bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
วัดคลองปลัดเปรียง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2526 ขนานนามว่า 'วัดคลองปลัดเปรียง' ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2532 วัดคลองปลัดเปรียงเป็นวัดมอญเพียงแห่งเดียวในอำเภอบางพลี แต่เดิมชาวมอญได้เข้ามา จับจองที่ดินทำนาในบริเวณอำเภอบางพลี ก่อนเข้าฤดูฝนก็แจวเรือข้ามฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ผ่านคลองสำโรง ไปปลูกโรงนา ระหว่างหน้านาก็พักอาศัยจนเก็บเกี่ยวเสร็จจึงกลับพระประแดง ทำบุญสงกรานต์ เข้าพรรษา พอย่างเข้าหน้าฝนก็กลับบางพลี แต่เดิมไม่ได้คิดอยู่อาศัยเป็นการถาวรจึงไม่ได้เน้นสร้างวัดมอญเป็นของตน โดยอาศัยทำบุญที่วัดบางพลีใหญ่ใน แต่ต่อมาจึงได้สร้างวัดขึ้น ชุมชนมอญมีกิจกรรมทางประเพณีมอญ เช่น การรำผีมอญ เป็นการขอขมาหากกระทำผิด การนับถือและเลี้ยงผีบรรพบุรุษ การสืบทอดศิลปะการตอกลายธงตะขาบที่ใช้สำหรับแห่ในวันสงกรานต์ กลุ่มเครือญาติเชื้อสายมอญที่พระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ มาร่วมขบวนแห่ด้วยในทุกวันที่ 14 เมษายน ของทุกปี ตลอดจนถึงการไปมาหาสู่ในช่วงประเพณีพิธีกรรมอื่น ๆ ในรอบปฏิทินของชาวมอญ อ้างอิง คลองปลัดเปรียง คลองปลัดเปรียง
วัดสุทธิสะอาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสามวาตะวันออก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 10 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูธำรงวงศ์วิสุทธิ์ (ธีรศักดิ์ ธีรสกฺโก) เป็นเจ้าอาวาส วัดสุทธิสะอาดสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2436 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ชื่อของวัดนั้นน่าจะเกี่ยวข้องกับผู้สร้างวัดแต่ไม่มีหลักฐานแน่ชัด การบูรณะพัฒนาวัดได้เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2493 โดยมีการรื้อกุฏิและสร้างใหม่ทั้งหมด 9 หลัง สร้างสุสาน ฌาปนสถาน ศาลาธรรมสังเวช ศาลาพักร้อน โรงครัว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2446 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14.40 เมตร ยาว 22 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2476 อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5.60 เมตร ยาว 19 เมตร ค่อนข้างทรุดโทรม ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน หน้าตักกว้าง 1.36 เมตร สูง 1.75 เมตร; ศาลาการเปรียญ ซ่อมแซมเมื่อ พ.ศ. 2507 ฝาผนังมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนเรื่องราวพุทธประวัติ; หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 โครงสร้างเป็นไม้มุงกระเบื้องลอนคู่; กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ทั้งหมด และศาลาบำเพ็ญกุศล อ้างอิง สุทธิสะอาด
วัดสุวรรณประสิทธิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองกุ่ม เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 19 ตารางวา วัดสุวรรณประสิทธิ์สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร นายเกษียร วงศ์ชัยสุวรรณ เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด โดยได้บริจาคที่ดินร่วมกับนางอยู่ ปอประสิทธิ์ เพื่อใช้สำหรับสร้างวัด โดยชื่อวัดก็ได้มาจากการนำเอาคำว่า 'สุวรรณ' และ 'ประสิทธิ์' ซึ่งเป็นคำสุดท้ายของนามสกุลของทั้ง 2 คน ซึ่งเป็นผู้บริจาคที่ดิน มารวมกันเข้าไว้เป็นนามวัด เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์แห่งความดี ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2515 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดอย่างถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2518 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2523 อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทยซึ่งแกะสลักลวดลายไว้อย่างสวยงาม โดยมีพระพุทธรูปตั้งอยู่รายล้อมบริเวณ มีศาลาการเปรียญลักษณะทรงไทยสองชั้น คอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 23 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ หลวงพ่อปาน และ หลวงพ่อโสธรที่มีความศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคารพอย่างมาก อ้างอิง สุวรรณประสิทธิ์
วัดอุดมธรรมวิมุตติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร วัดอุดมธรรมวิมุตติ เดิมมีชื่อว่า วัดอุดมธรรมโปษะกฤษณะวราราม ก่อตั้งขึ้นด้วยศรัทธาของศาสตราจารย์นายแพทย์อุดม โปษะกฤษณะ ถวายที่ดินจำนวน 3 ไร่ 2 งาน แด่พระราชพิพัฒนาทร (ถาวร จิตฺตถาวโร) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดปทุมวนารามราชวรวิหาร เมื่อ พ.ศ. 2534 จึงได้นามวัดเดิมตามผู้ถวายที่ดิน วัดได้มีการพัฒนาปรับปรุงพื้นที่และสร้างเสนาสนะตามลำดับ เพื่อให้เป็นสถานที่สัปปายะในการปฏิบัติธรรมของพระสงฆ์ เป็นที่บำเพ็ญกุศลของประชาชนทั่วไป ปัจจุบันมีพระครูสังฆวิชัย (ชัยวัฒน์) เป็นประธานสงฆ์ดูแลประจำ อีกทั้งบรรดาทายาทของศาสตราจารย์นายแพทย์อุดม โปษะกฤษณะได้พร้อมใจกันจัดกฐินสามัคคีเพื่อทอดถวายเพื่อซื้อที่ดินเพิ่มเติมให้ครบ 6 ไร่ นายอภิราม โปษะกฤษณะได้ขออนุญาตสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2563 โดยใช้นามวัดว่า 'วัดอุดมธรรมวิมุตติ' อันมีความหมายว่า 'วัดที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยธรรมของการหลุดพ้น' รายนามเจ้าอาวาส พระครูสังฆวิชัย (ไชยวัฒน์ อภิวฑฺฒโน) อ้างอิง อุดมธรรมวิมุตติ
วัดป่าเรไร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านบางศรีเมือง ตำบลบางศรีเมือง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ทั้งหมด 45 ไร่ วัดป่าเรไรเดิมมีนามว่า วัดป่า คงจะเรียกขานกันตามสภาพวัดที่อยู่ในป่า สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา กาลเวลาผ่านไปวัดขาดการทำนุบำรุงจึงกลายเป็นวัดร้าง ประมาณ 100 ปีต่อมาได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และยกฐานะวัดร้างขึ้นเป็นวัดที่มีพระสงฆ์เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2515 โดยให้มีนามวัดใหม่ว่า 'วัดป่าเรไร' และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 อาคารเสนาสนะสำคัญประกอบด้วยอุโบสถ ลักษณะทรงไทย กว้าง 90 เมตร ยาว 24 ตารางเมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 17.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 และกุฏิสงฆ์ ส่วนมากเป็นอาคารไม้และครึ่งตึกใต้ถุนโปร่ง ส่วนปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถปางสมาธิ พระโมคคัลลานะ และพระสารีบุตร นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ได้แก่ พระประธานศาลาปางมารวิชัย พระโมคคัลลานะ พระสารีบุตร หอสวดมนต์มีพระพุทธรูปปางมารวิชัยและปางสมาธิ พระยืนปางห้ามญาติ และพระปางสมาธิ (ที่พบก่อนบูรณะวัด) อ้างอิง ป่าเรไร
วัดเพลง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านไทรม้าใต้ ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี วัดเพลงเป็นวัดในสมัยกรุงศรีอยุธยาที่ถูกทิ้งร้างไปประมาณ 200 ปี ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2527 ขณะที่หลวงพ่อครูบาศรีนวล ธมฺมาวุโธ กำลังเจริญกรรมฐาน ได้เกิดนิมิตเห็นว่าสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงทรงนิมนต์ท่านไปบูรณะวัดร้างแห่งหนึ่ง ใน พ.ศ. 2529 ท่านจึงเดินธุดงค์มาจากจังหวัดเชียงใหม่สู่เมืองใต้เพื่อค้นหาวัด จนได้มาพบวัดนี้และเชื่อมั่นว่าเป็นวัดในนิมิตดังกล่าว จึงปักหลักพักค้างมาตั้งแต่ปีนั้นก่อนที่จะบูรณะซ่อมแซมและสร้างอุโบสถใหม่ แต่หลังจากหลวงพ่อครูบาศรีนวลมรณภาพ วัดก็ถูกปล่อยทิ้งไว้โดยไม่มีการพัฒนา ทำให้ถาวรวัตถุที่สร้างขึ้นผุพังสึกกร่อนเสียหายไปตามกาลเวลา กระทั่งเมื่อกลางปี พ.ศ. 2553 พระธรรมกิตติมุนี (สาย ฐานมงฺคโล) เจ้าคณะจังหวัดนนทบุรีและเจ้าอาวาสวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร แต่งตั้งให้พระครูสังฆรักษ์ประสิทธิ์ สิทฺธิโก ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดโบสถ์ดอนพรหม มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเพลง ด้วยท่านเป็นพระนักพัฒนา ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัด (ครั้งใหม่) เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2530 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2543 จุดเด่นของวัดเพลงคือ อุโบสถสีชมพู โดยทาสีนี้ด้วยความศรัทธาในพระบารมีของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (เนื่องจากสีชมพูเป็นสีประจำพระองค์) นอกจากนั้นบริเวณวัดยังมีพระบรมรูปรัชกาลที่ 5 และประดิษฐานหลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปสูงปางมารวิชัย ทำด้วยหินทรายแดง หุ้มปูนลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 3 ใน 4 ของความกว้างพระอุโบสถ พระพุทธลักษณะของพระพักตร์ พระโอษฐ์ และพระเกศเป็นพระพุทธรูปศิลปะสมัยอู่ทอง อ้างอิง เพลง
วัดแดงประชาราษฎร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดแดงประชาราษฎร์ ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี วัดแดงประชาราษฎร์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2365 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2370 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง แต่เนื่องจากมีพระประธานศิลาแลงสีแดง จึงเรียกกันว่า วัดแดง อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าเดิมชื่อว่า วัดแตงแดง เป็นวัดร้างอยู่ประมาณ 120 ปี ต่อมาได้ขอยกวัดร้างเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษาใน พ.ศ. 2513 และได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกันในชื่อ วัดแดงเปรมประชาราษฎร์ เมื่อ พ.ศ. 2530 เจ้าอาวาสรูปที่ 1 ถูกฆาตกรรม เจ้าอาวาสรูปใหม่จึงขอเปลี่ยนชื่อวัดเป็น 'วัดแดงประชาราษฎร์' ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2514 อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อแดง เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างด้วยศิลาแลง หน้าตักกว้าง 1.90 เมตร วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล และกุฏิสงฆ์ อ้างอิง แดงประชาราษฎร์
ประเทศโมนาโก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ซึ่งเดิมกำหนดให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ได้เลื่อนการแข่งขันออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับตั้งแต่มีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการของประเทศในปี 1920 นักกีฬาโมนาโกได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตลอดยุคปัจจุบัน ยกเว้นสามครั้ง โมนาโกไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 1932 ที่ลอสแอนเจลิสในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลก ไม่ได้ลงทะเบียนนักกีฬาคนใดเลยในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ที่เมลเบิร์น และยังเข้าร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐอเมริกาเมื่อกรุงมอสโกเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 จำนวนนักกีฬา จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้ กีฬา ชาย หญิง รวม กรีฑา 0 1 1 ยูโด 1 0 1 เรือพาย 1 0 1 ว่ายน้ำ 1 1 2 เทเบิลเทนนิส 0 1 1 รวม 3 3 6 กรีฑา โมนาโกได้รับสิทธิ์สากลจากสหพันธ์กรีฑาโลก เพื่อส่งนักกรีฑาหญิงไปแข่งขันโอลิมปิก ;ประเภทลู่และถนน นักกีฬา รายการ ฮีท ก่อนรองฯ รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ ชาร์ล็อต อเฟรียต์ 100 เมตร หญิง 12.35 5 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ ยูโด โมนาโกส่งนักยูโดชายหนึ่งคนเข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิก หลังจากที่สหพันธ์ยูโดนานาชาติ ได้มอบโควตาคำเชิญสามฝ่ายให้แก่พวกเขา นักกีฬา รายการ/รุ่น 64 คน 32 คน 16 คน ก่อนรองฯ รอบรองฯ แก้ตัว ชิงชนะเลิศ/ คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล อันดับ เซดริก เบซซี 73 กก. ชาย ชนะ 10–00 แพ้ 01–11 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ เรือพาย โมนาโกได้รับคำเชิญจากคณะกรรมาธิการไตรภาคีให้ส่งนักพายเรือในประเภทเรือกรรเชียงเดี่ยวชายไปแข่งขันที่โตเกียว ซึ่งถือเป็นการกลับมาสู่กีฬาชนิดนี้ของชาติเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ลอนดอน 2012 นักกีฬา รายการ ฮีท แก้ตัว ก่อนรองฯ รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เควนติน อ็องต็อกเนลลี่ กรรเชียงเดี่ยว ชาย 7:10.52 4 R 7:34.14 1 QF 7:29.99 4 SC/D 7:06.03 2 FC 7:01.85 15 Qualification Legend: FA=Final A (medal); FB=Final B (non-medal); FC=Final C (non-medal); FD=Final D (non-medal); FE=Final E (non-medal); FF=Final F (non-medal); SA/B=Semifinals A/B; SC/D=Semifinals C/D; SE/F=Semifinals E/F; QF=Quarterfinals; R=Repechage ว่ายน้ำ โมนาโกได้รับคำเชิญจาก FINA ให้ส่งนักว่ายน้ำอันดับต้นๆ สองคน (เพศละคน) ในรายการประเภทบุคคลของตนไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021 นักกีฬา รายการ ฮิท รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ ธีโอ ดรูเยน ฟรีสไตล์ 1,500 เมตร ชาย 16:17.20 28 ไม่ผ่านเข้ารอบชิงฯ คลอเดีย แวร์ร์ดีโน กบ 100 เมตร หญิง ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ เทเบิลเทนนิส โมนาโกส่งนักกีฬาหนึ่งคนลงแข่งขันปิงปองเป็นครั้งแรกในโอลิมปิก เชียวซิน หยาง นักกีฬาที่เกิดในจีนคว้าชัยชนะในแมตช์ที่สี่ในรอบชิงชนะเลิศ และคว้าหนึ่งในห้าตำแหน่งที่ว่างในการแข่งขันเทเบิลเทนนิสหญิงเดี่ยวของการแข่งขันรอบคัดเลือกชิงแชมป์โลก 2021 ที่โดฮา ประเทศกาตาร์ นักกีฬา รายการ เบื้องต้น รอบที่ 1 รอบที่ 2 รอบที่ 3 16 คน ก่อนรองฯ รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ/ คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล อันดับ หยาง เชียวซิน หญิงเดี่ยว ชนะ 4–1 แพ้ 0–4 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ อ้างอิง 2020 โมนาโก
วัดกงลาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านกงลาด ตำบลห้วยด้วน อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 25 ไร่ 1 งาน 6 ตารางวา วัดกงลาดเริ่มสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยชาวบ้านลาวครั่งที่ถูกกวาดต้อนมาจากแขวงเมืองหลวงพระบางเมื่อประมาณ พ.ศ. 2322 ในสมัยกรุงธนบุรี และถูกกำหนดให้มาตั้งถิ่นฐานในบริเวณที่เป็นหมู่ที่ 5 และ 6 ของตำบลห้วยด้วนในปัจจุบัน วัดกงลาดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2335 วัดมีโบราณสถานคืออุโบสถหลังเก่า เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าบนชุดฐานปัทม์ มีทางเข้าออกสองทาง เครื่องบนหลังคาไม้ลดชั้นมุงด้วยกระเบื้องดินเผาปลายแหลม (เกล็ดเต่า) เดิมมีพาไลยื่นต่อบริเวณด้านหน้าทางเข้า โดยรอบตั้งเสมาหินบนฐานบัวปูนปั้น 8 ทิศ มีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองก่ออิฐถือปูนตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ เมื่อ พ.ศ. 2559 กรมศิลปากรเข้ามาบูรณะอุโบสถ เสมา และเจดีย์ วัดมีประเพณีแห่ธงสงกรานต์เป็นกิจกรรมหนึ่งของเทศกาลสงกรานต์ในกลุ่มชาวไทยเชื้อสายลาวครั่ง ชาวบ้านเรียกกันว่า ทอดผ้าป่าลาว จัดขึ้นในวันสุดท้ายของเทศกาลสงกรานต์ อ้างอิง กงลาด
แผนภาพแสดงการสร้างเยื่อบุมดลูกและการสลายระหว่างรอบประจำเดือน รอบประจำเดือน เป็นการเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติสม่ำเสมอที่เกิดขึ้นในระบบสืบพันธุ์เพศหญิง (โดยเฉพาะมดลูกและรังไข่) ซึ่งทำให้เกิดการตั้งครรภ์ขึ้นได้ รอบประจำเดือนมีความจำเป็นต่อการผลิตเซลล์ไข่ และเตรียมมดลูกสำหรับการตั้งครรภ์ รอบประจำเดือนเกิดขึ้นเนื่องจากการเพิ่มขึ้นและลดลงของเอสโตรเจน วงจรนี้ส่งผลให้ความหนาของเยื่อบุมดลูก (ในภาพ) และการเจริญเติบโตของไข่ ไข่จะถูกปล่อยออกจากรังไข่ประมาณวันที่ 14 ในรอบ; เยื่อบุผิวที่หนาขึ้นของมดลูกให้สารอาหารแก่ตัวเอ็มบริโอหลังฝังตัว หากไม่เกิดการตั้งครรภ์ เยื่อบุจะถูกปล่อยออกมาเกิดเป็นประจำเดือน หรือ 'รอบเดือน' หญิงถึง 80% รายงานว่ามีอาการในช่วงหนึ่งถึงสองสัปดาห์ก่อนมีประจำเดือน อาการที่พบบ่อย ได้แก่ สิว เจ็บเต้านม ท้องอืด รู้สึกเหนื่อยล้า หงุดหงิดและพื้นอารมณ์แปรปรวน อาการเหล่านี้รบกวนชีวิตปกติและจัดเป็นกลุ่มอาการก่อนมีประจำเดือนในหญิง 20 ถึง 30% และใน 3 ถึง 8% เป็นอาการที่รุนแรง รอบแรกมักเริ่มระหว่างอายุ 12 ถึง 15 ปี เรียก การเริ่มแรกมีระดู (menarche) แต่อาจพบได้เร็วสุดอายุ 8 ปี ซึ่งยังถือว่าปกติอยู่ อายุเฉลี่ยของรอบแรกในหญิงประเทศกำลังพัฒนาพบช้ากว่าในหญิงประเทศพัฒนาแล้ว ระยะเวลาตรงแบบระหว่างวันแรกของรอบแรกจนถึงวันแรกของรอบถัดไป คือ 21 ถึง 45 วันในหญิงสาว และ 21 ถึง 35 วันในผู้ใหญ่ (เฉลี่ย 28 วัน) ประจำเดือนหยุดเกิดขึ้นหลังวัยหมดระดู ซึ่งปกติเกิดระหว่างอายุ 45 และ 55 ปี ปกติเลือดออกประมาณ 3 ถึง 7 วัน (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: เบนจามิน เมานต์ฟอร์ต – พระคเณศ – เอจออฟเอ็มไพร์สที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
วัดบางโค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 14 บ้านวัดบางโค ตำบลบางแม่นาง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา ทางทิศตะวันตกติดกับคลองบางโค (หรือคลองบางโคบ้า) และทางทิศใต้ติดกับคลองบางใหญ่ และยังมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 6 ไร่ 2 งาน 5 ตารางวา วัดบางโคสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2399 ไม่ทราบชื่อและประวัติผู้สร้างวัด ชื่อวัดมาจากทำเลที่ตั้งซึ่งอยู่ติดกับคลองบางโค วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2432 ด้านการศึกษา ทางวัดได้จัดให้มีการสอนพระปริยัติธรรม และได้แบ่งที่ดินเนื้อที่ 1 ไร่ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลและเปิดโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2524 อาคารและเสนาสนะสำคัญของวัดบางโคได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 21 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยมีระเบียง ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 และหอสวดมนต์ ปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ หลวงพ่อขาว และพระพุทธบาทจำลองในมณฑป ในบริเวณวัดยังมีวังมัจฉา นักท่องเที่ยวสามารถแวะพักผ่อนและทำบุญโดยการให้อาหารปลา รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการครุฑ พระครูนนทสิกขกิจ (ยอด) พระครูนนทวิหารคุณ พระประเสริฐ สุภทฺโท พระปลัด ประจวบ โชติคุโณ อ้างอิง บางโค
วัดไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาด อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี สันนิษฐานว่าสร้างวัดไทรขึ้นในสมัยอาณาจักรศรีวิชัยระหว่าง พ.ศ. 1300–1800 โดยเชื่อมโยงกับวัดกลางเก่าและวัดพระโยคที่อยู่บริเวณเดียวกัน ซึ่งล้วนแต่พบโบราณวัตถุหลายชิ้น สำหรับวัดไทรพบพระพุทธรูปแกะสลักด้วยหินทราย ปัจจุบันประดิษฐานที่อุโบสถหลังใหม่ ซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 ส่วนปฎิมากรรมในสมัยรุ่นเดียวกับวัตถุโบราณที่ปรักหักพังได้เก็บรวบรวมไว้ใต้ฐานอุโบสถ เดิมวัดไทรเป็นที่รกร้างว่างเปล่ามีต้นไม้ใหญ่มากมายหลากหลายชนิดโดยเฉพาะต้นไทรซึ่งต่อมาเป็นที่มาของชื่อวัด สภาพภายในวัดมีกุฎิทรงไทยเพียงไม่กี่หลัง อุโบสถหลังเก่าชำรุดแต่ก็ยังพอเห็นร่องรอยของลวดลายของช่างฝืมือสมัยโบราณ เช่น หน้าบันและฝาผนัง เป็นต้น ช่วงตอนปลายกรุงศรีอยุธยาวัดไทรเป็นศูนย์กลางของการปฏิบัติธรรม แต่ปรากฏว่าไม่มีการก่อสร้างหรือบูรณะถาวรวัตถุแต่อย่างใด นับตั้งแต่ พ.ศ. 2465 จนถึงเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันได้บูรณปฎิสังขรณ์ให้อยู่ในสภาพรุ่งเรืองจนกระทั่งถึงปัจจุบันนี้ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกที่จังหวัดสุราษฎร์ธานีได้ยึดเอาศาลาการเปรียญเป็นฐานบัญชาการรบครั้งนั้น จุดเด่นของวัด คือ ศาลาการเปรียญ เป็นอาคาร 2 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 ในสมัยหลวงพ่อฉุย หน้ากว้าง 12 เมตร ยาว 28 เมตร สูง 18 เมตร สร้างกับไม้เคี่ยมและไม้หลุมพอ ทั้งหลัง เดิมเคยใช้เป็นศาลาการเปรียญและเป็นที่ตั้งโรงเรียน ธรรม รตน ศึกษา พ.ศ. 2476 สำหรับพระเณรได้ศึกษาหาความรู้ ภายในมีพระพุทธ เญยยอญฎิมา ประดิษฐานให้ประชาชนกราบไหว้บูชา ปัจจุบันได้ใช้เป็นพิพิธภัณฑ์ อ้างอิง ไทร
วัดหูช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านบางคูเวียง ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี วัดหูช้างเดิมเป็นวัดร้าง เข้าใจว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา แหล่งข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2329 วัดได้รับการปฏิสังขรณ์ในสมัยพระครูวิหารกิจจานุการ (ปาน โสนนฺโท) อดีตเจ้าอาวาสวัดบางนมโค พระนครศรีอยุธยา ท่านได้ออกธุดงค์มาเยี่ยมลูกหลานของท่านที่ย้ายจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยามาอาศัยอยู่ที่ย่านนี้ และได้พบซากเจดีย์เก่าสมัยอยุธยา เห็นว่าที่นี่เหมาะแก่การสร้างวัดจึงได้บอกบุญเชิญชวนลูกหลานของท่านและชาวบ้านในละแวกใกล้เคียงให้ช่วยกันสร้างเป็นวัดขึ้นอีกครั้ง สิ่งก่อสร้างสมัยอยุธยาที่หลงเหลือ เช่น วิหาร เจดีย์ เป็นต้น หลวงพ่อปานได้สร้างอุโบสถและกุฏิทรงไทย รวมถึงได้หล่อพระประธานเพื่อประดิษฐานในอุโบสถ มีนามว่า พระพุทธนิมิตรกิจจานุการ เมื่อสร้างวัดเสร็จ ท่านได้แต่งตั้งศิษย์ของท่านคือหลวงพ่อจวนและหลวงพ่อแจ่มขึ้นเป็นเจ้าอาวาสมาปกครองวัด ต่อมาในสมัยหลวงปู่กี๋เป็นเจ้าอาวาส วัดมีสภาพทรุดโทรมและขาดการพัฒนา ท่านจึงบูรณะวัดรวมถึงอุโบสถขึ้นใหม่โดยใช้เงินทำบุญของผู้ที่หมายปองปลัดขิก จนมีคำพูดว่า ปลัดขิกสร้างโบสถ์ ส่วนกุฏิและสิ่งก่อสร้างที่สร้างด้วยไม้เป็นไม้ที่ล่องซุงตามแม่น้ำมาจากจังหวัดตาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 วัดหูช้างมีเกจิอาจารย์ผู้เรืองปัญญาและอาคมต่อเนื่องกันมานานนับร้อยปี เริ่มตั้งแต่พระอุปัชฌาย์จวน (หลวงพ่อจวน) พระอธิการแจ่ม (หลวงพ่อแจ่ม) พระครูกิตตินนทคุณ (หลวงปู่กี๋) และพระครูสุวรรณโชติวุฒิ (ทองใบ ขนฺติโก หรือหลวงปู่ตี๋) อ้างอิง หูช้าง
วัดปากคลองพระอุดม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองพระอุดม (คลองบ้านแหลม) ในหมู่ที่ 5 บ้านปากคลองพระอุดม ตำบลคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 26 ไร่ วัดปากคลองพระอุดมเป็นวัดของชุมชนมอญสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ชุมชนนี้อยู่บริเวณปากคลองบ้านแหลมซึ่งเป็นที่ลุ่มชายเลน ต่อมาดินโคลนที่ไหลมาตามลำน้ำเจ้าพระยาได้ทับถมกันมากขึ้นจนทำให้มีแผ่นดินงอกออกไปทางปากคลอง พระสงฆ์ที่มาจากมอญและชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤษาคม พ.ศ. 2418 แล้วตั้งชื่อวัดว่า วัดปากคลอง หรือที่ในภาษามอญเรียกว่า เภี่ยะปานเกริง ชาวบ้านยังเรียกว่า วัดบ้านแหลม ตามชื่อท้องที่ที่ตั้งวัด ทางวัดได้สร้างอุโบสถและขอรับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2442 และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2426 อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2418 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ภายในประดิษฐานพระประธานปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2418 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาอเนกประสงค์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก อ้างอิง ปากคลองพระอุดม ปากคลองพระอุดม
วัดฝาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีอาณาเขตทิศใต้ติดคลองบางเขน ทิศตะวันตกติดกับคลองลัดขวาง (คลองลัดบางขุนเทียน) มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 3 งาน 8 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน วัดฝางสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2200 ในสมัยอยุธยา ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง คงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในช่วงไล่เลี่ยกับการสร้างวัด กล่าวคือ ประมาณ พ.ศ. 2205 วัดได้เริ่มการบูรณะพัฒนาขึ้นมาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2486 เป็นต้นมา ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2491 และยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลขึ้นในที่วัด ปัจจุบันคือโรงเรียนวัดฝาง ภายในวัดมีอาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 มีลักษณะทรงไทย มีกำแพงรอบอุโบสถ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานหน้าตักกว้าง 2 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงปั้นหยาและทรงไทย หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 และศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการทรัพย์ พระอธิการเผิน พระครูนนทการโกวิท (อาจ ถนอมพล เขมธมฺโม) พระครูใบฎีกาช่วย อาภาธโร (ขอพรกลาง) ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2559–2566 พระสมุห์พิสุทธิ์ วิสุทฺโธ (เอี่ยมสำลี) ดำรงตำแหน่ง พ.ศ. 2566–ปัจจุบัน อ้างอิง ฝาง
กื้ดช้าง เป็นตำบลในอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ มีลักษณะเป็นภูเขาสูง เป็นที่ตั้งของที่ทำการอุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง มีพื้นที่อยู่ในเขตห้ามล่าสัตว์ป่าแม่เลา-แม่แสะ ป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่แตง และและหน่วยจัดการต้นน้ำแม่ตะมาน ที่ตั้งและอาณาเขต ตำบลกื้ดช้างมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเมืองคอง และตำบลเมืองนะ (อำเภอเชียงดาว) ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลอินทขิล ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลแม่แตง ตำบลบ้านช้าง ตำบลเมืองก๋าย และตำบลป่าแป๋ ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลแม่ฮี้ (อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน) ประวัติ กื้ดช้าง เป็นตำบลในเขตอำเภอแม่แตง เมื่อ พ.ศ. 2418 ตรงกับสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงรับสั่งให้พระเจ้าอินทวิชยานนท์ (เจ้าหลวง) เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 7 จัดตั้งแขวงเมืองแกนขึ้นที่ตำบลบ้านเป้า เรียกว่า แขวงบ้านเป้าเมืองแกน และแต่งตั้งท้าวแสนไชย ขึ้นเป็นผู้ปกครองแขวงเป็นคนแรก ต่อมาปี พ.ศ. 2435 ได้ย้ายมาตั้งที่บ้านเมืองกื้ด หมู่ที่ 1 ตำบลกื้ดช้าง เรียกว่า แขวงเมืองกื้ด โดยมีขุนกื้ด เป็นผู้ปกครองแขวง ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2437 ได้ย้ายไปตั้งที่บ้านวังแดง หมู่ที่ 2 ตำบลอินทขิล เรียกว่า แขวงเมืองแกน ปี พ.ศ. 2490 ขุนไตรกิตยานุกูล (อัมพร ไตรกิตยานุกูล) ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ พร้อมกับร้อยเอกพิพัฒน์ พิพัฒน์สุรการ รองปลัดกระทรวงมหาดไทยลงนามแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศแยก 3 หมู่บ้านทางทิศใต้ของตำบลกื้ดช้าง ได้แก่ หมู่ 3 บ้านช้างใน, หมู่ 4 บ้านเก๊าะมะค่า และหมู่ 5 บ้านปางไม้แดง ไปตั้งเป็น ตำบลบ้านช้าง การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค พื้นที่ตำบลกื้ดช้างประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 8 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 5,620 คน แบ่งเป็นชาย 2,876 คน หญิง 2,744 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 6 ในอำเภอแม่แตง ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก หมู่บ้าน พ.ศ. 2566 พ.ศ. 2565 พ.ศ. 2564 พ.ศ. 2563 พ.ศ. 2562 พ.ศ. 2561 พ.ศ. 2560 เมืองกื้ด 1,519 1,527 1,515 1,518 1,498 1,444 1,449 ป่าข้าวหลาม 869 871 864 861 861 851 840 สบก๋าย 826 831 832 829 828 825 813 แม่ตะมาน 787 782 772 772 756 663 664 ผาปู่จอม 620 600 580 568 542 504 503 ห้วยน้ำดัง 546 557 569 566 577 580 589 ทุ่งละคร 283 280 286 289 284 290 284 ต้นขาม 170 165 166 166 168 163 165 รวม 5,620 5,613 5,584 5,569 5,514 5,320 5,307 การปกครองส่วนท้องถิ่น ตำบลกื้ดช้างเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลกื้ดช้าง ในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลกื้ดช้างมี 13 หมู่บ้าน พื้นที่ 306.25 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,887 คน และ 1,201 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลกื้ดช้างอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลกื้ดช้าง อ้างอิง กื้ดช้าง กื้ดช้าง
วัดโพธิ์เอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองบางราวนก ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา อยู่ริมคลองบางราวนกฝั่งใต้ ปีที่สร้างวัดโพธิ์เอน บ้างระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2292 แต่หนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2 ระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2392 ไม่ปรากฏนามและประวัติผู้สร้าง มีชื่อเดิมว่า วัดโพไสย์ และเปลี่ยนชื่อเป็น 'วัดโพธิ์เอน' เมื่อประมาณ พ.ศ. 2455 ซึ่งได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะต่าง ๆ ขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแต่เดิมคงประมาณ พ.ศ. 2398 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 เป็นอาคารไม้ทรงไทยชั้นเดียว ภายในมีพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารตึกครึ่งไม้ครึ่ง วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล วัดมีปูชนียวัตถุสำคัญคือ พระพุทธรูปปางห้ามสมุทร เรียกว่า หลวงพ่อซุ้มประสิทธิโชค เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา นอกจากนั้นวัดยังมีวัตถุมงคลคือ เหรียญหลวงพ่อซุ้ม วัดโพธิ์เอน เนื้อทองแดง มหานิยมของคนที่สะสมพระเครื่อง อ้างอิง โพธิ์เอน