติดกับชายทะเลอ่าวไทย (ภายหลังโอนขึ้นกับอำเภอบ้านแหลม) และเป็นที่ตั้งของวัดถ้ำเขาย้อย และเป็น 1 ใน 5 อำเภอที่มีทางรถไฟสายใต้ผ่านพื้นที่ โดยมีสถานีรถไฟให้บริการ 3 สถานี ได้แก่ สถานีรถไฟบางเค็ม สถานีรถไฟเขาย้อย และสถานีรถไฟหนองปลาไหล ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเขาย้อยตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปากท่อ (จังหวัดราชบุรี) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออัมพวา (จังหวัดสมุทรสงคราม) และอำเภอบ้านแหลม ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองเพชรบุรีและอำเภอบ้านลาด ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองหญ้าปล้อง ประวัติ เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2440 โดยมีหลวงพรหมสารเป็นนายอำเภอคนแรก เดิมที่ว่าการอำเภอตั่งอยู่ที่ตำบลห้วยท่าช้าง จึงได้ชื่ออำเภอว่า อำเภอห้วยท่าช้าง ต่อมาได้ทำการย้ายที่ว่าการอำเภอห้วยท่าช้างไปตั้งอยู่ ณ ตำบลหัวสะพาน จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอหัวสะพาน ต่อมาได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั่งอยู่ ณ หมู่บ้านน้อย จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอบ้านน้อย และ อำเภอตวันตก (อำเภอตะวันตก) ใน พ.ศ. 2444 กระทรวงมหาดไทย ได้จัดระเบียบกรมการอำเภอเมืองเพชรบุรีใหม่ โดยการย้ายอำเภอตวันตก (อำเภอตะวันตก) ไปตั้ง ณ บ้านเขาย้อย ตำบลเขาย้อย เรียกชื่อว่า 'อำเภอห้วยหลวง' ใน พ.ศ. 2446 ได้เปลี่ยนชื่อจากอำเภอห้วยหลวง แขวงเมืองเพชรบุรี เป็น อำเภอเขาย้อย แขวงเมืองเพชรบุรี การแบ่งเขตการปกครอง สถานีรถไฟเขาย้อย การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเขาย้อยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 57 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. เขาย้อย Khao Yoi 2. สระพัง Sa Phang 3. บางเค็ม Bang Khem 4. ทับคาง Thap Khang 5. หนองปลาไหล Nong Pla Lai 6. หนองปรง Nong Prong 7. หนองชุมพล Nong Chumphon 8. ห้วยโรง Huai Rong 9. ห้วยท่าช้าง Huai Tha Chang 10. หนองชุมพลเหนือ Nong Chumphon Nuea การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเขาย้อยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลเขาย้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางเค็มทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลเขาย้อย ตำบลสระพัง และตำบลทับคาง เทศบาลตำบลเขาย้อยพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาย้อย ตำบลสระพัง และตำบลทับคาง (นอกเขตเทศบาลตำบลเขาย้อย) องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลาไหล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลาไหลทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปรงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองชุมพล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองชุมพลทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยโรงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยท่าช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยท่าช้างทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองชุมพลเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองชุมพลเหนือทั้งตำบล อ้างอิง เขาย้อย
ย่านตาขาว เป็น 1 ใน 10 อำเภอของจังหวัดตรัง เดิมอยู่ในการปกครองของอำเภอกันตัง ในปี พ.ศ. 2490 เมื่อพื้นที่มีความเจริญมากขึ้นจึงขอแยกตำบลย่านตาขาว ตำบลหนองบ่อ ตำบลทุ่งค่าย อำเภอกันตัง และรวมพื้นที่ใกล้เคียง ได้แก่ ตำบลนาชุมเห็ด ของอำเภอเมืองตรัง และตำบลในควน ตำบลโพรงจระเข้ ของอำเภอปะเหลียนขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ ขึ้นตรงกับอำเภอกันตัง และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2499 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอย่านตาขาวตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองตรังและอำเภอนาโยง ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีนครินทร์และอำเภอกงหรา (จังหวัดพัทลุง) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอปะเหลียน ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกันตัง การแบ่งการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอย่านตาขาวแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) แผนที่ 1. ย่านตาขาว Yan Ta Khao 2. หนองบ่อ Nong Bo 3. นาชุมเห็ด Na Chum Het 4. ในควน Nai Khuan 5. โพรงจระเข้ Phrong Chorakhe 6. ทุ่งกระบือ Thung Krabue 7. ทุ่งค่าย Thung Khai 8. เกาะเปียะ Ko Pia การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอย่านตาขาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลย่านตาขาว ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลย่านตาขาว เทศบาลตำบลทุ่งกระบือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งกระบือทั้งตำบล เทศบาลตำบลควนโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลย่านตาขาว (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลย่านตาขาว) องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบ่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบ่อทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลนาชุมเห็ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาชุมเห็ดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลในควน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในควนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโพรงจระเข้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพรงจระเข้ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งค่าย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งค่ายทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะเปียะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะเปียะทั้งตำบล ย
สิเกา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตรัง ประวัติ อำเภอสิเกา ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นอำเภอ ขึ้นต่อจากเมืองกันตัง (เมืองตรังในขณะนั้น) เมื่อปี พ.ศ. 2430 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เหตุผลที่เลือกตั้งตัวอำเภอในที่ตั้งปัจจุบันบริเวณคลองสิเกา คือ เพื่อป้องกันข้าศึกในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 (ญี่ปุ่นขึ้นเมือง) โดยเมื่อก่อน อำเภอสิเกามีพื้นที่กว้างขวางกว่าปัจจุบัน คือ พื้นที่ด้านตะวันตกเฉียงเหนือทั้งหมดของจังหวัด นับตั้งแต่ชายเขตอำเภอห้วยยอด ในปี พ.ศ. 2464 อำเภอสิเกา หรือ 'สิเก๊า' ตามราชกิจจานุเบกษา มีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดตรัง มีตำบลในเขตการปกครองทั้งหมด 9 ตำบล ได้แก่ ตำบลสิเก๊า ตำบลเขาไม้แก้ว ตำบลกะลาเส ตำบลวังมะปราง ตำบลเขาเศษ (ตำบลเขาวิเศษในปัจจุบัน) ตำบลท่าสะบ้า ตำบลนาเหมืองเพ็ชร์ (ตำบลนาเมืองเพชรในปัจจุบัน) ตำบลไม้ฝาด และตำบลหนองตรุด วันที่ 3 กันยายน 2489 โอนพื้นที่ตำบลหนองตรุด อำเภอสิเกา ไปขึ้นกับอำเภอเมืองตรัง วันที่ 30 ธันวาคม 2490 ตั้งตำบลเขาไม้แก้ว แยกออกจากตำบลบ่อหิน วันที่ 28 พฤศจิกายน 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลสิเกา ในท้องที่บางส่วนของตำบลบ่อหิน วันที่ 21 เมษายน 2524 ตั้งตำบลวังมะปรางเหนือ แยกออกจากตำบลวังมะปราง วันที่ 1 กันยายน 2524 แยกพื้นที่ตำบลเขาวิเศษ ตำบลวังมะปราง ตำบลวังมะปรางเหนือ ตำบลอ่าวตง และตำบลท่าสะบ้า อำเภอสิเกา ไปจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังวิเศษ และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอสิเกา วันที่ 21 พฤษภาคม 2533 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอวังวิเศษ อำเภอสิเกา เป็น อำเภอวังวิเศษ วันที่ 28 ธันวาคม 2536 จัดตั้งสุขาภิบาลควนกุน ในท้องที่บางส่วนของตำบลกะลาเส วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลสิเกา และสุขาภิบาลควนกุน เป็นเทศบาลตำบลสิเกา และเทศบาลตำบลควนกุน ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย ภูมิศาสตร์ อำเภอสิเกาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอคลองท่อม (จังหวัดกระบี่) และอำเภอวังวิเศษ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวังวิเศษ อำเภอเมืองตรัง และอำเภอกันตัง ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอกันตัง ทิศตะวันตก ติดต่อกับช่องแคบมะละกา หาดปากเมง อำเภอสิเกา การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอสิเกาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) แผนที่ 1. บ่อหิน Bo Hin 2. เขาไม้แก้ว Khao Mai Kaeo 3. กะลาเส Kalase 4. ไม้ฝาด Mai Fat 5. นาเมืองเพชร Na Mueang Phet การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอสิเกาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลสิเกา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ่อหิน เทศบาลตำบลควนกุน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกะลาเส เทศบาลตำบลนาเมืองเพชร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเมืองเพชรทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อหิน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสิเกา) องค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม้แก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาไม้แก้วทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลกะลาเส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะลาเส (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลควนกุน) องค์การบริหารส่วนตำบลไม้ฝาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไม้ฝาดทั้งตำบล อ้างอิง สิเกา
จอมบึง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดราชบุรี ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอจอมบึงตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอด่านมะขามเตี้ยและอำเภอท่าม่วง (จังหวัดกาญจนบุรี) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโพธารามและอำเภอเมืองราชบุรี ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอปากท่อและอำเภอบ้านคา ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสวนผึ้ง การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอจอมบึงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 90 หมู่บ้าน 1. 13 หมู่บ้าน 2. 16 หมู่บ้าน 3. 11 หมู่บ้าน 4. 20 หมู่บ้าน 5. 15 หมู่บ้าน 6. 15 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอจอมบึงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองจอมพล ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลจอมบึง (เขตองค์การบริหารส่วนตำบลจอมบึงเดิม) เทศบาลตำบลจอมบึง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลจอมบึง (เขตสุขาภิบาลจอมบึงเดิม) เทศบาลตำบลด่านทับตะโก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลด่านทับตะโก องค์การบริหารส่วนตำบลปากช่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากช่องทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเบิกไพร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเบิกไพรทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลด่านทับตะโก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านทับตะโก (นอกเขตเทศบาลตำบลด่านทับตะโก) องค์การบริหารส่วนตำบลแก้มอ้น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก้มอ้นทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลรางบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรางบัวทั้งตำบล สถานที่สำคัญ พระพุทธฉายถ้ำฤๅษีเขางู ถ้ำเขาบิน ถ้ำจอมพล สวนรุกขชาติถ้ำจอมพล วัดวาปีสุทธาวาส ( ตลาดอมยิ้ม ) วัดนิยมธรรมาราม ( ด่านทับตะโก ) มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง ตลาดนัดด่านทับตะโก จอมบึง
อำเภอบ้านแท่น เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ เมื่อปี พ.ศ. 2512 โดยแยกออกจากอำเภอภูเขียว ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอบ้านแท่นตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอชุมแพและอำเภอหนองเรือ (จังหวัดขอนแก่น) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอมัญจาคีรี (จังหวัดขอนแก่น) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแก้งคร้อ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอภูเขียว ประวัติ เดิมชื่อบ้านแท่น สันนิษฐานว่า ได้ชื่อมาจากพระแท่น ที่เป็นพระพุทธรูปคู่บ้านพระแท่นบัลลังก์จะสร้างขึ้นเมื่อใดไม่มีประวัติพอที่จะค้นได้ ผู้สูงอายุเล่าว่าบริเวณที่พระแท่นประดิษฐานอยู่นี้ เป็นป่าไม้หนา มีเถาวัลย์ปกคลุมหนาทึบ ปู่ ย่า ตา ทวด ในสมัยนั้นนับถือว่าเป็นพระภูมิเจ้าที่ศักดิ์สิทธิ์ พอถึงเดือน 5 เดือน 6 ทุกๆปีจะพาลูกหลานนำน้ำอบน้ำหอมมาสรงและบนบานศาลกล่าวขจัดปัดเป่าภยันอันตรายต่าง ๆให้ประชาชนในหมู่บ้านอยู่เป็นสุข เมื่อประมาณปีพ.ศ. 2473 ขุนสาหร่าย เจ้าหน้าที่ปราบปรามจากอำเภอภูเขียวได้มาปราบปรามผู้ร้าย และติดตามโจรซึ่งหนีไปซ่อนตัวอยู่ในบริเวณที่พบพระแท่นเห็นพระแท่นซึ่งเป็นวัตถุโบราณตั้งอยู่ในที่ไม่เหมาะสมจึงพาราษฎรย้ายพระแท่นเข้าไปไว้ในวัดบัลลังก์จึงเกิดอาเพท เล่ากันว่าสัตว์ป่า เก้ง กวาง ลิงลม ชะนี วิ่งเข้ามาสู่หมู่บ้านประชาชนเกิดโรคระบาดจึงไปปรึกษาพระครูถาวรสีลวัฒน์ เจ้าคณะอำเภอภูเขียว ท่านแนะนำว่าให้นำพระแท่นบัลลังก์กลับมาไว้ที่เดิม ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานในปัจจุบันนี้ เหตุอาเพทดังกล่าวจึงหายไป บ้านแท่นในอดีตอยู่ในเขตตำบลบ้านมอญ อำเภอภูเขียว ต่อมาได้ไปอยู่ในเขตตำบลสามสวนและมาตั้งตำบลบ้านแท่น มีผู้ปกครองระดับหมู่บ้านมาแล้ว 17 คน และผู้ปกครองระดับหมู่บ้านคนแรกได้แก่ หลวงทิพยเนตร บ้านแท่นได้รับการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ เมื่อปี พ.ศ. 2508 โดยขอแยกพี้นที่ 3 ตำบลจากการปกครองของอำเภอภูเขียว คือ ตำบลสามสวน ตำบลบ้านเต่า และตำบลบ้านแท่นต่อมาเมื่อปีพ.ศ. 2512 ได้แยกการปกครองออกอีก 1 ตำบลคือตำบลสระพัง ในปีเดียวกันนั้นเองก็ได้ยกฐานะจากกิ่งอำเภอเป็น 'อำเภอบ้านแท่น' และในปี พ.ศ. 2515 ตำบลบ้านเต่าได้แยกการปกครองออกเป็นอีก 1 ตำบล คือตำบลหนองคู จนถึงปัจจุบันนี้ รวม5 ตำบล 66 หมู่บ้าน อำเภอบ้านแท่นมีนายอำเภอมาแล้ว 20 คน คนปัจจุบันคือ นายเสวก พุทธรักษา มาดำรงตำแหน่งเมื่อ 28 กันยายน 2550 จนถึงปัจจุบันนี้ การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอบ้านแท่นแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 66 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. บ้านแท่น| (Ban Thaen) 2. สามสวน| (Sam Suan) 3. สระพัง| (Sa Phang) 4. บ้านเต่า| (Ban Tao) 5. หนองคู| (Nong Khu) การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอบ้านแท่นประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลบ้านแท่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแท่น เฉพาะหมู่ที่ 1–3, 11, 14 เทศบาลตำบลบ้านเต่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเต่าทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแท่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแท่น เฉพาะหมู่ที่ 4–10, 12–13, 15–16 องค์การบริหารส่วนตำบลสามสวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามสวนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลสระพัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระพังทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองคูทั้งตำบล อ้างอิง บ้านแท่น
อำเภอหนองบัวแดง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ ประวัติ ปี พ.ศ. 2508 แยกพื้นที่ตำบลหนองบัวแดง และตำบลนางแดด จากอำเภอเกษตรสมบูรณ์ ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองบัวแดง และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอเกษตรสมบูรณ์ ปี พ.ศ. 2511 ตั้งตำบลถ้ำวัวแดง แยกออกจากตำบลนางแดด ปี พ.ศ. 2512 ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอหนองบัวแดง อำเภอเกษตรสมบูรณ์ ขึ้นเป็น อำเภอหนองบัวแดง ปี พ.ศ. 2512 ตั้งตำบลกุดชุมแสง แยกออกจากตำบลหนองบัวแดง ปี พ.ศ. 2516 ตั้งตำบลบ้านเจียง แยกออกจากตำบลถ้ำวัวแดง ปี พ.ศ. 2516 จัดตั้ง สุขาภิบาลหนองบัวแดง ในพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองบัวแดง ปี พ.ศ. 2521 ตั้งตำบลเจาทอง แยกออกจากตำบลบ้านเจียง ปี พ.ศ. 2521 ตั้งตำบลหนองแวง แยกออกจากตำบลหนองบัวแดง ปี พ.ศ. 2525 ตั้งตำบลคูเมือง แยกออกจากตำบลกุดชุมแสง ปี พ.ศ. 2526 ตั้งตำบลท่าใหญ่ แยกออกจากตำบลถ้ำวัวแดง ปี พ.ศ. 2527 ตั้งตำบลวังทอง แยกออกจากตำบลเจาทอง ปี พ.ศ. 2529 ตั้งตำบลวังชมภู แยกออกจากตำบลนางแดด ปี พ.ศ. 2531 แยกพื้นที่ตำบลบ้านเจียง ตำบลเจาทอง และตำบลวังทอง จากอำเภอหนองบัวแดง ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอภักดีชุมพล และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอหนองบัวแดง ปี พ.ศ. 2534 ตั้งตำบลแหลมทอง แยกออกจากตำบลบ้านเจียง กิ่งอำเภอภักดีชุมพล ปี พ.ศ. 2538 ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอภักดีชุมพล อำเภอหนองบัวแดง ขึ้นเป็น อำเภอภักดีชุมพล ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอหนองบัวแดงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอคอนสาร ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเกษตรสมบูรณ์ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองชัยภูมิ อำเภอบ้านเขว้า และอำเภอหนองบัวระเหว ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอภักดีชุมพล อำเภอหนองไผ่ และอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ (จังหวัดเพชรบูรณ์) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอหนองบัวแดงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 130 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. หนองบัวแดง (Nong Bua Daeng) 5. หนองแวง (Nong Waeng) 2. กุดชุมแสง (Kut Chum Saeng) 6. คูเมือง (Khu Mueang) 3. ถ้ำวัวแดง (Tham Wua Daeng) 7. ท่าใหญ่ (Tha Yai) 4. นางแดด (Nang Daet) 8. วังชมภู (Wang Chomphu) การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอหนองบัวแดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลหนองบัวแดง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองบัวแดง เทศบาลตำบลหลวงศิริ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวแดง (นอกเขตเทศบาลตำบลหนองบัวแดง) เทศบาลตำบลท่าใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าใหญ่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลกุดชุมแสง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดชุมแสงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำวัวแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำวัวแดงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลนางแดด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางแดดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแวงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลคูเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูเมืองทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลวังชมภู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังชมภูทั้งตำบล อ้างอิง หนองบัวแดง
หัวข้อสำคัญ กด 'แสดง' ทางขวามือ เพื่อดูรายละเอียดเพิ่มเติม ประวัติศาสตร์แบ่งตามทวีป ประวัติศาสตร์เอเชีย ประวัติศาสตร์ยุโรป ประวัติศาสตร์อมริกาเหนือ ประวัติศาสตร์อเมริกาใต้ ประวัติศาสตร์แอฟริกา ประวัติศาสตร์ออสเตรเลีย ประวัติศาสตร์อาร์กติก ประวัติศาสตร์แอนตาร์กติก ประวัติศาสตร์โลก ประวัติศาสตร์ไทย ประวัติศาสตร์อังกฤษ ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส ประวัติศาสตร์จีน ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ประวัติศาสตร์สเปน ประวัติศาสตร์อเมริกา ประวัติศาสตร์อิตาลี ประวัติศาสตร์เยอรมัน ประวัติศาสตร์รัสเซีย ประวัติศาสตร์กรีซ ประวัติศาสตร์โปรตุเกส ประเทศไทย ประวัติศาสตร์ไทย กรุงสุโขทัย กรุงศรีอยุธยา กรุงธนบุรี กรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 9 ราชวงศ์จักรี พระนเรศวรมหาราช กษัตริย์ที่ได้รับสมญานามว่ามหาราชของโลก มหาราชไทย พ่อขุนรามคำแหงมหาราช พระนเรศวรมหาราช พระนารายณ์มหาราช สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระปิยมหาราช พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มหาราชโลก จักรพรรดินโปเลียนมหาราช พระเจ้าเซจงมหาราช อเล็กซานเดอร์มหาราช จูเลียส ซีซาร์ ออกัสตุส ซีซาร์ พระเจ้าอโศกมหาราช อัลเฟรดมหาราช เจงกิสข่าน จิ๋นซีฮ่องเต้ ชาร์เลอมาญ มหาราชล้านนา พระเจ้าพรหมมหาราช พ่อขุนเม็งรายมหาราช รัฐโบราณ อาณาจักรอียิปต์โบราณ อาณาจักรกรีกโบราณ จักรวรรดิโรมัน (ตะวันตก, ตะวันออก) อาณาจักรจีนโบราณ สตรีในประวัติศาสตร์ วีรสตรีไทย สมเด็จพระศรีสุริโยทัย พระสุพรรณกัลยา ท้าวสุรนารี ท้าวเทพกระษัตรี ท้าวศรีสุนทร สตรีในประวัติศาสตร์โลก สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธที่ 1 โจน ออฟ อาร์ค สูสีไทเฮา เตี้ยวเสี้ยน อื่น ๆ พระวิสุทธิกษัตริย์ ท้าวศรีสุดาจันทร์ จิปาถะ (นิยม) ราชวงศ์จักรี ราชวงศ์สุพรรณภูมิ ราชวงศ์ปราสาททอง พระราชินีวิกตอเรีย }
ราชสาส์น เป็นอำเภอของจังหวัดฉะเชิงเทรา เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอพนมสารคาม ตั้งเป็นกิ่งอำเภอปี พ.ศ. 2520 และตั้งเป็นอำเภอลำดับที่ 9 ของทางจังหวัดปี พ.ศ. 2537 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอราชสาส์นมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านสร้าง (จังหวัดปราจีนบุรี) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพนมสารคาม ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแปลงยาวและอำเภอบางคล้า ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบางคล้า ประวัติ ท้องที่เดิมเป็นที่ตั้งของเมืองพนมสารคาม มณฑลปราจีนบุรี ต่อมาเมืองพนมสารคามถูกลดฐานะเป็นอำเภอ มีที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่ ณ บ้านเมืองใหม่ ตำบลเมืองใหม่ ในปี พ.ศ. 2480 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปที่บ้านหนองรี ริมคลองท่าลาดฝั่งซ้าย ของตำบลเมืองเก่า รวมทั้งจัดการปกครองของตำบลเมืองใหม่ขึ้นใหม่ โดยโอนพื้นที่หมู่ 1,3 ไปขึ้นกับตำบลเมืองเก่าปี พ.ศ. 2481 และแยกพื้นที่หมู่ 1–4 ตำบลเมืองใหม่ ตั้งเป็น ตำบลบางคา ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่มีระยะห่างจากอำเภอต้นสังกัดมากกว่า 11 กิโลเมตร นายสุจินต์ กิตยารักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดฉะเชิงเทรา และนายสมัคร สุนทรเวช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศแยกพื้นที่ 3 ตำบล คือ ตำบลบางคา ตำบลเมืองใหม่ ตำบลดงน้อย ของอำเภอพนมสารคาม ตั้งเป็นกิ่งอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2520 โดยตั้งที่ว่าการกิ่งที่หมู่ 2 ตำบลบางคา ในที่ดินนายอั๋น มันทสูตร์ ยกให้แก่ทางราชการจำนวน 25 ไร่ 3 งาน 50 ตารางวา โดยใช้ชื่อกิ่งว่า 'ราชสาส์น' (ราด-ชะ-สาน) มาจากนิทานพื้นบ้านเรื่อง พระรถเมรี สถานที่ที่พระฤๅษีแปลงสาส์นให้กับพระรถนี้ จึงใช้เป็นชื่อหมู่บ้านว่า 'ราชสาส์น' สืบมาจนถึงทุกวันนี้ เป็นชื่อที่เป็นมงคลเพราะเป็นสถานที่ที่เปลี่ยนสถานการณ์จากร้ายให้กลายเป็นดี จึงใช้เป็นชื่อกิ่งอำเภอเพื่อเป็นสิริมงคล ต่อมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ได้ยกฐานะเป็น อำเภอราชสาส์น ปี พ.ศ. 2537 มีระยะเวลาในการเป็นกิ่งอำเภอทั้งหมด 17 ปี 101 วัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอราชสาส์นแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 31 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. บางคา (Bang Kha) 6 หมู่บ้าน 2. เมืองใหม่ (Mueang Mai) 9 หมู่บ้าน 3. ดงน้อย (Dong Noi) 16 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอราชสาส์นประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่ องค์การบริหารส่วนตำบลบางคา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางคาทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองใหม่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดงน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงน้อยทั้งตำบล อ้างอิง ราชสาส์น
ยินดีต้อนรับ อักษรคูนิฟอร์ม ประวัติศาสตร์ เป็นการศึกษาเหตุการณ์ในอดีต ซึ่งมีขั้นตอนประกอบด้วยการค้นหา รวบรวม จัดระเบียบและนำเสนอสารสนเทศที่เกี่ยวข้อง การศึกษาประวัติศาสตร์มีความสำคัญ เพราะเสมือนเป็นการให้ 'มุมมอง' แก่ปัญหาในปัจจุบัน นักปราชญ์ จอร์จ ซานตายานา ได้กล่าวไว้ว่า 'ผู้ที่ไม่สามารถจดจำอดีตได้จะถูกลงโทษให้ซ้ำรอยมัน' การศึกษาประวัติศาสตร์ของมนุษย์มักเริ่มตั้งแต่ชาวสุเมเรียนคิดค้นอักษรคูนิฟอร์ม (ในภาพ) เมื่อราว 2,500 ปีก่อนคริสตศักราช จากนั้น เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ก็ปรากฏหลักฐานเรื่อยมา ตั้งแต่ยุคโบราณจนถึงปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นวีรกรรม ราชวงศ์ ความเจริญและความเสื่อม หรือจะเป็นโศกนาฏกรรม เช่น การพิชิตสามทวีปของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช, วิถีชีวิตแห่งยุคกลาง ซึ่งประกอบด้วยเจ้า ข้าและอัศวิน, การปฏิวัติฝรั่งเศสอันนำมาซึ่งความเจริญของสาธารณรัฐทั้งหลาย หรือสงครามโลกครั้งที่สองที่ปรากฏความรุนแรงอย่างที่โลกไม่เคยเห็นมาก่อน ฉะนั้น เราจึงควรศึกษาประวัติศาสตร์ไว้เป็นบทเรียนและอุทาหรณ์ เพื่อนำมาเป็นแบบอย่างหรือหลีกเลี่ยง หรืออาจกล่าวได้ว่า เพื่อมิให้ 'ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย'
แปลงยาว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดฉะเชิงเทรา เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบางคล้า ต่อมากระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอแปลงยาว เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2528 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอแปลงยาวตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางคล้า อำเภอราชสาส์น และอำเภอพนมสารคาม ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสนามชัยเขต ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่าตะเกียบ และอำเภอเกาะจันทร์ (จังหวัดชลบุรี) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพนัสนิคม (จังหวัดชลบุรี) อำเภอบ้านโพธิ์ และอำเภอบางคล้า การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอแปลงยาวแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 48 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. แปลงยาว (Plaeng Yao) 13 หมู่บ้าน 2. วังเย็น (Wang Yen) 11 หมู่บ้าน 3. หัวสำโรง (Hua Samrong) 12 หมู่บ้าน 4. หนองไม้แก่น (Nong Mai Kaen) 12 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอแปลงยาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลทุ่งสะเดา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแปลงยาวและตำบลวังเย็น เทศบาลตำบลแปลงยาว ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแปลงยาวและตำบลวังเย็น เทศบาลตำบลหัวสำโรง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหัวสำโรง เทศบาลตำบลวังเย็น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังเย็น (นอกเขตเทศบาลตำบลทุ่งสะเดาและเทศบาลตำบลแปลงยาว) องค์การบริหารส่วนตำบลแปลงยาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแปลงยาว (นอกเขตเทศบาลตำบลทุ่งสะเดาและเทศบาลตำบลแปลงยาว) องค์การบริหารส่วนตำบลหัวสำโรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวสำโรง (นอกเขตเทศบาลตำบลหัวสำโรง) องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไม้แก่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไม้แก่นทั้งตำบล ปแลงยาว
เจาะไอร้อง (มลายูปัตตานี: چايوڠ ; แชย็อง) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอระแงะ ประวัติ ประวัติความเป็นมาอำเภอเจาะไอร้อง มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับที่มาของชื่ออำเภออยู่ 2 แบบ ความหมายของคำว่า 'เจาะไอร้อง' หนึ่ง คือ “เจาะไอร้อง” มาจากคำว่า “บือเจาะ” ซึ่งแปลว่า แตกหรือหัก กับ “แอรอง” ซึ่งเป็นชื่อของภาชนะส่วนพระองค์ของกษัตริย์สมัยก่อน โดยระหว่างเสด็จผ่านพื้นที่แถบนี้ ได้ทำภาชนะนั้นหล่น จึงเรียกชื่อว่า “บือเจาะ แอรอง” หมายถึงพื้นที่ที่ภาชนะที่เรียกว่า แอรอง แตกหัก เมื่อเขียนเป็นภาษาไทยจึงแผลงเป็น “เจาะไอร้อง” สอง คือ “เจาะไอร้อง” มาจากภาษามลายูว่า “ปือเจ๊าะแอรอง” แปลว่า “แตกเสี้ยว” โดยมีเรื่องเล่าว่าสมัยก่อนในพื้นที่นี้มีโอ่ง 1 ใบ และเป็นโภคภัณฑ์หายาก แต่จู่ๆ ก็ถูกทำให้แตก เมื่อโอ่งแตกก็กลายเป็นเสี้ยว จึงเรียกว่า “บ้านปือเจ๊าะแอรอง” และเพี้ยนเป็นภาษาไทยว่า “เจาะไอร้อง” อำเภอเจาะไอร้องเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอระแงะ ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเจาะไอร้องตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองนราธิวาส ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอตากใบและอำเภอสุไหงปาดี ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสุไหงปาดี ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอระแงะ การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเจาะไอร้องแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 33 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. จวบ (Chuap) 8 หมู่บ้าน 2. บูกิต (Bukit) 14 หมู่บ้าน 3. มะรือโบออก (Maruebo Ok) 11 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเจาะไอร้องประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่ องค์การบริหารส่วนตำบลจวบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจวบทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบูกิต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบูกิตทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลมะรือโบออก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมะรือโบออกทั้งตำบล อ้างอิง จเไอร้อง
ศรีสาคร (มลายูปัตตานี: تتڤ ; Sako, ซากอ) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอศรีสาครตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอรือเสาะ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอระแงะและอำเภอจะแนะ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอจะแนะ และอำเภอธารโต (จังหวัดยะลา) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอธารโตและอำเภอบันนังสตา (จังหวัดยะลา) ประวัติ ท้องที่อำเภอศรีสาครเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลซากอ อำเภอรือเสาะ ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอศรีสาคร ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2517 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 24 กันยายน ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2522 ยกฐานะกิ่งอำเภอแห่งนี้ขึ้นเป็น อำเภอศรีสาคร โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม ปีเดียวกัน วันที่ 24 กันยายน 2517 แยกพื้นที่ตำบลซากอ และตำบลตะมะยูง จากอำเภอรือเสาะ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอศรีสาคร และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอรือเสาะ วันที่ 19 มีนาคม 2522 ยกฐานะกิ่งอำเภอศรีสาคร อำเภอรือเสาะ เป็น อำเภอศรีสาคร วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2524 จัดตั้งสุขาภิบาลศรีสาคร ในท้องที่บางส่วนของหมู่ที่ 1,3,4 และ 10 ตำบลซากอ วันที่ 16 มิถุนายน 2524 ตั้งตำบลศรีสาคร แยกออกจากตำบลซากอ วันที่ 14 กันยายน 2525 ตั้งตำบลเชิงคีรี แยกออกจากตำบลตะมะยูง และตำบลซากอ วันที่ 10 ตุลาคม 2529 ตั้งตำบลศรีบรรพต แยกออกจากตำบลซากอ ตั้งตำบลกาหลง แยกออกจากตำบลศรีสาคร วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลศรีสาคร เป็นเทศบาลตำบลศรีสาคร ด้วยผลของกฎหมาย การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอศรีสาครแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 35 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. ซากอ (Sako) 6 หมู่บ้าน 2. ตะมะยูง (Tamayung) 6 หมู่บ้าน 3. ศรีสาคร (Si Sakhon) 10 หมู่บ้าน 4. เชิงคีรี (Choeng Khiri) 4 หมู่บ้าน 5. กาหลง (Kalong) 4 หมู่บ้าน 6. ศรีบรรพต (Si Banphot) 5 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอศรีสาครประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลศรีสาคร ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลศรีสาคร และตำบลซากอ องค์การบริหารส่วนตำบลซากอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลซากอ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลศรีสาคร) องค์การบริหารส่วนตำบลตะมะยูง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะมะยูงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลศรีสาคร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสาคร (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลศรีสาคร) องค์การบริหารส่วนตำบลเชิงคีรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเชิงคีรีทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลกาหลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกาหลงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลศรีบรรพต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีบรรพตทั้งตำบล อ้างอิง ศรีสาคร
รือเสาะ (มลายูปัตตานี: روسو ; รือเสาะห์, บือเสาะห์) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอระแงะ ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอรือเสาะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอรามัน (จังหวัดยะลา) และอำเภอบาเจาะ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอยี่งอและอำเภอระแงะ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอศรีสาคร ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบันนังสตาและอำเภอรามัน (จังหวัดยะลา) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอรือเสาะแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 71 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. รือเสาะ (Rueso) 10 หมู่บ้าน 6. ลาโละ (Lalo) 8 หมู่บ้าน 2. สาวอ (Sawo) 7 หมู่บ้าน 7. รือเสาะออก (Rueso Ok) 5 หมู่บ้าน 3. เรียง (Riang) 8 หมู่บ้าน 8. โคกสะตอ (Khok Sato) 8 หมู่บ้าน 4. สามัคคี (Samakkhi) 9 หมู่บ้าน 9. สุวารี (Suwari) 8 หมู่บ้าน 5. บาตง (Batong) 8 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอรือเสาะประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลรือเสาะ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลรือเสาะและตำบลรือเสาะออก องค์การบริหารส่วนตำบลรือเสาะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรือเสาะ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลรือเสาะ) องค์การบริหารส่วนตำบลสาวอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสาวอทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเรียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเรียงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลสามัคคี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามัคคีทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบาตง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบาตง ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลลาโละ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลาโละทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลรือเสาะออก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรือเสาะออก (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลรือเสาะ) องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสะตอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสะตอทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลสุวารี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสุวารีทั้งตำบล องค์กรและหน่วยงานอื่น ๆ องค์การเยาวชนอำเภอรือเสาะ องค์กรเยาวชนตำบลรือเสาะออก รือเสาะ
ป่าพะยอม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอป่าพะยอมตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอชะอวด(จังหวัดนครศรีธรรมราช) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอควนขนุนและอำเภอชะอวด(จังหวัดนครศรีธรรมราช) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอควนขนุนและอำเภอศรีบรรพต ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอห้วยยอด (จังหวัดตรัง) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอป่าพะยอมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 39 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. ป่าพะยอม (Pa Phayom) 7 หมู่บ้าน 2. ลานข่อย (Lan Khoi) 9 หมู่บ้าน 3. เกาะเต่า (Ko Tao) 13 หมู่บ้าน 4. บ้านพร้าว (Ban Phrao) 10 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอป่าพะยอมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลลานข่อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลานข่อยทั้งตำบล เทศบาลตำบลบ้านพร้าว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านพร้าวทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลป่าพะยอม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าพะยอมทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะเต่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะเต่าทั้งตำบล การศึกษา มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตพัทลุง ตำบลบ้านพร้าว ปัจจุบันจัดการศึกษาในคณะ คณะวิทยาศาสตร์ คณะวิทยาการสุขภาพและการกีฬา คณะเทคโนโลยีและการพัฒนาชุมชน คณะนิติศาสตร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ คณะพยาบาลศาสตร์ คณะอุตสาหกรรมเกษตรและชีวภาพ โครงการจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ ป่าพะยอม
บางแก้ว เป็นอำเภอในจังหวัดพัทลุง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอปากพะยูน ต่อมาปีพ.ศ. 2482 ได้ย้ายมาขึ้นกับอำเภอเขาชัยสน ก่อนที่จะได้แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอบางแก้วในปี พ.ศ. 2533 และมีฐานะเป็นอำเภอใน พ.ศ. 2538 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอบางแก้ว มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเขาชัยสน ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอปากพะยูน ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอปากพะยูน อำเภอป่าบอน และอำเภอตะโหมด ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเขาชัยสนและอำเภอตะโหมด ประวัติ พื้นที่ของอำเภอบางแก้วเดิมเป็นพื้นที่ของตำบลท่ามะเดื่อ และตำบลนาปะขอ ซึ่งอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง ต่อมาได้มีการย้ายตำบลท่ามะเดื่อไปขึ้นกิ่งอำเภอเขาไชยสนใน พ.ศ. 2482 และย้ายตำบลนาปะขอไปขึ้นอำเภอเขาไชยสนใน พ.ศ. 2499 ต่อมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย ให้แยกตำบลท่ามะเดื่อ ตำบลนาปะขอ และตำบลโคกสัก ออกจากการปกครองของอำเภอเขาชัยสน รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอบางแก้ว จนกระทั่งเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2538 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอบางแก้ว จนถึงปัจจุบัน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองท้องที่ อำเภอบางแก้วแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 34 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. ท่ามะเดื่อ (Tha Maduea) 7 หมู่บ้าน 2. นาปะขอ (Na Pakho) 14 หมู่บ้าน 3. โคกสัก (Khok Sak) 13 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอบางแก้วประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลท่ามะเดื่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ามะเดื่อ (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1, 6) และตำบลโคกสัก (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1) เทศบาลตำบลแม่ขรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสัก (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 7, 8, 10) รวมไปถึงตำบลแม่ขรีในอำเภอตะโหมด (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1, 6, 7) เทศบาลตำบลบางแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ามะเดื่อ (นอกเขตเทศบาลตำบลท่ามะเดื่อ) องค์การบริหารส่วนตำบลนาปะขอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาปะขอทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสัก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสัก (นอกเขตเทศบาลตำบลท่ามะเดื่อและเทศบาลตำบลแม่ขรี) อ้างอิง บางแก้ว
ตะโหมด เป็นอำเภอในจังหวัดพัทลุง เดิมเป็นตำบลในเขตการปกครองของอำเภอปากพะยูน ในปี พ.ศ. 2499 ตำบลตะโหมดได้ถูกโอนย้ายมาขึ้นกับอำเภอเขาชัยสน แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอตะโหมดในปี พ.ศ.2520 ก่อนที่จะยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอตะโหมดในปี พ.ศ.2529 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอตะโหมด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอกงหรา อำเภอเขาชัยสน และอำเภอบางแก้ว ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบางแก้วและอำเภอป่าบอน ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอป่าบอนและอำเภอรัตภูมิ (จังหวัดสงขลา) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปะเหลียน (จังหวัดตรัง) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอตะโหมดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 33 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. แม่ขรี (Mae Khari) 11 หมู่บ้าน 2. ตะโหมด (Tamot) 12 หมู่บ้าน 3. คลองใหญ่ (Khlong Yai) 10 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอตะโหมดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลแม่ขรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ขรี (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1, 6–7) และตำบลโคกสัก (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 7–8, 10) ในเขตอำเภอบางแก้ว เทศบาลตำบลตะโหมด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะโหมด (เฉพาะพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 3–4, 9, 11–12) และตำบลคลองใหญ่ (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 9) เทศบาลตำบลเขาหัวช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะโหมด (เฉพาะพื้นที่หมู่ 1–2, 5–8, 10 และบางส่วนของหมู่ที่ 3–4, 9, 11–12 ; เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลตะโหมด) เทศบาลตำบลควนเสาธง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ขรี (เฉพาะพื้นที่หมู่ 2–5, 8–11 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 6–7 ; เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแม่ขรี) เทศบาลตำบลคลองใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองใหญ่ (เฉพาะพื้นที่หมู่ 3–8, 10 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 9 ; เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลตะโหมด) อ้างอิง ตะโหมด