bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
วัดนาคูโมทนามัยปุญญาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกะไห อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน ปัจจุบันมีพระครูประโชติวุฒิคุณเป็นเจ้าอาวาส วัดนาคูโมทนามัยปุญญาราม เดิมชื่อ วัดโมทนามันปุญญาราม เดิมตั้งเป็นสำนักสงฆ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2442 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับอนุญาตให้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2482 โดยมีหลวงนครเป็นผู้ริเริ่มก่อสร้าง ต่อมาได้มีการขุดคูลัดข้างวัดไปคลองบางกะไห เพื่อความสะดวกในการสัญจรไปมา ชาวบ้านจึงเรียกชื่อว่า วัดนาคู ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดนาคูโมทนามัยปุญญาราม' วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2430 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ซึ่งพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางสะดุ้งมาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 ศาลาการเปรียญ กุฏิ เจดีย์ 3 องค์ ซึ่งนายเผือก นางอิ่ม สร้าง 1 องค์ นายหรั่ง นางเป้า สร้าง 1 องค์ และ 1 องค์ คงสร้างในสมัยเดียวกัน โรงเรียนพระปริยัติธรรมสร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 และในสมัยพระครูธรรมกิจนิเทศก์ (หลวงพ่อบุญชู นิจเจริญ) เป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างโรงเรียนประชาบาล อ้างอิง นาคูโมทนามัยปุญญาราม
วัดมหาวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ราว 2 ไร่ 3 งาน แต่ดั้งเดิมชาวบ้านละแวกวัดมหาวันเรียกว่า ชุมชนบ้านฮ่อม ส่วนใหญ่เป็นคนพื้นเมืองที่กล่าวกันว่าอพยพมาจากเมืองเชียงแสน วัดสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้ากาวิละ เมื่อครั้งที่ทรงกอบกู้เอกราชคืนจากพม่า สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2338 อย่างไรก็ดีข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2078 อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างภายในวัด ได้แก่ แนวกำแพงทางด้านหน้าของวัดมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปแบบพม่าอยู่ 4 ซุ้ม มีสิงห์คู่อยู่ด้านหน้าประจำแต่ละซุ้ม อุโบสถด้านหน้ามีลวดลายปูนปั้นฝีมือของช่างชาวล้านนาที่ประดิษฐ์ลวดลายไว้อย่างวิจิตรบรรจง ประตูไม้ด้านหน้าของอุโบสถแกะสลักเป็นลวดลายพุทธประวัติ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปประธานปางสมาธิ ศิลปกรรมแบบล้านนาผสมเชียงแสน วิหารหลวง ประดิษฐานพระพุทธปฏิมากรหรือที่ชาวบ้านเรียกว่า พระเจ้าโต สร้างด้วยศิลปะไทใหญ่ สร้างขึ้นด้วยแรงศรัทธาของคหบดีชาวไทใหญ่ในชุมชนที่ชื่อ พ่อเลี้ยงหม่องปึ๊ด ซึ่งเข้ามาทำสัมปทานไม้สักในภาคเหนือกับบริษัทบอมเบย์เบอร์มา ท่านจึงได้สร้างวิหารหลวงและพระเจ้าโต ตลอดจนได้ทำการบูรณะซ่อมแซมกำแพงซุ้มประดับรวมถึงรูปปั้นต่าง ๆ ในศิลปะแบบไทใหญ่ หอไตรสร้างเมื่อ พ.ศ. 2386 มีลักษณะสองชั้นเครื่องบนไม้มีหลังคาซ้อนชั้น แกะสลักและลวดลายฉลุ เจดีย์สีขาวฐานสี่เหลี่ยมย่อมุมซ้อนกันสามชั้น มีซุ้มประจำทิศ ทั้ง 4 ทิศ เดิมเป็นเจดีย์ศิลปะล้านนา ต่อมาทางการได้สร้างเจดีย์แบบพม่าขึ้นเมื่อครั้งเชียงใหม่ได้รับอิทธิพลพม่า เป็นเจดีย์ทรงสี่เหลี่ยมครอบเจดีย์องค์เดิมไว้ อ้างอิง มหาวัน
วัดโบสถ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองบางขลัง อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย วัดโบสถ์ หรือเรียกกันว่า วัดโบสถ์เมืองบางขลัง เนื่องจากอยู่ใกล้เมืองบางขลัง เดิมเป็นวัดร้าง ต่อมาชาวบ้านได้อพยพเข้ามาบุกเบิกที่ดินทำไร่ทำนาที่บริเวณวัดประมาณ พ.ศ. 2507 แล้วได้นิมนต์หลวงพ่อหยวก สุทธจิตโต สิทธิวิหาสิก มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสรูปแรกของสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2511 จนหลวงพ่อหยวก สุทธจิตโต มรณภาพ สำนักสงฆ์ก็เริ่มทรุดโทรมจนกลายเป็นวัดร้าง ภายหลังพระพิศาลพัฒโนดม ได้มอบหมายให้พระมหาบุญมี ภูริมงคลจาโร มาดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสได้ยกฐานะวัดโบสถ์ร้างเป็นวัดตั้งแต่วันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ราว พ.ศ. 2530 ชาวเมืองบางขลังฝันว่ามีพระพุทธรูปถูกฝังอยู่ใต้ดิน ติดกับพื้นที่วัดโบสถ์ จึงได้ขุดแล้วพบพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย ร่วมสมัยศิลปะสุโขทัย อายุราวพุทธศตวรรษที่ 18 ประทับนั่งบนฐานสำเภาสังฆาฏิเขี้ยวตะขาบชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อขาว ภายหลังได้นำมาประดิษฐานที่วัดโบสถ์ ปัจจุบันอยู่ในอุโบสถหลังใหม่ อุโบสถหลังใหม่เริ่มก่อสร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 2553 พระครูพิพัฒน์สุตากร เจ้าอาวาสวัดโบสถ์ ออกแบบและคุมงานก่อสร้างเอง มีลักษณะหลังคาจั่วแหลม หลังคายาวทอดตัวยื่นเลยออกมามีเสารับ (ระเบียงคต) ศิลปะผสมผสานวัฒนธรรมของ 6 ชนชาติ ทั้งลาว จีน กรีกโรมัน ขอม ไทย และอินเดีย อ้างอิง โบสถ์
มหาวิทยาลัยวาเล็นซิอา ประเทศสเปน Ars longa, vita brevis เป็นคำแปลภาษาละตินของคำพังเพยที่มีที่มาจากภาษากรีกโบราณ ซึ่งแปลโดยคร่าว ๆ ได้ว่า 'ความชำนาญต้องใช้เวลา, ชีวิตนั้นสั้น' (skilfulness takes time and life is short.) โดยคำพังเพยนี้ยกมาจากสองบรรทัดแรกของ Aphorismi โดยฮิปโปเครติส แพทย์ยุคกรีกโบราณ ในภาษาไทยนิยมแปลโดยทั่วไปว่า 'ศิลปะยืนยาว ชีวิตสั้น' และเกี่ยวพันกับศิลป พีระศรี คำแปล ตัวบทต้นฉบับภาษากรีก คำแปลเป็นภาษาละตินมาตรฐาน คำแปลเป็นภาษาอังกฤษจากภาษากรีก และคำแปลเป็นภาษาไทยจากภาษาอังกฤษ คือ: กรีก: ถอดอักษรเป็นโรมัน Ho bíos brakhús, hē dè tékhnē makrḗ, ho dè kairòs oxús, hē dè peîra sphalerḗ, hē dè krísis khalepḗ. ละติน: อังกฤษ (ไทย): Vīta brevis, ars longa, occāsiō praeceps, experīmentum perīculōsum, iūdicium difficile. Life is short, (ชีวิตนั้นสั้น) and art long, (และศิลปะยืนยาว) opportunity fleeting, (โอกาสผ่านมาและผ่านไป) experimentations perilous, (การทดลองสิ่งใหม่ล้วนมีความเสี่ยง) and judgment difficult. (และการตัดสินยาก เสมอ) การตีความ หนึ่งในประเด็นที่มักถูกยกมาพูดคุยมากที่สุดเกี่ยวกับวลีนี้คือคำว่า 'ศิลปะ' หรือ 'art' (tékhnē) ซึ่งมีความหมายดั้งเดิมว่า 'เทคนิค, หัตถการ' (ดังเช่นใน The Art of War) ไม่ใช่ศิลปะในแง่ของ 'วิจิตรศิลป์' (fine art) คำนี้มาจากงานเขียนของฮิปโปเครติส ซึ่งเป็นแพทย์ยุคโบราณและเขียนวลีนี้เป็นคำเปิดในงานเขียนทางการแพทย์ของเขา บรรทัดต่อมาจากวลีนี้เขียนว่า: 'แพทย์จะต้องไม่เพียงแต่เตรียมพร้อมที่จะทำสิ่งที่ถูกต้องโดยตัวเขาเอง แต่จะต้องทำให้ผู้ป่วย ผู้มีส่วนร่วม และบุคคลภายนอกให้ความร่วมมือด้วย' ฉะนั้น หากจะแปลวลีนี้ให้เข้าบริบท ควรแปลว่า 'การที่บุคคลหนึ่งจะชำนาญการในสิ่งใดก็ตาม (เช่นในบริบทนี้คือการแพทย์) ต้องใช้เวลา แต่ขณะเดียวกันบุคคลหนึ่งก็มีเวลาสั้นเหลือเกินที่จะทำ ฝึกฝนจนชำนาญ' วลีนี้ยังตีความได้ว่า 'แม้ศิลปินจะล่วงลับหรือถูกลืม แต่ศิลปะคงอยู่ตลอดไป' หมายเหตุ อ้างอิง
วัดหนามแดง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนามแดง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีพื้นที่ทั้งหมด 27 ไร่ มีพระครูปลัดนายกวัฒน์เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส วัดหนามแดงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2414 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2472 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 80 เมตร ยาว 160 เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ที่ตั้งวัดมีคลองขวางและคลองวังปลานักไหลผ่าน ที่มาของชื่อเนื่องจากในท้องที่นี้เมื่อร้อยกว่าปีก่อนมีต้นไม้ที่เมื่อหนามยังอ่อนจะมีสีแดงสดและทั้งต้นจะมีหนามแหลมคม ชาวบ้านให้ชื่อว่า ต้นหนามแดง (หรือต้นมะนาวโห่) จึงได้นำมาตั้งเป็นชื่อตำบล และต่อมานายหลำ และอำแดงวัน ได้บริจาคที่ดินบริเวณแห่งนี้ให้สร้างวัด และตั้งชื่อว่า 'วัดหนามแดง' ตามชื่อตำบล อุโบสถประดิษฐานพระพุทธชินราชศิลปะสุโขทัย มีภาพวาดจิตรกรรมฝาผนังด้วยสีน้ำอะครีลิค แสดงพุทธประวัติพระพุทธเจ้าประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานรวม 39 ภาพ ที่จำลองรูปแบบการวาดมาจากวัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก ภายในวัดเป็นที่ประดิษฐานของหลวงพ่อสองพี่น้อง อีกทั้งบริเวณวัดยังเป็นที่ตั้ง พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดหนามแดง ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์เก็บของเก่า รวบรวมเครื่องมือเครื่องใช้ในชุมชนสมัยโบราณ เช่น เรือต่าง ๆ เกวียนโบราณ อ้างอิง หนามแดง
วัดกะทู้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน 78 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 45 ไร่ วัดกะทู้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2426 ไม่ปรากฏหลักฐานผู้ใดสร้างขึ้น เดิมที่ตั้งวัดเป็นที่ลุ่มน้ำท่วมและประกอบกับมีแร่ดีบุกเป็นจำนวนมากพอสมควร จึงได้ย้ายวัดมาสร้างในที่ตั้งปัจจุบันในสมัยหลวงอำนาจนรารักษ์ เป็นกำนัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 30 เมตร ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2499 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528 วัดตั้งอยู่บนที่ราบสูงลาดตามไหล่เขามีลักษณะเป็น 3 ชั้น ชั้นสูงเป็นเขตพุทธาวาส ชั้นกลางเป็นเขตสังฆาวาส และชั้นล่างเป็นเขตจัดประโยชน์ทำสวน อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 10.50 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 มีหลังคา 3 ชั้น อุโบสถหลังเก่าเป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 ศาลาการเปรียญกว้าง 22 เมตร ยาง 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคา 2 ชั้น หอฉันกว้าง 12 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กหลังคาชั้นเดียว กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้และคอนกรีต ชั้นล่างของวัดมีการสร้างศาลาบำเพ็ญกุศลและโรงครัว เป็นศาลาบาตรและที่พักคนเดินทางและเป็นที่อยู่ของคนวัด ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อไม้เรียบ อ้างอิง กะทู้
วัดทุ่งยายชี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าตะเกียบ อำเภอท่าตะเกียบ จังหวัดฉะเชิงเทรา มีพระอธิการบุญเหลือ ขนติกโร เป็นเจ้าอาวาส วัดทุ่งยายชีสร้างโดยชาวบ้านทุ่งยายชี ซึ่งเป็นชุมชนเก่าแก่อย่างน้อยน่าจะเกิดราวต้นสมัยรัตนโกสินทร์ แต่เดิมสถานที่ตั้งแห่งนี้เป็นทุ่งป่าเต็งรัง จนเมื่อมีชาวบ้านตั้งบ้านเรือนอยู่เพียง 7–8 หลังคาเรือน มีแม่ชีคนหนึ่งเดินทางมาจากจันทบุรี มีจุดมุ่งหมายจะไปเมืองแปดริ้ว (ฉะเชิงเทรา) พอมาถึงทุ่งป่าเต็งรังแห่งนี้ก็ใกล้ถึงวันเข้าพรรษา ชาวบ้านจึงเชิญแม่ชีอยู่จำพรรษาที่หมู่บ้าน และสร้างกุฏิหลังเล็ก ๆ ให้เป็นที่อยู่อาศัยช่วงเข้าพรรษา ยายชีอยู่ที่นี่นานหลายปีจึงเสียชีวิต ชาวบ้านแถบนี้จึงเรียกสถานที่นี้ว่า ทุ่งยายชี ต่อมามีนายฮ้อยคนหนึ่งพร้อมด้วยชาวบ้านมีความเห็นร่วมกันว่าควรสร้างสำนักสงฆ์ขึ้นบริเวณนี้ จึงได้สร้างกุฏิและศาลา ตั้งเป็น สำนักสงฆ์ทุ่งยายชี ภายหลังในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีชาวบ้านบริจาคที่ดินสร้างวัด ตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อ พ.ศ. 2451 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ภายในวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินของวัด คือ โรงเรียนวัดทุ่งยายชี เปิดเมื่อ พ.ศ. 2488 ยกเลิกเมื่อ พ.ศ. 2496 และเปิดอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2501 อ้างอิง ทุ่งยายชี
วัดหนองโพธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยหมอนทอง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีพระอธิการบุ่นเลี้ยง ธมฺมกุสโล ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ที่ตั้งของวัดหนองโพธิ์ แต่เดิมเป็นที่ป่าทึบ ป่าใหญ่ มีหนองน้ำขนาดใหญ่ เล่ากันว่า เป็นเส้นทางสำหรับผู้ที่เดินทางจากนครปฐมไปยังพระแท่นดงรัง ใช้เป็นเส้นทางลัดทางหนึ่ง เมื่อเดินทางผ่านออกจากป่าแล้ว จะพบหนองน้ำขนาดใหญ่ จึงเรียกกันว่า หนองโผล่ ปัจจุบันเรียกเปลี่ยนมาเป็น หนองโพธิ์ เนื่องจากมีต้นโพธิ์ใหญ่อยู่ริมหนอง จากคำบอกเล่าของผู้สูงวัย เล่าว่า มีคน โพ้นทะเลมีภรรยาเป็นคนไทย มาตั้งบ้านเลื่อยไม้ อยู่ริมหนองใหญ่อยู่ประมาณ 10 ปี ราว พ.ศ. 2455 ต่อมาเกิดน้ำป่าไหลหลาก จึงได้อพยพหนีน้ำมาตั้งบ้านเรือนอยู่ในปัจจุบัน และได้มีผู้คนจากที่ต่าง ๆ ได้อพยพมาอยู่ จากนั้นมีการสร้างที่พักสงฆ์ และอาราธนาหลวงพ่อต่วม พุทฺธรกฺขิโต (ฤทธิศักดิ์สงคราม ณ เวียงจันทน์) ซึ่งท่านได้อพยพมาจากนครเวียงจันทน์ หลวงพ่อต่วม ท่านได้พักอยู่ชั่วระยะหนึ่ง จากนั้นได้ย้ายไปสร้างวัดโคกหม้อ จังหวัดราชบุรี วัดหนองโพธิ์ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 รายนามเจ้าอาวาส หลวงพ่อต่วม พุทฺธรกฺขิโต พ.ศ. 2470–2475 หลวงพ่อสิน สุนฺทโร พ.ศ. 2485–2495 พระอธิการวิวัย นนฺทวโร พ.ศ. 2502–2505 พระครูปิยธรรมรัต (ปิยธมฺโม) พ.ศ. 2516–2530 พระอธิการประสาน ปญฺญาพโล พ.ศ. 2530–2531 พระอธิการบุ่นเลี้ยง ธมฺมกุสโล พ.ศ. 2532– อ้างอิง หนองโพธิ์
การตรวจนับเม็ดเลือดอย่างสมบูรณ์ เป็นชุดการตรวจห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ที่ให้สารนิเทศเกี่ยวกับเซลล์ในเลือดของบุคคล CBC ระบุจำนวนเม็ดเลือดขาว เม็ดเลือดแดงและเกล็ดเลือด ความเข้มข้นของฮีโมโกลบินและฮีมาโทคริต (ร้อยละปริมาตรของเม็ดเลือดแดง) นอกจากนี้ยังรายงานดัชนีเม็ดเลือดแดง ซึ่งระบุขนาดเฉลี่ยและปริมาณฮีโมโกลบินของเม็ดเลือดแดง และอาจรวมถึงการนับแยกเม็ดเลือดขาว ซึ่งบอกปริมาณเม็ดเลือดขาวชนิดต่าง ๆ การส่งตรวจ CBC มักเป็นไปเพื่อประกอบการประเมินทางการแพทย์ และสามารถใช้เฝ้าติดตามสุขภาพหรือวินิจฉัยโรคได้ การแปลผลมักใช้การเปรียบเทียบกับพิสัยอ้างอิงซึ่งขึ้นอยู่กับเพศและอายุ ค่าเหล่านี้สามารนำไปใช้วินิจฉัยโรคบางโรคที่มีนิยามที่อิงจากค่าที่ได้จากการตรวจนับเม็ดเลือดอย่างสมบูรณ์ เช่น ภาวะเลือดจาง และ เกล็ดเลือดน้อย เป็นต้น ดัชนีเม็ดเลือดแดงสามารถให้สารนิเทศเกี่ยวกับสาเหตุของภาวะเลือดจางของบุคคลได้ เช่น การขาดธาตุเหล็กและการขาดวิตามินบี12 และผลการนับแยกเม็ดเลือดขาวสามารถใช้วินิจฉัยการติดเชื้อไวรัส แบคทีเรีย และปรสิต และโรคเลือด เช่น มะเร็งเม็ดเลือดขาว ได้ แต่ทั้งนี้ค่าที่เกินพิสัยอ้างอิงไม่จำเป็นต้องรักษาทางการแพทย์เสมอไป การทดสอบ CBC ใช้อุปกรณ์ห้องปฏิบัติการพื้นฐานหรือเครื่องวิเคราะห์โลหิตวิทยาอัตโนมัติซึ่งนับเซลล์และเก็บสารนิเทศเกี่ยวกับขนาดและโครงสร้างของเม็ดเลือด เครื่องยังวัดความเข้มข้นของฮีโมโกลบิน และคำนวณดัชนีเม็ดเลือดแดงจากค่าเม็ดเลือดแดงและฮีโลโกลบินที่ได้ นอกจากนี้ยังอาจใช้การตรวจด้วยมือเพื่อยืนยันค่าผิดปกติ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์แห่งบัลแกเรีย – คัตสึโดชาชิง – มะเร็งท่อน้ำดีที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
วัดตาลเอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาลเอน อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา วัดตาลเอนมีการปฏิบัติธรรมซึ่งได้นำแนวทางการสอนของพระธรรมสิงหบุราจารย์ (จรัญ ฐิตธมฺโม) แนวทางการปฏิบัติจะเป็นการฝึกแบบสติปัฏฐาน 4 (พอง-ยุบ)วัดตาลเอนเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา แห่งที่ 15 มีพระครูวิสุทธิ์ภาวนาประสิทธิ์ วิ.(จิรยุทธ์ อธิฉนฺโท) เป็นเจ้าอาวาส วัดตาลเอนเป็นวัดเก่าแก่สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี สันนิษฐานว่าสร้างโดยเจ้าเทพศักดิ์ ตามเอกสารหลักฐานของสำนักงานพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า วัดตาลเอนทำการสร้างบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2360 สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2371 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานเก่าแก่ในอุโบสถที่เป็นศิลปะอยุธยา เจดีย์หลังองค์อุโบสถ เจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ หลวงพ่อกลับ พระพุทธรูปสมัยกรุงศรีอยุธยา รัชสมัยพระเจ้าปราสาททอง ประดิษฐาน ณ ศาลา 80 ปี สถานที่ของสำนักปฏิบัติธรรมวัดตาลเอนแยกออกเขตวัดอย่างชัดเจนโดยตั้งอยู่คนละฝั่งถนน ประกอบด้วย อาคารปฏิบัติธรรม อาคารที่พัก โรงอาหาร โรงครัว รวมทั้งร้านสวัสดิการ ในส่วนของฝั่งวัดยังคงมีความเป็นธรรมชาติประกอบด้วยความร่มรื่นของแมกไม้ มีความสัปปายะต่อการปฏิบัติธรรม ซึ่งผู้ปฏิบัติธรรมสามารถขออนุญาตข้ามมาใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติได้ในบางโอกาส อ้างอิง ตาลเอน
วัดท่ามะปราง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านในตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก วัดท่ามะปรางอาจจะกร่อนมาจาก 'ท่าพระปรางค์' จากจารึกหรือการเขียนชื่อวัดลงในภาชนะหรือของใช้ เช่น โอ่งดินเผาสีแดงที่สมบูรณ์จารึกชื่อบนขอบโอ่ง ว่า '…ปี พ.ศ. 2496 วัดท่าพระปรางค์' อีกทั้งป้ายไม้สักทองก็แกะสลักว่าชื่อวัดท่าพระปรางค์ รวมถึงวัดพระปรางค์โบราณที่อยู่คู่มาแต่ดั้งเดิม วัดน่าจะสร้างในสมัยสุโขทัย บริเวณอุโบสถ์เดิมน่าจะมีความเก่าสมัยสุโขทัยตอนปลาย มีการขุดใต้อุโบสถ พบอิฐครึ่งวงกลมหนา 3 นิ้ว กว้าง 14 นิ้ว น่าจะเป็นอิฐของเสายุคเดิมและบริเวณกำแพงแก้วพบกระเบื้องเคลือบที่มีการเคลือบที่ไม่เหมือน สมัยสุโขทัยน่าจะเก่ากว่า อย่างไรก็ดีจากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2120 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระปรางค์ขนาดย่อมคล้ายวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ประดับกระเบื้องเบญจรงค์และได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุจากวัดบวรนิเวศวิหาร อุโบสถสร้างหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 โดยสร้างทับอุโบสถหลังเก่า ในบริเวณวัดยังมีใบเสมาและซากศิลาแลงโดยทั่วไป อาคารอนุสรณ์ 72 ปี เจดีย์เก่า ศาลาการเปรียญ อาคารผลิตเครื่องเบญจรงค์และในบริเวณวัดเป็นที่ตั้งของโรงเรียนเทศบาล 3 วัดท่ามะปราง อ้างอิง ท่ามะปราง
วัดบางพยอม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวรอ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก เดิมวัดบางพยอมเป็นสำนักสงฆ์ มีการย้ายตำแหน่งวัดมาเรื่อยจนถึงสมัยปัจจุบันมาแล้ว 4 ครั้ง ครั้งแรกได้ทำการก่อตั้งในพื้นที่ดินทางทิศทางเหนือของพื้นวัดปัจจุบันนี้มีระยะห่างจากวัดปัจจุบันนี้ประมาณ 600 เมตร อยู่ที่ตั้งนี้ประมาณ 2–3 ปี เพราะมีความกันดารและอยู่ในป่าดง ย้ายครั้งต่อมา ได้ย้ายจากสถานที่ครั้งแรกแล้วมาจัดตั้งตรงสถานที่ หลังวิหารหลวงพ่อดำ แต่ก็ย้ายไปด้วนเหตุผลเดียวกับการย้ายครั้งแรก ส่วนการย้ายครั้งที่สาม เป็นการหลีกภัยธรรมชาติ และสัตว์ที่รบกวนตลอดมา และย้ายมาอยู่ใกล้แม่น้ำน่าน สะดวกแก่การใช้น้ำได้ตลอดปี รวมถึงการคมนาคม ประกอบกับ ท่านขุนยศ นามสกุลท่านไม่ทราบ ได้ยกที่ดินให้ สร้างวัดราว พ.ศ. 2434 โดยมีสมภารเจ้าอาวาสชื่อหลวงพ่อเอี่ยม ไม่ทราบฉายาและนามสกุล ในสมัยหลวงพ่อชื่น แก่นเพิ่ม เป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างอุโบสถขึ้นและได้สร้างเสร็จเมื่อ ร.ศ. 124 ตรงกับ พ.ศ. 2444 สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2474 ต่อมาในสมัยหลวงพ่อพิศาล บุญโชติ ท่านได้พัฒนาวัดดังที่เห็นในปัจจุบัน มีการสร้างโรงเรียนประถมศึกษาที่ตั้งอยู่ในเขตของวัด ได้จัดการและดำเนินการสร้างถนนสายริมแม่น้ำน่านผ่านหน้าบ้านหมู่บ้านบางพะยอมเป็นดินกว้าง 4 เมตร สร้างกุฏิใหม่ สร้างหอสวดมนต์ขึ้นแทนหลังเก่าที่ชำรุดใช้ประกอบทางพระศาสนาไม่ได้ สร้างวิหารหลวงพ่อดำและศาลาการเปรียญ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2534 รายนามเจ้าอาวาส หลวงพ่อเอี่ยม พระชื่น แก่นเพิ่ม หลวงพ่อต่วน พระครูพิศาลบุญโชติ พระครูอนุวัตรวรธรรม อ้างอิง บางพยอม
วัดจันทร์ตะวันออก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระครูปริยัติกิจจานุกรม (พิน ฉินฺนาลโย ป.ธ.3) วัดจันทร์ตะวันออกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2276 ย้ายสถานที่สร้างเสนาสนะมาแล้วถึง 3 ครั้ง เนื่องจากเป็นวัดที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านจึงได้ถูกน้ำเซาะตลิ่งพัง แม้จะเป็นวัดที่สร้างใหม่ แต่ก็เชื่อว่าพระยาจักรีหรือพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เคยยกทัพและมาหยุดพักที่วัดแห่งนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 ศาลาการเปรียญกว้าง 26 เมตร ยาว 42 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2446 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 กุฏิสงฆ์จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ขนาดพระเพลากว้าง 2 ศอกคืบ เนื้อทองเหลือง พระประจำวัน 7 องค์ และพระประธานขนาดพระเพลากว้าง 1 ศอกคืบ ประดิษฐานอยู่ที่ศาลาการเปรียญ ประชาชนยังมาสักการะศาลพระสุพรรณกัลยา อ้างอิง จันทร์ตะวันออก
วัดจันทร์ตะวันตก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่าน ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ตั้งอยู่บริเวณสะพานสุพรรณกัลยา อยู่ตรงข้ามกับวัดจันทร์ตะวันออก วัดจันทร์ตะวันตกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 เดิมเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านที่เป็นป่าดง ในอดีตมี 'วัดรังเงิน' ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่มาก คงสร้างมาพร้อมการสร้างเมืองพิษณุโลก ต่อมาชาวลาวจากเวียงจันทน์ได้อพยพมาอาศัย จนเมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้เผาผลาญบ้านเรือนของผู้อุปถัมภ์วัดที่อยู่รอบ ๆ วัดก็ได้รับความเสียหาย ไม่สามารถดับไฟได้เพราะในหมู่บ้านมีแต่บ่อน้ำที่ขุดใช้เองทำให้มีน้ำไม่เพียงพอที่สู้ภัยจากไฟได้ อีกทั้งหมู่บ้านอยู่ห่างไกลจากแม่น้ำน่าน ชาวบ้านจึงเห็นสมควรว่าหาที่ตั้งวัดใหม่ที่อยู่ติดแม่น้ำ นายเทศ นางทองคำ มีจิตศรัทธาได้มอบที่ดินของตนให้กับวัดจำนวน 16 ไร่ 3 งาน เหตุผลที่ตั้งชื่อว่าวัดจันทร์เพราะมีตันจันทร์ใหญ่อยู่ 1 ต้น และมีต้นจันทร์เล็ก ๆ อีกหลายต้นขึ้นอยู่ในวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2490 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ มหาวิหารสมเด็จองค์ปฐม ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปสมเด็จองค์ปฐมปางมารวิชัย ทรงเครื่องมหาจักรพรรดิ มีซุ้มเรือนแก้ว ขนาดหน้าตัก 4 ศอก 9 นิ้ว ใกล้กำแพงวัดเป็นที่ประดิษฐาน หลวงพ่อทองไหลมา พระพุทธรูปปางอุ้มบาตรประทับยืน ด้านหลังมี พระพุทธเจดีย์สระหลวง สถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุและประดิษฐาน พระไภษัชยคุรุไพฑูรยประภาตถาคต และ รูปหล่อหลวงปู่สุ่น หลวงพ่อทองไหลมา อ้างอิง จันทร์ตะวันตก
ทุเรียน เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 1 ลำดับที่ 26 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศไทย พายุทุเรียนนั้นอาจหมายถึง พายุโซนร้อนกำลังแรงทุเรียน (พ.ศ. 2544) ( T0103, 05W) – เป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1 ที่มีผลกระทบต่อประเทศจีนในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 78 ราย พายุไต้ฝุ่นทุเรียน (พ.ศ. 2549) ( T0621, 24W, เรมิง) – เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 ที่มีผลกระทบต่อประเทศฟิลิปปินส์ และประเทศเวียดนาม ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน จึงทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 1,497 ราย ทุเรียน ถูกถอนออกจากรายชื่อหลังฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2549 และแทนที่ด้วยชื่อ มังคุด ในฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2556 ต่อมาก็ถูกถอนออกไปอีกครั้งในฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561 Tropical Storm Durian 2001-07-01 |พายุโซนร้อนกำลังแรงทุเรียน (พ.ศ. 2544) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 Durian 2006-11-29 |พายุไต้ฝุ่นทุเรียน (พ.ศ. 2549) ขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ทุเรียน ทุเรียน
วัดขะจาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลฟ้าฮ่าม อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 45 ตารางวา วัดขะจาวสร้างเมื่อ พ.ศ. 2369 โดยนายยศ ได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2491 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ส่วนผู้สร้างไม่ปรากฏอยู่ในหลักฐาน เหตุที่ชื่อว่าวัดขะจาวเพราะที่ตั้งวัดเพราะมีต้นขะจาวจำนวนมากอยู่ แต่ในปัจจุบันต้นขะจาวถูกตัดทำลายไป จึงเหลือแค่เพียง 3 ต้นเท่านั้นซึ่งอยู่บริเวณหน้าวัด ขะจาว 1 ต้น อยู่บริเวณหลังวัดขะจาว 1 ต้น และอยู่บริเวณหน้าตลาดขะจาวอีก 1 ต้นเท่านั้น อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2369 ศิลปะล้านนา ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูป 3 องค์ เจดีย์เป็นศิลปะล้านนามีมาแต่สมัยโบราณ สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2396 พร้อมกันกับการสร้างวัด ได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ภายใน และอุโบสถเป็นศิลปะแบบไทยล้านนา อุโบสถได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2491 โดย พระอธิการดวงดี เจ้าอาวาส ได้ก่อสร้างไว้ในสมัยนั้น ต่อมาอุโบสถได้ชำรุดทรุดโทรม จึงได้ทำการบูรณะขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2533 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2543 อ้างอิง ขะจาว
โคกกรวด เป็นตำบลตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลเมืองใหม่โคกกรวด และเทศบาลตำบลโคกกรวด การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 หนองหว้า หมู่ที่ 2 โคกกรวด หมู่ที่ 3 ดอนแต้ว หมู่ที่ 4 ละลมหม้อ หมู่ที่ 5 โป่งแมลงวัน หมู่ที่ 6 สระมโนรา หมู่ที่ 7 คลองกระบือ หมู่ที่ 8 เดื่อ หมู่ที่ 9 หนองเป็ดน้ำ หมู่ที่ 10 ดอน หมู่ที่ 11 หนองขอน หมู่ที่ 12 หนองรังกา หมู่ที่ 13 หนองกุ้ง หมู่ที่ 14 โคกเพชร หมู่ที่ 15 โป่งดินสอ การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลโคกกรวดอยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลเมืองใหม่โคกกรวด 64.17 7,500 15,430 เทศบาลตำบลโคกกรวด 3.00 4,687 7,093 รวม 67.17 12,187 22,523 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลโคกกรวด ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง โคกกรวด
ชุมพวง เป็นตำบลตำบลหนึ่งในอำเภอชุมพวง จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลชุมพวง และ องค์การบริหารส่วนตำบลชุมพวง อาณาเขตติดต่อ ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลหนองหลัก ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลโนนยอ ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลประสุข ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลท่าลาด การปกครอง หมู่บ้าน หมู่ที่ 1 ตาทุ่ง (เขต ทต.) หมู่ที่ 2 ขนาก (เขต ทต.) หมู่ที่ 3 ขี้เหล็ก (เขต ทต.) หมู่ที่ 4 โนนทอง (เขต ทต.) หมู่ที่ 5 เดื่อ (เขต ทต. และ อบต.) หมู่ที่ 6 ยาง (เขต อบต.) หมู่ที่ 7 หนองแดง (เขต อบต.) หมู่ที่ 8 ท่า (เขต ทต.) หมู่ที่ 9 ดอนสวรรค์ (เขต ทต.) หมู่ที่ 10 ตูมน้อย (เขต ทต.) หมู่ที่ 11 ชุมพวง (เขต ทต.) หมู่ที่ 12 พันธ์เจริญ (เขต อบต.) หมู่ที่ 13 โนนน้อยพัฒนา (เขต ทต.) หมู่ที่ 14 ชุมพวงธารทอง (เขต อบต.) หมู่ที่ 15 โคกเจริญ (เขต อบต.) หมู่ที่ 16 พิกุลทอง (เขต ทต.) การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลชุมพวง อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลชุมพวง 9.11 3,841 8,826 องค์การบริหารส่วนตำบลชุมพวง 49.30 1,264 3,543 รวม 58.41 5,105 12,369 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลชุมพวง ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง ชุมพวง
ช้างทอง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลท่าช้าง และ องค์การบริหารส่วนตำบลช้างทอง อาณาเขตติดต่อ ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลลำมูล (อำเภอโนนสูง) ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลท่าช้าง ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลทองหลาง (อำเภอจักราช) ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลท่าช้าง การปกครอง ตำบลช้างทอง ประกอบด้วย 8 หมู่บ้าน ดังนี้ หมู่ที่ 1 ส้ม หมู่ที่ 2 หนองป่าโอบ หมู่ที่ 3 หนองเต็ง หมู่ที่ 4 โนนพยอม หมู่ที่ 5 หนองม่วง หมู่ที่ 6 หนองกราด หมู่ที่ 7 ทวก หมู่ที่ 8 กรูด การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ของตำบลช้างทอง อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น พื้นที่ (ตร.กม.) หลังคาเรือน* ประชากร* เทศบาลตำบลท่าช้าง (บางส่วนของหมู่ที่ 3) - 89 62 องค์การบริหารส่วนตำบลช้างทอง - 1,297 4,800 รวม - 1,386 4,862 สถิติจำนวนประชากรและบ้านของตำบลช้างทอง ข้อมูล ณ ธันวาคม 2564 อ้างอิง ช้างทอง
วัดสมานมิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองงูเหลือม อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา มีเนื้อที่ 23 ไร่ 2 งาน 30 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูโอภาสศีลคุณ (หลวงพ่อไสว) ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอเฉลิมพระเกียรติ เจ้าอาวาสวัดสมานมิตร และ พระครูโกศลวิทยาคม (พระอาจารย์ป๋อง) ดำรงตำแหน่งรองเจ้าคณะอำเภอเฉลิมพระเกียรติ ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสมานมิตร วัดสมานมิตรเดิมเรียกว่า วัดเสม็ด ตามชื่อของหมู่บ้านและมีต้นเสม็ดขึ้นอยู่ทางทิศตะวันตกของวัดจำนวนมาก ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดสมานมิตร' เนื่องจากวัดนี้เป็นศูนย์รวมแรงศรัทธาของชาวบ้านเสม็ดและชาวบ้านโพธิ์น้อยที่มักจะมาทำบุญร่วมกัน แสดงถึงความสมานฉันท์ของชาวบ้านทั้งสองหมู่บ้าน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2559 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่ ภายในประดิษฐานพระพุทธชินราช (จำลอง) นอกจากนี้ใต้ฐานของอุโบสถยังเป็นที่สำหรับการทำพิธีลอดโบสถ์ และเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปหลวงพ่อโสธรจำลอง พระแก้วมรกตจำลอง และพระประจำวันเกิด ส่วนอุโบสถเก่า ภายในมีรูปหล่อหลวงพ่ออ๊อด โอภาโส อดีตเจ้าอาวาสวัดสมานมิตร หลวงพ่อดีวัดหนองจอก และหลวงพ่อจำลอง สิริภทฺโธวัดหนองจอก หลวงปู่ใหญ่เฉลิมพระเกียรติ เป็นพระพุทธรูปสมเด็จองค์ปฐมองค์แรกที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอเฉลิมพระเกียรติสร้างเพื่อเทิดพระเกียรติในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ขณะทรงครองราชย์ ครบ 70 พรรษา อ้างอิง สมานมิตร