bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
ตำบลหนองเขียด เป็นตำบลใน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ประวัติ ชาวบ้านขี้เหล็กใหญ่ จังหวัดชัยภูมิ อพยพมาเพื่อตั้งถิ่นฐาน เมื่อ พ.ศ. 2460 ตั้งชื่อว่า บ้านหนองเขียด เพราะมีหนองน้ำเวลาฝนตกมีเขียดอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก เดิมขึ้นอยู่กับ อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น ต่อมาปี พ.ศ. 2507 ขอตั้งตำบลใหม่เป็นตำบลนาหนองทุ่ม มีนายกัน สงวนกลิ่น เป็นผู้ใหญ่บ้าน ปี พ.ศ. 2531 ขอแยกหมู่บ้าน เป็น หมู่ 17 มีนายชัย หล้าบ้านโพน เป็นผู้ใหญ่บ้าน และ พ.ศ. 2532 ตำบลหนองเขียดขอตั้งตำบลใหม่ มี 9 หมู่บ้าน นายชัย หล้าบ้านโพน เป็นกำนันคนแรก ภูมิศาสตร์ ตั้งอยู่ห่างจาก อำเภอชุมแพ ประมาณ 25 กิโลเมตร ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น 100 กิโลเมตร สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง ทิศเหนือ ติดกับ ตำบลนาหนองทุ่ม อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ทิศใต้ ติดกับ ตำบลโนนหัน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ทิศตะวันออก ติดกับ ตำบลวังหินลาด อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ทิศตะวันตก ติดกับ ตำบลโนนคอม อำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น ประชากร ประชากรในตำบลหนองเขียดมีจำนวน 6,604 คน และ จำนวนครัวเรือน 1,519 ครัวเรือน มี 10 หมู่บ้าน ดังนี้ รายนามกำนัน/ผู้ใหญ่บ้าน หมู่ หมู่บ้าน รายนาม 1 บ้านหนองเขียด นายศราวุฒิ ด่านขุนทด 2 บ้านจอมศรี นายสุกัน ทาเทา 3 บ้านโคกงาม นายประมวล แสนธรรมมา 4 บ้านธาตุ นางสังวาลย์ มาเพ็ชร 5 บ้านหนองกุง นายปรีชา อุ่นสวัสดิ์ 6 บ้านโนนศิลา นายประวัติ ขาวลา 7 บ้านหนองหว้า นายทรงศักดิ์ แพงไทย 8 บ้านหนองหนามแท่ง นายชาติชาย เคนอรุณ 9 บ้านหนองเขียด นายทนงศักดิ์ ประยูรชาญ 10 บ้านโนนรัง นายนาวา พิมพุก อาชีพ ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพ ทำนา ทำไร่ และ ทอผ้า สถานที่สำคัญ สถานีเครื่องช่วยการเดินอากาศชุมแพ บริษัท วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเขียด โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนองเขียด โครงสร้างพื้นฐาน คมนาคม ขนส่ง ทางหลวง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 (ถนนมลิวรรณ) ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2361 (ถนนหนองเขียด - ภูผาม่าน) ทางหลวงชนบท และทางหลวงท้องถิ่น ทางหลวงชนบทหมายเลข ขก.3026 (นาจาน - หนองเขียด) ถนนโยธาธิการหมายเลข ขก.3020 การเดินทาง โดยสามารถใช้บริการขนส่งสาธารณะ ดังนี้ รถโดยสารปรับอากาศ สาย กรุงเทพฯ - เมืองเลย รถโดยสารปรับอากาศ สาย ขอนแก่น - เมืองเลย รถโดยสารปรับอากาศ สาย นครราชสีมา - เมืองเลย - เชียงคาน รถตู้โดยสาร สาย ชุมแพ - ภูผาม่าน รถโดยสาร (สองแถว) สายชุมแพ - โนนหัน - หนองเขียด - นาหนองทุ่ม รถโดยสาร (สองแถว) สายชุมแพ - โนนหัน - ผานกเค้า รถโดยสาร (สองแถว) สายชุมแพ - นาหนองทุ่ม - วังยาว - ทรัพย์สมบูรณ์ ศาสนสถาน วัดราษฏร์มหานิกาย วัดศิลาลำโจด วัดศรีบุญเรือง วัดมิ่งมงคล วัดศรีชมพูหนองหว้า วัดอุดมพรเทพนิมิตร วัดใหม่สามัคคี วัดศรีชมพู วัดกลาง วัดจอมศรี วัดราษฏร์ธรรมยุติกนิกาย วัดจตุธาตุธาราม วัดป่าโนนรัง สถานศึกษา โรงเรียนหนองกุงพิทยาคม โรงเรียนบ้านธาตุ โรงเรียนบ้านหนองเขียดมิตรภาพที่ 205 โรงเรียนมัธยมหนองเขียด สังกัด อบจ.ขอนแก่น อ้างอิง เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเขียด หนองเขียด หนองเขียด หนองเขียด
A campus of Tōkai University มหาวิทยาลัยโตไก เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนตั้งอยู่ที่ โตเกียว, ญี่ปุ่นก่อตั้งโดย ดร. ชิเงโยชิ มัตสึมาเอะในปี พ.ศ.2485 โดยเริ่มแรกใช้ชื่อว่า สถาบันวิทยาศาสตร์การบิน ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็นมหาวิทยาลัยโตไก ชิซุโอะกะ, ญี่ปุ่น ในปี พ.ศ.2486. ในปี พ.ศ.2551 มหาวิทยาลัยโตไก, มหาวิทยาลัยโตไกคิวชู, และ มหาวิทยาลัยโตไกฮอกไกโด ได้มารวมกันเป็น มหาวิทยาลัยโตไก. มหาวิทยาลัยโตไก เป็นหนึ่งในสถาบันการศึกษาและวิจัยขนาดใหญ่ในญี่ปุ่น. ปัจจุบัน,มหาวิทยาลัยโตไก มีทั้งหมด 8วิทยาเขต ใน Sapporo (Hokkaido), Takanawa (Tokyo), Yoyogi (Tokyo), Shonan (Kanagawa), Isehara (Kanagawa), Shimizu (Shizuoka), Kumamoto (Kumamoto), and Aso (Kumamoto), เปิดการเรียนการสอนทั้งหมด 21คณะ แบ่งออกเป็น 80ภาควิชา.และหลักสูตรบัณฑิตศึกษา 21หลักสูตร. ปัจจุบันมีนักศึกษาจำนวนทั้งสิ้น 30,000คน รวมนักศึกษาต่างชาติ 700คน. หลักสูตรปริญญาตรี คณะอักษรศาสตร์ วัฒนธรรมศึกษา วัฒนธรรมเอเซีย วัฒนธรรมยุโรป วัฒนธรรมอเมริกัน วัฒนธรรมสแกนดิเนเวียร์ ประวัติศาสตร์ วรรณคดีญี่ปุ่น การเขียน ภาษาอังกฤษ สื่อศึกษา จิตวิทยาและสังคมวิทยา คณะรัฐศาสตร์และเศรษรฐศาสตร์ รัฐศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ บริหารธุรกิจ คณะนิติศาสตร์ นิติศาสตร์ คณะมนุษย์ศาสตร์และวัฒนธรรม พัฒนาการมนุษย์ ศิลปศาสตร์ นานาชาติศึกษา คณะพลศึกษา พลศึกษา การแข่งขันกีฬา จูโดและเคนโด กีฬาและนันทนาการ การจัดการกีฬาและสันทนาการ คณะวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ คณิตศาสตร์ประยุกต์ ฟิสิกส์ เคมี คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มนุษย์และเทคโนโลยีสารสนเทศ วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ประยุกต์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ชีววิทยาประยุกต์ เคมีประยุกต์ เทคโนโลยีแสงและภาพ วิศวกรรมนิวเคลียร์ วิศวกรรมไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิค วัสดุศาสตร์ สถาปัตยกรรมศาสตร์ วิศกรรมโยธา วิศวกรรมความเที่ยงตรง วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมเครื่องต้นกำลัง วิศวกรรมการบินและอวกาศ วิศวกรรมเครื่องมือแพทย์ คณะการท่องเที่ยว การท่องเที่ยว คณะวิศวกรรมสารสนเทศและโทรคมนาคม เทคโนโลยีสื่อและสารสนเทศ เทคโนโลยีระบบฝังตัว วิศวกรรมการจัดการระบบ วิศวกรรมเครือข่าย คณะสมุทรศาสตร์และเทคโนโลยี วัฒนธรรมทางทะเล สิ่งแวดล้อม สมุทรศาสตร์และธรณีวิทยา การประมง ชีววิทยาประยุกต์ ชีววิทยาทางทะเล วิศวกรรมสมุทรศาสตร์ วิศวกรรมโยธาสมุทรศาสตร์ ทรัพยากรแร่ทางทะเล วิทยาศาสตร์การประมง ระบบนำทาง คณะแพทย์ศาสตร์ แพทย์ศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และสุขภาพ การพยาบาล สังคมสงเคราะห์ คณะธุรกิจศึกษา การจัดการ คณะบริหารธุรกิจ บริหารธุรกิจ การจัดการท่องเที่ยว คณะวิศวกรรมอุตสาหการ วิศวกรรมสิ่งแวดล้อม วิศวกรรมระบบอัจฉริยะและอิเล็กทรอนิค คณะวิศวกรรมอุตสาหการและสวัสดิการ วิศวกรรมการผลิต วิศวกรรมสารสนเทศ วิศวกรรมโยธาและสถาปัตยกรรม คณะเกษตรศาสตร์ เกษตรศาสตร์ คณะความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมนานาชาติ ความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมนานาชาติ คณะชีววิทยาและวิศวกรรม คณะชีววิทยาและวิศวกรรม คณะวิศวกรรมชีวเวช วิศวกรรมชีวเวช บัณฑิตวิทยาลัย ปริญญาโท อักษรศาสตร์ รัฐศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ นิติศาสตร์ สิ่งแวดล้อมมนุษย์ศึกษา ศิลปศาสตร์ พลศึกษา วิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ วิศวกรรมโทรคมนาคม สมุทรศาสตร์ แพทย์ศาสตร์ วิทยาศาสตร์สุขภาพ วิศวกรรมอุตสาหการ เกษตรศาสตร์ พัฒนาการภูมิภาคศึกษา วิทยาศาสตร์และวิศวกรรม ปริญญาเอก วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ธรณีวิทยาและสิ่งแวดล้อม ชีววิทยา อักษรศาสตร์ รัฐศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ แพทย์ศาสตร์ Professional Graduate School Tokai Law School (in English) Other Courses หลักสูตรภาษาญี่ปุ่นสำหรับชาวต่างชาติ http://www.u-tokaiasean.com/international/twining/index.html
เคที เพร์รี เคที เพร์รี เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักธุรกิจ นักการกุศล และนักแสดงชาวอเมริกัน หลังจากเธอร้องเพลงในโบสถ์ในวัยเด็ก เธอได้ทำงานดนตรีแนวเพลงกอสเปลขณะเป็นวัยรุ่น เพร์รีเซ็นสัญญากับสังกัดเรดฮิลล์เรเคิดส์ และออกสตูดิโออัลบั้มแรกในชื่อ เคที ฮัดสัน เมื่อ ค.ศ. 2001 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เธอย้ายไปที่ลอสแอนเจลิสเพื่อเปลี่ยนแนวดนตรีทางโลกมากขึ้นหลังค่ายเรดฮิลล์ปิดตัวลง หลังจากเธอหมดสัญญากับค่ายเพลงดิไอส์แลนด์เดฟแจมมิวสิกกรุ๊ปและโคลัมเบียเรเคิดส์ เธอได้เซ็นสัญญากับค่ายแคปิตอลเรเคิดส์ใน ค.ศ. 2007 เพร์รีเริ่มมีชื่อเสียงใน ค.ศ. 2008 หลังจากออกซิงเกิล 'ไอคิสด์อะเกิร์ล' ที่ทำให้เกิดประเด็นเรื่องรักร่วมเพศ และซิงเกิล 'ฮอตเอ็นโคลด์' จากอัลบั้มชุดที่สอง วันออฟเดอะบอยส์ อัลบั้มชุดที่สามในชื่อ ทีนเอจดรีม (ค.ศ. 2010) ดนตรีเปลี่ยนเป็นแนวดิสโก้ และมีซิงเกิลอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ได้แก่ 'แคลิฟอร์เนียเกิลส์', 'ทีนเอจดรีม', 'ไฟร์เวิร์ก', 'อี.ที.' และ 'ลาสต์ฟรายเดย์ไนต์ (ที.จี.ไอ.เอฟ.)' และซิงเกิลอันดับสาม 'เดอะวันแด้ตก็อตอะเวย์' อัลบั้มนี้กลายเป็นอัลบั้มแรกของศิลปินหญิงที่มีซิงเกิลอันดับหนึ่งของชาร์ตบิลบอร์ดถึง 5 เพลง และเป็นรองจากอัลบั้ม แบด ของไมเคิล แจ็กสัน ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 เธอออกอัลบั้มจำหน่ายซ้ำในชื่อ ทีนเอจดรีม: เดอะคอมพลีตคอนเฟกชัน มีซิงเกิล 'พาร์ตออฟมี' และ 'วายด์อะเวก' (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: พันธุศาสตร์ – พระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส – สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ตำบลวังหินลาด เป็นตำบลใน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลหนองไผ่ อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น การตั้งถิ่นฐานเป็นชุมชนเริ่มจากราษฎรกลุ่มหนึ่งได้อพยพเข้าจากบ้านชุมแพ เมื่อปี พ.ศ.2469 เพื่อหาทำเลตั้งถิ่นฐาน ทำไร่ ทำนา เนื่องจากบริเวณแห่งนี้มีความอุดมสมบูรณ์ มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก จนชุมชนมีขนาดใหญ่ขึ้น และได้จัดตั้งเป็นหมู่บ้านเมื่อปี พ.ศ.2474 โดยตั้งชื่อหมู่บ้านว่า บ้านวังหินลาด เพราะมีลำห้วยธรรมชาติ ด้านทิศตะวันออกของหมู่บ้าน ซึ่งแต่เดิมชาวบ้านใช้เป็นแหล่งน้ำกินน้ำใช้ และบริเวณลำห้วยแห่งนี้ลึก และกว้างกว่าลำห้วยทั่วไป โดยเฉพาะพื้นที่หินลาดเป็นวังน้ำใสสะอาด สามารถดื่มกินได้ และมีหินธรรมชาติลาดตัดลำห้วย เป็นฝายกั้นทำให้น้ำมีความอุดมสมบูรณ์ตลอดปี จึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้านวังหินลาด ขึ้นกับตำบลชุมแพ มีหมู่บ้านที่ก่อตั้งขึ้นภายหลัง คือ บ้านหนองไผ่เหนือ บ้านโสกก้อง บ้านหนองทุ่ม บ้านนาคำน้อย และบ้านโป่งแห้ง และในปี พ.ศ.2495 อำเภอชุมแพมีการแบ่งพื้นที่เพื่อจัดตั้งตำบลหนองไผ่ หมู่บ้านเหล่านั้นจึงถูกโอนมาขึ้นกับตำบลหนองไผ่ ในปี 2527 มีการแบ่งแยกหมู่ที่มีขนาดใหญ่ ประชากรจำนวนมาก คือ บ้านโสกก้องหมู่ 11 แยกเป็น บ้านโสกอุดม หมู่ 27 และบ้านหนองไผ่เหนือ หมู่ 13 แยกเป็นบ้านนาดี หมู่ 25 ขึ้นกับตำบลหนองไผ่ อำเภอชุมแพ ในปี พ.ศ.2528 มีการขอแบ่งแยกหมู่บ้านวังหินลาด หนองทุ่ม ฝายหิน นาคำน้อย โป่งแห้ง โสกก้อง โสกอุดม หนองไผ่เหนือ และนาดี ยกฐานะขึ้นเป็น 'ตำบลวังหินลาด' โดยตั้งชื่อตำบลตามชื่อหมู่ที่เก่าแก่ที่สุดในพื้นที่ ภายหลังมีการขอแบ่งแยกหมู่บ้านเพิ่มเติม คือ บ้านวังหินลาดขอแยกเป็นบ้านวังเจริญ บ้านหนองทุ่มขอแยกเป็นบ้านหนองทอง และบ้านโสกก้องขอแยกเป็นบ้านก้องเจริญ ปัจจุบันตำบลวังหินลาดมีหมู่บ้านทั้งหมด 12 หมู่บ้าน ภูมิศาสตร์ ตั้งอยู่ห่างจาก อำเภอชุมแพ ประมาณ 15 กิโลเมตร ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น 96 กิโลเมตร สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง ทิศเหนือ ติดกับ ตำบลนาจาน อำเภอสีชมพู จังหวัดขอนแก่น ทิศใต้ ติดกับ ตำบลหนองไผ่ อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ทิศตะวันออก ติดกับ ตำบลเมืองเก่าพัฒนา อำเภอเวียงเก่า จังหวัดขอนแก่น ทิศตะวันตก ติดกับ ตำบลหนองเขียด อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น อ้างอิง ราชกิจจานุเกษา เล่มที่ 102 ตอน 175 ตั้งตำบลวังหินลาด ในท้องที่อำเภอชุมแพ http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2528/D/175/ วังหินลาด วังหินลาด วังหินลาด
ตำบลนาหนองทุ่ม เป็นตำบลใน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ประวัติ ประชาชนของตำบลนาหนองทุ่มส่วนใหญ่จะอพยพมาจากจังหวัดใกล้เคียงและจังหวัดอื่นๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดนครราชสีมา และจังหวัดสกลนคร โดยอพยพมาทำอาชีพการเกษตรปลูกพืชไร่ ได้แก่ ข้าวโพด ถั่วต่างๆ เนื่องจากพื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์ ต่อมาทางราชการได้ประกาศให้พื้นที่ ที่ใช้ในการปลูกพืชไร่เป็นเขตอุทยานแห่งชาติภูผาม่าน ทำให้มีการอพยพจากบริเวณดังกล่าวมาตั้งหมู่บ้านใหม่อยู่นอกเขตอุทยานแห่งชาติภูผาม่าน บางส่วนไปรวมกับหมู่บ้านดั้งเดิม ซึ่งตั้งอยู่ก่อนแล้วนอกเขตอุทยานฯ เดิมตำบลนาหนองทุ่ม ขึ้นกับตำบลโนนหัน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น และแยกจากตำบลโนนหัน เมื่อปี พ.ศ. 2506 มีทั้งหมด 15 หมู่บ้าน มีนายคำภู แพงไทย เป็นกำนันตำบลคนแรก และได้มีการขยายหมู่บ้านเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนเป็น 17 หมู่บ้าน ในปี พ.ศ.2531 จึงได้แยกออกเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลนาหนองทุ่ม มี 8 หมู่บ้าน และตำบลหนองเขียด มี 9 หมู่บ้าน จนถึงปัจจุบัน รายนามกำนันตำบลนาหนองทุ่ม ปี 2506 - 2525 ปี 2525 - 2529 ปี 2529 - 2535 ปี 2535 - 2549 ปี 2549 - ปัจจุบัน เขตการปกครอง เขตการปกครองของตำบลนาหนองทุ่ม มี 13 หมู่บ้าน ดังนี้ หมู่ 1 หมู่ 8 บ้านนาหนองทุ่ม หมู่ 2 หมู่ 9 บ้านน้อยพัฒนา หมู่ 3 หมู่ 10 บ้านสระแก้ว หมู่ 4 หมู่ 11 บ้านซำผักหนาม หมู่ 5 หมู่ 12 บ้านน้อยพรสวรรค์ หมู่ 6 หมู่ 13 วังศักดา หมู่ 7 ภูมิศาสตร์ ตั้งอยู่ห่างจาก อำเภอชุมแพ ประมาณ 30 กิโลเมตร ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น 120 กิโลเมตร สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง ทิศเหนือ ติดกับ ตำบลผานกเค้า อำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย ทิศใต้ ติดกับ ตำบลหนองเขียด อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ทิศตะวันออก ติดกับ ตำบลดงลาน และตำบลภูห่าน อำเภอสีชมพู จังหวัดขอนแก่น ทิศตะวันตก ติดกับ ตำบลห้วยม่วง อำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น สถานที่สำคัญ อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงลาน องค์การบริหารส่วนตำบลนาหนองทุ่ม โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลนาหนองทุ่ม โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพบ้านวังยาวใหญ่ ตำบลนาหนองทุ่ม ศูนย์ปฏิบัติการไฟป่าขอนแก่น ศูนย์วิจัยกีฏวิทยาป่าไม้ที่ 2 สถานศึกษา โรงเรียนบ้านโนนโก โรงเรียนบ้านโนนโก (สาขาบ้านซำผักหนาม) โรงเรียนบ้านวังยาว โรงเรียนนาหนองทุ่มวิทยาคม อ้างอิง เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลนาหนองทุ่ม นาหนองทุ่ม นาหนองทุ่ม นาหนองทุ่ม
ภาพจำลองแสดงดาวฤกษ์แต่ละดวงในทางช้างเผือกที่มีดาวเคราะห์โคจรโดยทั่วไป ดาวเคราะห์นอกระบบ คือ ดาวเคราะห์ที่โคจรรอบดาวฤกษ์ดวงอื่นที่ไม่ใช่ดวงอาทิตย์ และอยู่ในระบบดาวเคราะห์อื่นที่ไม่ใช่ระบบสุริยะเดียวกันกับโลก นับถึงวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2014 มีการตรวจค้นพบและยืนยันการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบรวมทั้งสิ้นแล้วมากกว่า 1800 ดวง (1821 ดวง ในระบบดาวเคราะห์ 1135 แห่ง ในจำนวนนี้ 467 แห่งประกอบด้วยดาวเคราะห์มากกว่าหนึ่งดวง และถูกบรรจุไว้ในสารานุกรมดาวเคราะห์นอกระบบ โดยส่วนมากพบจากการตรวจวัดด้วยวิธีความเร็วแนวเล็งและกระบวนการทางอ้อมต่าง ๆ มากกว่าวิธีการถ่ายภาพโดยตรง ดาวเคราะห์นอกระบบส่วนใหญ่เป็นดาวเคราะห์แก๊สยักษ์คล้ายกับดาวพฤหัสบดี ซึ่งน่าจะเป็นผลจากกระบวนวิธีในการตรวจจับนั่นเอง แต่ผลการตรวจจับในระยะหลังมีแนวโน้มจะพบดาวเคราะห์นอกระบบขนาดเล็กลง ปัจจุบันมีการค้นพบดาวเคราะห์หินขนาดเบาเป็นจำนวนมากกว่าจำนวนดาวเคราะห์แก๊สยักษ์แล้ว ดาวเคราะห์นอกระบบเริ่มเป็นหัวข้อตรวจสอบทางวิทยาศาสตร์ที่สำคัญตั้งแต่ช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นักดาราศาสตร์โดยทั่วไปเชื่อว่าดาวเคราะห์นอกระบบมีอยู่จริง แต่ไม่อาจทราบได้ว่ามันมีลักษณะเช่นไร หรือคล้ายคลึงกับดาวเคราะห์ในระบบสุริยะเพียงใด การตรวจพบดาวเคราะห์นอกระบบครั้งแรกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1995 ด้วยวิธีตรวจวัดด้วยความเร็วแนวเล็ง ค้นพบดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ที่มีคาบการโคจร 4 วันอยู่รอบดาว 51 เพกาซี นับแต่นั้นก็ตรวจพบดาวเคราะห์นอกระบบเพิ่มมากขึ้น เมื่อถึงปี ค.ศ. 2000 ก็มีการตรวจพบเพิ่มขึ้นทุกปีมากกว่าปีละ 15 ดวง และมีการตรวจพบเพิ่มขึ้นถึง 61 ดวงในปี ค.ศ. 2007 ประมาณการว่า อย่างน้อย 10% ของดวงดาวที่มีลักษณะคล้ายดวงอาทิตย์จะต้องมีดาวเคราะห์บริวาร โดยสัดส่วนที่แท้จริงอาจสูงกว่านั้น การค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบทำให้เกิดคำถามขึ้นอีกว่า จะมีบางดวงที่เอื้อต่อสิ่งมีชีวิตหรือไม่ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: เคที เพร์รี – พันธุศาสตร์ – พระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ฟุตบอลโอลิมปิกทีมชาติบราซิล (รู้จักในนาม บราซิล รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี) เป็นฟุตบอลทีมชาติบราซิลในการลงแข่งขันกีฬาโอลิมปิก จำกัดอายุไม่เกิน 23 ปี อนุญาตให้มีผู้เล่นที่อายุเกิน 23 ปีได้ไม่เกิน 3 คน อยู่ภายใต้การดูแลของสมาพันธ์ฟุตบอลบราซิล ทีมชาติบราซิล อายุไม่เกิน 23 ปีเป็นหนึ่งในทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแข่งขันฟุตบอลโอลิมปิก โดยคว้าแชมป์มาแล้ว 2 ครั้ง (2016 และ 2020) และทำสถิติคว้าเหรียญรางวัลรวม 7 เหรียญ ซึ่งประกอบด้วยเหรียญทอง 2 เหรียญ เหรียญเงิน 3 เหรียญ และเหรียญทองแดง 2 เหรียญ การแข่งขันฟุตบอลโอลิมปิกเป็นรายการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติรายการสุดท้ายที่จัดโดยฟีฟ่า ซึ่งบราซิลไม่เคยคว้าแชมป์ได้เลย จนกระทั่งคว้าแชมป์ได้ในปี 2016 ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยได้เหรียญเงิน 3 เหรียญ (1984, 1988, 2012) และเหรียญทองแดง 2 เหรียญ (1996, 2008) ทีมนี้มักได้รับการฝึกสอนโดยโค้ชทีมชาติชุดใหญ่ที่รับผิดชอบในอดีต เช่น มารียู ซากาลูใน ค.ศ. 1996, Vanderlei Luxemburgo ใน ค.ศ. 2000, ดุงกาใน ค.ศ. 2008 และ Mano Menezes ใน ค.ศ. 2012 ประวัติ โอลิมปิกฤดูร้อน 1952–1976 การเข้าร่วมโอลิมปิกครั้งแรกของบราซิลเกิดขึ้นที่เฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ใน ค.ศ. 1952 ในปีนั้น บราซิลเข้าถึงรอบก่อนชิงชนะเลิศ แต่ถูกเยอรมนีตะวันตกทำตกรอบด้วยคะแนน 4–2 จากนั้นบราซิลจึงตกรอบในรอบแรกใน ค.ศ. 1960 ที่โรม ประเทศอิตาลี ใน ค.ศ. 1964 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1968 ที่เม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก และใน ค.ศ. 1972 ที่เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีตะวันตก ในมอนทรีออล ค.ศ. 1976 บราซิลพ่ายแพ้ต่อโปแลนด์ 2–0 ในรอบรองชนะเลิศ จากนั้นบราซิลก็พ่ายแพ้ต่อสหภาพโซเวียต 2–0 ในการแข่งขันชิงเหรียญทองแดง ทำให้ได้อันดับที่สี่ ในการเข้าร่วมทั้งหกครั้งนี้ บราซิลส่งทีมผู้เล่นเยาวชนหรือผู้เล่นที่ไม่ใช่มืออาชีพเข้าร่วม เนื่องจากโอลิมปิกไม่อนุญาตให้ผู้เล่นมืออาชีพเข้าร่วมในช่วงเวลานั้น ในขณะที่ผู้เล่นฝั่งคอมมิวนิสต์ที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐได้รับอนุญาตให้แข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 1984 – ลองแอนเจลิส อ้างอิง รุ่นอายุ
ผลการประชุมวิกิเมเนีย 2016 เนื่องด้วยผมได้เป็นตัวแทนในการเข้าร่วมประชุมวิกิเมเนีย 2016 ที่จัดขึ้น ณ เอซีโนลารีโอ ประเทศอิตาลี พบว่า มีประเด็นที่น่าสนใจ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อชุมชน ดังนี้ : ;1. ด้านการศึกษา การจัดกิจกรรมวิกิพีเดีย ร่วมกับสถาบันการศึกษาในประเทศไทยนั้น ยังคงค่อนข้างมีขนาดเล็ก ที่จัดขึ้นเพียงไม่กี่แห่ง ผมเองจึงอยากเชิญชวนให้มีอาสาสมัครร่วมกันทำกิจกรรมในฐานที่กว้างขึ้น โดยเฉพาะตามโรงเรียน หรือองค์กรที่สนใจ มาทำงานร่วมกัน หากหน่วยงานใดสนใจก็ลองติดต่อผ่าน Wikimedians in Thailand หรือผ่านอีเมลกลุ่มมาก็ได้ ;2. โครงการแปล ด้านโครงการแปลนั้น แม้จะมีเครื่องอำนวยความสะดวก เช่น โปรแกรมแปล หรือเครื่องมือในการแปล แต่ในลักษณะของภาษาอื่นที่แปลเป็นภาษาไทยโดยใช้โปรแกรมแปล มักมีอุปสรรคในแง่ของไวยากรณ์ที่ไม่ถูกต้องในบางส่วน หรือเกือบทั้งประโยค (เช่น ภาษาเกาหลี และญี่ปุ่น ที่โครงสร้างประโยคจะต่างจากภาษาไทย) รวมถึงคำศัพท์เฉพาะ ซึ่งคงต้องอาศัยความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านของอาสาสมัครแต่ละท่าน มาช่วยกันปรับแก้ และสร้างสรรค์บทความใหม่ ๆ ที่น่าสนใจร่วมกัน อีกประเด็นที่น่าสนใจ คืออยากให้มีการทำกิจกรรมร่วมกับนักศึกษาสาขาภาษาต่างประเทศ นอกเหนือจากภาษาอังกฤษ เช่น ภาษาฝรั่งเศส หรือเยอรมัน หรืออื่น ๆ โดยนัดกลุ่มร่วมกัน (อย่างในของต่างประเทศจะมีกลุ่ม WikiFranca ซึ่งเป็นกลุ่มที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสมาทำงานร่วมกัน) เพื่อจัดกิจกรรมแปลภาษาดังกล่าวสู่บทความภาษาไทย ซึ่งจะเป็นการเปิดมุมมองใหม่ ๆ จากการที่ผม หรือเพื่อน ๆ ในชุมชนวิกิพีเดียแห่งนี้ ที่มีประสบการณ์กันมาส่วนหนึ่ง ก็คงต้องช่วยให้คำแนะนำการเขียนโค้ด การใส่ภาพ ให้แก่นักศึกษากลุ่มนี้ ทั้งก่อนและระหว่างลงมือเขียนบทความ ;3. ด้านเทคนิค ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาไทย มีผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคค่อนข้างน้อย จึงอยากให้มีการจัดกิจกรรมสอนการใช้โปรแกรม เช่น การจัดงานแฮกกาธอน (Hackathon) สำหรับกลุ่มชาววิกิมีเดียในประเทศไทย และภายหลังจากนี้ หากผมมีโอกาสผ่านกรุงเทพฯ หรือจังหวัดนครปฐม ก็ยินดีที่จะเข้าร่วมกิจกรรม Wikipedia:Meetup/Mahidol University ในโอกาสต่อไป --B20180 (พูดคุย) 19:12, 22 สิงหาคม 2559 (ICT)
ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2559 เมื่อเวลา 03:36 น. ตามเวลาออมแสงยุโรปกลาง (08:36 น. ตามเวลาในไทย) เกิดแผ่นดินไหวขนาดความรุนแรง 6.2 ± 0.016 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ในภาคกลางของประเทศอิตาลีใกล้เมืองนอร์ชา บริเวณรอยต่อระหว่างแคว้นอุมเบรีย, ลาซีโอ และมาร์เก ห่างจากเมืองเปรูจาไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และห่างจากเมืองลากวีลาไปทางทิศเหนือ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 292 ราย และมีผู้สูญหายอีกจำนวนมาก Background ภาคกลางของอิตาลีเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่เกิดแผ่นดินไหวบ่อยที่สุดของประเทศ โดยได้รับผลกระทบเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้รอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกแอฟริกากับแผ่นเปลือกโลกยูเรเชีย ทั้งยังมีรอยเลื่อนพาดผ่านตามแนวเทือกเขาแอเพนไนน์ แผ่นดินไหวครั้งนี้ถือเป็นแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่เหตุแผ่นดินไหวใกล้เมืองลากวีลาในแคว้นอาบรุซโซเมื่อปี พ.ศ. 2552 ซึ่งคร่าชีวิตผู้คนไปกว่า 300 ราย และส่งผลให้มีผู้ไร้ที่อยู่อาศัยอีกประมาณ 65,000 ราย แผ่นดินไหว หลังจากแผ่นดินไหวครั้งแรก ได้เกิดแผ่นดินไหวตามอย่างรุนแรงอย่างน้อย 40 ครั้ง ในเบื้องต้น สำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกาได้รายงานว่า แผ่นดินไหวหลักมีศูนย์เกิดลึกลงไป วัดขนาดความรุนแรงได้ 6.4 ต่อมาปรับเหลือ 6.2 ในขณะที่ศูนย์วิทยาแผ่นดินไหวยุโรป-เมดิเตอร์เรเนียนวัดขนาดความรุนแรงได้ 6.1 และสถาบันธรณีฟิสิกส์และวิทยาภูเขาไฟแห่งชาติอิตาลีขนาดความรุนแรงได้ 6.0 รายงานในช่วงแรกระบุถึงความเสียหายอย่างรุนแรงในเมืองอามาตรีเช (ใกล้จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว) รวมทั้งในเมืองอัคคูโมลีและอาร์ควาตาเดลตรอนโต แซร์โจ ปีรอซโซ นายกเทศมนตรีเมืองอามาตรีเชกล่าวว่า 'ที่นี่ไม่มีอามาตรีเชอีกแล้ว ครึ่งหนึ่งของเมืองถูกทำลายหมด' ภาพถ่ายความเสียหายแสดงให้เห็นกองซากปรักหักพังขนาดใหญ่ในใจกลางเมือง โดยเหลือสิ่งปลูกสร้างไม่กี่แห่งที่ยังตั้งมั่นอยู่ได้ในพื้นที่รอบนอก แรงสั่นสะเทือนและแผ่นดินไหวตามอีกหลายระลอกสามารถรู้สึกได้ทั่วพื้นที่ส่วนใหญ่ในภาคกลางของอิตาลี ซึ่งรวมถึงโรม, เนเปิลส์ และฟลอเรนซ์ นอกจากความเสียหายแก่ชีวิตแล้ว แผ่นดินไหวครั้งนี้ยังสร้างความเสียหายแก่มรดกทางวัฒนธรรมเป็นวงกว้าง ในเมืองอามาตรีเช ด้านหน้าและหน้าต่างกลมของโบสถ์ซานตากอสตีโนพังทลาย ส่วนในกรุงโรม แรงสั่นสะเทือนยังก่อให้เกิดรอยร้าวในโรงอาบน้ำการากัลลาสมัยโรมันด้วย อ้างอิง ภาคกลางของอิตาลี 2559 ภาคกลางของอิตาลี 2559
การใช้งาน สามารถใช้ได้ 2 แบบโดยแสดงผลเหมือนกัน ได้แก่แบบภาษาไทย หรือแบบภาษาอังกฤษ ตัวอย่าง รายชื่อซ่อนได้ พารามิเตอร์ พารามิเตอร์ทุกตัวในแม่แบบนี้ไม่ได้บังคับให้ใช้ทั้งหมด (optional) พารามิเตอร์ การใช้งาน ตัวอย่าง ชื่อ/title ชื่อบทความ (อาจใส่ชื่อภาษาอังกฤษต่อท้าย) Asia ภาพ/image ภาพแผนที่แสดงอาณาเขตของทวีป พื้นที่/area พื้นที่ทวีป ประชากร/population จำนวนประชากรที่อาศัยอยู่ในทวีป ความหนาแน่น/density จำนวนประชากรในทวีปต่อหนึ่งหน่วยพื้นที่ เดมะนิม/demonym คำเรียกผู้ที่อยู่อาศัยในทวีป (เดมะนิม) โดยปกติใช้คำว่า ชาว + ชื่อทวีป (อาจใส่ชื่อภาษาอังกฤษต่อท้าย) (Asian) ประเทศ/countries จำนวนประเทศที่ได้รับการรับรองในทวีป รายชื่อประเทศ/list_countries ชื่อที่ลิงก์ไปสู่บทความรายชื่อประเทศในทวีปนั้น ๆ ดินแดน/dependencies ดินแดนที่ตั้งอยู่ในทวีป ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศอื่น อาจแสดงเป็นจำนวนตัวเลข หรือแสดงรายชื่อโดยใช้แม่แบบ ไม่รับรอง/unrecognized รัฐหรือดินแดนที่ไม่ได้รับการรับรอง อาจแสดงเป็นจำนวนตัวเลข หรือแสดงรายชื่อโดยใช้แม่แบบ ภาษา/languages ภาษาที่ใช้ในทวีป อาจเชื่อมโยงลิงก์ไปยังหน้าบทความอื่น หรือแสดงรายชื่อโดยใช้แม่แบบ เวลา/time เขตเวลาทั้งหมดที่ใช้ในพื้นที่ทวีป อินเทอร์เน็ต/internet แสดงโดเมนระดับบนสุดของทวีป (หรือประเทศในทวีปนั้น) โดยปกติให้เชื่อมโยงไปยังบทความ โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ เมือง/cities เมืองใหญ่ที่มีจำนวนประชากรมากหรือเมืองสำคัญที่สุดของทวีป อาจเชื่อมโยงลิงก์ไปยังหน้าบทความอื่น หรือหากต้องการแสดงรายชื่อให้ใช้แม่แบบ หมายเหตุ/footnotes ใช้เมื่อมีหมายเหตุกำกับข้อมูลใด ๆ ในกล่องข้อมูล ดูตัวอย่างการกำกับหมายเหตุในบทความ ทวีปยุโรป ข้อมูลของแม่แบบ { 'params': { 'ชื่อ': { 'description': 'ชื่อบทความ' }, 'ภาพ': { 'description': 'ภาพแผนที่ของทวีป' }, 'พื้นที่': { 'description': 'พื้นที่ทั้งหมดของทวีป' }, 'ประชากร': { 'description': 'จำนวนประชากรทั้งหมดของทวีป' }, 'ความหนาแน่น': { 'description': 'ความหนาแน่นของประชากรของทวีป' }, 'เดมะนิม': { 'description': 'ชื่อเรียกผู้ที่อาศัยในทวีปนั้น' }, 'ประเทศ': { 'description': 'จำนวนประเทศทั้งหมดที่ได้รับการรับรอง' }, 'รายชื่อประเทศ': { 'description': 'ชื่อที่ลิงก์ไปสู่บทความรายชื่อประเทศในทวีปนั้น ๆ' }, 'ดินแดน': { 'description': 'ดินแดนทั้งหมดในทวีป' }, 'ไม่รับรอง': { 'description': 'รัฐหรือดินแดนที่ไม่ได้รับการรับรองทั้งหมดในทวีป' }, 'ภาษา': { 'description': 'ภาษาต่าง ๆ ที่ใช้พูดกันในทวีป' }, 'เวลา': { 'description': 'เขตเวลาทั้งหมดของทวีป' }, 'อินเทอร์เน็ต': { 'description': 'โดเมนระดับบนสุดของทวีป' }, 'เมือง': { 'description': 'เมืองใหญ่และเมืองสำคัญที่สุดของทวีป' }, 'หมายเหตุ': { } }, 'description': 'แม่แบบนี้ใช้แสดงข้อมูลของทวีปหนึ่ง ๆ' }
ภววิทยา เป็นปรัชญาสาขาหนึ่งที่ศึกษาเรื่องสภาวะแห่งความเป็นอยู่ หรือสัต (being) ในความหมายกว้างกว่านี้ ภววิทยาศึกษาศึกษาแนวคิดที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการแปรสภาพ (becoming), การดำรงอยู่ (existence), ความเป็นจริง (reality) และ ประเภทของสัตว์ (categories of being) และความสัมพันธ์ระหว่างมัน โดยดั้งเดิมแล้ว ภววิทยาจัดเป็นส่วนหนึ่งของปรัชญาสาขาอภิปรัชญา (metaphysics) ภววิทยามุ่งสนใจกับคำถามถึงการมีอยู่ (exist) ของสิ่ง (entity) ต่าง ๆ และสิ่งนั้น ๆ ควรรวมกลุ่มหรือสัมพันธ์กันภายในชนชั้น (hierarchy) อย่างไร และจะถูกนำมาแบ่งประเภทตามความเหมือนหรือความต่างอย่างไร ศัพทมูล ในภาษาอังกฤษ คำว่า ontology ('การศึกษาสัต') เกิดจากการรวมคำว่า onto- (กรีก: ; , สัมพันธการก) กับคำว่า -logia การปรากฏใช้คำว่า ontology ครั้งแรกในภาษาอังกฤษ ตามที่บันทึกไว้ในOxford English Dictionary ปรากฏพบในปี 1664 ใน Archelogia philosophica nova... โดย Gideon Harvey ส่วนในภาษาไทย คำว่า ภววิทยา มาจากการรวมคำว่า ภว (สภาวะแห่งการดำรงอยู่ หรือ state of existence) ในภาษาบาลี กับคำว่า วิทยา (ความรู้) ในภาษาสันสกฤต ภาพรวม นักปรัชญาบางส่วน โดยเฉพาะสายลัทธิเพลโต เชื่อว่าคำนาม (noun) ทุกคำ ล้วนมีเพื่อระบุถึงสัต (entity) หนึ่งเสมอ ในขณะที่นักปรัชญาบางส่วนโต้แย้งว่าคำนาม (noun) อาจไม่ได้เป็นการขานชื่อสัต (entity) เสมอไป แต่เป็นการอ้างถึงแบบชวเลข (shorthand) ถึงทั้งกลุ่มของกรรมภาษา (object) หรือเหตุการณ์ (event) ในมุมมองแบบนี้ จิต (mind) แทนที่จะสื่อถึงสัต กลับใช้สื่อถึงกลุ่มของเหตุการณ์ทางจิต (mental events) ซึ่งบุคคล (person) หนึ่งเคยได้พบหรือมีประสบการณ์, สื่อถึงกลุ่มของบุคคล ที่ซึ่งมีคุณลักษณะบางประการร่วมกันในมุมมองของสังคม (society) และกลุ่มของกิจกรรมทางปัญญาเฉพาะประเภทในมุมมองของเรขาคณิต (geometry) ระหว่างสองขั้วของสัจนิยมเพลโต (Platonic realism) และ นามนิยม ยังมีสัจนิยมสายกลาง (Moderate realism) อีก หมายเหตุ อ้างอิง
ภูมิประเทศใต้ทะเล ลาดทวีป เป็นพื้นลาดต่อเนื่องจากขอบทวีป เริ่มจากขอบของไหล่ทวีปไปจนถึงลาดตีนทวีป (continental rise) มีความลาดชันมาก 65 องศาต่อระยะทาง 1 กิโลเมตรทอดไปถึงระดับน้ำลึกประมาณ 3,600 เมตรหรือจนถึงจุดที่มีความชันน้อนกว่าจนเห็นเป็นสันชัดเจนนั้นคือส่วนแยกระหว่างลาดทวีปกับลาดตีนทวีป ความกว้างของลาดทวีปนั้นมีความกว้างไม่เท่ากันแต่ส่วนมากมีความกว้างโดยเฉลี่ยจะกว้างเป็น 2 เท่าของไหล่ทวีป ขอบนอกสุดของลาดทวีปจะติดต่อกับพื้นท้องมหาสมุทรหรือลาดตีนทวีป จะมีส่วนที่สามารถเห็นเป็นแนวที่เห็นได้ชัดเจน เพราะขอบของที่เป็นจุดต่อของลาดทวีปกับลาดตีนทวีปนั้นจะมีความชันน้อยกว่า ลักษณะ ลาดทวีปนี้เป็นส่วนขอบของเปลือกโลกที่เรียกว่าไซอัล และในบางส่วนของลาดทวีปและไหล่ทวีปนั้นอาจมีหุบเขาลึกอยู่เรียกว่าหุบผาชันใต้ทะเล (submarine canyon) หุบผาชันใต้ทะเลบางแห่งมีสาขาอยู่ด้วย ก้นหุบผาชันใต้ทะเลส่วนใหญ่มีความลึก 1,800–2,000 เมตร สาเหตุของการเกิดหุบผาชันใต้ทะเลนี้ยังไม่ทราบแน่ชัด แต่ก็มีข้อการสันนิษฐานกันหลายอย่าง บ้างว่าเนื่องจากการเปลี่ยนระดับของหิน บ้างว่าเพราะคลื่นขนาดใหญ่ทำให้เกิดกระแสน้ำมหาสมุทรซึ่งไหลแรง ทำให้ส่วนนั้นสึกกร่อนไป บ้างว่าน้ำใต้ดินบริเวณนั้นลดน้อยลงทำให้เกิดการยุบตัวในส่วนมากหุบผาชันใต้ทะเลนั้นมักพบบริเวณใกล้จุดเกิดจากการพัดพากัดเซาะบริเวณดังกล่าวให้กลายเป็นร่องลึก และบริเวณเชิงหุบผาชันมักพบเนินตะกอนรูปพัดก้นสมุทร (abyssal fan) มีลักษณะคล้ายเนินตะกอนที่ถูกพัดพามา หรือเกิดจากปริมาณตะกอนกรวดทรายที่ถูกพัดพามาตกทับถมกัน อ้างอิง
นิวนินเท็นโด 3ดีเอส (ทับศัพท์: นิวนินเท็นโด ทรีดีเอส) เป็นเครื่องเล่นเกมพกพาที่ผลิตโดยนินเท็นโด จัดเป็นเครื่องที่สี่ในตระกูลนินเท็นโด 3DSตามลำดับ นินเท็นโด 3DS, นินเท็นโด 3DS XL, และนินเท็นโด 2DS ออกวางจำหน่ายครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ที่ประเทศออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 ในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2015 ที่ทวีปยุโรปเฉพาะในคลับ นินเท็นโดเท่านั้นเป็นรุ่นพิเศษ 'แอมบาสซาเดอร์ อิดิชัน' ต่อมาได้วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการที่ทวีปยุโรปในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 แล้วก็รุ่นที่เพิ่มขนาดหน้าจอและแบตเตอรี่อยู่ได้นานขึ้นที่ชื่อ นิวนินเท็นโด 3ดีเอส XL ได้ทำการเผยแพร่ในสามภูมิภาค โดยที่ทวีปอเมริกาเหนือได้ออกวางจำหน่ายในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 และในขณะที่ นิวนินเท็นโด 3ดีเอส ขนาดมาตรฐานได้ออกวางจำหน่ายภายหลังในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2015 โมเดลนี้คือการปรับปรุงของโมเดลก่อนหน้านี้ให้ดีขึ้นอย่างเช่น ยกระดับตัวประมวลผลและเพิ่มแรม, แท่งชี้ควบคุมแบบแอนะล็อก (ซีสติก), ไหล่ทริกเกอร์สองปุ่ม (ZR และ ZL), ระบบตรวจจับใบหน้าเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการแสดงผลสามมิติในตัว, การ์ดไมโครเอสดี 4 GB, และการสื่อสารสนามใกล้ ประวัติ ฮาร์ดแวร์ ซอฟต์แวร์ เกม การตอบรับ หมายเหตุ อ้างอิง
ผู้ใช้ Potapt ถือว่าเป็นผู้มีความรู้ทางด้านทับศัพท์ภาษาต่างประเทศคนหนึ่งเป็นอย่างดี และมีส่วนในการพัฒนาบทความต่างประเทศของวิกิพีเดียภาษาไทยเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม พบว่าที่ผ่านมา ผู้ใช้ Potapt ได้เปลี่ยนชื่อและแก้ไขชื่อในบทความจำนวนมาก ซึ่งบางชื่อได้รับการรับรองโดยราชบัณฑิตยสภาแล้ว และผู้ใช้ Potapt อ้างเหตุผลในการเปลี่ยนชื่อ จากแหล่งที่ไม่เป็นมาตรฐานกลาง อาทิ เปลี่ยนชื่อบทความ ประเทศตองกา เป็น ประเทศตองงา โดยอ้างว่า ตามแอปพลิเคชันชื่อบ้านนามเมือง เปลี่ยนชื่อบทความ สตอกโฮล์ม เป็น สต็อกโฮล์ม โดยอ้างว่า ตามแอปพลิเคชันชื่อบ้านนามเมือง ทั้งสองชื่อดังกล่าว ราชบัณฑิตสภาได้เคยทับศัพท์ไว้แล้ว และการเขียนตามแบบฉบับของราชบัณฑิตนั้น ก็เป็นที่คุ้นเคยของคนไทยแล้ว ฉะนั้นแล้ว ข้าพเจ้าขอคัดค้านการเปลี่ยนชื่อดินแดนและประเทศใดๆ อันถูกรับรองโดยราชบัณฑิตยสภาแล้ว เป็นชื่ออย่างอื่นใด ทั้งนี้บรรดาชื่อเขตการปกครองหรือดินแดนใดซึ่งราชบัณฑิตยสภาๆไม่เคยทับศัพท์ไว้ ก็เห็นควรให้ใช้ตามสารบาญรายชื่อจากแหล่งที่มาอื่น ข้าพเจ้าจึงนำเรียนสมาชิกวิกิพีเดียภาษาไทย ร่วมลงมติหรืออภิปรายในประเด็นปัญหาดังกล่าว--☭ Walker Emp (พูดคุย) 17:55, 28 พฤศจิกายน 2559 (ICT) ราชบัณฑิตยสภา ก็มีการอัปเดตเสมอ ๆ ผมก็มีหนังสือการทับศัพท์ชื่อเมือง อย่าง พจนานุกรมชื่อภูมิศาสตร์สากล ซึ่งพิมพ์ปี 2550 และการทับศัพท์ต่าง ๆ ทางราชบัณฑิตฯ ก็มีการเปลี่ยนเกณฑ์มาเรื่อย ๆ และแอปพลิเคชันชื่อบ้านนามเมือง (แอปของราชบัณฑิตยสภา) ก็เป็นเวอร์ชั่นอัปเดตที่สุดแล้ว อัปเดตกว่าในหนังสือที่พิมพ์มาหลายปีแล้ว ผมว่าก็น่าจะแก้อันที่ล่าสุด–Sry85 (พูดคุย) 18:03, 28 พฤศจิกายน 2559 (ICT) ตกลงปัญหาของหัวข้ออภิปรายนี้คืออะไรครับ อ่านแล้วไม่เข้าใจ เพราะแอปพลิเคชันนั่นก็เป็นของราชบัณฑิตยสภาเอง เป็นรายชื่อเขตการปกครองรายชื่อแรกที่เผยแพร่สู่สาธารณชนในนามราชบัณฑิตยสภาด้วย แล้วเขาจะไม่รับรองได้ยังไงครับ หรือปัญหาอยู่ที่คนเปลี่ยนชื่อบทความเหล่านั้นคือผู้ใช้ Potapt? --Potapt (พูดคุย) 04:36, 29 พฤศจิกายน 2559 (ICT) จขกท. คงเข้าใจว่า ชื่อบ้านนามเมือง ผลิตโดยเอกชน ความจริงคือ แอปนี้ก็เป็นของราชบัณฑิตยสภา โดยความร่วมมือในการสร้างจาก Nectec ชื่อที่มี official มากกว่าหนึ่งแบบ เลือกใช้อันล่าสุด น่าจะ common sense นะครับ เพราะองค์ความรู้นั้นเปลี่ยนแปลงได้ (แต่ชื่อเก่าก็ไม่ได้หมายความว่าผิด) บางชื่อเปลี่ยนไปแล้วเสียงใกล้เคียงต้นฉบับมากกว่าอีก --奥虎 ボンド 11:24, 5 ธันวาคม 2559 (ICT) มาอธิบายต่อด้วยสิครับ ตั้งทิ้งไว้เฉย ๆ ทำไม --Potapt (พูดคุย) 02:50, 9 ธันวาคม 2559 (ICT) มีเวลาไปเปลี่ยนชื่อหน้าอื่น แต่ไม่มีเวลามารับผิดชอบบรรดาหน้าบทความที่ตัวเองต้องการถกประเด็นปัญหาเหรอครับ แปลกดี --Potapt (พูดคุย) 19:07, 19 ธันวาคม 2559 (ICT) คุณ octahedron80 ตอบแทนไปแล้วครับ--☭ Walker Emp (พูดคุย) 19:09, 19 ธันวาคม 2559 (ICT) ถ้าคุณคิดเหมือนเขาแล้วทำไมถึงไม่ทำอะไรซักอย่างกับหน้าที่คุณเปลี่ยนชื่อครับ จะรอให้ใครมาตามแก้หรือ --Potapt (พูดคุย) 19:14, 19 ธันวาคม 2559 (ICT)
ภาพวาดของสภาซีเนตโรมัน อันเป็นองค์กรทางการเมืองที่สำคัญในสมัยสาธารณรัฐโรมัน ประชาธิปไตย เป็นระบอบการปกครองแบบหนึ่งซึ่งการบริหารอำนาจรัฐมาจากเสียงข้างมากของพลเมือง ผู้เป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตย โดยพลเมืองอาจใช้อำนาจของตนด้วยตนเองหรือผ่านผู้แทนที่เลือกไปใช้อำนาจแทนก็ได้ ประชาธิปไตยยังเป็นอุดมคติที่ว่าพลเมืองทุกคนในชาติร่วมกันพิจารณากฎหมายและการปฏิบัติของรัฐ และกำหนดให้พลเมืองทุกคนมีโอกาสแสดงความยินยอมและเจตนาของตนเท่าเทียมกัน ประชาธิปไตยเกิดขึ้นในบางนครรัฐกรีกโบราณช่วงศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในเอเธนส์หลังการก่อการกำเริบเมื่อ 508 ปีก่อนคริสตกาล ประชาธิปไตยแบบนี้เรียกว่า ประชาธิปไตยทางตรง ซึ่งพลเมืองเกี่ยวข้องในกระบวนการทางการเมืองโดยตรง แต่ประชาธิปไตยในปัจจุบันเป็นประชาธิปไตยแบบมีผู้แทน โดยสาธารณะออกเสียงในการเลือกตั้งและเลือกนักการเมืองเป็นผู้แทนตนในรัฐสภา จากนั้น สมาชิกสภาจะเป็นผู้ตัดสินใจด้วยเสียงข้างมาก ประชาธิปไตยทางตรงยังมีอยู่ในระดับท้องถิ่นหลายประเทศ เช่น การเลือกตั้งสมาชิกเทศบาล อย่างไรก็ดี ในระดับชาติ ความเป็นประชาธิปไตยทางตรงมีเพียงการลงประชามติ การริเริ่มออกกฎหมายและการถอดถอนผู้ได้รับเลือกตั้ง (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: เศรษฐกิจจีนยุคราชวงศ์ฮั่น – ดังคัน เอดเวิดส์ – โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา เป็นพระราชพิธีฉลองวาระครบรอบวันพระบรมราชสมภพของพระมหากษัตริย์ไทย หรือวันพระราชสมภพของสมเด็จพระบรมราชินี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของพระราชพิธีสิบสองเดือน โดยประกอบด้วยพระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศล และในกรณีของพระมหากษัตริย์จะมีการเสด็จออกมหาสมาคมเป็นประจำทุกปี ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย หรือในวาระพิเศษ เช่น พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาครบรอบนักษัตร อาจจะย้ายสถานที่เสด็จออกมหาสมาคมตามที่ทรงเห็นสมควร ในส่วนของภาครัฐ รัฐบาลไทยจะร่วมจัดรัฐพิธีเฉลิมฉลองด้วย โดยรัฐพิธีที่จัดขึ้นในวันเฉลิมพระชนมพรรษา เช่น พิธีทำบุญตักบาตรถวายเป็นพระราชกุศล และพิธีถวายเครื่องราชสักการะและจุดเทียนถวายพระพรชัยมงคล ซึ่งปกติมักจะกระทำที่ท้องสนามหลวง ยกเว้นช่วงที่ท้องสนามหลวงถูกปรับปรุง จะย้ายไปประกอบพิธีในสถานที่ที่รัฐบาลเห็นสมควร หลังจากนั้นจะจัดงานสโมสรสันนิบาตเฉลิมพระเกียรติ เป็นงานชุมนุมใหญ่อย่างเป็นทางการ เพื่อเลี้ยงรับรองแด่พระองค์ ณ ทำเนียบรัฐบาลไทย ประวัติ พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาของพระมหากษัตริย์ไทยแบ่งเป็น 2 ตอน คือ การฉลองพระชนมพรรษา และ การเฉลิมพระชนมพรรษา การฉลองพระชนมพรรษา คือการฉลองพระพุทธรูปประจำพระชนมวาร มีขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) แบ่งเป็นการสมโภชพระพุทธรูปในพิธีเจริญพระพุทธมนต์ในการพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา ซึ่งตรงกับวันขึ้น 3 ค่ำ เดือน 5 และฉลองในวันสงกรานต์ ซึ่งตามจันทรคติกระทำในวันแรม 15 ค่ำ เดือน 4 โดยใช้ปฏิทินจันทรคติไทยเป็นหลักต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) ได้ย้ายมากระทำในเดือน 11 ก่อนจะกำหนดวันที่แน่นอนคือวันครบรอบวันพระบรมราชสมภพตามปฏิทินจันทรคติไทยในภายหลัง ส่วนการเฉลิมพระชนมพรรษา เป็นการบำเพ็ญพระราชกุศลในวันครบรอบวันพระบรมราชสมภพตามปฏิทินสุริยคติไทย มีขึ้นครั้งแรกในรัชกาลที่ 4 แต่เดิมนั้นกระทำการโดยลับและไม่มีแบบแผน เนื่องจากยังมีประชาชนที่เข้าใจในพระราชพิธีและทราบพระราชประสงค์ที่แท้จริงไม่มาก ก่อนจะปรับเป็นพระราชพิธีแบบเปิดเผยและมีแบบแผนขั้นตอนรวมถึงหมายกำหนดการที่แท้จริง หลังจากมีประชาชนเข้าใจในพระราชพิธีนี้มากขึ้นตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน ส่วนการกำหนดให้วันเฉลิมพระชนมพรรษาเป็นวันหยุดราชการในประเทศไทย มีการประกาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2456 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) ทำให้วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2456 (นับปีปัจจุบันคือปี พ.ศ. 2457) เป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาของพระมหากษัตริย์ไทยวันแรกที่เป็นวันหยุดราชการ พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาของพระมหากษัตริย์ไทย ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการประกอบพระราชพิธีตามหมายกำหนดการจากสำนักพระราชวังตั้งแต่ พ.ศ. 2562 อ้างอิง
บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยแมคกิลล์สวมชุดครุยระดับปริญญาเอก กลุ่มบัณฑิตที่ได้รับปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกับอาจารย์ของพวกเขา ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (, อักษรย่อ ปร.ด., PhD, Ph.D. หรือ DPhil ) คือปริญญาทางวิชาการสูงสุดที่ได้รับจากมหาวิทยาลัยในหลายประเทศ การได้รับปรัชญาดุษฎีบัณฑิตมาจากหลักสูตรที่มีความกว้างขวางของสาขาทางวิชาการ การได้มาซึ่งปรัชญาดุษฎีบัณฑิตมักจะเป็นที่ต้องการสำหรับอาชีพอาจารย์มหาวิทยาลัย นักวิจัย หรือนักวิทยาศาสตร์ในสาขาต่าง ๆ บุคคลที่ได้รับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตอาจใช้คำนำหน้าว่าดอกเตอร์ (Doctor) หรือนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า 'ดร.' ('Dr' ) ในทางกฎหมายได้ หรือในประเทศที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษอาจใช้คำที่แตกต่างกันเช่น 'Dr. phil.' ในชื่อของพวกเขา และอาจใช้เป็นคำนำหลังชื่อเช่น 'Ph.D.', 'PhD' ขึ้นอยู่กับสถาบันที่ได้รับ ข้อกำหนดในการได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตมีความแตกต่างกันไปตามแต่ละประเทศ สถาบัน และช่วงสมัย ตั้งแต่ปริญญาการวิจัยในระดับเริ่มต้นจนถึงปริญญาเอกขั้นสูง ในระหว่างการเรียนนักศึกษาจะถูกเรียกว่า นักศึกษาปริญญาเอก (doctoral student หรือ PhD student) นักศึกษาที่จบการเรียนการสอน การสอบประมวลความรู้และอยู่ในระหว่างการทำวิทยานิพนธ์หรือดุษฎีนิพนธ์ของตนบางครั้งจะถูกเรียกว่า ผู้มีสิทธิได้รับปริญญาเอก (doctoral candidate หรือ PhD candidate) (ดู All but dissertation) นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาในระดับนี้อาจได้รับปริญญา Candidate of Philosophy ในสถาบันบางแห่ง ผู้มีสิทธิได้รับปริญญาเอกจะต้องเสนอโครงการ วิทยานิพนธ์ หรือดุษฎีนิพนธ์ซึ่งประกอบด้วยเนื้อหาที่เป็นจุดเริ่มต้นของการวิจัยทางวิชาการซึ่งเป็นหลักวิชาการที่มีคุณค่าต่อการเผยแพร่ในวารสารที่พิชญพิจารณ์แล้ว ในหลายประเทศผู้มีสิทธิจะต้องสอบป้องกัน วิทยานิพนธ์นี้ก่อนที่จัดสรรผู้เชี่ยวชาญที่เป็นคณะกรรมการสอบที่ได้รับการแต่งตั้งจากมหาวิทยาลัย ในบางครั้งมหาวิทยาลัยจะมอบปริญญาเอกประเภทอื่น ๆ นอกเหนือจากปรัชญาดุษฎีบัณฑิต เช่น วิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต (วศ.ด.) สำหรับวิศวกร และศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต (ศษ.ด.) สำหรับผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษา ในปี 2005 สมาคมมหาวิทยาลัยยุโรปได้กำหนดหลักซาลซ์บูร์ก (Salzburg Principles) ถึงหลักพื้นฐานสิบประการสำหรับปริญญาขั้นที่สาม (ปริญญาเอก) ภายใต้กระบวนการโบโลญญา ตามมาด้วย หลักฟลอเรนซ์ (Florence Principles) ในปี 2016 ประกอบด้วยหลักพื้นฐานเจ็ดประการสำหรับปริญญาเอกในสาขาศิลปะที่กำหนดโดยสันนิบาตแห่งสถาบันศิลปะยุโรป ซึ่งได้รับการรับรองโดยสมาคมโรงเรียนสอนศิลปะยุโรป สมาคมโรงเรียนภาพยนตร์และโทรทัศน์นานาชาติ สมาคมมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยศิลปะ การออกแบบ และสื่อนานาชาติ และสมาคมเพื่อการวิจัยศิลปะ ในบริบทของปรัชญาดุษฎีบัณฑิตและชื่อปริญญาอื่น ๆ ที่คล้ายกัน คำว่า 'ปรัชญา' ไม่ได้หมายถึงสาขาหรือแขนงทางวิชาการของปรัชญาเพียงอย่างเดียว แต่ถูกนำมาใช้ในความหมายที่กว้างขึ้นตามความหมายดั้งเดิมในภาษากรีก คือ 'ความรักในปัญญา' (love of wisdom) ซึ่งหมายถึงความใฝ่รู้ ส่วนใหญ่ในยุโรปทุกสาขา (ประวัติศาสตร์ ปรัชญา สังคมศาสตร์ คณิตศาสตร์ และปรัชญาธรรมชาติหรือวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ) รวมถึงเทววิทยา นิติศาสตร์ และแพทยศาสตร์ (ทั้งหลักสูตรวิชาชีพ อาชีวศึกษา และเทคนิค) เป็นที่รู้ตามธรรมเนียมว่าคือปรัชญา ในเยอรมนี และที่อื่น ๆ ในยุโรป คณะพื้นฐานทางศิลปศาสตร์เป็นที่รู้จักกันว่า 'คณะปรัชญา' อ้างอิง ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต
กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 เป็นการแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกฤดูหนาว ที่จัดขึ้นในเมืองพย็องชัง, ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 8–25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยได้จัดแข่งขันขึ้นที่ ศูนย์กีฬาเคอร์ลิงคังนึง ซึ่งครั้งนี้เป็นครั้งที่ 7 ที่กีฬาเคอร์ลิงได้บรรจุในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว การแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 3 รายการ คือ ประเภททีมชาย ประเภททีมหญิง และประเภททีมผสม โดยแต่ละรายการจะมีนักกีฬา 116 คน จาก 10 ประเทศ ตารางการแข่งขัน การแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงจะเริ่มแข่งขันก่อนพิธีเปิดหนึ่งวัน และสิ้นสุดก่อนถึงพิธีปิดหนึ่งวัน ซึ่งเป็นกีฬาชนิดเดียวที่จัดแข่งขันทุกวัน รอบคัดเลือก การคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ประเภททีมชาย และทีมหญิง จะใช้คะแนนผลงานในการแข่งขันเคอร์ลิงชิงแชมป์โลก 2016 และ 2017 โดยจะประกาศนักกีฬาที่เข้ารอบทั้งหมด 7 ประเทศ ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ของปี พ.ศ. 2560 และอีก 2 ประเทศ จะมาจากการแข่งขันรอบคัดเลือก ส่วนประเทศเกาหลีใต้ได้เข้ารอบอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพ การคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ประเภททีมผสม จะใช้คะแนนผลงานในการแข่งขันเคอร์ลิงชิงแชมป์โลก 2016 และ 2017 โดยจะประกาศนักกีฬาที่เข้ารอบทั้งหมด 7 ประเทศ ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ของปี พ.ศ. 2560 ส่วนประเทศเกาหลีใต้ได้เข้ารอบอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพ สรุปผลการคัดเลือก ประเทศ ทีมชาย ทีมหญิง คู่ผสม นักกีฬา X X X 12 X X 7 X X 10 X 2 X X 10 X 5 X X 10 X X 7 X X 7 X X X 12 X X 10 X X X 12 X X X 12 รวม: 13 ประเทศ 10 10 8 116 ประเทศที่เข้าร่วม มีนักกีฬาทั้งหมด 113 คนจาก 13 ประเทศเข้าร่วมแข่งขัน (รวมถึงคณะนักกีฬาจากนักกีฬาโอลิมปิกจากรัสเซีย) คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เข้าร่วมการแข่งขัน เข้าร่วมในปี 2014 แต่ไม่ได้เข้าร่วมปี 2018 เข้าร่วมในปี 2018 แต่ไม่ได้เข้าร่วมปี 2014 ประเทศที่เข้าร่วมครั้งแรก สรุปเหรียญรางวัล ตารางเหรียญรางวัล 1 1 1 0 2 2 1 0 0 1 1 0 0 1 4 0 1 1 2 5 0 1 0 1 6 0 0 1 1 0 0 1 1 รวม 3 3 3 9 รายการ ชาย จอห์น ชูสเตอร์ไทเลอร์ จอร์จแมตต์ แฮมิลตันจอห์น แลนด์สไตเนอร์โจ โปโล นิคลาส เอดีนออสการ์ เอริคส์ซอนรัสมุส วราโนคริสโตฟเฟอร์ ซุนด์เกรียนเฮนริค ลีค เบอนัว ชวาร์ซเคลาดีโอ แพทซ์ปีเตอร์ เดอ ครูซวาล็องแต็ง ตาแนร์โดมีนิค แมร์คี หญิง
โครงการอวกาศโซเวียต โครงการอวกาศโซเวียต ประกอบด้วยการพัฒนา จรวด และ การสำรวจอวกาศเป็นโครงการที่จัดทำโดยอดีต สหภาพโซเวียตจากช่วงทศวรรษที่ 1930 จนถึงการ สลายตัว ในปี 1991 ในช่วงเวลาหกสิบปีของโครงการมีความสำเร็จในหลายอย่างอาทิ เป็นผู้บุกเบิกขีปนาวุธข้ามทวีป อาร์-7 ,ดาวเทียมดวงแรกของโลก สปุตนิก 1 ,ไลก้า สิ่งมีชีวิตตัวแรกที่เดินทางไปอวกาศในสปุตนิก 2,มนุษย์คนแรกในอวกาศ ยูริ กาการิน ใน วอสตอค 1 ,ผู้หญิงคนแรกในอวกาศ วาเลนตีนา เตเรชโควา ใน วอสตอค 6 ,มนุษย์คนแรกที่เดินในอวกาศ อเล็กซี ลีโอนอฟ ใน วอสฮอด 2 ,การลงจอดบนดวงจันทร์ครั้งแรก ลูนา 2 ,การถ่ายภาพด้านมืดของดวงจันทร์ ลูนา 3 เป็นต้น ต้นแบบจรวดและโครงการอวกาศโซเวียตได้มีต้นแบบจากโครงการจรวดลับของเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โครงการใหญ่เริ่มหลังจากปี ค.ศ. 1955 และอยู่บนพื้นฐานของทฤษฎีหลายอย่างของ คอนสแตนติน ซีออลคอฟสกี บางครั้งเรียกว่าเป็นบิดาแห่งทฤษฎีการสำรวจอวกาศเซอร์ไก โคโรเลฟเป็นหัวหน้าสถาปนิกของกลุ่มการออกแบบจรวดแต่ก็มีการแข่งขันในการออกแบบหลายกลุ่มนำโดย โคโรเลฟ ,Mikhail Yangel,Valentin Glushko และ Vladimir Chelomei ต่างจากคู่แข่งคือสหรัฐอเมริกาที่มีองค์การในการออกแบบจรวดเดียวคือนาซา อ่านต่อ...
โจเซฟ สตาลิน แนวรบด้านตะวันออก (สงครามโลกครั้งที่สอง) เป็นเขตสงครามหนึ่งในสงครามโลกครั้งที่สอง มีอักษะประเทศในทวีปยุโรป และคู่สงครามร่วมฟินแลนด์ฝ่ายหนึ่ง กับสหภาพโซเวียต โปแลนด์และชาติสัมพันธมิตรจำนวนหนึ่งอีกฝ่ายหนึ่งเป็นคู่สงคราม เขตสงครามนี้กินอาณาบริเวณยุโรปตะวันออก บางส่วนของยุโรปเหนือและยุโรปใต้ สู้รบกันระหว่างวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 ถึง 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 เขตสงครามดังกล่าวมีเรียกหลายชื่อแตกต่างกันไปตามประเทศ ชื่อที่โดดเด่น เช่น 'มหาสงครามรักประเทศชาติ' (รัสเซีย: Великая Отечественная война) ในอดีตสหภาพโซเวียต; แนวรบด้านตะวันออก (เยอรมัน: die Ostfront) การทัพตะวันออก (เยอรมัน: der Ostfeldzug) หรือ การทัพรัสเซีย (เยอรมัน: der Rußlandfeldzug) ในเยอรมนี การยุทธ์บนแนวรบด้านตะวันออกประกอบกันเป็นการเผชิญหน้าทางทหารครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ มีลักษณะของความรุนแรงอย่างไม่เคยมีมาก่อน การทำลายไม่เลือกหน้า การเนรเทศขนานใหญ่ ตลอดจนการสูญเสียชีวิตมหาศาลอันเนื่องมาจากการสู้รบ ความอดอยาก การทอดทิ้ง โรคระบาด และการสังหารหมู่ แนวรบด้านตะวันออก อันเป็นแหล่งค่ายมรณะ การเดินขบวนแห่งความตาย (death march) เกตโต และโพกรมแทบทั้งหมด ถือเป็นศูนย์กลางของฮอโลคอสต์ จากตัวเลขประเมินผู้เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สอง 70 ล้านคน มีผู้เสียชีวิตราว 30 ล้านคนในแนวรบด้านตะวันออก อ่านต่อ...
ภาพถ่ายสีของดาวพลูโตจากยานนิวฮอไรซันส์ เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2558 ดาวพลูโต (ดัชนีดาวเคราะห์น้อย: 134340 พลูโต) เป็นดาวเคราะห์แคระในแถบไคเปอร์ วงแหวนของวัตถุพ้นดาวเนปจูน โดยเป็นวัตถุแถบไคเปอร์ชิ้นแรกที่ถูกค้นพบ มันมีขนาดใหญ่ที่สุดและมีมวลมากที่สุดเป็นอันดับสองในบรรดาดาวเคราะห์แคระที่รู้จักในระบบสุริยะ และยังเป็นวัตถุที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 9 และมวลมากเป็นอันดับที่ 10 ในระบบสุริยะที่โคจรรอบดวงอาทิตย์ ดาวพลูโตเป็นวัตถุแถบไคเปอร์ที่ใหญ่ที่สุดโดยปริมาตร แต่มีมวลน้อยกว่าอีริส ซึ่งเป็นวัตถุในแถบหินกระจาย ดาวพลูโตมีลักษณะเหมือนกับวัตถุอื่น ๆ ในบริเวณเดียวกัน กล่าวคือ ประกอบไปด้วยหินและน้ำแข็งเป็นส่วนใหญ่ มีมวลและปริมาตรประมาณ 1 ใน 6 และ 1 ใน 3 ของดวงจันทร์ตามลำดับ วงโคจรของดาวพลูโตมีความเยื้องศูนย์กลางมาก อยู่ที่ 30 ถึง 49 หน่วยดาราศาสตร์ (4.4 – 7.4 พันล้านกิโลเมตร) จากดวงอาทิตย์ หมายความว่าเมื่อดาวพลูโตอยู่ในตำแหน่งที่ใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุด มันจะอยู่ใกล้กว่าวงโคจรของดาวเนปจูนเสียอีก แต่เนื่องด้วยการสั่นพ้องของวงโคจร ทำให้ดาวเคราะห์ทั้งสองดวงไม่สามารถโคจรมาชนกันได้ ในปี พ.ศ. 2557 ดาวพลูโตมีระยะห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 32.6 หน่วยดาราศาสตร์ แสงจากดวงอาทิตย์ใช้เวลาประมาณ 5.5 ชั่วโมง ถึงจะไปถึงดาวพลูโตที่ระยะทางเฉลี่ย (39.5 หน่วยดาราศาสตร์) (อ่านต่อ...) ---- ที่เก็บถาวร
ตำบลหนองปลาหมอ เป็นหน่วยปกครองส่วนภูมิภาคของอำเภอโนนศิลา มีทั้งหมด 8 หมู่บ้าน ประวัติ หนองปลาหมอ เป็นชุมชนเก่าแก่ที่เป็นศูนย์กลางของตำบลซึ่ง แต่ก่อนมีชื่อว่า 'หนองตาหมอ' ที่เกิดจากหมอยาโบราณ ได้เดินทางมาขายยาโบราณบริเวณหนองน้ำใกล้หมู่บ้านและได้ล้มป่วยเสียชีวิตลงในเวลาต่อมา ณ หนองน้ำใกล้หมู่บ้าน ชาวบ้านจึงเรียกชื่อหมู่บ้านว่า 'หนองตาหมอ' จึงเพี้ยนมาเป็น 'หนองปลาหมอ' จนได้นำเอามาตั้งเป็นชื่อหมู่บ้านว่า 'หมู่ที่ 6, 14 บ้านหนองปลาหมอ ตำบลเปือยใหญ่' โดยอยู่ทางด้านทิศใต้ของตำบลเปือยใหญ่ ต่อมาเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ทางราชการจึงได้แยกออกมาตั้งเป็น 'ตำบลหนองปลาหมอ อำเภอบ้านไผ่' โดยมีการปกครองจำนวน 7 หมู่บ้านซึ่งโอนมาจากตำบลเปือยใหญ่ ต่อมาได้จัดตั้ง กิ่งอำเภอโนนศิลา จึงมีผลทำให้ตำบลหนองปลาหมอโอนมาขึ้นกับการปกครองของกิ่งอำเภอโนนศิลา จนถึงปัจจุบัน ปี พ.ศ. 2540 จึงได้แยกบ้านผัวหวาน ออกเป็น 2 หมู่บ้าน ปัจจุบันตำบลหนองปลาหมอมีหมู่บ้านในเขตปกครองทั้งหมด 8 หมู่บ้าน ขึ้นสังกัดการปกครองส่วนท้องถิ่น 'องค์การบริการส่วนตำบลหนองปลาหมอ' ทั้งตำบล ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลหนองปลาหมอ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลเปือยใหญ่ อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น(ม.ป.ป.). สืบค้น 6 กันยายน 2560. ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลโนนศิลา อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลโนนแดง, ตำบลโนนศิลา อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลกุดเพียขอม, ตำบลบ้านแท่น, ตำบลปอแดง อำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น การปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค ตำบลหนองปลาหมอ อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น แบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ประกอบด้วย 1. บ้านหนองกุง (Ban Nong Kung) 5. บ้านผักหวาน (Ban Phak Wan) 2. บ้านศรีสง่า (Ban Si Sanga) 6. บ้านหนองปลาหมอ (Ban Nong Plamo) 3. บ้านหนองกุง (Ban Nong Kung) 7. บ้านหนองปลาหมอ (Ban Phak Wan) 4. บ้านห้วยเสียว (Ban Huay Siew) 8. บ้านผักหวาน (Ban Phak Wan) การปกครองส่วนท้องถิ่น ตำบลหนองปลาหมอ อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลาหมอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลาหมอทั้งตำบล สถานที่สำคัญ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลาหมอ หมู่ 8 วัดอัมพวัน หมู่ที่ 1 วัดศิริธรรมมงคล หมู่ที่ 4 วัดอรัญญวาส หมู่ที่ 5 วัดบุตรสิมวราราม หมู่ที่ 5 วัดป่าดอนเจ้าปู่ตา หมู่ที่ 6 วัดสระบัวรอง บ้านหนองปลาหมอ โรงเรียนบ้านหนองปลาหมอศรีสง่า (นักเรียน 138 คน) โรงเรียนบ้านผักหวาน หมู่ 5 (นักเรียน 125 คน) โรงเรียนหนองกุงห้วยเสียววิทยา หมู่ 1 (นักเรียน 200 คน) (โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา) โรงเพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนองปลาหมอ หมู่ 6 อ้างอิง หนองปลาหมอ
ประเทศคีร์กีซสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 8 ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19 กุมภาพันธ์ – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 จำนวนผู้เข้าแข่งขัน นักกีฬาประเทศคีร์กีซสถานมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการดังต่อไปนี้ กีฬา ชาย หญิง รวม ทวิกีฬา 2 2 4 สกีลงเขา 2 2 4 สกีวิบาก* 1 1 2 สเกตลีลา 0 2 2 ฮอกกี้น้ำแข็ง 23 0 23 รวม 27 6 33 นักกีฬาทั้งสองได้ร่วมแข่งขันกีฬาทวิกีฬาด้วย กีฬาทวิกีฬา นักกีฬาทวิกีฬาของประเทศคีร์กีซสถานมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาทวิกีฬา ประเภทชาย และประเภทหญิง ประเภทชาย ทาเรล จาร์กิมเบฟ นุร์เบก ดูลาทอฟ ประเภทหญิง คุนดุซ แอบดีกาดีรอวา นาตาเลีย เลฟดานสกี กีฬาสกีลงเขา นักกีฬาสกีลงเขาของประเทศคีร์กีซสถานมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีลงเขา ประเภทชาย และประเภทหญิง ประเภทชาย แมกซิม กอร์ดีฟ เอฟกีนีย์ ทิมอฟีฟ ประเภทหญิง ออลการ์ พาเลียวกินา ดาริฮา มูราทาเลียวา กีฬาสกีวิบาก นักกีฬาสกีวิบากของประเทศคีร์กีซสถานมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีวิบาก ประเภทชาย และประเภทหญิง ประเภทชาย ทาเรล จาร์กิมเบฟ ประเภทหญิง คุนดุซ แอบดีกาดีรอวา กีฬาสเกตลีลา นักกีฬาสเกตลีลาของประเทศคีร์กีซสถานมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสเกตลีลา ประเภทหญิง ประเภทหญิง นักกีฬา รายการ ชอร์ท โปรแกรม ฟรี โปรแกรม รวม คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ ลอรา อิสมากูโลา บุคคลหญิง อเลกซานดรา เนสเทอรอวา กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งของประเทศคีร์กีซสถานมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งประเภททีมชาย ระดับดิวิชั่น 2 ประเภททีมชาย ;กลุ่มเอ ---- ---- ---- อ้างอิง ค 2
ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 8 ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19 กุมภาพันธ์ – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 จำนวนผู้เข้าแข่งขัน นักกีฬาประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการดังต่อไปนี้ กีฬา ชาย หญิง รวม เคอร์ลิง 5 5 10 ทวิกีฬา 0 0 0 วิ่งสเกต 0 0 0 วิ่งสเกตลู่สั้น 10 10 20 สกีกระโดดไกล 4 0 4 สกีลงเขา 4 4 8 สกีลีลา 4 4 8 สกีวิบาก 4 4 8 สเกตลีลา 6 6 12 สโนว์บอร์ด 4 6 10 ฮอกกี้น้ำแข็ง 23 21 44 รวม 69 65 134 กีฬาเคอร์ลิง นักกีฬาเคอร์ลิงของประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาเคอร์ลิงประเภททีมชาย และประเภททีมหญิง ประเภททีมชาย ;รอบพบกันหมด ;รอบที่ 1 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 9:00 (7:00 เวลาไทย) ;รอบที่ 2 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 18:00 (16:00 เวลาไทย) ;รอบที่ 4 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 13:30 (11:30 เวลาไทย) ;รอบที่ 5 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 9:00 (7:00 เวลาไทย) ;รอบที่ 6 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 18:00 (16:00 เวลาไทย) ประเภททีมหญิง ;รอบพบกันหมด ;รอบที่ 2 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 9:00 (7:00 เวลาไทย) ;รอบที่ 3 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 9:00 (7:00 เวลาไทย) ;รอบที่ 4 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 18:00 (16:00 เวลาไทย) ;รอบที่ 5 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 13:30 (11:30 เวลาไทย) กีฬาทวิกีฬา กีฬาวิ่งสเกต กีฬาวิ่งสเกตลู่สั้น กีฬาสกีกระโดดไกล กีฬาสกีลงเขา นักกีฬาสกีลงเขาของประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีลงเขา ประเภทชาย และประเภทหญิง ประเภทชาย นาโอะกิ ยุอะสะ ฮิเดยุกิ นาริตะ โอเฮอิ โคยามะ ทาสึกิ มะซึโมโตะ ประเภทหญิง เอมิ เฮเซกะวะ มิโอะ อะราอิ อะสะ แอนโดะ เอมิโกะ คิโยซะวะ กีฬาสกีลีลา นักกีฬาสกีลีลาของประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีลีลา ประเภทชาย และประเภทหญิง ประเภทชาย โช เอนโดะ ไดจิ ฮาระ อิกุมะ ฮิโรชิมะ โกซุกิ ซูกิโมะโตะ ประเภทหญิง มิกิ อิโตะ อิระสะ มุระตะ คิสะระ ซูมิโยชิ ฮินาโกะ โทะมิทากะ กีฬาสกีวิบาก นักกีฬาสกีวิบากของประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีวิบาก ประเภทชาย และประเภทหญิง ประเภทชาย อะกิระ เลนติง โนะบุฮิโตะ คาชิวาบาระ นาโอะโตะ บาฮะ โกเฮอิ ชิมิซึ ประเภทหญิง ยูกิ โคบายาชิ ฮิคาริ มิยาซากิ ชิสะ โอะบายาชิ โคซุเอะ ทากิซาวา กีฬาสเกตลีลา นักกีฬาสเกตลีลาของประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสเกตลีลา ประเภทชาย ประเภทหญิง และประเภทผสม ประเภทชาย นักกีฬา รายการ ชอร์ท โปรแกรม ฟรี โปรแกรม รวม คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ โชมะ อูโนะ บุคคลชาย ทากะฮิโตะ มูระ ประเภทหญิง นักกีฬา รายการ ชอร์ท โปรแกรม ฟรี โปรแกรม รวม คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ ซาโตโกะ มินาฮะระ บุคคลหญิง ริกะ ฮอนโกะ ประเภทผสม นักกีฬา รายการ ชอร์ท โปรแกรม/ชอร์ท แดนซ์ ฟรี โปรแกรม/ฟรี แดนซ์ รวม คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ มิอุ สุซะกิ / เรียวอิชิ คิฮะระ คู่ผสม นารุมิ ทากะฮะชิ / เรียว ชิบะตะ คานะ มุระโมะโตะ / คริส รีด ไอซ์แดนซิ่ง อิบูกิ โมะริ / เคนทะโระ สุซูกิ กีฬาสโนว์บอร์ด กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งของประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งประเภททีมชาย ระดับดิวิชั่นสูงสุด และประเภททีมหญิง ประเภททีมชาย ---- ---- ประเภททีมหญิง ---- ---- ---- ---- อ้างอิง ญ 2
ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 8 ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19 กุมภาพันธ์ – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 จำนวนผู้เข้าแข่งขัน นักกีฬาประเทศไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการดังต่อไปนี้ กีฬา ชาย หญิง รวม วิ่งสเกต 0 1 1 วิ่งสเกตลู่สั้น 3 1 4 สกีลงเขา 1 1 2 สกีวิบาก 1 1 2 สเกตลีลา 0 2 2 ฮอกกี้น้ำแข็ง 23 21 44 รวม 28 27 55 กีฬาวิ่งสเกต นักกีฬาวิ่งสเกตของประเทศไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาวิ่งสเกต ประเภทหญิง ประเภทหญิง เบอร์ธา นาตาลี ฮอกเนสเตด กีฬาวิ่งสเกตลู่สั้น นักกีฬาวิ่งสเกตลู่สั้นของประเทศไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาวิ่งสเกตลู่สั้น ประเภทชาย และประเภทหญิง ประเภทชาย ประเภทหญิง กีฬาสกีลงเขา นักกีฬาสกีลงเขาของประเทศไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีลงเขา ประเภทชาย และประเภทหญิง ประเภทชาย โรเบิร์ต วรชัย ปิ่นเซนท์ ประเภทหญิง ณัชชา ทองโพธิ์ใหญ่ กีฬาสกีวิบาก นักกีฬาสกีวิบากของประเทศไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีวิบาก ประเภทชาย และประเภทหญิง ประเภทชาย มาร์ค จันเหลือง ประเภทหญิง คาเรน จันเหลือง กีฬาสเกตลีลา ประเภทหญิง ไทยส่งนักสเกตลีลาหญิง 2 คน ลงแข่งขันประเภทบุคคลหญิง ;บุคคล นักกีฬา ประเภท รวม คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ ฐิตา ล่ำซำ หญิง 26.89 15 53.12 18 80.01 17 พร้อมสรร รัตนดิลก ณ ภูเก็ต 25.71 16 62.84 14 88.55 14 กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งของประเทศไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งประเภททีมชาย ระดับดิวิชั่น 1 และประเภทหญิง ประเภททีมชาย ---- ---- ---- ---- ประเภททีมหญิง ---- ---- ---- ---- อ้างอิง ท 2017
ประเทศฟิลิปปินส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 8 ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19 กุมภาพันธ์ – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 จำนวนผู้เข้าแข่งขัน นักกีฬาประเทศฟิลิปปินส์มีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการดังต่อไปนี้ กีฬา ชาย หญิง รวม วิ่งสเกตลู่สั้น 0 1 1 สเกตลีลา 2 2 4 สโนว์บอร์ด 1 0 1 ฮอกกี้น้ำแข็ง 23 0 23 รวม 26 3 29 กีฬาวิ่งสเกตลู่สั้น นักกีฬาวิ่งสเกตลู่สั้นของประเทศฟิลิปปินส์มีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาวิ่งสเกตลู่สั้น ประเภทหญิง ประเภทหญิง แคทริน แมกโน กีฬาสเกตลีลา นักกีฬาสเกตลีลาของประเทศฟิลิปปินส์มีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสเกตลีลา ประเภทชาย และประเภทหญิง ประเภทชาย นักกีฬา รายการ ชอร์ท โปรแกรม ฟรี โปรแกรม รวม คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ จูเลส แอลพ์ บุคคลชาย ไมเคิล คริสเตียน มาร์ติเนซ ประเภทหญิง นักกีฬา รายการ ชอร์ท โปรแกรม ฟรี โปรแกรม รวม คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ ซาแมนธา คาไบลส์ บุคคลหญิง ชาแยน คาซาเพา กีฬาสโนว์บอร์ด นักกีฬาสโนว์บอร์ดของประเทศฟิลิปปินส์มีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสโนว์บอร์ด ประเภทชาย ประเภทชาย ไรอัน เอสพิริทู กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งของประเทศฟิลิปปินส์มีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งประเภททีมชาย ระดับดิวิชั่น 2 ประเภททีมชาย ;กลุ่มเอ ---- ---- ---- อ้างอิง ฟ 2