bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
พนา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ ประวัติ เดิมมีฐานะเป็นเมืองชื่อเมืองพนานิคม ตั้งขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยได้โปรดเกล้าฯ ให้ตั้งบ้านเผลา (พระเหลา) เป็นเมืองพนานิคม และโปรดเกล้า ฯ ให้เพียเมืองจันทน์ เป็นพระจันทวงษา เจ้าเมือง ขึ้นตรงต่อเมืองอุบลฯ ต่อมาเมื่อต่อมาปี2452 มีการปฎิรูปการปกครองครั้งใหญ่ ได้ยุบเมืองพนานิคม เมืองตระการพืชผล และเมืองเกษมสีมา รวมกัน ย้ายที่ตั้งเมืองมาตั้งที่บ้านขลุ แต่ยังใช้ชื่อว่าอำเภอพนานิคมอยู่ ต่อมาปี พ.ศ. 2494 ทางราชการจึงได้แยก 5 ตำบล คือ ตำบลพนา ตำบลจานลาน ตำบลไม้กลอน ตำบลลือ และตำบลห้วย ตั้งเป็นกิ่งอำเภอพนา ส่วนอำเภอพนานิคม ที่บ้านขลุเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอตระการพืชผล กิ่งอำเภอพนา ขึ้นตรงต่ออำเภอตระการพืชผล เมื่อปี พ.ศ.2501 กิ่งอำเภอพนาได้รับการยกฐานะให้เป็นอำเภอพนา ขึ้นตรงต่อจังหวัดอุบลราชธานี ต่อมาปี 2536 ทางจังหวัดอุบลราชธานี จะฉลองตั้งเมืองครบ200 ปี จึงแยก ตำบลลือ ตำบลห้วย ตำบลนาหว้าจากอำเภอพนา ตำบลโนนงามจากอำเภออำนาจเจริญ ตำบลหนองข่าและตำบลคำโพนจากอำเภอชานุมาน ตั้งเป็นอำเภอปทุมราชวงศา และได้มาขึ้นกับจังหวัดอำนาจเจริญเมื่อปี พ.ศ.2536 คำขวัญอำเภอพนา คือ “พนาเมืองเก่า พระเหลาเทพนิมิต ผ้าขิดสวยดี มัดหมี่จาลาน วนอุทยานดอนเจ้าปู่ เมืองครู นักปราชญ์” ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอพนาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปทุมราชวงศา ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอตระการพืชผล (จังหวัดอุบลราชธานี) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอม่วงสามสิบและอำเภอเหล่าเสือโก้ก (จังหวัดอุบลราชธานี) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลืออำนาจและอำเภอเมืองอำนาจเจริญ การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอพนาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 56 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. พนา Phana 2. จานลาน Chan Lan 3. ไม้กลอน Mai Klon 4. พระเหลา Phra Lao การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอพนาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลพนา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพนาและพระเหลา เทศบาลตำบลพระเหลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระเหลา (นอกเขตเทศบาลตำบลพนา) องค์การบริหารส่วนตำบลพนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพนา (นอกเขตเทศบาลตำบลพนา) องค์การบริหารส่วนตำบลจานลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจานลานทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลไม้กลอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไม้กลอนทั้งตำบล อ้างอิง พนา
หัวตะพาน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอหัวตะพานมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองอำนาจเจริญ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอม่วงสามสิบ (จังหวัดอุบลราชธานี) และอำเภอลืออำนาจ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเขื่องใน (จังหวัดอุบลราชธานี) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอป่าติ้วและอำเภอคำเขื่อนแก้ว (จังหวัดยโสธร) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอหัวตะพานแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 85 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. หัวตะพาน Hua Taphan 2. คำพระ Kham Phra 3. เค็งใหญ่ Kheng Yai 4. หนองแก้ว Nong Kaeo 5. โพนเมืองน้อย Phon Mueang Noi 6. สร้างถ่อน้อย Sang Tho Noi 7. จิกดู่ Chik Du 8. รัตนวารี Rattanawari การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอหัวตะพานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลหัวตะพาน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหัวตะพาน ตำบลหนองแก้ว และตำบลรัตนวารี เทศบาลตำบลรัตนวารีศรีเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวตะพานและตำบลรัตนวารี (นอกเขตเทศบาลตำบลหัวตะพาน) เทศบาลตำบลเค็งใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเค็งใหญ่ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลคำพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำพระทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแก้ว (นอกเขตเทศบาลตำบลหัวตะพาน) องค์การบริหารส่วนตำบลโพนเมืองน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนเมืองน้อยทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลสร้างถ่อน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสร้างถ่อน้อยทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลจิกดู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจิกดู่ทั้งตำบล หัวตะพาน
บ้านสร้าง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปราจีนบุรี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำบางปะกง ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอบ้านสร้างตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองนครนายก อำเภอปากพลี (จังหวัดนครนายก) และอำเภอเมืองปราจีนบุรี ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองปราจีนบุรีและอำเภอศรีมโหสถ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพนมสารคาม อำเภอราชสาส์น อำเภอบางคล้า และอำเภอคลองเขื่อน (จังหวัดฉะเชิงเทรา) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบางน้ำเปรี้ยว (จังหวัดฉะเชิงเทรา) และอำเภอองครักษ์ (จังหวัดนครนายก) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอบ้านสร้างแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 ตำบล 88 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. บ้านสร้าง Ban Sang 2. บางกระเบา Bang Krabao 3. บางเตย Bang Toei 4. บางยาง Bang Yang 5. บางแตน Bang Taen 6. บางพลวง Bang Phluang 7. บางปลาร้า Bang Pla Ra 8. บางขาม Bang Kham 9. กระทุ่มแพ้ว Krathum Phaeo การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอบ้านสร้างประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลบ้านสร้าง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านสร้างและตำบลบางกระเบา เทศบาลตำบลบางแตน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางแตนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านสร้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านสร้าง (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านสร้าง) องค์การบริหารส่วนตำบลบางกระเบา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางกระเบา (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านสร้าง) องค์การบริหารส่วนตำบลบางเตย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางเตยทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบางยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางยางทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบางพลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางพลวงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบางปลาร้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางปลาร้า ตำบลบางขาม และตำบลกระทุ่มแพ้วทั้งตำบล บ้านสร้าง
เขาช้างให้ อำเภอนาโยง นาโยง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตรัง เมื่อก่อนอำเภอนาโยงเป็นที่นาแปลงใหญ่ เรียกว่า 'นาหลวง' หรือ 'นาสามบิ้ง' และได้ตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาโยง เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2533 ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอนาโยงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองตรัง ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีบรรพตและอำเภอศรีนครินทร์ (จังหวัดพัทลุง) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอย่านตาขาว ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองตรัง การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอนาโยงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 53 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) แผนที่ 1. นาโยงเหนือ Na Yong Nuea 2. ช่อง Chong 3. ละมอ Lamo 4. โคกสะบ้า Khok Saba 5. นาหมื่นศรี Na Muen Si 6. นาข้าวเสีย Na Khao Sia การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอนาโยงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลนาโยงเหนือ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาโยงเหนือ องค์การบริหารส่วนตำบลนาโยงเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาโยงเหนือ (นอกเขตเทศบาลตำบลนาโยงเหนือ) องค์การบริหารส่วนตำบลช่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่องทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลละมอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลละมอทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสะบ้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสะบ้าทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลนาหมื่นศรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาหมื่นศรีทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลนาข้าวเสีย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาข้าวเสียทั้งตำบล อ้างอิง นาโยง
เมืองชุมพร เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครองของของจังหวัดชุมพร ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเมืองชุมพรตั้งอยู่ทางตอนบนของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอท่าแซะและอำเภอปะทิว ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสวี ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกระบุรี (จังหวัดระนอง) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเมืองชุมพรแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 17 ตำบล 165 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) แผนที่ 1. ท่าตะเภา Tha Taphao 2. ปากน้ำ Pak Nam 3. ท่ายาง Tha Yang 4. บางหมาก Bang Mak 5. นาทุ่ง Na Thung 6. นาชะอัง Na Cha-ang 7. ตากแดด Tak Daet 8. บางลึก Bang Luek 9. หาดพันไกร Hat Phan Krai 10. วังไผ่ Wang Phai 11. วังใหม่ Wang Mai 12. บ้านนา Ban Na 13. ขุนกระทิง Khun Krathing 14. ทุ่งคา Thung Kha 15. วิสัยเหนือ Wisai Nuea 16. หาดทรายรี Hat Sai Ri 17. ถ้ำสิงห์ Tham Sing การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเมืองชุมพรประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 19 แห่ง แบ่งเป็นเทศบาลเมือง 2 แห่ง เทศบาลตำบล 8 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 9 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองชุมพร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าตะเภาทั้งตำบล และยังครอบคลุมไปถึงบางส่วนของตำบลบางหมาก ตำบลนาทุ่ง ตำบลตากแดด ตำบลวังไผ่ และตำบลขุนกระทิง เทศบาลเมืองท่ายาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ายางทั้งตำบล เทศบาลตำบลวังไผ่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวังไผ่ เทศบาลตำบลปากน้ำชุมพร ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลปากน้ำ เทศบาลตำบลบางลึก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางลึกทั้งตำบล เทศบาลตำบลนาชะอัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาชะอังทั้งตำบล เทศบาลตำบลขุนกระทิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขุนกระทิง (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพร) เทศบาลตำบลบางหมาก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางหมาก (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพร) เทศบาลตำบลหาดทรายรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดทรายรีทั้งตำบล เทศบาลตำบลวังใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังใหม่ทั้งตำบล เทศบาลตำบลปากน้ำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากน้ำ (นอกเขตเทศบาลตำบลปากน้ำชุมพร) องค์การบริหารส่วนตำบลวังไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังไผ่ (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพรและเทศบาลตำบลวังไผ่) องค์การบริหารส่วนตำบลนาทุ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทุ่ง (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพร) องค์การบริหารส่วนตำบลตากแดด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตากแดด (นอกเขตเทศบาลเมืองชุมพร) องค์การบริหารส่วนตำบลหาดพันไกร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดพันไกรทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านนาทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งคาทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลวิสัยเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวิสัยเหนือทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำสิงห์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำสิงห์ทั้งตำบล มืเอง
พระพุทธศาสนา ศาสนาที่มีพระพุทธเจ้าเป็นศาสดา มีคำสอนแนะนำแนวทางในการดำเนินชีวิต เพื่อให้เกิดความสุข ลดความทุกข์ จนกระทั่งพ้นไปจากพันธนาการทั้งปวง เป็นอิสระอย่างแท้จริงด้วยความรู้แจ้ง เป็นศาสนาที่มีสรณะอันสูงสุดสามประการ ได้แก่ พระพุทธเจ้า พระธรรม และ พระสงฆ์ อันมีชื่อเรียกรวมว่าพระรัตนตรัย (แก้วอันมีค่าทั้ง 3) โดยพระพุทธเจ้าทรงตรัสรู้พระธรรม แล้วทรงสอนให้พระภิกษุรู้ธรรมจนหลุดพ้นตาม ทรงจัดตั้งชุมชนของพระภิกษุให้อยู่ร่วมกันเพื่อศึกษาและฝึกฝนตนเองให้หลุดพ้น เรียกว่าพระสงฆ์ (สงฆ์แปลว่าหมู่,ชุมนุม) แล้วทรงมอบหมายให้พระสงฆ์ทั้งหลายเผยแผ่พระธรรมเพื่อประโยชน์สุขของชาวโลก หลักธรรมคำสอนทางพุทธศาสนาในยุคก่อนจะบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรจะเรียกว่า 'พระธรรมวินัย' อันประกอบด้วย 'พระธรรม' คือความรู้ในสัจธรรมต่างๆ ที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสรู้แล้วนำมาแสดงแก่ชาวโลก กับ 'พระวินัย' คือกฎเกณฑ์ต่างๆ ที่ทรงบัญญัติไว้สำหรับผู้ที่ออกบวช เพื่อให้ผู้บวชสามารถอยู่ร่วมกันอย่างมีกฏเกณฑ์เป็นคณะสงฆ์ อันเป็นชุมชนตัวอย่างที่ดำเนินชีวิตเพื่อความพ้นทุกข์ โดยมีหมวดอภิธรรมไว้อธิบายคำจำกัดความของศัพท์ในหมวดพระธรรม และมีหมวดอภิวินัยไว้อธิบายคำจำกัดความคำศัพท์ในส่วนพระวินัย ในภายหลังเมื่อเริ่มมีการบันทึกคำสอนทั้งหลายไว้เป็นลายลักษณ์อักษร เรียกว่าคัมภีร์พระธรรม และคัมภีร์พระวินัย พระเถระผู้ทรงคุณในยุคสมัยนั้นได้เรียบเรียงคำอธิบายในหมวดอภิธรรมเพิ่มเติมอย่างละเอียด จนสามารถบันทึกเป็นคัมภีร์ 'พระอภิธรรม' ต่างหาก เมื่อรวมเรียกทั้งสามคัมภีร์แล้ว บันทึกหลักธรรมคำสอนทั้งหมดในศาสนาพุทธจึงเรียกว่า พระไตรปิฏก อ่านต่อ...
พนมสารคาม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอพนมสารคามมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านสร้างและอำเภอศรีมโหสถ (จังหวัดปราจีนบุรี) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีมหาโพธิ (จังหวัดปราจีนบุรี) และอำเภอสนามชัยเขต ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสนามชัยเขตและอำเภอแปลงยาว ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอราชสาส์น การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอพนมสารคามแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 87 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. เกาะขนุน (Ko Khanun) 15 หมู่บ้าน 5. หนองยาว (Nong Yao) 12 หมู่บ้าน 2. บ้านซ่อง (Ban Song) 14 หมู่บ้าน 6. ท่าถ่าน (Tha Than) 7 หมู่บ้าน 3. พนมสารคาม (Phanom Sarakham) 3 หมู่บ้าน 7. หนองแหน (Nong Nae) 15 หมู่บ้าน 4. เมืองเก่า (Mueang Kao) 7 หมู่บ้าน 8. เขาหินซ้อน (Khao Hin Son) 14 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอพนมสารคามประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลเกาะขนุน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเกาะขนุน เทศบาลตำบลเขาหินซ้อน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาหินซ้อนทั้งตำบล เทศบาลตำบลพนมสารคาม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพนมสารคาม เทศบาลตำบลบ้านซ่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านซ่องทั้งตำบล เทศบาลตำบลท่าถ่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าถ่านทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะขนุน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะขนุน (นอกเขตเทศบาลตำบลเกาะขนุน) องค์การบริหารส่วนตำบลพนมสารคาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพนมสารคาม (นอกเขตเทศบาลตำบลพนมสารคาม) องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเก่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองเก่าทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองยาวทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแหน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแหนทั้งตำบล พนมสารคาม
วังจันทร์ เป็นอำเภอหนึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดระยอง สถานีบริการน้ำมันในเขตตำบลชุมแสง ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอวังจันทร์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองใหญ่และอำเภอบ่อทอง (จังหวัดชลบุรี) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเขาชะเมาและอำเภอแกลง ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแกลงและอำเภอเมืองระยอง ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านค่ายและอำเภอปลวกแดง ประวัติ วังจันทร์ เป็นชื่อหมู่บ้านหนึ่งในตำบลกระแสบน อำเภอแกลง ใน พ.ศ. 2516 ทางราชการเห็นว่าพื้นที่ด้านเหนือของตำบลกระแสบนมีพื้นที่กว้างขวาง อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากที่ว่าการอำเภอ จึงแยกพื้นที่หมู่บ้านในตำบลกระแสบน ได้แก่ หมู่ 7–9, 13–15 (ในขณะนั้น) ตั้งเป็นตำบลวังจันทร์ และพื้นที่หมู่ 6, 10–12, 16 (ในขณะนั้น) ตั้งเป็นตำบลชุมแสง ใน พ.ศ. 2520 เมื่อพื้นที่ทั้ง 2 ตำบลมีความเจริญมากขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอแกลง รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย และเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน จึงประกาศแยกพื้นที่อำเภอแกลง ได้แก่ ตำบลชุมแสง และตำบลวังจันทร์ ตั้งเป็น 'กิ่งอำเภอวังจันทร์' โดยตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอและศูนย์ราชการต่าง ๆ ของกิ่งอำเภอในพื้นที่หมู่ 4 บ้านสำนักพริก ซึ่งอยู่ติดกับพื้นที่หมู่ 1 บ้านชุมแสง ตำบลชุมแสง เนื่องจากมีสภาพชุมชนและชุมนุมการค้าหนาแน่น และเป็นศูนย์กลางด้านการคมนาคม (ตั้งอยู่ในเขตของสุขาภิบาลชุมแสง) ใน พ.ศ. 2522 ทางราชการได้แบ่งแยกพื้นที่ 5 หมู่บ้านของตำบลชุมแสง มาจัดตั้งเป็น ตำบลป่ายุบใน ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอวังจันทร์ขึ้นเป็น 'อำเภอวังจันทร์' ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2534 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 16 มิถุนายน ปีเดียวกัน และแบ่งแยกพื้นที่ 5 หมู่บ้านของตำบลวังจันทร์ มาจัดตั้งเป็น ตำบลพลงตาเอี่ยม ใน พ.ศ. 2534 เป็นตำบลลำดับสุดท้ายของอำเภอ การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอวังจันทร์ แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 29 หมู่บ้าน 1. วังจันทร์ (Wang Chan) 6 หมู่บ้าน 2. ชุมแสง (Chum Saeng) 8 หมู่บ้าน 3. 7 หมู่บ้าน 4. 8 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอวังจันทร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลชุมแสง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของพื้นที่ตำบลชุมแสง (เฉพาะหมู่ที่ 1, 5) และตำบลพลงตาเอี่ยม (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 6) องค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังจันทร์ทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลชุมแสง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชุมแสง (เฉพาะหมู่ที่ 2–4, 6–8 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 5) องค์การบริหารส่วนตำบลป่ายุบใน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่ายุบในทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลพลงตาเอี่ยม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพลงตาเอี่ยม (เฉพาะหมู่ที่ 4–5, 7 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 6) อ้างอิง วังจันทร์
บ้านเหลื่อม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา ประวัติศาสตร์ วันที่ 18 ตุลาคม 2519 ได้แยกพื้นที่ตำบลบ้านเหลื่อม ตำบลวังโพธิ์ และตำบลโคกกระเบื้อง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอบ้านเหลื่อม ขึ้นกับอำเภอคง วันที่ 28 กันยายน 2522 ตั้งตำบลช่อระกา แยกออกจากตำบลวังโพธิ์ วันที่ 1 มกราคม 2531 ยกฐานะเป็น อำเภอบ้านเหลื่อม วันที่ 17 กรกฎาคม 2536 จัดตั้งสุขาภิบาลบ้านเหลื่อม ในท้องที่บางส่วนของตำบลบ้านเหลื่อม และ บางส่วนของตำบลวังโพธิ์ วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลบ้านเหลื่อมเป็นเทศบาลตำบลบ้านเหลื่อม ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอบ้านเหลื่อมตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองชัยภูมิ (จังหวัดชัยภูมิ) และอำเภอแก้งสนามนาง ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบัวใหญ่ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอคง ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเนินสง่า (จังหวัดชัยภูมิ) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอบ้านเหลื่อมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 39 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านเหลื่อม| (Ban Lueam) วังโพธิ์| (Wang Pho) โคกกระเบื้อง| (Khok Krabueang) ช่อระกา| (Cho Raka) การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอบ้านเหลื่อมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลบ้านเหลื่อม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านเหลื่อม ตำบลโคกกระเบื้อง และตำบลวังโพธิ์ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเหลื่อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเหลื่อม (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านเหลื่อม) องค์การบริหารส่วนตำบลวังโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังโพธิ์ (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านเหลื่อม) องค์การบริหารส่วนตำบลโคกกระเบื้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกกระเบื้อง (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านเหลื่อม) องค์การบริหารส่วนตำบลช่อระกา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่อระกาทั้งตำบล การขนส่ง ;รถไฟ การรถไฟแห่งประเทศไทย: ทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ (สายอีสานตอนกลาง ชุมทางแก่งคอย—ชุมทางบัวใหญ่) สถานี: บ้านเหลื่อม (สถานีหลัก) ที่หยุดรถ: บ้านโคกกระเบื้อง – บ้านหนองปรือโป่ง ;ทางหลวง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2160 คง - บ้านเหลื่อม ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2246 บ่อตะครอง - ตะโก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2369 พระทองคำ - แก้งสนามนาง ;รถประจำทาง รถประจำทาง จำนวน 1 สาย ได้แก่ สายนครราชสีมา – แก้งสนามนาง – ชัยภูมิ อ้างอิง บ้านเหลื่อม
เสลภูมิ เส-ละ-พูม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด เคยเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกาฬสินธุ์ ต่อมาเมื่อเห็นว่าเมื่อติดต่อราชการกับจังหวัดกาฬสินธุ์ ต้องเดินทางถึง 3 วัน แต่เดินทางไปจังหวัดร้อยเอ็ดใช้เวลาเพียงวันเดียว จึงยกอำเภอเสลภูมิ มาขึ้นกับจังหวัดร้อยเอ็ด ในปี พ.ศ. 2456 ประวัติ พระนิคมบริรักษ์ (เสน ประทุมทิพย์) บรรดาศักดิ์เดิม หลวงจุมพลภักดี บุตรอุปราชแพง หลานของพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ (ท้าวคำผง) นายกองชาวบ้านยวน ซึ่งพระสุนทรราชวงศาฯ (ท้าวเหม็น) ผู้ครองเมืองยศสุนทร (ยโสธร) ตั้งให้เป็นกรรมการเมืองยศสุนทร ต่อมาได้พาบรรดา ครอบครัว ญาติ บริวารอพยพจากถิ่นเดิม มาตั้งถิ่นฐานเพื่อขยายพื้นที่ทำมาหากิน และการปกครองใหม่ ที่โคกหัวภูดิน ซึ่งเรียกว่า 'บ้านเขาดินบึงโดน' ขึ้นกับเมืองยศสุนทร ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเสลภูมิตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโพธิ์ชัย อำเภอโพนทอง และอำเภอหนองพอก ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอกุดชุม อำเภอทรายมูล และอำเภอเมืองยโสธร (จังหวัดยโสธร) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพนมไพร ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภออาจสามารถ อำเภอทุ่งเขาหลวง อำเภอธวัชบุรี และอำเภอเชียงขวัญ การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเสลภูมิแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 18 ตำบล 235 หมู่บ้าน แผนที่ตำบลของอำเภอเสลภูมิ แผนที่หมู่บ้านในอำเภอเสลภูมิ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร 1 กลาง Klang 11 6,286 2 นางาม Na Ngam 16 7,605 3 เมืองไพร Mueang Phrai 14 6,227 4 นาแซง Na Saeng 14 5,519 5 นาเมือง Na Mueang 20 10,043 6 วังหลวง Wang Luang 18 5,996 7 ท่าม่วง Tha Muang 11 4,917 8 ขวาว Khwao 16 8,817 9 โพธิ์ทอง Pho Thong 14 8,153 10 ภูเงิน Phu Ngoen 18 11,754 11 เกาะแก้ว Ko Kaeo 14 7,623 12 นาเลิง Na Loeng 10 4,721 13 เหล่าน้อย Lao Noi 10 5,554 14 ศรีวิลัย Si Wilai 11 4,661 15 หนองหลวง Nong Luang 9 3,145 16 พรสวรรค์ Phon Sawan 9 4,417 17 ขวัญเมือง Khwan Mueang 11 6,307 18 บึงเกลือ Bueng Kluea 9 5,988 รวม 235 117,733 ข้อมูลปี 2565 การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเสลภูมิประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลเสลภูมิ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกลางและตำบลขวัญเมืองทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลนาเมือง เทศบาลตำบลขวาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขวาวทั้งตำบล เทศบาลตำบลเมืองไพร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองไพรทั้งตำบล เทศบาลตำบลนาเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเมือง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลเสลภูมิ) เทศบาลตำบลพรสวรรค์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพรสวรรค์ทั้งตำบล เทศบาลตำบลนาแซง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาแซงทั้งตำบล เทศบาลตำบลวังหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังหลวงทั้งตำบล เทศบาลตำบลเกาะแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะแก้วทั้งตำบล เทศบาลตำบลหนองหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหลวงทั้งตำบล เทศบาลตำบลท่าม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าม่วงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลนางาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางามทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์ทองทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลภูเงิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูเงินทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลนาเลิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเลิงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหล่าน้อยทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลศรีวิลัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีวิลัยทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบึงเกลือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงเกลือทั้งตำบล โรงเรียน ;โรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด โรงเรียนเสลภูมิพิทยาคม โรงเรียนเสลภูมิ โรงเรียนขวาววิทยาคาร โรงเรียนวังหลวงวิทยาคม โรงเรียนท่าม่วงวิทยาคม โรงเรียนโพธิ์ทองวิทยาคาร อ้างอิง เสลภูมิ
พลับพลาชัย เป็นอำเภอในจังหวัดบุรีรัมย์ เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอประโคนชัย ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอพลับพลาชัย มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองบุรีรัมย์และอำเภอกระสัง ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอปราสาท (จังหวัดสุรินทร์) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอประโคนชัย ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอประโคนชัย ประวัติ ในปี พ.ศ. 2530 พื้นที่ด้านทิศเหนือของอำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ มีพื้นที่กว้างขวาง อยู่ห่างไกลจากอำเภอเดิม มีประชากรจำนวนมาก ยากแก่การปกครองและพัฒนา เจ้าหน้าที่ของรัฐออกตรวจตราและเยี่ยมเยียนราษฎรไม่ทั่วถึง และเป็นชุมชนที่มีแนวโน้มว่าจะมีความเจริญต่อไปในอนาคต และเพื่อเป็นการอำนวยความความสะดวก และ ให้บริการแก่ประชาชนในด้านต่างๆ และมีสถานที่เพียงพอที่จะจัดตั้งสถานที่ราชการได้ กระทรวงมหาดไทยและผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์มีความเห็นสอดคล้องต้องกันว่าควรจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น ปีต่อมา พ.ศ. 2531 กรมการปกครองได้พิจารณาดำเนินการจัดตั้งกิ่งอำเภอ ซึ่งจังหวัดบุรีรัมย์ได้เสนอขอตั้งกิ่งอำเภอพลับพลาชัยในท้องที่อำเภอประโคนชัย ซึ่งกรมการปกครองได้บรรจุเข้าแผนการจัดตั้งกิ่งอำเภอและอำเภอระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2532 - 2537) จนเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2532 ทางราชการได้ประกาศแยกพื้นที่ตำบลจันดุม ตำบลโคกขมิ้น ตำบลป่าชัน ตำบลสะเดา และตำบลสำโรง ของอำเภอประโคนชัย ออกเป็น กิ่งอำเภอพลับพลาชัย และจังหวัดบุรีรัมย์ได้ทำพิธีเปิดป้ายที่ว่าการกิ่งอำเภอพลับพลาชัย เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2532 โดยใช้ สถานที่คือ ศาลาการเปรียญวัดบ้านสะเดา เป็นที่ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอพลับพลาชัย (ชั่วคราว) โดยใช้ชื่อกิ่งอำเภอว่า 'พลับพลาชัย' เป็นการนำคำว่า พลับพลา ซึ่งมาจากชื่อหมู่บ้านพลับพลา มาผนวกกับคำว่า 'ชัย' ซึ่ง เป็นนามคำท้ายของอำเภอประโคนชัย ซึ่งเป็นอำเภอเดิมนำมารวมกันเป็น 'พลับพลาชัย' ในปี พ.ศ. 2537 เมื่อพื้นที่มีความเจริญ เป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจ ไปรษณีย์โทรเลข รวมทั้งศูนย์ราชการ และเป็นที่ประชุมชนมากขึ้น จึงกำหนดเขตพื้นที่หมู่ 2 บ้านพลับพลา หมู่ 1,9,12 บ้านสะเดา หมู่ 4,10 บ้านนกเกรียน หมู่ 5 บ้านโคกกี่ หมู่ 7 บ้านโคกตะเคียน ตั้งเป็น สุขาภิบาลพลับพลาชัย ก่อนที่ในวันที่ 3 มิถุนายน ปีเดียวกัน มีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอพลับพลาชัย เป็นอำเภอลำดับที่ 15 ของจังหวัดบุรีรัมย์ การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอพลับพลาชัยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 67 หมู่บ้าน 18 หมู่บ้าน 15 หมู่บ้าน 10 หมู่บ้าน 13 หมู่บ้าน 11 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอพลับพลาชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลพลับพลาชัย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสะเดา เทศบาลตำบลจันดุม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจันดุมทั้งตำบล เทศบาลตำบลโคกขมิ้น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกขมิ้นทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลป่าชัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าชันทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลสะเดา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะเดา (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลพลับพลาชัย) องค์การบริหารส่วนตำบลสำโรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำโรงทั้งตำบล อ้างอิง พลับพลาชัย
สำโรง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอวารินชำราบ เมื่อปี พ.ศ.2528 ได้มีการแบ่งเขตการปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอสำโรง ซึ่งประกอบไปด้วย 6 ตำบล ได้แก่ ตำบลสำโรง ตำบลโคกก่อง ตำบลหนองไฮ ตำบลค้อน้อย ตำบลโคกสว่าง และตำบลโนนกาเล็น และต่อมาปี 2535 ได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอสำโรง และได้มีการแยกตำบลออกมาอีก3 ตำบล คือ ตำบลขามป้อม แยกออกจากตำบลสำโรง ตำบลโนนกลาง แยกออกจากตำบลหนองไฮ และตำบลบอน แยกออกจากตำบลโนนกาเล็น ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอสำโรงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวารินชำราบ ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวารินชำราบและอำเภอเดชอุดม ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเดชอุดม และอำเภอโนนคูณ (จังหวัดศรีสะเกษ) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอโนนคูณและอำเภอกันทรารมย์ (จังหวัดศรีสะเกษ) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอสำโรงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 ตำบล 108 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. สำโรง (Samrong) 12 หมู่บ้าน 6. โคกสว่าง (Khok Sawang) 12 หมู่บ้าน 2. โคกก่อง (Khok Kong) 17 หมู่บ้าน 7. โนนกลาง (Non Klang) 10 หมู่บ้าน 3. หนองไฮ (Nong Hai) 12 หมู่บ้าน 8. บอน (Bon) 7 หมู่บ้าน 4. ค้อน้อย (Kho Noi) 17 หมู่บ้าน 9. ขามป้อม (Kham Pom) 9 หมู่บ้าน 5. โนนกาเล็น (Non Ka Len) 12 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอสำโรงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลสำโรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำโรงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโคกก่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกก่องทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไฮทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลค้อน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลค้อน้อยทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโนนกาเล็น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนกาเล็นทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสว่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสว่างทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโนนกลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนกลางทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบอนทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลขามป้อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขามป้อมทั้งตำบล สำโรง