bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
พระพิมลธรรม เป็นราชทินนามสมณศักดิ์พระราชาคณะเจ้าคณะรองรูปหนึ่ง ในสมัยหลัง ๆ ได้พระราชทานเฉพาะพระภิกษุฝ่ายมหานิกาย ปัจจุบันไม่มีพระราชาคณะรูปใดได้รับราชทินนามนี้ ประวัติ สมณศักดิ์ที่ 'พระพิมลธรรม' ปรากฏครั้งแรกในรัชสมัยสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ ว่าพระศรีสินซึ่งผนวชอยู่วัดระฆังเป็นผู้รู้พระไตรปิฎกและชำนาญพระเวท มีสมณศักดิ์เป็นพระพิมลธรรม์อนันตปรีชา ได้ปราบดาภิเษกเป็นสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม ในทำเนียบตำแหน่งพระราชาคณะในกรุงครั้งกรุงเก่า ระบุว่าพระพิมลธรรม วัดรามาวาส เป็นเจ้าคณะรองคณะคามวาสีฝ่ายซ้าย ถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ได้เปลี่ยนเป็นเจ้าคณะรองคณะเหนือ แต่ก็มีข้อมูลว่า 'พระพิมลธรรม' เป็นพระอาจารย์อีกรูปหนึ่งของสมเด็จพระนารายณ์ ทรงปรึกษาข้อราชการบ่อยครั้ง โดยเฉพาะเรื่องโหราศาสตร์ เชื่อกันว่าทำนายได้แม่นยำมาก เช่น เมื่อสมเด็จพระนารายณ์ ยกทัพไปตีเมืองอังวะ ครั้งนั้นพระยาสีราชเดโชถูกพม่าจับไป สมเด็จพระนารายณ์ทรงทราบข่าวก็ดำรัสสั่งตำรวจหลวงไปนิมนต์พระพิมลธรรม วัดระฆังเข้ามาให้จับยามดู พระพิมลธรรมตรวจดูแล้วถวายพยากรณ์ว่า พระยาสีหราชเดโชชัยจะสามารถหลุดฟื้นมาได้และกลับได้ชัยชนะ ซึ่งเหตุการณ์ก็เป็นไปตามคำทำนายนั้น ฐานานุกรม พระพิมลธรรม มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 8 รูป ดังนี้ พระครูปลัดสุวัฒนศีลคุณ วิบุลธรรมคณิสสร ธุราธรมหาคณานุนายก พระครูวินัยธร พระครูสรวิชัย พระครูคู่สวด พระครูธรรมบาล พระครูใบฎีกา พระครูธรรมธร พระครูไกรสรวิลาส พระครูคู่สวด พระครูสมุห์ สมัยรัตนโกสินทร์ ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์มีผู้ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ 'พระพิมลธรรม' ดังนี้ ลำดับที่ รายนาม วัด ดำรงสมณศักดิ์ 1 พระพิมลธรรม วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2325 - 2337 2 พระพิมลธรรม (มี) วัดราชบุรณราชวรวิหาร พ.ศ. 2337 - ???? 3 พระพิมลธรรม (อาจ) วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร พ.ศ. ???? - 2359 4 พระพิมลธรรม (ด่อน) วัดหงส์รัตนารามราชวรวิหาร พ.ศ. 2359 - 2363 5 พระพิมลธรรม (ทองดี) วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร พ.ศ. 2463 - ???? 6 พระพิมลธรรม (พร) วัดกัลยาณมิตรวรมหาวิหาร พ.ศ. 2373 - ???? 7 พระพิมลธรรม (อู่) วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2368 - 2394 8 พระพิมลธรรม (จี่) วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร พ.ศ. 2394 - 2400 9 พระพิมลธรรม (ยิ้ม) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2400 - 2412 10 พระพิมลธรรม (ทับ พุทฺธสิริ) วัดโสมนัสราชวรวิหาร พ.ศ. 2415 - 2422 11 พระพิมลธรรม (อ้น) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2422 - 2432 12 หม่อมเจ้าพระพิมลธรรม์ (ทัด เสนีวงศ์) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2435 - 2437 13 พระพิมลธรรม (ฑิต อุทโย) วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2438 - 2443 14 พระพิมลธรรม (ยัง เขมาภิรโต) วัดโสมนัสราชวรวิหาร พ.ศ. 2443 - 2453 15 พระพิมลธรรม (หม่อมราชวงศ์เจริญ ญาณฉนฺโท) วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร พ.ศ. 2453 - 2464 16 พระพิมลธรรม (เฮง เขมจารี) วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2471 - 2482 17 พระพิมลธรรม (นาค สุมนนาโค) วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2482 - 2485 18 พระพิมลธรรม (ช้อย ฐานทตฺโต) วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2488 - 2491 19 พระพิมลธรรม (อาจ อาสโภ) วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร พ.ศ. 2492 - 2503พ.ศ. 2518 - 2528 20 พระพิมลธรรม (ชอบ อนุจารี) วัดราษฎร์บำรุง พ.ศ. 2530 - 2535 อ้างอิง
วัดอุทุมพร ตั้งอยู่ที่ ตำบลท่าขุนราม อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 80 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือยาว 72 วา ติดต่อกับลำคลองสวนหมาก ทิศใต้ยาว 72 วา ติดต่อกับที่ดินของนายพูล สุวรรณดี ทิศตะวันออกยาว 40 วา ติดต่อกับที่ดินของนางเทอม ขำแนม ทิศตะวันตกยาว 40 วา ติดต่อกับคลองซอย และที่ดินของนายยม ป้อมภา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ อยู่ริมคลองสวนหมาก อาคารเสนาสนะต่างๆ มี ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 58 เมตร สร้าง พ.ศ. 2522 กฎีสงฆ์ จำนวน 4 หลัง สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานรูปปั้น 1 องค์ (หลวงพ่อสัมฤทธิ์) วัดอุทุมพร กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2420 ชาวบ้านเรียก วัดท่าเดื่อ ตามชื่อบ้าน มีพระภิกษุอยู่จำพรรษา 5 รูป สามเณร 1 รูป มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการทางตั้งอยู่ในวัดนี้ด้วย ซึ่งทางวัดได้ให้การอนุเคราะห์ด้วยดีตลอดมา เจ้าอาวาสมี 7 รูป คือ รูปที่ 1 พระอาจารย์ยุทธ รูปที่ 2 พระอาจารย์ปุ่น รูปที่ 3 พระอาจารย์จำรอง รูปที่ 4 พระอาจารย์สนิท รูปที่ 5 พระอาจารย์เชื้อ รูปที่ 6 พระอาจารย์วอ รูปที่ 7 พระอธิการวงษ์ ภูริปญฺโญ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2511 เป็นต้นมา อ้างอิง อุทุมพร
วัดแค ตั้งอยู่บริเวณตำบลวัดแค อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม มีชื่อเดิมว่า วัดกัมพูชาราม ซึ่งเป็นชื่อที่ตั้งขึ้นตามเชื้อชาติของผู้อยู่อาศัยในบริเวณนี้ ซึ่งเป็นชาวกัมพูชาซึ่งถูกกวาดต้อนมาภายหลังแพ้สงคราม โดยไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัดว่าสร้างขึ้นในยุคสมัยใด และใครเป็นผู้สร้าง แต่ตามประวัติแล้วเชื่อว่าน่าจะถูกสร้างขึ้นในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งเมื่อพิจารณาจากหลักฐานทางศิลปะ และลักษณะความโดดเด่นทางด้านสถาปัตยกรรมของแต่ละยุคสมัย สิ่งที่วัดแค มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างจากวัดอื่นโดยทั่วไป ก็คือ เครื่องยอดของหลังคาโบสถ์เป็นรูปมังกรแทนที่เครื่องยอดทั่วไปตามสถาปัตยกรมแบบพุทธศาสนาซึ่งมีช่อฟ้า ใบระกา หางหงษ์ มังกรแบบจีนนี้เลื้อยขดอยู่ที่ปลายสุดของสันหลังคาทั้งสองด้าน ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นการใช้ศิลปกรรมแบบจีน นอกจากนั้นบริเวณหน้าบันของวิหาร ยังมีเครื่องถ้วยชามทั้งที่เป็นชามลายครามและชาม ซึ่งการใช้ถ้วยชามประดับสถาปัตยกรรม จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ลักษณะทางศิลปะ สถาปัตยกรรม และข้อสังเกตต่าง ๆ จึงสันนิษฐานได้ว่า วัดแค น่าจะสร้างขึ้นในสมัย รัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งเป็นรูปแบบที่นิยมกันในสมัยนั้น ซึ่งมักเรียกว่าแบบจีนนี้นิยม ดังเช่นพระอุโบสถวัดเทพธิดาราม พระปรางค์วัดอรุณ พระอุโบสถวัดเขายี่สาร อำเภออัมพวา สมุทรสงคราม เป็นต้น โดยจากการศึกษาประวัติศาสตร์และการตั้งถิ่นฐานของชุมชนโบราณในอดีต พบว่านับตั้งแต่สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้นตั้งแต่รัชกาลที่ 1–3 ไทยยังมีสงครามกับเพื่อนบ้านอยู่เป็นระยะ ๆ ทำให้มีการอพยพเชลยศึกจากประเทศเพื่อนบ้านเข้ามาเป็นกำลังพัฒนาประเทศ เชลยศึกเหล่านั้นถูกกำหนดให้นำมาไว้ที่ริมแม่น้ำนครชัยศรี โดยเฉพาะเขตอำเภอนครชัยศรี เช่น ชุมชนชาวลาวที่ใกล้วัดกลางคูเวียง ชุมชนชาวเขมรที่ใกล้วัดแคและวัดสัมปทวน ส่วนชุมชนชาวแขกฮินดูจากเขมรไว้ที่วัดโคกแขก และมอญไว้ที่ทางราชบุรี แต่เดินทางผ่านแม่น้ำนครชัยศรีช่วงวัดท่ามอญ วัดตรงนั้นจึงชื่อวัดท่ามอญ ซึ่งในช่วงรัชกาลที่ 3 ได้มีการอพยพย้ายถิ่นของคนจีนจากหลายจังหวัดและมณฑลของจีนแผ่นดินใหญ่ เพื่อหลีกหนีความยากลำบากจากการดำรงชีพในจีน เพื่อหาแหล่งดำรงชีพที่ดีกว่า จึงมุ่งตั้งหลักปักฐานในประเทศไทย โดยรอนแรมมาทางเรือเข้ามายังอ่าวไทยเพื่อที่จะมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารพระมหากษัตริย์ไทย ซึ่งคนจีนเหล่านั้นก็ได้รับการต้อนรับด้วยดี ทำให้คนจีนแทรกตัวอยู่ในชุมชนไทยทุกหนทุกแห่งที่อยู่ริมแม่น้ำลำคลองในภาคกลางรวมถึงที่มณฑลนครชัยศรีแห่งนี้ด้วย เมื่อศึกษาประวัติศาสตร์ชุมชนบริเวณนครชัยศรี พบว่า หลักฐานจากตอนหนึ่งของหนังสือ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้า เจ้าอยู่หัวกับโบราณคดีในเมืองนครชัยศรี ซึ่งอาจารย์ชูสิริ จามรมาน คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เรียบเรียงเมื่อ พ.ศ. 2513 ตอนหนึ่งว่า เมืองนครชัยศรี สร้างขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ แห่งกรุงศรีอยุธยา เมืองนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน ใกล้บริเวณอำเภอนครชัยศรีปัจจุบัน ได้ย้ายจากที่นั่น มาอยู่ที่ใกล้บริเวณองค์พระปฐมเจดีย์ เมื่อปี พ.ศ. 2440 คือ ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แค
ว่าด้วยระเบียบกองทัพเรือไทย ว่าด้วยการแบ่งชั้นเรือ หมู่เรือ และการตั้งชื่อเรือหลวง พ.ศ.๒๕๒๗ ข้อ ๘.๑ 'เรือตั้งแต่ชั้น ๑ ถึงชั้น ๓ ที่มีระวางขับน้ำปกติ ตั้งแต่ ๑๕๐ ตันขึ้นไป ให้ตั้งชื่อเรือ ตามหลักเกณฑ์ ที่กำหนดไว้ในข้อ ๙ และให้ใช้คำว่า 'เรือหลวง' (ร.ล.) นำหน้าชื่อเรือ ' คิดว่าทุกท่านคงไม่มีปัญหาอะไรกับการใช้คำว่า 'เรือหลวง' นำหน้าชื่อเรือที่ใช้ในราชการกองทัพเรือไทยนะครับ (พอดีเห็นในประวัติหน้า เรือหลวง รอแยลชาลส์ (ค.ศ.1655) ว่ามีการแก้ชื่อเป็น 'เรือรบหลวง' มิใช่ 'เรือหลวง' จึงอธิบายเพื่อความเข้าใจอันเดียวกัน นอกจากนี้ สำหรับราชนาวีต่างชาติ ที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข เช่น อังกฤษและประเทศในเครือจักรภพ เท่าที่เคยเห็นในวารสารนาวิกสารของกองทัพเรือ เขาใช้คำว่า เรือหลวง (หรือ ร.ล.) ครับ เพราะมีรากมาจากคำว่า His/Her Majesty's Ship เหมือนกัน (ของไทยเราใช้ His Thai Majesty's Ship, HTMS ในขณะที่ออสเตรเลียใช้ Her Australian Majesty's Ship, HAMS) สำหรับเรือในกองทัพเรือของรัฐที่มิได้มีกษัตริย์เป็นประมุข กำลังสอบถามไปยังพี่นายทหารเรือไทยอยู่ครับว่ากองทัพเรือไทยใช้ว่าอย่างไร อย่างไรก็ตาม ชี้แจง ณ ตรงนี้เลยนะครับ และถ้าใครมีข้อสงสัย หรือต้องการจะเสนออะไร เชิญเลยครับ --ไอ้ขี้เมา (หว่อบู้ต่ง-จงเหวิน) : ผู้ดูแลหน้าตาดีแห่งไร้สาระนุกรม : ก๊งเหล้ากันได้ 04:59, 1 พฤศจิกายน 2552 (ICT) สงสัย: ในปัจจุบันในวิกิพีเดียมีบทความเรือใดบ้างที่ชื่อไม่ถูกต้องตามหลักการนี้ครับ มีสักกี่มากน้อย ลองยกตัวอย่างมาประกอบให้เห็นปัญหาหน่อยครับ เสนอ: ถ้าได้ข้อมูลมา อภิปรายได้ข้อสรุปแล้ว รบกวนเก็บเข้า WP:NAME --taweethaも 06:27, 1 พฤศจิกายน 2552 (ICT) ไม่เยอะเท่าไรหรอก เพราคนสนใจด้านนาวีมีน้อย การไล่เก็บกวาดไม่น่าเป็นห่วงครับ แต่เพราะว่ามีน้อยและวางแนวทางไว้แต่เนิ่น ๆ ในอนาคตถ้าบทความเยอะขึ้น การตรวจสอบเก็บกวาดมันก็จะง่ายเพราะมีแนวทางเอาไว้แล้วหนิครับ เรื่องนี้ถ้าได้ข้อสรุปแล้ว แค่คนเดียว ไม่เกินครึ่งชั่วโมงก็น่าจะจบมั้งครับ อย่างไรก็ตาม ลูกพี่ทหารเรือได้ตอบกลับมาแล้วว่า สำหรับเรือรบจากนาวีอื่นที่ไม่ได้มาจากรัฐที่มีกษัตริย์นั้น ไม่ได้มีข้อกำหนดตายตัว ในขณะที่ของเรานั้น ตามอังกฤษที่มีกษัตริย์เหมือนกัน ดังนั้น ในกรณีนี้ ควรจะใช้คำย่อนำหน้าแทนการแปลจะดีหรือไม่ เช่น USS ก็ใช้ว่า ยูเอสเอส ไปเลย สำหรับเรือที่มาจากรัฐที่มีกษัตริย์แต่ไม่ได้ย่อว่า H_MS ก็มีเช่นกัน เรือของประเทศญี่ปุ่น ที่ใช้คำว่า JDS (Japanese Defense Ship) เนื่องด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์ที่แพ้สงครามมา กรณีนี้ อาจจะใช้ เจดีเอส ทับไปเลยก็ได้ครับ โดยสรุปแล้ว ผมเสนอว่า โดยทั่วไป คำนำหน้าชื่อเรือรบ ควรจะเป็นตามตัวอักษรย่อไป หรือ ใช้คำว่า เรือแห่งนาวี____ เช่น เรือแห่งนาวีสหรัฐอเมริกา ในกรณี H_MS ควรจะใช้คำว่า 'เรือหลวง' เสียให้หมด --ไอ้ขี้เมา (หว่อบู้ต่ง-จงเหวิน) : ผู้ดูแลหน้าตาดีแห่งไร้สาระนุกรม : ก๊งเหล้ากันได้ 13:32, 1 พฤศจิกายน 2552 (ICT)
เกาะนามี (นามีซ็อม) ตั้งอยู่ที่เมืองชุนช็อน จังหวัดคังว็อน ห่างจากกรุงโซลไปทางตะวันออก 63 กิโลเมตร เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของเกาหลีใต้ เกาะนามีมีรูปร่างเหมือนใบไม้ลอยน้ำ เป็นเกาะกลางแม่น้ำฮัน ซึ่งเกิดจากการสร้างเขื่อนช็องพย็องใน ค.ศ. 1994 ศัพทมูลวิทยา เกาะนามีได้ชื่อตามนายพลนัมอี (อ่านว่า นา-มี) ที่เสียชีวิตตอนอายุ 28 ปีหลังถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฏในรัชสมัยพระเจ้าเซโจ กษัตริย์องค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์โชซ็อนของเกาหลี แม้ว่าจะยังไม่พบสุสาน แต่มีก้อนหินกองหนึ่งที่ตั้งอยู่ในบริเวณที่คาดว่าเป็นที่ฝังร่างของเขาไว้ กล่าวกันว่าถ้าใครนำหินแม้แต่ก้อนเดียวกลับไปจากที่นั้น จะก่อให้เกิดโชคร้ายในบ้านของตน บริษัททัวร์นำดินมาจัดสุสานและพัฒนาเกาะนามีเป็นสวนสนุก ภูมิประเทศ เกาะนามีตัั้งอยู่ก่างจากเทศมณฑลกาพย็อง แต่อยู่ในชุนช็อนในจังหวัดคังว็อน มีพื้นที่ และเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ สาธารณรัฐนามีนารา เกาะนามีเป็นตั้งของสาธารณรัฐนามีนารา ประเทศจำลองที่ระบุเป็น 'สถานที่ท่องเที่ยวที่สนับสนุนแนวคิดเรื่องชาติ' ณ วันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 กองทัพสาธารณรัฐเกาหลีให้รถถัง M48 Patton ที่เกษียณอายุการใช้งานแก่ประเทศจำลอง ภาพ Image : Winter Sonata Nami Image: 남이섬 (2).JPG Image: 남이섬 (4).JPG Image: 남이섬 (11).JPG Image: 남이섬 (17).JPG อ้างอิง นามี นามี
เจ้าชายปีเตอร์แห่งยูโกสลาเวีย (ปีเตอร์ คาราจอร์เจวิช; ; 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523) ประสูติที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐ พระองค์เป็นพระโอรสพระองค์แรกในอาเล็กซานดาร์ คาราจอร์เจวิช กับเจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ อดีตพระวรชายา เจ้าชายปีเตอร์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย พระบิดาอุปถัมภ์พระองค์คือเจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย พระโอรสในเจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวียผู้สำเร็จราชการ เจ้าชายปีเตอร์ทรงพำนักในชิคาโก จนกระทั่ง พ.ศ. 2524 เมื่อต้องทรงย้ายตามพระบิดาและพระมารดาไปยังรัฐเวอร์จิเนีย ใน พ.ศ. 2526 ทรงเข้าศึกษาที่ไทซัน คอร์เนอร์ และใน พ.ศ. 2527 ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียน ใน พ.ศ. 2531 เมื่อมีพระชนมายุได้ 8 พรรษา ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนเตรียมความพร้อม ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2541 ทรงเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนเดอะคิงส์ที่เคนเตอร์บิวรี ประเทศอังกฤษ ทรงได้รับการศึกษาในศิลปะ ภาษาสเปน และภาษาฝรั่งเศส ใน พ.ศ. 2542 ทรงเข้าศึกษาศิลปะในกรุงลอนดอน ที่วิทยาลัยศิลปะแคมเบิลเวล ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 ทรงจบแผนการภาควิชาศิลปะภาคพื้นทวีปยุโรปในบาร์เซโลนาและเซบิยา เจ้าชายปีเตอร์ทรงใช้เวลา 1 ปีที่โรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ ปัจจุบันพระองค์ทรงทำงานด้านการออกแบบกราฟิกและเทคโนโลยี คอมพิวเตอร์ เจ้าชายปีเตอร์ทรงสามารถตรัสภาษาอังกฤษ ภาษาสเปน และภาษาฝรั่งเศส ปัจจุบันกำลังศึกษาภาษาเซอร์เบีย เจ้าชายปีเตอร์ได้เดินทางมาที่เซอร์เบียใน พ.ศ. 2534 และในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2543 ในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 พระราชวงศ์ได้รับสิทธิ์ในพระราชวังหลวงเบลี ดีวอร์ที่กรุงเบลเกรด พระองค์ได้เดินทางในยุโรป สหรัฐ ตะวันออกกลาง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อเมริกากลาง และอเมริกาใต้ จากซ้าย:เจ้าชายปีเตอร์แห่งยูโกสลาเวีย, อาเล็กซานดาร์ มกุฎราชกุมารแห่งยูโกสลาเวีย,บาทหลวงออร์ทอด็อกซ์,เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวียและเจ้าชายฟิลิป เจ้าชายรัชทายาทแห่งยูโกสลาเวีย ปัจจุบันเจ้าชายปีเตอร์ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ทางพระมารดาพระองค์ทรงเป็นเชื้อสายรุ่นที่ 10 ในมาเรีย เลสไชน์สกาแห่งโปแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสและทรงเป็นเชื้อพระวงศ์สายตรงในราชวงศ์บูร์บง พระองค์สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์เนมานจิคแห่งบอลข่านในยุคกลาง เจ้าชายปีเตอร์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีอเล็กซันดราแห่งยูโกสลาเวียผู้เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซกับเจ้าหญิงแอสปาเชีย มานอส พระวรราชชายาแห่งกรีซ สายบิดาสืบเชื้อสายจากพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซทางราชวงศ์โคเมนอสและทางมารดาจากโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซทางราชวงศ์โรมานอฟ พระองค์มีพระอนุชาอยู่ 2 พระองค์คือ เจ้าชายฟิลิปแห่งยูโกสลาเวีย ทรงเป็นฝาแฝดกับเจ้าชายอเล็กซานเดอร์ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเซอร์เบีย ทรงเป็นฝาแฝดกับเจ้าฟ้าชายฟิลิป ในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2565 เจ้าชายปีเตอร์ได้สละตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาทแห่งยูโกสลาเวียต่อพระองค์และทายาทของพระองค์ ทำให้เจ้าชายฟิลิปพระอนุชา ดำรงตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาทแห่งยูโกสลาเวีย อ้างอิง http://en.wikipedia.org/wiki/Peter,_Hereditary_Prince_of_Yugoslavia - Peter, Hereditary Prince ป
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 418 สายงาแม่–ท่าสาป มีระยะทางรวมทั้งสิ้น 35.649 กิโลเมตร จากบ้านคลองขุด อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี ถึงบ้านท่าสาป ตำบลท่าสาป อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา เป็นผลงานการก่อสร้างของทหารช่างในการร่วมแก้ไขปัญหาในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ เป็นทางหลวงสายมาตรฐาน 4 ช่องจราจร ช่วยย่นระยะทางได้ 13 กิโลเมตรจากเส้นทางเดิม เพื่อประโยชน์ในการเดินทางและการขนส่งสินค้าในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ทางหลวงเส้นนี้เปิดทดสอบการใช้งานเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 และส่งมอบสายทางคืนให้สำนักงานทางหลวงที่ 18 (สงขลา) โดยมีนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธีเปิดและส่งมอบอย่างเป็นทางการในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2553 การก่อสร้างและอุปสรรค โครงการทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 418 มีการเซ็นสัญญากับผู้รับเหมาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2545 และดำเนินการก่อสร้างโดยใช้งบประมาณ 703.50 ล้านบาท แต่เนื่องจากโครงการนี้เกิดขึ้นในช่วงรอยต่อของสถานการณ์ความไม่สงบในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ซึ่งเกิดขึ้นตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2547 ทำให้เป็นอุปสรรคต่อผู้รับเหมา กระทั่งต้องบอกเลิกสัญญาและทิ้งงานก่อสร้างในที่สุด ต่อมาคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ได้มอบหมายให้กรมทหารช่างเข้ามารับผิดชอบดำเนินการให้แล้วเสร็จ กระทั่งได้ดำเนินการเปิดทดสอบไปเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 รวมเวลาก่อสร้าง 720 วันตามสัญญา หากนับรวมกันทางหลวงสายนี้ใช้เวลาก่อสร้างยาวนานกว่า 8 ปีใช้งบประมาณก่อสร้าง ทั้งสิ้น 1,244 ล้านบาท เนื่องจากราคาวัสดุที่ในพื้นที่สูงกว่าปกติ การขาดแคลนแรงงาน และค่าใช้จ่ายในการดูแลความปลอดภัยของเจ้าหน้าที่ระหว่างการก่อสร้าง ทำให้กรมทหารช่างขอเพิ่มงบประมาณอีก 204 ล้านบาท จากงบประมาณก่อสร้างอยู่ที่ 1,040 ล้านบาท ลักษณะพิเศษ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 418 แตกต่างจากทางหลวงสายอื่นในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ คือ เป็นทางหลวงมาตรฐาน 4 ช่องจราจรแห่งแรกในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ไม่มีจุดตัดตลอดเส้นทาง แต่จะใช้วิธีการทางยกระดับที่มีการก่อสร้างสะพานข้ามถนนประมาณ 20 จุด ทำให้ทางหลวงเส้นนี้ไม่มีสี่แยกไฟแดง ผู้ใช้เส้นทางนี้สามารถทำเวลาได้เร็วขึ้น นอกจากนี้สามารถย่นระยะทางจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 409 ได้ถึง 13 กิโลเมตร ซึ่งมีเพียงแค่ 2 ช่องจราจรสวนทาง ใช้เวลาเดินทาง 45 นาที แต่หากใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 418 จะใช้เวลาเพียงแค่ 25 นาทีเท่านั้น ทางแยกสำคัญ อ้างอิง http://www.doh.go.th/web/hwyorg31000/file/images/ 418 3-418 418 418
อักษรลายตัย หรือ อักษรท้ายลายตัย เป็นระบบการเขียนของชาวไทญ้อในจังหวัดเหงะอาน ประเทศเวียดนาม ที่ใช้เขียนภาษาญ้อ รูปร่างคล้ายอักษรไทยฝักขามที่เคยใช้ในล้านนา ชื่อ อักษรนี้มีชื่อเรียกหลายชื่อ เช่น อักษรญ้อลายตัย, อักษรเหงะอาน, อักษรไทญ้อ, อักษรท้ายลายตัย, อักษรกวี่เจิว ต้นกำเนิด เบื้องต้นมีแชล แฟร์ลุส นักวิชาการชาวฝรั่งเศสจัดให้อักษรลายตัยอยู่ในกลุ่มอักษรเขมร โดยแยกออกเป็นสองกลุ่ม คือ อักษรสุโขทัยและฝักขาม (ซึ่งพัฒนาไปเป็นอักษรไทยและลาว) และอีกกลุ่มคือ อักษรไทเวียด ลายตัย และลายปาว ของชาวไทในเวียดนาม แฟร์ลุสกล่าวอีกว่าชาวไทรับรูปแบบอักษรเขมรทั้งหมดไปใช้โดยขาดการเรียนรู้อย่างเหมาะสม ในเวลาต่อมาเมื่อชาวไทกระจายทั่วภาคพื้นทวีปอุษาคเนย์ พวกเขาก็ยังคงรักษาลักษณะดั้งเดิมของอักษรเขมรยุคก่อนพระนครไว้ได้ หากแต่ไม่มีการเรียงลำดับอักษร หรือการใช้ตัวเลข อย่างไรก็ตาม ชาวไทในเวียดนามมีอักษรใช้ครั้งแรกตั้งแต่ช่วงต้นคริสต์ศวรรษที่ 16 เป็นต้นมา รูปลักษณ์ อักษรลายตัยมี 29 พยัญชนะ โดยมี 8 ตัวที่สามารถพบในตำแหน่งท้ายพยางค์ และมีสัญลักษณ์สระ 13 แบบ ซึ่งส่วนใหญ่ตั้งใต้พยัญชนะ หรือบางส่วนตั้งอยู่ทางขวาของพยัญชนะ อักษรลายตัยยังคงเป็นอักษรสระประกอบแท้ และพยัญชนะที่ไม่มีรูปสระจะออกเสียงด้วยสระลดรูป , ɔ ซึ่งต่างจากระบบการเขียนอักษรไทอื่น ๆ อักษรนี้ยังมีตัวแฝดสำหรับสระและตัวผสมพยัญชนะท้ายอีก 9 ตัว อักษรนี้เขียนจากบนลงล่างและจากขวาไปซ้าย แบบเดียวกับอักษรจีน เพราะชาวไทเหล่านี้เคยใช้อักษรจีนเขียนภาษาของตนมาก่อนที่จะรับรูปแบบการเขียนอักษรฝักขามจากล้านนาและลาว อักษรลายตัยไม่มีวรรณยุกต์ ส่วนใหญ่มักเขียนโดยไม่มีเครื่องหมายวรรคตอน แต่อาจพบในเอกสารตัวเขียนบางอันที่มีเครื่องหมายวรรคตอนเหมือนกับของจีน อักษรนี้ไม่มีตัวเลข โดยจะเขียนตัวเลขเป็นรูปตัวอักษร Tay script |ข้อความในอักษรลายตัย Tay |ข้อความที่ตัดตอนมาจากเอกสารตัวเขียนอักษรลายตัย Tay manuscript |เอกสารตัวเขียนในอักษรลายตัย การใช้งาน ปัจจุบันไม่ค่อยมีการใช้งานอักษรนี้แล้ว แต่มีเอกสารตัวเขียนมากพอที่จะให้นักภาษาศาสตร์ศึกษาได้ นักวิชาการไทญ้อที่มีอายุมากบางคนสามารถอ่านเอกสารเหล่านี้ได้ ชุมชนไทญ้อในปัจจุบันมีการสอนและศึกษาอักษรนี้ โดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลท้องถิ่นและบรรดาครู ยูนิโคด ทางยูนิโคดเสนอให้ลงรหัสอักษรนี้ลงไป อ้างอิง บรรณานุกรม งเอัน
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเซอร์เบีย (Prince Alexander of Yugoslavia; 15 มกราคม พ.ศ. 2525) ประสูติที่แฟร์เฟ็กซ์ รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ ทรงเป็นหนึ่งในพระราชวงศ์ยูโกสลาฟ พระองค์เป็นพระโอรสในอาเล็กซานดาร์ คาราจอร์เจวิชกับอดีตพระวรชายาเจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ ซึ่งปัจจุบันเจ้าหญิงมาเรียทรงอภิเษกสมรสกับดยุกแห่งเซกอร์เบ และพระองค์ยังเป็นพระอนุชาฝาแฝดกับเจ้าชายฟิลิปแห่งยูโกสลาเวีย พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่สามของการสืบราชบัลลังก์เซอร์เบียรองจากพระเชษฐาทั้ง 2 คือ เจ้าชายปีเตอร์ รัชทายาทแห่งเซอร์เบียและเจ้าชายฟิลิปแห่งยูโกสลาเวีย พระอัยกาและพระอัยยิกาของพระองค์คือสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวียและสมเด็จพระราชินีอเล็กซันดราแห่งยูโกสลาเวียผู้ซึ่งเป็นพระธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซกับเจ้าหญิงแอสปาเซีย มานอส พระวรราชชายาแห่งกรีซ ผู้มีสายทรงบิดาจากพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซที่ราชวงศ์โคเมนอส สายทางมารดาจากโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซที่ราชวงศ์โรมานอฟ พระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระมารดาของเจ้าชายฟิลิปคือเจ้าชายเปโดร กัสโตรแห่งออร์เลออง-บราแกนซากับเจ้าหญิงมาเรีย เดอ ลา เอสปาเรนซา แห่งบูร์บง-ทูซิชิลี มีพระบิดามารดาอุปถัมภ์คือสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน,สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซและเจ้าหญิงแอนน์ ดัสเชสแห่งคาลาเบรีย เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ทรงพำนักในรัฐเวอร์จิเนียจนกระทั่ง พ.ศ. 2527 ทรงเข้าศึกษาที่โรงเรียนในกรุงลอนดอนพร้อมกับพระเชษฐาฝาแฝด ใน พ.ศ. 2547 ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนคิงส์ที่เคนเตอร์บิวรี ทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีในด้านศิลปะการสื่อสารที่มหาวิทยาลัยซานฟรานซิสโก ปัจจุบันทรงทำงานที่สถาบันการเงินในลอนดอน เจ้าฟ้าชายอเล็กซานเดอร์ทรงจบปริญญาโททางศิลปศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยในอเมริกา ปัจจุบันทรงทำงานด้านเครือข่ายอินเทอร์เน็ตอิเล็กทรอนิกส์ในแคลิฟอร์เนีย ในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 เจ้าชายอเล็กซานเดอร์และพระราชวงศ์ได้รับสิทธิ์ในพระราชวังเบลิ ดีวอร์ในกรุงเบลเกรด พระองค์ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษอีกด้วย ทางพระมารดาทรงเป็นเชื้อสายของมาเรีย เลสไชน์สกาแห่งโปแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสโดยเป็นเชื้อสายในราชวงศ์บูร์บง พระองค์สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์เนมานจิคแห่งบอลข่านในยุคกลาง อ้างอิง * Royal.rs - Prince Alexander อ
พระที่นั่งดุสิตาภิรมย์ สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ตั้งอยู่ริมกำแพงทางด้านทิศะวันตกเฉียงเหนือของพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย เป็นพลับพลาโถงเสาไม้ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย ชั้นเดียวยกพื้นสูง บันไดอยู่ในกำแพงแก้วด้านทิศตะวันออก ภายในยกพื้นตอนกลางสูง มีพระแท่นองค์ประธานอยู่ระหว่างเสาลายทอง หลังคามุงกระเบื้องดินเผาเคลือบสี ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ประดับกระจก หน้าบันไม้จำหลักรูปเทวดายืนแท่น พระหัตถ์ขวาทรงพระขรรค์ พระหัตถ์ซ้ายทรงตรี ล้อมรอบด้วยลายกระหนกก้านขดเทพพนม พื้นปิดกระจกสี ลายจำหลักลงรักปิดทอง ผนังภายนอกเขียนลายกระหนกก้านแย่งหน้าสิงห์ ผนังภายในเขียนเป็นภาพในสรวงสวรรค์ ด้านทิศเหนือเป็นเกยประทับพระคชาธาร ด้านทิศตะวันตกเป็นเกยประทับพระราชยาน ในสมัยรัชกาลที่ ๓ โปรดเกล้าฯให้แก้ผนังเป็นผนังก่ออิฐฉาบปูนและเขียนสีภายนอกภายใน รัชกาลที่ ๔ โปรดเกล้าฯ ย้ายเกยประทับพระราชยานจากทิศตะวันออกไปทิศเหนือ และย้ายเกยพระคชาธารไปไว้ด้านทิศตะวันออก พระที่นั่งองค์นี้สร้างเป็นพลับพลาเปลื้องเครื่อง ในโอกาสเสด็จพระราชดำเนินขึ้นทรงพระคชาธารหรือทรงพระราชยาน เสด็จฯโดยกระบวนพยุหยาตรา บางโอกาสเป็นพิธีมณฑลในการพระราชพิธีต่าง ๆ อ้างอิง ดุสิตาภิรมย์
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2528 จัดการเรียนการสอนในหลักสูตรภาษาไทยและหลักสูตรนานาชาติ ทั้งในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก ประวัติ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2528 โดยเปิดดำเนินการสอนระดับปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจ (Master of Business Administration) หลักสูตรภาษาอังกฤษและหลักสูตรภาษาไทย ด้วยมุ่งหวังที่จะผลิตมหาบัณฑิตที่มีคุณวุฒิและชำนาญทางการบริหารธุรกิจ เพื่อก้าวขึ้นเป็นผู้บริหารระดับสูงในโลกธุรกิจแห่งปัจจุบัน และอนาคต ทั้งยังร่วมมือทางวิชาการกับ Telecom Business School ประเทศฝรั่งเศส ดำเนินการสอนระดับปริญญาเอก สาขาวิชาการจัดการความรู้และนวัตกรรม หลักสูตรนานาชาติ (Doctoral Program in Knowledge Management and Innovation Management) เพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาแก่ผู้ต้องการศึกษาต่อด้านบริหารธุรกิจในระดับสูงสุด นอกจากนั้น ด้วยเล็งเห็นความก้าวหน้าและการเจริญเติบโตของธุรกิจด้านการสื่อสาร บัณฑิตวิทยาลัยจึงดำเนินการสอนระดับปริญญาโทสาขานิเทศศาสตร์ (Master of Communication Arts) ใน 2 หลักสูตรเช่นเดียวกับสาขาบริหารธุรกิจและเปิดสอนระดับปริญญาเอกสาขานิเทศศาสตร์ หลักสูตรนานาชาติ (Doctoral Program in Communication Arts) ด้วยความร่วมมือทางวิชาการกับ Ohio University สหรัฐอเมริกา จุดมุ่งหมายเพื่อผลิตบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถในการวิเคราะห์ และมีทักษะด้านการสื่อสารในระดับสูงทำหน้าที่แก้ปัญหาและเสริมสร้างความเข้าใจระหว่างสมาชิกในองค์กรและกลุ่มต่างๆ ในสังคม ทั้งยังเป็นการส่งเสริมการค้นคว้าวิจัยทางวิชาการ อันจะนำไปสู่ความก้าวหน้าในสาขาวิชานิเทศศาสตร์ โดยโครงการปริญญาเอกสาขานิเทศศาสตร์ นักศึกษาจะได้ไปศึกษาที่สหรัฐอเมริกาเป็นเวลา 1 ปี นอกจากนี้บัณฑิตวิทยาลัยได้เปิดดำเนินการสอนในระดับปริญญาโท เพิ่มอีก 11 สาขา ในปีการศึกษา 2548 เปิดสาขาวิชาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม สาขานิติศาสตร์ สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศและการจัดการ ในปี 2550 เปิดสาขาวิชาการบริหารธุรกิจบันเทิงและการผลิต ในปีการศึกษา 2553 เปิดสาขาวิชาการจัดการสาระและการสร้างคุณค่า ปีการศึกษา 2554 เปิดสาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมการบริการและการท่องเที่ยว และเปิดสาขาวิชาสถาปัตยกรรมภายใน ในปีการศึกษา 2555 เปิดดำเนินการสอนสาขาวิชาความเป็นผู้ประกอบการ ในปีการศึกษา 2556 นอกจากนี้ได้เปิดดำเนินการสอนสาขาวิชานวัตกรรมธุรกิจ สาขาวิชาการเงิน สาขาวิชาการสื่อสารการตลาดดิจิทัล ในปีการศึกษา 2557 อาจารย์ผู้สอน คณาจารย์ของบัณฑิตวิทยาลัยเป็นผู้มีคุณวุฒิทางการศึกษาและมีประสบการณ์เชี่ยวชาญในแวดวงวิชาการและวิชาชีพสาขาอื่นๆ จำนวนนักศึกษา ปัจจุบันบัณฑิตวิทยาลัยมีนักศึกษาจำนวนกว่า 1,500 คนในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก ทั้งหลักสูตรภาษาไทย หลักสูตรนานาชาติ ภาษาอังกฤษ และหลักสูตรสองภาษา หลักสูตร ระดับปริญญาโท Master Programs ระดับปริญญาเอก Doctoral Programs Internationnal Program Master of Business Administration Master of Communication Arts Internationnal Program Ph.D. in Business Administration (in cooperation with University of Nebraska-Lincoln, U.S.A.) Ph.D. in Communication (in cooperation with Ohio University, U.S.A. ) หลักสูตรภาษาไทย บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (MBA) บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (MBA-SMEs) นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต (M.Com.Arts) นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต (M.Com.Arts EM) วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (M.S.) นิติศาสตรมหาบัณฑิต (LL.M.) ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (M.A. IDM) กรุงเทพ บัณฑิตวิทยาลัย