เม็ชทิลท์แห่งฮ็อลชไตน์ หรือ มาทิลดา ในภาษาอังกฤษ (ค.ศ. 1220 หรือ 1225 - ค.ศ. 1288 ในคีล) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอเบลแห่งเดนมาร์ก และต่อมาทรงอภิเษกสมรสกับบีร์เยอ ยาร์ล ผู้สำเร็จราชการแห่งสวีเดน พระชนม์ชีพ เม็ชทิลท์ หรือ มาทิลดาเป็นธิดาในอาด็อล์ฟที่ 4 เคานต์แห่งฮ็อลชไตน์กับไฮล์วิชแห่งลิพเพอ ในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1237 เม็ชทิลท์อภิเษกสมรสกับเจ้าชายอเบลแห่งเดนมาร์กในดัชชีชเลสวิช พิธีเสกสมรสถูกจัดขึ้นเพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างฮ็อลชไตน์กับจัตแลนด์ใต้ ใน ค.ศ. 1239 เจ้าชายอเบลได้เป็นผู้ปกครองให้แก่น้องชายสองคนของเม็ชทิลท์ เมื่อดยุกอเบลได้เป็นพระมหากษัตริย์ใน ค.ศ. 1250 เม็ชทิลท์ได้รับการสถาปนาให้เป็นสมเด็จพระราชินีและประกอบพิธีราชาภิเษกที่รอสคิลด์ในวันที่ 1 พฤศจิกายน เมื่อกษัตริย์อเบลสวรรคตใน ค.ศ. 1252 ราชบัลลังก์เดนมาร์กถูกส่งผ่านไปยังพระอนุชาของพระสวามี แทนที่จะเป็นพระราชโอรสของพระนาง คือ เจ้าชายวัลเดมาร์ซึ่งทรงถูกคุมขังอยู่ที่โคโลญในขณะนั้น และสมเด็จพระราชินีเม็ชทิลท์ เมื่อทรงเป็นพระพันปีหลวงได้ถูกบีบบังคับให้ออกจากเดนมาร์กและเข้าไปพำนักในสำนักชี สมเด็จพระพันปีหลวงเม็ชทิลท์ทรงพยายามให้เจ้าชายวัลเดมาร์ พระโอรสของพระนางถูกปล่อยตัวจากที่คุมขังของอาร์กบิชอปแห่งโคโลญ และทรงต่อสู้เพื่อให้พระราชโอรสของพระนางได้รับสิทธิสืบมรดกในดัชชีชเลสวิช ใน ค.ศ. 1253 พระนางทรงสามารถปกป้องสิทธิในมรดกของดัชชีจัตแลนด์ใต้ให้อยู่ในการปกครองของเจ้าชายวัลเดมาร์ พระราชโอรสได้ ใน ค.ศ. 1260 วัลเดมาร์ที่ 3 ดยุกแห่งชเลสวิก พระราชโอรสของพระนางสิ้นพระชนม์ พระนางจึงทรงปกป้องการสืบตำแหน่งให้มาสู่พระโอรสองค์รองคือ เจ้าชายอีริค ในปีเดียวกันสมเด็จพระพันปีหลวงทรงมอบพื้นที่ไอเดอและอ่าวชเลในจัตแลนด์ใต้ให้แก่น้องชายของพระนาง พระนางทรงทำข้อตกลงกับจาค็อบ เออลันด์เซน อาร์กบิชอปแห่งลุนด์ และจากนั้นทรงสละสมณเพศเพื่อเสกสมรสกับผู้สำเร็จราชการสวีเดน คือ บีร์เยอ ยาร์ล ใน ค.ศ. 1261 บีร์เยอเคยเป็นศัตรูของกษัตริย์อเบล และไม่นานก่อนกษัตริย์สวรรคต บีร์เยอสร้างความพยาบาทอันยาวนานทางการทหารต่อต้านพระองค์ และทุกอย่างยุติลงเมื่อกษัตริย์สวรรคต หลังจากบีร์เยอถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1266 สมเด็จพระพันปีหลวงเม็ชทิลท์ทรงย้ายไปประทับที่คีล แต่เมื่อสิ้นพระชนม์หลุมพระศพของพระนางอยู่เคียงข้างบีร์เยอในวาร์นเฮม สวีเดน ใน ค.ศ. 1288 ไม่นานก่อนที่พระนางจะสิ้นพระชนม์ พระนางทรงยกไอเดอร์และชเลให้พระอนุชา สมเด็จพระราชินีเม็ชทิลท์นั้นไม่ทรงเป็นที่นิยมในหมู่ประชาชนชาวเดนมาร์ก พระนางถูกเรียกว่าเป็น 'บุตรีแห่งปีศาจ' และทรงถูกกล่าวหาว่าอยู่เบื้องหลังการสั่งเผาทำลายพระราชหัตถเลขาของสมเด็จพระสันตะปาปาและจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่มีมาถึงพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระโอรสธิดา สมเด็จพระราชินีเม็ชทิลท์มีพระราชโอรสธิดากับพระสวามีองค์แรก ดังนี้ พระนาม ประสูติ สิ้นพระชนม์ คู่สมรส และพระโอรส-ธิดา - เจ้าชายวัลเดมาร์ที่ 3 ดยุกแห่งชเลสวิก ค.ศ. 1238 ค.ศ. 1257 ไม่ทรงอภิเษกสมรส - เจ้าหญิงโซฟีแห่งเดนมาร์ก ค.ศ. 1240 หลัง ค.ศ. 1284 อภิเษกสมรสวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1258 กับแบร์นฮาร์ทที่ 1 เจ้าชายแห่งอันฮัลท์-แบร์นบวร์คมีพระโอรสธิดา 6 พระองค์ ได้แก่โยฮันที่ 1 เจ้าชายแห่งอันฮัลท์-แบร์นบวร์คอัลเบร็ชท์ บิชอปแห่งฮัลเบอร์ชตัทแบร์นฮาร์ทที่ 2 เจ้าชายแห่งอันฮัลท์-แบร์นบวร์คไฮน์ริช เจ้าคณะโดมินิกันในฮัลเบอร์ชตัทรูด็อล์ฟแห่งอันฮัลท์-แบร์นบวร์คโซฟี เคาน์เตสแห่งฮ็อลชไตน์ เจ้าชายอีริคที่ 1 ดยุกแห่งชเลสวิก ราว ค.ศ. 1241 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1272 อภิเษกสมรส ค.ศ. 1259 หรือ 1260 กับมาร์กาเรเธแห่งรือเกินมีพระโอรสธิดา 3 พระองค์ ได้แก่มาร์เกรเธอ เคาน์เตสแห่งชเวรีนวัลเดมาร์ที่ 4 ดยุกแห่งชเลสวิกอีริค ลอร์ดแห่งลังก์เอลันด์ - เจ้าชายอเบล ลอร์ดแห่งลังก์เอลันด์ ค.ศ. 1252 ค.ศ. 1279 อภิเษกสมรส กับเม็ชทิลท์แห่งชเวรีนมีพระธิดา 1 พระองค์ ได้แก่มาร์เกรเธอ อธิการิณีอารามซาร์เรนทีน อ้างอิง Dansk Biografisk Lexikon, volume 11, pp. 205–206, Copenhagen 1897 Annales Stadenses 1237–1241, MGH SS XVI, sida 363–367 ม