bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
การเลือกตั้งสันตะปาปา ค.ศ. 1061 จัดขึ้นในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1061 ที่ซันปีแยโตรอินวิงโกลี ('นักบุญเปโตรผู้ถูกล่ามโซ่') ในโรม หลังการสิ้นพระชนม์ของพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 2 ตามสารตราอินโนมิเนโดมินีของนิโคลัสที่ 2 คาร์ดินัลบิชอปเป็นผู้มีสิทธิเลือกตั้งสันตะปาปาเพียงผู้เดียวเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์โรมันคาทอลิก บิชอปอันเซลโม เด บัจโจแห่งลุกกา ผู้ที่มิใช่คาร์ดินัลและหนึ่งในผู้ก่อตั้งปาตาเรีย ได้รับเลือกเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 2 และสวมมงกุฏตอนกลางคืนของวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1061 ในมหาวิหารซันปีแยโตรอินวิงโกลี เนื่องจากการคัดค้านการเลือกตั้งทำให้ไม่สามารถทำพิธีสวมมงกุฎในมหาวิหารนักบุญเปโตรได้ รายละเอียด กำแพงอิฐส่วนนอกของมุขโค้งด้านสกัดที่ซันปีแยโตรอินวิงโกลี ถือเป็นหนึ่งในส่วนที่เก่าที่สุดของโบสถ์แห่งนี้ และอาจดูคล้ายกันในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 อันเซลโมได้รับการสนับสนุนจากคาร์ดินัลฮิลเดอบันด์ เพื่อนของเขาผู้เป็นแรงขับเคลื่อนเบื้องหลังการประกาศใช้อินโนมิเนโดมินี และสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 ในอนาคต, ก็อดเฟรย์ที่ 3 ดยุกแห่งลอแรนตอนล่าง กับกองกำลังชาวนอร์มันของรอแบร์ กิสการ์ ปรากฏตรงที่เลือกตั้ง เพื่อปฏิบัติตามคำรับประกันความปลอดภัยที่กิสการ์ได้ทำไว้กับนิโคลัสที่ 2 เมื่อได้รับแต่งตั้งเป็นดยุกแห่งอาปูเลียและคาลาเบรีย แม้ว่าอันเซลโมเป็นที่รู้จักและได้รับความเคารพในราชสำนักเยอรมัน จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทรงไม่ยินยอมให้มีการเลือกตั้ง คาร์ดินัลที่ได้รับเลือก ใน ค.ศ. 1061 มีคาร์ดินัล-บิชอป 6 รูป: ผู้ได้รับเลือก สัญชาติ ตำแหน่ง ได้รับเลื่อน ผู้ยกสถานะ หมายเหตุ โบนิฟาซิโอ, O.S.B. อาปูเลีย คาร์ดินัล-บิชอปแห่งอัลบาโน ก่อน ค.ศ. 1054 เลโอที่ 9 ปีเอโตร คาร์ดินัล-บิชอปแห่งตุสกูลุม ก่อน ค.ศ. 1057 วิกตอร์ที่ 2 โจวันนี คาร์ดินัล-บิชอปแห่งโปร์ตู 1057 สตีเฟนที่ 9 ปีเอโตร ดาเมียน, O.S.B.Cam. ราเวนนา คาร์ดินัล-บิชอปแห่งออสเตีย 30 พฤศจิกายน 1057 สตีเฟนที่ 9 นักปราชญ์แห่งคริสตจักรในอนาคต เบร์นาร์โด ดา เบเนเวนโต, O.S.B.Cas. เบเนเวนโต คาร์ดินัล-บิชอปแห่งปาเลสตรินา 1061 นิโคลัสที่ 2 ไมนาร์โดแห่งปมอโปซา, O.S.B.Cas. อิตาลี คาร์ดินัล-บิชอปแห่งกันดิดา พฤษภาคม 1061 นิโคลัสที่ 2 อ้างอิง
วัดบางขุนไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขุนไทร อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 21 ไร่ 3 งาน 24 ตารางวา มีธรณีสงฆ์จำนวน 15 ไร่ 56 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 13647 และ 11464 วัดบางขุนไทรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2423 ชื่อวัดตั้งตามหมู่บ้านซึ่งสันนิษฐานว่า ผู้นำในการพัฒนาและสร้างความเจริญ มีฐานันดรศักดิ์ชั้นขุน วัดสร้างขึ้นเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด แต่เล่ากันว่ามีพระธุดงค์ชื่อหลวงพ่อโทนมาปักกลดที่นี่ ชาวบ้านมีจิตศรัทธาจึงสร้างกุฏิถวาย ตัวหนังสือใต้พระประธานอุโบสถหลังเก่า ระบุว่า 'ข้าพเจ้าจึงแจง ผัวอำแดงปุยภรรยา เป็นผู้สร้างในพระศาสนา ร.ศ. 118' วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2522 ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ.2500 ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2540 ศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2536 อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 21 เมตร ยาว 7 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง ศาลาการเปรียญกว้าง 21 เมตร ยาว 7 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 7 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 22 เมตร ยาว 8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยไม้ 2 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานทรงเครื่อง สมัยรัตนโกสินทร์ สร้างเมื่อ ร.ศ. 118 พระพุทธรูปปางบำเพ็ญทุกรกิริยา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 พระพุทธรูปปางเสด็จโปรดสัตว์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 พระพุทธบาทจำลอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 และพระเทวาดีดพิณ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 อ้างอิง ไทรทอง
ซูอาซันติตะปาปาเลโอเน XIII เป็นภาพยนตร์สั้นใน ค.ศ. 1898 ที่กำกับโดยวิลเลียม เคนเนดี ดิกสันให้กับไบโอกราฟคอมปะนี และเป็นหนึ่งในภาพยนตร์แรกสุดที่ถ่ายไว้ในราชอาณาจักรอิตาลีเท่าที่มีอยู่ ภาพยนตร์สั้นนี้ถ่ายทำในสวนวาติกันในช่วงมิถุนายนถึงกรกรฎาคมของปีนั้น หลังจากรอคอยและเจรจากับเจ้าพระราชวังแห่งอัครสาวก ฟรันเชสโก ซาเลซิโอ เดลลา โวลเป เป็นเวลานาน และด้วยคำวิงวอนของหลานชายของพระสันตปาปานาม Count Pecci โดยเป็นภาพตัดต่อจากสามฉากที่แตกต่างกันที่ได้รับพระพรจากสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 13 ผู้มีพระชนมายุ 88 พรรษาในขณะนั้น และน่าจะถ่ายทำด้วยฟิล์มของโคดัก ภาพยนตร์เรื่องนี้เคยเชื่อกันมานานแล้วว่าถ่ายทำใน ค.ศ. 1896 และระบุเครดิตว่าเป็นของบริษัทพี่น้องลูมิแยร์ และผู้บุกเบิกภาพยนตร์ชาวตูริน Vittorio Calcina อันที่จริง ทางสันตะสำนักได้เพิกถอนสัมปทานภาพดังกล่าวแก่บริษัทอเมริกันแล้ว โดยไม่เห็นด้วยกับการฉายภาพยนตร์ในโรงภาพยนตร์ประเภทต่าง ๆ จากนั้นจึงส่งฟุตเทจไปให้ลูมิแยร์ นักประวัติศาสตร์และนักวิจัย Gianluca della Maggiore ได้สร้างเรื่องราวนี้ขึ้นมาใหม่โดยศึกษาจากหอจดหมายเหตุวาติกัน อ้างอิง
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัราชภัฏอุดรธานี เป็นโครงการจัดตั้งส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี เปิดสอนหลักสูตรนานาชาติ เพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ ความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษและสามารถทำงานในระดับสากล ประวัติ วิทยาลัยนานาชาติ เป็นโครงการจัดตั้งตามมติสภามหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2566 เพื่อส่งเสริมและจัดการศึกษาหลักสูตรนานาชาติที่มีคุณภาพได้มาตรฐานสากลและตอบสนองต่อความต้องการ โดยเน้นการจัดการศึกษารวมทั้งสภาพแวดล้อมการเรียนการสอนให้มีความเป็นนานาชาติ เป็นศูนย์กลางประสานความร่วมมือในการดำเนินงานการจัดการศึกษาหลักสูตรนานาชาติและงานด้านการต่างประเทศ และการดูแลอาจารย์ชาวต่างชาติและนักศึกษาต่างชาติของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีได้มีความร่วมมือกับสถาบันการศึกษาหลายแห่งในประเทศเวียดนามมาอย่างยาวนาน มีนักศึกษาชาวเวียดนามจำนวนมากที่ศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี หลักสูตรประกาศนียบัตรภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติ และนักศึกษาที่เข้าร่วมโครงการแลกเปลี่ยนนักศึกษานานาชาติหลายโครงการ เช่น การแลกเปลี่ยนทางวิชาการ หลักสูตรระยะสั้นและระยะยาว การแลกเปลี่ยนนักศึกษาและบุคลากร การฝึกประสบการณ์ของนักศึกษา รวมถึงการร่วมมือด้านงานวิจัยในศาสตร์ด้านศิลปะ การออกแบบ ดนตรี ศิลปะการแสดงเพื่อเสริมสร้างความสัมพันธ์ทางวิชาการ และแลกเปลี่ยนความร่วมมือในด้านการศึกษา วิจัยตลอดจนด้านการสนับสนุนกิจกรรมด้านวิชาการ ภาษา และวัฒนธรรม หลักสูตร หลักสูตรที่เปิดสอนในวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท Business English International คณบดี ทำเนียบคณบดีคณะเทคโนโลยีและวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี รายนามคณบดี วาระการดำรงตำแหน่ง 1. ดร.สุภัทรา วันเพ็ญ ปัจจุบัน หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น อ้างอิง
เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยทาจิบานะ ฮิงูจิ เริ่มเผยแพร่เป็นตอนในเว็บไซต์มังงะ มังงะ พาร์คของสำนักพิมพ์ฮาคุเซ็นชะ เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอไต้ฝุ่นกราฟฟิกส์และ Qzil.la ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมจนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2569 ตัวละคร ; ; ; ; ; ; ; สื่อ มังงะ แม่มดแชมปิญองเขียนและวาดภาพประกอบโดยทาจิบานะ ฮิงูจิ เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์มังงะมังงะ พาร์ค ของสำนักพิมพ์ฮาคุเซ็นชะ เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2562 เรื่องราวเสริมได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารซา ฮานะ โตะ ยูเมะในสัปดาห์ถัดมา ตอนต่างๆ เหล่านี้ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) จำนวน 6 เล่ม ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2567 สำนักพิมพ์บงกชได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในการแปลและตีพิมพ์เรื่องนี้เป็นภาษาไทยเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2568 อนิเมะ มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์นี้ได้รับการผลิตโดยสตูดิโอไต้ฝุ่นกราฟฟิกส์และ Qzil.la และกำกับโดยโยซูเกะ คุโบะ โดยมีบทที่เขียนโดยยูโกะ คากิฮาระ และออกแบบตัวละครโดยมิกิ มัตสึโมโตะ ซีรีส์นี้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม จนถึงวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2569 ทางช่องทีบีเอส และช่องอื่น ๆ เพลงเปิดของเรื่องคือ ร้องโดยโรซุ และเพลงปิดของเรื่องคือ ร้องโดย รายชื่อตอน
กองพลภูเขาที่ 3 เป็นหน่วยภูเขาหลักของกองทัพเยอรมัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองพลนี้ก่อตั้งขึ้นจากหน่วยต่าง ๆ ของกองทัพออสเตรีย ภายหลังการผนวกดินแดนในปี 1938 (อันชลุส) ประวัติ กองพลนี้เข้าร่วมในการบุกครองโปแลนด์ปี 1939 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพกลุ่มใต้แต่ถูกย้ายไปยังกองทหารรักษาการณ์ที่แนวรบตะวันตกก่อนที่การบุกโจมตีจะสิ้นสุดลง ในปี 1940 กองพลได้เข้าร่วมการบุกนอร์เวย์ โดยมีเหตุการณ์ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือการส่งกองทหารภูเขาที่ 139 ภายใต้การนำของนายพล เอ็ดเวิร์ด ดีทเทิล โดยพยายามเข้ายึดเมืองนาร์วิกจากฝ่ายพันธมิตรจนเกือบถูกทำลายล้าง แต่รอดมาได้จากการพ่ายแพ้ของฝ่ายพันธมิตรในนอร์เวย์และรัฐบาลนอร์เวย์ก็ยอมแพ้ในท้ายที่สุด ในภายหลังจึงได้ยกเมืองให้กับเยอรมันหลังจาก การรุกรานฝรั่งเศส ในปี 1941 กองพลได้เคลื่อนพลเข้าสู่แลปแลนด์เพื่อเข้าร่วมในปฏิบัติการซิลเบอร์ฟุคส์ ซึ่งเป็นการโจมตีอาร์กติกของโซเวียต ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการบาร์บารอสซา แต่ก็ไม่สามารถยึดเมืองมูร์มันสค์ได้ กองพลจึงถอนกำลังไปยังเยอรมนีเพื่อฟื้นฟูกำลังในช่วงปลายปี แต่ทิ้ง กองทหารราบภูเขาที่ 139 ไว้เพื่อปฏิบัติการด้วยตนเอง หลังจากฟื้นฟูกำลังแล้ว กองพลได้กลับไปยังนอร์เวย์ในปี 1942 ซึ่งทำหน้าที่เป็นกองหนุน จากนั้นจึงถูกย้ายไปยังแนวรบด้านตะวันออก ซึ่งทำหน้าที่เป็นกองหนุนสำหรับกองทัพกลุ่มเหนือใกล้เลนินกราดในเดือนพฤศจิกายน 1942 กองพลได้ถูกส่งไปยังแนวรบที่โซเวียตได้ล้อมเมืองเวลิกีเย ลูคิ จากนั้นจึงย้ายไปยังทางใต้ในช่วงกลางเดือนธันวาคมเพื่อไปสนับสนุนการรบที่สตาลินกราดกองพลได้ต่อสู้ในช่วงที่เหลือของสงครามทางตอนใต้ กองพลถูกผลักดันให้ล่าถอยอย่างต่อเนื่องในแนวรบผ่านยูเครน ฮังการี สโลวาเกีย และในที่สุดก็ยอมจำนนต่อโซเวียตในไซลีเซียเมื่อสิ้นสุดสงคราม เมื่อวันที่ 1 มกราคม 1945 กองพลภูเขาที่ 3 (ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้กองทัพกลุ่มไฮนริซีของกลุ่มกองทัพกลุ่มเอ) มีกำลังพล 9,805 นาย การจัดกำลัง กองพลมีการจัดกำลังดังนี้: + กองพลภูเขาที่ 3 ปี 1939 กองพลภูเขาที่ 3 ปี 1942 กองพลภูเขาที่ 3 (สิ้นสุดปี 1944) กรมทหารราบภูเขาที่ 138 กรมทหารราบภูเขาที่ 138 กรมทหารราบภูเขาที่ 138 กรมทหารราบภูเขาที่ 144 กรมทหารราบภูเขาที่ 144 กรมทหารราบภูเขาที่ 144 กรมปืนใหญ่ภูเขาที่ 112 กรมปืนใหญ่ภูเขาที่ 112 กรมปืนใหญ่ภูเขาที่ 112 กองลาดตระเวนที่ 112 กองพลจักรยานที่ 95 กองลาดตระเวนที่ 83 กองพันต่อต้านรถถังที่ 48 กองพันยานพิฆาตรถถังที่ 95 กองพันยานพิฆาตรถถัง 95 กองพันทหารบุกเบิกภูเขา 83 กองพันทหารบุกเบิกภูเขา 83 กองพันทหารบุกเบิกภูเขา 83 หน่วยกองพล 68 หน่วยกองพล 68 หน่วยกองพล 68 ผู้บัญชาการ เอ็ดเวิร์ด ดีทเทิล (1938 – 14 มิถุนายน 1940) จูเลียส ริงเกล (14 มิถุนายน 1940 – 23 ตุลาคม 1940) ฮันส์ เครย์ซิง (23 ตุลาคม 1940 – 10 สิงหาคม 1943) เอ็กเบิร์ต พิคเกอร์ (10 สิงหาคม 1943 – 26 สิงหาคม 1943) ซิกฟรีด ราสป์ (26 สิงหาคม 1943 – 10 กันยายน 1943) เอ็กเบิร์ต พิคเกอร์ (10 กันยายน 1943 – 29 กันยายน 1943) ออกัสต์ วิทมันน์ (29 กันยายน 1943 – 3 กรกฎาคม 1944) พอล คลัตต์ (3 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 – 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2488) อ้างอิง
ฮันส์ เครย์ซิง (17 สิงหาคม 1890 – 14 เมษายน 1969) เป็นนายพลชาวเยอรมันที่ทำหน้าที่บัญชาการ กองพลภูเขาที่ 3 และ กองทัพที่ 8 เขาได้รับเหรียญอัศวินกางเขนเหล็กพร้อมใบโอ๊กและดาบ ชีวิตวัยเด็กและอาชีพทหาร ช่วงต้นชีวิต ฮันส์ เครย์ซิง (Hans Kreysing) เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1890 ที่เมืองเกิททิงเงิน ในแคว้นรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี เขาเติบโตในครอบครัวที่มีประเพณีการรับราชการทหาร และได้รับการศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เครย์ซิงเข้าร่วมกองทัพบกจักรวรรดิเยอรมันในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1909 โดยสังกัดกรมทหารราบที่ 82 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับหน้าที่ในกองพันเยเกอร์ (ทหารราบเบา) และแสดงความสามารถจนได้รับเหรียญกล้าหาญหลายรายการ ระหว่างสงคราม หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขายังคงรับราชการในไรชส์แวร์ (กองทัพเยอรมันช่วงสาธารณรัฐไวมาร์) และได้รับการเลื่อนยศตามลำดับ สงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองปะทุขึ้นในปี 1939 เครย์ซิงดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง: ผู้บัญชาการกรมทหารราบที่ 16 (ตุลาคม 1940 - สิงหาคม 1942) ผู้บัญชาการกองพลภูเขาที่ 3 (สิงหาคม 1942 - พฤศจิกายน 1943) ผู้บัญชาการกองพลที่ 17 (พฤศจิกายน 1943 - เมษายน 1944) ผู้บัญชาการกองทัพที่ 8 (เมษายน 1944 - พฤษภาคม 1945) เครย์ซิงยุติการรับราชการในยศ นายพลแห่งกองกำลังภูเขา และเป็นผู้บัญชาการกองทัพที่ยอมจำนนต่อกองทัพสัมพันธมิตรที่ออสเตรียในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1945 หลังสงคราม หลังสงคราม เขาถูกกองทัพอังกฤษจับกุมและถูกคุมขังเป็นเวลาสั้นๆ ก่อนจะได้รับการปล่อยตัวและใช้ชีวิตที่เหลือในเยอรมนีตะวันตก เหรียญเกียรติยศ เข็มกลัดกางเขนเหล็ก (1939) ชั้นที่ 2 (24 พฤศจิกายน 1939) ชั้นที่ 1 (24 พฤศจิกายน 1939) กางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็ก อัศวินกางเขนเหล็ก (29 พฤษภาคม 1940) ในตำแหน่ง พันเอก และผู้บัญชาการกองทหารราบที่ 16 กางเขนอัศวินประดับใบโอ๊ค (ลำดับที่ 183, 20 มกราคม 1943) ในตำแหน่ง พลโท และผู้บัญชาการกองพลทหารราบที่ 3 กางเขนอัศวินประดับใบโอ๊คและดาบ (ลำดับที่ 63, 13 เมษายน 1944) ในตำแหน่ง นายพลแห่งกองทัพบก และผู้บัญชาการทั่วไปของกองพลที่ 17 อ้างอิง
พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ เป็นงานที่จัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลอง แสดงความยิ่งใหญ่ และความเจริญรุ่งเรือง เนื่องในโอกาสหรือวาระการครบรอบครั้งสำคัญของอาณาจักรรัตนโกสินทร์ โดยยังเป็นการสมโภชพระบรมมหาราชวังและวัดพระศรีรัตนศาสดารามไปในตัวด้วย ในแต่ละครั้งจะมีพระราชพิธี มหรสพสมโภช และกิจกรรมต่าง ๆ ตามที่พระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์ในขณะนั้น ๆ ทรงเห็นสมควร จัดขึ้นมาแล้วทั้งหมด 4 ครั้ง ดังนี้ พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ครั้งแรก จัดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2328 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช หลังจากที่ทรงประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเต็มรูปแบบแล้ว โดยมีมหรสพเป็นเวลา 3 วัน 3 คืน พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 100 ปี จัดขึ้นเมื่อวันที่ 17–21 เมษายน พ.ศ. 2425 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีมหรสพทั้งในพระนครและหัวเมืองต่าง ๆ เป็นเวลา 7 วัน 7 คืน พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 150 ปี จัดขึ้นเมื่อวันที่ 4–6, 8–10 และ 23–25 เมษายน พ.ศ. 2475 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระองค์ทรงเปิดพระปฐมบรมราชานุสรณ์และสะพานพระพุทธยอดฟ้าเมื่อวันที่ 6 เมษายน ซึ่งตรงกับวันจักรี พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี จัดขึ้นเมื่อวันที่ 4–12 และ 21 เมษายน พ.ศ. 2525 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ครั้งแรก พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์มีขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2328 หลังจากการก่อสร้างพระบรมมหาราชวังและพระราชวังบวรสถานมงคลแล้วเสร็จ และพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกตามโบราณราชประเพณีโดยสมบูรณ์แบบแล้ว โดยจัดพระราชพิธีนี้ขึ้นเป็นเวลา 3 วัน พระองค์ทรงนิมนต์พระสงฆ์จากพระอาราม (วัด) ทั้งในและนอกเขตพระนคร ขึ้นสวดพระพุทธมนต์บนเชิงเทิน ทุก ๆ ใบเสมา ๆ ละ 1 รูป พระราชทานเงินส่วนพระองค์ให้ข้าราชการทำข้าวกระทงเลี้ยงพระสงฆ์ ตั้งโรงทานพระราชทานเลี้ยงให้กับขอทานรอบพระนคร ตั้งต้นกัลปพฤกษ์ตามแนวกำแพงพระนครเพื่อทิ้งทานต้นละ 1 ชั่ง (1.2 กิโลกรัม) ตลอด 3 วัน รวมถึงจัดมหรสพสมโภช โดยเฉพาะละครผู้หญิงโรงใหญ่ เก็บค่าเข้าชมวันละ 10 ชั่ง (12 กิโลกรัม) ภายหลังเสร็จสิ้นพระราชพิธีแล้ว พระองค์พระราชทานนามพระนครให้สอดคล้องกับนามของพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร นามว่า 'กรุงเทพมหานคร บวรรัตนโกสินทร์ มหินทรายุทธยา มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบุรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์' (ก่อนที่ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แปลงสร้อยจาก 'บวรรัตนโกสินทร์' เป็น 'อมรรัตนโกสินทร์') พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 100 ปี พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 150 ปี พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 250 ปี อ้างอิง
จเรทหารทั่วไปแห่งบุนเดิสแวร์ คือตำแหน่งนายทหารสูงสุดของบุนเดิสแวร์ ซึ่งก็คือกองทัพของประเทศเยอรมนี จเรทหารทั่วไปมียศทหารเป็นพลเอกหรือพลเรือเอก (หรือที่เรียกว่านายพลสี่ดาว) ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพเยอรมนีถูกกำหนดให้ใช้หลักการพลเรือนคุมทหารเหมือนสหรัฐ ด้วยเหตุนี้ ตำแหน่งผู้นำกองทัพและผู้นำเหล่าทัพเยอรมันจึงมีตำแหน่งเป็นเพียงจเรทหาร ซึ่งไม่มีกองบัญชาการเป็นของตนเอง กฎหมายพื้นฐานบัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเป็นผู้บัญชาการทหารบก-เรือ-อากาศโดยตรง ด้วยเหตุนี้ จเรทหารทั่วไปจึงมีบทบาทเป็นเพียงผู้รับผิดชอบหลักคิดการป้องกันประเทศของกองทัพ ประเมินภัยคุกคาม รวมถึงการวางแผน การเตรียมพร้อม และการตรวจประเมินปฏิบัติการของบุนเดิสแวร์ ตลอดจนเป็นที่ปรึกษาฝ่ายทหารของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และเป็นที่ปรึกษาของเนโท จเรทหารทั่วไปแห่งบุนเดิสแวร์เป็นผู้บังคับบัญชาส่วนเหล่าทัพ (Streitkräfte) หนึ่งในสองส่วนหลักของบุนเดิสแวร์ ผู้ใต้บังคับบัญชาชั้นรองจากจเรทหารทั่วไปได้แก่ จเรทหารบก, จเรทหารเรือ, จเรทหารอากาศ, ผู้บัญชาการแผนกยุทธบริการ, ผู้บัญชาการแผนกสุขาภิบาลกลาง, ผู้บัญชาการแผนกไซเบอร์และสนเทศบริการ ซึ่งเป็นตำแหน่งอัตราพลโท อ้างอิง
ไท่ผิงหฺวาน-ยฺหวี่จี้ หรือ 'ภูมิศาสตร์สากลแห่งรัชสมัยไท่ผิง ค.ศ. 976–983' เป็นตำราภูมิศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 โดยนักวิชาการชาวจีนนาม เยฺว่ ฉื่อ (樂史; ค.ศ. 930–1007) เขียนขึ้นในรัชสมัยจักรพรรดิซ่งไท่จงแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ ตำรานี้มี 200 ม้วน (หรือ เล่ม) ที่มีรายการเกือบทุกพื้นที่ของประเทศจีน ณ เวลาที่เผยแพร่ พร้อมทั้งชื่อสถานที่และรากศัพท์ของสถานที่เหล่านั้น ผลงานี้โดยทั่วไปปฏิบัติตามระบบการกำหนดทางภูมิศาสตร์และการเมืองของราชวงศ์ถัง โดยแบ่งประเทศจีนออกเป็น 13 'เต้า' และแบ่งเพิ่มเติมออกเป็น 'โจว' และ 'เซี่ยน' เนื่องจากข้อมูลส่วนใหญ่อิงตามงานของราชวงศ์ถัง ผลงานี้จึงถือเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญในการศึกษาภูมิศาสตร์ของจีนราชวงศ์ถัง ไท่ผิงหฺวาน-ยฺหวี่จี้มักบันทึกข้อมูลประชากร สถานที่สำคัญ และโครงสร้างทางศาสนาหรือพิธีกรรม ประเพณี และข้อมูลทางประวัติศาสตร์พื้นฐาน บางครั้งเพิ่มข้อมูลที่ไม่พบในฉื่อจี้ของซือหม่า เชียน ตำราภูมิศาสตร์ที่โด่งดังที่สุดของจีน นอกจากนี้ยังกำหนดแนวโน้มในการรวมชีวประวัติ การอ้างอิงวรรณกรรม และเนื้อหาอื่น ๆ ไว้ในผลงานทางภูมิศาสตร์ของจีนด้วย อ้างอิง
ณ นคร เป็นตระกูลนักปกครองเก่าแก่ตระกูลหนึ่งของภาคใต้ของประเทศไทย มีต้นตระกูลคือเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์) เป็นบุตรเขยและอุปราชของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (หนู) ในระยะที่เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (หนู) ตั้งตัวเป็นเจ้าในเมืองนครศรีธรรมราช และยังถือเป็นเชื้อวงศ์สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ตระกูล ณ นคร เคยมีบทบาทและอำนาจมากในฐานะผู้สำเร็จราชการเมืองนครศรีธรรมราช พระปลัด ผู้ช่วยราชการ กรมการเมือง และเจ้าเมืองอื่น ๆ อีกหลายเมืองอย่างเมืองตรัง พัทลุง พังงา ตะกั่วป่า และกระบี่ รวมทั้งเป็นผู้กำกับเมืองไทรบุรีและกลันตันอีกด้วย ตระกูลนี้มีอำนาจอยู่ทางภาคใต้ ระหว่าง พ.ศ. 2327–2444 หลังจากหมดอำนาจหน้าที่ทางการปกครองในภาคใต้แล้ว มีสมาชิกบางคนในตระกูลที่มีบทบาทส่วนตัวมากกว่าอิทธิพลในรูปของตระกูล บุคคลสำคัญในตระกูล ณ นคร ซึ่งมีบทบาทสำคัญในฐานะนักปกครอง ได้แก่เป็นเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช 4 คน คือ เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์) (พ.ศ. 2327–2354) เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย) (พ.ศ. 2354–2382) เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อยกลาง) (พ.ศ. 2382–2410) เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (หนูพร้อม) (พ.ศ. 2410–2444) หลังจากนั้นบุตรเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย) ที่ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ไปเป็นเจ้าเมืองอื่น ๆ เช่น เจ้าพระยามหาศิริธรรมฯ (น้อยใหญ่) ต้นตระกูลโกมารกุล ณ นคร เป็นเจ้าเมืองพัทลุง ระหว่าง พ.ศ. 2370–2384 พระยาบริรักษ์ภูธร (แสง) เป็นเจ้าเมืองไทรบุรีระหว่าง พ.ศ. 2364–2384 และเป็นเจ้าเมืองพังงาระหว่าง พ.ศ. 2384–2404 พระยาเสนานุชิต (นุช) เป็นปลัดเมืองไทรบุรีระหว่าง พ.ศ. 2364–2384 และเจ้าเมืองตะกั่วป่าระหว่าง พ.ศ. 2384–2434 ผู้ขอพระราชทานนามสกุลนี้คือ เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แย้ม ณ นคร) ได้รับพระราชทานเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2456 เขียนเป็นอักษรโรมันว่า na Nagara อ้างอิง
สุสานเศาะลาฮุดดีนบรรจุที่ฝังศพและหลุมฝังศพของเศาะลาฮุดดีน สุลต่านราชวงศ์อัยยูบิด ตั้งอยู่ติดกับมัสยิดอุมัยยะฮ์ในดามัสกัส ประเทศซีเรีย สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1196 สามปีหลังเศาะลาฮุดดีนเสียชีวิต นอกจากนี้ กลุ่มสุสานยังมีมัดเราะซะฮ์อัลอะซีซียะฮ์ที่เหลือซากเพียงเล็กน้อย นอกจากเสาไม่กี่ต้นและซุ้มประตูโค้งภายในที่อยู่ติดกับหลุมศพที่ได้รับการบูรณะ ปัจจุบันสุสานแห่งนี้บรรจุที่เก็บโลงศพ 2 โลง โลงหนึ่งทำด้วยไม้ ซึ่งว่ากันว่าบรรจุร่างของเศาะลาฮุดดีน และอีกโลงหนึ่งทำด้วยหินอ่อน สร้างขึ้นเพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อเศาะลาฮุดดีนในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยสุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 แห่งออตโตมัน และต่อมาได้รับการบูรณะโดยจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 นอกจากโลงศพหินอ่อนแล้ว ยังมีพวงหรีดสำริดปิดทองประดับประดาอย่างวิจิตรบรรจงวางอยู่บนโลงศพหินอ่อนด้วย ซึ่งต่อมาถูกเคลื่อนย้ายโดยพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 หรือลอเรนซ์แห่งอาราเบีย ซึ่งต่อมาได้นำไปฝากไว้ที่ Imperial War Museum ภาพ ฮามิดที่ 2 แห่งออตโตมัน และต่อมาได้รับการบูรณะโดยจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 to Saladin's Mausoleum .ทางเข้าสุสานเศาะลาฮุดดีน, ค.ศ. 2019 Original Tomb |โลงศพเดิมของเศาะลาฮุดดีน, ค.ศ. 2019 of Saladin's |ลานในสุสานเศาะลาฮุดดีน, ค.ศ. 2019 of |กำแพงสุสานที่มีกระเบี้องที่เพิ่มในสมัยออตโตมัน อ้างอิง บรรณานุกรม
คณาพร พัฒนพันธ์ (เกิด 12 เมษายน พ.ศ. 2543) คณาเป็นนางงามชาวไทยในเวที มิสแกรนด์ไทยแลนด์ เริ่มเข้าประกวดครั้งแรกคือ มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2023 โดยเป็นตัวแทน จังหวัดสุรินทร์ และล่าสุดประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2025 ตัวแทนจังหวัด กรุงเทพมหานคร ดำรงตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 4 และถูกแต่งตั้งให้เป็นตัวแทนประเทศไทยในเวที มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล 2025 รอประกาศผลตัดสินวันที่ 18 ตุลาคม 2568 ที่ ประเทศมาเลเซีย แต่ภายหลังได้มีการสละตำแหน่ง ประวัติ คณาพร พัฒนพันธ์ ชื่อเล่น ข้าวฟ่าง แต่หลายคนรู้จักในชื่อ คณา เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน 2543 เป็นคนภูมิลำเนา จังหวัดอุทัยธานี ประเทศไทย คณาเป็นนางงามชาวไทย การเข้าวงการ คณาเริ่มเข้าวงการจากการประกวดนางงาม โดยเริ่มจากการประกวด มิสแกรนด์สุรินทร์2023 และได้รางวัลชนะเลิศ และเธอได้เป็นตัวแทน จังหวัดสุรินทร์ ไปแข่งต่อในเวที มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2023 ซึ่งเธอยังไม่ได้รับรางวัลชนะเลิศ ในปี(2025) คณาได้คัมแบ็กการประกวดอีกครั้งในเวที มิสแกรนด์สงขลา 2025 ได้รับรางวัลรองอันดับ 1 และได้ประกวด มิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร 2025 ได้รางวัลชนะเลิศและเป็นตัวแทน กรุงเทพมหานครไปแข่งต่อในเวที มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2025 และเธอผ่านเข้าสู่รอบ 5คนสุดท้าย และได้รางวัล รองชนะเลิศอันดับ 4 มาครอง การประกวด มิสแกรนด์สระบุรี 2023 ในปี พ.ศ. 2565 คณาพรได้เริ่มการประกวดจากการประกวดมิสแกรนด์สระบุรี 2023 เพื่อหาตัวแทน จังหวัดสระบุรี ในการประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2023 โดยคณาพรได้เป็น มิสแกรนด์แก่งคอย และเธอผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย มิสแกรนด์สุรินทร์ 2023 ในปี พ.ศ. 2565 คณาพรได้เข้าร่วมการประกวด มิสแกรนด์สุรินทร์ เพื่อหาตัวแทน จังหวัดสุรินทร์ ไปประกวดเวที มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2023 และเธอดำรงตำแหน่ง มิสแกรนด์สุรินทร์ 2023 มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2023 ในปี พ.ศ. 2566 คณาพรได้เข้าร่วมการประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2023 โดยเป็นตัวแทน จังหวัดสุรินทร์ แต่ในปีนั้น คณาพรไม่ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2023 มิสแกรนด์สงขลา 2025 ในปี พ.ศ. 2567 คณาพรได้กลับมาเข้าร่วมการประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ อีกครั้ง โดยเธอเข้าร่วมการประกวด มิสแกรนด์สงขลา เพื่อหาตัวแทน จังหวัดสงขลา และเธอดำรงตำแหน่ง รองชนะเลิศอันดับ 1 มิสแกรนด์สงขลา 2025 มิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร 2025 ในปี พ.ศ. 2567 หลังจากที่คณาพรไม่ประสบความสำเร็จ เธอเลยได้ประกวดต่อใน มิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร เพื่อหาตัวแทน กรุงเทพมหานคร และเธอดำรงตำแหน่ง มิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร 2025 มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2025 ในปี พ.ศ. 2568 คณาพรได้เข้าร่วมการประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2025 โดยเป็นตัวแทน กรุงเทพมหานคร และคณาพรได้เป็น ควีนภาคกลาง 2025 และดำรงตำแหน่ง รองชนะเลิศอันดับ 4 มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2025 ผลงาน การประกวดนางงาม สัญลักษณ์สี เวที ผลการประกวด รางวัลพิเศษ มิสแกรนด์สระบุรี 2023 เข้ารอบ 20 คนสุดท้าย มิสแกรนด์สุรินทร์ 2023 ชนะเลิศ มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2023 ไม่ผ่านเข้ารอบ GRAND MODEL AWARD 10 คนสุดท้าย - ขวัญใจมหาชนเชียงใหม่ 18 คนสุดท้าย - มิสแกรนด์ขวัญใจเชียงใหม่ 7 คนสุดท้าย - มิสแกรนด์หมอลำไรส์ซิงสตาร์ X ระเบียบวาทะศิลป์ มิสแกรนด์สงขลา 2025 รองอันดับ 1 มิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร 2025 ชนะเลิศ มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2025 รองอันดับ 4 Best Arrival By CHAT Cosmetics (เข้ากองประกวดวันแรก) รองชนะเลิศ - ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม 12 คนสุดท้าย - 'A Star is Born' 30 คนสุดท้าย - แกรนด์วอยซ์ลูกทุ่งมหาชน 22 คนสุดท้าย - ขวัญใจสงขลา 2025 ผลงานการแสดง ปี เรื่อง บทบาท เครือข่าย 2568 บริษัทนี้ไม่มีจำกัด ปาล์ม YouTube MGI BEYOND อ้างอิง
ชญาภัช สมศักดิ์ (ชื่อเดิม:แพรวรรณ สมศักดิ์) (เกิดวันที่ 20 พฤศจิกายน 2542) เป็นนักแสดงและนางงามชาวไทย เริ่มเข้าวงการจากการประกวดและมีผลงานละครเรื่องแรกคือเรื่องนางสิบสอง และต่อมาได้เข้าร่วมประกวดนางงาม ในหลายเวที อาทิ มิสแกรนด์ไทยแลนด์ , มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ , มิสทัวริซึมเวิลด์ไทยแลนด์ ประวัติ ชญาภัช สมศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2542 เริ่มเข้าวงการจากการประกวด Jaymart MISS MOBILE THAILAND 2019 และได้เริ่มแสดงละครเรื่องแรกคือเรื่อง นางสิบสอง 2562 ทาง ช่อง 7HD ในปี 2020 เธอได้เข้าร่วมการประกวด มิสแกรนด์สมุทรสงคราม ได้ผ่านเข้ารอบ 6 คนสุดท้าย ในปี 2021 เธอได้เข้าร่วมการประกวด มิสทัวริซึมเวิลด์ไทยแลนด์ และเป็นตัวแทนทูตการท่องเที่ยวจังหวัดนครศรีธรรมราช ในปี 2022 เธอได้เข้าร่วมการประกวด มิสเฮอริเทจไทยแลนด์ โดยเป็นตัวแทนจังหวัดสมุทรสงคราม ได้ผ่านเข้ารอบ 15 คนสุดท้าย ในปี 2023 ได้เป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวด มิสทัวริซึมเวิลด์ 2023 ที่ประเทศจีน ในปี 2024 เธอได้เข้าร่วมประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2024 โดยเข้าร่วมประกวดกวด จังหวัดนครศรีธรรมราช และ จังหวัดพะเยา และปี 2025 แพรได้เข้าร่วมการประกวด มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2568 มิสยูนิเวิร์สตราด 2025 โดยเธอได้รับตำแหน่ง รองชนะเลิศอันดับ 2 ในปี 2026 เธอได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2026 ในจังหวัดกาญจนบุรี ได้รับรางวัล รองชนะเลิศอันดับ 4 และได้เข้าร่วมการประกวด นางสาวไทย จังหวัดนครปฐม ได้รับรางวัลชมเชย ผลงานการประกวด สัญลักษณ์สี เวที ผลการประกวด บอย แอนด์ เกิร์ล ไทยแลนด์ 2018 ชนะเลิศ มิสมอเตอร์โชว์ 2019 มิสทีนเชียงราย 2019 เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย บอย แอนด์ เกิร์ล ไทยแลนด์ 2019 ชนะเลิศ มิสโมบายไทยแลนด์ 2019 เข้ารอบ 30 คนสุดท้าย มิสมอเตอร์โชว์ 2020 เข้ารอบ 25 คนสุดท้าย มิสแกรนด์สมุทรสงคราม 2020 เข้ารอบ 6 คนสุดท้าย มิสทัวริซึมเวิลด์ไทยแลนด์ 2021 เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย นางงามผิวสวย 2020 รองอันดับ 1 มิสเฮอริเทจไทยแลนด์ 2022 เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย มิสเซ็กซี่ไทยแลนด์ 2023 เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย มิสบิวตี้ไทยแลนด์ 2023 รองชนะเลิศ เทพีวัดห้วยจรเข้ รองอันดับ 1 ธิดาส้มโอขาวแตงกวา ปี 2566 รองอันดับ 2 มิสทัวริซึมเวิลด์ 2023 ไม่ผ่านเข้ารอบ มิสแกรนด์นครศรีธรรมราช 2024 รองอันดับ 4 มิสแกรนด์พะเยา 2024 ไม่ผ่านเข้ารอบ ธิดาดอนหอยหลอด ประจำปี 2567 เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย สาวงามเมืองแม่กลอง 2567 ไม่ผ่านเข้ารอบ The Presenter idol Thailand 2024 ไม่ผ่านเข้ารอบ มิสยูนิเวิร์สตราด 2025 รองอันดับ 2 มิสแกรนด์กาญจนบุรี 2026 รองอันดับ 4 นางสาวไทยนครปฐม 2569 รางวัลชมเชย + ผลงานการแสดง ปี ละคร บทบาท เครือข่าย 2562 นางสิบสอง คล้อง (คนที่ 5) ช่อง 7HD 2563 พระรถเมรี ขุนแผนแสนสะท้าน ผ่อง ช่องจ๊ะทิงจา อ้างอิง
ตราสัญลักษณ์สมาคมกีฬาฟันดาบแห่งประเทศไทย สมาคมกีฬาฟันดาบแห่งประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร (อังกฤษ: Fencing Association of Thailand) เป็นองค์กรกำกับดูแลกีฬาฟันดาบในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2508 สมาคมฯ ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการโอลิมปิคแห่งประเทศไทย และ การกีฬาแห่งประเทศไทย มีหน้าที่หลักในการส่งเสริม พัฒนา และคัดเลือกนักกีฬาฟันดาบทีมชาติไทยเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันในระดับนานาชาติ บทบาทและการดำเนินงาน สมาคมกีฬาฟันดาบแห่งประเทศไทยมีบทบาทในการบริหารจัดการและพัฒนากีฬาฟันดาบในประเทศไทย รวมถึงการจัดการแข่งขันชิงแชมป์ประเทศไทย และการพัฒนาบุคลากรทางการกีฬา โดยสมาคมฯ ทำงานร่วมกับการกีฬาแห่งประเทศไทยในการจัดทำ 'หลักสูตรผู้ฝึกสอนกีฬาฟันดาบระดับชาติ' เพื่อสร้างมาตรฐานผู้ฝึกสอนในประเทศ การดำเนินงานและระบบการจัดการของสมาคมฯ ยังเป็นหัวข้อในการศึกษาวิจัยเชิงวิชาการ เพื่อหาแนวทางการพัฒนาสู่ความเป็นเลิศในระดับสากล ในด้านการคัดเลือกนักกีฬา สมาคมฯ ได้รับการกล่าวถึงอย่างมีนัยสำคัญจากสื่อมวลชนหลายครั้ง ซึ่งเป็นหลักฐานยืนยันความโดดเด่นขององค์กร ตัวอย่างเช่น ในปี พ.ศ. 2561 ไทยรัฐได้รายงานถึงประเด็นความไม่โปร่งใสในการคัดเลือกนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2018 และในปี พ.ศ. 2567 สื่อสยามกีฬาได้รายงานถึงการเปลี่ยนแปลงคณะผู้บริหาร โดยมีการแต่งตั้ง พจน์ อร่ามวัฒนานนท์ เป็นนายกสมาคมฯ คนใหม่ ผลงานสำคัญในระดับนานาชาติ ผลงานที่โดดเด่นที่สุดของนักกีฬาฟันดาบทีมชาติไทยภายใต้การดูแลของสมาคมฯ คือการคว้า 2 เหรียญทองแดงในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย จาก วีรเดช คอธนีย์ ในประเภทเอเป้บุคคล และ เซเบอร์บุคคล ในระดับทวีป นักกีฬาทีมชาติไทยสามารถคว้าเหรียญรางวัลในกีฬาเอเชียนเกมส์ได้หลายครั้ง โดยเฉพาะในประเภทเซเบอร์บุคคลและทีมชาย รวมถึงฟอยล์บุคคลชาย ส่วนในระดับภูมิภาค สมาคมฯ ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันซีเกมส์อย่างต่อเนื่องตั้งแต่ พ.ศ. 2530 และได้รับเหรียญรางวัลเป็นจำนวนมากในแทบทุกครั้ง เช่น ใน กีฬาฟันดาบในซีเกมส์ 2023 ที่ประเทศกัมพูชา ทัพนักกีฬาไทยได้รับ 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง อ้างอิง
โรงพยาบาลพลเรือนอะห์มดาบาด หรือ โรงพยาบาลพลเรือน เป็นโรงพยาบาลรัฐในอะห์มดาบาด รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย มีอาณาเขตพื้นที่รวม ภายในยังเป็นที่ตั้งของแพทยสภารัฐคุชราต, สภาเภสัชกรรัฐคุชราต, สภาพยาบาลรัฐคุชราต และวิทยาลัยแพทยศาสตร์ บี. เจ. ประวัติศาสตร์ โรงพยาบาลก่อตั้งขึ้นในปี 1858 ด้วยเงินบริจาคจากศรีหัตหีสิง (Shri Hutheesing), ศรีเปรมภาอี (Shri Premabhai) และเซอร์เจียนเจเนอรัล (Surgeon General) ดี วิลลีย์ (D Wyllie) โดยมีขนาด 92 เตียง โรงพยาบาลมีผู้ป่วยใน 70,000 คน, ทำการผ่าตัด 26,000 ครั้ง และทำคลอด 6,500 ครั้งต่อปี ในปี 2019 โรงพยาบาลเปิดอาคารผู้ป่วยในหลังใหม่ขนาด 1,200 เตียง สร้างขึ้นด้วยเงิน 395 ครอร์รูปี ในต้นเดือนเดียวกัน ลูกจ้างสัญญาของโรงพยาบาลหลายร้อยคนประท้วงการจ่ายเงินเดือนที่ไม่สมบูรณ์ ระหว่างการระบาดของ COVID-19 ศาลสูงรัฐคุชราตชี้ให้เห็นว่าโรงพยาบาลมีอุปกรณ์เตรียมความพร้อมเพื่อการบริการสุขภาพไม่เพียงพอ และเรียกสภาพของโรงพยาบาลว่า 'น่าสมเพช' และ 'ดีเท่ากับคุกใต้ดิน' พร้อมเน้นย้ำถึงการขาดเครื่องช่วยหายใจและการขาดความรับผิดชอบโดยแพทย์อาวุโส หลังจากนั้นไม่กี่วัน ศาลสูงตั้งข้อสังเกตว่า 'การบริหารได้เตรียมพร้อมขึ้นและทําได้ดีมาก' หลังจากสังเกตว่าโรงพยาบาลมีเจ้าหน้าที่สาธารณสุขเพิ่มเติมพร้อมกับเครื่องช่วยหายใจ 47 เครื่อง อ้างอิง
อัรรุศอฟะฮ์ ( Ruṣāfa) เป็นหมู่บ้านในประเทศซีเรียที่ตั้งอยู่ในตำบลมัศยาฟ อำเภอมัศยาฟ ทางตะวันตกของฮะมาฮ์ และทางตะวันตกเฉียงใต้ของมัศยาฟประมาณ 10 กิโลเมตร ตามข้อมูลจากสำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) อัรรุศอฟะฮ์มีประชากร 1,608 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถืออะละวี ที่นี่เป็นที่ตั้งของอดีตป้อมอิสมาอีลียะฮ์ ประวัติ อัรรุศอฟะฮ์ถูกยึดครองโดยอิสมาอีลียะฮ์นิซารียะฮ์ประมาณ ค.ศ. 1140 พร้อมกับป้อมปราการอื่น ๆ ในบริเวณนั้น ได้แก่ Masyaf, อัลเคาะวาบี, อัลมะนีเกาะฮ์ และกุลัยอะฮ์ ป้อมปรากการนี้สร้างขึ้นใหม่โดยดาอี (หัวหน้า) อิสมาอีลียะฮ์ รอชิดอัดดีน ซินาน ในคริสต์ทศวรรษ 1160 เป็นไปได้ว่าป้อมปราการอีกแห่งตั้งอยู่แทนที่ก่อนที่ฝ่ายอิสมาอีลียะฮ์จะเข้าพิชิต ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1271 บัยบัรส์ สุลต่านมัมลูก เข้าล้อมและยึดครองอัรรุศอฟะฮ์จากฝ่ายอิสมาอีลียะฮ์ ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 อัรรุศอฟะฮ์เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กที่มี khan เก่า (สถานีคาราวาน) นอกเหนือจากซากป้อมปราการที่ยังคงเหลือบางส่วน ภาพ Syria Syria Syria อ้างอิง บรรณานุกรม
ธง'ยาฮุซัยน์'โบกสะบัดเหนือศาลเจ้าอิหม่ามฮุซัยน์ในช่วงอาชูรออ์ ยาฮุซัยน์ เป็นวลีภาษาอาหรับที่มุสลิมนิกายชีอะฮ์ใช้เพื่อรำลึกถึงหรือการแทรกแซงของฮุซัยน์ อิบน์ อะลี มักใช้งานเป็นการเฉพาะในบริบทของการไว้อาลัยมุฮัรร็อม (Mourning of Muharram) วลีนี้มักพบบนธง ฮุซัยน์ได้รับสถานะสูงในนิกายชีอะฮ์และถือเป็นอิหม่ามคนที่สาม ธง ธงที่เขียนว่า 'โอ้ ผู้ล้างแค้นของฮุซัยน์' เหนือมัสยิดแจมแครอนหลังการโจมตีอิหร่านของอิสราเอลใน ค.ศ. 2025 ฮุซัยน์ถูกเรียกบนธงชีอะฮ์สีแดงในอิหร่านยุคใหม่ โดยเฉพาะในรูปแบบ ยาละษารอตอัลฮุซัยน์ ('โอ้ ผู้ล้างแค้นของฮุซัยน์') ตามตำนานชีอะฮ์ระบุว่า กองทหารของฮุซัยน์สู้รบภายใต้ธงแดง การเชื่อมโยงสีแดงกับฮุซัยน์เป็นสัญลักษณ์ของเลือดผู้พลีชีพ และยังมีหลักฐานเพิ่มเติมในฮะดีษบางฉบับ เช่น อัลมัวะอ์ญะมุลกะบีรและมัจญ์มะอ์อัซซะวาอิด อ้างว่าในช่วงเวลาที่ฮุซัยน์พลีชีพ ท้องฟ้ากลายเป็นสีแดงเข้ม และดูเหมือนว่าท้องฟ้าจะเปื้อนเลือดอยู่หลายวัน ธงแดงมีการชักขึ้นเป้นการเฉพาะบนมัสยิดแจมแครอนหลังการลอบสังหารกอเซม โซเลย์มอนี ซึ่ง Yassine Hossein Abadi ผู้ดูแลมัสยิดแจมแครอน ระบุว่าทำไว้ 'เพื่อแก้แค้นต่อเลือดของเขา' และยังชูขึ้นเพื่อจุดประสงค์แก้แค้นบนมัสยิดเดียวกันในช่วงการโจมตีอิหร่านของอิสราเอลใน ค.ศ. 2025 อ้างอิง
รายชื่อทางแยกในจังหวัดสมุทรปราการ เฉพาะทางแยกสัญญาณไฟจราจร ทางแยกต่างระดับ รวมทั้งทางแยกบางแห่งที่ไม่มีสัญญาณไฟจราจรและไม่ใช่ทางแยกต่างระดับ แต่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ ทางแยกต่างระดับ รหัส (ESRI) รหัส ประเภท อักษรไทย อักษรโรมัน ถนนที่เกี่ยวข้อง ท้องที่ พิกัดภูมิศาสตร์ หมายเหตุ 3 บางครุ Bang Khru ถนนสุขสวัสดิ์ ทางพิเศษกาญจนาภิเษก ถนนกาญจนาภิเษก (ด้านใต้) อำเภอพระประแดง 3 บางเมือง Bang Muang ถนนศรีนครินทร์ ถนนกาญจนาภิเษก (ด้านใต้) อำเภอพระประแดง 3 ลัดโพธิ์ Lat Krabang สะพานภูมิพล ๑ สะพานภูมิพล ๒ อำเภอพระประแดง 3 ลาดกระบัง Lat Krabang ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 ถนนหลวงแพ่ง เขตลาดกระบัง-อำเภอบางเสาธง 4 สุขุมวิท Sukhumvit ถนนสุขุมวิท ถนนกาญจนาภิเษก (ด้านใต้) อำเภอเมืองสมุทรปราการ 3 สะพานภูมิพล Bhumibol Bridge ถนนวงแหวนอุตสาหกรรม ถนนปู่เจ้าสมิงพราย ถนนกาญจนาภิเษก (ด้านใต้) อำเภอเมืองสมุทรปราการ 3 สุวรรณภูมิ Suvarnabhumi ถนนเทพรัตน ถนนสุวรรณภูมิ 3 ถนนกาญจนาภิเษก (ด้านใต้) อำเภอบางเสาธง }
จังหวัดปาโดวา เป็นหนึ่งในเจ็ดจังหวัดในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี เมืองเอกของจังหวัดคือปาโดวา ภูมิประเทศของจังหวัดปาโดวาส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำปาดานา (Pianura Padana) ซึ่งเป็นหนึ่งในที่ราบอุดมสมบูรณ์ที่สุดในยุโรป มีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน เช่น แม่น้ำเบรนตา (Brenta) และแม่น้ำบัคกลีโยเน (Bacchiglione) ที่มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาสังคมตั้งแต่สมัยโบราณ ตอนใต้ของจังหวัดมีเนินเขาเรียกว่า Colli Euganei ซึ่งเกิดจากการปะทุของภูเขาไฟในอดีต และปัจจุบันกลายเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ ในอดีต จังหวัดปาโดวาเป็นพื้นที่ที่มีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่ยุคก่อนโรมัน โดยชนเผ่าเวเนตี เป็นกลุ่มแรกที่สร้างชุมชนในบริเวณนี้ ต่อมาในสมัยโรมัน เมืองปาตาวิอุม (Patavium) หรือเมืองปาโดวาในปัจจุบัน กลายเป็นเมืองสำคัญด้านการค้าและการทหาร โดยมีบทบาทในการเชื่อมระหว่างอาณาจักรโรมันกับตอนเหนือของยุโรป ต่อมาในสมัยกลาง เมืองปาโดวาเติบโตอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในศตวรรษที่ 13–14 ซึ่งเป็นช่วงก่อตั้งมหาวิทยาลัยปาโดวา ต่อมาในศตวรรษที่ 15 พื้นที่นี้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเวนิส ซึ่งส่งผลต่อการพัฒนาโครงสร้างเมืองและระบบชลประทานที่ยังคงหลงเหลือถึงปัจจุบัน อ้างอิง ปด
จังหวัดเตรวีโซ เป็นจังหวัดในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี มีเมืองเอกคือ เตรวีโซ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำซีเล (Sile) จังหวัดนี้มีภูมิประเทศที่หลากหลาย ครอบคลุมทั้งที่ราบอุดมสมบูรณ์ เนินเขา และเชิงเขาแอลป์ โดยเฉพาะบริเวณ เนินเขากอนเยลีอาโน–วัลโดเบียนาดีเน (Colline di Conegliano e Valdobbiadene) ซึ่งเป็นแหล่งปลูกองุ่นผลิตไวน์โปรเซกโก (Prosecco) ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี 2019 จังหวัดเตรวีโซมีประวัติศาสตร์ย้อนกลับไปถึงยุคโรมัน เมืองเตรวีโซเคยเป็นศูนย์กลางของชุมชนโรมันในยุคสาธารณรัฐ ต่อมาในสมัยกลาง เมืองนี้อยู่ภายใต้การปกครองของขุนนางท้องถิ่นหลายตระกูล ก่อนจะถูกผนวกรวมเข้าสู่สาธารณรัฐเวนิสในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ส่งผลให้เมืองต่าง ๆ เช่น อาโซโล (Asolo), กัสเตลฟรันโกเวเนโต (Castelfranco Veneto) และกอเนกลิอาโน (Conegliano) เติบโตทั้งในด้านศิลปะ สถาปัตยกรรม และการค้า เมืองเตรวีโซในปัจจุบันยังคงรักษาบรรยากาศเมืองเก่า ด้วยคูคลอง อาคารหินโบราณ และโบสถ์ศตวรรษกลาง เป็นที่รู้จักในฐานะ “เวนิสน้อย” และยังเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจยุคใหม่ โดยเป็นที่ตั้งของบริษัทระดับโลก เช่น Benetton และ De’Longhi อ้างอิง ตร
จังหวัดแวร์บาโน-คูซิโอ-ออสโซลา ตั้งอยู่เหนือสุดของแคว้นปีเยมอนเต ประเทศอิตาลี มีพรมแดนติดกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จังหวัดแวร์บาโน-คูซิโอ-ออสโซลามีภูมิประเทศที่โดดเด่นด้วยเทือกเขาแอลป์ทางเหนือ และทะเลสาบที่สวยงามทางใต้ เช่น ทะเลสาบมัจจอเรซึ่งมีเกาะโบโรมีอันเลื่องชื่อ และทะเลสาบดอร์ตา ที่งดงามไม่แพ้กัน พื้นที่ของจังหวัดแบ่งออกเป็นสามภูมิภาคหลักตามชื่อจังหวัด ได้แก่ แวร์บาโน (รอบทะเลสาบมัจจอเร), คูซิโอ (รอบทะเลสาบออร์ตา), และออสโซลา (หุบเขาสูงในแอลป์) พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาและหุบเขา ทำให้ภูมิประเทศของที่นี่มีความหลากหลาย ทั้งเทือกเขา ทะเลสาบ ป่าไม้ และธารน้ำแข็ง จังหวัดนี้ก่อตั้งเมื่อปี 1992 จากการแยกตัวออกจากจังหวัดโนวารา ซึ่งเป็นความพยายามของชุมชนท้องถิ่นในการส่งเสริมอัตลักษณ์ภูมิภาค ก่อนหน้านั้น พื้นที่ออสโซลาเคยเป็นเส้นทางการค้าสำคัญระหว่างอิตาลีกับสวิตเซอร์แลนด์มาตั้งแต่ยุคโรมัน อีกทั้งยังเป็นแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และมีการต่อต้านระบอบฟาสซิสต์อย่างเข้มแข็งโดยกลุ่มปารติจานี (partigiani) ปัจจุบัน เศรษฐกิจของจังหวัดพึ่งพาการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติและวัฒนธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบทะเลสาบมัจจอเรและหุบเขาฟอร์มัซซา ซึ่งเป็นจุดหมายยอดนิยมของนักปีนเขาและผู้รักธรรมชาติ อุตสาหกรรมการแปรรูปไม้ การผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ นอกจากนี้ การค้าชายแดนกับสวิตเซอร์แลนด์ก็ช่วยเสริมเศรษฐกิจท้องถิ่นอย่างมีนัยสำคัญ อ้างอิง วร
นิกรเดช พลางกูร เป็นนักการทูตและข้าราชการระดับสูงชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งโฆษกกระทรวงการต่างประเทศ และอธิบดีกรมสารนิเทศ ประวัติ นิกรเดชเป็นบุตรของ นพ.พิลิปดา พลางกูร และนางนงเยาว์ พลางกูร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ภาคนานาชาติ) และระดับปริญญาโทด้าน International Affairs จาก The American University ประเทศสหรัฐอเมริกา การทำงาน นิกรเดชเข้ารับราชการในกระทรวงการต่างประเทศและเติบโตในสายงานด้านเศรษฐกิจระหว่างประเทศ เขาเคยมีบทบาทสำคัญในการช่วยเหลือคนไทยในลิเบียในช่วงวิกฤติความขัดแย้งทางทหารเมื่อปี พ.ศ. 2554 และต่อมาในช่วงโควิด-19 ในฐานะหัวหน้าชุดเฉพาะกิจ นอกจากนี้ยังมีบทบาทในการเจรจาและวางกรอบความร่วมมือด้านความมั่นคงทางเศรษฐกิจ การต่อต้านอาชญากรรมข้ามชาติ และการพัฒนาเศรษฐกิจชายแดน บทบาทสำคัญ นิกรเดชมีบทบาทในการเจรจาระหว่างประเทศ รวมถึงการประชุมระดับทวิภาคีระหว่างไทยกับประเทศเพื่อนบ้าน เช่น การเจรจาภายใต้คณะกรรมาธิการเขตแดนร่วมไทย–กัมพูชา (Joint Boundary Commission: JBC) รวมถึงการให้ข้อมูลต่อสาธารณะในฐานะโฆษกฯ โดยมีท่าทีที่แสดงถึงหลักการทางการทูตที่ยึดถือความสัมพันธ์อันดีต่อประเทศเพื่อนบ้านควบคู่กับการรักษาผลประโยชน์ของชาติ อ้างอิง
เรือฟริเกตชั้น บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค หรือ ฟริเกต 125 เป็นเรือรบผิวน้ำรุ่นล่าสุดของกองทัพเรือเยอรมัน ถือเป็นเรือฟริเกตยุคใหม่ถัดจากเรือฟริเกตชั้นซัคเซิน (F124) รองรับปฏิบัติการทางทหารในศตวรรษที่ 21 โดยเฉพาะภารกิจในต่างประเทศที่ต้องปฏิบัติการต่อเนื่องเป็นเวลานาน ด้วยคุณลักษณะเด่นด้านความอึด ทนทาน ระบบอัตโนมัติ และขีดความสามารถในการรบรอบด้าน เรือชั้นนี้จึงกลายเป็นหนึ่งในฟริเกตที่ล้ำหน้าที่สุดของยุโรป ในด้านมิติทางกายภาพ เรือมีความยาว 149.5 เมตร กว้าง 18.8 เมตร และมีระวางขับน้ำเต็มที่ถึง 7,200 ตัน ซึ่งถือว่ามากที่สุดในบรรดาเรือฟริเกตของยุโรป ตัวเรือออกแบบให้มีคุณสมบัติสเตลธ์ และสามารถออกปฏิบัติการในทะเลได้ต่อเนื่องนานถึง 24 เดือน โดยไม่ต้องกลับเข้าฐานปฏิบัติการ ทั้งนี้เพื่อสนับสนุนภารกิจระยะไกลในพื้นที่เสี่ยง เช่น การควบคุมวิกฤต การต่อต้านการก่อการร้าย และการป้องปรามโจรสลัด ระบบขับเคลื่อนของเรือชั้นบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ใช้เครื่องยนต์ CODLAG ซึ่งรวมกำลังจากเครื่องยนต์ดีเซลและกังหันแก๊ส ให้กำลังรวม 31,600 กิโลวัตต์ สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ประมาณ 26 น็อต โดยมีระยะปฏิบัติการมากกว่า 4,000 ไมล์ทะเล ลูกเรือที่ประจำการมีเพียง 120 นาย ซึ่งน้อยมากเมื่อเทียบกับเรือขนาดเดียวกัน เนื่องจากระบบควบคุมและสนับสนุนหลายอย่างเป็นแบบอัตโนมัติ อาวุธที่ติดตั้งบนเรือมีทั้งปืนใหญ่ Oto Melara ขนาด 127 มม. พร้อมระบบยิงกระสุนระยะไกลแบบ Vulcano, ปืนกลอัตโนมัติขนาด 27 มม. และ 12.7 มม., ระบบป้องกันภัยทางอากาศแบบ RAM (Rolling Airframe Missile), ตอร์ปีโด และจุดจอดเฮลิคอปเตอร์ขนาดกลาง 2 ลำ เช่น NH90 หรือ Sea Lynx รายชื่อเรือในชั้น ปัจจุบัน เรือฟริเกตชั้นบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค มีจำนวนสี่ลำ ได้แก่: F222 Baden-Württemberg (บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค) ประจำการ 2019 F223 Nordrhein-Westfalen (นอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน) ประจำการ 2020 F224 Sachsen-Anhalt (ซัคเซิน-อันฮัลท์) ประจำการ 2021 F225 Rheinland-Pfalz (ไรน์ลันท์-ฟัลทซ์) ประจำการ 2022 อ้างอิง บด
เรือฟริเกตชั้น ซัคเซิน หรือ ฟริเกต 124 เป็นเรือรบผิวน้ำของกองทัพเรือเยอรมัน ได้รับการพัฒนาโดยตรงต่อยอดจากเรือฟริเกตชั้นบรันเดินบวร์ค (F123) เพื่อเพิ่มขีดความสามารถด้านการป้องกันภัยทางอากาศขั้นสูง ซึ่งเป็นจุดอ่อนของ F123 ที่เน้นภารกิจปราบเรือดำน้ำและป้องกันตนเองเท่านั้น เรือมีขนาดความยาว 143 เมตร กว้าง 17.4 เมตร และระวางขับน้ำเต็มที่ประมาณ 5,800 ตัน ใช้ระบบขับเคลื่อนแบบ CODAG ซึ่งประกอบด้วยเครื่องยนต์ดีเซล MTU และแก๊สเทอร์ไบน์ General Electric LM2500 ทำความเร็วสูงสุดได้ 29 น็อต ระยะปฏิบัติการไกลกว่า 4,000 ไมล์ทะเล โดยมีลูกเรือประจำการราว 230 นาย หัวใจหลักของระบบอาวุธคือ แท่นยิงแนวดิ่ง Mk 41 จำนวน 32 ช่อง ซึ่งบรรจุอาวุธปล่อยผิวพื้นสู่อากาศ 2 ประเภท ได้แก่ SM-2 Block IIIA สำหรับการสกัดเป้าหมายระยะไกล เช่น เครื่องบินขับไล่หรืออาวุธปล่อยครูซ อีกประเภทคือ ESSM สำหรับการต่อต้านภัยคุกคามในระยะกลางและใกล้ เช่น มิสไซล์ความเร็วสูงต่อต้านเรือผิวน้ำ มิสไซล์ทั้งสองประเภทสามารถยิงผ่านระบบควบคุมการยิงแบบหลายเป้าพร้อมกัน ด้วยเรดาร์ APAR และ SMART-L ไม่เท่านั้น ชั้นเรือซัคเซินยังติดตั้งระบบอาวุธต่อตีประชิด (CIWS) ได้แก่ ปืนกลอัตโนมัติ Rheinmetall Oerlikon Millennium Gun ขนาด 35 มม. สำหรับสกัดเป้าหมายระยะสั้น เช่น โดรนหรือเรือเร็ว พร้อมด้วย ปืนใหญ่ OTO Melara ขนาด 76 มม. สำหรับเป้าหมายผิวน้ำและทางอากาศในระยะกลาง ชั้นเรือซัคเซินมีแท่นยิงตอร์ปิโดเบาติดตั้งข้างลำเรือ ใช้ร่วมกับระบบโซนาร์ลากท้ายเรือและเฮลิคอปเตอร์ล่าตอร์ปิโดแบบ Sea Lynx หรือ NH90 ซึ่งช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการปราบเรือดำน้ำ ความสามารถของระบบอาวุธทั้งหมดนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของระบบอำนวยการรบ แบบ TACTICOS ที่สามารถประสานการปฏิบัติของเซนเซอร์ อาวุธ และระบบเดก้าลิงก์ ทำให้เรือฟริเกตชั้นซัคเซินสามารถทำหน้าที่เป็นศูนย์บัญชาการและป้องกันภัยทางอากาศของกองเรือได้อย่างสมบูรณ์แบบ รายชื่อเรือในชั้น เรือฟริเกตชั้นซัคเซินมีแผนงานสร้างจำนวนสี่ลำ แต่สร้างจริงจำนวนสามลำ ได้แก่: F219 Sachsen (ซัคเซิน) ประจำการ 2003 F220 Hamburg (ฮัมบวร์ค) ประจำการ 2004 F221 Hessen (เฮ็สเซิน) ประจำการ 2006 F222 Thüringen (ทือริงเงิน) ยกเลิกโครงการ อ้างอิง ซค
นิรดา เจษฎาปรียากุล หรือเดิมชื่อว่า ชลธิชา พิมพสุทธิ์ (เกิด 30 มิถุนายน 2536) ชื่อเล่น ตั๊ก นิรดาเป็นนักแสดง นางแบบ และนางงามชาวไทย นิรดาเริ่มเข้าวงการจากการประกวดนางงามจากเวที มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2015 และ มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2017 โดยเป็นตัวแทน มิสแกรนด์อำนาจเจริญ และปี 2560 เธอได้เข้าร่วมการประกวดมิสออเนชันส์ไทยแลนด์ และถูกแต่งตั้งให้เป็นตัวแทนประเทศไทยไปแข่งต่อ มิสเอิร์ธ 2018 หลังจากนั้นเธอก็เป็นนักแสดง สังกัด สามเศียร และล่าสุดนิรดาได้เข้าร่วมการประกวด มิสยูนิเวิร์สชัยภูมิ 2025 ได้รับตำแหน่ง รองอันดับ 1 ประวัติ นิรดา เจษฎาปรียากุล หรือชื่อเดิม ชลธิชา พิมพสุทธิ์ (เกิด 30 มิถุนายน 2536) ชื่อเล่น ตั๊ก นิรดาเกิดที่ จังหวัดอำนาจเจริญ ประเทศไทย การประกวด มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2557 ในปี พ.ศ. 2557 ชลธิชาได้เริ่มการประกวดนางงามในเวทีมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2557 ซึ่งตอนนั้น ชลธิชาสามารถผ่านเข้ารอบ 40 คนสุดท้าย มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2015 ในปี พ.ศ. 2558 ชลธิชาได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2015 ซึ่งตอนนั้น นิรดาได้เข้ารอบ 50 คนสุดท้าย แต่ไม่ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย มิสแกรนด์อำนาจเจริญ 2017 ในปี พ.ศ. 2560 ชลธิชาได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ ในระดับจังหวัด โดยเธอได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อำนาจเจริญ และได้รับรางวัลชนะเลิศ มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2017 ในปีเดียวกัน ชลธิชาได้เข้ากองการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2017 โดยเป็นตัวแทนจังหวัดอำนาจเจริญ และนิรดาไม่ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย มิสออเนชันส์ไทยแลนด์ 2017 ในปีเดียวกัน นิรดาได้เข้าร่วมการประกวดมิสอเนชันส์ไทยแลนด์ และเธอได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 มิสเอิร์ธ 2018 ในปีต่อมา พ.ศ. 2561 นิรดาได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งมิสเอิร์ธไทยแลนด์ 2018 และเป็นตัวแทนประเทศไทย ไปประกวดมิสเอิร์ธ 2018 ได้รับการแต่งตั้งจากตำแหน่ง รองอันดับ 2 มิสอเนชันส์ไทยแลนด์ และเธอไม่ผ่านเข้ารอบ มิสยูนิเวิร์สฉะเชิงเทรา ชัยภูมิ พัทลุง ต่อมาอีก 7 ปี ในปี พ.ศ. 2568 นิรดาได้กลับมาประกวดนางงามอีกครั้ง ในเวที มิสยูนิเวิร์สฉะเชิงเทรา ชัยภูมิ พัทลุง เพื่อหาตัวแทนทั้ง 3 จังหวัดไปประกวด มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2568 และเธอสามารถคว้ารางวัลพิเศษมาได้ 2 รางวัล คือรางวัลขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน และรางวัลขวัญใจชัยภูมิ และนิรดาได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 มิสยูนิเวิร์สชัยภูมิ ผลงาน ผลงานการประกวด สัญลักษณ์สี เวที ผลการประกวด รางวัลพิเศษ มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2557 เข้ารอบ 40 คนสุดท้าย มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2015 ไม่ผ่านเข้ารอบ มิสแกรนด์อำนาจเจริญ 2017 ชนะเลิศ มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2017 ไม่ผ่านเข้ารอบ มิสออเนชันส์ไทยแลนด์ 2017 รองอันดับ 2 มิสเอิร์ธ 2018 ไม่ผ่านเข้ารอบ ชนะเลิศ - ชุดราตรียาวยอดเยี่ยม (กลุ่มไฟ) รองอันดับ 2 - ความสามารถพิเศษ (กลุ่มไพ) มิสยูนิเวิร์สชัยภูมิ 2025 รองอันดับ 1 ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน ขวัญใจชัยภูมิ ผลงานการแสดง ปี ละคร บทบาท เครือข่าย 2562 นางสิบสอง แสด (คนที่ 9) ช่อง 7HD 2563 พระรถเมรี พระมเหสีแสด พระสุธน มโนราห์ กินรีศรีจุฬา 2565 เจ้าหญิงพิกุลทอง นางยักษ์กานิล ลูกผู้ชายชื่อไกรทอง แม่พิศมัย ป้อมปางบรรพ์ คำเอื้อย (รับเชิญ) 2566 ดาบเจ็ดสีมณีเจ็ดแสง คุณท้าวบานเย็น 2567 กุลาแสนสวย พระสนมมณีกาญจน์ ข้อมูลเบื้องต้น นักแสดง นางงาม อ้างอิง
เซอร์โรเบิร์ต กอร์ดอน เมนซีส์ (20 ธันวาคม ค.ศ. 1894 – 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักการเมืองและทนายความชาวออสเตรเลีย ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีออสเตรเลียคนที่ 12 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1939 ถึง 1941 และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ถึง 1966 เขาเป็นผู้นำพรรคยูไนเต็ดออสเตรเลีย (UAP) ในสมัยแรก และต่อมาเป็นผู้นำคนแรกของพรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลียในสมัยที่สอง เขาดำรงตำแหน่งสมาชิกรัฐสภา (MP) สำหรับเขตคูยองในรัฐวิกทอเรียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1934 ถึง 1966 เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ออสเตรเลีย เมนซีส์ศึกษาด้านกฎหมายที่มหาวิทยาลัยเมลเบิร์นและกลายเป็นหนึ่งในทนายความชั้นนำของเมลเบิร์น เขาดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีของรัฐวิกทอเรียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932 ถึง 1934 จากนั้นจึงย้ายไปรัฐสภาสหพันธรัฐ และต่อมาได้เป็นอัยการสูงสุดแห่งออสเตรเลีย และรัฐมนตรีกระทรวงอุตสาหกรรมในรัฐบาลของโจเซฟ ไลออนส์ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1939 หลังจากการเสียชีวิตของไลออนส์ เมนซีส์ได้รับเลือกเป็นผู้นำของพรรคยูไนเต็ดออสเตรเลีย (UAP) และสาบานตนเข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เขาได้อนุมัติการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองของออสเตรเลียในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 และใช้เวลาสี่เดือนในอังกฤษเพื่อเข้าร่วมการประชุมของคณะรัฐมนตรีสงครามของเชอร์ชิลล์ เมื่อเขากลับมายังออสเตรเลียในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1941 เมนซีส์พบว่าเขาได้สูญเสียการสนับสนุนจากพรรคของเขาและได้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในเวลาต่อมา จากนั้นเขาได้ช่วยก่อตั้งพรรคเสรีนิยมใหม่ และได้รับเลือกเป็นผู้นำคนแรกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 ในการเลือกตั้งสหพันธรัฐปี ค.ศ. 1949 เมนซีส์ได้นำพรรคร่วมเสรีนิยม–คันทรีไปสู่ชัยชนะและกลับมาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง การดึงดูดใจของเขาที่มีต่อบ้านและครอบครัว ซึ่งได้รับการส่งเสริมผ่านการพูดคุยทางวิทยุที่สร้างความมั่นใจ ได้สอดคล้องกับจิตวิญญาณแห่งชาติในขณะที่เศรษฐกิจเติบโตและค่านิยมชนชั้นกลางมีชัยเหนือกว่า การสนับสนุนพรรคแรงงานออสเตรเลียก็ถูกบั่นทอนลงจากความกลัวในสงครามเย็นด้วย หลังจากปี ค.ศ. 1955 รัฐบาลของเขายังได้รับการสนับสนุนจากพรรคแรงงานประชาธิปไตย ซึ่งเป็นกลุ่มที่แยกตัวออกจากพรรคแรงงาน เมนซีส์ชนะการเลือกตั้งเจ็ดครั้งติดต่อกันในช่วงสมัยที่สองของเขา และในที่สุดก็ได้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1966 แม้จะมีความล้มเหลวในการบริหารครั้งแรกของเขา แต่รัฐบาลของเขาเป็นที่จดจำสำหรับการพัฒนาเมืองหลวงของออสเตรเลียอย่างแคนเบอร์รา โครงการการย้ายถิ่นฐานหลังสงครามที่ขยายตัว การเน้นการศึกษาขั้นสูง และนโยบายความมั่นคงแห่งชาติ ซึ่งทำให้ออสเตรเลียส่งทหารเข้าร่วมในสงครามเกาหลี, เหตุฉุกเฉินมาลายา, การเผชิญหน้าอินโดนีเซีย–มาเลเซีย และสงครามเวียดนาม
สิงห์ เหลืองสุนทร (เกิด 22 สิงหาคม พ.ศ. 2552) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย ปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี ประวัติ สิงห์ เหลืองสุนทร เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2552 เป็นบุตรสาวคนเดียวของอัษฎาวุธ เหลืองสุนทร นักแสดง ผู้กำกับ และผู้จัดละครชื่อดัง กับผาณิต เจียรวิบูลยานนท์ ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) เข้าสู่วงการ สิงห์เข้าสู่วงการจากการร่วมแสดงเป็นนักแสดงรับเชิญในละครเรื่องเพลิงตะวัน (2558) โดยรับบทเป็น กลอย ก่อนจะไปมุ่งเน้นทางด้านการเรียน และกลับเข้าสู่วงการอีกครั้งจากการเป็นผู้ชนะฝ่ายหญิงในการประกวด Thailand School Star 2024 และได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี โดยมีผลงานเรื่องแรกคือเรื่อง รักของเรา (2567) รับบทเป็น ก้อย ตามมาด้วยเรื่อง เลือดนายลมหายใจฉัน (2568) รับบทเป็น นาวิน ในปี พ.ศ. 2568 เธอยังได้เป็นพรีเซ็นเตอร์นมแลคตาซอย ซอยโย คู่กับ ปุน–ปุญย์ สุตารมจ์ ผู้ชนะ Thailand School Star 2024 ประเภทฝ่ายชาย คำวิจารณ์ เนื่องจากสิงห์เป็นลูกสาวของอดีตพระเอกดังที่เป็นทั้งผู้จัดละครและผู้กำกับอย่าง วุธ–อัษฎาวุธ ทำให้เธอถูกมองว่าใช้เส้นของพ่อจนชนะการประกวด Thailand School Star และได้เข้าสู่วงการ ทั้งสองคนจึงได้ออกมาให้สัมภาษณ์ว่าไม่เป็นความจริง ผลงาน ; ละครทั้งหมดในฐานะนักแสดงอิสระ ปี เรื่อง ช่อง รับบท หมายเหตุ พ.ศ. 2558 เพลิงตะวัน ช่อง 7HD กลอย รับเชิญ ; ละครทั้งหมดในฐานะนักแสดงสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี ปี เรื่อง ช่อง รับบท หมายเหตุ พ.ศ. 2567 รักของเรา จีเอ็มเอ็ม 25 ก้อย (รับเชิญตอนที่ 9) ละครเรื่องแรก พ.ศ. 2568 เลือดนายลมหายใจฉัน นาวิน (รับเชิญตอนจบ) ไม่มีเครดิต โฆษณา ปี โฆษณา หมายเหตุ พ.ศ. 2568 นมถั่วเหลืองแลคตาซอย ซอยโย อ้างอิง
แฟตทอฮ์-1 เป็นขีปนาวุธนำวิถีพิสัยกลางของอิหร่านที่พัฒนาโดยกองพิทักษ์ปฏิวัติอิสลามและเปิดตัวในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 ทางอิหร่านอธิบายถึงขีปนาวุธนี้เป็น 'ไฮเปอร์โซนิก' ซึ่งเป็นคำอธิบายที่สื่อหลายสำนักรวมทั้ง Calcalist, Times of Israel และ The Warzone ระบุว่า 'น่าสงสัย' และนักวิเคราะห์ Fabian Hinz กล่าวไว้ว่า 'ทำให้คลุมเครือมากกว่าทำให้กระจ่าง' ทางอิหร่านระบุว่า ความคล่องตัวและความเร็วสูงช่วยให้หลบเลี่ยงระบบป้องกันขีปนาวุธได้ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ทางอิหร่านได้เปิดตัวขีปนาวุธรุ่นใหม่ชื่อ แทตทอฮ์-2 มีรายงานว่าหากอิหร่านยังคงดำเนินโครงการนิวเคลียร์ต่อไป ขีปนาวุธดังกล่าวมีศักยภาพที่จะบรรทุกหัวรบนิวเคลียร์ได้ รายละเอียด ประวัติ อิหร่านอาจใช้ขีปนาวุธแฟตทอฮ์-1 ในการโจมตีใส่อิสราเอลเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2024 ตามการวิเคราะห์ของ The New York Times ณ วันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2025 อิหร่านอ้างว่าได้ยิงขีปนาวุธความเร็วเหนือเสียงใส่อิสราเอลอีกครั้งในการโจมตีข้ามคืนรอบใหม่ สถานการณ์ตึงเครียดนี้เกิดขึ้นเพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังจากที่ประธานาธิบดี ดอนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐเรียกร้องให้อิหร่าน 'ยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไข' ภาพ ceremony of Fattah hypersonic missile (30).แฟตทอฮ์ในพิธีเปิดตัวเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2023 ceremony of Fattah hypersonic missile (10).พลจัตวา แอมีร์ แอลี ฮอจีซอเดฮ์ ในพิธีเปิดตัว ceremony of Fattah hypersonic missile (27).ขั้นสุดท้ายกับเครื่องยนต์จรวด อ้างอิง
ความจริงกับวิกิพีเดีย สวัสดี ฉันมาใหม่ที่นี่และกำลังพยายามรู้จักวิกิพีเดียให้มากขั้น ฉันกำลังสงสัยว่าเราจะทราบได้อย่างไรว่าทุกอย่างบนวิกิพีเดียเป็น 'จริง' หรือไม่ -- สวัสดี คุณผู้ร่วมเดินทาง, ยินดีต้อนรับสู่ศาลาชุมชน) ฉันยินดีที่คุณถามคำถามนี้ นี่ช่างเป็นคำถามที่ลุ่มลึกและสำคัญ คำตอบง่ายๆ คือ เรารู้ว่าข้อมูลบนวิกิพีเดีย 'จริง' เพราะว่าข้อมูลเหล่านั้นมีแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือรองรับ! ถ้ามุมมองเป็นกลาง (NPOV) เปรียบเป็นรากฐานของวิกิพีเดีย แหล่งอ้างอิงที่ดีก็เทียบได้เป็นเสา เรามองหาแหล่งอ้างอิงที่เป็นที่ยอมรับเพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงอย่างรวดเร็วและตรวจสอบความถูกต้อง... แหล่งอ้างอิงอย่างหนังสือ บทความหนังสือพิมพ์ นิตยสาร บทความวิชาการ และเว็บไซต์เฉพาะทาง แหล่งอ้างอิงเหล่านี้มักดีกว่าหนังสือที่พิมพ์โดยไม่มีบรรณาธิการ บล็อก เว็บที่เขียนด้วยผู้เขียนคนเดียว และข้อเขียนส่วนบุคคล แม้ว่าวิกิพีเดียเขียนโดยอาสาสมัคร โดยที่คนส่วนใหญ่ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ วิกิพีเดียก็ยังอ้างอิงแหล่งข้อมูลที่มีคุณภาพ นี่เป็นนโยบายหลักที่เรียกว่า การตรวจสอบยืนยันได้ ในทางปฏิบัติ ไม่ใช่ทุกประโยคจะมีแหล่งอ้างอิง แต่ก็อาจมีการอ้างอิงได้ ฉันดีใจที่คุณถามคำถาม เรายินดีเสมอถ้าคุณกลับมาอีกเพื่อขอความช่วยเหลือ --TheHelpFullWand (talk)
เกร์มานอสที่ 3 แห่งเพทรัสเก่า (1771–1826) อาราม Agia Lavra, เกร์มานอสให้พรแก่ธง ภาพวาดโดย Theodoros Vryzakis, ค.ศ. 1865 เกร์มานอสที่ 3 แห่งเพทรัสเก่า (25 มีนาคม ค.ศ. 1771 – 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1826) ชื่อเกิด เกโอร์กีออส คอนต์ซีอัส เป็นชาวออร์ทอดอกซ์ผู้เป็น Metropolitan แห่งเพทรัส เขามีบทบาทสำคัญในการปฏิวัติกรีซใน ค.ศ. 1821 โดยมีกิจกรรมทั้งทางการทูตและการเมือง เกร์มนอสเกิดที่ดีมิตซานา อาร์กาเดียตะวันตกเฉียงเหนือ เพโลพอนนีส ก่อนได้รับการแต่งตั้งเป็น Metropolitan แห่งเพทรัสโดยอัครบิดรเกรโกรีที่ 5 เขาดำรงตำแหน่งนักบวชและ protosyncellus ที่สเมอร์นา เขาเสียชีวิตที่นัฟปีโล การปฏิวัติกรีซ ตามธรรมเนียมและข้อมูลลายลักษณ์อักษรหลายแห่ง ในเทศกาลแม่พระรับสารเมื่อวันที่ 25 มีนาคม (6 เมษายนตามปฏิทินเกรกอรี) ค.ศ. 1821 บิชอปเกร์มานอสประกาศการลุกฮือระดับชาติของชาวกรีกต่อจักรวรรดิออตโตมัน และให้พรแก่ธงปฏิวัติในอาราม Agia Lavra ก่อนหน้านั้นยังมีการกบฏเพื่อประกาศอิสรภาพกรีซ ซึ่งมีการประกาศในวันที่ 21 กุมภาพันธ์โดยอาเล็กซานดรอส อิปซีลันติสที่อีอาชี แต่ถูกปราบในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1821 อ้างอิง