bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
วัดราชบุรณะ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่ามะพลา อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 87 ไร่ 1 งาน 30 ตารางวา วัดราชบุรณะ หรือ วัดนอก เดิมชื่อ วัดเขาห่อ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2296 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2365 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทั้งยังพระราชทานพระประธาน สำหรับประดิษฐานในโรงอุโบสถ พระพุทธสิหิงห์ฯ และทรงพระราชทานนามวัดเสียใหม่ว่า 'วัดราชบุรณะ' โดยมรหลวงพ่อทองคำ (ไม่ปรากฎฉายา) ดำรงตำแหน่ง เจ้าอาวาส ท่านได้ดำเนินการบูรณะพัฒนาวัด เจริญมั่นคงมาตามลำดับ ต่อมาในสมัยเจ้าคุณภัทรธรรมธาดา เจ้าคณะจังหวัดชุมพร (ธ) วัดสามแก้ว ได้ดำเนินการเปลี่ยนชื่อวัดราชบูรณะโดยอ้างเหตุผลว่า นามนี้เป็นราชทินนาม เป้นการไม่เหมาะสมกับสภาพวัดที่อยู่ในชนบทห่างไกล จึงเปลี่ยนชื่อเป็น วัดราษฎรบูรณาราม วัดได้ยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 โดยประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ และเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2553 มหาเถรสมาคมมีมติให้เปลี่ยนกลับไปใช้ชื่อเดิม โดยประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2553 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ พระอุโบสถหลังเก่ามีสภาพทรุดโทรมต่อมาจึงได้สร้างพระอุโบสถขึ้นใหม่ ตามแนวพระอุโบสถวัดพระราม 9 ขนาดกว่้าง 14 เมตร ยาว 22 เมตร พระประธานในอุโบสถหลังใหม่ เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยทองเหลือง นามว่า พระพุทธสิงห์ ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 62 นิ้ว สูง 88 นิ้ว เจดีย์รัตนตรัย ลักษณะก่ออิฐถือปูน ทรงระฆังคว่ำ ย่อมุมไม้สิบสอง ภายในประดิษฐานพระพุทธสิหิงห์จำลอง รายนามเจ้าอาวาส ลำดับ นามเจ้าอาวาส ดำรงตำแหน่ง (พ.ศ.) 1. หลวงพ่อทองคำ ไม่ปรากฏ 2. หลวงพ่อนิล 3. หลวงพ่อธร 2460 – 2465 4. พระอธิการฝึก (ทับเคลียว) 2466 – 2472 5. พระวินัยธรหีต ธมฺมนนฺโท 2473 – 2504 6. พระครูสมุห์ป้วน ถาวโร 2505 – 2509 7. พระมหาบุญสร้าง สุทฺธจาโร 2512 – 2514 8. พระอธิการเจริญ กิตฺติปาโล 2517 – 2523 9. พระเทพวชิรปฎิภาณ (ดำเนิน อตฺถจารี) 2524 – 1 สิงหาคม 2568 รักษาการ พระครูบัณฑิตธรรมธาดา (ปัญญา ปญฺญาวโร) 1 สิงหาคม 2568 – ปัจจุบัน อ้างอิง ราชบุรณะ ราชบุรณะ
ชาวเซอร์แคสเซีย , ชาวเชียร์เคสส์ หรือ ชาวอะดีเกยา (อะดีเกยาและคาบาร์เดีย) คือกลุ่มชาติพันธุ์คอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือกลุ่มหนึ่ง พวกเขาเป็นชนพื้นเมืองและชนชาติที่มีถิ่นกำเนิดจากภูมิภาคเซอร์แคสเซียทางด้านเหนือของเทือกเขาคอเคซัส การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวเซอร์แคสเซียซึ่งจักรวรรดิรัสเซียก่อขึ้นในช่วงสงครามรัสเซีย–เซอร์แคสเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้ส่งผลให้ชาวเซอร์แคสเซียส่วนใหญ่ถูกเนรเทศจากบ้านเกิดในเซอร์แคสเซียไปยังตุรกีและส่วนอื่นของตะวันออกกลางสมัยใหม่ที่ซึ่งพวกเขารวมตัวกันมากที่สุดในปัจจุบัน องค์การชาติและประชาชนที่ไม่มีผู้แทนประเมินในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ว่ามีชาวเซอร์แคสเซียจำนวนมากถึง 3.7 ล้านคนพลัดถิ่นอยู่ในกว่า 50 ประเทศ ภาษาเซอร์แคสเซียเป็นภาษาบรรพชนของชาวเซอร์แคสเซีย และศาสนาอิสลามเป็นศาสนาหลักในหมู่พวกเขามาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 เซอร์แคสเซียถูกรุกรานซ้ำแล้วซ้ำเล่าตั้งแต่สมัยโบราณ ลักษณะภูมิประเทศอันโดดเดี่ยวประกอบกับความสำคัญทางยุทธศาสตร์ที่สังคมภายนอกมอบให้แก่ภูมิภาคนี้เป็นตัวหล่อหลอมเอกลักษณ์ชนชาติซอร์แคสเซียอย่างมากพอสมควร ธงประจำชนชาติเซอร์แคสเซียประกอบด้วยพื้นหลังสีเขียวที่มีรูปลูกธนูสามดอกไขว้กันอยู่ตรงกลาง รายล้อมด้วยรูปดาวสีทองสิบสองดวง รูปดาวเหล่านั้นเป็นตัวแทนของเผ่าชนเซอร์แคสเซียทั้งสิบสองเผ่าในประวัติศาสตร์ ได้แก่ Abzakh, Besleney, Bzhedugh, Hatuqway, Kabardian, Mamkhegh, Natukhaj, Shapsugh, Chemirgoy, Ubykh, Yegeruqway และ Zhaney ชาวเซอร์แคสเซียมีบทบาทสำคัญในพื้นที่ที่พวกเขาเข้าไปตั้งถิ่นฐาน ในตุรกี ผู้ที่มีพื้นเพมาจากเซอร์แคสเซียมีอิทธิพลอย่างมากตั้งแต่ที่พวกเขามาถึง โดยมีส่วนสำคัญในการทำสงครามประกาศอิสรภาพตุรกี และอยู่ในหมู่เจ้าหน้าที่ระดับหัวกะทิของหน่วยข่าวกรองตุรกี ในจอร์แดน พวกเขามีส่วนในการก่อตั้งนครอัมมานสมัยใหม่ และยังคงมีบทบาทสำคัญในประเทศสืบมา ในลิเบีย พวกเขาดำรงตำแหน่งทางทหารระดับสูง ในอียิปต์ พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของชนชั้นปกครอง และยังมีส่วนร่วมในภาคธุรกิจในสมัยการปกครองของมุฮัมมัด อะลี บาชา พื้นที่เซอร์แคสเซียตามประวัติศาสตร์ถูกทางการสหภาพโซเวียตและทางการรัสเซียแบ่งออกเป็นสาธารณรัฐอะดีเกยา, สาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย, สาธารณรัฐคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย และดินแดนครัสโนดาร์ รวมถึงส่วนตะวันตกเฉียงใต้ของดินแดนสตัฟโรปอลในปัจจุบัน ดังนั้นชาวเซอร์แคสเซียจึงได้รับการกำหนดชื่อเรียกแตกต่างกันไป ได้แก่ ชาวอะดีเกยา ในสาธารณรัฐอะดีเกยา, ชาวคาบาร์เดีย ในสาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย, ชาวเชียร์เคสส์ ในสาธารณรัฐคาราชาเยโว-ซีร์คัสเซีย และชาว Shapsugh ในดินแดนครัสโนดาร์ แม้ว่าโดยเนื้อแท้แล้วทั้งสี่กลุ่มจะเป็นชนกลุ่มเดียวกันก็ตาม ทุกวันนี้ชาวเซอร์แคสเซียประมาณ 800,000 คนยังคงอยู่ในพื้นที่เซอร์แคสเซียตามประวัติศาสตร์ ในขณะที่อีก 4,500,000 คนอาศัยอยู่ที่อื่น อ้างอิง เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย เซอร์แคสเซีย
วัดท้าวบุญเรือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านแหวน อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ วัดท้าวบุญเรืองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2235 ตามแบบประวัติวัดแจ้งว่าสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2357 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550 โดยมีท้าวบุญเรืองเป็นผู้ริเริ่มสร้างวัด สันนิษฐานว่าท้าวบุญเรืองอาจเป็นพระโอรสพระเจ้าติโลกราช หากสันนิษฐานตามนี้วัดอาจสร้างในช่วง พ.ศ. 2000 หรืออาจเป็นวัดที่ตั้งชื่อตามผู้ปกครองแขวงแม่ท่าช้าง ที่มียศและชื่อว่า ท้าวบุญเรือง เพราะในบริเวณใกล้เคียงปรากฏชื่อวัดที่มีคำนำหน้าว่าท้าวจำนวน 3 วัด อีกสองวัดคือ วัดท้าวคำวังและวัดท้าวผายู (วัดผาสุการาม) วัดท้าวบุญเรืองเป็นสำนักเรียนพระปริยัติธรรม (ภาษาบาลี) ในยุคที่ครูบาอินถา อริยะ เป็นเจ้าอาวาสวัด (พ.ศ. 2430–2493) วัดท้าวบุญเรืองได้จัดเก็บคัมภีร์ใบลานอักษรธรรมล้านนาจำนวน 10 หีบ ไว้ที่หอไตรหลังใหม่ซึ่งย้ายมาจากหอไตรกลางน้ำที่อยู่หน้าวัด วัดมีโบราณวัตถุบางส่วนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุและศิลปวัตถุอย่างสัตตภัณฑ์ ธรรมาสน์ และพระพุทธรูปปางมารวิชัย ชนิดสำริด 3 องค์ วิหารก่ออิฐฉาบปูน โครงสร้างไม้ หลังคาเป็นทรงจั่วมีการซ้อนชั้นของหลังคาด้านหน้าสองชั้น หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาหรือแป้นเกล็ด (หลังคาแผ่นไม้) บริเวณหน้าวิหารมีท้าวเวสสุวรรณ ภายในวิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ส่วนบริเวณด้านหลังวิหารเป็นเจดีย์รูปแบบล้านนาที่รับเอาอิทธิพลจากสุโขทัยและพุกาม ป็นเจดีย์ทรงกลมเป็นฐานสูงสี่เหลี่ยมย่อเก็จ เน้นชั้นมาลัยเถาที่ขยายใหญ่ขึ้น ยกสูงขึ้น องค์ระฆังถูกลดความสำคัญลงจนเหลือขนาดเล็ก มีบัวรัดรอบองค์ระฆังตามแบบพุกาม บัลลังก์ย่อเหลี่ยม รายนามเจ้าอาวาส พระครูบาคันธา พ.ศ. 2347–2405 พระครูบาสุวรรณ พ.ศ. 2405–2430 เจ้าอธิการอินถา อริยะ พ.ศ. 2430–2493 พระครูประโชติบุญรักษ์ (จันทร์ จิรฏฐิโก) พ.ศ.2483–2527 พระครูกิตติพัฒนโสภณ (บุญรัตน์ นิภาธโร) พ.ศ. 2527– อ้างอิง ท้าวบุญเรือง
สถาบันพยาธิวิทยา เป็นหน่วยทหารของกองทัพบก สังกัดศูนย์อำนวยการแพทย์พระมงกุฎเกล้า กรมแพทย์ทหารบก มีภารกิจในการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ให้แก่หน่วยสายแพทย์ในสังกัดกองทัพบก ปัจจุบันมีพลตรีหญิง ปริยนันทน์ จารุจินดา ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ ประวัติ สถาบันพยาธิวิทยา ได้รับการจัดตั้งขึ้นในปีพ.ศ. 2500 โดยกองทัพบกได้รวมกองวิทยาศาสตร์การแพทย์และกองการพยาธิ โรงพยาบาลทหารบก ตั้งเป็น สถาบันพยาธิ ต่อมาในพ.ศ. พ.ศ. 2501 เปลี่ยนชื่อเป็น สถาบันพยาธิวิทยา เพื่อการปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ อาทิ ตรวจวินิจฉัยทางพยาธิวิทยาให้กับโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า การออกหน่วยเคลื่อนที่ไปทำการรับบริจาคเลือดในหน่วยทหารต่างจังหวัด การผลิตเซรุ่มมาตรฐานสำหรับตรวจหาหมู่เลือด ผลิตวัคซีนป้องกันอหิวาตกโรค วัคซีนป้องกันไทฟอยด์และผลิตเซรุ่มแก้พิษงูชนิดแห้ง เพื่อแจกจ่ายให้ทหาร และพลเรือนทั่วไป และยังเป็นหน่วยฝึกอบรมงานทางพยาธิวิทยา ใหกับนายสิบสายแพทย์ (หลักสูตรนายสิบพยาธิ) ใหกับโรงเรียนเสนารักษ์ กรมแพทย์ทหารบก สถาบันพยาธิวิทยาใช้นามย่อ 'สพธ.' ปัจจุบันมีที่ตั้งอยู่ที่ถนนราชวิถี แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร หน่วยงานภายใน กองพยาธิวิทยา กองพยาธิคลินิก กองธนาคารเลือด กองวิเคราะห์และควบคุมมาตรฐาน แผนกธุรการ แผนกเวชนิทัศน์ อ้างอิง พยาธิวิทยา
ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก เป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันอเมริกันแนวตลกดรามา ฉายเมื่อปี ค.ศ. 2007 สร้างโดย พิกซาร์ และจัดจำหน่ายโดย วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ เป็นภาพยนตร์เรื่องที่แปดของพิกซาร์ เขียนบทและกำกับโดย แบรด เบิร์ด โดยรับช่วงต่อจาก ยาน พิงคาวา ในปี ค.ศ. 2005 และอำนวยการสร้างโดย แบรด ลูอิส จากความคิดเดิมของยาน พิงคาวา ชื่อเรื่องของภาพยนตร์หมายถึงอาหารฝรั่งเศส ราตาตูย ซึ่งเป็นอาหารที่เสิร์ฟในตอนท้ายเรื่องและยังอ้างอิงถึง หนู ซึ่งเป็นตัวละครหลัก ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวของหนูที่มีชื่อว่า เรมี ที่ใฝ่ฝันอยากเป็นเชฟและพยายามบรรลุเป้าหมายด้วยการเป็นพันธมิตรกับเด็กเก็บขยะของร้านอาหารในปารีส ภาพยนตร์แสดงนำโดยการให้เสียงของ แพตตัน ออสวอลต์ เป็น เรมี หนูที่มีลักษณะเหมือนมนุษย์ ผู้สนใจในการทำอาหาร, ลู โรมาโน เป็น อัลเฟรโด ลิงกวินี เด็กเก็บขยะที่มาเป็นเพื่อนกับเรมี, เอียน โฮล์ม เป็น สกินเนอร์ หัวหน้าพ่อครัวของร้านอาหารของออกุสต์ กุสโต, จานีน กาโรฟาโล เป็น คอลเลตต์ ทาทูว์ เชฟย่างที่ร้านอาหารของกุสโตและเป็นเชฟผู้หญิงคนเดียวในร้าน, ปีเตอร์ โอทูล เป็น แอนทอน อีโก นักวิจารณ์ร้านอาหาร, ไบรอัน เดนเนฮี เป็น จังโก พ่อของเรมีและผู้นำเผ่าของเขา, ปีเตอร์ ซอห์น เป็น เอมิล พี่ชายของเรมี และ แบรด การ์เรตต์ เป็น ออกุสต์ กุสโต พ่อครัวที่เพิ่งเสียชีวิต (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: สไตล์ (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์) – สาธารณรัฐโซเวียตฮังการี – ธงชาติเบลารุส ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
หลี่ รุ่ยหวน (เกิด 17 กันยายน ค.ศ. 1934) เป็นนักการเมืองชาวจีนเกษียณอายุ หลี่เป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน องค์กรที่มีอำนาจตัดสินใจสูงสุดของจีนระหว่าง ค.ศ. 1989 ถึง 2002 หลี่ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการแห่งชาติประจำสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีน (CPPCC) ชุดที่ 9 ตั้งแต่ ค.ศ. 1993 ถึง 2003 ก่อนหน้านั้น เขาเป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเทียนจิน ประวัติ เขาเป็นคนพื้นเพจากครอบครัวชาวนาในเป่าตี๋ เทียนจิน และเดิมมีอาชีพช่างไม้ เขาได้รับเลือกและเลือกตั้งซ้ำเป็นประธานคณะกรรมการแห่งชาติประจำสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีนชุดที่ 8 และ 9 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1993 และมีนาคม ค.ศ. 1998 หลี่เป็นประธานคนที่หกของสภาฯ ต่อจากเหมา เจ๋อตง, โจว เอินไหล, เติ้ง เสี่ยวผิง, เติ้ง อิ่งเชา และหลี่ เซียนเนี่ยน เนื่องจากตำแหน่งนี้เคยถูกดำรงโดยผู้อาวุโสปฏิวัติที่โดดเด่นที่สุดบางคน จึงถูกกล่าวขานว่า 'สูงส่งและศักดิ์สิทธิ์' โดยผู้สังเกตการณ์ที่เคารพ หน้าที่หลักของประธานสภาฯ ส่วนใหญ่เป็นการให้คำปรึกษาและไกล่เกลี่ย หน้าที่ของหลี่มุ่งเน้นไปที่การบรรเทาความขัดแย้งระหว่างภาคส่วนต่าง ๆ ของสังคม การปรึกษาหารือเกี่ยวกับกิจการของรัฐ และการเสนอแนวคิดต่อหน่วยงานระดับสูงของรัฐบาลกลางสาธารณรัฐประชาชนจีนเพื่อการอ้างอิง หลี่เกิดในครอบครัวชาวนาธรรมดาในเดือนกันยายน ค.ศ. 1934 ทำงานเป็นคนงานก่อสร้างในบริษัทก่อสร้างที่สามแห่งปักกิ่งตั้งแต่ ค.ศ. 1951 ถึง 1958 และในเวลาว่างได้เข้าเรียนในสถาบันวิศวกรรมสถาปัตยกรรม และได้รับประกาศนียบัตรระดับวิทยาลัย หลี่เป็นที่รู้จักในฐานะผู้คิดค้น 'วิธีการคำนวณแบบง่าย' ซึ่งปรับปรุง 'วิธีการตีเส้นแบบดั้งเดิม' ในงานช่างไม้ หลี่เป็นที่รู้จักในนาม 'หลู่ ปันน้อย' ช่างไม้ระดับปรมาจารย์ในตำนานของจีนโบราณ เขาไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งสูงในอุตสาหกรรมก่อสร้างและการเมืองเทียนจิน ในช่วงที่เขาดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีนครเทียนจิน เขาให้การสนับสนุนอย่างแข็งขันต่อการปรับโครงสร้างเชิงสถาบัน โดยมุ่งเน้นความสนใจไปที่การปรับปรุงสภาพที่อยู่อาศัยในเมืองและการขนส่งสาธารณะ เขาได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่ชาวเทียนจินด้วยรายการวิทยุและโทรทัศน์แบบโทรศัพท์สดที่เขาตอบคำถามของผู้อยู่อาศัยโดยตรงด้วยรายละเอียดที่ชัดเจน ใน ค.ศ. 1989 เขากลายเป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองร่วมกับเจียง เจ๋อหมินและซ่ง ผิง และดำรงตำแหน่งประธานสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีนใน ค.ศ. 1993 หลี่เกษียณใน ค.ศ. 2003 ด้วยวัย 68 ปี เขาปรากฏตัวอีกครั้งในการประชุมสภาแห่งชาติพรรคครั้งที่ 20 เมื่อ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2022 อ้างอิง
วัดทางกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทางกลาง อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อยู่ริมฝั่งขวาของแม่น้ำลพบุรี มีที่ดินเป็นพื้นที่ตั้งวัดเนื้อที่ 40 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูไพบูลปัญญารักษ์ (สายัณห์ ติกฺขปญฺโญ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดทางกลาง หรือบ้างเรียก วัดทองกลาง สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2315 ได้เริมเปิดสอนพระปริยัติธรรม เมื่อ พ.ศ. 2499 ด้านการศึกษาทางวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนประถมศึกษาในที่ดินวัด คือ โรงเรียนวัดทางกลาง (ประชาสามัคคีอุปถัมภ์) เปิดทำการสอนตั้งแต่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2477 เริ่มแรกใช้ศาลาการเปรียญของวัดทางกลางเป็นที่เรียน ต่อมาได้สร้างอาคารใหม่ และวัดยังเป็นที่ตั้งของสถานีอนามัยอีกด้วย อาคารเสนาสนะภายในวัดได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ฌาปนสถาน กุฏิ ฯลฯ มีปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ หลวงพ่อขาว พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ขนาด 2 เท่าของคนจริง เป็นที่เคารพ เชื่อถือศรัทธาของชาวบ้าน ของแก้บนที่นิยมกันมากที่สุดคือ หัวหมู และละคร ภายในวัดยังมีต้นไม้ใหญ่คือต้นสาละปลูกไว้ในบริเวณวัด อ้างอิง ทางกลาง
องค์การบริหารส่วนตำบลช้างเผือก เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 4 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–3 ของตำบลช้างเผือก (เฉพาะนอกเขตเทศบาลนครเชียงใหม่และเทศบาลตำบลช้างเผือก) ในอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดเชียงใหม่ พื้นที่เป็นป่าเขา และพื้นที่ดอยสุเทพของเขตตำบลช้างเผือก เป็นแหล่งต้นน้ำและมีน้ำตก รวมถึงแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ อาทิ ขุนช่างเคี่ยน และเป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการจังหวัดเชียงใหม่ (บางส่วน) ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเชียงใหม่ ศูนย์พัฒนากีฬามณฑลทหารบกที่ 33 (สนามกอล์ฟลานนา) ที่ตั้งและอาณาเขต เขตองค์การบริหารส่วนตำบลช้างเผือกมีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองดอนแก้ว ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลช้างเผือก ทิศใต้ ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองสุเทพ ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลช้างเผือก ภูมิศาสตร์ เขตองค์การบริหารส่วนตำบลช้างเผือกตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของที่ตั้งศาลากลางจังหวัดเชียงใหม่ พื้นที่ทางกายภาพส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม (เขตกองทัพบก) และเขตอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย มีพื้นที่ 23 ตารางกิโลเมตร ลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบติดเชิงเขาดอยสุเทพ ลาดเอียงจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 320 เมตร องค์การบริหารส่วนตำบลช้างเผือก มีพื้นที่ครอบคลุมบ้านขุนช่างเคี่ยน หมู่ที่ 4 ทั้งหมู่บ้าน และบางส่วนของบ้านช่างเคี่ยน หมู่ที่ 1 บ้านเจ็ดยอด หมู่ที่ 2 และบ้านข่วงสิงห์ หมู่ที่ 3 รวมจำนวนประชากร 2,283 คน ซึ่งบางส่วนอยู่ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ และเทศบาลตำบลช้างเผือก ประชากร องค์การบริหารส่วนตำบลช้างเผือก ตั้งอยู่ในเขตตำบลช้างเผือก (จังหวัดเชียงใหม่) ซึ่งมีประชากรจากการสำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2561 หากนับเฉพาะเขตองค์การบริหารส่วนตำบลช้างเผือกและเทศบาลตำบลช้างเผือก จะมีประชากรทั้งหมด 11,391 คน แยกเป็นในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลช้างเผือก 2,237 คน และเทศบาลตำบลช้างเผือก 9,154 คน รายละเอียดตามตารางมีดังนี้ ส่วน ชาย หญิง รวม องค์การบริหารส่วนตำบลช้างเผือก 1,168 1,069 2,237 เทศบาลตำบลช้างเผือก 4,358 4,796 9,154 ตำบลช้างเผือกในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ 6,383 7,509 13,892 รวม 11,909 13,374 25,283 ข้อมูล: กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย เดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 อ้างอิง ช้างเผือก ช้างเผือก
ดาบิก เป็นเมืองในซีเรียตอนเหนือ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือจากอะเลปโปประมาณ และห่างจากชายแดนซีเรีย-ตุรกีทางใต้ประมาณ ตัวเมืองอยู่ในตำบลอัคตะรีน อำเภออะอ์ซาซ เขตผู้ว่าการอะเลปโป จากสำมะโน ค.ศ. 2004 ดาบิกมีประชากร 3,364 คน เมืองนี้เป็นที่ตั้งของยุทธการที่มัรจญ์ดาบิกใน ค.ศ. 1516 ที่จักรวรรดิออตโตมันเอาชนะรัฐสุลต่านมัมลูก ในอวสานวิทยาอิสลาม เชื่อกันว่าดาบิกเป็นหนึ่งในสองสถานที่มีความเป็นไปได้ (อีกแห่งคืออะอ์มาก) ที่จะเกิดสงครามครั้งใหญ่ระหว่างชาวคริสต์ผู้รุกรานกับชาวมุสลิมผู้ปกป้อง และท้ายที่สุกมุสลิมจะเป็นฝ่ายชนะและถือเป็นจุดเริ่มต้นของวาระสุดท้าย รัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ กลุ่มก่อการร้ายอิสลาม เชื่อว่าดาบิกเป็นสถานที่ที่จะเกิดสงครามใหญ่ต่อกองทัพคริสเตียนจากตะวันตก และตั้งชื่อนิตยสารออนไลน์ตามชื่อหมู่บ้านนี้ หลังกองทัพตุรกีและกบฏซีเรียขับไอซิสออกจากดาบิกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 ทางกลุ่มแทนที่สื่อนี้ด้วย รูมียะฮ์ ในอวสานวิทยาอิสลาม ฮะดีษที่กล่าวถึงอวสานวิทยาอิสลามมีการกล่าวถึงดาบิกเป็นสถานที่ที่จะเกิดเหตุการณ์บางอย่างในมะลาฮิมของมุสลิม (เทียบเท่ากับ apocalypse หรืออารมาเกดโดนของคริสต์) อะบูฮุร็อยเราะฮ์รายงานในฮะดีษที่ศาสดามุฮัมมัดพูดไว้ว่า: นักวิชาการและผู้อธิบายฮะดีษเสนอแนะว่าคำว่า ชาวโรมัน สื่อถึงชาวคริสต์ ฮะดีษที่เกี่ยวข้องกับชัยชนะของชาวมุสลิมยังกล่าวถึงเหตุการณ์หลังจากนั้นว่า หลังจากนั้นจะมีการยึดครองคอนสแตนติโนเปิลอย่างสันติด้วยการตักบีรและตัสบีห์ และท้ายที่สุดคือความพ่ายแพ้ของอัลมะซีฮุดดัจญ์ญาลหลังการกลับมาและลงมาของพระเยซูคริสต์ อ้างอิง บรรณานุกรม
ชาวยะฮาย หรือ เยไฮ, ยาไฮ, จาไฮ เป็นชนพื้นเมือง (โอรังอัซลี) ขอกลุ่มชนเซมังที่พบในรัฐเปรักและรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย และประเทศไทยบางพื้นที่ พวกเขามีผิวดำ มักมีผมหยิก และมีลักษณะใบหน้าแบบเอเชีย พวกเขาเป็นคนเก็บของป่าล่าสัตว์ และฝึกทำเกษตรกรรมแบบถางโค่นและเผาป่าเป็นครั้งคราว ชาวยะฮายเชื่อในระบบศาสนากับกาแร (Karei ออกเสียงว่า 'Karεy') เป็นพลังเหนือธรรมชาติที่ควบคุมการกระทำและพฤติกรรมของพวกเขา เพื่อหลีกเลี่ยงการดึงดูดกาแรในทางลบ จึงมีข้อห้ามและกฎหลีกเลี่ยงที่ต้องปฏิบัติตาม พวกเขาเชื่อว่ากาแรสามารถทำให้กลัวหรือดึงดูดด้วยกลิ่นต่าง ๆ ขึ้นอยู่กับความชอบของกาแร เช่น กลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ของเครย์ฟิชไหม้ ดังนั้น สิ่งนี้จึงนำไปคำศัพท์เกี่ยวกับกลิ่นที่หลากหลายในภาษายะฮาย ซึ่งเป็นคุณลักษณะที่พบในชาวมานิกในประเทศไทยด้วย ชาวยะฮาย ซึ่งดั้งเดิมเป็นชนเผ่าเร่ร่อน อาศัยอยู่ในถิ่นฐานถาวรในส่วนต่าง ๆ ของอุทยานหลวงแห่งรัฐเบอลุมในฐานะแหล่งดึงดูดนักท่องเที่ยว พวกเขาอาศัยอยู่อย่างโดดเดี่ยวและสถานที่ท่องเที่ยว และน่าจะขาดแคลนโครงสร้างพื้นฐาน เช่น ถนน โรงเรียน บริการสุขภาพ และอื่น ๆ นั่นส่งผลให้ทรัพยากรหมดไป อัตราการตายของชาวยะฮายในหมู่บ้านริมแม่น้ำเกอจาร์สูงถึง 50% ในกลุ่มเด็ก เนื่องจากเซอราวัน ซึ่งทำให้ประชากรที่นั่นลดลงจาก 600 คน เหลือเพียง 400 คน ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของชาวยะฮาย (ในรัฐเปรัก ใกล้ชายแดนรัฐกลันตัน) กับชุมชนโอรังอัซลีอื่น ๆ ในมาเลเซียตะวันตก พลวัตของประชากรชาวยะฮายในประเทศมาเลเซียเป็นไปตามนี้:- ปี 1960 1965 1969 1974 1980 1993 1996 2000 2003 2004 2010 ประชากร 621 546 702 769 740 1,049 1,049 1,244 1,843 1,843 2,326 อ้างอิง
วัดจันทร์ธาดาประชาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาเนาะแมเราะ อำเภอเบตง จังหวัดยะลา วัดยังเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดยะลา แห่งที่ 8 ปัจจุบันมีพระครูเกษมธรรมธาดา เป็นเจ้าอาวาส วัดจันทร์ธาดาประชาราม หรือ วัด กม.7 เพราะอยู่ห่างจากตัวเมืองเบตงประมาณ 7 กิโลเมตร ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2507 โดยมีพระครูทักษิณันตบริหาร (พ่อท่านคล้าย สุชาโต) เป็นเจ้าอาวาสรูแแรก เป็นเจ้าอาวาสมาจนกระทั่งละสังขาร ซึ่งสรีระของท่านตั้งอยู่ภายในอาคาร 80 ปี ซึ่งปัจจุบันมีประชาชนเข้ามาท่องเที่ยว ทำบุญ กราบไหว้ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 ภายในวัดมีพระปรางค์เปิดโลกอยู่ด้านบน ต่อด้วยลงมาในชั้นกลางเป็นพระสังกัจจายน์ และชั้นล่างเป็นวิหารหลวงปู่ทวด และวิหารพระพุทธไสยาสน์ (พระนอน) ขนาดยาว 20 เมตร สร้างพระพุทธไสยาสน์ (พระนอน) เพื่อสานต่อเจตนารมร์ของพระครูทักษิณันตบริหาร (พ่อท่านคล้าย สุชาโต) ภายในพระนอนสามารถลอดผ่านเข้าไปได้ และจะพบเป็นหัวใจพระนอน อ้างอิง จันทร์ธาดาประชาราม
ประเทศฟิลิปปินส์ มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ประเทศฟิลิปปินส์จะฉลองครบรอบ 100 ปีของการเปิดตัวทีมใน โอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ที่เมืองเดียวกันนี้ นักกีฬาชาวฟิลิปปินส์ได้ปรากฏตัวในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1924 เป็นต้นมา ยกเว้น มอสโก 1980 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรนำโดยชาวอเมริกัน นักกีฬาที่ได้เหรียญรางวัล รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับเหรียญในครั้งนี้ เหรียญ ชื่อ กีฬา รุ่น วันที่ Carlos Yulo ยิมนาสติก ฟลอร์ชาย ม้ากระโดดชาย Aira Villegas มวยสากลสมัครเล่น ฟลายเวทหญิง Nesthy Petecio เฟเธอร์เวทหญิง กรีฑา ผลการแข่งขันดังนี้ Obiena met the qualifying mark at the BAUHAUS-galan meet of the 2023 Diamond League on 2 July. ;รายการลู่และถนน นักกีฬา รายการ รอบคัดเลือก ชิงชนะเลิศ ระยะทาง อันดับ ระยะทาง อันดับ เออร์เนสต์ จอห์น โอบีเอนา กระโดดค้ำถ่อชาย อ้างอิง ฟิลิปปินส์ 2024
วัดพระยาปันแดน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำน่าน ในตำบลพญาแมน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ วัดพระยาปันแดนเป็นวัดที่เจ้าเมืองพิษณุโลกกับเจ้าเมืองพิชัยได้ร่วมกันสร้างเพื่อตกลงเรื่องการแบ่งเขตแดนกัน โดยมีจุดเริ่มต้นที่หน้าจวนเจ้าเมืองของแต่ละเมือง ถ้าล่องเรือตามแม่น้ำน่านมาพบกัน ณ ที่ใดก็ถือว่าตรงจุดนั้นเป็นเขตแบ่งแดน วัดพระยาปันแดนยังปรากฏใน ลิลิตพายัพ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์เมื่อ พ.ศ. 2448 ครั้งยังเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชได้เสด็จไปประพาสมณฑลพายัพ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2458 ภายในวัดปรากฏเจดีย์ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้นอยู่ด้านหลังอุโบสถ จำนวนสี่องค์ ส่วนอุโบสถมีการสร้างทับร่องรอยซากอุโบสถเก่า ในปัจจุบันไม่ปรากฏร่องรอยหลักฐานแล้ว ตัวอุโบสถหันหน้าลงสู่แม่น้ำน่านซึ่งเป็นคุ้งน้ำพอดี วัดมีเกจิอาจารย์คือ พระครูวิเชียรปัญญามหามุณี ผู้ทรงวิทยาคมที่ชาวบ้านเคารพศรัทธาอย่างยิ่ง เมื่อ พ.ศ. 2563 เกิดไฟไหม้วัด มีกุฏิเสียหาย 13 ห้อง หอฉัน 1 หลัง เสียหายทั้งหมด หอสวดมนต์ 1 หลัง เสียหายทั้งหมด ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง เสียหายบางส่วน เสียหายทั้งหมดพระพุทธรูป โบราณเสียหายหลายสิบองค์และพระเหรียญ รูปหล่อ บูชา เสียหายหลายพันองค์ อ้างอิง พระยาปันแดน
เซียว ต้ง (สวรรคตปี 552) มีพระนามเดิมว่า หยวนจี บางครั้งรู้จักกันในชื่อก่อนสวรรคตว่า อ๋องแห่งอู่จาง , เป็น จักรพรรดิแห่งจีนในราชวงศ์เหลียง โดยสังเขป ในปี ค.ศ. 551 โดยมีแม่ทัพ โหว จิง คุมตำแหน่งสมุหนายกที่เมืองหลวง เจี้ยนคัง แม่ทัพโหวต้องการแสดงความแข็งแกร่งของเขา จึงปลด จักรพรรดิเจี้ยนเหวิน พระนัดดาของเซียวต้งออกจากราชสมบัติ และสถาปนาเซียวต้งขึ้นครองราชย์แทน ด้วยฐานะที่เซียวต้งคือรัชทายาท ในสมัยจักรพรรดิเหลียงอู่ ในช่วงรัชสมัยสั้นๆ อำนาจของเซียว ต้งอยู่ภายใต้การควบคุมของโหวจิงโดยสิ้นเชิง เพียงสองเดือนครึ่งหลังจากที่เสี่ยวตงขึ้นเป็นจักรพรรดิ โหวจิงก็บังคับให้เขามอบบัลลังก์ให้ตัวเองขึ้นครองบัลลังก์ในฐานะจักรพรรดิแห่งฮั่น ในปี ค.ศ. 552 กองทหารของ หวัง เสิงเปียน ซึ่งเป็นแม่ทัพที่จงรักภักดีต่อ เซียว อี้ พระนัดดาของเซียวต้ง ยึดเมืองหลวงเจี้ยนคังกลับคืนมา และแม่ทัพ จู้ เหม่ยเจิ๋น ยึดถือพระโองการของเซียว อี้ ได้โยนตัวเซียวต้ง และพี่ชายสองคนของเขาจมน้ำตายในแม่น้ำแยงซี อ้างอิง History of Southern Dynasties, vol. 53. Zizhi Tongjian, vol. 164.
ถนนบางขุนนนท์ ตั้งอยู่ในแขวงบางขุนนนท์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เริ่มตั้งแต่แยกบางขุนนนท์ที่ตัดกับถนนจรัญสนิทวงศ์ ตัดกับคลองชักพระ จากนั้นเชื่อมต่อกับถนนชัยพฤกษ์ แต่เดิมบริเวณถนนบางขุนนนท์เป็นพื้นที่สวนมานาน ถือเป็นสวนผลไม้ที่มีชื่อเสียงในกรุงเทพมหานครโดยเฉพาะทุเรียน ต้นถนนบางขุนนนท์เป็นที่ตั้งของตลาดบางขุนนนท์ ขายทั้งของสด ของแห้ง อาหารการกินต่าง ๆ รวมถึงข้าวของเครื่องใช้นานาชนิด ตลอดสองข้างทางบนถนนบางขุนนนท์ มีร้านรวงเรียงราย รวมถึงมีร้านอาหาร โดยเฉพาะมีร้านก๋วยเตี๋ยวจำนวนมากจนได้ชื่อว่าเป็น 'ถนนเส้นก๋วยเตี๋ยว' เช่น ร้านก๋วยเตี๋ยวเครื่องในหมูใบตำลึงตั้งอยู่เชิงสะพานชักพระ ตรงข้ามกรมบังคับคดี ที่ร้านนี้ขึ้นมาบนบกเมื่อ พ.ศ. 2510 ก๋วยเตี๋ยวตำลึงนายอ้วนบางขุนนนท์ เดิมพายเรือขายในคลองชักพระ จนเมื่อ พ.ศ. 2519 ได้เริ่มมาเปิดตึกขาย นอกจากนั้นยังเป็นที่ตั้งของวัดหลายวัด ได้แก่ วัดใหม่ (ยายแป้น) วัดศรีสุดาราม วัดบางขุนนนท์ วัดภาวนาภิรตาราม และวัดเจ้าอาม ถนนบางขุนนนท์มีรถประจำทางสายที่ผ่านคือ 57 และ 79 และยังมีบริการรถสองแถวเล็กวิ่ง บริเวณแยกบางขุนนนท์เป็นที่ตั้งของสถานีบางขุนนนท์หนึ่งในสถานีสายสีน้ำเงิน ช่วงเตาปูน–ท่าพระ และในอนาคตรถไฟฟ้าสายสีนํ้าเงินสถานีบางขุนนนท์เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีส้มช่วงตะวันตก บางขุนนนท์-ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย สามารถเปลี่ยนไปใช้บริการรถไฟฟ้าสายสีส้มตะวันตกได้ และรถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถี เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าทั้ง 2 สาย สามารถเปลี่ยนไปใช้บริการรถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถีได้ อ้างอิง บางขุนนนท์ บางขุนนนท์
โร่วเจียหมัวขณะตระเตรียม โร่วเจียหมัวหรือโรวกาหมัว เป็นอาหารข้างถนนที่มีต้นกำเนิดมาจากอาหารของมณฑลฉ่านซี และรับประทานกันอย่างกว้างขวางทั่วทั้งประเทศจีน ในสหรัฐบางครั้งเรียก 'แฮมเบอร์เกอร์จีน' เนื้อสัตว์ส่วนใหญ่มักเป็นเนื้อหมูตุ๋นเป็นเวลาหลายชั่วโมงในซุปที่มีเครื่องเทศและเครื่องปรุงมากกว่า 20 ชนิด แม้ว่าจะสามารถใช้เครื่องเทศเพียงไม่กี่ชนิด (ซึ่งผู้ขายส่วนใหญ่มักทำ) แต่เนื้อที่ได้ก็จะมีรสชาติน้อยลง นอกจากนี้ยังมีทางเลือกอื่นๆ ให้เลือกอีกด้วย ตัวอย่างเช่น ในพื้นที่มุสลิมในซีอานเนื้อสัตว์มักจะเป็นเนื้อวัว (ปรุงรสด้วยยี่หร่าและพริกไทย) และในมณฑลกานซู่มักจะเป็น เนื้อ แกะ จากนั้นจึงสับหรือบดเนื้อแล้วยัดไส้ใน 'ไป๋จีโม่' ซึ่งเป็น ขนมปังแผ่นแบนชนิดหนึ่งไป๋จีโม่แท้ทำจากแป้งสาลีผสมยีสต์แล้วนำไปอบในเตาดินเผา แต่ปัจจุบันในหลายพื้นที่ของจีน ทำไป๋จีโม่ในกระทะ ทำให้มีรสชาติที่แตกต่างอย่างมากจากแบบที่อบในเตาดินเผา ขึ้นอยู่กับประเภทของเครื่องเทศที่ใช้ในการปรุงเนื้อสัตว์และวิธีการทำขนมปัง รสชาติของโรเจียโม่จะแตกต่างกันอย่างมากจากผู้ขายหนึ่งไปยังอีกผู้ขายหนึ่ง โรเจียโม่ไม่ใช่อาหารมื้อสมบูรณ์และมักขายในรูปแบบคอมโบกับเหลียงผี พบได้โดยมีการปรับเปลี่ยนตามภูมิภาคต่างๆ ทั่วประเทศจีน โร่วเจียหมัว ถือเป็นอาหารจีนที่เทียบเท่ากับแฮมเบอร์เกอร์และแซนด์วิชเนื้อแบบตะวันตก โร่วเจียหมัว ถือเป็นแฮมเบอร์เกอร์ประเภทที่เก่าแก่ที่สุดชนิดหนึ่งในโลก เนื่องจากขนมปังหรือ 'mo' ย้อนกลับไปถึงราชวงศ์ฉิน (221–206 ปีก่อนคริสตกาล) และเนื้อย้อนกลับไปถึงราชวงศ์โจว (1,045–256 ปีก่อนคริสตกาล) อย่างไรก็ตาม เนื่องจากผู้คนทั่วโลกได้ยัดเนื้อไว้ในขนมปังมานานหลายศตวรรษ จึงไม่ทราบว่าทำขึ้นที่ไหนเป็นครั้งแรก อ้างอิง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรดอมินีกาเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2565 เป็นการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศดอมินีกา เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2565 โดยวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 (สามวันหลังจากวันประกาศอิสรภาพ) นายกรัฐมนตรี รูสเวลต์ สเกอร์ริต เรียกร้องให้มีการเลือกตั้งอย่างรวดเร็ว 'เพื่อให้แน่ใจว่ารัฐบาลของเขาจะได้รับการต่ออายุอย่างต่อเนื่อง' วันเสนอชื่อจะเป็นวันที่ 18 พฤศจิกายน และเลือกตั้งในวันที่ 6 ธันวาคม พรรคแรงงานดอมินีกา (DLP) ซึ่งเป็นพรรครัฐบาลได้ประกาศผู้สมัครเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พรรคฝ่ายค้าน รวมทั้งอดีตสมาชิกพรรคแรงงานรวม (UWP) พรรคเสรีภาพดอมินีกา (DFP) และองค์กรภาคประชาสังคมได้เผยแพร่จดหมายเปิดผนึกเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน เพื่อประณามการเรียกร้องให้มีการเลือกตั้งของสเกอร์ริต ผู้สังเกตการณ์ภายนอกรวมถึง OAS สำนักเลขาธิการเครือจักรภพ Caricom และศาลยุติธรรมแคริบเบียน ได้ให้คำแนะนำสำหรับการปฏิรูปการเลือกตั้งในดอมินีกาเพื่อบรรเทาความกังวลเกี่ยวกับการฉ้อโกงผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ท่ามกลางเหตุผลอื่น ๆ แต่ภายในปี 2565 สเกอร์ริตกลับไม่ได้ทำอะไรเลย ในสถานการณ์นี้ UWP และ DFP ตัดสินใจคว่ำบาตรการเลือกตั้งและเรียกร้องให้ประธานาธิบดีชาลส์ ซาวาริน เรียกประชุมสภาอีกครั้ง ในจดหมายอีกฉบับหนึ่ง มูลนิธิ Nature Island Dominica Civil Liberties Foundation (NIDCLF) ที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดชี้ให้เห็นถึงความผิดปกติในการเลือกตั้งที่ผ่านมาซึ่งเกิดขึ้นเนื่องจากขาดการปฏิรูป พรรคอายุสามเดือนที่ไม่ได้ลงนามในจดหมายเปิดผนึก Team Unity Dominica (TUD) ประกาศความพร้อมเข้าร่วม DLP และขอการสนับสนุนจากพรรคฝ่ายค้านอื่น ๆ อเล็กซ์ บรูโน เลขาธิการทั่วไปของ TUD อ้างว่าติดต่อกับผู้แปรพักตร์ที่มีศักยภาพจาก DLP ผู้สมัครอิสระรายบุคคลได้ประกาศแผนการลงสมัครรับเลือกตั้งเช่นกัน ปีเตอร์ วิคแฮม นักรัฐศาสตร์ชี้ว่าการเรียกร้องให้มีการเลือกตั้งเกิดขึ้นไม่นานหลังจากที่หัวหน้าพรรค UWP ลาออก เพื่อที่สเกอร์ริตจะได้หลีกเลี่ยงการแข่งขันจากหัวหน้าฝ่ายค้านคนใหม่ ระบบเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ได้รับการเลือกตั้ง 21 คนได้รับเลือกจากการเลือกตั้งแบบสมาชิกเดียวภายใต้การลงคะแนนเสียงก่อนหลัง สมาชิกอีกเก้าคนได้รับเลือกจากสภาหลังจากประชุมหรือแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี (5 คนตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี และ 4 คนตามคำแนะนำของหัวหน้าฝ่ายค้าน) ให้เป็นสมาชิกวุฒิสภา จากนั้นประธานาธิบดีจะถูกเลือกโดยสภาและประธานาธิบดีแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี ผู้สมัคร ผู้สมัครได้รับการเสนอชื่อ 45 คน โดย 19 คนเป็นผู้สมัครอิสระ สมาชิก DLP ที่ดำรงตำแหน่ง 10 คนไม่ได้รับการเสนอชื่อสำหรับวาระใหม่ ใน 6 เขตเลือกตั้ง ผู้ท้าชิงจากพรรค DLP เป็นผู้สมัครคนเดียวที่ชนะโดยปริยาย นายกรัฐมนตรีสเกอร์ริต และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขเออร์วิง แมคอินไทร์ ได้รับเลือกอีกครั้งในลักษณะนี้ และ 4 คนที่เหลือเป็นผู้ได้รับการเสนอชื่อใหม่ การสังเกตุการณ์ สำนักเลขาธิการเครือจักรภพ องค์การรัฐอเมริกัน (OAS) ชุมชนแคริบเบียน (CARICOM) และสภาผู้เชี่ยวชาญด้านการเลือกตั้งในละตินอเมริกา (LACEE) ได้ส่งผู้สังเกตการณ์การเลือกตั้งร่วมกับเครือจักรภพแห่งชาติโดยสรุปว่า 'วันเลือกตั้งและบรรยากาศก่อนการเลือกตั้งเป็นไปอย่างสงบสุข และผู้มีสิทธิเลือกตั้งมีอิสระที่จะใช้สิทธิ์ของตนได้ ผลที่ได้คือเจตจำนงร่วมกันของผู้ลงคะแนน พวกเขายังชมเชยสำนักงานการเลือกตั้งและเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติงานในระหว่างกระบวนการเลือกตั้ง' ไม่ใช่ ระบุว่า 'แม้ว่าจะสอดคล้องกับรัฐธรรมนูญทั้งหมด แต่การประกาศการเลือกตั้งอย่างรวดเร็วในวันที่ 6 พฤศจิกายนได้สร้างความท้าทายให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียบางส่วน' อ้างอิง 2565
อุลตร้าแมนเมบิอุส ภาคนอกตำนาน อาเมิร์ดดาร์กเนส เป็นออริจินัลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ อุลตร้าแมนเมบิอุส วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 และ 22 สิงหาคม ปีเดียวกัน ในบทความนี้ได้มีการอธิบายถึงฉบับที่ตีพิมพ์ลงนิตยสารด้วย ออริจินัลวิดีโอ ภาพรวมของออริจินัลวิดีโอ เป็นผลงานลำดับที่ 2 ของ อุลตร้าแมนเมบิอุส ภาคพิเศษ ผู้กำกับคือ ซาโนะ โทโมคิ ซึ่งเป็นผู้กำกับหลักของภาคละครโทรทัศน์ชุดและยังได้รับหน้าที่ผู้กำกับสเปเชียลเอฟเฟ็กต์เป็นครั้งแรกอีกด้วย ฉบับนิตยสาร ภาพรวมของฉบับนิตยสาร ผลงานภาคต่อจาก 'อุลตร้าแมนเมบิอุส ภาคนอกตำนาน อภิมหาสงครามทางช้างเผือก' ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร เทเลบิแม็กกาซีน ของ สำนักพิมพ์โคดันฉะ ตั้งแต่ฉบับเดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 และนิตยสารเทเลบิคุง ของ สำนักพิมพ์โชงาคุคัง ตั้งแต่ฉบับเดือน มีนาคม ในปีเดียวกัน โดยมี อุจิยามะ มาโมรุ ผู้วาดมังงะเรื่อง เดอะ อุลตร้าแมน หรือ ศึกยอดมนุษย์ในภาษาไทย มาเป็นผู้วาดให้กับทางเทเลบิคุง โดยคราวนี้นอกจากจะมีตัวละครเฉพาะจากผลงานของมาโมรุออกมาปรากฏตัวเหมือนเรื่องก่อนตั้งแต่ เมรอส, กองทัพแจ็คเกิ้ล, ไฟตัส และตัวละครอื่นๆ รวมทั้งตัวละครหน้าใหม่อย่าง ออร่า หลังจากนั้นทางสำนักพิมพ์โคดันฉะจึงได้นำมังงะที่เคยตีพิมพ์ในนิตยาสารเทเลบิแม็กกาซีน มารวมเล่มเป็นนิยายภาพประกอบโดยเป็นภาพนิ่งจากภาพของไลฟ์แอคชัน ออกวางจำหน่ายไปเมื่อเดือน กรกฎาคม ค.ศ. 2008 หลังจากนั้นทางสำนักพิมพ์โชงาคุคังจึงค่อยออกมังงะแบบรวมเล่มที่เคยตีพิมพ์ในนิตยาสาร เทเลบิคุงดีลักซ์ ตามมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 โดยมีการ์ดโปรโม ไดไคจูแบทเทิล ULTRA MONSTERS NEO ของ อสูรวิหคอวกาศ กาโรลาร์ ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดที่ปรากฏอยู่ในมังงะเรื่องนี้แถมมาให้ด้วย นอกจากจะมีการบอกเล่าเรื่องราวลงในนิตยสารเหมือนเช่นภาคก่อนแล้ว ยังได้มีการถ่ายทำออกมาในรูปแบบ DVD และมีการสร้างเนื้อเรื่องเพื่อนำไปใช้ในการแสดงสดบนเวที อุลตร้าแมนพรีเมียร์สเตจ 2 และ อุลตร้าแมนเฟสติวัลประจำปี 2008 อีกด้วย แต่ทว่า เนื้อเรื่องที่นำมาแสดงบนเวทีในงานอุลตร้าแมนเฟสติวัลในครั้งนี้จะแตกต่างจากภาคที่แล้วตรงที่การแสดงในรอบแรก จะมีความเกี่ยวโยงกับเนื้อเรื่องใน DVD เพราะทางทีมงานจะใช้ภาพอาร์มเมิร์ดดาร์คเนส ที่ปรากฏตัวอยู่ใน DVD มาฉายเพื่อเป็นการเปิดตัวในช่วงแรก แต่หลังจากนั้น อาร์มเมิร์ด เมฟิรัส จะกลายเป็นบอสตัวสุดท้ายแทน แต่การแสดงในรอบหลังๆ อาร์มเมิร์ด เมฟิรัส จะกลายเป็นรองบอส และมีศัตรูหน้าใหม่อย่าง กาโรลาร์ กับ ซาราบอน โผล่ออกมาแทน นอกจากนี้ยังมี จีโอลกอน กับ มนุษย์ดาวเอ็นดีลล์ ซึ่งเป็นศัตรูในภาคที่แล้วออกมาด้วย อุลตร้าแมนที่ปรากฏตัว หมายเหตุ: อุลตร้าแมนที่ปรากฏในนิตยสารและสื่อต่างๆ ฉบับเทเลบิคุง(การโต้กลับของกองทัพแจ็คเกิ้ล!) ฉบับเทเลบิแม็กกาซีน ออริจินอลวิดีโอ อุลตร้าแมนพรีเมียร์สเตจ 2 ไลฟ์สเตจอุลตร้าแมนเฟสติวัล 2008 ครั้งที่ 1 อุลตร้าแมนเมบิอุส อุลตร้าแมนฮิคาริ อุลตร้าแมน อุลตร้าเซเว่น อุลตร้าแมนแจ็ค อุลตร้าแมนเอซ อุลตร้าแมนทาโร่ อุลตร้าแมนเลโอ แอสตร้า อุลตร้าแมน 80 โซฟี่ เจ้าพ่ออุลตร้า เจ้าแม่อุลตร้า ยูเลียน อุลตร้าแมนคิง เมรอส ไฟตัส โซลบี เจ้าหน้าที่อุลตร้า เจ้าหน้าที่อุลตร้าหญิง ออร่า อุลตร้าแมนซีเอิร์ธ อุลตร้าแมนไนซ์ อุลตร้าแมนทีก้า อุลตร้าแมนไกอา อุลตร้าแมนอากูล อุลตร้าแมนคอสมอส อุลตร้าแมนจัสติส อุลตร้าแมนเน็กซัส(อันฟานส์) อุลตร้าแมนแม็กซ์ สัตว์ประหลาดและมนุษย์ต่างดาว ;ชุดเกราะปีศาจความมืด อาเมิร์ดดาร์กเนส (暗黒魔鎧装 アーマードダークネス) ;อสูรวิหคอวกาศ กาโรลาร์ (宇宙鳥獣 ガロウラー) ;อสูรผู้ไร้ความหวั่นเกรง ซาราบอน (宇宙苦無獣 ザラボン) อ้างอิง หมายเหตุ เชิงอรรถ ข้อมูลที่มา ม อ
ปูทะเล เป็นปูในสกุล Scylla ในวงศ์ปูว่ายน้ำ (Portunidae) อาศัยอยู่ในทะเล มี 4 ชนิด โดยที่ S. serrata พบได้แพร่หลายที่สุด ปูเหล่านี้พบได้ทั่วอินโด-แปซิฟิกตะวันตก ปูทะเล 4 ชนิดนั้น แบ่งได้ังนี้: ภาพ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อสามัญ ที่อยู่อาศัย Scylla olivacea (Herbst, 1796) ปูดำ, ปูแดง, ปูทองแดง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถึงปากีสถาน และจากญี่ปุ่นถึงออสเตรเลียตอนเหนือ Scylla paramamosain Estampador, 1949 ปูขาว, ปูทองหลาง ทะเลจีนใต้ตอนใต้ถึงทะเลชวา Scylla serrata (Forskål, 1775) ปูเขียว, ปูทองโหลง ญี่ปุ่นตอนใต้ถึงออสเตรเลียตะวันออกเฉียงใต้ นิวซีแลนด์ตอนเหนือ Scylla tranquebarica (Fabricius, 1798) ปูม่วง ปากีสถานและไต้หวันถึงกลุ่มเกาะมลายูและภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกอื่น ๆ ลักษณะ มีลักษณะกระดองกลมรีเป็นรูปไข่ สีดำปนแดงหรือสีน้ำตาลเข้ม ขอบระหว่างนัยน์ตามีหนาม 4 อัน ส่วนด้านข้างนัยน์ตาแต่ละข้างมีหนามข้างละ 8–9 อัน ก้ามจะมีหนามแหลม ส่วนขาอื่น ๆ ไม่มีหนาม ตัวผู้จะมีก้ามขนาดใหญ่แข็งแรงกว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด เจริญเติบโตด้วยวิธีการลอกคราบ โดยตรงขอบหลังของกระดองจะเผยออกให้เห็นกระดองใหม่ยังเป็นเนื้อเยื่อบาง ๆ ซึ่งเรียกว่า ปูสองกระดอง ถ้าหากเป็นตัวเมียที่มีความสมบูรณ์เพศจะมีไข่อยู่ในกระดอง ซึ่งพบมากในเดือนพฤศจิกายน ปลายสุดของขาคู่ที่ 2–4 มีลักษณะแหลมเรียกว่า 'ขาเดิน' ทำหน้าที่ในการเดินเคลื่อนที่ ส่วนขาคู่ที่ 5 เป็นคู่สุดท้ายเรียกว่า 'ขาว่ายน้ำ'ตอนปลายสุดของขาคู่นี้มีลักษณะแบนคล้ายใบพาย ใช้สำหรับว่ายน้ำ การขยายพันธุ์ ฤดูกาลวางไข่ผสมพันธุ์ของปูทะเลอยู่ในช่วงเดือนกันยายน–ธันวาคม แม่ปูจะมีไข่ในระหว่างเดือนกันยายน–ตุลาคม สามารถ วางไข่ได้ตลอดทั้งปี โดยจะวางไข่ชุกชุมในระหว่างเดือนสิงหาคม–ธันวาคม ไข่ของปูทะเลจะมีสีส้มแดง เมื่อไข่แก่ขึ้นจะเป็นสีน้ำตาลเกือบดำ ซึ่งจะถูกปล่อยออกมานอกกระดองบริเวณใต้จับปิ้ง ปูที่เกิดใหม่จะอยู่ในระยะซูเอี้ย ดำรงชีวิตเป็นแพลงก์ตอน ล่องลอยตามมวลน้ำ หลังผ่านการลอกคราบ 5 ครั้ง จึงพัฒนาเข้าสู่ระยะเมกาโลปา ยังคงดำรงชีวิตเป็นแพลงก์ตอน เมื่อเมกาโลปาลอกคราบจึงลงสู่พื้นท้องน้ำดำรงชีวิตเป็นสัตว์หน้าดิน การเจริญเติบโตจนถึงวัยเจริญพันธุ์ใช้เวลาประมาณ 1.5 ปี ตัวผู้ขนาดโตเต็มที่อาจหนักได้ถึง 3.5 กิโลกรัม ขนาดกระดองกว้างกว่า 24 เซนติเมตร การกระจายพันธุ์และความสำคัญต่อมนุษย์ Mud |ปูทะเลมีชีวิตในตลาดสดที่ออสเตรเลีย พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแถบชายฝั่งของแอฟริกา, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงออสเตรเลีย โดยอาศัยอยู่ในโคลนตมตามป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำที่น้ำท่วมถึง กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำขนาดเล็ก ซากพืช ซากสัตว์ต่าง ๆ สำหรับในประเทศไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและฝั่งอันดามัน ปูทะเลนั้นมีความสำคัญต่อมนุษย์ในฐานะของสัตว์เศรษฐกิจที่นิยมนำมาปรุงสดเป็นอาหาร เช่น ปูผัดผงกะหรี่, ปูนึ่ง เป็นต้น โดยทางการ ได้แก่ กรมประมง สนับสนุนให้เกษตรกรเพาะเลี้ยง โดยมักจะเลี้ยงในกระชังใกล้กับทะเล เช่น ในพื้นที่เขตบางขุนเทียน ของกรุงเทพมหานคร ถึงขนาดจัดเป็นเทศกาลท่องเที่ยวโดยร่วมกับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) ปูทะเลเป็นที่นิยมรับประทานอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในเวลาที่กำลังลอกคราบเพราะเนื้อปูจะนิ่ม กระดองยังไม่แข็งเท่าไหร่ ซึ่งเรียกว่า 'ปูนิ่ม' ที่ประเทศจีนมีตู้อัตโนมัติหยอดเหรียญจำหน่ายปูทะเลด้วย โดยจำหน่ายใส่กล่องพลาสติกกล่องละตัว และในประเทศญี่ปุ่นมีการดัดแปลงให้เป็นลักษณะตู้คล้ายตู้คีบตุ๊กตา อ้างอิง
มุฮัมมัด อิบน์ ซีรีน (เกิดที่บัศราะฮ) เป็นมุสลิมตาบิอีน ที่อาศัยอยู่ในศตวรรษที่ 8 เขาเป็นคนร่วมสมัยกับอะนัส อิบน์ มาลิก บางคนอ้างว่าเขาเคยเป็นนักทำนายความฝัน แม้ว่าคนอื่นๆ จะถือว่าหนังสือนั่นถูกบอกว่าเป็นของเขาอย่างไม่เป็นความจริง ชีวประวัติ อะบูบักร์ มุฮัมมัด อิบน์ ซีรีน อัลอันศอรี (ฮ.ศ. 33-110; ค.ศ. 653–728) เกิดที่เมืองบัศเราะฮ์ ในปี ค.ศ. 653 หรือ ฮ.ศ. 33 เขาเกิดขึ้นเมื่อสองปีก่อนการสิ้นสุดการปกครองของเคาะลีฟะฮ์อุษมาน อิบน์ อัฟฟาน พ่อของมูฮัมหมัด (ชื่อ อะบูบักร์) เป็นหนึ่งในเชลยจำนวนมากที่คอลิด อิบน์ อัลวะลีด จับตัวไปหลังยุทธการที่อัยนุลตัมร์ เขาเป็นช่างทองแดงจากเมืองชื่อ ญิรญิรอยา (เจอร์ซียา) ( ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงแบกแดด) ตั้งรกรากและทำงานที่นั่น ซึ่งมีการสู้รบชี้ขาดในปีที่ 12 มารดาของอิบน์ ซีรีน คือเศาะฟียะฮ์เป็นคนรับใช้ของเคาะลีฟะฮ์อะบูบักร์ ได้รับการยกย่องในชุมชนว่าเมื่อนางเสียชีวิตภรรยาของนบีมุฮัมมัด สามคนและบรรดาบัดรีสิบแปดคน (ทหารผ่านศึกจากการต่อสู้ที่บัดร์) นำโดย อุบัยย์ อิบน์ กะอ์บ อยู่ในการละหมาดญะนาซะฮ์ของนาง อุมัรได้ส่งเขาเป็นของขวัญส่งตรงถึงอะนัส อิบน์ มาลิกหรือส่งครั้งแรกให้กับชายคนหนึ่งชื่อ ฏ็อลฮะฮ์ อัลบุคอรี ซึ่งในที่สุดเขาก็มอบให้แก่อะนัส อ้างอิง
ยะห์ยา อิบน์ มะอีน (ค.ศ. 774-847) เป็นนักวิชาการอิสลามแห่งยุคสะลัฟผู้ยิ่งใหญ่ในด้านหะดีษ ชีวประวัติ ชีวิต เขาเกิดในปี 158 (ฮ.ศ.) ในรัชสมัยของเคาะลีฟะฮ์อะบูญะอ์ฟัร อัลมันศูร เขามีพื้นเพเดิมมาจากชาวนาบาเทียนแห่งอิรัก และเติบโตในแบกแดด เขาเป็นผู้ที่มีความอวุโสที่สุดในหมู่นักหะดีษที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งได้แก่ อะลี อิบน์ อัลมะดีนี, อะฮ์หมัด อิบน์ ฮัมบัล, อิสฮาก อิบน์ เราะฮ์วัยฮ์, อะบูบักร อิบน์ อะบีชัยบะฮ์ และ อะบูค็อยษะมะฮ์ เขาเป็นเพื่อนสนิทของอะฮ์หมัด อิบน์ ฮัมบัล และมักถูกอ้างอิงในเรื่องเกี่ยวกับศาสตร์แห่งสายรายงานหะดีษ นอกเหนือจากอิบน์ ฮัมบัล, อะลี อิบน์ อัลมะดีนี และ อิบน์ อะบีชัยบะฮ์ แล้วอิบน์ มะอีน ยังได้รับการพิจารณาจากผู้เชี่ยวชาญด้านหะดีษหลายคนให้เป็นหนึ่งในสี่นักเขียนที่สำคัญที่สุดในสาขานี้ อาชีพทางวิชาการ ยะห์ยาแสวงหาความรู้โดยการเดินทางไปในที่ต่างๆ ซึ่งเขาทำอย่างจริงจังจนหลังจากการจากไปของบิดาของเขา เขาใช้เงินทั้งหมด 1,050,000 ดิรฮัม ซึ่งเป็นมรดกของเขาในการแสวงหาหะดีษ จนกระทั่งหมดเนื้อหมดตัว ไม่พอที่จะซื้อรองเท้าสักคู่ การเดินทางแสวงหาความรู้เรื่องหะดีษและนิติศาสตร์อิสลามทำให้เขาต้องเดินทางไปยังเมืองบัศเราะฮ์, แบกแดด, ฮัรรอน, ดามัสกัส, อัรรุศอฟะฮ์, อัรร็อย, ศ็อนอาอ์, กูฟะฮ์, อียิปต์ และ มักกะฮ์ แม้ว่าเขาจะเริ่มเขียนหนังสืออย่างเป็นทางการในฐานะนักเขียนตั้งแต่อายุยี่สิบปีก็ตาม หนังสือที่มีอยู่จนถึงในยุคปัจจุบัน ได้แก่ มะอ์ริฟะตุลรริญาล ยะห์ยา อิบน์ มะอีน วะกิตาบุฮุตตารีค และบทความเล็กๆ ชื่อ 'มินกะลาม อะบีซะกะรียา ยะห์ยา อิบน์ มะอีน ฟิรริญาล' อาจารย์ของเขาคือ อับดุลลอฮ์ อิบน์ อัลมุบาร็อก, อิสมาอีล อิบน์ อิยาช, อะบาด อิบน์ อะบาด, ซุฟยาน อิบน์ อุยัยนะฮ์, ญุนดุร, อะบูมุอาวียะฮ์, ฮาติม อิบน์ อิสมาอีล, ฮัฟศ์ อิบน์ ฆิยาษ, ญะรีร อิบน์ อับดุลฮะมีด, อับดุรร็อซซาก อัศศ็อนอานี, วะกีอ์ และอื่นๆ อีกมากมายจากอิรัก ฮิญาซ, ญะซีเราะฮ์, ชาม และ อียิปต์ ลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงของเขา ได้แก่ อะฮ์หมัด อิบน์ ฮัมบัล, มุฮัมมัด อิบน์ ซะอ์ด, อะบูค็อยษะมะฮ์, อัลบุคอรี, มุสลิม, อะบูดาวูด, อับบาส อัดเดารี, อะบูฮาติม และอีกมากมาย เขาเลื่องลือว่าเปิดโปงรายงานหลายอย่างว่าเป็นเท็จ และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญในยุคแรกๆ ที่สำคัญที่สุดเกี่ยวกับอิลมุรริญาล (ศาสตร์แห่งรายงานหะดีษ) อ้างอิง
ดาวเคราะห์ในสมมติฐานที่โคจรรอบหลุมดำ ภาพจากจินตนาการของศิลปินถึงท้องฟ้าของดาวเคราะห์ที่โคจรอยู่ในจานฝุ่นของหลุมดำมวลยิ่งยวด ณ ใจกลางดาราจักร เอ็นจีซี 4261. แบลเน็ต คือคำเรียกดาวเคราะห์นอกระบบในสมมติฐานที่โคจรรอบหลุมดำโดยตรง แบลเน็ตนั้นมีลักษณะโดยพื้นฐานเหมือนกับดาวเคราะห์ทั่วไป พวกมันมีมวลมากพอที่จะเป็นทรงกลมด้วยแรงโน้มถ่วงของตัวเอง แต่มีมวลไม่มากพอที่จะเริ่มกระบวนการการหลอมนิวเคลียส เฉกเช่นดาวเคราะห์ที่โคจรรอบดาวฤกษ์ทั่วไป ในปี 2019 กลุ่มนักดาราศาสตร์และนักวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์นอกระบบได้แสดงให้เห็นว่ามีเขตปลอดภัย (safe zone) รอบหลุมดำมวลยวดยิ่งที่สามารถเอื้ออำนวยให้แบลเน็ตนับพันดวงสามารถโคจรรอบตัวมันได้ ศัพท์มูลวิทยา เคอิจิ วาดะ (Keiichi Wada) และคณะจากมหาวิทยาลัยคาโงชิมะในประเทศญี่ปุ่นเป็นผู้ตั้งชื่อดาวเคราะห์หลุมดำประเภทนี้ ซึ่งคำว่าแบลเน็ตนั้นเป็นหน่วยคำควบจากคำว่า black hole และ planet การก่อตัว ดาวเคราะห์แบลเน็ตนั้นได้ถูกสงสัยว่าอาจก่อตัวขึ้นในจานสะสมมวลที่โคจรรอบหลุมดำที่มีมวลมากเพียงพอ โดยมีเงื่อนไขว่าจานดังกล่าวต้องมีความสว่างที่ค่อนข้างต่ำ อย่างไรก็ตาม ปฏิกิริยาป้อนกลับของรังสีจากหลุมดำอาจนั้นก่อให้เกิดการรบกวนเชิงการหมุนต่อเม็ดฝุ่นขนาดใหญ่ภายในจานสะสมมวลได้ ส่งผลให้เม็ดฝุ่นเหล่านั้นแตกสลาย และขัดขวางการก่อตัวของดาวเคราะห์แบลเน็ตได้เช่นกัน ลักษณะ ดาวเคราะห์แบลเน็ตที่โคจรรอบหลุมดำมวลยิ่งยวดซึ่งก่อตัวจากจานสะสมมวลของหลุมดำนั้นมีแนวโน้มว่าจะมีมวลอย่างน้อยประมาณ 20 เท่าของโลก และอาจมีคาบการโคจรที่ยาวนานมากถึงระดับหลายแสนปี แม้จะมีมวลมากเมื่อเทียบกับโลก แต่ดาวเคราะห์แบลเน็ตก็ยากที่จะสะสมชั้นบรรยากาศได้เพียงพอจนพัฒนาเป็นดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ เนื่องจากกระบวนการสะสมมวลแบบบอนดี (Bondi accretion) โดยหลุมดำ ดาวเคราะห์แบลเน็ตอาจได้รับความร้อนจากจานสะสมมวลของหลุมดำ หรือหากอยู่ใกล้หลุมดำมากเพียงพอ ก็อาจได้รับความร้อนจากรังสีไมโครเวฟพื้นหลังของเอกภพที่เกิดการเลื่อนไปทางน้ำเงิน (blueshift) ดาวเคราะห์แบลเน็ตที่อยู่ใกล้หลุมดำแม่ของมันมากพอ อาจเกิดภาวะล็อกด้วยแรงไทดัล (tidally locked) หรือแม้กระทั่งถูกทำให้บิดเบี้ยวจากแรงไทดัลได้ ตัวเลือกที่เป็นไปได้ ดาวเคราะห์นอกดาราจักร M51-ULS-1b ที่ยังไม่ได้รับการยืนยัน ดาวเคราะห์หรือดาวแคระน้ำตาล IGR J12580+0134 b ที่ยังไม่ได้รับการยืนยัน ถูกรบกวนจากหลุมดำมวลยวดยิ่ง ในเหตุการณ์สมมติ ตอนพิเศษสองตอน “The Impossible Planet” และ “The Satan Pit” (2006) จากซีรีส์โทรทัศน์สัญชาติอังกฤษ Doctor Who มีฉากที่เกิดขึ้นบน “ดาวเคราะห์ที่เป็นไปไม่ได้” ตามชื่อตอน ซึ่งเป็นดาวเคราะห์รกร้างชื่อว่า Krop Tor ที่โคจรรอบหลุมดำชื่อ K37 Gem 5 ในภาพยนตร์อินเตอร์สเตลลาร์ ทะยานดาวกู้โลก (2014) มีดาวเคราะห์หินจำนวนสองในสามดวงที่โคจรรอบหลุมดำมวลยวดยิ่งนามว่าการ์กันทัว (Gargantua) จึงถูกนับเป็นแบลเน็ตอย่างชัดเจน โดยอีกดวงหนึ่งนั้นโคจรรอบดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลัก อ้างอิง
โรงเรียนสตรีราชกุมารีรัตนาวดี เป็นโรงเรียนสตรีในชนบทของทะเลทรายทาร์ในไชสัลเมร์ ประเทศอินเดีย โรงเรียนนี้โดดเด่นที่การออกแบบโดยสถาปนิกให้มีลักษณะเป็นรูปวงรีที่สามารถต้านทานอุณหภูมิกลางทะเลทรายที่สูงได้ถึง 50 องศาเซลเซียส โรงเรียนมีขนาด 400 คน เปิดสอนระดับอนุบาลถึงระดับสิบ (เทียบเท่ามัธยมสี่) เป้าหมายการศึกษาของโรงเรียนคือการเรียนการสอนและฝึกวิชาซึ่งรวมถึงทักษะงานศิลปหัตถกรรมแบบพื้นถิ่น เช่น การทอผ้า เย็บปักถักร้อย อาคารโรงเรียนนี้เป็นผลงานการออกแบบโดยบริษัทสถาปนิกจากนิวยอร์ก ไดแอนา เคลลอก อาร์คีเท็กส์ (Diana Kellogg Architects) ส่วนเครื่องแบบนักเรียนของโรงเรียนเป็นผลงานออกแบบโดยสพยสาจี มุขรจี โดยใช้อาร์จัก ซึ่งเป็นภาพพิมพ์ไม้อัดแบบท้องถิ่น ชื่อของโรงเรียนตั้งตามเจ้าหญิง (ราชกุมารี) นามว่า รัตนาวตี (หรือ รัตนาวดี) ธิดาในมหาราวัลรตัน สิงห์ (Maharawal Ratan Singh) สถาปัตยกรรม โรงเรียนตั้งอยู่ในภูมิภาคห่างไกลโดยรอบนครไชสัลเมร์ ใกล้กับหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ชื่อ กาโนอี (Kanoi) สถาปัตยกรรมของโรงเรียนเป็นรูปวงรี โดดเด่นท่ามกลางทะเลทราย การออกแบบอาคารของโรงเรียนนั้นออกแบบเพื่อให้อากาศเย็นไหลเวียน และยังเป็นสัญลักษณ์แทนความเป็นสตรี อันเป็นเอธอส (ethos) ของโครงการ ช่างหินจากไชสัลเมร์สร้างอาคารขึ้นจากหินทรายสีเหลืองทองพรีคัต เคลล็อก ผู้ออกแบบสร้างโรงเรียนเรียกผลงานชิ้นนี้ของเธอว่าเป็น 'อ้อมกอดใหญ่และเป็นกอดที่แน่น' ('a big, tight hug') เพื่อให้ภายในอาคารของโรงเรียนมีอากาศเย็นสบาย เคลล็อกได้นำเอาวิธีแบบท้องถิ่นมาใช้ เช่น การฉาบผนังด้านในด้วยปูนขาว (lime plaster) ปูนขาวนี้มีฤทธิ์ในการคงความเย็นแก่อาคาร นอกจากนี้ เธอยังนำเอาหน้าต่างแบบจาฬีมาใช้ ซึ่งสร้างปรากฏการณ์เวนตูรี ทำให้ลมที่พัดผ่านเข้ามามีความเย็นขึ้น ความเย็นภายในอาคารเพียงพอที่จะไม่ต้องติดตั้งเครื่องปรับอากาศ พระบรมวงศานุวงศ์ของมหาราชาแห่งไชสัลเมร์ และ มเวนทระ สิงห์ เศขวาต (Manvendra Singh Shekhawat) เป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างโรงเรียนนี้ อ้างอิง
เซย์จูเซ็นไต กิงกะแมน VS เมกะเรนเจอร์ เป็นออริจินอลวิดีโอจาก ขบวนการคอสมิค กิงกะแมน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1999 ความยาว 44 นาที ภาพรวม เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ ขบวนการคอสมิค กิงกะแมน และเป็นผลงานเรื่องที่ 4 ของ ซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า โดยเรื่องนี้ได้เปลี่ยนชื่อจาก ซูเปอร์เซ็นไต OV ซีรีส์ เป็น ซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า พร้อมทั้งมีโลโก้ประจำผลงานบนปกสื่อ สำหรับ VS ซีรีส์ เฉพาะเรื่องนี้เป็นเรื่องราวในเหตุการณ์ภายหลังของทั้ง 2 ขบวนการ ทั้งฝั่งเมกะเรนเจอร์ ที่เล่าเหตุการณ์หลังตอนสุดท้าย ในช่วงที่เคนตะและเพื่อนๆ ได้จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม และกำลังเดินไปตามเส้นทางของแต่ละคน ส่วนฝั่งกิงกะแมนได้ถูกตั้งเหตุการณ์หลังจากตอนจบของเนื้อเรื่องหลักของทีวีซีรีส์ โดยพวกเรียวมะกำลังใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในป่ากิงกะ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการถ่ายทำเกิดขึ้นในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ฉากบางอย่างจากตอนสุดท้ายของกิงกะแมน เช่น ลักษณะของจอมมารอสูรและการเพิ่มความแข็งแกร่งของจูเกคิโบจะไม่สะท้อนกลับ โดยผู้เขียนบท อาราคาวะ โทชิฮิสะ ได้บอกว่าต้องเขียนเรื่องราวรายวันหลังจากเนื้อหาในตอนสุดท้ายของทีวีซีรีส์ ซึ่งยังไม่ได้รับการตัดสินใจ ส่วนผู้กำกับ นากาอิชิ ทาคาโอะ แนะนำให้อาราคาวะ 'คิดถึงตอนสุดท้ายเป็นตอนสุดท้าย' และบอกอาราคาวะว่าสามารถทำได้โดยไม่ต้องรอ เนื้อเรื่อง ตัวละครจากต้นฉบับ โจรสลัดอวกาศ บารูบัน ;กัปตันเกรกอริ (グレゴリ艦長) กัปตันคนใหม่ของบารูบัน เป็นพี่เขยของกัปตันเซฮับ ในอดีตเมื่อ 5 พันปีก่อนเขาเป็นโจรสลัดอวกาศเพียงคนเดียวที่ออกอาละวาดในอวกาศและมีนิสัยโหดร้าย โดยกิงกะแมนรุ่นแรกได้ผนึกพร้อมกับเหล่าสัตว์เทวะ ทำให้ถูกผนึกขังในอวกาศ จนเวลาปัจจุบันฮิซุมินะได้มาปลดผนึกพร้อมร่วมมือวางแผนชุบชีวิตกองทัพโจรสลัดอวกาศ บารูบันที่เพิ่งล่มสลายไป ;ฮิซุมินะ (ヒズミナ) หุ่นแอนดรอยด์อีกตัวของเนจิเรเซีย มีรูปร่างเหมือนกับชิโบเรนะ แต่ชุดเป็นสีชมพู ถูกสร้างและส่งในเหตุการณ์ศึกสุดท้ายจากการต่อสู้ระหว่างแกรนเนจิรอสที่ด็อกเตอร์ฮิเนเลอร์ขับและเมกะวอยเจอร์ที่เมกะเรดขับ โดยบิบิเดบิได้ใช้พลังเฮือกสุดท้ายด้วยการส่งฮิซุมินะไปยังมิติอวกาศจนสูญสลายไป ทำให้ฮิซุมินะได้พบกับกัปตันเกรกอริแบบบังเอิญในอวกาศและร่วมมือกันวางแผนพิธีกรรมการฟื้นคืนชีพกองทัพบารูบันของเซฮับ โดยเล็งเป้าหมายไปที่กิงกะเบรช แต่ว่ากลับทรยศเพราะต้องการที่ฟื้นคืนชีพกองทัพที่เกี่ยวข้องกับเนจิเรเซีย โดยขโมยดาบที่จำเป็นสำหรับพิธีกรรมในช่วงที่เกรกอริใช้คาถาคืนชีพ แต่ซันแบชได้ยิงปืนและเชลินด้า ฉวยโอกาสและฟันใส่หน้าจนเอาดาบคืน ;จอมมารอสูร เจลมาดิกซ์ (魔獣ゲルマディクス) ปีศาจยักษ์ที่มีลักษณะคล้ายกับไดทานิคส์ แต่ร่างกายเป็นสีแดง โดยถูกติดกับ ป้อมปราการจอมมารอสูร เจลมาดิกซ์ (魔獣要塞ゲルマディック) ;มาจินที่คืนชีพ (復活魔人) ไอเท็มต้นฉบับ ;เครื่องขยายเสียงเอิร์ธ (アース増幅装置) สื่อถูกที่วางจำหน่าย รูปแบบม้วนวิดีโอVHS ในรูปแบบเช่าเปิดให้เช่าเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1999 ต่อมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ได้ทำรูปแบบขาย รูปแบบแผ่นเลเซอร์ดิสก์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1999 รูปแบบแผ่นดีวีดี วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2001 รูปแบบแผ่นบลูเรย์ จากชุด ซูเปอร์เซ็นไต V CINEMA&THE MOVIE Blu-ray BOX 1996‐2005 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2016 รูปแบบแผ่นบลูเรย์ จากชุด ซูเปอร์เซ็นไต V CINEMA&THE MOVIE Blu-ray 1996‐1998 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 อ้างอิง หมายเหตุ ข้อมูลที่มา ก
ค็อนท์แซร์ทเฮาส์และอาสนวิหารฝรั่งเศส ฌันดาร์เมินมาคท์ เป็นจัตุรัสในเบอร์ลินและที่ตั้งของหมู่สิ่งปลูกสร้างที่รวมถึงค็อนท์แซร์ทเฮาส์ (หอแสดงดนตรี), อาสนวิหารฝรั่งเศส และอาสนวิหารเยอรมัน ตรงกลางจัตุรัสมีรูปปั้นขนาดใหญ่ของกวีฟรีดริช ชิลเลอร์ จัตุรัสนี้สร้างขึ้นโดยโยฮัน อาร์น็อลท์ เนริง ในช่วงปลายศตวรรษที่ 17 ในชื่อ 'ลินเดิน-มาคท์' และสร้างขึ้นใหม่โดยเกออร์ค คริสทีอัน อุงเงอร์ ในปี 1773 ชื่อของจัตุรัสฌันดาร์เมินมาคท์ได้มาจากกรมทหารม้าเครื่องเกราะปรัสเซียกรมหนึ่งที่มีชื่อว่า ซึ่งมีโรงเลี้ยงม้าอยู่ที่จัตุรัสนี้จนถึงปี 1773 อาคารส่วนใหญ่ในจัตุรัสเสียหายอย่างหนักจากสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ได้รับการฟื้นฟูบูรณะทั้งหมดแล้ว จัตุรัสสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1688 เพื่อใช้จัดตลาดนัดและเป็นส่วนหนึ่งของการขยายนครเบอร์ลินออกมาทางตะวันตกในย่านฟรีดริชสตัท ในช่วงเทศกาลคริสต์มาส ตลาดคริสต์มาสที่จัตุรัสนี้ถือเป็นหนึ่งในตลาดคริสต์มาสที่ได้รับความนิยมที่สุดในเบอร์ลิน อ้างอิง แหช่งข้อมูลอื่น Website of das Konzerthaus Der Gendarmenmarkt on Berlin Tourism Gendarmenmarkt Panorama
ถนนลาซาล ถนนลาซาล เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่เขตบางนา กรุงเทพมหานคร เป็นถนนที่เชื่อมต่อถนนสุขุมวิทกับถนนศรีนครินทร์ พ.ศ. 2506 ภาครัฐได้ก่อสร้างและเปิดใช้ ซอยสุขุมวิท 105 ซึ่งแยกจากถนนสุขุมวิทที่เปิดใช้เมื่อ พ.ศ. 2479 ถนนลาซาลเป็นถนนที่ขนานไปกับคลองบางนา โดยถนนตัดผ่ากลางนาของชาวมอญคลองบางนาหลายครอบครัว สภาพเดิมเป็นถนนรถไถ รัฐมาขอที่ริมถนนจากชาวนาครอบครัวละ 8 เมตร โดยเจ้าของที่ขุดดินทำถนนกันเอง จ้างคนขุดดินไร่ละ 700 บาท จากนั้นกลายเป็นถนนดิน พอถึงโรงเรียนลาซาลจึงเป็นถนนลูกรัง ชื่อซอยลาซาลมาจาก 'โรงเรียนลาซาล' เปิดทำการสอนเเมื่อ พ.ศ. 2506 สภาพเดิมล้อมรอบด้วยทุ่งนา นอกจากนั้นภายในซอยยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนบางกอกพัฒนา ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2500 แต่เดิมอยู่บนถนนเพลินจิต ต่อมาย้ายมาที่ช่องนนทรี และย้ายมายังถนนลาซาลราว พ.ศ. 2532 รวมถึงมีโรงพยาบาลศิครินทร์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 บนพื้นที่ 11 ไร่ จนกระทั่งในช่วงปี พ.ศ. 2555 เป็นต้นมา ถนนลาซาลเริ่มเป็นย่านที่อยู่อาศัยที่มีประชากรอยู่ค่อนข้างหนาแน่น โดยเริ่มจากการเป็นย่านที่อยู่อาศัยแนวราบ อาคารพาณิชย์ แหล่งรวมหอพักพนักงานโรงงานอุตสาหกรรมที่ราคาไม่แพง อพาร์ทเมนต์คนทำงานให้เช่าระดับกลาง ไปจนถึงเซอร์วิสอพาร์ทเมนต์ บริเวณใกล้ปลายถนนลาซาลทั้งสองฝั่งมีสถานีแบริ่งของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท และสถานีศรีลาซาลของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง ซึ่งทั้งสองเป็นสถานีสุดท้ายในเขตกรุงเทพมหานคร ก่อนเข้าสู่เขตจังหวัดสมุทรปราการ อ้างอิง ลาซาล ลาซาล
thumb เซอร์เบีย หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐเซอร์เบีย ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปยุโรป เมืองหลวงคือกรุงเบลเกรด เซอร์เบียมีอาณาเขตติดต่อกับฮังการีทางทิศเหนือ ติดต่อกับโรมาเนียและบัลแกเรียทางทิศตะวันออก ติดต่อกับมาซิโดเนียและแอลเบเนียทางทิศใต้ (พื้นที่ชายแดนทางด้านนี้กำลังมีปัญหาเรื่องการเรียกร้องเอกราชของคอซอวอ) และติดต่อกับมอนเตเนโกร โครเอเชีย และบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาทางทิศตะวันตก เซอร์เบียเป็นที่อยู่อาศัยอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ยุคหินใหม่ ดินแดนของเซอร์เบียในยุคปัจจุบันเผชิญกับการอพยพของชาวสลาฟในศตวรรษที่ 6 ก่อตั้งรัฐในภูมิภาคหลายแห่งในยุคกลางตอนต้น ซึ่งบางครั้งได้รับการยอมรับว่าเป็นเมืองขึ้นของจักรวรรดิไบแซนไทน์ อาณาจักรแฟรงค์กิช และฮังการี อาณาจักรเซอร์เบียได้รับการยอมรับจากสันตะสำนักและคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 1217 ถึงจุดสูงสุดในดินแดนของตนในปี ค.ศ. 1346 ในฐานะจักรวรรดิเซอร์เบีย ในช่วงกลางศตวรรษที่ 16 จักรวรรดิออตโตมัน ได้เข้ายึดครองสมัยใหม่ทั้งหมด บางครั้งการปกครองของพวกเขาถูกขัดจังหวะโดยจักรวรรดิฮาพส์บวร์ก ซึ่งเริ่มแผ่ขยายไปยังเซอร์เบียตอนกลางตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 17 ขณะที่ยังคงตั้งหลักอยู่ในวอยวอดีนา ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 การปฏิวัติเซอร์เบียได้สถาปนารัฐชาติขึ้นเป็นระบอบรัฐธรรมนูญแห่งแรกของภูมิภาค ซึ่งต่อมาได้ขยายอาณาเขตออกไป หลังจากความสูญเสียในสงครามโลกครั้งที่ 1 และการรวมอดีตดินแดนฮับส์บวร์กแห่งวอยวอดีนากับเซอร์เบียเข้าด้วยกัน ประเทศนี้ก่อตั้งยูโกสลาเวียร่วมกับประเทศสลาฟใต้อื่นๆ จนเป็นยูโกสลาเวีย ซึ่งจะดำรงอยู่ในรูปแบบทางการเมืองที่หลากหลายจนกระทั่งสงครามยูโกสลาเวียในทศวรรษที่ 1990 ระหว่างการแตกแยกของยูโกสลาเวีย เซอร์เบียได้จัดตั้งสหภาพกับมอนเตเนโกร ซึ่งสลายตัวในปี พ.ศ. 2549 การฟื้นฟูเอกราชของเซอร์เบียในฐานะรัฐอธิปไตยเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2461 ในปี พ.ศ. 2551 ผู้แทนสมัชชาแห่งคอซอวอได้ประกาศเอกราชเพียงฝ่ายเดียว โดยมีการตอบรับที่หลากหลายจากประชาคมระหว่างประเทศ ในขณะที่เซอร์เบียยังคงอ้างว่าเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนอธิปไตยของตนเอง
การบรรเลงซิมโฟนีหมายเลข 7 ของชอสตโกวิชรอบปฐมทัศน์ที่เลนินกราด เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2485 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในขณะที่นครเลนินกราด (ปัจจุบันคือเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก) อยู่ภายใต้การปิดล้อมโดยกองกำลังเยอรมนีนาซี ดมีตรี ชอสตโกวิช ต้องการให้วงเลนินกราดฟิลฮาร์มอนิกออร์เคสตราเป็นวงที่จะมาบรรเลงซิมโฟนีในรอบปฐมทัศน์ แต่เนื่องจากการปิดล้อม กลุ่มคนดังกล่าวได้อพยพออกจากเมืองเช่นเดียวกับผู้ประพันธ์เอง การบรรเลงรอบปฐมทัศน์ของโลกของซิมโฟนีบทนี้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 5 มีนาคมที่คูบืยเชียฟ โดยวงดุริยางค์โรงละครบอลชอย การบรรเลงรอบปฐมทัศน์ดำเนินการโดยนักดนตรีจากวงดุริยางค์วิทยุเลนินกราดที่ยังหลงเหลืออยู่ เสริมด้วยนักดนตรีที่เป็นทหาร โดยมีคาร์ล อีเลียซบูร์ก ทำหน้าที่เป็นวาทยากร นักดนตรีส่วนใหญ่กำลังทุกข์ทรมานจากความอดอยาก ซึ่งทำให้การซ้อมเป็นไปอย่างยากลำบาก นักดนตรีมักจะล้มลงระหว่างการซ้อม และมี 3 คนเสียชีวิต วงออร์เคสตราสามารถเล่นซิมโฟนีได้จนจบคอนเสิร์ตเพียงครั้งเดียว แม้ว่าสภาพของนักดนตรีจะย่ำแย่ แต่คอนเสิร์ตก็ประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยได้รับการปรบมือนานหนึ่งชั่วโมง คอนเสิร์ตได้รับการสนับสนุนโดยกองทัพโซเวียตในปฏิบัติการพิเศษ ชื่อรหัสว่า 'พายุ' โดยตั้งใจจะหยุดกองทัพเยอรมันในระหว่างการบรรเลง ซิมโฟนีถูกเผยแพร่ไปยังแนวเยอรมันโดยลำโพงเป็นรูปแบบของสงครามจิตวิทยา การบรรเลงรอบปฐมทัศน์ได้รับการพิจารณาโดยนักวิจารณ์ดนตรีให้เป็นหนึ่งในการแสดงศิลปะที่สำคัญที่สุดของสงครามเนื่องจากผลกระทบด้านจิตวิทยาและทางการเมือง วาทยากรกล่าวว่า 'ในขณะนั้นเราได้รับชัยชนะเหนือเครื่องจักรสงครามของนาซีที่ไร้จิตวิญญาณ' มีการจัดคอนเสิร์ตอีกครั้งโดยนักดนตรีที่รอดซีวิตใน พ.ศ. 2507 และ พ.ศ. 2535 เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์นี้ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: วีแคนดูอิต! – การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่สอง – ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ