bombman/thwiki-2026-super-clean-2k huggingface dataset:
การลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที หรือเรียก ระบบคะแนนเสียงเผื่อเลือก (alternative vote, AV) ระบบจัดลำดับความชอบ (preferential voting, PV) หรือในสหรัฐเรียก การลงคะแนนระบบจัดลำดับตัวเลือก (ranked-choice voting, RCV) แต่ชื่อเหล่านี้อาจใช้เรียกในการลงคะแนนในระบบอื่นด้วย การลงคะแนนระบบนี้ใช้การนับคะแนนเรียงตามลำดับความชอบเพื่อหาผู้ชนะเพียงรายเดียว ในการลงคะแนนระบบนี้ ผู้มีสิทธิเลือกตั้งลงคะแนนเลือกผู้สมัครได้หลายคนตามลำดับความชอบ โดยการนับคะแนนจะนับให้ลำดับแรกก่อน หากมีผู้สมัครในลำดับที่หนึ่งรายใดได้คะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาด ผู้สมัครนั้นชนะการเลือกตั้งทันที หากยังไม่มีผู้ใดได้รับเสียงข้างมากเด็ดขาดเป็นลำดับที่หนึ่ง ในรอบถัดไปผู้สมัครที่ได้คะแนนน้อยที่สุดจะตกรอบ โดยในกรณีนี้คะแนนเสียงของผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่ลงคะแนนให้ผู้สมัครคนที่ตกรอบจะโอนไปให้กับผู้สมัครในลำดับถัดไป โดยกระบวนการนับคะแนนจะทำต่อไปจนกว่าจะได้ผู้สมัครที่ได้คะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาด การลงคะแนนแบบหลายรอบในทันทีนี้ โดยหลักการแล้วคือการเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง (single transferable vote) ที่ใช้เลือกผู้ชนะเพียงคนเดียว โดยวิธีนี้จะช่วยป้องกันไม่ให้มีผู้สมัครรายใดชนะการเลือกตั้งแบบไม่มีเสียงข้างมากเด็ดขาดได้ ซึ่งสามารถเกิดได้หากใช้ระบบการเลือกตั้งแบบเสียงข้างมาก/พหุนิยม (plurality voting) ซึ่งทำให้เกิดภาวะ 'เสียงแตก' ได้ในผู้สมัครที่มีนโยบายคล้ายคลึงกัน ซึ่งทำให้เสียงของผู้ลงคะแนนผู้สมัครคนที่คะแนนน้อยสูญไป การลงคะแนนแบบหลายรอบในทันทีนั้นใช้ในการเลือกตั้งระดับชาติในหลายประเทศ เช่น การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของออสเตรเลีย การเลือกตั้งประธานาธิบดีอินเดีย และการเลือกตั้งประธานาธิบดีไอร์แลนด์ เป็นต้น นิยาม ในการลงคะแนนแบบนี้นำชื่อมาจากการนับบัตรลงคะแนนที่แบ่งเป็นรอบ ๆ จำนวนหลายรอบ คล้ายกับในระบบบัตรลงคะแนนหลายรอบ (exhaustive ballot) ยกเว้นแต่ตัวเลือกที่ผู้ลงคะแนนได้ลงลำดับไว้ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในแต่ละรอบ โดยชื่อเรียกอื่น ๆ ของการลงคะแนนระบบนี้ ได้แก่ การลงคะแนนแบบโอนเสียง การลงคะแนนแบบมีตัวแทน การลงคะแนนแบบจัดลำดับตัวเลือก การลงคะแนนแบบจัดลำดับตัวเลือกที่นั่งเดียว และการลงคะแนนแบบจัดลำดับความชอบ ในอังกฤษและนิวซีแลนด์เรียกระบบนี้ว่า 'การลงคะแนนระบบจัดลำดับตัวแทน' ในแคนาดาเรียกว่า 'การลงคะแนนระบบจัดลำดับตัวเลือก' ในออสเตรเลียซึ่งใช้การลงคะแนนแบบนี้ในการเลือกตั้งส่วนใหญ่ เรียกว่า 'การลงคะแนนระบบจัดลำดับความชอบ' ส่วนองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรแฟร์โวตของสหรัฐเรียกว่า 'การลงคะแนนระบบจัดลำดับตัวเลือก' สำหรับกรณีหาผู้ชนะเพียงคนเดียว และ 'การลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง' สำหรับการหาผู้ชนะมากกว่าหนึ่งคน อ้างอิง ห ห ห
วัดป่าไขแสงธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าไม้ อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ 10 ไร่ 55 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 9133 วัดป่าไขแสงธรรมารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2545 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 โดยมีคุณหญิงไขแสง กำเนิดมี ได้ยกที่ดินให้สร้างวัดป่าไขแสงธรรมารามขึ้น เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2545 โดยมี พระธรรมเมธาภรณ์ อดีตเจ้าคณะจังหวัดปทุมธานี (ธรรมยุต) ได้ดำเนินการมาตลอดจนถึงปัจจุบัน ตั้งชื่อวัดเกี่บวเนื่องกับผู้บริจาคที่ดิน เสนาสนะในวัด คือ อุโบสถสองชั้น 1 หลัง กุฏิทรงไทย 1 หลัง กุฏิกรรมฐาน 6 หลัง ศาลารับรองพระ 1 หลัง กุฏิทรงไทยเป็นคอนกรีต 1 หลัง วิหารพระพุทธ 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ทรงไทย 1 หลัง โดยได้รับปัจจัยจากผู้มีจิตศรัทธาจากชาวบ้านในตำบลหน้าไม้และผู้มีจิตศรัทธาที่ผ่านมาพบเห็น รายนามเจ้าอาวาส พระครูวิจิตรการโกวิท เป็นผู้รักษาการมาตั้งแต่เริ่มสร้างวัด พระมหามาโนช ฉายาโกวิโล นามสกุล อุ่นอก เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 อ้างอิง ป่าไขแสงธรรมาราม
วัดสมุหราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำลูกกา อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ทั้งหมดรวม 15 ไร่ 1 งาน 1 ตารางวา วัดสมุหราษฎร์บำรุงก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2462 เดิมชื่อ วัดแปลงกระบือ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ซึ่งเจ้าคณะปกครองฝ่ายสงฆ์ได้ปกครองดูแลตลอด จนถึงปัจจุบัน สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติรับรองว่าวัดสมุหราษฎร์บำรุง มีชื่ออยู่ในทะเบียนวัดของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535 มีพระใบฎีกาสุเทพ ฐิตพโล เป็นผู้รักษาการเจ้าอาวาส วัดสมุหราษฎร์บำรุงมีรูปปั้นไอ้ไข่ โดยได้ขอนำมวลสารจากผงธูปที่ประชาชนไปจุดบูชากราบไหว้ไอ้ไข่ที่วัดเจดีย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช มาไว้ใต้ฐานรูปปั้นไอ้ไข่ ณ ที่วัดสมุหราษฎร์บำรุง นอกจากนี้ยังได้มีสมเด็จองค์ปฐมและรูปปั้นจำลอง พระครูพิทักษ์ ธรรมนาถ (หลวงปู่เอี่ยม) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 5 ของวัดสมุหราษฎร์บำรุง และรูปปั้นจำลองพระเกจินามมงคลร่วม 9 รูป ได้แก่ หลวงปู่ทวด หลวงปู่ศุข หลวงปู่เจริญ หลวงพ่อคง หลวงปู่มั่น หลวงพ่อทอง หลวงพ่อเงิน หลวงปู่แหวน หลวงพ่อแก้ว และหลวงปู่เชื่อมวัดสมุห์ฯ อ้างอิง สมุหราษฎร์บำรุง
พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาเซี่ยงไฮ้ (สำเนียงเซี่ยงไฮ้: Zånhae Zyzoe Pohvehguoe) เป็นพิพิธภัณฑ์ในเมืองเซี่ยงไฮ้ที่จัดแสดงประวัติศาสตร์ธรรมชาติ และเป็นพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศจีน เดิมตั้งอยู่ในอาคารตลาดการค้าฝ้ายเซี่ยงไฮ้ ต่อมาในปี พ.ศ. 2558 พิพิธภัณฑ์ถูกย้ายไปยังอาคารที่สร้างขึ้นใหม่ในสวนประติมากรรมจิ้งอาน ที่ตั้ง พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาเซี่ยงไฮ้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2499 และจัดแสดงภายในอาคารตลาดการค้าฝ้ายเซี่ยงไฮ้ (Shanghai Cotton Exchange Building) ซึ่งเป็นอาคารเก่าแบบอังกฤษที่สร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2466 ต่อมาถูกย้ายไปที่ทำการใหม่ เลขที่ 260 ถนนหยานอานตะวันออก ในเขตหวงผู่ ใกล้กับแยกตัดถนนเหอหนานใต้ อาคารได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นอาคารมรดกทางวัฒนธรรมโดยรัฐบาลเทศบาลเซี่ยงไฮ้ในปี พ.ศ. 2537 อย่างไรก็ตามถูกบดบังทัศนียภาพจากถนนยกระดับหยานอาน ที่ถูกสร้างขึ้นภายในระยะไม่กี่เมตรหน้าอาคาร ในปี พ.ศ. 2558 พิพิธภัณฑ์ถูกย้ายไปยังอาคารที่สร้างขึ้นใหม่ขนาด 40,000 ตารางเมตร ภายในสวนประติมากรรมจิ้งอาน (Jing'an Sculpture Park) ร่วมออกแบบโดยบริษัทสถาปนิกเพอร์กินแอนด์วิลล์ (Perkins and Will Architects) จากสหรัฐ และสถาบันการออกแบบสถาปัตยกรรมและการวิจัยของมหาวิทยาลัยถงจี้ ในวงงบประมาณ 1.3 พันล้านหยวน สิ่งจัดแสดงและนิทรรศการ พิพิธภัณฑ์มีสิ่งจัดแสดงและสะสมจำนวนมากกว่า 240,000 ชิ้น ได้แก่ ต้วอย่างสัตว์ 62,000 ชิ้น, ต้วอย่างพืช 135,000 ชิ้น, ต้วอย่างซากโบราณยุคหิน 1,700 ชิ้น และต้วอย่างหินแร่ 1,700 ชิ้น ซึ่งซากสิ่งมีชีวิตจำนวนมากเป็นชนิดที่หายากหรือเป็นชนิดเฉพาะถิ่นที่พบในประเทศจีนเท่านั้น เช่น ช้างแมมมอธแม่น้ำหวง, ซาลาแมนเดอร์ยักษ์, แพนด้ายักษ์, แอลลิเกเตอร์จีนจากแม่น้ำแยงซี ซากดึกดำบรรพ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดคือ ซากของมาเมนชีซอรัส (Mamenchisaurus hochuanensis) จากมณฑลเสฉวน ซึ่งสูงเท่าตึก 4 ชั้น และซากอื่นที่น่าสนใจเช่น มัมมี่ อ้างอิง ป เซี่ยงไฮ้
วัดป่าเลิศธรรมนิมิต เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ประวัติ วัดป่าเลิศธรรมนิมิต เป็นวัดป่าสร้างใหม่ตามดำริเจ้าประคุณสมเด็จพระญาณวชิโรดม (หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร) ได้รับการตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 โดยมีคหบดีผู้มีจิตศรัทธา คือ คุณชัยวัฒน์ อนันควานิช (คุณไบรอัน) ผู้ถวายที่ดินและสร้างถวายร่วมกับประชาชนและคณะศิษยานุศิษย์ มีเนื้อที่ของวัดทั้งหมด 10 ไร่ วัดป่าเลิศธรรมนิมิตเป็นวัดที่ 20 ที่พระอาจารย์หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร ได้สร้างขึ้นในบวรพุทธศาสนา และได้ให้คำปรึกษารวมถึงออกแบบร่วมกับคุณไบรอัน โดยท่านได้เดินทางมาดูการก่อสร้างตลอด ตั้งแต่การสำรวจที่ดิน ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2559 จนถึงการวางศิลาฤกษ์อาคารเรียนสถาบันพลังจิตตานุภาพ สาขา 186 เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2560 และท่านได้เดินทางมาดูการก่อสร้างด้วยตัวท่านเองอีกหลายครั้ง ตั้งแต่การสร้างอาคารเรียน ศาลาธรรม กุฏิ ลานธรรม พื้นที่ลานกิจกรรม จนถึงขณะนี้ก็ได้ทำเรื่องยื่นขอจดตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมาย และมาในวันนี้ก็ได้เริ่มการวางศิลาฤกษ์อุโบสถ ซึ่งคุณไบรอันก็ได้ออกทุนลงแรงดำเนินการเป็นเจ้าภาพค่าใช้จ่ายทั้งหมด สถาปัตยกรรม วัดป่าเลิศธรรมนิมิตมีสถาปัตยกรรมแบบไทยผสมยุโรป เป็นศิลปะร่วมสมัย ต้นไม้นานาพันธุ์ เป็นวัดป่าสายพระกรรมฐานสมัยหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ผู้เป็นปรมจารย์ทางด้านวิปัสสนากรรมฐาน ภายในวัดจะมีการแบ่งพื้นที่อย่างชัดเจน อาทิ เขตสังฆาวาส เขตพุทธาวาส และเขตฆราวาส นอกจากนี้ยังมีสิ่งปลูกสร้าง ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลา กุฏิ ห้องเรียนสมาธิ ห้องพักผู้ปฏิบัติธรรม สถานที่สำหรับปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิภาวนา และมีพระประธานประจำอุโบสถ นามว่า พระพุทธสิริโสภณ ลำดับเจ้าอาวาส พ.ศ. 2563 เจ้าประคุณสมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร) เป็นผู้รักษาการเจ้าอาวาส วัดป่าเลิศธรรมนิมิต ซึ่งได้รับแต่งตั้งในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 พ.ศ. 2564 พระปลัดพีระพงษ์ พฑฺฒนิโก เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส วัดป่าเลิศธรรมนิมิต พ.ศ2566 พระครูสังฆรักษ์ทำนุ จิตฺตวโร เป็นเจ้าอาวาส วัดป่าเลิศธรรมนิมิต กิจกรรมตลอดทั้งปี ปัจจุบันวัดป่าเลิศธรรมนิมิต มีพระจำพรรษาในปีพุทธศักราช 2564 จำนวนพระภิกษุ 7 รูป และสามเณร 1 รูป ซึ่งทางวัดมีการจัดปฏิบัติธรรม จัดอบรมสมาธิตลอดทั้งเดือน เป็นการปฏิบัติธรรม หลักสูตรนิรสาสมาธิ ถือศีล 8 ระยะเวลา 3 วัน 2 คืน โดยมีการปฏิบัติเดินจงกรม นั่งสมาธิ ทำวัตรสวดมนต์เช้า-เย็น ปัดกวาดเสนาสนะ ทำบุญตักบาตร สวดมนต์พระปริตร ถวายสังฆทาน เป็นต้น อ้างอิง ป่าเลิศธรรมนิมิต
ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 9 ของประเทศ จำนวนนักกีฬา จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้ กีฬา ชาย หญิง รวม กรีฑา 0 1 1 ว่ายน้ำ 1 1 2 รวม 1 2 3 กรีฑา เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันระดับสากลจาก IAAF เพื่อส่งนักกรีฑา 1 คน ไปแข่งขันโอลิมปิก ;ประเภทลู่และถนน นักกีฬา รายการ ฮีท รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ ซาฟิควา มาโลนีย์ 800 เมตร หญิง 2:07.89 7 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ ว่ายน้ำ เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ได้รับคำเชิญจาก FINA เพื่อส่งนักว่ายน้ำอันดับต้นๆ สองคน (เพศละคน) ในรายการประเภทบุคคลของตนไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021 นักกีฬา รายการ ฮีท รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เชน คาโดแกน ฟรีสไตล์ 50 เมตร ชาย 24.71 49 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ ไมอา เดอ ฟรายตัส ฟรีสไตล์ 50 เมตร หญิง 28.57 59 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ อ้างอิง 2020 เซนต์วินเซนต์
วัดบึงบอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงบอน อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี วัดบึงบอนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2457 โดยมีคุณหญิงตาด บริจาคที่ดิน 6 ไร่ 2 งาน นายเหว่า สุขหอม บริจาค 9 ไร่ 2 งาน 64 ตารางวา ให้เป็นสมบัติวัด และตั้งชื่อตามท้องที่ที่ตั้งวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2481 ด้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ด้านการศึกษา ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2485 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 และ 2524 หอสวดมนต์กว้าง 12 เมตร ยาว 20.5 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 วิหาร ศาลาท่าน้ำ หอระฆัง หอฉัน และสุสาน ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธโสธรจำลองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 รายนามเจ้าอาวาส พระครูโต๊ะ พ.ศ. 2475–2487 พระครูวิจารณ์ธัญญเขต พ.ศ. 2487–2521 พระครูวิมลกิจโกวิท พ.ศ. 2522–2529 พระครูโสภณกิจจารักษ์ (บานเย็น) พ.ศ. 2530 อ้างอิง บึงบอน
สมัชชานีวเว (นีวเว: Niue Fono Ekepule) คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวของนีวเวซึ่งเป็นรัฐสัมพันธ์เสรีของนิวซีแลนด์ ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 20 คน โดย 14 คนเป็นตัวแทนจากหมู่บ้านต่างๆ (จากการเลือกตั้งระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด) และอีก 6 คนมาจากการเลือกตั้งระบบแบ่งเขตหลายเบอร์ มีวาระคราวละ 3 ปี นีวเวรับการปกครองระบบเวสต์มินสเตอร์มาใช้ โดยมีนายกรัฐมนตรีเลือกโดยเสียงข้างมากในสมัชชา และมีรัฐมนตรีเป็นสมาชิกสมัชชา ประธานสภาจะต้องเป็นบุคคลภายนอกสมัชชา หากในกรณีเป็นสมาชิกสมัชชาจะต้องลาออกจากความเป็นสมาชิก ประธานไม่สามารถออกเสียงลงมติได้ กระบวนการด้านนิติบัญญัติ อำนาจนิติบัญญัติของสมัชชาตามบัญญัติในรัฐธรรมนูญนั้นคือการผ่านร่างกฎหมาย โดยสมาชิกสมัชชาสามารถเสนอร่างกฎหมายในสมัชชาได้ แต่สมัชชาไม่สามารถร่างกฎหมายที่เกี่ยวกับการเงินการคลังได้หากไม่ได้รับการยินยอมจากนายกรัฐมนตรี ร่างกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายอาญาหรือสถานะส่วนบุคคล สาธารณูปโภคหรือเกี่ยวกับที่ดินในนีวเวไม่สามารถดำเนินการได้โดยไม่ได้รับรายงานจากส่วนราชการต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง อาทิเช่น ประธานศาลสูงสุด เป็นต้น ร่างกฎหมายจะบังคับใช้ได้เมื่อผ่านการรับรองจากสมัชชาและลงนามโดยประธานสภา โดยในนีวเวไม่จำเป็นต้องได้รับพระบรมราชานุญาต อ้างอิง น น น
ฮีโมโกลบินที่จับกับออกซิเจนจนอิ่มตัวจะมีสีแดงสด ในภาพเลือดที่มีปริมาณออกซิเจนน้อยจะมีสีแดงคล้ำ ความอิ่มตัวของออกซิเจน (อังกฤษ: oxygen saturation) (สัญลักษณ์ SO2) เป็นตัวชี้วัดความเข้มข้นของ ออกซิเจน ที่ ละลาย หรือมีอยู่ในสัดส่วนของความเข้มข้นสูงสุดที่สามารถละลายได้ภายใต้อุณหภูมิที่กำหนด สามารถใช้โพรบวัดปริมาณออกซิเจนที่ละลายอยู่ในของเหลวด้วยเครื่องมือ เช่น เซ็นเซอร์ออกซิเจน (oxygen sensor) หรือ ออปโทด (optode) โดยมีหน่วยมาตรฐานในการวัดความอิ่มตัวของออกซิเจนเป็นเปอร์เซ็นต์ (%) ค่าความอิ่มตัวของออกซิเจนสามารถวัดได้โดยการวัดแบบภูมิภาคและเป็นการวัดแบบไม่เจ็บตัว ความอิ่มตัวของออกซิเจน ในหลอดเลือดแดง (SaO2) โดยทั่วไปจะวัดโดยใช้ การตรวจวัดออกซิเจนในเลือดแบบชีพจร ความอิ่มตัวของเนื้อเยื่อในระดับรอบนอกสามารถวัดได้โดยใช้ NIRS เทคนิคนี้สามารถประยุกต์ใช้กับทั้งกล้ามเนื้อและสมอง ทางการแพทย์ ใน ทางการแพทย์ ความอิ่มตัวของออกซิเจนหมายถึง ออกซิเจน หรือเมื่อโมเลกุลออกซิเจน (O2) ใน เนื้อเยื่อต่างๆ ของร่างกาย ทางวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม สภาพแวดล้อมใน แหล่งน้ำ ค่าความอิ่มตัวของออกซิเจน หมายถึง อัตราส่วนระหว่างความเข้มข้นของ 'ออกซิเจน ที่ละลายอยู่ในน้ำ' (dissolved oxygen)(DO, O2) ต่อปริมาณออกซิเจนสูงสุดที่จะละลายอยู่ในแหล่งน้ำนั้น ที่อุณหภูมิและความดันที่ก่อให้เกิดสภาวะสมดุลที่เสถียร น้ำที่มีการเติมอากาศดี (เช่น ลำธารที่น้ำไหลเร็ว) หากไม่มีผู้ผลิตหรือผู้บริโภคออกซิเจน ค่าออกซิเจนในน้ำจะมีค่าความอิ่มตัวอยู่ที่ 100% โดยทั่วไปในน้ำที่นิ่งซึ่งขาดการไหลเวียนของน้ำมักมีซากเน่าเปื่อยจากพืช สัตว์ หรือสิ่งปฏิกูลจำนวนมาก จนทำให้ค่าความเข้มข้นของออกซิเจนนั้นต่ำกว่าปรกติมาก ซึ่งเป็นผลมาจากแบคทีเรียที่ไม่ใช้ออกซิเจนในการหายใจ (anaerobic bacteria) เพิ่มจำนวนมากขึ้น และแบคทีเรียเหล่านั้นผลิตก๊าซที่ก่อให้เกิดการเน่าเสีย นอกจากนี้ความเข้มข้นของออกซิเจนยังมีบทบาทสำคัญในการย่อยสลายอินทรียวัตถุในดินด้วย ค่าความอิ่มตัวของออกซิเจนที่สูงเกินไปทำให้แบคทีเรียที่ใช้อาศัยออกซิเจนในการหายใจ (aerobic bacteria) สามารถย่อยสลายสารอินทรีย์สลายตัวในดินได้อย่างค่อนข้างมีประสิทธิภาพมากกว่าแบคทีเรียที่ไม่ใช้ออกซิเจนในการหายใจมาก ดังนั้น ดินที่มีความอิ่มตัวของออกซิเจนสูงจะมีปริมาณอินทรียวัตถุต่อปริมาตรน้อยกว่าดินที่มีความอิ่มตัวของออกซิเจนต่ำ การเพิ่มออกซิเจนให้กับสภาพแวดล้อม มีความจำเป็นต่อ ความยั่งยืน ของ ระบบนิเวศน์ เป็นอย่างมาก สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกา ได้ตีพิมพ์บทความที่มีตารางค่าความเข้มข้นของออกซิเจนที่ละลายอยู่ในสภาวะสมดุลสูงสุดเทียบกับอุณหภูมิที่ความดันบรรยากาศ ระดับออกซิเจนที่ละลายน้ำได้ที่เหมาะสมในบริเวณปากแม่น้ำ นั้นควรมีค่าที่มากกว่า 6 ppm ภาวะออกซิเจนไม่เพียงพอ หรือ ภาวะขาดออกซิเจนในสิ่งแวดล้อม มักเกิดจากการสลายตัวของสารอินทรีย์และ มลพิษทางสารอาหาร อาจเกิดขึ้นในแหล่งน้ำ เช่น บ่อน้ำ และ แม่น้ำ โดยจะส่งผลให้สิ่งมีชีวิตที่ใช้ออกซิเจน เช่น ปลา เกิด ภาวะขาดออกซิเจน ทำให้จำนวน จุลินทรีย์ที่ไม่ใช้ออกซิเจน เช่น พืชและ แบคทีเรีย บางชนิด เพิ่มขึ้น ส่งผลให้ ปลาตาย ซึ่งส่งผลกระทบโดยรวมต่อระบบนิเวศน์และทำลาย สมดุลของธรรมชาติ จากการเพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็วของสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช้ออกซิเจนในการหายใจ จนเป็นสาเหตุให้สิ่งมีชีวิตที่ใช้ออกซิเจนในการหายใจตายลง เนื่องจากออกซิเจนไม่เพียงพอ อ้างอิง
วัดพราหมณี พฺราม-มะ-นี หรือ วัดหลวงพ่อปากแดง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก วัดพราหมณีสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2446 วัดยังเป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถานกองพลทหารญี่ปุ่นที่ 37 สมัยสงครามมหาเอเชียบูรพา พ.ศ. 2482–2488 สมาคมทหารสหายสงครามกองพลญี่ปุ่นที่ 37 ได้สร้างอนุสรณ์สถานขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2535 เพื่อเป็นที่ระลึกถึงดวงวิญญาณของทหารจำนวน 7,920 นาย และนำอิฐที่ฝังอยู่ในบริเวณวัดมาบรรจุในแท่นที่จัดขึ้น อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 กุฏิสงฆ์ พระวิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 และศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 ยังมีวิหารเจ้าแม่กวนอิม ศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และอุทยานการศึกษา ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อปากแดง เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างด้วยโลหะสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว สูง 1 เมตร เป็นศิลปะล้านช้าง จีวรเป็น ลายดอกพิกุล พระโอษฐ์แย้มทาสีแดงเห็นชัด มีตำนานเล่าว่า หลวงพ่อปากแดง เป็นพระพุทธรูปพี่น้องกับพระสุกและพระใส ซึ่งได้อัญเชิญมาจากนครเวียงจันทน์ พอมาถึงประเทศไทย ชาวบ้านได้แยกย้ายไปตามวัดต่าง ๆ ปัจจุบันอัญเชิญองค์หลวงพ่อขึ้น เป็นพระประธานในพระอุโบสถ อ้างอิง พราหมณี พราหมณี
วัดเวฬุวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำพยา อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม วัดเวฬุวนาราม เดิมชื่อ วัดป่าไผ่ วัดหน้าไผ่ วัดไผ่แหลม และ วัดแหลมชะอุย (ชะอุยแปลว่าไผ่) เดิมเคยเป็นสถานที่สำหรับคล้องช้าง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ที่ตั้งเดิมเป็นที่ดอน กันดารน้ำ จนกระทั่งในสมัยหลวงพ่อพระครูสถาพรพุทธมนต์ เจ้าอาวาสได้ดำเนินการพัฒนา จนได้รับความสะดวกสบาย จนถึงปัจจุบัน เนื้อที่ตั้งวัด 90 ไร่ 3 งาน 10 ตารางวา ภายในวัดยังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์มณฑปพระครูสถาพรพุทธมนต์ หลวงพ่อสำเนียง อยู่สถาพร เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงวัตถุมงคลและเครื่องรางของขลังที่หลวงพ่อสำเนียงเก็บไว้ทั้งหมด หลวงพ่อสำเนียง อยู่สถาพร (พระครูสถาพรพุทธมนต์) เป็นพระที่มีชื่อเสียงทั้งทางด้านพุทธคุณและทางไสย มีความเมตตาใช้พลังจิตรักษาโรคให้กับญาติโยมที่เจ็บป่วยหายจากโรคมากมาย จนมีลูกศิษย์เคารพนับถือท่านเป็นจำนวนมาก ลูกศิษย์โดยเฉพาะกลุ่มนายทหารในกองทัพเรือจึงได้ช่วยกันสร้างพิพิธภัณฑ์มณฑปแห่งนี้ขึ้น เพื่อรำลึกถึงคุณความดีและผลงานของท่าน ภายในยังมีตู้เก็บร่างของหลวงพ่อสำเนียงไว้ในโลงสีทอง ด้านหน้าโลงสีทอง มีหุ่นขี้ผึ้งขนาดเท่าองค์จริงของหลวงพ่อ มีตู้กระจกบรรจุพระพุทธรูปขนาดเล็กของสะสมของหลวงพ่อ มีมุมข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวของท่าน อัฐบริขารต่าง ๆ และตู้เก็บไม้เท้าของหลวงพ่อสำเนียง รายนามเจ้าอาวาส พระอาจารย์ชื้น ภิรมย์เมือง พระอาจารย์อ๊อด พระอาจารย์ต่อม พระครูสถาพรพุทธมนต์ (สุขิโต) พ.ศ. 2493–2531 พระครูพิทักษ์เวฬุวัน (สุภธมฺโม) พ.ศ. 2532–2540 พระครูไพศาลกิตติวรรณ (ศรีวรรณ) พ.ศ. 2543 อ้างอิง เวฬุวนาราม
วัดดอนประดู่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนประดู่ อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง วัดดอนประดู่สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2175 ครั้นในช่วงสมัยรัชกาลที่ 2–3 โจรสลัดมาตีเมืองตรัง พัทลุง และขอบเขตชายแดนของสงขลาได้หมดแล้ว เตรียมตัวบุกตีเมืองสงขลา เจ้าพระยาสงขลานำกำลังส่วนหนึ่งมาตั้งรับที่บ้านห้วยลึก เพราะห้วยลึกสมัยนั้นเป็นทางผ่านเข้าศึกเดินทัพทางบกจากพัทลุงไปสงขลา โดยตั้งค่ายบริเวณวัดดอนประดู่นี้ วัดได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2563 โดยกลุ่มอนุรักษ์โบราณสถาน สำนักศิลปากรที่ 15 นครศรีธรรมราช บูรณะอุโบสถ อุโบสถกำหนดอายุสมัยรัตนโกสินทร์ ลักษณะเป็นอาคารตั้งอยู่บนฐานปัทม์ ตัวฐานทาสีน้ำตาล ตัวอาคารทาสีเหลือง โดยผนังสร้างด้านข้างเป็นซุ้มโค้งแบบซุ้มหลอกต่อกันไปทั้งหมดด้านละ 7 ซุ้ม กลางซุ้มมีหน้าต่างวางในตำแหน่งสลับซุ้ม เว้นซุ้มด้านละ 3 บาน ด้านหลังทำซุ้มหลอก 5 ซุ้ม ไม่มีหน้าต่าง ด้านหน้าทำซุ้มหลอก 5 ซุ้มเหมือนกับด้านหลัง แต่เจ้าช่องประตูในซุ้มที่ 2 และ 4 เครื่องบนเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา มีปีกนก 1 ชั้น ไม่ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันไม่มีการตกแต่งลวดลาย ภายในอุโบสถตรงกลางยกพื้นขึ้นชั้นหนึ่ง ด้านในสุดประดิษฐานพระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัยเป็นพระประธานองค์หนึ่ง และมีพระพุทธรูปศิลาทรายแดง ปางมารวิชัย มีร่องรอยการลงรักปิดทอง ตั้งเรียงกันอยู่อีก 3 องค์ โดยองค์กลางมีขนาดใหญ่ สันนิษฐานว่าอาจเป็นพระประธานเดิม และมี พ่อท่านบางใคร เป็นพระปางอุ้มบาตร ความสูงจากฐาน 1 เมตร แกะสลักด้วยไม้ ตามคำบอกเล่า เป็นพระเก่าแก่จากวัดบางใครที่เป็นวัดร้าง ปัจจุบันพระองค์นี้เป็นเป็นพระลากประจำเรือพระของวัดดอนประดู่ ในประเพณีลากพระ และทุกวันแรม 8 ค่ำ เดือน 5 จะมีการสรงน้ำ ทุกวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 รอบอุโบสถมีใบเสมาปูนปั้นนั่งแท่นตั้งอยู่โดยรอบ อ้างอิง ดอนประดู่
จักรพรรดิเว่ยเสี้ยวอู่ (北)魏孝武帝) (510 – 3 กุมภาพันธ์ 535), พระนามเดิม หยวน ซิว (元脩 or 元修), พระนามจีน เซียวเจ๋อ (孝則), หรือรู้จักกันในพระนาม จักพรรดิฉู่ เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือของจีน หลังจากที่นายพลเกา ฮวนกบฏและเอาชนะตระกูลของนายพลเอ้อจู หรง ที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 532 เกา ฮวนสถาปนาจักรพรรดิเว่ยเสี้ยวอู่ขึ้นเป็นจักรพรรดิ แม้ว่าเกา ฮวนจะทำให้พระองค์ได้เป็นจักรพรรดิ แต่จักรพรรดิเว่ยเสี้ยวอู่พยายามอย่างมากที่จะปลดแอกตัวเองจากการควบคุมของเกา ฮวน และในปี 534 พระองค์ร่วมมือกับนายพลอวี่เหวิน ไท่ ได้ปลดเกา ฮวนอย่างเป็นทางการ ต่อมาเมื่อเกา ฮวนพยายามเข้ามาควบคุมจักรพรรดิอีกครั้ง จักรพรรดิเว่ยเสี้ยวอู่ได้หลบหนีไปยังอาณาเขตของอวี่เหวิน ไท่ นำไปสู่การแบ่งแยกเว่ยเหนือออกเป็นสองส่วน (ในขณะที่เกา ฮวน ได้ตั้งหยวน ซันเจียนเป็นทายาทของจักรพรรดิชิงเหอ (ในฐานะจักรพรรดิเว่ยเสี้ยวจิง) และก่อตั้งราชสำนักเว่ยทางทิศตะวันออก) อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ของจักรพรรดิเว่ยเสี้ยวอู่กับอวี่เหวิน ไท่ก็แย่ลง และในช่วงปีใหม่ 535 อวี่เหวิน ไท่วางยาพิษปลงพระชนม์พระองค์ ผู้สืบทอดของจักรพรรดิเว่ยเสี้ยวอู่ คือจักรพรรดิเว่ยเหวิน ซึ่งมักถูกมองว่าเป็นจักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์เว่ยตะวันตก ทำให้เกิดการแบ่งแยกของจักรวรรดิอย่างเป็นทางการ อ้างอิง เสี้ยวอู่ เว่ย์เสี้ยวอู่
วัดเชิงท่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะเกิด อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ตั้งวัด 42 ไร่ 57 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 16 ไร่ 32 ตารางวา ทางทิศตะวันออก ติดต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา ปัจจุบันมี พระอธิการวิเชียร อภิวณฺโท วัดเชิงท่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2225 ในสมัยอยุธยา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2230 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตรยาว 80 เมตร วในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี มีพ่อค้าชาวจีนให้เรือสำเภาล่มกลางน้ำแม่น้ำตรงบริเวณหน้าวัดเชิงท่าปัจจุบัน อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7.50 เมตร ยาว 19.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2225 ศาลาการเปรียญ กว้าง 11.85 เมตร ยาว 20.45 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 หอสวดมนต์ กว้าง 3.55 เมตรยาว 12.90 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 7 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง วิหาร กว้าง 4.50 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารไม้ ศาลาธรรมสังเวช 1 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางพุทธชินราชจำลอง ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 79 นิ้ว พระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย ขัดสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 37 นิ้ว สูง 49 นิ้ว สร้างเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2500 และระพุทธรูปเก่าแก่อายุกว่า 100 ปี เนื้อสัมฤทธิ์ ศิลปะขอม ปางห้ามสมุทร ทรงยืน สูง 18 นิ้ว กว้าง 5 นิ้ว ผิวพระเป็นสนิมเขียว พบพระพุทธรูปนี้ขึ้นจากน้ำหน้าวัดเชิงท่า อ้างอิง เชิงท่า
วัดป่าเป้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมถนนมณีนพรัตน์ ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 81 ตารางวา และเขตภายนอกกำแพงวัดเป็นเขตธรณีสงฆ์อีก 1 ไร่ 2 งาน 73 ตารางวา เป็นวัดไทใหญ่แห่งแรกของเชียงใหม่ วัดป่าเป้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2429 โดยเมื่อ พ.ศ. 2426 หม่อมบัวไหล (แม่นางไหล) พระสนมเชื้อสายไทใหญ่ในพระเจ้าอินทวิชยานนท์ ได้นำชาวไทใหญ่พัฒนาพื้นที่คุ้มเก่า ซึ่งเป็นวังเก่าของพระเจ้ากือนาธรรมิกราช ตั้งเป็นวัด และเมื่อ พ.ศ. 2432 พระเจ้าอินทวิชยานนท์ ได้เป็นองค์ประธานสร้างเจดีย์และวิหารไม้ ศิลปะแบบไทใหญ่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449 ภายในวัดป่าเป้ามีพระธาตุที่มีลักษณะแบบไทใหญ่ และพิพิธภัณฑ์ชาวเงี้ยว วัดเป็นที่ร่ำลือกันมากกับประเพณีงานปอยส่างลองที่เริ่มจัดเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นงานประเพณีปีใหม่ของชาวไทใหญ่ ช่วง 26–27 พฤษภาคมของทุกปี โดยภายในงานจะมีการจำลองวัฒนธรรมไทใหญ่ในรูปแบบต่าง ๆ เช่น การแต่งกาย การฟ้อนดาบ ฟ้อนโต ฟ้อนกิ่งกะหล่า การสาธิตการทำอาหาร เป็นต้น และยังมีโรงเรียนสอนภาษาไทใหญ่ให้แก่เด็ก ๆ ในละแวกนั้นอีกด้วย อ้างอิง ป่าเป้า
วัดศรีทรายมูล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 21 หมู่ 11 ถนน ศรีทรายมูล ตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย 57000 ปัจจุบันมีพระมหาพงค์ศักดิ์ ฐิตวีโร ดร. เป็นเจ้าอาวาส วัดศรีทรายมูลสร้างเมื่อ พ.ศ. 2429 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 อาคารเสนาสนะภายในวัดได้แก่ อุโบสถมีลักษณะศิลปะล้านนาประยุกต์ คือ เป็นอาคารสูงแบบคอนกรีตเสริมเหล็กแบบที่เป็นที่นิยมในสถาปัตยกรรมภาคกลาง แต่ยังคงประดับตกแต่งแบบล้านนาด้วยลวดลายแบบล้านนา ทั้งบริเวณตรงหน้าแหนบ หน้าแหนบปีกนก โก่งคิ้ว ระหว่างเสามีค้ำยันหรือหูช้าง ป้านลมโค้งอ่อนแบบล้านนา เน้นระนาบเอนของตับหลังคา หลังคาซ้อนกัน 3 ชั้น (ตับ) กระเบื้องมุงหลังคาเป็นแบบดินเผาเคลือบ ช่อฟ้าเป็นรูปปากนกปลายงอน ป้านลมปลายเป็นรูปพญานาค บันไดทางขึ้นมีรูปปั้นพญานาคเศียรเดียว มีมกรคายนาค เจดีย์ศิลปะร่วมสมัย สูง 10 เมตร ลักษณะเจดีย์ผสมผสานทรงปราสาทยอดเดียวแบบล้านนา เนื่องจากมีการทำซุ้มโขง (ซุ้มจระนำ) ประดิษฐานพระพุทธรูปทั้ง 4 ด้าน บริเวณฐานเจดีย์ประดับด้วยซุ้มโขง (ซุ้มจระนำ) ด้านละ 5 ซุ้ม มีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ 20 องค์ มีความแปลกแตกต่างจากเจดีย์ทั่วไปในเชียงราย อ้างอิง ศรีทรายมูล
วัดช่างเหล็ก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน้อย ในตำบลช่างเหล็ก อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 27 ไร่ 60 ตารางวา วัดช่างเหล็กตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2321 ตั้งชื่อตามตำบลที่มีเรื่องเล่าว่า ในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ขาดแคลนอาวุธไม่เพียงพอที่จะต่อสู้กับข้าศึก หากตีดาบในวังหลวงก็เกรงว่าพม่าจะล่วงรู้ จึงให้ทหารมาจ้างชาวบ้านที่มีอาชีพตีมีดนอกเมืองหลวงให้หันมาตีดาบแทน หมู่บ้านนี้จึงเรียกว่า บ้านช่างเหล็ก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วราว พ.ศ. 2325 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 18 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตลอดมา มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ที่วัดนี้ด้วย โดยวัฒนธรรมอำเภอบางไทร สำนักงานวัฒนธรรมจ้งหวัดพระนครศรีอยุธยา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.20 เมตร ยาว 13.80 เมตร ก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญกว้าง 23 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างด้วยไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 19 หลัง เป็นอาคารไม้ หอระฆัง หอสวดมนต์ อาคารเรียนพระปริยัติธรรมและฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ และพระบรมสารีริกธาตุ อ้างอิง ช่างเหล็ก
วัดอินทอารี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลาดบัวหลวง อำเภอลาดบัวหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูวิบูลธรรมนิวิฐ วัดอินทอารี เดิมเรียกว่า วัดเมฆขลา (บ้างสะกดว่า วัดเมขลา) ชาวนิยมเรียก วัดเมฆ สร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2466 โดยมีนายอินทร์ อารีราษฎร์ เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด จึงใช้ชื่อวัดว่า 'วัดอินทอารี' ตามนามและสกุลของผู้สร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2485 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2487 มีการบูรณะใหม่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ วัดมีชื่อเสียงด้านเครื่องรางของขลัง เช่น เหรียญหลวงพ่อสุ่น วัดอินทอารี (วัดเมฆ) และพญาเล็บครุฑ พระอาจารย์พิพัฒน์ ยติณธไร เจ้าอาวาสวัดอินทอารี (วัดเมฆขลา) เชื่อว่าสามารถป้องกันคุณไสย์ แก้อาถรรพ์มนต์ดำ มีอำนาจวาสนา รับราชการดี คนส่วนใหญ่เรียกว่า กระจับเงินกระจับทอง อ้างอิง อินทอารี
วัดชัยพระเกียรติ เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ประวัติ วัดชัยพระเกียรติ เดิมชื่อ วัดไชยปราเกียร หรือ วัดไชยผาเกียร สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2088 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400 แต่จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ สันนิษฐานว่า มีมาอย่างน้อยตั้งแต่สมัยพระเมืองแก้วแล้ว เนื่องจากวัดนี้ปรากฏในโคลงนิราศหริภุญชัย ที่แต่งเมื่อ พ.ศ. 2060 ความว่า ประเสริฐ ณ นคร ระบุว่า คำว่า 'ปราเกียร' ซึ่งชาวบ้านเรียก ปราเกี๋ยน อาจตรงกับวัดชัยพระเกียรติ หรือมิฉะนั้นก็อาจแปลได้ว่า ปราการ คือกำแพง วิจิตร ยอดสุวรรณ ระบุว่า วัดชัยพระเกียรติคงสร้างมาก่อนสมัยพระเมกุฏิสุทธิวงศ์ เพราะปรากฏในโคลงนิราศหริภุญชัย กวีได้แต่งเรื่องนี้ก่อนที่จะถึงสมัยพระเมกุฏิสุทธิวงศ์ แล้วมาได้รับการบูรณะในสมัยพระเจ้าเมกุฎสุทธิวงศ์ พ.ศ. 2060 '...เจ้า' และเจ้าพันจ่าพวกเรือของพระมหาเทวีเจ้า (สันนิษฐานว่าพระมหาเทวีเจ้าคือพระนางสิริยศวดีเทวี) ได้เป็นประธานในการหล่อพระพุทธรูปในอุโบสถของวัด (ปัจจุบันทางวัดเก็บรักษาในบริเวณอื่น) พ.ศ. 2101 พระเจ้าบุเรงนอง กษัตริย์พม่าเสด็จยกทัพมาเมืองเชียงใหม่ ตั้งทัพอยู่ที่ยางพรัง พระแม่กุนิมนต์สมเด็จเจ้าศรีนันทะ วัดพระสิงห์, มหาสังฆราชาไชยประเกียรรัตนปัญญา, แม่กิมหาพุทธิมาหมื่นน้อง, มหาแม่หมากเลิก และเจ้าพญาแขกพุทธิมา, เจ้าแสนทวนญาณเสถียร, หมื่นล่ามแขกซ้าย, วชิรประหญา เป็นคณะทูตออกไปเจรจาความเมืองกับพระเจ้าบุเรงนอง พระเจ้าบุเรงนองตรัสกับคณะทูตให้พระแม่กุออกมานั่งร่วมอาสนา ก่อนที่จะออกทัพเข้าล้อมเมืองเชียงใหม่ จนอาณาจักรล้านนาเสียเอกราชให้กับพระองค์ ดังตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ว่า พระพุทธเมืองรายเจ้า พ.ศ. 2108 สมัยพระนางวิสุทธิเทวี เจ้าทัพไชยพญาจ่าบ้าน (สังราม) ขุนนางล้านนา ร่วมกับพระนางวิสุทธิเทวี เสนาอามาตย์ และราษฎรทั้งหลาย ร่วมกันอัญเชิญพระพุทธรูปต่าง ๆ ที่ชำรุด มาหล่อรวมกันเป็นพระพุทธรูปองค์เดียว มีน้ำหนัก 2,000,000 ทอง เฉลิมพระนามว่า พระพุทธเมืองรายเจ้า นอกจากนี้ยังสร้างรั้วลงชาด ปิดทองคำล้อมพระมหาเจดีย์ และอธิษฐานขอให้ตนได้ไปเกิดในสวรรค์ ทันยุคพระศรีอาริยเมไตรย และถึงแก่นิพพาน พระพุทธเมืองรายเจ้า หรือ พระเจ้าห้าตื้อ สร้างโดยเจ้าทัพไชยพญาจ่าบ้าน (สังราม) เมื่อ พ.ศ. 2108 เป็นพระพุทธรูปศิลปะล้านนา ปางมารวิชัย หล่อด้วยทองสำริด หนักประมาณ 5,000 กิโลกรัม ประทับอยู่ในซุ้มโขงภายในวิหาร บริเวณฐานมีจารึกอักษรพม่าและอักษรธรรมล้านนา ดังนี้ อาคารเสนาสนะ วิหารหลังใหม่ สร้างแทนของเดิมที่ผุพังไป หน้าบันลวดลายพรรณพฤกษาและเทพนม ประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกาและหางหงส์ทำเป็นรูปพญานาค ประตูลงรักปิดทองทำเป็นรูปเทวดายืน ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธเมืองรายเจ้า มีภาพจิตรกรรมฝาผนังพุทธประวัติตอนตรัสรู้และเรื่องมหาเวสสันดรชาดก ฝีมือบุญปั๋น พงษ์ประดิษฐ์ เจดีย์ทรงลังกา มีฐานเขียงสี่เหลี่ยม ฐานบัวลูกแก้วสี่เหลี่ยมย่อเก็จ ชั้นมาลัยเถาเหลี่ยมซ้อนกัน 5 ชั้น องค์ระฆังทรงกลม บัลลังก์ย่อเหลี่ยม ปล้องไฉน ปลียอด และฉัตร อ้างอิง ชัยพระเกียรติ
วัดสันป่ากอ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 13 ตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย มีเนื้อที่ทั้งหมด 13 ไร่ 2 งาน ปัจจุบัน มีพระครูสมุห์ธรรมนันท์ กลฺยาณธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส วัดสันป่ากอเริ่มสร้างเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2459 โดยพระก่า คำเฮือง จองติ้ จองสร้อย และปู่หลอย ได้นำชาวบ้านมาทำการแผ้วถางที่ดินที่เห็นว่าเหมาะสม ให้เป็นวัดขึ้นมา แต่เดิมบริเวณวัดนี้มีต้นก่อจำนวนมาก จึงตั้งชื่อวัดและหมู่บ้านว่าสันป่าก่อ แรกสร้างได้ทำเป็นอาคารชั่วคราว มุงด้วยคา แล้วนิมนต์พระเชื้อสายไทใหญ่ มาอยู่จำพรรษาเป็นที่พึ่งทางใจของชาวบ้านมาตลอด และได้มีการพัฒนาขยายมาเรื่อยมา ต่อมา พ.ศ. 2489 ได้สร้างวิหาร พื้นปูด้วยไม้กระดาน หลังคามุงด้วยดินขอ พ.ศ. 2508 สร้างอุโบสถ พ.ศ. 2513–2518 สร้างกำแพงวัดโดยรอบและเมื่อ พ.ศ. 2519 ได้ปรับปรุงวิหาร โดยเปลี่ยนหลังคาเป็นกระเบื้องลอนเล็ก และดัดแปลง หลังคาให้มีช่อฟ้า ปั้นลมนาค วัดคงเป็นวัดร้างระยะหนึ่ง และได้รับยกฐานจากวัดร้างขึ้นเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2556 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ไปประกอบพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2559 สถาปัตยกรรมของวัดเป็นศิลปะแบบไทใหญ่ ทั้งวิหารใหญ่และวิหารพระประจำวันเกิดซึ่งจะภาพวาดแสดงให้เห็นถึงประเพณีในช่วงสิบสองเดือนของชาวไทใหญ่ มีพระพุทธรูปองค์ประธานในวิหารสามองค์ อ้างอิง สันป่ากอ
มุอ์มิน (เพศหญิง ) เป็นศัพท์ภาษาอาหรับที่ถูกอ้างอิงบ่อยในอัลกุรอาน ซึ่งหมายถึง 'ผู้ศรัทธา' คำนี้สื่อถึงบุคคลที่น้อมรับพระประสงค์ของอัลลอฮ์โดยสมบูรณ์และมีความศรัทธาตั้งมั่นในหัวใจ และยังเป็นชื่อกับหนึ่งในพระนามของพระเป็นเจ้าในศาสนาอิสลาม ในอัลกุรอาน อัลกุรอานได้กล่าวถึงสิ่งนี้ว่า: (อันนิซาอ์ ) ผู้ศรัทธาทั้งหลาย! จงศรัทธาต่ออัลลอฮ์และเราะซูล (มุฮัมมัด) ของพระองค์เถิด และคัมภีร์ (อัลกุรอาน) ที่พระองค์ได้ทรงประทานลงมาแก่เราะซูลของพระองค์ และคัมภีร์ที่พระองค์ได้ทรงประทานลงมาก่อนนั้น และผู้ใดปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และมลาอิกะฮ์ของพระองค์และบรรดาคัมภีร์ของพระองค์และบรรดาเราะซูลของพระองค์ และวันปรโลกแล้วไซร้ แน่นอนเขาก็ได้หลงทางไปแล้วอย่างไกล ความแตกต่างระหว่างมุสลิมกับ มุอ์มิน โองการด้านล่างนี้กล่าวถึงความแตกต่างระหว่างมุสลิมและผู้ศรัทธา: (อัลฮุญุรอต ) อาหรับชาวชนบทกล่าวว่า เราศรัทธาแล้ว จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัดว่า) พวกท่านยังมิได้ศรัทธา แต่จงกล่าวเถิดว่าเราเข้ารับอิสลามแล้ว เพราะการศรัทธายังมิได้เข้าสู่หัวใจของพวกท่าน และถ้าหากพวกท่านเชื่อฟังปฏิบัติตามอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์แล้ว พระองค์จะไม่ทำให้การงานของพวกท่านด้อยลงแต่ประการใด แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัยผู้ทรงเมตตาเสมอ อ้างอิง
ตระกูลเจ้า, ครอบครัวเจ้า หรือ แซ่เจ้า (Zhao family) เป็นคำสแลงใช้เรียกผู้มีฐานันดรศักดิ์สูงในประเทศจีน เช่น เจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐ, มหาเศรษฐี, ผู้นำในระบบปกครอง และลูกหลาน คำนี้มีที่มาจาก 'ประวัติจริงของอา Q' โดยหลู่ซิ่น ในเดือนธันวาคม 2015 มีบทความโดยบัญชีสาธารณะหนึ่งบนวีแชตที่เรียกแทนเหล่าชนชั้นสูงว่าเป็น 'คนตระกูลเจ้า' คำนี้ได้กลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีมนับจากนั้น ไม่นานหลังจากนั้น กรมประชาสัมพันธ์ของพรรคคอมมิวนิสต์จีนประกาศห้ามการใช้คำว่า 'ตระกูลเจ้า' รวมถึงมีรายงานสื่อซึ่งใช้คำดังกล่าวถูกลงโทษ ในปัจจุบันจึงไม่ปรากฏคำนี้บนอินเทอร์เน็ตของจีนอีกต่อไป ที่มา 'ประวัติจริงของอา Q' เป็นงานเขียนโดยหลู่ซิ่น ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1921 ซึ่งในเนื้อเรื่อง เจ้าคุณปู่เจ้า ถุยน้ำลายออกเมื่ออาคิว (Ah Q) ผู้มีสกุลเดียวกันกล้าที่จะทำตัวประดุจเป็นผู้มีสกุลเจ้า พร้อมกล่าวกับเขาว่า 'แกคิดว่าแกคู่ควรกับนามสกุลเจ้าหรอ' ในัวนที่ 19 ธันวาคม 2015 บัญชีสาธารณะหนึ่งบนวีแชตเผยแพร่บทความ 'ข้อพิพาทระหว่างว่านเกอกับเป่าเหน็ง: ฉากหน้าเป็นคนป่า ฉากหลังเป็นคนตระกูลเจ้า' (The argument between Vanke and Baoneng: Barbarians in the front, and the Zhao family in the shadow) ซึ่งแบ่งระดับชั้นของตลาดทุนในจีนเป็นสี่ขั้น: ผู้ลงทุนในการค้า (retail investor), นายธนาคาร (banker), ผู้ปกครองด้วยอำนาจเงิน (plutocrat) และ คนตระกูลเจ้า (Zhao family) ซึ่งอยู่ลำดับสูงสุด ส่วน 'คนป่า' หมายถึงคนที่ร่ำรวยแต่ไม่มีอำนาจ บทความนี้เป็นจุดเริ่มต้นให้คำว่า 'ตระกูลเจ้า' กลายเป็นที่นิยมขึ้นมาในวงกว้าง รูปต่อยอด หลังคำนี้แพร่กระจายอย่างรวดเร็ว ก็ปรากฏรูปแบบต่อยอดของคำนี้มากมาย เช่น: คำเดิม คำสแลง ภาษาจีน (ตัวย่อ/ตัวเต็ม) สาธารณรัฐประชาชนจีน, พรรคคอมมิวนิสต์จีน จักรวรรดิตระกูลเจ้า, ตระกูลเจ้า 赵国/趙國 และ 赵家/趙家 ผู้นำพาราเมานต์, ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีน จักรพรรดิเจ้า 赵王/趙王 กองทัพปลดแอกประชาชน กองทัพของตระกูลเจ้า 赵家军/趙家軍 ตำรวจประชาชน ตำรวจของตระกูลเจ้า 赵家警察/趙家警察 ศาลประชาชน, อัยการประชาชน ศาลของตระกูลเจ้า, อัยการของตระกูลเจ้า 赵家法院/趙家法院 และ 赵家检察院/趙家檢察院 รัฐบาลจีน รัฐบาลเจ้า 赵家政府/趙家政府 'เพื่อประชาชน' 'เพื่อตระกูลเจ้า' 为赵家服务/爲趙家服務 พีเพิลส์เดลี่ ตระกูลเจ้าส์เดลี่ 赵家日报/趙家日報 เอกราชของรัฐ เอกราชของตระกูลเจ้า 赵家主权/趙家主權 กฎหมายความมั่นคงแห่งชาติ กฎหมายความมั่นคงตระกูลเจ้า 赵家安全法/趙家安全法 การยุยงให้บ่อนทำลายอำนาจรัฐ การยุยงให้บ่อนทำลายอำนาจตระกูลเจ้า 煽动颠覆赵家政权罪/煽動顛覆趙家政權罪 มิตรเก่าของชาวจีน มิตรเก่าของตระกูลเจ้า 中国赵家的老朋友/中國趙家的老朋友 พรรคห้าสิบสลึง สมาชิกทางจิตวิญญาณของตระกูลเจ้า (ไม่เป็นส่วนหนึ่งของตระกูล) 精赵/精趙 การกดขี่ในนามของความมั่นคงชาติ ระเบิด/มิสไซล์ของตระกูลเจ้า 赵弹/趙彈 นอกจากนี้ยังมีการใช้ประโยค 'แกคิดว่าแกคู่ควรกับนามสกุลเจ้าหรอ' เพื่อแหย่และตอบโต้กลุ่มพรรคห้าสิบสลึงด้วย อ้างอิง
ป้ายภาษาเปอร์เซียในประเทศอิหร่าน เขียนว่า 'ฉันกำลังจะบริจาคไต เลือดกรุ๊ป A+' พร้อมเบอร์โทรศัพท์ การค้าขายไตมนุษย์เพื่อแลกกับผลประโยชน์ทางธุรกิจในประเทศอิหร่านเป็นเรื่องถูกกฎหมายและมีการควบคุมโดยรัฐบาล ปีหนึ่ง ๆ มีชาวอิหร่านราว 1400 คนที่ขายไตข้างหนึ่งให้กับผู้รับที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ปัจจุบัน อิหร่านเป็นประเทศเดียวบนโลกที่อนุญาตให้มีการขายไตของตนโดยแลกกับค่าตอบแทน อิหร่านจึงเป็นประเทศไม่ประสบปัญหาการต้องรอเป็นเวลานานเพื่อรับการบริจาคไตเพื่อปลูกถ่าย ภูมิหลัง การปลูกถ่ายไตครั้งแรกในภูมิภาคตะวันออกกลางมีขึ้นในอิหร่านเมื่อปี 1967 และเริ่มเป็นหัตถการที่พบได้ไม่ยากในราวกลางทศวรรษ 1980s อิหร่านยินยอมให้มีการนำไตมาปลูกถ่ายจากทั้งร่างของผู้เสียชีวิตที่มีเจตจำนงบริจาคร่างกายและผู้บริจาคอวัยวะเพื่อแลกกับค่าตอบแทน ปัจจุบันมีการประมาณว่าราว 13 เปอร์เซ็นต์ของการบริจาคไตมรจากร่างผู้เสียชีวิต ลดลงจากก่อนกฎหมายอนุญาตให้มีการค้าไตจะผ่านในปี 2000 ซึ่งมีการพึ่งพาไตจากร่างผู้บริจาคที่เสียชีวิตแล้วอยู่ที่เกือบ 99 เปอร์เซ็นต์ ผู้สนับสนุนรายใหญ่ของตลาดอย่างสถาบันแคโต อ้างว่านับตั้งแต่มีการนำเสนอแรงจูงใจทางธุรกิจเข้ามาในตลาดค้าไต อิหร่านสามารถกำจัดการรอคิวรับบริจาคไตเพื่อปลูกถ่ายได้ภายในปี 1999 อย่างไรก็ตาม จากการตรวจสอบโดยละเอียดจะพบว่าชาวอิหร่านจำนวนมากที่ป่วยด้วยโรคไตระยะสุดท้ายไม่ได้รับการวินิจฉัย ไม่ได้รับการส่งไปเพื่อรับการฟอกไต และฉะนั้นจึงไม่มีสิทธิ์รับการปบูกถ่ายไตตั้งแต่แรก แอแฮด ฆอดส์ (Ahad Ghods) จากโรงพยาบาลไตแฮเชมี เนแญด (Hashemi Nejad Kidney Hospital) ระบุว่า 'นี่เป็นสาเหตุหลักว่าทำไมอิหร่านจึงประสบความสำเร็จในการกำจัดการรอคิวปลูกถ่ายไตได้อย่างรวดเร็ว' การควบคุม การค้าและซื้อไตนั้นดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่แบะองค์กรเพื่อการกุศล โดยมีผู้รับไตและรัฐบาลจ่ายค่าตอบแทนให้กับผู้บริจาคไต รวมถึงมีองค์กรการกุศลอื่น ๆ ที่คอยอุดหนุนค่าใช้จ่ายให้กับผู้ต้องปลูกถ่ายไตแต่ขาดทุนทรัพย์ องค์การการกุศลเพื่อการสนับสนุนผู้ป่วยไต (Charity Association for the Support of Kidney Patients; CASKP) และ มูลนิธิการกุศลเพื่อโรคพิเศษ (CFSD) ภายใต้กระทรวงสาธารณสุขและแพทยศาสตร์ศึกษาเป็นผู้ควบคุมการค้าขายใตภายใน้การสนับสนุนของรัฐบาล โดยมีองค์กรทั้งสองเป็นผู้จับคู่ผู้ให้กับผู้รับ จัดการตรวจสอบทางการแพทย์ที่เกี่ยวข้อง และเพื่อป้องกันไม่ให้มีความไม่โปร่งใสหรือการฉ้อโกงเกิดขึ้น รัฐบังมีมาตรการ “ไม่ให้สถานปลูกถ่ายหรือแพทย์ผู้ทำการปลูกถ่ายเลือกผู้บริจาคไต” ค่าตอบแทนของการบริจาคไตในอิหร่านแตกต่างกันไปตามสถานการณ์ โดยทั่วไปอยู่ที่ 2,000 ถึง 4,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ราว 60,000 ถึง 120,000 บาท) ต่อการค้าไตหนึ่งข้าง ในทางกลับกัน ไตหนึ่งข้างที่ค้าขายในตลาดมืดระดับโลก อาจราคาสูงได้ถึง 160,000 ดอลลาร์สหรัฐ (4,800,000 บาท) ในบางกรณี มุมมองในศาสนาอิสลาม ในปี 1996 สถาบันนิติศาสตร์มุสลิมแห่งสหราชอาณาจักรเคยออกฟัตวาอนุญาตให้มีการปลูกถ่ายอวัยวะได้ ในฐานะการบริจาคเพื่อช่วยชีวิตผู้อื่น ไม่ใช่เพื่อการค้าขาย อ้างอิง
วัดตะปอนใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะปอน อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี วัดตะปอนใหญ่สร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย เมื่อ พ.ศ. 2290 เดิมชื่อ วัดโพธิธาราม เพราะวัดมีต้นโพธิ์ขนาดใหญ่ปกคลุมเจดีย์เก่าอยู่ขึ้นบริเวณริมคลองตะปอนใหญ่ ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น 'วัดตะปอนใหญ่' ตามชื่อของหมู่บ้าน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2527 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า สร้างเมื่อ พ.ศ. 2355 และหลวงพ่อเพชร อินฺทปัญโญ ทำการบูรณะครั้งใหญ่เมื่อปี พ.ศ. 2455 เป็นอุโบสถก่ออิฐถือปูนทรงโรง หลังคาเครื่องไม้มุง ภายในประดิษฐานพระพุทธเมตตา (หลวงพ่อสัมฤทธิ์ผล) พระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทอง ทรงประทับนั่งในอิริยาบถแบบวีราสนะแสดงภูมิปรรศมุทรา นอกจากนั้นมีการขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุในวัด 3 รายการคือ ตู้พระธรรมไม้ศิลปะรัตนโกสินทร์ หีบพระธรรมไม้ศิลปะรัตนโกสินทร์ และธรรมาสน์ไม้ลงรักปิดทองศิลปะรัตนโกสินทร์ วัดยังมีประเพณีชักกะเย่อเกวียนพระบาท จัดขึ้นในช่วงใกล้เทศกาลสงกรานต์ ณ วัดตะปอนใหญ่ มีการรดน้ำดำหัวผู้สูงอายุ และการแข่งขันชักกะเย่อเกวียนพระบาท อ้างอิง ตะปอนใหญ่
อะยะซัน เซอร์วิส สาขาเอกมัย กรุงเทพมหานคร (ถ่ายเมื่อ 17 ม.ค. 2565) ประเภท บริการทางด้านโฆษณา ออกแบบกราฟฟิคดีไซน์ อุตสาหกรรม Cleaning Industry ก่อตั้ง พ.ศ. 2555 (8 ปี) สำนักงานใหญ่ 26/2 ซอยสุขุมวิท 61 แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร บุคลากรหลัก โคทาโร่ อิเสะ ทุนจดทะเบียน 2,000,000 บาท สถานะ ยังดำเนินกิจการอยู่ เว็บไซต์ https://ayasan-service.com/ อะยะซัน เซอร์วิส เป็นบริษัทให้บริการแม่บ้านสัญชาติญี่ปุ่น เริ่มจากกิจการแม่บ้าน ต่อมาได้เริ่มให้บริการพี่เลี้ยงเด็ก คนดูแลผู้สูงอายุ พนักงานขับรถ ดูแลสัตว์เลี้ยง ซ่อมแอร์ และพ่นยาฆ่าเชื้อโรคตามบ้านและสำนักงาน และอื่น ๆ จากข้อมูลของเว็บไซต์ แอนเกิล เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 2562 ระบุว่าประเทศไทยถือเป็นตลาดหลักของบริษัท โดยกลุ่มเป้าหมายแบ่งเป็นคนไทย 50% คนยุโรปและอเมริกา 40% และคนญี่ปุ่น 10% ประวัติ อะยะซัน เซอร์วิส ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2555 โดยนายโคทาโร่ อิเสะ หลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยลาสเวกัส สาขาการจัดการโรงแรม ได้เข้าทำงานเป็นผู้รับผิดชอบด้านการพัฒนาธุรกิจใหม่ที่ดิสนีย์และแมริออท กรุ๊ป หลังจากนั้น ได้มีโอกาสได้เดินทางมาทำงานที่ประเทศไทย แล้วรู้สึกอยากสร้างบริการแม่บ้าน พี่เลี้ยงเด็ก และคนขับรถ ที่มีบุคลากรดี ๆ จึงเป็นต้นกำเนิดของบริษัทในที่สุด โดยมีเป้าหมายเป็นบริษัทจัดหางานทำความสะอาดทุกแขนงที่ได้รับความนิยมสูงสุดของประเทศ โดยเริ่มจากประเทศไทย และค่อย ๆ ขยายไปทั่วโลก มีสาขาแรก (สำนักงานใหญ่) ตั้งอยู่ที่เซ็นทรัลเวิลด์ และมีอีก 3 สาขาย่อย ในจังหวัดนนทบุรี 1 สาขา และในย่านเอกมัยของกรุงเทพมหานคร 2 สาขา และยังมีสาขาในต่างประเทศอีก 3 สาขา คือ ลาว เวียดนาม และอินโดนีเซีย จากบทความของ บางกอกโพสต์ หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษอันดับหนึ่งของไทย ได้เผยว่า ปัจจุบันอะยะซัน เซอร์วิส มีแม่บ้านและพี่เลี้ยงเด็กในสังกัดกว่า 6,000 คน และให้บริการลูกค้ามากกว่า 40,000 คน ในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล ทั้งแบบส่วนบุคคล ร้านอาหาร และบริษัทชื่อดังทั้งของไทยและต่างชาติมากมาย อาทิ แคนนอน เฟ็ดเอ็กส์ เดนท์สุ บางกอกโพสต์ เป็นต้น และมีบริการให้เลือกทั้งแบบรายเดือน รายวัน และรายชั่วโมง ภายใต้มาตรฐานความสะอาดของประเทศญี่ปุ่น ในราคาที่สมเหตุสมผล นอกจากนี้ อะยะซัน เซอร์วิส ยังเป็นผู้บุกเบิกบริการเรียกแม่บ้านออนไลน์ผ่านแอปพลิเคชันในไทย ภายใต้สโลแกน 'เรียกแม่บ้านภายในคลิกเดียว' อีกด้วย และเป็นหนึ่งแอปพลิเคชันที่ถูกพูดถึงมากที่สุดบนสื่อ ไทย และ ญี่ปุ่น, นอริช อย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่เปิดให้บริการ อ้างอิง
วัดสำโรงเกียรติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบักดอง อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ มีพื้นที่ 11 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา มีพระอธิการอุทัย มหาปุญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดสำโรงเกียรติตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2457 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2525 โดยมีนายสกและนายเสาร์ เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัดเพื่อเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธรูปพระตาตน เล่ากันว่า เมื่อสร้างวัดได้เริ่มสร้างเสนาสนะขึ้น เหตุที่เรียกวัดสำโรงเกียรติ เพราะมีต้นสำโรงใหญ่ต้นหนึ่งขึ้นอยู่ในหนองน้ำแห่งหนึ่งและมีผักตบชวา ตามชาวบ้านเรียกผักตบชวาภาษาเขมรว่า ตราวกิ๊ด จึงเรียกกันว่า 'วัดสำโรงเกียรติ' และเรียกตามชื่อของหมู่บ้านด้วย เมื่อ พ.ศ. 2420 พระยาขุขันธ์ภักดีศรีนครลำดวน เจ้าเมืองขุขันธ์ ได้เดินทางมาอาราธนาพระตาตนจากวัดสำโรงเกียรติไปประดิษฐานไว้ ณ เมืองขุขันธ์ (อำเภอขุขันธ์) แต่ไม่สำเร็จ เนื่องจากปาฏิหาริย์ของหลวงพ่อพระตาตน จึงได้นำหลวงพ่อตาตนกลับไปประดิษฐานที่วัดสำโรงเกียรติจนถึงปัจจุบัน อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอระฆัง สูง 4 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เมรุ กว้าง 5 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 ศาลาบำเพ็ญกุศล กว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 วิหารพระตาตน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 ปราสาท 5 ยอด สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2549 และศาลาพักใจ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2546 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ 1 องค์ ศาลาการเปรียญ 3 องค์ พระพุทธรูปหลวงพ่อตาตน เป็นพระพุทธรูปแบบขอมปางสะดุ้งมาร ขนาดหน้าตักกว้าง 4 นิ้ว สูง 5 นิ้ว สร้างด้วยเกสรดอกไม้ผสมครั่งหรือยางชันปั้น พระตาตนจำลอง 2 องค์ แบบสีดำและแบบสีทอง อ้างอิง สำโรงเกียรติ
วัดลาดบัวขาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวไทร อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 29 ไร่ 1 งาน 44 ตารางวา วัดลาดบัวขาวตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2445 ผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด คือ นายครุฑ นางพุ่ม งามประยูร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 เจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระปาน และรูปปัจจุบัน คือ พระครูสุนทรธรรมวิฑิต ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2475 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย ศาลาการเปรียญครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ 6 หลัง และมีมณฑปจัตุรมุข 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปปางปฐมเทศนาและรอยพระพุทธบาทจำลอง พระประธานอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทอง ปางสะดุ้งมาร พุทธลักษณะงดงาม ห่มจีวรลายดอกพิกุล หน้าตักกว้าง 50 นิ้ว สูง 1.20 เมตร เป็นพระพุทธรูปศิลปะปลายอยุธยาถึงต้นรัตนโกสินทร์ และหลวงพ่อธรรมจักรสีห์ เป็นพระพุทธรูปยืน ปางห้ามญาติ พุทธลักษณะงดงาม สูง 8 ศอก หล่อด้วยโลหะสำริด อ้างอิง ลาดบัวขาว
วัดทับกระดาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ่อสุพรรณ อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี วัดทับกระดานเริ่มตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2476 ที่ตั้งของสำนักสงฆ์เดิมอยู่ทางทางทิศใต้ของวัดทับกระดานปัจจุบัน ห่างจากวัดประมาณ 1 กิโลเมตร ครั้งนั้น ปู่บุญ ดอกไม้หอม และปูเสา โพธิ์คา ได้ดำเนินการขออนุญาต สร้างวัด เริ่มก่อสร้างเสนาสนะด้วยเสาไม้ นำไม้ไผ่ทำเครื่องบนใช้แฝกมุงหลังคาและสร้างศาลาด้วย เครื่องไม้มุงแฝกเช่นกัน เมื่อสร้างเสร็จจึงนิมนต์พระมาอยู่ คือ หลวงตาคง อาจารย์บุญ อาจารย์สม อาจารย์เปิ่น อาจารย์พลอย และอาจารย์ยอด จน พ.ศ. 2484 เกิดสงครามโลกครั้งที่สอง จึงประชุมกันย้ายที่ตั้งวัดโดยมีปูบุญ ดอกไม้หอม ปู่เสา โพธิ์คา ปู่แจ่ม เพชรป่านกัน ได้ร่วมกับชาวบ้านในละแวกนั้น ช่วยกันยกวัดและศาลาทั้งหลังซึ่งมุงด้วยแฝก เมื่อ พ.ศ. 2487 ปู่บุญได้นิมนต์พระจาก คณะหมวด คือ หลวงพ่อแดง วัดทุ่งคอก ให้พระแหวว มาเป็นรักษาการรูปแรกของวัดทับกระดาน ต่อมา พ.ศ. 2489 พระครูสุธรรมรัตหรือหลวงพ่อบวช ตุลายโก ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส และได้สร้างวัดให้มีความเจริญรุ่งเรืองมากขึ้น มีการสร้างอุโบสถ ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2517 วัดทับกระดานเป็นที่เก็บอัฐิของพุ่มพวง ดวงจันทร์ ทางวัดเก็บเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ในการร้องเพลง รวมทั้งรูปถ่ายจากข่าวหนังสือพิมพ์ไว้ในอุโบสถ บริเวณศาลาท่าน้ำมีรูปวาดของพุ่มพวง ดวงจันทร์ ที่มีคนนำมาให้เพื่อแก้บน ส่วนศาลาริมสระน้ำมีการสร้างหุ่นพุ่มพวง โดยทุก ๆ วันที่ 13 มิถุนายนของทุกปี ซึ่งเป็นวันครบรอบการเสียชีวิตของพุ่มพวง ดวงจันทร์ ทางวัดจะมีการจัดงานรำลึกถึงเธออยู่เรื่อยมานับตั้งแต่ พ.ศ. 2536 รายนามเจ้าอาวาส พระครูสุธรรมรัตน์ (หลวงพ่อบวช ตุลายโก) พระอธิการประสงค์ คุณากโร อ้างอิง ทับกระดาน
วัดบ้านไร่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านไร่ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 84 ตาราง มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 45 ไร่ 3 งาน 58 ตารางวา ปัจจุบันมี พระมหามานิช คุณสํวโร ป.ธ.5 เป็นเจ้าอาวาส ซึ่งท่านเป็นศิษย์ของหลวงพ่อหวล ขฺนติสาโร วัดชาวเหนือ ได้มาดำรงตำแหน่งตั้งแต่พ.ศ.2560 และมาพัฒนาวัดทั้งเสนาสนะ กุฏิสงฆ์ หอฉัน และอื่นๆอีกหลายอย่างภายในวัด วัดบ้านไร่ (ใหม่เจริญผล) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2432 โดยมีนางแหวด วัดครุฑ บริจาคที่ดินสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2477 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6.30 เมตร ยาว 13.75 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2519 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8.40 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับพุทธประวัติและชาดก ศาลาการเปรียญ กว้าง 22 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อมงคลจักรวาล หลวงพ่อแดง พระพุทธรูปสร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ประดิษฐานอยู่ในวิหารและ หลวงพ่อป่าเลไลยก์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2477 อ้างอิง บ้านไร่
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา (อังกฤษ: Faculty of Humanities and Social Science, Nakhon Ratchasima Rajabhat University) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ประวัติความเป็นมา วันที่ 29 สิงหาคม 2518 ยกฐานะวิทยาลัยครู เป็นสถาบันอุดมศึกษา จึงจัดตั้งเป็น คณะวิชามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ตามหลักสูตรการฝึกหัดครู ตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยครู พ.ศ.2518 พ.ศ. 2538 คณะวิชามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ก็ได้ปรับเปลี่ยนเป็น คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เพื่อให้สอดคล้องกับการปฏิบัติภารกิจที่เปลี่ยนแปลงไป เนื่องจากวิทยาลัยครูนครราชสีมา ได้เปลี่ยนเป็นสถาบันราชภัฏนครราชสีมา เดือนสิงหาคม 2541 มีนโยบายเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการบริหารทางด้านวิชาการภายในคณะ จากการบริหารแบบภาควิชาไปเป็นแบบโปรแกรมวิชา วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 สถาบันราชภัฏนครราชสีมา ได้เปลี่ยนแปลงเป็น มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา หลักสูตรการศึกษา หลักสูตรที่เปิดสอนในคณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา กลุ่มวิชา/ภาควิชา/สาขาวิชา ระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท ระดับปริญญาเอก กลุ่มวิชาการศึกษาด้านภาษา หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย สาขาวิชาภาษาอังกฤษ สาขาวิชาภาษาอังกฤษธุรกิจ สาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น สาขาวิชาภาษาจีน สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับชาวต่างประเทศ หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย สาขาวิชาภาษาอังกฤษ กลุ่มวิชา วิชาภาษาฝรั่งเศส หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย กลุ่มวิชาการศึกษาด้านศิลปกรรม หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาดนตรีไทย สาขาวิชานาฎศิลป์ไทย สาขาวิชาศิลปศึกษา หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาทัศนศิลป์ สาขาวิชาออกแบบนิเทศศิลป์ กลุ่มวิชาการศึกษาด้านสังคมศึกษา หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาสังคม สาขาวิชาสารสนเทศศาสตร์และบรรณารักษศาสตร์ หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาพุทธศาสนศึกษา สาขาวิชาสังคมศึกษา หลักสูตรรัฐศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์ หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์ หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ หลักสูตรศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครองภาครัฐและเอกชน หน่วยงานอื่นๆ ภายในคณะ สโมสรนักศึกษาคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ อ้างอิง คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์
วัดคีรีวงศ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำโพ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ มีพื้นที่ของวัดทั้งบนเขาและที่ราบ ประมาณ 280 ไร่ และยังเป็นที่ตั้งศูนย์เผยแผ่พระพุทธศาสนาจังหวัดนครสวรรค์ ในความอุปถัมภ์ของกรมการศาสนา และเป็นที่ตั้งอุทยานการศึกษา ศูนย์พัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติ รวมทั้งเป็นสำนัก ปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดแห่งที่ 1 วัดคีรีวงศ์สร้างในสมัยปลายกรุงสุโขทัย เดิมเป็นวัดร้างกลางป่าเขา ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2504 มีพระธุดงค์แสวงบุญมาพบ ภายหลังยังได้พบวัตถุโบราณ เช่น อิฐเก่า ใบเสมาเก่า พระพุทธรูปเก่าและฐานอุโบสถเก่า เป็นต้น จึงได้ชักชวนประชาชนสร้างกุฏิเล็ก ๆ ที่เชิงเขา 4–5 หลัง เมื่อ พ.ศ. 2507 กรมการศาสนาได้จัดส่งเจ้าหน้าที่ขึ้นมาสำรวจรังวัดจากหลักฐานวัตถุโบราณ ได้สำรวจรังวัดและทำแผนที่ไว้ได้พื้นที่วัดทั้งบนเขาและที่ราบ พ.ศ. 2508 คณะกรรมการผู้ริเริ่มสร้างวัดคีรีวงศ์ ซึ่งมีนายเปงซ้ง แซ่ตั้ง เป็นหัวหน้าได้ ไปขอพระสงฆ์จากเจ้าคณะ อำเภอเมืองฯ ที่วัดนครสวรรค์ เพื่อมาสร้างวัดคีรีวงศ์ คณะสงฆ์ได้ส่งพระมหาบุญรอด ปญฺญาวโร ให้มาสร้างวัดคีรีวงศ์ ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สมเด็จพระพุทธโคดมจำลอง ศาลาพุทธานุภาพ วิหารหลวงพ่อโต และพระจุฬามณีเจดีย์ ซึ่งสร้างในสมัยศตวรรษที่ 19 เป็นองค์เจดีย์ขนาดใหญ่ตั้งอยู่บนยอดเขาด้านในเจดีย์ มีทั้งหมดสี่ชั้น อ้างอิง คีรีวงศ์
กวิตา เทวี (อักษรโรมัน: Kavita Devi) หรือ กวิตา พุนเทลขัณฑี (อักษรโรมัน: Kavita Bundelkhandi) เป็นนักข่าวและผู้ประกาศข่าวชาวอินเดีย บรรณาธิการบริหารและผู้ร่วมก่อตั้งเครือข่ายเฟมินิสต์รากหญ้า ขบัร ลหริยา เธอเป็นบุคคลจากชนชั้นล่าสุดของวรรณะ ทลิต คนแรกที่ได้เป็นสมาชิกของสหพันธ์บรรณาธิการอินเดีย (Editor's Guild of India) ประวัติ กวิตา เทวี เกิดในหมู่บ้านในชนบทห่างไกลที่ชื่อกุนชันปูรวะ (Kunjan Purwa) ใกล้กับเมืองบันดา รัฐอุตตรประเทศ ในครอบครัวชาวนาทลิต เธอเป็นลูกคนโตสุดในหกคน she was married off at the age of 12 and received no formal education. เธอเป็นสตรีคนแรกของหมู่บ้านที่ได้เข้ารับการศึกษาในระบบ เธอศึกษาต่อจนจบการศึกษาสูงสุดปริญญาโทศิลปศาสตร์ด้านวารสารศาสตร์ เทวีเริ่มต้นทำงานให้กับจดหมายข่าวขนาดย่อม มหิลทยิกา (Mahila Dakiya) ถือเป็นจุดเริ่มต้นในสายงานข่าวของเธอ ในปี 2002 เธอได้ร่วมก่อตั้ง ขบัร ลหริยา ร่วมกับสตรีอีกเจ็ดคน ภายในีการสนับสนุนของ NGO ชื่อนิรันตัร (Nirantar) และเงินทุนสนับสนุนโดยทรัสต์โดราบจี ตาตา, มูลนิธิแห่งชาติอินเดีย (National Foundation of India) และมูลนิธิทลิต (Dalit Foundation) ในปี 2004 คณะนักข่าวประจำ ขบัร ลหริยา ได้รับรางวัลสตรีในวิชาชีพสื่อโดดเด่นจาเมลี เทวี ไชนะ ในปี 2014 สำนักข่าวมีเจ้าหน้าที่ข่าวเป็นสตรีราว 40 คน สำนักข่าว ขบัร ลหริยา ได้รับการกล่าวถึงโดย บิสซิเน็สสแตนดาร์ด ว่าเป็นกระดูกสันหลังของผู้คนยากจนในภูมิภาคห่างไกลพุนเทลขัณฑ์ และ อาวาธ (Awadh) ในรัฐอุตตรประเทศ และ รัฐพิหาร เธอเคยดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ในหน่วยงานอื่น ๆ เช่น เป็นบรรณาธิการให้กับบันดาเอดิชั่น (Banda edition) และเป็นนักข่าวภาคสนามลุยเดี่ยว นอกจากนี้เธอยังจัดรายการข่าวและวิจารณ์ชื่อว่า The Kavita Show บนโทรทัศน์นับตั้งแต่ปี 2019 ในปีเดียวกัย เธอยังมีโอกาสได้ขึ้นพูดในเท็ด ซึ่งนำให้เธอกลายมาเป็นที่สนใจมากขึ้นในวงกว้าง รวมถึงได้รับการกล่าวขานจากเซเลบบริตีชาวอินเดีย ชาห์ รุข ข่าน ว่าเธอนั้นเป็น 'แรงบันดาลใจให้กับเราทุกคน' อ้างอิง