สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงปารีส ได้รับการสถาปนาขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2436 (ค.ศ. 1893) ความสัมพันธ์ไทย–ฝรั่งเศส มีระยะเวลาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงยุคปัจจุบัน โดยความสัมพันธ์เริ่มต้นอย่างจริงจังในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส กับสถานทูตซึ่งกันและกันหลายแห่ง และเป็นความพยายามครั้งสำคัญของฝรั่งเศสในการทำให้เป็นคริสเตียนในราชอาณาจักรไทย (หรือที่รู้จักในฐานะสยาม) ตลอดจนจัดตั้งรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส ซึ่งล้มเหลวเมื่อประเทศได้ลุกฮือต่อต้านการบุกรุกจากต่างชาติใน ค.ศ. 1688 ครั้นเพียงหนึ่งศตวรรษครึ่งต่อมา ฝรั่งเศสได้กลับมาอีกในฐานะมหาอำนาจอาณานิคมที่ทันสมัย โดยมีส่วนร่วมในการแย่งชิงดินแดนและมีอิทธิพลในการปะทะกับไทยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่ ซึ่งจะคงอยู่จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้านการเดินทางในปี พ.ศ. 2568 มีเที่ยวบินจาก ท่าอากาศยานปารีส ออร์ลี่ เรอูว์นียง นิวแคลิโดเนีย และท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล เดินทางมายังท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและมีเที่ยวบินระหว่าง ท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกลกับท่าอากาศยานภูเก็ต ศตวรรษที่ 16-17 ภารกิจคาทอลิกฝรั่งเศสครั้งแรก |คณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส ซึ่งเป็นคณะมิชชันนารีที่จัดตั้งขึ้นใหม่ ได้ริเริ่มการติดต่อระหว่างฝรั่งเศสและไทย ด้วยคณะบาทหลวงคริสเตียนฝรั่งเศสได้เดินทางเข้ามาเห็นว่าอย่างนั้นกรุงศรีอยุธยาเป็นเมืองท่าคึกคักแห่งหนึ่งในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ มีเรือมากมายที่บรรทุกสินค้าเข้ามาค้าขายแลกเปลี่ยน ผู้คนจึงเดินทางเข้ามายังกรุงศรีอยุธยาทั้งพ่อค้าภาคเอเชียด้วยกันและกลุ่มนักเดินเรือชาวตะวันตกซึ่งบางส่วนได้ปักหลักพักอาศัยในเมืองต่างๆ บ้างก็เข้ารับราชการในราชสำนัก ตัวอย่างแรกของการติดต่อระหว่างฝรั่งเศส–ไทย ยังเป็นบันทึกประวัติศาสตร์ครั้งแรก ของความพยายามที่จะแนะนำศาสนาคริสต์สู่สยาม อ้างอิงจากโจวันนี ปีเอโตร มาเฟอี ระบุว่าประมาณ ค.ศ. 1550 คณะฟรันซิสกันฝรั่งเศสที่ชื่อบงแฟร์ ได้ยินถึงอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ของชาวพุกามและไทยในโลกตะวันออก จึงได้ขึ้นเรือโปรตุเกสจากรัฐกัวไปคอสเม (พะโค) ซึ่งเขาได้ประกาศพระกิตติคุณเป็นเวลาสามปีโดยที่ไม่มีผลใด ๆ การติดต่อครั้งสำคัญระหว่างทั้งสองประเทศเกิดขึ้นหลังจากที่ประเทศไทยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเขตผู้แทนพระสันตะปาปาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7 เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1662 ซึ่งภารกิจนี้ได้มอบหมายให้คณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีสที่ก่อตั้งขึ้นใหม่เพื่อเผยแพร่ศาสนาในเอเชีย และสยามกลายเป็นประเทศแรกที่ได้รับรู้ความพยายามเหล่านี้ ตามด้วยภารกิจใหม่ในอีก 40 ปีต่อมาในโคชินไชนา, ตังเกี๋ย และบางส่วนของประเทศจีน เนื่องจากสยามมีความใจกว้างต่อศาสนาอื่น ๆ อย่างมาก และเป็นประเทศเดียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่คุณพ่อคาทอลิกสามารถสถาปนาได้อย่างปลอดภัย พระคุณเจ้า ปีแยร์ ล็องแบร์ เดอ ลา ม็อต มุขนายกแห่งเบรุต เขตผู้แทนพระสันตะปาปาโคชินไชนา และสมาชิกคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส พร้อมด้วยบาทหลวง เดอ บูร์ฌ และเดดิเยร์ ได้ออกจากมาร์แซย์ในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1660 และถึงเมอร์กวีใน 18 เดือนต่อมา ซึ่งท่านได้เดินทางมาถึงอาณาจักรอยุธยาใน ค.ศ. 1662 Seminary and Ayutthaya (Iudia City) 17th |การสถาปนาของสามเณราลัยนักบุญยอแซฟ (ปัจจุบันเป็นวิทยาลัยทั่วไป) ในอาณาจักรอยุธยา (ภาพพิมพ์คริสต์ศตวรรษที่ 17) ใน ค.ศ. 1664 มิชชันนารีกลุ่มหนึ่งนำโดยฟร็องซัว ปาลูว์ มุขนายกแห่งเฮลิโอโปลิส รวมถึงคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีสได้เข้าร่วมกับล็องแบร์ ในเมืองหลวงอยุธยาหลังจากเดินทางบนบก 24 เดือน และเริ่มงานเผยแผ่ศาสนา กระทั่งใน ค.ศ. 1665–1666 พวกเขาได้สถาปนาสามเณราลัยในอยุธยาโดยได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งคือสามเณราลัยนักบุญยอแซฟ (ต่อมาคือสามเณราลัยแห่งเทวาศักดิ์สิทธิ์ ที่กำเนิดของวิทยาลัยทั่วไป ปัจจุบันอยู่ที่รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย) เริ่มการค้าขาย แผนที่สยามฝรั่งเศสปี ค.ศ. 1686 แสดงเส้นทางของเชอวาลีเย เดอ โชมงต์ ในช่วงเวลานี้มีชาวต่างชาติเดินทางเข้ามาค้าขายกับสยาม ทั้งโปรตุเกส เนเธอร์แลนด์ และอังกฤษ เมื่อครั้งสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเสด็จขึ้นครองราชย์นั้นบ้านเมืองต้องผ่านสงครามแย่งชิงบัลลังก์มาหลายครั้ง สูญเสียไพร่พลขุนนางข้าราชการไปมากมาย จึงขาดแคลนบุคลากรในราชสำนัก และต้องว่าจ้างชาวต่างชาติเข้ามาแทน การค้าขายกับชาวต่างชาติเมื่อแรกๆ ก็ดำเนินไปได้ด้วยดีภายหลังมีการทำสนธิสัญญาการค้าขายขึ้น บางประเทศจึงเสียผลประโยชน์ก็เกิดไม่พอใจ ขึ้นเรือมาปิดปากอ่าว ปล้นชิงทำลายเรือสินค้าคู่แข่ง ภายหลังสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงมีพระราชดำริว่ากรุงศรีอยุธยานั้นเป็นเมืองท่าและมีผู้คนต่างชาติต่างภาษาเดินทางเข้ามาอยู่อาศัยทำการค้าก็มาก ชาวต่างชาติก็สามารถเดินทางผ่านมาได้สะดวกหากมีเรื่องที่ไม่ดีเกิดขึ้นข้าศึกอาจจะเข้าถึงตัวได้ง่าย พระองค์จึงทรงมีพระราชประสงค์ที่จะสร้างพระราชวังและเมืองใหม่ขึ้นที่ลพบุรีซึ่งห่างจากอยุธยาไปชั่วระยะทางหนึ่ง โดยในครั้งนั้นราชสำนักสยามได้รับความช่วยเหลือจากคณะบาทหลวงฝรั่งเศสที่มีความเชี่ยวชาญในการออกแบบป้อมปราการเข้ามาดูแลในการก่อสร้างทั้งพระยาวิชาเยนทร์เสนาบดีว่าการต่างประเทศซึ่งเป็นชาวกรีกมีความสามารถในการก่อสร้างตึกอาคารเป็นอย่างดีจึงช่วยดำเนินการก่อสร้างพระราชวังป้อมปราการกำแพงเมืองที่ลพบุรีจนแล้วเสร็จ การเจริญความสัมพันธ์ เชอวาลิเยร์ เดอ โชมองต์ ถวายจดหมายจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ถึงสมเด็จพระนารายณ์ ในช่วงนี้พระนารายณ์มหาราชทรงแต่งคณะทูตไปเจริญพระราชไมตรีกับฝรั่งเศส ทางฝรั่งเศสก็แต่งทูลเชิญพระราชสาส์นพร้อมส่งวิศวกร นักวิชาการแขนงต่างๆเข้ามาช่วยเหลือฝั่งสยาม ภายหลังขุนนางข้าราชการสยามเกิดความน้อยใจที่สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงโปรดปรานพระยาวิชาเยนทร์ และให้ความสำคัญแก่ชาวต่างชาติมากโดยเฉพาะในช่วงที่มีปัญหาการค้ากับอังกฤษทางอังกฤษส่งเรือรบมาที่เมืองมะริดและปิดประกาศให้คนอังกฤษที่เข้ามารับราชการในราชสำนักสยามทุกคนลาออก เจ้าเมืองตะนาวศรีเห็นว่าชาวอังกฤษข่มเหงไทยมากเกินไปจึงเกณฑ์กำลังไพร่พลเข้าต่อสู้และค่าทหารอังกฤษที่กำลังพักผ่อนอยู่ที่เมืองมะริดจนหมดสิ้น ครั้งนั้นสมเด็จพระนารายณ์มหาราชจึงได้ทรงประกาศสงครามกับอังกฤษแม้ในตอนนั้นสยามจะไม่มีอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ทันสมัยแต่ความสัมพันธ์ทางพระราชไมตรีที่ดีระหว่างประเทศสยามกับฝรั่งเศสก็ทำให้ฝรั่งเศสจัดทหารมาช่วยเหลือ ครั้งนั้นข้าราชการในราชสำนัก ไม่พอใจที่เห็นทหารฝรั่งเศสเข้ามาประจำการอยู่ในประเทศมากมาย ด้วยเกรงว่าไทยจะตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสจึงรวมกลุ่มต่อต้าน ครั้นนั้นเมื่อสมเด็จพระนารายณ์ทรงพระชวรและมอบให้พระเพทราชาจางบางมะหาดเล็กเป็นผู้สหายสนิทดูแลและบอกว่าราชการแทนพระเพทราชาจึงได้คิดกับหลวงสรศักดิ์พระราชบุตรเลี้ยงวางแผนยึดพระราชอำนาจ ศตวรรษที่ 18 หลังทหนังสือสัญญาสงบศึกชาวฝรั่งเศสที่อยู่ในสยามถูกทำร้าย ทารุณอย่างแสนสาหัสบ้างก็ถูกโจงจำบ้างก็ถูกฆ่า ที่หลงเหลืออยู่ก็ถูกบังคับให้เดินทางออกนอกราชอาณาจักรสยาม หลังจากที่สมเด็จพระนารายณ์มหาราชสวรรคตความสัมพันธ์ระหว่างไทยฝรั่งเศสจึงได้สิ้นสุดลง ครั้งนั้นจึงเกิดสงครามกลางเมืองในประเทศอีกครั้งระหว่างกองทัพพระเพชรธราชา ที่ว่าจ้างแขกมาลายูและโปรตุเกสมาร่วมรบกับทหารฝรั่งเศสที่เข้ามารักษาการด้วยกำลังพลที่น้อยและการเตรียมการไม่ทัน แม้ทหารฝรั่งเศสได้ป้อมปราการที่สร้างไว้เป็นที่มั่นแต่ก็ไม่สามารถต่อต้านกองทัพเข้าไปตราชาที่จับเอาพระสังฆราชและข้าราชการชาวฝรั่งเศสที่ถูกกักขังไว้เป็นตัวประกัน เมื่อสมเด็จพระเพทราชาขึ้นครองราชย์บ้านเมืองที่เคยคึกคักไปด้วยการค้าขายก็หยุดชะงักลง นานๆทีจะมีเรือบรรทุกสินค้าผ่านมาลำสองลำ หลายประเทศที่เคยเป็นเมืองขึ้นกับไทยต่างไม่ยอมรับในสถานภาพแห่งความเป็นกษัตริย์ของพระเพทราชาและหาเหตุที่ทำให้เกิดสงครามอยู่เนืองๆ หลังจากนั้นไม่นานเมื่อพม่าเห็นว่าไทยนั้นอ่อนแอลงก็ยกทัพใหญ่เข้ามารุกราน และแม้ว่าฝ่ายไทยจะมีการเตรียมพร้อมสู้รบอย่างเข้มแข็ง แต่ความแตกแยกปรองดองภายในประเทศก็ทำให้ไทยไม่เป็นอันที่จะสู้รบจึงเสียเมืองให้แก่พม่าไปชั่วระยะหนึ่ง ก่อนที่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจะรวบรวมไพร่พลกอบกู้เอกราชคืนมาได้ ในระหว่างการรบปี พ.ศ. 2303 ถึง พ.ศ. 2308 กองพลปืนชาวฝรั่งเศสซึ่งนำโดยเชอวาลีเยร์ มิลาร์ ได้เข้าร่วมในการรุกรานสยามของพม่า โดยเป็นกองกำลังพิเศษของกองทัพพม่า ความสัมพันธ์ไทยฝรั่งเศษในรัชกาลที่ 4 ในสมัยพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวประเทศทางตะวันตกเดินทางเข้ามาค้าขายยังตะวันออกมากขึ้น ทำให้การค้าขายทางทะเลได้รับความนิยมมากอังกฤษได้ส่งทูตเข้ามาทำสัญญาไมตรีและการค้า ความสัมพันธ์ไทยฝรั่งเศสจึงได้เริ่มต้นอีกครั้งหลังจากที่ไทยได้ทำสัญญาการค้ากับอังกฤษและอเมริกาแล้วฝรั่งเศสได้ส่ง มงซิเออร์ เดอะ มองติคนี เป็นราชทูตเข้ามาจราจรทำสัญญาทางพระราชไมตรีการค้ากับไทยเมื่อปี พ.ศ 2399 โดยยึดถือแนวข้อตกลงการค้าและธรรมเนียมต่างๆในการทำสัญญาเช่นเดียวกันกับอังกฤษที่เคยทำไว้กับไทย หลังจากคณะทูตถวายสิ่งบรรณาการแล้วโปรดเกล้าต้องผู้รัประชุมทำหนังสือสัญญาพระราชวังเดิมเป็นสัญญา 32 ข้อ ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อปี พ.ศ 2401 ได้เริ่มมีกงสุลฝรั่งเศสประจำกรุงเทพฯ กงสุลฝรั่งเศสคนแรกคือ คองต์ เธอ คาสเตลโน การเปรียบเทียบ สาธารณรัฐฝรั่งเศส ราชอาณาจักรไทย ตราแผ่นดิน ธงชาติ ประชากร 69,081,996 คน 71,715,119 คน พื้นที่ 632,702.3 ตร.กม. (244,287.7 ตร.ไมล์) 513,120 ตร.กม. (198,120 ตร.ไมล์) ความหนาแน่น 123 คน/ตร.กม. (318.6 คน/ตร.ไมล์) 132.1 คน/ตร.กม. (342.1 คน/ตร.ไมล์) เมืองหลวง ปารีส กรุงเทพมหานคร เมืองที่ใหญ่ที่สุด ปารีส – 2,047,602 คน (เขตปริมณฑล 13,239,090 คน) กรุงเทพมหานคร – 5,527,948 คน (เขตปริมณฑล 10,820,921 คน) การปกครอง รัฐเดี่ยว ระบบกึ่งประธานาธิบดี รัฐเดี่ยว ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ระบบรัฐสภา ประมุขแห่งรัฐ ประธานาธิบดี: แอมานุแอล มาครง (ตั้งแต่ พ.ศ. 2560) พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​ (ตั้งแต่ พ.ศ. 2559) หัวหน้ารัฐบาล นายกรัฐมนตรี: เซบัสเตียง เลอกอร์นูว์ (ตั้งแต่ พ.ศ. 2568) นายกรัฐมนตรี: อนุทิน ชาญวีรกูล (ตั้งแต่ พ.ศ. 2568) ภาษาราชการ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาไทย เอกราช ก่อตั้ง – พ.ศ. 1024 จาก อาณาจักรโก้นบอง – 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2310 ศาสนาหลัก คริสต์ 50% ไม่มีศาสนา​ 33% อื่น ๆ 17% พุทธ 92.5%, อิสลาม​ 5.4% อื่น ๆ 2.1% กลุ่มชาติพันธุ์ ฝรั่งเศส 76.9%, เบอร์เบอร์ 2.2% อื่น ๆ 20.9% ไทย 80% จีน 12% อื่น ๆ 8% สกุลเงิน ยูโร (€) บาท (฿) จีดีพี (ราคาตลาด) 3.211 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ (ต่อหัว 46,792 ดอลลาร์สหรัฐ) 548.890 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ต่อหัว 7,812 ดอลลาร์สหรัฐ) สินค้าส่งออกสำคัญ อากาศยาน (32.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) บรรจุภัณฑ์ยา (27.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) รถยนต์ (24.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) คอมพิวเตอร์ (24.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เครื่องโทรศัพท์​ (15.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) วงจรรวม (12.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ค่าใช้จ่ายทางทหาร 64.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 5.52 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ พรมแดนทางบก ' การเยือนระดับรัฐล่าสุด ฌ็อง-มาร์ก เอโร; นายกรัฐมนตรี – พ.ศ. 2556 ประยุทธ์ จันทร์โอชา; นายกรัฐมนตรี – พ.ศ. 2561 อ้างอิง อ่านเพิ่ม Aldrich, Robert. 'France and the King of Siam: An Asian King’s Visits to the Republican Capital’.' French History and Civilization 6 (2015): 225–239. online Briggs, Lawrence Palmer. 'Aubaret and the Treaty of July 15, 1867 between France and Siam.' Journal of Asian Studies 6.2 (1947): 122–138. Online Colvin, Ian D. (2005) The Cape of Adventure: Strange and Notable Discoveries, Perils, Shipwrecks, Kessinger Publishing Du Corail, Amable Sablon, and Michael Smithies. 'The French Army and Siam, 1893–1914.' The Journal of the Siam Society 99 (2011): 243–268. online Gunn, Geoffrey C. (2003) First Globalization: The Eurasian Exchange, 1500–1800 Rowman & Littlefield Hall, Daniel George Edward (1964) A History of South-east Asia St. Martin's Press Landon, Kenneth Perry. 'Thailand's quarrel with France in perspective.' Journal of Asian Studies 1.1 (1941): 25–42. Online Missions étrangères de Paris. 350 ans au service du Christ (2008) Editeurs Malesherbes Publications, Paris Murrell, Peter. 'Louis XIV and the King of Siam' History Today (May 2014) 64#5, pp 31–38. Reid, Anthony (Editor), Southeast Asia in the Early Modern Era (1993) Cornell University Press, Smithies, Michael (1999), A Siamese embassy lost in Africa 1686, Silkworm Books, Bangkok, Smithies, Michael (2002), Three Military Accounts of the 1688 'Revolution' in Siam, Itineria Asiatica, Orchid Press, Bangkok, Lach, Donald F. Asia in the Making of Europe Tucker, Spencer C. (1999) Vietnam University Press of Kentucky ฝรั่งเศส ไทย