bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
นิชิมูระ ริกิ (เกิด 9 ธันวาคม ค.ศ. 2005) เป็นที่รู้จักในชื่อ นิกิ เป็นนักร้องและนักเต้นชาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่ในเกาหลีใต้ เขาเป็นสมาชิกของเอนไฮเพน ภายใต้Belift Lab ซึ่งก่อตั้งขึ้นจากรายการเรียลลิตีโชว์เอาชีวิตรอดไอ-แลนด์ ในปี 2020 อาชีพ 2014–2019: ชีวิตช่วงแรกและกิจกรรมก่อนเปิดตัว ในปี 2014 นิกิผ่านการออดิชั่นโฆษณา และปรากฏตัวในโฆษณาเครื่องเล่นดีวีดีของโซนี่ ในปีเดียวกัน วันที่ 25 กรกฎาคม 2015 นิกิปรากฏตัวเป็น 'ริกิ แจ็คสัน' ในรายการโทรทัศน์ญี่ปุ่นFNS 27hour TV ในปี 2016 นิกิปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอญี่ปุ่น เรื่อง 'Can't Feel My Face' ของThe Weeknd เขาปรากฏตัวในคอนเสิร์ตTokyo Ska Paradise Orchestra และเต้นเพลง 'Paradise Has No Border' ในปีเดียวกันนั้น เขาปรากฏตัวใน Legend Tokyo Chapter 5 ในฐานะนักเต้นในเพลง 'Michael Jackson Legend Tribute' ที่ออกแบบท่าเต้นโดยTravis Payne นอกจากนี้ เขายังปรากฏตัวในโฆษณาของNichii Sharyo โดยใช้ชื่อว่า 'Riki Jackson' ในปี 2017 เขาได้ปรากฏตัวในฐานะนักเต้นในงาน 2017 Yumi Katsura Grand Collection ต่อมาในปีเดียวกันนั้น เขาปรากฏตัวในฐานะนักเต้นเด็กในShinee World 2017 ~FIVE~ Special Edition เมื่อวันที่ 11 มีนาคม นิกิปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอ 'タッタ' ของYuzu 2020–ปัจจุบัน: เปิดตัวกับเอนไฮเพน ในปี 2019 นิกิ วัย 13 ปี ได้เข้าเป็นเด็กฝึกหัดภายใต้ Belift ในเกาหลีใต้ เขาแข่งขันในรายการเซอร์ไวเวิลโชว์ไอ-แลนด์ ในปี 2020 ได้อันดับที่ 4 และได้รับตำแหน่งในเอนไฮเพน เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2020 เขาเปิดตัวในฐานะสมาชิกของเอนไฮเพน ด้วยการเปิดตัวการเล่นแบบขยาย ครั้งแรก (EP) Border: Day One ในปี 2022 เขาปรากฏตัวในฐานะแขกรับเชิญใน&Team Gakuen เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2023 เขาทำหน้าที่เป็น MC พิเศษของเคคอน Japan 2023 ร่วมกับรยูจิน วงอิดจี เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2024 เขาแสดง 'Guilty' กับแทมิน วงชายนี ในงานWANNABE ของMBC Gayo Daejejeon ปี 2024 ผลงานเพลง ผลงานการแสดง ผลงานวิดีโอ อ้างอิง
จังหวัดทีโรลใต้ หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ จังหวัดจัดการตนเองโบลซาโน–ทีโรลใต้ เป็นจังหวัดทางตอนเหนือสุดของประเทศอิตาลี ติดกับประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่ในแคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ เมืองหลักคือโบลซาโน จังหวัดนี้มีเอกลักษณ์โดดเด่นจากการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมอิตาเลียนและเยอรมัน ในอดีต จังหวัดทีโรลใต้เคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย ต่อมาเมื่อออสเตรียพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปี 1919 ออสเตรียจึงสูญเสียจังหวัดทีโรลใต้และจังหวัดเตรนโตให้แก่ประเทศอิตาลี ตามผลของสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดอยู่ในเทือกเขาแอลป์ โดยเฉพาะทิวเขาโดโลไมต์ ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก จังหวัดทีโรลใต้เป็นหนึ่งในจุดหมายที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในอิตาลีสำหรับการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นการปีนเขา เดินป่า สกี หรือการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเมืองเก่าแก่และหมู่บ้านบนภูเขาที่มีบรรยากาศแบบยุโรปตอนกลาง จังหวัดทีโรลใต้เป็นจังหวัดที่ได้รับอำนาจจัดการตนเองภายใต้รัฐธรรมนูญอิตาลี ทำให้สามารถใช้ภาษาเยอรมันและภาษาอิตาลีคู่กัน ประชากรกว่าร้อยละ 60 พูดภาษาเยอรมัน ความหลากหลายทางวัฒนธรรมนี้ทำให้จังหวัดทีโรลใต้มีอัตลักษณ์ที่ไม่เหมือนจังหวัดอื่นในอิตาลี เศรษฐกิจของจังหวัดพึ่งพาทั้งการท่องเที่ยว การเกษตร และการผลิตไวน์อย่าง 'ลาไกรน์' (Lagrein) และ 'เกเวือร์ททรามีเนอร์' (Gewürztraminer) อ้างอิง ทรต
จังหวัดคูเนโอ เป็นจังหวัดในแคว้นปีเยมอนเต ประเทศอิตาลี เป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีพื้นที่มากที่สุดในอิตาลี มีพรมแดนติดกับประเทศฝรั่งเศส โดยถูกโอบล้อมด้วยเทือกเขาแอลป์บริเวณตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ และเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำโป ภูมิประเทศของคูเนโอมีลักษณะผสมผสานระหว่างเทือกเขาสูง ที่ราบลุ่ม และเนินเขา โดยเฉพาะบริเวณเนินเขาทางตะวันออก เช่น Langhe และ Roero ซึ่งมีชื่อเสียงระดับโลกในฐานะแหล่งผลิตไวน์ เช่น Barolo และ Barbaresco รวมถึงการผลิตเห็ดทรัฟเฟิลขาวที่เมืองอัลบา พื้นที่แถบนี้เคยเป็นดินแดนของชาวเคลต์และลิกูเรียน ก่อนจะถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน คูเนโอซึ่งเป็นเมืองเอกของจังหวัด ก่อตั้งในปี 1198 และเคยเป็นศูนย์กลางการค้าและการทหารที่สำคัญ โดยเฉพาะในช่วงสงครามนโปเลียนและสงครามโลกครั้งที่สอง การมีภูมิประเทศแบบภูเขาของจังหวัดเอื้อต่อการเป็นฐานของกองกำลังปารติจานี (partigiani) ซึ่งต่อต้านระบอบฟาสซิสต์ภายใต้มุสโสลินีและนาซีเยอรมนี จังหวัดคูเนโอยังมีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและภาษา เช่น ภาษาอ็อกซิตัน (Occitano) และภาษาฝรั่งเศส-พรอว็องซาล (Franco-Provenzale) ที่ยังคงใช้ในหมู่บ้านห่างไกลตามเทือกเขา อันสะท้อนถึงความเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมกับฝรั่งเศสอย่างแน่นแฟ้น อ้างอิง คน
เรือฟริเกตชั้น บรันเดินบวร์ค หรือ ฟริเกต 123 เป็นเรือฟริเกตรุ่นแรกที่ประเทศเยอรมนีพัฒนาและสร้างขึ้นเองในช่วงปลายสงครามเย็น เพื่อทดแทนเรือพิฆาตรุ่นเก่าที่ได้รับจากสหรัฐภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ลักษณะทางเทคนิคของเรือ ได้แก่ ความยาว 139 เมตร, ความกว้าง 16.7 เมตร, ระวางขับน้ำเต็มที่ราว 4,900 ตัน และใช้ระบบขับเคลื่อนแบบ CODAG ที่ผสมผสานเครื่องยนต์ดีเซลของ MTU กับแก๊สเทอร์ไบน์ LM2500 ทำความเร็วสูงสุดได้ประมาณ 29 น็อต ระยะปฏิบัติการไกลกว่า 4,000 ไมล์ทะเล ลูกเรือ 220 นาย เรือฟริเกตชั้นนี้มุ่งเน้นภารกิจปราบเรือดำน้ำ แต่ก็มีขีดความสามารถป้องกันภัยทางอากาศและการรบผิวน้ำขั้นพื้นฐาน ระบบอาวุธของเรือชั้นนี้สะท้อนความพยายามของเยอรมนีในการปรับตัวเข้าสู่มาตรฐานของเนโท ระบบอาวุธหลักของเรือในด้านป้องกันภัยทางอากาศ คือ มิสไซล์ RIM-7 Sea Sparrow ซึ่งบรรจุในแท่นยิงแนวดิ่ง Mk 41 จำนวน 8 ช่องยิงที่บริเวณดาดฟ้าหน้าเรือ มิสไซล์ชนิดนี้มีพิสัยยิงประมาณ 20–30 กิโลเมตร ใช้สำหรับสกัดกั้นอากาศยานหรือมิสไซล์ต่อต้านเรือที่ฝ่าเข้ามาในเขตป้องกัน ด้วยระบบควบคุมการยิงจากเรดาร์ STIR และอำนวยการรบโดยระบบ SATIR ในการรบระยะประชิด เรือมีปืนใหญ่ OTO Melara ขนาด 76 มม. ซึ่งสามารถโจมตีเป้าหมายทางผิวน้ำ อากาศ และโจมตีชายฝั่งในบางกรณี นอกจากนี้ยังมี ปืนกลอัตโนมัติ ขนาด 27 มม. และ ปืนกลขนาด 12.7 มม. ติดตั้งในจุดต่าง ๆ ของเรือ เพื่อใช้ในการป้องกันตนเองและรับมือภัยคุกคามที่มีความคล่องตัวสูง เช่น เรือเร็วหรือโดรน ด้านการต่อต้านเรือดำน้ำ ชั้นเรือบรันเดินบวร์คติดตั้ง ท่อยิงตอร์ปิโดเบาแบบ MU90 Impact ขนาด 324 มม. จำนวน 2 แท่นยิงคู่ ซึ่งสามารถโจมตีเรือดำน้ำข้าศึกในรัศมีปฏิบัติการระดับกลางได้อย่างแม่นยำ ร่วมกับระบบโซนาร์หัวเรือและโซนาร์ลากท้ายแบบแอคทีฟ/พาสซีฟ และการสนับสนุนจากเฮลิคอปเตอร์ปราบเรือดำน้ำ Sea Lynx Mk88A ที่สามารถปล่อยตอร์ปิโดหรือทิ้งระเบิดน้ำลึกได้โดยตรง เรือชั้นนี้มีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนผ่านของกองทัพเรือเยอรมันจากกองเรือชายฝั่งสู่กองเรือน้ำลึก โดยเป็นเรือของเยอรมันรุ่นแรกที่มีการสนธิระบบควบคุมอาวุธแบบดิจิทัลเต็มรูปแบบ สามารถปฏิบัติการร่วมกับกองทัพพันธมิตรในเนโทได้อย่างไร้รอยต่อ โดยเฉพาะในภารกิจรักษาสันติภาพและต่อต้านการก่อการร้ายในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน แม้ปัจจุบัน เรือชั้นนี้มีอายุมากกว่าสองทศวรรษ แต่ก็ยังอยู่ในประจำการ โดยได้รับการปรับปรุงระบบอิเล็กทรอนิกส์และอาวุธให้ทันสมัย เพื่อใช้งานต่อจนถึงทศวรรษ 2030 ควบคู่กับเรือรุ่นใหม่อย่าง ชั้นซัคเซิน (F124) และ ชั้นบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค (F125) รายชื่อเรือในชั้น เรือฟริเกตชั้นบรันเดินบวร์คถูกสร้างจำนวนสี่ลำ ได้แก่: F215 Brandenburg (บรันเดินบวร์ค) ประจำการ 1994 F216 Schleswig-Holstein (ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์) ประจำการ 1995 F217 Bayern (ไบเอิร์น) ประจำการ 1996 F218 Mecklenburg-Vorpommern (เมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น) ประจำการ 1996 อ้างอิง บรน
เรื่องเล่าชาวบ้านโดยอาจารย์ยอด On TV เป็นรายการโทรทัศน์ไทยประเภทละครชุดจบในตอนแนวส่งเสริมสังคมและศีลธรรม นำเสนอเรื่องราวจริงของบุคคลและเหตุการณ์ มาเล่าเป็นอุทาหรณ์เกี่ยวกับเรื่องกฎแห่งกรรม และเรื่องของบาปบุญคุณโทษ เช่นเดียวกับละครพิภพมัจจุราช โดยผ่านเจ้าของเสียงเป็นอมตะกับตำนานเรื่องเล่าชาวบ้าน ที่มียอดผู้ติดตามทางวิทยุและยูทูบเป็นจำนวนหลายล้านคน นั่นคือ “ปรีชา เรืองเดช (อาจารย์ยอด)” นักจัดรายการวิทยุที่สอนบาปบุญคุณโทษให้คนฟังมานานกว่า 30 ปี ได้ผลิตรายการแรกของอาจารย์ยอดคือรายการ “แรงกรรมเรื่องเล่าชาวบ้านโดยอาจารย์ยอด” ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 14.45 - 15.45 น. ทางช่องเวิร์คพอยท์ เริ่มออกอากาศตอนแรกวันเสาร์ที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2563 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2568 ได้ผลิตรายการที่ 2 ของอาจารย์ยอดที่ต่อยอดจากแรงกรรมฯ นั้นคือรายการ “เรื่องเล่าอาจารย์ยอด” ออกอากาศวันเสาร์ เวลา 17.15 - 18.00 น. ทางช่อง 7HD เริ่มออกอากาศตอนแรกวันเสาร์ที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2568 งานสร้าง บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เมนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ร่วมกับ บริษัท ชินะ ชินะ จำกัด ของผู้จัดฯ ป้ายแดง สุคนธวา เกิดนิมิตร และสามี สรพงษ์ จิตต์สุนทร จัดพิธีบวงสรวงรายการใหม่ “แรงกรรมเรื่องเล่าชาวบ้านโดยอาจารย์ยอด” ไปเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2563 โดยมีนักแสดงชื่อดังมากมาย อาทิ ปิยะวัฒน์ เข็มเพชร, ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์, อธิชนันท์ ศรีเสวก, ศุภณัฐ เฉลิมชัยเจริญกิจ, ศรัณยู ประชากริช, วิยะดา อุมารินทร์, ณภศศิ สุรวรรณ , กรกันต์ สุทธิโกเศศ พร้อมผู้กำกับฯ ดุลยสิทธิ์ นิยมกุล, ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์, วัชระ ปานเอี่ยม ณ บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) โดยเรื่องแรงกรรมเรื่องเล่าชาวบ้านโดยอาจารย์ยอด จะมีทั้งหมด 8 ตอนจบในตอน โดยมีกำหนดออกอากาศวันแรกเริ่มเสาร์ที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2563 เวลา 14.45 น. ทางช่องเวิร์คพอยท์ รายชื่อตอนและนักแสดง รายชื่อตอนของแรงกรรมเรื่องเล่าชาวบ้านโดยอาจารย์ยอด ตอนที่ ชื่อเรื่อง นักแสดง 1 นายสังข์ คนโก้ อธิชนันท์ ศรีเสวกวิยะดา อุมารินทร์ศุภณัฐ เฉลิมชัยเจริญกิจณัฐพัฒน์ วัฒนะจิรกุลฮันนี่ แสง แซ่อึ้งชานนท์ ชูศิลป์ชรินกร กัณหาชนิดาภรณ์ แจ้งคำณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์พงศ์พสิน ชีพสาทิศกุมาเรียม คำเมืองธัญญรัตน์ ลีสีไสยชญานัท อินทนี 2 หมูกระทะ (ทองแดง) อธิชนันท์ ศรีเสวกศุภณัฐ เฉลิมชัยเจริญกิจวิยะดา อุมารินทร์ณัฐพัฒน์ วัฒนะจิรกุลฮันนี่ แสง แซ่อึ้งชานนท์ ชูศิลป์ชรินกร กัณหาชนิดาภรณ์ แจ้งคำ 3 ย้อนรอยกรรม ตฤณ เศรษฐโชคณภศศิ สุรวรรณสุภาพร สร้อยพานิชปนัดดา สุขเกษมณิฐชมนต์ จิรายุบวรพัชร์นิรัชพร อินทรกฤตภาส จันทนะโพธิ์ทศพร แสงวิเชียร 4 5G (ห้าจี) กิจเกษม แมคแฟดเดนพรรณธิดา ไพรเรืองกิจภคพล ศัตรูพินาศ 5 บุญช่วย ? 6 ลูกเวร ? 7 กรรมสุดท้าย ? 8 เงินบาป ? รายชื่อตอนของเรื่องเล่าอาจารย์ยอด ตอนที่ ชื่อเรื่อง นักแสดง 1 สุภาพบุรุษโฉด ?? 2 ผู้หญิงกินผัว ?? 3 ?? ?? 4 ?? ?? 5 ?? ? 6 ?? ? 7 ?? ? 8 ?? ? 9 10 11 12 13 14 15 16 17 ลูกนรกมาเกิด 18 ปอบ สืบต่อเนื่อง ปี พ.ศ. 2568 ช่อง 7HD ร่วมกับ บริษัท จ๊ะทิงจา จำกัด ได้ผุดโปรเจกต์ซีรีส์สุดลึกลับ นั้นคือรายการ “เรื่องเล่าอาจารย์ยอด” เป็นรายการที่จะนำเสนอเรื่องราวของกฎแห่งกรรม เวียนว่ายตายเกิด รวมถึงเรื่องราวสะท้อนคุณธรรม ให้ผู้ชมได้แง่คิดดี ๆ นำไปใช้ในชีวิตประจำวันด้วย โดยนำเรื่องเล่าชาวบ้าน คำสอนดี ๆ รวมถึงเรื่องกฎแห่งกรรมที่ 'อาจารย์ยอด' ได้เล่าไว้ จะถูกนำมาถ่ายทอดให้ได้ชมในรายการ “เรื่องเล่าอาจารย์ยอด” ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 17.15 - 17.47 น. ทางช่อง 7HD เริ่มออกอากาศตอนแรกวันเสาร์ที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2568 อ้างอิง
ประตูชัย หรือ อาร์กุลเดตรียุมฟ์ เป็นประตูชัยในย่านใจกลางกรุงคีชีเนา ติดกันกับอาสนวิหารพระคริสต์สมภพ บนจัตุรัสปียัตซามารีย์ อาดูเนอรี นัตซีโยนาเล ตรงข้ามกันกับบ้านรัฐบาล ประวัติศาสตร์ ประตูชัยนี้สร้างขึ้นในปี 1840 โดยสถาปนิก ลูกา ซาวูชเควีชี เพื่อระลึกถึงชัยชนะของจักรวรรดิรัสเซียเหนือจักรวรรดิออตโตมันในสงครามปี 1828-29 อนุสาวรีย์มีความสูงสองชั้น 13 เมตร รอบด้านเป็นเสาหัวคอรินเธียน ชั้นลนประดับแบบคลาสสิก เครื่องประดับและหัวเสาทำจากเซรามิก บนด้านหนึ่งของประตูชัย (ด้านที่หันออกจากอาสนวิหาร) มีนาฬิกา นาฬิกาเรือนแรกนำมาติดตั้งในปี 1842 โดยนำเข้ามาจากนครออเดซา เจ็ดปีต่อมานาฬิกาเสียหายจากการถูกลมพัดต่อเนื่องและหยุดทำงานไปในปี 1881 นาฬิกาเรือนใหม่ที่นำมาติดตั้งซื้อมาจากประเทศออสเตรีย และทำงานจนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ซึ่งเสียหายจากการถูกทิ้งระเบิดในปี 1941 ในปี 1945 มีการติดตั้งแผ่นป้ายระบุชื่อทหารของกองทัพโซเวียตและพลเมืองมอลโดวาที่ต่อสู้ในดินแดนเบสซาราเบียในสงครามโลกครั้งที่สอง บนผนังภายใต้ส่วนโค้งของประตูชัย ในปี 1991 แผ่นป้ายชื่อดังกล่าวถูกถอนออก หลังประเทศมอลโดวาได้รับเอกราชจากโซเวียต อ้างอิง บรรณานุกรม Centrul istoric al Chișinăului, la începutul secolului al XXI-lea, Chișinău, Editura ARC, 2009 Iurie Colesnic; Petru Starostenco (1997). Chișinău. Enciclopedie. Chișinău: ed. 'Museum'. pp. 381–382. Ceasul de pe Arcul de Triumf
การขว้างหินใส่อาคาน โดยกุสตาฟว์ ดอเร อาคาน บุตรคารมี ซึ่งเป็นลูกหลานของศิมรี บุตรเศ-ราห์แห่งเผ่ายูดาห์ เป็นบุคคลที่ปรากฏในหนังสือโยชูวาจากคัมภีร์ฮีบรูที่เชื่อมโยงกับการล่มสลายของเยริโคและการพิชิตอัย ใน ได้ระบุชื่อของเขาเป็น อาคาร์ (עָכָר֙ ‘Āḵār) ในหนังสือโยชูวา ตามรายงานจากหนังสือโยชูวาบท 7 อาคานปล้นทองคำแท่ง เงินจำนวนหนึ่ง และ 'เสื้อคลุมงามตัวหนึ่งของเมืองบาบิโลน' จากเมืองเยริโค ซึ่งขัดต่อคำสั่งของโยชูวาที่ว่า 'เงินและทองทั้งหมด กับเครื่องใช้ที่ทำด้วยทองสัมฤทธิ์และเหล็ก เป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์ให้นำเข้าไปไว้ในคลังของพระองค์' . หนังสือโยชูวาอ้างว่าผลจากการกระทำดังกล่าวทำให้วงศ์วานอิสราเอลถูกพระผู้เป็นเจ้าลงโทษแบบเหมารวม ทำให้พวกเขาไม่สามารถยึดอัยในครั้งแรกได้ โดยมีชาวอิสราเอลเสียชีวิตไปประมาณ 36 คน วงศ์วานอิสราเอลใช้การทำนายโดยการเสี่ยงทาย (cleromancy) (พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์อูริมและทูมมิม) เพื่อตัดสินว่าใครคือผู้กระทำผิด และเมื่อระบุตัวอาคานได้แล้ว พวกเขาก็เอาหินขว้างใส่เขาจนตาย วงศ์วานอิสราเอลเผาสิ่งของที่ถวายไว้ตามที่ระบุไว้ในพระคัมภีร์ และถูกวางหินทับถมทับ ต่อมาพระพิโรธของพระยาห์เวห์ที่มีต่ออิสราเอลก็สงบลง การตีความ เรื่องเล่ากล่าวว่าสถานที่ลงโทษอาคานซึ่งอยู่ระหว่างเมืองเยริโคและเมืองอัย เป็นที่รู้จักในชื่อ หุบเขาอาโคร์ เพื่อรำลึกถึงเขา เรื่องเล่านี้น่าจะเป็นตำนานกำเนิดที่ให้นิรุกติศาสตร์พื้นบ้านของคำว่า อาโคร์ อ้างอิง ข้อมูล
จังหวัดปาวีอา ตั้งอยู่ในแคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี เมืองเอกคือปาวีอา จังหวัดปาวีอามีพื้นที่ครอบคลุมภูมิประเทศหลากหลาย ทั้งที่ราบลุ่มแม่น้ำโปและแม่น้ำตีชีโน ไปจนถึงเนินเขาโอลเตรโป ปาเวเซใกล้เทือกเขาแอเพนไนน์ พื้นที่แบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก ได้แก่ ลอมเมลลินา (Lomellina) ปาวีเอเซ (Pavese) และโอลเตรโปปาเวเซ (Oltrepò Pavese) โดยที่ราบครอบคลุมกว่า 74% ของพื้นที่ทั้งหมด ซึ่งเหมาะกับการเกษตร โดยเฉพาะนาข้าวในลอมเมลลินา ที่มีเครือข่ายคลองหนาแน่นและเป็นแหล่งผลิตข้าวสำคัญ ประวัติศาสตร์ของจังหวัดมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองปาวีอา เดิมเป็นเมืองโรมันชื่อ “ตีซีนุม” (Ticinum) ตั้งอยู่ใกล้จุดบรรจบของแม่น้ำตีชีโนกับแม่น้ำโป ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 6 เมืองถูกชาวลอมบาร์ดยึดครอง และได้รับสถานะเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรชาวลอมบาร์ดในปี 572 จนกระทั่งอาณาจักรถูกชาร์เลอมาญพิชิตในปี 774 ในยุคกลาง ปาวีอาเป็นศูนย์กลางการศึกษาและกฎหมาย โดยมหาวิทยาลัยปาวีอาก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการในปี 1361 แต่มีรากฐานจากสำนักกฎหมายตั้งแต่ปี 825 เศรษฐกิจของจังหวัดเน้นเกษตรกรรมคุณภาพสูง โดยโอลเตรโป ปาเวเซเป็นแหล่งผลิตไวน์สำคัญ และมีไวน์ “Oltrepò Pavese Metodo Classico” ได้รับการรับรอง DOCG อุตสาหกรรมรองเท้าในเมืองวีเจวาโนก็มีชื่อเสียงระดับประเทศและเป็นฐานการผลิตสำคัญตั้งแต่สมัยใหม่ตอนต้น ปัจจุบัน จังหวัดยังพัฒนาเศรษฐกิจฐานความรู้ผ่านกลุ่มวิจัยและเทคโนโลยีชีวการแพทย์ที่เชื่อมโยงกับมหาวิทยาลัยปาวีอา อ้างอิง ปว
นักแสดง ปี 2558 ออกอากาศ ช่องเวิร์คพอยท์ ผู้ผลิต บริษัท เจ้าจอมพล จำกัด บทประพันธ์ พัลลภ สินธุ์เจริญ บทโทรทัศน์ ทองเอก / สิริกร ผู้กำกับการแสดง อดุลย์ บุญบุตร ตัวละคร นักแสดงหลัก ขุนพิชิต ฌอห์ณ จินดาโชติ เสือสไบ / กำไล จุฑามาศ วิชัย เสือเมฆ / หลวงพ่อ สมชาย เข็มกลัด เสือเข้ม ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล เสือก้าน คณิศ ปิยะปภากรกูล เสือยิ่ง พงศ์สิรี บรรลือวงศ์ เสือผง ก้องศรุษฐ์ ฤชาภา สายบัว ศิรภัสรา สินตระการผล เสือเรือง ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์ พิม พิมพ์พัชร วัชรเสวี ตัวละคร นักแสดงสมทบ จ่าเชิด ศิลป์ รุจิรวนิช ราตรี อนิส สุวิทย์ เถ้าแก่หมง จิระศักดิ์ ปิ่นสุวรรณ กำนันเดช สุรชัย สมบัติเจริญ น้าละม่อม สุชาดา พูนพัฒนสุข ป้าเยื้อน น้ำเงิน บุญหนัก ผู้ใหญ่สิน บรรณกร ชาญนุกูล พุด ธัญวิทย์ เจนอักษร ตัวละคร นักแสดงรับเชิญ หลวงมหินทร์ สมภพ เบญจาธิกุล ชบา ภัครมัย โปตระนันทน์ มะลิ ณรัชต์หทัย ปวริศร์วรกุล เสือรอด จตุรงค์ โกลิมาศ เสือรุ่ง เรืองฤทธิ์ วิสมล อ้างอิง
ยัยปลาไหลกับนายไฮโซ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว โรแมนติก-คอมเมดี สร้างจากบทประพันธ์โดย กานต์สินี พิทักษ์วงษ์ ผลิตโดยบริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด โดยผู้จัด ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์ บทโทรทัศน์โดย ศุภวรรณ ทองขลิบ , เหมือนฝัน ชาวเหนือ กำกับการแสดงโดย วิชิต วัฒนานนท์ นำแสดงโดย ฐากูร การทิพย์ , อาณดา ประกอบกิจ , กาจบัณฑิต ใจดี , ดิศริญากรณ์ ดิศกุล ณ อยุธยา ออกอากาศทาง ช่อง 3 เอชดี ระหว่างวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2568 - 24 กันยายน พ.ศ. 2568 นักแสดง นักแสดงหลัก ตัวละคร นักแสดง สัตยา อนันต์ทรัพย์เมธา ฐากูร การทิพย์ ฟ้ามุ่ย อาณดา ประกอบกิจ เที่ยง กาจบัณฑิต ใจดี นลิน อนันต์ทรัพย์เมธา ดิศริญากรณ์ ดิศกุล ณ อยุธยา สมชาย วริษฐ์ ทิพโกมุท จุ๊บ นาตาชา จุลานนท์ ม่อน ศิลป์ รุจิรวนิช เสือใต้ ดนู ชุตินาวี สิงห์เหนือ ธีระพล หอมจม อมรา อนันต์ทรัพย์เมธา วาสนา พูนผล ครูลออ ปัทมวรรณ เค้ามูลคดี กำนันคำป้อ เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง ป้าเอื้อง วนิดา เชิญยิ้ม ลุงเชิด ตี๋ ดอกสะเดา เดวิด แดนนี่ ลูเซียโน่ นักแสดงรับเชิญ ตัวละคร นักแสดง รื่น ใจอิ่นคำ (ยายรื่น) ณัฐนี สิทธิสมาน ไตรภพ อนันต์ทรัพย์เมธา ธนายง ว่องตระกูล
ชนุชตรา สุขสันต์ ชื่อเล่น นาย (เกิด 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2534) เป็นนักแสดง นางงาม และนางแบบชาวไทย เป็นที่รู้จักจากการแสดงละครจักร ๆ วงศ์ ๆ ทางช่อง 7 เช่น แก้วหน้าม้า, เทพสามฤดู, สังข์ทอง, นางสิบสอง และ เจ้าหญิงพิกุลทอง รวมถึงการประกวดนางงามหลายเวที ประวัติ ชนุชตรา สุขสันต์ เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 ที่กรุงเทพมหานคร ในช่วงที่ศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยรังสิต เธอได้รับตำแหน่ง ดาวมหาวิทยาลัยรังสิต ก่อนเข้าสู่วงการการประกวดนางงามระดับประเทศ เธอเริ่มต้นจากเวทีประกวดและได้รางวัลหลายรายการ อาทิ ชนะเลิศ Ray Idol Search 2012 (พ.ศ. 2555) เข้ารอบ 17 คนสุดท้ายและรางวัลขวัญใจช่างภาพใน มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013 และรองชนะเลิศอันดับ 1 มิสเอิร์ธไทยแลนด์ 2013 การศึกษา ปริญญาตรี คณะอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและการบริการ สาขาการโรงแรม มหาวิทยาลัยรังสิต ปริญญาโท สาขา Hotel and Tourism Management มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด กำลังศึกษาปริญญาเอก สาขาเดียวกัน ที่มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด ผลงานการแสดง ละครจักรๆ วงศ์ๆ ปี เรื่อง บทบาท 2556 มนต์นาคราช พระธิดาฉัตรสุดา 2558 แก้วหน้าม้า พระธิดาจันทร์สุดา 2560 เทพสามฤดู มเหสีทัศนีย์ 2561 สังข์ทอง พระธิดาวิลาวัณย์ 2562 ขวานฟ้าหน้าดำ นาถสุดา 2563 นางสิบสอง ผัน 2565 เจ้าหญิงพิกุลทอง สร้อยอัปสร / ชมนาถ 2565 ลูกผู้ชายชื่อไกรทอง เลื่อมลายวรรณ 2566 ดาบเจ็ดสีมณีเจ็ดแสง มเหสีอำภา 2567 กุลาแสนสวย พระชายารัตนาวดี 2568 เดชอสูรขันแก้วนพเก้า มารตะไล ละครหลังข่าว ปี เรื่อง รับบท 2562 วิมานมนตรา พริ้ง ละครเย็น ปี เรื่อง บทบาท 2566 แม่จอมขวัญ กิมเฮียง 2566 เลดี้ทุ่งกระบือบาล กานดา ละครชุด ฟ้ามีตา ปี ตอน 2559 คนชอบอวด 2561 ผีเน่ากับโลงผุ 2563 เธอทำได้ ฉันก็ทำได้ 2563 เจ้านายที่รัก 2564 ไม่รู้ไม่ชี้ 2564 ตัวประกัน 2565 โชว์เหนือ 2565 เพื่อนรัก 2565 อย่าคิดแทนคนอื่น 2565 คิดสั้นๆ 2566 เสียหมา 2566 ของตาย 2567 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน 2567 ใครว่าเวรกรรมตามไม่ทัน อ้างอิง ลิงก์ภายนอก
จอภาพและศูนย์เล็งแบบติดหมวก (HMSD) ของเครื่องบินขับไล่ยูโรไฟเตอร์ ปืนกล 30 มม ในเฮลิคอปเตอร์ AH-64 อาพาชี ทำการเล็งตามการหันศีรษะของนักบินที่สวมจอภาพและศูนย์เล็งแบบติดหมวก จอภาพแบบติดหมวก (HMD) คืออุปกรณ์สวมศีรษะที่ใช้จอภาพและระบบทัศนศาสตร์ในการฉายภาพและ/หรือสัญลักษณ์เข้าสู่ดวงตา อุปกรณ์นี้ทำหน้าที่ให้ข้อมูลภาพแก้ผู้ใช้งานในกรณีที่ต้องการการป้องกันศีรษะ โดยเฉพาะในอากาศยานทางทหาร ชุดแสดงผลและระบบทัศนศาสตร์สามารถติดตั้งเพิ่มเติมเข้ากับหมวกนักบิน หรือบูรณาการเข้าไปในแบบแผนการออกแบบของหมวกโดยตรง จอภาพแบบติดหมวกช่วยให้นักบินมีการรับรู้สถานการณ์ เห็นภาพของสภาพแวดล้อมที่ถูกปรับปรุงให้ชัดเจนขึ้น ไม่เท่านั้น จอภาพแบบติดหมวกในทางทหารสมัยใหม่ ยังสามารถใช้ชี้เป้าอาวุธไปตามทิศทางที่ศีรษะหันอยู่ได้อีกด้วย ซึ่งเรียกว่า จอภาพและศูนย์เล็งแบบติดหมวก (Helmet-Mounted Sight and Display: HMSD) ซึ่งรองรับมิสไซล์หลายรุ่น เช่น AIM-9 ไซด์ไวน์เดอร์, IRIS-T, Meteor, Python-4, Python-5 เป็นต้น ความเป็นมา แนวคิดเกี่ยวกับจอภาพแบบติดหมวกเริ่มต้นในช่วงทศวรรษ 1960–1970 จากความต้องการของกองทัพอากาศสหรัฐที่จะเพิ่มขีดความสามารถในการเล็งอาวุธนอกแนวแกน ซึ่งระบบจอภาพแบบสวมศีรษะแบบเดิมไม่รองรับ การทดลองแรก ๆ ปรากฏในโครงการของสหรัฐและยุโรป เช่น ระบบที่ใช้กับ F-4 แฟนทอมทู ของกองทัพเรือสหรัฐในปลายทศวรรษ 1960 แต่ยังมีข้อจำกัดเรื่องเทคโนโลยีการแสดงผลและการติดตามศีรษะ ในเวลาใกล้เคียงกัน สหภาพโซเวียตได้พัฒนาระบบ Shchel-3UM เพื่อนำมาใช้กับมิสไซล์ R-73 (AA-11 Archer) โดยเริ่มติดตั้งบน MiG-29 และ Su-27 ในช่วงทศวรรษ 1980 ซึ่งนับเป็นการใช้งานจริงอย่างแพร่หลายครั้งแรก และทำให้โลกตะวันตกตระหนักถึงศักยภาพของ HMD ในการพลิกสมดุลการรบระยะใกล้ จากนั้นเทคโนโลยีจอภาพแบบติดหมวกจึงพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ทั้งด้านจอภาพ ความละเอียด การฉายภาพกลางคืน และการเชื่อมโยงกับระบบอาวุธ จนกลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของห้องนักบินสมัยใหม่ เช่น JHMCS ของสหรัฐ, DASH ของอิสราเอล และ Striker II ของยุโรป อ้างอิง H
F/A-18 ฮอร์เน็ท จอแสดงผลหน้าเงย หรือนิยมเรียกย่อว่า ฮัด (HUD) คือจอแสดงผลแบบโปร่งใสที่ฉายข้อมูลให้ผู้ใช้งานเห็นโดยไม่ต้องละสายตาออกจากมุมมองปกติของตน อาศัยการฉายภาพกราฟฟิกอย่างง่ายขึ้นบนกระจกบังลมด้านหน้าของยวดยาน ซึ่งด้วยการจัดวางองศาจะทำให้สะท้อนเข้าสู่สายตาของผู้ขับขี่อย่างพอดี ปัจจุบันมีใช้งานอย่างแพร่หลายทั้งในอากาศยานทางทหารและในยานยนต์ ต้นกำเนิดของชื่อมาจากการที่ผู้ขับขี่สามารถมองเห็นข้อมูลได้ในขณะที่เงยมองไปข้างหน้า แทนที่จะต้องก้มลงมองจอที่อยู่ด้านล่าง ฮัดยังมีข้อได้เปรียบที่ดวงตาของผู้ขับขี่ไม่จำเป็นต้องปรับโฟกัสใหม่เมื่อเปลี่ยนจากการมองเครื่องวัดระยะใกล้กลับไปยังทัศนวิสัยภายนอก C-130 เฮอร์คิวลิส HUD เกิดขึ้นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อสถาบันวิจัยอากาศยานของอังกฤษทำการทดลองฉายศูนย์เล็งขึ้นบนกระจกบังลมแทนที่จะใช้กล้องเล็งแยกต่างหาก ต่อมาในทศวรรษ 1950 บริษัท Smiths Aerospace ของอังกฤษพัฒนาระบบ HUD รุ่นแรกสำหรับเครื่องบินขับไล่แบล็คเบิร์น บัคคาเนียร์ เพื่อให้นักบินมองเห็นข้อมูลการบินและศูนย์เล็งโดยไม่ต้องก้มลง ต่อมาสหรัฐเริ่มใช้ระบบ HUD กับเครื่องบิน F-4 ในรุ่นปรับปรุง และเครื่องบิน A-7 จอแสดงผลหน้าเงยในรถยนต์ BMW แบบฉายบนกระจกบังลมโดยตรง HUD เริ่มถูกนำมาใช้ในรถยนต์โดยเจเนรัลมอเตอร์ ในปี 1988 กับรถรุ่น Oldsmobile Cutlass Supreme เพื่อฉายความเร็วรถบนกระจกบังลม ช่วยให้ผู้ขับไม่ต้องละสายตาจากถนน ระบบยุคแรกยังมีความสามารถจำกัด แต่ต่อมาได้รับการพัฒนาให้แสดงข้อมูลที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น เช่น รอบเครื่องยนต์ เส้นนำทาง การแจ้งเตือนระบบช่วยเหลือผู้ขับ และสัญญาณเตือนความปลอดภัย ปัจจุบันผู้ผลิตรถยนต์หลายค่ายติดตั้ง HUD เป็นอุปกรณ์มาตรฐานหรือเสริมในรถรุ่นใหม่ โดยมีทั้งแบบฉายบนกระจกบังลมโดยตรง และแบบใช้จอพลาสติกใสยกขึ้นจากคอนโซลซึ่งคล้ายกับในเครื่องบินขับไล่ อ้างอิง HUD HUD HUD HUD
ธนวัจน์ ปัญญารินทร์ เป็นผู้กำกับละครโทรทัศน์ชาวไทยในสังกัดช่องวัน 31 ผลงานเด่นของเขา ได้แก่ 'หัวใจศิลา', 'กรุงเทพ..มหานครซ้อนรัก' และ 'แสบเสน่หา' ผลงานกำกับ ละครโทรทัศน์ ปี เรื่อง นักแสดงนำ ช่อง หมายเหตุ 2559 กรุงเทพ..มหานครซ้อนรัก ชัยพล จูเลียน พูพาร์ต, มารี เบิร์นเนอร์ ช่องวัน 31 สงครามนางงาม 2 เมทินี กิ่งโพยม, ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, ยุทธนา เปื้องกลาง กำกับเฉพาะภาค 2 เท่านั้น 2560 บ่วงเสน่หา ภูธเนศ หงษ์มานพ, ศิรพันธ์ วัฒนจินดา, อัครัฐ นิมิตรชัย, ยุทธนา เปื้องกลาง ละครชุด 3 เรื่อง กับดักเสน่หา ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์, พิยดา จุฑารัตนกุล, อัญชสา มงคลสมัย, ธนภัทร กาวิละ แสบเสน่หา ธนทัต ชัยอรรถ, หนึ่งธิดา โสภณ, อริสรา ทองบริสุทธิ์, ศรัณยู วินัยพานิช ดอกแก้วกาหลง นรภัทร วิไลพันธุ์, นัตยา ทองเสน 2561 สงครามนักปั้น เมทินี กิ่งโพยม, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์, พุฒิชัย เกษตรสิน、อัญชสา มงคลสมัย, เจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์ 2562 หัวใจศิลา ธนภพ ลีรัตนขจร, นพจิรา ฤกษ์ขจรนามกุล, ศิรพันธ์ วัฒนจินดา, สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์ รีเมคจากละครโทรทัศน์ชื่อเดียวกันเมื่อปี พ.ศ. 2550 สงครามนักปั้น 2 เมทินี กิ่งโพยม, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์, พุฒิชัย เกษตรสิน、อัญชสา มงคลสมัย, เจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์, เรวิญานันท์ ทาเกิด, ภรภัทร ศรีขจรเดชา, อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์ 2563 คดีรักข้ามภพ เศรษฐพงศ์ เพียงพอ, นพจิรา ฤกษ์ขจรนามกุล, เรวิญานันท์ ทาเกิด 2565 พิษรักรอยอดีต มารี เบิร์นเนอร์, นรภัทร วิไลพันธุ์, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์, พศุตม์ บานแย้ม| เธอซึมเศร้าแต่เขา OCD ฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณ, นภสร วีระยุทธวิไล ทรูโฟร์ยู อ้างอิง
Me-QR เป็นบริการสร้าง QR Code ที่พัฒนาโดย ME TEAM LTD บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี 2021 โดย Ivan Melnychuk ผู้ดำรงตำแหน่ง CEO ของบริษัท ME-QR นำเสนอแผนบริการฟรีที่มีฟีเจอร์พื้นฐาน และตัวเลือกจ่ายเงินที่มาพร้อมการวิเคราะห์, การสร้างแบรนด์ และการดาวน์โหลดคุณภาพสูง ภาพรวม Me-QR ก่อตั้งขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของ ME TEAM LTD โดย Ivan Melnychuk ในปี 2021 ตั้งแต่เปิดตัว บริษัทได้เติบโตขึ้นกลายเป็นผู้ให้บริการบริการสร้าง QR Code ทั่วโลก บริษัทให้บริการในสหรัฐอเมริกา, ฝรั่งเศส, สเปน, เยอรมนี, อินเดีย, อินโดนีเซีย, ไทย, เวียดนาม, เม็กซิโก, มาเลเซีย, และบราซิล Me-QR เชี่ยวชาญในการสร้าง QR Code ที่ใช้ได้ทั่วไปสำหรับธุรกิจและการใช้งานส่วนบุคคล แพลตฟอร์มนี้ช่วยให้ผู้ใช้สามารถสร้าง QR Code ผ่านเว็บไซต์ ME-QR ช่วยให้ผู้ใช้สามารถสร้าง QR Code ที่ปรับแต่งได้และติดตามได้ พร้อมทั้งให้ข้อมูลเชิงลึกและการวิเคราะห์เพื่อเฝ้าติดตามประสิทธิภาพในเวลาจริง บางลูกค้าที่รู้จักกันดีของ ME-QR ได้แก่ Disney, Amazon, Walmart, Starbucks และ Autonation เครื่องมือสร้าง QR Code ของ ME-QR รองรับหลายรูปแบบ เช่น URL, ข้อมูล Wi-Fi, รายชื่อ vCard, PDF, รูปภาพ, ข้อความธรรมดา, เมนู และคูปอง มันสามารถสร้างรหัสแบบสแตติกส์เพื่อเก็บข้อมูลที่ไม่เปลี่ยนแปลง หรือรหัสแบบไดนามิกส์ ซึ่งสามารถเปลี่ยนเนื้อหาหรือปลายทางได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนภาพ QR การใช้งานในอุตสาหกรรม ME-QR ช่วยให้สามารถสร้าง QR Code แบบสแตติกส์และไดนามิกส์ รวมถึงฟังก์ชันการแก้ไขเนื้อหา, การติดตามสถิติการสแกน, และการใช้รูปแบบข้อมูลต่าง ๆ บริการนี้นำไปใช้ในหลายสาขา เช่น ธุรกิจ, รัฐบาล, การศึกษา และการดูแลสุขภาพ อ้างอิง