bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
บริเวณสถานีวงเวียนใหญ่ของรถไฟฟ้าบีทีเอส ถนนกรุงธนบุรี เป็นถนนที่สร้างขึ้นพร้อมกับการก่อสร้างสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชในช่วงปี พ.ศ. 2522 - 2525 โดยสร้างเชื่อมต่อกับสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชโดยตรง จุดเริ่มต้นอยู่ที่แยกตากสิน ตัดกับถนนสมเด็จพระเจ้าตากสินและถนนราชพฤกษ์ ในพื้นที่เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร จากนั้นตรงไปทางทิศตะวันออก ข้ามคลองบางไส้ไก่ เข้าสู่พื้นที่เขตคลองสาน มีขนาด 8–12 ช่องจราจร โดยมีทางคู่ขนานตลอด 2 ฝั่งของถนน ช่องทางหลักเชื่อมต่อกับถนนสาทรในพื้นที่เขตบางรักและเขตสาทรโดยสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ส่วนทางคู่ขนานทั้ง 2 ฝั่งไปสิ้นสุดที่ถนนเจริญนครซึ่งลอดใต้สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ในลักษณะทางต่างระดับ ซึ่งสามารถเปลี่ยนเส้นทางจากถนนเจริญนครไปใช้ถนนกรุงธนบุรีและสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้ ถนนสายนี้เป็นที่ตั้งของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม สถานีกรุงธนบุรี และสถานีวงเวียนใหญ่ และมีสถานีของรถไฟฟ้าสายสีทอง สถานีกรุงธนบุรี โดยสามารถเชื่อมต่อกับสถานีกรุงธนบุรีของรถไฟฟ้าบีทีเอสได้โดยตรง กรุงธนบุรี กรุงธนบุรี กรุงธนบุรี
ตราราชการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เป็นรูปตราเรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์ทอดบัลลังก์กัญญา และพระพลบดีทรงช้างเอราวัณ หน้าที่ความรับผิดชอบของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา คือ การส่งเสริมสนับสนุนและพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว การกีฬา การศึกษาด้านกีฬาและนันทนาการ ภาพเครื่องหมายราชการของกระทรวงฯ ลักษณะเป็นดวงตรารูปกลม ขนาดจริงเส้นผ่าศูนย์กลาง 6 เซนติเมตร (อาจย่อหรือขยายได้) มีองค์ประกอบ ดังนี้ ตรงกลางมีภาพเรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์ทอดบัลลังก์กัญญา หมายถึง การเสด็จประพาสอย่างมีศักดิ์ศรีสง่างามตามประเพณี และอวดศิลปวัฒนธรรมของชาติไทย (เป็นสีน้ำเงิน) เบื้องบนมีภาพพระพลบดี (พระอินทร์) ทรงช้างเอราวัณ พระหัตถ์ขวาถือวชิระ พระหัตถ์ซ้ายพระขรรค์ ลอยอยู่บนเมฆ แสดงถึงพลังอันรุ่งโรจน์ และความเจริญก้าวหน้านิรันดร สองข้างซ้ายขวามีเมฆประกอบ (เส้นสีเขียวสด) เบื้องล่างเป็นลายกนกระลอกคลื่น และมีอักษรข้อความว่า 'กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา' (เป็นสีทอง) โค้งรับ ตรานี้มีฐานะเป็นตราราชการ กำหนดอยู่ในประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง กำหนดภาพเครื่องหมายตราราชการ ตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายราชการ พุทธศักราช 2482 (ฉบับที่ 210) ลงวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 121 ตอนที่ 11ง วันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 หน้า 7 ตรานี้ออกแบบโดย นายพินิจ สุวรรณะบุณย์ ศิลปินแห่งชาติสาขาทัศนศิลป์ (การออกแบบประยุกต์ศิลป์) ที่มา http://www.mots.go.th/images/content/ คำอธิบายโดยย่อ การอนุญาตใช้สิทธิ
เซรัม , เซรัน หรือ เซรัง เป็นเกาะหลักและเกาะที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดมาลูกู ประเทศอินโดนีเซีย (ถึงแม้ว่าเกาะอัมบนซึ่งอยู่ใกล้เคียงจะมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เช่นกัน) เกาะเซรัมตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเกาะอัมบนและเกาะเล็ก ๆ อีกบางเกาะ เช่น เกาะฮารูกู, เกเซร์, นูซาเลาต์, บันดา, ซาปารูวา เป็นต้น ชาวอำเภอมาลูกูกลางส่วนใหญ่ถือว่าเซรัมเป็นบ้านเกิดบรรพบุรุษดั้งเดิมของตนและยังคงเรียกเกาะนี้อย่างไม่เป็นทางการว่า 'นูซาอีนา' (เกาะแม่) ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 เซรัมอยู่ในเขตอิทธิพลของอาณาจักรสุลต่านเตอร์นาเต แต่มักถูกปกครองโดยตรงจากบูรูซึ่งขึ้นกับเตอร์นาเต กองเรือสำรวจของอังตอนียู ดึ อาเบรว (ในฐานะกัปตัน) และฟรังซิชกู ซึเรา มองเห็นและสำรวจทั่วทั้งชายฝั่งตอนใต้ของเซรัมในต้น ค.ศ. 1512 นับเป็นครั้งแรกสำหรับชาวยุโรป มิชชันนารีชาวโปรตุเกสเข้ามามีบทบาทอย่างต่อเนื่องในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เนเธอร์แลนด์ตั้งสถานีการค้าในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเกาะตกอยู่ใต้การควบคุมของเนเธอร์แลนด์เพียงในนามเมื่อราว ค.ศ. 1650 ในคริสต์ทศวรรษ 1780 เซรัมเป็นฐานสำคัญในการสนับสนุนเจ้าชายนูกูแห่งตีโดเรเพื่อต่อต้านการปกครองของเนเธอร์แลนด์ และระหว่าง ค.ศ. 1954–1962 พื้นที่ภูเขาของเซรัมเป็นสถานที่แห่งหนึ่งที่มีการสู้รบแบบกองโจรของขบวนการสาธารณรัฐโมลุกกะใต้เพื่อต่อต้านสาธารณรัฐอินโดนีเซีย อ้างอิง เซรัม
เจ้าชายคอนสแตนติน อเล็กซิออสแห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1998 ณ นิวยอร์ก สหรัฐ เป็นพระโอรสพระองค์แรกในเจ้าชายปัฟโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ และเจ้าหญิงมารี-แชนทัล มกุฎราชกุมารีแห่งกรีซ เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซ และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และอิงกริดแห่งสวีเดน โดยพระองค์ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 ในการอ้างสิทธิราชบัลลังก์แห่งกรีซถัดจากพระบิดา พระองค์ทรงได้รับศีลจุ่มใน มหาวิหารเซนต์โซเฟียในลอนดอน เมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1999 มีพระบิดาและพระมารดาทูลหัวดังนี้ เจ้าชายนิโกเลาส์แห่งกรีซและเดนมาร์ก เจ้าชายดริมิทรีแห่งยูโกสลาเวีย เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน เจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์ เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน อเล็กซานดรา ฟอน เฟือร์สเทนแบร์ก ดอริส รูเบส สาเหตุที่พระองค์มีพระบิดาและพระมารดาทูลหัวเป็นพระประมุขหรือองค์รัชทายาทในราชบัลลังก์ประเทศต่าง ๆ นั้นเนื่องจากประเทศกรีซมีความหวังที่จะฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ และถ้าหากทำได้พระองค์จะกลายเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งกรีซพระองค์ต่อไป พระองค์ทรงปฏิบัติพระกรณียกิจในฐานะสมาชิกพระราชวงศ์ เช่น การเสด็จไปร่วมพระราชพิธีเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก (ฐานันดรในขณะนั้น) ผู้เป็นทั้งพระญาติและพระบิดาทูลหัวของพระองค์ ฉลองพระชนมายุครบ 50 พรรษา ปัจจุบันพระองค์ทรงศึกษาในมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ พร้อมกับเจ้าหญิงมาเรีย-โอลิมเปียแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระภคินี ค ค ค ค ค ค ค ค ค ค
อาร์แซน แวงแกร์ ผู้จัดการของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล ฤดูกาล 2003–04 เป็นฤดูกาลที่ 109 ในประวัติศาสตร์ของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2003 และสิ้นสุดในวันที่ 30 มิถุนายน 2004 ประกอบด้วยนัดแข่งขันตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงพฤษภาคม สโมสรฯ สิ้นสุดฤดูกาลในพรีเมียร์ลีกโดยเป็นแชมป์ไร้พ่าย (สถิติชนะ 26 นัด และเสมอ 12 นัด) ส่วนในฟุตบอลชิงถ้วย สโมสรฯ ทำผลงานได้ไม่ดีนัก โดยตกรอบรองชนะเลิศเอฟเอคัพและลีกคัพ โดยพ่ายต่อแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและมิดเดิลส์เบรอตามลำดับ และในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก แพ้ต่อเชลซี ในรอบก่อนรองชนะเลิศ ช่วงต้นฤดูกาล อาร์เซนอลซื้อ-ขายนักเตะค่อนข้างน้อย เนื่องจากต้องการเก็บงบประมาณเพื่อโครงการสร้างสนามฟุตบอลแห่งใหม่ นักเตะคนสำคัญที่ย้ายเข้ามา อาทิ ผู้รักษาประตู เย็นส์ เลมัน (ค่าตัว 1.5 ล้านปอนด์) ต่อมามีการซื้อกองหน้า โฆเซ อันโตนิโอ เรเยส ในช่วงซื้อขายฤดูหนาว ส่วนนักเตะเดิมที่มีอยู่ สโมสรฯ สามารถเก็บรักษาไว้ได้ และเจรจาต่อสัญญาฉบับใหม่กับกัปตันทีม ปาทริก วีเยรา และกองกลาง รอแบร์ ปีแร็ส สำเร็จ เนื่องจากสมาชิกนิ่ง จึงมีการมองว่าอาร์เซนอลเป็นตัวเต็งคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก เช่นเดียวกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและเชลซี ซึ่งเศรษฐีพันล้านชาวรัสเซีย โรมัน อับราโมวิช ซื้อไป (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีวิไลยลักษณ์ สุนทรศักดิกัลยาวดี กรมขุนสุพรรณภาควดี – ไลท์นิง – ดาวอังคาร ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ซูซาน คอลลินส์ ผู้แต่ง เกมล่าชีวิต ถ่ายเมื่อปี 2010 เกมล่าชีวิต เป็นนวนิยายแนวดิสโทเปีย เขียนโดยซูซาน คอลลินส์ (ในภาพ) นักเขียนชาวอเมริกัน ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2008 เนื้อเรื่องถูกเล่าผ่านมุมมองของแคตนิส เอฟเวอร์ดีน เด็กสาววัย 16 ปีที่อาศัยอยู่ที่ประเทศพาเน็ม ซึ่งเป็นประเทศในโลกอนาคตภายหลังการล่มสลาย ตั้งอยู่ที่ทวีปอเมริกาเหนือในปัจจุบัน มีแคปิตอลเป็นเมืองหลวงที่มีความเจริญเป็นอย่างสูง ใช้การเมืองเป็นอำนาจปกครองเหนือทุกสิ่ง โดยได้มีการจัดเกมล่าชีวิต ซึ่งเป็นการแข่งขันประจำปีที่เขตปกครองภายใต้อำนาจของแคปิตอลทั้ง 12 เขตจะต้องคัดเลือกบรรณาการเด็กชายและเด็กหญิงที่มีอายุระหว่าง 12-18 ปี เพศละคน จากการจับฉลาก เพื่อเข้าต่อสู้ในการแข่งขันที่เสี่ยงตายออกรายการโทรทัศน์ หนังสือเล่มนี้ได้ผลตอบรับในแง่บวกเป็นส่วนใหญ่ ทั้งจากนักวิจารณ์และนักเขียนชื่อดัง โดยได้รับคำชื่นชมในเรื่องของเนื้อเรื่องและการพัฒนาตัวละคร ในการเขียนเกมล่าชีวิต นั้น คอลลินส์ได้นำแนวคิดมาจากเนื้อหาของเทพปกรณัมกรีก การต่อสู้ของนักรบกลาดิอาตอร์โรมันและรายการเรียลลิตีโชว์สมัยใหม่ นำมารวมกันจนได้เป็นเนื้อหาหลัก ตัวนวนิยายเองได้รับรางวัลมากมาย รวมทั้งรางวัล California Young Reader Medal และเป็นหนึ่งในหนังสือที่ได้รับการระบุชื่อให้เป็นหนังสือแห่งปีโดยนิตยสาร พับลิชเชอร์วีกลี ประจำปี ค.ศ. 2008 อีกด้วย (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลในฤดูกาล 2003–04 – พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีวิไลยลักษณ์ สุนทรศักดิกัลยาวดี กรมขุนสุพรรณภาควดี – ไลท์นิง ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
เจี่ยนตู๋สมัยใหม่ เขียน พิชัยสงครามซุนจื่อ เอาไว้ เจี่ยนตู๋ ('เอกสารซีกไม้') เป็นวัสดุหลักในการเขียนหนังสือของจีนก่อนที่กระดาษจะแพร่หลาย เจี่ยนตู๋ที่เก่าแก่ที่สุดและเหลือรอดอยู่ในปัจจุบันมีอายุราว 500 ปีก่อนคริสตกาล ตรงกับช่วงรณรัฐ (戰國) แต่มีการกล่าวถึงเจี่ยนตู๋ในเอกสารที่เขียนบนวัสดุอย่างอื่นมาก่อนช่วงเวลาดังกล่าว จึงเป็นที่แน่ชัดว่า ก่อนหน้าเจี่ยนตู๋ ก็มีวัสดุรูปแบบอื่นใช้งานกันอยู่ ซึ่งอย่างน้อยใช้มาตั้งแต่ปลายราชวงศ์ชาง (ราว 1250 ปีก่อนคริสตกาล) ต่อมาในช่วงราชวงศ์ฮั่น เจี่ยนตู๋กลายเป็นวัสดุมาตรฐานในการเขียนหนังสือ และมีการขุดค้นพบเจี่ยนตู๋จากยุคนี้อย่างมากมาย ภายหลังเมื่อขันทีไช่ หลุน (蔡倫) แห่งราชวงศ์ฮั่น ผลิตกระดาษขึ้น กระดาษก็เริ่มเป็นที่ใช้งานแพร่หลายแทนเจี่ยนตู๋ จนช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4 เจี่ยนตู๋ก็เลิกใช้ไปแทบทั้งประเทศจีน เจี่ยนตู๋มักประกอบด้วยซีกไม้แคบยาว แต่ละซีกมักใช้เขียนอักษรเป็นแถวยาว ซีกเจี่ยนตู๋มักยาวราวตะเกียบหนึ่งข้าง และกว้างราวตะเกียบหนึ่งคู่ เมื่อเขียนข้อความยาว ๆ แต่ละซีกมักนำมาเย็บหรือร้อยต่อกันแล้วม้วนเข้า ประเพณีฝังเอกสารที่เขียนบนเจี่ยนตู๋ลงในสุสานหลวงทำให้งานหลายชิ้นเหลือรอดผ่านกาลเวลายาวนานมา ม้วนเจี่ยนตู๋เก่าแก่ชุดหนึ่ง อายุ ค.ศ. 279 บันทึกเอกสารสำคัญเรื่อง จี๋จ่ง (汲冢) เอาไว้ โดยค้นพบในสุสานของกษัตริย์พระองค์หนึ่งแห่งรัฐเว่ย์ (魏国) อ้างอิง
เอเลนอร์แห่งนอร์ม็องดี เป็นเคานเตสคู่สมรสแห่งฟลานเดอร์ส์ เกิดในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1011 ถึง ค.ศ. 1013 ในนอร์ม็องดี เธอเป็นบุตรสาวของริชาร์ดที่ 2 ดยุคแห่งนอร์ม็องดี กับภรรยา จูดิธแห่งบริตทานี เธอมีพี่น้องหญิงสองคนกับพี่น้องชายสามคน หนึ่งในนั้นคือรอแบร์ต์ที่ 1 ดยุคแห่งนอร์ม็องดี ที่มีบุตรชายนอกกฎหมายคือวิลเลียมผู้พิชิต หรือ พระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1017 ตอนที่เอเลนอร์ยังเด็ก มารดาของเธอ จูดิธ ตาย ริชาร์ดแต่งงานครั้งที่สองกับป็อปปาแห่งอ็องแวร์มู ทั้งคู่มีลูกด้วยกันอีกสองคน ในปี ค.ศ. 1031 เธอแต่งงานเป็นภรรยาคนที่สองของบาลด์วินที่ 4 เคานต์แห่งฟลานเดอร์ส์ ที่แก่กว่าเธอราว 30 ปี เขามีบุตรชายและทายาท บาลด์วิน จากการแต่งงานครั้งแรกกับโอจีฟแห่งลักเซมเบิร์ก เอเลนอร์มีตำแหน่งเป็นเคานเตสแห่งฟลานเดอร์ส์หลังแต่งงานกับบาลด์วิน และทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคน จูดิธ (ค.ศ. 1033 – 5 มีนาคม ค.ศ. 1094) แต่งงานกับ (1) ทอสทิก ก็อดวินสัน เอิร์ลแห่งนอร์ธัมเบรีย (2) เวล์ฟที่ 1 ดยุคแห่งบาวาเรีย มีทายาทที่มีชีวิตรอด เอเลนอร์ตายในฟลานเดอร์ส์หลังปี ค.ศ. 1071 สามีของเธอตายในปี ค.ศ. 1035 สองปีหลังลูกคนเดียวของทั้งคู่เกิด อ้างอิง
วิภา เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 2 ลำดับที่ 12 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศไทย พายุวิภานั้นอาจหมายถึง พายุไต้ฝุ่นวิภา (พ.ศ. 2544) ( T0117, 21W) – เป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1 ที่มีผลกระทบต่อประเทศญี่ปุ่น พายุไต้ฝุ่นวิภา (พ.ศ. 2550) ( T0712, 13W, โกริง) – เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 ที่มีผลกระทบต่อประเทศไต้หวัน และประเทศจีน ในช่วงกลางเดือนกันยายน จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 20 ราย พายุไต้ฝุ่นวิภา (พ.ศ. 2556) ( T1326, 25W, ตีโน) – เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 ที่มีผลกระทบต่อประเทศญี่ปุ่นในช่วงกลางเดือนตุลาคม จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 41 ราย พายุโซนร้อนวิภา (พ.ศ. 2562) ( T1907, 08W) – เป็นพายุที่มีผลกระทบต่อประเทศเวียดนาม และประเทศจีน ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 27 ราย พายุโซนร้อนกำลังแรงวิภา (พ.ศ. 2568) ( T2506, 09W, กรีซิง) – เป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1 ที่มีผลกระทบต่อประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศไต้หวัน และประเทศจีน ในช่วงกลางเดือนกรกฎาคม จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 60 ราย วิภา ถูกถอนออกจากรายชื่อหลังฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2568 และอยู่ระหว่างการรอส่งชื่อใหม่โดยประเทศไทย Vipa 2001-09-21 |พายุไต้ฝุ่นวิภา (พ.ศ. 2544) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2544 Wipha 2007-09-18 |พายุไต้ฝุ่นวิภา (พ.ศ. 2550) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2550 Wipha 2013-10-13 |พายุไต้ฝุ่นวิภา (พ.ศ. 2556) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2556 Storm Wipha 2019-08-01 |พายุโซนร้อนวิภา (พ.ศ. 2562) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2562 Tropical Storm Wipha 2025-07-20 |พายุโซนร้อนกำลังแรงวิภา (พ.ศ. 2568) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2568 เชิงอรรถ วิภา วิภา
โลแธร์ที่ 2 เป็นกษัตริย์แห่งโลธาริงเกีย และเป็นพระโอรสคนที่สองของจักรพรรดิตะวันตก โลแธร์ที่ 1 พระองค์สืบทอดต่อแคว้นที่อยู่ติดกับแม่น้ำไรน์, แม่น้ำสเกลด์ต์, เทือกเขาแอลป์ และทะเลเหนือ ที่กลายเป็นที่รู้จักในชื่อ โลธาริงเกีย (ลอร์เรน) พระองค์แต่งงานแบบคลุมถุงชนกับธูตเบอร์กา พี่น้องหญิงของหนึ่งในข้าราชบริพารของพระบิดา หลังโลแธร์ที่ 1 สิ้นพระชนม์ พระองค์ทิ้งธูตเบอร์กาและแต่งงานกับภรรยาลับ วัลดราดา ที่มีพระโอรสกับพระองค์หนึ่งคน ธูตเบอร์กายื่นอุทธรณ์ต่อบิชอปฮิงค์มาร์ ที่ปรึกษาของพระเจ้าชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้านของชาวแฟรงก์ตะวันตก (ต่อมาคือจักรพรรดิตะวันตก ชาร์ลส์ที่ 2) ชาร์ลส์ พระปิตุลาของโลแธร์ หวังที่จะผนวกโลธาริงเกียหากโลแธร์สิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาท ซึ่งเป็นไปได้ที่จะเป็นเช่นนั้นเนื่องจากธูตเบอร์กาเป็นหมัน ฮิงค์มาร์สนับสนุนธูตเบอร์กาและด้วยความช่วยเหลือของพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 1 โลธาร์ถูกบีบบังคับให้กลับไปอยู่กินกับธูตเบอร์กา เมื่อโลธาร์สิ้นพระชนม์อย่างกระทันหัน ดินแดนของพระองค์ถูกแบ่งให้พระปิตุลาทั้งสอง ชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้านกับหลุยส์ชาวเยอรมัน ตามสนธิสัญญาแมร์แซน ที่มา https://www.encyclopedia.com/people/history/french-history-biographies/lothair-king-lotharingia#1E1LothairLot
อาหนง (ราว ค.ศ. 1005–1055) เป็นแม่มด ผู้นำ และนักรบชาวจฺวั้ง (壯) เป็นภริยาของหนง เฉฺวียนฝู (儂全福) ผู้นำชาวจฺวั้งและหนง (儂) ชนกลุ่มน้อยทางชายแดนจีน–เวียดนาม ทั้งเป็นมารดาของขุนศึกหนง จื้อเกา (儂智高; ค.ศ. 1025–1055) นาง พร้อมด้วยสามีและบุตร นำทัพชาวจฺวั้งและหนงออกรบกับชาวจีนและเวียดนามจนเป็นที่เลื่องลือ อาหนงเกิดราว ค.ศ. 1005 เป็นธิดาของหัวหน้าเผ่าเผ่าหนึ่งซึ่งชาวจีนฮั่นให้ศักดินาเป็นขุนนางชั้นโจว (州) ส่วน Nong Dang-dao พี่ชายหรือน้องชายของนาง ได้ปกครองดินแดนจฺวั้งทั้งมวล อาหนงสมรสกับหนง เฉฺวียนฝู ในราว ค.ศ. 1020 นางและสามีมีบุตรด้วยกันหลายคน หนึ่งในนั้น คือ หนง จื้อเกา ตำนานในแถบกวังหนาน (廣南) ว่า สุนัขประจำตระกูลบอกนางว่า นางจะให้กำเนิดบุตรได้ต่อเมื่อเห็นกวาง แต่นางเห็นกระบือแล้วก็ให้กำเนิดหนง จื้อเกา ถือเป็นการคลอดผิดฤกษ์ เป็นเหตุให้หนง จื้อเกา พ่ายแพ้ต่อราชวงศ์ซ่ง (宋朝) เมื่อรบกัน เอกสาร ซ่งฉื่อ (宋史) ของจีน ระบุว่า นางเป็นแม่มด กระทำคุณไสยต่าง ๆ รวมถึงการบูชายัญมนุษย์ แต่นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า ข้อมูลนี้อาจผ่านการแต่งเติมด้วยอคติของลัทธิขงจื๊อ อย่างไรก็ดี อาหนงเสนอให้หนง เฉฺวียนฝู สามี ยึดอำนาจการปกครองเผ่าเฉิน (岑) ด้วยการสังหารพี่ชายหรือน้องชายของเขาเองซึ่งเป็นหัวหน้าเผ่า หนง เฉฺวียนฝู ก่อตั้งรัฐฉางเชิง (長生國) โดยมีตนเองเป็นปฐมกษัตริย์ ตั้งอาหนงเป็นราชินี เรียก 'หมิงเต๋อหฺวังโฮ่ว' (明德皇后) แล้วตัดความสัมพันธ์กับเวียดนาม ต่อมาใน ค.ศ. 1039 จักรพรรดิลี้ ท้าย ตง (Lý Thái Tông) แห่งเวียดนาม นำทัพมาปราบปราม จับหนง เฉฺวียนฝู และครอบครัวได้ จึงให้ประหารสิ้น เว้นแต่อาหนง และหนง จื้อเกา ผู้บุตร ที่หลบหนีไปได้ อาหนง และหนง จื้อเกา สานสัมพันธ์กับพ่อค้าชาวจีนซึ่งมักเดินทางมาซื้อทองที่กว่างโจว (广州) พ่อค้าคนหนึ่งนาม Huang Wei ชี้แนะแนวทางเอาชนะกองทัพราชวงศ์ซ่งที่ Yong ให้แก่อาหนง และหนง จื้อเกา พวกเขาทำตามและประสบความสำเร็จ จึงมุ่งหน้าไปตีเมืองอื่น ๆ เช่น เหิงเซี่ยน (橫縣) และอู๋โจว (梧州) จนสามารถนำกำลังมาล้อมกว่างตง (广东) ได้ใน ค.ศ. 1052 แต่ไม่สามารถตีเมืองได้ ราชวงศ์ซ่งตั้งค่าหัวอาหนง และหนง จื้อเกา สูงกว่าที่ตั้งไว้สำหรับกบฏในกว่างตง แล้วเรียกประชุมพลไปปราบปรามคนทั้งสองเป็นผลสำเร็จ อาหนง กับหนง จื้อเกา หนีไปยฺหวินหนาน (云南) และพยายามจะเรียกระดมพลที่นั่น แต่ถูกจับกุมเสียก่อน อาหนงถูกประหารชีวิตใน ค.ศ. 1055 อ้างอิง บรรณานุกรม อ่านเพิ่ม Eberhard, Wolfram (1982). China's Minorities, Yesterday and Today. Belmont CA: Wadsworth. Ma Yin, ed. (1989). China's Minority Nationalities. Beijing: Foreign Languages Press. Schafer, Edward (1967). The Vermillion Bird: Tang Images of the South. Berkeley: University of California. Taylor, K.W. (1983). The Birth of Vietnam. Berkeley: The University of California Press.
ตระกูลนอร์มัน โบมง หรือ โบมอนต์ หรือเป็นหนึ่งในตระกูลขุนนางแองโกลนอร์มันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่มาฝังรากเหง้าในอังกฤษหลังการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน ประวัติ รอเฌ เดอ โบมง ลอร์ด (แซเญอร์) แห่งปง-โอเดอแมร์, แห่งโบมง-เลอ-รอเฌ, แห่งบรียอน และแห่งวัตวีล แก่เกินกว่าที่จะไปต่อสู้ที่เฮสติงส์และอยู่ในนอร์ม็องดีเพื่อบริหารราชการและคุ้มกันนอร์ม็องดีในช่วงที่วิลเลียมออกไปรุกราน เขาได้รับดินแดนในเลสเตอร์เชอร์เป็นรางวัล รอแบร์ เดอ โบมง กงต์เดอเมอล็อง ที่บัญชาการปีกขวาของชาวนอร์มันในเฮสติงส์กลายเป็นเอิร์ลที่ 1 แห่งเลสเตอร์ น้องชายของเขา อ็องรี เดอ โบมง ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเอิร์ลแห่งวอริก ในช่วงรัชสมัยของสตีเฟน ฝาแฝดกาเลร็องกับรอแบร์เป็นพันธมิตรที่ทรงอำนาจของกษัตริย์ และกาเลร็อง (ที่เป็นกงต์เดอเมอล็องอยู่แล้ว) ถูกแต่งตั้งเป็นเอิร์ลแห่งวูร์สเตอร์เป็นรางวัล ที่ปรึกษาจากตระกูลโบมงมีความสำคัญต่อดยุคแห่งนอร์ม็องดีที่ต่อมากลายเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ สมาชิกกลุ่มแรก ๆ ของตระกูล สายตระกูลฝั่งแองโกลนอร์มัน รอเฌ เดอ โบมง รอแบร์ เดอ โบมง เอิร์ลที่ 1 แห่งเลสเตอร์ กาเลร็อง เดอ โบมง เอิร์ลที่ 1 แห่งวูร์สเตอร์ อ็องรี เดอ โบมง เอิร์ลที่ 1 แห่งวอริก สายตระกูลฝั่งฝรั่งเศส อูว์แบร์ เดอ โบมง-โอ-แมน แหล่งข้อมูล 'The Beaumonts in History (850-1850), Edward T. Beaumont, 1929, (333 pages)'
หนง จื้อเกา (; ค.ศ. 1025–1055?) เป็นบุคคลซึ่งชาวหนง (儂) ในเวียดนาม และชาวจฺวั้ง (壯) ในจีน ยกย่องเป็นวีรบุรุษ แต่ทั้งราชสำนักจีนและเวียดนามถือว่า เขาเป็นกบฏ ประวัติ เอกสาร ซ่งฉื่อ (宋史) ของจีน ระบุว่า หนง จื้อเกา เป็นบุตรชายของหนง เฉฺวียนฝู (儂全福) หัวหน้าเผ่าชาวจฺวั้งกลุ่มที่อยู่ในเวียดนาม กับอาหนง (阿儂) ธิดาของหัวหน้าเผ่าเผ่าหนึ่ง เมื่อเขาเติบใหญ่ขึ้น ได้สืบตำแหน่งหัวหน้าเผ่าชาวจฺวั้งต่อจากบิดา ครั้น ค.ศ. 1042 เขาอายุได้ 17 ปี เขาก่อตั้งราชอาณาจักรของตน เรียกว่า รัฐต้าหลี่ (大理國) ราชสำนักเวียดนามจึงออกติดตามจับกุมเขา เขาถูกคุมตัวไว้ที่ ทังล็อง(Thăng Long) หลายปี เขาได้รับการปล่อยตัวใน ค.ศ. 1048 จากนั้น ประกาศจัดตั้งอาณาจักรแห่งใหม่ เรียกว่า รัฐหนานเทียน (南天国) ราชสำนักเวียดนามจึงออกปราบปรามเขาอีกครั้ง ทำให้เขาและพรรคพวกต้องหลบหนีเข้าสู่แผ่นดินจีนภายใต้การปกครองของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) ใน ค.ศ. 1052 เขาประกาศจัดตั้งอาณาจักรแห่งใหม่อีกครั้ง เรียกว่า รัฐต้าหนาน (大南国) ตั้งตนเป็นจักรพรรดิ เรียกว่า จักรพรรดิเหรินฮุ่ย (仁惠皇帝) เขายึดหนานหนิง (南宁) ได้ จึงนำทัพมุ่งลงใต้ผ่านกวั่งตง (广东) ลงไปล้อมกวั่งโจว (广州) ได้ 57 วัน เมื่อเลิกล้อมกวั่งโจวแล้ว เขาขึ้นเหนือไปรบกับกองทัพราชวงศ์ซ่ง และมีชัยชนะอย่างต่อเนื่อง เพราะกำลังพลของเขาเคลื่อนไหวได้ง่ายกว่าทัพซ่ง จากนั้น เขามุ่งยึดดินแดนทางใต้และตะวันตก ยึดหนานหนิงได้อีกครั้งในเดือน 10 ค.ศ. 1052 จักรพรรดิซ่งเหรินจง (宋仁宗) ส่งขุนพลตี๋ ชิง (狄青) มาปราบปรามเขา ซึ่งตี๋ ชิง ทำสำเร็จ เขาพามารดาและผู้คนหนีไปถึงดินแดนซึ่งปัจจุบัน คือ ยฺหวินหนาน (云南), ไทย, และลาว แล้วพยายามจะเรียกระดมพลที่นั่น แต่ถูกจับกุมพร้อมมารดาเสียก่อน มารดาของเขาถูกประหารชีวิตใน ค.ศ. 1055 เชื่อว่า เขาน่าจะถูกประหารด้วย อ้างอิง บรรณานุกรม
ตาชั่งนี้มีวัตถุ 0 วัตถุ แบ่งเป็นสองข้างเท่ากัน 0 (ศูนย์) เป็นจำนวนคู่ กล่าวได้อีกอย่างคือ ภาวะคู่หรือคี่ของ 0 เป็นคู่ วิธีพิสูจน์ว่า 0 เป็นคู่ง่ายที่สุดคือตรวจสอบว่า 0 เข้ากับนิยามของ 'คู่' หรือไม่ โดย 0 เป็นพหุคูณของ 2 คือ 0 × 2 ผลคือ ศูนย์มีคุณสมบัติทั้งหมดอันเป็นลักษณะของจำนวนคู่ ตัวอย่างเช่น 0 มีจำนวนคี่ที่มากกว่าและน้อยกว่าขนาบ, มีภาวะคู่หรือคี่เหมือน และเซตของวัตถุ 0 วัตถุสามารถแบ่งได้เป็นสองเซตเท่า ๆ กัน 0 ยังเข้ากับแบบรูปที่จำนวนคู่อื่นมี กฎเลขคณิตภาวะคู่หรือคี่ เช่น คู่ − คู่ = คู่ กำหนดให้ 0 เป็นคู่ 0 เป็นสมาชิกเอกลักษณ์การบวกของกรุปจำนวนเต็มคู่ และเป็นกรณีตั้งต้นที่นิยามเวียนเกิดซึ่งจำนวนธรรมชาติคู่อื่น การใช้การเวียนเกิดนี้จากทฤษฎีกราฟจนถึงเรขาคณิตการคณนาต้องอาศัยว่า 0 เป็นคู่ ไม่เพียงแต่ 0 หารด้วย 2 ลงตัวเท่านั้น แต่ยังสามารถหารด้วยกำลัง 2 ลงตัวทุกจำนวน ซึ่งเกี่ยวข้องกับระบบเลขฐานสองที่คอมพิวเตอร์ใช้ ในหมู่สาธารณชนทั่วไป ภาวะคู่หรือคี่ของ 0 สามารถทำให้เกิดความสับสนได้ ในการทดลองเวลาปฏิกิริยา คนส่วนใหญ่ระบุว่า 0 เป็นคู่ช้ากว่า 2, 4, 6 หรือ 8 นักเรียนคณิตศาสตร์ตลอดจนครูอาจารย์บางส่วนคิดว่า 0 เป็นคี่, หรือเป็นทั้งคู่และคี่ หรือไม่เป็นทั้งคู่และคี่ นักวิจัยด้านการศึกษาคณิตศาสตร์เสนอว่า ความเข้าใจผิดเหล่านี้สามารถเป็นโอกาสเรียนรู้ได้ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: วิกฤตการเงินปี 1907 – เกมล่าชีวิต – สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลในฤดูกาล 2003–04 ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ชบา เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 26 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศไทย พายุชบานั้นอาจหมายถึง พายุไต้ฝุ่นชบา (พ.ศ. 2547) ( T0416, 19W) – เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 ที่มีผลกระทบต่อประเทศญี่ปุ่นในช่วงปลายเดือนสิงหาคม จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 20 ราย พายุไต้ฝุ่นชบา (พ.ศ. 2553) ( T1014, 16W, กาตริง) – เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 ที่มีผลกระทบต่อประเทศญี่ปุ่นในช่วงปลายเดือนตุลาคม พายุไต้ฝุ่นชบา (พ.ศ. 2559) ( T1618, 21W, อิกเม) – เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 ที่มีผลกระทบต่อประเทศเกาหลีใต้ และประเทศญี่ปุ่น ในช่วงต้นเดือนตุลาคม จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 10 ราย พายุไต้ฝุ่นชบา (พ.ศ. 2565) ( T2203, 04W, กาโลย) – เป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1 ที่มีผลกระทบต่อประเทศจีนในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 12 ราย 2004-08-24 |พายุไต้ฝุ่นชบา (พ.ศ. 2547) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2547 Chaba 2010-10-27 |พายุไต้ฝุ่นชบา (พ.ศ. 2553) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2553 Chaba 2016-10-03 |พายุไต้ฝุ่นชบา (พ.ศ. 2559) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2559 Chaba 2022-07-01 |พายุไต้ฝุ่นชบา (พ.ศ. 2565) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ชบา
บาลด์วินที่ 6 เคานต์แห่งฟลานเดอส์กับริชิลด์ เคานเตสแห่งเอโนลต์ บาลด์วินที่ 6 เคานต์แห่งฟลานเดอส์ ้เป็นขุนนางชาวแฟรงก์ ปกครองเป็นเคานต์แห่งเอโนลต์ (ด้วยสิทธิ์ของภรรยา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1051 ถึง ค.ศ. 1070 (ในชื่อ บาลด์วินที่ 1) และสืบทอดตำแหน่งต่อจากบิดาเป็นเคานต์แห่งฟลานเดอส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1067 ถึง 1070 ประวัติ บาลด์วินเป็นบุตรชายคนโตของบาลด์วินที่ 5 เคานต์แห่งฟลานเดอส์กับอาเดลาแห่งฝรั่งเศส พระธิดาของพระเจ้ารอแบต์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส กับกงสต็องส์แห่งอาร์ลส์ ทั้งยังเป็นพี่ชายของมาทิลดาแห่งฟลานเดอส์ พระราชินีคู่สมรสแห่งอังกฤษและพระมเหสีของพระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต กษัตริย์แห่งอังกฤษ เคานต์แห่งเอโนลต์ บิดาของเขาจับเขาแต่งงานแบบคลุมถุงชนกับริชิลด์ เคานเตสแห่งเอโนลต์ โดยใช้กองกำลังติดอาวุธข่มขู่ริชิลด์ที่เป็นภรรยาม่ายของแฮร์มันแห่งมงส์และทายาทหญิงแห่งเอโนลต์ เนื่องด้วยเอโนลต์เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ การแต่งงานโดยไม่ปรึกษาครั้งนี้จึงสร้างความขุ่นเคืองแก่จักรพรรดิเฮนรีที่ 3 พระองค์เดินทางมาทำสงครามกับสองพ่อลูกบาลด์วินแต่ไม่สำเร็จ ระหว่างปี ค.ศ. 1050 ถึง 1054 ล็อมแบต์ที่ 2 เคานต์แห่งล็องยืนหยัดต่อสู้กับจักรพรรดิเฮนรีที่ 3 เคียงข้างบาลด์วิน เขาเป็นหนึ่งในข้าราชบริพารแถวหน้าของบาลด์วิน ล็อมแบต์ถูกสังหารที่สมรภูมิลีลล์ในปี ค.ศ. 1054 การต่อสู้ครั้งอื่นๆ กับจักรพรรดิเฮนรีที่ 3 มีกลุ่มลอร์ดแห่งอาโลสต์มาร่วมต่อสู้ให้กับเคานต์แห่งฟลานเดอส์ทั้งสอง ริชิลด์คิดว่าบุตรชายจากการแต่งงานครั้งแรกของตน โรเฌร์ ไม่เหมาะสมที่จะเคานต์แห่งเอโนลต์คนต่อไป บาลด์วินกับริชิลด์จึงจับเขาไปเป็นบิชอปแห่งชาล็องส์ เปิดทางให้บุตรชายจากการแต่งงานครั้งที่สอง บาลด์วิน ขึ้นเป็นเคานต์แห่งเอโนลต์แทน บุตรสาวของเธอที่เกิดจากการแต่งงานครั้งแรกกลายเป็นแม่ชี บาลด์วินได้เคานตีเอโนลต์ส่วนที่เหลือเป็นที่ดินศักดินาส่วนหนึ่งและซื้ออีกส่วนหนึ่งมาเป็นที่ดินส่วนตัว การซื้อมาเป็นที่ดินส่วนตัวเป็นการเป็นเจ้าของที่ดินโดยสมบูรณ์ เจ้าของไม่ต้องรับใช้เจ้านายในลำดับที่สูงกว่าของที่แดนนั้นๆ พวกเขามีสิทธิ์ที่จะขายต่อที่ดินเมื่อไหร่ก็ได้ การเสียชีวิต บาลด์วินเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1070 การเสียชีวิตเร็วของเขาทำให้ฟลานเดอส์และเอโนลต์ตกไปอยู่ในมือของบุตรชายวัยเยาว์ อาร์นูล์ฟที่ 3 โดยมีริชิลด์เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน อาร์นูล์ฟที่ 3 ถูกฆ่าในปีต่อมาที่สมรภูมิคาสเซล ริชิลด์จึงช่วยให้บุตรชายคนรองลงมาของบาลด์วินได้เป็นบาลด์วินที่ 2 แห่งเอโนลต์ แต่ไม่นานตำแหน่งเคานต์ก็ถูกแย่งชิงไปโดยน้องชายของบาลด์วิน รอแบต์ชาวฟรีเซียน ที่กลายเป็นเคานต์รอแบต์ที่ 1 แห่งฟลานเดอส์ บาลด์วินสร้างอารามฮาสนงขึ้นมาใหม่และยกทรัพย์สินส่วนตัวเป็นของขวัญแก่อารามเป็นการสนับสนุน เขาส่งพระไปอยู่ที่นั่นและใช้มันเป็นที่ฝังศพของตนเอง ครอบครัว บาลด์วินกับริชิลด์มีบุตรด้วยกัน คือ อาร์นูล์ฟที่ 3 เคานต์แห่งฟลานเดอส์ บาลด์วินที่ 2 เคานต์แห่งเอโนลต์ อ้างอิง
อินเทาร์ หรือ อินดอร์ เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดและใหญ่ที่สุดของรัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย ยังถือว่าเป็นศูนย์กลางด้านการศึกษาของรัฐ เป็นเมืองแรกของรัฐที่มีมหาวิทยาลัย ทั้งสถาบันเทคโนโลยีอินเดีย (Indian Institute of Technology) และสถาบันการจัดการอินเดีย (Indian Institute of Management Indore) เมืองตั้งอยู่ปลายทิศใต้ของที่ราบสูงมัลวะ ที่ความสูงเฉลี่ยเหนือระดับน้ำทะเล550 เมตร ถือเป็นเมืองใหญ่ที่ตั้งอยู่บนที่สูงสุดของอินเดียกลาง เมืองอยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองโภปาล เมืองหลวงของรัฐ 190 กม. ประชากรโดยเฉลี่ยของอินโดร์ จากการสำรวจในปี ค.ศ. 2011 มีประชากร 1,994,397 คน (เทศบาล) และ 2,170,295 คน (ปริมณฑล) เมืองครอบคลุมพื้นที่เพียง ทำให้เมืองอินเทาร์เป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในภาคกลาง เมืองอินเทาร์ก่อตั้งมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 ในฐานะศูนย์กลางการค้าระหว่าง ที่ราบสูงเดคคานกับเดลี เมืองนี้และเมืองโดยรอบอยู่ภายใต้การปกครองของฮินดูโดยจักรวรรดิมราฐา เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1724 หลังจากบาจี เรา ที่ 1 เข้าควบคุมมัลวะอย่างเต็มตัว เมืองอินเทาร์เป็นเมืองหลวงของรัฐมัธยภรัต (Madhya Bharat) ระหว่างปี 1950 ถึง 1956 กลางเมืองอินเทาร์เป็นย่านธุรกิจ และเมืองหลวงธุรกิจของรัฐมัธยประเทศ ทั้งยังเป็นที่ตั้งของตลาดหลักทรัพย์มัธยประเทศ ที่เก่าแก่เป็นอันดับ 3 ของอินเดีย อ้างอิง
ซูลาเวซีใต้ หรือ ซูลาเวซีเซอลาตัน เป็นจังหวัดในคาบสมุทรใต้ของเกาะซูลาเวซี หมู่เกาะเซลายาร์ซึ่งอยู่ทางใต้ของซูลาเวซีก็เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดนี้ด้วย จังหวัดนี้ติดกับจังหวัดซูลาเวซีกลางและจังหวัดซูลาเวซีตะวันตกทางทิศเหนือ ติดกับอ่าวโบเนและจังหวัดซูลาเวซีตะวันออกเฉียงใต้ทางทิศตะวันออก ติดกับช่องแคบมากัซซาร์ทางทิศตะวันตก และติดกับทะเลโฟลเร็ซทางทิศใต้ จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 8,032,551 คน ทำให้จังหวัดนี้เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดบนเกาะ (ร้อยละ 46 ของจำนวนประชากรของเกาะซูลาเวซี) และเป็นจังหวัดที่มีประชากรมากสุดอันดับ 6 ของอินโดนีเซีย จากการคาดคะเนประชากรในปี 2015 คาดว่ามีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 8.52 ล้านคน กลุ่มชาติพันธุ์ส่วนใหญ่ของจังหวัดซูลาเวซีใต้คือ ชาวบูกิซ ชาวมากัซซาร์ ชาวโตราจา และชาวมันดาร์ เศรษฐกิจของจังหวัดขึ้นอยู่กับเกษตรกรรม การจับปลา และเหมืองทอง แมกนีเซียม เหล็ก และแร่อื่น ๆ เป็นหลัก เรือปีนีซียังคงใช้กันอย่างแพร่หลายในหมู่ชาวบูกิซและมากัซซาร์ โดยส่วนใหญ่ใช้สำหรับการคมนาคมสั้น ๆ บรรทุกของ และจับปลาในหมู่เกาะของอินโดนีเซีย ในยุคทองของการค้าเครื่องเทศระหว่างศตวรรษที่ 15 ถึง 19 จังหวัดซูลาเวซีใต้ถือเป็นประตูทางเข้าสู่หมู่เกาะโมลุกกะ ยังมีอาณาจักรเล็ก ๆ รวมถึงสองอาณาจักรที่โดดเด่นอย่าง อาณาจักรโกวา ใกล้กับมากัซซาร์ และอาณาจักรบูกิซที่ตั้งอยู่ในโบเน เมื่อบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (เฟโอเซ) เริ่มดำเนินงานในภูมิภาคนี้ในศตวรรษที่ 15 ต่อมาบริษัทได้มีความสัมพันธ์กับเจ้าชายบูกิซ พระนาม อารุง ปาลักกา พวกเขามีชัยเหนืออาณาจักรโกวา กษัตริย์แห่งโกวา สุลต่านฮาซานุดดิน ให้เซ็นสนธิสัญญาเพื่อเป็นการลดอำนาจของบุนกายา โกวา หน่วยการบริหาร พื้นที่จังหวัดซูลาเวซีใต้แบ่งออกเป็น 21 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 3 นครหรือโกตา และ 311 ตำบลหรือเกอจามาตัน ;อำเภอ ;นคร อ้างอิง บรรณานุกรม ซูลาเวซีใต้
สวัสดีครับ ทาง WMF ต้องการปรับปรุง visual editor สำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่ ซึ่งวิกิพีเดียภาษาไทยมีผู้ใช้ mobile editing แล้วจำนวนมาก จึงอยากได้ความคิดเห็นของผู้ร่วมแก้ไขเพื่อแก้ไขปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้นครับ รายละเอียดดูได้ที่ :mw:Visual-based mobile editing/Ideas/October 2018 ทั้งนี้ สามารถออกความเห็นได้ในหน้านี้ เดี๋ยวผมจะรวบรวมส่งให้เขาครับ --Horus (พูดคุย) 10:39, 10 พฤศจิกายน 2561 (ICT) สำหรับผม ผมถนัดเขียนแค่ PC เท่านั้น ส่วนคนอื่นจะคิดเห็นด้วยอย่างไรก็ตามใจครับ แต่ผมไม่เห็นด้วยครับ ขอบคุณครับ --Tvcccp (cn:Yesona) (Talk) 00:34, 11 พฤศจิกายน 2561 (ICT) ไม่น่าจะใช้คำว่า 'ไม่เห็นด้วย' เพราะคุณ Horus ไม่ได้ถามว่า 'เห็นด้วยหรือไม่' นะครับ คุณ Tvcccp น่าจะหมายถึง 'ไม่มีความคิดเห็น' หรือเปล่าครับ --Geonuch (คุย) 15:17, 11 พฤศจิกายน 2561 (ICT) ไม่แนะนำให้ใช้ความเห็นส่วนตนเป็นที่ตั้งครับ อย่าลืมว่าปัจจุบัน Internet of Things ทำให้หลาย ๆ อย่างที่ไม่ใช่คอมพิวเตอร์ก็สามารถทำงานได้ทัดเทียมกับคอมพิวเตอร์ อย่างการแก้ไขนี้ก็ดี ผมก็ใช้โทรศัพท์มือถือพิมพ์ครับ การที่คุณจะเหมารวมว่าคุณไม่ใช้และไม่เห็นด้วย ถือเป็นการไม่เคารพหลักการฉันทามติของประชาคมวิกิพีเดียครับ --58.11.139.32 00:24, 14 พฤศจิกายน 2561 (ICT) ขอโทษนะครับ ผมพึ่งมาเห็น ตามที่คุณ Geonuch กล่าว ผมไม่มีความคิดเห็นในเรี่องนี้ ผมลืมเปลื่ยนแม่แบบ ไม่เห็นด้วย เป็นแม่แบบ ความเห็น และที่บอกว่าไม่เคารพหลักการฉันทามติ... แสดงว่าอยากเห็นแอปวิกิพีเดียโดนวิพากษ์วิจารณ์แบบ Diablo immortal หรือครับ ?) --Tvcccp (cn:Yesona) (Talk) 01:11, 14 พฤศจิกายน 2561 (ICT) คุณเข้าใจหรือเปล่าครับว่า Diablo Immortal ยังไม่ใช่สิ่งที่ออกมาให้ผู้เล่นทั่วไปจับต้องได้ และผู้เล่นคาดหวังว่าจะได้เห็นสิ่งที่ล้ำสมัยหรือยิ่งใหญ่กว่าการนำเกมมาลงในมือถือ จึงทำให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ ในทางกลับกัน Mobile Editing ในวิกิพีเดียเป็นสิ่งที่มีอยู่แล้ว Visual Editor ก็มีอยู่แล้วเช่นกัน และสิ่งที่กำลังถามความเห็นอยู่ ก็คือการปรับปรุงฟังก์ชันที่มีอยู่แล้วทั้งนั้น ดังนั้นจะเอาตัวอย่างของทั้งสองกรณีมาปรับด้วยกันไม่ได้ การที่คุณอ้างว่าคุณไม่ใช้และไม่เห็นด้วยในการแก้ไขบนมือถือ ก็ถือเป็นสิทธิที่พึงกระทำได้ แม้ว่าจะเป็นการกระทำอันไม่ส่งเสริมให้เกิดหลักการฉันทามติเพราะว่ามิได้มีการอธิบายถึงรายละเอียดในประเด็นว่าเหตุใดจึงไม่เห็นด้วยก็ตาม เป็นเพียงแต่การตั้งเป้าประสงค์ไว้อยู่แล้วและหาเหตุผลเพื่อให้บรรลุถึงเป้าประสงค์นั้น อนึ่ง การเปลี่ยนเป็นความเห็น ก็หาได้ทำให้ใจความสำคัญของเนื้อหาว่าคุณไม่ใช้และไม่เห็นด้วยเปลี่ยนไปครับ --210.1.21.126 11:33, 14 พฤศจิกายน 2561 (ICT) }
วัดโพธิ์แทน ตั้งอยู่ที่ บ้านโพธิ์แทน ตำบลโพธิ์แทน อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก ประวัติ วัดโพธิ์แทน เป็นวัดเก่าแก่อีกวัดหนึ่งของ อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก สร้างขึ้นในยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อพุทธศักราช 2450 บนเนื้อที่ 41 ไร่ ที่ บ้านโพธิ์แทน ตำบลบางปลากดในอดีต และในปัจจุบันคือ ตำบลโพธิ์แทน อำเภอองครักษ์ ตามประวัติของ วัดโพธิ์แทน นั้นรู้กันว่า นายเล็ก รักคุณ เป็นผู้น้อมถวายที่ดินเพื่อสร้าง วัดโพธิ์แทน ตลอดจนอุบาสก-อุบาสิกาผู้มีจิตยึดมั่นต่อพระพุทธศาสนาร่วมกันสร้าง วัดโพธิ์แทน ขึ้นมาเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาให้คงอยู่คู่ผืนแผ่นดินไทยตลอดไปตราบนานเท่านาน โดยมี พระอาจารย์ยอด เป็นผู้รับหน้าที่นำชาวบ้านสร้าง วัดโพธิ์แทน เรื่อยมาด้วยความอุตสาหะวิริยะยิ่ง เพื่อความเจริญก้าวหน้าของอารามแห่งนี้ แม้ว่าในขณะนั้นการเดินทางไป วัดโพธิ์แทน จะยากลำบากเนื่องจากวัดนี้อยู่ห่างไกลความเจริญเพราะห่างไกลหมู่บ้าน แต่รายล้อมรอบด้วยทุ่งนาเพราะวัดนี้ตั้งอยู่พื้นที่ราบลุ่มนั่นเอง จนกระทั่งท่านได้มรณภาพลงในที่สุด จากนั้นได้มีเจ้าอาวาสลำดับมา 3 องค์ จนถึง พ.ศ. 2510 จึงได้มีเจ้าอาวาสนาม หลวงพ่อเกิด พื้นที่ เป็นพื้นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงมีแม่น้ำไหล่ผ่าน 2 สาย แม่น้ำบางปลากด กับแม่น้ำนอง และมีคลองชลประทานคลอง 31 เขตพื้นที่ ทิศเหนือ ติด ตำบลบ้านพริก อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายกและจังหวัดปทุมธานี ทิศใต้ ติด ตำบลบางปลากด อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก ทิศตะวันออก ติด ตำบลอาษา,ตำบลทองหลาง อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก ทิศตะวันตก ติด จังหวัดปทุมธานี การเดินทาง เส้นทางรถยนต์ จากสามแยกไฟแดง 1 ป้อมยามตำรวจ ตรงไปทางโค้งอุโมงค์ ถึงคลอง 29 เลี้ยวซ้ายข้ามสะพานคลอง 29 เข้าตำบลบางปลากด ถึงคลอง 30 ตรงเข้าบ้านคลอง 31 ตำบลโพธิ์แทน 9 กิโลเมตร รายนามเจ้าอาวาส รายนามเจ้าอาวาสวัดโพธิ์แทน ลำดับ ชื่อ ตำแหน่ง วาระการดำรงตำแหน่ง 1. พระอาจารย์ยอด เจ้าอาวาส พ.ศ. 2450 - 2. พระอาจารย์(รอใส่นาม) เจ้าอาวาส ไม่ทราบ 3. พระครูวิมุตยาภรณ์ (เกิด ปริมุตฺโต) เจ้าอาวาส,เจ้าคณะอำเภอองครักษ์ พ.ศ. 2510 - 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 4. พระครูอาทรโพธยานุกูล (ประยงค์ ธมฺมวโร) เจ้าอาวาส,รองเจ้าคณะตำบล 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2557-11 สิงหาคม พ.ศ. 2561 5. พระสมุห์บัว ฉนฺทโก เจ้าอาวาส 11 สิงหาคม พ.ศ. 2561-ปัจจุบัน อ้างอิง โพธิ์แทน
ชวาตะวันออก หรือ จาวาตีมูร์ (ย่อว่า) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะชวา ยังรวมถึงเกาะมาดูราที่เชื่อมกับเกาะชวาโดยสะพานที่ยาวที่สุดในอินโดนีเซียที่ชื่อสะพานซูรามาดู และรวมถึงหมู่เกาะกาเงอันและหมู่เกาะมาซาเล็มบูที่ตั้งอยู่ทางตะวันออและเหนือ ตามลำดับ เมืองหลวงของจังหวัดคือ ซูราบายา เมืองใหญ่อันดับ 2 ของอินโดนีเซียและเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมที่สำคัญ บาญูวางีเป็นอำเภอที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดชวาตะวันออก และใหญ่ที่สุดของเกาะชวา จังหวัดครอบคลุมพื้นที่ 47,800 ตร.กม. จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากรราว 37,476,757 คน อาศัยอยู่ในจังหวัดชวาตะวันออก เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศ และจากข้อมูลทางการล่าสุดในเดือนมกราคม 2014 มีประชากร 41,529,481 คน จังหวัดชวาตะวันออกติดกับจังหวัดชวากลางเพียงจังหวัดเดียว ทางทิศตะวันตก ติดกับทะเลชวาและมหาสมุทรอินเดียทางชายฝั่งทิศเหนือและใต้ ตามลำดับ ช่องแคบบาหลีทางตะวันออกได้แบ่งเกาะชวากับบาหลี หน่วยการบริหาร พื้นที่จังหวัดชวาตะวันออกแบ่งออกเป็น 29 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 9 นครหรือโกตา และ 666 ตำบลหรือเกอจามาตัน ;อำเภอ ;นคร อ้างอิง ชวาตะวันออก
มาลูกูเหนือ หรือ มาลูกูอูตารา เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศอินโดนีเซีย ครอบคลุมพื้นที่ส่วนเหนือของหมู่เกาะโมลุกกะ เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองโซฟีฟีบนเกาะฮัลมาเฮรา และเป็นศูนย์กลางประชากรที่ใหญ่ที่สุดของเกาะเตอร์นาเต หมู่เกาะโมลุกกะเดิมทีเป็นจังหวัด อย่างไรก็ดีใน ค.ศ. 1999 ได้แยกออกมาเป็น 2 จังหวัด โดยจังหวัดมาลูกูเหนือได้แยกออกมาจากจังหวัดมาลูกู ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 หมู่เกาะของจังหวัดมาลูกูเหนือเป็นที่รู้จักในชื่อ 'หมู่เกาะเครื่องเทศ' ณ เวลานั้นภูมิภาคนี้เป็นแหล่งของกานพลู ชาวดัตช์ โปรตุเกส สเปน และสุลต่านท้องถิ่นรวมถึงชาวเตอร์นาเตและตีโดเรได้ต่อสู้กันเพื่อเป็นผู้ควบคุมผลประโยชน์ทางการค้าจากเครื่องเทศเหล่านี้ ต่อมาต้นกานพลูได้ถูกขนส่งและนำไปปลูกในส่วนต่าง ๆ ของโลก และความต้องการกานพลูก็ได้ลดลง ได้ลดความสำคัญของมาลูกูเหนือไป ประชากรในจังหวัดมาลูกูเหนือมี 1,038,087 คน จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2010 เป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดของอินโดนีเซีย จากข้อมูลทางการล่าสุดในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 มีประชากรเพิ่มเป็น 1,141,561 คน หน่วยการบริหาร พื้นที่จังหวัดมาลูกูเหนือแบ่งออกเป็น 8 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 2 นครหรือโกตา และ 116 ตำบลหรือเกอจามาตัน ;อำเภอ ;นคร เมืองหลักของจังหวัดมาลูกูเหนือได้แก่เมืองโซฟีฟี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนครตีโดเร อ้างอิง มาลูกูเหนือ
กับดับหนูที่มียาเบื่อหนู (ประเทศเยอรมนี, ค.ศ. 2010) ยาเบื่อหนู เป็นสารเคมีที่ใช้ในการควบคุมสัตว์รังควาน ซึ่งถูกผลิตและจัดจำหน่ายโดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อฆ่าสัตว์ฟันแทะ ยาเบื่อหนูบางชนิดฆ่าสัตว์ฟันแทะทันทีเมื่อสัมผัส ในขณะที่สารบางชนิดอื่นต้องถูกสัมผัสมากกว่าหนึ่งครั้งถึงจะแสดงผล สัตว์ฟันแทะมักจะไม่กินอาหารที่แปลกใหม่ (สะท้อนกับการปรับตัวของสัตว์ฟันแทะที่ไม่สามารถอาเจียนอาหาร) แต่จะชิม รอและสังเกตว่าอาหารที่กินทำให้ตัวสัตว์เองหรือสัตว์อื่นป่วยหรือไม่ โดยพฤติกรรมการเข็ดขยาดต่อสารพิษ (poison shyness) ของสัตว์จะถูกรับมือด้วยสารพิษที่มีผลกับสัตว์เมื่อสัมผัสหลายครั้ง นอกจากยาเบื่อหนูยังเป็นสารที่ก่อพิษโดยตรงกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเช่น สุนัข แมว และมนุษย์ สารเคมีกำจัดหนูยังสามารถก่อพิษทางอ้อมให้แก่สัตว์ที่ล่าหรือกินซากสัตว์ฟันแทะที่ตายจากสารเคมีกำจัดหนู แบบใช้สารเคมี ยาต้านการแข็งตัวของเลือด ยาต้านการแข็งตัวของเลือด (anticoagulant) มีความหมายคือสารที่ได้รับหลายครั้ง (ฆ่าสัตว์หลังจากหนึ่งถึงสองอาทิตย์ที่กินสารในปริมาณอันตราย มักไม่เร็วกว่านี้) การได้รับสารเพียงครั้งเดียว (ยารุ่นที่สอง) หรือหลายครั้ง (ยารุ่นที่หนึ่ง) ซึ่งทำหน้าที่ในกีดกันวงจรของวิตามินเคและก่อให้เกิดข้อบงพร่องในการผลิตสารที่มีผลของการให้เลือดแข็งตัว โดยส่วนใหญ่คือโพรทรอมบิน (prothrombin) โปรคอนเวอร์ติน (proconvertin) นอกจากการก่อความบกพร่องในระบบอาหารแล้ว สารยาต้านการแข็งตัวของเลือด 4-ไฮดรอกซีคูมาริน (4-hydroxycoumarin) 4-ไธโอโครมเมนอน (4-thiochromenone) และอินดานไดโอน (indandione) ยังสามารถสร้างความเสียหายให้แก่หลอดเลือดฝอยเมื่อสัตว์กินสารเป็นจำนวนมาก โดยสารนี้ทำให้การผ่านของสารอื่น ๆ ในเส้นเลือดง่ายขึ้น จนกระทั่งเกิดการตกเลือดภายใน ผลกระทบเหล่านี้เกิดขึ้นเรื่อยในเวลาหลายวัน จนกระทั่งเมื่อถึงการก่อพิษขั้นสุดท้าย สัตว์ฟันแทะจะเหนื่อยล้าและล้มลงเนื่องจากภาวะของเหลวในกระแสเลือดลดลงหรือโลหิตจาง และตายอย่างสงบ ข้อสงสัยเกี่ยวกับการใช้สารเหล่านี้เพื่อกำจัดสัตว์ฟันแทะเป็นวิธีที่ปรานีหรือไม่ ได้รับความสนใจมากยิ่งขึ้น ข้อได้เปรียบของการใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือดเพื่อกำจัดหนูคือระยะเวลาสำหรับสารพิษที่ออกฤทธิ์และฆ่าสัตว์ ซึ่งหมายความว่าสัตว์ฟันแทะจะไม่รู้ตัวว่าสารพาที่กินเป็นสิ่งที่ก่อความเสียหายภายในร่างกายของมันเอง สารยาต้านการแข็งตัวของเลือดรุ่นแรกมักจะมีความเป็นพิษน้อยกว่ารุ่นสอง โดยการที่จะให้สารนั้นมีฤทธิ์ได้ สารจะต้องมีความเข้มข้นที่สูง (มักจะอยู่ประมาณร้อยล่ะ 0.1-0.005 ) และต้องถูกกินเป็นบ่อยครั้งเพื่อที่จะให้สารพิษนั้นสะสมในระดับอันตราย สารยาต้านการแข็งตัวของเลือดรุ่นสองมักมีความเป็นพิษมากกว่ารุ่นแรก โดยสารรุ่นนี้สามารถถูกใช้งานโดยมีความเข้มข้นต่ำ (มักจะอยู่ประมาณร้อยล่ะ 0.005-0.001) และเป็นพิษพอที่สัตว์ฟันแทะกินครั้งเดียวแล้วมีผลกระทบ นอกจากนี้แล้วสารรุ่นนี้ยังสามารถใช้เพื่อรับมือสัตว์ฟันแทะที่ดื้อยารุ่นแรก วิตามินเค-1 สามารถใช้เพื่อเป็นยาแก้พิษสำหรับสัตว์เลี้ยงหรือมนุษย์ที่ได้รับยาต้านการแข็งตัวของเลือด สารพิษเหล่านี้ทำหน้าที่โดยปิดกั้นการทำงานของตับ และในกรณีที่อยู่ในขั้นติดพิษที่สูง ร่างกายจะไม่มีสารที่มีผลของการให้เลือดแข็งตัวหลายชนิด และปริมาณของเลือดที่หมุนเวียนจะหายไป เพราะฉะนั้นการให้เลือด (ซึ่งมีสารที่มีผลของการให้เลือดแข็งตัว) สามารถช่วยชีวิตสัตว์ที่ได้รับสารพิษได้ อ้างอิง
นูซาเติงการาตะวันออก หรือ นูซาเติงการาตีมูร์ เป็นจังหวัดที่อยู่ทางใต้สุดของประเทศอินโดนีเซีย โดยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของหมู่เกาะซุนดาน้อย อยู่ทางใต้ของมหาสมุทรอินเดีย และอยู่ทางเหนือของทะเลโฟลเร็ซ ในอาณาเขตมีเกาะทั้งหมด 500 เกาะ โดยมีเกาะที่ใหญ่ที่สุดภายในอาณาเขต เช่น เกาะซุมบา, เกาะโฟลเร็ซ, พื้นที่ทางตะวันตกของเกาะติมอร์ (พื้นที่นี้มีพรมแดนร่วมกับประเทศติมอร์-เลสเต) ในจังหวัดมีการแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 21 อำเภอ กับนครระดับอำเภอ คือ กูปัง ถือว่าเป็นเมืองหลักและเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในจังหวัดนี้ ในฐานะที่เป็นดินแดนที่มีประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ จังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกเป็นจังหวัดเดียวในอินโดนีเซียที่ซึ่งโรมันคาทอลิกเป็นลัทธิความเชื่อหลัก จังหวัดแห่งนี้มีพื้นที่รวมทั้งหมด 47,245.82 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรรวม 4,683,827 คน จากสำมะโนประชากร พ.ศ. 2554 ส่วนจำนวนประชากรประมาณการล่าสุดในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 คือ 5,070,746 คน เศรษฐกิจของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกถือว่าอยู่ในหนึ่งจังหวัดที่ยังในระดับด้อยพัฒนาของประเทศอินโดนีเซีย ในขณะนี้ได้เน้นไปสนใจในภาคการท่องเที่ยวเป็นส่วนใหญ่ โดยสถานที่ท่องเที่ยวที่รู้จักกันมากที่สุด ได้แก่ ชุมชนประมงลาบูวันบาโจ, อุทยานแห่งชาติโกโมโด และเขาเกอลีมูตู หน่วยการบริหาร พื้นที่จังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกแบ่งออกเป็น 21 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 1 นครหรือโกตา และ 309 ตำบลหรือเกอจามาตัน ;อำเภอ ;นคร กูปัง (เมืองหลัก) อ้างอิง นูซาเติงการาตะวันออก
ขนุน เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 5 ลำดับที่ 26 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศไทย พายุขนุนนั้นอาจหมายถึง พายุไต้ฝุ่นขนุน (พ.ศ. 2548) ( T0515, 15W, กีโก) – เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 ที่มีผลกระทบต่อประเทศจีนในช่วงกลางเดือนกันยายน จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 16 ราย พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน (พ.ศ. 2555) ( T1207, 08W, เอนเตง) – เป็นพายุที่มีผลกระทบต่อประเทศเกาหลีเหนือ และประเทศเกาหลีใต้ ในช่วงกลางเดือนกรกฎาคม จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 89 ราย พายุไต้ฝุ่นขนุน (พ.ศ. 2560) ( T1720, 24W, โอเดตต์) – เป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 2 ที่มีผลกระทบต่อมณฑลไหหลำ และประเทศเวียดนาม ในช่วงกลางเดือนตุลาคม พายุไต้ฝุ่นขนุน (พ.ศ. 2566) ( T2306, 06W, ฟัลโกน) – เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 ที่มีผลกระทบต่อคาบสมุทรเกาหลี และประเทศญี่ปุ่น ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 13 ราย Khanun 2005-09-10 |พายุไต้ฝุ่นขนุน (พ.ศ. 2548) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2548 Tropical Storm Khanun 2012-07-17 |พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน (พ.ศ. 2555) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 Khanun 2017-10-15 |พายุไต้ฝุ่นขนุน (พ.ศ. 2560) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2560 Khanun 2023-07-31 |พายุไต้ฝุ่นขนุน (พ.ศ. 2566) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ขนุน
เกาะแคโรไลน์ เกาะแคโรไลน์ เป็นเกาะปะการังวงแหวนไร้คนอาศัยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะไลน์ใต้ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลาง ชาวยุโรปพบเกาะนี้ครั้งแรกเมื่อประมาณ พ.ศ. 2149 สหราชอาณาจักรอ้างสิทธิเหนือเกาะใน พ.ศ. 2411 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศคิริบาสหลังได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2522 เกาะแคโรไลน์แทบไม่มีคนบุกรุก และถือเป็นเกาะเขตร้อนในสภาพดั้งเดิมมากที่สุดเกาะหนึ่ง แม้มีการทำปุ๋ยขี้นก การเก็บเกี่ยวลูกมะพร้าวแห้งและการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 เกาะนี้เป็นถิ่นอาศัยของปูมะพร้าวใหญ่สุดแห่งหนึ่งของโลกและเป็นแหล่งเพาะพันธุ์นกทะเลโดยเฉพาะนกจำพวกนกนางนวลแกลบดำที่สำคัญอีกด้วย ปัจจุบันเกาะนี้เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เมื่อ พ.ศ. 2557 รัฐบาลคิริบาสจัดตั้งเขตห้ามทำประมง 12 ไมล์ทะเลรอบหมู่เกาะไลน์ใต้ เกาะนี้ขึ้นชื่อจากบทบาทในการเฉลิมฉลองสหัสวรรษ หลังมีการปรับเปลี่ยนเส้นแบ่งเขตวันสากลใน พ.ศ. 2538 ทำให้เกาะแคโรไลน์เป็นหนึ่งในจุดแรก ๆ บนโลกที่ย่างเข้าวันที่ 1 มกราคม 2543 ในปฏิทิน (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ภาวะคู่หรือคี่ของ 0 – วิกฤตการเงินปี 1907 – เกมล่าชีวิต ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
อูร์รากา เสด็จพระราชสมภพที่กูอิงบราในปี ค.ศ. 1148 สวรรคตที่วัมบา จังหวัดบายาโดลิด ในปี ค.ศ. 1211 ทรงเป็นอิงฟังตาแห่งโปรตุเกส เป็นพระธิดาของพระเจ้าอาฟงซู เอ็งรีกึช ปฐมกษัตริย์แห่งโปรตุเกส กับมาตีลด์แห่งซาวอย พระอัครมเหสี พระองค์เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเลออนจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออนและเป็นพระมารดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน ชีวประวัติ อูร์รากาเป็นพระธิดาของพระเจ้าอาฟงซูที่ 1 ปฐมกษัตริย์แห่งโปรตุเกส กับมาตีลด์แห่งซาวอย พระอัครมเหสี พระองค์มีพี่น้องหลายคน หนึ่งในนั้นคือพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส ในเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายน ค.ศ. 1165 พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออน ทำให้พระองค์เป็นอินฟันตาของโปรตุเกสคนแรกที่อภิเษกสมรสกับพระมหากษัตริย์เลออน ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันเพียงคนเดียว คือ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน ซึ่งเสด็จพระราชสมภพในซาโมราเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1171 ทว่าการแต่งงานของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 กับอูร์รากาถูกสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1171 หรือ 1172 ด้วยทั้งคู่เป็นลูกพี่ลูกน้องลำดับที่สองกัน ต่างฝ่ายต่างก็เป็นพระปนัดดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา อูร์รากาได้บวชเป็นแม่ชีเข้าร่วมนิกายนักบุญยอห์นแห่งเยรูซาเลมและเกษียณตัวไปใช้ชีวิตอยู่ในที่ดินที่ซาโมราซึ่งได้รับมาจากอดีตพระสวามี ต่อมาพระองค์เกษียณตัวเข้าสู่อารามซานตามาริอาเดวัมบาของนิกายนักบุญยอห์น ร่างของพระราชินีอูร์รากาถูกฝังที่อารามซานตามาริอาเดวัมบาซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ในจังหวัดบายาโดลิด อารามเป็นของนิกายนักบุญยอห์น ภายในโบสถ์ของซันตามาเรียมีเพียงส่วนเดียวที่หลงเหลือมาจากสมัยกลาง คือ โบสถ์น้อยของพระราชินีอันเป็นที่ตั้งของแผ่นจารึกที่กล่าวว่า ร่างของพระราชินีอูร์รากาแห่งโปรตุเกสถูกฝังอยู่ภายในโบสถ์แห่งนี้ อ้างอิง
เครือข่ายเมแทบอลิกในวัฏจักรกรดซิตริกของ Arabidopsis thaliana เอ็นไซม์และเมแทบอไลต์แสดงเป็นสี่เหลี่ยมสีแดง และอันตรกิริยาระหว่างพวกมันเป็นเส้นสีดำ กระบวนการสร้างและสลาย หรือ เมแทบอลิซึม มาจากภาษากรีก μεταβολή ('metabolē') มีความหมายว่า 'เปลี่ยนแปลง' เป็นกลุ่มปฏิกิริยาเคมีที่เกิดขึ้นในเซลล์สิ่งมีชีวิตเพื่อค้ำจุนชีวิต วัตถุประสงค์หลักสามประการของเมแทบอลิซึม ได้แก่ การเปลี่ยนอาหารและเชื้อเพลิงให้เป็นพลังงานในการดำเนินกระบวนการของเซลล์ การเปลี่ยนอาหารและเชื้อเพลิงเป็นหน่วยย่อยของโปรตีน ลิพิด กรดนิวคลิอิกและคาร์โบไฮเดรตบางชนิด และการขจัดของเสียไนโตรเจน ปฏิกิริยาเหล่านี้มีเอนไซม์เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา เพื่อให้สิ่งมีชีวิตเติบโตและเจริญพันธุ์ คงไว้ซึ่งโครงสร้างและตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อม 'เมแทบอลิซึม' ยังสามารถหมายถึง ผลรวมของปฏิกิริยาเคมีทั้งหมดที่เกิดในสิ่งมีชีวิต รวมทั้งการย่อยและการขนส่งสสารเข้าสู่เซลล์และระหว่างเซลล์ กลุ่มปฏิกิริยาเหล่านี้เรียกว่า เมแทบอลิซึมสารอินเทอร์มีเดียต (intermediary หรือ intermediate metabolism) โดยปกติ เมแทบอลิซึมแบ่งได้เป็นสองประเภท คือ แคแทบอลิซึม (catabolism) ที่เป็นการสลายสารโมเลกุลขนาดใหญ่เป็นสารโมเลกุลขนาดเล็ก การสลายสารอินทรีย์ ตัวอย่างเช่น การสลายกลูโคสให้เป็นไพรูเวต เพื่อให้ได้พลังงานในการหายใจระดับเซลล์ และแอแนบอลิซึม (anabolism) ที่หมายถึงการสร้างหรือสังเคราะห์สารโมเลกุลขนาดเล็กเป็นสารโมเลกุลขนาดใหญ่ในแมทาบอลิซึม เช่นการสร้างส่วนประกอบของเซลล์ โปรตีนและกรดนิวคลีอิก ทั้งนี้ การเกิดแคแทบอลิซึมส่วนใหญ่มักมีการปลดปล่อยพลังงานออกมา ส่วนการเกิดแอแนบอลิซึมนั้นจะมีการใช้พลังงานเพื่อเกิดปฏิกิริยา (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: เกาะแคโรไลน์ – ภาวะคู่หรือคี่ของ 0 – วิกฤตการเงินปี 1907 ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญแห่งสมเด็จพระราชินีนาถวิคตอเรีย หรือ เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียน เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ลำดับที่ 6 ซึ่งสถาปนาโดย สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร เพื่อทรงพระราชทานให้แก่ข้าราชการพลเรือนในสหราชอาณาจักรและคนอื่น ปัจจุบันนี้ยังอยู่ในสมัยการพระราชทาน โดยประธานเครื่องราชอิสริยาภรณ์คือ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร โดยมีแกรนด์มาสเตอร์เครื่องราชอิสริยาภรณ์คือ เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี โดยเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชุดนี้แบ่งออกเป็น 6 ชั้น ลำดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียน ลำดับ ชั้นอัศวินสูงสุด ชั้นอัศวิน ชั้นสร้อยแพร เหรียญแพร สมาชิก เหรียญ(associated) คำนำหน้าชื่อ เซอร์/เดมดาม เซอร์/เดมดาม อักษรย่อ GCVO KCVO/DCVO CVO LVO MVO RVM ลักษณะเครื่องราชอิสริยาภรณ์ แพรแถบย่อสำหรับสมาชิกสามัญของเครื่องราชฯ แพรแถบย่อสำหรับสมาชิกกิตติมศักดิ์ของเครื่องราชฯ เสื้อคลุมแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ลักษณะเครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียนมีองค์ประกอบคือ สายสะพาย ดารารัตน์เครื่องราชอิสริยาภรณ์ ;สมาชิกที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียนในราชอาณาจักรไทย: พระนาม สถานะ ปีที่ได้รับ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรไทย 2539 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี สยามบรมราชกุมารี 2539 สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เจ้าฟ้า 2539 }
แขวงบางรัก เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่การปกครองของเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นแขวงที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากเป็นแหล่งชุมชนของชาวต่างชาติที่มาอาศัยในกรุงเทพมหานครตั้งแต่การสร้างถนนเจริญกรุงและรถรางขึ้น จึงทำให้เป็นบริเวณที่ชาวยุโรปมาตั้งรกราก ค้าขาย และสร้างสถานทูต เช่น ฝรั่งเศส, โปรตุเกส, สหราชอาณาจักร นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของวัดม่วงแค, วัดสวนพลู, ตึกสเตท ทาวเวอร์, โอ.พี.การ์เดน, โรงเรียนอัสสัมชัญ, โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์, โรงเรียนอัสสัมชัญศึกษา, อาคารสำนักงานของ โทรคมนาคมแห่งชาติ และศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ พื้นที่แขวงบางรักประกอบด้วยชุมชนโบราณหลายแห่ง เช่น ชุมชนมัสยิดฮารูณ และยังเป็นที่ตั้งของโบราณสถานที่มีสถาปัตยกรรมแบบตะวันตกที่สวยงาม เช่น อาสนวิหารอัสสัมชัญ, ศุลกสถาน, อาคาร อีสต์ เอเชียติก, อาคารไปรษณีย์กลาง เป็นต้น Customs House, Bang |ศุลกสถานเป็นโบราณสถานสำคัญของแขวงบางรัก อาคารสูงด้านหลังคืออาคารที่ทำการของ โทรคมนาคมแห่งชาติ ที่ตั้งและอาณาเขต แขวงบางรักตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขต มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงดังนี้ ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงตลาดน้อย (เขตสัมพันธวงศ์) และแขวงมหาพฤฒาราม (เขตบางรัก) มีคลองผดุงกรุงเกษมและถนนเจริญกรุงเป็นเส้นแบ่งเขต ทิศตะวันออก ติตต่อกับแขวงสี่พระยา แขวงสุริยวงศ์ และแขวงสีลม (เขตบางรัก) มีถนนเจริญกรุงเป็นเส้นแบ่งเขต ทิศใต้ ติตต่อกับแขวงยานนาวา (เขตสาทร) มีคลองสาทรเป็นเส้นแบ่งเขต ทิศตะวันตก ติตต่อกับแขวงคลองต้นไทร (เขตคลองสาน) มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต การคมนาคม ถนนสายสำคัญคือ ถนนเจริญกรุง เรือด่วนแม่น้ำเจ้าพระยา ประกอบไปด้วยท่าเรือดังนี้ ท่าสาทร ท่าโอเรียนเต็ล ท่าวัดม่วงแค รถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีสะพานตากสิน ระเบียงภาพ Skytrain (222203465).รถไฟฟ้าบีทีเอสบนสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน LA HOTEL CHAOPRAYA RIVER BANGKOK THAILAND FEB 2012 (7015617669).โรงแรมแชงกรีลา Tower, BKK (I).สเตท ทาวเวอร์ General Post Office 07.|อาคารไปรษณีย์กลางที่ตั้งของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ 2003 Building 07.|โรงเรียนอัสสัมชัญ Cathedral, Bangkok 07.|อาสนวิหารอัสสัมชัญ of Assumption |ภายในอาสนวิหารอัสสัมชัญ Asiatic Building 07.|อาคาร อีสต์ เอเชียติก January - CAT Tower Bangkok กสท.อาคารที่ทำการของ โทรคมนาคมแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร เขตบางรัก.ท่าวัดม่วงแค วัดม่วงแค อ้างอิง บางรัก
Nakhon Building from |ในแขวงสีลมมีตึกระฟ้าหลายแห่ง เช่น ตึกมหานคร ซึ่งเคยสูงที่สุดในประเทศไทยจนถึงปี พ.ศ. 2561 สีลม เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่การปกครองของเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ติดกับเขตปทุมวัน ตั้งชื่อตามถนนที่แบ่งเขตการปกครองกับแขวงสุริยวงศ์ แขวงสีลมเป็นแขวงที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และเศรษฐกิจอย่างมาก เป็นที่ตั้งของโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย, โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์, อับดุลราฮิมเพลส, สำนักงานใหญ่ของซีพี ออลล์, ถนนพัฒน์พงศ์, โรงพยาบาลบีเอ็นเอช และตึกระฟ้าหลายแห่ง เช่น ตึกมหานคร, สาทรสแควร์, ดุสิต เซ็นทรัล พาร์ค ซึ่งสร้างบนพื้นที่เดิมของโรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพฯ เป็นต้น รวมถึงยังประกอบด้วยโบราณสถานที่สำคัญ เช่น บ้านสาทร ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของโรงแรมดับเบิ้ลยู เป็นต้น ที่ตั้งและอาณาเขต แขวงสีลมตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเขต มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงดังนี้ ทิศเหนือ ติตต่อกับแขวงสุริยวงศ์ (เขตบางรัก) มีถนนสีลมเป็นเส้นแบ่งเขต ทิศตะวันออก ติตต่อกับแขวงลุมพินี (เขตปทุมวัน) มีถนนพระรามที่ 4 เป็นเส้นแบ่งเขต ทิศใต้ ติตต่อกับแขวงทุ่งมหาเมฆและแขวงยานนาวา (เขตสาทร) มีคลองสาทรเป็นเส้นแบ่งเขต ทิศตะวันตก ติตต่อกับแขวงบางรัก (เขตบางรัก) มีถนนเจริญกรุงเป็นเส้นแบ่งเขต ระเบียงภาพ |บ้านสาทร ภายในโรงแรม ดับเบิ้ลยู กรุงเทพฯ ด้านหลังคือ ตึกมหานคร |สาทรสแควร์ rd,Suriya Wong, BangRak, Bangkok 10500, thailand - |ซอยธนิยะแหล่งคนญี่ปุ่น Thani Hotel |อาคารหลังเก่าของโรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพฯ Si Lom–Sala Daeng |สกายวอล์กศาลาแดง daeng Rd, Thanon Silom, Silom, bangrak,Bangkok 10500, Thailand - |อาคารเก่าแก่ใกล้กับสีลมคอมเพล็กซ์ อ้างอิง สีลม
ยานนาวา เป็นแขวงหนึ่งในเขตสาทร กรุงเทพมหานคร เป็นแขวงที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจแขวงหนึ่งของกรุงเทพมหานคร สำหรับชื่อแขวงยานนาวามาจากชื่อของวัดยานนาวา แขวงยานนาวาเป็นที่ตั้งของบริเวณย่านเซนต์หลุยส์ซึ่งตั้งอยู่บริเวณโดยรอบวัดเซนต์หลุยส์และโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ นอกจากโบสถ์เซนต์หลุยส์แล้วยังเป็นที่ตั้งของมัสยิดยะวา วัดสุทธิวราราม วัดดอน นอกจากนี้ยังมีสถานศึกษา เช่น โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม โรงเรียนวัดสุทธิวราราม วิทยาลัยเซนต์หลุยส์ และตึกระฟ้าหลายแห่งที่ล้อมรอบสกายวอล์กช่องนนทรีอยู่ เช่น อาคารเอ็มไพร์ ทาวเวอร์, อาคารรัจนากร, คอนโดมิเนียม ดิ เอ็มไพร์ ฯลฯ ในพื้นที่แขวงยานนาวามีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง เช่น อาคารหอการค้าไทย-จีน ซึ่งเป็นอาคารอนุรักษ์, สุสานวัดดอน ซึ่งเป็นสวนสาธารณะที่สร้างขึ้นรอบสุสานจีน, ตึกหุ่นยนต์ที่มีชื่อเสียง เป็นต้น ที่ตั้งและอาณาเขต แขวงยานนาวาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตสาทร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงบางรักและแขวงสีลม (เขตบางรัก) มีคลองสาทรเป็นเส้นแบ่งเขต ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงทุ่งมหาเมฆ (เขตสาทร) มีคลองช่องนนทรีเป็นเส้นแบ่งเขต ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงทุ่งวัดดอน (เขตยานนาวา) และแขวงวัดพระยาไกร (เขตบางคอแหลม) มีซอยนราธิวาสราชนครินทร์ 8 (อาคารสงเคราะห์ 6) แนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงทุ่งวัดดอนกับแขวงยานนาวา ถนนภายในสุสานแต้จิ๋ว ซอยเจริญราษฎร์ 3 (วัดปรก) ซอยเจริญราษฎร์ 2 (ดอนกุศล) ซอยเจริญราษฎร์ 2 แยก 1 (ดอนกุศล 1) แนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงทุ่งวัดดอนกับแขวงยานนาวา และคลองกรวยเป็นเส้นแบ่งเขต ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงบางลำภูล่างและแขวงคลองต้นไทร (เขตคลองสาน) มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นแบ่งเขต อ้างอิง ยานนาวา