bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
วัดเกาะเสม็ด หรือ วัดเกาะแก้วพิสดาร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเพ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง มีเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน 14 ตารางวา ถือเป็นวัดเดียวบนเกาะเสม็ด ตั้งอยู่ห่างจากท่าเรือหน้าด่านประมาณ 500 เมตร ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระครูวินัยธร สมมติโต เกาะเสม็ดเริ่มมีวัดแห่งนี้นับตั้งแต่ พ.ศ. 2500 โดยชาวบ้านได้ร่วมกันมอบที่ดินเพื่อให้ก่อตั้งเป็นวัด เริ่มแรกตั้งเป็นสำนักสงฆ์ใช้ชื่อว่า สำนักสงฆ์เกาะเสม็ด ต่อมาสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติประกาศตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ผู้ขออนุญาตตั้งวัดคือ นายเกรียงศักดิ์ งามสุวรรณ์ โดยให้นามวัดว่า 'วัดเกาะเสม็ด' ต่อมาเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 มีพิธีวางศิลาฤกษ์อุโบสถวัดเกาะเสม็ด ซึ่งอุโบสถหลังนี้มีขนาดกว้าง 27 เมตร ยาว 36 เมตร เป็นอุโบสถ 2 ชั้น โดยตัวอุโบสถอยู่ชั้นที่ 2 มีลักษณะแบบอุโบสถเปิด มีผนังเพียงองค์พระประธาน ขอบกำแพงแก้วทำเป็นสัญลักษณ์รูปกลีบบัว ภายในวัดมีวิหารและศาลาการเปรียญ พระพุทธรูปองค์ใหญ่สีขาว ซึ่งประดิษฐานอยู่ด้านหลังของวัดหันหน้าเข้าหาทะเล อ้างอิง เกาะเสม็ด
วัดก้ำก่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจองคำ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน ประวัติ วัดก้ำก่อ ภาษาไต แปลว่า 'ดอกบุนนาค' สร้างเมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2433 โดยเจ้าอาวาสรูปแรกของวัด นามว่า 'ครูบาเฒ่า' หรือชาวบ้านเรียกว่า 'ตุ๊เจ้าเจียงตอง' หมายถึงพระที่มาจากเมืองเชียงของ ท่านเป็นชาวไทใหญ่ที่อพยพมาจากเมืองเชียงทอง เริ่มแรกท่านได้เดินทางเข้ามาพบที่ว่างราวครึ่งสนามฟุตบอลอยู่ท่ามกลางป่าไม้ล้อมรอบ จึงได้ชักชวนชาวบ้านมาดูและตัดสินใจสร้างวัดขึ้นโดยชาวบ้านเป็นผู้หาวัสดุก่อสร้างและลงแรงกันเอง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2519 อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ สถาปัตยกรรมของวัดมีลักษณะไทใหญ่ สร้างโดยฝีมือของช่างชาวไทใหญ่ มีส่างหว่าง หรือซุ้มประตูทางเข้าศาลาการเปรียญอันเป็นเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมไทใหญ่ ส่างหว่างสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2484 โดยนายส่วยจิ่ง นางยุ้น ตรีทอง อุโบสถสร้างขึ้นเมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2533 ศาลาปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฏฐาน ขนาดบรรจุ ผู้ปฏิบัติธรรมได้ไม่น้อยกว่าครั้งละ 100 คน สร้างเมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2519 ศาลาสุวรรณสมบูรณ์ สร้างขึ้นเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2516 กุฏิรับรองหลังใหญ่ ใช้บรรจุผู้มาเยือน และพักอาศัยได้ครั้งละไม่น้อยกว่า 50 คน กุฏิรับรองหลังเล็ก ใช้บรรจุผู้มาเยือน และพักอาศัย กุฏิพระครูปัญญาวราภรณ์ ลักษณะเป็นตึกแถว มีห้องนอนห้องน้ำห้องส้วมเป็นสัดเป็นส่วน สร้างเมื่อ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานปางมารวิชัยของวัด ขนาดหน้าตัก 60 นิ้ว พระมัณฑะเลย์ ย้ายมาจากอุโบสถหลังวิหารวัดพระนอน จเรหม่องเจ้าศรัทธาและได้นำมาประดิษฐ์ไว้ที่วัดก้ำก่อเมื่อ ขึ้น 13 ค่ำ เดือน 8 พ.ศ. 2509 โดยมีหลวงพ่อกุงหม่า (กมล) กุสโลภิกขุและพระมหารักษ์ สุภิญโญ ได้อัญเชิญนำมาประดิษฐ์ไว้ พระหินอ่อนทรงเครื่อง ศรัทธา คุณบุญชู คุณปริศนา ตรีทอง นำมาจากประเทศพม่า เพื่อถวายให้ประดิษฐ์อยู่ที่วัดก้ำก่อเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2533 ธรรมาสน์เก่าแก่ ศรัทธาพ่อเฒ่าจองติยะ นางโหย่ง ถวายเมื่อเริ่มสร้างวัด อ้างอิง ก้ำก่อ
วัดหนองพลับ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ศูนย์โครงการพระราชดำริ ในตำบลหนองพลับ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ จำนวน 30 ไร่ อาณาเขต ทิศเหนือจดโรงเรียนหนองพลับวิทยา ทิศใต้จดโรงเรียนบ้านหนองพลับ ทิศตะวันออกจดทางสาธารณะ ทิศตะวันตกจดภูเขา พระครูสิริศุภกิจ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดหนองพลับ และเจ้าคณะตำบลหนองพลับ วัดหนองพลับตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2520 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้ กว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 กว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร กุฎิสงฆ์ จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก จำนวน 1 หลัง หอระฆัง สร้างด้วยคอนกรีตสริมเหล็ก จำนวน 1 หลัง และศาลาธรรมสภา 2 ชั้น ปูชนียวัตถุ ได้แก่พระประธานในอุโบสถ จำนวน 1 องค์ หน้าตักกว้าง 52 นิ้ว พร้อมอัครสาวก อ้างอิง หนองพลับ
วัดประตูชัยอรัญเขต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว มีเนื้อที่ดิน 22 ไร่ 3 งาน 22 ตารางวา วัดประตูชัยอรัญเขต เดิมชื่อว่า วัดป่าไผ่ เนื่องจากบริเวณที่ก่อสร้างวัดมีป่าไผ่ขึ้นอยู่อย่างหนาแน่น ซุ้มประตูวัดระบุชื่อวัดว่า วัดประตูชัยอรัญเขต (ป่าไผ่) ได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการให้จัดตั้งเป็นวัดขึ้นในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2517 มีเจ้าอาวาสที่ได้รับคำสั่งแต่งตั้งจากกรมการศาสนาให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส จำนวน 2 รูป ได้แก่ พระปลัดบุญลือ ธรรมกุสโร และพระอธิการวันชัย สิริปัญโญ (เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน) ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดประตูชัยอรัญเขตในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2534 วัดยังเป็นสถานที่ตั้งของโครงการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนตำบลท่าข้าม ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ และหน่วยสงเคราะห์พุทธมามกะ อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถซึ่งสร้างโดยชาวอินโดนีเซีย สร้างมูลค่ากว่า 10 ล้านบาท ถวายไว้ให้เป็นสมบัติของศาสนา ศาลาการเปรียญชั้นเดียวยกพื้นสูงสร้างด้วยไม้ ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น สร้างด้วยปูน กุฏิสงฆ์ หอระฆัง ศาลาธรรมสังเวช และเมรุ อ้างอิง ประตูชัยอรัญเขต
วัดจันทาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทอง อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 27 ไร่ 4 งาน 22 ตารางวา วัดจันทาวาสตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 ในอดีตเมื่อประมาณ พ.ศ. 2353 ที่ตั้งวัดในปัจจุบันเป็นเมืองท่าทองอยู่ภายใต้การปกครองของเจ้าเมืองนคร ปลายรัชกาลของพระเจ้ากรุงธนบุรีมีข้าศึกจากพม่ามาโจมตีทางหัวเมืองต่าง ๆ พระเจ้ากรุงธนบุรีจึงมีดำริให้สร้างพระป้องกันเมือง และอัญเชิญมาประดิษฐานตามหัวเมือง เมื่อมีการสร้างวัดขึ้นจึงได้อัญเชิญพระป้องกันเมืองมาประดิษฐานในอุโบสถของวัดจันทาวาส วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2498 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่ากว้าง 8 เมตร ยาว 14 เมตร อุโบสถหลังใหม่ใช้แบบจากอุโบสถวัดพระราม ๙ กาญจนาภิเษก ศาลาการเปรียญ มีพระประธานปางมารวิชัยประจำศาลาการเปรียญ กุฏิเจ้าอาวาส กุฏิพระสงฆ์ ศาลาอเนกประสงค์ โรงครัว โรงฉัน เรือนเก็บพัสดุ และห้องสุขา วัดมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อคลาย คนฺธสุธมฺโม ะได้รับแต่งตั้งเป็น เจ้าอาวาสเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2515 วัตถุมงคลของท่านที่โด่งดังคือ ชานหมาก และเครื่องรางที่ท่านมีชื่อเสียง คือ ทิดหมอน และตะกรุดสาริกา รายนามเจ้าอาวาส พระครูดำ พระครูขำ คมฺภีโร พระครูเสือ พระอธิการเริ่ม พระครูวินัยธรโสม โสทตฺโต พระครูสุคนธรรม คนฺธสุธมฺโม อ้างอิง จันทาวาส
roller (Coracias naevius mosambicus).ริ้วสีขาวที่เด่นชัดบนคอและอก ที่นามิเบีย (ของชนิดย่อย Coracias naevius mosambicus) ภาพประกอบ นกตะขาบม่วง หรือ นกตะขาบหัวสีน้ำตาล เป็นนกขนาดกลางในวงศ์นกตะขาบ กระจายพันธุ์ในอนุภูมิภาคทะเลทรายสะฮารา มีสีต่างจากนกตะขาบอื่น ๆ อย่างชัดเจนคือโดยรวมสีค่อนข้างทึม และร้องเสียงห้วน ๆ และแหบแห้ง อนุกรมวิธาน นกตะขาบม่วงได้รับการระบุชนิดอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1800 โดยฟรองซัวร์ มารี โดแดง (François Marie Daudin) นักสัตววิทยาชาวฝรั่งเศส ในชื่อทวินาม Coracias naevia จากตัวอย่างที่เก็บได้ในเซเนกัล ชื่อลักษณะเฉพาะจากภาษาละติน 'naevius' หมายถึง 'เป็นจุด' หรือ 'เป็นเครื่องหมาย' การศึกษาสายวิวัฒนาการระดับโมเลกุลที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2018 พบว่านกตะขาบม่วงมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับนกตะขาบทุ่งหางบ่วง (Coracias spatulatus) ชนิดย่อย สองชนิดย่อยได้รับการยอมรับ คือ Coracias naevius naevius - Daudin, 1800 – นกตะขาบคอสีม่วง พบตั้งแต่เซเนกัลและแกมเบีย ไปจนถึงโซมาเลียและแทนซาเนียตอนเหนือ ซึ่งชื่อสามัญของชนิดย่อยนี้ยังใช้เป็นชื่อรองของนกตะขาบทุ่งอกสีม่วง Coracias naevius mosambicus - Dresser, 1890 – แต่เดิมระบุว่าเป็นชนิดที่แยกออกต่างหาก (Coracias mosambicus) พบเห็นได้ในแองโกลาและสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกตอนใต้ ไปจนถึงนามิเบียตอนเหนือของแอฟริกาใต้ ลักษณะ นกตะขาบม่วงเป็นนกตะขาบที่ใหญ่ที่สุดในสกุลนกตะขาบทุ่ง (rollers) มีความยาว 35 ถึง 40 เซนติเมตร (14 ถึง 16 นิ้ว) ปีกยาวและโค้งลู่และมน ส่วนหางตัดเป็นสี่เหลี่ยม จากระยะไกลมีสีน้ำตาลทึม มีคิ้วยาวสีขาว คอและอกมีริ้วสีขาวจำนวนมาก หางสีครามเข้ม ประชากรนกทางเหนือมีแนวโน้มที่จะมีกระหม่อมสีน้ำตาลอ่อน ในขณะที่ประชากรนกทางใต้มีกระหม่อมสีเขียวมะกอก ท้องเป็นสีม่วงอมชมพู naevia |ท้องสีม่วงอมชมพู naevia (AM LB10849).สีปีก |สีเขียวมะกอกบนหลัง roller, Coracias naevius, in the Punda Maria area, Kruger National Park, South Africa (21401512723).คิ้วขาว เสียง ร้องเสียง (โดยมาก 2 จังหวะติด ๆ) 'ก้า' หรือ 'วา-ก้ะ' ที่แหบแห้งและเกรี้ยวกราด ซ้ำ ๆ อย่างรวดเร็วและสม่ำเสมอหลายนาที พฤติกรรมและนิเวศวิทยา นกตะขาบม่วงชอบอาศัยในตอหรือต้นที่ตายแล้วของพืชมีหนามสกุลสีเสียด (กระถิน) มักเกาะอยู่ตามยอดไม้มีหนามหรือเสาเป็นเวลานานคอยดูเหยื่อ เช่น แมลง แมงมุม แมงป่อง และกิ้งก่าขนาดเล็กบนพื้น และเมื่อจะบินมักโยกสั่นตัวไปมา และร้องเสียงดังตลอดเวลา ตั้งแต่จากยอดไม้จนร่อนลงมาสู่พื้นดิน การผสมพันธุ์ เป็นนกหวงถิ่น ในช่วงฤดูผสมพันธุ์จะบินไล่นกตะขาบอื่น ๆ เหยี่ยวขนาดเล็ก และกา ดูเหมือนว่านกตะขาบม่วงเป็นนกที่ผสมพันธุ์ตามโอกาสที่อาจมีความเชื่อมโยงกับฝน เนื่องจากฤดูผสมพันธุ์ที่แตกต่างกันของประชากรในแต่ละภูมิภาค ทำรังในโพรงตามธรรมชาติบนต้นไม้ ใช้รูเก่าของนกหัวขวาน ในซอกผา ริมฝั่งแม่น้ำ ท่อ หรือโพรงในอิฐ มักจะวางไข่ 3 ฟอง มีสีขาว ลูกนกถูกเลี้ยและฟักโดยพ่อแม่ร่วมกัน การกระจายพันธุ์ เขตการกระจายพันธุ์ในแอฟริกา ทางใต้ของภูมิภาคทะเลทรายสะฮารา ได้แก่ แองโกลา, เบนิน, บอตสวานา, บูร์กินาฟาโซ, แคเมอรูน, สาธารณรัฐอัฟริกากลาง, ชาด, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, โกตดิวัวร์, เอริเทรีย, เอสวาตินี, เอธิโอเปีย, แกมเบีย, กานา, กินี, กินี-บิสเซา, เคนยา, ไลบีเรีย, มาลาวี, มาลี, มอริเตเนีย, โมซัมบิก, นามิเบีย, ไนเจอร์, ไนจีเรีย, เซเนกัล, โซมาเลีย, แอฟริกาใต้, ซูดาน, แทนซาเนีย, ยูกันดา, แซมเบีย และซิมบับเว ที่ระดับความสูงไม่เกิน 1,300 เมตร อ้างอิง ม่วง ตะขาบม่วง
วัดห้วยปลากั้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลริมกก อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย มีเนื้อที่ประมาณ 15 ไร่ ตั้งอยู่บนเนินเขาลูกเล็ก ๆ ในชุมชนห้วยปลากั้ง วัดห้วยปลากั้งก่อตั้งขึ้นโดยพระอาจารย์ พบโชค ติสสะวังโส เจ้าอาวาส สภาพเดิม เป็นเนินเขาที่มีเพียงซากของวัดร้างและพงหญ้ารกชัฏ ต่อมาพระอาจารย์พบโชคซึ่งเป็นพระภิกษุจำพรรษาอยู่ที่วัดร่องธาร เชียงราย จึงมีจิตศรัทธาต้องการบูรณะ จึงได้ย้ายไปพำนักอยู่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยมีชาวชุมชนห้วยปลากั้งร่วมบูรณะ เริ่มจากการตั้งเป็นสำนักสงฆ์ จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 โดยมีพระอธิการพบโชค ติสฺสวํโส เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พบโชคธรรมเจดีย์ สร้างขึ้นตามชื่อของพระอาจารย์ เป็นเจดีย์ทรงสามเหลี่ยมต่อกันเป็นชั้น ๆ จำนวน 9 ชั้น และมีเจดีย์เล็กจำนวน 12 องค์ล้อมรอบ สร้างขึ้นตามนิมิตของพระอาจารย์พบโชคที่ฝันเห็นว่าบนเนินเขาแห่งนี้ จนมีวิศวกรคนหนึ่งจากกรุงเทพแจ้งความประสงค์ที่จะสร้าง จากนั้นได้พบนักธุรกิจชาวไต้หวันชื่อ เฉิน เซียน เป่า ได้สนับสนุนงบประมาณในการสร้าง เริ่มตอกเสาเข็มเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2550 ภายในเจดีย์ประดิษฐานนพระแม่กวนอิมโพธิสัตว์ปางประทานพรและอภัยทาน สร้างด้วยไม้จันทน์หอมมาจาก 3 ประเทศคือ จีน เมียนมา และอินเดีย ใช้เวลาแกะสลักนาน 108 วัน องค์รูปมีความกว้าง 7 เมตร สูง 7 เมตร นอกจากนั้นในเจดีย์ยังมี พระโพธิสัตว์กวนอิมทั้ง 12 ปาง หลวงพ่อโสธรสร้างด้วยไม้ รูปปั้นสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) วัดห้วยปลากั้งยังมีอุโบสถสีขาวและมีรูปปั้นพระโพธิสัตว์กวนอิมที่มีขนาดสูงถึง 69 เมตร หรือเกือบเท่าตึก 25 ชั้น ภายในองค์พระจะมีการติดตั้งระบบขึ้นลงด้วยลิฟต์เพื่อให้สามารถขึ้นไปดูทิวทัศน์ของเมืองเชียงราย อ้างอิง ห้วยปลากั้ง
วัดร่องเสือเต้น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำกก ในตำบลริมกก อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ประวัติ ในอดีตที่ตั้งของวัดเป็นวัดร้าง มีเศษซากอิฐโบราณสถาน ต่อมาชาวบ้านมีความคิดริเริ่มจะสร้างวัด เนื่องจากชาวบ้านร่องเสือเต้น ไม่มีที่ทำบุญในหมู่บ้าน จากคำบอกเล่าของคนเฒ่าคนแก่เล่าว่า บ้านเรือนยังมีไม่มากนัก แต่มีสัตว์ป่าจำนวนมากโดยเฉพาะเสือ ชาวบ้านที่ผ่านแถวนั้นมักชอบเห็นเสือกระโดดข้ามร่องน้ำไปมา จึงเรียกบริเวณนี้ต่อ ๆ กันมาว่า ร่องเสือเต้น รวมถึงหมู่บ้านก็เรียกว่า บ้านร่องเสือเต้น เมื่อชาวบ้านได้บูรณะวัดร้างจึงได้ตั้งชื่อวัดว่า 'วัดร่องเสือเต้น' ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2558 เสนาสนะ จุดเด่นของวัด คือ วิหารวัดร่องเสือเต้น สร้างและออกแบบโดยศิลปินพื้นบ้านชาวเชียงราย นายพุทธา กาบแก้ว หรือที่คนรู้จักในนาม สล่านก ซึ่งเป็นศิษย์อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ วิหารเริ่มสร้างเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2548 โดยมีขนาดกว้าง 13 เมตร ยาว 48 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2559 ร่วมใช้เวลาก่อสร้างแล้วเสร็จถึง 11 ปี วิหารใช้สีน้ำเงินตัดกับสีทอง ด้านหน้าวิหารมีพญานาคตัวใหญ่ 2 ตัว อยู่คู่กัน ซึ่งเป็นศิลปะที่สล่านก ได้นำเอารูปแบบผลงานของอาจารย์ถวัลย์ ดัชนี นำมาประยุกต์ ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า พระพุทธรัชมงคลบดีตรีโลกนาถ เป็นพระพุทธรูปสิงห์หนึ่งสีขาวมุก ขนาดหน้าตักกว้าง 5 เมตร สูง 6.5 เมตร โดยมีพระรอดลำพูน จำนวน 88,000 องค์ และแก้วแหวนเงินทองหลายสิ่งถูกฝังอยู่ใต้พระพุทธรูปองค์นี้ รวมทั้งบริเวณพระเศียรก็ได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ด้านหลังวิหารมีพระพุทธรูปสีขาวองค์ใหญ่ เป็นพระพุทธรูปปางห้ามญาติสูงเทียบเท่ากับวิหารตัดกับสีน้ำเงินฟ้าสลับทอง วัดมีองค์พระธาตุที่ได้บรรจุพระบรมสาริกธาตุ จากสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร พระธาตุสูง 20 เมตร มีนามว่า พระธาตุเกศแก้วจุฬามณีห้าพระองค์ อ้างอิง ร่องเสือเต้น
วัดพรหมนิวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางนาค อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส มีพื้นที่วัด 7 ไร่ 1 งาน 94 เศษ ส่วน 10 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูวิสิฐพรหมคุณ (สมชาย โชติวโร) เป็นเจ้าอาวาส วัดพรหมนิวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 โดยหลวงพ่อสมุทจนทาโภ ดำเนินการระยะแรก หมื่นวิบูลย์ กำนันตำบล โคกเคียน เป็นผู้รวบรวมเงินซื้อที่ดินเพื่อสร้างวัด ในการขออนุญาตต่อทางราชการนั้น ได้มอบหมายให้นายพัฒน์ ชูชื่น ดำเนินการได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2517 ในนาม 'วัดพรหมนิวาส' ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 22 เมตร ยาว 35 เมตร วัดพรหมนิวาสอยู่ล้อมรอบด้วยชุมชนมุสลิม มีไทยพุทธตรงข้ามวัด 5 ครอบครัว ในเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย คนร้ายได้ลอบวางระเบิดพระสงฆ์รวมถึงบุกวัดแล้วจุดไฟเผาศพ และยังฆ่าเด็กวัด แล้วเผากุฏิ ทำให้วัดเริ่มร้าง จนเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันได้รับคำสั่งจากเจ้าคณะปกครอง ให้มารักษาการและฟื้นฟูเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 อ้างอิง พรหมนิวาส
วัดกิตติสังฆาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกะรน อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 48 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ 4 แปลง เนื้อที่ 76 ไร่ 1 งาน 82 ตารางวา จุดเด่นของวัด คือพระพุทธรูปสีขาวองค์ใหญ่ปางมารวิชัย ศิลปะแบบร่วมสมัย นามว่า พระพุทธมิ่งมงคลเอกนาคคีรี ขนาดหน้าตักกว้าง 25.45 เมตร ความสูง 45 เมตร ประดับผิวด้วยหินอ่อนหยกขาว สุริยกันต (สุริยกันตะ) จากพม่า น้ำหนักเฉพาะหินอ่อน หยกขาวประมาณ 135 ตัน หรือประมาณ 2,500 ตารางเมตร วัดกิตติสังฆาราม เดิมชื่อ วัดกะตะ ตามชื่อบ้าน สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2375 โดยมีพระเพชรเป็นประธานนำชาวบ้านสร้างและได้ปกครองวัดมาเป็นรูปแรก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2472 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 20 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2474 ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม เปิดโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์ และให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประถมศึกษาในเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่ อาคารเสนาสนะต่างที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานพระเพลากว้าง 42 นิ้ว ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นอาคารคอนกรีต กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมไม้สองชั้น 2 หลัง ชั้นเดียว 1 หลัง และหอฉันอีกหลังหนึ่ง วัดยังมีอนุสาวรีย์หลวงพ่อฉ้วนกว้าง 4.50 เมตร ยาว 6 เมตร อ้างอิง กิตติสังฆาราม
วัดเขาทำเทียม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินวัดมีพื้นที่ 39 ไร่ โดยด้านบนภูเขาทำเทียมเป็นพื้นที่ของกรมป่าไม้ประมาณ 140 ไร่ วัดเขาทำเทียมได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471 วัดตั้งอยู่ที่เขาทำเทียมซึ่งเป็นแนวเขาทางทิศตะวันตกของเมืองอู่ทอง การที่มีการค้นพบศิลาจารึกภาษาสันสกฤตโบราณไว้ว่า ปุษยคิริ หรือ ปุษยคีรี แปลว่า ภูเขา ดอกไม้ นักวิชาการส่วนใหญ่ตีความว่าชื่อ 'ปุษยคีรี' หมายถึงเขาทำเทียม ซึ่งพบโบราณสถานสำคัญในสมัยทวารวดีจนถึงสมัยอยุธยา การพบจารึกปุษยคีรีในดินแดนไทยเป็นสิ่งที่ชี้ให้เห็นถึงการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราชของอินเดียมายังประเทศไทย เนื่องจากมีความพ้องกับชื่อภูเขาศักดิ์สิทธ์ ได้แก่ ปุษฺปคีรี ในรัฐโอริสสา ทำให้สนับสนุนข้อสันนิษฐานว่า วัดเขาทำเทียมเป็นวัดแห่งแรกของประเทศไทย วัดเขาทำเทียมเป็นที่ตั้งของโบราณสถานหมายเลข 11 และหมายเลข 12 โดยหมายเลข 11 มีการขุดพบโบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เสมาธรรมจักรและเสาฐาน พระพุทธรูปปางแสดงธรรม 4 องค์ ปัจจุบันเก็บที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติอู่ทอง วัดมี พระพุทธปุษยคีรีศรีสุวรรณภูมิ เป็นพระพุทธรูปแกะสลักกับหน้าผาของภูเขาขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย เริ่มสร้างเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2557 เป็นปางโปรดพระพุทธมารดา หรือ ปางกตัญญูกตเวที ที่มีขนาดหน้าตักกว้าง 25 เมตร สูง 35 เมตร อ้างอิง เขาทำเทียม
วัดหงษ์ประดิษฐาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 895 หมู่ที่ 3 ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา วัดหงษ์ประดิษฐาราม แต่เดิมตั้งอยู่บริเวณค่ายเสนาณรงค์ แต่เมื่อค่ายเสนาณรงค์ย้ายมาจากบริเวณสวนตูล สงขลา ทำให้ได้ย้ายที่ตั้งวัดมายังที่ตั้งปัจจุบัน และชาวบ้านได้ถวายที่ดินบางส่วนในการสร้างวัด ต่อมาเจ้าอาวาสสมัยนั้นได้ซื้อที่ดินขยายเพิ่ม ชาวบ้านเรียกว่า วัดคอหงษ์ ตามที่ตั้งหมู่บ้าน โดยได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 4 กรกฏาคม พ.ศ. 2479 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2492 สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัดมีศาลหลักเมืองหาดใหญ่ หรือ ศาลเจ้าซาเจียงกุน ผู้นับถือจะกราบไหว้ขอความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน นอกจากนี้ยังมีองค์เทพซาเจียงกุนที่มีผู้คนมาขอพรด้านสุขภาพที่แข็งแรง มีโชคมีลาภ มีความมั่นคงในชีวิต อยู่เย็นเป็นสุข ให้ขายดิบขายดี ฯลฯ วัดยังมีรูปปั้นเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระโศภนพิทยาคุณ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2489 ถึง พ.ศ. 2506 รายนามเจ้าอาวาส พระโศภนพิทยาคุณ (อุ้ย เขมาภิรโต) รูปที่ 1 พระปริยัติวรานุกูล (สุนทร ฐานธมฺโม) รูปที่ 2 พระครูวิมลปริยัติสุนทร (เชือน สนฺตจิตโต) รูปปัจจุบัน อ้างอิง หงษ์ประดิษฐาราม
rollers (Coracias cyanogaster).คู่นกตะขาบหัวหงอกที่ประเทศแกมเบีย นกตะขาบหัวหงอก หรือ นกตะขาบทุ่งท้องสีน้ำเงิน เป็นนกในวงศ์นกตะขาบซึ่งกระจายพันธุ์ทั่วแอฟริกาในแถบละติจูดแคบ ๆ จากเซเนกัลไปจนถึงทางตะวันออกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เป็นนกไม่อพยพตามฤดูกาลและมักอาศัยในท้องถิ่นที่มีทุ่งหญ้าสะวันนาในภูมิอากาศแบบชื้นโดยเฉพาะที่มีต้นไม้ในสกุล Isoberlinia ขึ้นหนาแน่น อนุกรมวิธาน นกตะขาบหัวหงอกได้รับชื่อทวินาม Coracias cyanogaster ในปี ค.ศ. 1816 โดยจอร์จ คูวิเยร์ (Georges Cuvier) นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศสที่มีพื้นฐานมาจากภาพ 'นกตะขาบทุ่งท้องสีน้ำเงิน (Le Rollier à ventre bleu)' ซึ่งฟรองซัวส์ เลอเวลลอง (François Levaillant) วาดและให้คำอธิบายไว้ในปี ค.ศ. 1806 ชื่อลักษณะเฉพาะเป็นภาษากรีกโบราณคือ kuanos แปลว่า 'สีน้ำเงินเข้ม' กับ gastēr แปลว่า 'ท้อง' ทั้งนี้เลอเวลลองเข้าใจผิดคิดว่าตัวอย่างดังกล่าวถูกเก็บได้จากเกาะชวา โดยความเป็นจริงแล้วนกชนิดนี้มีถิ่นที่อยู่ในแอฟริกาตะวันตก ซึ่งต่อมาได้ระบุพื้นที่เก็บตัวอย่างต้นแบบเป็นเซเนกัล นกตะขาบหัวหงอกเป็นแบบโมโนไทป์ (monotypic species) คือ ไม่มีการระบุชนิดย่อย ลักษณะ เป็นนกขนาดใหญ่ ซึ่งมีขนาดเกือบเท่านกหัวขวาน ยาว 28–30 เซนติเมตร (11–12 นิ้ว) ขนหลังสีน้ำตาลเข้มหรือน้ำตาลดำ ขนหัว คอ และอกเป็นขนสีขาวนวลหรือน้ำตาลซีด (สีครีม) ขนส่วนที่เหลือส่วนใหญ่เป็นสีน้ำเงินเข้ม ตัวเต็มวัยมีแถบหางยาว 6 เซนติเมตร (2.4 นิ้ว) ทั้งสองเพศมีความคล้ายคลึงกัน (แทบไม่มีภาวะทวิสัณฐานทางเพศ) ลูกนกและนกรุ่นเยาวชนมีสีคล้ายตัวเต็มวัยแต่สีอ่อนและมอ ๆ นกตะขาบหัวหงอกมีความโดดเด่นในขณะบินโดยเฉพาะการโฉบพุ่งตรง (ร่อนแบบไม่กระพือปีก) จากปีกสีน้ำเงินเข้มสด หลังสีน้ำตาลเข้ม ตัดกับหัวและอกสีขาวนวล และหางที่ยาวตรง มักร้องเสียงดังแหบเป็นจังหวะคล้าย 'กา-กา-กา' การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย เป็นนกอาศัยทั่วไปในทุ่งโล่งเขตอบอุ่น อาจมีต้นไม้ประปราย นกตะขาบหัวหงอกมักชอบเกาะโดด ๆ นาน ๆ บนกิ่งไม้ เสา หรือสายไฟเหนือศีรษะ แบบเดียวกับนกอีเสือ เพื่อเฝ้าดูเหยื่อเช่น ตั๊กแตนและแมลงขนาดใหญ่อื่น ๆ พฤติกรรมและนิเวศวิทยา นกตะขาบหัวหงอกมีพฤติกรรมการบินแบบนกกระต้อยตีวิด มักบินผาดแผลงโดยมีการบิดและหมุนตัว ซึ่งเป็นที่มาชองชื่อภาษาอังกฤษของนกชนิดนี้ว่า 'roller' มักทำรังอยู่ในโพรงต้นไม้ สถานะ มีเขตการแพร่กระจายพันธุ์ที่กว้าง และมักพบได้ทั่วไปในวงกว้าง ได้รับการประเมินว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ในบัญชีแดงไอยูซีเอ็น ในกรงเลี้ยง สามารถเลี้ยงนกตะขาบหัวหงอกในกรงเลี้ยงได้ และบางครั้งพบเห็นได้ในสวนสัตว์ กรงเลี้ยงนกขนาดใหญ่ และอาคารทางการปักษีวิทยาที่คล้ายคลึงกัน ระเบียงภาพ Roller - Gambia (32528717871).ในธรรมชาติ Roller, Gambia (11207635225).ในธรรมชาติ ที่แกมเบีย Roller (3209723116).ในกรงเลี้ยง Trap -- Opalrake (25449510156).ขนรอบตาสีดำ อ้างอิง หัวหงอก ตะขาบหัวหงอก
มักบะเรบีบีจาวินดี หรือ ที่ไว้ศพบีบี จาวินดี เป็นโบราณสถานในทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอูจชารีฟ อดีตนครเก่าแก่ที่ตั้งขึ้นโดยอะเล็กซานเดอร์มหาราช แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน ปัจจุบันอยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโก และเป็นศาลเจ้าในศาสนาอิสลามนิกายซูฟี สร้างขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 มักบะรา (ที่ไว้ศพ) นี้สร้างขึ้นด้วยอิฐเคลือบกระเบื้องบนฐานรูปแปดเหลี่ยม มักบะเรบีบีจาวินดีถือเป็นโบราณสถานที่ประดับประดาอย่างงดงามที่สุดแห่งหนึ่งในอูจชารีฟ การอนุรักษ์ มักบะราความเสียหายอย่างมากตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมาจากสภาวะทางภูมิอากาศที่โหดร้าย โดยเฉพาะในปี 1817 ซึ่งโครงสร้างกว่าครึ่งหนึ่งถูกพัดทำลายไปในอุทกภัยใหญ่ในพื้นที่ ซากที่เห็นในปัจจุบันจึงเป็นเพียงครึ่งกนึ่งของโครงสร้างที่เคยมีเท่านั้น ในปี 1999 หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์ได้นำผู้เชี่ยวชาญและความช่วยเหลือจากนานาชาติเข้ามาเพื่อช่วยอนุรักษ์ อย่างไรก็ตาม ด้วยสภาวะความชื้น, การแทรกเข้ามาของเกลือ และการกัดกร่อนรุนแรง โครงสร้างของมักบะรายังคงค่อย ๆ แตกสลายอยู่ตลอด รวมถึงมีความพยายามอนุรักษ์ที่ไม่ถูกต้องตามหลักยิ่งทำลายโครงสร้างไปมากกว่าเก่า กองทุนเวิลด์มอนูเมนท์ระบุให้มักบะราเป็นหนึ่งในโราณสถานเฝ้าระวังสามครั้ง ในรายชื่อปี 1998, 2000 และ 2002 ระเบียงภาพ of Bibi Jawindi |พื้นที่ยริเวณที่ไว้ศพ of Bibi Jawindi |รายละเอียดชิ้นโมเสกตกแต่งมักบะรา of Bibi Jawindi |ภาพด้านข้างแสดงโครงสร้างที่หายไปครึ่งหนึ่ง of Bibi Jawindi, Uch |ภาพถ่ายเมื่อปี 2013 Wall of Bibi Jawindi's |กำแพงส่วนหน้าของมักบะราบะรา อ้างอิง
วัดหนองใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี วัดหนองใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2449 มีเรื่องเล่าว่า วัดหนองใหญ่สร้างมาตั้งแต่ก่อนกรุงศรีอยุธยาแตก โดยมีพระผู้ใหญ่องค์หนึ่งชื่อท่าน เจ้าคุณใหญ่ หนีออกจากกรุงศรีอยุธยามากับมหาดเล็กสองผัวเมียมีชื่อว่า ตาเพ่งกับยายมูล สองตายายนี้เป็นมหาดเล็กของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช โดยหนีมาทางเรือและได้นำเอาระฆังมาด้วย 1 ลูกแล้วมาแยกกันโดยท่านเจ้าคุณใหญ่ แล้วขึ้นฝั่งที่คลองปึกโบสถ์แล้วทำมาหากินอยู่ที่นาเกลือ ส่วนอท่านเจ้าคุณใหญ่ได้เดินทางมาพบวัดร้างแห่งหนึ่ง จึงได้สร้างวัดนี้ขึ้นชื่อ 'วัดหนองใหญ่' เพราะว่าวัดนี้ตั้งอยู่ในที่ต่ำมีหนองใหญ่น้ำท่วมบริบูรณ์ ท่านได้สร้างอุโบสถไม้ หอระฆังที่ท่านำระฆังติดตัวมาด้วย ต่อมาเมื่อมีพระมาอยู่อาศัยด้วยหลายรูป ท่านก็ได้แต่งตั้งให้ท่านพระอาจารย์จันทร์เป็นเจ้าอาวาสแทนท่านและท่านก็ได้ย้ายไปสร้างวัดใหม่ที่ชื่อ วัดหนองเกตุใหญ่ ซึ่งท่านก็นำระฆังติดตัวไปด้วย ต่อมาพระครูตู่ เตชะปัญโญ ได้รับการแต่งตั้งมาเป็นเจ้าอาวาสวัดหนองใหญ่ ได้บูรณะถาวรวัตถุ ต่อมาเกิดน้ำท่วมทำให้อุโบสถชำรุด จึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ ภายหลังได้มีการยกอุโบสถหลังนี้ให้สูงขึ้นเพราะบริเวณวัดเป็นที่ต่ำ มีน้ำท่วมบ่อย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2512 วัดหนองใหญ่ประดิษฐานหลวงพ่อโสธรองค์ใหญ่ที่สุดในโลก โดยก่อสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 ขนาดหน้าตักกว้าง 10 เมตร สูง 14 เมตร ตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ โดยตั้งอยู่บนฐานสูงจากพื้นประมาณ 14 เมตร บันไดทางขึ้นมี 2 ด้าน เป็นบันไดเงินและบันไดทอง ประดับตกแต่งด้วยพญานาคสีเขียวทองมรกตอยู่บนบริเวณราวบันได ฝั่งละ 2 รูป ปากทางขึ้นบันได มีรูปปั้นท้าวเวสสุวรรณยืนเฝ้าบันไดข้างละ 1 องค์ อ้างอิง หนองใหญ่
วัดลำบัวลอย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าเรือ อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก มีเนื้อที่ตั้งวัด 18 ไร่ 25 ตารางวา ปัจจุบันมีพระอธิการสวย ฐิตญาโณ เป็นเจ้าอาวาส วัดลำบัวลอยตั้งเมื่อ พ.ศ. 2480 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 มีสมัยหนึ่งที่วัดอยู่ในสภาพเสื่อมโทรม จนหลวงพ่อสนิท ยสินฺทโร ได้ออกธุดงค์มาจำพรรษาที่วัดนี้จนได้เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างวัตถุมงคลให้ญาติโยมนำไปบูชาเช่นนกสาริกา จระเข้และพญาเรือนเต่า วัตถุมงคลที่หลวงพ่อสนิทสร้างขึ้นมา ชาวบ้านเล่าขานกันว่ามหัศจรรย์มากโดยเฉพาะพญาเรือนเต่าท่านแกะสลักด้วยหินเป็นกริ่งห้อยคอและบูชาในบ้าน อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 หอระฆัง ศาลากลางน้ำ และหอไตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปปางต่าง ๆ จำนวน 101 องค์ วัดมีเจดีย์กลางน้ำบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ เป็นเจดีย์แปดเหลี่ยมชั้นเดียวหลังคายอดแหลม มีสะพานเดินเข้าเจดีย์ยาว 52 เมตร มีราวสะพาน เสาไฟติดหงส์ทุกต้น อ้างอิง ลำบัวลอย
วัดเสฐียรวัฒนดิษฐ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณปากแม่น้ำลพบุรี ในตำบลบางพุทรา อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี วัดเสฐียรวัฒนดิษฐ์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 เดิมมีชื่อว่า วัดท่ากระบือ หรือ วัดท่าควาย ที่มาของชื่อวัดมาจาก ที่ตั้งวัด เป็นพื้นราบเหมาะสำหรับการที่จะนำวัวควาย ลงกินน้ำ อาบน้ำในแม่น้ำ วัดคงสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ได้รับการบูรณะราว พ.ศ. 2410 ซึ่งพบว่ามีการบันทึกชื่อเจ้าอาวาสที่ปกครองวัด คือ หลวงพ่อแตง สมัยรัชกาลที่ 3 วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปศิลปะสุโขทัยหล่อขึ้นด้วยวัสดุโลหะสัมฤทธิ์ผสมทองคำ พระพักตร์อิ่มเอิบ มีลักษณะหน้านางคางหยิก ก่อนที่พระพุทธรูปสุโขทัยจะมาอยู่ที่กุฏิของพระครูไพศาลวัฒนาธร มีประวัติว่า พระพุทธรูปองค์นี้ห่อหุ้มด้วยปูน ประดิษฐานเป็นพระประธานอยู่ในวิหารร้างกลางป่าช้าด้านหลังวัด (ทิศตะวันตก) มากว่า 100 ปีแล้ว ต่อมาในช่วงที่หลวงพ่ออ่อน ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสได้มีการบูรณะเสนาสนะต่าง ๆ โดยเฉพาะอุโบสถที่ได้สร้างขึ้นมาใหม่แทนของเดิม ซึ่งชำรุดทรุดโทรมมาก โดยสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2491 จากนั้นชาวบ้านได้ร่วมแรงกันย้ายพระพุทธรูปองค์นี้ออกจากวิหารร้างจนเป็นเหตุให้เกิดรอยร้าวของปูนและเห็นเนื้อแท้ เมื่อกระเทาะดูจึงพบว่าเป็นพระเนื้อโลหะที่ค่อนข้างสมบูรณ์และสวยงามมาก ได้นำไปประดิษฐานเป็นพระประธานในอุโบสถหลังใหม่ พระพุทธรูปสุโขทัยองค์นี้ ไปร่วมประกวดสมัยกึ่งพุทธกาล เมื่อ พ.ศ. 2500 และได้รับรางวัลที่ 1 ประเภทสวยงาม หลังจากนั้นจึงเก็บไว้มิดชิดป้องกันการสูญหาย ได้นำมาเก็บรักษาไว้ในกุฏิเจ้าอาวาส จนปลายเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 ได้มีผู้ที่เคยบวชเรียนในวัดแห่งนี้ นำข้อมูลไปบอก นายพระนาย สุวรรณรัฐ ผู้ว่าราชการจังหวัดสิงห์บุรี (ในขณะนั้น) ได้ทราบ จึงได้มากราบนมัสการ และเห็นว่าพระพุทธรูปมีลักษณะสวยงามมาก จึงได้ขอให้ท่านเจ้าอาวาสเปิดให้ประชาชนได้กราบไหว้สักการะบูชา อ้างอิง เสฐียรวัฒนดิษฐ์
เต้นไลง์ (Thein Hlaing) หรือชื่อเก่า เอ็ดเวิร์ด ทอมป์สัน โฮ้ก วัง (3 พฤศจิกายน 1933 – 10 สิงหาคม 2021) หรือรู้จักด้วยคำนำหน้าชื่อว่า นาคาเต้นไลง์ เป็นศัลยแพทย์ชาวพม่า เป็นที่รู้จักไปทั่วจากการทำหัตถการศัลยศาสตร์ต่อมไร้ท่อโดยใช้เพียงยาชาเฉพาะที่เท่านั้นในทิวเขานาคาทางตะวันตกเฉียงเหนือของพม่า นับตั้งแต่เมื่อเขาสามารถทำการรักษาคอพอกซึ่งหมอผีในท้องถิ่นไม่สามารถรักษาได้ เต้นไลง์ก็ได้รับการยอมรับจากชาวนาคาให้เป็น นาคานะ (เทพเจ้าแห่งชาวนาคา) และได้รับการบูชาเยี่ยงเทพเจ้าในบรรดาชาวนาคา นอกจากนี้ นาคาเต้นไลง์ยังได้รับการบูชาอย่างสูงในบรรดาแพทย์ชาวพม่า ประวัติชีวิตของเขายังคงเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์การแพทย์สมัยใหม่ของพม่า ที่ซึ่งเขาได้รับการยกย่องเป็นวีรบุรุษ ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา เต้นไลง์เกิดเมื่อปี 1933 ในเมืองสะเทิม รัฐมอญ ในครอบครัวเชื้อสายจีน บิดาของเขาต้องการให้เขาเป็นพ่อค้าและสืบทอดธุรกิจของที่บ้าน แต่เขาเลือกที่จะเป็นแพทย์ เขาจบการศึกษาวุฒิบัตร MBBS จากมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ 1 ย่างกุ้ง วิชาชีพ ในสมัยเป็นนักศึกษา เต้นไลง์เป็นเลขาธิการใหญ่ประจำสหพันธ์นักเรียนแพทย์ในปี 1957 และประจำสมาคมแพทย์รุ่นเยาว์ (Young Doctors Association; YDA) ในปี 1960 สมัยเขาเป็นแพทย์อินเทิร์นศัลยศาสตร์ เขาเคยนำการนัดประท้วงหยุดงานเรียกร้องกรณีแพทย์อินเทิร์นในโรงพยาบาลรัฐบาลได้รับค่าตอบแทนต่ำกว่า เขาเป็นแพทย์ผู้ช่วยประจำอำเภอมะริดในปี 1962 และจากปี 1965 ถึง 1971 เขาถูกส่งตัวเพื่อปฏิบัติหน้าที่ศัลยแพทย์ประจำจังหวัดคำตี่ในทิวเขานาคาของเขตซะไกง์ ในเวลานั้น 70% ของประชากรชาวนาคาป่วยด้วยโรคคอพอก เขาจึงมีหน้าที่ในการรักษาคอพอกโดยการผ่าตัด และรักษาโรคอื่น ๆ ในพื้นที่ ในระยะแรก เขาต้องเจอกับการต่อต้านจากชาวนาคา และพบอุปสรรคในการให้ความรู้จนถึงการชักจูงชาวนาคาเพื่อรับการรักษา เขาปฏิญาณตนด้วยชีวิตว่าจะทุ่มเทให้กับการทำงานนี้ เนื่องจากในพื้นที่ขาดแคลนสาธารณูปโภคต่าง ๆ เต้นไลง์ทำการผ่าตัดแม้แต่ใต้ต้นไม้ หรือนอกบ้านเรือนของชาวนาคา ในที่สุดก็สามารถชนะใจชาวนาคาและขึ้นมาทดแทนรูปแบบการรักษาด้วยหมอผีของท้องถิ่น จนในที่สุดเขาได้รับการบูชาดุจเป็นเทพเจ้าของชาวนาคา เขาระบุจำนวนผู้ป่วยที่เข้ารับการผ่าตัดโดยยาชาเฉพาะที่กับเขาอยู่ที่รวม 2,895 คน ตลอดระยะเวลา 47 ปี การผ่าตัดของเขาไม่เคยส่งผลให้มีผู้ป่วยชีวิตระหว่างผ่าตัดแม้แต่คนเดียวนับตั้งแต่ปี 2009 จนเขาเกษียณอายุ บั้นปลาย เต้นไลง์ เกษียณอายุทางการในวันที่ 30 เมษายน 1988 โดยไม่ได้รับเบี้ยบำนาญ ในวันที่ 15 มกราคม 2020 ในพิธีปีใหม่ของนาคา เขาได้รับเกียรติบัตรเชิดชูเกียรติจากผู้นำแห่งพื้นที่ปกครองตนเองนาคาสำหรับบทบาทที่เขามีต่อชาวนาคา เขาเสียชีวิตในวันที่ 10 สิงหาคม 2021 ด้วยวัย 87 ปีในย่างกุ้ง ในวัฒนธรรมสมัยนิยม นาคาเต้นไลง์ปรากฏตัวเป็นตัวเอกในนวนิยายปี 2016 เรื่อง The Sweet Honey Drop on the Sharp Scalpel Blade โดย อ้างอิง
วัดพระธาตุหนองบัว หรือ วัดหนองบัว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี มีพื้นที่ทั้งหมด 50 ไร่ 1 งาน 19 ตารางวา วัดพระธาตุหนองบัวสร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 โดย นายฟอง สิทธิธรรม อดีตรัฐมนตรีกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ซึ่งเป็นชาวอุบลราชธานี ได้สร้างวัดขึ้นในที่นาของท่าน เพื่อให้เป็นที่ปฏิบัติธรรมฝ่ายวิปัสนาธุระของท่านพระอาจารย์ดี พระญาณวิศิษฏ์สมิทธิวีราจารย์ (สิงห์ ขนฺตยาคโม) มีเนื้อที่ทั้งหมด 50 ไร่เศษ เป็นวัดที่สร้างขึ้นในวาระมงคลกึ่งพุทธกาล พุทธศตวรรษ 2500 โดยกำหนดสร้างขณะที่นายฟอง สิทธิธรรมถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำกลางจังหวัดอุบลราชธานี ด้วยข้อกล่าวหาว่าเป็นกบฏภายใน ผู้ทำหน้าที่ติดต่อขอที่ดินสร้างวัดประกอบด้วย นายทองพูน ยุวมิตร และ นายอุ่น ไวยหงษ์ เป็นผู้นำ ได้พาคณะเดินทางไปหานายฟองที่เรือนจำกลางจังหวัดอุบลราชธานี นาpฟองยินดีที่จะถวายที่ดินแปลงนี้ให้วัดแม้จะถูกกักขังอยู่ในเรือนจำ เสนาสนะสมัยแรกมีไม่มาก ประกอบด้วยศาลาโรงธรรมและกุฏิชั่วคราว 5 หลัง แต่ละหลังมุงหญ้ากั้นฝาขัดแตะ ปูพื้นกระดานเฉพาะศาลาโรงธรรม หลังคามุงด้วยสังกะสี แต่ปัจจุบันได้รื้อไปหมดแล้ว เสนาสนะที่สำคัญ คือ พระบรมธาตุเจดีย์ศรีพระมหาโพธิ์ หรือที่ชาวอุบลเรียกกันว่า พระธาตุหนองบัว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 รอบองค์พระธาตุเป็นกำแพงแก้ว ซึ่งทั้ง 4 มุม ของกำแพงแก้ว ได้ประดิษฐานพระเจดีย์ขนาดเล็กอีก 4 องค์ ภายในองค์พระธาตุประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุซึ่งบรรจุไว้ในสถูปลงรักปิดทองศิลปะอินเดียแบบปาละ คือ เป็นสถูปทรงสี่เหลี่ยมสลักลายเรื่องพระเจ้า 500 ชาติ อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมเรียงเป็นแถวคั่นแถวด้วยลายกลีบบัว อุโบสถเป็นอาคารตรีมุข คือ มีหลังคายื่นออกไปเป็นสามด้าน หลังคารูปร่างโค้งมน มีระเบียงพาไลโดยรอบตกแต่งด้วยลวดลาย ศาลาการเปรียญกาญจนาภิเษก กุฏิที่สร้างแบบถาวรอีก 10 กว่าหลัง และสถานที่พยาบาลประจำ (อนามัย) อ้างอิง พระธาตุหนองบัว หนองบัว
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2022 เป็นการประกวดความงามครั้งที่ 9 และเป็นปีที่ 10 ของมิสแกรนด์ไทยแลนด์ ซึ่งมีการทำกิจกรรมการเก็บตัวการประกวด ณ จังหวัด ขอนแก่น ระหว่างวันที่ 4-20 เมษายน พ.ศ. 2565, รอบชุดประจำชาติ จัดขึ้นในวันที่ 24 เมษายน 2565, รอบคัดเลือก(พรีลิมมินารี) จัดขึ้นในวันที่ 27 เมษายน 2565 และการประกวดรอบสุดท้าย จัดขึ้นในวันที่ 30 เมษายน 2565 ที่ โชว์ ดีซี ฮอลล์, กรุงเทพมหานคร พัชรพร จันทรประดิษฐ์ ผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020 และ อินดี้ จอร์นสัน รองอันดับ 1 มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020 ผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2021 (แต่งตั้ง) ได้มอบมงกุฎและสายสะพายให้แก่ อิงฟ้า วราหะ จากกรุงเทพมหานคร พร้อมเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2022 ที่ จาการ์ตา, ประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งการประกวดรอบสุดท้าย กำหนดจัดขึ้นในวันที่ 25 ตุลาคม 2565 ประวัติ สถานที่และวันที่ การประกวดความงาม มิสแกรนด์ไทยแลนด์ ครั้งที่ 9 มีกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2564 อย่างไรก็ตามกรณีที่เพิ่มขึ้นที่เกิดจาก ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์เดลตา ใน ประเทศไทย ในช่วงกลางปี 2564 ทำให้ผู้จัดงานเลื่อนการจัดงานเป็นวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2564 และในที่สุดก็ประกาศให้ข้ามงานไปจัดในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 แทน งานแถลงข่าวการแข่งขันจัดขึ้นที่บริษัท พีเอ็ม เซ็นเตอร์ จำกัด เมื่อวันที่ 17 มกราคม,โดยประกาศจังหวัดขอนแก่นเป็นจังหวัดเจ้าภาพ ในระหว่างวันที่ 10-21 เมษายน พ.ศ. 2565 สำหรับการประกวดชุดว่ายน้ำ, ขวัญใจจังหวัดเจ้าภาพ และกิจกรรมเสริมอื่นๆ ทั้งหมด และ โชว์ ดีซี ฮอลล์ ในกรุงเทพฯ จะเป็นสถานที่จัดประกวดชุดประจำชาติ รอบพรีลิมมินารี และรอบตัดสิน โดยในการประกวดครั้งนี้ อารยะ ศุภฤกษ์ มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2019 เป็นผู้จัดการกองประกวด แทนที่สุภาพร มะลิซ้อน ซึ่งดำรงตำแหน่งดังกล่าวในระหว่างปี 2019–2021 วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2564, ผู้จัดประกวด บริษัท มิสแกรนด์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ร่วมกับสมาคมส่งเสริมผ้าไทยจังหวัดขอนแก่น สมาคมธุรกิจท่องเที่ยวขอนแก่น และหอการค้าขอนแก่น ลงนามบันทึกความเข้าใจ เพื่อเป็นเจ้าภาพจัดการประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2022 ที่จังหวัดขอนแก่น ภายใต้แนวคิด 'The Iconic of Khon Kaen' ที่มุ่งส่งเสริมอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของจังหวัดในช่วงเทศกาลสงกรานต์ ประเพณีวันขึ้นปีใหม่ไทย ระหว่างวันที่ 8-15 เมษายน ที่ถนนศรีจันทร์และบึงแก่นนครใจกลางเมืองขอนแก่น. ผู้ชนะเลิศจะได้รับรางวัลเงินสด 1,200,000 บาท มงกุฎเพชรแท้ และคอนโดมีเนียม มูลค่า 1,800,000 บาท จาก “เอ เบสท์ เอสเตท” การคัดเลือกผู้เข้าร่วม ตัวแทนระดับประเทศได้รับการคัดเลือกจากการประกวดระดับจังหวัดซึ่งดำเนินการโดยผู้จัดงานในท้องถิ่น ซึ่งในบางกรณีมีหน้าที่รับผิดชอบมากกว่าหนึ่งจังหวัด ผู้ชนะระดับจังหวัด ครองตำแหน่ง 'มิสแกรนด์ (จังหวัด)' ประจำปีที่ครองตำแหน่ง ซึ่งผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งถูกแทนที่หลังจากผู้เข้าแข่งขันรายเดิม: อักษรภัค ชัยอำมาตย์ ที่ได้สวมมงกุฎมิสแกรนด์นครสวรรค์ 2022 เนื่องมาจากการเป็นตัวแทนของจังหวัด แต่ปัญหาสุขภาพจึงต้องลาออกจากตำแหน่ง และถูกแทนที่ด้วยรองชนะเลิศอันดับ 1 อิสรีย์ ธรากูลพิพัฒน์ ผลการประกวด ผลการประกวด ผู้เข้าประกวด การประกวดระดับนานาชาติ รางวัลพิเศษ มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2022 - อิงฟ้า วราหะ $ รองอันดับ 1 - มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2022 ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม รองอันดับ 1 - อมันดา อแมนด้า เจนเซ่น 20 คนสุดท้าย - มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2022 รองอันดับ 2 - ธนาวรรณ วิกก์ รองอันดับ 3 - เดอะมิสโกลบ 2022 รองอันดับ 1 – มิสบิกินี่ รองอันดับ 3 - อรปรียา เนซ่า มามูดี้
วัดใหม่คูมอญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวไทร อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา วัดใหม่คูมอญ เดิมชื่อ วัดทุ่งสามัคคี ชาวบ้านเรียกว่า 'วัดใหม่คูมอญ' ต่อมาเพื่อให้สอดคล้องกับชื่อหมู่บ้านจึงได้ขอเปลี่ยนชื่อวัดเป็น 'วัดใหม่คูมอญ' ตามประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2546 วัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ผู้บริจาคที่ดิน คือนางบุญธรรม สารโภค และนางยี่ จันทร์ทอง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2522 วัดใหม่คูมอญ เป็นวัดประจำหมู่บ้าน เป็นวัดมอญใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาและกิจกรรมทางวัฒนธรรม ประเพณี เป็นวัดที่จัดบวชศีลจาริณีในโอกาสต่าง ๆ เป็นประจำตลอดปี และจัดบรรพชาอุปสมบทและบวชศีลจาริณีภาคฤดูร้อนเป็นประจำ หอระฆังวัดใหม่คูมอญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น ทาสีขาวแดงและสีทอง หลังคาประดับช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ปูนปั้น ยอดเป็นทรงระฆังคว่ำ เน้นสีทองเป็นหลัก รายนามเจ้าอาวาส พระใบฎีกาจรัญ ธมฺมวิจาโร พ.ศ. 2516–2537 พระอธิการบุญสม จิรธมโม พ.ศ. 2538–2543 พระครูสุภาจารโสภิต พ.ศ. 2544 ถึงปัจจุบัน อ้างอิง ใหม่คูมอญ ใหม่คูมอญ
วัดศรีบุญเรือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สะเรียง อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน อยู่ติดกับวัดจองสูงโดยมีรั้วกั้นพื้นที่แยกจากกัน มีพระครูอนุสรณ์ ปัญญาคุณ (เขมรินทร์) เป็นเจ้าอาวาส วัดศรีบุญเรืองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2480 แต่เดิมนั้นมีชื่อว่า วัดหมากแกง ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นวัดศรีบุญเรืองเมื่อ พ.ศ. 2490 วัดยังได้จัดให้มีการบรรพชาสามเณร หรือ ปอยส่างลอง ของเยาวชนชาวเผ่า เพื่อได้ศึกษาวิชาสามัญและพุทธศาสนาโดยมีผู้มีจิตศรัทธาให้การสนับสนุน อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังคามีลวดลายฉลุที่สวยงาม ภายในประดิษฐานพระประธานแบบพม่าองค์โต เปิดให้ชมเป็นบางครั้ง ศาลาหลังใหญ่ สร้างตามแบบศิลปะไทยใหญ่ หลังคาซ้อนหลายชั้น ใช้เป็นทั้งวิหาร กุฏิ และศาลาการเปรียญ ภายในมีภาพเขียนเป็นเรื่องพระเวสสันดรชาดก มีทั้งหมด 12 กัณฑ์ ฝีมือช่างชาวพม่า ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปหยกขาว เป็นพระพุทธรูปที่ทำจากหยกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 เพื่อเฉลิมพระเกียรติในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงครองราชย์ยาวนานที่สุดในโลก พระหยกขาวมีขนาดความสูง 6 ฟุต 9 นิ้ว ฐานกว้าง 48 นิ้ว แกะสลักจากเมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า แล้วอัญเชิญมาประดิษฐานที่วัดศรีบุญเรือง อ้างอิง ศรีบุญเรือง
วัดศรีบุญเรือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 41 ตารางวา ประวัติ วัดศรีบุญเรือง ไม่ปรากฏประวัติการสร้าง ข้อมูลของทางวัดอ้างว่าสร้างใน พ.ศ. 1982 แต่ยังไม่พบหลักฐานยืนยัน พระครูปัญญาลังการ (คำปัน ขตฺติโย) พระครูขัติยะ หรือพระดวงต๋า อดีตเจ้าอาวาสวัดศรีบุญเรือง ได้บันทึกประวัติวัดศรีบุญเรืองไว้ในพับสาจดหมายเหตุเมืองเชียงรายว่า เมื่อ พ.ศ. 2389 ครูบาอินทจักรังสีได้เดินทางจากเชียงใหม่มาอยู่วัดวังธาน (อยู่บริเวณปากแม่น้ำลาว) เจ้านายเมืองเชียงรายได้นิมนต์มาอยู่วัดศรีบุญเรืองในเขตเวียงเชียงราย และว่าชื่อวัดมาจากการที่ปู่บุญเรืองนำไม้สรี (โพ) มาปลูกในวัด จึงได้ชื่อว่าวัดศรีบุญเรือง ดังจดหมายเหตุเมืองเชียงรายกล่าวไว้ว่า สมัยพระครูปัญญาลังการ (คำปัน ขตฺติโย) เป็นเจ้าอาวาส ได้ทำการสร้างวิหาร (จารึกอิฐระบุปีที่สร้าง พ.ศ. 2455) สร้างเจดีย์ ศาลาบาตร กำแพงขึ้นใหม่หมดทั้งวัด ดังจดหมายเหตุเมืองเชียงรายกล่าวไว้ว่า พ.ศ. 2500 ภายหลังเมื่อวัดเชียงมั่น (ปัจจุบันคือพื้นที่โรงเรียนดำรงราษฎร์สงเคราะห์) วัดประจำคุ้มเจ้าหลวงเชียงรายได้ร้างลง แม่เจ้าจันทร์สุข อินทวงศ์ ได้อาราธนาพระครูปัญญาลังการ ให้ทำพิธีสูตถอนและอัญเชิญพระพุทธรูปสำริด เครื่องทองเหลือง คัมภีร์ใบลานพับสาจากวัดเชียงมั่นเท่าที่สามารถขนได้ มาไว้ยังวัดศรีบุญเรือง ปัจจุบันพระพุทธรูปจากวัดเชียงมั่นยังคงประดิษฐานอยู่ในวิหารวัดศรีบุญเรือง วัดศรีบุญเรืองได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 ได้ประกอบพิธีพุทธสีมา เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2491 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2554 พ.ศ. 2546 ได้รื้อวิหารหลังเดิมที่พระครูปัญญาลังการสร้าง แล้วทำการสร้างวิหารขึ้นใหม่ อาคารเสนาสนะ วิหารศิลปะล้านนา อาคารเสนาสนะของวัด ได้แก่ วิหาร เจดีย์ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอฉัน หอระฆัง และศาลาพักร้อนตามแบบสถาปัตยกรรมล้านนา ด้านหลังวัดยังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดนี้เป็นที่ตั้งหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบล และชมรมลูกเสือชาวบ้านด้วย เจ้าอาวาสวัดศรีบุญเรือง ครูบาอินทจักรังสี พระวง พระอภิวงศ์ พระพรมปัญญา พระอภิไชย พระอินทะ พระครูปัญญาลังการ (คำปัน ขตฺติโย) พระครูขัติยะ ครูบาขัต หรือพระดวงต๋า พระครูสิริบุญญานันท์ (บุญทา อานนฺโท) พระครูธำรงรัตนากร (คมสันต์ ฐิตธมฺโม) พระมหาอิทธิจันทร์ นิรุตฺยานุปาลี (รักษาการ) พระครูสิริธรรมนิวิฐ (ทองเย็น ธมฺมวโร) อ้างอิง ศรีบุญเรือง
รขมาบาอี (, ทับศัพท์เป็น Rukhmabai, 22 พฤศจิกายน 1864 – 25 กันยายน 1955) เป็นแพทย์และนักสิทธิสตรีชาวอินเดีย เป็นหนึ่งในแพทย์หญิงคนแรก ๆ ของอินเดียยุคอาณานิคม เธอเป็นศูนย์กลางของคดีความว่าด้วยการที่เธอถูกบังคับสมรสเมื่ออายุยังน้อย ซึ่งการตัดสินคดีในครั้งนั้นนำไปสู่การผ่านพระราชบัญญัติว่าด้วยอายุขั้นต่ำที่สามารถแต่งงานได้ในปี 1891 บาล คงคาธร ติลก เคยเขียนถึงเธอในหนังสือพิมพ์ เกสารี ว่าความพยายามของรขมาบาอีนั้นเป็นผลมาจากการที่เธอได้รับการศึกษาจากอังกฤษ และประกาศว่าศาสนาฮินดูกำลังตกอยู่ในอันตรายจากการกระทำของเธอ รขมาบาอีจบการศึกษาแพทยศาสตร์บัณฑิตในปี 1894 จากวิทยาลัยแพทย์ศาสตร์ลอนดอนสำหรับสตรี โดยเธอศึกษาที่โรงพยาบาลรอยัลฟรี เธอเป็นสตรีชาวอินเดียคนที่สามที่จบการศึกษาแพทยศาสตร์บัณฑิต โดยสตรีชาวอินเดียสองคนแรกที่จบการศึกษาแพทยศาสตร์บัณฑิตคือกทัมพินี คังคุลี และ อนันทิ โคปาล โชษี ในปี 1886 แต่มีเพียง พญ. คังคุลี เท่านั้นที่ประกอบอาชีพแพทย์ต่อ ฉะนั้น รขมาบาอีจึงเป็นแพทย์หญิงที่มีวุฒิแพทยศาสตร์บัณฑิตคนที่สองของอินเดีย ในปี 1895 เธอเดินทางกลับอินเดียและเป็นแพทย์ประจำโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในสุรัต จากนั้นย้ายไปประจำอยู่ที่โรงพยาบาลสตรีของรัฐในเมืองราชโกตจนเกษียณอายุในปี 1929 ระหว่างนั้นเธอได้ตั้งสภากาชาดประจำราชโกต หลังเกษียณเธอย้ายไปอาศัยอยู่ที่บอมเบย์ และได้ตีพิมพ์ใบสนเท่ห์ในชื่อ 'ปูรดาห์: ความจำเป็นที่ต้องยกเลิกมัน' ซึ่งมีเนื้อหาต่อต้านธรรมเนียมที่ไม่ให้หญิงม่ายมีส่วนร่วมในสังคมอินเดียได้ตามปกติ เธอเสียชีวิตด้วยวัย 90 ปี ในปี 1955 บางครั้ง เธอมักถูกเรียกด้วยชื่อและนามสกุลว่า รขมาบาอี ราวต์ (Rukhmabai Raut) เช่นในปี 2017 ซึ่งกูเกิล ดูเดิลแสดงภาพเธอ อย่างไรก็ตาม ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเธอเบือกใช้นามสกุลของบิดาเธอ, บิดาบุญธรรม หรือแม้แต่สามีแรกของเธอ ในเอกสารการแพทย์ของเธอปรากฏเพียงชื่อ 'รขมาบาอี' เท่านั้น รวมถึงชื่อที่เธอขึ้นทะเบียนต่อแพทยสมาคมก็เป็นเพียง 'รขมาบาอี' เท่านั้น อ้างอิง
ทุนนิยมยุคปลาย เป็นคำที่ปรากฏช้ในงานพิมพ์ครั้งแรกโดยนักเศรษฐศาสตร์ชาวเยอรมัน เวอร์เนอร์ ซอมบาร์ต ในสหรัฐและแคนาดาปัจจุบันนิยมใช้คำนี้เพื่อเรึยกความไร้สาระ, ความย้อนแย้ง, วิกฤต, ความอยุติธรรม และความไม่เท่าเทียมที่สามารถรับรู้ได้ อันเกิดจากการพัฒนาธุรกิจในยุคใหม่ ทุนนิยมยุคปลายเป็นคำใช้เรียกยุคสมัยทางประวัติศาสตร์นับตั้งแต่ปี 1940 ซึ่งรวมถึงการเติบโตขอบธุรกิจยุคหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองที่เรียกว่า 'ยุคทองของทุนนิยม' คำนี้ปรากฏใช้ในยุโรปภาคพื้นทวีปมาก่อน และเป็นที่รู้จักในโลกภาษาอังกฤษจากการแปลของเออร์เนสต์ แมนเดล ในหนังสือเรื่อง Late Capitalism ตีพิมพ์ในปี 1975 ที่ซึ่งแมนเดลพยายามจะให้คำอธิบายแบบมาร์กซิสต์ดั้งเดิมเกี่ยวกับ 'ยุคทองของทุนนิยม' เออร์เนสต์ แมนเดล นักเศรษฐศาสตร์สายมาร์กซิสตฺ เออร์เนสต์ แมนเดล ระบุว่า 'ทุนนิยมยุคปลาย' จะเต็มไปด้วยเล่ห์กล (machinations) หรือ ความไม่แน่นอน (fluidities) ของทุนทางเศรษฐกิจ และผ่านการการกลายเป็นสินค้า (commodification) และ การกลายเป็นอุตสาหกรรมที่สูงชึ้นมาก ที่ครอบคลุมไปถึงแง่มุมต่าง ๆ ของชีวิตมนุษย์มากขึ้น แมนเดลเชื่อว่า 'ภาพของทุนนิยมยุคปลายนั้นไม่ใกล้เคียงกับการเป็นภาพแทนของ 'สังคมยุคหลังอุตสาหกรรม' เลย' และทุนนิยมยุคปลาย 'ประกอบสร้างการกลายเป็นอุตสาหกรรมไปทั่ว (generalized universal industrialization) เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์' แมนเดลเลือกใช้คำว่า 'neo-capitalism' มากกว่าจนถึงปลายทศวรรษ 1960s คำนี้ปรากฏใช้โดยนักวิชาการชาวเบลเยียมและฝรั่งเศสมากในเวลานั้น เฟรดดริก เจมซัน เฟรดดริก เจมซัน หยิบยืมมุมมองแบบแมนเดลมาเป็นพื้นฐานในงานเขียนชิ้นสำคัญของเขา Postmodernism, or, the Cultural Logic of Late Capitalism ความเป็นหลังสมัยใหม่ของเจมซันรวมถึงรูปแบบ (mode) ใหม่ของการผลิตวัฒนธรรม (การพัฒนาของวรรณกรรม, ภาพยนตร์, วิจิตรศิลป์, วิดีโอ, ทฤษฎีทางสังคม ฯลฯ) ซึ่งแตกต่างอย่างชัดเจนจากยุคสมัยใหม่ เจมซันระบุว่ายุคของทุนนิยมยุคปลายเป็นยุคใหม่และเป็นการพัฒนาที่เคยไม่คู่ขนานไปกับความต้องการของโลกมาก่อน อย่างไรก็ตาม ทุนนิยมยุคปลายแตกต่างจากการทำนายของมาร์กซ์เกี่ยวกับระยะทชนุดท้ายของทุนนิยมึงระยะนุดท้ายขอบทุนนิยม การใช้ในบริบทสมัยใหม่ บทความปี 2017 บน The Atlantic ระบุว่า 'ทุนนิยมยุคปลาย' เป็นคำกว้าง ๆ ใช้เรียกวัฒนธรรมธุรกิจยุคใหม่ และกลายเป็นคำที่ใช้อธิบายปรากฏการณ์ของทุนนิยมที่มีผลบิดเบือนชีวิตมนุษย์ มักใช้เป็นคำประชดประชันหรือวิจารณ์ นอกจากนี้ยังใบ้ในแง่ที่ว่า ทุนนิยมลักษณะนี้จะไม่คงอยู่ตลอดไป อะนเป็นผลจากปัญหาที่สร้างขึ้นโดยธุรกิจนั้นเริ่มมีมากขึ้นและควบคุมยากขึ้น อ้างอิง บรรณานุกรม Fredric Jameson, 'Culture and Finance Capitalism' Critical Inquiry 24 (1997) pp. 246–65 Immanuel Wallerstein. The Essential Wallerstein (New York: The New Press, 2000), World-Systems Analysis: An Introduction (Durham: Duke University Press, 2004). Jacques Derrida, Specters of Marx (1994) Paul Mattick : Ernest Mandel’s Late Capitalism (1972) Chris Harman : Mandel’s Late Capitalism (July 1978)
วัดสะแก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลธนู อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา วัดสะแก เดิมตั้งอยู่ที่วัดคลังทอง หรือวัดโกโรโกโส ในปัจจุบัน สร้างเป็นวัดขึ้นในสมัยปลายกรุงศรีอยุธยา กรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2325 โดยย้ายจากวัดคลังทองข้ามฝั่งมาตำบลธนู เหตุที่ย้ายจากวัดคลังทอง เพราะเมื่อถึงหน้าน้ำ น้ำจะท่วมทุกปี ที่ตั้งปัจจุบันของวัดเป็นเนินสูง มีต้นไม้นานาชนิด เช่น ต้นตะเคียน มะขวิด จัน เป็นต้น หลังศาลาใหญ่มีสระน้ำ ขอบสระน้ำเต็มไปด้วยต้นสะแก งิ้ว มะม่วง คาง สะเดา แสมสาร ตะเคียน ส่วนสระน้ำนั้นคงขุดดินมาถม เพื่อจะสร้างอุโบสถหลังเก่า ต่อมามีเรือขุด ชื่อ เรือหลวงจบกระบวนยุทธ ได้มาทำการขุดลอกคลอง ทางวัดได้ให้พ่นดินกลบสระน้ำจนเต็มและเอาต้นไม้ออก คณะศิษย์ได้ขอพื้นดินนามาถมจนเต็มลานวัด เดิมมีเนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 21 ตารางวา ต่อมา พ.ศ. 2522 หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ ได้มอบเงินให้ผู้ใหญ่เชิด หัสถีรักษ์ ซื้อที่นาของนางมา ตรีวิทย์ กับนายสังเวียน พงษ์ดนตรี เพิ่มอีกประมาณ 2 ไร่ และถมที่ด้านทิศตะวันออกของวัด ซึ่งไม่ได้ใช้ประโยชน์และเป็นที่สาธารณะอีกประมาณ 1 ไร่ อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 15 เมตร ยาว 28 เมตร ผนังด้านนอกเป็นหินอ่อน ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารพิชัยปูนปั้นลงรักปิดทอง วิหารพระศรีอริยเมตไตรย ประดิษฐานพระศรีอริยเมตไตรยทรงเครื่องประดับด้วยพลอยลงรักปิดทอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 วิหารหลวงปู่ดู่สร้างราว พ.ศ. 2539 จัดแสดงอัฐบริขารหลวงปู่ดู่ และกุฏิหลวงปู่ดู่ อ้างอิง สะแก
วัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกลางดง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา วัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม หรือ วัดหลวงพ่อขาว ตั้งวัดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2514 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นวัดที่เกิดจากดำริของพระสุทธิธรรมรังสีคัมภีร์เมธาจารย์ หรือท่านพ่อลี ที่จะสร้างวัดขึ้น ณ เชิงเขาสีเสียดอ้า รวมถึงสร้างพระพุทธรูปไว้บนเนินเขา แต่ยังมิได้สร้างพระพุทธรูปก็ได้มรณภาพไปก่อน บรรดาสานุศิษย์ นำโดยพลเอกพงษ์ ปุณณกันต์ จึงได้ร่วมกันสร้างพระพุทธรูปโดยทำการขยายส่วนมาจากพระพุทธรูป ภปร. หล่อด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก มีน้ำหนัก 3000 ตัน หน้าตักกว้าง 27 เมตร ได้พระราชทานนามพระพุทธรูปว่า พระพุทธสกลสีมามงคล นับเป็นพระพุทธรูปปางประทานพรที่ใหญ่ที่สุดในโลก พระพุทธสกลสีมามงคล หรือ ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อขาว มีขนาดหน้าตักกว้าง 27.25 เมตร สูง 45 เมตร หมายถึง พระพุทธองค์โปรดเวไนยสัตว์อยู่ 45 พรรษา หรือเรียกว่า ทรงทำพุทธกิจอยู่ 45 พรรษา หลังจากที่ตรัสรู้แล้ว สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ตั้งอยู่บนยอดเขาสูงจากระดับพื้นดิน 112 เมตร หรือ 56 วา หมายถึง พระพุทธคุณ 56 ประการ ทางซ้ายและทางขวาขององค์พระพุทธรูปสร้างโค้งเว้าในลักษณะใบโพธิ์ ต้องขึ้นบันไดทั้งหมด มี 1,250 ขั้น หมายถึง จำนวนพระอรหันต์ที่ไปชุมนุมกันโดยมิได้นัดหมายในวันมาฆบูชา อ้างอิง เทพพิทักษ์ปุณณาราม
วัดพระธาตุดอยสะเก็ด เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชิงดอย อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ วัดพระธาตุดอยสะเก็ดมีพระบรมธาตุเจดีย์ซึ่งมีตำนานเล่าว่า ในสมัยพุทธกาลพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้แล้ว พระองค์ได้ออกเดินทางเผยแพร่ธรรมะในแถบดินแดนชมพูทวีป ได้แสดงปาฏิหาริย์มาปรากฏกายทิพย์ ณ บนยอดดอยแห่งนี้ แล้วทรงเปล่งพระฉัพพรรณรังสีสว่างเจิดจ้าไปทั่วบริเวณ เมื่อพญานาคคู่หนึ่งที่อาศัยอยู่ในหนองบัว ได้เห็นฉัพพรรณรังสีจึงเลื้อยขึ้นสู่ยอดดอยแลเห็นพระพุทธองค์ จึงเกิดความเลื่อมใสแปลงกายเป็นชายหนุ่มหญิงสาวมาเข้าเฝ้า พร้อมกับได้นำดอกบัวมาถวาย พระพุทธองค์ทรงรับเอาดอกบัวนั้นไว้แล้วจึงแสดงธรรมโปรดและประทานเกศาธาตุแก่พญานาคแปลงคู่นั้น พญานาคจึงได้อธิษฐานสร้างเจดีย์หิน แล้วนำเอาพระเกศาธาตุบรรจุไว้บนดอยแห่งนี้ ต่อมาได้มีนายพรานาได้มาพบเห็นเจดีย์มีลักษณะสวย ได้ได้นำเอาก้อนหินมาก่อเป็นรูปเจดีย์ขึ้น กลางคืนได้นิมิตทราบว่าเจดีย์นี้บรรจุพระเกศาธาตุของพระพุทธเจ้า จึงบอกกล่าวประชาชนในแถบนั้นให้มาสักการบูชา เรียกภูเขานั้นว่า ดอยเส้นเกศ ต่อมาเพี้ยนมาเป็น ดอยสะเก็ด สำหรับประวัติการสร้างวัด มีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อว่า 'ครูบาเก๋' จากเมืองน่านมาสร้างวิหารและบูรณะเจดีย์พร้อมทั้งสถาปนาขึ้นเป็นวัดใช้ชื่อว่า 'วัดดอยสะเก็ด' ต่อมา จ.ศ. 1197 (พ.ศ. 2398) พ่อน้อยอินทจักร ได้มาบูรณะวิหารหลังเก่า จ.ศ. 1247 (พ.ศ. 2448) ครูบาชัยวัดลวงเหนือ (วัดศรีมุงเมืองในปัจจุบัน) ได้มาซ่อมแซมวิหารและบูรณะให้เจดีย์ใหญ่ขึ้น จ.ศ. 1257 (พ.ศ. 2458) พระอภิวงศ์หรือครูบากาวิชัย พร้อมด้วยพ่อหนานอินทวงศ์ (พ่อขุนผดุงดอยแดน) ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่ในหมู่บ้านเชิงดอยเป็นครอบครัวแรกได้ร่วมกันอุปถัมภ์วัดดอยสะเก็ดเรื่อยมา กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2155 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2461 ภายในวิหารมีองค์พระประธาน 5 องค์ บนสุดองค์กลางเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย หน้าตัดกว้าง 49 นิ้ว เจดีย์พระเกศาธาตุองค์เดิม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 เป็นศิลปะล้านนา ภายในบรรจุพระเกศาธาตุแห่งพระองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ส่วนเจดีย์พระเกศาองค์ใหม่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 ครอบองค์เดิมเพื่อให้สูงเด่นเป็นสง่า สูง 30 เมตร วัดมีกุฏิวิปัสสนา 16 หลัง ส่วนศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ 2532 ใช้เป็นหอสวดมนต์ หอฉัน เป็นอาคาร 2 ชั้น ทรงไทย อ้างอิง พระธาตุดอยสะเก็ด พระธาตุดอยสะเก็ด ดอยสะเก็ด
เรนอินบลัด เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สามของวงแทรชเมทัลสัญชาติอเมริกัน สเลเยอร์ อัลบั้มออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1986 ผ่านทางค่ายเดฟแจม โดยมี ริก รูบิน ผู้ก่อตั้งค่ายเพลงเดฟแจม มาเป็นโปรดิวเซอร์คนใหม่ ซึ่งช่วยให้ดนตรีของวงพัฒนามากขึ้น เรนอินบลัด ได้รับการตอบรับจากกลุ่มผู้ฟังและนักวิจารณ์อย่างดี นิตยสารเคอร์แรง! ได้ยกให้เป็น 'อัลบั้มที่หนักที่สุดตลอดกาล' เช่นเดียวกันกับอัลบั้มจากสามวงในเครือ 'บิ๊กโฟว์' (Big 4) ได้แก่ อัลบั้ม Among the Living ของ แอนแทรกซ์, อัลบั้ม Peace Sells... but Who's Buying? ของ เมกาเดธ และอัลบั้ม Master of Puppets ของ เมทัลลิกา อัลบั้มนี้ยังช่วยกำหนดมาตรฐานของดนตรีแนวแทรชเมทัล ในสหรัฐอเมริกา ช่วงทศวรรษที่ 1980 และสร้างอิทธิพลแก่แนวเพลงนี้เป็นอย่างมากจนกระทั่งถึงปัจจุบันนี้เองด้วย แรกเริ่ม เรนอินบลัด เปิดตัวช้ากว่ากำหนดเนื่องจากความกังวลเกี่ยวกับหน้าปกของอัลบั้มที่สื่อถึง ลัทธิซาตาน ลัทธินาซี การเหยียดมนุษย์ เป็นต้น อัลบั้มเปิดตัวด้วยซิงเกิล 'Angel of Death' ที่กล่าวถึง ดร.โจเซฟ แม็งเกเล (Josef Mengele) กับสิ่งเขาทำในค่ายกักกันเอาชวิทซ์ ทั้งการทดลองมนุษย์ ซึ่งมีเนื้อหาที่แสดงให้เห็นถึงภาพที่นาซีทำไว้กับผู้คนในค่ายกักกัน แต่ถึงอย่างไรก็ตามวงไม่เคยชื่นชมในหลายอย่าง ๆ สิ่งที่นาซีทำไว้แต่อย่างใด เพียงแค่ใช้เนื้อหาเพื่อสร้างความหนักให้กับเพลงเท่านั้น ด้วยเหตุนี้เอง เรนอินบลัด จึงสร้างอิทธิพลอย่างมากต่อการเกิดแนวเพลงเดทเมทัล ในเวลาต่อมา (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: แกรนด์เทฟต์ออโต V – สมเด็จพระเจ้าอุทุมพร – สากลที่สี่ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำชาย(บนแพลตฟอร์มออนไลน์)ยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลนาฏราช จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ เพื่อมอบให้แก่นักแสดงชายที่แสดงบทนำได้อย่างโดดเด่น เข้าถึงอารมณ์ของตัวละคร ถ่ายทอดออกมาได้ละเอียดและลึกซึ้ง สมกับเป็นนักแสดงมืออาชีพ ควรค่าแก่การได้รับรางวัลในปีนั้น ๆ โดยคะแนนจะมาจากการลงคะแนนของเหล่าสมาชิกสมาพันธ์ ซึ่งรางวัลนี้ถือเป็นอีกหนึ่งรางวัลใหญ่ของงาน ที่พิจารณาจากการฉายลงบนแพลตฟอร์มออนไลน์ เกณฑ์การตัดสิน การแสดงออกทางสีหน้า ท่าทาง และคำพูดที่เหมาะสมกับบทบาทที่ได้รับ การตีความบทบาทที่ได้รับ การใช้ภาษาอย่างถูกต้อง เหมาะสม ผู้ได้รับรางวัลและเข้าชิง @ |พุฒิพงศ์ อัสสรัตนกุล ชนะจากละคร แปลรักฉันด้วยใจเธอ (2563) และ แปลรักฉันด้วยใจเธอ Part 2 (I Promised You The Moon) (2564) One for the Road THHeadline中泰头条.ณัฐรัตน์ นพรัตยาภรณ์ ชนะจากละคร DELETE (2566) + ครั้งปีที่จัด นักแสดง เรื่อง บทบาท พ.ศ. 2563 (12) พุฒิพงศ์ อัสสรัตนกุล แปลรักฉันด้วยใจเธอ กฤตกร แซ่ตัน (เต๋) กฤษฏ์ อำนวยเดชกร แปลรักฉันด้วยใจเธอ พันวา สุรมณฑา (โอ้เอ๋ว) ณภัทร วิกัยรุ่งโรจน์ Voice in The Rain (เสียงรักในสายฝน) แทนไท พ.ศ. 2564 (13) พุฒิพงศ์ อัสสรัตนกุล แปลรักฉันด้วยใจเธอ Part 2 (I Promised You The Moon) กฤตกร แซ่ตัน (เต๋) ชานน สันตินธรกุล เล่ห์แค้น (The Revenge) วี กฤษฏ์ อำนวยเดชกร แปลรักฉันด้วยใจเธอ Part 2 (I Promised You The Moon) พันวา สุรมณฑา (โอ้เอ๋ว) พ.ศ. 2565 (14) ไม่มีการมอบรางวัลในสาขานี้ พ.ศ. 2566 (15) ณัฐรัตน์ นพรัตยาภรณ์ DELETE ทู ธีรเดช เมธาวรายุทธ Return Man ยอดรัก นักทวงคืน ยอดยุทธ ปราชญา เรืองโรจน์ Shadow เงา/ล่า/ตาย ดนัย รุ่งเรือง (แดน) พ.ศ. 2567 (16) ศรัณย์ นราประเสริฐกุล Good Doctor หมอใจพิเศษ หมอโฌน ชัยพล จูเลียน พูพาร์ต ฆาตกรรม เดอะมิวสิคัล The Musical Murder ขุนพล (ขุน) ชาคริต แย้มนาม Remember จำจนตาย ทศพล ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ สืบสันดาน ภูพัฒน์ ชานน สันตินธรกุล Remember จำจนตาย ธีภพ