bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
เสียงหยุด ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง หรือ เสียงระเบิด ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ t ภาษาส่วนใหญ่มีเสียงหยุด ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง อย่างน้อยหนึ่งแบบ ขณะที่บางภาษา (เช่น ภาษาไทย) มีการเปรียบต่างระหว่างเสียงหยุด ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง ในแบบต่าง ๆ ส่วนภาษาที่ไม่มีเสียงนี้เลยคือภาษาฮาวาย (นอกเขตนีเฮา) ในภาษาไทยมีหน่วยเสียงพยัญชนะหยุด เพดานอ่อน ไม่ก้อง 2 แบบ คือ หน่วยเสียงพ่นลม เขียนแทนด้วยตัวอักษร ฐ, ฑ, ฒ, ถ, ท และ ธ (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น) เช่น ฐาน, มณฑล, เฒ่า, วัตถุ, โทน, ธง หน่วยเสียงไม่พ่นลม ซึ่งมีหน่วยเสียงย่อย 2 หน่วย คือ เสียงระเบิด เมื่อปรากฏต้นพยางค์ เขียนแทนด้วยตัวอักษร ฏ และ ต (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น) เช่น ปฏิบัติ, ตอบ, ตรวจ เสียงอุบ เมื่อปรากฏท้ายพยางค์ เขียนแทนด้วยตัวอักษรในมาตราตัวสะกดแม่กด เช่น ฉกาจ, ขัด, เชิ้ต, รถ, โกรธ, กระดาษ, รหัส, ธาตุ, เพชร, เมตร, สามารถ หยุด ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง หยุด ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง
พระอวโลกิเตศวร (ไอพีเอ: Avalokiteśvara ) หรือ พระปัทมปาณี (Padmapani) หรือ 南海古佛 (nán hăi gŭ fó) แปลว่า บรรพพุทธาทะเลใต้ เป็นพระโพธิสัตว์ในรูปความกรุณาของบรรดาพระพุทธเจ้าทั้งปวง ปรากฏการสร้างรูปเคารพของพระองค์แตกต่างหลากหลายไปตามความเชื่อ ปรากฏทั้งในรูปสตรีเพศและบุรุษเพศ ในทิเบต นับถือในพระนามเจนเรอซิก (Chenrezig) ในศาสนาพุทธแบบจีน แนวคิดของพระอวโลกิเตศวรได้พัฒนาเป็นเทวี ในภาษาจีนกลางเรียกว่า 观音 (guān yīn) แปลว่า พินิจสดับเสียงแห่งความทุกข์ร้อนเพื่อจะโปรดช่วยเหลือ ศัพทมูล คำว่า อวโลกิเตศวร เป็นการรวมคำว่า อว- แปลว่า 'ล่าง', โลกิต- รูปอดีตของคำกิริยา โลก ซึ่งแปลว่า 'ดู' และ อีศวร แปลว่า 'เจ้า' 'ผู้ยิ่งใหญ่' เมื่อนำมาสมาสกัน เสียง อะ+อีศวร กลายเป็น เอศวร เมื่อรวมกันจึงมีความหมายว่า 'พระเจ้าผู้มองลงมา (ยังโลก)' คำว่า โลก ('โลก') อาจไม่ปรากฏในชื่อ แต่สามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจน เช่นในพระนามในภาษาเขมรว่า โลเกสวรัก (Lokesvarak) นอกจากนี้ในภาษาสันสกฤตยังปรากฏพระนาม ปัทมปาณี (Padmapāṇi; 'ผู้ซึ่งถือดอกบัว') หรือ โลเกศวร (Lokeśvara; 'เจ้าโลก') ในทิเบตใช้คำว่า เจเร่ซิก (Chenrézig) และเชื่อว่าอวตารมาเกิดเป็นทะไลลามะ การ์มาปา อ้างอิง อวโลกิเตศวร
หนองม่วง เป็นอำเภอตั้งอยู่ในจังหวัดลพบุรี ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ เมื่อปี พ.ศ. 2533 และเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2539 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอหนองม่วงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอไพศาลี (จังหวัดนครสวรรค์) และอำเภอโคกเจริญ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโคกเจริญและอำเภอสระโบสถ์ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโคกสำโรงและอำเภอบ้านหมี่ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านหมี่ อำเภอตาคลี อำเภอตากฟ้า และอำเภอไพศาลี (จังหวัดนครสวรรค์) ประวัติ อำเภอหนองม่วงก่อตั้งโดยแยกพื้นที่บางส่วนออกมาจากอำเภอโคกสำโรง จัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองม่วง เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2533 ซึ่งนายนิยม วรปัญญา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลพบุรี ได้ยื่นกระทู้ในสภาผู้แทนราษฎร และได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอหนองม่วง เมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอหนองม่วงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 66 หมู่บ้าน 1. หนองม่วง 10 หมู่บ้าน 2. บ่อทอง 12 หมู่บ้าน 3. ดงดินแดง 11 หมู่บ้าน 4. ชอนสมบูรณ์ 12 หมู่บ้าน 5. ยางโทน 10 หมู่บ้าน 6. ชอนสารเดช 11 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอหนองม่วงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลหนองม่วง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองม่วง องค์การบริหารส่วนตำบลหนองม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองม่วง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหนองม่วง) องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อทองทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดงดินแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงดินแดงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลชอนสมบูรณ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชอนสมบูรณ์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลยางโทน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางโทนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลชอนสารเดช ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชอนสารเดชทั้งตำบล อ้างอิง หนองม่วง
ระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ หรือนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า อินเตอร์สเตต เป็นระบบเครือข่ายทางหลวงที่เชื่อมเกือบทุกรัฐในสหรัฐอเมริกาเข้าด้วยกัน (ยกเว้น อะแลสกาและ ฮาวาย) โดยทั้งระบบนี้มีความยาวถนนกว่า 75,198 กม. (46,726 ไมล์) ข้อมูลในเดือน ตุลาคม 2545 การเดินทัพที่รวดเร็วเป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับกองทัพ นายพลดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 34 ของประเทศสหรัฐอเมริกาในช่วงที่ทั่วโลกอยู่ท่ามกลางสงครามเย็นอันร้อนระอุ จึงผุดอภิมหาโครงการอย่างการก่อสร้างถนนระหว่างรัฐขึ้นทั่วสหรัฐอเมริกา เพื่อจะได้ส่งกองทัพไปช่วยเหลือรัฐต่างๆ ได้อย่างทันท่วงทีเมื่อถูกโจมตี เหมือนการเดินทัพอย่างรวดเร็วบนทางหลวงพิเศษ หรือออโตบาห์นของกองทัพนาซี อย่างไรก็ตาม แรงสนับสนุนที่สำคัญในการขับเคลื่อนโครงการนี้หาใช่กองทัพ แต่เป็นกลุ่มอุตสาหกรรมรถยนต์ที่ช่วยกันผลักดันให้ National Interstate and Defense Highways Act ได้รับการอนุมัติ ซึ่งประสบความสำเร็จใน พ.ศ. 2499 นั่นเอง ระบบทางหลวงระหว่างรัฐของสหรัฐอเมริกาจึงเริ่มต้นก่อสร้างขึ้นจากหนึ่งรัฐไปสองรัฐ จนกระทั่งครอบคลุมทั่วทุกรัฐ ประกอบไปด้วยทางหลวง 3 แบบ ได้แก่ ทางหลวงที่ไม่จำกัดความเร็ว (freeway) ทางหลวงแผ่นดิน (highway) และทางหลวงพิเศษ (expressway) ใช้ระบบตัวเลขกำหนดสายทาง โดยตัวเลข 1 หลักและ 2 หลักจะเป็นถนนสายหลัก โดยเส้นทางที่ลงท้ายด้วยเลขคู่จะเป็นเส้นทางข้ามจากฝั่งตะวันออกมาตะวันตก ส่วนเส้นทางที่ลงท้ายด้วยเลขคี่จะเป็นเส้นทางจากเหนือจรดใต้ ส่วนตัวเลข 3 หลักจะเป็นถนนที่เป็นสาขาหรือเส้นทางวนรอบพื้นที่ในเขตชนบท ระบบตัวเลข 35 ตัวเลขสองหลักแสดงถึงเส้นหลัก และเลขคี่แสดงถึงแนวเหนือ-ใต้ ระบบตัวเลขในถนนอินเตอร์สเตต จะใช้เลขสองหลักเป็นตัวบ่งบอกถึงถนนสายหลัก โดยเลขคี่เป็นถนนที่วิ่งในแนวเหนือ-ใต้ และเลขคู่จะเป็นถนนที่วิ่งในแนวตะวันออก-ตะวันตก และถนนที่แยกย่อยออกจากถนนเหล่านี้จะใช้เลขถนนเป็นเลขสามหลัก โดยยังคงตัวเลขถนนที่แยกออกมาไว้ในสองหลักหลัง เช่นถนน I-294 เป็นถนนที่แยกออกมาจากถนน I-94 เป็นต้น สำหรับตัวเลขนำหน้าจะแบ่งออกเป็นสองส่วนเช่นเดียวกัน โดยเลขคี่จะเป็นที่วิ่งตรงเข้าเมืองขณะที่เลขคู่เป็นถนนที่วิ่งอ้อมเมือง เช่น I-94 ถนนวิ่งผ่านชิคาโก จะมีแบ่งออกเป็น I-194 จะวิ่งเข้าสู่ตัวเมืองชิคาโก ขณะที่ I-294 จะวิ่งอ้อมเมืองชิคาโก ความเร็วจำกัด ทางหลวงอินเตอร์สเตตเป็นถนนที่มีความเร็วจำกัดสูงสุดในบรรดาถนนทั่วไปในสหรัฐอเมริกา โดยในชนบทความเร็วจำกัดจะอยู่ที่ 100 ถึง 130 กม./ชม. (65 - 80 ไมล์/ชม.) ขณะที่ในส่วนตัวเมืองจะจำกัดอยู่ที่ 80 ถึง 100 กม./ชม. (50 ถึง 60 ไมล์/ชม.) โดยขึ้นอยู่กับรัฐจะกำหนดไว้ หมายเหตุ อ้างอิง
หนังสือเขียนด้วยอักษรซีรีแอก ชุดตัวอักษรซีรีแอก เป็นชุดของตัวอักษรที่ใช้ในวรรณคดีทางศาสนาของชาวคริสต์ในซีเรีย ราวพ.ศ. 1032 เกิดการแบ่งแยกเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มซีเรียตะวันออกที่ถือปฏิบัติตามเนสโตเรียสในเปอร์เซีย กลุ่มซีเรียตะวันตกที่ถือปฏิบัติตามจาคอบแห่งอีเดสซา เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้าอักษรที่แต่ละกลุ่มใช้เริ่มต่างกัน อักษรที่กลุ่มตะวันออกใช้เรียกอักษรเนสโตเรีย ยังคงใช้ในทางศาสนาโดยชาวคริสต์ในซีเรีย อิรัก และเลบานอน อักษรที่กลุ่มตะวันตกใช้เรียกอักษรเซอร์โต (เส้นตรง) หรือ อักษรจาโคไบต์ อักษรหลายชนิดพัฒนามาจากชุดตัวอักษรซีรีแอก ทั้งโดยตรงและโดยอ้อม เช่น อักษรนาบาทาเอียน อักษรพัลไมรัน อักษรมันดาอิก อักษรพาร์เทียน อักษรปะห์ลาวี อักษรซอกเดีย อักษรอเวสตะ และอักษรมานิเชียน ลักษณะ เขียนจากขวาไปซ้ายรูปอักษรเปลี่ยนไปตามตำแหน่งในคำ ไม่มีตัวเลข แต่อักษรแต่ละตัวใช้แทนค่าเป็นตัวเลขได้ ปกติแสดงเสียงสระโดยใช้จุด แต่เขียนโดยไม่แสดงเสียงสระก็ได้ ใช้เขียน ภาษาแอราเมอิก ภาษาซีรีแอก ภาษาแอราเมอิกใหม่ พยัญชนะ อักษรซีรีแอก ชื่ออักษร ค่าเป็นตัวเลข ܐ อะลาฟ 1 ܒ เบธ 2 ܓ กามัล 3 ܔ ܕ ดาลาธ 4 ܗ เฮ 5 ܘ วาว 6 ܙ เซน 7 ܚ เฮธ 8 ܛ เทธ 9 ܝ ยุดห์ 10 ܟ คาปห์ 20 ܠ ลามานดน์ 30 ܡ มิม 40 ܢ นุน 50 ܣ เซมคาธ 60 ܥ เอ 70 ܦ เพ 80 ܨ ซาด์เฮ 90 ܩ ควาฟ 100 ܪ ริช 200 ܫ ชิน 300 ܬ ทาว 400 อักษรซีรีแอกในคอมพิวเตอร์ ผู้ใช้วินโดวส์เอกซ์พีสามารถอ่านอักษรซีรีแอกหรือพิมพ์ข้อความสั้นๆด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ Estrangelo Edessa อ้างอิง รูปและการออกเสียงของอักษรซีรีแอก ซีรีแอก
วัดสิงห์สุทธาวาส เดิมชื่อ วัดสิงห์ เป็นวัดไทย นิกาย มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ ตำบลโพสังโฆ อำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี ในอดีต เป็นที่ประดิษฐาน หลวงพ่อนาค โบสถ์ของวัดนี้ดูสวยแปลกตากว่าที่อื่น เพราะมีตัวพญานาคสีพันธ์อยู่รอบโบสถ์ ภายในก็มีจิตรกรรมฝาผนังอันงดงาม ประวัติ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงเล่าถึงเมืองสิงห์ ถวายสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ไว้ในสาส์นสมเด็จ ว่า '...เมืองสิงห์บุรีเป็นเมืองใหญ่และเก่า มีป้อมปราการ วัง วัดมหาธาตุ และของสำคัญ คือ พระนอนจักรสีห์ ใหญ่ยาวกว่าพระนอนองค์อื่น ๆ ในเมืองไทย ทำเป็นแบบพระนอนอินเดียเหมือนเช่นที่ ถ้ำคูหาภิมุข วัดคูหาภิมุข อำเภอเมืองยะลา คือ พระกรขวาศอกยื่นไปทางด้านหน้า ไม่ทำงอพระกรตั้งขึ้นรับพระเศียร แบบพระนอนไทย เมืองสิงห์เรียกชื่อต่าง ๆ ดังนี้ เมืองสิงหราชาธิราช เมืองสิงหราชา เป็นเมืองตั้งอยู่ริมแม่น้ำจักรสีห์อันเป็นลำน้ำใหญ่ ห่างแม่น้ำเจ้าพระยา 200 เส้น (มาตราชั่ง ตวง วัดของไทย 1 เส้น เท่ากับ 20 วา และ 1 วา เท่ากับ 2 เมตร) คิดเป็น 8,000 เมตร คิดเป็นเป็นระยะทาง 8 กิโลเมตร เพราะแม่น้ำจักรสีห์ตื้นเขิน เมืองสิงห์จึงกลายเป็นเมืองอยู่ลับลี้...' ก็แสดงว่า สิงห์บุรีเป็นเมืองที่ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ มีอดีตยาวนาน จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีพบว่า มีการตั้งถิ่นฐานของชุมชนโบราณมาเป็นเวลานานหลายยุคหลายสมัย เมืองสิงห์ ปัจจุบันอยู่ที่ตำบลโพสังโฆ เป็นพื้นที่ราบลุ่มมีแม่น้ำน้อย ก่อนเคยเป็นที่ตั้งเมืองสิงห์ มีหลักฐานเป็นเจดีย์เก่าอยู่ที่หน้าวัดสิงห์ และรูปปั้นสิงห์ดินเผา 1 คู่ อยู่ที่วัดสิงห์สุทธาวาส 1 ตัว และหน้า ที่ว่าการอำเภอบางระจัน 1 ตัว วัดสิงห์สุทธาวาส เป็นที่ตั้งเมืองสิงห์ ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี มีพระพุทธรูปหินทรายสีเขียวแกะสลัก และพระพุทธรูปหลวงพ่อฉาย พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่คู่วัดมานานกว่า 100 ปี พระอุโบสถแก้วล้อมรอบด้วยพญานาคที่เลื้อยล้อมอุโบสถ ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนขึ้นใหม่เรียงร้อยด้วยเรื่องราวพุทธประวัติ สิงห์สุทธาวาส
ไม้หน้า (เ) ใช้เป็นสระ เอ เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะต้น และใช้ประสมสระ เอะ แอะ แอ เอาะ เอียะ เอีย เอือะ เอือ เออะ เออ และ เอา สำหรับยูนิโคดของ เ นั้น คือ U+0E40 ในรหัสคอมพิวเตอร์มีรูปแบบ ไม้หน้าสองรูป (แ) สำหรับใช้แทนสระแอะ-แอโดยตรง ซึ่งพัฒนามาจากอักษรบนแป้นพิมพ์ดีด เพราะหากพิมพ์ไม้หน้าสองครั้ง ตัวหนังสือจะห่างกัน สำหรับยูนิโคดของ แ นั้น คือ U+0E41 การประสมรูป การประสมรูป ปรากฏ ใช้เป็นสระ สัทอักษรสากล ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) เ– เอ ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + วิสรรชนีย์ เ–ะ เอะ (ไม่มีตัวสะกด) ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + ไม้ไต่คู้ + (พยัญชนะสะกด) เ–็– เอะ (มีตัวสะกด) ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + ลากข้าง เ–า เอา ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + ลากข้าง + วิสรรชนีย์ เ–าะ เอาะ (ไม่มีตัวสะกด) ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + ตัวออ เ–อ เออ (ไม่มีตัวสะกด) ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + ตัวออ + วิสรรชนีย์ เ–อะ เออะ (ไม่มีตัวสะกด) ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + พินทุ์อิ + (พยัญชนะสะกด) เ–ิ– เออะ1, เออ (มีตัวสะกด) ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + สระอี + ตัวยอ เ–ีย เอีย ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + สระอี + ตัวยอ + วิสรรชนีย์ เ–ียะ เอียะ ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + สระอือ + ตัวออ เ–ือ เอือ ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) + สระอือ + ตัวออ + วิสรรชนีย์ เ–ือะ เอือะ ไม้หน้า + ไม้หน้า + (พยัญชนะต้น) แ– แอ สระแอ + (พยัญชนะต้น) + วิสรรชนีย์ แ–ะ แอะ (ไม่มีตัวสะกด) สระแอ + (พยัญชนะต้น) + ไม้ไต่คู้ + (พยัญชนะสะกด) แ–็– แอะ (มีตัวสะกด) เ–ิ– บางครั้งก็ออกเสียงสั้นเป็น เออะ เช่นคำว่า เงิน เปิ่น เกริ่น อ้างอิง เ
สถานีรถไฟเขาเต่า ตั้งอยู่ที่บ้านเขาเต่า ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 241.09 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากอยู่ห่างจากสถานีรถไฟธนบุรีเป็นระยะทาง 225.04 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ของทางรถไฟสายใต้ อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟหนองแก และ สถานีรถไฟวังก์พง ใช้สัญญาณแบบไฟสี ไฟฟ้า-รีเลย์ ตัวย่อของสถานีคือ ขต. ตารางเวลาการเดินรถ เที่ยวไป เที่ยวกลับ เหตุการณ์รถไฟตกราง นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ลงพื้นที่เกิดเหตุ เหตุการณ์รถไฟตกรางที่สถานีเขาเต่า เป็นเหตุการณ์ที่นับว่าเป็นอุบัติเหตุทางรถไฟไทยที่มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บมากที่สุดรอบในหลายปี เหตุเกิดขึ้นเมื่อเวลา 04.20 น. ของวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยรถด่วนขบวนที่ 84 วิ่งจากสถานีตรังปลายทางสถานีกรุงเทพ ทำให้ตู้โดยสารทั้งหมด 15 ตู้ พลิกคว่ำเสีย 6 ตู้ มีผู้เสียชีวิต 7 ราย บาดเจ็บ 88 ราย และทำให้วันนั้นทั้งวัน รถไฟสายใต้ทุกขบวนต้องหยุดให้บริการทั้งหมด ในเบื้องต้น ทางการรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ประเมินค่าเสียหายทั้งหมดนับ 100 ล้านบาท จากขบวนรถไฟตู้โดยสารทั้งหมด 14 ตู้ ได้รับความเสียหาย 9 ตู้ และความเสียหายของราง คิดเป็นมูลค่าประมาณ 120 ล้านบาท และความเสียหายจากการสั่งระงับการให้บริการรถไฟในเส้นทางสายใต้ 28 เที่ยว และขบวนรถสินค้า 5 เที่ยว เป็นเงิน 9 ล้านบาท อ้างอิง เขาเต่า เขาเต่า
Francis Rocco Prestia (ฟรานซิส ร็อคโค เพรสเทีย) Groove of Power ตำนานที่ยังมีชีวิต เดอะคิงส์ ไม่มีผู้ใดอีกแล้ว ….เป็นคำให้เกียรติอันน่าเคารพทั้งหลาย แต่กระนั้นก็เป็นที่สมควรแล้ว Francis Rocco Prestia เริ่มมีชื่อเสียงครั้งแรกในช่วงกลางถึงปลายยุค 60 ในฐานะเบื้องหลังเสียงที่น่าดึงดูดใจและเป็นมือเบสคนแรก, คนปัจจุบันของ soul funk horn band นามว่า “Tower Of Power” Rocco เป็นมือเบสคนหนึ่งที่สามารถทำให้กฎของเบสในฐานะเครื่องดนตรีชิ้นหนึ่ง กฎของมือเบสในฐานะนักดนตรีคนหนึ่งเป็นได้มากกว่าการอยู่กับ root ของบทเพลง สำหรับผู้ฟังแล้ว เบสคือเสียงที่ได้ยินเป็นบางโอกาสในเบื้องหลังของอัลบั้มยอดเยี่ยมเท่านั้น Jerry Scheff, มือเบส Elvis Presley, Paul McCartney แห่ง Beatles, Donald 'Duck' Dunn และ James Jamerson ได้รับการยอมรับว่าเป็น 'มือเบสแห่งยุค' มือเบสยุคเก่าทั้งหมดนี้คือหัวขบวนของความก้าวหน้าสำหรับเหล่ามือเบสทั้งหลาย ครั้นแล้ว มือเบสผู้หนึ่งจาก Oakland, California ก็ได้สร้างกฎและขอบเขตขึ้นมาใหม่ในวงด้วย 16th note percussive ที่รวดเร็ว ผสมกับเทคนิคที่เป็นเอกลักษณ์ของการเล่นโน้ตต่างๆแบบอุดสาย ได้ปลดแอกขีดความสามารถของเบสในฐานะเครื่องดนตรีชิ้นหนึ่งและใบอนุญาตที่สร้างสรรค์ของมือเบสผู้ที่จะเล่นมัน ซาวด์เฉพาะตัวของ Rocco เกิดขึ้นมาได้โดยเทคนิคการใช้มือซ้ายอุดสายโดยอาศัยนิ้วชี้และกลางดีดโน้ตที่เลือกเล่น ซึ่งทำให้เกิดซาวด์ percussive ได้อย่างร้ายกาจเลยทีเดียว Sixteenth notes (เขบ็ต 2 ชั้น) ของเขากับสไตล์กลองฟังกี๊ในแบบ David Garibaldi ได้สร้าง rhythm section ให้ขับเคลื่อน funky groove ในแบบฉบับของวงภายใต้ horn section ได้เป็นอย่างดีตั้งแต่อัลบั้มต้นยุค 1970 และเขาคือเจ้าพ่อและผู้คิดการเล่นแบบ “Finger-style Funk” เบสไลน์ของเขาในเพลงเช่น 'What Is Hip?' ยังคงเป็นตำนานที่อยู่ในใจแฟนเพลงและนักดนตรีทั่วโลก การปฏิวัติครั้งนี้ไม่เพียงเปิดทางใหม่ทางความคิดและการทดลองสำหรับนักดนตรีเท่านั้น แต่ยังทำให้มือเบสมีโอกาสสร้าง tempo และ groove เหนือระดับของดนตรีแนวต่างๆที่กำลังเล่น สไตล์ของ Rocco เปิดโอกาสให้มือเบสได้ไถลเข้าไปสู่ผู้ขับเคลื่อนของจังหวะ การเล่นเบสจึงเป็นเรื่องน่าท้าทายและสนุก ตลอดการเล่นเบสที่มากกว่า 30 ปี การค้นหาที่สร้างสรรค์ของเขาอยู่ภายในการทำงานของวง Tower of Power เขาร่วมเล่นในอัลบั้มอื่นๆและออกทัวร์กับนักดนตรีอื่นๆเท่านั้น แต่ด้านอิทธิพลในการประยุกต์ใช้ในการเล่นเบสในดนตรี Rock, Jazz, Soul, Funk, Blues และ Hip Hop ก็ไม่มากไปกว่าการฟัง solo CD ของเขาที่ชื่อว่า 'Everybody on the Bus' (โปรดิวซ์โดย Carmen Grillo ซึ่งมีนักดนตรีร่วมบันทึกเสียงได้แก่ 'Doc' Kupka, Jeff Tamelier, Chester Thompson, Bruce Conte และ David Garibaldi) หรืออัลบั้มอีกเป็นโหลของวง Tower of Power อีกแล้ว นอกจากนั้นเขาก็มีวิดีโอการสอนที่ชื่อว่า 'Fingerstyle Funk' ซึ่งเป็นแหล่งความคิดที่ยอดเยี่ยมสำหรับมือเบสทั้งหลายและคอนเสริ์ต Bass Day 98 อีกด้วย
วัดชัยมงคล เลขที่ 332 ถนนประเวศน์ ตำบลบางมูลนาก อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2479 เป็นที่ธรณีสงฆ์ 14 ไร่ 3 งาน 5 ตารางวา สังกัดมหานิกาย เขตปกครองคณะสงฆ์ ตำบลเนินมะกอก อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ภาค 4 ประวัติ วัดชัยมงคล เดิมเขียนว่า วัดไชยมงคล ท่านเจ้าคุณพระมงคลเทพมุนี ( นวม พุทธสร ) วัดอนงคาราม กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นเจ้าคณะมณฑลพิษณุโลก นามวัดใหม่นี้ว่า วัดชัยมงคล ปูชนียวัตถุและโบราณวัตถุ ไม่มีปูชนียวัตถุ และโบราณวัตถุอันสำคัญทางประวัติศาสตร์ วัดชัยมงคลเป็นวัดที่สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2467พุทธศาสนิกชนมีความศรัทธาต่อพระพุทธศาสนา ได้ร่วมแรงร่วมใจสละทรัพย์สร้างวัดและอุโบสถให้พระสงฆ์และประชาชนได้ใช้ประกอบศาสนพิธีของชาวพุทธ พ.ศ. 2470 - พ.ศ. 2500 สร้างศาลาการเปรียญ สร้างโรงเรียนโพธิรักษ์พิทยาคาร สร้างกุฏิ รับพระราชทานวิสุงคามสีมา และผูกพัทธสีมา สร้างกุฏิ “ โพธิสมบัติ “ ต่อเติมอุโบสถ สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม จันทรมณี สร้างเสริมโรงเรียนพระปริยัติธรรม โดยสร้างใหม่ทั้งหมด สร้างกุฏิ ทางวัดได้ทำการบูรณะซ่อมแซมใหม่ สร้างสะพานใหม่โดยใช้เสาคอนกรีต รอด ตง พื้นเป็นไม้ สร้างกุฏิรับรองสงฆ์ พ.ศ. 2501 - พ.ศ. 2510 สร้างกุฏิไม้ “ สว่างผล “ และกุฏิ “ บุญเครือชู “ สร้างศาลากรรมฐาน สร้างเมรุเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างหอสวดมนต์ต์ต์ ทรงไทยมีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เสาท่อนล่างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างศาลา เพชรสว่างภู่สวรรค์ พ.ศ. 2510 - พ.ศ. 2533 สร้างกุฏิ พฤกษะวันหัตถมารถ สร้างกุฏิตึก ร่วมใจญาติติอุทิศสร้าง ปฏิสังขรณ์กุฏิทรงไทย สร้างกุฏิทรงไทย “วิทยาประสาธน์โพธิรักษ์ สร้างกุฏิทรงไทย สร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่ ลักษณะทรงไทยประยุกต์ ใช้ชื่อว่า “ ศาลาชัยมงคล “สร้างกุฏิทรงไทย สุขสันติโพธิสมบัติ สร้างกุฏิทรงไทย “บุพพการิยานุสรณ์” ครึ่งตึกครึ่งไม้ ลักษณะทรงไทยประยุกต์ สะพานคอนกรีตเสริมเหล็กผ่านหน้ากุฏิ “สุขสันติโพธิสมบัติ“ และกุฏิ“สุขสวัสดิ์-พิเศษธรรมนิวิษฐ์ สร้างชานรอบเมรุ สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก ผ่านหน้ากุฏิโพธิสมบัติปัจจุบันเป็นศาลาอเนกประสงค์ กุฏิธรรมโชติ และโรงเรียนโพธิรักษ์พิทยาคาร“ สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก ผ่านหน้ากุฏิ“บุพการิยานุสรณ์“ สร้างกุฏิหลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิโต ลักษณะทรงไทยประยุกต์ชั้นเดียวสร้างห้องเก็บเครื่องกำเนิดไฟฟ้า สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กสร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กผ่านหน้ากุฏิหลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิโต และโรงเรียนปริยัติธรรม“จันทรมณี“ สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก เชื่อมระหว่างสะพานหน้าวัดกับห้องเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ต่อระเบียงกุฏิอาวาสทำการบูรณะซ่อมแซมอุโบสถ โดยทำการรื้อเครื่องบนทั้งหมด สร้างหอระฆัง บูรณะซ่อมแซมกุฏิ “สุขสถิตย์อเนกประโยชน์สร้างกุฏิ “โพธิ-บุญ-สว่าง ร้างศาลาเอนกประสงค์ทำการเปลี่ยนสายไฟฟ้าภายในบริเวณวัด สร้างกุฏิ สุขรุ่งโรจน์สถาพร ทำการขยายสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก อ้างอิง ว่าที่ร้อยตรี นันทเดช โชคถาวร หนังสือพระสมเด็จจิตรลดา พิมพ์ครั้งที่ 8 http://www.freewebtown.com/communit/dotvdi8.htm ชัยมงคล
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม เป็นคณะเภสัชศาสตร์คณะที่ 15ของประเทศไทย เป็นคณะเภสัชศาสตร์แห่งที่ 3 ของมหาวิทยาลัยเอกชน แต่เป็นคณะเภสัชศาสตร์แห่งแรกของมหาวิทยาลัยเอกชนที่เป็นหลักสูตร 6 ปี จัดตั้งขึ้นเพื่อสร้างเภสัชกร ที่มีทักษะการปฏิบัติงานด้านบริบาลทางเภสัชกรรม ได้รับการรับรองหลักสูตรจากสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 เปิดดำเนินการรับนักศึกษาเภสัชศาสตร์ครั้งแรกในภาคการศึกษา พ.ศ. 2549 และได้รับการรับรองจากสภาเภสัชกรรมเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 กลุ่มวิชา ​คณะเภสัชศาสตร์​มหาวิทยาลัยสยามมี​ 1 กลุ่มวิชาดังนี้​ ​กลุ่มวิชาการบริบาลทางเภสัชกรรม หลักสูตร คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม เปิดทำการเรียนการสอน 1 หลักสูตรในระดับปริญญาตรี ปริญญาตรี เภสัชศาสตร์บัณทิต (การบริบาลทางเภสัชกรรม) ใช้ระยะเวลาศึกษา 6 ปี ทำเนียบคณบดี รายนามคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม คณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม รายนามคณบดี วาระการดำรงตำแหน่ง 1.ภญ.รศ.ดร.เฉลิมศรี ภุมมางกูร พ.ศ. 2549 - ปัจจุบัน อ้างอิง คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม สยาม เภสัชศาสตร์
พระเกตุ (เทวนาครี: केतु เกตุ) เป็นเทวดานพเคราะห์องค์หนึ่ง ในคติไทย พระเกตุถูกสร้างขึ้นมาจากพระศิวะทรงนำนาค 9 ตัว บดป่นเป็นผง ห่อผ้าสีทอง ประพรมด้วยน้ำอมฤต แล้วเสกได้เป็นพระเกตุ มีพระวรกายสีทอง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำและแก้วโกเมน ทรงนาคเป็นพาหนะ ประจำอยู่ทิศเบื้องกลาง บ้างก็ว่า พระเกตุเกิดจากหางของพระราหู เนื่องจากพระราหูแอบไปขโมยน้ำอมฤตที่เทวดาได้กวนไว้ดื่ม พระวิษณุโกรธจึงขว้างจักรตัดเอวพระราหู เดชะฤทธิ์น้ำอมฤต พระราหูจึงไม่ตาย และกลับไปยังวิมานเดิม หางที่ขาดนั้นเองก็กลายเป็นพระเกตุ ประจำอยู่ทิศเบื้องกลาง ให้ผลเป็นกลาง ๆ ในการพยากรณ์ จึงไม่นิยมพิจารณาพระเกตุมากนัก พระเกตุครึ่งนาคหัวขาดแบบฮินดู ในคติฮินดู พระเกตุ เป็นน้องชายของพระราหู ที่เกิดจากท้าววิประจิตติ กับนางสิงหิกา แต่ส่วนมากนิยมว่า พระเกตุเป็นส่วนลำตัวของพระราหูที่ถูกจักรตัดออกไป พระราหูจึงมีแต่หัว ส่วนพระเกตุมีแต่ลำตัวที่ไม่มีหัว บ้างก็ว่าพระศุกร์ได้นำนาคมาผ่าเป็น 2 ส่วน เพื่อมาต่อให้ราหูและเกตุ พระราหูมีหัวเป็นอสูรตัวเป็นเทพนาค พระเกตุมีหัวเป็นเทพนาคตัวเป็นอสูร ลักษณะของพระเกตุ ในคติไทย เป็นเทพบุรุษมีกายสีทอง มี 2 กร ทรงพระขรรค์เป็นอาวุธ สวมมงกุฎยอดชัย สวมอาภรณ์สีทอง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำและแก้วโกเมน ทรงนาคเป็นพาหนะ ในคติฮินดู เป็นเทพอสูรมีกายสีส้มทองดังดอกทองกวาว กายใหญ่ มีเศียรใหญ่ นัยน์ตาสีแดงเลือด บ้างก็ว่าสีน้ำตาล มี มี ๔ กร ทรงธง คทา ดาบ โล่ ฯลฯ สวมมงกุฎทองคำ มีรัศมีสีแดง สวมอาภรณ์สีทองและสีแดง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำและแก้วโกเมน ทรงนกอินทรีเป็นพาหนะ บ้างก็วาดพระเกตุเป็นครึ่งอสูรครึ่งนาค บ้างก็วาดพระเกตุเป็นครึ่งอสูรครึ่งนาค แต่หัวขาด พระเกตุ ยังมีนามอื่น ๆ อีก เช่น พระโฆระ, พระสถูลศิระ, พระธวชากฤติ, พระมหาภีติกร, พระจิตรวรรณ, พระรักตเนตร, พระมหาสูร, พระกรูระกัณฐ์, พระโกรธนิธิ, พระอันตยเคราะห์, พระคทาปาณี, พระมันทสขา ฯลฯ ในโหราศาสตร์ไทย พระเกตุถูกแทนด้วยสัญลักษณ์ ๙ (เลขเก้าไทย) มีอัตราการจรในแต่ละราศีประมาณสองเดือน โคจรย้อนจักรราศีเช่นเดียวกับราหู แต่ไม่ได้เล็งกับราหูตลอดเวลาเช่นทางสากลและอินเดีย โดยในส่วนของเกตุมีความสัมพันธ์กับจันทร์ จึงเป็นปัจจัยที่มีความหมายที่คล้ายกับจันทร์ส่วนหนึ่งคือความหวั่นไหว อ่อนไหวได้ง่าย แต่ว่าเป็นขั้นสูงของจันทร์ที่ละเอียดกว่า จึงแทนด้วยสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่รับรู้ได้ด้วยใจ และเมื่อเกตุไปกุมกับดาวเคราะห์ใด ๆ จะทำให้ดาวนั้นเพิ่มการตอบสนองจากการถูกกระทบมากขึ้น เช่นการเกิดอารมณ์ร่วมกับเหตุการณ์อันเกิดจากดาวที่จรมากระทบได้มากขึ้นกว่าเดิม ซึ่งมีสิ่งที่เกิดดุจดังเลข ๙ ที่มีลักษณ์ที่ดุจดังน้ำหรือเปลวไฟที่มีอาการสั่นไหวนั่นเอง พระเกตุเมื่อเทียบกับความเชื่อทางตะวันตกแล้ว เทียบได้กับโพไซดอนตามเทพปกรณัมกรีก และเนปจูนตามเทพปกรณัมโรมัน ส่วนเกตุทางสากลและอินเดียคือจุดตัดของวงโคจรโลกรอบดวงอาทิตย์ตัดกับดวงจันทร์โคจรรอบโลก คือช่วงที่เป็นจุดตัดที่มีทิศทางการโคจรของดวงจันทร์จากที่อยู่ทิศใต้ของเส้นวงโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์กำลังเดินขึ้นไปทางทิศเหนือของเส้นวงโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์ อ้างอิง อุระคินทร์ วิริยะบูรณะ และคณะ.พรหมชาติ ฉบับหลวง. กรุงเทพฯ:สำนักงาน ลูก ส.ธรรมภักดี, ม.ป.ป. เทพย์ สาริกบุตร และคณะ.พรหมชาติ ฉบับราษฎร์. กรุงเทพฯ:สำนักงาน ลูก ส.ธรรมภักดี, ม.ป.ป. พระเกตุ ก
หนองม่วงไข่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดแพร่ แต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ โดยได้แยกพื้นที่ตำบลหนองม่วงไข่ ตำบลแม่คำมี ตำบลน้ำรัด และตำบลวังหลวง ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองม่วงไข่ เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2535 ได้มีการตั้งตำบลทุ่งแค้วซึ่งแยกจากการปกครองของตำบลวังหลวง และได้ตั้งตำบลตำหนักธรรมโดยแยกจากตำบลแม่คำมี โดยภายหลังได้โอนพื้นที่มาอยู่ในการปกครองของกิ่งอำเภอหนองม่วงไข่ และได้ยกฐานะเป็น อำเภอหนองม่วงไข่ ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2538 โดยปัจจุบันมีพื้นที่การปกครองรวม 6 ตำบล และปี พ.ศ. 2563 บ้านปงเตา หมู่ที่ 1 ตำบลแม่คำมี ได้ขอเปลี่ยนชื่อหมู่บ้านเป็น บ้านปงเจริญ เนื่องด้วยชื่อเดิมไม่เป็นสิริมงคล ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอหนองม่วงไข่มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภออื่น ๆ ดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสอง ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอร้องกวาง ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองแพร่ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลอง การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอหนองม่วงไข่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 35 หมู่บ้าน ได้แก่ ที่ ชื่อตำบล ตัวเมือง อักษรโรมัน พื้นที่ (ตร.กม.) จำนวนหมู่บ้าน จำนวนหลังคาเรือน จำนวนประชากร ความหนาแน่น 1. แม่คำมี Mae Kham Mi 7.000 4 774 2,028 289.71 2. หนองม่วงไข่ Nong Muang Khai 25.45 8 1,880 4,473 175.75 3. น้ำรัด Nam Rat 53.20 6 1,318 3,298 61.99 4. วังหลวง Wang Luang 13.50 5 988 2,333 172.81 5. ตำหนักธรรม Tamnak Tham 11.12 8 1,233 3,190 286.87 6. ทุ่งแค้ว Thung Khaeo 57.40 4 736 2,026 35.29 การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอหนองม่วงไข่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลหนองม่วงไข่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองม่วงไข่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลแม่คำมี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่คำมีทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำรัด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำรัดทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลวังหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังหลวงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลตำหนักธรรม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตำหนักธรรมทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งแค้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งแค้วทั้งตำบล อ้างอิง หนองม่วงไข่