bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
วัดร้องแง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวรนคร อำเภอปัว จังหวัดน่าน วัดร้องแงสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 โดยการนำของเจ้าหลวงเทพพญาเลน เจ้าช้างเผือกงาเขียว เดิมปกครองอยู่ที่เมืองลิน ในเขตปกครองของแคว้นสิบสองปันนา ซึ่งได้ถอยร่นลงมาตั้งถิ่นฐานบริเวณใกล้กับลำน้ำล่องแง มาตั้งเป็นหมู่บ้านตามชื่อลำน้ำ ต่อมาการเรียกผิดเพี้ยนไป จึงกลายเป็นบ้านร้องแง และเมื่อสร้างวัดจึงได้ใช้ชื่อหมู่บ้านเป็นชื่อวัดไปด้วย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2470 วิหารเก่าศิลปะไทลื้อ ยังคงรักษารูปลักษณ์เดิมไว้ ขนาดยาว 8 ห้อง กว้าง 3 ห้อง ด้านหน้ามีมุขโถง หลังคาเป็นทรงจั่ว ผืนหลังคามีสองตับ ทอดเอนลาดคลุมต่ำ มุงด้วยแป้นเก็ดหรือกระเบื้องไม้ เครื่องบนของวิหารเป็นแบบที่เรียกว่า โกม คล้ายระบบ ขื่อม้าต่างไหม หน้าบันประดับด้วยไม้ฉลุลายก้านขด แกะสลักรูปเทพพนม แผงไม้ใต้หน้าจั่ว ที่เรียกว่า โก่งคิ้ว ประดับลายก้านขดและช้าง ส่วนหน้าจั่วปีกนกตกแต่งด้วยลายก้านขดแบบเดียวกัน หางหงษ์ทำด้วยไม้ แกะสลักเป็นรูปเศียรนาค หลังคามุงกระเบื้องไม้ เรียกว่า แป้นเกล็ด คันทวย หรือ นาคทัณฑ์ เป็นไม้ฉลุ แกะสลักเป็นรูปยักษ์ ลิง ครุฑ สัตว์หิมพานต์ ระบายสี เสาหลวงมี 2 แถว จำนวน 6 คู่ เสาเป็นไม้กลม ประดับหัวเสาด้วยบัวกลีบยาว โคนเสาส่วนหน้าทาสีน้ำตาลแดง ส่วนในทาสีฟ้า ตัวเสาเขียนลายทอง ภายในวิหารมีบันไดแก้ว ธรรมมาสน์ ภาพจิตรกรรมฝาผนัง ด้านหลังฉากประธาน ด้านหน้าพระประธานมีธรรมาสน์บุษบก ด้านขวาขององค์พระมีหีบพระธรรม กับธรรมาสน์แบบกระทง ธรรมาสน์บุษบก ฐานเป็นปูนปั้น ตัวเรือนเป็นเครื่องไม้ ยอดเป็นปราสาทซ้อนชั้น อ้างอิง ร้องแง
รายชื่อโรงพยาบาลในประเทศยูเครนนี้รวมถึงโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียงและสำคัญในประเทศยูเครนตลอดประวัติศาสตร์ แม้ว่าจำนวนโรงพยาบาลจะลดลงในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 เนื่องจากข้อจำกัดทางการเงิน แต่ประเทศยูเครนยังคงมีโครงสร้างพื้นฐานด้านบริการสุขภาพที่ครอบคลุม ทั้งนี้ ประเทศยูเครนได้เปลี่ยนจาก 3,754 เตียงในโรงพยาบาลใน ค.ศ. 1994 มาเป็น 2,369 เตียงในโรงพยาบาลใน ค.ศ. 2012 ในช่วงเวลานี้ โรงพยาบาลในชนบทหลายแห่งได้เปลี่ยนเป็นคลินิกระบบบริการปฐมภูมิ โรงพยาบาล โรงพยาบาลคลินิกภูมิภาค ดนีปรอ โรงพยาบาลเขตกลางลิวบอมล์ โรงพยาบาลอภิบาลภูมิภาคมารีอูปอล โรงพยาบาลนคร 1 เซวัสโตปอล ศูนย์การแพทย์ทหารแห่งชาติ โรงพยาบาลคลินิกอเล็กซานเดอร์ โรงพยาบาลชุมชนลูเทอแรน (ค.ศ. 1913) + โรงพยาบาลในประเทศยูเครน โรงพยาบาล ที่ตั้ง ค.ศ. ที่ก่อตั้ง ข้อสังเกตและอ้างอิง โรงพยาบาลทหารที่ 407 เชอร์นิฮิฟ 1934 โรงพยาบาลคลินิกอเล็กซานเดอร์ คาร์กิว 1875 ศูนย์การแพทย์อเมริกัน ลวิว โรงพยาบาลนครบิลาเซอร์ควา 1 บิลาเซอร์ควา โรงพยาบาลนครบิลาเซอร์ควา 2 บิลาเซอร์ควา โรงพยาบาลคลินิกเด็กนคร 1 เคียฟ โรงพยาบาลคลินิกนคร 7 เคียฟ โรงพยาบาลคลินิกนคร 2 เคียฟ โรงพยาบาลคลินิกนคร 10 เคียฟ โรงพยาบาลคลินิกนครเพื่อทหารผ่านศึก เคียฟ 1984 โรงพยาบาลจิตเวชนคร 1 (ตั้งชื่อตามอีวาน ปัฟลอฟ) เคียฟ 1786 โรงพยาบาลนคร 1 (ตั้งชื่อตามนีโคไล ปิโรกอฟ) เซวัสโตปอล 1868 โรงพยาบาลนักวิทยาศาสตร์คลินิก 1 สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติยูเครน เคียฟ โรงพยาบาลคลินิกฟีโอฟานิยา เคียฟ-สเวียโตชินไรออน 1965 โรงพยาบาลเขตกลางฮลูคีฟ ฮลูคีฟ โรงพยาบาลคลินิกภูมิภาคคเมลนิตสกาเย คเมลนิตสกาเย โรงพยาบาลจิตเวชภูมิภาคคเมลนิตสกาเย 1 หมู่บ้านสกาชินซี เขตยาโมลิเนต แคว้นคเมลนิตสกาเย 1952 โรงพยาบาลคลินิกนครเคียฟ 18 เคียฟ โรงพยาบาลเขตกลางลิวบอมล์ ลิวบอมล์ 2010 โรงพยาบาลชุมชนลูเทอแรน (ตั้งชื่อตามเอ็มพี บาซานา) เคียฟ 1913 โรงพยาบาลอภิบาลภูมิภาคมารีอูปอล มารีอูปอล 1980 โรงพยาบาลฉุกเฉินและอุบัติเหตุแห่งชาติ เคียฟ โรงพยาบาลคลินิกทหารแห่งชาติ กระทรวงกลาโหม เคียฟ 1755 โรงพยาบาลรัฐที่เก่าแก่ที่สุด โรงพยาบาลคลินิกภูมิภาค (ตั้งชื่อตามอิลียา อิลยิช เมตช์นิคอฟ) ดนีปรอ 1798 โรงพยาบาลคลินิกรีพับลิกัน (ตั้งชื่อตามนีโคไล เซมาชโก) ซิมเฟโรปอล สาธารณรัฐไครเมีย 1914 โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเทอร์โนพิล เทอร์โนพิล โรงพยาบาลคลินิกภูมิภาคทรานส์คาร์เพเทียน (ตั้งชื่อตามแอนดรูว์ โนวัก) อูโชรอด 1451 โรงพยาบาลนครอูมาน อูมาน โรงพยาบาลอูซาโตเว อูซาโตเว โรงพยาบาลเขตกลางอูมาน อูมาน โรงพยาบาลจิตเวชภูมิภาควินนีตเซีย 2 วินนีตเซีย โรงพยาบาลการรถไฟเจอเมรีนกา เจอเมรีนกา 1898 อ้างอิง Canada: Immigration and Refugee Board of Canada, Ukraine: A comprehensive list of all hospitals in Ukraine, 21 November 2003, UKR42155.E, available at: https://www.refworld.org/docid/403dd221c.html accessed 17 December 2020 รายชื่อ
บางกุ้ง เป็นตำบลในอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เดิมมีฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ก่อนที่จะยุบรวมและอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลโรงหีบ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 เป็นที่ตั้งของวัดบางกุ้ง ที่มีโบสถ์ปรกโพธิ์เป็น 1 ในสถานที่ท่องเที่ยวแนะนำของประเทศไทย และค่ายบางกุ้ง สร้างไว้เพื่อเป็นอนุสรณ์จากการสู้รบ ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลบางกุ้งมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลโรงหีบ ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลกระดังงา ตำบลบางพรม และตำบลบางช้าง (อำเภออัมพวา) ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลแควอ้อม (อำเภออัมพวา) ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบางสะแก ประวัติ พื้นที่เดิมมีฐานะเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลไทรโยค กับตำบลวัดโบสถ์ อยู่ในเขตอำเภอสี่หมื่น (อำเภอบางคณฑี) มณฑลราชบุรี ตั้งเป็นตำบลตั้งแต่ พ.ศ. 2440 พ.ศ. 2483 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทย ตำบลไทรโยคและตำบลวัดโบสถ์ที่มีพื้นที่ขนาดเล็ก จึงให้ยุบรวมกันและตั้งเป็นตำบลใหม่ โดยให้มีชื่อว่า 'บางกุ้ง' โดยอิงตามความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของพื้นที่ เนื่องจากเป็นที่ตั้งของค่ายบางกุ้ง ซึ่งเป็นค่ายทหารสมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ และวัดบางกุ้ง ที่เป็นวัดเก่าแก่มีจุดเด่นที่พระอุโบสถ เป็นโบสถ์เก่าแก่ถูกปกคลุมทั้งอาคารด้วยรากของต้นโพธิ์ ต้นกร่าง ต้นไกร พื้นที่ได้จัดตั้งขึ้นเป็นสภาตำบลในปี พ.ศ. 2517 และตั้งขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในปี พ.ศ. 2539 ก่อนที่กระทรวงมหาดไทยพิจารณาให้องค์การฯ ที่มีประชากร 1,677 คนและ 383 ครัวเรือน (ณ เดือนธันวาคม 2546) ไม่ผ่านเกณฑ์ด้านประชากรและรายได้ จึงให้ยุบรวมเข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลโรงหีบ การปกครองส่วนภูมิภาค การปกครองส่วนภูมิภาค ตำบลบางกุ้งแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านคลองวัดกลางเหนือ หมู่ที่ 2 บ้านวัดกลางใต้ หมู่ที่ 3 บ้านคลองวัดตรี หมู่ที่ 4 บ้านค่าย หมู่ที่ 5 บ้านวัดโบสถ์ หมู่ที่ 6 บ้านบางน้ำผึ้ง หมู่ที่ 7 บ้านสวนหมาก อ้างอิง บางกุ้ง
วัดเกาะลอย เป็นวัดที่ตั้งอยู่ในตำบลตำบลศรีราชา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี วัดตั้งอยู่บนเกาะลอยซึ่งมีขนาดเพียง 3 ไร่ เชื่อมโดยสะพานข้ามยาวประมาณ 500 เมตร ชื่อว่า สะพานเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี บนเกาะยังมีสวนสาธารณะและสวนเต่าตนุ วัดเกาะลอย หรือ วัดเกาะลอยศรีมหาราชา ประวัติการสร้างไม่แน่ชัด แต่มาปรากฎตามบันทึกว่าเมื่อ พ.ศ. 2442 สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าขณะดำรงพระอิสริยยศ เป็นสมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนะพระบรมราชเทวี ได้เสด็จแปรพระราชฐานมาประทับ ณ พระตำหนักศรีมหาราชา ระหว่างประทับอยู่ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จมาที่ศรีมหาราชาหลายวาระ ทรงบำเพ็ญพระราชกุศล ขออาราธนาพระสงฆ์มาอยู่จำพรรษา ณ วัดเกาะลอย และได้โปรดเกล้าฯ ให้จัดเสนาสนะขึ้นที่วัดเกาะลอย เป็นที่พำนักสงฆ์ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด ได้แก่ เจ้าแม่กวนอิมหยกขาวสูง 4 เมตร ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ตั้งอยู่ด้านล่างศาลาติดทะเล ประดิษฐานอยู่ในเก๋งมังกรจีน 8 เหลี่ยม หันหลังพิงเขา หันพระพักตร์ไปทางมหาสมุทร หลวงพ่อทันใจประดิษฐานในวิหารด้านบนของวัด ซึ่งพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน ได้ประทานให้วัดเมื่อ พ.ศ. 2473 เป็นพระพุทธรูปขัดสมาธิ ปางมารวิชัย สมัยเชียงแสน หน้าตักกว้าง 2 ศอก อ้างอิง เกาะลอย
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลตั้งอยู่ที่โอลด์แทรฟฟอร์ดในเกรเทอร์แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันแข่งขันในพรีเมียร์ลีกซึ่งเป็นลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ สโมสรมีฉายา 'ปีศาจแดง' ก่อตั้งในชื่อสโมสรฟุตบอลนิวตันฮีตแอลวายอาร์ใน ค.ศ. 1878 ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดใน ค.ศ. 1902 และย้ายไปเล่นที่สนามเหย้าปัจจุบันอย่างโอลด์แทรฟฟอร์ดใน ค.ศ. 1910 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดชนะเลิศถ้วยรางวัลมากกว่าสโมสรอื่นในฟุตบอลอังกฤษ โดยชนะเลิศลีก 20 สมัย ซึ่งเป็นสถิติสูงสุด, เอฟเอคัพ 12 สมัย, ลีกคัพ 5 สมัย และเอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 21 สมัย ซึ่งก็เป็นสถิติสูงสุดเช่นกัน ยูไนเต็ดยังชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 3 สมัย, ยูฟ่ายูโรปาลีก 1 สมัย, ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ 1 สมัย, ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 1 สมัย, อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ 1 สมัย และฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 1 สมัย โดยในฤดูกาล 1998–99 สโมสรกลายเป็นทีมแรกในประวัติศาสตร์ฟุตบอลอังกฤษที่คว้าทริปเปิลแชมป์ระดับทวีปยุโรป และในฤดูกาล 2016–17 หลังจากที่ชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก พวกเขากลายเป็นหนึ่งในห้าสโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันของยูฟ่าครบทั้งสามรายการ ภัยพิบัติทางอากาศมิวนิกเมื่อ ค.ศ. 1958 คร่าชีวิตผู้เล่นแปดคน ต่อมาใน ค.ศ. 1968 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดกลายเป็นสโมสรฟุตบอลแรกของอังกฤษที่ชนะเลิศยูโรเปียนคัพภายใต้การคุมทีมของแมตต์ บัสบี ต่อมาอเล็กซ์ เฟอร์กูสันพาทีมชนะเลิศถ้วยรางวัล 38 ใบในฐานะผู้จัดการทีม ซึ่งรวมพรีเมียร์ลีก 13 สมัย, เอฟเอคัพ 5 สมัย และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2 สมัยในระหว่าง ค.ศ. 1986 ถึง 2013 (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: เรนอินบลัด – แกรนด์เทฟต์ออโต V – สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
วัดล่ามช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ วัดล่ามช้างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1839 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2510 สร้างวัดเมื่อครั้งที่พญามังรายได้มาสร้างเมืองเชียงใหม่ โดยทางด้านทิศตะวันออกของเวียงเล็กเป็นป่าไม้ มีหนองน้ำใหญ่ ช้างที่เป็นราชพาหนะของกษัตริย์ทั้งสามพระองค์และของข้าราชบริพาร ว่ากันว่า คงมีการเลี้ยงและล่ามไว้ที่บริเวณนี้ เรียกว่า เวียงเชียงช้าง และได้สร้างวัดบริเวณนี้ ขนานนามวัดว่า 'วัดล่ามช้าง' ที่วัดมีการปั้นรูปช้างถูกล่ามเลี้ยงไว้เป็นสัญลักษณ์ของวัด วิหารศิลปะล้านนาประยุกต์ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน เป็นอาคารสร้างใหม่ หน้าบันประดับด้วยลวดลายพรรณพฤกษาสีทอง ข้างวิหารมีมุขยื่นเพื่อใช้เป็นทางขึ้นลงสำหรับพระสงฆ์ตามธรรมเนียมล้านนาดั้งเดิม หลังวิหารมีเจดีย์ประธานตั้งอยู่ เป็นเจดีย์ทรงกลมย่อเก็จ ที่ฐานมีรูปปั้นช้างประดับอยู่ทั้งสี่ทิศ บริเวณฐานทรงกลมรองรับองค์ระฆังมีปูนปั้นเทพนมประดับอยู่ องค์ระฆังประดับด้วยกระจกมจนถึงส่วนปลียอด ฐานประดับด้วยลวดลายกลีบบัว ยอดเจดีย์ยกฉัตรสีทอง และมีซากเจดีย์โบราณ เป็นเจดีย์สัณฐานสี่เหลี่ยมมีซุ้มจระนำประดับอยู่ทั้งสี่ด้าน แต่เนื่องจากสวนยอดพังหายไปหมดแล้ว จึงไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นเจดีย์ลักษณะใด ปูชนียวัตถุ เช่น พระเจ้ามุกดอกไม้ สมปรารถนาศรีเมืองเชียงใหม่ หน้าตัก 39 นิ้ว สร้างในพิธีเฉลิมฉลองนครเชียงใหม่ ครบ 720 ปี เมื่อ พ.ศ. 2559 โดยรวบรวมดอกไม้ น้ำหนัก 1,500 กิโลกรัม นำมาบดและผสมมวลสาร จากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งในประเทศและจากทั่วโลก แล้วอัดเป็นองค์พระ อ้างอิง ล่ามช้าง
วัดกฤษณเวฬุพุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทองเอน อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี มีที่ดินตั้งเนื้อที่วัด 21 ไร่ 46 ตารางวา วัดกฤษณเวฬุพุทธาราม เดิมชื่อ วัดไผ่ดำ มีชื่อตามหมู่บ้านไผ่ดำ เพราะพื้นที่เดิมของหมู่บ้านและของวัดบางส่วนเป็นป่าไผ่ดำ สันนิษฐานว่าสร้างตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาหรือมากกว่านั้น เพราะวัดมีเจดีย์เก่าแก่ที่ปัจจุบันยังมีสภาพเกือบสมบูรณ์ จนเมื่อราว พ.ศ. 2465–2467 มีพระสงฆ์อยู่จำพรรษาบ้าง ว่างเว้นไปบ้าง จนถึง พ.ศ. 2470 ตั้งเป็นวัดและสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ โปรดให้พระสงฆ์ ในปกครองคณะธรรมยุตมาอยู่ประจำ โดยมีพระครูประพัฒนสีลคุณ (เอก ปวฑฺฒโน) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก วัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2480 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร อาคารและเสนาสนะที่สำคัญได้แก่ เจดีย์โบราณมีฐานเจดีย์กว้าง 11 เมตร สูง 9 เมตร ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2515, 2530 และครั้งหลังเมื่อ พ.ศ. 2540 อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร พระประธานในอุโบสถ ชื่อ พระพุทธโสภาคย์สักยมุนี ขนาดพระเพลา 1.35 เมตร ศาลาบำเพ็ญกุศล กุฏิสงฆ์จำนวนหลายหลัง งอาคารเสียง-เป้า ปาลวัฒน์วิไชย หอระฆัง และฌาปนสถาน อ้างอิง กฤษณเวฬุพุทธาราม
วัดบ้านนาเทพธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกะไห อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ในการสร้างวัด จำนวน 19 ไร่ 2 งาน มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 11 ไร่ ปัจจุบันมี พระครูวิโรจน์กิตติภัทร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดบ้านนาเทพธาราม หรือชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกว่า วัดบ้านนา ตั้งเมื่อวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 มีนายอินทร์และนางพลัด จันทร์ประภา ถวายที่ดินให้จำนวน 14 ไร่ 3 งาน 31 ตารางวา ในการสร้างวัด อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร เป็นอาคารไม้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 กุฏิครึ่งตึกครึ่งไม้ 6 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 12 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถานสร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 หอระฆังกว้าง 1.5 เมตร สูง 6 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ พระสามพี่น้อง ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน โดยการรวบรวมเครื่องมีอการเกษตรที่แสดงถึงวิถีชีวิตของชุมชนบ้านนา ที่ประกอบอาชีพการทำนาเป็นส่วนใหญ่ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน อ้างอิง บ้านนาเทพธาราม
แม่น้ำพะโค เป็นแม่น้ำทางตอนใต้ของประเทศพม่า ไหลผ่านพะโคและย่างกุ้ง เชื่อมกับ แม่น้ำย่างกุ้ง ทางตอนใต้ของเมืองย่างกุ้ง แม่น้ำพะโคมีต้นน้ำมาจากลำธารหลายสายบนทิวเขาพะโค เดิมเชื่อว่ามีต้นทางจากภูเขาซินนามอง ในอำเภอและปะด้าน การสำรวจทางอุทกวิทยาสมัยใหม่พบลำธารไกลออกไปทางเหนือในอำเภอพยู่ ซึ่งไหลลงสู่ลุ่มแม่น้ำพะโค แม่น้ำพะโคไหลเข้าสู่เขตย่างกุ้งบรรจบกับแม่น้ำย่างกุ้งที่ มังกี้พอยต์ อำเภอโบตะทอง ซึ่งแม่น้ำต่อจากนี้เรียกกันว่าแม่น้ำย่างกุ้ง ในปี ค.ศ. 1608 นักผจญภัยชาวโปรตุเกส ฟีลีปึ ดึ บรีตู อี นีโกตึ หรือรู้จักในพม่าว่า งะซีนกา ได้ปล้นสะดมเจดีย์ชเวดากอง คนของเขาเอาระฆังพระเจ้าธรรมเจดีย์ 300 ตันไปโดยใช้ช้างและแรงงานบังคับ ดึ บรีตูเจตนาจะหลอมระฆังเพื่อสร้างปืนใหญ่ แต่ระฆังได้ตกลงไปในแม่น้ำขณะกำลังขนย้าย หลายคนพยายามค้นหาระฆังในน้ำขุ่นของแม่น้ำ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่สำเร็จ เจมส์ บลันต์ นักประดาน้ำลึกมืออาชีพได้ดำน้ำสำรวจ 115 ครั้ง โดยใช้ภาพ โซนาร์ ของวัตถุในพื้นที่เพื่อเป็นแนวทาง จนถึงวันนี้ก็ยังไม่ได้รับการกู้คืน นักประดาน้ำชาวพม่าหลายคนเสียชีวิตจากการตามหา รวมถึงนักดำน้ำของกองทัพเรือ 2 คนที่ติดอยู่ในซากเรือในบริเวณใกล้เคียง ระฆังได้กลายเป็นเป้าหมายของความเชื่อทางไสยศาสตร์ระดับชาติที่เชื่อว่าการค้นหาจะถูกคำสาป และการนำระฆังกลับมาเป็นกุญแจสู่การหลุดพ้นจากประเทศยากจน อ้างอิง พะโค
วัดเชตวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 68 ตารางวา วัดเชตวัน หรือ วัดพระนอน เดิมเป็นวัดร้างไม่ปรากฏผู้สร้าง บูรณะครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2380 โดยเจ้าอธิการหงส์กาวิโร (ครูบาก๋า) เดินธุดงค์มาจากวัดทุ่งฟ้าฮ่าม จังหวัดเชียงใหม่ ได้มาพบเจดีย์ ลูกนิมิตและต้นโพธิ์ใหญ่ บริเวณนี้เป็นป่ารกมากปกคลุมบริเวณวัดอยู่ ท่านตั้งใจว่าจะบูรณปฏิสังขรณ์ให้เป็นวัดให้ได้ จึงขอให้ศรัทธาสร้างกุฏิเล็ก ๆ ชั่วคราว พอถึงเวลาเข้าพรรษาไปอยู่วัดศรีเกิด ครั้งถึงออกพรรษาแล้วจึงได้ชักชวนศรัทธาประชาชนและ ญาติโยมจากเชียงใหม่มาทำไร่นาและทำสวนบริเวณนี้ ประชาชนจึงร่วมใจกันสร้างวัด และได้ตั้งชื่อวัดขึ้นว่า วัดป่าแดด เพราะฤดูแล้งไฟไหม้ป่าหมดแล้วก็เห็นแต่แสงแดด ต่อมามีการเรียกขานชื่อวัดเป็น 'วัดเชตวัน' ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2392 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400 อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถ วิหารพระนอน ศาลาการเปรียญ หอไตร หอกลาง และกุฏิสงฆ์ 3 หลัง มีการสร้างพระพุทธไสยาสน์หรือพระนอนเมื่อ พ.ศ. 2491 โดยกำหนดให้วันขึ้น 15 เดือน 6 เหนือ ของทุกปีเป็นวันประเพณีพระนอน พระนอนมีขนาด 17 วา 2 ศอก และวัดยังมีพระปัญจมหาธาตุ เป็นเจดีย์ที่มียอด 5 องค์ เป็นศิลปะล้านนา เป็นทรงสี่เหลี่ยม กว้าง 15 เมตร ยาว 15 เมตร ด้านบนประดิษฐาน เจดีย์ 5 องค์ ที่มีรูปทรงสูงใหญ่แตกต่างกัน อ้างอิง เชตวัน
วัดพิกุลโสคันธ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระขาว อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ 19 ไร่ 3 งาน 40 ตารางวา ทิศตะวันตกติดคลองบางบาล วัดพิกุลโสคันธ์ หรือ วัดพิกุล ชื่อของวัดน่าจะมาจากวัดมีต้นพิกุลมาก เป็นวัดเก่าแก่สมัยกรุงศรีอยุธยา และเป็นวัดที่ไม่เคยเป็นวัดร้างมาก่อน ต้้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2245 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2254 วัดนี้มีความเจริญมาก ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อหลวงพ่อปั้น เป็นเจ้าอาวาส เนื่องจากท่านเป็นเกจิอาจารย์ที่ชาวบ้านเคารพนับถือมาก รูปหล่อของหลวงพ่อปั้นถึง 3 วัด ใน 3 จังหวัด ท่านได้สร้างพระพุทธไสยาสน์ขึ้น วัดแห่งนี้เฟื่องฟูในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่องหลวงพ่อปั้น เป็นเจ้าอาวาส เนื่องจากท่านเป็นเกจิอาจารย์ที่ชาวบ้านเคารพนับถือมากท่าได้สร้างพระพุทธไสยาสน์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2453 ใช้เวลาในการสร้าง 3 ปี ถวายพระนามว่า พระโสคันธ์ แต่ชาวบ้านนิยามเรียกว่า พลวงพ่อโส เป็นพระนอนขนาดใหญ่มีความยาว 21 วา กว้าง 3 วา สูง 4 วา อุโบสถมีทางเข้าทางเดียว ทางออกมี 2 ทาง พระประธานในพระอุโบสถเป็นปางสะดุงมาร (ปางมารวิชัย) ปลายเกตุแหลมเป็นรูปเปลวเพลิง และยังมีพระยืนอีก 2 องค์ ทำด้วยไม้สักทอง แต่พระพุทธรูป 2 องค์นี้ปัจจุบันมิได้อยู่ที่พระอุโบสถแล้ว อ้างอิง พิกุลโสคันธ์
วัดเทพประทาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทรายขาว อำเภอสอยดาว จังหวัดจันทบุรี วัดเทพประทาน แต่เดิมเป็นป่าไม้รกร้างอยู่ในความดูแลของสหกรณ์โป่งน้ำร้อน ต่อมาได้จัดสรรพื้นที่ป่าเป็นที่ทำกินให้แก่ชาวบ้านผู้ยากไร้ จนเมื่อ พ.ศ. 2515 นายเจริญ มาศจันทร์ อาชีพครู ย้ายถิ่นฐานมาจาก จังหวัดร้อยเอ็ด ได้บุกเบิกพื้นที่ทำสวนผลไม้และครอบครองที่ดิน 100 ไร่ ได้แบ่งที่ราบเชิงเขาประมาณ 18 ไร่ สร้างเป็น สำนักสงฆ์โพนสวรรค์ และต่อมาพระอาจารย์ธาตุ อธิปํญโญได้จำพรรษาอยู่ประจำ มีพระภิกษุ แม่ชี ญาติโยมประจำและได้เปลี่ยนชื่อจากสำนักงานสงฆ์โพนสวรรค์ตั้งเป็น 'วัดเทพประทาน' ตั้งเป็นวัดอย่างถูกต้องเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 สิ่งก่อสร้างในวัดได้แก่ อาคารฐานพระสมเด็จองค์ปฐม 'พระพุทธเมตตา' โดยมีพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถทรงวางศิลาฤกษ์ อาคารเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธเมตตา ซึ่งสร้างด้วยนิลรัตนะทั้งองค์ มีขนาดหน้าตักกว้าง 29 เมตร สูง 45 เมตร (สูงเท่ากับตึก 15 ชั้น) เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2554 และยังมี อาคารปฏิบัติธรรมเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบ 84 พรรษา ปี พ.ศ. 2550 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี ต่อมาเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2568 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินมาทรงประกอบพิธีสมโภชพระพุทธรูปพระสมเด็จองค์ปฐม 'พระพุทธเมตตา' อ้างอิง เทพประทาน
วัดหมื่นสาร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหายยา อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ประวัติ วัดหมื่นสารสร้างเมื่อ พ.ศ. 1925 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534 โดยปรากฏในหลักฐานต่าง ๆ ได้แก่ พงศาวดารโยนก ฉบับหอสมุดแห่งชาติ กล่าวว่า พระเจ้าอาทิตยวงศ์ ส่งราชทูตมาสืบสัมพันธไมตรีกับพระเมืองแก้ว กษัตริย์องค์ที่ 14 แห่งราชวงศ์มังราย พระเมืองแก้วทรงจัดการรับรองราชทูตและแปลพระราชสาส์น ณ วัดหมื่นสาร ตามบันทึกใบลานภาษาบาลีของวัดเจดีย์หลวงกล่าวไว้ว่าในสมัยพระเมืองเกษเกล้า กษัตริย์พระองค์ที่ 15 แห่งราชวงศ์มังราย มีเสนาอามาตย์นามว่า วิมลกิตติสร้างพระอารามแห่งนี้ขึ้น มีข้อความว่า 'อาวาสนี้ อันหมื่นวิมลกิตติ ผู้เป็นมหาโยธา (ทหารผู้ใหญ่) ในนครนี้ตั้งไว้แล้ว' จากหลักฐานในศิลาจารึกวัดร่ำเปิง (ตโปทาราม) ก็ปรากฏชื่อวัดหมื่นสารเช่นกัน ระบุว่าหมื่นหนังสือวิมลกิตติสิงหละราชมนตรี ได้อุปถัมภ์วัดแห่งนี้ตลอดมา พระอารามนี้จึงได้ชื่อว่า 'วัดหมื่นสาร' ตามชื่อของราชมนตรีผู้นั้น ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง วัดหมื่นสารยังเคยใช้เป็นโรงพยาบาลที่ใช้รักษาทหารญี่ปุ่น ปัจจุบันมีการสร้างอนุสรณ์สถานทหารญี่ปุ่น โดยยในช่วงเดือนสิงหาคมของทุกปี ได้จัดให้มีพิธีบวงสรวงอนุสรณ์สถานทหารญี่ปุ่น นอกจากนั้นยังมีการทำความสะอาดอนุสรณ์สถานปีละ 3 ครั้ง คือ เดือนมีนาคม สิงหาคม และธันวาคม เป็นประจำอีกด้วย อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุ สิ่งก่อสร้างในวัด ได้แก่ อุโบสถมีลักษณะสถาปัตยกรรมล้านนาประยุกต์ยกพื้นสูง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2534 หน้าบันประดับด้วยลายปูนปั้นพรรณพฤกษา สถูปบรรจุอัฐิธาตุครูบาศรีวิชัย อนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย หอศิลป์สุทฺธจิตฺโต เป็นอาคารล้านนาประยุกต์ ช่างเงินบ้านวัวลายช่วยกันดุนลายโลหะประดับตกแต่งทั้งภายใน และภายนอกหอศิลป์ ซึ่งเป็นลวดลายพื้นเมืองล้านนาดั้งเดิม เนื้อเรื่องเกี่ยวกับพระเวสสันดร เป็นต้น ภายในมีหุ่นขึ้ผึ้งรูปเหมือน 3 ครูบา ได้แก่ ครูบาศรีวิชัย ครูบาอินตา อินทปัญโญ (ครูบาอินต๊ะ) และพระครูโอภาสคณาภิบาล (ครูบาบุญปั่น ปุญญาคโม) อดีตเจ้าอาวาสวัดหมื่นสาร วัดยังมีคัมภีร์ใบลานจำนวนมากพบคัมภีร์ใบลานของวัดหมื่นสารจำนวน 163 รายการ 815 ผูก บางเอกสารมีอายุประมาณ 200 กว่าปี อ้างอิง หมื่นสาร
วัดป่ามะไฟ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกไม้ลาย อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี และเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดปราจีนบุรี แห่งที่ 5 วัดป่ามะไฟตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2368 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 เดิมชื่อ วัดอุดมผล ชาวบ้านเรียก วัดนอก เปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดป่ามะไฟ' เมื่อ พ.ศ. 2487 เมื่อพิจารณาจากหลักฐานขุดพบชิ้นส่วนพระพุทธรูปแกะสลักด้วยหินทราย ซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างในสมัยพระเจ้าอู่ทอง ยังพบวิหารเล็กทรงเครื่องแต่หากพังเหลือเพียงกำแพง แต่เดิมมีสภาพทรุดโทรม จนกระทั่ง พ.ศ. 2489 ในสมัยหลวงพ่อเส็งเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาถาวรวัตถุอย่างต่อเนื่อง เช่น อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ ฌาปนสถาน จนได้รับเลือกจากกรมการศาสนาให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง ในปี พ.ศ. 2520 และเป็นวัดพัฒนาตัวอย่างดีเด่น” ในปี พ.ศ. 2523 อาคารเสนาสะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 14 เมตร ยาว 63 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2531 ศาลาการเปรียญ กว้าง 15 เมตร ยาว 45 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาธรรมสังเวช กว้าง 14 เมตร ยาว 37 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2510 วิหารสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) กว้าง 10 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2537 เจดีย์ธาตุ กว้าง 9 เมตร ยาว 9 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2547 และกุฎิกัมมัฏฐานกว้าง 4 เมตร ยาว 4 เมตร จำนวน 70 หลัง อ้างอิง ป่ามะไฟ
วัดพันแหวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เจ้าอาวาสปัจจุบัน คือ พระครูสิริปริยัตยานุศาสก์,ดร. คุตฺตสีโล วัดพันแหวนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2040 ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2060 สร้างโดยขุนนางยศพันชื่อว่า แหวน จึงเรียกชื่อวัดว่า 'วัดพันแหวน' ตามผู้สร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2327 พ.ศ. 2475 ถูกขึ้นบัญชีให้เป็นวัดร้าง ภายหลังเมื่อพระอธิการบุญมี โพธิสมฺปนฺโน มาจำพรรษาที่วัดราว พ.ศ. 2510–2519 ได้ทำการบูรณะวิหารเมื่อ พ.ศ. 2512 ฉลองวิหารเมื่อ พ.ศ. 2514 เดิมวิหารสร้างด้วยไม้สักทั้งหลังฝาก็ทำด้วยไม้สักเหมือนกับวิหารวัดพันเตา และได้รื้อหอไตรทิ้งเมื่อ พ.ศ. 2517 ท่านได้บูรณะอุโบสถ และสร้างโรงครัวอีก 1 หลัง ฉลองเมื่อ พ.ศ. 2519 โบราณวัตถุสถานของวัด ได้แก่ เจดีย์ทรงระฆังศิลปะล้านนาผสมอิทธิพลพม่า ฐานเขียงสี่เหลี่ยมรองรับฐานบัวลูกแก้วอกไก่ย่อเก็จ รองรับเรือนธาตุทรงแปดเหลี่ยมซ้อนกันสามชั้น เหนือขึ้นไปเป็นองค์ระฆัง แต่องค์ระฆังไม่เหลือรูปลักษณ์ให้เห็น เนื่องจากแกะสลักเป็นใบหน้า อาจเป็นพระอินทร์ (หรืออาจเป็นพระพรหม) ถัดไปเป็นปล้องไฉนประดับด้วยฉัตรสีทองบนปลายยอด ที่ฐานเป็นลายสัตว์ประจำปีนักษัตรทั้ง 12 ฐานทั้งสี่มุมมีปูนปั้นช้างสามเศียร และะวิหารศิลปะล้านนา ก่ออิฐถือปูน ทิศเหนือมีมุขยื่นออกไปคลุมบันไดนาคใช้เป็นทางเข้าออกของพระสงฆ์ ด้านหน้ามีบันไดนาค หน้าบันแบบม้าต่างไหม บานประตูลายรดน้ำสีทองรูป อ้างอิง พันแหวน
วัดท่านางหอม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลน้ำน้อย อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ 93 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 20 ไร่ 80 ตารางวา วัดท่านางหอมตั้งวัดวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2210 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2323 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาประมาณ พ.ศ. 2325 ทางวัดได้ให้ราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินวัด คือ โรงเรียนวัดท่านางหอม (อุดมสาธุกิจอุปถัมภ์) เปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2474 แรกเริ่มใช้ศาลาการเปรียญในการเรียน อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 โครงหลังคาทำด้วยไม้ มุงกระเบื้องดินเผา หน้าบันเป็นรูปพญาครุฑและช้างเอราวัณล้อมรอบด้วยลายไทย พื้นอุโบสถปูหินอ่อนมีลวดลาย ล้อมรอบด้วยกำแพงทำด้วยดินเผาเคลือบสีเขียว มีรูปยักษ์ยืนหน้าอุโบสถ ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 โครงสร้างหลังคามุงกระเบื้องเคลือบสี หน้าบันเป็นลายเทพนม กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารไม้ ศาลาวัดมีหน้าบันรูปเทวดาเทินพานรัฐธรรมนูญ เป็นงานปูนปั้นฝีมือช่างท้องถิ่น ล้อมรอบด้วยลายพันธุ์พฤกษา มีจารึกระบุปีว่า '2480 ปีฉลู' ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ พระเพลากว้าง 2 เมตร สูง 3 เมตร ปางมารวิชัย พระสารีบุตร และพระโมคคัลลาน์ ขนาดสูง 1 เมตร พระพุทธรูปในศาลาการเปรียญพระเพลากว้าง 1 เมตร ปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 โดยคณะนางสมบูรณ์ ประธานราษฎร์นิกร นางสงวน รัตนประการ และนางพูนสุข ปรีชาพานิช เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยสัมฤทธิ์ และมีเจดีย์สูง 4 เมตร ก่ออิฐถือปูน บรรจุอัฐอดีตเจ้าอาวาส อ้างอิง ท่านางหอม
วัดน้ำฮู เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงใต้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ชื่อของวัดน้ำฮู มาจากการที่มีน้ำไหลออกมาจากฮู (รู) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2468 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2538 เชื่อกันว่าเป็นวัดที่สร้างโดยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เพื่อบรรจุพระอัฐิของพระสุพรรณกัลยา ซึ่งได้เสด็จไปเป็นตัวประกันที่พม่าแทนพระองค์ แต่ต่อมาได้ถูกปลงพระชนม์ที่พม่า โดยเมื่อ พ.ศ. 2474 ครูบาศรีวิชัยได้นำคณะศิษยานุศิษย์ธุดงค์มายังอำเภอปาย เมื่อได้เห็นวัดมีสภาพทรุดโทรมและได้พบพระพุทธรูป พร้อมสถูปเจดีย์ ซึ่งอยู่หลังวิหารรกร้าง จึงได้สร้างวิหารสำหรับประดิษฐานพระพุทธรูป พร้อมกับสร้างเจดีย์ขึ้นด้านหลังวิหาร 1 องค์ ภายหลังได้ตั้งชื่อพระพุทธรูปเมื่อ พ.ศ. 2517 ว่า หลวงพ่ออุ่นเมือง หลวงพ่ออุ่นเมืองเป็นพระพุทธรูปศิลปะเชียงแสน สิงห์ 3 อายุเก่าแก่ร่วม 500 ปี หล่อด้วยโลหะทองสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง 28 นิ้ว สูง 30 นิ้ว ส่วนพระเศียรกลวง มีพระเมาฬีครอบ เปิดปิดได้และมีน้ำซึมขังอยู่ในพระเศียรอยู่ตลอดเวลา ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นน้ำทิพย์ศักดิ์สิทธิ์ รักษาโรคให้คนหายป่วย วัดมีสถูปเจดีย์สีเหลืองทอง ภายในบรรจุเส้นพระเกศาของพระสุพรรณกัลยา ศาลากลางน้ำซึ่งภายในประดิษฐานรูปหล่อสมเด็จพระเอกาทศรถ รูปหล่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และรูปหล่อพระสุพรรณกัลยา อ้างอิง น้ำฮู น้ำฮู