bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ ตั้งอยู่เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร เป็นที่ฝึก ศึกษาและอบรมแก่นายทหารสัญญาบัตรของกองทัพอากาศ ทั้งในทางด้านยุทธวิธี เสนาธิการกิจ และการบริหารอัน จำเป็นสำหรับผู้บังคับบัญชาและฝ่ายอำนวยการในระดับกองบิน โดยมีผู้บัญชาการโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ เป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ ในวันที่ 1 ตุลาคม​ พ.ศ. 2568​ พลอากาศตรี ณัฐวุฒิ ​อจลบุญ เป็น ผู้บัญชาการโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ กรมยุทธศึกษาทหารอากาศ ส่วนรองผู้บัญชาการโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศได้แก่ นาวาอากาศเอก สมาน มูลกัน ประวัติ เมื่อปี พ.ศ. 2472 กองทัพอากาศในขณะยังมีฐานะเป็นเพียงกรมอากาศยานได้พิจารณาเห็นความจำเป็นว่าควรจะเปิดโรงเรียนสำหรับการศึกษาชั้นสูงของนายทหารนักบิน โดยมีนายทหารที่สำเร็จการศึกษามาจากโรงเรียนการบินชั้นสูง (Air Tactical School) ของอเมริกัน 3 ท่าน กับนายทหารผู้ใหญ่อีกเป็นจำนวนหนึ่งดำเนินการ ดังนั้นในปี พ.ศ. 2475 กองทัพอากาศจึงได้จัดตั้ง 'โรงเรียนการบินชั้นสูง' ขึ้น มีนายทหารเข้ารับการศึกษาเรียกว่า 'นายทหารฝึกหัดราชการ' จำนวน 10 คน แต่โรงเรียนการบินชั้นสูงนี้เปิดให้การศึกษาได้เพียง 1 ปีก็ต้องยุติการดำเนินการลง เนื่องจากประสบกับปัญหาทางการเมือง และเศรษฐกิจที่ไม่เอื้ออำนวย ในปี พ.ศ. 2479 พลอากาศโท หลวงเทวฤทธิ์ พันลึก ผู้บัญชาการทหารอากาศในขณะนั้น ได้คัดเลือกนายทหารส่งไปศึกษา ณ โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศต่างประเทศ คือ นาวาอากาศโท ทวี จุลละทรัพย์ นาวาอากาศโท หะริน หงสกุล นาวาอากาศตรี สวัสดิ์ โพธิ์วิหค และ นาวาอากาศตรี ละเอิบ ปิ่นสุวรรณ์ พร้อมกันนั้นก็ได้จัดส่งนายทหารไปเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนเสนาธิการทหารบกเพื่อให้บุคลากรเหล่านี้กลับมาเป็นกำลังหลักในการก่อตั้งโรงเรียนเสนาธิการอากาศต่อไป ระหว่างที่กองทัพอากาศยังไม่สามารถก่อตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ ได้นั้น ได้ให้การศึกษาแก่นายทหารของโรงเรียนการบินชั้นสูงยังคงดำเนินต่อไป ในปี พ.ศ. 2481 กองทัพอากาศได้ปรับปรุงหลักสูตรของโรงเรียนการบินชั้นสูงเดิมให้เหมาะสมกับกาลสมัย และเปิดการศึกษาขึ้นอีก เรียกว่า 'โรงเรียนเพิ่มวิชานายทหารอากาศ' มีนายทหารเข้ารับการศึกษาจำนวน 15 คน แต่ก็ต้องประสบปัญหาทำให้ไม่อาจเปิดการสอนในปีที่ 2 ได้ เนื่องจากกองทัพอากาศก็ต้องปฏิบัติราชการสนามหลายครั้ง ไม่มีนายทหารพอที่จะมาดำเนินการในโรงเรียนการบินชั้นสูงอีกต่อไป จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2490 กองทัพอากาศได้เปิดหลักสูตร 'โรงเรียนนายทหารนักบิน' ขึ้นมีระยะเวลาการศึกษา 1 ปี หลังจากที่โรงเรียนนายทหารนักบินเปิดดำเนินได้ 1 ปี กองทัพอากาศได้พิจารณาแล้วเห็นว่ามีนายทหารที่สำเร็จการศึกษามาจากโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ ฯ ต่างประเทศ และนายทหารที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเสนาธิการทหารบกจำนวนหนึ่ง ซึ่งเพียงพอที่จะตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศได้ จึงได้เริ่มก่อตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ ขึ้น กองทัพอากาศได้ก่อตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศขึ้น ณ ที่ตั้งดอนเมือง เมื่อ วันพฤหัสบดี ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2492 โดยมีพลอากาศโท หลวงเทวฤทธิ์พันลึก ซึ่งดำรงตำแหน่ง ผู้บัญชาการทหารอากาศในขณะนั้นเป็นผู้ทำพิธีเปิด มีอาคารของกรมยุทธศึกษาทหารอากาศเป็นอาคารเรียน อ้างอิง ประวัติความเป็นมาโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ สเสนาธิการทหารอากาศ
เขาชะเมา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดระยอง เป็นอำเภอที่ตั้งขึ้นลำดับ 7 ของจังหวัด มีชื่อมาจากอุทยานแห่งชาติเขาชะเมา – เขาวงกต ซึ่งเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง ซึ่งมีที่ทำการอุทยานอยู่ในเขตพื้นที่ ต่อมาตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2536 และต่อมาได้ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2550 Pen, Khao Chamao District, Rayong, Thailand - |อุทยานแห่งชาติเขาชะเมา – เขาวง มีที่ทำการอยู่ในเขตตำบลน้ำเป็น อำเภอเขาชะเมา ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเขาชะเมามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ่อทอง (จังหวัดชลบุรี) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอแก่งหางแมว (จังหวัดจันทบุรี) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแกลง ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอแกลงและอำเภอวังจันทร์ ประวัติ เมื่อปี พ.ศ. 2535 ราษฎรในพื้นที่ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ร่วมกับกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน รวม 4 ตำบล ได้พิจารณาว่าสภาพทางภูมิศาสตร์ ลักษณะความเป็นอยู่ การประกอบอาชีพ แนวโน้มมีความเจริญในอนาคต และความเห็นชอบของคณะกรรมการหมู่บ้าน สภาตำบล หัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอ จังหวัด สภาจังหวัด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกระทรวงมหาดไทย จึงได้ประกาศเขตท้องที่อำเภอแกลงแยกพื้นที่ตำบลน้ำเป็น ตำบลห้วยทับมอญ ตำบลชำฆ้อ และตำบลเขาน้อย ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเขาชะเมา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 31 พฤษภาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเขาชะเมา โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการบริหารงานของหน่วยบริหารราชการส่วนภูมิภาค และถือเป็นโครงการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และกลายเป็นอำเภอลำดับที่ 7 ของจังหวัดระยอง การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเขาชะเมาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 29 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. น้ำเป็น 7 หมู่บ้าน 2. ห้วยทับมอญ 8 หมู่บ้าน 3. ชำฆ้อ 9 หมู่บ้าน 4. เขาน้อย 5 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเขาชะเมาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลชำฆ้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชำฆ้อทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำเป็น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำเป็นทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเขาชะเมา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยทับมอญทั้งตำบล (เขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยทับมอญเดิม) องค์การบริหารส่วนตำบลเขาน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาน้อยทั้งตำบล อ้างอิง เขาชะเมา
เฉลิมพระเกียรติ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา โดยเป็นอำเภอที่ถูกจัดตั้งขึ้นในโอกาสพระราชพิธีกาญจนาภิเษก พ.ศ. 2539 อำเภอนี้เป็นหนึ่งในหลายอำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือพาดผ่าน และเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนครราชสีมา แหล่งน้ำที่สำคัญในอำเภอคือแม่น้ำมูล ประวัติ วันที่ 5 ธันวาคม 2539 แยกพื้นที่ตำบลช้างทอง ตำบลท่าช้าง ตำบลพระพุทธ ตำบลหนองงูเหลือม และตำบลหนองยาง อำเภอจักราช ไปตั้ง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ ตามโครงการจัดตั้ง อำเภอ เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีกาญจนาภิเษก เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 โดยย้อนกลับไปในอดีต ก่อนที่จะเป็นอำเภอจักราช พื้นที่ที่เป็นที่ตั้งของอำเภอเฉลิมพระเกียรติในปัจจุบันนั้นเคยเป็นที่ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอมาก่อน มีชื่อว่า กิ่งอำเภอท่าช้าง สถานที่ตั้งอยู่บริเวณที่เป็นที่ตั้งของโรงเรียนเพ็ชรมาตุคลาในปัจจุบัน ครั้นเมื่อกิ่งอำเภอจะยกระดับเป็นอำเภอ จึงได้มองหาสถานที่ตั้งที่เหมาะสมอันจะประกอบไปด้วยสถานที่ตั้งของส่วนราชการต่าง ๆ เช่น สถานีตำรวจ โรงพยาบาล เป็นต้น ซึ่งได้ที่ตั้งใหม่นั้นก็คือ สถานที่ตั้งที่เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอจักราชในปัจจุบัน ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอเฉลิมพระเกียรติตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโนนสูง ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอจักราช ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโชคชัย ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองนครราชสีมา การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอเฉลิมพระเกียรติแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 61 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. ช้างทอง| 8 หมู่บ้าน 2. ท่าช้าง| 15 หมู่บ้าน 3. พระพุทธ| 12 หมู่บ้าน 4. หนองงูเหลือม| 15 หมู่บ้าน 5. หนองยาง| 10 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลท่าช้าง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลช้างทองและตำบลท่าช้าง องค์การบริหารส่วนตำบลช้างทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช้างทอง (นอกเขตเทศบาลตำบลท่าช้าง) องค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าช้าง (นอกเขตเทศบาลตำบลท่าช้าง) องค์การบริหารส่วนตำบลพระพุทธ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระพุทธทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองงูเหลือม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองงูเหลือมทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองยางทั้งตำบล การขนส่ง อำเภอเฉลิมพระเกียรติมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 พาดผ่าน และมีสถานีรถไฟท่าช้างเป็นสถานีประจำอำเภอ มีขบวนรถเร็วหยุดรับ–ส่งผู้โดยสารพอสมควร นอกจากนี้ยังมีท่าอากาศยานนครราชสีมา แต่ปัจจุบันไม่มีสายการบินให้บริการ อ้างอิง ฉเลิมพระเกียรติ นครราชสีมา
บึงบูรพ์ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดศรีสะเกษ มีที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดสุรินทร์ทางทิศเหนือและทิศตะวันตก จัดเป็นอำเภอที่มีขนาดเล็กและมีจำนวนประชากรน้อยที่สุดในจังหวัดศรีสะเกษ โดยได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอบึงบูรพ์เมื่อปี พ.ศ. 2537 ประวัติ อำเภอบึงบูรพ์จัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 โดยแยกตำบลเป๊าะ ตำบลโดด ตำบลเสียว และตำบลหนองม้าออกจากอำเภออุทุมพรพิสัย ต่อมาในปี พ.ศ. 2522 ได้มีประกาศให้ตำบลโดด ตำบลเสียว และตำบลหนองม้า กลับไปขึ้นกับอำเภออุทุมพรพิสัยเช่นเดิม ต่อจากนั้นในปี พ.ศ. 2523 จึงได้มีการจัดตั้งตำบลบึงบูรพ์ขึ้นอีกตำบลหนึ่ง บึงบูรพ์ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2537 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอบึงบูรพ์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอรัตนบุรี (จังหวัดสุรินทร์) และอำเภอราษีไศล ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอราษีไศลและอำเภออุทุมพรพิสัย ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอรัตนบุรี (จังหวัดสุรินทร์) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอบึงบูรพ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 2 ตำบล 25 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. 16 หมู่บ้าน 2. 9 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอบึงบูรพ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลบึงบูรพ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงบูรพ์ทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลเป๊าะ องค์การบริหารส่วนตำบลเป๊าะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเป๊าะ (นอกเขตเทศบาลตำบลบึงบูรพ์) สภาพภูมิประเทศ สภาพพื้นที่ของอำเภอบึงบูรพ์มีลักษณะเป็นที่ราบสูง สลับกับที่ลุ่ม สภาพดินเป็นดินร่วนปนทราย มีลำห้วยทับทันไหลผ่านทางทิศตะวันตกและเป็นแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอบึงบูรพ์กับอำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ ทรัพยากรธรรมชาติ ทรัพยากรป่าไม้ ป่าสงวนแแห่งชาติโนนลาน มีเนื้อที่ประมาณ 8,000 ไร่ ป่าสงวนแห่งชาติดงใหญ่ มีเนื้อที่ประมาณ 2,500 ไร่ ปัจจุบันป่าสงวนแห่งชาติทั้ง 2 แห่งนี้ มีสภาพเป็นป่าเสื่อมโทรม และอนุญาตให้ราษฎรเข้าไปทำกินได้บางส่วน โดยการออกใบอนุญาตเช่าที่ทำกินให้ ทรัพยากรน้ำ ลำห้วยทับทัน เป็นแหล่งน้ำตามธรรมชาติที่สำคัญที่สุดของอำเภอบึงบูรพ์ ปัจจุบันได้รับการพัฒนาสร้างฝายทดน้ำขึ้น 2 แห่ง คือ ฝายโนนลาน ในตำบลเปีะ และฝายหนองหล่ม ในตำบลบึงบูรพ์ หนองบึงบูรพ์ เป็นหนองน้ำขนาดใหญ่ที่สุดในอำเภอ มีพื้นที่ประมาณ 400 ไร่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของตำบลบึงบูรพ์ หนองหล่ม มีพื้นที่ประมาณ 200 ไร่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอบึงบูรพ์ การศึกษา ระดับประถมศึกษา อำเภอบึงบูรพ์มีโรงเรียนประถมศึกษาอยู่ทั้งสิ้น 6 โรงเรียน ซึ่งในจำนวนนี้มี 2 โรงเรียนที่เปิดสอนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โดยมีรายชื่อสถานศึกษาดังต่อไปนี้ โรงเรียนอนุบาลบึงบูรพ์ (ประจำอำเภอ) โรงเรียนชุมชนบ้านหนองคู (ขยายโอกาส) โรงเรียนบ้านม่วง (ขยายโอกาส) โรงเรียนบ้านหาด (อสพป.13) โรงเรียนบ้านโนนลาน โรงเรียนบ้านหมากยาง(ยุบรวม กันภายในโรงเรียนในเขตอำเภอบึงบูรพ์) ระดับมัธยมศึกษา ในอำเภอบึงบูรพ์มีโรงเรียนมัธยมศึกษาอยู่เพียงแห่งเดียวและมีชื่อเดียวกันกับชื่ออำเภอ คือ โรงเรียนบึงบูรพ์ การสาธารณสุข อำเภอบึงบูรพ์มีโรงพยาบาลชุมชนระดับอำเภอ 1 แห่ง คือ โรงพยาบาลบึงบูรพ์ มีจำนวนเตียงผู้ป่วย 30 เตียง นอกจากนี้ยังโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลอีก 2 แห่ง ได้แก่ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนองคูใหญ่ ตำบลเป๊าะ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านม่วง ตำบลเป๊าะ อ้างอิง บึงบูรพ์
วัดโรงธรรมสามัคคี ตั้งอยู่ อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ ประวัติ เดิมเป็นเพียงอารามเล็กๆ ที่อยู่ในบริเวณสวนมันแกว บ้านตลาดสันกำแพง ต่อมามีคณะผู้ศรัทธาได้ทำการซื้อที่ดินดังกล่าว แล้วยกให้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม ฟังเทศน์ โดยได้ก่อสร้างศาลาบำเพ็ญบุญหลังหนึ่ง ชาวจึงเรียกตามสำเนียงคำเมืองว่า 'โฮงธรรม' (โรงธรรม)โดยจะอาราธานานิมนต์พระภิกษุจากวัดต่างๆ มาเพื่อรับภัตตาหารและเทศนาธรรมทุกวันพระ ในช่วงเข้าพรรษา ต่อมา ได้อาราธนาพระอาจารย์กู่ ธมมทินโน พระกรรมฐานสาย พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต มาจำพรรษา และมีการอาราธนาพระอาจารย์อีกหลายรูป จึงมีการสร้างเสนาสนะ และถวาวรวัตถุขึ้นไปตามลำดับ ได้ประกาศตั้งเป็นวัดวันที่ ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๑ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ประกอบพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๐ สถาปัตยกรรม พระเจดีย์โพธิปักธิยธรรม เป็นเจดีย์ที่มีรูปร่างแปลกไปจากที่อื่น โดยชื่อหมายถึงธรรมอันเป็นฝักฝ่ายหนือเกื้อกุลแก่การตรัสรู้ ๓๗ ประการ ได้แก่ สติปัฏฐาน ๔, สัมมัปปธาน ๔, อิทธิบาท ๔, อินทรีย์ ๕, พละ ๕, โพชฌงค์ ๗, มรรคมีองค์ ๘ รวมเป็น โพธิปักขิยธรรม ๓๗ ประการ ฐานเจดีย์เป็นทรงกลม ภายในประกอบห้องสมุด, ห้องแสดงศิลปวัตถุ, ประดิษฐานพระพุทธรูปประจำวันเกิดและพระพุทธรูปต่าง ๆ และชั้นสูงสุดได้ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ อ้างอิง บันทึกประวัติวัดโรงธรรมสามัคคี โดยพระครูจิตตภัทราภรณ์(บุญฤทธิ์ จิตตสุโภ) รโรงธรรมสามัคคี
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง เป็นวัดใน ตำบลท่าเดื่อ อำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่ มีครูบาบุญศรี เจ้าอาวาสวัด วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้งตั้งอยู่ในป่าบนเทือกเขา ห่างจากหมู่บ้านเป็นระยะทาง 14 กิโลเมตร นับจากทางรถยนต์ขึ้นทางอำเภอฮอด วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้งนี้ มีปูชนียสถานที่สำคัญคือ เจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ส่วนพระนลาสเบื้องซ้าย (กระดูกหน้าผากด้านซ้าย) ตามประวัติ พระนางจามเทวีได้ขึ้นมานมัสการพระบรมธาตุดอยเกิ้งครั้งที่จะมาครองเมืองหริภุญชัย (ลำพูน) เมื่อ พ.ศ. 1200 และในปี 2463-2464 ท่านครูบาเจ้าศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนา ได้ขึ้นมาบูรณะและสร้างเจดีย์ครอบเจดีย์องค์เก่าไว้ และในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้เสด็จขึ้นมานมัสการพระบรมธาตุดอยเกิ้งพร้อมกับนมัสการท่านครูบาศรีวิชัยในครานั้น ต่อมาก็ได้รกร้างไปจนถึง พ.ศ. 2529 ครูบาบุญศรี อภิปุณโณ ได้ธุดงค์ขึ้นมา และได้บูรณะสร้างเสนาสนะต่าง ๆ จนถึงปัจจุบัน ในทุก ๆ ปี ช่วงเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ วันมาฆบูชา เดือน 5 เป๋ง (เหนือ) จะมีประเพณีสำคัญคือ เดินขึ้นสักการะองค์พระบรมธาตุและสรงน้ำ ซึ่งเดินขึ้นทางทะเลสาบดอยเต่า ใช้เวลาประมาณ 2-3 ชั่วโมงในการเดินขึ้นไป เป็นการทำสืบ ๆ กันมาหลายอายุคน ดอยเกิ้ง พระบรมธาตุดอยเกิ้ง
ทับคล้อ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เดิมอยู่ในการปกครองของตำบลท้ายทุ่ง อำเภอบางมูลนากทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2478 ได้แยกตั้งเป็นตำบลทับคล้อ ก่อนที่ปีถัดมาได้ย้ายมาขึ้นกิ่งอำเภอตะพานหิน โอนตำบลท้ายทุ่งมาขึ้นกับทางกิ่งอำเภอตะพานหินในปี พ.ศ. 2482 ขึ้นกับอำเภอตะพานหินในปี พ.ศ. 2483 อย่างเป็นทางการจากการยกฐานะเป็นอำเภอตะพานหิน ก่อนที่จะแยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอทับคล้อในปี พ.ศ. 2526 และมีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2530 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอทับคล้อมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังทรายพูน และอำเภอเนินมะปราง (จังหวัดพิษณุโลก) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวังโป่งและอำเภอชนแดน (จังหวัดเพชรบูรณ์) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอดงเจริญและอำเภอบางมูลนาก ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอตะพานหิน การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอทับคล้อแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 56 หมู่บ้าน ได้แก่ 1. ทับคล้อ (Thap Khlo) 11 หมู่บ้าน 2. เขาทราย (Khao Sai) 14 หมู่บ้าน 3. เขาเจ็ดลูก (Khao Chet Luk) 12 หมู่บ้าน 4. ท้ายทุ่ง (Thai Thung) 19 หมู่บ้าน การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอทับคล้อประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลเขาทราย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเขาทราย เทศบาลตำบลทับคล้อ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทับคล้อ องค์การบริหารส่วนตำบลทับคล้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทับคล้อ (นอกเขตเทศบาลตำบลทับคล้อ) องค์การบริหารส่วนตำบลเขาทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาทราย (นอกเขตเทศบาลตำบลเขาทราย) องค์การบริหารส่วนตำบลเขาเจ็ดลูก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาเจ็ดลูกทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลท้ายทุ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท้ายทุ่งทั้งตำบล อ้างอิง ทับคล้อ
แก่งหางแมว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอแก่งหางแมวมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอท่าตะเกียบ (จังหวัดฉะเชิงเทรา) และอำเภอวังสมบูรณ์ (จังหวัดสระแก้ว) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสอยดาวและอำเภอเขาคิชฌกูฏ ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่าใหม่และอำเภอนายายอาม ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอแกลง อำเภอเขาชะเมา (จังหวัดระยอง) และอำเภอบ่อทอง (จังหวัดชลบุรี) ประวัติ ท้องที่อำเภอแก่งหางแมวเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมะขาม ย้ายไปขึ้นกับอำเภอท่าใหม่ใน พ.ศ. 2457 วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2533 ทางราชการได้ประกาศแยกท้องที่ฝั่งทิศเหนือของอำเภอท่าใหม่ 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลพวา ตำบลขุนซ่อง ตำบลแก่งหางแมว ตำบลสามพี่น้อง และตำบลเขาวงกต ตั้งเป็นกิ่งอำเภอแก่งหางแมว และยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอแก่งหางแมวในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2538 เป็นอำเภอลำดับที่ 8 ของจังหวัดจันทบุรี การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอแก่งหางแมวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 66 หมู่บ้าน ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนหมู่บ้าน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. แก่งหางแมว Kaeng Hang Maeo 2. ขุนซ่อง Khun Song 3. สามพี่น้อง Sam Phi Nong 4. พวา Phawa 5. เขาวงกต Khao Wongkot การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอแก่งหางแมวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลพวา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพวาทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งหางแมว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งหางแมวทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลขุนซ่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขุนซ่องทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลสามพี่น้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามพี่น้องทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลเขาวงกต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาวงกตทั้งตำบล อ้างอิง แก่งหางแมว
พระธรรมโกศาจารย์ เป็นสมณศักดิ์สำหรับพระราชาคณะชั้นธรรม ปัจจุบันพระราชทานเฉพาะแก่พระเถระฝ่ายมหานิกาย มีพัดยศเฉพาะแถบสีม่วง ประวัติ ในทำเนียบ 'ตำแหน่งพระราชาคณะในกรุงนอกกรุง ครั้งกรุงเก่า' ปรากฏชื่อพระธรรมโกษา วัดประดู่ เป็นพระราชาคณะในคณะกลางฝ่ายอรัญวาสี ถึงสมัยรัตนโกสินทร์เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะชั้นสามัญ จนกระทั่ง พ.ศ. 2441 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เลื่อนพระเทพโมลี (ยัง เขมาภิรโต) ขึ้นเป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ 'พระธรรมโกษาจารย์' เป็นรูปแรก ฐานานุกรม ผู้ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่พระธรรมโกศาจารย์ มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 6 รูป คือ พระครูปลัดศีลวัฒน์ พระครูวินัยธร พระครูธรรมธร พระครูสังฆรักษ์ พระครูสมุห์ พระครูใบฎีกา ผู้ได้รับสมณศักดิ์ ผู้ดำรงสมณศักดิ์พระราชาคณะชั้นธรรมที่พระธรรมโกษาจารย์ มีรายนามดังต่อไปนี้ ลำดับที่ รายนาม วัด ดำรงสมณศักดิ์ สมณศักดิ์ล่าสุด สังกัดคณะสงฆ์ 1 พระธรรมโกษาจารย์ (ยัง เขมาภิรโต) วัดโสมนัสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2441-2443 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ ธรรมยุติกนิกาย 2 พระธรรมโกษาจารย์ (แพ ติสฺสเทโว) วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2443-2455 สมเด็จพระสังฆราช มหานิกาย 3 พระธรรมโกษาจารย์ (ม่วง รตนทฺธโช) วัดท่าโพธิ์ จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2455-2466 พระรัตนธัชมุนี ธรรมยุติกนิกาย 4 พระธรรมโกศาจารย์ (เซ่ง อุตฺตโม) วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2466-2472 พระธรรมวโรดม ธรรมยุติกนิกาย 5 พระธรรมโกศาจารย์ (ปลด กิตฺติโสภโณ) วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2473-2482 สมเด็จพระสังฆราช มหานิกาย 6 พระธรรมโกศาจารย์ (ปลอด อตฺถการี) วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2490-2499 พระศาสนโศภน ธรรมยุติกนิกาย 7 พระธรรมโกศาจารย์ (ชอบ อนุจารี) วัดราษฎร์บำรุง จังหวัดชลบุรี พ.ศ. 2500-2530 พระพิมลธรรม มหานิกาย 8 พระธรรมโกศาจารย์ (เงื่อม อินฺทปญฺโญ) วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2530-2536 - มหานิกาย 9 พระธรรมโกศาจารย์ (ปั่น ปทุมุตฺตโร) วัดชลประทานรังสฤษฎ์ จังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2537-2547 พระพรหมมังคลาจารย์ มหานิกาย 10 พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต) วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2548-2555 พระพรหมบัณฑิต มหานิกาย 11 พระธรรมโกศาจารย์ (องอาจ ฐิตธมฺโม) วัดขันเงิน จังหวัดชุมพร พ.ศ. 2555-ปัจจุบัน ยังดำรงสมณศักดิ์อยู่ มหานิกาย อ้างอิง ; เชิงอรรถ ; บรรณานุกรม
ศรีประจันต์ เป็นอำเภอในจังหวัดสุพรรณบุรี ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอศรีประจันต์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสามชุก และอำเภอแสวงหา (จังหวัดอ่างทอง) ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโพธิ์ทองและอำเภอสามโก้ (จังหวัดอ่างทอง) ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองสุพรรณบุรี ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอดอนเจดีย์ ประวัติ เดิมเขตท้องที่อำเภอศรีประจันต์นี้ขึ้นกับอำเภอท่าพี่เลี้ยงและอำเภอนางบวช แต่อำเภอทั้งสองมีอาณาเขตกว้างใหญ่เกินไป ราษฎรไปมาลำบาก ทางราชการจึงได้แบ่งท้องที่อำเภอท่าพี่เลี้ยงตอนเหนือและแบ่งท้องที่อำเภอนางบวชตอนใต้มารวมตั้งอำเภอขึ้นอีกอำเภอหนึ่ง รวมเรียกว่า 'อำเภอศรีประจันต์' โดยยืมชื่อศรีประจัน แม่ยายขุนแผนในวรรณคดีเรื่อง ขุนช้างขุนแผน ซึ่งน่าจะมีภูมิลำเนาในเขตท้องที่ที่ตั้งเป็นอำเภอใหม่นี้ อำเภอศรีประจันต์ได้ตั้งเมื่อ ร.ศ. 120 หรือ พ.ศ. 2444 และแบ่งการปกครองออกเป็น 22 ตำบล พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเขียน 'ศรีปะจันต์' แต่ต่อมาใน พระราชหัตถเลขา เรื่องเสด็จประพาสลำน้ำมะขามเฒ่า เมื่อ ร.ศ. 127 (คือ พ.ศ. 2451) ทรงเขียนชื่ออำเภอนี้ว่า 'ศรีประจันต์' ในข้อความว่า 'พลับพลาที่พักนี้ตั้งตำบลบ้านกร่าง ใกล้กับที่ว่าการอำเภอศรีประจันต์ฝั่งตะวันออก ตรงกับวัดที่ชื่อเดียวกันข้าม มีพระเจดีย์กลางน้ำองค์หนึ่ง เป็นพระเจดีย์ไม้สิบสองอยู่ข้างเขื่อน ว่าเป็นที่ราษฎรประชุมกันไหว้พระทุกปี' ในปี พ.ศ. 2499 ได้มีการจัดตั้งสุขาภิบาลศรีประจันต์ ในท้องที่บางส่วนของตำบลศรีประจันต์ และต่อมาได้มีการขยายเขตพื้นที่สุขาภิบาลให้ครอบคลุมบางส่วนของตำบลบ้านกร่าง เมื่อปี พ.ศ. 2502 ใน พ.ศ. 2505 ได้แยกพื้นที่ฝั่งทิศตะวันตกของทางอำเภอ ได้แก่ ตำบลดอนเจดีย์และตำบลหนองสาหร่าย ออกไปตั้งเป็นกิ่งอำเภอดอนเจดีย์ ในปีเดียวกัน ประชาชนได้แจ้งแก่ทางราชการว่า ตำบลสระกระโจมไปติดต่อราชการกับกิ่งอำเภอดอนเจดีย์สะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอศรีประจันต์ จึงได้โอนไปขึ้นกับทางกิ่งอำเภอดอนเจดีย์ ในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2505 อำเภอเมืองสุพรรณบุรีได้โอนพื้นที่ตำบลไร่รถมาขึ้นกับอำเภอศรีประจันต์ และได้โอนพื้นที่ตำบลไร่รถที่มาขึ้นการปกครองใหม่ไปขึ้นกับทางกิ่งอำเภอดอนเจดีย์ และแยกเป็นอำเภอเอกเทศออกจากอำเภอศรีประจันต์ใน พ.ศ. 2508 การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอศรีประจันต์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล ได้แก่ 1. ศรีประจันต์ (Si Prachan) 6. ปลายนา (Plai Na) 2. บ้านกร่าง (Ban Krang) 7. วังหว้า (Wang Wa) 3. มดแดง (Mot Daeng) 8. วังน้ำซับ (Wang Nam Sap) 4. บางงาม (Bang Ngam) 9. วังยาง (Wang Yang) 5. ดอนปรู (Don Pru) การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอศรีประจันต์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลศรีประจันต์ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลศรีประจันต์และตำบลบ้านกร่าง เทศบาลตำบลวังยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังยางทั้งตำบล เทศบาลตำบลปลายนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปลายนาทั้งตำบล เทศบาลตำบลบ้านกร่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านกร่าง (นอกเขตเทศบาลตำบลศรีประจันต์) เทศบาลตำบลวังหว้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังหว้าทั้งตำบล เทศบาลตำบลวังน้ำซับ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังน้ำซับทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลศรีประจันต์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีประจันต์ (นอกเขตเทศบาลตำบลศรีประจันต์) องค์การบริหารส่วนตำบลมดแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมดแดงทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลบางงาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางงามทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลดอนปรู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนปรูทั้งตำบล อ้างอิง ศรี
ค่ายบางระจัน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสิงห์บุรี ประวัติ อำเภอค่ายบางระจันเดิมเป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของอำเภอบางระจัน กำเนิดขึ้นมาเนื่องจากเมื่อ พ.ศ. 2509 คณะรัฐมนตรีในสมัยนั้นได้พิจารณาเห็นว่าการบูรณะค่ายบางระจันอันเป็นสถานที่ชาวบ้านบางระจันได้สร้างวีรกรรมปรากฏ จารึกอยู่ในประวัติศาสตร์ชาติไทยตอนปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อ พ.ศ. 2308 เป็นเรื่องสำคัญเพราะเป็นวีรกรรม ซึ่งแสดงถึงความสามัคคี กล้าหาญ อดทน เสียสละ และเหนือสิ่งอื่นใด คือความรักชาติอันยิ่งใหญ่สมควรเป็นตัวอย่างอันดีงาม แก่อนุชนไทยรุ่นหลังที่จะจดจำไปชั่วกัลปวสาน จึงมอบให้กระทรวงมหาดไทยกับกระทรวงศึกษาธิการ ร่วมกันพิจารณาฟื้นฟูบูรณะค่ายบางระจัน ซึ่งขณะนั้นคงมีเหลือแต่ซากเจดีย์ และวิหารเล็ก ๆ ที่ปรักหักพังกับเนินดินที่ใช้เป็น แนวกำบังต่อสู้พม่าเหลืออยู่เป็นบางตอนเท่านั้น ผลการประชุมของคณะกรรมการฟื้นฟูบูรณะค่ายบางระจัน ครั้งที่ 1/2509 เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2509 มีข้อหนึ่งว่า “การบูรณะท้องที่ให้เจริญก็เช่นเดียวกัน มอบให้กระทรวงมหาดไทยพิจารณาดำเนินการ ทั้งนี้ ขอให้จังหวัดทำ เรื่องเสนอกระทรวงมหาดไทยให้จัดตั้ง กิ่งอำเภอค่ายบางระจันขึ้นที่ตำบลบางระจัน เพื่อให้ท้องที่นี้เกิดความเจริญเป็นปึกแผ่นด้วย” ในที่สุดกระทรวงมหาดไทยได้มีประกาศลงวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2515 แบ่งท้องที่อำเภอบางระจันตั้งเป็น กิ่งอำเภอค่ายบางระจัน ให้อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี ทั้งนี้ตั้งแต่วันที่1 กุมภาพันธ์ 2515 เป็นต้นไป และต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นอำเภอ เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่ตั้งและอาณาเขต อำเภอค่ายบางระจันตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางระจัน ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองสิงห์บุรีและอำเภอท่าช้าง ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่าช้าง และอำเภอแสวงหา (จังหวัดอ่างทอง) ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเดิมบางนางบวช (จังหวัดสุพรรณบุรี) การแบ่งเขตการปกครอง การปกครองส่วนภูมิภาค อำเภอค่ายบางระจันแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล ได้แก่ ลำดับ อักษรไทย อักษรโรมัน จำนวนประชากร(ธันวาคม 2565) 1. โพทะเล Pho Thale 2. บางระจัน Bang Rachan 3. โพสังโฆ Pho Sangkho 4. ท่าข้าม Tha Kham 5. คอทราย Kho Sai 6. หนองกระทุ่ม Nong Krathum การปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่อำเภอค่ายบางระจันประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ เทศบาลตำบลโพสังโฆ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโพสังโฆ องค์การบริหารส่วนตำบลโพทะเล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพทะเลทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลค่ายบางระจัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางระจันทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลโพสังโฆ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพสังโฆ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลโพสังโฆ) องค์การบริหารส่วนตำบลท่าข้าม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าข้ามทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลคอทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคอทรายทั้งตำบล องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกระทุ่ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองกระทุ่มทั้งตำบล ค่าย