bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
แม่น้ำด่งนาย เป็นแม่น้ำในประเทศเวียดนามที่มีต้นกำเนิดในภูมิภาคที่สูงตอนกลางทางตอนใต้ของประเทศ มีความยาวประมาณ 586 กิโลเมตร ทำให้เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในเวียดนาม แม่น้ำนี้เป็นที่มาของชื่อจังหวัดด่งนาย ชื่อดั้งเดิมของแม่น้ำ 'นงหนั่ย' แปลมาจากภาษาเขมร ซึ่งหมายถึงหนองน้ำเค็มตื้น ภูมิศาสตร์ แม่น้ำด่งนายไหลผ่านจังหวัดเลิมด่ง ดั๊กนง บิ่ญเฟื้อก ด่งนาย บิ่ญเซือง และนครโฮจิมินห์ มีความยาวกว่า 437 กม. และมีที่ราบลุ่มแม่น้ำพื้นที่ 38,600 กม.² หากคำนวณจากแหล่งกำเนิดแม่น้ำดาเดิง ตัวแม่น้ำยาว 586 กม. แม่น้ำด่งนายไหลลงสู่ทะเลทางตะวันออกในอำเภอเกิ่นเส่อ หลังจากบรรจบกับแม่น้ำแบ้แล้ว แม่น้ำด่งนายจะเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างจังหวัดด่งนายทางตะวันออกกับจังหวัดบิ่ญเซืองทางฝั่งตะวันตก แม่น้ำไหลผ่านเมืองเบียนฮหว่า จากนั้นไหลไปตามเขตแดนระหว่างด่งนายและนครโฮจิมินห์ ไฟฟ้าจากพลังงานน้ำ เขื่อนไฟฟ้าพลังน้ำขนาดใหญ่ในลุ่มน้ำด่งนายได้แก่: บนแม่น้ำด่งนายสายหลัก: เขื่อนจิอาน, ด่งนาย 1, ด่งนาย 2, ด่งนาย 3, ด่งนาย 4, ด่งนาย 5, ด่งนาย 6 (อยู่ระหว่างก่อสร้าง), และ ด่งนาย 6A (อยู่ระหว่างก่อสร้าง) ยังมีการถกเถียงกันเกี่ยวกับโครงการด่งนาย 6 และ 6A เนื่องจากมีแนวโน้มว่าจะมีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อความหลากหลายทางชีวภาพของอุทยานแห่งชาติก๊าตเตียน แม่น้ำแบ้: เขื่อนท๊ากเมอ, เขื่อนเกิ่นเดิน แม่น้ำไซง่อน: ทะเลสาบเซิ่วเตี๊ยง แม่น้ำดาญีม: เขื่อนดาญีม, เขื่อนดั่ยนิญ แม่น้ำลาง่า: เขื่อนฮ่ามถ่วน-ดามี ระเบียนภาพ อ้างอิง ด่งนาย
มะเร็งท่อน้ำดี หรือ โคแลงจิโอคาร์ซิโนมา เป็นมะเร็งชนิดหนึ่งที่เกิดกับท่อน้ำดี อาการของโรค เช่น ปวดท้อง ดีซ่าน น้ำหนักลด คันทั่วร่าง และไข้ นอกจากนี้ อาจพบว่าอุจจาระสีจางและปัสสาวะสีเข้ม มะเร็งในตำแหน่งอื่น ๆ ที่นับเป็นมะเร็งท่อน้ำดี ได้แก่ มะเร็งถุงน้ำดี และมะเร็งของกระเปาะของวาเตอร์ ปัจจัยเสี่ยงของมะเร็งท่อน้ำดี เช่น ท่อน้ำดีอักเสบแข็งปฐมภูมิ ลำไส้ใหญ่อักเสบเป็นแผล ตับแข็ง ตับอักเสบซี ตับอักเสบบี การติดเชื้อพยาธิใบไม้ตับบางชนิด และการผิดรูปของตับบางชนิด อย่างไรก็ดี บุคคลส่วนใหญ่ไม่สามารถหาปัจจัยเสี่ยงได้ การวินิจฉัยเป็นการตั้งข้อสงสัยโดยอาศัยการทดสอบเลือด การถ่ายภาพทางการแพทย์ การส่องกล้องลำไส้ และบางทีรวมถึงการสำรวจโดยผ่าตัด ยืนยันโรคโดยการตรวจสอบเซลล์จากเนื้องอกภายใต้กล้องจุลทรรศน์ ตรงแบบเป็นมะเร็งชนิดต่อม หากผู้ป่วยมะเร็งท่อน้ำดีมีอาการครบตามแบบฉบับ มักอยู่ในระยะที่ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้แล้ว ในผู้ป่วยเหล่านี้การรักษาประทังอาจได้แก่การผ่าตัดออก เคมีบำบัด รังสีบำบัด และการใส่ท่อค้ำยัน การผ่าตัดสามารถตัดเนื้องอกออกได้ในผู้ป่วยประมาณหนึ่งในสามที่มะเร็งเกิดที่ท่อน้ำดีรวม และน้อยกว่านั้นหากเกิดในตำแหน่งอื่น ทำให้มีโอกาสหายขาดได้ กระนั้นแม้ผ่าตัดออกได้สำเร็จ แต่โดยทั่วไปยังแนะนำเคมีบำบัดและรังสีบำบัดอยู่ ในผู้ป่วยบางส่วนอาจรักษาด้วยการผ่าตัดอาจปลูกถ่ายตับ แม้การผ่าตัดสำเร็จ แต่โดยทั่วไปแล้วจะมีโอกาสรอดชีวิต 5 ปีไม่ถึง 50% (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด – เรนอินบลัด – แกรนด์เทฟต์ออโต Vที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
วัดถ้ำคีรีธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ปัจจุบันมีพระครูปลัดน้อง อนาลโยดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดถ้ำคีรีธรรมตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2481 อุโบสถของวัดเป็นอุโบสถมหาอุด สร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 13 ปี มีงานปิดทองฝังลูกนิมิต ระหว่างวันที่ 15–25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ตัดหวายลูกนิมิต 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 โดยทางวัดได้จัดสร้างลูกนิมิตขนาดใหญ่ที่สุดในโลกตั้งไว้หน้าอุโบสถเพื่อดึงดูดให้คนมาเที่ยวงาน วัดถ้ำเจริญธรรมตั้งอยู่ท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพร มีถ้ำขนาดใหญ่ มีความเงียบสงบ เหมาะในการปฏิบัติธรรม บริเวณทางเข้าถ้ำมีพระพุทธรูปขนาดใหญ่ คือ สมเด็จพระศรีเพชรธรรมวัตรศาสดา หรือ หลวงพ่อโต ขนาดหน้าตักกว้าง 12 เมตร ตั้งตระหง่านบนเนินเขาสูง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด ได้แก่ องค์ปู่ท้าวเวสุวรรณก่อนเข้าอุโบสถ เทพเจ้าไฉ่ซิงเอี้ย หรือ เทพเจ้าแห่งโชคลาภ ที่ชาวเชื้อสายจีนจะมีการกราบไหว้ ช่วงเทศกาลตรุษจีนของทุก ๆ ปี เพื่อขอโชคลาภและฝากโชคชะตา ให้มีความอุดมสมบูรณ์ตลอดทั้งปี องค์ปู่นิลกาฬ พญานาคตระกูลสีดำ และพระพุทธเจ้า 28 พระองค์ อ้างอิง ถ้ำคีรีธรรม
วัดเชตวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างม่อย อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน 73 ตารางวา ตั้งอยู่ตรงข้ามฟากถนนกับวัดมหาวัน นักโบราณคดีสันนิษฐานว่า วัดเชตวันกับวัดมหาวันสร้างขึ้นพร้อมกันในสมัยราชวงศ์มังราย รัชกาลของพระเจ้าติโลกราช ระหว่าง พ.ศ. 1984–2031 ตามคำสืบต่อกันมาว่า 'วัดมหาวันผู้เป็นพี่สร้าง วัดเชตวันผู้เป็นน้องสร้าง' แต่เพิ่งตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2440 ได้รับราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2466 ต่อมาพระสงฆ์ก็ผูกพัทธสีมาครอบวิหาร วิหารมีความแปลกที่วางตัวในแนวทิศเหนือ-ใต้ เนื่องจากสถานที่ที่บริเวณวัดคับแคบ พระประธานภายในวิหารองค์กลางเป็นพระพุทธรูปแบบพม่า (ไม่มีชฎา) ช่วงแรกพระพุทธรูปมีสีชมพูทั้งองค์ ต่อมาได้ปิดทอง ส่วนพระพุทธรูปสองข้างซ้ายขวาเป็นแบบไทย (มีชฎา) ภายหลังพระประทานไม่ใช่รูปต้นโพธ์เหมือนภาพทั่ว ๆ ไป แต่เป็นรูปซุ่มเรือนแก้วแทน เนื่องจากเพดานของวิหารต่ำ ภาพเขียนตรงหน้าต่างเป็นรูปประเพณีพื้นเมือง และรูปใหญ่ด้านตรงข้ามพระประธานเป็นรูปพระพุทธเจ้าชนะมาร 8 ครั้ง โทนสีฉูดฉาดทำให้เห็นเป็นภาพนูนต่ำสามมิติ เจดีย์ 3 องค์ สันนิษฐานว่าคหบดีของพม่า (เงี้ยว) เป็นผู้สร้างเพราะมีรูปทรงคล้ายกับเจดีย์ชเวดากองของพม่า เจดีย์องค์ปัจจุบันครอบเจดีย์เดิมไว้ แต่ไม่ทราบแน่ชัดว่ามีเจดีย์กี่องค์ที่สร้างครอบได้บูรณะเมื่อปี พ.ศ. 2517 และเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2545 ยอดเจดีย์ได้หักลงมาเนื่องจากมีฝนตกหนัก แล้วทำให้เกิดฟ้าฝ่า รวมถึงปลายเจดีย์ของวัดมหาวันก็เกิดหักลงมาพร้อมกัน วัดเชตวันยังเป็นสถานที่จำพรรษาของอดีตพระมหาเถระ เจ้าคณะจังหวัดเชียงใหม่ มีตำแหน่งเป็นพระราชาคณะถึง 3 รูปด้วยกัน คือ หลวงพ่อพระอภัยสารทะ (ก้อนแก้ว อนุทจกุโก) อดีตเจ้าคณะเชียงใหม่รูปที่ 3 หลวงพ่อพระมงคลราชมุนี (สมบูรณ์ จนุทวํโส) อดีตเจ้าคณะเชียงใหม่รูปที่ 6 และพระปลัดโกศล หรือ หลวงพ่อพระครูมงคลสีลวงค์ รักษาการปี 2506–2507 ซึ่งปัจจุบันได้รับพระราชทินนามที่พระเทพวิสิทธิคุณ ปัจจุบันจำพรรษาอยู่ที่วัดบุพพาราม อ้างอิง เชตวัน
วัดแสนสุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลากด อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง วัดแสนสุขตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2255 เดิมชื่อ วัดขัดคอโค เหตุที่ชื่อนี้เนื่องจากเมื่อถึงฤดูน้ำหลาก ชาวบ้านอีสานจะนำวัวควายมาขายและใช้สถานที่วัดเป็นที่พักให้วัวควายดื่มน้ำและขัดทำความสะอาดร่างกาย เพื่อให้ขายได้ราคา ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น วัดบางเปิง จนถึงสมัยพระช่วยเป็นเจ้าอาวาส ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น 'วัดแสนสุข' เพื่อความเป็นสิริมงคล วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 31 เมตร ยาว 49 เมตร อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 กว้าง 31 เมตร ยาว 49 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก พระประธาน ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 98 นิ้ว สูง 138 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2548 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยประยุกต์ 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และวิหาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 อ้างอิง แสนสุข
วัดร่มโพธิ์ทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีสำราญ อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ 2 งาน 28 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 33 ตารางวา วัดร่มโพธิ์ทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484 เดิมชื่อ วัดหนองโพธิ์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดร่มโพธิ์ทอง' ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8.59 เมตร ยาว 24.59 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีจิตรกรรมฝาผนัง กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 7 หลัง วิหาร กว้าง 12 เมตร ยาว 14.50 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แแก่ พระประธานประจำอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 และพระพุทธชินราชจำลอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ประดิษฐานอยู่ในวิหาร รายนามเจ้าอาวาส พระผิว มนาโป พระแคล้ว ชิตวํโส พระครูพิพัฒน์สุวรรณสุนทร (สุนทร) พระปลัดกรรณเทพ เขมวีโร อ้างอิง ร่มโพธิ์ทอง
วัดอุทธยารมณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สะเรียง อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 56 ตารางวา วัดอุทธยารมณ์ หรือ วัดจองสูง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2381 โดยมีเจ้าอาวาสเป็นพระไทใหญ่ ปกครองโดยนิกายไทใหญ่ ต่อมา พ.ศ. 2431 เมืองยวม (แม่สะเรียง) ได้ผลกระทบอัคคีภัยครั้งใหญ่ ทำให้วัดได้รับความเสียหายไปด้วย ชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างขึ้นใหม่แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ทรงมอญ จำนวน 3 องค์ องค์แรกอยู่ทิศตะวันตกศิลปะพม่าผสมไทใหญ่สร้างเมื่อต้นรัชกาลที่ 6 พระบรมธาตุเจดีย์ ประดิษฐานอยู่ตรงกลาง ภายในมีผอบทองรูปเต่า บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ไม่มีหลักฐานระบุว่าสร้างสมัยใด เดิมทีเป็นพระเจดีย์เก่าทรุดโทรม เหลือรูปทรงเพียงครึ่งองค์ ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2499 และเจดีย์ที่ประดิษฐานอยู่ทางทิศตะวันออก เป็นพระเจดีย์ 7 ยอด เดิมเป็นที่ตั้งวิหารไทยใหญ่ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปก่ออิฐอยู่ 9 องค์ ต่อมาพ.ศ. 2431 เกิดไฟไหม้วิหารทั้งหลัง เหลือเพียงองค์พระพุทธรูป จึงได้ทำการสร้างพระเจดีย์ครอบพระพุทธรูปทั้ง 9 องค์ไว้ แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2439 วัดยังมีวิหารไม้เป็นวิหารที่สร้างใหม่บนยกพื้นสูง หลังคาหลายชั้นแบบจองของไทใหญ่ ภายในมีพระพุทธรูปปิดทองแบบมัณฑะเลย์ มีพระนอน ซึ่งเป็นพระพุทธรูปไม้องค์เล็กแบบพม่าและมีผอบบรรจุพระธาตุ อ้างอิง อุทธยารมณ์
วัดเมืองยะลา เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะเตง อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา ที่ดินที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 55 ไร่ 51 งาน 12 ตารางวา พ.ศ. 2495 รัฐบาลในสมัยนั้นได้อนุมัติที่ดินราชพัสดุ จำนวนเนื้อที่ 55 ไร่ 50 วา 1 ศอก เพื่อสร้างวัด จนเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 ได้เริ่มถางป่า ปรับพื้นที่เพื่อก่อตั้งวัด ต่อมา พ.ศ. 2505 ได้สร้างพระมหากัจจายนเถระองค์ใหญ่ขึ้น และได้ยกฐานะเป็นวัดเมืองยะลาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 โดยพระธรรมสิทธิมงคล หรือ พ่อท่านฉิ้น โชติโก ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดเมืองยะลาเรื่อยมาจวบจนกระทั่งมรณภาพ ต่อมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งวัดเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ พ่อท่านฉิ้น โชติโก เป็นเกจิอาจารย์ เป็นลูกศิษย์คนสุดท้ายของ พระครูวิสัยโสภณ หรือพระอาจารย์ทิม วัดช้างให้ พ่อท่านฉิ้น โชติโก ได้สร้างหลวงพ่อทวดวัดเมืองยะลา มีประสบการณ์เลื่องลือไปทั่วเช่นเดียวกับหลวงพ่อทวดวัดช้างให้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระมหากิจจายนะ พระพุทธชังมงคล และพระพุทธสิริมงคลบพิตร กิติสุขยะลารามสถิตทักษิณาภิบาล อ้างอิง เมืองยะลา เมืองยะลา
ถนนอนุวงศ์ ถนนอนุวงศ์ เป็นถนนสายหนึ่งในเขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร ตั้งต้นหัวถนนจากถนนจักรวรรดิ์ริมวัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหารตรงไปออกถนนราชวงศ์ เป็นถนนเลียบแม่น้ำเจ้าพระยาอีกตอนหนึ่ง มีความกว้างถนนราว 10–11 เมตร ถนนอนุวงศ์สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยก่อนหน้านั้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น สำเพ็งเป็นบริเวณที่พักอาศัยและทำการค้าของชาวจีน ที่อยู่อาศัยส่วนใหญ่สร้างด้วยไม้ไผ่หลังคามุงแฝก ทำให้เกิดไฟไหม้บ่อยครั้ง หลังเกิดเพลิงไหม้ก็ทำให้สำเพ็งแออัดยิ่งขึ้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงถือโอกาสจัดระเบียบโดยการตัดถนนและจัดที่อยู่อาศัยใหม่ โดยตัดถนนใหม่ 5 สาย คือ ถนนเยาวราช ถนนราชวงศ์ ถนนจักรวรรดิ์ ถนนบูรพา และถนนอนุวงศ์ ในอดีตถนนอนุวงศ์มีความสำคัญเช่นเดียวกับถนนทรงวาดเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้ท่าน้ำขนส่งทางเรือ จึงมีพ่อค้าแขกและจีนอยู่อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ในอดีตถนนอนุวงศ์เคยเป็นที่ตั้งของอาคารสำนักงาน ห้าง เอ. ที. อี. มัสกาตี ผู้ผลิตและจำหน่ายผ้าลายที่มีชื่อเสียงอย่างมากตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 เป็นต้นมา แต่ในปัจจุบันอาคารของห้างมัสกาตีถูกรื้อไปหมดแล้ว ปัจจุบัน ยังมีตึกแถวเก่าแก่ของตระกูลนานาที่เคยเปิดทำเป็นธุรกิจนำเข้าและส่งออกสินค้าหลงเหลืออยู่ และมีตึกแถวที่สร้างตามสถาปัตยกรรมยุโรปสมัยยุคหลัง ซึ่งนิยมสร้างกันมากในสมัยปลายรัชกาลที่ 5 และตลอดสมัยรัชกาลที่ 6 ตึกแถวที่สร้างริมถนนอนุวงศ์มีลักษณะเป็นแบบที่ร้านค้าก่อสร้างขึ้นเองโดยเฉพาะ ร้านหนึ่งมีประมาณ 2–3 คูหา สูง 2 ชั้น หน้าบันโค้งมนประดับลายปูนปั้น ปีกสองข้างหรือตอนหัวเสาตั้งกระถางหล่อ ตกแต่งซุ้มหน้าต่างอย่างงดงาม เป็นซุ้มโค้งกลมบ้าง โค้งแหลมบ้าง ภายในอาจกรุกระจกหรือแต่งลายปูนปั้น มีเสาซุ้มหน้าและเสาอิงแบบที่ประยุกต์จากเสากรีกและโรมัน อ้างอิง อนุวงศ์ อนุวงศ์
วัดบางเกลือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเกลือ อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ตั้งวัด 22 ไร่ 2 งาน วัดบางเกลือตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2392 แต่เดิมตั้งอยู่ฝั่งเหนือของคลองสำโรง จนเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้สร้างวัดขึ้นใหม่ทางฝั่งใต้ของคลองสำโรงและใช้ชื่อ 'วัดบางเกลือ' ตามชื่อตำบล ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2402 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2518 ด้านการศึกษาทางวัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2350 และมีโรงเรียนวัดบางเกลือ (ประชารัฐบำรุง) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2465 ผู้ริเริ่มในการจัดตั้ง คือ ขุนพิทักษ์ สิงขรภูมิ ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่ง นายอำเภอบางปะกง พร้อมด้วยพระอธิการแก้ว สุขเจริญ เจ้าอาวาสวัดในขณะนั้น เริ่มแรกได้ใช้ศาลาการเปรียญของวัดบางเกลือเป็นสถานที่เล่าเรียน วัดบางเกลือเป็นวัดมอญ มีประเพณีแห่ธงตะขาบซึ่งจัดขึ้นในช่วงเทศกาลสงกรานต์ ซึ่งตรงกับวันที่ 16 เมษายน ในช่วงเช้าของทุกปี จะนำธงตะขาบไปทำพิธีบูชาแขวนขึ้นยอดเสาหงส์ 2 ต้น ที่ตั้งอยู่หน้าวัดบางเกลือ อ้างอิง บางเกลือ บางเกลือ
วัดแม่ซอดน่าด่าน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สอด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก วัดแม่ซอดน่าด่าน หรือ ประชาชนนิยมเรียกว่า วัดเงี้ยวหลวง บ้างเรียกว่า วัดหลวง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 แต่เดิมบริเวณนี้เป็นที่พักแรมของบรรดาพ่อค้าชาวไทใหญ่ (เงี้ยว) ต่อมาได้มีการตั้งบ้านเรือนเป็นหลักแหล่งมากขึ้น จึงได้ร่วมใจกันจัดสร้างวัดนี้ เจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระอุปิ่นญา มาจากรัฐฉาน ต่อมาพระพล สงคราม และหลวงรามรณรงค์ พร้อมด้วยราษฎรไทย ลาวเงี้ยว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2438 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 120 เมตร ยาว 120 เมตร อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ศาลาการเปรียญกว้าง 21 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 สำหรับปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปปูนปั้นอยู่ในวิหาร 4 องค์ พระพุทธรูปหินอ่อน 2 องค์ ทองเหลือง 1 องค์ อัญเชิญมาจากประเทศพม่า และมีพระธาตุเจดีย์ซุเตาปยิ วัดมีประเพณี แล้อุปั๊ดตะก่า หรือ แห่ข้าวพระพุทธ ในช่วงวันเข้าพรรษาของทุกปี เป็นประเพณีของชาวไทใหญ่ ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกวันโกนก่อนวันพระ ในช่วงเข้าพรรษา อ้างอิง แม่ซอดน่าด่าน
คลองบางประทุนที่วัดแก้วไพฑูรย์ คลองบางประทุน เป็นคลองในเขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร ที่เชื่อมระหว่างคลองสนามชัยกับคลองภาษีเจริญ มีความยาวประมาณ 4 กิโลเมตร คำว่า 'ประทุน' แปลว่า 'หลังคา' เพราะมีแมกไม้ดุจหลังคาประทุนที่ให้ร่มเงา มีวัดที่ตั้งอยู่ริมคลองคือ วัดแก้วไพฑูรย์และวัดบางประทุนนอก ประวัติ ชุมชนบางประทุน เป็นย่านชุมชนชาวสวนดั้งเดิมตั้งแต่สมัยอยุธยา มีวัดสมัยอยุธยาตั้งอยู่ริมคลอง เช่น วัดบางประทุนใน ที่ลักษณะอุโบสถมหาอุดแบบที่นิยมในสมัยอยุธยา สุนทรภู่พรรณนาถึงคลองบางประทุนในนิราศเมืองเพชรว่า ในช่วง พ.ศ. 2500 ในยุคที่ตลาดน้ำวัดไทรรุ่งเรือง คลองบางประทุนเป็นแหล่งผลิตงอบแหล่งสำคัญแหล่งหนึ่งในฝั่งธนบุรี ในยุคนั้นพื้นที่ตลอดแนวคลองบางประทุนชาวบ้านจะปลูกพืชหลัก เช่น กล้วย ลิ้นจี่ ส้ม มะพร้าวละมุด และส้มโอ บางประทุนยังเป็นแหล่งปลูกมะพร้าวน้ำหอมขึ้นชื่อของไทยด้วย โดยมีแหล่งค้าส่งเป็นตลาดน้ำวัดไทร โดยเป็นศูนย์กลางจากผู้เดินทางมาจากภาษีเจริญ เชื่อมต่อไปกับจังหวัดสุพรรณบุรี มหาชัย แม่กลอง หรือราชบุรี ภายหลังการตัดถนนพระรามที่ 2 ถนนเอกชัย และถนนกัลปพฤกษ์ ทำให้เส้นทางทางน้ำลดบทบาทลง ส่งผลต่อชีวิตของผู้คนในชุมชนจนพื้นที่ดินหลายแปลงต้องเปลี่ยนเจ้าของโฉนดกันบ่อยครั้ง ราคาที่ดินของบางประทุนในปัจจุบันมีมูลค่าแตะ 10 ล้านบาท และอาจยิ่งเพิ่มสูงขึ้นไปอีกหากมีการเปลี่ยนมือเจ้าของ เหตุเพราะทำเลที่ดินอยู่ใกล้เมือง และสามารถออกต่างจังหวัดผ่านเส้นกาญจนาภิเษก การทำสวนในปัจจุบันของชุมชนย่านคลองบางประทุน ใช้วิธีการทำสวนดั้งเดิม คือ สวนขนัดล่างหรือขนัดใกล้บ้านจะปลูกพืชผักสวนครัวประเภท ขิง ข่า ตะไคร้ มะกรูด โหระพา กะเพรา ชะพลู รวมทั้งผลไม้บางชนิดที่มีราคาแพง ลิ้นจี่ กระท้อน ชมพู่ ฯลฯ ส่วนขนัดที่อยู่เหนือขึ้นไปจะเป็นผลไม้ที่ปลูกเป็นจำนวนมาก หรือปลูกเต็มทั้งขนัด เช่น มะม่วง มะปราง สำหรับสวนขนัดใหญ่ นิยมปลูก กล้วยน้ำว้า กล้วยหอม ส้มโอ ส้มเขียวหวาน มะพร้าวน้ำหอม ซึ่งชาวสวนนิยมปลูกแซมสลับกับมะพร้าว อ้างอิง บางประทุน
วัดบางตลาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางตลาด อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ตั้งวัด 18 ไร่ 3 งาน 17 ตารางวา มีพระครูวิจิตร ปัญญาทัต เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน วัดบางตลาดได้รับอนุญาตให้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2482 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2521 โดยเมื่อ พ.ศ. 2445 ที่ตั้งเดิมของวัดบางตลาดตั้งอยู่บริเวณริมแม่น้ำบางปะกง บริเวณที่ตั้งโรงเรียนราษฎรนุกูลในปัจจุบัน แต่เนื่องจากน้ำท่วมบ่อยจึงได้ย้ายมาตั้งอยู่ที่ปัจจุบัน โดยที่ดินดังกล่าวได้รับการบริจาคจากนางแฟง ไม่ทราบนามสกุล มีเนื้อที่ประมาณ 17 ไร่ เมื่อปี พ.ศ. 2450 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงเสด็จประพาส ณ วัดแห่งนี้ และได้ทรงพระราชทานสิ่งของไว้เป็นที่ระลึก ซึ่งทางวัดได้เก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังแรกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 และอุโบสถหลังที่สองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 และยังเป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถานรูปปั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดมี หลวงพ่อทันใจมหาจักรพรรดิประกาศิต พระพุทธเจ้าองค์ใหญ่ ปางมหาจักรพรรดิทรงเครื่อง ประดิษฐานริมฝั่งแม่น้ำบางปะกง ภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ อ้างอิง บางตลาด
วัดหมื่นตูม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ วัดหมื่นตูมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2021 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2200 สร้างในสมัยพญาแก้ว คำว่า 'หมื่นตูม' เดิมเป็นขุนนางที่มียศบรรดาศักดิ์เป็น หมื่น มีนามว่า ตูม ท่านมีความเลื่อมใสศรัทธาทางพระพุทธศาสนาจึงได้นำญาติ บริวาร ศรัทธาประชาชน ร่วมกันช่วยสร้างวัดแห่งนี้ขึ้นมา เมื่อสร้างเสร็จจึงตั้งชื่อวัดตามผู้นำสร้างถวาย กล่าวกันว่า เมื่อใดก็ตามที่กษัตริย์ราชวงศ์มังรายพระองค์ใหม่จะขึ้นครองราชย์ต้องผ่านการประกอบพิธีสรงน้ำพุทธาภิเษกก่อน มีการจัดพิธีที่วัดสำคัญสามแห่ง กษัตริย์จะต้องทรงชุดขาว ซึ่งกระทำที่วัดผ้าขาว จากนั้นจึงเข้าพิธีสะเดาะเคราะห์ที่วัดหมื่นตูม แล้วจึงสิ้นสุดด้วยพิธีสรงน้ำที่หนองน้ำวัดเจ็ดลิน อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนา เป็นวิหารทรงเตี้ย หลังคาซ้อนชั้น โครงสร้างหลักเป็นไม้ แต่ส่วนผนังฉาบด้วยปูน ตกแต่งลวดลายสีทองอ่อนช้อยสวยงาม หน้าบันแบบม้าต่างไหม ภายในวิหารประดิษฐานพระประธาน 2 องค์ คือ พระพุทธโชคดีและพระพุทธมั่งมีศรีสุข ขนาดหน้าตัก 3 เมตร โดยในท่านั่งปางสมาธิเนื้อสำริด ด้านนอกเป็นปูนปั้นฉาบไว้องค์หนึ่ง พระเนตรมองตรง อีกองค์พระเนตรมองลงด้านล่าง พระพุทธรูปทั้งสององค์ มีอายุประมาณ 500 ปี และเจดีย์ประธานของวัด เป็นเจดีย์สีขาวย่อมุม บริเวณฐานมีรูปปั้นสิงห์แบบล้านนาเฝ้าอยู่ทั้งสี่มุม ส่วนยอดของพระเจดีย์ประดับด้วยกระจกสีเป็นลายเลขาคณิต บัลลังก์ยอดห่มแผ่นทองคำ ปลียอดหุ้มทองคำยกฉัตร อ้างอิง หมื่นตูม
วัดถนนสุวรรณประดิษฐ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกะแดะ อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีเนื้อที่ประมาณ 15 ไร่ วัดถนนสุวรรณประดิษฐ์เป็นวัดสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมชื่อ วัดกระแดะ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2220 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2240 ผู้สร้างวัดนี้คือ พระมหาเถรเหมรังสี สร้างเมื่อต้นรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยนายท้อกับนายทองเป็นผู้สร้างวิหาร หลังจากนั้นเมื่อมีการเคลื่อนย้ายชุมชนก็กลายเป็นวัดร้าง จนเมื่อ พ.ศ. 2500 หลวงพ่อแดง สิริสุวรรโณ ได้บูรณะขึ้นใหม่ ต่อมา พ.ศ. 2516 ท่านจิตรเจ้าอาวาสได้มาบูรณะวัดนี้อีกครั้งหนึ่ง เดิมในวัดเคยมีเจดีย์เก่าองค์หนึ่งแต่พังไปนานแล้ว ชาวบ้านเล่าว่าตอนขุดเจดีย์พบหมอน้ำมนต์สำริดมีฝาและภาชนะรูปเต่าทองคำ เจ้าคณะอำเภอกาญจนดิษฐ์เก็บไว้ที่วัดท่าไทร เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2517 หน่วยศิลปากรที่ 8 ดำเนินการสำรวจในครั้งนั้นพบอุโบสถเก่า พระพุทธรูปและในเสมาทำด้วยหินทรายแดง ฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น อุโบสถหลังเก่าสร้างด้วยไม้ หลังคาเป็นรูปเกล้าอุณาโลม แต่เดิมหลังคามุงด้วยกระเบื้องรางชายคารูปเทพนม ปีกเชิงชายหลังคาโดยรอบมุงด้วยกระเบื้องสงขลา ภายหลังบูรณะใหม่และได้เปลี่ยนวัสดุมุงหลังคา ในอุโบสถมีพระประธานและกลุ่มพระพุทธรูป เป็นพระพุทธรูปทำด้วยศิลาทรายแดง มีขนาดต่าง ๆ ราว 10 องค์ รอบอุโบสถมีใบเสมาทำด้วยหินปูนโปร่งสองแฉกคู่กัน อ้างอิง ถนนสุวรรณประดิษฐ์
คลองบางมด คลองบางมด เป็นคลองย่อยในระบบคลองด่านและคลองบางขุนเทียน ไหลผ่านในพื้นที่ของเขตจอมทอง เขตทุ่งครุและเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร มีความยาวประมาณ 15,800 เมตร มีแนวทางน้ำค่อนข้างตรง ต่างจากคลองธรรมชาติบริเวณนี้ที่มีลักษณะคดเคี้ยว จึงคาดว่าเป็นคลองที่ขุดขึ้นเพื่อผันน้ำเพื่อการเกษตร มีต้นสายแยกออกจากฝังทิศใต้ของคลองสนามชัยเยื้องกับวัดไทร ไหลลงใต้ มีคลองบางขุนเทียนไหลขนานมาไหลหักศอกเข้ามาจนใกล้คลองบางมดมากบริเวณแยกคลองระแนะน้อย โดยมีคลองข่อยเป็นตัวเชื่อมจนมาเป็นคลองเส้นเดียวกัน ไหลลงใต้มาสุดสิ้นที่บริเวณวัดบัวผัน ประวัติ ในอดีตเป็นเส้นทางสัญจรคมนาคมระหว่างบางกอกกับหัวเมืองทางตะวันตกและปักษ์ใต้ การตั้งถิ่นฐานในบริเวณคลองบางมด สันนิษฐานจากการมาตั้งถิ่นฐานของชุมชนย่านบางขุนเทียน ท่าข้าม หัวกระบือ ที่เริ่มมีการตั้งชุมชนตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย จึงอาจมีการตั้งถิ่นฐานในแถบบางมดบ้างแล้ว แต่ไม่มีหลักฐานชัดเจน พอสันนิษฐานได้จากการตั้งวัด เช่น วัดยายร่มในสมัยรัชกาลที่ 3 วัดโพธิทองสมัยรัชกาลที่ 4 และมัสยิดนูรุ้ลฮุดาในสมัยรัชกาลที่ 6 การเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน คือ การทำสวนส้มบางมด มีชาวจีนในพื้นที่ได้นำกิ่งพันธุ์จากทางบางบน (บางขุนนนท์ ตลิ่งชัน บางกอกน้อย) เริ่มเพาะปลูกในย่านบางมดนี้ตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2468 ปรากฏว่าได้ผลดีเป็นที่นิยมของทั้งประเทศ จึงเกิดการเคลื่อนย้ายระลอกใหญ่ของผู้คนเพื่อมาบางมดเพื่อบุกเบิกสวนส้ม มีการตั้งตลาดปากคลองศาลเจ้าแม่ทับทิม มีโรงหนังศรีเจริญบางมด (ประมาณ พ.ศ. 2505) มีมัสยิดใหม่ เช่นดาริ้ลหะซัน (สอนสมบูรณ์) ดารุ้ลอิบาดะห์ วัดพุทธใหม่ เช่น วัดพุทธบูชา (พ.ศ. 2497) วัดหลวงพ่อโอภาสี (ประมาณ พ.ศ. 2500) แต่เมื่อเกิดน้ำท่วมใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2526 และ 2534 ทำให้ชาวบางมดย้ายไปทำสวนที่อื่น อีกทั้งมีการตัดถนนพุทธบูชา ถนนพระรามที่ 2 ถนนท่าข้าม ถนนบางขุนเทียนชายทะเล ฯลฯ เกิดบ้านจัดสรรหลายโครงการรุกคืบเข้ามาในพื้นที่ ในระยะราว 50 ปีหลัง ได้มีการขยายคลองอันเกิดจากเรือหางยาวขนส้มเข้ามามากจนตลิ่งถูกซัดไป เมื่อ พ.ศ. 2560 มีการสร้างเส้นทางปั่นจักรยานระยะทาง 3 กิโลเมตร เลียบไปกับคลองบางมด สถานที่ริมคลอง ริมคลองเป็นที่ตั้งของวัดพุทธบูชา วัดยายร่ม วัดสีสุก มัสยิดดาริลหะซันกับมัสยิดนูรุลหุดา ศาลเจ้าแม่ทับทิม สองฝั่งคลองมีสวนส้ม สวนมะพร้าว มีบ้านเรือนหนาแน่นริมสองฝั่งคลองสลับไปกับที่รกร้าง มีโรงงานอยู่ประปราย ร้านขายของชำที่ส่งสินค้าข้ามคลองมาด้วยตะกร้าชักรอก มีตลาดคลองบางมดซึ่งเปิดในวันเสาร์และอาทิตย์ อ้างอิง บางมด บางมด บางมด
ผมสังเกตว่า ตอนนี้ไอคอนแสดงบทความที่เป็น FA/GA ในภาษาอื่นตรงลิงก์ข้ามภาษาด้านซ้ายมือ จะเป็นดาวสีทองสำหรับ FA และดาวสีน้ำตาลสำหรับ GA ซึ่งผมว่ามีปัญหาคือ สีมันคล้ายกันเกินไป จนแยกลำบาก ไอคอน GA ซึ่งเป็นดาวสีน้ำตาล มันดันไปเหมือนกับดาวสีน้ำตาลที่อยู่มุมขวาบนของ FA ทำให้ยิ่งสับสนเข้าไปอีก จำได้ว่า เมื่อหลายปีก่อน (สมัยที่วิกิแต่ละภาษายังต้องใส่ลิงก์ข้ามภาษาเอง ยังไม่มี wikidata) วิกิไทยเราก็เคยใช้รูปเครื่องหมายบวกสีเขียว (แบบเดียวกับที่มุมขวาบน) สำหรับ GA ในภาษาอื่นนะครับ แต่พอมี wikidata เข้ามา ไอคอนก็เลยถูกเปลี่ยนเป็นดาวสีน้ำตาล universal เหมือนกันหมด แต่ผมไปเจอมาว่า วิกิภาษาอื่นบางภาษา เช่น ภาษานอร์เวย์ ภาษาฮังการี เขาสามารถ override รูปไอคอนนี้ได้นะ โดยเขาใช้รูปเครื่องหมายบวกสีเขียวแทนสำหรับ GA ผมว่าวิกิไทยก็น่าจะสามารถ override ได้เช่นกัน แต่ผมไม่ทราบว่าต้องไปแก้ที่ไฟล์ js อันไหน ต้องฝากผู้ดูแลระบบไปทำให้ครับ --Portalian (คุย) 03:34, 12 มกราคม 2565 (+07) ถ้าเปลี่ยนได้ก็ ครับ --Horus (พูดคุย) 15:20, 12 มกราคม 2565 (+07) ไอคอนที่ปรากฎในช่องรายการภาษาอื่น กับไอคอนทั่วไปที่ใช้บอกสถานะบทความซึ่งปรากฎอยู่บนหน้าบริเวณมุมบนขวา คิดว่าไม่จำเป็นต้องเหมือนกัน แต่ใช้สีที่ต่างกันและพอสื่อความหมายได้ก็น่าจะเพียงพอแล้ว ทั้งนี้ หากนำไอคอนที่มีรายละเอียดมากใช้เป็นไอคอนขนาดเล็กในช่องรายการภาษาอื่น ควรใช้โลโก้ที่ simplified เช่น รูปร่าง+สี จะดีกว่า หรือถ้าจะเปลี่ยนผม น่าจะเปลี่ยนแค่สีรูปดาว จาก FA สีทองเป็นสีน้ำตาล และจาก GA ที่เป็นสีน้ำตาลให้เป็นสีเขียว --NP-chaonay (คุย) 15:40, 12 มกราคม 2565 (+07) อาจจะเป็นดาวสีเขียว ไม่ก็เครื่องหมายบวกสีเขียว ไม่ใช่ว่าเอาเครื่องหมาย มาใช้ครับ --Horus (พูดคุย) 15:54, 12 มกราคม 2565 (+07) เห็นด้วยเรื่องความละเอียดครับ ว่าควรใช้รูปความละเอียดต่ำ ผมไปลองหาดูในคอมมอนส์ก็เจอไอคอนเครื่องหมายบวกสีเขียว ( อยู่ในโฟลเดอร์เดียวกับไอคอนดาวทองและน้ำตาล ( Bullet Bullet ) ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน น่าจะเป็นตัวเลือกนึงที่เป็นไปได้ --Portalian (คุย) 17:34, 12 มกราคม 2565 (+07) ส่วนเรื่อง FA จะเปลี่ยนสีจากทองเป็นน้ำตาลมั้ย ส่วนตัวผมคิดว่าอาจไม่ต้องเปลี่ยน เพราะเราเปลี่ยนมาใช้ไอคอน FA-ดาวทอง GA-ดาวน้ำตาล มาได้ประมาณ 5-6 ปีแล้ว (นับตั้งแต่เริ่มเปลี่ยนมาใช้ wikidata) อาจมีบางคนคุ้นชินกับระบบนี้แล้ว หากไปเปลี่ยน FA เป็นดาวน้ำตาล อาจทำให้คนกลุ่มนี้สับสนได้ (รวมถึงวิกิอังกฤษและหลายภาษาเขาก็ยังใช้ GA เป็นดาวน้ำตาลกันอยู่) จึงเสนอว่าให้เปลี่ยนแค่ GA ให้เป็นสีเขียว ส่วน FA คงไว้ตามเดิมครับ --Portalian (คุย) 17:40, 12 มกราคม 2565 (+07) กับการเปลี่ยนให้มีความต่างกันมากขึ้นครับ (ช่วยอำนวยความสะดวกผู้มีความบกพร่องทางสายตา เช่น สายตาเลือนราง แม้ผู้ใช้กลุ่มนี้จะมีจำนวนน้อย) --Siam2019 (คุย) 09:55, 15 มกราคม 2565 (+07) อ้อ จริงด้วยครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคนตาบอดสี ดีไซน์ตอนนี้จะมีปัญหาเรื่อง accessibility มาก (คนที่ทำ web design บ่อยๆ จะมี rule of thumb ง่ายๆ ข้อนึงไว้เช็กคือ ให้ลอง render เว็บทั้งหมดเป็นขาวดำ แล้วดูว่ายังสื่อข้อมูลได้ครบถ้วนเหมือนเดิมมั้ย ถ้าครบก็คือผ่านเรื่อง accessibility) จึงควรเปลี่ยนมาใช้ไอคอนที่แตกต่างกัน ไม่ใช่รูปดาวที่ต่างแค่สี --Portalian (คุย) 18:41, 15 มกราคม 2565 (+07) ; หมายเหตุ ผมลองไปงมจากวิกิภาษานอร์เวย์ดู คิดว่าเจอวิธี override แล้วครับ ต้องไปแก้ที่ มีเดียวิกิ:Common.js (ดูเทียบกับในวิกิภาษานอร์เวย์ ตรงบรรทัดที่ขึ้นต้นด้วย li.badge-goodarticle ให้ใส่ url ของรูปไอคอนที่ต้องการลงไป) --Portalian (คุย) 23:49, 15 มกราคม 2565 (+07)
วัดแก้วฟ้ารังษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเก่า อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี มีเนื้อที่วัดจำนวน 28 ไร่ 190 ตารางวา ปัจจุบันมีพระอธิการไพบูล ติกขฺปญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัด วัดแก้วฟ้ารังษีตั้งเมื่อ พ.ศ. 2302 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471 เดิมชื่อว่า วัดหนองรู ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดแก้วฟ้ารังษี' เมื่อ พ.ศ. 2430 ในสมัยพระครูบรรหารกบินทร์เขตต์ (หลวงพ่อแก้ว) เจ้าคณะอำเภอกบินทร์บุรี บริเวณนี้ในอดีตเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้ใช้บริเวณวัดนี้เป็นกองบัญชาการตั้งแนวรบไล่ข้าศึกในระหว่างสงครามปราบเขมร และเป็นสถานที่สำหรับทำพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของข้าราชการในหัวเมืองแถบนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553 ทางวัดได้ให้ราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินวัด คือ โรงเรียนบรรหารวิทยา (โรงเรียนวัดแก้วฟ้ารังษี) โดยใช้ศาลาการเปรียญของวัดแก้วฟ้ารังษี เป็นที่ศึกษาเล่าเรียน รูปแบบทางศิลปกรรม อุโบสถและพระพุทธรูปมีเค้าศิลปะลาวบ้าง วัดมีรูปหล่อรูปเหมือน​ พระครูบรรหารกบินทร์เขตต์ (แก้ว รตฺนสาโร) อดีตเจ้าอาวาส อ้างอิง แก้วฟ้ารังษี
วัดทุ่งสว่างชัยภูมิ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร ห่างจากชุมชนเมืองเก่าประมาณ 800 เมตร ปัจจุบันชุมชนขยายตัวออกไปจนถึงวัด จนทำให้วัดตั้งอยู่ใจกลางเมือง ห่างจากตลาดสดเพียง 600 เมตร จากพงศาวดารเมืองยโสธร ฉบับของพระยามหาอำมาตยาธิบดี มีความว่าเมื่อ พ.ศ. 2368 เมื่อครั้งที่เจ้าอนุวงศ์เมืองเวียงจันทน์ คิดกบฏต่อกรุงเทพ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้พระยาราชสุภาวดีเป็นแม่ทัพ แต่ก็เสียทีให้ฝ่ายเจ้าอนุวงศ์ พระยาราชสุภาวดีจึงให้ถอยกำลังมาตั้งอยู่ที่เมืองยโสธร แล้วทำพิธีปฐมกรรมตัดไม้ข่มนาม ณ บริเวณวัดทุ่งสว่างชัยภูมิ ต่อมาอุปฮาดแพงรักษาการเจ้าเมืองยโสธร ได้จัดกองทัพไปช่วยรบทางเมืองเสียมราฐ ประทายเพชร และพระตะบอง ก่อนออกทัพก็ได้ทำพิธีที่เนินตรงวัดทุ่งสว่างชัยภูมิ เมื่อมีชัยชนะกลับมา จึงได้กลับมาสร้างธาตุเจดีย์ ภายหลังตั้งเป็นวัดชื่อ วัดชัยชนะสงคราม มีอีกนามว่า วัดบูรพาทิศาราม ภายหลังได้อัญเชิญรอยพระพุทธบาท จากวัดใต้ศรีมงคลมาประดิษฐานไว้ภายในธาตุเจดีย์ แต่ต่อมาได้ย้ายรอยพระพุทธบาทจำลองไปไว้ที่วัดศรีธรรมาราม ธาตุเจดีย์องค์นี้ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2474 จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ วัดทุ่งสว่างชัยภูมิตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2480 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2505 พระเจดีย์เก้ายอด สร้างด้วยอิฐถือปูน รูปแบบศิลปะลาว ฐานต่ำรูปทรงสี่เหลี่ยม มีประตูทางเข้าด้านหน้าด้านเดียว ด้านหน้าซุ้มประตูประดับด้วยลายปูนปั้น อ้างอิง ทุ่งสว่างชัยภูมิ
ภูเขาไฟเอร์ทาเลกำลังปะทุ ภูเขาไฟแห่งนี้ตั้งในแอ่งดานาคิล แอ่งดานาคิล เป็นแอ่งซึ่งเกิดจากการแยกตัวของเปลือกโลกสามแผ่นซึ่งอยู่ในเขตจะงอยแอฟริกา บริเวณแอ่งดานาคิลประกอบด้วยหินตะกอนทับด้วยหินอัคนี (เช่น หินบะซอลต์) ซึ่งเกิดจากการแยกตัวของแผ่นเปลือกโลกจนหินหลอมเหลวแทรกตัวขึ้นมา แอ่งดานาคิลเป็นสถานที่ที่ร้อนที่สุดบนโลก ถือตามอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี และนอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ต่ำที่สุดบนโลก ยิ่งไปกว่านั้นยังมีฝนตกไม่มากอีกด้วย แม่น้ำอาวัช (Awash River) ซึ่งไหลผ่านแอ่งก็มักเหือดแห้งหมดจนไม่เหลือให้ไหลลงมหาสมุทรอินเดีย แอ่งดานาคิลเป็นที่ตั้งของภูเขาไฟเอร์ทาเล ภูเขาไฟอายาลู และน้ำพุร้อนดาลอล ซึ่งทั้งหมดเป็นสถานที่ที่มีความร้อนและมีกรดรุนแรง นักวิทยาศาสตร์ได้พยายามศึกษาว่า มีสิ่งมีชีวิตชนิดใดบ้างที่อาศัยในแอ่งดานาคิลได้ เพื่อที่จะเข้าใจว่าสิ่งมีชีวิตบนดาวดวงอื่นเกิดได้อย่างไร โดยค้นพบว่า สิ่งมีชีวิตส่วนมากมักเป็นจุลชีพที่ชอบสภาวะรุนแรงเช่นเดียวกับนักดาราชีววิทยาศึกษา อย่างไรก็ตาม นักวิทยาศาสตร์บางกลุ่มก็พบว่ามีสิ่งมีชีวิตในพื้นที่แอ่งดานาคิลไม่มากนัก แอ่งดานาคิลเป็นสถานที่ท่องเที่ยวโดยเฉพาะนักท่องเที่ยวที่ชื่นชอบแหล่งท่องเที่ยวทางธรณีวิทยาอย่างน้ำพุร้อน และทะเลสาบกำมะถันเป็นอาทิ อ้างอิง ด
วัดทองนพคุณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื้อที่ตั้งวัด 38 ไร่ 3 งาน 28 ตารางวา วัดทองนพคุณ หรือประชาชนนิยมเรียกว่า วัดบางแสม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2479 มีนายชื้น นางขำ ทองนพคุณ เป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 มีเจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระอธิการจ้อย ปุญฺญสุวณฺโณ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูจันทสุวรรณสาร ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2520 เป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา แห่งที่ 18 จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2543 อาคารเสนาสนะภายในวัดประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ ศาลาอเนกประสงค์ และหอระฆังสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 มีลักษณะก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงบุษบก สองชั้น ยกพื้นโปร่ง สูงประมาณ 1.70 เมตร มีมังกรพันรอบเสาทั้งสี่ต้น หัวมังกรจะอยู่ด้านหน้าของหอระฆัง รวมถึงมีระฆังอยู่โดยรอบเสาทั้งสี่ต้น จำนวน 4 ใบ เป็นฝีมือช่างในท้องถิ่น ชั้นบนของหอระฆังมีพระพุทธรูปปางห้ามญาติประดิษฐานอยู่ มีนามว่า สักยะมุณีศรีนพคุณ อ้างอิง ทองนพคุณ
วัดผาบ่องใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลผาบ่อง อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน ปัจจุบันมีพระครูอนุกูลศีลสังวร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส แต่เดิมบ้านผาบ่องตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขื่อนน้ำล้น แต่ก่อนที่ตั้งเขื่อนน้ำล้นเป็นช่องผาเป็นทางลำน้ำ ชาวไทใหญ่เรียกช่องผาว่า หว่อง แล้วตั้งชื่อหมู่บ้านว่า บ้านผาบ่อง ภายหลังมีสามเณรผู้เฒ่าชาวรัฐฉานได้มาจำพรรษาอยู่ในถ้ำบนภูเขา มีอุบาสกนามว่า พะก่าหม่อง ได้เห็นท่านมาบิณฑบาตรเนื่องจากชราภาพมากแล้ว จึงบริจาคทรัพย์สร้างกุฏิให้ท่านที่เชิงเขา จนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2477 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 เมื่อ พ.ศ. 2530 วิหาร (จอง) หลังเก่าทรุดโทร เจ้าอาวาสและคณะศรัทธาจึงได้รื้อถอนและสร้างวิหารหลังใหม่ แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2533 และได้อัญเชิญพระพุทธรูปศิลปะสุโขทัย ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 39 นิ้ว จากวัดปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน มาประดิษฐานเป็นพระประธาน ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2556 ได้บูรณะวิหารครั้งใหญ่ ครั้งนี้ได้หล่อพระพุทธรูปประธานองค์ใหม่ เป็นพระพุทธรูปศิลปะเชียงแสน (สิงห์ 1) ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 59 นิ้ว และได้หล่อพระพุทธรูปศิลปะอู่ทอง ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 39 นิ้ว ปัจจุบันวิหารจึงมีพระประธานอยู่ 3 องค์ วัดยังมีจองพาราที่แกะด้วยสังกะสีที่สวยสดงดงามอายุประมาณ 100 กว่าปี มีเจดีย์ศิลปะไทใหญ่ ตั้งอยู่บนถนนสาย 108 แม่ฮ่องสอน-เชียงใหม่ อ้างอิง ผาบ่องใต้
วัดบ้านใหม่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนครเจดีย์ อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 20 ตารางวา วัดบ้านใหม่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 โดยครูบาพรหมมาจากวัดพระพุทธบาทตากผ้า ได้ธุดงค์มาหยุดบริเวณนี้และเห็นว่าบริเวณนี้คงจะเป็นวัดมาก่อน จึงได้ชักชวนคณะศรัทธาช่วยกันบูรณะขึ้น ภายหลังไม่มีพระภิกษุจำพรรษาจึงทำให้เป็นวัดร้าง จนกระทั่งพระครูพิศาลพุฒิธร เจ้าคณะอำเภอป่าซางสมัยนั้นได้มาสำรวจสถานที่นี้เห็นสมควรบูรณะขึ้นใหม่ ท่านได้เรียกประชุมคณะกรรมการหมู่บ้านเพื่อฟื้นฟูบูรณะปฏิสังขรณ์วัด เดิมชื่อว่า วัดบ้านบวกขะยอม ภายหลังจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดบ้านใหม่' วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 นอกจากนี้ได้ตั้งศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ เมื่อ พ.ศ. 2528 ขึ้นในวัด อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ และหอระฆัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปศิลปะเชียงแสน พระพุทธรูปศิลปะสุโขทัย และเจดีย์ รายนามเจ้าอาวาส พระบุญเย็น ปรกฺกโม พ.ศ. 2525 ครูบาปัญญา วิริยปญฺโญ พ.ศ. 2525–2526 พระอินเสน จารุวณฺณ พ.ศ. 2526–2527 พระอธิการสุธรม สุธมฺโม พ.ศ. 2527–2530 พระครูพิสุทธิ์ธรรมสุนทร พ.ศ. 2530– อ้างอิง บ้านใหม่
วัดถ้ำผาจม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงพางคำ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ตั้งอยู่บนเทือกเขาดอยนางนอน วัดถ้ำผาจมตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2526 โดยราว พ.ศ. 2516 สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณ เสด็จมายังถ้ำผาจมและตรัสถามหลวงพ่อวิชัยว่าได้ขึ้นทะเบียนเป็นวัดหรือยัง หลวงพ่อวิชัยกราบทูลไปว่ายังไม่ได้จดทะเบียน สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณจึงตรัสสั่งให้นายสมหวัง คล่องการเขียน ซึ่งเป็นเลขานุการกรมศาสนาในขณะนั้น ให้ทำรายการขอสร้างวัดและจัดตั้งเป็นวัดถ้ำผาจม จนได้ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2526 วัดเคยเป็นที่ธุดงค์กัมมัฎฐานของหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ปัจจุบันมีรูปปั้นของพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ประดิษฐานไว้บนดอยด้วย มีถ้ำพญานาค กล่าวกันว่าเป็นที่อยู่ของพญานาค 2 ตัว ภายในถ้ำผาจมมีหินงอกหินย้อยอยู่ตามผนังและเพดานถ้ำ ภายในถ้ำมีพระไสยาสน์และหลวงพ่อสายรุ้ง นอกจากนี้ยังมีพิพิธภัณฑ์พระธาตุที่รวบรวมพระบรมสารีริกธาตุ พระธาตุ อัฐิ เกศา และสิ่งที่เกี่ยวเนื่องกับครูบาอาจารย์องค์ต่าง ๆ ในเมืองไทย และมีการจัดแสดงเครื่องปั้นดินเผาโบราณ บนยอดเขาสูงสุดซึ่งเป็นที่ตั้งของ พระพุทธพิชิตมารประทานพร อ้างอิง ถ้ำผาจม
วัดเขาทับควาย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยโป่ง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 86 ตารางวา วัดเขาทับควาย เดิมชื่อ วัดสามัคคีธรรม ตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2515 ได้นามตามชื่อบ้าน โดยได้มีการริเริ่มสร้างวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2505 แต่เดิมเป็นวัดร้าง ภายหลังมีนางพัน นาคา, นายแถว ป่องศีดา และนายส่ง นาคา ได้นิมนต์พระคำมี มาอยู่จำพรรษาและจัดสร้างกุฏิถวายและดำเนินการขอตั้งวัดให้เป็นการถูกต้องขึ้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2520 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 หอสวดมนต์กว้าง 15 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง วิหารหลวงปู่มี จนฺทโชโต ภายในมีรูปปั้นของท่าน และศาลามีภาพเขียนเกี่ยวกับตำนานท้องถิ่นเรื่อง เขาทับควาย ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ์ ขนาดพระเพลากว้าง 62 นิ้ว พร้อมด้วยพระอัครสาวก รวมถึงมีพระพุทธรูปอื่นอีก จำนวน 4 องค์ อ้างอิง เขาทับควาย
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลอีสต์เอนด์ เป็นสโมสรฟุตบอลอังกฤษที่เล่นช่วงเวลาสั้น ๆ ในนอร์ทเทิร์นฟุตบอลลีกและเอฟเอคัพ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ประวัติศาสตร์ทั้งหมดของพวกเขาอยู่ในยุควิกตอเรีย ในนิวคาสเซิลอะพอนไทน์ สโมสรนี้เป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะหนึ่งในสองทีมในนิวคาสเซิล จนกระทั่งในที่สุดก็ใช้ชื่อนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในปี ค.ศ. 1892 เมื่อนิวคาสเซิลเวสต์เอนด์ปิดกิจการ ทิ้งให้นิวคาสเซิลอีสต์เอนด์เป็นทีมฟุตบอลเพียงทีมเดียวในนิวคาสเซิล ประวัติ สโมสรก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1881 หลังทีมคริกเก็ตท้องถิ่น สโมสรคริกเก็ตสแตนลีย์ ตัดสินใจจัดตั้งทีมฟุตบอล ซึ่งตั้งอยู่ในเขตตัวเมืองทางด้านใต้ของเขต ไบเกอร์ ของเมืองนิวคาสเซิล โดยสโมสรเล่นเกมแรกของพวกเขา เอาชนะทีมสำรองของ Elswick Leather Works ไป 5-0 เปลี่ยนชื่อจากสแตนลีย์เป็นนิวคาสเซิลอีสต์เอนด์ เนื่องจากเกิดความสับสนกับสแตนลีย์ที่อยู่ในมณฑลเดอรัม เพื่อป้องกันการสับสนทางสโมสรจึงเปลี่ยนชื่อเป็นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลอีสต์เอนด์ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1882 โดยเกมแรกที่เล่นภายใต้ชื่อใหม่เป็นการแข่งขันกับ แฮมสเตอร์ลีย์ เรนเจอร์ส ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1882 ผลจบลงด้วยชัยชนะของอีสต์เอนด์ที่ 1-0 โดยผู้เล่นรุ่นแรกของสโมสรรวมถึงวิลเลียม ไฟนด์เลย์, อเล็กซ์ ไวท์ และ ทอม วัตสัน เดิมทีอีสต์เอนด์เล่นเกมของพวกเขาที่ Stanley Street ในไบเกอร์ แต่ย้ายไปไม่ไกลไปยัง Chillingham Street ระหว่างไบเกอร์และฮีตันระหว่างปี ค.ศ. 1884 ใกล้กับชุมทางรถไฟ โดยสโมสรเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้ง นอร์เทิร์นฟุตบอลลีก เปลี่ยนชื่อจากนิวคาสเซิลอีสต์เอนด์เป็นนิวคาสเซิลยูไนเต็ด นิวคาสเซิลเวสต์เอนด์ ซึ่งเป็นคู่แข่งในพื้นที่ รวมไปถึงผู้เข้าแข่งขันในนอร์ทเทิร์นฟุตบอลลีก ประสบปัญหาทางการเงินอย่างร้ายแรง ทำให้นิวคาสเซิลเวสต์เอนด์ปิดกิจการลงในปี ค.ศ. 1892 ทำให้ผู้เล่นและทีมงานบางส่วนเข้าร่วมกับอีสต์เอนด์ นิวคาสเซิลอีสต์เอนด์จึงซื้อสนามเซนต์เจมส์พาร์ค เนื่องจากเป็นสนามที่เหนือกว่าสนามที่ถนนชิลลิงแฮม ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1892 สโมสรตัดสินใจที่จะใช้ชื่อใหม่สำหรับผู้ที่สนับสนุนเนื่องจากขณะนั้นมีเพียงทีมเดียวที่จะสนับสนุนในนิวคาสเซิล ชื่อที่ถูกเสนอประกอบด้วย นิวคาสเซิลเรนเจอร์ส, นิวคาสเซิลซิตี และนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ซึ่งชื่อหลังถูกตัดสินโดยระบุว่าขณะนี้ในนิวคาสเซิลมีเพียงทีมเดียวเท่านั้น และจะรวมผู้ที่สนับสนุนทั้งหมดจากคู่แข่งก่อนหน้านี้เข้าด้วยกัน การเปลี่ยนชื่อได้รับการรับรองจากสมาคมฟุตบอลอังกฤษ เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม แต่การเปลี่ยนชื่อไม่ถือว่าถูกต้องตามกฎหมายในชื่อ บริษัทสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด จำกัด จนถึงวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1895 อ้างอิง น น น น
วัดคลองเสมียนตรา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางภาษี อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 15 ไร่ ทางทิศเหนือจดคลองเสมียนตรา วัดคลองเสมียนตราสร้างขึ้นโดยนายบุญไร ยอดจิตร์ และนางนิตย์ พร้อมจิตร์ ซึ่งเป็นพี่น้องกัน ได้ถวายที่ดินจำนวน 15 ไร่ เมื่อ พ.ศ. 2526 ชาวบ้านได้ช่วยกันพัฒนาวัดโดยได้นิมนต์พระภิกษุมาอยู่จำพรรษามากบ้างน้อยบ้างของในแต่ละปี มีการสร้างเสนาสนะต่าง ๆ ตั้งแต่ศาลาบำเพ็ญกุศล กุฏิที่พักสงฆ์ ห้องน้ำห้องสุขา แต่สร้างในลักษณะตามดีตามเกิดไม่ได้คำนึงถึงความถูกต้องตามแผนผังการสร้างวัด ทำให้สิ่งก่อสร้างเหล่านี้ทรุดโทรมลง พระสงฆ์ก็เริ่มน้อยลง จนเมื่อ พ.ศ. 2533 ชาวบ้านนำโดยผู้ใหญ่บ้านก็ได้ไปกราบอาราธนาพระสังข์ชัย ฐานิสฺสโร จากวัดลากค้อน จังหวัดนนทบุรี มาเป็นผู้ช่วยบริหารและพัฒนาวัด แต่ก็เกิดความไม่เข้าใจกันบ้างระหว่างพระสงฆ์ที่มาอยู่ก่อน จนเมื่อสามารถเข้าใจได้ พระสงฆ์ที่มาอยู่จำพรรษาก่อนก็หลีกให้พัฒนาต่อไป มีการดำเนินการถมดินเนื่องจากวัดเป็นที่ราบลุ่ม พอหน้าน้ำหลากมาก็ท่วมเสียหายหมด พ.ศ. 2534 ได้มีการสร้างศาลาการเปรียญ อุโบสถ ตลอดถึงกุฏิเจ้าอาวาส ห้องน้ำ ห้องสุขา วัดคลองเสมียนตราได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2546 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552 พ.ศ. 2557 พระสังข์ชัย ฐานิสฺสโร ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัด หลังการแต่งตั้งท่านได้สร้างซุ้มประตูปากทางเข้าวัด สร้างเมรุ สร้างเขื่อนริมคลองเสมียนตรา อ้างอิง คลองเสมียนตรา
วัดป่าภูธรพิทักษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ 3 ตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร (ติดกับวัดพระธาตุนารายณ์เจงเวง) เป็นวัดกรรมฐานสายพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต โดยมีเจ้าอาวาสเป็นพระกรรมฐานที่สำคัญ เช่น พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร พระโพธิธรรมาจารย์เถร วิ. (สุวัจน์ สุวโจ) พระรัชมงคลนายก (คำดี ปญฺโญภาโส) พระครูอุดมธรรมสุนทร (แปลง สุนฺทโร) และพระครูวิทิตธรรมาภิวัฒน์ (วิชิต วิทิโต) เป็นต้น ประวัติ วัดป่าภูธรพิทักษ์ เดิมชื่อ วัดป่าธาตุนาเวง ตั้งอยู่บริเวณป่าดงดิบ อยู่ใกล้กับโรงเรียนพลตำรวจ เขต 4 และในปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร (เดิมเป็นโรงเรียน มาเป็นวิทยาลัย และมาเป็นสถาบันราชภัฏสกลนคร จนได้รับการสถาปนายกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2547) ได้มาแทนโรงเรียนพลตำรวจเขต 4 ที่ยกเลิกไป การเดินทางของพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร เพื่อไปงานศพของแม่ชีสาลิกาที่จังหวัดอุบลราชธานีนั้น ท่านต้องมาพักที่วัดป่าภูธรพิทักษ์ ตั้งใจว่าจะพักเพียงคืนเดียวที่วัดแห่งนี้ แต่เนื่องจากได้มีผู้นิมนต์ให้จำพรรษาอยู่ที่จังหวัดสกลนคร จะได้แบ่งเบาภาระพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต พระอาจารย์ใหญ่สายธรรมยุติกนิกาย ประกอบกับกิจที่จะต้องไปงานศพแม่ชีสาลิกาที่ตั้งใจไว้ ได้หมดความจำเป็นเพราะศพแม่ชีสาลิกาได้เผาเสร็จเรียบร้อยแล้ว พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร จึงตกลงรับปากจำพรรษาอยู่ที่วัดป่าภูธรพิทักษ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488 เป็นต้นมา ระหว่างที่ท่านจำพรรษาอยู่ที่วัดแห่งนี้ ได้บูรณะวัด ซ่อมแซมกุฏิที่พังให้มีสภาพดี สำหรับเป็นที่พักอาศัย และต่อมาวัดธาตุนาเวงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นวัดป่าภูธรพิทักษ์ วัดป่าภูธรพิทักษ์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ 2528 ศาสนสถานที่สำคัญภายในของวัด เจดีย์พิทักษ์รักษ์ภูธรจัดสร้างโดย พระครูวิทิตธรรมาภิวัฒน์ (วิชิต วิทิโต) สร้างเพื่อเก็บบรรจุพระบรมสารีริกธาตุและอัฐิธาตุของครูบาอาจารย์พระกรรมฐานสายพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต เช่น พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร, หลวงปู่คำดี ปญฺโญภาโส, พระอาจารย์สุวัจน์ สุวโจ, หลวงปู่เทส เทสฺรํสี และหลวงตาพระมหาบัว ญาณสมฺปนฺโน เป็นต้น อุโบสถสังฆภูธรจัดสร้างตามดำริของพระรัชมงคลนายก (คำดี ปญฺโญภาโส) สร้างเพื่อประกอบสังฆกรรมทางศาสนา ลักษณะพิเศษของพระอุโบสถ คือเป็นศาลาและพระอุโบสถในหลังเดียวกัน ชั้นล่างเป็นศาลา ชั้นบนเป็นพระอุโบสถสำหรับประกอบสังฆกรรม เช่น พิธีบวช ลงปาฏิโมกข์ ต้อนรับพระเถระ เป็นต้น กุฏิพระอาจารย์ฝั้น อาจาโรเป็นสถานที่พำนักของพระอาจารย์ฟั่น อาจาโร ในอดีตเพื่อพักผ่อนอิริยาบถและเจริญวิปัสสนากรรมฐานตามฉบับพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต เป็นลักษณะกุฏิกรรมฐานฉบับพระป่าที่มีความเรียบง่าย ซึ่งได้บูรณะ รายนามเจ้าอาวาสสำคัญของวัด พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร พระโพธิธรรมาจารย์เถร (สุวัจน์ สุวโจ),วิ. พระรัชมงคลนายก (คำดี ปญฺโญภาโส) พระครูอุดมธรรมสุนทร (แปลง สุนฺทโร พระครูวิทิตธรรมาภิวัฒน์ (วิชิต วิทิโต) อ้างอิง ป่าภูธรพิทักษ์
วัดรางกระทุ่ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางภาษี อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 34 ไร่ 26 งาน 10 ตารางวา พื้นที่เดิมของวัดเป็นของนายเพิ่มและนางทัน ศรีเพี้ยนเอม ซึ่งมีพื้นที่ประมาณ 45 ไร่เศษ ต่อมาได้รับเลือกให้เป็นผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้าน จากนั้นได้แบ่งโฉนดให้แก่ทายาทของท่าน 4 คน เป็น 4 แปลงเท่ากัน ต่อมาบรรดาทายาทที่ได้รับมรดกนี้ได้ย้ายไปอยู่ห้องที่อื่นเพื่อประกอบอาชีพใหม่ โดยได้ย้ายไปอยู่ทางบางบัวทองทางจังหวัดนนทบุรี ซึ่งในเวลาเพียงไม่กี่ปีก็สามารถสร้างฐานะของตนให้เจริญมั่นคงได้ สามารถซื้อที่ปลูกบ้านใหญ่โต จนถึง พ.ศ. 2526 บรรดาเจ้าของที่ดินทั้งสี่แปลงและลูกหลานได้ปรึกษากันว่าอยากจะทำทำบุญอุทิศส่วนกุศล ให้กับพ่อเพิ่ม แม่พ้น ศรีเพี้ยนเอม บิดามารดาที่ได้ล่วงลับไปแล้ว จึงยกพื้นที่ประมาณ 16 ไร่ ให้สร้างเป็นวัด เริ่มแรกตั้งชื่อวัดว่า วัดเพิ่มราษฎร์ศรัทธาธรรม เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ นายเพิ่ม ศรีเพี้ยนเอม เจ้าของที่เดิม ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดรางกระทุ่ม' เพราะว่าชื่อเดิมนั้นคล้ายวัดส่วนตัวคนฟังแล้วไม่ค่อยรู้จัก โดยใช้ชื่อท้องถิ่นเป็นชื่อวัด ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2547 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญสูง 5 ชั้น 3 หลัง กุฏิทรงไทยประยุกต์ อุโบสถ หอระฆัง หอกลอง ศาลาปฏิบัติธรรม กุฏิกัมมัฏฐาน ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อพระประธานในอุโบสถ และหลวงพ่อวัดรางกระทุ่ม อ้างอิง รางกระทุ่ม
วัดวังเย็น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังเย็น อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 26 ไร่ 1 งาน และที่ธรณีสงฆ์ 12 ไร่ เป็นที่ตั้งวัดเก่า ปัจจุบันเป็นที่ตั้งโรงเรียนวัดวังเย็น รวมที่ดินของวัดมี 38 ไร่ 1 งาน แต่เดิมวัดวังเย็นตั้งอยู่ริมคลองตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของวัดปัจจุบัน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2440 นางไผ่ สินอาสา ได้ถวายที่ดิน จำนวน 12 ไร่ เป็นที่ตั้งวัด มีพระมาปกครองเป็นช่วง ๆ ไม่ต่อเนื่องบางปีหาพระมาอยู่จำพรรษาไม่ได้เป็นวัดร้างเป็นบางช่วง มีเพียงกุฏิ ไม่มีอุโบสถ เวลาทำสังฆกรรมต้องไปอาศัยวัดบางแขม จน พ.ศ. 2507 พระใบฎีกาสายหยุด วิสุทฺโธ ได้มาดำรงตำแหน่ง เจ้าอาวาส ได้มีการพัฒนาวัด ชักชวนชาวบ้าน ร่วมบริจาคตัดถนนจากถนนเพชรเกษมเข้ามายังหมู่บ้าน พระใบฎีกาสายหยุดยังได้ดำเนินการเรียกร้องเอาที่ดินของวัดที่ชาวบ้านเข้ามายึดครองและฟ้องร้องตามกฎหมายที่เข้ามายึดครองถึง 60 ปี จนวัดที่ดินคืนมาถึง 26 ไร่ 1 งาน พ.ศ. 2518 ในสมัยพระมหาจำนงค์ หิตจิตฺโต ได้ย้ายที่ตั้งวัดไปอยู่ฝั่งตะวันออกที่มีเนื้อที่ถึง 26 ไร่เศษ เหตุเพราะวัดเป็นที่ราบลุ่มเมื่อถึงฤดูน้ำหลากน้ำจะท่วมวัดทุกปีและสถานที่คับแคบ โดยในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 โดยได้ย้ายกฏิเก่า หอฉันเก่า มาปลูกสร้างให้พระภิกษุสามเณรได้อยู่จำพรรษาตามอัตภาพในช่วงนั้น ได้สร้างอุโบสถหลังแรกของวัดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522 อ้างอิง วังเย็น
วัดสำเภา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บนถนนราชดำเนิน ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ อยู่ตรงข้ามกับวัดพันอ้น ในเขตคูเมืองเชียงใหม่ ห่างจากประตูท่าแพ 250 เมตร วัดสำเภาสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์มังราย ชื่อเดิมคงไม่ใช่ชื่อนี้ ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง ในตอนนั้นมีพ่อค้าชาวเมืองระแหง (จังหวัดตากในปัจจุบัน) เดินทางมาค้าขายในเมืองเชียงใหม่ เกิดศรัทธาต่อพุทธศาสนาจึงสร้างสำเภาทองบรรจุในเจดีย์ของวัดแห่งนี้ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2113 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2362 พระยาธรรมลังกา เจ้าหลวงเชียงใหม่องค์ที่ 2 ได้มาทำบุญถาวรวัตถุ และเจ้าสุริยวงศ์ (คำตัน สิโรรส) ได้ทำนุบำรุงสืบมา อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนา ตัวอาคารตั้งอยู่บนฐานยกสูง หลังคาซ้อนกันสามชั้น หน้าบันตลอดจนตัวเสาประดับด้วยลายปูนปั้นเป็นรูปเทวดา ลายพรรณพฤกษาและสัตว์ต่าง ๆ บันไดทางขึ้นเป็นมกรคายนาค ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยเป็นพระประธาน เจดีย์ศิลปะล้านนา ตั้งอยู่ด้านหลังวิหาร ฐานด้านล่างสุดเป็นสี่เหลี่ยม รับฐานบัวย่อเก็จยกสูง ถัดขึ้นไปเป็นชั้นมาลัยเถาซ้อนกันห้าชั้น รับกับองค์ระฆังทรงกลมสีทอง หุ้มด้วยทองจังโก ส่วนยอดประดับฉัตรสีทองห้าชั้น และอุโบสถ ตั้งอยู่ด้านข้างวิหาร หลังคาซ้อนกันสองชั้น ช่อฟ้ายังคงเป็นของเดิม ส่วนนาคสะดุ้งทำขึ้นใหม่ ด้านหน้าประดับด้วยลายปูนปั้นรูปพรรณพฤกษาและกระจกหลากสี ประตูทางเข้าแกะไม้เป็นรูปเทวดาสององค์เฝ้าประตูอยู่ อ้างอิง สำเภา
วัดแม่ต้านเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ต้าน อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 81 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 26 ตารางวา ปัจจุบันพระครูพิบูลธรรมานุวัตร (พรหม พุทธภาโณ) เป็นเจ้าอาวาส วัดแม่ต้านเหนือตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2360 เป็นวัดเก่าแก่ที่มีมาก่อนนั้น แต่จะนานเท่าใดไม่ปรากฏหลักฐาน เดิมตั้งอยู่ที่บ้านลำร้อง หมู่ที่ 2 ต่อมาถึงประมาณ พ.ศ. 2440 ได้ย้ายเสนาสนะมาจัดสร้างขึ้นใหม่ทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 2 ไร่ จนเมื่อพ.ศ. 2466 ได้ย้ายวัดมาตั้งอยู่ที่สี่แยกถนนราชดำเนิน และย้ายวัดอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2496 มาสร้าง ณ ที่ตั้งปัจจุบัน ซึ่งอยู่ห่างจากที่ตั้งวัดเดิมประมาณ 1 กิโลเมตร เนื่องจากปัญหาน้ำท่วมและคับแคบ กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศย้ายวัดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2499 ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 81 ไร่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2522 ชื่อของวัดเรียกกันหลายชื่อ ทั้ง วัดครูบากิ่ง หรือ วัดครูบากั๋น เรียกตามนามเจ้าอาวาส บ้างเรียก วัดม่วงคำ เพราะมีต้นมะม่วงคำขนาดใหญ่เก่าแก่อยู่ในวัด บ้างก็เรียก วัดเหนือ เพราะตั้งอยู่ตอนเหนือของหมู่บ้าน อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12.80 เมตร ยาว 28 เมตร สร้าง พ.ศ. 2514 โครงสร้างเป็นไม้พื้นคอนกรีต หอฉันกว้าง 8.50 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง 2 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 950 เมตร ยาว 28.50 เมตร สร้าง พ.ศ. 2523 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 16 หลัง และหอระฆังสร้างด้วยไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปไม้ขนุนแกะสลัก 2 องค์ นายพรหม นางพิมพ์ สร้างไว้เมื่อ พ.ศ. 2420 พระพุทธรูปไม้ขนุนอีก 2 องค์ สร้างโดยท้าวอินต๊ะและท้าวเขื่อนเพชร เมื่อ พ.ศ. 2442 พระประธานในวิหาร 3 องค์ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น อ้างอิง แม่ต้านเหนือ
วัดชัยชนะสงคราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงเงิน อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก วัดชัยชนะสงครามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2258 เดิมชื่อ วัดท่าชัย หรือ วัดดอยท่าชัย แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดท่าแค ตามชื่อหมู่บ้าน สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ในการที่กองทัพอยุธยาได้รับชัยชนะในการรบสู้กับข้าศึกในสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ์ โดยบริเวณด้านหลังหมู่บ้านมีคันคูซึ่งสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ์มีรับสั่งให้ทหารขุดดินทาคันคูต้านทานกองทัพข้าศึก บริเวณที่ขุดปัจจุบันเรียกว่า หนองคา ยังปรากฏให้เห็นอยู่ แต่ด้วยการศึกสงครามจึงทำให้ไม่มี ผู้ทำนุบำรุง เป็นเหตุให้วัดถูกทิ้งรกร้างว่างเปล่า เป็นเวลานาน จนเมื่อ พ.ศ. 2449 พระอธิการยิ้ม เจ้าอาวาสวัดไผ่ล้อม พระครูเจ้า คณะแขวง กิ่งอำเภอเชียงเงิน พร้อมด้วยพระศักดา เรืองฤทธิ์ เจ้าเมืองตาก พร้อมศรัทธาพุทธศาสนิกชน ร่วมกันบูรณะอุโบสถแลซ่อมแซมหลวงพ่อโต พระประธานในอุโบสถ ภายหลังได้นำพระพุทธรูปสมัยเชียงแสน หรือ พระสองพี่น้อง มาประดิษฐานด้วย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 หอสวดมนต์เป็นอาคารตึก 2 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 กุฏิสงฆ์ 2 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ 1 องค์ พระประธานในอุโบสถนามว่า หลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย สมัยสุโขทัย พระพุทธรูปเนื้อทองสัมฤทธิ์ สมัยเชียงแสน อีก 2 องค์ ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อสองพี่น้อง อ้างอิง ชัยชนะสงคราม
วัดบูรพาพิทยาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขาวัว อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี วัดบูรพาพิทยารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2368 ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดใหม่หนองปรือ เหตุเพราะสภาพท้องที่เป็นที่ลุ่ม มีหนองน้ำใหญ่ปกคลุมด้วยต้นปรือมากมาย การสร้างวัดในระยะเริ่มแรกเมื่อประมาณ พ.ศ. 2359 ชาวบ้านและพระภิกษุสงฆ์ได้ช่วยกันก่อสร้างขึ้นมาและเสร็จสมบูรณ์เมื่อ พ.ศ. 2368 ต่อมา พ.ศ. 2370 มีการก่อสร้างเสนาสนะต่าง ๆ จนวัดมีความเจริญรุ่งเรืองและมีความสำคัญต่อชุมชนเป็นอย่างมาก เป็นแหล่งที่ให้การศึกษาแก่สงฆ์และเยาวชนอย่างกว้างขวาง มีโรงเรียนฝึกหัดครูตั้งอยู่ในวัด เป็นสถานพยาบาลหรือโรงพยาบาลย่อย ๆ พระภิกษุที่มีความชำนาญในวิชาการแพทย์แผนโบราณติดต่อกันมาหลายรูป ในสมัยพระพิศาลธรรมคุณ เป็นเจ้าอาวาสดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอท่าใหม่ ได้ดำเนินก่อสร้างอุโบสถขึ้นใหม่แทนหลังเดิมที่ชำรุดทรุดโทรม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 วัดได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2522 อ้างอิง บูรพาพิทยาราม บูรพาพิทยาราม
วัดท่าไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทองใหม่ อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีเนื้อที่ประมาณ 35 ไร่ วัดท่าไทรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2200 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 22 เมตร ยาว 32 เมตร ได้รับคัดเลือกและประกาศให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างประจำปี 2533 จากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2533 และ ได้รับการคัดเลือกและประกาศให้เป็นอุทยานการศึกษาของจังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อ พ.ศ. 2536 ได้รับพระะราชวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2546 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีหลังคาเป็นแบบทรงไทย 3 ชั้น มุงด้วยกระเบื้องเคลือบเงาสีเขียว ฉาบปูนทั้งด้านนอกและด้านใน รอบอุโบสถได้สร้างวิหารคด กว้าง 4 เมตร สูง 3 เมตร ก่อกำแพงด้วยอิฐ ฉาบปูนทั้งด้านนอกและด้านในรอบวิหารคตทั้ง 4 ด้าน รอบระเบียงวิหารคด เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ขนาดหน้าตักกว้าง 32 นิ้ว จำนวน 36 องค์ อุโบสถ มีหน้าต่างข้างละ 5 ช่อง แกะสลักประดับด้วยมุข ทุกบาน ประตูด้านหน้า 2 ช่อง แกะสลักประดับมุข ประตูด้านหลัง 2 ช่อง แกะสลักประดับมุข พระประธานในอุโบสถ ทำจากทองเหลืองลงรักปิดทองหน้าตักกว้าง 58 นิ้ว สูง 79 นิ้ว มีพระพุทธรูปซึ่งแต่เดิมคือพระประธานประดิษฐานอยู่ด้านหน้าขององค์ปัจจุบัน เป็นพระพุทธรูปซึ่งสร้างด้วยศิลาแลง ลงรัก ปิดทอง กว้าง 48 นิ้ว สูง 68 นิ้ว วัดมีเกจิอาจารย์คือ พระครูดิตถารามคณาศัย หรือ หลวงพ่อชม คุณาราโม มีรูปเหมือนเท่าขนาดองค์จริงของท่าน ประดิษฐานในมณฑปวัด อ้างอิง ท่าไทร