bombman/thwiki-2026-super-clean-2k huggingface dataset:
ช็อง ควัน (ฮันกึล: 정관, Jeong Kwan, เกิดปี 1957) เป็นภิกษุณีพุทธนิกายเซ-อนและแม่ครัวชาวเกาหลี เธออาศัยอยู่ในกุฏิชุนจีนัม (Chunjinam Hermitage) ในวัดแบคยังซา ประเทศเกาหลีใต้ ที่เธอรับหน้าที่ประกอบอาหารให้กับภิษณีและภิกษุที่จำพรรษาในวัด ช็อง ควัน ไม่ได้เป็นเจ้าของภัตตาคารใด ๆ และไม่เคยได้รับการศึกษาด้านการประกอบอาหารในระบบมาก่อน ช็อง ควัน เป็นลูกคนที่ห้าจากเจ็ดคน เธอเกิดในเมืองย็องจู จังหวัดคย็องซังเหนือ และเติบโตมาท่ามกลางไร่นา เธอเรียนรู้การทำเว้นก๋วยเตี๋ยวด้วยมือเมื่ออายุเจ็ดขวบ และหนีออกจากบ้านเมื่ออายุ 17 ปี ก่อนที่สองปีต่อมาจะบวชเข้าในสำนักภิกษุณีนิกายเซน ที่เธอค้นพบเป้าหมายของเธอที่จะเผยแผ่ธรรมะผ่านการประกอบอาหาร สูตรอาหารของช็อง ควัน ประกอบด้วยมะเขือม่วง, มะเขือเทศ, ลูกพลัม, ส้ม, ฟักทอง, เต้าหู้, โหระพา, พริกแดง และพืชผักอื่น ๆ ที่เธอปลูกเอง นอกจากอาหารของเธอและการกินของเธอจะเป็ยอาหารปลอดผลิตภัณฑ์จากสัตว์แล้ว ยังงดเว้นกระเทียมกับหอมด้วย ตามลักษณะของอาหารเจ ช็อง ควัน เป็นแรงบันดาลใจให้กับเชฟมิงกู คัง (Mingoo Kang) ประจำภัตตาคารมิงเกิลส์ (Mingles) ในโซล และ รีเน เรดเซปี ประจำภะตตาคารนอมา ในโคเปนเฮเกน นอกจากนี้เธอยังเป็นมิตรสหายกับเอริก รีแปร์ ซึ่งเป็นพุทธศาสนิกชน ที่เคยเชิญเธอไปประกอบอาหารที่นครนิวยอร์กเพื่อประกอบอาหารมื้อพิเศษให้กับแขกของภัตตาคารเลอ แบร์นาแด็ง ในปี 2017 ช็อง ควัน ปรากฏตัวในซีรี่ส์ของเน็ตฟลิกซ์ Chef's Table อ้างอิง
วัดทางข้ามน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวไทร อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่ ติดคลองหัวไทร ปัจจุบันพระมหาธรรณพ กนฺตธมฺโม เป็นเจ้าอาวาส วัดทางข้ามน้อย เดิมชื่อว่า วัดศรีวิไลราษฎรศรัทธาธรรมข้ามน้อย แรกเริ่มมีพระธุดงค์ 3 รูป จากจังหวัดนครราชสีมา มาถึงหมู่บ้านทางข้ามน้อย ต่อจากนั้นราษฎรได้นิมนต์พระทั้ง 3 รูปให้จำพรรษาประจำอยู่ที่หมู่บ้าน ชาวบ้านได้ปรึกษาที่จะสร้างสำนักสงฆ์ขึ้น โดยมีนายเกิด นางแหร่ม ได้ยกที่ดินให้จำนวน 12 ไร่เศษ และยกบ้านจำนวน 3 หลังให้เป็นกุฏิ สร้างเป็นสำนักสงฆ์ปีใดไม่ปรากฏ ต่อมาได้สร้างเสนาสนะและยกฐานะเป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2424 จากนั้นสร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2464 แต่ยังไม่มีพระประธาน ราษฎรจึงได้เดินทางไปยังจังหวัดพิษณุโลก และหาช่างมาสร้างพระพุทธชินราชจำลองเพื่อประดิษฐานในอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 วัดมีการจัดงานฉลองหลวงพ่อพระพุทธชินราช ปีละ 2 ครั้ง คือ วันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 สมัยก่อนจะนำองค์พระแห่ตามแม่น้ำบางปะกง แต่ภายหลังเปลี่ยนเป็นรถแห่ อีกครั้งคืองานปิดทอง จัดขึ้น 2 วัน คือ ขึ้น 12 ค่ำ และ 13 ค่ำ เดือน 4 อ้างอิง ทางข้ามน้อย
วัดพระงาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านโพธิ์ อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง มีที่ดินตั้งวัด เนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 8 ตารางวา มีตำนานกล่าวว่านางเลือดขาวเป็นผู้สร้างวัดพระงามในพุทธศตวรรษที่ 15 (พ.ศ. 1493) ยุคสุโขทัย แต่หลักฐานที่ค้นพบจาก โบราณสถานและโบราณวัตถุบระบุว่า อยู่ในพุทธศตวรรษที่ 19–20 (พ.ศ. 1800) ยุคอยุธยาตอนต้น เมื่อสร้างวัดยังได้สร้างพระพุทธรูปไว้ในคราวเดียวกันกับที่สร้างวัดพระศรีสรรเพชญ์พุทธสิหิงค์ คือ พระงาม เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย มีลักษณะพิเศษคือ นิ้วพระหัตถ์ซ้ายมีหกนิ้ว มีพระพักตร์งามคล้ายหน้าผู้หญิง เรียกว่า พระพุทธรูปแบบหน้านาง จีงเรียกกันว่า 'พระงาม' หนังสือ พระกัลปนาวัดหัวเมืองพัทลุง ระบุว่าแต่เดิมเป็นวัดร้างมาหลายครั้ง 'มีพระมหาเถรสวรรค์ เป็นเจ้าอธิการวัด และหมื่นศรีศาสนาเป็นนายประเพณี มีข้าพระ 5 หัวงาน นางแมะหัวงาน 1 นางดำหัวงาน 1 นางคำทองหัวงาน 1 นางหงส์หัวงาน 1 นางแก้วหัวงาน 1 วัด' สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2224 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 อ้างอิง พระงาม
วัดพระพุทธโฆสาจารย์ หรือ วัดเจินฎ็อมแฎก (វត្តព្រះពុទ្ធឃោសាចារ្យ​) เป็นวัดที่กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา ด้วยเหตุที่วัดอยู่ใต้โอร์จีนตีเหล็ก จึงได้ชื่อว่า 'วัดเจินฎ็อมแฎก' ซึ่งแปลว่า 'จีนตีเหล็ก' ตามประวัติสร้างขึ้นตามพระบรมราชโองการของเจ้าพระยาญาติ ผู้ตั้งเมืองพนมเปญ ได้สถาปนากรุงพนมเปญเป็นราชธานีครั้งแรกในปี พ.ศ. 1978 แล้วสร้างวัดวาอารามพร้อม ๆ กันหลายวัด ดังความว่า 'พระบรมมหาราชวังได้ก่อสร้างขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของภูเขาโดนเปญ (เขายายเพ็ญ) พระองค์ได้จัดแจงขุดคลอง พูนดินก่อสร้างถนนหนทาง และวัดพนมให้ได้สดสวยงาม เจดีย์ใหญ่เหนือยอดเขาโดนเปญ ตั้งอยู่ด้านหลังพระวิหาร ได้ถูกก่อสร้างโดยพระองค์ เพื่อที่จะประดิษฐานพระพุทธรูปจตุรทิศทำด้วยสัมฤทธิ์ พระองค์ได้จัดแจงสร้างวัดวาอารามที่รอบวัดพนม มีวัดลังกา สำหรับประดิษฐานพระคัมภีร์ไตรปิฎก วัดอุณาโลมและวัดพระพุทธโฆสะ (วัดเจ็นด็อมแดก-วัดจีนตีเหล็ก)' วัดพระพุทธโฆสาจารย์ได้รับการบูรณะโดยเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เมื่อครั้งที่ยกทัพมาที่กรุงพนมเปญ สันนิษฐานว่าวัดคงเกิดความเสียหายมากหลังจากเวียดตามเข้ามาปกครองพนมเปญ เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้บูรณปฏิสังขรณ์วัดและสร้างเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ใน พ.ศ. 2385 เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองทรงเครื่อง หน้าวัดมีตุ๊กตาจีนแต่งตัวแบบทหารจีนสมัยราชวงศ์หมิง ด้านหน้าวิหารโดยมีศิลาจารึกเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ปักอยู่ด้านหน้าเจดีย์ อ้างอิง พระพุทธโฆสาจารย์
อับดุลลอฮ์ อิบน์ วะฮับ อัรรอซิบี (เสียชีวิตวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 658) เป็นผู้นำเคาะวาริจญ์ช่วงแรกจากเผ่าบะญีละฮ์ เขาเป็นตาบิอี (ผู้เรียนรู้หลักคำสอนศาสนาอิสลามจากเศาะฮาบะฮ์ (ผู้ติดตาม) ของศาสดามุฮัมมัดโดยตรง) เขาสุญูด (ก้มกราบ) ในเวลาละหมาดบ่อยมากจนทำให้เกิดหนังหนาด้านบนหน้าผาก นำไปสู่การตั้งชื่อเล่น dhu ʾl-thafināt, 'ผู้มีหนังหนาด้าน' ในการพิชิตอิรัก อับดุลลอฮ์สู้รบภายใต้การนำของซะอด์ อิบน์ อะบี วักกอศ จากนั้นในสงครามกลางเมืองมุสลิมครั้งที่หนึ่ง เขาอยู่ในฝ่ายเคาะลีฟะฮ์อะลีและสู้รบให้ท่านในยุทธการที่ศิฟฟีน (ค.ศ. 657) เขาต่อต้านการตัดสินใจยอมรับอนุญาโตตุลาการยุติสงครามกลางเมืองของอะลี และหันไปเข้าร่วมกลุ่มผู้ไม่เห็นด้วยที่ฮะรูรออ์ในอิรัก ซึ่งภายหลังกลุ่มนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ 'เคาะวาริจญ์' ต่อมาพวกเขาย้ายไปที่อัลกูฟะฮ์แล้วเลือกอับดุลลอฮ์เป็นอะมีร (ผู้บัญชาการ) ไม่ใช้เคาะลีฟะฮ์ (ผู้สืบทอดของมุฮัมมัด) อย่างที่มีการกล่าวอ้างบางส่วน พวกเขาเคลื่อนตัวไปในเดือนมีนาคม ค.ศ. 658 และถูกอะลีล้อมไว้ในยุทธการที่นะฮ์เราะวาน เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม (9 เศาะฟัร ฮ.ศ. 38) อับดุลลอฮ์เสียชีวิตในการสู้รบ อ้างอิง บรรณานุกรม
โรงแรมซาราโตกา เป็นโรงแรมหรูสร้างขึ้นตามสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิก ตั้งอยู่ด้านหน้าของฟูเอนเตเดลาอินเดีย ริมถนนปาเซโอเดลปราโดในย่านอาบานาเก่าของกรุงอาบานา ประเทศคิวบา อาคารสร้างขึ้นในปี 1880 เพื่อใช้งานเป็นโกดัง ก่อนจะได้รับการปรับแต่งใหม่เป็นโรงแรมในปี 1933 และเปิดให้บริการใหม่อีกครั้งหลังการต่อเติมในปี 2005 ในเช้าวันที่ 6 พฤษภาคม 2022 เกิดเหตุระเบิดร้ายแรงในโรงแรม เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 22 ราย โรงแรมซาราโตกาตั้งอยู่ด้านหน้าของปาร์เกเดลาฟราเตร์นิดัด ใกล้กับเอลกาปิโตลิโอในอาบานา สร้างขึ้นโดยเกรโกริโอ ปาลาซิโอส พ่อค้าชาวสเปนผู้มั่งคั่งจากซันตันเดร์ เขาลงนามในสัญญาก่อสร้างอาคารในปี 1879 ด้วยมูลค่า 98,000 ดอลลาร์ แรกเริ่มเป็นอาคารสูงสามชั้น โดยชั้นล่างสุดเป็นโกดังเก็บยาสูบ ร้านค้า และห้องอยู่อาศัยสี่ห้อง ชั้นสองเป็นโรงแรมขนาด 43 ห้อง และมีห้องอาหารหนึ่งห้อง โรงแรมเปิดให้บริการเรื่อยมาจนกระทั่งทศวรรษ 1960 เมื่อรัฐบาลฝ่ายปฏิวัติในเวลานั้นเข้าครอบครอง อาคารถูกปล่อยเช่าและต่อมาได้ถูกทิ้งร้างเนื่องจากสภาพที่ทรุดโทรม ในปี 1996 อาคารได้ถูกโอนไปอยู่ในความดูแลของบริษัท โรงแรมซาราโตกา จำกัด (มหาชน) บริษัทคิวบาที่มีเจ้าของร่วมคือบริษัท อาบากัวเนกซ์ จำกัด (มหาชน) ส่วนพาณิชย์ของสมาคมประวัติศาสตร์อาบานา และกลุ่มนักลงทุนต่างชาติ อาคารหลังเดิมถูกทุบทิ้ง และเหลือไว้เพียงส่วนหน้าของอาคารที่ติดถนน อาคารหลังใหม่สร้างขึ้นประกอบส่วนหน้าเดิม และเพิ่มชั้นใต้ดินสองชั้น, ชั้นลอยหนึ่งชั้น และต่อเติมชั้นอื่น ๆ ขึ้นไปอีก อาคารเปิดให้บริการอีกครั้งในปี 2005 ในฐานะโรงแรมหรูขนาด 96 ห้อง และมีบาร์สามแห่ง, ภัตตาคารสองแห่ง, สระว่ายน้ำบนดาดฟ้า และศูนย์ธุรกิจหนึ่งศูนย์ ภายในยังประกอบด้วยการตกแต่งหรูหราคลาสสิกจากงานช่างแบบฝรั่งเศสและคิวบา อ้างอิง
หนองกราด เป็นตำบลตำบลหนึ่งในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลหนองกราด และ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกราด อาณาเขตติดต่อ ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลโคกเริงรมณ์ และตำบลบ้านเพชร อำเภอบำเหน็จณรงค์ จังหวัดชัยภูมิ ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลบ้านแปรง อำเภอด่านขุนทด ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลสำหนักตะคร้อ ตำบลวังยายทอง อำเภอเทพารักษ์ ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลพันชนะ ตำบลกุดพิมาน อำเภอด่านขุนทด การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 บ้านหนองแหน หมู่ที่ 2 บ้านหนองหัน หมู่ที่ 3 บ้านหนองกราด หมู่ที่ 4 บ้านโกรกสมอ หมู่ที่5 บ้านหนองโสน หมู่ที่ 6 บ้านวังสนวน หมู่ที่ 7 บ้านหนองขุนคูเมือง หมู่ที่ 9 บ้านดอนใหญ่ หมู่ที่ 9 บ้านกระทุ่มโพรง หมู่ที่ 10 บ้านเกาะลอย หมู่ที่ 11 บ้านใหม่ศรีสุข หมู่ที่ 12 บ้านไร่ชัยพันธ์ หมู่ที่ 13 บ้านหนองยายหอม หมู่ที่ 14 บ้านสุขสันต์ หมู่ที่ 15 บ้านใหม่แหลมทอง หมู่ที่ 16 บ้านเทวานิมิตร หมู่ที่ 17 ชัยมงคล การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลหนองกราดอยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลหนองกราด 8.24 1,352 4,080 องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกราด 151.26 1,721 5,809 รวม 159.5 3,073 9,889 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลด่านขุนทด ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง หนองกราด
ขามสะแกแสง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลขามสะแกแสง และ องค์การบริหารส่วนตำบลขามสะแกแสง การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 ขาม หมู่ที่ 2 สันติสุข หมู่ที่ 3 สะแกราษฎร์ หมู่ที่ 4 หนุก หมู่ที่ 5 นามาบ หมู่ที่ 6 ด่านช้าง หมู่ที่ 7 โนนหญ้าคา หมู่ที่ 8 ห้วยฉลุง หมู่ที่ 9 คู หมู่ที่ 10 บุละกอ หมู่ที่ 11 หนองจาน หมู่ที่ 12 โนนแจง หมู่ที่ 13 หนองมะค่า หมู่ที่ 14 ริมบึง หมู่ที่ 15 โนนสะอาด การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลขามสะแกแสง อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลขามสะแกแสง 42 1,920 5,097 องค์การบริหารส่วนตำบลขามสะแกแสง 60 2,202 7,169 รวม 102 4,122 12,266 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลขามสะแกแสง ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง ขามสะแกแสง
แชะ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลแชะ และ องค์การบริหารส่วนตำบลแชะ และเป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการอำเภอครบุรี อาณาเขตพื้นที่ติดต่อ ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลทุ่งอรุณ (อำเภอโชคชัย) ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลบ้านใหม่ ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลเฉลียง และตำบลมาบตะโกเอน ทิศตะวนตก ติดต่อ ตำบลอรพิมพ์ และตำบลจระเข้หิน การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 ดอนกรูด หมู่ที่ 2 หนองรัง หมู่ที่ 3 แชะ หมู่ที่ 4 แชะ หมู่ที่ 5 โนนมะขามป้อม หมู่ที่ 6 ขาคีม หมู่ที่ 7 พนาหนองหิน หมู่ที่ 8 ถนนกลาง หมู่ที่ 9 หนองมะค่า หมู่ที่ 10 ดอนสง่างาม หมู่ที่ 11 โนนทอง การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลแชะ อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลแชะ (บางส่วนของหมู่ที่ 3 และ 4) - 1,926 3,494 องค์การบริหารส่วนตำบลแชะ - 3,061 7,879 รวม - 4,987 11,373 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลแชะ ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง แชะ
มิตรภาพ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลเมืองสีคิ้ว และองค์การบริหารส่วนตำบลมิตรภาพ การปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค หมู่ที่ 1 มิตรภาพ (เขต ทม.) หมู่ที่ 2 โนนกุ่ม (เขต ทม.) หมู่ที่ 3 มูลตุ่น (เขต ทม.) หมู่ที่ 4 กุดชะนวน หมู่ที่ 5 หนองจอก หมู่ที่ 6 มอจะบก หมู่ที่ 7 ไร่ หมู่ที่ 8 หนองขาม หมู่ที่ 9 ศาลสถิตย์ (เขต ทม.) หมู่ที่ 10 ท่าข้าม หมู่ที่ 11 โรงงาน (เขต ทม. และ อบต.) หมู่ที่ 12 ทุ่งพนมวัง หมู่ที่ 13 ชัยพัฒนา การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลมิตรภาพ อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลเมืองสีคิ้ว (เฉพาะเขตตำบลมิตรภาพ) - 3,689 6,097 องค์การบริหารส่วนตำบลมิตรภาพ - 2,794 7,488 รวม - 6,483 13,585 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลมิตรภาพ ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 สถานที่สำคัญ การศึกษา โรงเรียน โรงเรียนคีรีวัฒนา โรงเรียนบ้านกุดชะนวน 'รัฐราษฏร์สวัสดิอุทิศ' โรงเรียนบ้านโนนกุ่มมิตรภาพที่ 210 โรงเรียนบ้านหนองขาม การศาสนา วัด/สำนักสงฆ์ วัดกุดชนวน วัดโนนกุ่ม วัดป่าช้าโนนกุ่ม วัดมอจะบก วัดสิงหวนาราม วัดหนองจอก อ้างอิง มิตรภาพ
รีวอลเวอร์ (อังกฤษ: Revolver) เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 7 ของวงเดอะบีเทิลส์ ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1966 โดยได้เปลี่ยนแนวเพลงจากโฟล์กร็อก, ป็อปร็อก, และโซลของ Rubber Soul อัลบั้มก่อนหน้ามาเป็นแนวดนตรีแบบไซเคเดลิกร็อก อัลบั้มชุดนี้ทำการบันทึกเสียงหลังจากทางวงได้หยุดพักทัวร์คอนเสิร์ตชั่วคราว 'สามเดือน' ในปี 1966 ได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของวงในการทดลองใช้ยา LSD แล้วได้นำมาเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนเพลง โดยมีอิทธิพลแนวดนตรีของอินเดียเข้ามาอีกด้วย อัลบั้มชุดนี้ถูกยกให้เป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ก้าวหน้าที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรีสมัยใหม่ มีการพัฒนาคิดค้นและใช้เทคโนโลยีใหม่ๆ ในการบันทึกเสียง มีการพัฒนาเนื้อร้องและความหมายของเพลงในอัลบั้มชุดนี้ เนื้อหาของเพลงพูดถึงความเหงา ความตาย บ้างก็มีเนื้อหาเกี่ยวกับแนวปรัชญาและแฝงธรรมะ อัลบั้มติดชาร์ตอันดับหนึ่งทั้งใน ชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร ของสหราชอาณาจักร เป็นเวลานานเจ็ดสัปดาห์ และบนบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐอเมริกา นานหกสัปดาห์ อีกทั้งยังถูกจัดอันดับในหัวข้อ 500 อัลบั้มที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลเป็นอันดับที่ 11 จากการจัดอันดับของนิตยสารโรลลิงสโตนในปี 2003
วัดเขาแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งกง อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันเจ้าอาวาสชื่อพระครูวิสุทธิวุฒิคุณ เนื้อที่ของวัดมีประมาณ 15 ไร่เศษ เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า วัดเขาแก้วประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2378 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2425 เดิมชื่อ วัดรัตนคีรี แต่ชาวบ้านทั่วไปนิยมเรียก 'วัดเขาแก้ว' เป็นวัดโบราณ ตามหลักฐานโบราณคดีน่าจะมีมาแต่ปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา วัดนี้ได้รับการฟื้นฟูให้เจริญรุ่งเรืองขึ้นอีกในปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เคยเป็นแหล่งศึกษาวิชาตำรายาพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของอำเภอกาญจนดิษฐ์ ใกล้วัดมีแหล่งน้ำสำคัญคือ น้ำเขาแก้ว หรือห้วยแก้ว ในสมัยโบราณถือเป็นแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ประกอบพิธีบรมราชาภิเษก วัดมีวิหารจตุคามซึ่งประดับตกแต่งด้วยองค์จตุคามรามเทพ กว่า 50 รุ่น กว่า 2 แสนองค์ ไว้ที่ผนังด้านในและด้านนอก โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ ประติมากรรมหลากหลายในบริเวณวัด ซากอิฐโบราณซึ่งน่าจะเป็นอุโบสถหลังเก่าที่รื้อทำลายไปแล้ว หมู่พระพุทธรูปศิลาทรายแดงเช่นเดียวกัน ใบเสมาเก่าบางส่วนก็ถูกทิ้งทำลายภายใน รอยพระพุทธบาทจำลองโลหะผสมสร้างเมื่อ พ.ศ 2490 อุโบสถมีพระประธาน ซึ่งเป็นพระพุทธรูปศิลาทรายแดง ฝีมือช่างพื้นเมืองซึ่งก็ถูกตกแต่งจนผิดไปจากลักษณะเดิม สร้างในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น อ้างอิง เขาแก้ว
บอชช์ เป็นซุปเปรี้ยวที่พบได้ทั่วไปในยุโรปตะวันออกและเอเชียเหนือ คำว่า 'บอชช์' มักใช้เรียกซุปรูปแบบที่มีต้นกำเนิดจากยูเครนที่มีส่วนประกอบหลักคือบีตรูตซึ่งทำให้ซุปมีสีแดง อย่างไรก็ตาม ชื่อของซุปนี้ยังนำไปใช้เรียกรูปแบบที่หลากหลายของซุปเปรี้ยวอื่น ๆ ที่ไม่ใส่บีตรูตอย่างบอชช์เขียวซึ่งทำมาจากซอเริล บอชช์ขาวซึ่งทำมาจากข้าวไรย์ และบอชช์กะหล่ำปลี เป็นต้น บอชช์มีที่มาจากซุปโบราณชนิดหนึ่ง เดิมทีได้จากต้น ใบ และช่อซี่ร่มของฮ็อกวีดธรรมดา ที่ดองแล้วนำมาปรุง ฮ็อกวีดธรรมดาเป็นไม้ล้มลุกที่ขึ้นในทุ่งหญ้าชื้นแฉะและเป็นที่มาของชื่อซุปนี้ในภาษากลุ่มสลาฟ เมื่อเวลาผ่านไป ซุปได้พัฒนาและมีรูปแบบที่หลากหลาย ในจำนวนนี้บอชช์สีแดงที่ทำจากบีตรูตของยูเครนได้กลายเป็นที่นิยมมากที่สุด โดยทั่วไปการปรุงบอชช์ประกอบด้วยการผสมน้ำสต๊อกกับผักต่าง ๆ ที่นำไปผัดเร็ว ๆ นอกจากบีตรูตแล้วยังมีการใช้กะหล่ำปลี แครอต หอมใหญ่ มันฝรั่ง และมะเขือเทศ ในบางสูตรอาหารอาจใส่เนื้อสัตว์หรือเนื้อปลา หรืออาจใส่แต่ผักเท่านั้น เสิร์ฟได้ทั้งร้อนและเย็น และเสิร์ฟได้ทั้งในรูปมื้ออาหารเป็นหม้อ ไปจนถึงซุปใส หรือแม้แต่เครื่องดื่มสมูธธี บ่อยครั้งนิยมเสิร์ฟบอชช์กับสเมตานาหรือครีมเปรี้ยว ไข่ต้ม หรือมันฝรั่ง นอกจากนี้ยังมีเครื่องโรยหน้าหรือเครื่องเคียงอีกมากที่เสิร์ฟกับซุปนี้ได้เช่นกัน เช่น อุชกา (เกี๊ยวชิ้นเล็ก) หรือปัมปุชกา (ขนมปังก้อนกลม) เป็นต้น (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ชาวโยดะยา – ดันเจียนซีจ – ชาวโตราจาที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ตำบลลุมพลี เป็นตำบลในอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประวัติศาสตร์ ทุ่งลุมพลี เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ ชื่อนี้กล่าวถึงหลายครั้งในประวัติศาสตร์อยุธยา ทุ่งลุมพลีเป็นทุ่ง 1 ใน 10 แห่งของอยุธยา มักใช้เป็นที่ปลูกข้าว และในสงครามแต่ละครั้ง มักดัดแปลงเป็นสนามรบเพื่อปกป้องราชธานีจากผู้รุกราน ในสงครามพระเจ้าตะเบ็งชเวตี้ปี พ.ศ. 2091 ทุ่งลุมพลีใช้เป็นที่ตั้งค่ายหลวงของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ในสงครามครั้งนี้สมเด็จพระสุริโยทัย พระอัครมเหสีของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ สิ้นพระชนม์บนคอช้างระหว่างกระทำยุทธหัตถีกับตะโดธรรมราชาที่ 1หรือพระเจ้าแปรที่ทุ่งมะขามหย่องซึ่งเป็นทุ่งนาที่ติดกับทุ่งภูเขาทองและทุ่งลุมพลี ปัจจุบันทุ่งมะขามหย่องมีอ่างเก็บน้ำภูเขาทอง และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 (ปทุมธานี-บางปะหัน) ล้อมรอบ ในสงครามช้างเผือกปี พ.ศ. 2106 กองกำลังของพระยาพะสิม เจ้าเมืองพะสิม ได้เข้ายึดทุ่งลุมพลีเป็นที่ตั้งทัพ ต่อมาในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ทุ่งลุมพลียังเป็นชุมชนของเชลยศึกชาวมุสลิมซึ่งต้อนมาจากไทรบุรีและปะลิสทางตอนเหนือของมาเลเซีย การแบ่งเขตการปกครอง พื้นที่ทั้งหมดของตำบลลุมพลีอยู่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารส่วนตำบลลุมพลี การปกครองส่วนท้องถิ่น ตำบลลุมพลีแบ่งเป็น 6 หมู่บ้าน หมู่ที่ ชื่อ 1. บ้านเกาะล่าง 2. บ้านย่านซื่อ 3. บ้านเกาะกลาง 4. บ้านหลังสุเหร่า 5. บ้านหัวถนน 6. บ้านหนองประทุน สถานที่ท่องเที่ยว พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราชและอ่างเก็บน้ำภูเขาทองอยู่ในพื้นที่ มีวัดโบราณหลายแห่งในบริเวณนี้และบริเวณใกล้เคียง ได้แก่ วัดบัว (เนินดิน) วัดดอกไม้ (หายสาบสูญ) วัดจงกลม (วัดร้างที่กรมศิลปากรบูรณะ) วัดพระยาแมน (วัดร้างที่กรมศิลปากรบูรณะ) วัดปราสาท (วัดร้างที่กรมศิลปากรไม่ได้บูรณะ) วัดสี่เหลี่ยม (วัดร้างที่กรมศิลปากรบูรณะ) วัดท่าคลอง (วัดที่ยังมีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่) และวัดตูม (วัดที่ยังมีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่) อ้างอิง ลุมพลี
วัดปราสาท เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลอินทร์บุรี อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ตั้งอยู่บนเนื้อที่เกือบ 30 ไร่ วัดปราสาทตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2305 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2474 เดิมชื่อว่า วัดโกสิทประสาท ปรากฎตามหลักฐานในศิลาจารึกในการผูกพัทธสีมา โดยพระอินทประสิทธิษร (เอม) ผู้สำเร็จราชการเมืองอินทบุรีย์ (สมัยนั้น) ร่วมกับราษฎรได้ปฎิสังขรณ์อุโบสถขึ้นใหม่ ทั้งหมดโดยเจ้าอาวาสพระครูสุขันฑ์ กิตติญาโณ และชาวบ้านวัดปราสาทจนสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2514 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 13.80 เมตร ยาว 25.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 21 เมตร ยาว 22.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารกว้าง 4.50 เมตร ยาว 11.50 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2552 หอสวดมนต์ กว้าง 9 เมตร ยาว 13.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฎิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 5 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง อาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 4 เมตร ยาว 11 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ.2551 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง ศาลาเล็ก จำนวน 1 หลัง และฌาปนสถาน 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง หอกลอง 1 หลัง ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 2 ศอก สูง 1 ศอก 50 เซนติเมตร เป็นพระพุทธรูปปั้น เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยาตอนปลาย และพระพุทธรูปขนาดใหญ่ เรียกกันว่า หลวงพ่อขาว ประดิษฐานอยู่ที่วิหารริมน้ำ อ้างอิง ปราสาท