bombman/thwiki-2026-super-clean-3k huggingface dataset:
ซียเนอ อีดา กาตารีนา ฮอร์นบอร์ย (8 พฤศจิกายน 1862, ตุรกุ – 6 ธันวาคม 1916, เฮลซิงกิ) เป็นสถาปนิกชาวฟินแลนด์ เธอได้รับวุฒิบัตรสถาปนิกในปี 1890 ถือเป็นสตรีคนแรกของโลกที่ได้รับการรับรองการเป็นสถาปนิกอย่างเป็นทางการ ชีวประวัติ ฮอร์นบอร์ยเป็นธิดาของบิชอป เธอเข้าศึกษาที่สถาบันอาขีวศึกษาเฮลซิงกิในปี 1888. และจบการศึกษาในปี 1890 โดยผ่านการอนุมัติเป็นการพิเศษ เนื่องจากในเวลานั้นไม่อนุญาตให้สตรีเข้าเรียนสถาปัตยกรรม เธอสมัครเข้าทำงานเป็นสถาปนิกกับลาส์ ซ็อนก์ ผลงานออกแบบของเธอเป็นสถาปัตยกรรมแบบโรแมนติกประจำชาติ (national romanticism style) ซียเนลินนา (1892) หนึ่งในผลงานชิ้นสำคัญของเธอคือ ซียเนลินนา (Signelinna; หรือ บ้านเนร์วันเดร์; Nerwanderin talo) ในโปรี (ปี 1892) ผลงานอื่น ๆ ที่สำคัญของเธอ เช่น ด้านนอกของอาคารอะพาร์ตเมนต์เซเปนกาตุ (Sepänkatu Apartment Building, ปี 1897) ในเฮลซิงกิ สาเหตุที่เธอได้ชื่อว่าออกแบบเฉพาะภายนอกเท่านั้น เป็นเพราะว่าในเวลานั้น สตรียังไม่ได้รับสิทธิในการออกแบบอาคารทั้งหลัง อาคารสำนักดับเพลิงในฮามีนา เธอออกแบบโดยไม่คิดค่าออกแบบ และยังมีผบงานออกแบบอาคารสำหรับเด็กยากไร้ของเทศบาลในเฮลซิงกิอีกจำนวนหนึ่ง อ้างอิง
เดซี ไวติลิงกัม (อักษรโรมัน: Daisy Vaithilingam; 1925 - 6 สิงหาคม 2014) เป็นนักสังคมสงเคราะห์ชาวสิงคโปร์ มีบทบาทในการก่อตั้งระบบอุปถัมภ์เด็กและสติปัญญาบกพร่องในประเทศสิงคโปร์ เธอเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งองค์การที่ต่อมามีชื่อว่า MINDS ชีวประวัติ ไวติลิงกัมเกิดที่เมืองปีนังในปี 1925 เป็นลูกคนสุดท้องจากสี่คน มารดาเป็นพยาบาล และพ่อเลี้ยงเป็นแพทย์ ทั้งคู่มีอุดมการณ์ในการช่วยเหลือผู้อื่น ไวติลิงกัมเข้าศึกษาในโรงเรียนสตรีเมธอดิสต์ในสิงคโปร์ และจบการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ (NUS) ในปี 1950 เธอเริ่มต้นทำงานในโรงพยาบาลกลางสิงคโปร์ในปี 1952 และในปี 1955 ได้รับตำแหน่งหัวหน้านักสังคมสงเคราะห์โรงพยาบาล (Medical Social Workers; MSW) (ตำแหน่งหัวหน้านี้มีอีกชื่อคือ Senior Almoner) ซึ่งมีภาระรับผิดชอบนักสังคมสงเคราะห์โรงพยาบาลทั้งประเทศ ไม่นานหลังได้รับตำแหน่ง เธอจัดตั้งแผนการดูแลอุปถัมภ์เด็กและเยาวชนที่โรงพยาบาลวูดบริดจ์ (ปัจจุบันคือสถาบันสุขภาพจิต) และจากการพบว่าเด็กสติปัญญาบกพร่อง (ID) จำนวนมากถูกทิ้งไว้ในโรงพยาบาล เธอได้ร่วมก่อตั้งสมาคมเด็กปัญญาอ่อนสิงคโปร์ (Singapore Association for Retarded Children; SARC, ปัจจุบันคือ MINDS) ในปี 1962 และโครงการช่วยเหลือทางการเงินแก่ครอบครัวที่มีบุตรมีภาวะบกพร่องทางสติปัญญา เธอมีบทบาทสำคัญในการจัดตั้งสมาคมนักสังคมสงเคราะห์สิงคโปร์ในปี 1971 และในทศวรรษ 1980 เธอมีส่วนร่วมก่อตั้งแผนกสังคมสงเคราะห์โรงพยาบาล (MSW) ของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติ รวมถึงสอนบรรยายด้านการสังคมสงเคราะห์ที่ NUS นานสิบห้าปี Vaithilingam was the chair on the first Committee of the Care of the Aged. ไวติลิงกัมเสียชีวิตหลังจากได้รับการวินิจฉัยโรคมะเร็งเหงือกในปี 2014 ในปีเดียวกันนั้น เธอได้รับการจารึกชื่อในหอเกียรติยศสตรีสิงคโปร์ อ้างอิง บรรณานุกรม
ประเทศอัฟกานิสถาน เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ฮาร์บิน ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ทีมของอัฟกานิสถานประกอบด้วยนักสโนว์บอร์ดชาย 3 คน นักสโนว์บอร์ด นีซารุดดีน อาลี ซาดา เป็นผู้ถือธงชาติในพิธีเปิด อัฟกานิสถานกลับมาในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวอีกครั้งหลังจากการเข้าร่วมครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 2011 แม้จะมีการล่มสลายของสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถานและการยึดครองโดยตาลีบันในปี ค.ศ. 2021 นักกีฬาอัฟกานิสถานยังคงแข่งขันภายใต้ธงสามสีเก่าของสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน นักกีฬา ตารางต่อไปนี้แสดงรายชื่อนักกีฬาอัฟกานิสถานตามกีฬาและเพศ กีฬา ชาย หญิง รวม สโนว์บอร์ด 3 0 3 รวม 3 0 3 สโนว์บอร์ด อัฟกานิสถานส่งนักสโนว์บอร์ดชายสามคนเข้าร่วม ในทีมมี อาหมัด ฮาบิบซี ที่หนีออกจากอัฟกานิสถานในปี ค.ศ. 1995 ตอนอายุสี่ขวบเนื่องจากสงคราม และอาศัยอยู่ที่โตรอนโต, แคนาดา ฮาบิบซีได้รับหนังสือเดินทางอัฟกานิสถานหลังจากเดินทางถึงฮาร์บิน ทั้งสามคนเป็นผู้ลี้ภัยที่หนีออกจากอัฟกานิสถาน. ชาย นักกีฬา ประเภท การคัดเลือก รอบสุดท้าย รันที่ 1 รันที่ 2 อันดับ รันที่ 1 รันที่ 2 รันที่ 3 อันดับ นีซารุดดีน อาลี ซาดา ฮาล์ฟไพพ์ 7.00 7.00 7.00 10 รอบชิงถูกยกเลิก อาหมัด ฮาบิบซี 5.25 5.25 5.25 11 รอบชิงถูกยกเลิก อาหมัด ฮายัต 4.25 4.25 4.25 12 รอบชิงถูกยกเลิก อาหมัด ฮาบิบซี สโลปสไตล์ 8.50 8.50 8.50 10 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ หมายเหตุ อ้างอิง อ
ประเทศเวียดนาม เข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ ฮาร์บิน ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 7–14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 คณะนักกีฬาเวียดนามประกอบด้วยนักกีฬาชาย 1 คน ในกีฬาสเกตความเร็วระยะสั้น คณะทั้งหมดประกอบด้วย 3 คน ได้แก่ นักกีฬา, โค้ช และ หัวหน้าคณะนักกีฬา นักกีฬาเพียงคนเดียวของประเทศ เดือง เจือง หลัป ได้รับเกียรติเป็นผู้ถือธงในพิธีเปิดการแข่งขัน นักกีฬา ตารางต่อไปนี้แสดงรายชื่อนักกีฬาเวียดนามที่เข้าร่วมการแข่งขันในแต่ละกีฬาและเพศ กีฬา ชาย หญิง รวม สเกตความเร็วระยะสั้น 1 0 1 รวม 1 0 1 สเกตความเร็วระยะสั้น เวียดนามส่งนักกีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นชายหนึ่งคนเข้าร่วมการแข่งขัน เดิมทีเวียดนามมีแผนที่จะส่งนักกีฬามากกว่านี้ แต่พวกเขามีอายุยังไม่ถึงเกณฑ์ที่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้ เยือง เจือง หลัป เป็นตัวแทนเพียงคนเดียวของประเทศ และเข้าแข่งขันในสามรายการ ;ชาย นักกีฬา รายการ รอบฮีต รอบก่อนรองชนะเลิศ รอบรองชนะเลิศ รอบชิงชนะเลิศ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เยือง เจือง หลัป 500 ม. 52.899 5 ไม่ผ่านเข้ารอบ 35 1000 ม. 2:02.714 5 ไม่ผ่านเข้ารอบ 36 1500 ม. 3:05.572 6 ไม่ผ่านเข้ารอบ 33 อ้างอิง ว
เตร์นาเต เป็นภาษาในมาลูกูเหนือ ประเทศอินโดนีเซียฝั่งตะวันออก พูดโดยผู้อาศัยอยู่บนเกาะเตร์นาเตกับพื้นที่อื่น ๆ ในกลุ่มเกาะ ภาษานี้เป็นภาษาพื้นเมืองที่โดดเด่นของจังหวัดมาลูกูเหนือ ซึ่งในอดีตเคยมีความสำคัญถึงขั้นเป็นภาษากลางประจำภูมิภาค ภาษาฮัลมาเฮราเหนือนี้มีความแตกต่างจากภาษาส่วนใหญ่ในประเทศอินโดนีเซียที่อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน เนื่องด้วยบทบาททางประวัติศาสตร์ของรัฐสุลต่านเตร์นาเต อิทธิพลของภาษาเตร์นาเตปรากฏในภาษาหลายภาษาในอินโดนีเซียตะวันออก คำยืมจากภาษาเตร์นาเตขยายไปไกลกว่าหมู่เกาะมาลูกู จนถึงภูมิภาคสุลาเวสีตอนกลางและเหนือ ภาษาอย่างภาษาตาบาและภาษามาเกียนตะวันตกยืมคำศัพท์สุภาพจากภาษาเตร์นาเตจำนวนมาก ในขณะที่ภาษาในสุลาเวสีตอนเหนือได้รวมคำศัพท์ภาษาเตร์นาเตจำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับตำแหน่งกษัตริย์และการบริหาร ภาษานี้เป็นแหล่งของการยืมคำศัพท์และไวยากรณ์สำหรับภาษามลายูโมลุกกะเหนือ วิธภาษาท้องถิ่นของภาษามลายู ที่นำไปสู่การปรากฏตัวของภาษามลายูที่แตกออกไปในอินโดนีเซียตะวันออก เช่น ภาษามลายูมานาโด ภาษาเตร์นาเตมีคำยืมจากภาษามลายู, โปรตุเกส, ดัตช์, อังกฤษ และชวา อ้างอิง บรรณานุกรม
ประเทศฟิลิปปินส์ เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่เมืองฮาร์บิน ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 การแข่งขันเคิร์ลลิ่งเริ่มต้นเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ก่อนพิธีเปิดการแข่งขัน มีนักกีฬาฟิลิปปินส์ 19 คนเข้าแข่งขันใน 5 กีฬา ผู้ถือธงฟิลิปปินส์ในพิธีเปิดคือ แคธลีน ดับเบอร์สไตน์ (เคอร์ลิง) และ ปีเตอร์ โกรสโคลส (สเกตความเร็ว) ผลงานที่ดีที่สุดของพวกเขาคือการแข่งขันเคิร์ลลิ่งชาย ซึ่งพวกเขาคว้าเหรียญรางวัลจากการแข่งขันเอเชี่ยนเกมส์ฤดูหนาวเป็นครั้งแรกให้กับประเทศ หลังจากเอาชนะเกาหลีใต้ในรอบชิงชนะเลิศและคว้าเหรียญทอง สรุปเหรียญ ;นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ เหรียญ ชื่อ กีฬา ประเภท วันที่ มาร์ก พฟิสเตอร์คริสเตียน ฮัลเลอร์เอนริโก พฟิสเตอร์อลัน ไฟรเบนโจ เดลาร์เมนเต้ การเลื่อนน้ำแข็ง ทีมชาย 14 กุมภาพันธ์ นักกีฬา ตารางต่อไปนี้แสดงรายชื่อนักกีฬาชาวฟิลิปปินส์ตามกีฬาและเพศ นักสโนว์บอร์ดชายคนหนึ่งที่รวมอยู่ในรายการก็ถอนตัวเนื่องจากการบาดเจ็บ กีฬา ชาย หญิง รวม สกีลงเขา 1 1 2 เคอร์ลิง 5 5 10 สเกตลีลา 2 3 5 สกีลีลา 1 1 สเกตความเร็วระยะสั้น 1 รวม 9 10 19 อ้างอิง ฟ
แอมานุแอลา ฌูรีเยลซี อาโตรา เอเยเก (เกิดวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักเทควันโดชาวกาบอง เธอเข้ารอบเป็นตัวแทนกาบองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ชีวประวัติ อาโตราเล่นฟุตบอลในวัยเด็ก แต่พ่อของเธอได้ลงทะเบียนเรียนเทควันโดใน ค.ศ. 2011 เธอมีเวลาเพียงสองสัปดาห์ในการเรียนเทควันโดก่อนเข้าแข่งขันในกาบองเทควันโดคัพ ซึ่งเธอได้เหรียญทองแดง ใน ค.ศ. 2012 เธอได้เหรียญเงิน แล้วค่อยได้เหรียญทองใน ค.ศ. 2013 จากนั้นอาโตราชนะการแข่งขันบางส่วนในช่วงปีถัดมา นอกจากเหรียญทองแดงในเฟรนช์เวิร์ลคัพ 2014 เธอได้เหรียญทองในการแข่งขันแชมเปียนชาเลนจ์เมื่อ ค.ศ. 2014, 2015 และ 2016 เหรียญทอง (และการต่อสู้ที่ดีที่สุด) ในพาร์กมาสเตอร์ชาเลนจ์ 2017 เหรียญทองในแอฟริกา-เอเชียคัพ 2018 และเหรียญทองในการแข่งขันชิงแชมป์มหาวิทยาลัย 2018 เธอยังเข้าแข่งขันในเทควันโดชิงแชมป์แอฟริกาใน ค.ศ. 2014 และเทควันโดชิงแชมป์โลกกับแอฟริกันเกมส์ใน ค.ศ. 2015 แต่ไม่ได้เหรียญแม้แต่อันเดียว อาโตราพักจากการแข่งขันและให้กำเนิดลูกชาย หลังจากนั้นในตอนแรกเธอหยุดแข่งขันเป็นการถาวร กระนั้นเธอตัดสินใจทำอาชีพต่อหลังได้รับการสนับสนุนจากบางคน เธอเข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์แอฟริกาใน ค.ศ. 2021 และกรังด์ปรีซ์เทควันโดโลกใน ค.ศ. 2023 และได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขันเซเนกัลโอเพนใน ค.ศ. 2023 ในการแข่งขันชิงแชมป์เทควันโดแอฟริกา 2023 เธอได้เหรียญเงินในประเภท 57 กก. อาโตราเป็นนักเทควันโดหนึ่งในสี่คนที่ได้รับเชิญในการแข่งขันเทควันโดโอลิมปิกรอบคัดเลือกแอฟริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 เธอเอาชนะนะดา ละอ์ร็อจญ์จากโมร็อกโกเพื่อเข้ารอบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 เป็นตัวแทนจากกาบอง เธอคือนักกีฬาคนแรกของประเทศที่ผ่านเข้ารอบคัดเลือกโอลิมปิก ค.ศ. 2024 เป็นนักเทควันโดเพียงคนเดียวของประเทศที่เข้ารอบ และเป็นนักเทควันโดหญิงคนแรกของประเทศที่เข้ารอบ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 เธอเป็นผู้ถือธงชาติกาบองในแอฟริกันเกมส์ อ้างอิง
กระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐ (; ย่อ: MSS ) เป็นหน่วยข่าวกรองพลเรือนและความมั่นคงหลักของสาธารณรัฐประชาชนจีน รับผิดชอบด้านข่าวกรองต่างประเทศ การต่อต้านข่าวกรอง และการปกป้องความมั่นคงทางการเมืองและเกียรติของพรรคคอมมิวนิสต์จีน หนึ่งในหน่วยข่าวกรองที่ใหญ่ที่สุดและลับที่สุดในโลก มีสาขาที่มีอำนาจกึ่งอิสระที่ทรงพลังในระดับมณฑล เมือง เทศบาลและตำบลทั่วประเทศจีน ที่ทำการกระทรวงอยู่ในอี๋ตงยฺเวี่ยน บริเวณขนาดใหญ่ในเขตไห่เตี้ยนของปักกิ่ง ต้นกำเนิดของกระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐเริ่มต้นจากกองปฏิบัติการพิเศษกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีน หรือที่รู้จักในชื่อ เท่อเคอ ซึ่งถูกแทนที่โดยกรมกิจการสังคมกลางตั้งแต่ ค.ศ. 1936 จนถึงการประกาศสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนใน ค.ศ. 1949 ใน ค.ศ. 1955 หน่วยงานดังกล่าวถูกแทนที่ด้วยกรมสอบสวนกลาง ซึ่งดำรงอยู่ภายใต้โครงสร้างที่หลากหลายตลอดช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรมจนถึง ค.ศ. 1983 เมื่อหน่วยงานนี้ถูกรวมเข้ากับหน่วยงานต่อต้านข่าวกรองของกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ (MPS) เพื่อก่อตั้งกระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐ กระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐในปัจจุบันเป็นหน่วยข่าวกรองแบบครอบคลุมทุกแหล่งข้อมูลซึ่งมีอำนาจหน้าที่กว้างขวางและมีอำนาจดำเนินการรณรงค์จารกรรมและปฏิบัติการลับทั่วโลกในสิ่งที่เรียกว่า 'แนวรบซ่อนเร้น' (hidden front) ภายในประเทศจีน กระทรวงฯ ใช้อำนาจบังคับใช้กฎหมายนอกกระบวนการยุติธรรมเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ภายในประเทศของตน ตำรวจความมั่นคงแห่งรัฐของกระทรวงฯ ทำหน้าที่เป็นตำรวจลับที่ได้รับอนุญาตให้ควบคุมตัวและสอบปากคำผู้คนในสิ่งที่เรียกว่า 'คำเชิญไปดื่มชา' ผู้ที่ถูกควบคุมตัวโดยความมั่นคงแห่งรัฐจะถูกกักขังในสถานกักขังของกระทรวงเอง นอกแผ่นดินใหญ่ กระทรวงฯ เป็นที่รู้จักดีที่สุดสำหรับกลุ่มภัยคุกคามต่อเนื่องขั้นสูงจำนวนมาก บางส่วนว่าจ้างภายนอกให้กับผู้รับเหมาซึ่งดำเนินการรณรงค์จารกรรมทางอุตสาหกรรมและทางไซเบอร์อย่างกว้างขวาง กระทรวงยังถูกพัวพันกับการปราบปรามทางการเมืองและการคุกคามผู้เห็นต่างข้ามชาติในต่างประเทศ ปฏิบัติการเพื่ออิทธิพลที่มักประสานงานกับกรมงานแนวร่วมได้นำไปสู่นโยบายระดับชาติ รวมถึงการสร้างวลีอย่าง 'การผงาดอย่างสันติของจีน' และ 'การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่ไม่เคยปรากฎในรอบศตวรรษ' ซึ่งได้กลายเป็นแก่นสำคัญของวาทกรรมทางการเมืองอย่างเป็นทางการของสาธารณรัฐประชาชนจีน ในอดีตกระทรวงแทบจะไม่ได้รับการยอมรับ แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา กระทรวงฯ ได้เพิ่มการปรากฏตัวต่อสาธารณะอย่างมาก โดยการเผยแพร่ชุดมังงะ และวิดีโอรับสมัครบุคลากรที่นำแสดงโดยหลี่ อี้เฟิง ขณะที่การทำงานภายในของหน่วยงานยังคงคลุมเครือ โฆษณาชวนเชื่อเกี่ยวกับความมั่นคงแห่งชาติที่มีตราของกระทรวงปรากฏให้เห็นทั่วไปบนป้ายโฆษณาและระบบขนส่งสาธารณะในเมืองต่าง ๆ ของจีน และโพสต์รายวันบนวีแชตของหน่วยงานมียอดผู้เข้าชมหลายล้าน ปัจจุบันกระทรวงนี้ได้รับการประเมินว่ามีพนักงานอย่างน้อย 110,000 คน โดย 10,000 คนรายงานโดยตรงต่อสำนักงานใหญ่ของกระทรวงฯ และ 100,000 คนกระจายอยู่ในสำนักกึ่งอิสระหลายสิบแห่ง อ้างอิง
แอร์แดชีร์ที่ 3 (ค.ศ. 62127 เมษายน ค.ศ. 630) เป็นพระราชาธิราช ซาเซเนียนแห่งอิหร่านในวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 628 ถึง 27 เมษายน ค.ศ. 630 พระนาม แอร์แดชีร์เป็นพระนามในรูปเปอร์เซียสมัยกลางจากภาษาเปอร์เซียเก่า Ṛtaxšira (บางครั้งสะกดเป็น Artaxšaçā, หมายถึง 'ผู้ที่รัชสมัยนั้นก็ด้วยความจริง') พระนามในรูปภาษาละตินคือ ' พระมหากษัตริย์ 3 พระองค์ในจักรวรรดิอะคีเมนิดมีพระนามเดียวกัน พระนามของพระองค์ได้รับการบันทึกในภาษากรีกเป็น Adeser (Theophanes the Confessor) และ Artaxes (Chronographeion Syntomon) ภูมิหลัง แอร์แดชีร์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าแควอดที่ 2 (ครองราชย์ ค.ศ. 628) กับอันซอย ผู้เป็นเจ้าหญิงจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ ซึ่งทำให้พระองค์ไม่เป็นที่นิยมในหมู่ชาวอิหร่านที่พึ่งผ่านสงครามกับจักรวรรดิไบแซนไทน์ที่ยาวนานและรุนแรง ใน ค.ศ. 628 เกิดโรคระบาดร้ายแรงแพร่กระจายไปทั่วภาคตะวันตกของอิหร่าน จึงทำให้ประชากรเสียชีวิตไปครึ่งหนึ่ง รวมทั้งพระเจ้าแควอดที่ 2 เองด้วย รัชสมัย หลังแควอดที่ 2 สวรรคต ทางวูซูร์กานคัดเลือกให้แอร์แดชีร์ตอนพระชนมพรรษา 7 พรรษาเป็นผู้สืบทอด อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริง พระองค์ใช้อำนาจเพียงเล็กน้อยและอาณาจักรของพระองค์ถูกควบคุมโดยเสนาบดีมอฮ์ออซูร์ กูชแนสป์ของพระองค์ที่มีหน้าที่ปกป้องจักรวรรดิจนกว่าแอร์แดชีร์มีพระชนมายุมากพอที่จะครองราชย์ด้วยตัวพระองค์เอง อัฏเฏาะบะรี นักประวัติศาสตร์อิหร่าน กล่าวถึงเรื่องนี้ว่า 'มอฮ์ออซูร์ กูชแนสป์บริหารราชอาณาจักรด้วยวิธีการอันยอดเยี่ยมและประพฤติตนอย่างมั่นคงจนไม่มีใครล่วงรู้ถึงวัยพระเยาว์ของพระเจ้าแอร์แดชีร์ที่ 3' หนึ่งปีต่อมา แชฮ์แบรอซกำกองทัพ 6,000 นายเคลื่อนตัวมาที่เทซ๊ฟอนและล้อมเมือง อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถยึดเมืองได้ และจากนั้นจึงสร้างพันธมิตรกับพีรูซ โฆสโรว์ ผู้นำ Parsig และอดีตเสนาบดีแห่งจักรวรรดิในรัชสมัยพระราชบิดาของแอร์แดชีร์ ด้วยการสนับสนุนจากทั้ง Parsig และ Nimruzi แชฮ์แบรอซเข้ายึดเทซีฟอนและประหารชีวิตแอร์แดชีร์, มอฮ์ออซูร์ กูชแนสป์ และขุนนางที่สำคัญหลายคน จากนั้นแชฮ์แบรอซขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์อิหร่าน ตามคติชนยุคหลังระบุว่า แอร์แดชีร์ได้รับการฝังในสถานที่ที่ไม่ระบุนามในเมชอน เหรียญ แอร์แดชีร์หลีกเลี่ยงที่จะใช้ตำแหน่ง ('พระราชาธิราช') บนเหรียญเหมือนกับพระราชบิดา นี่คงทำไปเพื่อจะได้แยกห่างจากโฆสโรว์ที่ 2 ผู้ฟื้นฟูตำแหน่ง หมายเหตุ อ้างอิง ข้อมูล อ่านเพิ่ม
กฎหมายสัญชาติไทย พระราชบัญญัติสัญชาติฉบับแรกของประเทศไทยประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2456 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชบัญญัติสัญชาติฉบับใหม่ประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2508 ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร แทนที่ พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2495 ที่ประกาศใช้ในรัฐบาลจอมพลแปลก พิบูลสงคราม สิทธิโดยสายโลหิต สิทธิโดยสายโลหิตเป็นวิธีการหลักในการได้รับสัญชาติไทย บุคคลใดซึ่งเป็นบุตรของมารดาหรือบิดาซึ่งมีสัญชาติไทย ย่อมเป็นผู้มีสัญชาติไทยโดยกำเนิดตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติสัญชาติ การสืบสายโลหิตฝ่ายพ่อต้องอาศัยการส่งข้อมูลไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อยืนยันว่าเป็นลูกที่ถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่ หรือการทดสอบดีเอ็นเอเพื่อพิสูจน์ความสัมพันธ์ทางชีววิทยา สิทธิโดยแผ่นดิน พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2456 และพระราชบัญญัติหลังจากนั้นส่วนใหญ่ได้รวมหลักการของสิทธิโดยแผ่นดินไว้ด้วย แม้ว่าในบางครั้งจะมีข้อจำกัดต่าง ๆ ก็ตาม พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2495 ได้ยกเลิกบทบัญญัติเรื่องสิทธิโดยแผ่นดินในพระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2456 เพื่อตอบสนองต่อความกังวลเกี่ยวกับการผสมผสานเชื้อชาติกับบุตรหลานของผู้อพยพชาวจีน แต่สิทธิโดยแผ่นดินก็ได้รับการฟื้นคืนกลับมาในพระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2499 ในปี พ.ศ. 2515 เนื่องด้วยมีการลักลอบเข้าเมืองอย่างผิดกฎหมายและเกิดความกังวลเรื่องคอมมิวนิสต์ในพื้นที่ชายแดน จอมพลถนอม กิตติขจร ในฐานะหัวหน้าคณะปฏิวัติ จึงออกประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 337 เพิกถอนสัญชาติไทยแก่บุคคลซึ่งเกิดในราชอาณาจักรไทยโดยบิดาเป็นคนต่างด้าวหรือมารดาเป็นคนต่างด้าวแต่ไม่ปรากฏบิดาที่ชอบด้วยกฎหมาย เรื่องนี้ก่อให้เกิดความยากลำบากแก่ชาวเขาในพื้นที่ชายแดนที่ไม่ได้ลงทะเบียนในสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2499 เพราะไม่มีทางพิสูจน์ได้ว่าพ่อแม่เป็นคนไทย ไม่ใช่เข้ามาในประเทศในฐานะผู้ลี้ภัย มาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 ให้คืนสัญชาติแก่ผู้ถูกเพิกถอนสัญชาติตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 337 ลงวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2515 และให้บุคคลที่เกิดในประเทศไทยก่อนพระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535 ใช้บังคับ สามารถยื่นคำร้องขอสัญชาติไทยใหม่ได้ อย่างไรก็ตาม ผู้ลงทะเบียนได้รายงานถึงความยากลำบากในการขอให้เจ้าหน้าที่รัฐดำเนินการลงทะเบียน ภายหลังจากพระราชบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ บุคคลแรกที่ได้รับสัญชาติตามมาตรา 23 คือฟองจันทร์ สุขเสน่ห์ บุตรของมิชชันนารีชาวอเมริกันที่สอนชาวมลาบรีหรือเผ่าตองเหลือง ซึ่งเกิดในจังหวัดเชียงใหม่ หมายเหตุ อ้างอิง อ่านเพิ่มเติม สัญชาติ สัญชาติ
เราะมะฎอน อิบน์ อะลาอุดดีน (ค.ศ. 1312―11 เมษายน ค.ศ. 1349) เป็น darughachi (ผู้ว่าราชการ) แห่งราชวงศ์หยวนที่หรงโจว มณฑลกวางซี ที่เป็นมุสลิมและมาจากเกาหลี เขาดำรงตำแหน่งจนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1349 การมีอยู่ของเขาทราบเพียงจากคำจารึกบนหลุมศพในสุสานที่มัสยิดหฺวายเชิ่งที่กว่างโจวเท่านั้น เราะมะฎอนมีชื่อเสียงเพราะเป็นมุสลิมจากเกาหลีคนแรกที่มีการเอ่ยนามไว้ แม้ว่ายังไม่เป็นที่กระจ่างว่าเขามีเชื้อสายเกาหลีหรือไม่ ประวัติศาสตร์นิพนธ์และกลายเป็นที่นิยม สิ่งพิมพ์ทางวิชาการฉบับแรกที่กล่าวถึงเราะมะฎอน ชาวมุสลิมจากเกาหลีในคริสต์ศตวรรษที่ 14 คือเอกสารใน ค.ศ. 1989 เกี่ยวกับจารึกบนหลุมฝังศพของผู้นับถือศาสนาอิสลามที่เมืองกว่างโจวโดย Yang Tang และ Jiang Yongxing นักประวัติศาสตร์ชาวจีน การมีตัวตนของเราะมะฎอนกลายเป็นที่นิยมในประเทศเกาหลีใต้ใน ค.ศ. 2005 เมื่อหนังสือพิมพ์รายวัน Hankook Ilbo ตีพิมพ์เรื่องราวของ Son Sang-ha เอกอัครราชทูตประจำกระทรวงของประเทศในขณะนั้น เดินทางเยือนกว่างโจวเพื่อดูแบบจำลองจารึกของเราะมะฎอน ใน ค.ศ. 2006 เคบีเอส ช่องกระจายเสียงสาธารณะแห่งชาติเกาหลีใต้ ผลิตสารคดีเกี่ยวกับศาสนาอิสลามในเกาหลีสมัยกลางโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เราะมะฎอน จารึกหลุมฝังศพ คำจารึกของเราะมะฎอน อิบน์ อะลาอุดดีน ชีวิตของเราะมะฎอนรู้จักเฉพาะผ่านคำจารึกในสุสานของมัสยิดหฺวายเชิ่งที่กว่างโจว ประเทศจีน เดิมตั้งอยู่ใกล้หลุมฝังศพที่คาดว่าเป็นของซะอด์ อิบน์ อะบี วักกอศ เศาะฮาบะฮ์ของมุฮัมมัดที่เชื่อว่าเสียชีวิตในประเทศจีน คำจารึกนี้ปัจจุบันย้ายอยู่ข้างในอาคารมัสยิด ข้อความจารึกมีสองภาษา โดยที่ภาษาอาหรับตั้งอยู่ตรงกลาง และภาษาจีนคลาสสิกที่เขียนด้วยอักษรขนาดเล็กอยู่ที่ขอบ จารึกภาษาอาหรับเป็นข้อความที่มักพบบนจารึกหลุมฝังศพอิสลาม โดยใช้วลีจากอัลกุรอานโองการที่ 3:185 ว่า 'แต่ละชีวิตนั้น จะได้ลิ้มรสแห่งความตาย' เป็นหัวข้อ จากนั้นจึงต่อด้วยอายะฮ์กุรซีทั้งหมด แล้วเพิ่มรายละเอียดเกี่ยวกับเราะมะฎอนเพียงเล็กน้อย: ศาสนทูตของอัลลอฮ์กล่าวไว้เมื่อนานมาแล้วว่า 'ใครที่เสียชีวิตในต่างประเทศถือว่าเสียชีวิตอย่างคนชะฮีด' หลุมศพนี้คือที่ซึ่งเราะมะฎอน อิบน์ อะลาอุดดีนเสียชีวิต ได้กลับคืนสู่พระองค์ ขอให้อัลลอฮ์ทรงประทานอภัยและเมตตาแก่เขาและ อ่านไม่ออก อ่านไม่ออก ผู้เยือนอะเลปโปเขียนไว้ในเดือนเราะญับ อ่านไม่ออก ในปี 751 ได้รับพรจากอัลลอฮ์ ข้อความภาษาจีนที่แนบมาระบุที่อยู่ อาชีพ และวันที่เสียชีวิตกับวันฝังศพของเราะมะฎอน เราะมะฎอน ผู้พักอาศัยแห่ง Qingxuangguan ที่ Wanping Prefecture ในเขตต้าตู เป็นชาวเกาหลี เขามีอายุสามสิบแปดปี และได้รับการแต่งตั้งเป็น darughachi ที่ Luchuan Prefecture ในหรงโจว มณฑลกวางซี เขาเสียชีวิตในวันที่ยี่สิบสาม เดือนสาม ปีที่เก้าของจื้อเจิ้ง 11 เมษายน ค.ศ. 1349 เขาถูกฝังในวันที่สิบแปด เดือนแปด 30 กันยายน ที่ Guihuagang ริมสะพาน Liuhua ที่ Chengbei กว่างโจว ที่ตั้งสุสานมุสลิม ได้มีการสร้างคำจารึกบนหลุมศพไว้ ตามข้อความภาษาจีนระบุว่าเราะมะฎอนเสียชีวิตในเดือนเมษายน ค.ศ. 1349 แต่ฝังที่พื้นที่ปัจจุบันในเดือนกันยายน ข้อความภาษาอาหรับระบุเดือนอิสลามที่เราะญับ ฮ.ศ. 751 ตรงกับเดือนกันยายน ค.ศ. 1350 นั่นคือปีถัดมา ดังนั้น จึงดูเหมือนว่าตำแหน่งปัจจุบันของหลุมศพเป็นผลจากการฝังใหม่ และจารึกปัจจุบันนั้นถูกเขียนขึ้นหนึ่งปีหลังจากการฝังใหม่ อัตลักษณ์ หมายเหตุ อ้างอิง ข้อมูล
มนสิการเขมร เป็นหนังสือพิมพ์ภาษาเขมรที่ตีพิมพ์ในประเทศกัมพูชา โดยมีสำนักงานกลางที่พนมเปญ หนังสือพิมพ์นี้ตีพิมพ์โดยพรรคสมรังสี การเซ็นเซอร์ มนสิการเขมรมีประวัติความขัดแย้งกับรัฐบาลกัมพูชามายาวนานเนื่องจากการรายงานเชิงวิจารณ์ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2003 นักข่าวมนสิการเขมรถูกกักตัวที่กระทรวงมหาไผทเป็นเวลาหลายชั่วโมงจากการแบ่งปันเอกสารรั่วไหลที่มาจากรัฐมนตรีมหาดไทยร่วมกับหนังสือพิมพ์อีกฉบับซึ่งตีพิมพ์เอกสารดังกล่าว ในเดือนสิงหาคม กระทรวงพัตมานระงับการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์เป็นเวลา 30 วันหลังจากมีบทความที่ถูกกล่าวหาว่าส่งผลกระทบต่อความมั่นคงของชาติ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008 Dam Sith ขณะนั้นเป็นบรรณาธิการบริหารหนังสือพิมพ์ ถูกจำคุกหนึ่งสัปดาห์หลังจากถูกกล่าวหาว่าเผยแพร่ข้อมูลเท็จโดยกระทรวงการต่างประเทศ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 นักข่าวอาวุโส Khim Sambor และลูกชายของเขาถูกสังหารในใจกลางกรุงพนมเปญ เขาเขียนบทความวิพากษ์วิจารณ์พรรคประชาชนกัมพูชาซึ่งเป็นพรรครัฐบาลอยู่หลายครั้งในช่วงไม่กี่สัปดาห์ก่อนที่เขาจะถูกสังหาร ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 รัฐบาลกัมพูชายื่นฟ้อง 'มนสิการเขมร' โดยกล่าวหาว่ามีการให้ข้อมูลเท็จ หมิ่นประมาท และยุยงปลุกปั่นในรายงานเกี่ยวกับการทุจริตของรัฐบาล หนังสือพิมพ์นี้ได้รับอนุญาตให้กลับมาตีพิมพ์อีกครั้งเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 รัฐบาลกัมพูชาได้ฟ้องร้องอีกครั้ง โดยอ้างว่าบทความในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013 เป็นการหมิ่นประมาทกองทัพ ในเวลานั้น มนสิการเขมร เป็นหนังสือพิมพ์ฝ่ายค้านเจ้าเดียวของประเทศที่ยังหลงเหลืออยู่ อ้างอิง
จานิน บิน เออริฮ์ (เกิดวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1949) เป็นนักการทูตและนักการศึกษาชาวบรูไนที่เกษียณแล้ว ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งผู้แทนถาวรของบรูไนประจำสหประชาชาติ ณ เจนีวา และอดีตเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอานาจเต็มของประเทศบรูไนประจำสหพันธรัฐรัสเซีย ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา จานินเกิดในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1949 เขาสำเร็จการศึกษาด้านวิชาการจากมหาวิทยาลัยในอังกฤษหลายสาขา รวมถึงปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในการทำงานในภาคการศึกษา เช่น เป็นอาจารย์ที่ Sixth Form Centre เมื่อ ตั้งแต่ ค.ศ. 1986 ถึง 2004 เขาทำงานที่มหาวิทยาลัยบรูไนดารุสซาลามในบทบาทต่าง ๆ มากมาย ซึ่งตำแหน่งสุดท้ายคือรองอธิการบดีตั้งแต่ ค.ศ. 2002 ถึง 2004 ในช่วง ค.ศ. 1982 ถึง 1986 เขาทำงานให้กับกระทรวงศึกษาธิการ โดยดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกวางแผนอาคารของหน่วยงานตั้งแต่ ค.ศ. 1985 ถึง 1986 ใน ค.ศ. 1976 เขาเริ่มทำงานเป็นเจ้าหน้าที่การศึกษา อาชีพการทูต จานินดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตบรูไนประจำรัสเซียตั้งแต่ ค.ศ. 2004 ก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งให้ประจำเจนีวา Sergei Ordzhonikidze ผู้อำนวยการใหญ่สำนักงานใหญ่องค์การสหประชาชาติ ณ เจนีวา ได้รับเอกสารรับรองเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ในฐานะผู้แทนถาวรของบรูไนดารุสซาลามคนต่อไป เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2010 ในการประชุมสมัยที่ 13 ของคณะมนตรีสิทธิมนุษยชน เดียน เตรียนชะฮ์ จานีชื่นชมจานินที่รายงานความคืบหน้าเกี่ยวกับความคิดริเริ่มของรัฐบาลอินโดนีเซียในการส่งเสริมและปกป้องสิทธิมนุษยชนในประเทศบรูไน ชีวิตส่วนตัว จานินมีบุตรชายชื่อกีรัน ผู้ดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร Dart Logistics เครื่องราชอิสริยาภรณ์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซอรีปาดูกามะฮ์โกตาบรูไน ชั้นสอง (DPMB; 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2010) – ดาโต๊ะปาดูกา อ้างอิง
พิทยา แซ่ฉั่ว (เกิด 14 มกราคม พ.ศ. 2541) มีชื่อจีนว่า ไช่ โหยวฝู (蔡有福) เป็นนักแสดง นักร้องชายชาวไทยในสังกัดโอเพ่นเลเบล โดยมีผลงานเด่นคือ รักไม่รู้ภาษา และปาฏิหาริย์รักร้อยปี เข้าสู่วงการ ต้าห์อู๋ เกิดวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2541 ต้าห์อู๋เริ่มเข้าร่วมการประกวดในรายการ ลาซ ไอคอน ไอคอนป๊อป ตัวท็อปเดบิวต์ ของช่องวัน 31 และได้รับคะแนนโหวตไป 3,969,473 คะแนน หลังการแข่งขัน เขาและผู้ชนะอีกสี่คนได้ก่อตั้งบอยแบนด์เฉพาะกิจที่มีชื่อว่า ลาซวัน ลาซวันได้เปิดตัวซิงเกิลที่มีชื่อว่า 'Taste Me' ลาซวันได้ประกาศยุบวงอย่างเป็นทางการหลังจากจัดคอนเสิร์ต 'ONCE LAZ1 GOODBYE PARTY' โดยมีผลงานการแสดงเรื่องแรกคือ รักเดียว ได้ร่วมแสดงกับกันตภณ จินดาทวีผล อดีตเพื่อนร่วมวงลาซวันในละครโทรทัศน์ประเภทวายแนวชายรักชายเรื่อง รักไม่รู้ภาษา ได้ปล่อยเพลงซิงเกิลใหม่ของเขาที่มีชื่อว่า 'เป็นไรมั้ย?' และมีละครโทรทัศน์ประเภทวายแนวโรแมนติกแฟนตาซีเรื่อง ปาฏิหาริย์รักร้อยปี ได้ออกอากาศเป็นตอนแรก ในปี พ.ศ. 2568 มีผลงานละครโทรทัศน์ประเภทวายแนวแอคชั่นดราม่าเรื่อง The Wicked Game ผลงาน ละคร / ซีรีส์ + ปี เรื่อง บทบาท หมายเหตุ 2566 รักไม่รู้ภาษา หยาง นักแสดงหลัก 2567 ปาฏิหาริย์รักร้อยปี ซาน 2568 The Wicked Game คมธันวา เกิดกสิณ (ธันว์) 2569 ม่อนเมิงมาง ธายุ ภาพยนตร์ + ปี เรื่อง ค่าย รับบทเป็น หมายเหตุ 2567 Out of The Nest องครักษ์พิทักษ์เจี๊ยบ อาเธอร์ พากย์เสียง 404 สุขีนิรันดร์..RUN RUN จีดีเอช น้ำมนต์ มูฟาซา: เดอะไลอ้อนคิง Disney สการ์ พากย์เสียงภาษาไทย คนเดือดทวงแค้น ฉายทางเน็ตฟลิกซ์ อ้างอิง
ยูฟ่าแชมเปี้ยนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 1994 เป็นการแข่งขันระหว่างสโมสรเอซี มิลานของอิตาลี และสโมสรบาร์เซโลนาของสเปนโดยแข่งขันเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1994 ที่ สนามกีฬาโอลิมปิกในกรุงเอเธนส์ประเทศกรีซ หลังจากคว้าแชมป์ลาลิกาได้เป็นปีที่ 4 ติดต่อกัน บาร์เซโลนาก็เป็นตัวเต็งที่จะคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ/ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นสมัยที่ 2 ในรอบ 3 ปี การเตรียมตัวของมิลานก่อนรอบชิงชนะเลิศเต็มไปด้วยความยุ่งเหยิงเนื่องจากนักเตะที่บาดเจ็บหรือโดนโทษแบนและปัญหาอื่น ๆ มาร์โก ฟัน บัสเติน กองหน้าในตำนานของมิลาน และจันลุยจี เลนตินี ดาวรุ่งที่น่าจับตามองค่าตัว 13 ล้านยูโร (เป็นนักฟุตบอลที่มีค่าตัวแพงที่สุดในโลกในขณะนั้น) ต่างก็ได้รับบาดเจ็บ ขณะที่ฟรันโก บาเรซี และอาเลสซันโดร กอสตากูร์ตา สองกองหลังต่างก็ติดโทษแบน กฎระเบียบของยูฟ่าในขณะนั้นจำกัดให้แต่ละทีมส่งผู้เล่นต่างชาติลงสนามได้สูงสุด 3 คน ทำให้ฟาบีโอ กาเปลโล กุนซือของมิลานในตอนนั้นต้องตัดชื่อฟลอริน ราดูซิอู, ฌ็อง-ปีแยร์ ปาแป็ง และไบรอัน เลาโตรปออกไป ทางฝั่งของบาร์เซโลนา กฎดังกล่าวทำให้โค้ชโยฮัน ไกรฟฟ์ เลือกที่จะไม่ส่งมีเคล เลาโตรปลงเล่นในนัดชิงชนะเลิศ ซึ่งทำให้กาเปลโลต้องออกมากล่าวหลังเกมว่า 'เลาโตรปเป็นคนที่ผมกลัว แต่ไกรฟฟ์กลับไม่ส่งเขาลงสนาม และนั่นคือความผิดพลาดของเขา' เลาโตรปย้ายออกจากบาร์เซโลนาไปอยู่กับคู่แข่งตลอดกาลอย่างเรอัลมาดริดเมื่อจบฤดูกาล มิลานเล่นด้วยชุดเยือนสีขาวล้วน ซึ่งโดยปกติพวกเขาจะใช้ในรอบชิงชนะเลิศของ ยูโรเปียนคัพ/ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ขณะที่บาร์เซโลนาเล่นด้วยชุดเหย้าสีแดงและน้ำเงิน มิลานครองเกมได้ในช่วงต้นเกม และได้รับประตูขึ้นนำเมื่อเดยัน ซาวิเชวิชวิ่งมาทางด้านขวาแล้วจ่ายบอลให้กับดานิเอเล มัสซาโร ยิงเข้าไปตุงตาข่าย มาสซาโรทำประตูที่สองได้สำเร็จก่อนหมดครึ่งแรก ทำให้สกอร์เป็น 2–0 จากการโซโล่ของโรแบร์โต โดนาโดนีไปทางปีกซ้าย ในนาทีที่ 47 ซาวิเชวิชใช้ประโยชน์จากข้อผิดพลาดในแนวรับของมิเกล อันเฆล นาดาล ด้วยการชิปบอลข้ามหัวอันโดนี ซูบีซาร์เรตา ผู้รักษาประตูเป็นประตูที่สาม แปดนาทีต่อมา หลังจากซาวิเชวิชยิงชนเสาและแนวรับของบาร์เซโลน่าเคลียร์บอลไม่ขาด มาร์เซล เดอไซญี กองกลางของมิลานก็หลุกกับดักล้ำหน้าเข้าไปยิงประตูเป็น 4–0 ก่อนจบลงด้วยสกอร์นี้ เดอไซญีกลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่คว้าแชมป์ได้ 2 ปีติดต่อกันกับอีกสโมสรหลังจากคว้าแชมป์กับมาร์แซย์ในปี ค.ศ. 1993 ทีม ในตารางต่อไปนี้ รอบชิงชนะเลิศจนถึงปี 1992 อยู่ในยุคของการแข่งขันฟุตบอลยูโรเปียนคัพ ส่วนปี 1993 อยู่ในยุคของการแข่งขันฟุตบอลยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ทีม การปรากฏตัวในรอบชิงชนะเลิศครั้งก่อน (ตัวหนาหมายถึงผู้ชนะ) เอซี มิลาน 6 (1958, 1963, 1969, 1989, 1990, 1993 ) บาร์เซโลนา 3 (1961, 1986, 1992 ) อ้างอิง 1994
หวานใจผู้ใหญ่จอม เป็นซีรีส์แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมสร้างจากนิยายชื่อเดียวกันของ naoto โดยเป็นผลงานเรื่องที่ 6 ของบริษัทไอดอลแฟคทอรี่ นำแสดงโดย ศุภพงษ์ อุดมแก้วกาญจนา และณัฐภาสน์ ตันติเสถียรชัย กำกับการแสดงโดย ทรงศักดิ์ มงคลทอง รายชื่อนักแสดง บทบาท นักแสดงหลัก จอมขวัญ ศุภพงษ์ อุดมแก้วกาญจนา โยธิน ณัฐภาสน์ ตันติเสถียรชัย บทบาท นักแสดงสมทบ แก้วกานดา เนลินญาน์ ทวีอารยะพัทธ์ เอิร์น (อารยา) กัญญ์นลิน ยิ่งหิรัญพัชร์ มิกซ์ (มธุกร) สโรชินี เพชรอำไพ ธีธัช อัศวฤทธิ์ พินิตกาญจนพันธุ์ โกเมศ สันติสุข พรหมศิริ บุษบัณ จินตหรา สุขพัฒน์ ยายจันทร์ ปภาวดี โพธิ์งาม ลุงยิ่งยศ สมเล็ก ศักดิกุล เสี่ยไพศาล จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร อนงค์นาถ ชุติมา นัยนา ต๊อด อิงค์ อัศวานันท์ เต้ย แองกัส มอยร์ ทอย ณภัทร ตุ้มอินมร โอ๊ต สิทธิทัศนิฐ์ สุหฤทรุจนนุกูล เบิ้ล ชนาธิป อุ่มภู ฟลุ๊ค จิตติพัฒน์ สุวรรณลักษณ์ ปอ สุริยาวิชญ์ ถนอมชัยสนิท ปัณณรุจน์ บุนนาค บทบาท นักแสดงรับเชิญ แววดาว ขวัญฤดี กลมกล่อม บุญเฮง ตฤณ เศรษฐโชค จิรัสย์ ภูษณุ วงศาวณิชชากร แซค อัครเดช จรูญโสตร์ ปุญญาทิพย์ สุวรรณลักษณ์ ณสนันทน์ รู้ขายสิรนนท์ เกตุไพรินทร์ วรุณธารทิพย์ ครูเตย เมษ์ษา มิเชล งานสร้าง 25 ตุลาคม พ.ศ. 2567 ทางบริษัทไอดอลแฟคทอรี่ได้ทำการปล่อยวีดีโอสั้นของงาน IDOLFACTORY PROJECT LINE UP 2525 ที่จะจัดขึ้นในวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2568 โดยหวานใจผู้ใหญ่จอมเป็น 1 ในผลงานปีนี้ของทางบริษัท และเป็นการกลับมารับงานแสดงซีรีส์วายในรอบ 5 ปีของศุภพงษ์ อุดมแก้วกาญจนา หลังจากนั้นได้มีการฟิตติ้งในวันที่ 12 ธันวานคม พ.ศ. 2567 และบวงสรวงซีรีส์ในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2568 ตามลำดับ ซึ่งหลังจากการบวงสรวงแล้วก็ได้เริ่มถ่ายทำทั้งที่ใช้ระยะเวลาถ่ายทำประมาณ 4 เดือนจึงแล้วเสร็จ จากนั้นทางบริษัทได้จัดงาน My Sweetheart Jom Gala Premiere เพื่อให้สาธารณชนรับชมตอนแรกพร้อมกับนักแสดงในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 ก่อนออกอากาศตอนแรกทางช่องเวิร์คพอยท์ในวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 เพลงประกอบละคร ชื่อเพลง ขับร้องโดย เชื่อหัวใจ อรรณพ ทองบริสุทธิ์ อ้างอิง
นายกรัฐมนตรีชาด เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศชาด ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ อาลามาย ฮาลีนา ตั้งแต่วันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 ประวัติ ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีถูกบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญชาดฉบับปี 1959 แต่ถูกยกเลิกในรัฐธรรมนูญฉบับปี 1960 โดยไม่มีผู้ใดดำรงตำแหน่งเลยแม้แต่ครั้งเดียว ตำแหน่งนี้ถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปี 1978 โดยประธานาธิบดี Félix Malloum ผู้แต่งตั้ง Hissène Habré ให้ดำรงตำแหน่ง เขาใช้ตำแหน่งนี้เป็นเครื่องมือสร้างอำนาจให้กับตนเองจนสามารถบีบให้ Malloum ลาออกในปี 1979 หลังจากนั้นตำแหน่งนายกรัฐมนตรีก็ว่างลง ยกเว้นในปี 1982 เนื่องจาก Habré ไม่ต้องการให้มีคู่แข่งที่มีอำนาจ จนกระทั่งอีดริส เดบีขึ้นสู่อำนาจ จึงมีการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีขึ้นอีกครั้งในปี 1991 เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 อีดริส เดบีประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐที่ 4 ซึ่งเพิ่มอำนาจของประธานาธิบดีและยกเลิกตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ทำให้ประธานาธิบดีกลายเป็นหัวหน้ารัฐบาล อย่างไรก็ตามตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกลับมาอีกครั้งตามกฎบัตรการเปลี่ยนผ่านปี 2021 และได้รับการยืนยันในรัฐธรรมนูญชาดฉบับปี 2023 ซึ่งประกาศใช้เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2023 อ้างอิง
สนามเด็กเล่นมังกรในทอพาโย ภาพถ่ายปี 2025 สนามเด็กเล่นมังกรทอพาโย หรือ สนามเด็กเล่นมังกรตั้วปาเอี๋ย เป็นสนามเด็กเล่นตั้งอยู่บนถนนโลรง 6 ทอพาโย (Lorong 6 Toa Payoh) ในเขตทอพาโย ประเทศสิงคโปร์ จัดเป็นสนามเด็กเล่นมังกร (dragon playground) ซึ่งในระยะแรกเป็นที่นิยมในแถบทอพาโยและอังโมเกียว ปัจจุบัน สนามเด็กเล่นมังกรนี้เป็นหนึ่งในสองแห่งที่ยังหลงเหลือในสิงคโปร์ ประวัติศาสตร์ ด้านหลังของมังกร สนามเด็กเล่นมังกรทอพาโยก่อสร้สงขึ้นในปี 1979 ด้านหน้าของเลขที่ 28 ถนนโลรง 6 ทอพาโย (Lorong 6 Toa Payoh) ผลงานออกแบบโดยอดีตมัณฑนากรประจำเอชดีบี คอ เอียน กี เป็นส่วนหนึ่งของสนามเด็กเล่นรูปสัตว์ที่สร้างในที่อยู่อาศัยสาธารณะของเอชบีดีทั่วสิงคโปร์ สนามเด็กเล่นรูปมังกรนี้สร้างขึ้นตามแบบสนามเด็กเล่นรูปมังกรที่สร้างขึ้นเป็นแบบทดลองในสวนเมืองทอพาโย และผ่านการดัดแปลงเพื่อให้สร้างง่ายขึ้น สนามเด็กเล่นนี้ตั้งอยู่บนสนามทราย ประกอบด้วยลงแหวนเหล็กกล้าหลากสีเป็นลกตัวที่ให้เด็ก ๆ สามารถปีนป่ายผ่านเช้าไปจนถึงส่วนหัสที่มีสไลเดอร์อยู่ภายใน ถือเป็นหนึ่งในสนามเด็กเล่นที่เก่าแก่ที่สุดของสิงคโปร์ สนามเด็กเล่นแห่งอื่น ๆ ที่ออกแบบถูกรื้อถอนในทศวรรษ 1990s เนื่องจาก 'ข้องกังวลเรื่องความปลอดภัย' กระนั้นมีเพียงสนามเด็กเล่นรูปมังกรนี้ที่รอดพ้นจากระลอกการรื้อถอนตอนนั้น ในปัจจุบัน สนามเด็กเล่นรูปมังกรได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์เชิงวัฒนธรรมอันหนึ่งของสิงคโปร์ ป้ายของทอพาโยแฮรีเทจเทรล ทอพาโยแฮรีเทจเทรล (Toa Payoh heritage trail) บรรจุสนามเด็กเล่นมังกรนี้เป็นส่วนหนึ่งของสิบห้าสถานที่ทางประวัติศาสตร์ในย่าน เช่น สวนเมืองทอพาโยและวัดเหลียนชานชวงหลิน ในปี 2014 มีการประกาศว่าแฟลตโดยรอบสนามเด็กเล่น ซึ่งคือเลขที่ 28, 30, 32 และ 33 ถนนโลรง 6 ทอพาโย จะทำการรื้อถอน เว้นแต่ตัวสนามเด็กเล่น ในปี 2015 มีการจัดกิจกรรมฉลองวันเอกราช 50 ปีสิงคโปร์ที่สนามเด็กเล่นแห่งนี้ อ้างอิง
เขตโพทงกัง เป็นหนึ่งใน 19 เขต (กูย็อก) ของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะที่ตั้งของโรงแรมรยูกย็อง ตั้งชื่อตามแม่น้ำโพทง (แปลตรงตัวว่า 'แม่น้ำสายเดียว') ซึ่งเป็นเส้นเขตแดนของเขตในทุกด้าน มีอาณาเขตติดต่อทางทิศเหนือกับเขตฮย็องเจซัน ทิศตะวันออกกับเขตซอซ็องและโมรันบง ทิศใต้กับเขตพย็องช็อนและชุง และทิศตะวันตกกับเขตมันกย็องแด สถาปนาเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1960 โดยคณะกรรมาธิการประชาชนนครเปียงยาง ภาพรวม เขตโพทงล้อมรอบด้วยแม่น้ำโพทงและคลองโพทงกัง เขตนี้ส่วนใหญ่เป็นเขตทำงานของเมืองเนื่องจากสถานที่ที่น่าสนใจสำหรับนักท่องเที่ยวเพียงไม่กี่แห่งตั้งอยู่บริเวณรอบนอกของเขต สถานที่ท่องเที่ยวเพียงแห่งเดียวที่เปิดให้ผู้เข้าชมคือสวนสนุกริมแม่น้ำโพทง อนุสาวรีย์ชัยปลดปล่อยปิตุภูมิ และอนุสาวรีย์โครงการปรับปรุงแม่น้ำโพทง นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนและโรงงานปักผ้าเปียงยาง และโรงเรียนมัธยมปลายเปียงยาง ย่านรักว็อนของเขตนี้เป็นที่ตั้งของสำนักงานกลางและสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการป้องกันประเทศ สปป.เกาหลี รถไฟใต้ดินเปียงยางวิ่งผ่านเขตนี้ โดยมีสถานีจอดที่ค็อนซ็อล ฮวังกึมบ็อล และค็อนกุก การแบ่งเขตการปกครอง เขตโพทงกังกุยกแบ่งออกเป็น 15 เขตการปกครองที่เรียกว่าทง (dong; ย่าน): ภาษาไทย โชซ็อนกึล ฮันจา ย่านคย็องฮึง 경흥동 ย่านพงฮวา 봉화동 ย่านโพทงกัง 1 보통강1동 1 ย่านโพทงกัง 2 보통강2동 普通江2洞 ย่านพุลกึนกอรี 1 붉은거리1동 붉은거리1 ย่านพุลกึนกอรี 2 붉은거리2동 붉은거리2洞 ย่านพุลกึนกอรี 3 붉은거리3동 붉은거리3洞 ย่านรักว็อน 락원동 ย่านรยูกย็อง 1 류경1동 1 ย่านรยูกย็อง 2 류경2동 柳京2洞 ย่านเซกอรี 세거리동 세거리 ย่านซอจัง 서장동 ย่านซอกัม 석암동 ย่านชินว็อน 신원동 ย่านแทโบ 대보동 อ้างอิง โพทงกัง
เขตโมรันบง เป็นหนึ่งใน 19 เขตของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเขตชุง ซึ่งเป็นเขตใจกลางนคร และมีอาณาเขตติดต่อทางทิศเหนือกับเขตซอซ็องและแทซ็อง ทิศตะวันออกติดกับแม่น้ำแทดง และทิศตะวันตกติดกับคลองโพทงกังและเขตโพทงกัง มีชื่อตามเนินเขาโมรัน ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตะวันตกของเขต (โมรัน ภาษาเกาหลีแปลว่า 'โบตั๋น') ได้รับการกำหนดให้เป็นเขตเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1960 โดยคณะกรรมการประชาชนนครเปียงยาง ภาพรวม พื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตถูกใช้เป็นสวนโมรันบง พื้นที่พักผ่อนหย่อนใจที่ใหญ่ที่สุดของเปียงยาง ภายในสวนมีโบราณสถานต่าง ๆ รวมถึงร่องรอยกำแพงปราสาทเปียงยางเก่าและศาลาประดับตกแต่งหลายแห่ง เขตนี้ยังมีสนามกีฬาคิม อิล-ซ็องและสถานที่ที่คิมกล่าวสุนทรพจน์ครั้งแรกหลังการปลดปล่อยเปียงยางเมื่อ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งมีชื่อว่า 'ทุกความพยายามเพื่อการสร้างเกาหลีประชาธิปไตยใหม่' ประตูชัยเปียงยาง ซุ้มประตูขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ก็ตั้งอยู่ในเขตนี้ด้วย การขนส่ง รถไฟใต้ดินเปียงยางวิ่งผ่านเขตนี้ โดยมีสถานีจอดที่สถานีโมรันบง แคซ็อน ช็อนอู และช็อนซึง เขตนี้เชื่อมต่อกับเกาะรึงราและเขตแทดงกัง (ฝั่งซ้ายของแม่น้ำแทดง) ด้วยสะพานรึงรา การแบ่งเขตการปกครอง เขตโมรันบงแบ่งออกเป็น 15 เขตการปกครองที่เรียกว่าทง (dong; ย่าน) ย่านที่ใหญ่ที่สุด (อินฮึง พีพา และคินมาอึล) ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนเพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหาร ย่านอินฮึงเป็นที่ตั้งขององค์การบริหารคุณภาพแห่งรัฐของเกาหลีเหนือ ภาษาไทย โชซ็อนกึล ฮันจา ย่านชังฮย็อน 장현동 長峴洞 ย่านชิลซ็องมุน 칠성문동 七星門洞 ย่านชินฮึง 진흥동 進興洞 ย่านช็อนซ็อง 전승동 戰勝洞 ย่านช็อนอู 전우동 戰友洞 ย่านฮึงบู 흥부동 興富洞 ย่านอินฮึง 인흥동 仁興洞 ย่านแคซ็อน 개선동 凱旋洞 ย่านคินมาอึล 긴마을동 긴마을洞 ย่านมินฮึง 민흥동 民興洞 ย่านพีพา 비파동 琵琶洞 ย่านพุกแซ 북새동 北塞洞 ย่านซอฮึง 서흥동 西興洞 ย่านซ็องบุก 성북동 城北洞 ย่านว็อลฮยัง 월향동 月香洞 อ้างอิง โมรันบง
วัดบางบาล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางบาล ในตำบลบางบาล อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา ปัจจุบันมี พระศราวุฒิ ปภสฺสโร เป็นรักษาการเจ้าอาวาส วัดบางบาล เดิมชื่อ วัดราชสุวรรณกษัตรี เป็นวัดพระอารามหลวง สร้างเป็นวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2200 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาพ.ศ. 2210 โดยไม่ทราบแน่ชัดว่าใครเป็นผู้สร้างวัด แต่มีการสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นกษัตริย์ที่เป็นผู้หญิง เป็นผู้สร้าง โดยในภายหลังในช่วงสมัยยุครัตนโกสินทร์ ในหลวงรัชกาลที่ 5 ท่านเสด็จผ่านวัด โดยทางคลองหน้าวัดซึ่งขณะนั้นมีดอกบัวบานเต็มคลองไปหมดท่านจึงตรัสเรียกวัดนี้ว่าวัดบัวบาน และภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นวัดบางบาลตามอำเภอที่ตั้ง เนื่องจากที่ทำการอำเภอตั้งอยู่ใกล้วัดและบางบาลจึงถือได้ว่าเป็นวัดประจำอำเภอในยุคนั้น ก่อนที่จะย้ายที่ทำการอำเภอไปอย่างปัจจุบัน ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือพระประธานในอุโบสถปางมารวิชัย ศิลปะแบบสุโขทัย สร้างเมื่อปี 2200 ขนาดพระเพลากว้าง 1เมตร เศษ และมีปูชนียสถานที่สำคัญคือเจดีย์พระบรมสารีริกธาตุ 2 องค์ เจดีย์หลังอุโบสถ 3 องค์ และ พระปรางค์ หน้าอุโบสถ 2 องค์ ซึ่งสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนกลาง|มีวัตถุมงคล คือ เหรียญพระประธานในอุโบสถ รุ่นเสาร์ ๕ เหรียญหลวงพ่อเขียว อดีตเจ้าอาวาสวัดบางบาล และ เหรียญหลวงพ่อพระครูวิมลศุภการ (หลวงพ่อติ่ง) อดีตเจ้าอาวาสวัดบางบาล ซึ่งเป็นเหรียญที่ด้านหลังจะมีรูปนกเขาอยู่ เพราะหลวงพ่อท่านชอบนกเขามาก ๆ
นายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เป็นหัวหน้ารัฐบาลของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ ฌูว์ดิต ซูมีนัว ตั้งแต่วันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2024 และเป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรก ประวัติ ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกมีมาก่อนแล้วในรัฐบาลชุดแรกหลังประเทศได้รับเอกราช โดยนายกรัฐมนตรีคนแรกคือ ปาทริส ลูมูมบา ตลอดหลายปีที่ผ่านมา อำนาจและหน้าที่ของนายกรัฐมนตรีมีความแตกต่างกันอย่างมาก และในช่วงเวลาที่ยาวนานภายใต้การปกครองของ Mobutu Sese Seko รวมถึงในช่วงหลังสงครามคองโกครั้งที่ 1 ตำแหน่งนี้ได้หายไป Mobutu ยกเลิกตำแหน่งนี้ในปี 1966 แต่ได้ฟื้นฟูขึ้นอีกครั้งในปี 1977 โดยใช้ชื่อว่า 'First State Commissioner' ซึ่งในความเป็นจริงมีอำนาจน้อยกว่าตำแหน่งนายกรัฐมนตรีก่อนสงคราม และมีผู้ดำรงตำแหน่งหลายคนซึ่งได้รับการแต่งตั้งตามอำเภอใจของ Mobutu ตำแหน่งนี้ว่างลงเมื่อ Mobutu ถูกบีบให้ลงจากอำนาจในปี 1997 นอกจากรัฐบาลของลูมูมบา สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกยังมีบุคคลที่มีอำนาจหลายคนที่ดำรงตำแหน่งนี้ เช่น Moise Tshombe ซึ่งเคยเป็นผู้นำในการแบ่งแยกดินแดนของจังหวัด Katanga บ้านเกิดของเขา และ Étienne Tshisekedi ซึ่งเป็นฝ่ายตรงข้ามของ Mobutu และได้รับตำแหน่งนี้ถึงสามครั้งภายใต้แรงกดดันจากประชาชน ตำแหน่งนี้ได้รับการฟื้นฟูขึ้นอีกครั้งในฐานะสถาบันตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐที่ 3 และ Antoine Gizenga ได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของสาธารณรัฐที่ 3 เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2006 Gizenga เป็นหนึ่งในนักการเมืองไม่กี่คนที่ยังมีชีวิตอยู่และเคลื่อนไหวทางการเมืองมาตั้งแต่ยุคอาณานิคมของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก โดยเขาเคยเป็นรองนายกรัฐมนตรีของลูมูมบา ในปี 1960 และเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของรัฐบาลคู่ขนานที่ลุกฮือขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1961 อ้างอิง
เขตนังนัง เป็นหนึ่งใน 19 เขต (กูย็อก) ของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของแม่น้ำแทดง มีอาณาเขตติดต่อทางทิศเหนือกับเขตซ็องโย ทิศตะวันออกกับเขตรย็อกโพ และทิศใต้กับอำเภอชุงฮวาและคังนัม ประวัติศาสตร์ ตามบันทึกของราชวงศ์ฮั่น เขตบัญชาการนังนังประกอบด้วย 27 เขตและมีประชากรกว่า 406,748 คน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแทดง ในบริเวณที่ตั้งโดยประมาณของเปียงยางในปัจจุบัน หลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าที่ตั้งของเขตบัญชาการได้ย้ายมายังเขตนี้หลังจากที่วังก็อมซอง เมืองหลวงเก่าของโคกูรยอที่เปียงยางถูกทำลายและมีการกล่าวอ้างว่าเป็นที่ตั้งเดิมของเขตบัญชาการนังนัง ในสมัยอาณานิคมญี่ปุ่น พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอแทดง เมื่อเปียงยางเติบโตและผนวกพื้นที่เดิมจำนวนมากของอำเภอแทดง พื้นที่นี้จึงถูกแบ่งออกเป็นเขตดง อำเภอคังนัม และอำเภอชุงฮวาของเปียงยาง เขตนังนังได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการในฐานะเขตแยกต่างหากใน ค.ศ. 1959 เขตนี้มีชื่อเสียงจากสุสานจำนวนมากของสมัยฮั่นและโคกูรยอซึ่งกระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ หลายแห่งถูกค้นพบครั้งแรกโดยชาวญี่ปุ่นในช่วงต้นทศวรรษ 1910 (ดูสุสานนักรัง) นักโบราณคดีชาวญี่ปุ่น โทริอิ ริวโซ และอิมานิชิ ริว มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการขุดค้นสุสานและการระบุปราสาทดินนักรังในหมู่บ้านโพซ็องว่าเป็นที่ตั้งของเขตบัญชาการ มีการค้นพบสุสานทั้งหมดกว่า 1,500 แห่ง โดยมีเพียง 63 แห่งเท่านั้นที่อยู่ในย่านเดียว (ช็องเบ็ก) อย่างไรก็ตาม เกาหลีเหนืออ้างว่าสุสานทั้งหมดเป็นของสมัยโคกูรยอ ปฏิเสธการมีอยู่ของการตั้งถิ่นฐานของชาวจีนในนังนังโดยอ้างว่าเป็นรัฐนครของโคกูรยอ และโบราณวัตถุจีนนับพันชิ้นเป็นเพียงตัวแทนของการค้าที่เฟื่องฟูระหว่างรัฐนักรังกับราชวงศ์ฮั่น การแบ่งเขตการปกครอง เขตนังนังแบ่งออกเป็น 9 ย่าน ('ทง') และ 9 หมู่บ้าน ('รี') ย่านขนาดใหญ่ห้าแห่ง (ช็องเบ็ก, ช็องโอ, ควันมุน, นักรัง และทงอิล) แบ่งออกเป็นสองส่วนเพื่อวัตถุประสงค์ทางการปกครอง ขณะที่ย่านชุงซ็องแบ่งออกเป็นสามส่วน ภาษาไทย โชซ็อนกึล ฮันจา ย่านช็องเบ็ก 정백동 ย่านช็องโอ 정오동 ย่านชุงซ็อง 충성동 ย่านควันมุน 관문동 ย่านนังนัง 락랑동 ย่านทงอิล 통일동 ย่านทงซัน 동산동 ย่านทูดัน 두단동 ย่านว็อนอัม 원암동 หมู่บ้านชุงดัล 중단리 หมู่บ้านคิลกล 긴골리 긴골 หมู่บ้านคึมแด 금대리 หมู่บ้านนัมซา 남사리 หมู่บ้านโพซ็อง 보성리 หมู่บ้านพย็อกจีโด 벽지도리 หมู่บ้านรยงโฮ 룡호리 หมู่บ้านรยูโซ 류소리 หมู่บ้านซงนัม 송남리 อ้างอิง นังนัง
เขตอึนจ็อง เป็นหนึ่งใน 19 เขตของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เป็นที่รู้จักในด้านสิ่งอำนวยความสะดวกทางวิทยาศาสตร์ เขตนี้ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ 'ความรักอันเมตตา (คำภาษาเกาหลีคืออึนจ็อง)' และความรักของตระกูลคิมที่มีต่อนักวิทยาศาสตร์ของประเทศ ประวัติศาสตร์ ในสมัยราชวงศ์โชซ็อน พื้นที่ที่ประกอบกันเป็นเขตสมัยใหม่นี้เป็นส่วนหนึ่งของรยงอักบัง (룡악방, 龍岳坊) ของเปียงยางและอำเภอซุนช็อน ใน ค.ศ. 1896 พื้นที่นี้กลายเป็น มย็อน (ตำบล) ของสองเขตการปกครองที่แตกต่างกัน คือ เปียงยางและซุนช็อน เขตนี้ได้รับการสถาปนาขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1995 โดยแยกออกมาจากบางส่วนของภูมิภาคของเมืองพย็องซ็อง (ซึ่งได้แก่ ย่านด็อกซัน, แพซัน, ซงรย็อง และจีคย็อง) การแบ่งเขตการปกครอง ตั้งแต่ ค.ศ. 2002 เป็นต้นมา เขตอึนจ็องแบ่งออกเป็น 4 ทง (ย่าน): ย่านควาฮัก 1 과학1동 (หมายถึงวิทยาศาสตร์): มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ตั้งอยู่ที่นี่ ย่านควาฮัก 2 과학2동 ย่านแพซัน 배산동 (ตั้งชื่อตามภูเขาแพซัน) ย่านควังมย็อง 광명동 (หมายถึงแสงสว่าง สื่อถึงอนาคตที่สดใสที่นักวิทยาศาสตร์นำมา) ใน ค.ศ. 2014 ดูเหมือนว่าเขตการปกครองเหล่านี้จะมีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นก่อนหน้านั้น เนื่องจากเกาหลีเหนือได้กล่าวถึงย่านอึลมิล (乙密洞, 을밀동, ตั้งชื่อตามศาลาอึลมิล) และย่านวีซองดง (衛星洞, 위성동 ตั้งชื่อตามคำภาษาเกาหลีที่แปลว่าดาวเทียม) ว่าเป็นย่านของเขตในการรายงานข่าวเกี่ยวกับการกำหนดให้ภูมิภาคนี้เป็นเขตเทคโนโลยีขั้นสูงขณะที่ไม่ได้กล่าวถึงย่านควังมย็อง (ซึ่งอาจหมายความว่าย่านควังมย็องถูกแบ่งออกเป็นย่านอึลมิลและวีซ็อง) อ้างอิง อึนจ็อง
ถนนเกอรามัตดาลัมในกัมปุงดาตุกเกอรามัต เมื่อ ค.ศ. 2023 กัมปุงดาตุกเกอรามัต หรือคนท้องถิ่นเรียกเป็น เกอรามัต (ชื่อเก่า: ตังกาจีนา เป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ในเขตเลือกตั้งตีตีวังซา อยู่ในเขตดินแดนสหพันธ์กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของใจกลางนครกัวลาลัมเปอร์และติดกับอำเภออัมปังในรัฐเซอลาโงร์ แม่น้ำกลังไหลทางตะวันออกเฉียงเหนือไปทางตะวันตก และทำหน้าที่เป็นเขตแดนทางธรรมชาติระหว่างเกอรามัตกับอัมปัง ชื่อ ครั้งหนึ่งกัมปุงดาตุกเกอรามัตเคยเป็นที่ตั้งของสุสานที่ได้รับการเคารพสองแห่ง สุสานหนึ่งเป็นของฮาจี อาลี ผู้อพยพชาวบูกิซ หลุมศพของฮาจี อาลีกลายเป็นที่เลื่องลือในฐานะดาตุกเกอรามัต จนกระทั่งเลิกนับถือไปในคริสต์ทศวรรษ 1990 สุสานอีกแห่งเป็นของผู้อพยพชาวสุมาตราที่เคร่งศาสนาชื่อ ชัยค์ ไตฮ์ หรือ โต๊ะ จังกุต (Sheikh Taih; To' Janggut) ภาพ Taman Tasik Keramat, Kampung Datuk Keramat 20231216 |ตามันตาซิกเกอรามัต, 2023 Datum Jelatek, Taman Keramat 20231216 |ดาตุมเจอลาเต็ก, 2023 Interior of Datum Jelatek Shopping Centre, Taman Keramat 20231216 |ข้างในดาตุมเจอลาเต็ก, 2023 อ้างอิง
นายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดี เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศกาบูเวร์ดี ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ อูลีซึช กูไรยา อี ซิลวา ตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2016 ประวัติ นายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดีมีบทบาทสำคัญในการบริหารประเทศ โดยตำแหน่งนี้ถูกจัดตั้งขึ้นหลังจากประเทศได้รับเอกราชจากโปรตุเกสในปี 1975 ในช่วงก่อนที่กาบูเวร์ดีจะได้รับเอกราชจากโปรตุเกสในปี 1975 กาบูเวร์ดีเป็นอาณานิคมของโปรตุเกส และไม่มีตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในรูปแบบที่มีในปัจจุบัน การปกครองเป็นไปตามการควบคุมของผู้แทนจากโปรตุเกส เมื่อกาบูเวร์ดีได้รับเอกราชจากโปรตุเกสในปี 1975 การปกครองเริ่มต้นภายใต้การนำของ Aristides Pereira ประธานาธิบดีคนแรกของประเทศ และ Pedro Pires นายกรัฐมนตรี ในช่วงแรกการจัดตั้งรัฐบาลเริ่มมีการกำหนดบทบาทของนายกรัฐมนตรีในการบริหารประเทศ ในช่วงนี้ กาบูเวร์ดีมีการปกครองในระบอบสังคมนิยมตามแนวทางของพรรคเดียว ในปี 1991 กาบูเวร์ดีได้เปิดระบบการเมืองสู่ระบอบประชาธิปไตย การเลือกตั้งอย่างเสรีเริ่มเกิดขึ้น โดยมีการจัดตั้งระบบพรรคการเมืองหลายพรรค ฌูแซ มารีอา แนวึชได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรี และเป็นผู้นำในระยะยาว เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตั้งแต่ปี 2001 ถึง 2016 ภายใต้การปกครองของพรรค PAICV (Partido Africano da Independência de Cabo Verde) ในช่วงที่ฌูแซ มารีอา แนวึชดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี กาบูเวร์ดีได้พัฒนาในหลาย ๆ ด้าน ทั้งเศรษฐกิจและการเมือง ภายใต้การนำของ Neves ประเทศเริ่มมีการพัฒนาในด้านการศึกษาและสุขภาพ รวมถึงการส่งเสริมเสถียรภาพทางการเมืองและการค้าระหว่างประเทศ หลังจากฌูแซ มารีอา แนวึชพ้นจากตำแหน่ง ในการเลือกตั้งปี 2016 อูลีซึช กูไรยา อี ซิลวา จากพรรค MPD (Movimento para a Democracia) ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีและดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี 2016 เป็นต้นมา ภายใต้การบริหารของเขา กาบูเวร์ดีได้พยายามส่งเสริมเศรษฐกิจที่ยั่งยืนและการลงทุนจากต่างประเทศ การปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานของประเทศให้ทันสมัย ดำเนินนโยบายที่มุ่งเน้นการส่งเสริมการศึกษาที่ยั่งยืน และการปรับปรุงภาคการท่องเที่ยว นอกจากนี้เขายังมุ่งเน้นการเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและพัฒนาความร่วมมือในระดับสากล อ้างอิง
อัลวะลีด อิบน์ ยะซีด อิบน์ อับดุลมะลิก (ค.ศ. 70917 เมษายน ค.ศ. 744) โดยทั่วไปรู้จักกันในพระนาม อัลวะลีดที่ 2 เป็นเคาะลีฟะฮ์องค์ที่ 11 แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ที่ครองราชย์ใน ค.ศ. 743 จนกระทั่งถูกลอบปลงพระชนม์ใน ค.ศ. 744 พระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อจากฮิชาม อิบน์ อับดุลมะลิก พระปิตุลา พระราชสมภพแและภูมิหลัง อัลวะลีดเป็นพระราชโอรสของยะซีดที่ 2 เคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ กับอุมมุลฮัจญาจญ์ บินต์ มุฮัมมัด อัษษะเกาะฟี พระมเหสี ใน ค.ศ. 709 พระราชมารดาเป็นธิดาในข้าราชการอุมัยยะฮ์ มุฮัมมัด อิบน์ ยูซุฟ อัษษะเกาะฟี ยะซ๊ดที่ 2 พระราชบิดา ครองราชย์ใน ค.ศ. 720 ถึงมกราคม ค.ศ. 724 ยะซีดที่ 2 สวรรคตที่อิรบิดในบัลกออ์ (ทรานส์จอร์แดน) ซึ่งอยู่ในญุนด์ดิมัชก์ (เขตทหารของดามัสกัส) เมื่อวันที่ 26 ชะอ์บาน ฮ.ศ. 105 (28 มกราคม ค.ศ. 724) อัลวะลีด พระราชโอรส หรือฮิชาม พระเชษฐาร่วมพระราชบิดา เป็นผู้นำละหมาดพระศพ ยะซีดตั้งพระทัยแต่งตั้งอัลวะลีดเป็นผู้สืบทอด แต่มัสละมะฮ์เกลี้ยกล่อมให้แต่งตั้งฮิชามก่อน แล้วค่อยต่อด้วยอัลวะลีด พระชนม์ชีพช่วงต้น ขึ้นครองราชย์ ดีนารทองคำของอัลวะลีดที่ 2 อิบน์ ยะซีด ฮิชามสวรรคตในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 743 และมัสละมะฮ์ พระราชโอรส เป้นผู้นำละหมาดพระศพ อัลวะลีดที่ 2 ขึ้นครองเป็นเคาะลีฟะฮ์และสั่งให้อัลอับบาส อิบน์ อัลวะลีด ลูกพี่ลูกน้อง ให้จับกุมลูกชายของฮิชามที่ริศอฟะฮ์ ใกล้แพลไมราในทันที แต่ห้ามมิให้รบกวนมัสละมะฮ์หรือครัวเรือนของเขาโดยเด็ดขาด เพื่อแสดงความเคารพต่อความเป็นพระสหายเก่าของทั้งสอง และป้องกันอัลวะลีดจากเคาะลีฟะฮ์ฮิชามของมัสละมะฮ์ รัฐเคาะลีฟะฮ์ สวรรคต ยะซีดแอบเข้าไปในดามัสกัสและโค่นล้มอัลวะลีดด้วยการรัฐประหาร ตามมาด้วยการเบิกจ่ายเงินจากกระทรวงการคลัง องค์เคาะลีฟะฮ์ถูกล้อมในปราสามนอกเมือง โดยสู้รบอย่างดี จนกระทั่งวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 744 ที่ Al-Aghdaf ตรงบริเวณประเทศจอร์แดนในปัจจุบัน พระองค์พ่ายแพ้และถูกสังหารโดยกองกำลังของซุลัยมาน อิบน์ ฮิชาม ยะซีดที่ 3 ลูกพี่ลูกน้อง ขึ้นครองราชย์ต่อ ตามรายงานของตัวยะซีดเองระบุว่า ยะซีดส่งอับดุลอะซีซ อิบน์ อัลฮัจญาจญ์ ไปพบกับอัลวะลีดที่ al-Bakhra อับดุลอะซีซเสนอที่จะจัดตั้งสภาเผ่า (ชูรอ) เพื่อตัดสินอนาคตของอาณาจักร วะลีดปฏิเสธข้อเสนอนี้และโจมตี ซึ่งทำให้พระองค์สูญเสียชีวิต พระราชวงศ์ อาติกะฮ์ บินต์ อุษมาน อิบน์ มุฮัมมัด ธิดาคนหนึ่งของอุษมาน อิบน์ มุฮัมมัด อิบน์ อะบีซุฟยาน สมรสกับเคาะลีฟะฮ์อัลวะลีดที่ 2 อัลวะลีดยังนำนักขับร้องสองคนนาม Shuhda และ Al-Nawar เป็นพระสนม อัลวะลีดที่ 2 มีพระราชโอรสสองพระองค์ คือ อัลฮะกัมและอุษมาน พระองค์แต่งตั้งให้ทั้งสองเป็นผู้สืบทอด แต่เมื่อยะซีดที่ 3 ชนะและขึ้นครองราชย์ พระองค์สั่งให้คุมขังอุษมานและฮะกัม อ้างอิง บรรณานุกรม Muhammad ibn Jarir al-Tabari History, v. 26 'The Waning of the Umayyad Caliphate,' transl. Carole Hillenbrand, SUNY, Albany, 1989 Glubb, Sir John, The Empire of the Arabs, Hodder and Stoughton, London, 1963 Patricia Crone, God's Caliph 1986
ข้อมูลล่าสุด ณ การแข่งขัน รหัสประจำตัวนักขับ รหัสสามตัวอักษร นักขับ ALB อเล็กซานเดอร์ อัลบอน ALO เฟร์นันโด อาลอนโซ ANT คีมี อันโตเนลลี BEA โอลิเวอร์ แบร์แมน BOR กาบรีแยล โบร์โตเลตู BOT วัลต์เตริ โบตตัส COL ฟรังโก โกลาปินโต DOO แจ็ก ดูอัน GAS ปีแยร์ กัสลี HAD อีซัก อาจาร์ HAM ลูวิส แฮมิลตัน HUL นีโค ฮึลเคินแบร์ค LAW เลียม ลอว์สัน LEC ชาร์ล เลอแกลร์ LIN อาร์วิด ลินด์บลอด MAG เควิน เมานุสเซิน NOR แลนโด นอร์ริส OCO แอ็สเตบาน ออกง PER เซร์ฆิโอ เปเรซ PIA ออสการ์ พิแอสทรี RIC แดเนียล ริกคาร์โด RUS จอร์จ รัสเซลล์ SAI การ์โลส ไซนซ์ ยูนิออร์ SAR โลแกน ซาร์เจนต์ STR แลนซ์ สโตรลล์ TSU ยูกิ สึโนดะ VER มักซ์ แฟร์สตัปเปิน ZHO โจว กวั้นยฺหวี่ สถิติที่กำหนดไว้ เขตข้อมูล คำอธิบาย สถิติตลอดอาชีพ entries จำนวนการแข่งขันที่เข้าร่วม starts จำนวนการออกตัวในการแข่งขัน poles จำนวนตำแหน่งโพล wins จำนวนการแข่งขันที่ชนะ podiums จำนวนการแข่งขันที่มีอันดับบนโพเดียม fastestlaps จำนวนการทำรอบได้เร็วที่สุด careerpoints จำนวนคะแนนสะสม สถิติในฤดูกาลล่าสุด seasonpoints จำนวนคะแนนสะสมประจำฤดูกาลล่าสุด seasonposition อันดับในการชิงแชมป์โลกประจำฤดูกาลล่าสุด การใช้งาน ; ตัวอย่าง แสดงจำนวนการแข่งขันทั้งหมดที่ลูวิส แฮมิลตัน เข้าร่วม แสดงจำนวนคะแนนสะสมทั้งหมดของมักซ์ แฟร์สตัปเปิน ตลอดอาชีพของเขา แสดงจำนวนคะแนนสะสมทั้งหมดของมักซ์ แฟร์สตัปเปิน ในฤดูกาลล่าสุด
ข้อมูลล่าสุด ณ การแข่งขัน รหัสประจำทีมผู้ผลิต รหัสสามตัวอักษร ทีมผู้ผลิต ALP อาลปีนเอฟวันทีม AST แอสตันมาร์ติน AUD อาวดี้ CAD คาดิลแลค FER แฟร์รารี HAA ฮาส MCL แมกลาเรน MRC เมอร์เซเดส RBR เรดบูลเรซซิง RBT เรซซิงบูลส์ STK สเตกเอฟวันทีม WIL วิลเลียมส์ สถิติที่กำหนดไว้ เขตข้อมูล คำอธิบาย สถิติตลอดอาชีพ entries จำนวนการแข่งขันที่ทีมเข้าร่วม starts จำนวนการออกตัวของทีมในการแข่งขัน drivers จำนวนนักขับตลอดการเข้าร่วมของทีม totalentries จำนวนการแข่งขันที่นักขับแต่ละคนของทีมเข้าร่วม poles จำนวนตำแหน่งโพล wins จำนวนการแข่งขันที่ชนะ podiums จำนวนอันดับบนโพเดียม podiumsraces จำนวนการแข่งขันที่มีอันดับบนโพเดียม fastestlaps จำนวนการทำรอบได้เร็วที่สุด totalpoints จำนวนคะแนนสะสมทั้งหมดของทีม สถิติในฤดูกาลล่าสุด seasonpoints จำนวนคะแนนสะสมประจำฤดูกาลล่าสุด seasonposition อันดับในการชิงแชมป์โลกประจำฤดูกาลล่าสุด หมายเหตุ: เขตข้อมูล 'seasonpoints' และ 'seasonposition' ออกแบบมาเพื่อใช้ในช่องของตารางเท่านั้น และจะไม่แสดงผลหากใช้งานนอกเหนือจากตาราง หากต้องการใช้แม่แบบนอกเหนือจากตารางแล้วนั้น สามารถใช้แม่แบบในลักษณะดังต่อไปนี้: การใช้งาน ; ตัวอย่าง แสดงจำนวนการแข่งขันทั้งหมดที่แฟร์รารีเข้าร่วม แสดงจำนวนการแข่งขันทั้งหมดที่เมอร์เซเดสชนะตลอดการเข้าร่วมของทีม แสดงจำนวนคะแนนสะสมทั้งหมดของแมกลาเรนในฤดูกาลล่าสุด
ถนนกัลปพฤกษ์ เป็นเส้นทางคมนาคมในเขตเทศบาลนครขอนแก่น อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น ลักษณะเป็นถนนคอนกรีตขนาด 2 และ 4 ช่องจราจร มีบทบาทในการเชื่อมต่อระหว่างถนนสายหลัก ได้แก่ ถนนมิตรภาพ ถนนมะลิวัลย์ และถนนศรีจันทร์ ทั้งยังเป็นเส้นทางหลักในการเดินทางสู่มหาวิทยาลัยขอนแก่นและย่านกังสดาล ถนนสายนี้เป็นที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า “ถนนสายดอกคูณ” เนื่องจากมีการปลูกต้นราชพฤกษ์ตลอดสองข้างทางมากกว่า 400 ต้น เมื่อถึงฤดูดอกไม้บาน จะสร้างทิวทัศน์ที่งดงาม เป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นของเมืองขอนแก่น รายละเอียดเส้นทาง เริ่มต้นจากสามแยกตัดกับถนนมิตรภาพบริเวณหน้าโรงพยาบาลศรีนครินททร์ ไปทางทิศตะวันตกในพื้นที่ย่านกังสดาล จากนั้นแยกไปทางทิศใต้บริเวณสามแยกเชื่อมต่อกับทางเข้ามหาวิทยาลัยขอนแก่น-หน้าวัดป่าอดุลยาราม เลียบไปตามแนวเขตมหาวิทยาลัยไปทางทิศใต้ เข้าสู่เขตชุมชนสามเหลี่ยม ตัดกับถนนมะลิวัลย์บริเวณหน้าบึงสีฐานและโรงพยาบาลกรุงเทพขอนแก่น จนบรรจบกับถนนศรีจันทร์ที่วงเวียนบ้านศรีฐาน ระหว่างพื้นที่เทศบาลนครขอนแก่นและเทศบาลเมืองบ้านเป็ด ถนนกัลปพฤกษ์อยู่ในความรับผิดชอบของ 2 หน่วยงาน ได้แก่ เทศบาลนครขอนแก่น (ช่วงสามแยกหน้าโรงพยาบาลศรีนครินทร์-แยกโรงพยาบาลกรุงเทพขอนแก่น ระยะทาง 3.73 กม.) และสำนักงานทางหลวงชนบท จังหวัดขอนแก่น (ช่วงแยกโรงพยาบาลกรุงเทพขอนแก่น-วงเวียนบ้านศรีฐาน ระยะทาง 0.91 กม.) เป็นถนนคอนกรีตขนาด 2-4 ช่องจราจร มีหมุดแสดงจุดเริ่มต้นถนน ณ ตำแหน่งแยกตัดกับถนนมิตรภาพ สลักตราสัญลักษณ์กรมทางหลวงชนบท และข้อความ 'ถนนกัลปพฤกษ์ ดำเนินการโดย กรมทางหลวงชนบท กระทรวงคมนาคม พ.ศ. ๒๕๕๔' และมีหมุดแสดงจุดสิ้นสุดในลักษณะเดียวกัน ณ บริเวณวงเวียนบ้านศรีฐาน ประวัติ โครงการก่อสร้างถนนกัลปพฤกษ์ปรากฏครั้งแรกในผังเมืองรวมเมืองขอนแก่น ตาม ประกาศกฎกระทรวง ฉบับที่ 432 พ.ศ. 2542 โดยวางแผนให้เป็นถนนสายคู่ขนานกับถนนมิตรภาพ แบ่งออกเป็น 3 ช่วง ได้แก่ สาย ก1 ก2 และสาย ข เริ่มจากจุดตัดถนนมิตรภาพ ผ่านแนวเขตของมหาวิทยาลัยขอนแก่น เชื่อมต่อกับถนนมะลิวัลย์ ถนนศรีจันทร์ ถนนบ้านกอก และบรรจบกับถนนเหล่านาดี ในปี พ.ศ. 2549 กรมทางหลวงชนบทได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างทางระยะที่ 1 จากถนนมิตรภาพถึงแยกถนนมะลิวัลย์ โดยเป็นเส้นทางใหม่ที่เชื่อมต่อกับถนนเดิม ได้แก่ ซอยข้างสำนักทรัพยากรน้ำบาดาล (ซอยบาดาล) และถนนทางเข้าหอประชุมกาญจนาภิเษก ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 ได้เริ่มก่อสร้างทางระยะที่ 2 จากจุดตัดถนนมะลิวัลย์ไปยังถนนศรีจันทร์ บริเวณทางเข้าชุมชนบ้านศรีฐาน ถนนสายนี้เปิดใช้อย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2554 และได้รับการตั้งชื่อว่า “ถนนกัลปพฤกษ์” ตามดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัยขอนแก่น เนื่องจากเส้นทางถนนส่วนใหญ่ได้มาจากที่ดินของมหาวิทยาลัย การดูแลบำรุงรักษาถนนแบ่งเป็นสองส่วน โดยทางช่วงแรกอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลนครขอนแก่น ส่วนทางช่วงที่สองยังคงอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักงานทางหลวงชนบทจังหวัดขอนแก่น โดยกำหนดให้เป็นทางหลวงชนบทหมายเลข ขก.1062 ใช้ชื่อสายทางในเอกสารราชการว่า “ถนนผังเมืองรวมเมืองขอนแก่น” รายชื่อทางแยก รายการอ้างอิง กัลปพฤกษ์ (จังหวัดขอนแก่น) กัลปพฤกษ์ (จังหวัดขอนแก่น) กัลปพฤกษ์ (จังหวัดขอนแก่น)