bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
วัดแจ้งใน เดิมชื่อ วัดแจ้งใหญ่ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2230 ตั้งอยู่เลขที่ 505 ถนนโพธิ์กลาง ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ประวัติ เมื่อปี พ.ศ. 2230 วัดแจ้งใน ได้สร้างขึ้นเป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่ 15 ไร่ 1 งาน 52 ตารางวา โดยสถาปนาขึ้นเป็นวัดในสมัยรัชกาลที่ 4 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดแจ้งใน เนื่องจากวัดแจ้งมี 2 วัด คือ วัดแจ้งนอก ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกของวัดแจ้งใหญ่ ชาวบ้านจึงเรียกชื่อใหม่ว่า วัดแจ้งใน เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ลำดับเจ้าอาวาสที่ปรากฏชื่อชัดเจน ลำดับที่ เจ้าอาวาส ปี 1 พระกำ 2 พระชื่น 3 พระทั่ง 4 พระครูชิโนรสธรรมรุจี (นาค) 5 พระครูชิโนรสธรรมนุนี พ.ศ. 2479-2511 5 พระครูวิมลวุฒิคุณ (กร รวมฉิมพลี) พ.ศ. 2518- พ.ศ. 2567 อาคารเสนาสนะ อุโบสถ พ.ศ. 2532 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2463 กุฏิสงฆ์ หอกลอง-ระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน อ้างอิง แจ้งใน
ระบบยศผ้าโพกหัวสิบสองชั้น เป็นระบบราชการพลเมืองญี่ปุ่นที่ริเริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 603 จนถึง ค.ศ. 647 ในยุคอาซูกะตามประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น โดยได้ดัดแปลงมาจากระบบที่มีความคล้ายคลึงกันในราชวงศ์สุยของประเทศจีน, อาณาจักรแพ็กเจ และอาณาจักรโคกูรยอ ข้าราชการจะสวมผ้าโพกหัวที่ตกแต่งด้วยทองและเงิน และขนนกที่เป็นสัญลักษณ์แทนยศข้าราชการ ชั้นยศทั้งสิบสองของผ้าโพกหัวประกอบด้วยคุณธรรมอันสูงใหญ่ (大, dai) และ คุณธรรมอันน้อยเล็ก (小, shō) ตามหลักของลัทธิขงจื๊อ ระบบยศผ้าโหกหัวสิบสองชั้นแตกต่างจากระบบเก่า คาบาเนะ ซึ่งการกำหนดยศของบุคคลโดยอิงตามลำดับการสืบมรดก ยศและสี ตารางต่อไปนี้แสดงชั้นยศและสีที่เชื่อว่ามีการมอบให้แก่บุคคลภายใต้ระบบนี้ ยศ คันจิ คำอ่าน ภาษาไทย สี 1 大徳 ไดโตกุ คุณธรรมอันสูงใหญ่ สีม่วงเข้ม 2 小徳 โชโตกุ คุณธรรมอันน้อยเล็ก สีม่วงอ่อน 3 大仁 ไดจิน ความเมตตากรุณาอันสูงส่ง สีน้ำเงินเข้ม 4 小仁 โชจิน ความเมตตากรุณาอันน้อยเล็ก สีน้ำเงินอ่อน 5 大礼 ไดเร ความเหมาะสมอันสูงส่ง สีแดงเข้ม 6 小礼 โชเร ความเหมาะสมอันน้อยเล็ก สีแดงอ่อน 7 大信 ไดชิน ความบริสุทธิ์อันสูงส่ง สีเหลืองเข้ม 8 小信 โชชิน ความบริสุทธิ์อันน้อยเล็ก สีเหลืองอ่อน 9 大義 ไดงิ ความยุติธรรมอันสูงส่ง สีขาวเข้ม 10 小義 โชงิ ความยุติธรรมอันน้อยเล็ก สีขาวอ่อน 11 大智 ไดจิ ความรู้อันสูงส่ง สีดำเข้ม 12 小智 โชจิ ความรู้อันน้อยเล็ก สีดำอ่อน อ้างอิง รายการอ้างอิง
วัดบำรุงธรรมราษฏร์ศรัทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปะกง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระครูสังฆรักษ์ชาติ จิตฺตคุตฺโต เป็นเจ้าอาวาส วัดบำรุงธรรมราษฏร์ศรัทธาราม หรือ วัดล่าง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2443 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 มีหลวงพ่อคงเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก หลวงพ่อคงนี้มีวิชาอาคมแก่กล้า ท่านเป็นลูกจีนนอก บิดามารดามาจากเมืองจีนโพ้นทะเล ในวัยหนุ่มมีความสนใจในวิชาอาคม ต่อมาท่านได้สร้างวัดที่บ้านบางปะกงล่างบนที่ดินมรดกของท่าน และเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดนี้ และให้ชื่อวัดว่า วัดคลองยายเม้ย แต่ชาวบ้านจะเรียกกันว่า 'วัดล่าง' อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถที่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2500 ที่ด้านนอกและด้านในเป็นสีขาวมุก กำแพงเป็นรูปธรรมจักรล้อมรอบอุโบสถ ปัจจุบันมีหลวงพ่อคงเป็นพระศักดิ์สิทธิ์ ตั้งอยู่ในวิหารบูรพาจารย์ ประชาชนมักมาบนบานของหายแล้วจะได้คืนทุกราย สิ่งของแก้บนของหลวงพ่อคง คือ กล้วยน้ำว้า และขนมครก รายนามเจ้าอาวาส หลวงพ่อคง พ.ศ. 2443–2460 พระอาจารย์เฉื่อย ธมฺมโฆโส พ.ศ. 2465–2508 พระครูวิบูลธรรมรักษ์ (ฟุ้ง พุทฺธสโร) พระครูประกาศปิยคุณ (ปราศรัย) พ.ศ. 2517–2547 พระครูอภัยประชาธรรม (ประทุม อภโย) พ.ศ. 2554–2563 พระครูสังฆรักษ์ชาติ จิตฺตคุตฺโต อ้างอิง บำรุงธรรมราษฏร์ศรัทธาราม
วิโนท กุมาร พันสัล (อักษรโรมัน: Vinod Kumar Bansal, 26 ตุลาคม 1949 – 3 พฤษภาคม 2021) เป็นนักการศึกษาชาวอินเดีย ผู้ก่อตั้งสถาบันสอนเสริมพิเศษ พันสัลคลาส (Bansal Classes) ในเมืองโกฏา เขาเป็นผู้ที่ทำให้โกฏากลายมาเป็นศูนย์กลางสำหรับการเรียนเสริมเพื่อเตรียมสอบ IIT-JEE สำหรับเข้ามหาวิทยาลัย และยังได้รับการเรียกขานว่าเป็น 'ภีษมะแห่งวงการติวสอบเข้ามหาวิทยาลัยในอินเดีย' ประวัติ พันสัลเกิดเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 1949 ในอำเภอฌานสี รัฐอุตตรประเทศ บิดาเป็นเจ้าหน้าที่รัฐบาล และมารดาเป็นอม่บ้าน พันสัลจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮินดูบานาราส และทำงานในบริษัทเคมีแห่งหนึ่งในเมืองโกฏา ในปี 1974 พันสัลได้รับการวินิจฉัยว่าป่วยด้วยอาการกล้ามเนื้อฝ่อ เป็นผลให้เขาพิการทางกาย ในปี 1983 หลังบริษัทเคมีที่เขาทำงานอยู่ปิดกอจการลง เขาได้พบกับ G. D. Agrawal จากมุมไบ ที่เสนอให้เชาติวสอบแก่นักเรียนที่จะสอบ IIT-JEE ซึ่งเป็นการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของกลุ่มสถาบันเทคโนโลยีอินเดีย เขาเริ่มต้นการสอนเสริมด้วยนักเรียน 8 คน โดยสอนที่โต๊ะทานข้าวในบ้านของเขา และในปี 1991 เขาก่อตั้งสถาบันติวของตัวเองในชื่อ พันสัลคลาส (Bansal Classes) ในเมืองโกฏา เขาได้รับการขนานนามให้เป็น 'สถาปนิกผู้วางรากฐานของอุตสาหกรรมติวในโกฏา' (architect of the coaching industry in Kota) เสียชีวิต พันสัลเสียชีวิตในวันที่ 3 พฤษภาคม 2021 จากอาการหัวใจวาย ก่อนหน้าเขายังถูกตรวจพบว่ามีเชื้อ COVID-19 ซึ่งเข้าใจว่าทำให้อาการที่มีอยู่เดิมของเขาแย่ลง อ้างอิง
วัดกองกาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ศึก อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วัดกองกานตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1974 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2530 ที่มาของชื่อวัดกองกาน เพี้ยนมาจากคำว่า 'ก๋องคาน' ในภาษาคำเมือง แปลว่า กองไม้คาน มาจากการมีผู้มีจิตศรัทธามาทำบุญเป็นจำนวนมากสมัยก่อน พากันเอาไม้คานหาบข้าวของมากองไว้เพื่อกราบไหว้บูชา ภายหลังได้ยึดถือเอาวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 เหนือ (เดือน 8 เป็ง) เป็นวันทำบุญพระเจ้าตนหลวง เป็นประเพณีสืบทอดจนปัจจุบัน ประวัติของวัดนั้น เดิมมีชื่อว่า วัดศรีเมืองมา เจ้าผู้ครองนครแห่งล้านนาหลายเมืองร่วมกันสร้างขึ้นพร้อมกับการสร้างพระเจ้าตนหลวง ในราวพุทธศตวรรษที่ 19–20 ต่อมาวัดถูกทิ้งร้างไป เสนาสนะผุพังไปคงเหลือแต่องค์พระถูกต้นเถาวัลย์ขึ้นปกคลุม จนเมื่อ พ.ศ. 2380–90 ผู้คนมาอยู่อาศัยทำไร่ทำสวนบริเวณนี้ ได้แผ้วถางพื้นที่จนพบเห็นพระพุทธรูป เกิดความศรัทธาจึงชักชวนกันมาช่วนแผ้วถางทำความสะอาดพื้นที่สร้างวัดขึ้นมาใหม่ปิดทององค์พระให้สวยงาม อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารพระเจ้าตนหลวง อุโบสถ และศาลาบาตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระเจ้าตนหลวง เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 10 ศอก 9 นิ้ว อ้างอิง กองกาน
วัดชำป่างาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่ากระดาน อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระหลาว อุชุโก เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส วัดชำป่างามสร้างขึ้นตั้งแต่เมื่อ พ.ศ. 2396 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 มีหลวงพ่อคง สุวัณณ ซึ่งเป็นชาวเขมร แขวงเมืองพระตะบอง เป็นอดีตเจ้าอาวาสรูปแรก ซึ่งท่านเป็นคณาจารย์ดังรอบรู้ในพระธรรมวินัยพุทธคมแก่กล้า หลวงพ่อคงเป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังและเป็นที่เคารพศรัทธาของพุทธศาสนิกชนอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะชาวเมืองฉะเชิงเทราและใกล้เคียง แม้จะเป็นวัดเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่เข้าไปในป่าลึก เดินทางไปวัดได้ด้วยความยากลำบาก เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์ (ชุ่ม อภัยวงศ์) มีความเคารพเลื่อมใสในหลวงพ่อคงเป็นอย่างสูง เมื่อจะเดินทางกลับเมืองไทยเนื่องจากต้องยกเมืองพระตะบองให้ฝรั่งเศส ได้สร้างกุฏิและเสนาสนะถวาย หลวงพ่อคงสร้างวัตถุมงคลเพื่อแจกจ่ายหลายชนิด ทั้งสมเด็จชานหมาก เหรียญ แหวน ตะกรุด ผ้ายันต์ เสื้อยันต์ ผ้าประเจียด และพระเครื่องต่าง ๆ วัดยังมีเกจิอาจารย์อีกรูป คือ หลวงพ่อสาย ยสชาโต ท่านเป็นพระนักพัฒนา สนับสนุนทางด้านการศึกษาให้แก่ชุมชนหมู่บ้าน ด้วยการสร้างโรงเรียนวัดชำป่างาม 'สายรัฐประชาสรรค์' อ้างอิง ชำป่างาม
แองเจิลส์ อิน อเมริกา เป็นละครชุดของสหรัฐที่ออกอากาศในปี 2003 ทางช่องเอชบีโอ (ในประเทศไทยเคยออกอากาศผ่านทางยูบีซีเคเบิลทีวี ช่อง เอชบีโอ เอเชีย ในเดือนธันวาคม 2005 ช่วงเวลา 21.00 น.) กำกับการแสดงโดย ไมค์ นิโคลส์ สร้างโดยใช้เค้าโครงเรื่องจากบทละครที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์และรางวัลโทนี ในปี ค.ศ. 1991 เรื่อง Angels in America: A Gay Fantasia on National Themesand โดย โทนี คุชเนอร์ การดำเนินเรื่องเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1985 เกี่ยวกับชาวเมืองนิวยอร์กทั้ง 6 คน โดยเน้นไปที่เรื่องราวอันแปลกประหลาดของตัวละครชื่อ 'ไพรออร์ วอลเตอร์' เกย์ที่ป่วยเป็นเอดส์ โดยเขามักจะได้รับการเยี่ยมเยียนจากทูตสวรรค์อยู่บ่อยๆ นอกจากนี้ยังมุ่งนำเสนอและสะท้อนถึงเรื่องราวอื่นๆเช่น นโยบายทางการเมืองของรัฐบาลสหรัฐในยุคของประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน , การแพร่ระบาดของโรคเอดส์ และการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและการเมืองอย่างรวดเร็ว ละครชุดเรื่องนี้มีเนื้อหาแบ่งออกเป็น 2 องก์ เช่นเดียวกับบทละครต้นฉบับ โดยแต่ละองก์จะประกอบด้วยเนื้อหา 3 ตอน องก์แรกชื่อว่า เข้าสู่สหัสวรรษ มี 3 ตอนคือ 'ข่าวร้าย', 'ในหลอดทดลอง' ส่วนองก์ที่ 2 ชื่อว่า ยุคปรับโครงสร้างเศรษฐกิจ มี 3 บทคือ 'หยุดเคลื่อนไหว' แองเจิลส์ อิน อเมริกา เป็นละครชุดที่มีผู้รับชมทางเคเบิลทีวีมากที่สุดในปี ค.ศ. 2003 ได้รับกระแสชื่นชมจากนักวิจารณ์และได้รับรางวัลมากมาย โดยเป็นละครชุดเรื่องแรก (จากทั้งหมด 3 เรื่องจนถึงปัจจุบัน นอกเหนือจาก ชิตต์สครีก ทางช่องซีบีซี ในปี ค.ศ. 2020 และ เดอะ คราวน์ ทางเน็ตฟลิกซ์ ในปี ค.ศ. 2021) ที่สามารถเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี ในสาขารางวัลใหญ่ได้ในทุกสาขา และชนะรางวัลในสาขานักแสดงทั้ง 4 สาขา นอกจากนี้ยังเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ 5 สาขาในรางวัลใหญ่ และชนะทั้ง 5 สาขา รวมถึงได้รับการจัดอันดับโดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกันให้เป็น 1 ใน 10 รายการโทรทัศน์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของปี 2003 อ้างอิง
วัดฝาโถ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวนา อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 32 ไร่ งาน 48 เศษสองส่วนสิบ ตารางวา วัดฝาโถ เดิมชื่อว่า วัดโบสถ์ ประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่าเป็นแหล่งอารยธรรมโบราณสมัยทวารวดี มีการผสมผสานและก่อสร้างศาสนสถานสืบต่อกันมายาวนานจนถึงสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดและเสื่อมสลายไปตามกาลเวลา จนมีชาวบ้านไปแผ้วถางป่าพบโบสถ์เก่าและเจดีย์ร้าง จึงมีการทำนุบำรุงขึ้นมาใหม่ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2530 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 17 เมตร ยาว 38 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533–43 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 32 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547–57 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์เรียงแถว จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารไม้ทั้งหมด ศาลาสังเวช กว้าง 18 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2564 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ พร้อมพระโมคคัลลาน์และพระสารีบุตร อ้างอิง ฝาโถ
แคว้นคแมลนึตสกึย หรือที่บางครั้งเรียกว่า คแมลนึชชือนา เป็นแคว้นในภาคตะวันตกของประเทศยูเครน ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันตกของภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ปอดิลเลียและพื้นที่ทางใต้ของภูมิภาคทางประวัติศาสตร์วอลึญ ศูนย์กลางการปกครองของแคว้นอยู่ที่คแมลนึตสกึย แคว้นมีประชากร 1,228,829 คน (ประมาณการ ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022) แคว้นคแมลนึตสกึยก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1937 ในชื่อ 'แคว้นกามิยาแนตส์-ปอดิลสกึย' โดยแยกพื้นที่ออกจากแคว้นวินนึตเซีย ระหว่าง ค.ศ. 1941–1944 พื้นที่แคว้นตกอยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมนีนาซีและเป็นส่วนหนึ่งของไรชส์ค็อมมิสซารีอาทยูเครน หลังการล้อมกามิยาแนตส์–ปอดิลสกึยในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1944 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการปรอสคูรอฟ-เชียร์นอฟต์ซืย กองทัพโซเวียตได้ขับไล่เยอรมนีออกไปจากภูมิภาคนี้ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1941 ศูนย์กลางการบริหารแคว้นได้ย้ายจากกามิยาแนตส์-ปอดิลสกึยมาอยู่ที่ปรอสกูริว ใน ค.ศ. 1954 ปรอสกูริวเปลี่ยนชื่อเป็นคแมลนึตสกึย หลังจากนั้นไม่นาน แคว้นกามิยาแนตส์-ปอดิลสกึยจึงเปลี่ยนชื่อเป็น 'แคว้นคแมลนึตสกึย' เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อเมืองศูนย์กลางการบริหาร อ้างอิง คแมลนึตสกึย
วัดท้องคุ้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาป่า อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี วัดท้องคุ้งตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2463 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2525 มีคำบอกเล่ากล่าวว่าพระภิกษุชราภาพรูปหนึ่ง เดินทางมาจากท้องถิ่นอื่น เมื่อมาถึงตำบลนาป่า เห็นว่าสภาพพื้นที่เป็นท้องไร่ท้องนา มีลำห้วยไหลผ่าน และเป็นที่มีความเงียบสงบ มีความเหมาะสมจะใช้ในการปฏิบัติธรรม จึงได้สร้างวัดที่บริเวณนี้ เมื่อสร้างวัดเสร็จ ยังไม่ได้ตั้งชื่อวัด ท่านได้พิจารณาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นแล้วว่า ตำบลนาป่ามีสภาพเป็นท้องไร่ท้องนา มีลำห้วยไหลผ่าน มีลักษณะคดเคี้ยววกไปวกมาเป็นคุ้ง เพราะน้ำเซาะ จึงตั้งชื่อว่า 'วัดท้องคุ้ง' สำหรับลำห้วยยังปรากฏให้เห็น อยู่หลังวัดท้องคุ้งจนทุกวันนี้ เจ้าอาวาสรูปแรกคือขรัวตา เจ้าอาวาสรูปที่สองเป็นเกจิอาจารย์ซึ่งเป็นที่นับถือ คือ หลวงพ่อหลง เป็นพระที่มีชื่อเสียงทางด้านอยู่ยงคงกระพัน มีความเมตตาสูง เป็นพระนักเทศน์ที่มีความสามารถมาก เป็นพระนักปกครอง เป็นพระนักพัฒนา ที่ วัตถุมงคลของท่านเป็นเหรียญที่ระลึกในการศพ มีทั้งเหรียญเงิน เหรียญทองแดง ปลุกเสกโดยคณาจารย์ที่มีชื่อเสียงเมื่อ พ.ศ. 2466 อ้างอิง ท้องคุ้ง
วัดกระทุ่มปี่ เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ ๑ ตำบลโพธิ์ชัย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ประวัติ เดิมทีเนื้อที่ของวัดเป็นของ นายน้อย และนางจุ้ย สองสามีภรรยาชาวบ้านโพธิ์ชัย ได้ถางป่าและปลูกเป็นที่พักสำหรับสงฆ์ไว้ บางครั้งถึงคราวเทศกาลงานบุญ ชาวบ้านได้นิมนต์พระสงฆ์มาบำเพ็ญบุญ จนเกิดศรัทธาได้ถวายที่ดินให้สร้างเป็นวัดขึ้น ต่อมาได้มี ขุนโพธิ์ชัยราษฎร (เปรม จันทร์แสง) กำนันบ้านโพธิ์ชัย นายผ่อง นางเจียม และคนอื่นๆ โดยมี ขุนสวัสดิ์ (แสง) ได้เป็นธุระขอพระภิกษุจากพระสิงหบุราจารย์เจ้าคณะจังหวัดสิงห์บุรีให้มาจำพรรษาที่วัดแห่งนี้ เรื่องเล่า โดยเหตุที่ว่า วัดนี้เคยเป็นป่าต้นจิก ป่าต้นกรด และป่าต้นกระทุ่ม ชุกชุมมาก และมีต้นกระทุ่มใหญ่อยู่ต้นหนึ่งขึ้นอยู่ริมน้ำ ชาวบ้านเล่าว่า วันดีคืนดี จะได้ยินเสียงคล้ายปี่ ดังมาจากต้นกระทุ่มต้นนั้น เหตุนี้ ชาวบ้านจึงเรียกว่า 'กระทุ่มปี่' เมื่อตั้งเป็นวัดขึ้นจึงถือนิมิตนั้น ตั้งเป็นชื่อวัด อาณาเขต วัดกระทุ่มปี่ ปัจจุบันมีเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่ 2 งาน 19 วา โดยทิศตะวันออก จรดนาวัด ทิศตะวันตก จรดลำน้ำโพธิ์ชัย ทิศเหนือ ติดที่ดินของนายมงคล สุคะโต ทิศใต้ ติดกับที่สาธารณะ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2464 และทรงพระกรุณาอุทิศ ให้มีเขตพระอุโบสถ ยาว 1 เส้น 10 วา กว้าง 1 เส้น ได้ทำพิธีผูกพัทธสีมาในปี พ.ศ. 2466 ศาสนสถานและเสนาสนะ พระพุทธรูปหิน หน้าตักกว้าง 197 เซนติเมตร สูง 147 เซนติเมตรเมตร ได้มาจากวัดโบสถ์ ในปี พ.ศ. 2466 พระเจดีย์ สร้างในปี พ.ศ. 2470 ฐานล่างวัดได้ 24 เมตร สูง 12 เมตร 50 เซนติเมตร กำแพงรอบวัด ยาว 48 เมตร หอระฆังสร้างเมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2497 ด้วยงบ 4,190 บาท ศาลาการเปรียญ แบบคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น ยาว 10 วา 3 ศอก กว้าง 6 วา ด้วยงบ 46,925 บาท สร้างในปี พ.ศ. 2491 กุฏิสงฆ์ 8 หลัง แบบคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงปั้นหยา ด้วยงบ 83,560 บาท สร้างในปี พ.ศ. 2500 รายนามเจ้าอาวาส 1.พระอาจารย์จอย พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2460 2.พระใบฎีกาโท้ พ.ศ. 2460 - พ.ศ. 2474 3.พระครูวินยาภิรัต (เฟื่อง ภควมฺปติ) พ.ศ. 2474 - พ.ศ. 2479 4.พระสมุห์แก่น อุปคุตโต พ.ศ. 2479 - ลาสิกขา พ.ศ. 2484 5.พระภิกษุอัมพร พ.ศ. 2484 - ลาสิกขา พ.ศ. 2485 6.พระภิกษุหวน พ.ศ. 2485 - ลาสิกขา 7.พระสิงหบุราจารย์ (แป้น ภทฺทโก) 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 8.พระสิงหคณาจารย์ (ทวี สุวณฺณปาโล) 11 สิงหาคม พ.ศ. 2531 - ปัจจุบัน โรงเรียนวัดกระทุ่มปี่ภัทรราษฎร์ประสิทธิ์ เริ่มสร้างในปี พ.ศ. 2488 โดยการนำของชาวบ้านโพธิ์ชัย ได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์เพื่อสร้างอาคารเรียน 1 หลัง โดยมี ขุนเชาว์โพธิ์ชัย (เล็ก จันทร์แสง) ได้ร่วมบริจาคเรือนไม้หลังเก่าของตนให้เป็นอาคารเรียนชั่วคราว คิดเป็นเงิน 2,365 บาท ต่อมา พระมหาแป้น ภทฺทโก ได้ร่วมกับชาวบ้านและทางราชการ ได้สร้างอาคารเรียนหลังใหม่ เป็นชนิดคอนกรีตเสริมเหล็ก และได้ตั้งชื่อใหม่ว่า โรงเรียนวัดกระทุ่มปี่ภัทรราษฎร์ประสิทธิ์ ปัจจุบันเปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาถึงมัธยมศึกษาตอนปลาย อ้างอิง 1. หนังสือ สาราคุรุสิงหบุราจารย์ (แป้น ภทฺทโก).พิมพ์ครั้งที่ 2. เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551.จำนวน 3,000 เล่ม.สำนักพิมพ์วันทิพย์.พิมพ์แจกเป็นธรรมบรรณาคาร. กระทุ่มปี่ กระทุ่มปี่
มิลิตซา รากิช (9 มกราคม 1996 – 17 เมษายน 1999) เป็นเด็กหญิงอายุสามขวบที่เสียชีวิตจากระเบิดลูกปรายในเบลเกรดระหว่างเนโททิ้งระเบิดในยูโกสลาเวีย ชีวประวัติ มิลิตซา รากิช เกิดในเบลเกรดเมื่อวันที่ 9 มกราคม 1996 บิดามารดาชื่อว่าฌาร์กอ และดูชิตซา เธอมีพี่ชายหนึ่งคน ชื่ออาเล็กซา ระหว่างเวลา 21:30–22:00 น. ของวันที่ 17 เมษายน 1999 รากิชวัยสามขวบถูกสะเก็ดระเบิดจากระเบิดลูกปรายขณะอยู่ในห้องน้ำ บนชั้นสองของอะพาร์ตเมนต์เลขที่ 8 ถนนดิมิตริยา ลาซารอวา ราเช ในบาตัยนิตซา ย่านชานเมืองของเบลเกรด บ้านของเธอตั้งอยู่ห่างจากฐานทัพอากาศบาตัยนิตซาประมาณ บาตัยนิตซาเป็นเป้าโจมตีของเนโทหลายครั้งระหว่างการทิ้งระเบิดในยูโกสลาเวียซึ่งดำเนินไประหว่างเดือนมีนาคมถึงมิถุนายน 1999 รากิชเสียชีวิตทันทีขณะที่ยังคงนั่งอยู่บนโถส้วมสำหรับเด็ก ในการโจมตีครั้งเดียวกันนี้มีพลเมืองได้รับบาดเจ็บอีกห้าคน พิธีศพของเธอจัดขึ้นในวันที่ 19 เมษายน ในวันเดียวกัน มิลัน ก็อมเนนิช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารสนเทศ เผยแพร่แถลงการณ์ระบุว่าเธอเสียชีวิตเพราะ 'พวกขี้ขลาดจากเนโท' สิ่งสืบเนื่อง สวนตัชมัยดัน ประติมากรรมบรอนซ์แสดงรูปของรากิช รากิชเป็นหนึ่งในเด็กทั้งหมด 89 คนที่เสียชีวิตจากการทิ้งระเบิดของเนโท ตามที่มีร์กอ สเว็ตกอวิช นายกรัฐมนตรีเซอร์เบีย กล่าวอ้าง การเสียชีวิตของรากิชได้รับความสนใจและได้รับการรายงานอย่างมากในสื่อของเซอร์เบีย ในทางกลับกัน เรื่องราวของเธอแทบไม่ได้รับการรายงานในสื่อข่าวของตะวันตกเลย ในรายงานการทิ้งระเบิดในยูโกสลาเวียของเนโทฉบับสุดท้ายยังไม่มีการระบุถึงการเสียชีวิตของรากิช แม้แต่ในหมวดหมู่ 'อุบัติการณ์พิเศษ' ผู้ตรวจการจากฮิวแมนไรตส์วอตช์ (เอชอาร์ดับเบิลยู) เดินทางไปเยี่ยมจุดที่เธอเสียชีวิตในวันที่ 7 สิงหาคม 1999 และตรวจสอบความเสียหาย รวมถึงสัมภาษณ์ผู้เห็นเหตุการณ์ รายงานโดยผู้ตรวจการของเอชอาร์ดับเบิลยูระบุว่าระเบิดลูกปรายตกลงข้างอะพาร์ตเมนต์ที่รากิชอาศัยอยู่ เหตุการณ์นี้เป็นครั้งแรกที่มีรายงานยืนยันว่าเนโทใช้ระเบิดลูกปรายในเซอร์เบีย ก่อนหน้านี้มีเพียงบันทึกการใช้ระเบิดลูกปรายแค่ในคอซอวอเท่านั้น กระทรวงสาธารณสุขของยูโกสลาเวียยังมอบภาพถ่ายของเหตุการณ์ให้แก่เอชอาร์ดับเบิลยู ซึ่งต่อมาไปปรากฏอยู่ในหนังสือ หนังสือปกขาวว่าด้วยอาชญากรรมของเนโทในยูโกสลาเวีย ที่รัฐบาลยูโกสลาเวียจัดพิมพ์เผยแพร่ ภาพปูนเปียกนวมรณสักขีมิลิตซา รากิซ ที่อารามเตรซิเย (Tresije monastery) ในกอสมาย สาธารณชนเซอร์เบียบางภาคส่วนได้เรียกร้องให้คริสตจักรออร์ทอดอกซ์เซอร์เบียประกาศให้รากิชเป็นนักบุญ ในปี 2004 อารามตเวอร์ด็อชใกล้กับเมืองเตรบิเญในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เปิดตัวภาพปูนเปียกแสดงภาพรากิชประกอบจารึกที่เรียกขานเธอว่าเป็นนวมรณสักขี (neomartyr) ในช่วงเดียวกัน คริสตจักรออร์ทอดอกซ์เซอร์เบียได้ประกาศว่าจะพิจารณาประกาศให้เธอเป็นนักบุญหากคัลต์ของเธอมีผู้ติดตามอย่างกว้างขวาง อ้างอิง
วัดวิมลวัฒนาราม หรือ วัดหัวเขา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะลุบัน อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี วัดวิมลวัฒนาราม เดิมชื่อ วัดคิรินทร์ พระยาสุริยสุนทรบวรภักดี (หนิแปะ) อดีตเจ้าเมืองสายบุรีบริจาคที่ดินสำหรับสร้างวัด ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น วัดบางพัน แต่ชาวบ้านเรียก วัดหัวเขา และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น 'วัดวิมลวัฒนาราม' โดยถือเอาคำสุดท้ายแห่งราชทินนามปฐมเจ้าอาวาสคือ พระครูญาณวิมลมาต่อด้วยคำว่าวัฒนาราม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2461 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีช่อฟ้าเป็นศิลปะช่างพื้นเมือง อุโบสถได้ชำรุดไปมากโดยเฉพาะหลังคาและโครงสร้างของหลังคา ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระพุทธรูปไม้แกะสลัก 3 องค์ คือ พระพุทธรูปปางสมาธิพระเพลากว้าง 20 นิ้ว พระพุทธรูปประทับยืนประนมพระหัตถ์สูง 30 นิ้ว และพระพุทธรูปปางห้ามญาติสูง 59 นิ้ว พระพุทธรูปทั้ง 3 องค์ มีลักษณะพุทธศิลป์ตามลักษณะช่างท้องถิ่น และประดิษฐานอยู่ที่ศาลาการเปรียญหลังเก่า ธรรมาสน์ ซึ่งมีคำจารึก จ.ป.ร. เป็นธรรมาสน์ที่รัชกาลที่ 5 ทรงอุทิศเนื่องในงานพระบรมศพ พ.ศ. 2451 นอกจากนั้นวัดยังมีศิลปวัตถุได้แก่ เครื่องจำพวกทองเหลืองศิลปะช่างท้องถิ่น ถ้วยชามทั้งของจีนและยุโรป และเครื่องใช้ในวิถีชีวิตประจำวัน เป็นต้น อ้างอิง วิมลวัฒนาราม
ศาลเจ้าพ่อช้างเผือก เป็นศาลเจ้าเล็กๆ ตั้งอยู่ริมคูเมืองด้านทิศเหนือ ตรงมุมถนนมนัสตัดกับถนนพลแสน ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ประวัติ ในสมัยรัชกาลที่ 1 เกิดช้างเผือกพัง (เพศเมีย) 2 ช้าง คล้องได้ในแขวงเมืองภูเขียว ซึ่งเป็นเมืองขึ้นของเมืองนครราชสีมา กรมการเมืองภูเขียวนำช้างมามอบให้เจ้าพระยานครราชสีมา เพื่อนำไปถวายในหลวงต่อไป และได้นำช้างมาพักอยู่นอกเมืองทางด้านเหนือผูกไว้กับเสาที่ได้นำมาด้วย เมื่อนำช้างเดินทางต่อไปยังกรุงเทพฯ ก็ไม่ได้เอาเสาไปด้วย หลังจากพนักงานกรมคชบาลตรวจลักษณะช้างแล้วนำความกราบบังคมทูลถวายรัชกาลที่ 1 ทรงโปรดให้ขึ้นระวางรับไว้เป็นพระราชพาหนะและพระราชทานนามว่า พระอินทรไอยราช้าง และ พระเทพกุญชรช้าง พระอินทรไอยรา พระอินทรไอยรา พระยาช้างที่พระยานครราชสีมานำทูลเกล้าฯ ถวาย เป็นช้างพังเผือกตรี ลูกเถื่อน สมโภชขึ้นระวาง ณ เดือนสี่ ปีขาล 1156 (พ.ศ. 2337) พระราชทานนามว่า พระอินทรไอยรา รัตนาเคนทร์ คเชนทรบดินทร์ อินทรังสรรค์ อนันตคุณ สมบูรณเลิศฟ้า ครั้นในสมัยรัชกาลที่ 2 ณ เดือนสี่ ปีวอก 1174 (พ.ศ.2355) ได้พระราชทานนามใหม่ว่า พระอินทรไอยรา คชาชาติฉัททันต์ พิศผิวพรรณเผือกตรีสียอดตองตากแห้ง วิศณุแกล้งรังรักษ์ มงคลลักษณเลิศฟ้า พระเทพกุญชร พระเทพกุญชร เป็นช้างเผือกพังเอก ลูกเถื่อน สมโภชขึ้นระวาง ณ เดือนสอง ปีระกา 1163 (พ.ศ.2344) พระราชทานนามว่า พระเทพกุญชร บวรศรีเศวต เอกชาติฉัททันต์ อนันตคุณ สมบูรณเลิศฟ้า ครั้นในสมัยรัชกาลที่ 2 ณ เดือนสอง ปีวอก 1174 (พ.ศ.2355) ได้พระราชทานนามใหม่ว่า พระเทพกุญชร บวรศรีเศวต อมเรศนฤมิตร เผือกผ่องพิศโสภณ มิ่งมงคลนาเคนทร์ คเชนทรเฉลิมขวัญ ชาติฉัททันต์สูงศักดิ์ วิไลลักษณเลิศฟ้า เสาที่ผูกช้างเผือก เสาที่ผูกช้างเผือกเป็นไม้ตะเคียนหิน ไม่ปรากฏเป็นหลักฐานว่าขุดฝังเพื่อผูกช้างในวันเดือนปีใด แต่ที่ว่าอยู่นอกเมืองทางด้านเหนือนั้น ก็คือทิศตะวันออกเฉียงใต้ของโรงเรียนสุรนารีวิทยาปัจจุบัน (มุมโรงเรียนสุนารีวิทยา ตรงข้ามกับสำนักงานสหกรณ์จังหวัด) เนื่องจากเป็นเสาที่ผูกช้างเผือกซึ่งถือว่าเป็นสัตว์มงคลคู่บ้านคู่เมือง จึงมีผู้คนไปสักการะกราบไว้ เอาผ้าแพรไปผูก ชาวเมืองเรียกกันว่า หลักช้างเผือก ในช่วงนั้นยังมีลักษณะไม่เป็นศาลเจ้า เป็นเพียงเพิงหลังคาสังกะสีเท่านั้น ประมาณปี พ.ศ.2504 มีการขยายถนนมิตรภาพด้านหน้าโรงเรียนสุรนารี โดยบริษัทฝรั่งเป็นผู้ก่อสร้างให้รื้อถอนเสาหลักช้างเผือกออก โดยยอมให้มีการตั้งศาลทำพิธีย้ายไปตั้งที่ฝั่งตรงข้าม ในพื้นที่ของสำนักงานสหกรณ์จังหวัดปัจจุบัน ต่อมานายช่างฝรั่งคนนั้นขับรถไปประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ผู้คนเชื่อกันว่า เป็นเพราะไปถอนเสาหลักช้างเผือก เนื่องจากหลักช้างเผือก เป็นที่เคารพชาวเมือง แต่ตั้งอยู่ในที่ไม่เหมาะสม และมีภูมิทัศน์ที่ไม่สวยงาม จึงย้ายมาตั้งอยู่ตรงมุมถนนมนัสตัดกับถนนพลแสน ในที่สวนสาธารณะริมคูเมืองของเทศบาลนครนครราชสีมาในปัจจุบัน ห่างจากที่เดิมประมาณ 100 เมตร ต่อมาการตั้งชื่อถนนเส้นจากที่ตั้งเสาหลักช้างเผือกเดิม ซึ่งเริ่มจากถนนมิตรภาพตรงไปผ่านโรงพยาบาลมหาราชถึงบ้านประโดกและบ้านหมื่นไวย จึงให้ชื่อถนนเส้นนี้ว่า ถนนช้างเผือก อ้างอิง ศาลเจ้าพ่อช้างเผือก
วัดเขาเก้าแสน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขารูปช้าง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา วัดเขาเก้าแสน หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดเก้าเส้ง มีเรื่องเล่าว่ามีเจ้าเมืองเมืองหนึ่งชื่อ นายแรง ได้ขนเงินจำนวนเก้าแสนบาทลงเรือสำเภาเพื่อไปร่วมสร้างเจดีย์พระธาตุ จังหวัดนครศรีธรรมราช แต่เกิดคลื่นซัดระหว่างเดินทาง ทำให้ไปไม่ทันพิธี จึงได้ให้ลูกน้องขนเงินทั้งหมดไปให้บนยอดเขาและให้ตัดศีรษะตัวเองเพื่อเฝ้าสมบัติบนยอดเขา จึงเป็นที่มาของชื่อวัดเก้าแสน แต่ชาวบ้านเรียกผิดเพี้ยนมาเป็นวัดเก้าเส้ง บนยอดเขามีก้อนหินขนาดใหญ่อยู่ลูกหนึ่ง เรียกว่า หัวนายแรง วัดเขาเก้าแสนตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2564 ภายในวัดมีวิหารพระพุทธมารดา ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางประสูติ และกลางลานวัด ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยองค์ใหญ่นามว่า พระพุทธเมตตา บนยอดเนินประดิษฐาน พระเจดีย์ยอดเขาเก้าเส้ง เป็นเจดีย์ทรงลังกาก่ออิฐถือปูน ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ผู้สร้างเจดีย์ คือ พระยาวิเชียรคีรี (บุญสังข์ ณ สงขลา) สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2372 เมื่อครั้งในช่วงย้ายเมืองมาฝั่งบ่อยาง และรอบพระพุทธบาทจำลอง ข้างวิหารพุทธมารดา ที่แกะสลักบนก้อนหินใหญ่ บริเวณทางเข้า สร้างขึ้นในปี พ.ศ.2555 อ้างอิง เขาเก้าแสน
ฤดูกาล 2565–2566 เป็นฤดูกาลที่สามติดต่อกันของบีจี ปทุม ยูไนเต็ด ในการแข่งขันไทยลีก หลังจากที่เลื่อนชั้นขึ้นมาใน พ.ศ. 2562 นอกจากไทยลีกแล้ว สโมสรจะเข้าร่วมแข่งขันในไทยเอฟเอคัพ, ไทยลีกคัพ และเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกของฤดูกาลนี้ด้วย การซื้อขายนักเตะ เข้า ก่อนเปิดฤดูกาล ตำแหน่ง ผู้เล่น ย้ายมาจาก อ้างอิง ขอนแก่น ยูไนเต็ด ไม่เปิดเผย วาร์ซิม เอส.ซี. ฟรี คายา เอฟซี ฟรี สมุทรปราการ ซิตี้ ไม่เปิดเผย ลีโอ เชียงราย ยูไนเต็ด ไม่เปิดเผย หนองบัว พิชญ ฟรี ตราด เอฟซี ฟรี หมายเหตุ 1: กลางฤดูกาล ตำแหน่ง ผู้เล่น ย้ายมาจาก อ้างอิง ออก ก่อนเปิดฤดูกาล ตำแหน่ง ผู้เล่น ย้ายไป อ้างอิง ขอนแก่น ยูไนเต็ด ฟรี ระยอง ฟรี แขวนสตั๊ด NA ชลบุรี เอฟซี ฟรี หมายเหตุ 1: ปล่อยยืมตัว ก่อนเปิดฤดูกาล ตำแหน่ง ผู้เล่น ย้ายไป อ้างอิง โปลิศ เทโร ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล จันทบุรี เอฟซี ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงใหม่ เอฟซี ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงใหม่ เอฟซี ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงใหม่ เอฟซี ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงใหม่ เอฟซี ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงใหม่ เอฟซี ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงใหม่ เอฟซี ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงใหม่ เอฟซี ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงใหม่ เอฟซี ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงใหม่ เอฟซี ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงราย ยูไนเต็ด ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงราย ยูไนเต็ด ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล ลำพูน วอริเออร์ ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล ปะฮัง ยืมตัวจนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 เซเรซโซ โอซากะ ยืมตัวจนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 ลำพูน วอริเออร์ ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล นครราชสีมา มาสด้า ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงใหม่ เอฟซี ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงใหม่ เอฟซี ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล เชียงราย ยูไนเต็ด ยืมตัวหนึ่งฤดูกาล กลางฤดูกาล ตำแหน่ง ผู้เล่น ย้ายไป อ้างอิง กลับมาจากการยืมตัว ก่อนเปิดฤดูกาล ตำแหน่ง ผู้เล่น ย้ายมาจาก อ้างอิง เชียงใหม่ เอฟซี กลับมาจากการยืมตัว ราชประชา กลับมาจากการยืมตัว โปลิศ เทโร กลับมาจากการยืมตัว เชียงใหม่ เอฟซี กลับมาจากการยืมตัว เชียงใหม่ เอฟซี กลับมาจากการยืมตัว เชียงใหม่ เอฟซี กลับมาจากการยืมตัว ราชประชา กลับมาจากการยืมตัว ราชประชา กลับมาจากการยืมตัว ราชประชา กลับมาจากการยืมตัว ราชประชา กลับมาจากการยืมตัว ราชบุรี กลับมาจากการยืมตัว พีที ประจวบ กลับมาจากการยืมตัว สุพรรณบุรี กลับมาจากการยืมตัว โปลิศ เทโร กลับมาจากการยืมตัว ราชประชา กลับมาจากการยืมตัว ระยอง กลับมาจากการยืมตัว สมุทรปราการ ซิตี้ กลับมาจากการยืมตัว เชียงราย ยูไนเต็ด กลับมาจากการยืมตัว เชียงใหม่ เอฟซี กลับมาจากการยืมตัว เชียงใหม่ เอฟซี กลับมาจากการยืมตัว เชียงใหม่ เอฟซี กลับมาจากการยืมตัว หมายเหตุ 1: เควิน อินเกรโซ กลับไปสู่สโมสรและย้ายไป ศรี ปะหัง เอฟซี (มาเลเซีย) สำหรับการยืมตัวอื่น. หมายเหตุ 2: สิโรจน์ ฉัตรทอง กลับไปสู่สโมสรและย้ายไป นครราชสีมา มาสด้า สำหรับการยืมตัวอื่น. กระชับมิตร กระชับมิตร ก่อนเปิดฤดูกาล กระชับมิตร กลางฤดูกาล การแข่งขัน ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ นัด ไทยลีก 1 ตารางคะแนน แมตช์ ช้าง เอฟเอคัพ ไทยลีกคัพ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2022 รอบแบ่งกลุ่ม รอบแพ้คัดออก ;รอบ 16 ทีมสุดท้าย ;รอบก่อนรองชนะเลิศ หมายเหตุ อ้างอิง 2565–2566 บีจี ปทุม ยูไนเต็ด
วัดทุ่งสว่าง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2374 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ถนนพายัพทิศ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ประวัติความเป็นมา ที่มาของชื่อวัด เนื่องจากกองทัพเวียงจันทน์ เมื่อครั้งกวาดต้อนชาวนครราชสีมาออกจากเมืองโคราช มาสว่างที่บริเวณแห่งนี้จึงได้สร้างและตั้งชื่อไว้เป็นอนุสรณ์ ว่า ทุ่งสว่าง ซึ่งชาวบ้านได้สร้างหอระฆัง และกุฏิสงฆ์ไว้ หลังจากนั้นได้สร้างอุโบสถขึ้น จึงได้ชื่อว่า วัดทุ่งสว่าง ในปี พ.ศ. 2438 วัดได้รับการอุปภัมถ์จากตระกูล อินทโสฬส โดยนางนกเอี้ยง อินทโสฬส เป็นผู้สร้างขึ้น ไม่ทราบว่าชัดว่าผู้ใดเป็นเจ้าอาวาส และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2499 ครั้นต่อมาพระยากำธรพายัพทิศ (ดิส อินทโสพัส) อดีตเจ้าเมืองนครราชสีมา จึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นอีก เนื่องจากหลังเก่าได้ชำรุดทรุดโทรมลงมาก ลำดับเจ้าอาวาสที่ปรากฏชื่อชัดเจน ลำดับที่ เจ้าอาวาส ปี 1 พระครูชิโนรสธรรมรุจี พ.ศ. 2467-2477 2 พระอธิการเหม อนงฺคโน พ.ศ. 2477-2479 3 พระอธิการเปล่ง สีวโล พ.ศ. 2479-2480 4 พระอธิการพวง ปมุตฺโต พ.ศ. 2480-2481 5 พระอธิการเพ็ง อโสโก พ.ศ. 2481-2482 6 พระอธิการป้อม อิสฺสโร พ.ศ. 2482-2483 7 พระอธิการเฉย นิมฺมโล พ.ศ. 2484-2504 8 พระครูวิจิตรพัฒโนภาส พ.ศ. 2504-2540 9 พระครูอุดมวรรโณภาส พ.ศ. 2540-ปัจจุบัน อาคารเสนาสนะ อุโบสถ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2499 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก พระธาตุเจดีย์ สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2512 เพื่อให้ชาวบ้านได้กราบไหว้เมื่อมาทำบุญ ตั้งอยู่ด้านหลังของอุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอกลอง-ระฆัง สร้างโดยตระกูลอินโสฬส ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน สิ่งที่น่าสนใจภายในวัด รอยพระพุทธบาทจำลอง ซึ่งจำลองมาจากวัดพระพุทธบาทราชวรวิหาร จังหวัดสระบุรี โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม-แผนกบาลี ศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ภายในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2531 อ้างอิง ทุ่งสว่าง
กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือก บทความนี้อธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับขั้นตอนการคัดเลือกสำหรับการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 นักกีฬา 36 คนต่อเพศชายและหญิงต้องผ่านเข้ารอบสำหรับการแข่งขันครั้งนี้ โดยมีจำนวนสูงสุดไม่เกิน 2 คนต่อประเทศ วิธีการคัดเลือกนักกีฬาที่จะนำไปใช้ในการแข่งขันทั้งรายการชายและหญิงใช้แบบเดียวกัน ประเทศเจ้าภาพฝรั่งเศสได้รับการรับรอง 1 โควตาโดยอัตโนมัติ ในขณะที่สหภาพปัญจกีฬาสมัยใหม่นานาชาติ เป็นผู้แจกโควต้าคำเชิญ 2 ตำแหน่งเมื่อมีการประกาศและตัดสินรอบคัดเลือกที่เหลือแล้ว ผู้ชนะการแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่เวิลด์คัพ 2019 รอบชิงชนะเลิศจะมอบโควต้าให้ 1 ที่นั่ง การแข่งขันชิงแชมป์ภาคพื้นทวีปกำหนดโควต้า 20 ตำแหน่ง ได้แก่ 1 ที่นั่งจากแอฟริกาและโอเชียเนีย, 5 ที่นั่งจากเอเชีย, 8 ที่นั่งจากยุโรป และ 5 ที่นั่งจากทวีปอเมริกาด้วยโควต้าสูงสุดหนึ่งนั่งต่อคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (ผู้ชนะสองคนจากนอร์เซกาและอเมริกาใต้ และอันดับสูงสุดจากการจัดอันดับในแพนอเมริกันเกมส์ 2023) 3 โควต้าถูกสงวนไว้สำหรับนักกีฬาที่มีอันดับสูงสุดในแต่ละการแข่งขันจากปัญจกีฬาสมัยใหม่ชิงแชมป์โลก ปี 2023 และ 2024 ส่วนที่เหลืออีก 6 คนจะได้รับโควต้าตามการจัดอันดับโลกของปัญจกีฬาสมัยใหม่ เว้นแต่จะมีการเรียกการจัดสรรโควต้าสำหรับทีมที่ไม่ได้รับโควต้าก่อนถึงกำหนด สรุปผลการคัดเลือก NOC ชาย หญิง รวม 1 1 2 รวม: 31 NOCs 36 36 72 ชาย รายการ วันที่ สนาม โควต้า นักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือก เจ้าภาพ n/a n/a 1 ปัญจกีฬาสมัยใหม่เวิร์ลคัพ 2023 2023 1 ชิงแชมป์แอฟริกา 2023 1 แพนอเมริกันเกมส์ 2023 2023 ซันติอาโก 2 2 1 ยูโรเปียนเกมส์ 2023 June 2023 กรากุฟ 8 ปัญจกีฬาสมัยใหม่ชิงแชมป์โลก 2023 2023 บาธ 3 ชิงแชมป์เอเชียและโอเชียเนีย 2023 5 1 ปัญจกีฬาสมัยใหม่ชิงแชมป์โลก 2024 2024 3 การจัดอันดับโลกปัญจกีฬาสมัยใหม่ — 6 รวม 36 อ้างอิง ป
วัดสมมติเทพฐาปนาราม ชาวบ้านทั่วไปนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า วัดหลวง หรือ วัดแหลมสน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำประแสร์ ในตำบลปากน้ำกระแส อำเภอแกลง จังหวัดระยอง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสเมืองชายทะเลฝั่งตะวันออก ขึ้นประทับที่ตำบลปากน้ำประแส เสด็จมาใกล้เจดียสถาน ทรงพระราชดำริว่า 'ตำบลปากน้ำแหลมสนนี้สมควรเป็นที่สร้างอารามได้' จึงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้พระแกลงแกล้วกล้า (มั่ง) ผู้ว่าราชการเมืองแกลงสร้างอารามขึ้นใกล้เจดีย์ และพระราชทานนามว่า 'วัดสมมติเทพฐาปนาราม' พร้อมพระราชทานที่ดินสร้างวัดจำนวน 10 ไร่ 2 งาน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2427 เริ่มจากการก่อสร้างกุฏิเจ้าอาวาสขึ้น 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง หอฉัน 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 1 หลัง และได้ทำการก่อสร้างอยู่ 2 ปี จึงแล้วเสร็จ ทางวัดได้ทำการผูกพัทธสีมาครั้งแรก (พ.ศ. 2445) กระทรวงธรรมการได้ส่งธรรมาสน์และพระบรมรูปหล่อรัชกาลที่ 5 มาไว้สำหรับพระอารามหลวงพระองค์ทรงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างไว้ และยังมีของพระราชทานอื่น ๆ อีก ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2512 ได้มีการดำเนินการสร้างอุโบสถหลังใหม่ 1 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2520 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2521 ได้รับพระราชทานที่ดินซึ่งอยู่ติดกันทุกด้านเพิ่ม รวมเป็นเนื้อที่วัดทั้งสิ้น 131 ไร่ 1 งาน 59 ตารางวา เจดีย์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2416 ขนาดฐานกว้าง 6 วา สูง 8 วา ยาว 6 วา อ้างอิง สมมติเทพฐาปนาราม
วัดป่าแดด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันพระครูปลัดนันทวัฒน์ (พระอาจารย์พยุงศักดิ์ ธีรธมฺโม) หรือครูบาคัมภีรธรรม เป็นเจ้าอาวาส ประวัติ วัดป่าแดด เดิมมีชื่อว่า วัดดอนแก้ว เนื่องจากมีสภาพพื้นที่เป็นเนินสูงและมีต้นพิกุล (ต้นดอกแก้ว) ขึ้นอยู่เต็มไปหมด และจากคำบอกเล่ากล่าวว่า ในสมัยพญามังรายสถาปนาเวียงกุมกามเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของล้านนาในบริเวณที่ราบลุ่ม ริมแม่น้ำปิง (สายเดิม) มีการใช้บริเวณที่ตั้งของวัดดอนแก้วในอดีตเป็นอุโบสถสำหรับให้นักโทษประหารหรือเชลยศึกได้ฟังเทศน์ฟังธรรมเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะถูกประหาร โดยจะอาราธนาพระมหาเถระจากวัดในเวียงกุมกามราชธานีพายเรือข้ามฝั่งแม่น้ำปิงมาเทศน์โปรด เมื่อเวลาผ่านไปหลายร้อยปี สภาพอุโบสถหลังเดิมผุพังลงจนไม่เหลือ จนได้รับการสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2345 ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดป่าแดด' เนื่องจากบริเวณวัดเป็นป่าทึบ ในยามเย็นจะมีฝูงนกแสด หรือนกแสก ร้องเสียงดังไปทั่ว จนชาวบ้านเรียกขานว่าเป็นป่านกแสด และเรียกเพี้ยนกันต่อมากลายเป็นชื่อวัดป่าแดด สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2484 อาคารเสนาสนะ อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารหลวงลายคำ อายุกว่า 200 ปี ภายในเป็นโถงโล่งไม่มีเสา และมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพของพระพุทธรูปสำคัญต่าง ๆ ในล้านนา ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อตาหวาน พระประธานประจำวิหาร วิหารพระพิฆเนศหรือหอมหาเทพบูรพาจารย์ ซึ่งเป็นอาคารปูนยกพื้นสูงสถาปัตยกรรมล้านนา ภายในทาสีแดงชาด เป็นที่ประดิษฐานพระพิฆเนศนามว่า อุตรศรีคณปติ มีความหมายว่า 'ผู้ประทานความสำเร็จในทางทิศเหนือ' ซึ่งสร้างจากโลหะสัมฤทธิ์รมดำ มีสี่พระกร ทรงวัชระ บ่วง งา และถ้วยขนม ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของวิหารหลวง หอพระเพชรกรรมฐาน หรือหอกรรมฐานสำหรับปฏิบัติธรรม เป็นหอไม้สักทองทั้งหลังที่นำเข้ามาจากพม่า ยังมีหอไตรอยู่ทางทิศตะวันออกของวิหารพระพิฆเนศ ติดกับกำแพงด้านหน้าของวัด เป็นอาคารปูนสองชั้นหน้าบันเป็นลายไม้ประดับด้วยกระจกสี นอกจากนั้นบริเวณใต้วิหารพระพิฆเนศเป็นบ่อน้ำทิพย์ ซึ่งเป็นบ่อน้ำเก่าแก่ของวัด เจดีย์บนฐานสี่เหลี่ยมยกสูง และมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิทั้งสี่ด้านด้วยกัน รวมถึงมีเจดีย์ขนาดเล็ก ๆ 8 องค์ ประดับอยู่บนฐานเจดีย์ ส่วนองค์เจดีย์ก็เป็นทรงระฆังสีทอง ยอดประดับด้วยฉัตรเจ็ดชั้น อ้างอิง ป่าแดด
วัดหนองจะบก สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2422 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ถนนมุขมนตรี ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ในอดีต บริเวณหลังวัดหนองจะบกเป็นคลอง เรียกว่า คลองลำปรุ (ปัจจุบันเป็นซอยลำปรุ 2) มีต้นไม้ล้อมรอบส่วนใหญ่จะเป็นต้นกระบก ชาวบ้านจึงตั้งชื่อว่า วัดเรไรร้องหนองจะบก ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น วัดหนองจะบก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา 2 ครั้ง โดยครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2463 และครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ปัจจุบัน วัดหนองจะบก ยังเป็นโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม ลำดับเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบชื่อ ลำดับที่ เจ้าอาวาส ปี 1 พระครูพรหมวิหารี (รอด) 2 พระเทื้อม 3 พระหรั่น 4 พระสาหัส 5 พระครูวิรยกิจจารักษ์ พ.ศ. 2509 6 พระมหาเติมพงษ์ สิริจนฺโท เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถหลังเก่า เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2463 ขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 8 เมตร มุงด้วยกระเบื้องลอน ซุ้มประตูและหน้าต่างเป็นลวดลายปูนปั้น รอบเชิงชาย และยอดจั่วประดับด้วยลายฉลุไม้ หน้าจั่วประดับลายปูนปั้นทั้ง 2 ด้าน ภายในอุโบสถ ฝ้าเพดานสีแดงมีภาพแกะสลักปิดทองประดับเป็นรูป ไก่ฟ้า ดอกพุดตาน ก้อนเมฆ และผีเสื้อ อุโบสถหลังใหม่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2552 วิหารหลวงพ่อทอง โดยมีหลวงพ่อทอง พระพุทธรูปปรางค์มารวิชัยเป็นพระประธานในวิหาร ห้องสมุด สร้างเมื่อ พ.ศ. 2551 เพื่อเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช 80 พรรษา โครงการ 3 ลาน ประสานใจ เทิดไทองค์ราชัน ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 หอสวดมนต์ ศาลาเอนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ศาลาบำเพ็ญกุศล หอระฆัง กุฏิสงฆ์ อ้างอิง หนองจะบก
วัดท่าเกวียน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพนมสารคาม อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 19 ไร่ 2 งาน 22 ตารางวา มีธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 51 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา วัดท่าเกวียนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2368 เป็นวัดที่สร้างโดยเกษตรกร เนื่องจากในสมัยนั้น ชาวบ้านได้นำผลผลิตทางการเกษตรออกจากป่าโดยใช้เกวียนบรรทุกมาลงเรือเพื่อลำเลียงไปขายยังกรุงเทพมหานคร บริเวณที่สร้างวัดเป็นพื้นที่ราบ จึงเป็นที่พักเกวียน ในบางครั้งไม่สามารถ ขนลงเรือได้ทันก็ต้องนอนพักแรมในบริเวณนี้ เห็นว่าไม่สะดวกจึงคิดจะสร้างวัดขึ้น ในช่วงแรกได้สร้างกุฏิ เสนาสนะต่าง ๆ ขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 16 เมตร ยาว 30 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เมื่อ พ.ศ. 2475 โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2500 โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2475 และศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อพ.ศ. 2520 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 14 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และตึก 7 หลัง ศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว 41 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 หลัง สร้างด้วยไม้ 2 หลัง รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการทองแดง พระอดุลสารมุนี (จันทร์ จนฺทวโร ป.ธ.6) พ.ศ. 2512 พระครูพิทักษ์เขมากร (ประสงค์ เขมงฺกโร ป.ธ.4) พ.ศ. 2512–2541 พระมงคลสารมุนี (ณัฏฐวุฒิ เขมสิริ ป.ธ.4) พ.ศ. 2542 พระครูสุตวรญาณ (ประเสริฐ ป.ธ.3) พ.ศ. 2560 อ้างอิง ท่าเกวียน
วัดวังพลับใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมดแดง อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี วัดมีพื้นที่จำนวน 18 ไร่ 32 ตารางวา ที่ตั้งของวัดวังพลับใต้อยู่บริเวณส่วนโค้งของบึงน้ำซึ่งเป็นลำน้ำโบราณ ต่อมามีสภาพตื้นเขินขาดตอน กลายสภาพเป็นลำน้ำด้วน (บึง) เรียกว่า บึงวังพลับ บริเวณบึงนี้เคยพบลูกปัดหินสี พระบูชา พระพิมพ์ศิลปะลพบุรี และซากโบราณสถาน (วัดร้าง) สันนิษฐานว่ามีอายุสมัยอยุธยา จากบันทึกเอกสารและคำบอกเล่าในอดีตชื่อ 'บางพลับ' เหตุเพราะมีต้นมะพลับขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ลักษณะชุมชนตั้งอยู่บริเวณลำน้ำ เมื่อขยายตัวจึงถือเอาวังน้ำ 'วังพลับ' เป็นเกณฑ์ ชุมชนบริเวณส่วนเหนือลำน้ำเรียกว่า 'วังพลับเหนือ' ส่วนใต้เรียกว่า 'วังพลับใต้' ชาวบ้านวังพลับใต้หากจะประกอบพิธีกรรมทางศาสนาต้องเดินทางไปวัดในชุมชนใกล้เคียง ซึ่งเดินทางไม่สะดวกนัก จึงริเริ่มสร้างวัดในชุมชนคือ 'วัดวังพลับใต้' โดยตั้งชื่อตามหมู่บ้าน ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2520 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ลำดับเจ้าอาวาส ลำดับเจ้าอาวาส และผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดวังพลับใต้ เท่าที่พบข้อมูล ลำดับที่ รายนาม เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ หมายเหตุ 1 พระสอน พ.ศ. 2465 พ.ศ. 2470 2 พระจันทร์ พ.ศ. 2470 พ.ศ. 2475 3 พระหรุ่น พ.ศ. 2475 พ.ศ. 2480 4 พระมนต์ พ.ศ. 2480 พ.ศ. 2483 5 พระเจ็ก พ.ศ. 2484 พ.ศ. 2488 6 พระอธิการเลื่อน พ.ศ. 2488 พ.ศ. 2495 เจ้าอาวาส, ลาสิกขา 7 พระอธิการประเสริฐ พ.ศ. 2499 พ.ศ. 2505 เจ้าอาวาส, ลาสิกขา 8 พระอธิการเยื้อน สิริปญฺโญ พ.ศ. 2510 พ.ศ. 2519 เจ้าอาวาส, ลาสิกขา 9 พระมหาสมวงษ์ จิตฺตวิโร พ.ศ. 2519 พ.ศ. 2521 เจ้าอาวาส, ลาสิกขา 10 พระอธิการไกร เตชวณโณ พ.ศ. 2521 พ.ศ. 2529 เจ้าอาวาส, ลาสิกขา 11 พระครูสุวรรณธรรมวัฒน์ (เปล่ง พวงดอกไม้ จนทโชโต) พ.ศ. 2529 พ.ศ. 2567 เจ้าอาวาส, มรณภาพ 12 พระครูใบฎีกาสุริยัณห์ จันทรัตน์ สิริปญฺโญ พ.ศ. 2567 - เจ้าอาวาส, ปัจจุบัน อ้างอิง วังพลับใต้
วัดเขาวัง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี ประวัติ วัดเขาวังตั้งอยู่บนเขาวังเดิมซึ่งชื่อว่า เขาสัตตนารถ เพราะ เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์หลายชนิด อาทิ เก้ง กวาง ลิง ฯลฯ ที่เขาสัตตนารถเดิมมีวัดอยู่วัดหนึ่งอยู่ตรงเชิงเขาด้านทิศตะวันออก แต่ร้างมานาน มีการบันทึกไว้ว่าเป็นวัดที่สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และทรงโปรดฯ ให้ยกกระบัตรเมืองราชบุรีเป็นผู้อำนวยการสร้าง เพื่อเป็นอนุสรณ์ที่พระองค์พร้อมด้วยสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก ได้ทรงยกกองทัพที่ตีกองทัพพม่า และพระราชทานนามวัดนี้ว่า วัดเขาสัตตนารถ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงโปรดฯ ให้สร้างพระราชวังขนาดเล็กบนเขานี้ และไม่ปรากฏว่าได้รับพระราชทานนามอย่างใดไว้ ชาวเมืองราชบุรีเรียกกันแต่เพียงว่า เขาวัง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมาประทับที่พระราชวังแห่งนี้เพียงครั้งเดียว พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ไม่ทรงโปรดและมิได้เสด็จไปประพาสเลย พระราชวังนี้จึงถูกทิ้งร้างอยู่ตลอดรัชกาล ในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชวังกลายสภาพเป็นป่ารกชัฏเป็นที่อาศัยของสัตว์ป่านานาชนิด จนถึง พ.ศ. 2467 พระครูพรหมสมาจารและพระครูภาวนานิเทศก์ ได้เดินทางปฏิบัติธุดงค์วัตรมาถึง ณ เขาวัง เห็นว่าเหมาะแก่การปฏิบัติธรรม ได้บูรณะขึ้นใหม่ ต่อมาเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 พระครูพรหมสมาจารได้มอบหมายให้หลวงสวรรค์เทพกิจ คหบดีของเมืองราชบุรี กับพระยาอรรถกวี สุนทร ข้าหลวงประจำจังหวัดราชบุรี ทำการยื่นเรื่องขอพระราชทานพระราชวังกับกับภูเขาสัตตนารถให้เป็นที่ธรณีสงฆ์เหมือนดังเดิม พระครูพรหมสมาจารจึงได้ทำการรื้อพระราชวังที่ประทับเฉพาะส่วนที่ชำรุดทรุดโทรม แล้วต่อเติมกำแพงผนังโดยเสริมคอนกรีตจากกำแพงผนังพระราชวังเดิม สร้างเป็นพระอุโบสถ โดยเทคอนกรีตทั้งหลัง มุงด้วยกระเบื้องเคลือบ ติดช่อฟ้า ใบระกา ลงรักปิดทอง ติดกระจก โดยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2473 และดำเนินการก่อสร้างแล้วเสร็จ เมื่อ พ.ศ. 2475 อ้างอิง เขาวัง เขาวัง
รัฐสภาเวลส์ คือรัฐสภาแห่งเวลส์ที่ได้รับการถ่ายโอนอำนาจมาจากสหราชอาณาจักร โดยมีลักษณะเป็นสภาเดียว มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย โดยมีอำนาจหน้าที่ในการตรากฎหมายเพื่อใช้ในเวลส์ โดยเฉพาะกฎหมายเกี่ยวกับภาษีอากร และการกำกับดูแลรัฐบาลเวลส์ โดยรัฐสภาเวลส์ใช้ภาษาราชการสองภาษา ประกอบด้วยภาษาเวลส์ และภาษาอังกฤษ โดยเมื่อแรกก่อตั้งในปีค.ศ. 1999 จนถึงปีค.ศ. 2020 นั้นเคยเรียกสภานี้ว่า สมัชชาแห่งชาติเวลส์ รัฐสภาเวลส์ประกอบด้วยสมาชิกรัฐสภา เรียกเป็นอักษรย่อว่า 'MS' ('AS' ในภาษาเวลส์) จำนวน 60 คน โดยตั้งแต่ค.ศ. 2011 สมาชิกมาจากการเลือกตั้ง โดยมีวาระ 5 ปี โดยผ่านการลงคะแนนระบบสมาชิกเพิ่มเติม โดยมีสมาชิกจำนวน 40 เป็นผู้แทนมาจากแต่ละเขตเลือกตั้งที่แบ่งตามเขตภูมิศาสตร์ และได้รับการเลือกตั้งมาจากระบบการลงคะแนนแบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด (First-past-the-post) และอีก 20 คน ที่มาจากการเลือกตั้งจากเขตภูมิภาค (electoral regions) ที่มีขนาดใหญ่ขึ้น โดยใช้ระบบการลงคะแนนตามวิธีโดนต์ในแบบสัดส่วน โดยพรรคการเมืองที่รวมเสียงข้างมากในสภาได้จะเป็นผู้จัดตั้งรัฐบาล สมัชชาแห่งชาติเวลส์ได้ถูกจัดตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกตามพระราชบัญญัติรัฐบาลแห่งเวลส์ ค.ศ. 1998 อันเป็นผลมาจากการลงประชามติในปีค.ศ. 1997 โดยสมัชชานี้ไม่ได้มีอำนาจในการตรากฎหมายปฐมภูมิ โดยต่อมาได้รับอำนาจในการตรากฎหมายมากขึ้นตามพระราชบัญญัติรัฐบาลแห่งเวลส์ ค.ศ. 2006 และต่อมาได้มีอำนาจในการตรากฎหมายปฐมภูมิอันสืบเนื่องมาจากการลงประชามติเมื่อ 3 มีนาคม ค.ศ. 2011 โดยรัฐสภาสหราชอาณาจักร และรัฐมนตรีเวลส์นั้นไม่จำเป็นต้องเห็นชอบในการผ่านกฎหมายใดๆ ที่ตราโดยรัฐสภาเวลส์เพื่อใช้ในเขตทั้ง 20 เขตของเวลส์ โดยต่อมารัฐสภาเวลส์ได้รับอำนาจมากขึ้นจากพระราชบัญญัติเวลส์ ค.ศ. 2014 และ ค.ศ. 2017 โดยในฉบับหลังนั้นทำให้รัฐสภาเวลส์มีอำนาจในการตรากฎหมายเหมือนกับรัฐสภาสกอตแลนด์ ต่อมาในปีค.ศ. 2020 สมัชชาแห่งชาติเวลส์ได้เปลี่ยนชื่อเป็นรัฐสภาเวลส์ ตามพระราชบัญญัติรัฐสภาเวลส์และการเลือกตั้งของเวลส์ ค.ศ. 2020 โดยมีอำนาจเต็มในการตรากฎหมายเกี่ยวกับการสาธารณสุข การศึกษา การพัฒนาทางเศรษฐกิจ การคมนาคม สิ่งแวดล้อม การเกษตร การปกครองท้องถิ่น และภาษีอากรบางกรณี อ้างอิง
วัดประสพ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทอง อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีเนื้อที่ประมาณ 36 ไร่ วัดมีพื้นที่เป็นที่ดอนริมน้ำ แล้วลาดต่ำลงมทางทิศเหนือ วัดประสพตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 เป็นวัดที่ตั้งอยู่กลางชุมชนโบราณ ไม่ปรากฏประวัติที่แน่ชัด เป็นวัดร้างมาในบางสมัย เจ้าอาวาสรูปหนึ่งได้รับสมณศักดิ์เป็นพระครูประจักษ์วรคุณ เป็นที่เลื่อมในศรัทธาของชาวบ้านมาก ท่านได้เป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ. 2470 เศษ มาจนถึง พ.ศ. 2515 ในสมัยที่ท่านเป็นเจ้าอาวาสวัดนี้เจริญรุ่งเรืองกว่าวัดใด ๆ ในแถบนี้ ท่านเล่าที่มาของชื่อวัดประสพว่า เมื่อครั้งพม่ามาตีเมือง เผาวัดวาอาราม ผู้คนตายศพเกลื่อน พบเหตุเพทภัย จึงเป็นที่มาของชื่อวัด สิ่งก่อสร้างโบราณ ซึ่งสร้างด้วยไม้ชำรุดทรุดโทรมไปตามกาลเวลา เหลือแต่อุโบสถหลังเก่าซึ่งแต่เดิมสร้างด้วยไม้ทั้งหลังปล่อยฝาโล่งทั้งสี่ด้าน แต่ต่อมากั้นผนังด้วยอิฐถือปูน ภายในอุโบสถมีพระพุทธรูปศิลาทรายแดงฝีมือช่างพื้นเมืองหลายองค์ มีพระศิลายวง 3 องค์ ซึ่งนำมาจากพม่า แต่ไม่ทราบแน่ชัดว่านำมาเมื่อใด ยังมีพระแกะสลักด้วยไม้ฝีมือช่างพื้นบ้านอีกหลายองค์ แต่ส่วนใหญ่ชำรุด พระพุทธรูปศิลาทรายแดงมีการลงรักปิดทองจนดูเป็นของใหม่ สำหรับพระศิลายวงบางองค์มีการเจาะพระเคียรใส่ยอดแหลม ทำให้รูปลักษณ์ผิดแปลกไป อ้างอิง ประสพ
เกียรติภูมิ สิริพันธุ์ เป็นหัวหน้าพรรคไทยสมาร์ท ประวัติ เกียรติภูมิ เกิดที่ กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2511 เป็นบุตรชายของ นายภาสกร สิริพันธุ์ และนางทัศนีย์ สิริพันธุ์ (นามสกุลเดิม ตะเวทีกุล) จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และในระดับอุดมศึกษาจบการศึกษาสูงสุดระดับปริญญาโท Master Of Science In Management ที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาซูเซตส์ (Massachusetts Institute of Technology) เมื่อปีพ.ศ. 2537 โดยสามารถสอบชิงทุนรัฐบาลไทย หรือ ทุน ก.พ.ได้ในปี พ.ศ. 2535 และได้กลับมาทำงานใช้ทุนรัฐบาลที่ธนาคารกรุงไทยในโครงการปรับเปลี่ยนระบบงานของธนาคาร (Re Engineering) ประวัติการทำงาน เกียรติภูมิ เริ่มต้นทำงานที่บริษัทเชลล์แห่งประเทศไทย ในตำแหน่งนักวิเคราะห์ และหลังจากจบปริญญาโทจากสถาบัน MIT ได้ทำงานในสถาบันการเงินหลายแห่ง เช่น Goldman Sachs ธนาคารซันวา/ Bank of Tokyo Mitsubishi UFJ ธนาคารกรุงเทพ และได้รับตำแหน่งสุดท้ายในสายการเงินการธนาคารคือ Senior Vice President & Head of Investment Banking ที่ บมจ. ธนาคารกรุงศรีอยุธยา หลังจากนั้นเป็นผู้บุกเบิกเริ่มต้นสร้างโครงการด้านพลังงานทางเลือก หลายโครงการเช่น พลังงานชีวมวล พลังงานแสงอาทิตย์ พลังงานลม และอื่นๆ ในประเทศไทย จนได้รับรางวัลต่างๆมากมาย เช่น รางวัล The One Smart Green Hero 2555 รางวัล Smart Energy Hero 2557 รางวัล CEO Thailand Awards 2557 รางวัล HOWE Smart CEO Award 2565 เป็นต้น งานการเมือง เกียรติภูมิ เริ่มต้นเส้นทางการเมืองครั้งแรกเมื่อได้รับการทาบทามจากพรรคเศรษฐกิจใหม่ มาดำรงตำแหน่ง รองหัวหน้าพรรคเศรษฐกิจใหม่ ในปี 2561 เพื่อการเลือกตั้งทั่วไปในปี 2562 และมีส่วนผลักดันให้พรรคได้รับความนิยมในระดับหนึ่งจนทำให้พรรคเศรษฐกิจใหม่ได้รับคะแนนเสียงประมาณ 480,000 เสียง จนได้ 6 ที่นั่งในสภา ในปี พ.ศ. 2563 นายเกียรติภูมิ ได้รับคัดเลือกเป็นสมาชิกสโมสรโรตารีสุขุมวิท ในปี 2565 ได้เริ่มต้นเข้ามาที่พรรคมวลชนสยาม และได้รับการเลือกตั้งจากสมาชิกพรรคให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค และได้เปลี่ยนชื่อพรรคเป็นพรรคไทยสมาร์ท (จากการประชุมใหญ่ของพรรคเมื่อวันที่ 23 เมษายน 2565) และได้ตั้งสาขาภาคครบทั้ง 4 ภาค ตามที่กฎหมายกำหนดแล้ว โดยพรรคไทยสมาร์ทมีแนวทางที่จะนำเทคโนโลยีที่ดีที่สุดในโลก มาช่วยสร้างรายได้ให้ประชาชน และ ปลดหนี้ และจะผลักดันให้คนไทยและประเทศไทยสมาร์ทตามสโลแกน “ปลดหนี้ มีรายได้ หายจน คนไทยสมาร์ท” และมีอุดมการณ์ที่จะยกระดับให้ประเทศไทยเป็นประเทศในกลุ่มโลกที่ 1 คือประเทศพัฒนาแล้ว โดยยึดหลักจริยธรรมและความสามารถที่จะบรรลุเป้าหมาย ตามแนวคิดที่ว่า “ประเทศไทยจะสมาร์ท ผู้นำต้องฉลาดและไม่โกง”
อาสนวิหารนักบุญจอร์จ หรือเรียกด้วยภาษาปากว่า โดมโรมันคาทอลิก เป็นอาสนวิหารประจำอัครสังฆมณฑลโรมันคาทอลิกตีมีชออารา และเป็นจุดหมายตาสำคัญของเมือง อาสนวิหารอุทิศแด่นักบุญจอร์จ และสร้างขึ้นในปี 1736 ถึง 1774 อาสนวิหารถือเป็นศาสนสถานที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมบาโรกที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ รองมาจากอาสนวิหารบาซิลิกาแห่งโอราเดีย พิธีสักการะจัดในอาสนวิหารเป็นภาษาฮังการี, เยอรมัน และ โรมาเนีย ประวัติศาสตร์ การก่อสร้างอาสนวิหารสามารถแบ่งออกเป็นสองช่วง คือในปี 1736–1751 และ 1755–1774 เข้าใจกันว่าผู้ร่างแบบของอาสนวิหารคือ Joseph Emanuel Fischer von Erlach ผู้ซึ่งในเวลานั้นเป็นผู้อำนวยการสำนักก่อสร้างหลวงในเวียนนา และผู้เชี่ยวชาญด้านสถาปัตยกรรมบาโรก อย่างไรก็ตามไม่มีหลักฐานลายลักษณ์อักษรที่ยืนยันข้อเท็จจริงนี้ปรากฏ เอกสารจากศตวรรษที่ 18 ชื่อว่า Wienerische Diarium ระบุว่าแปลนของอาสนวิหารร่างขึ้นโดย Johann Jakob Schellbauer ที่ปรึกษาประจำนครเวียนนา อาสนวิหารประจำอัครสังฆมณฑลแห่งเดิมอยู่ที่เซนัด ซึ่งต่อมาถูกถล่มโดยพวกเติร์ก และได้ย้ายไปยังเซเกด ในปี 1733 จักรพรรดิชาลส์ที่หกได้ย้ายอาสนวิหารประจำอัครสังฆมณฑลมายังตีมีชออารา ในสมัยบิชอปของ ซึ่งเป็นที่มาของการก่อสร้างอาสนวิหารขึ้น พิธีวางศิลาฤกษ์มีขึ้นในวันที่ 6 สิงหาคม 1736 หลังก่อสร้างได้หนึ่งปีก็ต้องหยุดก่อสร้างไปเพราะสงครามกับเติร์ก หลังการเสียชีวิตของ Adalbert von Falkenstein ในปี 1739 ผู้หลบหนีดติร์กมาจากกราอีโอวาได้สืบทอดตำแหน่งและมีคำสั่งให้กลับมาก่อสร้างต่อ การก่อสร้างดำเนินไปมากที่สุดในปี 1746–1747 ต่อมา บิชอป ผู้สืบตำแหน่งคนต่อมา ได้ผลักดันการก่อสร้างอาสนวิหารต่อไปอีกในปี 1751–1752 ในวันที่ 8 กันยายน 1754 (ตรงกับวันฉลองการสมภพของแม่พระมารีย์) บิชอปได้จัดพิธีมิสซาแรกขึ้นที่อาสนวิหาร ถึงแม้ว่าในเวลานั้นอาสนวิหารจะก่อสร้างเสร็จไปเพียงครึ่งเดียว และใช้เพิงไม้กั้นอีกครึ่งหนึ่งที่ยังก่อสร้างอยู่ออก พิธีมิสซาโซเลมน์มีขึ้นด้วยเริ่มแสดงดนตรี Missa in honorem Sanctissimae Trinitatis ผลงานประพันธ์ของ Michael Haydn ให้กับโอกาสนี้เป็นพิเศษ การก่อสร้างในระยะที่สองมีขึ้นในปี 1755 ถึง 1774 ภายใต้การดูแลของวิศวกร Carl Alexander Steinlein และ Johann Theodor Kostka Edler ในการก่อสร้างระยะสองนี้ได้มีการต่อเติมส่วนที่ขาดหายไปของอาสนวิหาร, สร้างหอคอยสองหอจนเสร็จ และสานต่องานประดับหินในบริเวณเนฟจนเสร็จ ฟาซาดของหอคอนและโถงทางเข้าเป็นส่วนที่ได้รับการใส่ใจมากในการก่อสร้างเป็นพิเศษ ทั้งสองส่วนได้กลายมาเป็นลักษณะสำคัญที่โดดเด่นของอาสนวิหารสืบเนื่องต่อมา ในปี 1761 หอคอยสร้างแล้วเสร็จ แต่คลุมไว้ด้วยไม้กระดาน (clapboards) เพราะการก่อสร้างโดมทองแดงใช้ทุนสูงเกินไปกว่าที่ราชสำนักที่เวียนนาจะอุดหนุนให้ได้ Carl Joseph Römmer ได้เสนอการปรับปรุงแก้ไขแปลนอาสนวิหารในศตวรรษที่ 18 ที่ซึ่งเขาเสนอให้สร้างปอร์ตีโกเพิ่มเข้ามา พิธีอุทิศอาสนวิหารแด่นักบุญจอร์จ มีขึ้นในวันที่ 24 เมษายน 1803 ตรงกับหนึ่งวันหลังวันฉลองของนักบุญจอร์จ องค์อุปถัมภ์แห่งอาสนวิหาร ผู้ประกอบพิธีเสกอาสนวิหารคือบิชอป ในปี 1756 อาสนวิหารได้รับการยกระดับขึ้นเป็นโบสถ์แรกแห่งตีมีชออารา (first church of Timișoara) โดยดำริจากจักรพรรดินี Maria Theresa ในปี 1788 ถึง 1790 ที่ซึ่งมีการรบกับเติร์ก อาสนวิหารถูกใช้เป็นโกดังเก็บเหลือและเสบียงของกองทัพ และในการยึดนครตีมีชออาราเมื่อปี 1849 อาสนวิหารถูกใช้งานเป็นที่พักพิงของพลเมือง ในเหตุการณ์เดียวกันนี้ อาสนวิหารยังถูกโจมตีอย่างหนัก มีการทิ้งระเบิดทะลุหลังคาของอาสนวิหาร ในตอนนั้นพลเมืองที่หลบภัยในอาสนวิหารต้องหนีลงไปในสุสานใต้ดินของอาสนวิหาร ที่ซึ่งไว้ร่างของบิชอปและศาสนบุคคลที่สำคัญแห่งเซนัด กับขุนนางมากมาย อ้างอิง
3 ตุลาคม 2564 left อาซุกะ ไซโตะ (ญี่ปุ่น: 齋藤飛鳥 โรมาจิ: Asuka Saitō; เกิดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1998 ใน โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น) เป็น ไอดอล นักร้อง นักแสดง และนางแบบแฟชั่น ลูกครึ่งญี่ปุ่น-พม่า เธอเป็นสมาชิกรุ่นแรกของ โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ ส่วนสูง 158 ซม. กรุ๊ปเลือด กรุ๊ป O ชื่อเล่น あしゅ、あしゅりん เธอประสบความสำเร็จในการออดิชั่นสำหรับกไอดอลรุ่นแรกของ โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ โดยเปิดตัวในฐานะไอดอลในซิงเกิ้ลแรกของกลุ่ม ' Guruguru Curtain ' ในเดือนกุมภาพันธ์ 2012 เธอกลายเป็นสมาชิกเซ็นเตอร์ ในซิงเกิล โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ ครั้งที่ 15 ' Hadashi de Summer ' ในปี 2016 เธอทำงานเป็นนักแสดงและนางแบบและได้มีบทบาทนำ ในภาพยนตร์ ' You Are the Apple of My Eye' อ่านต่อ... บทความก่อนหน้านี้: นานาเซะ นิชิโนะ ที่เก็บถาวร ---- ; 30 กันยายน 2564 left นานาเซะ นิชิโนะ (ญี่ปุ่น: 西野 七瀬; เกิด 25 พฤษภาคม 2537, ในจังหวัดโอซากะ) เป็นนักร้องไอดอลญี่ปุ่น, นักแสดง, นางแบบ และพิธีกรโทรทัศน์ เธอเป็นอดีตนักร้องสมาชิกของวงไอดอลญี่ปุ่น โนกิซากะ46 เธอมีบทบาททางโทรทัศน์และภาพยนตร์ เป็นอะซะฮิ โทะจิมะ ในเรื่อง 'Asahinagu' และเป็นไอ อามาโนะ ในเรื่อง 'Denei Shojo: Video Girl Ai (2018)' เธอเป็นส่วนร่วมรายการวาไรตี้โชว์ 'Lion no Goo Touch' ช่อง Fuji TV ในปี 2011 เธอคัดเลือกโนกิซากะ46และได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 36 คน สมาชิกรุ่นแรก ต่อมาเธอได้รับเลือกเป็นหนึ่งในสมาชิกเลือกสำหรับการเปิดตัวของพวกเขาเพลง Guruguru Cartain ปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2012 อ่านต่อ... บทความก่อนหน้านี้: ยุย โอกุริ ที่เก็บถาวร ---- ; 28 กันยายน 2564 left ยุย โอกุริ (ญี่ปุ่น:小栗有以 โรมาจิ:Oguri Yui; เกิดเมื่อ 26 ธันวาคม 2001 โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น) เป็นไอดอล,สมาชิควงดนตรีญี่ปุ่น AKB48 ทีม8 และยังเป็นสมาชิกยูนิตIxR ภายใต้สังกัด Zest เธอเป็นสมาชิกAKB48ตั้งแต่ 2014 ถึง ปัจจุบัน ชื่อเล่น ยุ้ย ยุ้ย เธอเข้าร่วม AKB48 ทีม8 เมื่อปี2014 เปิดตัวในโรงละครในฐานะนักเต้นประกอบ เธอติดเซ็นบัตสึครั้งแรกในเพลง ไฮเทนชัน เธอยังปรากฏตัวครั้งแรกในรายการ AKBINGO! ในปี2015 ในการเลือกตั้งครั้งที่9 เธอได้ลำดับที่ (#51) (สาวในอนาคต,Future Girls) เป็นครั้งแรก และการเลือกตั้งครั้งที่10 เธอได้ลำดับที่ (#25) ติดอันดับ อันเดอร์เกิร์ล เป็นครั้งแรก อ่านต่อ... บทความก่อนหน้านี้: ไม่มี ที่เก็บถาวร