bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
ลานของโรงเรียนตำรวจแห่งชาติเบนินในเขตซงโก-นีมา เมืองกอตอนู เช่นเดียวกับในประเทศอื่น ๆ จำนวนมากที่มีมรดกตกทอดจากอาณานิคมฝรั่งเศส การบังคับใช้กฎหมายในประเทศเบนินเป็นความรับผิดชอบหลักที่มีร่วมกันระหว่างสารวัตรทหารฌ็องดาร์เมอรีกับ 'ตำรวจแห่งชาติ' พลเรือน อย่างไรก็ตาม ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 กองกำลังเหล่านี้ได้รวมเข้าเป็นกองกำลังเดียวที่เรียกว่า ตำรวจสาธารณรัฐเบนิน อดีตกองกำลัง ตำรวจแห่งชาติ อยู่ภายใต้เขตอำนาจของกระทรวงมหาดไทย ความมั่นคงสาธารณะ และกิจการศาสนา ประเทศถูกแบ่งออกเป็น 6 กองอำนวยการกรม การฝึกอบรมตำรวจฝึกขึ้นที่โรงเรียนตำรวจแห่งชาติในเมืองกอตอนู ฌ็องดาร์เมอรีแห่งชาติเบนิน มีบทบาททั้งทางทหารและตำรวจ เนื่องจากสถานะทางทหาร ฌ็องดาร์เมอรีจึงอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงกลาโหม มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงปอร์โต-โนโว ในฐานะกองกำลังตำรวจ มีอำนาจตำรวจฝ่ายบริหารและตุลาการ ปฏิบัติการทั้งในอาณาเขตหน่วย รับผิดชอบพื้นที่ที่กำหนด และหน่วยเคลื่อนที่ โดยรวมแล้วมีเขตอำนาจศาลเกือบ 90% ของดินแดนของประเทศ กองกำลังอื่น นอกจากตำรวจแล้ว การบังคับใช้กฎหมายยังได้รับการสนับสนุนจากกองกำลังหลายแห่ง รวมถึงกรมศุลกากร ผู้พิทักษ์น้ำและป่า และหน่วยผสมควบคุมตู้บรรทุกสินค้า หน่วยผสมควบคุมตู้บรรทุกสินค้า หน่วยผสมควบคุมตู้บรรทุกสินค้าประกอบด้วยเจ้าหน้าที่จากตำรวจ, ศุลกากร และผู้พิทักษ์น้ำและป่า ประจำการอยู่ที่ท่าเรือกอตอนู ทำหน้าที่ตรวจสอบตู้บรรทุกสินค้าเพื่อป้องกันการขนส่งสิ่งของต้องห้าม เช่น ยา อาวุธ และสินค้าลอกเลียนแบบ อ้างอิง แหล่งข้อมูล World Police Encyclopedia, ed. by Dilip K. Das & Michael Palmiotto published by Taylor & Francis. 2004, World Encyclopedia of Police Forces and Correctional Systems,second edition, Gale., 2006 Sullivan, Larry E. Encyclopedia of Law Enforcement. Thousand Oaks: Sage Publications, 2005.
เห็ดจมูกหมู เห็ดจมูกหมู หรือ “เห็ดปากหมู” เป็นเห็ดที่มีลักษณะต่างจากเห็นทั่วไป คือ ตัวดอกเห็ดจะไม่มีหมวกเห็ดบานยื่นออกมาเป็นลักษณะคล้ายกับร่มเหมือนสายพันธุ์อื่นๆ ความพิเศษของสายพันธุ์นี้คือ ดอกเห็ดจะมีลักษณะเป็นแท่งงอกออกมา คล้ายกับถ้วยหรือโอ่งใส่น้ำ มักขึ้นบริเวณขอนไม้ที่เปื่อยและฝังดินมานานจนผุพัง ด้วยลักษณะของดอกเห็ดที่เป็นแท่งนี้เอง จึงทำให้แต่ละท้องถิ่น มักจะมีชื่อเรียกเห็ดชนิดนี้ แตกต่างกันออกไป เช่น จังหวัดตราดเรียกว่า “เห็ดจมูกม้า” จังหวัดสงขลาบางพื้นที่เรียกว่า 'เห็ดนมหมู' บางจังหวัด หรือท้องถิ่นเรียก เห็ดจมูกหมู เห็ดตาควาย เห็ดดังหมู เห็ดปากหมู และเห็ดเท้าช้าง ชาวบ้านสมัยโบราณมักจะเก็บเห็ดจมูกหมูมาดูดกินแทนน้ำ เมื่อขาดน้ำหรือน้ำหมดในเวลาที่เดินป่า ลักษณะ ลักษณะของเห็ดจมูกหมู ภายนอกของเห็ดจะมีสีคล้ำ ยกเว้นบริเวณส่วนหน้าเห็ดหรือส่วนบนสุดจะมีลักษณะเป็นยอดหน้าตัด ไม่ได้มีรูปทรงเป็นโดมหรือลักษณะเป็นร่มที่กางเหมือนกับสายพันธุ์อื่น ๆ ส่วนหน้าตัดจะมีสีออกส้ม คล้ายปลายจมูกหมู หรือเท้าของช้าง จนเป็นที่มาของชื่อเห็ดสายพันธุ์นี้ ลักษณะภายนอก ส่วนที่เป็นสีคล้ำจะมีความเหนียว และมีขนเล็ก ๆ ขึ้นปกคลุมบริเวณยอดตัดสีส้ม ขนาดของเห็ด 1 ดอก จะอยู่ที่ประมาณ 1.5 cm. – 3 cm. ความสูงประมาณ 1-3 cm. ลักษณะภายในของเห็ดชนิดนี้จะเป็นเนื้อวุ้นใส ๆ และมีน้ำมากกว่าเห็ดทั่วไป ประโยชน์เเละสรรพคุณ คนเดินป่า หรือชาวบ้านสมัยโบราณมักจะเก็บเห็ดจมูกหมูมาดูดกินแทนน้ำ เมื่อขาดน้ำหรือน้ำหมดในเวลาที่เดินป่า อ้างอิง
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร น รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน รายชื่อบุคคล ชื่อ ชื่อรอง ปีที่เกิด(ค.ศ.) ปีที่เสียชีวิต(ค.ศ.) บ้านเกิด(ในวงเล็บคือสถานที่ในปัจจุบัน) บทบาท สังกัด เคยสังกัด หมายเหตุ อำเภอช่าง(นครยฺหวีหลิน มณฑลฉ่านซี) ผู้นำชนเผ่า ออหวน| ขุนนาง วุยก๊ก| เนี่ย โหย่วNie You聶友 อำเภออิเจี๋ยง(นครหนานชาง มณฑลเจียงซี) ขุนพล ง่อก๊ก| บรรณานุกรม ตันซิ่ว. สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ). เผย์ ซงจือ. อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้). ฟ่าน เย่. โฮ่วฮั่นชู. ฝาง เสฺวียนหลิง. จิ้นชู ซือหม่า กวาง. จือจื้อทงเจี้ยน ล่อกวนตง. สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้). เจ้าพระยาพระคลัง (หน). สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน). น
แผนที่อำเภอโชเซ จังหวัดชิบะ (เน้นสีเหลือง) ณ ค.ศ. 2010 อำเภอโชเซ เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2024 อำเภอนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 54,068 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 238 คนต่อตารางกิโลเมตร เดิมอำเภอนี้เคยครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของนครโมบาระ และส่วนเล็ก ๆ ของนครอิซูมิ เมืองและหมู่บ้าน เมืองโชนัง เมืองอิจิโนมิยะ เมืองมุตสึซาวะ เมืองนางาระ เมืองชิราโกะ หมู่บ้านโชเซ เทศบาลข้างเคียง นครโมบาระ นครอิจิฮาระ นครอิซูมิ เมืองโอตากิ นครโออามิชิราซาโตะ ภูมิศาสตร์ อำเภอโชเซครอบคลุมพื้นที่ทางตอนกลางของจังหวัดชิบะทางตะวันออกของคาบสมุทรโบโซ ทางตะวันตกของอำเภอครอบคลุมตั้งแต่แนวเนินเขาโบโซไปจนถึงที่ราบคูจูกูริ ทางตะวันออกของอำเภอทอดยาวไปตามชายฝั่งหาดคูจูกูริที่ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก แม่น้ำอิจิโนมิยะ ซึ่งมีความยาว มีต้นน้ำมาจากแนวเนินเขาโบโซในเมืองโชนัง และไหลลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิกที่หาดคูจูกูริในหมู่บ้านโชเซ ประวัติศาสตร์ ยุคเอโดะ ในยุคเอโดะ พื้นที่เกือบทั้งหมดของอำเภอโชเซในปัจจุบันเดิมเคยเป็นดินแดนเท็นเรียวที่อยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของรัฐบาลกลางและปกครองโดยซามูไรฮาตาโมโตะหลายคน ยกเว้นอิจิโนมิยะ ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การปกครองของแคว้นศักดินาอิจิโนมิยะ ซึ่งเป็น อาณาเขตศักดินาที่ปกครองโดยตระกูลคาโนะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ยุคใหม่ Chosei-gun |แผนที่อดีตเมืองและหมู่บ้านในอำเภอโชเซ โดยพื้นที่สีต่าง ๆ แสดงถึงเทศบาลในปัจจุบัน สีม่วงคือนครโมบาระในปัจจุบัน, สีฟ้าอ่อนคือหมู่บ้านไทโตที่แยกตัวไปรวมกับหมู่บ้านฟูรูซาวะในอำเภออิซูมิ ปัจจุบันอยู่ในนครอิซูมิ, สีเหลืองคือเมืองอิจิโนมิยะ, สีเขียวคือเมืองมุตสึซาวะ, สีแดงคือหมู่บ้านโชเซ, สีส้มคือเมืองชิราโกะ, สีฟ้าคือเมืองนางาระ, สีชมพูคือเมืองโชนัง อำเภอโชเซก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 จากการรวมกันของอำเภอนางาระ (3 เมือง, 17 หมู่บ้าน) และอำเภอคามิฮาบุ (1 เมือง, 5 หมู่บ้าน) โดยตั้งที่ว่าการอำเภอโชเซที่เมืองโมบาระ นับตั้งแต่ก่อตั้งอำเภอโชเซ มีการเปลี่ยนแปลงเขตการปกครองหลายครั้ง หมู่บ้านชิรากาตะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 เมืองโมบาระได้รับการยกฐานะเป็นนครและแยกตัวออกจากอำเภอโชเซเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1952 หมู่บ้านไทโตแยกตัวออกจากอำเภอโชเซไปรวมกับหมู่บ้านฟูรูซาวะในอำเภออิซูมิ หมู่บ้านนางาระได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1955 เมืองฮนโนรวมเข้ากับนครโมบาระเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 หมู่บ้านมุตสึซาวะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1983 ปัจจุบันอำเภอโชเซประกอบด้วย 5 เมือง และ 1 หมู่บ้าน แผนการผนวกรวมเทศบาลต่าง ๆ ในอำเภอโชเซเข้ากับนครโมบาระแล้วยุบอำเภอโชเซ ได้มีการเริ่มต้นประชุมหารือกันใน ค.ศ. 2002 ท้ายที่สุดที่ประชุมใน ค.ศ. 2002 ล้มเหลวในการบรรลุฉันทามติ เช่นเดียวกับที่ประชุมใน ค.ศ. 2006 ต่อมามีการจัดตั้งที่ประชุมควบรวมเทศบาลในอำเภอโชเซ ขึ้นอีกเมื่อ ค.ศ. 2007 แต่ก็ถูกยุบไปหลังจากผ่านไปหนึ่งปี เศรษฐกิจ เศรษฐกิจชายฝั่งทะเลของอำเภอโชเซเดิมเคยพึ่งพากับอุตสาหกรรมประมง แต่การทำประมงในอำเภอนี้กลับลดลงมาเป็นเวลานานแล้ว ในปัจจุบัน อำเภอนี้มีการผลิตผักและผลไม้ในโรงเรือนกันอย่างแพร่หลาย พื้นที่ที่เป็นภูเขาอันได้แก่ เมืองนางาระ เมืองโชนัง และเมืองมุตสึซาวะ เคยเป็นศูนย์กลางการเกษตรที่สำคัญ แต่ด้วยความที่อำเภอโชเซอยู่ใกล้กับเขตอุตสาหกรรมเคโย จึงได้เปลี่ยนพื้นที่เกษตรกรรมให้กลายเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมขนาดเล็กและบ้านจัดสรร การท่องเที่ยวในพื้นที่ชายฝั่งทะเลก็เพิ่มขึ้นเนื่องจากบริเวณนี้อยู่ใกล้กับเขตมหานครโตเกียวและมีการเชื่อมต่อด้วยทางรถไฟ อ้างอิง โชเซ
วรินทร วัตรสังข์ หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ แอนนา ทีวีพูล เป็นอดีตนักแสดง นางงาม และพิธีกรชาวไทย​ ​เกิดวันที่​ 18 สิงหาคม​ ​2527​เป็นคนจังหวัด​ นนทบุรี​ ประวัติ แอนนา วรินทร วัตรสังข์ หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ แอนนา ทีวีพูล เป็นอดีตนักข่าวบันเทิงและพิธีกรสาวมากความสามารถ เธอเริ่มต้นเส้นทางในวงการบันเทิงจากการเป็นนักข่าวของสำนักข่าวทีวีพูล ก่อนจะก้าวขึ้นมาเป็นพิธีกรรายการบันเทิงชื่อดัง สร้างชื่อเสียงให้เธอเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง แม้ วรินทร จะต้องเผชิญกับวิกฤตชีวิตหลายครั้ง เช่น ช่วงน้ำท่วมใหญ่ปี 2554-2555 ที่ทำให้เธอต้องลาออกจากงานประจำเพื่อไปทำงานต่างประเทศ หรือปัญหาคดีความเรื่องหวยทิพย์ แต่แอนนาก็ไม่เคยยอมแพ้ เธอกลับมาผงาดในวงการบันเทิงอีกครั้งในฐานะพิธีกรรายการ 'เผ็ดมันส์บันเทิง' ทางช่อง 8 และยังสร้างรายได้อย่างเป็นกอบเป็นกำจากอาชีพเสริมมากมาย ทั้งการไลฟ์ขายสินค้า รีวิวสินค้า และช่องยูทูบของตัวเอง และเธอเป็นเพื่อนสนิทนักแสดงสาวชื่อดัง ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์โดยทั้งคู่เริ่มสนิทกันตั้งแต่ตอนเรียนมหาวิทยาลัย ปี 1 ชีวิตส่วนตัว ด้านชีวิตส่วนตัว วรินทร เคยคบหาดูใจกับแฟนหนุ่มนอกวงการมานานกว่า 5 ปี และรับเด็กมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมคนหนึ่ง ชื่อ น้องแอร์พอร์ต ปัจจุบันแอนนากลับมาโสดอีกครั้ง แม้ว่าจะเลิกรากันแล้ว แต่ทั้งคู่ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน วงการบันเทิง เริ่มจากการชีวิตนักข่าวบันเทิง ต่อมาทำงานเป็นพิธีกรรายการบันเทิงที่สำนักข่าวทีวีพูล ทำให้เริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นในนาม แอนนา ทีวีพูล เมื่อเกิดเหตุการณ์น้ำท่วมครั้งใหญ่ช่วงปี 2554-2555 เข้าสู่ช่วงวิกฤตหลาย ๆ อย่าง เธอจึงตัดสินใจลาออกจากงานประจำ และเดินทางไปทำงานที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จนสามารถปลดหนี้ให้กับครอบครัวได้ ต่อมาแอนนาเดินทางกลับไทย และเริ่มมีงานในวงการบันเทิงอีกครั้ง ปัจจุบันเป็นพิธีกรรายการ เผ็ดมันส์บันเทิง ทางช่อง 8 นอกจากนี้ยังมีอาชีพเสริมอื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็น ไลฟ์สดขายของ รีวิวสินค้า รวมถึง ยูทูบเบอร์ นอกจากนี้แอนนา ยังคว้ามงกุฎจากเวทีสาวข้ามเพศอย่าง Miss Thai ACDC 2020 รวมถึงเป็นตัวแทนจากประเทศไทยในการประกวด Miss ACDC 2020 อีกด้วย คดีความ วรินทรเผชิญกับคดีหวยทิพย์ ที่ถูกตั้งทั้งหมด 3 ข้อหา คือ ฉ้อโกงประชาชน รับกินรับจ่าย และนำเข้าข้อมูลอันเป็นเท็จ โดยเธอประกันตัวออกมาด้วยจำนวนเงิน 75,000 บาท ต่อมาวรินทร โดนจับกุมคดีคดีกล่องสุ่มทอง ซึ่งมีผู้เสียหายจำนวนมาก มูลค่าความเสียหายกว่า 100 ล้านบาท ถูกศาลตัดสินสั่งจำคุก 100 ปี ล่าสุดเดือน ก.ย.2568 วรินทร เธอพยายามปิดชีวิตตัวเองในเรือนจำ แต่มีคนช่วยไว้ได้ทัน ปัจจุบันวรินทรป่วยเป็นโรคซึมเศร้า กินยารักษาโรคซึมเศร้าวันละ 9 เม็ด ผลงาน ละครโทรทัศน์ ปี พ.ศ. เรื่อง บทบาท ออกอากาศ 2563 เลดี้บานฉ่ำ แอนนี่ (รับเชิญ) ช่องวัน 31 ปอบผีเจ้า2 ชาวบ้าน (รับเชิญ) ช่อง 8 2566 Show Me Love แค่อยากบอกรัก แม่กีกี้ GrandTV พิธีกร รายการ​ spicy ช่อง​ทีวีพูล รายการ​ tvpool tonight ช่อง​5​ พิธีกรภาคสนาม เผ็ดมันส์บันเทิง ช่อง 8 การประกวด Miss Thai ACDC 2020 รองอันดับ​1 Miss ACDC 2012 อ้างอิง
อินทิราพอยต์ เป็นบริเวณตอนใต้สุดของดินแดนประเทศอินเดีย โดยเป็นหมู่บ้านในอำเภอนิโคบาร์ เกาะเกรตนิโคบาร์ หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ ประเทศอินเดีย อินทิราพอยต์ตั้งอยู่ในหมู่บ้านเกรตนิโคบาร์ เกาะรนโด เกาะทางเหนือสุดของอินโดนีเซียในอำเภอซาบัง จังหวัดอาเจะฮ์ เกาะสุมาตรา ตั้งอยู่ทางใต้ของเกาะลิตเติลอันดามัน 163 กิโลเมตร และจากอินทิราพอยต์ 145 กิโลเมตรหรือ 80 ไมล์ทะเล ทางอินเดียและอินโดนีเซียเลื่อนชั้นท่าเรือน้ำลึกซาบังภายใต้ความร่วมมือเชิงกลยุทธ์ทางทหารและเศรษฐกิจเพื่อปกป้องช่องทางระหว่างเกาะเกรตนิโคบาร์กับเกาะรนโด (ประมาณเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019) ซึ่งอยู่ห่างจากอินทิราพอยต์เพียง 612 กิโลเมตรหรือ 330 ไมล์ทะเล ศัพทมูลวิทยา หมู่บ้านนี้ได้รับการตั้งชื่อเป็นอินทิราพอยต์ตามอดีตนายกรัฐมนตรี อินทิรา คานธี ในอดีตมีชื่อว่า พิกมาเลียนพอยต์ (Pygmalion Point) และ พาร์สันส์พอยต์ (Parsons Point) พื้นที่นี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเพื่ออุทิศแด่อินทิรา คานธีในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 สมาชิกรัฐสภาท้องถิ่นเป็นผู้ประกาศเรื่องดังกล่าวเมื่ออินทิรา คานธีเยี่ยมชมประภาคารท้องถิ่นเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 พิธีเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1985 ประวัติ ประภาคารอินทิราพอยต์เปิดใช้บริการในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1972 ในเหตุการณ์แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย ค.ศ. 2004 ปลายทางใต้สุดของอินทิราพอยต์ที่อยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวทางเหนือ 500 กิโลเมตร จมลงไป หลังแผ่นดินไหว และพลเมืองหลายคนหายไปในสึนามิที่ตามมาหลังจากนั้น ครอบครัว 16-20 ครอบครัวที่อาศัยอยู่ถัดจากประภาคารและนักวิทยาศาสตร์ 4 คนที่กำลังศึกษาเต่ามะเฟืองหายสาบสูญ เขตบริหาร หมู่บ้านอยู่ภายใต้การบริหารของปัญจยาตลักษมีนคร ประชากร หมู่บ้านนี้สูญเสียพลเมืองจำนวนมากจากสึนามิ ค.ศ. 2004 โดยสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2011 บึนทึกว่าอินทิราพอยต์เหลือผู้อยู่อาศัยเพียง 4 ครัวเรือน อัตราการรู้หนังสืออยู่ที่ร้อยละ 85.19 อ้างอิง
ประเทศเอสวาตินี มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการแข่งขันครั้งที่ 12 ของประเทศในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ยกเว้น 2 ครั้งนี้ คือ โอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ซึ่งเกิดจากการคว่ำบาตรที่นำโดยคองโก และโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐ นักกีฬา รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้ กีฬา ชาย หญิง รวม กรีฑา 1 0 1 ว่ายน้ำ 1 1 2 รวม 2 1 3 กรีฑา ;ประเภทลู่และถนน นักกีฬา รายการ รอบเบื้องต้น ฮีท รอบรองชนะเลิศ รอบชิงชนะเลิศ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ ซิบูซิโซ เมทเซนจา 100 เมตรชาย 10.39 2 Q 10.39 8 ไม่ผ่านเข้ารอบ ว่ายน้ำ ผลการแข่งขันดังนี้ นักกีฬา รายการ ฮีต รอบรองชนะเลิศ รอบชิงชนะเลิศ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ แชดด์ นิง ท่าผีเสื้อ 100 เมตรชาย 1:09.85 35 ไม่ผ่านเข้ารอบ เฮย์ลีย์ ฮอย ท่าผีเสื้อ 100 เมตรหญิง 1:08.36 31 ไม่ผ่านเข้ารอบ อ้างอิง เอสวาตินี 2024
พลูโทเนียมเป็นธาตุที่มีเลขอะตอม 94 และสัญลักษณ์ คือ Pu เป็นธาตุโลหะกัมมันตรังสี ค้นพบครั้งแรกใน ค.ศ. 1940 โดยการระดมยิงยูเรเนียม-238 ด้วยดิวเทอรอน และได้ชื่อตามดาวพลูโต ต่อมาพบพลูโทเนียมได้ในธรรมชาติอีกด้วย แต่ในช่วงแรกการค้นพบถูกปิดเป็นความลับอันสืบเนื่องจากโครงการแมนฮัตตัน พลูโทเนียมเป็นโลหะแอกทิไนด์ สามารถเกิดปฏิกิริยาทางเคมีกับคาร์บอน ฮาโลเจน ไนโตรเจน และซิลิกอน เมื่อสัมผัสอากาศชื้นจะเกิดสารประกอบออกไซด์และไฮไดรด์ ซึ่งจะแตกออกเป็นผงแป้งที่สามารถติดไฟได้เอง ไอโซโทปของพลูโทเนียมที่เป็นวัสดุฟิสไซล์ (ได้แก่ พลูโทเนียม-239 และ พลูโทเนียม-241) สามารถเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์ได้ นำไปสู่การสร้างอาวุธนิวเคลียร์และเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ ระเบิดนิวเคลียร์สองลูกที่ใช้พลูโทเนียมเป็นเชื้อเพลิงที่เป็นรู้จักกัน ได้แก่ ทรินิตี (ทดสอบที่รัฐนิวเม็กซิโกเมื่อ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1945) และแฟตแมน (ทิ้งที่นางาซากิเมื่อ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 นำไปสู่การสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 และพระราชนัดดา – วัดพระศรีรัตนศาสดาราม – โฮเอลุงที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ทัทเธนัย (หรือ ทัทนัย หรือ ซีซินเนส; Tattǝnay; Tâttannu หรือ 𒋺𒄨𒉡 Tattannu) เป็นตัวละครในพระคัมภีร์ไบเบิลและผู้ว่าราชการมณฑลทางตะวันตกของแม่น้ำยูเฟรติสของเปอร์เซียในสมัยเศรุบบาเบลและรัชสมัยดาไรอัสที่ 1 เขาเป็นที่รู้จักจากการตั้งคำถามแก่พระเจ้าดาไรอัสในเรื่องการสร้างวิหารพระผู้เป็นเจ้า พระผู้เป็นเจ้าของอิสราเอลใหม่ โดยทั่วไปเป็นมิตรต่อชาวยิว การสร้างวิหารใหม่อีกครั้งนำโดยโยชูวา บุตรของโยซาดัก และเศรุบบาเบล บุตรของเชอัลทิเอล และได้รับพระราชทานจากพระเจ้าไซรัสที่ 1 ทัทเธนัยเขียนถึงพระเจ้าดาไรอัสเพื่อถามว่าข้อความเหล่านี้เป็นจริงหรือไม่ จากนั้นพระเจ้าดาไรอัสทรงเขียนพระราชสาส์นยืนยันว่าเป็นจริง ในพระราชสาส์น พระองค์ขอให้ประชาชนทำทุกวิถีทางเพื่อสนับสนุนการสร้างใหม่ในด้านการเงิน และไม่ทำอะไรเป็นการขัดขวางดังกล่าว มิเช่นนั้นจะต้องได้รับการลงโทษรุนแรง จารึกคูนิฟอร์มบาบิโลน แผ่นจารึกคูนิฟอร์มจำนวนหนึ่งซึ่งมีชื่อทัทเธนัยคงหลงเหลืออยู่ โดยเป็นส่วนหนึ่งของเอกสารที่อาจเป็นเอกสารประจำครอบครัว แผ่นจารึกที่เชื่อมโยงสมาชิกคนหนึ่งในครอบครัวนี้กับตัวละครในพระคัมภีร์คือตั๋วสัญญาใช้เงิน ซึ่งลงวันที่ในปีที่ 20 ของรัชสมัยดาไรอัสที่ 1 หรือ 502 ปีก่อน ค.ศ. โดยระบุว่าพยานในการทำธุรกรรมครั้งนี้คือคนรับใช้ของ “ตัตตันนู ผู้ว่าราชการตรงข้ามแม่น้ำ” แผ่นดินเหนียวนี้สืบอายุอย่างแน่นอนได้ถึงวันที่ 5 มิถุนายน 502 ปีก่อน ค.ศ. อ้างอิง อ่านเพิ่ม David E. Suiter, 'Tattenai,' in David Noel Freedman, ed., Anchor Bible Dictionary (New York: Doubleday, 1992), vol. 6, p. 336 A. T. Olmstead, 'Tattenai, Governor of ‘Beyond the River,’' Journal of Near Eastern Studies 3 (1944): p. 46. A drawing of the cuneiform text appears in Arthur Ungnad, Vorderasiatische Schriftdenkmäler Der Königlichen Museen Zu Berlin (Leipzig: Hinrichs, 1907), vol. IV, p. 48, no. 152 (Vorderasiatische Abteilung Tontafel/VAT 43560).
ท่าอากาศยานซัลทซ์บวร์ค หรือชื่อเต็มคือ ท่าอากาศยานซัลบวร์ค ว.อ.โมทซาร์ท (Salzburg Airport W. A. Mozart) เป็นท่าอากาศยานของนครซัลทซ์บวร์ค ประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองเพียงสี่กิโลเมตร และอยู่ห่างจากชายแดนเยอรมนีเพียงห้ากิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานที่มีจำนวนผู้โดยสารมากเป็นอันดับสองของประเทศออสเตรียรองจากท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา ท่าอากาศยานซัลทซ์บวร์คได้รับการตั้งชื่อตามว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท คีตกวีผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งเกิดในซัลทซ์บวร์ค ท่าอากาศยานแห่งนี้เปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี 1926 และมีการขยายและพัฒนาตามลำดับจนกลายเป็นท่าอากาศยานที่ทันสมัย รองรับผู้โดยสารที่เดินทางมายังซัลทซ์บวร์คเพื่อท่องเที่ยวทั้งในตัวเมืองและบริเวณเทือกเขาแอลป์ละแวกใกล้เคียง โดยเฉพาะในฤดูหนาวที่มีนักท่องเที่ยวมาเล่นสกีเป็นจำนวนมาก ท่าอากาศยานซัลทซ์บวร์คมีอาคารผู้โดยสารจำนวนสองหลัง ได้แก่ เทอร์มินัล 1 ซึ่งเป็นอาคารหลัก และเทอร์มินัล 2 ซึ่งมีขนาดเล็กกว่า ท่าอากาศยานรองรับสายการบินทั้งในประเทศและระหว่างประเทศ มีบริการเส้นทางบินถาวรสู่เมืองสำคัญ เช่น ลอนดอน, แฟรงก์เฟิร์ต, ซือริช, อิสตันบูล และดูไบ อ้างอิง ซล
เจดีย์ เป็นตำบลในอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลเจดีย์ ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลเจดีย์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองโอ่ง ทิศตะวันออก ติดต่อตำบลศาลาขาว ตำบลสวนแตง (อำเภอเมืองสุพรรณบุรี) ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบ้านดอน และตำบลวังน้ำเย็น (อำเภอบางปลาม้า) และตำบลหัวโพธิ์ (อำเภอสองพี่น้อง) ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลกระจัน ประวัติ เจดีย์ เดิมเป็นพื้นที่ของ 3 ตำบล ในปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 5 บ้านไผ่ลูกนก ของตำบลบ้านดอน กับหมู่ 6 บ้านวัดนก,หมู่ 7 บ้านตาลลูกอ่อน ของตำบลยุ้งทะลาย และหมู่ 5 บ้านโคกยายเกตุ,หมู่ 6 บ้านปากแสก ของตำบลกระจัน มาตั้งเป็นตำบลเจดีย์ การปกครองส่วนภูมิภาค การปกครองส่วนภูมิภาค ตำบลเจดีย์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านไผ่ลูกนก หมู่ที่ 2 บ้านวัดนก หมู่ที่ 3 บ้านตาลลูกอ่อน หมู่ที่ 4 บ้านโคกยายเกตุ หมู่ที่ 5 บ้านปากแสก หมู่ที่ 6 บ้านเกาะกลาง หมู่ที่ 7 บ้านโคกยายเกตุ หมู่ที่ 8 บ้านใหม่พานิช การปกครองส่วนท้องถิ่น ตำบลเจดีย์เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเจดีย์ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลเจดีย์มี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 20.90 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,544 คน และ 719 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลเจดีย์อยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเจดีย์ ปี พ.ศ. 2550 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเจดีย์มี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 20.90 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,027 คน และ 697 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.1 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2552 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลเจดีย์อยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลเจดีย์ อ้างอิง เจดีย์ เจดีย์
เยฟเกนี วูเชทิช บนเหรียญรูเบิลรัสเซียระลึก 100 ปีชาตกาล เยฟเกนี วิกตอรอวิช วูเชติช (รัสเซีย: Евгений Викторович Вучетич; –12 เมษายน 1974) เป็นประติมากรชาวโซเวียต เป็นที่รู้จักจากผลงานประติมากรรมอนุสรณ์ต่าง ๆ ที่สร้างขึ้นส่วนใหญ่ด้วยศิลปะอุปมานิทรรศน์ เช่น เสียงเพรียกจากมาตุภูมิ วูเชติชเกิดที่เยกาเตรีนอสลาฟ จักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันอยู่ในประเทศยูเครน) บิดาคือวิกตอร์ วูเชติช (Viktor Vuchetich หรือ Vučetić) ชาวมอนเตเนโกรที่อพยพมายังโซเวียต มารดาคืออันนา อันเดรฟนา สเตวาร์ต (Anna Andreevna Stewart) ลูกครึ่งรัสเซีย-ฝรั่งเศส เขาเป็นศิลปินขบวนการสัจนิยมสังคมนิยมคนสำคัญ และได้รับรางวัลเลนินในปี 1970, รางวัลสตาลินหลายครั้ง (1946, 1947, 1948, 1949, 1950), เครื่องราชเลนินสองครั้ง, เครื่องราชสงครามรักชาติระดับสอง, วีรชนของแรงงานสังคมนิยม (1967) และ ศิลผินของประชาชนแห่งโซเวียต (1959) ผลงาน อนุสรณ์สงครามโซเวียต ในสวนเทรปทาแวร์ เบอร์ลิน (1946–1949) อนุสรณ์นีกอไล วาตูติน ในเคียฟ ยูเครน (1948) ถูกถรื้อถอนไปในปี 2023 ให้ผองเราได้ตีดาบมาเป็นจานไถ ในสวนของสหประชาชาติ (1957) และอีกชิ้นที่ชื่อเดียวกันด้านหน้าโรงงาน 'Gazoapparat' ในวอลโกกราด อนุสรณ์เฟลิกซ์ เจอร์จินสกี (1958) เดิมทีตั้งอยู่ที่จัตุรัสลูบียังกาในมอสโก เสียงเพรียกจากมาตุภูมิ! ในมามาเยกูร์กัน (1963–1967) zu Pflugscharen - Jewgeni Wutschetitsch - Geschenk der Sowjetunion an die UNO - |ให้ผองเราได้ตีดาบมาเป็นจานไถ เบอร์ลิน генералу армії М. Ф. Ватутіну Київ Грушевського Михайла вул., Маріїнський парк.อนุสรณ์วาตูตินในเคียฟ อ้างอิง
เทศบาลเมืองเจ้าเจ็ด เป็นเทศบาลเมืองที่ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเจ้าเสด็จทั้งตำบล บางส่วนของตำบลเจ้าเจ็ด และบางส่วนของตำบลบ้านแถว ในอำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่ตั้งและอาณาเขต เขตเทศบาลเมืองเจ้าเจ็ดมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลรางจรเข้ ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองเสนาและเขตเทศบาลตำบลสามกอ ทิศใต้ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลชายนาและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลดอนทอง ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลปลายกลัดและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางซ้าย (อำเภอบางซ้าย) ประวัติ ใน พ.ศ. 2516 บริเวณริมคลองเจ้าเจ็ดเป็นที่ตั้งของชุมนุมชนหนาแน่นตลอดสองฝั่งคลอง โรงเรียน วัด รวมทั้งศูนย์ราชการของอำเภอ เป็นที่ประชุมชนมากขึ้น จึงกำหนดเขตพื้นที่บางส่วนของหมู่ 8–13 ของตำบลรางจรเข้, บางส่วนของหมู่ 1–5 ของตำบลบ้านแถว และบางส่วนของหมู่ 1–7 ของตำบลเจ้าเจ็ด ตั้งเป็น สุขาภิบาลเจ้าเจ็ด ปี พ.ศ. 2522 ทางราชการแยกพื้นที่หมู่ 8–13 ของตำบลรางจรเข้ที่มีพื้นที่ตั้งอยู่ในเขตสุขาภิบาลเจ้าเจ็ด ออกไปตั้งเป็นตำบลเจ้าเสด็จ ทำให้สุขาภิบาลเจ้าเจ็ดรับพื้นที่ตำบลเจ้าเสด็จมาทั้งหมด ใน พ.ศ. 2539 สุขาภิบาลเจ้าเจ็ดมีพื้นที่ 10.69 ตารางกิโลเมตร ประชากร 10,348 คน และ 2,167 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.1 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร จึงจัดตั้งสุขาภิบาลเจ้าเจ็ด ขึ้นเป็น เทศบาลตำบลเจ้าเจ็ด ในปี พ.ศ. 2540 โดยได้รับการอนุมัติจัดตั้งจากพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ นายกรัฐมนตรี ใน พ.ศ. 2567 กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลเจ้าเจ็ดเป็น 'เทศบาลเมืองเจ้าเจ็ด' โดยให้มีผลใน พ.ศ. 2568 อ้างอิง เจ้าเจ็ด
บางงาม เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลบางงาม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลวังหว้า และตำบลบ้านกร่าง ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบ้านกร่าง ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลมดแดง ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลไร่รถ และตำบลดอนเจดีย์ (อำเภอดอนเจดีย์) ประวัติ เดิมตำบลบางงามมีพื้นที่ 12 หมู่บ้าน ต่อมาปี พ.ศ. 2501 นายพัฒน์ บุณยรัตพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกด้านทิศเเหนือของตำบลบางงามทั้งหมด 6 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1,8 บ้านดงขี้เหล็ก, หมู่ 2,6 บ้านวัดเกาะ, หมู่ 5 บ้านตลาดวังหว้า และหมู่ 8 บ้านดอนลาน ของตำบลบางงาม ออกไปตั้งเป็นตำบลวังหว้า ทำให้ในปัจจุบันเขตตำบลบางงามเหลือพื้นที่การปกครองเพียง 6 หมู่บ้าน การปกครองส่วนภูมิภาค การปกครองส่วนภูมิภาค ตำบลบางงามแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านนาป่า, บ้านดอนตะกู, บ้านหนองเพียน หมู่ที่ 2 บ้านลาดตะเข้, บ้านหนองบอน, บ้านนาพุทรา หมู่ที่ 3 บ้านดอนซาก, บ้านแอนตาผง, บ้านห้วยตาพรม, บ้านทุ่งขโมย หมู่ที่ 4 บ้านสวนสัก, บ้านโรงหีบ, บ้านท่าคอย, บ้านคอยเหนือ หมู่ที่ 5 บ้านนาป่า, บ้านดอนตะกู หมู่ที่ 6 บ้านดอนตะกู, บ้านทุ่งหลวง การปกครองส่วนท้องถิ่น ตำบลบางงามเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบางงาม ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบางงามมี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 25.97 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,221 คน และ 815 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบางงามอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางงาม อ้างอิง บางงาม บางงาม
ป้ายไม้ที่เขียนคำว่า อิจิโงะ อิจิเอะ อิจิโงะ อิจิเอะ เป็นวลีภาษาญี่ปุ่นสี่คำ (โยจิจุคุโงะ) ที่อธิบายถึงแนวคิดทางวัฒนธรรมในการให้คุณค่าแก่ธรรมชาติของช่วงเวลาหนึ่ง ๆ ที่ไม่อาจกลับคืน วลีนี้อาจแปลในความหมายว่า 'แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว' หรือ 'ครั้งหนึ่งในชีวิต' และมีไว้เตือนใจผู้คนให้รักในเหตุการณ์ใดหรือการพบปะใดก็ตามที่เกิดขึ้น เพราะมันจะไม่เกิดขึ้นซ้ำได้อีก แม้จะเป็นผู้คนกลุ่มเดิมมาพบกันในสถานที่ที่เดิมก็ตาม การพบปะกันในครั้งนั้น ๆ ก็ไม่อาจเกิดขึ้นซ้ำได้อีก ดังนั้น ทุกช่วงเวลาจึงเป็นประสบการณ์ที่ล้วนเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวในชีวิตเท่านั้น แนวคิดนี้มักนำไปเกี่ยวเนื่องกับพิธีชาญี่ปุ่น โดยเฉพาะปรมาจารย์ชา เซ็ง โนะ ริคีว และ อีอิ นาโอซุเกะ ประวัติศาสตร์ วลีนี้สามารถย้อนไปได้ถึงศตวรรษที่ 16 เป็นคำโดยปรมาจารย์ชา เซ็ง โนะ ริคีว: (โอกาสเดียวในชีวิตเดียว) ศิษย์ของริคีว ยามาโนะอูเอะ โซจิ เขียนคำสั่งใน ยามาโนะอูเอะ โซจิ คิ (Yamanoue Sōji Ki) ว่า จงให้ความเคารพเจ้าภาพ 'ราวกับว่าเป็นการพบว่าที่จะเกิดขึ้นแค่ครั้งเดียวในชีวิตนี้' โดยคำว่า อิจิโงะ ในศาสนาพุทธแบบญี่ปุ่นมีความหมายว่า 'จากเกิดจนตาย' หรืออีกนัยหนึ่งคือในช่วงชีวิตของคนคนหนึ่ง ต่อมาในกลางศตวรรษที่ 19 อีอิ นาโอซูเอะ ผู้ปกครองระดับสูงในรัฐโชกุลโทคุงาวะอรรถาธิบายถึงแนวคิดนี้ไว้ใน อาโนยุ อิชิเอ ชู (Chanoyu Ichie Shū) ว่า การจัดพิธีชาควรให้ความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง อาจเรียกได้ว่าพิธีชานั้นเป็นการพบปะกันเพียงครั้งเดียว ('อิจิโงะ อิจิเอะ') แม้ว่าเจ้าภาพและแขกจะพบปะกันบ่อยครั้ง แต่การพบปะสังสรรค์กันในวันหนึ่ง ๆ จะไม่สามารถเกิดขึ้นซ้ำได้อีกแน่นอน เมื่อมองในมุมนี้ การพบปะกันในแต่ละครุ้งถือเป็นโอกาสที่เกิดขึ้นครั้งเดียวในชีวิต ดังนั้น เจ้าภาพจึงต้องเอาใจใส่ในทุกแง่มุมของการพบปะกันอย่างจริงใจและทุ่มเทอย่างเต็มที่เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรไม่ดีเกิดขึ้น ส่วนแขกจะต้องเข้าใจว่าการพบปะกันครั้งนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก และต้องตระหนักดีว่าเจ้าภาพได้วางแผนไว้อย่างสมบูรณ์แบบ และต้องเข้าร่วมงานด้วยความจริงใจ นี่คือความหมายของคำว่า 'อิจิโงะ อิจิเอะ' บทบรรยายดังกล่าวเป็นที่มาของ โยจิจุคุโงะ (วลีสี่คำ) อิจิโงะ อิจิเอะ ที่ใช้กันในปัจจุบัน ในวัฒนธรรมสมัยนิยม วาทยกรชาวโรมาเนีย เซอร์จีว เซลีบีดาเช ยอมรับว่าความตั้งใจในทุก ๆ การแสดงดนตรีของเขาอย่างแน่วแน่นั้นมีอิทธิพลจากแนวคิดนี้ ภาพยนตร์ปี 1994 เรื่อง Forrest Gump ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นโดยใช้วลีนี้ในชื่อภาพยนตร์ว่า (Forrest Gump/Ichi-go Ichi-e) เพื่อสะท้อนถึงเรื่องราวในภาพยนตร์ ฮิโระ นาคามูระ มีวลีนี้เป็นวลีโปรดในละครชุดบนเอ็นบีซี Heroes ในสหรัฐ นายกรัฐมนตรีอินเดีย นเรนทร โมที ใช้วลีนี้เพื่ออธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างอินเดียกับญี่ปุ่นขณะเดินทางเยือนญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการในวันที่ 11 พฤศจิกายน 2016 ภัตตาคารอาหารญี่ปุ่นระดับดาวมิชลินมีชื่อว่า Ichigo Ichie ตั้งอยู่ในคอร์ก ประเทศไอร์แลนด์ บริษัทอสังหาริมทรัพย์และพลังงานทดแทนในญี่ปุ่นใช้ชื่อ Ichigo Inc. โดยมีที่มาจากวลีนี้ อ้างอิง