bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
50 First Dates เป็นภาพยนตร์ไทยแนวจินตนิยม ดัดแปลงจากภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง 50 เดท จีบเธอไม่เคยจำ สร้างโดยจีดีเอชและโซนี่พิคเจอส์อินเตอร์เนชันนัลโปรดักชันส์ กำกับและควบคุมงานสร้างโดยเมษ ธราธร นำแสดงโดยณเดชน์ คูกิมิยะและณิชา ยนตรรักษ์ โดยมีกำหนดเข้าฉายในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2569 นักแสดง ณเดชน์ คูกิมิยะ ณิชา ยนตรรักษ์ เกียรติ กิจเจริญ อาทิตย์ สมน้อย ทิพากร ไชยประสิทธิ์ การผลิต การพัฒนา เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2568 จีดีเอชและโซนี่พิคเจอส์อินเตอร์เนชันนัลโปรดักชันส์ ประกาศความร่วมมือในการสร้างภาพยนตร์เรื่อง 50 First Dates ที่เป็นการสร้างใหม่จากภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง 50 เดท จีบเธอไม่เคยจำ (2004) ภายในงาน GDH CIRCLES Connecting SEASON ‘วันเพิ่มเพื่อน’ โดยเป็นการนำมาตีความและดัดแปลงเนื้อหาใหม่ให้มีความร่วมสมัยมากขึ้น จากเดิมที่กำหนดให้ตัวละครชายเป็นฝ่ายเข้าหาตัวละครหญิงซึ่งมีภาวะความจำเสื่อม เปลี่ยนเป็นการกำหนดให้ตัวละครหญิงเป็นฝ่ายเข้าหาตัวละครชายที่มีภาวะความจำเสื่อมแทน สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้มีวรรณฤดี พงษ์สิทธิศักดิ์, จิระ มะลิกุล, เมษ ธราธร และสุวิมล เตชะสุปินัน เป็นผู้ควบคุมงานสร้าง โดยเมษ ธราธร นอกจากทำหน้าที่กำกับภาพยนตร์และควบคุมงานสร้างแล้ว ยังร่วมเขียนบทภาพยนตร์กับ ทศพล ทิพย์ทินกร และเบ็ญจมาภรณ์ สระบัว อีกด้วย การคัดเลือกนักแสดง ภาพยนตร์เรื่อง 50 First Dates ฉบับภาษาไทย ได้ณเดชน์ คูกิมิยะ มารับบทนำประกบคู่กับณิชา ยนตรรักษ์ (มินนี่) ซึ่งนับเป็นผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอ ก่อนการถ่ายทำ ต่อมาเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2568 จีดีเอชได้จัดพิธีบวงสรวงเปิดกล้องภาพยนตร์เรื่อง 50 First Dates อย่างเป็นทางการ พร้อมทั้งเปิดเผยรายชื่อนักแสดงสมทบที่ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้แก่ เกียรติ กิจเจริญ, อาทิตย์ สมน้อย และทิพากร ไชยประสิทธิ์ หลังการถ่ายทำ จากนั้นในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2568 ภาพยนตร์ได้ถ่ายทำคิวปิดกล้องและจัดงานเลี้ยงฉลองปิดกล้องในวันเดียวกัน โดยณิชา นางเอกของเรื่อง ได้เผยภาพบรรยากาศจากงานผ่านสื่อสังคมออนไลน์ อ้างอิง
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 ได้เกิดเหตุอื้อฉาวในวงการอาหารฟาสต์ฟู้ดของสหรัฐอเมริกา เมื่อพนักงานของเบอร์เกอร์คิงรายหนึ่งโพสต์ภาพตนเองยืนอยู่บนถังพลาสติกที่บรรจุผักกาดหอมลงบนเว็บไซต์โฟร์แชน ต่อมาผู้ใช้งานเว็บไซต์โฟร์แชนได้ตรวจสอบข้อมูลรูปแบบไฟล์ภาพที่แลกเปลี่ยนได้ของภาพถ่ายดังกล่าว และพบว่าภาพนั้นถูกถ่ายที่ร้านเบอร์เกอร์คิงแห่งหนึ่งในเมืองเมย์ฟิลด์ไฮท์ รัฐโอไฮโอ เหตุการณ์ดังกล่าวส่งผลให้ภาพลักษณ์ของตราสินค้าเบอร์เกอร์คิงบนโลกออนไลน์ได้รับความเสียหายอย่างมาก และนำไปสู่การเลิกจ้างพนักงานที่เกี่ยวข้องจำนวนสามคน เหตุการณ์ดังกล่าวได้แพร่กระจายไปในวงกว้างอย่างต่อเนื่องบนสื่อออนไลน์ เหตุการณ์ เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ผู้ใช้ที่ไม่ระบุชื่อบนโฟร์แชน ได้โพสต์รูปภาพที่ถ่ายไว้เมื่อสามวันที่แล้ว แสดงให้เห็นว่าพนักงานของเบอร์เกอร์คิงกำลังยืนอยู่บนถาดที่มีผักกาดหอมจำนวนสองถาดของร้านอาหารพร้อมคำบรรยายภาพว่า 'This is the lettuce you eat at Burger King.' ('นี่คือผักกาดหอมที่คุณกินที่เบอร์เกอร์คิง') ภายในสิบห้านาที ผู้ใช้โฟร์แชนรายอื่น (รวมถึงสมาชิกของกลุ่มอะนอนิมัส) สามารถระบุได้ว่ารูปภาพนั้นถ่ายที่ร้านเบอร์เกอร์คิงในเมย์ฟิลด์ไฮส์, รัฐโอไฮโอ ผ่านข้อมูลรูปแบบไฟล์ภาพที่แลกเปลี่ยนได้ที่มาพร้อมกับรูปภาพและบาร์โค้ดบนกล่อง พวกเขาได้เริ่มโทรไปที่ร้านอาหารและส่งรูปภาพไปยังสำนักข่าวท้องถิ่นรวมถึงเพจเฟซบุ๊กของเมย์ฟิลด์ไฮส์ที่เต็มไปด้วยรูปภาพและความคิดเห็นที่กล่าวถึงรูปภาพนั้น พนักงานของร้านอาหารสามคนได้ถูกไล่ออก และเหตุการณ์นี้กระตุ้นให้มีการสอบสวนโดยคณะกรรมการสาธารณสุขของเทศมณฑลคูยาโฮกา ผักกาดหอมได้ถูกทิ้งในวันรุ่งขึ้นหลังจากรูปภาพได้ถ่ายและก่อนที่จะเสิร์ฟให้ลูกค้า เนื่องจากผู้จัดการสังเกตเห็นว่าผักกาดหอมได้เกิดความสกปรก ตำราเรียนเกี่ยวกับการสื่อสารในภาวะวิกฤตที่ถูกตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ได้ระบุไว้ว่าการกำกับดูแล, การจัดการที่ไม่ดี และการฝึกอบรมโซเชียลมีเดียที่ไม่เพียงพอโดยเบอร์เกอร์คิงอาจเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ดังกล่าวได้ ปฏิกิริยา เบอร์เกอร์คิงได้ออกแถลงการณ์ในเวลาต่อมา โดยระบุว่าร้านอาหารแห่งนี้เป็นเจ้าของโดยเจ้าของแฟรนไชส์รายหนึ่ง และเน้นย้ำถึง 'ขั้นตอนการจัดการอาหารที่เข้มงวด' ของบริษัท ตำราที่เกี่ยวกับกลยุทธ์โซเชียลมีเดียที่ถูกตีพิมพ์โดย ได้ชื่นชมในการตอบสนองของเบอร์เกอร์คิงสำหรับความรวดเร็วและความเด็ดขาดอย่างไรก็ตาม ภาพดังกล่าวได้สร้างความเสียหายอย่างมากต่อภาพลักษณ์ตราสินค้าของเบอร์เกอร์คิง มีมนี้กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งในช่วงต้นปี ค.ศ. 2018 เมื่อยูทูบเบอร์ที่ชื่อว่า Chills (หรือที่รู้จักกันในชื่อ Top15s) ได้นำภาพและเรื่องราวเป็นส่วนเปิดของวิดีโอที่เกี่ยวกับปริศนาที่ผู้ใช้โฟร์แชนได้พิสูจน์ โดยมีการปรากฏว่า 'number fifteen: Burger King foot lettuce' ('อันดับที่สิบห้า: ผักกาดหอมที่เท้าในเบอร์เกอร์คิง') โดยจังหวะเสียงพากย์ของ Chills ถูกมองว่าแปลกและไม่เป็นธรรมชาติทำให้ถูกล้อเลียนอย่างกว้างขวาง โดยมีการสร้างและถูกแชร์ซึ่งรวมถึงการรีมิกซ์เสียงพากย์ของ Chills ในหลายรายการ รวมถึงเวอร์ชั่นพร้อมคำอธิบายประกอบที่อัปโหลดลงเว็บไซต์เนื้อเพลงชื่อจีเนียส์ ริชาร์ด ดิซิซโก ซึ่งเป็นนักเขียนของ The Takeout ได้กล่าวถึงมีมนี้ว่า 'หนึ่งในเรื่องตลกที่ถูกเล่นกันมายาวนานที่สุดบนอินเทอร์เน็ต' ขณะที่ พอลลา ฟอร์บส นักเขียนจาก อีทเตอร์ ได้เขียนไว้ว่า 'สักวันหนึ่ง พ่อแม่จะเล่าเรื่องแบบนี้ให้เด็ก ๆ ฟังเพื่อที่จะทำให้พวกเขากลัวจากการโพสต์สิ่งที่ไม่ควรโพสต์บนอินเทอร์เน็ต' อ้างอิง
กองทัพบกกอทูเล (; อักษรย่อ KTLA) เป็นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนและทหารในประเทศพม่าที่แยกจากสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง การก่อตั้งกองกำลังติดอาวุธใหม่ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 พลเอก ซอเนอร์ดา โบเมียะ อดีตหัวหน้าองค์การป้องกันชาติกะเหรี่ยง (KNDO) ถูกปลดออกจากตำแหน่ง KNDO หลังมีข้อกล่าวหาว่ากองกำลัง KNDO ของเขาได้สังหารสายลับทหารพม่าที่ต้องสงสัย 25 คนในรัฐกะเหรี่ยงตอนใต้ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2023 KTLA ได้เปิดฉากโจมตีกองกำลังพิทักษ์ชายแดนรัฐกะเหรี่ยงในชเวโกะโก ทำให้ประชาชนกว่า 10,000 คนต้องหนีไปยังประเทศไทย เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ทาง KTLA ร่วมกับกองกำลังต่อต้านคณะผู้ยึดอำนาจการปกครองอื่น ๆ ได้เปิดฉากโจมตีค่าย 'เพลโต' และค่าย Maw Khee ของตะมะดอทางตอนใต้ของเมียวดี มีรายงานว่า KTLA มีความเกี่ยวข้องกับ CasaPound กลุ่มนีโอฟาสซิสต์อิตาลี CasaPound ผ่านกลุ่ม 'Popoli Onlus Solidarity Community' บางกอกโพสต์รายงานว่า ทาง KTLA อ้างควบคุมท่อส่งก๊าซความยาว 40 กิโลเมตร ซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียม ขนส่งก๊าซจากประเทศพม่าไปยังจังหวัดกาญจนบุรีของประเทศไทย มีรายงานว่า KTLA กำลังพิจารณาที่จะปิดหรือทำลายท่อส่งก๊าซดังกล่าว เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2026 ทาง KTLA ประกาศเอกราชจากพม่า และสถาปนาสาธารณรัฐกอทูเลเป็นรัฐอธิปไตย กลุ่ม KTLA อ้างถึงสิทธิในการกำหนดอนาคตตนเองและ 'การล่มสลายของรัฐบาลกลางพม่า' เป็นเหตุผลเบื้องหลังการประกาศดังกล่าว ทางสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงปฏิเสธคำประกาศดังกล่าวว่าเป็นเพียงการสร้างกระแสเพื่อประชาสัมพันธ์ โดยระบุว่า KTLA ไม่ได้ควบคุมดินแดนใด ๆ และไม่ได้เป็นตัวแทนของชาวกะเหรี่ยง อ้างอิง
บางสะแก เป็นตำบลในอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบล ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางสะแก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลบางสะแกมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบางยี่รงค์ และตำบลโรงหีบ ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางกุ้ง ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเหมืองใหม่ (อำเภออัมพวา) ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบ้านปราโมทย์ ประวัติ พื้นที่เดิมมีฐานะเป็นตำบลชื่อ 'สำโรง' อยู่ในเขตอำเภอสี่หมื่น (อำเภอบางคณฑี) มณฑลราชบุรี ตั้งเป็นตำบลตั้งแต่ พ.ศ. 2440 ก่อนที่ปี พ.ศ. 2483 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทย ตำบลโรงหวีและตำบลสำโรงที่มีพื้นที่ขนาดเล็ก จึงให้ยุบรวมกัน และตั้งขึ้นเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า 'ตำบลบางสะแก' โดยมีชื่อตาม 'วัดบางสะแก' ซึ่งเดิมมีอยู่ 2 วัด คือวัดบางสะแกใน และวัดบางสะแกนอก ในสมัยรัชกาลที่ 4 เจ้าคณะจังหวัด คือ ท่านเจ้าคุณวินัยธรรม (บัว) ได้ส่งพระครูวิมลเกียรติมุนี (เกลี้ยง) มาเป็นเจ้าอาวาส วัดนี้จึงได้เจริญขึ้นอย่างมั่นคง เพราะท่านได้เป็นเจ้าคณะแขวงเมืองราชบุรีด้วย สมเด็จพระมหาสมณะเจ้ากรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จมาตรวจคณะสงฆ์ในมณฑลราชบุรีได้เสด็จมาทอดพระเนตรวัดนี้ด้วย เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 สมัยพระอธิการดำเป็นเจ้าอาวาส มีบันทึกไว้ว่า 'เสด็จขึ้นวัดบางสะแก ซึ่งอยู่เหนือขึ้นไป (จากวัดเสด็จ) วัดนี้พระอธิการชื่อดำ รักษาสู้วัดเสด็จไม่ได้ เมื่อทอดพระเนตรและประทานของแจกแด่พระสงฆ์ และราษฎรเหมือนอย่างที่อื่นตามเคยแล้ว เสด็จต่อไปอีกราว 20 นาที เสด็จกลับโดยทางเดิม บ่าย 3 โมงเศษ เรือออกแม่น้ำใหญ่...' โดยวัดนี้ขออนุญาตตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2323 และได้รับวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน วันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2525 ทางจังหวัดสมุทรสงครามได้แยกการปกครองหมู่ 2 บ้านคลองไทย ของตำบลบางยี่รงค์ ไปรวมกับการปกครองหมู่ 1–3, 11 บ้านบางสะแก และหมู่ 12 บ้านคลองบางขุน ของตำบลบางสะแก จัดตั้งขึ้นเป็น ตำบลบ้านปราโมทย์ พื้นที่ตำบลจึงเหลือการปกครองเพียง 7 หมู่บ้าน การปกครองส่วนภูมิภาค การปกครองส่วนภูมิภาค ตำบลบางสะแกแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านบางสะแก หมู่ที่ 2 บ้านบางสะแก หมู่ที่ 3 บ้านบางน้ำผึ้ง หมู่ที่ 4 บ้านบางสะแก หมู่ที่ 5 บ้านคลองซื่อ หมู่ที่ 6 บ้านบางสะแก หมู่ที่ 7 บ้านบางสะแกน้อย อ้างอิง บางสะแก
วัดคลองกระจง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระจง อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 18 ไร่ 1 งาน 13 ตารางวา ติดต่อกับลำแม่น้ำยม วัดคลองกระจงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 มีนามตามชื่อบ้าน เคยเป็นวัดที่รุ่งเรืองและทรุดโทรมมาแล้ว ประมาณ พ.ศ. 2482 ได้มีการบูรณะพัฒนา ก่อสร้างหลายหลังให้ดีขึ้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมานับตั้งแต่วันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2421 ภายหลังมีการสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นแทนหลังเดิมแล้ว ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2485 มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ในที่วัดนี้ด้วย และวัดนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างในปี พ.ศ. 2512 และได้รับการยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาดีเด่นในปี พ.ศ. 2516 อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 28 เมตร สร้าง พ.ศ. 2525 ศาลาการเปรียญกว้าง 25 เมตร ยาว 32 เมตร สร้าง พ.ศ. 2402 หอสวดมนต์กว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร สร้าง พ.ศ. 2510 กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้ สำหรับปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย 3 องค์ เรียก หลวงพ่อสัมฤทธิ์ หลวงพ่อเพชร หลวงพ่อผ่อง และมีเจดีย์ทรงมอญอีกองค์หนึ่ง สำหรับหลวงพ่อสัมฤทธิ์มีประวัติว่า นายนวล ยิ่งสกุล เข้าไปล่าสัตว์แถววัดกรงทอง กระทั่งตกเย็นแว่วเสียงพระสวดมนต์จึงได้ตามเสียงไปและพบเจดีย์เก่าที่มีเศียรพระโผล่ออกมา เลยกลับมาตามชาวบ้านไปช่วยกันขุดเอามาเก็บรักษาไว้ที่วัดคลองกระจง บริเวณฐานของพระพุทธรูปมีจารึกเขียนว่า 'แต่แม่ชีเสน โกนเก้า เข้าบวช บ่เคยถูกต้องมือชาย มาเถิงนึกอันมาดบูชา จึงสร้างพระผู้เป็นเจ้า โสงองค์ ถวายไว้ในพระศาสนาสิ้นปัจจัยหกล้านแล' อ้างอิง คลองกระจง
จีนไทเป เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 ณ มิลาน และ กอร์ตีนาดัมเปซโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 6 ถึง 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 เนื่องจากประเทศอิตาลีให้การรับรองสาธารณรัฐประชาชนจีน (PRC) เป็นรัฐบาลที่ชอบด้วยกฎหมายเพียงรัฐบาลเดียวของจีนภายใต้หลักการจีนเดียว และมีความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างเป็นทางการกับรัฐบาลดังกล่าว สาธารณรัฐจีน (ROC) หรือที่รู้จักในชื่อไต้หวัน จึงเข้าร่วมการแข่งขันภายใต้ชื่อ “จีนไทเป” อันเนื่องมาจากสถานะทางการเมืองของไต้หวันตามข้อมติเมืองนาโกยา ค.ศ. 1979 ซึ่งผ่านโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล โดยกำหนดให้ ROC ไม่สามารถใช้ธงชาติสาธารณรัฐจีนหรือเพลงชาติสาธารณรัฐจีนในการแข่งขันโอลิมปิกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 ผู้เข้าแข่งขัน ต่อไปนี้เป็นรายชื่อจำนวนนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขันในแต่ละชนิดกีฬา/สาขา ชนิดกีฬา ชาย หญิง รวม สกีลงเขา 1 1 2 บอบสเล 0 2 2 สกีข้ามทุ่ง 1 1 2 สเกตลีลา 1 0 1 สเกตความเร็ว 0 1 1 รวมทั้งหมด 3 5 8 สกีลงเขา ไชนีสไทเปผ่านการคัดเลือกนักกีฬาสกีลงเขา จำนวน 1 คนในประเภทหญิง และ 1 คนในประเภทชาย จากโควตาพื้นฐาน นักกีฬา รายการแข่งขัน รอบที่ 1 รอบที่ 2 รวม เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ ทรอย ซามูเอล ชาง สลาลอมชาย หลี่ เหวินอี้ สลาลอมหญิง อ้างอิง จีนไทเป 2026
ประเทศยูเครน เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 ที่ มิลาน และ กอร์ตีนาดัมเปซโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 6–22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 นี่เป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 9 ของประเทศ คณะนักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติยูเครนประกอบด้วยนักกีฬา 46 คน ซึ่งมากกว่าจำนวนผู้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งก่อน 1 คน เฮรัสเควิช และ ซีดียอร์โก ได้รับการยืนยันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ให้เป็นผู้เชิญธงชาติของทีมชาติยูเครนในพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 จากผู้เข้าร่วมทั้ง 46 คน มี 13 คนที่เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ขณะที่นักกีฬา 8 คนแข่งขันในชนิดกีฬาที่ไม่เคยอยู่ในโปรแกรมโอลิมปิกเยาวชน และนักกีฬาอีก 5 คนเกิดก่อนช่วงอายุที่มีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน ผู้เข้าแข่งขัน ต่อไปนี้เป็นรายชื่อนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขันจำแนกตามชนิดกีฬา/ประเภท ชนิดกีฬา ชาย หญิง รวม สกีลงเขา 1 1 2 ทวิกีฬาฤดูหนาว 5 5 10 สกีข้ามทุ่ง 2 4 6 สเกตลีลา 1 0 1 สกีลีลา 4 5 9 ลูช 6 4 10 สกีนอร์ดิกผสม 2 0 2 สเกตความเร็วระยะสั้น 1 1 2 สเกเลตัน 1 0 1 สกีกระโดดไกล 2 0 2 สโนว์บอร์ด 0 1 1 รวม 25 21 46 สกีลงเขา ยูเครนผ่านการคัดเลือกนักกีฬาสกีลงเขา 1 คนในประเภทหญิง และ 1 คนในประเภทชาย ผ่านโควตาพื้นฐาน นักกีฬา รายการ รอบที่ 1 รอบที่ 2 รวม เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ ดมืตรี เชปีอุก ชาย ดาวน์ฮิลล์ 2:00.11 33 ชาย ซูเปอร์จี 1:33.16 36 ชาย ไจแอนต์สลาลอม 1:22.99 43 1:17.37 39 2:40.36 40 ชาย สลาลอม 1:05.62 34 อนัสตาซียา เชปีเลนโก หญิง ดาวน์ฮิลล์ 1:47.70 32 หญิง ซูเปอร์จี หญิง ไจแอนต์สลาลอม 1:08.97 44 1:15.09 39 2:24.06 39 อ้างอิง ประเทศยูเครน 2026
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 ที่ มิลาน และ กอร์ตีนาดัมเปซโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 6–22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 โดยประเทศมีกำหนดเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ทีมสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ประกอบด้วยนักกีฬาสกีลงเขา 2 คน (ชาย 1 คน และหญิง 1 คน) ได้แก่ อเล็กซานเดอร์ แอสทริดจ์ และ เพียรา ฮัดสัน ทั้งสองคนทำหน้าที่เป็นผู้เชิญธงชาติของประเทศในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 แอสทริดจ์อาศัยอยู่ที่ดูไบเป็นส่วนใหญ่ตลอดชีวิตของเขา ขณะที่ฮัดสันย้ายมาจากประเทศนิวซีแลนด์ ผู้เข้าแข่งขัน ต่อไปนี้เป็นรายชื่อจำนวนนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขันจำแนกตามชนิดกีฬา/ประเภท ชนิดกีฬา ชาย หญิง รวม สกีลงเขา 1 1 2 รวม 1 1 2 สกีลงเขา สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ผ่านการคัดเลือกนักกีฬาสกีลงเขา 1 คนในประเภทหญิง และ 1 คนในประเภทชาย ผ่านโควตาพื้นฐาน นักกีฬา รายการ รอบที่ 1 รอบที่ 2 รวม เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ อเล็กซานเดอร์ แอสทริดจ์ ชาย สลาลอม เพียรา ฮัดสัน หญิง ไจแอนต์สลาลอม 1:08.01 41 หญิง สลาลอม อ้างอิง สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 2026
สหรัฐอเมริกา เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 ที่มิลาน และ กอร์ตีนาดัมเปซโซ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 6 ถึง 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 นับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 25 ของประเทศ เนื่องจากรัฐยูทาห์จะเป็นภูมิภาคเจ้าภาพของโอลิมปิกฤดูหนาว 2034 สหรัฐอเมริกาจึงเข้าสู่สนามกีฬาก่อนฝรั่งเศสซึ่งเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาว 2030 ที่เฟรนช์แอลป์และก่อนชาติเจ้าภาพอิตาลีในขบวนพาเหรดชาติในพิธีเปิด เหรียญรางวัล นักกีฬาสหรัฐอเมริกาต่อไปนี้ได้รับเหรียญรางวัลในการแข่งขัน โดยในหัวข้อแยกตามประเภทกีฬาด้านล่าง ชื่อของผู้ได้รับเหรียญจะทำตัวหนา เหรียญ ชื่อ กีฬา รายการ วันที่ กีฬาสกีลงเขา ดาวน์ฮิลล์หญิง เมดิสัน ช็อกแอมเบอร์ เกล็นน์เอลลี แคมอลีซา หลิวอิเลีย มาลินินแดเนียล โอเชีย กีฬาสเกตลีลา ทีมผสม กีฬาสกีลีลา โมกุลหญิง กีฬาสเกตความเร็ว ชาย 1,000 เมตร กีฬาสเกตความเร็ว ชาย 500 เมตร กีฬาสกีข้ามทุ่ง สปรินต์ชาย คอรี ธีสเซ กีฬาเคอร์ลิง คู่ผสม กีฬาสกีลีลา สโลปสไตล์ชาย กีฬาสกีลงเขา ซูเปอร์จีชาย เมดิสัน ช็อก กีฬาสเกตลีลา ไอซ์แดนซ์ กีฬาสกีลีลา โมกุลหญิง กีฬาสโนว์บอร์ด ฮาล์ฟไปป์หญิง กีฬาสกีลีลา ดูอัลโมกุลหญิง แจ็กเกอลีน ไวลส์ กีฬาสกีลงเขา ทีมผสมหญิง ลูจ หญิงเดี่ยว กีฬาสกีข้ามทุ่ง ฟรีสไตล์ 10 กิโลเมตรหญิง กีฬาสกีลีลา ดูอัลโมกุลหญิง ผู้เข้าแข่งขัน นักกีฬาชาวอเมริกันจำนวน 232 คน ได้รับการประกาศรายชื่ออย่างเป็นทางการโดยคณะกรรมการโอลิมปิกและพาราลิมปิกแห่งสหรัฐอเมริกา ต่อไปนี้เป็นรายชื่อจำนวนนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขันในแต่ละชนิดกีฬา/ประเภทกีฬา กีฬา ชาย หญิง รวม กีฬาสกีลงเขา 6 11 17 กีฬาทวิกีฬาฤดูหนาว 4 4 8 บอบสเล 8 6 14 กีฬาสกีข้ามทุ่ง 8 8 16 กีฬาเคอร์ลิง 6 5 11 กีฬาสเกตลีลา 8 8 16 กีฬาสกีลีลา 16 16 32 กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง 25 23 48 ลูช 6 5 11 สกีนอร์ดิกผสม 2 กีฬาสเกตความเร็วระยะสั้น 3 5 8 สเกเลตัน 2 2 4 กีฬาสกีกระโดดไกล 3 3 6 กีฬาสกีปีนเขา 1 1 2 กีฬาสโนว์บอร์ด 12 12 24 กีฬาสเกตความเร็ว 7 6 13 รวม 117 115 232 อ้างอิง สหรัฐ 2026
รัชภูมิ ศิริดำรงค์ หรือเป็นที่รู้จักในชื่อวงการว่า The Xesitz (อ่านว่า เดอะ-ซี-ซิท) เป็นยูทูบเบอร์ สตรีมเมอร์ และนักแคสต์เกมชาวไทย ประวัติ บอสเริ่มทำช่องยูทูบเมื่อปี พ.ศ. 2556 โดยใช้ชื่อว่า รัชภูมิ ศิริดำรงค์ โดยในช่วงแรกเนื้อหาเป็นการแคสต์เกมทั่วไป นั่นก็คือเกม ไมน์คราฟต์ ต่อมาปี พ.ศ. 2559 บอสได้ทำการสร้างช่องใหม่ขึ้นมา ชื่อว่า BlackTiger Castgaming จนกระทั่งปี พ.ศ. 2560 ได้เปลี่ยนชื่อช่องยูทูบเป็น The Xesitz ที่ใช้อยู่จนถึงปัจจุบัน ชีวิตส่วนตัว บอสเคยเปิดเผยผ่านทางช่องยูทูบส่วนตัวถึงช่วงวิกฤตในชีวิตที่เขาเรียกว่าเป็นจุดตกต่ำที่สุด คือการประสบปัญหาติดการพนันออนไลน์ (สล็อต) ส่งผลให้สูญเสียเงินเก็บส่วนตัวไปเป็นจำนวนมากถึงหลักล้านบาท เหตุการณ์ดังกล่าวส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจและการใช้ชีวิตอย่างมาก หลังจากผ่านพ้นวิกฤตดังกล่าว บอสได้นำประสบการณ์ความผิดพลาดนี้มาถ่ายทอดเป็นวิดีโอเพื่อเป็นอุทาหรณ์เตือนสติคนดู โดยเฉพาะกลุ่มเยาวชนให้หลีกเลี่ยงและตระหนักถึงภัยของการพนัน ปัจจุบันเขายังคงประกอบอาชีพยูทูบเบอร์และสตรีมเมอร์ต่อไป โดยมุ่งเน้นการสร้างเนื้อหาที่สร้างสรรค์และมอบความบันเทิงให้กับผู้ชม ผลงานเพลง นอกจากบทบาทนักแคสต์เกมแล้ว รัชภูมิยังมีความสนใจในด้านดนตรีฮิปฮอป โดยมีผลงานเพลงในฐานะแร็ปเปอร์ภายใต้ชื่อช่อง **Xesitz** ซึ่งเป็นช่องยูทูบแยกสำหรับเผยแพร่ผลงานเพลงโดยเฉพาะ ผลงานที่ได้รับความนิยมคือเพลง **'Airdrop'** ซึ่งเป็นเพลงที่เขาแต่งขึ้นเพื่อถ่ายทอดความรู้สึกและเรื่องราวในชีวิตของตนเอง อ้างอิง
ทีมรวมเฉพาะกิจในโอลิมปิกฤดูหนาว 1992 ที่อัลแบร์วิลล์ เป็นทีมร่วมซึ่งประกอบด้วย 5 จาก 15 อดีตสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต ได้แก่ รัสเซีย, ยูเครน, คาซัคสถาน, เบลารุส และ อุซเบกิสถาน ซึ่งได้ตัดสินใจร่วมมือกันจัดตั้งทีมรวมชาติ การเข้าร่วมครั้งอื่นเพียงครั้งเดียวของทีมรวมชาติคือในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 ที่บาร์เซโลนา โดยใช้รหัสประเทศของไอโอซี EUN (มาจากภาษาฝรั่งเศส Equipe Unifiée) ทีมจบการแข่งขันในอันดับที่สองของตารางเหรียญ โดยแพ้เยอรมนีที่กลับมารวมประเทศใหม่อย่างเฉียดฉิว สมาชิก เหรียญรางวัลแบ่งตามชนิดกีฬาฤดูหนาว ผู้เข้าแข่งขัน ต่อไปนี้เป็นรายชื่อจำนวนผู้เข้าแข่งขันในมหกรรมกีฬา ชนิดกีฬา ชาย หญิง รวม สกีลงเขา 3 4 7 ทวิกีฬาฤดูหนาว 5 6 11 บอบสเล 9 – 9 สกีข้ามทุ่ง 6 6 12 สเกตลีลา 9 8 17 สกีลีลา 4 4 8 ฮอกกี้น้ำแข็ง 22 – 22 ลูช 7 3 10 นอร์ดิกคอมไบน์ 4 – 4 สเกตความเร็วระยะสั้น 1 5 6 สกีกระโดดไกล 4 – 4 สเกตความเร็ว 12 7 19 รวมทั้งหมด 86 43 129 อ้างอิง ทีมรวมเฉพาะกิจ
อัศวงศ์รัตน์ อัสรางชัย (อังกฤษ: Assawongrat Assarangchai) หรือชื่อเล่น เควิน เป็นนักดนตรีชาวไทย ผู้มีความเชี่ยวชาญด้านการบรรเลงขลุ่ยไทย เขาได้รับการกล่าวถึงจากการเข้าร่วมการแข่งขันดนตรีระดับนานาชาติ และการนำเสนอผ่านสื่อมวลชนไทยหลายแห่ง ประวัติ อัศวงศ์รัตน์เริ่มเรียนดนตรีไทยตั้งแต่วัยเยาว์ โดยมุ่งเน้นการบรรเลงขลุ่ยไทย และเข้าร่วมกิจกรรมการแสดงทางวัฒนธรรมในโอกาสต่าง ๆ ทั้งในระดับสถานศึกษาและระดับประเทศ ก่อนพัฒนาทักษะจนสามารถเข้าร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติได้ การแข่งขันระดับนานาชาติ ในปี พ.ศ. 2565 อัศวงศ์รัตน์ได้รับรางวัล Grand Prize ประเภท World Music (ขลุ่ยไทย) จากการแข่งขัน International Youth Music Competitions ที่เมืองแอตแลนตา สหรัฐอเมริกา และได้รับรางวัล Platinum Medal จาก Canadian International Music Competition เมื่อวันที่ 1 กันยายน 2023 สถานกงสุลใหญ่ ณ นครนิวยอร์ก ได้จัดงานเลี้ยงแสดงความยินดีแก่เขา ภายหลังความสำเร็จในการแข่งขัน และได้ร่วมแสดงใน Prize Winner Recital ณ DiMenna Center for Classical Music ในนครนิวยอร์ก ระหว่างปี พ.ศ. 2565–2566 เขาได้รับการคัดเลือกเข้าร่วมโครงการ “Young Smart Young” ของกระทรวงวัฒนธรรม ซึ่งเป็นโครงการสนับสนุนเยาวชนด้านศิลปวัฒนธรรม การปรากฏตัวในสื่อ ผลงานของอัศวงศ์รัตน์ได้รับการรายงานผ่านสื่อมวลชนหลายแห่ง รวมถึงข่าวจาก 3Plus เกี่ยวกับการร่วมแสดงขลุ่ยในกิจกรรมความสัมพันธ์ไทย–จีนร่วมกับ “เอิร์ท นรภัทร” อ้างอิง
ในเทวตำนานนอร์ส มีมิสบรุนเนอร์ (Mímisbrunnr) คือหนึ่งในสามบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งอยู่ใต้รากแก้วแขนงหนึ่งของต้นพิภพอึกก์ดราซิลล์ (Yggdrasill) ในส่วนที่หยั่งลึกลงไปทางดินแดนยอตุนเฮย์เมอร์ (Jötunheimr) บ่อน้ำแห่งนี้เป็นที่สถิตของปัญญาและความรู้แจ้งในสรรพสิ่ง โดยมียักษ์กึ่งเทพวงศ์แอซีร์นามว่ามีเมียร์ (Mímir) ผู้ทรงภูมิที่สุดในวงษาคณายักษ์และอาจจะมีศักดิ์เป็นน้าของโอดินน์เป็นผู้พิทักษ์บ่อน้ำ เขามักจะใช้แตรงอนที่เรียกว่ากยัลลาร์ฮอร์น (Gjallarhorn) ตักน้ำจากบ่อขึ้นมาดื่มทุกเช้าเพื่อคงความเป็นผู้รอบรู้ เหตุการณ์ที่โดดเด่นที่สุดคือการเสด็จมาของโอดินน์เพื่อแสวงหาความรู้เกี่ยวกับชะตาของจักรวาลและเหตุการณ์รักนาร็อก (Ragnarǫk) แต่ปัญญาในบ่อน้ำนี้มีราคาที่ต้องจ่าย โดยมีเมอร์ได้ขอแลกน้ำหนึ่งอึกกับดวงตาข้างหนึ่งของโอดินน์ โอดินน์จึงยอมสละดวงตาทิ้งลงสู่ก้นบ่อเพื่อแลกกับการได้ดื่มน้ำแห่งปัญญา แต่ดวงตาที่จมอยู่ก้นบ่อไม่ได้สูญสลายแต่ทำหน้าที่เป็นการมองเห็นในมิติที่เหนือกว่า ทำให้โอดินน์สามารถมองเห็นความลับของรูน (รหัสลับของจักรวาล) และแผนผังแห่งอนาคตที่ผู้อื่นไม่อาจมองเห็นได้ ในเวลาต่อมา เกิดสงครามระหว่างวงศ์อาศิรเทพและวงศ์วนาเทพ ซึ่งไม่มีฝ่ายใดเอาชนะกันได้ สองฝ่ายจึงเจรจาสงบศึกและแลกเปลี่ยนตัวประกัน วงศ์วนาเทพมอบตัวนยอร์เดอร์ (Njörðr), เฟร็วเยอร์ (Freyr) และเฟร็วยา (Freyja) ให้แก่วงศ์อาศิรเทพ อีกด้านหนึ่ง วงศ์อาศิรเทพก็มอบตัวเฮอเนียร์ (Hœnir) และมีเมียร์ (Mímir) ให้แก่วงศ์วนาเทพ ต่อมาวงศ์วนาเทพพบว่าโฮเนียร์ตัดสินใจอะไรไม่ได้เลยหากไม่มีมีเมียร์ให้คำแนะนำจึงรู้สึกเหมือนถูกหลอก พวกเขาจึงตัดศีรษะของมีเมียร์แล้วส่งกลับมาให้โอดินน์ โอดินน์ทรงใช้เวทมนตร์และสมุนไพรอาบศีรษะนั้นไว้ไม่ให้เน่าเปื่อย และนำไปวางไว้ที่บ่อน้ำมีมิสบรุนเนอร์ ศีรษะของมีเมียร์จึงยังคงพูดได้และกลายเป็นที่ปรึกษาของโอดินน์ อ้างอิง Mim
ในเทวตำนานนอร์ส วานาเฮย์เมอร์ (Vanaheimr) มีความหมายว่า ถิ่นวนาเทพ เป็นหนึ่งในเก้าภพของจักรวาล ดินแดนนี้เป็นถิ่นฐานดั้งเดิมของวงศ์วนาเทพ (Vanir) ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจควบคุมธรรมชาติ ความอุดมสมบูรณ์ เกษตรกรรม และการหยั่งรู้อนาคต วานาเฮย์เมอร์ถูกบรรยายว่าเป็นดินแดนอันสงบสุข อุดมพรรณไม้เขียวขจี น้ำใสไหลเย็นเป็นนิจ กำแพงถักทอจากรากไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่แกร่งดุจเหล็ก หลังคามุงด้วยใบไม้สีทองที่ไม่มีวันร่วงหล่นและประดับประดาด้วยอัญมณีที่งอกเงยจากพื้นดิน ในวานาเฮย์เมอร์ไม่มีความมืดมิด เพราะทุกหนแห่งถูกอาบด้วยแสงสลัวจากพืชเรืองแสงและไสยเวทที่ไหลเวียนอยู่ในอากาศ ดินแดนนี้จึงดูเหมือนอยู่ท่ามกลางยามเย็นที่อบอุ่นตลอดเวลา ดอกไม้ส่งกลิ่นหอมหวลอย่างที่ไม่เคยมีในที่อื่น ตรงข้ามกับอาสการ์เดอร์ (Ásgarðr) ซึ่งถูกบรรยายว่าเป็นป้อมปราการแห่งนักรบและระเบียบวินัย ความโดดเด่นของวานาเฮย์เมอร์ไม่ได้อยู่ที่แสนยานุภาพ แต่อยู่ที่ความเชี่ยวชาญไสยเวทโบราณที่เรียกว่าไซเดอร์ (Seiðr) ซึ่งเป็นศาสตร์พยากรณ์และการควบคุมโชคชะตาที่แม้แต่โอดินน์ยังต้องทรงศึกษาจากเทพีเฟร็วยา (Freyja) ผู้ถือกำเนิดจากที่นี่ ไม่เท่านั้น วานาเฮย์เมอร์เคยเป็นคู่สงครามที่สู้รบกับวงศ์อาศิรเทพได้อย่างสูสี จนกระทั่งเกิดการเจรจาสันติภาพและการแลกเปลี่ยนตัวประกันครั้งประวัติศาสตร์ ซึ่งทำให้มหาเทพนยอร์เดอร์ (Njörðr) ผู้ครองวานาเฮย์เมอร์ยอมย้ายที่พำนักสู่อาสการ์เดอร์เพื่อคานอำนาจระหว่างสองวงศ์เทพ ภายหลังสงครามวงศ์เทพ แม้ปราศจากมหาเทพนเยอร์เดอร์ แต่วานาเฮย์เมอร์ยังมีความสำคัญในฐานะที่ลี้ภัยและจุดเริ่มต้นใหม่ ในบทกวี Vafþrúðnismál มีการระบุชัดเจนว่า ภายหลังเหตุการณ์รักนาร็อก (Ragnarǫk) และโลกเก่าถึงกาลวิบัติ นยอร์เดอร์จะเสด็จนิวัติสู่วานาเฮย์เมอร์แห่งนี้ เพื่อสืบทอดสายเลือดแห่งปัญญาและร่วมสร้างจักรวาลใหม่ที่บริสุทธิ์สืบไป อ้างอิง Van
นักแสดง พ.ศ. 2555 ปี พ.ศ. 2555 สถานีที่ออกอากาศ ช่อง 7HD บริษัทผู้ผลิต นพพร โปรโมชั่น บทประพันธ์ นันทนา วีระชน บทโทรทัศน์ ปณธี ผู้กำกับการแสดง ชัยวุฒิ เทพวงษ์ ตัวละคร นักแสดงหลัก นนทพัทธ์ (นนท์) รังสิต ศิรนานนท์ ผจญ อานัส ฬาพานิช ปริทรรศน์ (ปู) ทัศนียา การสมนุช วันวิสา ชวัลกร วรรธนพิสิฐกุล ตัวละคร นักแสดงสมทบ มังกร ศรุต สุวรรณภักดี สารวัตรลิขิต ปัญญาพล เดชสงค์ กำนันธง ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี เสี่ยจิว อธิวัฒน์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา บรรเจิด วิศิษฐ์ ยุติยงค์ เปรมรัศมี พรรัมภา สุขได้พึ่ง ปลิว กฤษฎา สุภาพพร้อม แสงหล้า ธมลพรรณ์ ภานุชิตพุทธิวงศ์ มิ่ง จิรพัชร์ อินทรสถิตย์ ขวัญ นภัสดล เกษศิริ วิน ณัฐพล รัตนิพนธ์ หยวน ศุภกร เพิ่มสุธาโภชน์ ใหญ่ สุวรรณ บวรศิริเกียรติ หมวย อภัสนันท์ คุณสิงห์ ดอน ณัชฌุกรณ์ ไหมกัน ลูกน้ำ เพิ่มสกุล ลุงเอื้อน กล้วย เชิญยิ้ม ป้าเฉ่ง จารุศิริ คชหิรัญ พัชรพร พิจารณากุล แตงโม กชกร ส่งแสงเติม ตัวละคร นักแสดงรับเชิญ พัทธ์ / ยุทธ์ ศุภกิจ บัวงาม เฌอกาญจน์ เอี่ยมอ่อง ประพันธ์ ตฤณ เศรษฐโชค นักแสดง พ.ศ. 2566 ปี พ.ศ. 2566 สถานีที่ออกอากาศ ช่อง 7HD บริษัทผู้ผลิต คนทีวี (ไทยแลนด์) บทประพันธ์ นันทนา วีระชน บทโทรทัศน์ ณกุล ผู้กำกับการแสดง ชัยวุฒิ เทพวงษ์ ตัวละคร นักแสดงหลัก นนท์ ธนากร ศรีบรรจง ปู ศศินา พนมธรนิจกุล วันวิสา สุพิชฌาย์ ศรีสวัสดิ์ ผจญ ฐณธรณ์ ธัญญกรกุล ตัวละคร นักแสดงสมทบ มังกร ฐปนัท สัตยานุรักษ์ หมวดลิขิต จิรายุ อึ้งวานิช กำนันธง สันติสุข พรหมศิริ มน พาเมล่า เบาว์เด้น เสี่ยจิว กฤตย์ อัทธเสรี บรรเจิด อนึ่งเทวา ทัตพงศ์ พงศทัต อำพล อุเทน พรหมมินทร์ เต้ ฉัตรวัต รัตนวงศ์ ขวัญหทัย อนึ่งเทวา นาตยา จันทร์รุ่ง แสงหล้า นันทิยา ศรีอุบล บัวแพง ปาณิสรา ชุ่มมะโน มินตรา อนึ่งเทวา (มิ้นท์) ปาณิสรา ประถมปัทมะ ประพันธ์ ธิติวัฒน์ ธนวัฒน์ภัทรกุล ลุงหมี ชูษี เชิญยิ้ม ป้าลี่ จอย ชวนชื่น ปลิว ดนู ชุตินาวี แหวนแหวน กรุณา มอริส จ่าผา ธนัช ศรีบรรจง ไท จิรพัชร์ อินทรสถิตย์ ลุงโด่ง วรธนพจน์ ตันติวิริยางกูร ยอด มรุต แสนสุข ตัวละคร นักแสดงรับเชิญ ธนายง (กระดุม) ธนายง ว่องตระกูล ชัชชัย จำเนียรกุล บอล เชิญยิ้ม }
สาธารณรัฐเช็ก เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ที่แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา โดยส่งนักกีฬาเข้าร่วม 92 คน ซึ่งเป็นคณะนักกีฬาฤดูหนาวที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของเช็ก นักกีฬาเช็กเข้าร่วมการแข่งขันเกือบทุกชนิดกีฬา ยกเว้นเคอร์ลิง สเกเลตัน และฮอกกี้น้ำแข็งหญิง ผู้เล่นฮอกกี้น้ำแข็ง ยาโรมียร์ ยากร์ ทำหน้าที่ถือธงในพิธีเปิดการแข่งขัน ความหวังเหรียญรางวัลอยู่ที่นักสเก็ตความเร็ว มาร์ตินา ซาบลีโควา นักสกีครอสคันทรี ลูคาช เบาเออร์ นักสกีฟรีสไตล์ โทมาช เคราส์ และนักสกีอัลไพน์ ชาร์กา สตราโคโววา สำหรับทีมฮอกกี้น้ำแข็ง ความคาดหวังต่ำกว่าการแข่งขันครั้งก่อน และผลการแข่งขันก็เป็นไปตามนั้นเมื่อทีมเช็กตกรอบก่อนรองชนะเลิศ การแข่งขันที่แวนคูเวอร์ครั้งนี้ถือว่าประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของสาธารณรัฐเช็กยุคเอกราช ด้วยผลงานรวม 6 เหรียญ เทียบเท่าจำนวนเหรียญของอดีตรัฐเชโกสโลวาเกีย ในการแข่งขันซาราเยโว 1984 แต่มีคุณภาพเหรียญดีกว่า ผู้เข้าแข่งขันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเช็ก (และเป็นผู้ถือธงในพิธีปิด) คือ มาร์ตินา ซาบลีโควา ซึ่งคว้า 2 เหรียญทอง และ 1 เหรียญทองแดง ผู้ได้รับเหรียญรางวัล Sablikova |มาร์ตินา ซาบลีโควา Zahrobska Semmering |ชาร์กา ซาโหรบสกา Bauer |ลูคาช เบาเออร์ Martin Tour de Ski 2010 |มาร์ติน ยักช์ Jiri Tour de Ski |ยีร์ชี มากาล Martin Tour de Ski |มาร์ติน คูคาล เหรียญ ชื่อ ชนิดกีฬา รายการแข่งขัน สเก็ตความเร็ว หญิง 3,000 เมตร สเก็ตความเร็ว หญิง 5,000 เมตร สกีครอสคันทรี ชาย 15 กิโลเมตร ฟรีสไตล์ สเก็ตความเร็ว หญิง 1,500 เมตร มาร์ติน ยักช์ลูคาช เบาเออร์ยีร์ชี มากาลมาร์ติน คูคาล สกีครอสคันทรี ชาย ผลัด 4 × 10 กิโลเมตร สกีอัลไพน์ หญิง สลาลอม อ้างอิง ประเทศเช็กเกีย 2010
ประเทศไซปรัส ส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ที่แวนคูเวอร์ บริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 12–28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 คณะนักกีฬาประกอบด้วยนักกีฬา 2 คน ได้แก่ นักสกีอัลไพน์ คริสโตเฟอร์ ปาปามิคาโลปูลอส และ โซเฟีย ปาปามิคาโลปูลู โดยปาปามิคาโลปูลูจบการแข่งขันในอันดับที่ 53 ในรายการสลาลอมหญิง ซึ่งเป็นผลงานดีที่สุดของไซปรัสในการแข่งขันครั้งนี้ นักกีฬาไซปรัสขณะเดินเข้าสู่สนามในพิธีเปิดการแข่งขัน สกีลงเขา คริสโตเฟอร์ ปาปามิคาโลปูลอส มีอายุ 21 ปีในช่วงการแข่งขันโอลิมปิก เขาเข้าร่วมการแข่งขันไจแอนต์สลาลอมชาย เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ โดยทำเวลาในการแข่งขันรอบแรกได้ 1 นาที 29 วินาที แต่ไม่สามารถแข่งขันจบรอบที่สองได้ จึงไม่มีอันดับในรายการนี้ ต่อมาเขาเข้าร่วมการแข่งขันสลาลอมชาย เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ แต่ไม่สามารถแข่งขันจบรอบแรกได้ โซเฟีย ปาปามิคาโลปูลู มีอายุ 19 ปีในช่วงโอลิมปิกที่แวนคูเวอร์ เธอเข้าร่วมการแข่งขันทั้งไจแอนต์สลาลอมหญิง และสลาลอมหญิง โดยการแข่งขันไจแอนต์สลาลอมจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24–25 กุมภาพันธ์ เนื่องจากสภาพอากาศทำให้รอบที่สองเลื่อนไปแข่งขันในวันถัดไป ในรอบแรกเธอทำเวลาได้ 1 นาที 28 วินาที และในรอบที่สองทำเวลาได้ 1 นาที 23 วินาที เวลารวม 2 นาที 51 วินาที 86 ทำให้อยู่อันดับที่ 55 จากผู้เข้าแข่งขัน 60 คนที่แข่งขันจบทั้งสองรอบ การแข่งขันสลาลอมหญิงจัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ โดยปาปามิคาโลปูลูทำเวลาได้ 1 นาที 2 วินาทีทั้งสองรอบ เวลารวม 2 นาที 5 วินาที 18 ทำให้อยู่อันดับที่ 53 จากผู้เข้าแข่งขัน 55 คนที่แข่งขันจบทั้งสองรอบ นักกีฬา รายการ รอบที่ 1 รอบที่ 2 รวมเวลา อันดับ คริสโตเฟอร์ ปาปามิคาโลปูลอส สลาลอมชาย DNF ไจแอนต์สลาลอมชาย 1:29.02 DNF โซเฟีย ปาปามิคาโลปูลู สลาลอมหญิง 1:02.47 1:02.71 2:05.18 53 ไจแอนต์สลาลอมหญิง 1:28.38 1:23.48 2:51.86 55 อ้างอิง ประเทศไซปรัส 2010
ประเทศคีร์กีซสถาน ส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ แวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 12–28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 คณะนักกีฬาคีร์กีซสถานประกอบด้วยนักกีฬา 2 คน ได้แก่ นักกีฬาอัลไพน์สกี ดมีตรี เทรเลฟสกี และนักกีฬาสกีครอสคันทรี โอลกา เรเชตโควา โดยผลงานที่ดีที่สุดของคณะนักกีฬาคือการจบอันดับที่ 54 ของเรเชตโควา ในรายการสปรินต์หญิง นักกีฬาเดินเข้าสู่สนามกีฬาในพิธีเปิดการแข่งขัน สกีลงเขา ดมีตรี เทรเลฟสกี มีอายุ 26 ปีในช่วงการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวที่แวนคูเวอร์ เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ เขาเข้าร่วมการแข่งขันไจแอนต์สลาลอมชาย โดยทำเวลาได้ 1 นาที 31.61 วินาที และ 1 นาที 36.40 วินาที ตามลำดับ ผลการแข่งขันตัดสินจากการรวมเวลาทั้งสองรอบ ซึ่งเวลารวม 3 นาที 8.01 วินาที ทำให้เขาอยู่อันดับที่ 76 โดยช้ากว่าเวลาของผู้ชนะเหรียญทองเล็กน้อยกว่า 30 วินาที เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ เขาเข้าร่วมการแข่งขันสลาลอมชาย แต่ไม่สามารถแข่งขันจบในรอบแรกได้ นักกีฬา รายการ รอบที่ 1 รอบที่ 2 รวมเวลา อันดับ ดมีตรี เทรเลฟสกี ไจแอนต์สลาลอมชาย 1:31.61 1:36.40 3:08.01 76 สลาลอมชาย อ้างอิง ประเทศคีร์กีซสถาน 2010
ประเทศลิทัวเนียเข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 12–28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 การเข้าร่วมครั้งนี้นับเป็นการปรากฏตัวครั้งที่เจ็ดของลิทัวเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว นับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928 คณะนักกีฬาลิทัวเนียประกอบด้วยนักกีฬา 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา อิรินา เตเรนเตเยวา ทำหน้าที่ถือธงชาติในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ขณะที่มันตัส สโตรเลีย ทำหน้าที่ถือธงชาติในพิธีปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ลิทัวเนียไม่ได้รับเหรียญรางวัลในการแข่งขันครั้งนี้ และจนถึงขณะนั้นยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากโอลิมปิกฤดูหนาวมาก่อน ผู้เข้าแข่งขัน ลิทัวเนียระหว่างขบวนพาเหรดชาติ ลิทัวเนียส่งนักกีฬา 6 คน รวมถึงนักกีฬาหญิง 2 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬาในการแข่งขันครั้งนี้ ชนิดกีฬา ชาย หญิง รวม สกีลงเขา 1 0 1 ทวิกีฬาฤดูหนาว 0 1 1 สกีข้ามทุ่ง 3 1 4 รวม 4 2 6 ลิทัวเนียได้รับสิทธิ์เข้าแข่งขันประเภทลีลาน้ำแข็งคู่ (ไอซ์แดนซ์) ในการแข่งขันสเก็ตลีลา ภายหลังจากคู่ของเดวิดัส สตาญิอูนา และแคเธอรีน โคเพลี จบอันดับที่ 14 ในการแข่งขันสเก็ตลีลาชิงแชมป์โลก 2009 อย่างไรก็ตาม เนื่องจากโคเพลีถือสัญชาติสหรัฐอเมริกา เธอจึงไม่เป็นไปตามหลักเกณฑ์ในการเป็นตัวแทนลิทัวเนียในโอลิมปิก คำร้องขอสัญชาติเป็นกรณีพิเศษของเธอถูกปฏิเสธโดยประธานาธิบดีลิทัวเนีย ดาเลีย กรีบาอุสไกเต อ้างอิง ประเทศลิทัวเนีย 2010
ในเทวตำนานนอร์ส เฟร็วเยอร์ (Freyr) เป็นหนึ่งในเทพที่ได้รับการบูชานับถือมากที่สุด เป็นเทพระดับสูงในวงศ์วนาเทพ (Vanir) ผู้เป็นตัวแทนของแสงแดด ฤดูกาลอันอบอุ่น สันติภาพ และความอุดมสมบูรณ์ของพืชผล เฟร็วเยอร์เป็นโอรสของมหาเทพนยอร์เดอร์ (Njǫrðr) และเป็นเชษฐาฝาแฝดของเทพีเฟร็วยา (Freyja) เฟร็วเยอร์ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ครองภพ อัลฟ์เฮย์เมอร์ (Álfheimr) ซึ่งทวยเทพประทานให้เป็นของขวัญเมื่อฟันซี่แรกขึ้น ต่อมาภายหลังสงครามระหว่างวงศ์เทพ พระองค์ร่วมกับพระบิดาและขนิษฐาได้ย้ายที่พำนักจากวานาเฮย์เมอร์ (Vanaheimr) มาประทับที่อาสการ์เดอร์ (Ásgarðr) ร่วมกับวงศ์อาศิรเทพ (Æsir) ในฐานะองค์ประกันแห่งสันติภาพและได้รับการยกย่องให้เป็นสมาชิกสภาเทพ เฟร็วเยอร์เป็นผู้ครอบครองของวิเศษที่ถูกสร้างโดยคนแคระ เช่น หมูป่าขนทองคำที่ส่องสว่างและวิ่งเร็วมากอย่างกุลลินบวร์สที (Gullinbursti), เรือเวทมนตร์ที่พับใส่กระเป๋าได้อย่างสกีดบลัดนีร์ (Skíðblaðnir) ตำนานว่าวันหนึ่ง เฟร็วเยอร์แอบนั่งบนฮลิดส์กยัลฟ์ (Hliðskjálf) บัลลังก์ของจอมเทพโอดินน์ ทำให้มองเห็นทั่วเก้าภพ เมื่อมองลงไปยังยอตุนเฮย์เมอร์ (Jǫtunheimr) ก็เห็นนางยักษ์ชื่อว่าแกร์เดอร์ (Gerðr) มีรูปงามจนแสงสะท้อนจากแขนของนางทำให้ท้องฟ้าและผืนน้ำสว่าง เฟร็วเยอร์ตกหลุมรักทันทีจนไม่ยอมกินหรือพูดจา คนสนิทชื่อว่าสกีรเนซ (Skírnir) จึงอาสาเป็นธุระ สกีรเนซเรียกขอรางวัลล่วงหน้าเป็นดาบวิเศษที่แกว่งไกวต่อสู้ได้เอง และม้ากีบโลหิต (Blóðughófi) เพื่อใช้ฝ่าดินแดนยักษ์ ท้ายที่สุดเฟร็วเยอร์ก็ได้แต่งงานกับแกร์เดอร์ แต่การสูญเสียอาวุธดังกล่าวส่งผลร้ายในมหาสงครามรักนาร็อก (Ragnarǫk) เมื่อเฟร็วเยอร์ต้องเผชิญหน้ากับพญายักษ์ไฟซัวร์เตอร์ (Surtr) และสิ้นพระชนม์ อ้างอิง Fr
เลดี้ทุ่งกระบือบาล เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก-คอมเมดี สร้างจากบทประพันธ์ของ มีนมีนา ผลิตโดยบริษัท มากกว่าฝัน จำกัด กำกับการแสดงโดย วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ นำแสดงโดย พงศกร โตสุวรรณ และ เฌอตินท์นารา พงศ์พีรเดช ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ และวันจันทร์ - พุธ เวลา 19.00 น. ทางช่อง 7HD ตั้งแต่วันที่ 26 มกราคม – 20 มีนาคม พ.ศ. 2569 นักแสดง ปี พ.ศ. 2569 สถานีที่ออกอากาศ ช่อง 7HD ผู้ผลิต บริษัท มากกว่าฝัน จำกัด บทประพันธ์ มีนมีนา บทโทรทัศน์ ชมนาด ผู้กำกับการแสดง วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ ตัวละคร นักแสดงหลัก จอมทัพ ศิลาพงศ์ (จอม) พงศกร โตสุวรรณ พิชญา สุพงษ์ (พลอย) เฌอตินท์นารา พงศ์พีรเดช กรกฎ (กระทิง) อัครัช จิตตะศิริ จอมขวัญ ศิลาพงศ์ (ขวัญ) จาด้า อินโตร์เร ตัวละคร นักแสดงสมทบ นุชนารถ (แพรว) อนิสา นูกราฮา พริ้งเพริศ ศิลาพงศ์ (พริ้ง) พาเมล่า เบาว์เด้นท์ ธีระ ศิลาพงศ์ ตระการ พันธุมเลิศรุจี เสี่ยย้ง ปริยะ วิมลโนช ศักดิ์ ชณภัส รุ่งหิรัญประภากร บุญหลอย น้ำทิพย์ เสียมทอง บุญมาก เอก โอรี ต๊อกแต๊ก ปาณิสรา ชุ่มมะโน สมชาติ (เพชร) ปวรพัฒน์ จารุศักดิ์วีรกุล ตรีนุช แวร์ โซว กานดา ชนุชตรา สุขสันต์ เข็ม นพรุจ แย้มขะมัง แตน ณัฏฐกันย์ อัมพรพงษ์ ตัวละคร นักแสดงรับเชิญ ปีเตอร์ พอล เดอ บ๊อต
ในเทวตำนานนอร์ส สวาร์ตอัลฟ์เฮย์เมอร์ (Svartálfaheimr) มีความหมายว่า ถิ่นพรายมืด เป็นภพหนึ่งตามคติจักรวาลนอร์ส โดยเอกสารส่วนมากมักจะถือว่าสวาร์ตอัลฟ์เฮย์เมอร์และนิดอาเว็ลเลียร์เป็นภพเดียวกัน ซึ่งมีลักษณะเหมือนกันคือตั้งอยู่ลึกลงไปใต้ผืนโลกอันมืดมิดแต่สวาร์ตอัลฟ์เฮย์เมอร์ถูกระบุว่าเป็นถิ่นพำนักของเผ่าพันธุ์พรายมืด (Svartálfar) ซึ่งทำให้เกิดข้อสงสัยว่าพรายมืดใครกันแน่ หากอิงตามบันทึกในร้อยแก้วเอ็ดดา (Prose Edda) ที่เขียนโดยสนอร์รี สเตืร์ตลือซอน เผ่าพันธุ์พรายมืดและคนแคระถูกจัดให้เป็นสิ่งมีชีวิตกลุ่มเดียวกันที่อาศัยอยู่ในดินแดนนี้ แต่เมื่อพิจารณาจากคัมภีร์ที่เก่าแก่กว่าอย่างร้อยกรองเอ็ดดา (Poetic Edda) ความเชื่อดั้งเดิมได้แยกสองเผ่าพันธุ์นี้ออกจากกันอย่างชัดเจน นักวิชาการด้านเทวตำนานอย่างรูดอล์ฟ ซีเม็ก เสนอข้อสันนิษฐานว่า คติเรื่องคนแคระที่เป็นยอดช่างฝีมือควรจะมีถิ่นพำนักหลักอยู่ที่นิดอาเว็ลเลียร์ (Niðavellir) ดังนั้นการที่สนอร์รีรวบรัดคนแคระให้กลายเป็นพรายมืด อาจเป็นความพยายามจัดระเบียบจักรวาลนอร์สให้เข้ากับแนวคิดทวิภาวะ (ความสว่าง-ความมืด) ซึ่งได้รับอิทธิพลจากศาสนาคริสต์ในภายหลัง ในมิติของภูมิศาสตร์ประวัติศาสตร์ (Euhemerism) นักวิชาการมองว่าภาพจำของภพใต้ดินแห่งนี้ อาจมีรากฐานมาจากความทรงจำของชาวนอร์สยุคโบราณที่เดินทางไปติดต่อกับชุมชนทำเหมืองแร่และช่างตีเหล็กในทวีปยุโรปตอนกลาง เช่น บริเวณป่าดำ ภาพของผู้คนที่ทำงานในอุโมงค์มืดทึบและมีผิวพรรณเปรอะเปื้อนด้วยเขม่าควัน อาจถูกเล่าขานจนกลายเป็นตำนานพรายมืดใต้บาดาล อ้างอิง Svar
ฟาฟเนียร์ (Fáfnir) คือตัวละครในเทวตำนานนอร์ส ต่อมาริชชาร์ท วากเนอร์ ได้ดัดแปลงตำนานเกี่ยวกับตัวละครดังกล่าวเป็นตัวละคร ฟาฟเนอร์ (Fafner) ในอุปรากรชุด แหวนของนีเบอลุง ซึ่งทั้งฟาฟเนียร์และฟาฟเนอร์เป็นมังกรเหมือนกัน แต่มีภูมิหลังก่อนกลายเป็นมังกรแตกต่างกัน ในร้อยกรองเอ็ดดา เรื่องราวของฟาฟเนียร์ในหนังสือ ร้อยกรองเอ็ดดา (Poetic Edda) ความว่า ฟาฟเนียร์เป็นบุตรของฮไรด์มาร์ (Hreidmar) เจ้านครคนแคระ และเป็นพี่ชายของเรกิน (Regin) กับอ็อทเทอร์ (Otr) หลังจากอ็อทเทอร์ถูกเทพโลกีสังหารโดยอุบัติเหตุ ทวยเทพต้องชดใช้ค่าไถ่ด้วยทองคำที่ยึดมาจากคนแคระนามว่าอันดวารี (Andvari) ซึ่งอันดวารีได้สาปเอาไว้ว่า 'ทองคำนี้จะเป็นความพินาศของใครก็ตามที่ครอบครองมัน' โดยฮไรด์มาร์ผู้เป็นบิดาระบุว่าฟาฟเนียร์มีพละกำลังมหาศาลและมีจิตใจที่ดุร้ายที่สุดในบรรดาพี่น้อง เมื่อขุมทรัพย์ถูกส่งมอบ ความโลภเข้าครอบงำจิตใจของฟาฟเนียร์จนนำไปสู่การสังหารบิดาของตนเพื่อครอบครองสมบัติและแหวนอันดวารานอต (Andvaranaut) เขาขับไล่เรกินผู้น้องและนำทองคำทั้งหมดหนีไปยังทุ่งกนิตาเฮธ (Gnitaheið) แล้วฟาฟเนียร์ก็ได้แปรเปลี่ยนสภาพร่างกายเป็นมังกรยักษ์เพื่อนอนเฝ้าขุมทรัพย์ เขายังได้ครอบครองหมวกแอกิสฮยัลเมอร์ (Ægishjalmr) ซึ่งใช้สร้างความหวาดกลัวแก่ศัตรู โดยฟาฟเนียร์กล่าวว่าตนเองมีความแข็งแกร่งเหนือกว่าใครจนไม่มีใครกล้าเผชิญหน้า ต่อมาเรกินยุยงให้ซิกวร์ด (Sigurd) วีรบุรุษผู้ถือดาบกราเมอร์ (Gramr) ทำการสังหารมังกร ซิกวร์ดขุดหลุมดักซุ่มบนทางที่มังกรใช้เคลื่อนที่ไปแหล่งน้ำและแทงดาบเข้าที่ตำแหน่งหัวใจของฟาฟเนียร์จนบาดเจ็บสาหัส ในช่วงลมหายใจสุดท้าย ฟาฟเนียร์ได้สนทนากับซิกวร์ดและถ่ายทอดภูมิปัญญาเกี่ยวกับชะตากรรมของทวยเทพ รวมถึงย้ำเตือนเรื่องคำสาปของสมบัติ ในร้อยแก้วเอ็ดดา เรื่องราวของฟาฟเนียร์ในหนังสือ ร้อยแก้วเอ็ดดา (Prose Edda) มีความว่า สามเทพได้แก่โอดิน เฮอเนียร์ และโลกี เดินทางมายังน้ำตกอันดวารี โลกิได้ใช้ก้อนหินสังหารนากตัวหนึ่งที่กำลังกินปลาแซลมอน ซึ่งแท้จริงคือนากตัวนั้นคืออ็อทเทอร์ (Otr) บุตรของฮไรด์มาร์ (Hreidmar) ที่แปลงกายมา ดังนั้นทวยเทพต้องหาทองคำมาบรรจุในหนังนากจนเต็มและคลุมทับภายนอกจนมิดเพื่อเป็นค่าสินไหมทดแทน โลกิเดินทางไปจับตัวคนแคระอันดวารี (Andvari) และยึดขุมทองรวมถึงแหวนอันดวารานาท (Andvaranaut) อันดวารีจึงสาปไว้ว่า 'ทองคำและแหวนนี้จะกลายเป็นจุดจบของชีวิตทุกคนที่ครอบครองมัน' เมื่อฮไรด์มาร์ได้รับสมบัติ ฟาฟเนียร์และเรกินได้เรียกร้องส่วนแบ่งในฐานะค่าทำขวัญที่เสียพี่ชาย แต่ฮไรด์มาร์ปฏิเสธ ฟาฟเนียร์จึงสังหารบิดาของตนในขณะที่หลับเพื่อชิงขุมทรัพย์เพียงผู้เดียว เมื่อเรกินมาขอส่วนแบ่งอีกครั้ง ฟาฟเนียร์ข่มขู่จะฆ่าน้องชายและนำสมบัติทั้งหมดหนีไปยังทุ่งกนิตาเฮธ เรื่องราวส่วนที่เหลือโดยรวมเหมือนกับในร้อยกรองเอ็ดดา ในแหวนของนีเบอลุง ในอุปรากรภาค ซีคฟรีท (Siegfried) ของมหากาพย์ชุด แหวนของนีเบอลุง (Der Ring des Nibelungen) ฟาฟเนอร์คือยักษ์ผู้มีบทบาทสำคัญในฐานะนายช่างผู้ร่วมสร้างปราสาทวัลฮัลลาให้แก่ทวยเทพ ต่อมาจึงได้ค่าจ้างเป็นทองคำและแหวนแห่งอำนาจที่มีคำสาปติดอยู่ ทันทีที่พวกเขาสองพี่น้องได้รับทองคำ ความละโมบที่ถูกกระตุ้นโดยคำสาป ฟาฟเนอร์สังหารฟาโซลท์ (Fasolt) พี่ชายของตนเองอย่างโหดเหี้ยมเพื่อครอบครองสมบัติแต่เพียงผู้เดียว หลังจากครอบครองทองคำ ฟาฟเนอร์ใช้หมวกวิเศษที่ชื่อว่าทาร์นเฮล์ม (Tarnhelm) ซึ่งมีอำนาจในการแปลงกาย แปลงร่างตนเองให้กลายเป็นมังกรยักษ์เพื่อเฝ้าสมบัติอยู่ในถ้ำ เขาใช้ชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวในฐานะสัตว์ร้ายที่คอยปกป้องสิ่งที่ตนแย่งชิงมา จนกระทั่งวาระสุดท้ายมาถึงเมื่อเขาถูกวีรบุรุษซีคฟรีท สังหารด้วยดาบโนทุง (Nothung) อ้างอิง Faf
ประเทศซานมารีโน ส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 12 ถึง 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 นับเป็นการเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่แปดของประเทศ นับตั้งแต่การเปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1976 คณะนักกีฬาซานมารีโนประกอบด้วยนักกีฬาเพียงคนเดียว คือ นักสกีลงเขา มาริโน คาร์เดลลี ซึ่งจบอันดับที่ 80 ในการแข่งขันรายการเดียวของเขา คือ ไจแอนท์สลาลอมชาย คณะนักกีฬาซานมารีโนขณะเดินเข้าสู่สนามในพิธีเปิด สกีลงเขา ซานมารีโนผ่านการคัดเลือกนักกีฬา 1 คนในกีฬาสกีลงเขา มาริโน คาร์เดลลี มีอายุ 22 ปีในช่วงการแข่งขันโอลิมปิกที่แวนคูเวอร์ รายการเดียวที่เขาเข้าร่วมแข่งขันในแวนคูเวอร์คือไจแอนท์สลาลอมชาย ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ คาร์เดลลีทำเวลาในการวิ่งรอบแรกได้ 1 นาที 40 วินาที ช้ากว่าผู้นำมากกว่า 23 วินาที เขากล่าวว่า “ข้อเท้าของผมไม่ค่อยดีนัก และฟอร์มของผมก็ไม่ดีที่สุด แต่สำหรับผม การได้มาถึงที่นี่เป็นสิ่งที่พิเศษมาก” ต่อมาในวันเดียวกัน เขาทำเวลาในรอบที่สองได้ 1 นาที 44 วินาที ช้ากว่านักสกีที่ทำเวลาเร็วที่สุดในรอบนั้น 24 วินาที เวลารวมของเขา 3 นาที 25 วินาที ทำให้อยู่ในอันดับที่ 80 จากผู้เข้าแข่งขัน 81 คนที่ทำการแข่งขันครบทั้งสองรอบ นักกีฬา ประเภท รอบที่ 1 รอบที่ 2 ผลรวม เวลา เวลา เวลา อันดับ มาริโน คาร์เดลลี ไจแอนท์สลาลอมชาย 1:40.88 1:44.88 3:25.76 80 อ้างอิง ประเทศซานมารีโน 2010
ภาพพรรณาถึงนาสตร็อนด์ ในเทวตำนานนอร์ส นาสตร็อนด์ (Náströnd) มีความหมายว่า หาดซากศพ คือดินแดนซึ่งตั้งอยู่ในส่วนที่มืดมิดที่สุดของโลกบาดาล และเป็นที่ตั้งประตูทางเข้าออกโลกบาดาลที่มีขนาดใหญ่และสำคัญที่สุด บทกวี Völuspá (โหริณีพยากรณ์) ระบุว่าสถานที่นี้อยู่พ้นจากแสงตะวัน มีประตูเข้าออกที่หันไปทางทิศเหนือเพื่อรับลมหนาวที่เยือกเย็นที่สุด ดินแดนแห่งนี้เป็นที่ลงทัณฑ์วิญญาณของผู้ที่ผิดคำสัตย์สาบาน ฆาตกร และผู้ผิดประเวณี โดยมีนีดฮ็อกเกอร์ (Níðhǫggr) คอยกัดกินซากศพของผู้กระทำผิดควบคู่ไปกับการแทะรากอึกก์ดราซิลล์ (Yggdrasill) ภายในโถงโอฬารจะมีผนังและหลังคาที่ถักทอจากงูพิษนับหมื่นตัว ซึ่งพ่นพิษร้ายลงมาจนกลายเป็นแม่น้ำให้เหล่าวิญญาณคนบาปต้องเดินลุยอย่างทุกข์ทรมาน ในเชิงโครงสร้างจักรวาล เมื่อพิจารณาเนื้อหาในร้อยกรองเอ็ดดาที่ระบุว่า เมื่อถึงเหตุการณ์รักนาร็อก (Ragnarǫk) พวกนีดฮ็อกเกอร์จะบินมาจากนิดอาวิย็อลล์ (Niðafjǫll) ซึ่งตั้งอยู่ทิศเหนือสุดของโลกบาดาล พร้อมกับศพคนโฉดที่ติดอยู่ใต้ปีก จึงสันนิษฐานได้อย่างค่อนข้างแน่ชัดว่า นิดอาวิย็อลล์และนาสตร็อนด์อยู่ใกล้เคียงกันในโลกบาดาล และประตูนาสตร็อนด์น่าจะเป็นช่องทางหลักในการบินขึ้นไปยังโลกบนดิน อ้างอิง Nas
ประเทศสโลวาเกีย เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ แวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา นักกีฬาสโลวาเกียคว้าเหรียญทองแรกของประเทศในโอลิมปิกฤดูหนาว จากผลงานของ อนาสตาซิยา คุซมีนา ในการแข่งขันทวิกีฬาฤดูหนาว ประเภทสปรินต์หญิง ผู้ได้รับเหรียญรางวัล เหรียญ ชื่อ กีฬา ประเภท วันที่ อนาสตาซิยา คุซมีนา ไบแอทลอน สปรินต์หญิง 13 กุมภาพันธ์ อนาสตาซิยา คุซมีนา ไบแอทลอน เพอร์ซูตหญิง 16 กุมภาพันธ์ พาโวล ฮูรายต์ ไบแอทลอน แมสสตาร์ตชาย 21 กุมภาพันธ์ นักกีฬาขณะเดินเข้าสู่สนามในพิธีเปิด สกีลงเขา ;ชาย นักกีฬา ประเภท รอบชิงชนะเลิศ รอบที่ 1 รอบที่ 2 รวม อันดับ ยาโรสลาฟ บาบูเชียก คอมไบน์ชาย DNF DNF ดาวน์ฮิลล์ชาย 1:59.99 52 ยักษ์สลาลอมชาย 1:22.22 1:24.90 2:47.12 44 สลาลอมชาย 52.10 54.76 1:46.86 30 ซูเปอร์จีชาย 1:35.25 37 ;หญิง นักกีฬา ประเภท รอบชิงชนะเลิศ รอบที่ 1 รอบที่ 2 รวม อันดับ ยานา กันต์เนโรวา ยักษ์สลาลอมหญิง 1:20.00 1:15.73 2:35.73 35 สลาลอมหญิง 53.54 53.92 1:47.46 24 เวโรนิกา ซูซูโลวา ยักษ์สลาลอมหญิง 1:18.96 DNS สลาลอมหญิง 52.11 53.03 1:45.14 10 อ้างอิง ประเทศสโลวาเกีย 2010
ประเทศแอฟริกาใต้ ส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ แวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 12–28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 คณะนักกีฬาของแอฟริกาใต้ประกอบด้วยนักกีฬา 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ได้แก่ นักสกีลงเขา ปีเตอร์ สก็อตต์ และนักสกีข้ามทุ่ง โอลิเวอร์ กราส โดยนักกีฬาทั้งสองคนไม่ได้รับเหรียญรางวัล นักกีฬาขณะเดินเข้าสู่สนามในพิธีเปิด สกีลงเขา แอฟริกาใต้ผ่านการคัดเลือกนักกีฬา 1 คนในกีฬาสกีลงเขา ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกคือ ปีเตอร์ สก็อตต์ ซึ่งมีอายุ 19 ปีในช่วงการแข่งขันโอลิมปิกที่แวนคูเวอร์ ในการแข่งขันไจแอนท์สลาลอมชาย เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ เขาไม่สามารถแข่งขันจบรอบแรกได้ สาเหตุเกิดจากการออกตัวจากประตูเริ่มต้นเร็วเกินไป และพยายามเดินย้อนกลับขึ้นไป “ไม่กี่เมตร” ขณะที่ ซามีร์ อัซซิมานี คู่แข่งรายหนึ่งกล่าวว่า สก็อตต์ถูกตัดสิทธิ์ แต่บันทึกอย่างเป็นทางการระบุว่าเป็นไม่สามารถแข่งขันจบ (DNF) นักกีฬา ประเภท รอบที่ 1 รอบที่ 2 รวม อันดับ ปีเตอร์ สก็อตต์ ไจแอนท์สลาลอมชาย DNF ไม่ผ่านเข้าสู่รอบต่อไป อ้างอิง ประเทศแอฟริกาใต้ 2010
ประเทศรัสเซีย เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ แวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา โดยสรุป นักกีฬารัสเซียได้รับเหรียญรางวัลรวม 13 เหรียญ แบ่งเป็นเหรียญทอง 2 เหรียญ เหรียญเงิน 5 เหรียญ และเหรียญทองแดง 6 เหรียญ จำนวนเหรียญทอง 2 เหรียญถือเป็นผลงานที่แย่ที่สุดของรัสเซียนับตั้งแต่การล่มสลายของสหภาพโซเวียต ขณะที่จำนวนเหรียญรวม 13 เหรียญเป็นสถิติต่ำสุดอันดับสองนับตั้งแต่โอลิมปิกฤดูหนาว 2002 ผลการแข่งขันดังกล่าวถูกมองว่าเป็นความอัปยศระดับชาติ เนื่องจากรัสเซียมีกำหนดเป็นเจ้าภาพการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่โซชี ดร. มักซิม ติโตเรนโก นักจิตวิเคราะห์และนักมานุษยวิทยาชาวรัสเซีย ให้ความเห็นว่า “สาเหตุของความล้มเหลวส่วนใหญ่เป็นปัจจัยทางจิตวิทยา การได้รับรางวัลล่วงหน้าจากรัฐบาล สำหรับสิ่งที่คาดว่าจะทำได้ในอนาคต ทำให้นักกีฬาสูญเสียแรงจูงใจทางจิตวิทยาในการสร้างความสำเร็จเพิ่มเติม” ผลงานที่ค่อนข้างต่ำกว่าคาดก่อให้เกิด “กระแสวิพากษ์วิจารณ์” ภายในประเทศ โดยประธานาธิบดี ดมีตรี เมดเวเดฟ เรียกร้องให้เจ้าหน้าที่โอลิมปิกรัสเซียลาออก และสั่งให้มีการตรวจสอบ นอกจากนี้ยังมีการวิจารณ์เรื่องการทุจริต ระบบอุปถัมภ์ และความเฉื่อยชาของผู้บริหารวงการกีฬา ต่อมามีรายงานว่าผลการแข่งขันที่ย่ำแย่เกี่ยวข้องกับการใช้จ่ายงบประมาณอย่างไม่เหมาะสมและระบบราชการที่ไร้ประสิทธิภาพ โดยรัสเซียใช้งบประมาณราว 186 ล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับการแข่งขัน รวมถึงการเตรียมความพร้อม และการตรวจสอบพบตัวอย่างการใช้เงินอย่างสิ้นเปลืองจำนวนมาก คิดเป็นมูลค่าหลายล้านดอลลาร์ ในทางตรงกันข้าม รัสเซียมีผลงานที่ดีในการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูหนาว 2010 ซึ่งจัดขึ้นที่แวนคูเวอร์เช่นกันในเดือนถัดมา สื่อมวลชนจึงเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างผลงานของคณะนักกีฬาโอลิมปิกและพาราลิมปิกของประเทศ แม้ว่าการแข่งขันโอลิมปิกจะได้รับความสนใจมากกว่า เดิมทีรัสเซียคว้าเหรียญทองได้ 3 เหรียญ รวมทั้งหมด 15 เหรียญ อย่างไรก็ตาม นักกีฬาทวิกีฬาฤดูหนาว เยฟเกนี อุสติยูคอฟ ถูกเพิกถอนเหรียญทองและเหรียญทองแดงในภายหลังจากกรณีใช้สารกระตุ้นประเภทเพิ่มระดับฮีโมโกลบิน เนื่องจากโซชีเป็นเมืองเจ้าภาพของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 จึงมีการแสดงพิเศษของรัสเซียในพิธีปิดการแข่งขัน อ้างอิง ประเทศรัสเซีย 2010
VIP รักซ่อนชู้ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวจินตนิยม ที่ผลิตร่วมกันระหว่างเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จากประเทศไทย และเอสบีเอส จากประเทศเกาหลีใต้ นำแสดงโดยณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์และฝนทิพย์ วัชรตระกูล ละครเรื่องนี้เป็นการนำละครโทรทัศน์เรื่อง วีไอพี ใครคือชู้ (2019) ของเอสบีเอสมาสร้างใหม่ในเวอร์ชันไทย ออกอากาศครั้งแรกทางช่องวัน 31 ตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2566 ต่อจากละครเรื่อง บุหงาส่าหรี นักแสดง ตัวละคร นักแสดง ภัควัฒน์ ธาดาภักดิ์ (ภัค) ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ รินนารา ยมลกันต์ (ริน) ฝนทิพย์ วัชรตระกูล จักรชัย ธนาระดา (จักร) ภูธเนศ หงษ์มานพ มณฑิรา ธนาระดา (มณ) อรจิรา แหลมวิไล แพรอาภรณ์ กชธัญญา (แพร) วิรายา ภัทรโชคชัย มีนา มีบุญพร้อม อธิชนัน ศรีเสวก โชคชัย ธนาระดา นิรุตติ์ ศิริจรรยา ตรีเนตร ธนาระดา (เนตร) พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ ชานนท์ อัครัฐ นิมิตรชัย ยุทธชัย ธนาระดา (ยุทธ) ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ดนัย ปิยามาส ภูริ หิรัญพฤกษ์ จอมพล มีบุญพร้อม พงศธร จงวิลาส จิราพร มากสมพร (จิ) วิชุดา พินดั้ม ลลิตา กุศลเจริญสุข (ลิตา) วีริณฐ์ศรา ตั้งกิจสุวานิช เซนต์ กิดากาน รัชกิจประการ ตัวละคร นักแสดงรับเชิญ พจนีย์ เมทินี กิ่งโพยม นิชา โสภิตนภา ชุ่มภาณี ลุงชนะ กลศ อัทธเสรี พ่อของรินนารา ชรัส เฟื่องอารมย์ แม่ของรินนารา ปวีณา ชารีฟสกุล แม่ของภัควัฒน์ นัฎฐา ลอยด์ ยุดา กุศลเจริญสุข อริศรา วงษ์ชาลี พี่ชายต่างแม่ของภัควัฒน์ สุรพันธ์ ชาวปากน้ำ วิทย์ กิตติพงษ์ ปลื้มปรีดาพร แม่ของแพรอาภรณ์ ภารดี อยู่ผาสุข มนต์เทพ สุรศักดิ์ ชัยอรรถ กวิตา เลิศศุภกิจอนันต์ กรกช แข็งขัน นินท์ ปรัตถกร คัยนันทน์ นนทพร ดาริน แฮนเซน พศุฑย์ พงศ์พศุตม์ อ้างอิง
พิพิธภัณฑ์นาอูรู เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติของประเทศนาอูรู ตั้งอยู่ในยาเรน เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการครั้งแรกในวันที่ 30 มกราคม 2019 โดยสามารถเข้าชมได้โดยไม่มีค่าเข้า เปิดให้บริการวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา 13 ถึง 17 นาฬิกา ประวัติศาสตร์ พิพิธภัณฑ์มีจุดเริ่มต้นจากของสะสมส่วนตัวจากสมัยสงครามโลกครั้งที่สองในนาอูรู เริ่มแรกได้รับทุนสนับสนุนโดยองค์การฟอสเฟตนาอูรู กระนั้น พิพิธภัณฑ์เดิมปิดตัวลงในทศวรรษ 2000s เนื่องจากข้อพิพาทเกี่ยวกับที่ดิน ในปี 2014 มีการเสนอแผนยุทธศาสตร์พิพิธภัณฑ์ใหม่ต่อที่ประชุมของยูเนสโก ในฐานะส่วนหนึ่งของความพยายามโดยรัฐบาลนาอูรูที่จะอนุรักษ์มรดกวัฒนธรรมและภาษานาอูรู ของสะสม ของสะสมของพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยโบราณวัตถุ วัตถุอันเกี่ยวเนื่องกับสงครามโลกครั้งที่สอง วัตถุอันเกี่ยวเนื่องกับวิทยุและตำรวจ และของสะสมภาพถ่าย ในปี 2019 พิพิธภัณฑ์ได้ประกาศเรียกร้องขอวัตถุบริจาคจากสาธารณะ เนื่องจากประวัติศาสตร์การขูดรีดจากสมัยอาณานิคม วัตถุทางวัฒนธรรมและภาพถ่ายของนาอูรูเก็บสะสมอยู่ตามสถาบันในต่างประเทศ เช่น พิพิธภัณฑ์บริติช พิพิธภัณฑ์นิวซีแลนด์ เตปาปาโตงกาเรวา พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตัน และ พิพิธภัณฑ์อิสราเอล นอกจากนี้พิพิธภัณฑ์แห่งชาติออสเตรเลียยังมีของสะสมเกี่ยวเนื่องกับวิกฤตการณ์ผู้อพยพของนาอูรู อ้างอิง
กแลซิสเว็ลเลียร์ (Glæsisvellir) มีความหมายว่า ทุ่งเกล็ดแก้ว คือดินแดนลับแลที่ตั้งอยู่ที่ใดที่หนึ่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของยอตุนเฮย์เมอร์ (Jǫtunheimr) ตามความเชื่อของชาวนอร์สโบราณ สถานที่แห่งนี้เป็นทุ่งหญ้า พืชพันธุ์ในดินแดนนี้มีความสวยงามระยิบระยับราวกับเกล็ดแก้ว กแลซิสเว็ลเลียร์ถูกปกครองโดยยักษ์กึ่งเทพนามว่ากุดมุนเดอร์ (Guðmundr) ตามที่ปรากฏในวรรณกรรมปรัมปราอย่าง มหากาพย์แฮร์เวอร์และไฮเดร็ค (Saga of Hervör and Heidrek) ดินแดนแกลซิสเว็ลลีร์ของกุดมุนเดอร์เป็นเสมือนแดนสุขาวดี ภายในอาณาเขตนั้นมีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่เรียกว่า โอดาอินซาเกอร์ (Ódáinsakr) มีความหมายว่า ไร่อมตะ ตำนานระบุว่าผู้ใดก็ตามที่ก้าวล่วงเข้าไปในดินแดนนี้จะได้รับการเยียวยาจากความเจ็บป่วย คงความเยาว์วัย และไม่มีวันตาย ในวรรณกรรมปรัมปราอย่าง มหากาพย์โบสีและแฮร์รอด (Bósa saga ok Herrauðs) บรรยายลักษณะของดินแดนนี้ไว้ว่ามีความมั่งคั่งมหาศาลและความรื่นรมย์ที่ไม่มีที่สิ้นสุด อย่างไรก็ตาม ดินแดนนี้มักถูกพรรณนาว่าตั้งอยู่บนพรมแดนที่พร่ามัวระหว่างโลกมนุษย์และโลกวิญญาณ ทำให้การเดินทางไปถึงต้องผ่านอุปสรรคทางเวทมนตร์และนานาภยันตราย อ้างอิง Gla
ฐาปนีย์ ศุภรัตนาภิรักษ์ ชื่อเล่น น้ำว้า (เกิดเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2540) เธอเริ่มเข้าวงการจากการประกวด มิสทีนไทยแลนด์ 2014 และได้เล่นละครเรื่องแรกคือเรื่อง นางสิบสอง และมีผลงานละครแจ้งเกิดอาทิ นางสิบสอง , พระสุธน มโนราห์ , ปางเสน่หา เป็นต้น ปัจจุบันเธอได้เข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2026โดยเป็นมิสแกรนด์นครปฐม ประวัติ ผลงาน ผลงานต่อไปนี้ออกอากาศทางช่อง 7 HD ปี ละคร บทบาท 2562 นางสิบสอง ปลอด 2562 พระรถเมรี ปลอด 2563 พระสุธน มโนราห์ ภัทราวดี 2565 ปางเสน่หา แซนดี้ 2567 เปิดโหมดล่า อย่าท้าทายระบบ หมวดดาว 2568 เปิดโหมดล่า อย่าท้าทายระบบ ซีซั่น 2 2568 เรื่องเล่าอาจารณ์ยอด ตอน มารผจญ 2568 คนโปรดของควีน มิ้นท์ 2569 7 ประจัญบาน แพรว 2569 บ้านวาทินวณิชย์ ตอน วิวาห์ปฐพี แก้ว ผลงานต่อไปนี้ออกอากาศทางช่องวัน 31 ปี ละคร บทบาท 2568 ทายาทหมายเลข 1 ออย ผลงานการประกวด เวที ผลการประกวด มิสทีนไทยแลนด์ 2014 มิสแกรนด์นครปฐม 2026 ชนะเลิศ มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2026 ไม่ผ่านเข้ารอบ อ้างอิง
ณัทธมนกาญจน์ ศรีนิกรโชติ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เคยมีผลงานการแสดงที่มีชื่อเสียงในยุค 2000 ปัจจุบันเป็นบล็อกเกอร์ด้านการท่องเที่ยว และประกอบธุรกิจส่วนตัว ประวัติ ณัทธมนกาญจน์มีชื่อเดิมว่า นพวรรณ ศรีนิกร เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2527 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากสาขาวิชาวิทยุโทรทัศน์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ณัทธมนกาญจน์เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวดสาวแฮ็คส์ เมื่อปี พ.ศ. 2543 และได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 1 ธนัสสรณ์ ภูตินันท์ (ตุ๊ด นาฬิกา) จึงชักชวนให้เข้ามาเป็นนักแสดงในสังกัดของ นพพร วาทิน โดยละครโทรทัศน์เรื่องแรกที่เธอแสดง คือ พระจันทร์แดง แสดงคู่กับ ฉัตรชัย เปล่งพานิช ในปี พ.ศ. 2545 จากนั้นได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกเรื่อง ผีหัวขาด ในปีเดียวกัน และมีผลงานอื่น ๆ ตามมา ภายหลังจึงผันตัวเป็นนักแสดงอิสระ รวมถึงเคยร่วมแสดงในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ของประเทศจีน โดยใช้ชื่อในวงการบันเทิงของจีนว่า ซาน่า รัล ปัจจุบันเป็นพิธีกร บล็อกเกอร์ทางด้านการท่องเที่ยว และประกอบธุรกิจส่วนตัวที่จังหวัดเชียงใหม่ รวมถึงเปิดคลินิกเสริมความงามของตนในชื่อ มาเบวร์ คลินิก ผลงาน อ้างอิง
ในเทวตำนานนอร์ส ซัวร์เตอร์ คือพญายักษ์ไฟและเป็นผู้พิทักษ์แห่งมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ (Múspellsheimr) ถูกกล่าวถึงในร้อยกรองเอ็ดดา (Poetic Edda) ว่าเป็นผู้ถือครองดาบเพลิงอันทรงพลังที่ส่องสว่างและร้อนแรงยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ แม้ว่าซัวร์เตอร์ถูกเรียกว่าเป็นยักษ์ แต่กลับไม่อยู่ในวงศ์ยักษ์ (Jǫtunn) เขาถูกมองเป็นสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ การดำรงอยู่ของซัวร์เตอร์เปรียบเสมือนสภาวะพื้นฐานของเอกภพที่ดำเนินไปพร้อมกับกาลเวลา เป็นตัวตนบรรพกาลที่ดำรงอยู่ก่อนการอุบัติของสิ่งมีชีวิตและโลก และจะอยู่ตลอดไป ภายหลังการอุบัติของปฐมยักษ์อีเมียร์ (Ymir) และจุดเริ่มต้นของยุคสมัยแห่งทวยเทพ บทบาทของซัวร์เตอร์เลือนหายไปจากประวัติศาสตร์ โดยเขาทำเพียงเฝ้าพิทักษ์มูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์อย่างเงียบเชียบ เขาจะมีบทบาทสำคัญอีกครั้งในช่วงเหตุการณ์รักนาร็อก (Ragnarǫk) โดยซัวร์เตอร์จะเป็นผู้นำทัพบุตรแห่งมูสเป็ลล์เข้าโจมตีสถานที่ของทวยเทพ กองทัพของเขาจะควบม้าข้ามสะพานบิฟร็อสต์ (Bifröst) จนสะพานพังทลายลง จากนั้นซัวร์เตอร์จะปะทะกับเฟร็วเยอร์ (Freyr) ณ ทุ่งวีกรีเดอร์ (Vígríðr) และสามารถสังหารเทพองค์นี้ หลังได้รับชัยชนะ ซัวร์เตอร์จะกวัดแกว่งดาบเพลิงแผดเผาภพทั้งเก้าให้มอดไหม้กลายเป็นจุน แต่การทำลายล้างนี้ไม่ใช่จุดจบถาวร แต่เป็นกระบวนการชำระล้างจักรวาลที่เสื่อมโทรม เพื่อเตรียมพื้นที่ให้โลกใบใหม่ที่เขียวขจีผุดขึ้นจากมหาสมุทรอีกครั้ง อ้างอิง Surt