bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
ละแพะ อาหารยอดนิยมในพม่า อาหารพม่า เป็นอาหารของทั้งชาวพม่าและชนกลุ่มน้อยในประเทศพม่า มีส่วนประกอบเป็นปลาหลายชนิด เช่น น้ำปลาและงะปิหรือกะปิ อาหารพม่าบางส่วนได้รับอิทธิพลจากอาหารจีน อาหารอินเดีย และอาหารไทย โหมะน์ฮี่นก้าเป็นอาหารประจำชาติของพม่า อาหารทะเลเป็นที่นิยมตามแนวชายฝั่งเช่น ซิตเว เจาะพยู เมาะลำเลิง มะริด และทวาย ส่วนเนื้อสัตว์และสัตว์ปีกเป็นอาหารสำคัญทางตอนบนของประเทศ เช่น มัณฑะเลย์ ปลาและกุ้งน้ำจืดเป็นที่นิยมทั้งในรูปกินสดหรือทำเค็ม ตากแห้ง หมักให้เปรี้ยว หรือบดเป็นกะปิ อาหารพม่ามีหลายรูปแบบเช่น ยำหรือสลัด อาหารจำพวกแป้งจากข้าว และเส้นหมี่จากข้าว ขนมจีน เครื่องปรุงนอกจากนั้นมีมันฝรั่ง ขิง มะเขือเทศ ใบมะกรูด ถั่วฝักยาว ใบเมี่ยงหรือละแพะ และงะปิ ยำมักกินเป็นอาหารจานด่วนในพม่า วัฒนธรรมการกิน 'ตู' (တူ) ตะเกียบแบบพม่าเพื่อกินอาหาร อาหารพม่าแบบพื้นเมือง ร้านอาหารกลางแจ้งในย่างกุ้ง ชาวพม่านิยมกินอาหารแบบล้อมวง โดยใช้โต๊ะขนาดเล็กหรือบนเสื่อไม้ไผ่ อาหารหนึ่งมื้อประกอบด้วยข้าว แกงปลาน้ำจืด ปลาเค็มหรือปลาแห้ง แกงเนื้อหรือสัตว์ปีก ซุปใสหรือซุปเปรี้ยว จะตักอาหารให้ผู้สูงอายุในวงก่อน ปกติกินด้วยตะเกียบโดยได้รับอิทธิพลจากประเทศจีน ซึ่งชาวพม่านิยมใช้ตะเกียบมาก ตะเกียบที่ชาวพม่าใช้จะเรียกว่า ตู ใช้สำหรับกินอาหารปกติและอาหารประเภทเส้น หรือไม่ก็จะใช้ช้อน ส้อมเพื่อความสะดวกรวดเร็ว และกินด้วยมือสำหรับผลไม้และผัก ส่วนเครื่องดื่มที่นิยมเป็นชาทั้งแบบร้อนและเย็น อาหารชีนส่วนใหญ่เป็นข้าว ข้าวโพด ข้าวฟ่าง นิยมปรุงด้วยการต้มมากกว่าการทอด ทฤษฎีอาหาร ในตำรายาแบบดั้งเดิมของพม่า แบ่งอาหารออกเป็น 2 แบบคือแบบร้อนและแบบเย็น คล้ายกับการจัดจำแนกอาหารแบบจีน ตัวอย่างอาหารร้อนเช่น ไก่ มะระ ทุเรียน มะม่วง ช็อกโกแลต ไอศกรีม ตัวอย่างอาหารเย็น เช่น หมู มะเขือ นม แตงกวา ผักกาดหัว อิทธิพล อาหารแบบพื้นเมืองของพม่ามีซุป ข้าว แกงเนื้อสัตว์หลายชนิดและงะปิยี (น้ำพริก) กับผักสำหรับจิ้ม ความหลากหลายทางศาสนามีผลต่ออาหารเช่นชาวพุทธไม่กินเนื้อวัว ชาวมุสลิมไม่กินเนื้อหมู อาหารเจเป็นที่นิยมในหมู่ชาวพุทธ ประเทศที่มีชายแดนติดต่อกับพม่า เช่น ไทย จีน อินเดีย มีอิทธิพลต่ออาหารพม่า อิทธิพลของอาหารอินเดียต่ออาหารพม่าเห็นได้จากซาโมซา บิรยานี และแกงแบบอินเดียที่ใส่เครื่องเทศและขนมปังเช่นนานและปาราทา อิทธิพลของอาหารจีนเห็นได้จากการใช้เต้าหู้และซอสถั่วเหลือง เส้นหมี่หลายชนิด เทคนิคการผัด ส่วนอิทธิพลจากไทยและลาวได้แก่แมลงทอดที่กินเป็นอาหารว่าง การเตรียม การใช้และสัดส่วนของเครื่องปรุงมีความหลากหลาย ตำราอาหารที่เก่าที่สุดในสมัยก่อนอาณานิคมเรียก ซาดอแซะจาน (ตรงตัว 'ตำราอาหารในวัง') เขียนบนใบลานเมื่อ พ.ศ. 2409 ในสมัยราชวงศ์อลองพญา วิธีการปรุงอาหารมีทั้งอบ ต้ม ทอด ผัด ย่างหรือนำหลายวิธีมารวมกัน แกงแบบพม่าใส่เครื่องเทศได้หลายอย่าง และใช้กระเทียมและขิงมาก ระดับการใช้เครื่องเทศและสมุนไพรขึ้นกับพื้นที่ด้วย เช่น อาหารกะชีนและอาหารไทใหญ่ใช้สมุนไพรและเครื่องเทศมากกว่าพื้นที่อื่น ส่วนผสม ส่วนผสมที่ใช้ในอาหารพม่าเป็นเครื่องปรุงสด ใช้ผลไม้และผักในอาหารหลายชนิด ผักที่นิยมมากที่สุดคือลูกเนียงที่ปรุงโดยการต้มหรือเผา อ้างอิง
ประเทศฟินแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ประเทศนี้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนตั้งแต่เปิดตั้งใน ค.ศ. 1908 คณะกรรมการโอลิมปิกฟินแลนด์ส่งนักกีฬาไป 56 คน แบ่งเป็นชาย 29 คนและหญิง 27 คน เข้าแข่งขันในกีฬา 14 ประเภท คณะกรรมการโอลิมปิกฟินแลนด์ตั้งเป้าหมายคว้าเหรียญรางวัลให้ได้ 3 เหรียญ โดยมีอย่างน้อย 1 เหรียญทอง และแต้ม 6 คะแนนในอันดับ 8 เพื่อคว้าอันดับเหรียญรางวัลต่อไป เมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน ฟินแลนด์ได้รับเหรียญรางวัลไปแล้วสามเหรียญ แต่ทำผลงานได้เกินเป้าหมายที่กำหนดไว้เพียงคะแนนเดียว อย่างไรก็ตาม ฟินแลนด์แข่งเสร็จพร้อมกับเหรียญเงินสองเหรียญและเหรียญทองแดงหนึ่งเหรียญในกีฬาเรือใบและกรีฑา โดยพลาดเหรียญทองเป็นครั้งที่สองในประวัติศาสตร์โอลิมปิกฤดูร้อนตั้งแต่ ค.ศ. 2004 ผู้ได้รับเหรียญรางวัล เหรียญแยกตามชนิดกีฬา กีฬา รวม เรือใบ 0 1 1 2 กรีฑา 0 0 1 1 รวม 0 1 2 3 เหรียญ นักกีฬา ชนิดกีฬา รายการ วันที่ เรือใบ Women's sailboard เรือใบ Elliott 6m กรีฑา Men's javelin throw อ้างอิง ฟินแลนด์
ประเทศกาบูเวร์ดี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 การมีส่วนร่วมของประเทศที่ลอนดอนถือเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 5 ในโอลิมปิกฤดูร้อนนับตั้งแต่เปิดตัวในปี ค.ศ. 1996 ประเทศกาบูเวร์ดีเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้เป็นครั้งที่ 5 มีตัวแทนนักกีฬาเข้าร่วมทั้งหมด 3 คน และยังไม่สามารถคว้าเหรียญรางวัลใดๆเลย ผลการแข่งขัน กรีฑา ;อักษรย่อ Note–อันดับที่กำหนดสำหรับการแข่งขันลู่จะอยู่ในฮีตของนักกีฬาเท่านั้น Q = ผ่านเข้ารอบต่อไป q = ผ่านเข้ารอบต่อไปในฐานะผู้แพ้ที่เร็วที่สุด หรือ ในการแข่งขันภาคสนาม ตามตำแหน่งโดยไม่บรรลุเป้าหมายตามที่กำหนด NR = บันทึกแห่งชาติ N/A = รอบที่ใช้ไม่ได้สำหรับกิจกรรม Bye = นักกีฬาไม่ต้องแข่งขันในรอบ ;ชาย นักกีฬา รายการ ฮีท รอบสุดท้าย ผลลัพธ์ อันดับ ผลลัพธ์ อันดับ รูเบน ซานซ่า วิ่ง 5000 เมตร ชาย 14:35.19 21 ไม่ผ่าน ;หญิง นักกีฬา รายการ รอบจัดอันดับ ฮีท รอบก่อนรองชนะเลิศ รอบรองชนะเลิศ รอบสุดท้าย ผลลัพธ์ อันดับ ผลลัพธ์ อันดับ ผลลัพธ์ อันดับ ผลลัพธ์ อันดับ ผลลัพธ์ อันดับ ลิเดียน โลเปส วิ่ง 100 เมตร หญิง 12.72 4 ไม่ผ่าน ยูโด นักกีฬา รายการ รอบ 32 คน รอบ 16 คน รอบก่อนรองชนะเลิศ รอบรองชนะเลิศ รอบแก้ตัว ชิงเหรียญทองแดง ชิงชนะเลิศ คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล อันดับ อดีซานเจลา โมนิซ +78 ก.ก. หญิง L 0002–0103 ไม่ผ่าน อ้างอิง กาบูเวร์ดี 2012
เวียงพร้าว เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเวียง และตำบลทุ่งหลวง ในอำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ เป็นพื้นที่ศูนย์กลางการบริหาร คมนาคม และย่านธุรกิจของอำเภอพร้าว ที่ตั้งและอาณาเขต เทศบาลตำบลเวียงพร้าวมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลสันทราย และเทศบาลตำบลป่าไหน่ ทิศตะวันออก ติดต่อกับเทศบาลตำบลป่าตุ้ม ทิศใต้ ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลเขื่อนผาก ทิศตะวันตก ติดต่อกับเทศบาลตำบลน้ำแพร่ และเทศบาลตำบลบ้านโป่ง ประวัติ ในปี พ.ศ. 2495 ได้มีการรื้อฟื้นระบบสุขาภิบาล ซึ่งได้ระงับไปเป็นเวลานานขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ทั้งนี้รัฐบาลได้จัดให้มีการตั้งสุขาภิบาลขึ้นในท้องที่ ซึ่งยังไม่มีฐานะเป็นชุมชนเทศบาล แต่เป็นเขตท้องที่ที่มีรายได้ ในปี พ.ศ. 2499 จึงได้แบ่งพื้นที่หมู่ 1 บ้านช่างคำ, หมู่ 2 บ้านขามสุ่ม, หมู่ 3 บ้านป่าเสี้ยว และหมู่ 4 บ้านแจ่งกู่เรือง รวม 4 หมู่บ้าน จัดตั้งเป็น สุขาภิบาลเวียงพร้าว ต่อมาสุขาภิบาลเวียงพร้าวได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบล ด้วยผลของกฎหมายภายในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ปี พ.ศ. 2544 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเวียงมีพื้นที่ 2 หมู่บ้าน ประชากร 1,127 คน และมี 268 ครัวเรือน โดยพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเวียง ไม่สามารถที่จะบริหารงานให้มีประสิทธิภาพในลักษณะองค์การบริหารส่วนตำบลได้ และประชาชนได้แสดงเจตนารมณ์ที่จะยุบรวมกับเทศบาลตำบลเวียงพร้าวที่มีเขตติดต่อกันภายในเขตอำเภอเดียวกัน จึงรวมเข้ากับเทศบาลตำบลเวียงพร้าว ในปี พ.ศ. 2545 ปี พ.ศ. 2546 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งหลวงมีพื้นที่ 6 หมู่บ้าน ประชากร 1,858 คน และมี 673 ครัวเรือน ไม่ผ่านเงื่อนไขในการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล กระทรวงมหาดไทยจึงดำเนินการประกาศยุบรวมองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งหลวงเข้ากับเทศบาลตำบลเวียงพร้าว ในปี พ.ศ. 2547 และกำหนดเขตเทศบาลขึ้นใหม่ ประชากร พื้นที่เทศบาลตำบลเวียงพร้าวประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 12 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากรรวมทั้งหมด 4,535 คน แบ่งเป็นชาย 2,071 คน หญิง 2,464 คน (เดือนธันวาคม 2566) ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก หมู่บ้าน พ.ศ. 2566 พ.ศ. 2565 พ.ศ. 2564 พ.ศ. 2563 พ.ศ. 2562 พ.ศ. 2561 พ.ศ. 2560 ตำบลเวียง แจ่งกู่เรือง 661 680 704 721 738 761 777 ช่างคำ 625 637 654 654 668 686 728 ป่าเสี้ยว 506 522 529 543 546 576 596 ขามสุ่ม 466 468 480 495 518 528 527 แม่กอย 428 434 444 452 460 461 457 หนองอ้อ 326 335 327 337 336 346 349 ทบ.กลาง 18 19 23 15 19 19 23 รวม 3,030 3,095 3,161 3,217 3,285 3,377 3,457 ตำบลทุ่งหลวง ป่าจี้ 452 468 471 481 494 497 487 ทุ่งหลวง 342 342 355 360 361 370 370 หม้อบน 206 209 212 222 238 244 242 สันมะนะ 191 198 200 204 199 203 203 หม้อล่าง 173 178 182 190 194 194 190 แม่งัด 141 145 140 147 150 159 162 รวม 1,505 1,540 1,560 1,604 1,636 1,667 1,654 รวมทั้งหมด 4,535 4,635 4,721 4,821 4,921 5,044 5,111 อ้างอิง เวียงพร้าว เวียงพร้าว
วัดโพธิ์เย็น ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 33 ตลาดลูกแก ตำบลดอนขมิ้น อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี 71120 เขตปกครองเจ้าคณะใหญ่คณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย สังกัดคณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาจีนนิกาย สังกัดคณะสงฆ์จีนนิกาย ก่อตั้งวัดเมื่อปีพุทธศักราช พ.ศ. 2497 และได้รับการพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปีพุทธศักราช พ.ศ. 2497 ประวัติ ปี พ.ศ. 2491 ท่านพระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร (โพธิ์แจ้ง) อดีตเจ้าคณะใหญ่คณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย รูปที่ 6 ได้จาริกไปประเทศจีนเป็นวาระที่สาม ครั้งนี้ท่านเจ้าคุณได้รับเกียรติอย่างสูงจากพระคณาจารย์จีนพระปรมัตตาจารย์ (เมี่ยวยิ้ว) ประมุขเจ้านิกายวินัยของประเทศจีน องค์ที่ 18 แต่งตั้งท่านเจ้าคุณอาจารย์โพธิ์แจ้งมหาเถระเป็น พระปรมัตตาจารย์ ประมุขนิกายวินัยองค์ที่ 19 ท่านเจ้าคุณอาจารย์โพธิ์แจ้งมหาเถระได้จาริกแสวงธรรม ในการครั้งนี้ด้วย รวมเวลาในวาระนี้ 2 ปีเศษ ตั้งแต่ท่านเจ้าคุณอาจารย์โพธิ์แจ้งมหาเถระได้บรรพชา ณ วัดถ้ำประทุนเป็นต้นมาท่านได้อุทิศกายใจ เพื่อการ พระศาสนาโดยไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคทั้งปวง หลังจากเข้าพำนัก ณ สำนักสงฆ์หมี่กัง ท่านเจ้าคุณอาจารย์ได้ปฏิบัติกิจของสงฆ์ จำศีลภาวนา อบรมศิษยานุศิษย์ อย่างเคร่งครัดในพระธรรมวินัย ผู้มาปฏิบัติธรรมเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จนสำนักสงฆ์หมี่กังคับแคบ ไม่พอแก่จำนวนผู้มา ท่านเจ้าคุณอาจารย์โพธิ์แจ้งมหาเถระจึงสร้างสำนักสงฆ์หลับฟ้าขึ้นอีกแห่งในบริเวณใกล้เคียงกัน กิตติศัพท์ในสีลาจาวัตร ความรู้ ความสามารถ ความเมตตาของท่านยิ่งกว้างขวางไปไกล จำนวนศิษยานุศิษย์และผู้ปฏิบัติธรรมก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น สำนักสงฆ์หลับฟ้าก็คับแคบอีก ท่านเจ้าคุณอาจารย์โพธิ์แจ้งมหาเถระจึงได้สร้างวัดโพธิ์เย็น ณ ตลาดลูกแก อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี และได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมา กับประกอบพิธีผูกพัทธสีมาสำหรับเป็นที่ประกอบการอุปสมบทตามพระวินัยบัญญัติ นับเป็นปฐมสังฆะรามฝ่ายจีนนิกายแห่งแรกที่ให้การอุปสมบทแก่กุลบุตร ซึ่งก่อนหน้านี้การอุปสมบทด้องเดินทางไปประเทศจีน ต่อมาสมเด็จพระสังฆราชเจ้าได้โปรดแต่งตั้งให้เป็นพระอุปัชฌายะฝ่ายจีนนิกายรูปแรก ปี พ.ศ. 2497 สมเด็จพระสังฆราชมีเถรบัญชาให้ท่านเจ้าคุณอาจารย์ จากวัดโพธิ์เย็นลงมาครองวัดมังกรกมลาวาส ซึ่งเป็นอารามใหญ่ที่สุดของฝ่ายจีนนิกาย ท่านเจ้าคุณอาจารย์ได้ปกครองดูแลอย่างเรียบร้อย เป็นที่แซ่ซ้องสาธุการของพุทธบริษัทชน ครั้นแล้วจึงมีพระบรมราชโองการโปรดให้เลื่อนสมณศักดิ์ของท่านเจ้าคุณขึ้นเป็นที่พระอาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร เจ้าคณะใหญ่ฝ่ายสงฆ์จีนนิกาย ปกครองคณะสงฆ์จีนในประเทศไทย เมื่อคณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทยมั่นคงสมบูรณ์แล้ว ท่าน เจ้าคุณอาจารย์โพธิ์แจ้งมหาเถระได้จาริกยังประเทศในภูมิภาคนี้เป็นครั้งเป็นคราว เช่น ฮ่องกง ไต้หวัน สิงคโปร์ มาเลเซีย เพื่อเผยแผ่พระศาสนาให้กว้างไกลยิ่ง ๆ ขึ้นไป ท่านเจ้าคุณอาจารย์ได้อุทิศตนเพื่อพระศาสนาอย่างแท้จริงเป็นเวลายาวนานกว่า 60 ปี ฉะนั้นชื่อเสียง เกียรติคุณ ของท่านจึงขจรขจายไปทั่วทุกสารทิศ เจ้าอาวาสวัดโพธิ์เย็นรูปปัจจุบัน พระมหาคณาจารย์จีนธรรมวชิราจารย์ (เย็นอี่) ที่ตั้ง เลขที่ 33 ตลาดลูกแก ตำบลดอนขมิ้น อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี 71120 โทร. 034-566004, 034-566454 อ้างอิง
พลร่มฝรั่งเศสกำลังกระโดดร่มลงจากเครื่องบินลำเลียง ซี-119 ยุทธการที่เดียนเบียนฟู เป็นการเผชิญหน้าครั้งสำคัญสุดยอดในสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ระหว่างกองทัพรบนอกประเทศภาคพื้นตะวันออกไกลของสหภาพฝรั่งเศส (ทหารฝรั่งเศสในภาพ) และนักปฏิวัติคอมมิวนิสต์-ชาตินิยมเวียดมินห์ ยุทธการนี้เกิดขึ้นระหว่างเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1954 และสิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้อย่างกว้างขวางของฝรั่งเศสซึ่งส่งอิทธิพลต่อการเจรจาเหนืออนาคตของคาบสมุทรอินโดจีนที่นครเจนีวา นักประวัติศาสตร์การทหาร มาร์ติน วินโดรว์ เขียนว่า เดียนเบียนฟูเป็น 'ครั้งแรกซึ่งขบวนการเรียกร้องเอกราชอาณานิคมวิวัฒนาผ่านทุกขั้นตอนจากกองโจรไปเป็นกองทัพซึ่งจัดระเบียบและติดอาวุธตามแบบจนสามารถเอาชนะเจ้าอาณานิคมตะวันตกสมัยใหม่ในการรบแบบที่ตั้งมั่น' ผลจากความผิดพลาดในกระบวนการตัดสินใจของฝรั่งเศส ทำให้ฝรั่งเศสเริ่มปฏิบัติการเพื่อสนับสนุนทหารของตนที่เดียนเบียนฟู ลึกเข้าไปในหุบเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนาม จุดประสงค์ของปฏิบัติการนี้เพื่อตัดเส้นทางเสบียงของเวียดมินห์ที่เข้าสู่ราชอาณาจักรลาวซึ่งเป็นประเทศเพื่อนบ้านและพันธมิตรของฝรั่งเศส และเพื่อดึงให้เวียดมินห์มาเผชิญหน้าครั้งสำคัญที่จะทำลายศักยภาพของเวียดมินห์ในทางยุทธวิธี อย่างไรก็ดี เวียดมินห์ ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเอก หวอ เงวียน ซ้าป ได้ปิดล้อมฝรั่งเศส โดยที่ฝรั่งเศสไม่ทราบมาก่อนว่าเวียดมินห์มีปืนใหญ่หนัก รวมทั้งปืนต่อสู้อากาศยานอยู่ในครอบครอง ตลอดจนความสามารถของเวียดมินห์ในการเคลื่อนย้ายอาวุธดังกล่าวผ่านภูมิประเทศทุรกันดารยิ่งมายังยอดเขาที่มองไปเห็นที่มั่นของฝรั่งเศส เวียดมินห์ได้ยึดครองที่สูงรอบเดียนเบียนฟูและยิงปืนใหญ่ถล่มที่มั่นของฝรั่งเศส ได้เกิดการรบภาคพื้นดินอย่างยืนหยัดขึ้นตามมา ซึ่งคล้ายกับการสงครามสนามเพลาะในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทหารฝรั่งเศสได้ขับไล่การโจมตีที่มั่นของฝ่ายเวียดมินห์หลายครั้ง เสบียงและกำลังหนุนถูกส่งเข้ามาทางอากาศ แต่ก็ถูกขัดขวาง เพราะที่ตั้งฝรั่งเศสถูกยึดและได้รับความสูญเสียจากปืนต่อสู้อากาศยาน ทำให้มีเสบียงไปถึงทหารน้อยลงทุกขณะ หลังจากการล้อมนานสองเดือน ที่มั่นของฝรั่งเศสได้ถูกยึดและกำลังฝรั่งเศสส่วนใหญ่ยอมจำนน มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่สามารถหลบหนีไปยังประเทศลาวได้ รัฐบาลฝรั่งเศสลาออกและนายกรัฐมนตรีคนใหม่ ปีแยร์ ม็องแด็ส-ฟร็องส์ ฝ่ายซ้ายกลาง สนับสนุนการถอนทหารฝรั่งเศสออกจากอินโดจีน (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ – บิกแบง – ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์ ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
อาชญากรรมกับการลงทัณฑ์ นวนิยายโดยฟีโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี เขียนขึ้นในปี ค.ศ.1866 ตีพิมพ์เป็นตอนๆครั้งแรกในนิตยสารเดอะ รัสเซียน แมสเซนเจอร์ เป็นระยะเวลา 12 เดือน จัดเป็นวรรณกรรมคลาสสิกชิ้นหนึ่งของโลก และเป็น 1 ใน 100 สุดยอดวรรณกรรมจากการโหวตของนักเขียนทั่วโลก มีการแปลและตีพิมพ์ในหลายประเทศ ตลอดจนมีการนำมาทำเป็นภาพยนตร์ และเขียนเป็นหนังสือการ์ตูนโดยอาซาโกะ ชิโอมิ นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ฟีโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี เขียนเรื่องอาชญากรรมและการลงทัณฑ์ หลังจากที่เขาพ้นโทษจากการถูกส่งไปใช้แรงงานอย่างหนักที่ไซบีเรีย ในข้อหาเกี่ยวข้องกับกลุ่มเปตราเชฟต์สกี ที่พยายามโค่นล้มราชบัลลังก์พระเจ้าซาร์นีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย และต่อมางานเขียนชิ้นนี้ได้กลายเป็นหนึ่งในนวนิยายที่ดีที่สุดของเขานอกเหนือจากพี่น้องคารามาซอฟ เนื้อเรื่องกล่าวถึงความกดดันและสภาพที่ถูกบีบคั้นทางจิตใจของโรดิโอน โรมาโนวิช ราสโคลนิคอฟ นักศึกษาหนุ่มผู้ยากจนที่เช่าห้องอยู่ในกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เขาก่อเหตุฆาตกรรมถึง 2 ศพ โดยฆาตกรรมครั้งแรกเป็นการฆ่าโดยไตร่ตรองและวางแผนไว้ล่วงหน้า โดยเขาฆาตกรรมหญิงสูงวัยที่เป็นเจ้าของโรงรับจำนำที่เขานำทรัพย์สินไปจำนำไว้ ด้วยการใช้ขวานสับ ส่วนฆาตกรรมครั้งหลัง เป็นการฆ่าปิดปากผู้ที่ผ่านมาเห็นเหตุการณ์เข้าโดยบังเอิญโดยที่เขาไม่ได้คาดคิดมาก่อน ตัวละคร + ชื่อตัวละครในเรื่อง ชื่อตัว ชื่อกลาง นามสกุล โรดิโอน โรมาโนวิช ราสโคลนิคอฟ อัฟดอตยา โรมานอฟนา ราสโคลนิโควา พุลเคเรีย อเล็กซานดรอฟนา เซมโยน ซาคาโรวิช มาร์เมลาดอฟ โซฟียา, ซอนย่า, โซเนชก้า เซมโยนอฟยา มาร์เมลาโดว่า แคเธอริน่า อิวานอฟน่า ดมีตรีDmítriy ปราโกฟวิชProkofyich ราซูมีคฮินRazumíkhin ปราสโกฟยาPraskóvya โปรฟลาฟนาPávlovna ซาร์นีตซึนาZarnitsyna อาร์กาดีย์Arkádiy อีวาโนวิชIvánovich สวิดรีกายลาฟSvidrigáylov มาร์ฟาMárfa เปโตรฟนาPetróvna สวิดรีกายลาฟSvidrigáylovna ปีเตอร์ (ปโยเตรอะ)Pyótr เปโตรวิชPetróvich ลูชีนLúzhyn อันเดรย์Andréy เซโมโนวิชSemyónovich เลเบซยาตนิกาฟЛебезя́тниковLebezyátnikov ปาร์ฟีรีย์Porfiriy เปโตรวิชPetróvich ลีซาเวตาLizavéta อีวานอฟนาIvánovna อัลโยนาAlyóna An acute accent marks the stressed syllable. อ
วัดสะตือ ตั้งอยู่ที่ บ้านสะตือ หมู่ที่ 4 ตำบลตะกุด อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย พื้นที่ตั้งวัดเป็นพื้นราบอยู่ริมแม่น้ำแควป่าสัก อาณาเขต ทิศเหนือ ติดบ้านม่วง ทิศใต้ ติดกับพื้นที่สาธารณะ ทิศตะวันออก ติดแม่น้ำป่าสัก ทิศตะวันตก ติดทางเข้าหมู่บ้านสะตือ ประวัติ วัดสะตือ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2373 โดยพระธุดงค์รูปหนึ่งไม่ปรากฏนามและที่มา ได้จาริกผ่านมาแล้วเห็นว่าที่ตรงนี้เหมาะแก่การบำเพ็ญสมณธรรม เพราะอยู่ใกล้แม่น้ำ(แม่น้ำป่าสัก)และไม่ห่างไกลจากหมู่บ้าน ต่อมาชาวบ้านมีความเลื่อมใสศรัทธา อีกทั้งลงความเห็นกันว่าน่าจะสร้างวัดไว้ในหมู่บ้านของตนบ้างจะได้ไม่ต้องลำบากเดินทางไปทำบุญวัดอื่นที่อยู่ไกลออกไป จึงได้ร่วมกันถวายที่ดินให้พระธุดงค์รูปนั้นสร้างวัด และตั้งนามวัดตามชื่อหมู่บ้าน เนื่องจากบริเวณที่ตั้งวัดนี้แต่เดิมมีต้นสะตือใหญ่อยู่สองต้นเป็นสัญลักณ์ชาวบ้านจึงเรียกชื่อบ้านสะตือ และเรียกนามวัดว่า 'วัดเสะตือ' ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา แต่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า 'วัดสะตือเจดีย์งาม' เพราะภายในวัดมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองที่มีความสวยงามและสมบูรณ์มาก 1 องค์ ตั้งอยู่บริเวณหน้าอุโบสถ วัดสะตือ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2398 มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ อาคารเสนาสนะ 1. อุโบสถ บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2544 กว้าง 7.26 เมตร ยาว 19.40 เมตร 2.เจดีย์ สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง เมตร 3. ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 – พ.ศ. 2535 กว้าง 16.45 เมตร ยาว 52.40 เมตร 4. หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 กว้าง 11.50 เมตร ยาว 21 เมตร 5. หอระฆัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 กว้าง 4.90 เมตร ยาว 4.90 เมตร 6. กุฏิสงฆ์รวม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 – พ.ศ. 2528 กว้าง 11.50 เมตร ยาว 21 เมตร 7. ศาลาธรรมสังเวช สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 กว้าง 10 เมตร ยาว 24.43 เมตร 8. ฌาปณสถาน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 กว้าง 21.50 เมตร ยาว 31.50 เมตร 9. ห้องน้ำ – ห้องสุขา จำนวน 4 ห้อง สร้างเมื่อ 2524 กว้าง 2.30 เมตร ยาว 7.03 เมตร ปูชนียวัตถุ 1. พระประธานในอุโบสถ พุทธลักษณะ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดพระเพลากว้าง - นิ้ว สูง - นิ้ว การบริหารและการปกครอง 1. พระธุดงค์ ไม่ทราบนาม พ.ศ. 2373 - พ.ศ.- 2. พระอธิการบัว สิริปุญฺโญ พ.ศ. – พ.ศ. 2556 3. พระอธิการณรงค์ศักดิ์ นาควโร พ.ศ. 2556 ถึง ปัจจุบัน ลำดับเจ้าอาวาส ลำดับการปกครองวัดสะตือ ต.ตะกุด อ.เมืองสระบุรี จ.สระบุรี ลำดับที่ รายนาม/สมณศักดิ์ ตำแหน่ง เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ หมายเหตุ 1 พระธุดงค์ ไม่ทราบนาม เจ้าอาวาส พ.ศ. 2373 พ.ศ.- 2 พระอธิการบัว สิริปุญฺโญ เจ้าอาวาส พ.ศ.- พ.ศ. 2556 3 พระอธิการณรงค์ศักดิ์ นาควโร เจ้าอาวาส พ.ศ. 2556 - ปัจจุบัน อ้างอิง สะตือ
ผื่นลักษณะเฉพาะของไข้เลือดออกเด็งกี ไข้เด็งกี หรือในประเทศไทยนิยมเรียกว่า ไข้เลือดออก เป็นโรคติดเชื้อซึ่งระบาดในเขตร้อน เกิดจากการติดเชื้อไวรัสเด็งกี ผู้ป่วยจะมีอาการไข้ ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ ปวดข้อ และมีผื่นลักษณะเฉพาะ (ในภาพ) ซึ่งคล้ายกับผื่นของโรคหัด ผู้ป่วยส่วนหนึ่งจะมีอาการรุนแรง จนกลายเป็นไข้เลือดออกเด็งกี (Dengue hemorrhagic fever) ที่เป็นอันตรายถึงชีวิต ซึ่งทำให้มีเลือดออกง่าย มีเกล็ดเลือดต่ำ และมีการรั่วของพลาสมา หรือรุนแรงมากขึ้นเป็นกลุ่มอาการไข้เลือดออกช็อก (Dengue shock syndrome) ซึ่งมีความดันโลหิตต่ำอย่างเป็นอันตรายได้ ไข้เลือดออกติดต่อผ่านทางพาหะคือยุงหลายสปีชีส์ในจีนัส Aedes โดยเฉพาะ A. aegypti หรือยุงลายบ้าน ไวรัสเด็งกีมีชนิดย่อยอยู่สี่ชนิด การติดเชื้อไวรัสชนิดหนึ่งมักทำให้ผู้ป่วยมีภูมิคุ้มกันต่อไวรัสชนิดนั้น ๆ ไปตลอดชีวิต แต่มีภูมิคุ้มกันต่อไวรัสเด็งกีชนิดอื่น ๆ ในเวลาสั้น ๆ การติดเชื้อไวรัสเด็งกีชนิดอื่นในภายหลังเพิ่มความเสี่ยงของภาวะแทรกซ้อนรุนแรง การป้องกันโรคทำโดยลดจำนวนแหล่งเพาะพันธุ์และจำนวนของยุง และป้องกันมิให้ยุงลายกัด เพราะยังไม่มีวัคซีนในทางพาณิชย์ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ยุทธการที่เดียนเบียนฟู – พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ – บิกแบง ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 114 เป็นทางหลวงแผ่นดินที่เข้าตัวเมืองลำพูน ซึ่งเป็นทางผ่านเพื่อเข้าสู่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน โดยผ่าน อำเภอป่าซาง โดยจะมีทางแยกในเขตตำบลป่าสัก ซึ่งจะเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 116 เพื่อเข้าสู่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 ได้ ทำให้ผู้ใช้ทางสามารถไปทางอำเภอป่าซาง,อำเภอบ้านโฮ่ง และอำเภอลี้ รวมทั้งอำเภอทางตอนใต้ของจังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดแม่ฮ่องสอนได้ โดยไม่จำเป็นต้องเข้าตัวเมืองเชียงใหม่ สายทางเริ่มต้นที่สามแยกดอยติ ตำบลป่าสัก อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน และสิ้นสุดที่ถนนเชียงใหม่-ลำพูน ในเขตเทศบาลเมืองลำพูน อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน มีระยะทางตลอดทั้งสายรวม 4.854 กิโลเมตร ทั้งนี้ในอนาคตจะมีการทำสะพานต่างระดับบริเวณทางแยกดอยติ เพื่อให้ประชาชนในเขตจังหวัดลำปางหรือทางทิศใต้สามารถสัญจรไปได้ง่ายเช่นกัน รายชื่อทางแยก อ้างอิง พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืน เพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๔ สายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑ (ดอยติ) - ต่อเขตเทศบาลเมืองลำพูนควบคุม ที่บ้านแม่สารป่าแดด https://dl.parliament.go.th/handle/20.500.13072/33856 พระราชกฤษฎีกากำหนดแนวทางหลวงที่จะสร้างทางหลวงแผ่นดินสายแยกทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1033 (บ้านป่าห้า) -บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 114 (บ้านแม่สานบ้านหลุก) พ.ศ. 2525 https://dl.parliament.go.th/handle/20.500.13072/30204 กรมทางหลวงเปิดเวทีรับฟังข้อคิดเห็นข้อเสนอแนะจากชุมชนและเปิดโอกาสให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็น จากการพัฒนาโครงการออกแบบทางแยกต่างระดับ จุดตัดทางหลวงหมายเลข 11 กับทางหลวงหมายเลข 114 (แยกดอยติ) ของจังหวัดลำพูน
วัดอิสาน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2220 ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งกรุงศรีอยุธยา ปัจจุบันตั้งอยู่ ณ ถนนกุดั่น ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา นอกจากนั้นยังมีสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนครราชสีมา แห่งที่ 22 ประวัติ ปี พ.ศ. 2220 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา วัดอิสานถูกสร้างขึ้นเมื่อโดยเป็นวัดที่สร้างพร้อม ๆ กับการสร้างเมืองนครราชสีมา โดยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โปรดฯ ให้โดยพระยายมราช หรือ สังข์ เป็นผู้สร้างโดยมีช่างชาวฝรั่งเศสเป็นผู้ช่วยออกแบบผังเมือง เมื่อสร้างผังเมืองเสร็จ จึงโปรดฯ ให้ประชาชน และคฤหบดีและขุนนาง ในครั้งได้ได้สร้างวัด 6 วัด คือ วัดพระนารายณ์มหาราช (วัดกลาง) วัดบูรพ์ วัดอิสาน วัดพายัพ วัดบึง และวัดสระแก้ว วัดอิสาน เป็นวัดที่คหบดีและประชาชนร่วมกันสร้าง ความปราณีตในการก่อสร้างจึงน้อยกว่าวัดที่สร้างโดยขุนนาง (วัดกลางนคร วัดบึง และวัดสระแก้ว) วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2240 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ปี พ.ศ. 2446 บูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งแรก ปูพื้นใหม่ และเปลี่ยนจากกระเบื้องหลังคาดินเผาเป็นกระเบื้องซิเมนต์ สิ่งก่อสร้าง อุโบสถ อุโบสถวัดอิสาน ขนาดกว้าง 11.28 เมตร ยาว 22.60 เมตร สูง 14 เมตร มีเสา 12 ต้น เป็นเสาแปดเหลี่ยม มีหัวบนหัวเสา หรือเรียกว่า เสามรรค 8 ฐานแอ่นโค้งทรงสำเภา หน้าบันและหลังคาได้ซ่อมใหม่ มีลวดลายแกะสลัก ภายในมีจิตรกรรมฝาผนัง ฐานเสมาคู่ และเสาหัวเม็ดที่กำแพง ตามแบบกรุงศรีอยุธยา ซึ่งในปัจจุบันวัดที่ยังคงโครงสร้างเดิมตั้งแต่สมัยอยุธยา ในจังหวัดนครราชสีมา เหลือเพียง 3 วัด อันได้แก่ วัดบึง วัดอิสาน และวัดหมื่นไวย (วัดหมื่นไวยตั้งอยู่นอกเมืองนครราชสีมา) ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน พระพุทธรูปศิลปะเชียงแสน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2222 ชื่อว่า พระศรีรัตนปราติการส แปลว่า 'พระแก้วมงคลผู้ให้ความปรารถนาสำเร็จยิ่งกว่าปรารถนา' อ้างอิง อิสาน อิสาน
ถนนบางขุนเทียน เป็นถนนสายหลักในพื้นที่ เขตบางบอนและเขตบางขุนเทียน ประกอบไปด้วยถนนสองส่วน ได้แก่ ถนนบางขุนเทียน และ ถนนบางขุนเทียนชายทะเล ถนนบางขุนเทียน ถนนบางขุนเทียน เป็นถนนสายหลักในเขตบางบอนและเขตบางขุนเทียน ขนาด 6 ช่องจราจร มีระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร เริ่มต้นจากถนนเอกชัยที่ทางแยกบางบอน (รหัส 489) ในพื้นที่แขวงคลองบางบอน เขตบางบอน จากนั้นข้ามทางรถไฟสายวงเวียนใหญ่-มหาชัยเข้าสู่พื้นที่แขวงแสมดำ และไปสิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 2 โดยมีสะพานข้ามถนนพระรามที่ 2 เชื่อมต่อกับถนนบางขุนเทียนชายทะเลต่อไป ถนนบางขุนเทียนชายทะเล ถนนบางขุนเทียนชายทะเล เป็นถนนสายหลักในเขตบางขุนเทียน มีระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตร เริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 2 ตรงข้ามกับถนนบางขุนเทียน แขวงแสมดำ มุ่งหน้าไปทางทิศใต้ ตัดกับถนนสะแกงาม ลอดใต้ถนนกาญจนาภิเษก ข้ามคลองสนามชัย เข้าสู่พื้นที่แขวงท่าข้าม ลงไปทางทิศใต้จนถึงถนนเลียบคลองพิทยาลงกรณ์ เยื้องกับทางเข้าสะพานรักษ์ทะเลบางขุนเทียน การก่อสร้าง แต่เดิมถนนบางขุนเทียนชายทะเลมีขนาด 2 ช่องจราจรเท่านั้น และไม่มีสะพานข้ามถนนพระรามที่ 2 จากถนนบางขุนเทียน ทำให้รถที่ต้องการข้ามถนนพระรามที่ 2 จะต้องไปกลับรถที่ทางแยกต่างระดับบางขุนเทียนและสะพานกลับรถหน้าโรงพยาบาลบางมดเท่านั้น ต่อมาจึงมีการสร้างสะพานข้ามถนนพระรามที่ 2 ขนาด 4 ช่องจราจร ต่อมาเนื่องจากกรุงเทพมหานครต้องการผลักดันการท่องเที่ยวป่าชายเลนบริเวณชายทะเลบางขุนเทียน ถนนบางขุนเทียนชายทะเลเองเป็นย่านที่รวมร้านอาหารทะเลจำนวนมาก และเพื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมถนนอย่างถาวร กรุงเทพมหานครจึงทำการปรับปรุงถนนบางขุนเทียนชายทะเล ช่วงถนนพระรามที่ 2 ถึงเชิงสะพานข้ามคลองเชิงตาแพ ระยะทาง 11.45 กิโลเมตร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 แล้วเสร็จปี พ.ศ. 2552-2553 โดยโครงการได้แบ่งออกเป็น 3 ตอน ได้แก่ ช่วงถนนพระรามที่ 2 ถึงสะพานข้ามคลองสนามชัย ระยะทาง 3.16 กิโลเมตร ก่อสร้างเป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็กขนาด 6 ช่องจราจรพร้อมทางเท้า ส่วนตัวสะพานข้ามคลองสนามชัยมีขนาด 4 ช่องจราจร (รองรับการจราจรได้ 6 ช่องในอนาคต) ช่วงที่สอง ตั้งแต่สะพานข้ามคลองสนามชัยถึงซอยเทียนทะเล 30 ระยะทาง 4.15 กิโลเมตร ก่อสร้างเป็นถนนลาดยางขนาด 4 ช่องจราจรพร้อมทางจักรยาน โดยทั่วไปไม่มีทางเท้า และช่วงที่ 3 ตั้งแต่ซอยเทียนทะเล 30 จนถึงสะพานข้ามคลองเชิงตาแพ ระยะทาง 3.80 กิโลเมตร ก่อสร้างเป็นถนนลาดยางขนาด 2 ช่องจราจรพร้อมทางจักรยาน และสะพานข้ามคลองสำหรับช่องทางจักรยาน (ยกเว้นสะพานข้ามคลองเชิงตาแพที่ไม่มีสะพานข้ามคลองสำหรับจักรยาน) ส่วนช่วงสะพานข้ามคลองเชิงตาแพถึงถนนคลองพิทยาลงกรณ์ กรุงเทพมหานครได้ปรับปรุงเป็นถนนลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร ไม่มีไหล่ทางไว้ก่อนแล้ว โดยถนนในช่วงนี้เป็นถนนที่ล้อมรอบด้วยบ่อน้ำและต้นโกงกางตลอดสายทาง อ้างอิง บางขุนเทียน บางขุนเทียน บางขุนเทียน
แผนภาพของเศรษฐกิจเชิงสังคม เศรษฐกิจเชิงสังคม (Social Economy) เป็นคำศัพท์ที่ใช้กล่าวถึงความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจในภาคส่วนที่สาม กล่าวคือเป็นระบบเศรษฐกิจของส่วนที่ไม่ใช่ภาครัฐและไม่ใช่ตลาด แต่เป็นภาคสังคม โดยเศรษฐกิจในภาคสังคมจะมีลักษณะขององค์กรที่ไม่เป็นทางการ องค์กรที่ตั้งขึ้นโดยไม่แสวงหาผลกำไร องค์กรในการสร้างความร่วมมือ องค์กรเพื่อสาธารณประโยชน์ และองค์กรการกุศล ลักษณะของเศรษฐกิจเชิงสังคมจึงไม่ได้มีการแข่งขันในกลไกตลาด (competitive market) เพื่อมุ่งหวังผลกำไรสูงสุด และไม่ใช่องค์กรในระบบราชการ (bureaucracy) ที่มีการใช้อำนาจการบังคับบัญชาจากบนลงล่าง แต่องค์กรในเศรษฐกิจเชิงสังคมจะเน้นความร่วมมือในแนวระนาบเดียวกันมากกว่า อรรถาธิบาย แนนซี่ นีมตัน (Neamtan, 2004) ได้จำแนกที่มาของเศรษฐกิจเชิงสังคมออกเป็น 5 ลักษณะเด่นสำคัญดังนี้ เป็นองค์กรที่มีจุดมุ่งหมายในการบริการสมาชิกและชุมชนในลักษณะองค์รวม (the whole) มากกว่าที่จะมุ่งหวังเพียงผลประโยชน์หรือกำไร ไม่ใช่หน่วยงานของภาครัฐและภาคเอกชน ส่งเสริมกระบวนการตัดสินใจที่เป็นประชาธิปไตย โดยใช้การมีส่วนร่วมอย่างกว้างขวาง ให้ความสำคัญกับ “คน” และ “งาน” มากกว่าการกระจายหรือสนใจแต่รายรับและส่วนเกินจากการทำงาน มีฐานคิดสำคัญจากหลักการมีส่วนร่วม (participation) การมอบอำนาจให้ประชาชน (empowerment) และความรับผิดชอบต่อปัจเจกบุคคลและส่วนรวม (individual and collective responsibility) ในระดับสากล คำว่าเศรษฐกิจเชิงสังคมถูกนำไปใช้กับการเรียกองค์กร 3 รูปแบบ โดยแบบที่หนึ่งเป็นองค์กรในส่วนของชุมชน (community sector) ที่อยู่ในระดับท้องถิ่น มีขนาดเล็ก และส่วนใหญ่การทำงานเป็นลักษณะของอาสาสมัคร เช่น สมาคมในชุมชน กลุ่มสหกรณ์ เป็นต้น องค์กรรูปแบบที่สองคือภาคส่วนอาสาสมัคร (voluntary sector) เป็นหน่วยงานที่เป็นทางการ มีกฎหมายรองรับ สามารถดำเนินกิจการต่างๆได้เองโดยเป็นอิสระจากภาครัฐ การทำงานมีลักษณะไม่แสวงหาผลกำไร เช่น องค์กรการกุศลขนาดใหญ่ องค์กรรณรงค์ต่างๆ ในระดับชาติ เป็นต้น และองค์กรรูปแบบที่สามคือผู้ประกอบการทางสังคม (social enterprise) เป็นหน่วยงานของภาคเอกชนที่มีเป้าหมายหลักในการทำงานเพื่อสังคมและการประกอบธุรกิจเมื่อได้ส่วนเกินหรือกำไรก็จะนำมามอบคืนให้เป็นประโยชน์กับส่วนรวม ไม่ใช่นำกำไรเข้าองค์กรเพียงอย่างเดียว เช่น กลุ่มนักธุรกิจเพื่อประชาชน องค์กรความร่วมมือระหว่างหน่วยงานเอกชน เป็นต้น ตัวอย่างการนำไปใช้ในประเทศไทย สำหรับในประเทศไทยพบว่าเศรษฐกิจเชิงสังคม ยังไม่ได้ถูกนำมาใช้มากนักและไม่ถูกนิยามเป็นศัพท์อย่างเป็นทางการ เพราะสังคมไทยยังนิยมเรียกการทำงานในแนวเศรษฐกิจเชิงสังคมว่าเป็นภาคประชาสังคมหรือการทำงานแบบอาสาสมัครมากกว่า ในประเทศไทย หากมีการพูดถึงคำว่าเศรษฐกิจเชิงสังคมให้กว้างขวางขึ้น จะช่วยส่งเสริมกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่ไม่ได้มุ่งหวังแต่ผลกำไรสูงสุด และเป็นขยายบทบาทของภาคส่วนที่เป็นอิสระจากรัฐและจากกลุ่มธุรกิจ โดยเศรษฐกิจเชิงสังคมจะช่วยส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนและการพัฒนาประชาธิปไตยได้อย่างเป็นธรรมชาติ ประเทศที่มีความสามารถในการพัฒนาประชาธิปไตยอย่างแคนาดาและญี่ปุ่นก็มีเศรษฐกิจเชิงสังคมที่เติบโตสอดคล้องกันไปเช่นกัน อ้างอิง
เนบิวลาปู เนบิวลาปู เป็นซากซูเปอร์โนวาและเนบิวลาลมพัลซาร์ในกลุ่มดาววัว เนบิวลานี้ได้รับการสังเกตโดยจอห์น เบวิส ในปี พ.ศ. 2274 ซึ่งสอดคล้องกับการบันทึกเหตุการณ์ซูเปอร์โนวาสว่างโดยนักดาราศาสตร์ชาวจีนและชาวอาหรับใน พ.ศ. 1597 ที่ระดับรังสีเอกซ์และรังสีแกมมาสูงกว่า 30 กิโลอิเล็กตรอนโวลต์ เนบิวลาปูเป็นแหล่งพลังงานที่เข้มที่สุดบนท้องฟ้ามาอย่างต่อเนื่อง โดยสามารถวัดฟลักซ์ได้ถึงสูงกว่า 1012 อิเล็กตรอนโวลต์ เนบิวลาปูตั้งอยู่ห่างจากโลก 6,500 ปีแสง (2 กิโลพาร์เซก) มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 11 ปีแสง (3.4 พาร์เซก) และขยายตัวในอัตรา 1,500 กิโลเมตรต่อวินาที ณ ใจกลางเนบิวลาปูเป็นที่อยู่ของพัลซาร์ปู ดาวนิวตรอนขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 28-30 กิโลเมตร ซึ่งปลดปล่อยรังสีตั้งแต่รังสีแกมมาไปจนถึงคลื่นวิทยุด้วยอัตราการหมุน 30.2 รอบต่อวินาที เนบิวลาปูเป็นวัตถุทางดาราศาสตร์วัตถุแรกที่สามารถระบุได้จากการระเบิดซูเปอร์โนวาในประวัติศาสตร์ เนบิวลานี้ทำตัวเสมือนหนึ่งแหล่งกำเนิดรังสีสำหรับการศึกษาเทห์ฟากฟ้าที่เคลื่อนผ่านตัวมัน ในช่วงปีพ.ศ. 2493 และ 2512 มีการทำแผนภูมิโคโรนาของดวงอาทิตย์ขึ้นจากการเฝ้าสังเกตคลื่นวิทยุจากเนบิวลาปูที่ผ่านชั้นโคโรนาไป และในปี พ.ศ. 2546 เราสามารถวัดความหนาของชั้นบรรยากาศของดวงจันทร์ไททัน ดาวบริวารของดาวเสาร์ได้จากการที่ชั้นบรรยากาศนี้กีดขวางรังสีเอกซ์จากเนบิวลา (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ไข้เด็งกี – ยุทธการที่เดียนเบียนฟู – พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
เทศบาลเมืองบ้านทุ่ม เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น ได้รับยกฐานะมาจากเทศบาลตำบลบ้านทุ่ม มีเขตรับผิดชอบครอบคลุมตำบลบ้านทุ่มทั้งตำบล ภูมิศาสตร์ เทศบาลเมืองบ้านทุ่มตั้งอยู่ในอำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น มีระยะห่างจากอำเภอเมืองขอนแก่นประมาณ 14 กิโลเมตร ไปทางทิศตะวันตกของถนนมะลิวัลย์ (ขอนแก่น–ชุมแพ) และมีสภาพทั่วไปเป็นพื้นที่ราบมีลำห้วยไหลผ่าน เป็นดินร่วนปนทราย มีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลสาวะถีและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแดงใหญ่ (อำเภอเมืองขอนแก่น) ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองบ้านเป็ด (อำเภอเมืองขอนแก่น) ทิศใต้ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหว้า (อำเภอเมืองขอนแก่น) ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลตำบลบ้านเหล่าและเขตเทศบาลตำบลบ้านฝาง (อำเภอบ้านฝาง) ตำบล เทศบาลเมืองบ้านทุ่มครอบคลุมตำบลบ้านทุ่มทั้งตำบล หมู่บ้านในเขตตำบลบ้านทุ่มมีจำนวนทั้งหมด 18 หมู่บ้าน หมู่ที่ ชื่อหมู่บ้าน จำนวนประชากร (คน) หมู่ที่ ชื่อหมู่บ้าน จำนวนประชากร (คน) 1 ทุ่ม 1,712 10 ม่วง 595 2 ทุ่ม 1,623 11 ม่วง 851 3 ทุ่ม 1,584 12 ทุ่ม 700 4 ทุ่ม 1,503 13 ม่วง 620 5 เหล่าเกวียนหัก 922 14 ม่วง 1,148 6 แดงน้อย 684 15 ม่วง 1,091 7 แดงน้อย 875 16 แดงน้อย 818 8 หนองกุง 672 17 แดงน้อย 716 9 กุดนางทุย 624 18 หนองกุง 549 อ้างอิง บ้านทุ่ม บ้านทุ่ม
พระปุสสพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งที่ตรัสรู้เมื่อ 92 กัปที่แล้ว และนับเป็นพระพุทธเจ้าพระองค์ที่ 18 ในพุทธวงศ์ของพระโคตมพุทธเจ้า เรื่องราวของพระองค์ปรากฏในคัมภีร์พุทธวงศ์และมธุรัตถวิลาสินี พระประวัติ พระปุสสพุทธเจ้าประสูติที่กรุงกาสิกะเมื่อ 92 กัปที่แล้ว ขณะนั้นมนุษย์มีอายุขัย 9,000 ปี พระปุสสพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง 58 ศอก เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าชัยเสนกับพระนางสิริมา มีปราสาท 3 หลังชื่อครุฬปราสาท หังสปราสาท และสุวรรณดาราปราสาท เป็นที่ประทับ มีพระชายามีพระนามว่าพระนางกีสาโคตมี และพร้อมด้วยสนมกำนัลรวม 23,000 นาง มีพระโอรสพระองค์หนึ่งพระนามว่าเจ้าชายอนูปมะ เมื่อพระชนมายุได้ 9,000 ปี ทรงทอดพระเนตรเห็นเทวทูต 4 จึงทรงช้างพระที่นั่งเสด็จออกผนวช โดยมีบริวาร 10 ล้านคน ออกบวชตามเสด็จด้วย บำเพ็ญเพียรอยู่ 9 เดือนจึงละจากหมู่บริวาร แล้วบำเพ็ญเพียรอยู่พระองค์เดียว 7 วัน จนถึงในวันเพ็ญเดือนหกทรงได้รับข้าวมธุปายาสที่นางสิริวัฑฒาถวาย แล้วประทับพักกลางวัน ณ สีสปาวัน ในเวลาเย็นทรงได้รับหญ้า 8 กำจากนายสิริวัฑฒะมาปูรองนั่งที่โคนต้นมะขามป้อมบำเพ็ญต่อจนตรัสรู้ในรุ่งเช้านั้น เมื่อทรงออกประกาศพระศาสนา ได้ทรงตั้งพระสุรักขิตเถระและพระธรรมเสนเถระเป็นคู่อัครสาวก ตั้งพระจาลาเถรีและพระอุปจาลาเถรีเป็นคู่อัครสาวิกา ตั้งพระสภิยะเป็นพระอุปัฏฐาก ตั้งธนัญชัยอุบาสกและวิสาขอุบาสกเป็นคู่อัครอุปัฏฐาก ตั้งปทุมาอุบาสิกาและสิรินาคาอุบาสิกาเป็นคู่อัครอุปัฏฐายิกา พระปุสสพุทธเจ้าดำรงพระชนม์อยู่เท่าอายุขัยของมนุษย์สมัยนั้นแล้วก็เสด็จดับขันธปรินิพพาน ณ เสนาราม กรุงกุสินารา พระศาสนกิจ ในพุทธกาลของพระปุสสพุทธเจ้า มีธรรมาภิสมัยเกิดขึ้น 3 ครั้ง ครั้งแรกหลังจากตรัสรู้ได้ 7 วันได้ทรงแสดงธัมมจักกัปปวัตนสูตรที่อสอปตนมฤคทายวัน มีเทวดาและมนุษย์รวม 100,000 โกฏิได้บรรลุธรรม ครั้งที่สองเมื่อพระเจ้าสิริวัฒนะพร้อมด้วยข้าราชบริพาร 9 ล้านคนออกบวชเป็นดาบส ทรงแสดงธรรมโปรดคนเหล่านั้นจนมีเทวดาและมนุษย์ 9,000,000 ได้บรรลุธรรม และครั้งที่สามเมื่อทรงแสดงธรรมโปรดพระโอรสของพระองค์เองจนมีเทวดาและมนุษย์ 8,000,000 ได้บรรลุธรรม การประชุมพระอรหันตสาวกมี 3 ครั้ง ครั้งแรกมีพระอรหันตสาวกมาประชุมกัน 6 ล้านรูปชาวเมืองกัณณกุชชนคร ซึ่งเป็นเดิมบริวารของเจ้าชายสุรักขิตะและธัมมเสนกุมาร บุตรของปุโรหิต ครั้งที่ 2 มีพระอรหันตสาวก 5 ล้านรูปมาประชุม ครั้งสุดท้ายมีพระอรหันตสาวก 4 ล้านรูปมาประชุมกัน อ้างอิง ;เชิงอรรถ ;บรรณานุกรม พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย อรรถกถาภาษาไทย ฉบับสยามรัฐ ปุสสพุทธเจ้า
UTC+06 - 2010: สีน้ำเงิน (เดือนธันวาคม), สีส้ม (มิถุนายน), สีเหลือง (ตลอดทั้งปี), สีน้ำเงินอ่อน - พื้นที่ทางทะเล UTC+06:00 เป็นตัวบ่งบอกความเฉของเวลาเพิ่มจากเวลาสากลเชิงพิกัด เป็นเขตเวลาใช้ใน: เป็นเวลามาตรฐาน (ตลอดทั้งปี) เมืองหลัก: จิตตะกอง, ธากา, ออมสค์, ทิมพู เอเชียใต้ บังกลาเทศ – เวลามาตรฐานบังกลาเทศ ภูฏาน – เวลาภูฏาน มหาสมุทรอินเดีย สหราชอาณาจักร บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี / ประเทศมอริเชียส (ดูที่ ข้อพิพาทอธิปไตยกลุ่มเกาะชากอส) กลุ่มเกาะชากอส เอเชียกลาง คาซัคสถาน – เวลาคาซัคสถาน (ตั้งแต่ 12 สิงหาคม 2005) เอเชียเหนือ รัสเซีย – เวลาออมสค์ เขตสหพันธ์ไซบีเรีย แคว้นออมสค์ แอนตาร์กติกา บางฐานในแอนตาร์กติกา ดูที่เวลาในแอนตาร์กติกา ออสเตรเลีย ดินแดนแอนตาร์กติกาของออสเตรเลีย รัสเซีย สถานีวอสตอค เอเชียตะวันออก ซินเจียง (ไม่เป็นทางการ) การใช้ที่ซินเจียง เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศจีน การชดเชยเวลานี้เรียกว่า เวลาซินเจียง หรือ เวลาอุรุมชี ถูกนำมาใช้เนื่องจากที่ตั้งทางภูมิศาสตร์เป็นส่วนตะวันตกสุดของประเทศจีน ได้รับการอนุมัติจากทางการจีนเพื่อวัตถุประสงค์ทางพลเรือนตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986 แม้ว่าการตัดสินใจดังกล่าวจะถูกปฏิเสธโดยประชากรชาวฮั่นในท้องถิ่นและรัฐบาลระดับภูมิภาคบางแห่งที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น ตามรายงานของฮิวแมนไรตส์วอตช์ ชาวอุยกูร์ถูกทางการจีนจับกุมและควบคุมตัวในปี ค.ศ. 2018 เนื่องด้วย 'ข้อหาก่อการร้าย' จากการตั้งนาฬิกาตามเวลาซินเจียง อ้างอิง UTC+06:00
เจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุต คือเจ้าคณะใหญ่ผู้ปฏิบัติหน้าที่ในคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกายทุกภาค สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อัมพร อมฺพโร) ทรงดำรงตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุตรูปปัจจุบันตั้งแต่วันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2560 โดยอนุวัตตามมติมหาเถรสมาคม ตามมาตรา 10 แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีเจ้าคณะใหญ่ปฏิบัติหน้าที่ในเขตปกครองคณะสงฆ์ตามที่กำหนดในกฎมหาเถรสมาคม มหาเถรสมาคมจึงตรา 'กฎมหาเถรสมาคม ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2535) ว่าด้วยระเบียบการปกครองคณะสงฆ์' กำหนดให้มีเจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุตปฏิบัติหน้าที่ในเขตปกครองคณะธรรมยุตภาคทุกภาค หน้าที่ เจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุต มีหน้าที่ดังนี้ ดำเนินการปกครองคณะสงฆ์ธรรมยุตให้เป็นไปตามพระธรรมวินัย กฎหมาย กฎมหาเถรสมาคม ข้องบังคับ ระเบียบ คำสั่ง มติ ประกาศ พระบัญชาสมเด็จพระสังฆราช ควบคุมและส่งเสริมการรักษาความเรียบร้อยดีงามการศาสนศึกษา การศึกษาสงเคราะห์ การเผยแผ่พระพุทธศาสนา การสาธารณูปการ และสาธารณสงเคราะห์ ให้ดำเนินไปด้วยดี วินิจฉัยการลงนิคหกรรม วินิจฉัยข้ออุทธรณ์คำสั่ง หรือคำวินิจฉัยชั้นภาค หรือมีอำนาจหน้าที่ในกรณีที่ได้รับมอบหมายอย่างอื่นจากมหาเถรสมาคม แก้ไขข้อขัดข้องของเจ้าคณะภาคให้เป็นไปโดยชอบ ควบคุมบังคับบัญชาเจ้าคณะและเจ้าอาวาส ตลอดถึงพระภิกษุสามเณรผู้อยู่ในบังคับบัญชา หรืออยู่ในเขตปกครองของตน และชี้แจงแนะนำการปฏิบัติหน้าที่ของผู้อยู่ในบังคับบัญชาให้เป็นไปโดยความเรียบร้อย รายนามเจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุต คณะธรรมยุตยุคแรกยังรวมอยู่กับคณะสงฆ์ดั้งเดิม เพิ่งได้รับอำนาจในการปกครองตนเองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และมีพระเถระดำรงตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุตสืบมา ดังนี้ ลำดับ รูป รายพระนาม เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ สถิต ณ 1 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ พ.ศ. 2394 พ.ศ. 2435 วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร 2 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส พ.ศ. 2436 พ.ศ. 2464 3 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระชินวรวิสุทธิเทวารยวงศ์ พ.ศ. 2465 พ.ศ. 2471 วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร 4 สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ พ.ศ. 2471 พ.ศ. 2501 วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร 5 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (จวน อุฏฺฐายี) พ.ศ. 2501 พ.ศ. 2514 วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร 6 สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณ พ.ศ. 2515 พ.ศ. 2531 วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร 7 สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร พ.ศ. 2532 พ.ศ. 2556 วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร 8 สมเด็จพระวันรัต (จุนท์ พฺรหฺมคุตฺโต) พ.ศ. 2558 พ.ศ. 2560 9 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อัมพร อมฺพโร) พ.ศ. 2560 ปัจจุบัน วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร อ้างอิง
เป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมที่มีผลกระทบต่อแหล่งน้ำจำนวนมาก ซึ่งภาพนี้แสดงให้เห็นฟองฟอดบนสายธารนิวริเวอร์ ที่เข้าสู่สหรัฐอเมริกาจากประเทศเม็กซิโก ปัญหาสิ่งแวดล้อมต่างมีผลกระทบที่เป็นอันตรายต่อชีวิตของมนุษย์ในด้านสิ่งแวดล้อมชีวกายภาพ แนวคิดเชิงสิ่งแวดล้อมนิยมเป็นการเคลื่อนไหวทางสังคมและสิ่งแวดล้อมรูปแบบหนึ่ง ที่ให้การสนับสนุน, การศึกษา และการเคลื่อนไหวด้านการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์มีความเทียบเท่าแก๊สเรือนกระจก (GHG) ในบรรยากาศที่มีเกิน 400 ส่วนต่อล้านส่วน (NOAA) (กับแก๊สเรือนกระจก 'ระยะยาว' ทั้งหมดที่มีเกิน 455 ส่วนในล้านส่วน) (จากรายงานของคณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ) ที่ระดับนี้ถือเป็นจุดเปลี่ยน 'การเปลี่ยนแปลงของปริมาณของแก๊สเรือนกระจกในชั้นบรรยากาศที่มีอยู่สูงเกินกว่าเกณฑ์ อาจทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เป็นอันตราย โดยเราได้ตกอยู่ในความเสี่ยงของพื้นที่มลพิษในหลายแห่ง ...ซึ่งไม่ได้เกิดขึ้นในปีถัดไปหรือทศวรรษหน้า หากแต่เกิดขึ้นแล้วในตอนนี้' รายงานจากสำนักงานเพื่อการประสานงานด้านมนุษยธรรมแห่งสหประชาชาติ (OCHA): อ้างอิง Environmental Issues and Sustainable Development
เช่น เสือโคร่งไซบีเรีย ที่มีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ มีปัญหาสิ่งแวดล้อมเป็นจำนวนมากในประเทศรัสเซีย มีปัญหาหลายด้านที่ได้รับการอ้างว่ามาจากนโยบายในช่วงสมัยที่ยังเป็นสหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เหล่าเจ้าหน้าที่รู้สึกว่าการควบคุมมลพิษเป็นอุปสรรคซึ่งไม่จำเป็นต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและการทำให้เป็นอุตสาหกรรม เป็นผลให้ 40 เปอร์เซ็นต์ของดินแดนรัสเซียเริ่มแสดงให้เห็นถึงความตึงเครียดทางนิเวศวิทยาอย่างมีนัยสำคัญในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ส่วนใหญ่เนื่องจากปัญหาสิ่งแวดล้อมที่มีเป็นจำนวนมาก ซึ่งประกอบด้วย การทำลายป่า, ความไม่รับผิดชอบด้านพลังงาน, มลพิษ และกากกัมมันตรังสี ความหลากหลายทางชีวภาพ ประเทศรัสเซียมีพื้นที่คุ้มครองเป็นจำนวนมาก ดังเช่น ซาโปเวดนิค (เขตรักษาสัตว์ป่าและพรรณพืช ที่บริหารจัดการโดยรัฐบาลกลาง) และสวนธรรมชาติ โดยทำไว้เพื่อรักษาสภาวะธรรมชาติของสิ่งแวดล้อม ขณะนี้มีซาโปเวดนิค 101 แห่ง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่รวมกว่า 33.5 ล้านเฮกตาร์ อย่างไรก็ตาม สัตว์บางชนิด ดังเช่น เสือโคร่งอามูร์, หมีขั้วโลก และเสือดาวเปอร์เซีย ต่างก็กำลังเผชิญกับการเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ โดยทางรัฐบาลรัสเซียได้พยายามที่จะฟื้นฟูจำนวนประชากรของพวกมัน การประชุมเพื่อการอนุรักษ์เสือโคร่งที่จัดขึ้นในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในปี ค.ศ. 2010 เพื่อหารือเกี่ยวกับการอนุรักษ์ประชากรเสือโคร่งที่มีจำนวนลดน้อยลง ซึ่งถูกคุกคามโดยตัดไม้ทำลายป่า และการรุกล้ำในประเทศรัสเซีย อ้างอิง
สถานีบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน เป็นสถานีเปลี่ยนเส้นทางแห่งหนึ่งในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งชื่อตามท้องที่ตำบลบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน เป็นจุดเปลี่ยนเส้นทางระหว่างรถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม, รถไฟฟ้ารางเบา สายอัมปัง, รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ และรถโดยสารประจำทางของแรพิดเรล ตัวสถานีตั้งอยู่ระหว่างถนนวงแหวนที่สอง (MRR2) และทางพิเศษซูไงเบอซี สถานีบันดาร์ตาซิก์เซอลาตันถือเป็นสถานีเปลี่ยนเส้นทางที่มีขนาดใหญ่แห่งหนึ่งของกัวลาลัมเปอร์ รายละเอียดสถานี สถานีบันดาร์ตาซิก์เซอลาตันเป็นจุดเปลี่ยนเส้นทางของรถไฟฟ้าสามสายมากว่า 7 ปี สถานีในส่วนของแต่ละสายจะแยกออกจากกัน และการจำหน่ายบัตรโดยสารจะแยกระบบกัน แต่มีสะพานเชื่อมในแต่ละส่วน ที่หยุดรถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม ชานชาลาฝั่งเหนือของที่หยุดรถไฟบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน สถานีบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน ในส่วนของรถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม มีลักษณะเป็นที่หยุดรถ ให้บริการรถไฟฟ้าชานเมือง สายเซอเริมบัน เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 มีทางเข้าสถานีจากฝั่งถนนวงแหวนที่สอง (MRR2) ไม่ค่อยมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากนัก ลักษณะทางรถไฟเป็นทางคู่ มีชานชาลาด้านข้าง 2 แห่ง และสะพานลอยข้าม เนื้อที่ตัวสถานีค่อนข้างคับแคบ ในปี ค.ศ. 2006-2007 มีการปรับปรุงตัวสถานีครั้งใหญ่ โดยการขยายพื้นที่จำหน่ายตั๋ว และการถมชานชาลาให้สูงขึ้นกว่าเดิม สถานีรถไฟฟ้าสายอัมปัง ชานชาลาฝั่งเหนือของสถานีรถไฟฟ้าสายอัมปัง สถานีบันดาร์ตาซิก์เซอลาตันในสายย่อยซรีเปอตาลิง เป็นสถานีระดับดิน เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของที่หยุดรถไฟชานเมือง โดยการเข้าถึงสถานีรถไฟฟ้าแห่งนี้ สามารถใช้ทางเข้าร่วมกับที่หยุดรถไฟชานเมืองได้ สถานีรถไฟฟ้าแห่งนี้มีความสามารถในการรับผู้โดยสารได้มากกว่าที่หยุดรถไฟชานเมือง สิ่งอำนวยความสะดวก ได้แก่ ช่องจำหน่ายตั๋ว และเครื่องตรวจบัตรโดยสาร ชานชาลาเป็นชานชาลาแบบเกาะกลาง มีสะพานลอยเชื่อมไปยังที่หยุดรถไฟชานเมือง สถานีรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานกัวลาลัมเปอร์ Tasik Selatan station (KLIA Transit), Klang |ภาพมุมสูงของสถานีบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน (รถไฟฟ้าเคแอลไอเอ) จากฝั่งใต้ ในภาพนี้ จะเห็นขบวนรถไฟฟ้าด่วนวิ่งผ่านสถานี สถานีบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน ในส่วนของรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ เปิดทำการครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2002 เป็นหนึ่งใน 5 สถานี ที่รถไฟฟ้าเคแอลไอเอ แทรนสิต หยุดรับ-ส่งผู้โดยสาร สถานีแห่งนี้มีทางเดินเชื่อมต่อกับที่หยุดรถไฟชานเมือง และสถานีรถไฟฟ้าสายอัมปัง ตัวสถานีตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของที่หยุดรถ สามารถเข้าถึงสถานีได้จากถนนสายย่อยของทางพิเศษซูไงเบอซี สถานีรถไฟฟ้าแห่งนี้มีชานชาลาเกาะกลาง 2 แห่ง ทางรถไฟ 4 ทาง และช่องจำหน่ายตั๋ว มีสะพานลอยความยาว 95 เมตร ข้ามชานชาลา สถานีขนส่งผู้โดยสาร ในแผนพัฒนามาเลเซียที่เก้า มีโครงการที่จะสร้างสถานีขนส่งผู้โดยสารบริเวณนี้ อาคารผู้โดยสารใช้งบประมาณในการก่อสร้างรวม 570 ล้านริงกิต เริ่มก่อสร้างในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2007 และเปิดใช้งานอย่างเป็นทางในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2013 สถานีรถโดยสารของแรพิดเคแอล นอกจากรถไฟฟ้าทั้งสามสายแล้ว สถานีบันดาร์ตาซิก์เซอลาตันยังมีรถโดยสารของแรพิดเคแอล วิ่งให้บริการอีก 4 สายด้วยกัน ในอนาคต ตัวสถานีจะมีลานจอดรถแท็กซี่ 150 คัน ชานชาลารถโดยสาร 60 ชานชาลา ที่จอดรถ 1,000 คัน ซึ่งสามารถเข้าถึงได้จากถนนวงแหวนที่สอง และทางหลวงเบิซรายา และมีแผนที่จะย้ายสถานีขนส่งหลักจากปูดูรายา มาที่บันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน อ้างอิง บ บ บ บ
การแข่งขันขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เป็นการแข่งขันกีฬาขี่ม้าโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 7-19 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ประเภท เหรียญที่ได้รับรางวัลในการแข่งขันต่อไปนี้: ศิลปะบังคับม้าประเภทบุคคล ศิลปะบังคับม้าประเภททีม อีเวนติงประเภทบุคคล อีเวนติงประเภททีม กระโดดข้ามเครื่องกีดขวางประเภทบุคคล กระโดดข้ามเครื่องกีดขวางประเภททีม การคัดเลือก การเข้าร่วม ประเทศที่เข้าร่วม 43 ประเทศที่ผ่านการคัดเลือก สรุปเหรียญ สรุปเหรียญ 1 2 2 2 6 2 2 1 0 3 2 1 0 3 4 0 1 2 3 5 0 1 0 1 6 0 0 1 1 0 0 1 1 รวม 6 6 6 18 ผู้ที่ได้รับเหรียญ ศิลปะบังคับม้าประเภทบุคคล ศิลปะบังคับม้าประเภททีม เซินเคอ โรเทนแบร์แกร์โดโรเท ชไนแดร์คริสตีนา บเรอริง-ชเปรเฮออีซาเบล แวร์ท สเปนเซอร์ วิลตันฟีโอนา บิกวูดคาร์ล เฮสเตอร์ชาร์ลอตต์ ดูจาร์ดิน อัลลีสัน บร็อคเคซีย์ เพอร์รี-แกลสส์สเตฟเฟน ปีเตอร์สลอรา เกรฟส์ อีเวนติงประเภทบุคคล อีเวนติงประเภททีม การีม ลากูอากตีโบ วัลเลตต์มาตีเยอ เลอมวนอัสเตียร์ นีกอลา ยูเลีย คราเยฟสกี ซันดรา เอาฟ์ฟาร์ทอิงกริด คลิมเคอมีชาเอล ยุง เชน โรสสจวต ทีนนีย์แซม กริฟฟิทส์คริส เบอร์ตัน กระโดดข้ามเครื่องกีดขวางประเภทบุคคล กระโดดข้ามเครื่องกีดขวางประเภททีม ฟิลิปป์ โรซีแยร์เกวิน ซโตตรอเฌ-อีฟว์ บอซ์ตเปเนโลเปอ เลปเรวอซ์ต เกนต์ แฟร์ริงตันลูซี เดวิสแมกเลน วอร์ดเอลิซาเบท แมดเดน คริสเทียน อาลมันน์เมเรดิท มีชาเอลส์-เบร์เบาม์ดานีเอล ดอยส์แซร์ลูดแกร์ เบร์เบาม์ อ้างอิง ขี่มา 2016
เจ. เค. โรว์ลิง เจ. เค. โรว์ลิง เป็นนักเขียนนวนิยายชาวอังกฤษ ผู้เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้ประพันธ์วรรณกรรมแฟนตาซีชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ ซึ่งได้รับความความสนใจจากทั่วโลก ได้รับรางวัลมากมาย และมียอดขายกว่า 400 ล้านเล่ม และยังเป็นหนังสือชุดที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์ ด้านภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ที่ดัดแปลงมาจากหนังสือก็เป็นภาพยนตร์ชุดที่ทำรายได้มากที่สุดเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์ โรว์ลิงอนุมัติบทภาพยนตร์ทุกภาค และตลอดจนควบคุมงานฝ่ายสร้างสรรค์ภาพยนตร์ภาคสุดท้ายในฐานะผู้อำนวยการสร้าง โรว์ลิงเกิดที่เมืองเยตส์ มณฑลกลอสเตอร์เชอร์ เคยทำงานเป็นนักวิจัยและเลขานุการสองภาษาให้กับองค์การนิรโทษกรรมสากล ก่อนได้ความคิดสำหรับชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์บนขบวนรถไฟที่ล่าช้าจากแมนเชสเตอร์ไปลอนดอนเมื่อปี 1990 อีกเจ็ดปีถัดมา เธอเสียมารดา หย่าร้างกับสามีคนแรกและค่อนข้างยากจน จนโรว์ลิงเขียน แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ เสร็จในปี 1997 มีภาคต่อหกเล่ม เล่มสุดท้ายคือ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ในปี 2007 จากนั้นโรว์ลิงเขียนหนังสือสำหรับผู้อ่านผู้ใหญ่สามเรื่อง ได้แก่ เก้าอี้ว่าง (2012) และนวนิยายสืบสวนสอบสวน เรื่อง เสียงเพรียกจากคักคู (2013) และ The Silkworm (2014) โดยใช้ชื่อปลอมในการเขียนว่า โรเบิร์ต กัลเบรธ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ประเทศตองงา – เนบิวลาปู – ไข้เด็งกี ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
การสมรสเพศเดียวกันชอบด้วยกฎหมายในประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 เป็นต้นมา ประเทศฝรั่งเศสจึงกลายเป็นประเทศที่ 13 ของโลกที่การสมรสเพศเดียวกันชอบด้วยกฎหมาย การอนุญาตดังกล่าวมีผลบังคับใช้ทั้งในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่และจังหวัดและดินแดนโพ้นทะเล รัฐบาลพรรคสังคมนิยม นำโดยนายกรัฐมนตรี นายฌ็อง-มาร์ก เอโรได้เสนอกฎหมายรับรองสิทธิในการสมรสของคู่ครองเพศเดียวกันและสิทธิในการรับบุตรบุญธรรมต่อสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ภายใต้การสนับสนุนของประธานาธิบดี นายฟร็องซัว ออล็องด์ ซึ่งได้ประกาศเจตนารมณ์ว่าจะสนับสนุนกฎหมายฉบับดังกล่าวในช่วงระหว่างการหาเสียงการเลือกตั้งประธานาธิบดี ต่อมาในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 สภาผู้แทนราษฎรได้เห็นชอบร่างกฎหมายดังกล่าวด้วยคะแนนเสียง 329 ต่อ 229 วันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2013 วุฒิสภาได้เห็นชอบร่างกฎหมายดังกล่าวเช่นเดียวกัน พร้อมการแก้ไข ด้วยคะแนนเสียง 175 ต่อ 169 และสภาผู้แทนราษฎรก็ได้อนุมัติเห็นชอบร่างกฎหมายฉบับดังกล่าวอีกครั้งเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2013 ด้วยคะแนนเสียง 331 ต่อ 225 อย่างไรก็ตามพรรคอูแอ็มเปได้ยื่นเรื่องต่อศาลรัฐธรรมนูญฝรั่งเศสเพื่อให้วินิจฉัยทันทีภายหลังจากสภาฯ อนุมัติ ซึ่งเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ศาลฯ ได้วินิจฉัยว่ากฎหมายฉบับดังกล่าวชอบด้วยรัฐธรรมนูญ ส่งผลให้วันเดียวกันนั้น ประธานาธิบดีฟร็องซัว ออล็องด์ได้ลงนามประกาศใช้กฎหมายรับรองสิทธิการสมรสเพศเดียวกันในสิทธิในการรับบุตรบุญธรรม และตีพิมพ์ในรัฐกิจจานุเบกษา และมีผลบังคับใช้ในวันถัดมา ส่วนการสมรสเพศเดียวกันครั้งแรกอย่างเป็นทางการได้จัดขึ้นที่เมืองมงเปอลีเยเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคมปีเดียวกันนั้น ประวัติ มาแมร์และการสมรสเพศเดียวกัน มาแมร์ในออฟฟิศของตนภายในสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 2006 เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 2004 นายโนเอ็ล มาแมร์ อดีตตัวแทนพรรคกรีนเพื่อลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดี นายกเทศมนตรีเมืองแบกล์ ชานเมืองบอร์โด ได้ประกอบพิธีสมรสระหว่างผู้ชายสองคนคือแบร์ทร็อง ชาร์ป็องตีเยและสเตฟาน ชาแป็ง โดยมาแมร์ได้กล่าวว่ากฎหมายฝรั่งเศสไม่ได้ห้ามการจัดพิธีสมรสดังกล่าว และเขาจะยื่นเรื่องต่อศาลสิทธิมนุษยชนยุโรปหากมีผู้แย้งการประกอบพิธีนั้น นายดอมีนิก แปร์บ็อง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมได้กล่าวว่าความสัมพันธ์ดังกล่าวเป็นโมฆะในทางกฎหมาย และได้ร้องให้ศาลเข้ามาสั่งห้ามการจัดพิธีดังกล่าว ต่อมาเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 ศาลบอร์โดได้วินิจฉัยว่าการสมรสดังกล่าวตกเป็นโมฆะ ซึ่งหนึ่งในข้อกฎหมายในการคัดค้านการสมรสที่อัยการ ซึ่งเป็นตัวแทนของรัฐบาล ได้ใช้คือการที่ประมวลกฎหมายแพ่งฝรั่งเศสได้บัญญัติคำว่าสามีและภริยาไว้ในหลายที่ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการสมรสจะกระทำได้ระหว่างบุคคลที่มีเพศแตกต่างกัน เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2005 ศาลอุทธรณ์บอร์โดได้พิพากษายืนต่อคำพิพากษาดังกล่าว และศาลสูงสุด ก็ได้ปฏิเสธอุทธรณ์ของทั้งคู่เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2007 ปฏิกิริยา รายงานรัฐสภาปี 2006 คำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญปี 2011 ร่างกฎหมายปี 2011 สถิติการสมรส ความเห็นสาธารณะ อ้างอิง แหล่งข้อมูล ฝ
โลก โลกเป็นดาวเคราะห์ดวงที่สามจากดวงอาทิตย์ โลกเป็นหนึ่งในสี่ดาวเคราะห์หินในระบบสุริยะ ซึ่งหมายความว่ามวลส่วนใหญ่เป็นของแข็ง ส่วนอีกสามดาวที่เหลือ ได้แก่ ดาวพุธ ดาวอังคาร และดาวศุกร์ โลกยังมีอีกชื่อหนึ่งว่าดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ดาวโลก และพื้นพิภพ (terra ในภาษาละติน) โลกเป็นบ้านให้พืชและสัตว์นับล้านชนิด รวมถึงมนุษย์ โลกเป็นดาวเคราะห์ดวงเดียวในเอกภพที่ปรากฏว่าสามารถรองรับสิ่งมีชีวิต โลกมีที่หลายแห่งที่มนุษย์อยู่อาศัยได้ แม้บางแห่งก็อันตรายและอยู่อาศัยไม่ได้ วิทยาศาสตร์แสดงว่าโลกเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 4,500 ล้านปีก่อน สิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่บนโลกได้เปลี่ยนแปลงอากาศ (บรรยากาศ) ไปโดยสิ้นเชิง นี้เรียกว่าชีวมณฑล มหาสมุทรน้ำเค็มปกคลุมพื้นผิวโลก 71% โลกเป็นที่เดียวในระบบสุริยะที่ทราบว่ามีน้ำในสถานะของเหลวในปัจจุบัน อีก 29% ของพื้นผิวโลกเป็นพื้นดินหินในรูปแบบของทวีปและเกาะต่าง ๆ โลกมีปฏิสัมพันธ์กับวัตถุอื่น ๆ ในระบบสุริยะ โดยเฉพาะดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ โลกโคจรรอบดวงอาทิตย์ประมาณหนึ่งครั้งทุก 365.25 วัน การหมุนรอบตัวหนึ่งครั้งเรียกว่า วัน การโคจรรอบดวงอาทิตย์หนึ่งครั้งเรียกว่า ปี นี่คือเหตุผลที่มี 365 วันในหนึ่งปี และมีวันอธิกสุรทินเพิ่มเข้าไปในปฏิทินทุกๆ 4 ปี
ลอว์เรนซ์ เอ็ดวาร์ด แคสแดน (เกิดเมื่อ 14 มกราคม พ.ศ. 2492) เป็นนักเขียนบท, ผู้กำกับภาพยนตร์, ผู้ผลิดตาพยนตร์ชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักดีในนามผู้เขียนบทร่วมของภาพยนตร์เรื่องสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 5: จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ, ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า, และสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 6: การกลับมาของเจได แคสแดนจะเป็นผู้เขียนบทร่วมของภาพยนตร์ไตรภาคต่อของสตาร์ วอร์ส ผลงาน ปี เรื่อง หมายเหตุ 2523 สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 5: จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ นักเขียนบท 1981 ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า นักเขียนบท Body Heat นักเขียนบท และผู้กำกับ Continental Divide นักเขียนบท 1983 สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 6: การกลับมาของเจได นักเขียนบท The Big Chill นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ควบคุมงานสร้าง 2528 Silverado นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต 2531 หยุดถามหัวใจ จะรักใครดี? นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต 2533 I Love You to Death ผู้กำกับ 2534 Grand Canyon นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต 2535 เดอะ บอดี้การ์ด เกิดมาเจ็บเพื่อเธอ นักเขียนบท และผู้ผลิต 2537 ไวแอดด์ เอิร์พ นายอำเภอชาติเพชร นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต 2538 จูบจริงใจ...จะไม่มีวันจาง ผู้กำกับ 2542 Mumford นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต 2546 ล่าฝันมัจจุราช..อสุรกายกินโลก นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต 2555 Darling Companion นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต 2557 Hotel Vendome นักเขียนบท, ผู้กำกับ, และผู้ผลิต 2558 สตาร์ วอร์ส: อุบัติการณ์แห่งพลัง นักเขียนบท 2560 สตาร์ วอร์ส : ไตรภาคต่อ ผู้ผลิต 2561 สตาร์ วอร์ส : ไตรภาคต่อ นักเขียนบทร่วมกับจอน แคสแดน ลูกชายของเขา และผู้ผลิต 2562 สตาร์ วอร์ส : ไตรภาคต่อ นักเขียนบท และผู้ผลิต อ้างอิง ข้อมูลเพิ่มเติม