bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
ในประเทศสิงคโปร์ กฎหมายจราจรกำหนดห้ามผู้ขับขี่ยานพาหนะทำการกลับรถเว้นแต่มีป้ายจราจรนี้อนุญาต โนยูเทิร์นซินโดรม (NUTS) เป็นคำที่บัญญัติครั้งแรกโดยนักธุรกิจชาวสิงคโปร์ ซิม วง ฮู เพื่อใช้บรรยายพฤติกรรมทางสังคมของชาวสิงคโปร์ที่มีกรอบความคิดของการต้องปฏิบัติตามคำสั่งจากผู้มีอำนาจมากกว่าอย่างเคร่งครัดก่อนจะเริ่มทำสิ่วมดก็ตาม โดยเขาเปรียบเทียบกฎจราจรในสิงคโปร์กับในต่างประเทศเพื่อใช้อธิบายปรากฏการณ์ดังกล่าว โดยในสิงคโปร์นั้น ผู้ขับขี่ยานพาหนะห้ามกลับรถเว้นแต่ว่ามีป้ายจราจรที่มีไว้พิเศษสำหรับอนุญาตการกลับรถบอก เทียบกับในบาวประเทศที่การกลับรถสามารถทำได้โดยเสรีตราบที่ไม่มีป้ายห้ามกลับรถอยู่ การอุปมานี้นำมาใช้อธิบายความไร้เหตุผลแบบราชการที่เขาต้องเผชิญในสิงคโปร์ซึ่งไปกีดกั้นความคิดสร้างสรรค์ที่รัฐบาลสิงคโปร์เองเป็นผู้สนับสนุน โนยูเทิร์นซินโดรม ยังเป็นหนึ่งในข้อวิจารณ์หลักของความไม่ยืดหยุ่นของระบบการศึกษาในสิงคโปร์ ซึ่งสอนให้นักเรียนต้องปฏิบัติตามคำสั่งโดยไม่ตั้งคำถามมาตั้งแต่เด็ก ในสังคมที่ผลการเรียนและเอกสารรับรองวุฒิถูกให้ความสำคัญจนต้องแลกกับทักษะชีวิต ในปี ค.ศ. 2003 สมาชิกรัฐสภาได้นำวลีนี้มาใช้ประกอบการอภิปรายเกี่ยวกับประเด็นการส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการ สมาชิกรัฐสภาห้าคนลงความเห็นเหมือนกันว่า 'อุปสรรคใหญ่ที่สุดของชาวสิงคโปร์ในการสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเป็นผู้ประกอบการ คือกรอบความคิดแบบ NUTS' อ้างอิง
วัดสิงห์สถิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดสิงห์ อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 35 ไร่ 2 งาน 31.4 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 11 แปลง เนื้อที่ 167 ไร่ 3 งาน 6.2 ตารางวา ปัจจุบันเจ้าอาวาสชื่อพระอธิการศรีธะนนท์ กนฺตสีโล วัดสิงห์สถิตสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2375 ชาวบ้านเรียก วัดสิงห์ แต่เดิมบริเวณนี้เคยเป็นป่าคงเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ร้าย เช่น สิงโต เมื่อมีหมู่บ้านขึ้นมาเรียกบ้านสิง ต่อมาเมื่อได้สร้างวัดขึ้นก็เรียกว่า 'วัดสิงห์' เป็นชื่อของทางราชการและนามวัด ระยะนั้นเขียนเป็น 'วัดสิงห์สถิตย์' ต่อมาเมื่อ พ.ศ.2483 ไต้ตัดตัว 'ย์' เหลือเป็น 'วัดสิงห์สถิต' วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในราว พ.ศ. 2386 ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ.2457 เป็นต้นมา มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ในวัดนี้ด้วย อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 เป็นโบสถ์มหาอุตมีกำแพงแก้วโดยรอบ ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป หลวงพ่อใหญ่ ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ อ้างอิง สิงห์สถิต
ทุ่งคลี เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลทุ่งคลี ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลทุ่งคลี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลโคกช้าง ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลสระแจง (อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี) และตำบลหนองกระทุ่ม (อำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี) ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเขาดิน ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลยางนอน ประวัติ ทุ่งคลี เดิมเป็นพื้นที่ทุ่งกว้างในเขตตำบลเขาดินและตำบลโคกช้าง (ทุ่งนาและเป็นพื้นที่ป่าในบางส่วน) ต่อมาได้มีประชาชนได้อพยพย้ายถิ่นฐานเข้ามาอยู่และจับจองพื้นที่ในการทำมาหากิน ซึ่งคนในสมัยก่อนได้เปรียบเทียบพื้นที่สีเขียวเป็นเสมือนทุ่งที่ใช้สำหรับการตีคลี ตามวรรณคดีโบราณและได้เรียกทุ่งนี้ว่า ทุ่งคลี ปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกหมู่ 3–4 ของตำบลเขาดิน และหมู่ 3, 6–7 ของตำบลโคกช้าง มาตั้งเป็นตำบลทุ่งคลี รวมทั้งจัดตั้งสถานีตำรวจภูธรทุ่งคลีขึ้นปี พ.ศ. 2497 ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านคลองละออม ของตำบลทุ่งคลี กับหมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลนางบวช กับหมู่ 2 บ้านห้วยปลาช่อน, หมู่ 7 บ้านท่ามะนาว, หมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลเขาดิน ออกไปตั้งเป็นตำบลยางนอน การปกครองส่วนภูมิภาค การปกครองส่วนภูมิภาค ตำบลทุ่งคลีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านดอนฉนวน หมู่ที่ 2 บ้านคูเมือง หมู่ที่ 3 บ้านดอนตาลเสี้ยน หมู่ที่ 4 บ้านขุยโพธิ์ หมู่ที่ 5 บ้านกุ่มโคก หมู่ที่ 6 บ้านกร่างสามยอด หมู่ที่ 7 บ้านก้นวุ้ง หมู่ที่ 8 บ้านคลองยอ การปกครองส่วนท้องถิ่น ตำบลทุ่งคลีเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลทุ่งคลี ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลทุ่งคลีมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 39.15 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,704 คน และ 1,406 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลทุ่งคลีอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลี ปี พ.ศ. 2551 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลีมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 39.15 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,631 คน และ 1,680 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.1 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2553 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลีอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลทุ่งคลี อ้างอิง ทุ่งคลี ทุ่งคลี
โซนแอฟริกา รอบที่ 2 ของการแข่งขันฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก หรือที่เรียกว่า เพลย์ออฟ ซีเอเอฟ เป็นการแข่งขันที่มีทีมเข้าร่วมทั้งหมดสี่ทีมจากรอบคัดเลือกโซนแอฟริกา โดยทีมอันดับสองที่ดีที่สุดสี่ทีมจากกลุ่มใน รอบแรก ผ่านเข้าสู่รอบเพลย์ออฟ และทีมผู้ชนะจะผ่านเข้าสู่เพลย์ออฟระหว่างสมาพันธ์ รอบที่สองประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศแบบนัดเดียวจำนวนสองคู่ และรอบชิงชนะเลิศแบบนัดเดียวหนึ่งคู่ โดยแข่งขันทั้งหมดที่ประเทศโมร็อกโก ระหว่างวันที่ 13–16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2025 ทีมที่ผ่านเข้าร่วม ทีมอันดับสองที่ดีที่สุดสี่ทีมจากรอบแรกผ่านเข้าสู่รอบที่สอง โดยไม่นับผลการแข่งขันกับทีมอันดับที่หก เนื่องจากจำนวนทีมในแต่ละกลุ่มไม่เท่ากัน อันเป็นผลจากการถอนตัวของ เอริเทรีย รูปแบบการแข่งขัน ซีเอเอฟจัดลำดับวางสายทีมตามการจัดอันดับโลกชายฟีฟ่า ณ วันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2025 (แสดงในวงเล็บ) โดยทีมอันดับหนึ่งและสองพบกับทีมอันดับสี่และสามตามลำดับ ในระบบแพ้คัดออกแบบนัดเดียว โดยแข่งขันรอบรองชนะเลิศในวันที่ 13 พฤศจิกายน และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2025 การแข่งขันทั้งหมดจัดขึ้นที่ประเทศโมร็อกโก โดยการจับสลากเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2025 เป็นตัวกำหนดสนามแข่งขันในรอบรองชนะเลิศ ทีมผู้ชนะในรอบชิงชนะเลิศจะผ่านเข้าสู่ เพลย์ออฟระหว่างสมาพันธ์ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2026 หากผลการแข่งขันเสมอกันเมื่อครบเวลาปกติ จะต่อเวลาพิเศษ 30 นาที โดยแต่ละทีมสามารถเปลี่ยนตัวสำรองคนที่หกได้ หากยังเสมอกันอีก จะตัดสินผู้ชนะด้วยการดวลจุดโทษ + การวางสาย รอบรองชนะเลิศ คู่ที่ 1 รอบรองชนะเลิศ คู่ที่ 2 ผังการแข่งขัน สรุปผล รอบรองชนะเลิศ ---- รอบชิงชนะเลิศ ทีมผู้ชนะ คือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ซึ่งผ่านเข้าสู่ เพลย์ออฟระหว่างสมาพันธ์ อ้างอิง โซนแอฟริกา รอบคัดเลือก 2026
เทศบาลโพธิสัตว์ เป็นเทศบาลระดับอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองโพธิสัตว์ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาล เทศบาลแห่งนี้เดิมเรียกว่าอำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ ที่ตั้ง โพธิสัตว์ตั้งอยู่ใจกลางของพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของจังหวัด เทศบาลอำเภอนี้ล้อมรอบไปด้วยอำเภออื่น ๆ ทั้งหมด และเป็นอำเภอเดียวในโพธิสัตว์ที่ไม่มีพรมแดนติดกับจังหวัดอื่น ทางเหนือของโพธิสัตว์คืออำเภอกัณเฎียง ในขณะที่อำเภอบากานเป็นพรมแดนด้านตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออก ทางใต้คืออำเภอพนมกระวาน และอำเภอกระครเป็นพรมแดนด้านตะวันตกตามทางหลวงหมายเลข 5 นี่คืออำเภอที่เล็กที่สุดในจังหวัดโพธิสัตว์ตามพื้นที่และมีความหนาแน่นของประชากรสูงที่สุด แม่น้ำโพธิสัตว์ซึ่งเริ่มต้นจากทิวเขาบรรทัดตอนเหนือ ไหลผ่านใจกลางอำเภอที่เมืองโพธิสัตว์ มุ่งหน้าสู่ทะเลสาบโตนเลสาบ มีสวนสาธารณะเล็ก ๆ ริมแม่น้ำซึ่งชาวเมืองโพธิสัตว์มักมานั่งพักผ่อนในยามเย็น การปกครอง ลำดับที่ รหัสตำบล แขวง (สังกัด) 1 1505-01 จำเรินผัลសង្កាត់ចំរើនផល 3 1505-03 โลลกสะ សង្កាត់លលកស 4 1505-04 เผทะฮ์แพร็ย សង្កាត់ផ្ទះព្រៃ 5 1505-05 แพร็ยญี សង្កាត់ព្រៃញី 6 1505-06 โรลาบសង្កាត់រលាប 7 1505-07 สวายอาตសង្កាត់ស្វាយអាត់ 8 1505-08 บันทายฎีសង្កាត់បន្ទាយដី ลักษณะเฉพาะ เมืองโพธิสัตว์ ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัด ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลโพธิสัตว์ ห่างจากกรุงพนมเปญโดยรถยนต์ 188 กิโลเมตร เขตนี้ถือเป็นเขตเมืองมากกว่าเขตชนบท ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ประกอบด้วย 7 ตำบลและ 64 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้คือ 57,523 คนจาก 10,856 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากรครั้งล่าสุด ทางหลวงแผ่นดินและเส้นทางรถไฟสายเหนือ-ใต้เพียงแห่งเดียวในประเทศแบ่งเขตออกเป็นสองส่วน ดังนั้นหมู่บ้านทั้งหมดในเขตนี้จึงเข้าถึงสินค้าและบริการต่าง ๆ ได้อย่างสะดวก โรงพยาบาลประจำจังหวัดตั้งอยู่ในเมืองโพธิสัตว์ และมีโรงเรียนและบริการอื่น ๆ มากมาย อำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยการจัดการและเศรษฐศาสตร์ในเมืองหลักของจังหวัดอีกด้วย อ้างอิง โพธิสัตว์
ซัยยิด ชิฮาบ บิน ฏอริก บิน ตัยมูร อาล ซะอีด (พระราชสมภพ ค.ศ. 1955) เป็นสมาชิกเชื้อพระวงศ์โอมานและรองนายกรัฐมนตรีฝ่ายกิจการกลาโหม พระชนม์ชีพช่วงต้น พระองค์เป็นพระราชโอรสในซัยยิด ฏอริก บิน ตัยมูร กับซัยยิดะฮ์ ชะวานะฮ์ บินต์ ฮะมูด โดยเป็นพระโสทรอนุชาใน สุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริกและซัยยิด อะซะอัด บิน ฏอริก รองนายกรัฐมนตรีฝ่ายกิจการสัมพันธ์และความร่วมมือระหว่างประเทศ การสมรสและพระราชโอรสธิดา ชิฮาบทรงเสกสมรสกับเราเฎาะฮ์ บินต์ อับดุลลอฮ์ พระขนิษฐาในซัยยิดะฮ์ อาฮัด บินต์ อับดุลลอฮ์ โดยมีพระราชโอรสธิดา 4 พระองค์ คือ ซัยยิด มาลิก บิน ชิฮาบ บิน ฏอริก อาล ซะอีด ซัยยิด นาดิร บิน ชิฮาบ บิน ฏอริก อาล ซะอีด ซัยยิดะฮ์ มียาน บินต์ ชิฮาบ อาล ซะอีด อดีตพระชายาในเจ้าชายเดยาซิน มกุฎราชกุมารแห่งโอมาน ในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 และหย่าในช่วงต้น ค.ศ. 2022 ซัยยิดะฮ์ ซะรอยา บินต์ ชิฮาบ บิน ฏอริก อาล ซะอีด อาชีพ พระองค์เป็นเจ้าของและประธานเซเวนซีส์กรุป (Seven Seas Group) ที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1984 สำหรับกิจการทั้งหมด ได้แก่ เซเวนซีส์ปิโตรเลียม และเซเวนซีส์ชิปปิงแอนด์โลจิสติกส์ ใน ค.ศ. 2003 บริษัท Arabian Maritime and Navigation Aids Services (AMNAS) ของพระองค์ได้รับพระราชกฤษฎีกาให้สิทธิพิเศษในการให้บริการเดินเรือในน่านน้ำอาณาเขตโอมาน นอกจากนี้ ทรงดำรงตำแหน่งประธานของ อัสซีบคัพ ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของโอมานซึ่งมีฐานอยู่ในอัสซีบที่แข่งขันในโอมานโปรเฟสชันแนลลีก ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของฟุตบอลโอมาน ชิฮาบเคยเป็นพลเรือตรี และภายหลังกลายเป็นหัวหน้ากองทัพเรือโอมานตั้งแต่สิงหาคม ค.ศ. 1990 จนถึง ค.ศ. 2004 ในเวลานี้ พระองค์ยังเป็นรองผู้บัญชาการที่วิทยาลัยเสนาธิการกองทัพโอมาน หลังเกษียณจากกองทัพเรือ ชิฮาบยังคงเป็นที่ปรึกษาแก่สุลต่านกอบูส ลูกพี่ลูกน้อง ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 สุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริกทรงแต่งตั้งชิฮาบเป็นรองนายกรัฐมนตรีฝ่ายกิจการกลาโหม ในตำแหน่งนี้ ทรงมีอำนาจบริหารเหนือกองทัพทั้งหมดของประเทศ และรับคำสั่งเพียงองค์สุลต่านเท่านั้น พระอิสริยยศและพระยศ พระอิสริยยศ ฮิสไฮเนส ซัยยิด ชิฮาบ บิน ฏอริก บิน ตัยมูร อาล ซะอีด พระยศ อ้างอิง
วัดกลางคลองวัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเจ้าเสด็จ อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 24 ไร่ 44 ตารางวา มีอาณาเขตติดคลองทั้งสามด้าน อาณาเขตทิศเหนือยาว 240 เมตร ติดต่อกับที่ดิน ทิศใต้ยาว 250 เมตร ติดต่อกับคลองเจ้าเจ็ด ทิศตะวันออกยาว 130 เมตร ติดต่อกับคลองชลประทาน และทิศตะวันตกยาว 120 เมตร ติดต่อกับคลองวัวใหญ่ วัดกลางคลองวัฒนารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2428 โดยมีหลวงพ่อชาย เป็นผู้นำชาวบ้านจัดสร้างขึ้นและเรียกว่า วัดบ่อหัก ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น 'วัดกลางคลองวัฒนาราม* แต่ชาวบ้านมักเรียกสั้น ๆ ว่า วัดกลางคลอง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2445 บางครั้งชาวบ้านเรียก วัดสีม่วง เนื่องจากภายในอุโบสถมีสีม่วง อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 6.30 เมตร ยาว 14.20 เมตร โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 25 เมตร ยาว 42 เมตร สร้าง พ.ศ. 2522 สร้างด้วยไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 4 เมตร ยาว 8 เมตร สร้าง พ.ศ. 2473 เป็นอาคารไม้สัก ปูชนียวัตถุมี หลวงพ่อนาค พระปางนาคปรก เจดีย์ย่อมุมไม้ยี่สิบศิลปะรัตนโกสินทร์ มีลานปูนปั้นลายพันธ์พฤกษาคล้ายสร้างสังวาลย์ที่องค์เจดีย์ ยอดเจดีย์ทรงบาตร อ้างอิง กลางคลองวัฒนาราม
ชัยปรเมศวรวรมันที่ 1 พระนามส่วนพระองค์ อีศวรมูรติ เป็นพระมหากษัตริย์จามปาที่ครองราชย์ใน ค.ศ. 1044 ถึง 1060 พระองค์สถาปนาราชวงศ์ที่มีศูนย์กลางรอบญาจางและฟานซาง ที่จะปกครองเหนือมณฑลจามปาจนกระทั่ง ค.ศ. 1074 หลังการโจมตีของเวียดนามในภาคเหนือของจามปาอย่างน่าตกตะลึงที่ทำให้ราชอาณาจักรสั่นสะเทือน และคาดว่าทำให้ชัยสิงหวรมันที่ 2 ผู้ครองราชย์ สวรรคต ผู้บัญชาการทหารที่เกิดในตระกูลขุนนางนักรบ ซึ่งเคยเป็นข้าราชบริพารของผู้ปกครองในอดีต ได้ขึ้นครองราชสมบัติในฐานะพระเจ้าชัยปรเมศวรวรมันใน ค.ศ. 1044 ราชวงศ์นี้อ้างว่าสืบเชื้อสายจาก Uroja ในตำนาน ซึ่งมีอีกนามว่า Po Yan Ina Nagar ส่วนทางใต้ ดินแดนปัณฑุรังคะ (จังหวัดนิญถ่วนและจังหวัดบิ่ญถ่วน) ก่อกบฏต่อปรเมศวรวรมัน เนื่องจากดินแดนนี้ได้เลือกเจ้าชายจากฟานซางให้เป็นราชาธิราช และปฏิเสธที่จะยอมรับอำนาจของปรเมศวรวรมัน ใน ค.ศ. 1050 ปรเมศวรวรมันส่งพระราชนัดดาที่เป็นมกุฎราชกุมารผู้มีตำแหน่ง ศรีเทวราชามหาเสนาบดี (ไม่ทราบพระนามจริง) เพื่อปราบปรามกบฏปัณฑุรังคะ กบฏพ่ายแพ้ในสนามรบ หลายคนหนีไปที่ภูเขา ในที่สุดกบฏก็ถูกปราบ มกุฎราชกุมารทรงจับพวกกบฏแบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรกไปสร้างเมืองพันราง (ฟานซาง) ขึ้นมาใหม่ กลุ่มที่สองนำไปรับใช้ในวิหารและอาราม ปรเมศวรวรมันจึงเฉลิมฉลองชัยชนะเหนือพวกกบฏโดยการสร้างจารึกและศิวลึงค์เพื่อรำลึกถึงความสำเร็จของพระองค์ที่วิหารโปกลองการาย ในปีเดียวกัน พระองค์ย้ายราชสำนักไปที่ญาจาง พระองค์บูรณะวิหารโพนคร ส่งทูตไปยังจีนสมัยราชวงศ์ซ่งใน ค.ศ. 1050 คณะผู้แทนใน ค.ศ. 1053 ได้ร่วมเดินทางกับผู ซือหม่ายิง (Pú Sīmǎyīng, อะบู อิสมาอีล?) กับ Liang Bao และใน ค.ศ. 1056 ร่วมเดินทางกับผู ซือถัวผา (Pú Xītuópá, ?) ในช่วงรัชสมัยบั้นปลาง ศรียุวราชามหาเสนาบดีอ้างว่าเข้าพิชิตเมืองสัมภูปุระของจักรวรรดิเขมร โดยกองทัพของพระองค์ได้ทำลายล้างและปล้นสะดมวิหารเขมรทั้งหมด พร้อมทั้งบริจาคทรัพย์แก่วิหาร Śrīśānabhadreśvara ที่กำลังบูรณะในหมีเซิน ผู้ครองราชย์ถัดจากพระองค์คือพระราชนัดดานามว่าภัทรวรมันที่ 3 (ค. ค.ศ. 1060–1061) ผู้ครองราชย์เพียง 2 ปี ก่อนที่รุทรวรมันที่ 3 (ค. ค.ศ. 1062–1069/74) พระอนุชาขึ้นครองต่อ อ้างอิง บรรณานุกรม
การแข่งขันกีฬาสกีลีลาในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ณ ฮาร์บิน ประเทศจีน จัดขึ้นที่อุทยานสกีย่าปู๋ลี่ ระหว่างวันที่ 8–13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ตารางการแข่งขัน เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+8) อ้างอิงจากกำหนดการอย่างเป็นทางการ ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2025 เนื่องจากสภาพอากาศ ภายหลังการประชุมหัวหน้าทีมและได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการตัดสิน มีการตัดสินใจปรับเปลี่ยนวันและเวลาการแข่งขันรายการฟรีสกีบิ๊กแอร์ จากเดิมที่กำหนดไว้เวลา 11:00 น. ของวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ณ อุทยานสกีย่าปู๋ลี่ เป็นเวลา 10:10 น. ของวันที่ 12 กุมภาพันธ์ วันที่ เวลา รายการแข่งขัน 8 กุมภาพันธ์ 10:00 ฮาล์ฟไพป์ ชาย/หญิง 9 กุมภาพันธ์ 10:00 แอร์เรียลส์ หญิง 11:00 แอร์เรียลส์ ชาย 10 กุมภาพันธ์ 11:00 แอร์เรียลส์ ทีมผสม 11 กุมภาพันธ์ 11:00 สโลปสไตล์ ชาย/หญิง ซิงโครไนซ์หญิง 12:00 ซิงโครไนซ์ชาย 12 กุมภาพันธ์ 10:10 บิ๊กแอร์ ชาย/หญิง สรุปเหรียญรางวัล ประเทศไทย คว้าเหรียญรางวัลแรกในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ตารางเหรียญรางวัล อ้างอิง ท 2025 2025
วัดโบสถ์สมพรชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลราชคราม อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 3 งาน 56 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา วัดโบสถ์สมพรชัย สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2339 เดิมเรียกว่า วัดโบสถ์ บ้างเรียก วัดโบสถ์แควใหญ่ บ้าง ที่เรียกอย่างนั้นเนื่องจากวัดโบสถ์ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งชาวบ้านเรียกว่าแควใหญ่ ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น 'วัดโบสถ์สมพรชัย' เพื่อให้มีความหมายที่ดีขึ้น และจะได้ไม่มีใครเรียกเพี้ยนเป็นไปในทางที่ไม่ดี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2345 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 22 เมตร ยาว 5 เมตร อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 33 เมตร สร้างด้วยคอนกรีต สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 หอสวดมนต์เป็นอาคาร 2 ชั้น ใช้เป็นที่เรียนพระปริยัติธรรม ชั้นล่าง กุฎิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ มีหอระฆัง ศาลาท่าน้ำ 2 หลัง ฌาปนสถาน และสุสาน สำหรับปูชนียสถานมีพระประธานในอุโบสถ รายนามเจ้าอาวาส พระอาจารย์อ้น พระอาจารย์โฮก อินทวณฺโณ พระอธิการยวง สุวณฺณ พระอธิการต่าน ชิตปุญโญ พระครูประเสริฐ ถาวรธมฺโม อ้างอิง โบสถ์สมพรชัย
สงครามกัมพูชา–ดัตช์ ใน ค.ศ. 1643–1644 เป็ยความขัดแย้งที่เกิดจากการรัฐประหารที่ทำให้กษัตริย์กัมพูชาพระองค์ใหม่ขึ้นครองราชย์และเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลามด้วยความช่วยเหลือของพ่อค้าชาวมลายูที่อาศัยอยู่ในประเทศ กษัตริย์พระองค์ใหม่ทรงเริ่มการสังหารหมู่พนักงานบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์และต่อมาทรงเอาชนะกองกำลังดัตช์ที่ส่งมาเพื่อแก้แค้นชาวกัมพูชาได้ สงคราม ใน ค.ศ. 1642 เจ้าชายกัมพูชานามว่า เจ้าพระยาจันท์ ขึ้นครองเป็นสมเด็จพระรามาธิบดีหลังโค่นล้มและลอบปลงพระชนม์กษัตริย์องค์ก่อน พ่อค้าชาวมุสลิมมลายูในกัมพูชาช่วยพระองค์ยึดครองอำนาจ และต่อมาพระองค์เปลี่ยนศาสนาจากพุทธเป็นอิสลาม เปลี่ยนพระนามเป็นอิบราฮิม และสมรสกับสตรีมลายู จากนั้นพระองค์จึงเริ่มทำสงครามเพื่อขับไล่บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ โดยเริ่มการสังหารหมู่ที่เมืองหลวงของชาวดัตช์ก่อน ยึดเรือของพวกเขาไป 2 ลำ และสังหารพนักงานชาวดัตช์ของบริษัทไป 35 คน นอกเหนือไปจาก Pieter van Regemortes เอกอัครราชทูตของบริษัท ณ แม่น้ำโขง ฝ่ายกัมพูชาเอาชนะบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ในสงครามทางน้ำส่วนใหญ่ระหว่าง ค.ศ. 1643–1644 โดยกองกำลังกัมพูชาเสียชีวิต 100 ราย และกองกำลังดัตช์เสียชีวิต 156 รายจากทหารทั้งหมด 432 นายและเรือรบดัตช์หลายลำตกอยู่ในมือของกัมพูชา เอกอัครราชทูตบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ที่ถูกสังหารพร้อมกับพวกของเขาคือ Pierre de Rogemortes และกว่าที่อิทธิพลของยุโรปในกัมพูชาสามารถฟื้นตัวจากความพ่ายแพ้ของฝ่ายดัตช์ต้องรออีกสองศตวรรษต่อมา กษัตริย์มุสลิมชาวกัมพูชาถูกขับไล่และจับกุมโดยขุนนางเหงียนของเวียดนาม หลังพระอนุชา/เชษฐาของอิบราฮิมที่ยังคงนับถือศาสนาพุทธได้ร้องขอความช่วยเหลือจากเวียดนามเพื่อฟื้นฟูพุทธศาสนาให้กับกัมพูชาด้วยการปลดพระองค์ออกจากบัลลังก์ ในคริสต์ทศวรรษ 1670 ชาวดัตช์ได้ละทิ้งสถานีการค้าทั้งหมดที่พวกเขามีในกัมพูชาหลังการสังหารหมู่ใน ค.ศ. 1643 อ้างอิง ข้อมูล
วัดพระธาตุจอมปิง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาแก้ว อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง จากบันทึกเรื่องราวของชุมชนวัดพระธาตุจอมปิง ระบุว่าตำแหน่งที่สร้างพระธาตุจอมปิงนั้นเป็นวัดร้างที่มีมาตั้งแต่สมัยพระนางจามเทวี ต่อมาในสมัยพระเจ้าติโลกราชได้สร้างวัดขึ้นบริเวณซึ่งเป็นวัดร้างในพื้นที่ชุมชนของตน และตั้งชื่อว่า วัดจอมพี่เลี้ยง เพราะท่านนันทปัญญา พี่เลี้ยงของพระเจ้าติโลกราช ได้มาบูรณะวัดแห่งนี้ ใน พ.ศ. 2000 เกิดศึกพระยาใต้ยกทัพมาประชิดเมืองลำปาง เจ้าหมื่นด้งนครและพระเจ้าติโลกราชยกทัพมาช่วย และได้ฉลองชัยชนะที่วัดนี้ มีการตั้งชื่อวัดว่า วัดจอมพิงค์ชัยมงคล ต่อมาเรียกเพี้ยนเป็นวัดจอมปิงในปัจจุบัน จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2050 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ใน พ.ศ. 2518 เจ้าหน้าที่ ร.พ.ช. เข้ามาขุดดินบริเวณหลังวัดเจอโครงกระดูก และโบราณวัตถุหลายชนิด อาทิ กำไล ปลอกแขน ตะขอสำริด (ชิ้นส่วนประกอบเสลี่ยงหรือคานหาม) ตลอดจนลูกปัดหินและแก้ว นอกจากนั้นยังมีการพบโบราณวัตถุอีกบ้างในระหว่างการขุดสร้างบ้านเรือนบริเวณรอบวัด นอกจากนี้โบราณวัตถุหลายชนิดทำจากสำริดที่ใช้เทคโนโลยีในการผลิตสูง โบราณวัตถุที่พบเจ้าอาวาสพระธาตุจอมปิง พระอธิการอดุล ทนตจิตโจ ร่วมกับชาวบ้านได้ก่อสร้างอาคารเพื่อจัดแสดงโบราณวัตถุที่ขุดพบดังกล่าว เปิดให้ประชาชนเข้าขมอย่างเป็นทางการนับตั้งแต่ พ.ศ. 2544 พระธาตุที่สร้างขึ้นสมัยพระนางจามเทวี สูง 34 เมตร มีสีทองฐานย่อมุม ภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ จุดเด่นสำคัญของวัด คือ ภาพเงาสะท้อนของพระธาตุกลับหัว ผ่านรูเล็ก ๆ บนหน้าต่าง ทำให้เห็นบนพื้นภายในอุโบสถตลอดเวลาในช่วงที่มีแสงสว่างทั้งกลางวันและกลางคืน อ้างอิง พระธาตุจอมปิง
เช ซาฮารา ธิดาของ นูร์ โมฮาเม็ด (นิยมเรียกว่า เช ซาฮารา กาอุม อีบู; Che Zahara Kaum Ibu, 1907–1962) เป็นนักเคลื่อนไหวชาวมลายูซึ่งทำงานเกี่ยวกับด้านสิทธิสตรีและสิทธิเยาวชนในประเทศสิงคโปร์ เธอได้รับการยอมรับว่าเป็นสตรีชาติพันธุ์มลายูคนแรกของสิงคโปร์ที่ต่อสู้เพื่อสิทธิสตรีแบบสมัยใหม่ เช ซาฮารา เป้นผู้ก่อตั้งองค์การด้านสวัสดิการสตรีมุสลิมแห่งแรกของสิงคโปร์ ซึ่งคือ สมาคมสวัสดิการสตรีมลายู (Malay Women's Welfare Association; MWWA) ตลอดระยะเวลาสิบสามปี เธอ 'ดูแลสตรีและเด็กกำพร้ามากกว่า 300 คนโดยไม่ได้สินใจซึ่งพื้นหลังทางชาติพันธุ์และศาสนา' เธอให้ทั้งที่พักอาศัย สอนความรู้ทางศาสนา และทักษะพื้นฐานเพื่อประกอบอาชีพ เช่นการเย็บผ้า ชีวประวัติ เช ซาฮารา เกิดและเติบโตมาใน 'ครอบครัวที่ได้รับคใามเคารพในสิงคโปร์' บิดาของเธอ นูร์ โมฮาเม็ด (Noor Mohamed) เป็นหนึ่งในชาวมลายูคนแรก ๆ ที่ได้เรียนภาษาอังกฤษ ซาฮาราเรียนภาษาอังกฤษจากบิดาของเธอเช่นกัน สามีของเธอ อาลัล โมฮาเม็ด รุซซุล (Alal Mohamed Russull) เป็นผู้สนับสนุนเรียกร้องด้านรัฐสวัสดิการและความยุติธรรม หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เธอและสามีร่วมกันเปิดบ้านตัวเองเพื่อรับเด็กกำพร้า บ้านของทั้งสองตั้งอยู่บนถนนเดสเกอร์ (Desker Road) ซึ่งในเวลานั้นเป็นใจกลางย่านโคมแดงของสิงคโปร์ เช ซาฮารา ก่อตั้งองค์การ MWWA ในเดือนตุลาคม 1947 และขับเคลื่อนรณรงค์ด้านปัญหาที่เกิดจากการปฏิรูปการสมรสผ่านองค์การดังกล่าว MWWA ในเวลานั้นมีสมาชิกถึงแปดสิบคน ในจำนวนนี้มีห้าสิบคนเป็นครู ในปี 1948 เธอเขียนบทละครสั้นสี่ฉบับที่จะนำมาแสดงเพื่อใช้ประท้วงธรรมเนียมการแต่งงานแบบมลายูดั้งเดิม ซึ่งให้อำนาจฝ่ายชายในการหย่าร้างโดยไม่ต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามกฎหมาย เป็นต้น และยังสนับสนุนการผ่านรัฐบัญญัติเลย์ค็อกว่าด้วยการสมรส (Laycock Marriage Bill) ซึ่งเพิ่มอายุขั้นต่ำสำหรับการแต่งงานในสิงคโปร์ นอกจากนี้เธอยังตั้งต้นรณรงค์ให้สตรีในสิงคโปร์บริจาคเลือด ในผี 1955 เธอเป็นผู้แทนประเทศสิงคโปร์ในการประขุมสุดยอดมารดาโลกที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในปี 1961 เธอมีส่วนร่สมช่วยก่อตั้งวีเมนส์ชาร์เตอร์ขึ้นในสิงคโปร์ เธอได้รับการบรรจุชื่อในหอเกียรติยศสตรีสิงคโปร์ในปี 2014 อ้างอิง
ภาพวาดโดย Gustave Doré of Rizpah guarding the bodies of Armoni and Mephibosheth อารโมนีกับเมฟีโบเชท ในคัมภีร์ฮีบรูเป็นพระราชโอรส 2 องค์ของซาอูลกับพระสนมริสปาห์บุตรีอัยยาห์ หลังซาอูลสวรรคต ทั้งสองถูกสังหารเพื่อแก้แค้นจากความรุนแรงต่อคนกิเบโอน รายงานพระคัมภีร์ การสวรรคตของทั้งสองปรากฏใน2 ซามูเอล บทที่ 21 โดยระบุว่าอิสราเอลประสบกับความกันดารสามปี ซึ่งคาดว่าเกิดขึ้นจากซาอูลสังหารคนกิเบโอน ชาวกิเบโอนกล่าวแก่พระเจ้าดาวิดว่าไม่มีอะไรชดเชยพวกเขาได้อีกแล้ว นอกจากการตายของลูกชายทั้งเจ็ดของซาอูล . ดาวิดจึงส่งอารโมนี เมฟีโบเชท พระราชโอรสในซาอูล ระวังสับสนกับเมฟีโบเชทที่เป็นโอรสของโยนาทาน และพระราชนัดดาของซาอูล 5 พระองค์ (บุตรชายของเมราบกับอาดรีเอล) คนกิเบโอนสังหาร 7 คนนั้นทั้งหมด และแขวนร่างบนภูเขาเฉพาะพระพักตร์ที่กิเบอาห์ ร่างของพวกเขาถูกแขวนทิ้งไว้กลางแจ้งเป็นเวลาห้าเดือน และริสปาห์ผู้โศกเศร้าได้ปกป้องร่างของพวกเขาไม่ให้ถูกสัตว์ร้ายและนกล่าเหยื่อกิน ท้ายที่สุด ดาวิดสั่งให้นำร่างของพวกเขาลงและฝังไว้ในสุสานครอบครัวที่เศ-ลา ซึ่งฝังร่างของซาอูลกับโยนาทาน . อ้างอิง ข้อมูล
มาเก๊า เข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2025 ที่ฮาร์บิน ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ทีมจากมาเก๊าประกอบด้วยนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งชายจำนวน 21 คน นักกีฬา เลออง โชน กง และเจ้าหน้าที่ทีม เฉิง ฮิโอ ลาม เป็นผู้ถือธงในพิธีเปิดการแข่งขัน นักกีฬา ตารางด้านล่างนี้แสดงรายชื่อนักกีฬาของมาเก๊าตามกีฬาและเพศ กีฬา ชาย หญิง รวม ฮอกกี้น้ำแข็ง 21 0 21 รวม 21 0 21 ฮอกกี้น้ำแข็ง ทีมชาย ทีมฮอกกี้น้ำแข็งชายจากมาเก๊าได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันหลังจากได้รับคำเชิญหลังจากการประกาศครั้งแรกของทีมที่ผ่านเข้ารอบ 12 ทีมแรก ทีมมาเก๊าจบการแข่งขันในอันดับที่ 13 จาก 14 ทีม การชนะบาห์เรนเป็นชัยชนะแรกของมาเก๊านับตั้งแต่ปี 2019 และเป็นชัยชนะครั้งแรกในเหตุการณ์กีฬาระดับใหญ่ มาเก๊าได้รับการแทนที่โดยนักกีฬา 21 คนดังต่อไปนี้: เฉิง เซา (G) ชอน กา เมียว (D) กวน เฉินเทา (F) โฮ โฮ่ว (G) ฮอง อาร์กัส (F) หู จ้าวติ้ง (D) เลออง เว็ง เฮย์ (F) กง ชอง มาน (D) กู ฮิโอ ทง (D) เลา ชีชง (F) เลา ชอน โฮ (D) เหล่ย ปัก (F) เลออง ชอน กง (D) เลียง ม่านหลง (G) หลี่ ชอน เฮย์ (F) หลิน จื้อ หาง (F) ชิโนดะ คัตซุโยชิ (F) ซู เอ็ดดิสัน (F) อุน คินไฟ (F) หว่อง กิ๊ตเช็ง (D) เยือง โฮ ยิน (F) คำอธิบาย: G = ผู้รักษาประตู, D = กองหลัง, F = กองหน้า อ้างอิง ม
ประธานาธิบดีกินี-บิสเซา เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศกินี-บิสเซา ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ Umaro Sissoco Embaló ตั้งแต่วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 ประวัติ ประธานาธิบดีกินี-บิสเซาจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1973 ภายหลังการประกาศเอกราชฝ่ายเดียวจากโปรตุเกส โดยมี Luís Cabral เป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศ อย่างไรก็ตาม โปรตุเกสยอมรับเอกราชของกินี-บิสเซาในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1974 ตั้งแต่ก่อตั้งตำแหน่งนี้ ระบบการเมืองของประเทศยังคงไม่มีเสถียรภาพ João Bernardo Vieira ได้ยึดอำนาจจาก Luís Cabral ในปี 1980 และดำรงตำแหน่งผู้นำประเทศในช่วงปี 1980 ถึง 1999 และอีกครั้งในปี 2005 ถึง 2009 ต่อมาในปี 2003 ประธานาธิบดี Kumba Ialá ถูกยึดอำนาจโดยการรัฐประหารของกองทัพ และในปี 2012 ทหารได้พยายามรัฐประหารอีกครั้งโดยเข้ายึดส่วนต่าง ๆ ของกรุงบิสเซา ปัจจุบัน Umaro Sissoco Embaló ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีตั้งแต่วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 เขาเผชิญกับความพยายามรัฐประหารหลายครั้ง ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 เขาได้ประกาศยุบสภานิติบัญญัติหลังเกิดเหตุปะทะกันระหว่างกองกำลังของรัฐบาลกับหน่วยพิทักษ์แห่งชาติ โดยกล่าวว่าเป็นความพยายามก่อรัฐประหาร แม้เขาเคยประกาศเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2024 ว่าจะไม่ลงสมัครอีกสมัย แต่ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2025 เขาได้เปลี่ยนใจและประกาศลงสมัครอีกครั้งในการเลือกตั้งเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2025 การดำรงตำแหน่ง ตั้งแต่ปี 2021 รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐกินี-บิสเซาได้กำหนดระยะเวลาการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีไว้ 2 วาระ อ้างอิง