bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
วัดมหิงษาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระบือ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี วัดมหิงษาราม เดิมเป็นวัดร้าง ชาวบ้านจึงเรียกว่า วัดร้าง หรือ วัดนอก บ้าง ตามสภาพที่เห็นในขณะนั้นที่เป็นวัดร้าง เป็นวัดโบราณสมัยอยุธยา เดิมเป็นวัดร้างเนื่องจากแผ่นดินบริเวณหน้าวัดงอกยื่นล้ำออกไปทำให้วัดอยู่ไกลจากริมฝั่งน้ำการเดินทางเข้าออกต้องใช้ลำคลองไม่สะดวกจึงย้ายไปสร้างวัดใหม่ริมฝั่งน้ำมีชื่อว่า วัดตีนท่า จากสภาพที่เหลือพอจะสันนิษฐานว่าน่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้น ต่อมามีภิกษุและชาวบ้านได้เห็นความสำคัญจึงได้ดำเนินการตามกฏระเบียบยกจากวัดร้างเป็นวัดที่มีภิกษุจำพรรษา และได้รับประกาศเป็นวัดในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระอธิการพิศาล มงฺคโล อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเก่าศิลปะอยุธยาคงเหลือแต่ฝาผนัง 4 ด้าน ซึ่งภายในมีพระพุทธรูปที่สร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้น มีศาลฤๅษีซึ่งชาวบ้านให้ความเคารพกันมาก ส่วนเจดีย์วิหารถูกรื้อทำลายลงจนหมดสิ้น ศาลาการเปรียญ และศาลาธรรมสังเวช วัดมหิงษาราม ยังได้รับความนิยมศรัทธามากในเรื่อง ตะกรุดของหลวงพ่อพิสาร เรียกว่า ตะกรุดคู่ชีวิตที่เชื่อว่า เป็นเครื่องรางของขลัง ที่หลวงพ่อพิสาร ท่านจะจารเองทุกดอก เขียนเอง ม้วนเอง ถักเชือกเอง อ้างอิง มหิงษาราม
วัดสีสะเกด เดิมเป็นวัดหลวง ตั้งอยู่ในเวียงจันทน์ ประเทศลาว ติดกับหอคำ พระราชวังหลวงของกษัตริย์ลาวสมัยก่อน สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2361 โดยเจ้าอนุวงศ์ จากการบูรณะวัดเก่าแห่งหนึ่งและจัดสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ ชื่อใหม่ของวัดเป็นการนำเอาคำว่า 'สี' หรือ 'ศรี' ไปใช้เป็นอุปสรรค (Prefix) นำหน้าชื่อของวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ อุโบสถและหอไตรได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะรัตนโกสินทร์อย่างมาก เป็นวัดที่ไม่ได้ถูกทำลายจากการบุกรุกของสยาม อาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้วัดสีสะเกด รอดพ้นจากการเผาทำลายจากสยาม อุโบสถแบบเวียงจันทน์ที่มีหลังคาด้านข้างยกสูง แตกต่างไปจากหลังคาที่เตี้ยเลียบพื้นตามแบบหลวงพระบางและเชียงขวาง โดยรอบปรากฏพาไลซึ่งคล้ายคลึงอย่างมากกับอุโบสถในศิลปะรัตนโกสินทร์หลายแห่ง ซุ้มประตูและหน้าต่างเป็นทรงมณฑปซึ่งคล้ายคลึงกับอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดารามในกรุงเทพ แต่หลังคาตามแบบล้านช้าง กระเบื้องที่ไม่เคลือบสี มีช่อฟ้าหรือปราสาทยอดที่กึ่งกลางสันหลังคาตามแบบล้านช้าง ระเบียงคดโดยรอบ ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป ที่มีพุทธลักษณ์เหมือนกัน รุ่นเดียวกัน มีขนาดเท่าคนจริง จำนวน 120 องค์ ภาพเขียนฝาผนังในพระอุโบสถได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2557 อ้างอิง สีสะเกด
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 26 ประจำปี ค.ศ. 2030 (พ.ศ. 2573) หรือ โอลิมปิกฤดูหนาว 2030 หรือที่รู้จักกันอย่างเป็นทางการว่า การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 26 หรือ เฟรนช์แอลป์ 2030 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายประเภทระดับนานาชาติที่กำลังจะมีขึ้น จะจัดขึ้นในเมืองที่กำหนดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) โดยการประกาศผลเมืองเจ้าภาพจะมีขึ้นระหว่างการประชุมใหญ่สามัญคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 141 ระหว่างวันที่ 23-24 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 ก่อนการแข่งขันโอลิมปิกที่ปารีส โอลิมปิกฤดูหนาว 2030 กำหนดจัดขึ้นที่เขตต่าง ๆ ในเฟรนช์แอลป์ อันประกอบด้วย จังหวัดอาลป์-มารีตีม (ซึ่งรวมถึงเมือง นิส) กับจังหวัดโอตซาลป์ ในแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ และจังหวัดโอต-ซาวัว กับจังหวัดซาวัว ในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ นับเป็นครั้งที่สองติดต่อกันที่โอลิมปิกฤดูหนาวจัดขึ้นในเขตเทือกเขาแอลป์ ต่อจากโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 ขั้นตอนการคัดเลือกเจ้าภาพ กระบวนการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพของ IOC รูปแบบใหม่ได้รับการอนุมัติในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากลสมัยสามัญ ครั้งที่ 134 ที่เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ข้อเสนอสำคัญที่ขับเคลื่อนโดยคำแนะนำที่เกี่ยวข้องจากวาระโอลิมปิกปี 2020 ได้แก่ จัดให้มีการเจรจาอย่างต่อเนื่องและถาวรเพื่อสำรวจและสร้างประโยชน์ร่วมกันระหว่างเมือง/ภูมิภาค/ประเทศ และคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสำหรับการจัดแข่งขันโอลิมปิกทุกประเภท (ฤดูร้อน/ฤดูหนาว/เยาวชนฤดูร้อน/เยาวชนฤดูหนาว) จัดตั้ง คณะกรรมการคัดเลือกเจ้าภาพแข่งขันกีฬาโอลิมปิก สำหรับการแข่งขันภาคฤดูร้อนหนึ่งคณะ และสำหรับการแข่งขันภาคฤดูหนาวอีกหนึ่งคณะ เพื่อดึงดูดความสนใจในกิจกรรมโอลิมปิกในอนาคต และให้รายงานผลต่อคณะกรรมการบริหารของ IOC ให้ การประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล มีอิทธิพลมากขึ้น โดยให้สมาชิกที่ไม่ใช่คณะกรรมการบริหารของ IOC เป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการคัดเลือกเจ้าภาพแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ไอโอซียังแก้ไขกฎบัตรโอลิมปิกเพื่อเพิ่มความยืดหยุ่น โดยไม่กำหนดตายตัวว่าต้องคัดเลือกเจ้าภาพให้เสร็จสิ้น 7 ปีก่อนการแข่งขันเช่นในอดีต และการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสามารถจัดได้มากกว่าหนึ่งเมือง/ประเทศ/ภูมิภาคได้ เมืองที่เสนอตัวเป็นเจ้าภาพ รายละเอียด เมืองที่เสนอตัว ประเทศ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ สัญลักษณ์ เว็บไซต์คณะกรรมการเสนอตัว สถานะ แวนคูเวอร์ Canadian Olympic Committee (COC) https://www.vancouver2030.org/ Stakeholders ซัปโปโระ Japanese Olympic Committee (JOC) http://sapporo2030.jp/index.html Stakeholders บาร์เซโลนา–เทือกเขาพิรินี Spanish Olympic Committee (COE)Andorran Olympic Committee (COA)French National Olympic and Sports Committee (CNOSF) Stakeholders ซอลต์เลกซิตี United States Olympic & Paralympic Committee (USOPC) Stakeholders อ้างอิง
ประเทศตูวาลูเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 ซึ่งเดิมกำหนดให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 การเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ถือเป็นครั้งที่ 4 ติดต่อกันที่ตูวาลูเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 คณะผู้แทนของตูวาลูประกอบด้วยนักวิ่งระยะสั้น คาราโล ไมบูกา และ มาตี สแตนลีย์ ซึ่งทั้งคู่เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรกของตน ทั้งไมบูกาและสแตนลีย์ ไม่สามารถผ่านรอบเบื้องต้นของการแข่งขันได้ แม้ว่าไมบูกาจะทำลายสถิติแห่งชาติของตูวาลูด้วยเวลา 11.42 วินาทีในการแข่งขันวิ่ง 100 เมตรชาย ภูมิหลัง ตูวาลูเป็นประเทศที่เป็นเกาะตั้งอยู่ในพอลินีเชียในมหาสมุทรแปซิฟิก เคยเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร และได้รับเอกราชในปี 1978 สมาคมกีฬาตูวาลูและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติก่อตั้งขึ้นในปี 2004 และได้รับการรับรองจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี 2007 ตูวาลูเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกในปี 2008 และเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนอีกสองครั้งก่อนการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิกเลย เดิมทีโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 มีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 สำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ตูวาลูส่งนักกีฬา 2 คน ซึ่งเป็น 1 ใน 13 ประเทศที่จะเข้าร่วม นักกีฬา ได้แก่ คาราโล ไมบูกา และ มาตี สแตนลีย์ ซึ่งเข้าแข่งขันวิ่ง 100 เมตรชายและหญิงตามลำดับ สแตนลีย์และไมบูกาเป็นผู้เชิญธงชาติทั้งหญิงและชายในพิธีเปิด ในขณะที่ไมบูกาเป็นผู้เชิญธงชาติในพิธีปิด กรีฑา กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น ซึ่งใช้จัดการแข่งขันกรีฑา ตูวาลูได้รับสิทธิ์ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิก (โควตาที่อนุญาตให้ประเทศต่างๆ ส่งนักกีฬาได้หากไม่มีนักกีฬาคนใดผ่านการคัดเลือก) จากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล โดยส่งนักกีฬากรีฑา 2 คน ชาย 1 คน หญิง 1 คน ไปแข่งขันโอลิมปิก โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้เลือกส่ง คาราโล ไมบูกา วัย 22 ปี และ มาตี สแตนลีย์ วัย 18 ปี ซึ่งทั้งคู่เพิ่งเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ไมบูกาจบอันดับที่ 9 ในรอบคัดเลือกและไม่สามารถผ่านรอบคัดเลือกได้ แต่สร้างสถิติตูวาลูใหม่ด้วยเวลา 11.42 วินาที สแตนลีย์จบอันดับที่ 8 จากนักวิ่ง 9 คนในรอบคัดเลือกและไม่สามารถผ่านรอบคัดเลือกได้ โดยทำเวลาที่ดีที่สุดส่วนตัวได้ 14.52 วินาที ;ประเภทลู่และถนน นักกีฬา รายการ ฮีท ก่อนรองฯ รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ คาราโล ไมบูกา 100 เมตร ชาย 11.42 NR 9 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ มาตี สแตนลีย์ 100 เมตร หญิง 14.52 8 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ อ้างอิง 2020 ตูวาลู
วัดบางช้างเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองใหม่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมี พระราชวชิรสุตาภรณ์ (พนม รตนาโภ นามสกุล คงคา) เป็นเจ้าอาวาส วัดบางช้างเหนือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2370 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมชื่อ วัดใหม่ ต่อมา พ.ศ. 2459 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เสด็จตรวจเยี่ยมวัดต่าง ๆ ในเขตอำเภอสามพราน และตรัสให้เรียกใหม่ว่า 'วัดบางช้างเหนือ' ได้ประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 ในอดีตพระเถระที่มีชื่อเสียงของวัดนี้ ได้แก่ หลวงปู่จ้อย อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 2 พระครูปลัดผัน (ดิสฺสสุวณฺโณ) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 5 และพระพิศาลศึกษากร (สงัด อุคฺคเสโน) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 6 เสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถหลังเก่ามีขนาดค่อนข้างเล็กตั้งอยู่ด้านหน้าติดริมแม่น้ำนครชัยศรี ภายในมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยประดิษฐานอยู่ 3 องค์ ก่อด้วยอิฐมอญแล้วปั้นปูนพอกทับอีกชั้นหนึ่งศิลปะรัตนโกสินทร์ ต่อมาทางวัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นและทำพิธีเททองพระประธานเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2519 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้เสด็จฯมาเททอง พระพุทธชินราชจำลองซึ่งประดิษฐานอยู่ในอุโบสถและทรงปลูกต้นศรีมหาโพธิ์ไว้ทางซ้ายของอุโบสถวัดบางช้างเหนือ และมีวิหารหลวงปู่จ้อย อ้างอิง บางช้างเหนือ
วัดปราบปัจจามิตร หรือ วัดกระโดน เป็นวัดในเมืองพระตะบอง ประเทศกัมพูชา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2388 เป็นวัดที่เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ตั้งทัพและสร้างวัดไว้เมื่อครั้งไปทำสงครามกับญวน ดังความในหนังสือ พระตะบอง ว่า มีเรื่องเล่าว่าเมื่อครั้งที่เจ้าพระยาบดินทรเดชานำช้างเดินผ่านช้างทั้ง 4 เชือกหยุดพร้อมกันถือว่าเป็นลางดี ท่านจึงให้สร้างวัดขึ้นที่นี่ ด้านหน้าอุโบสถก็มีรูปปั้นช้าง 4 เชือกจำลองเหตุการณ์ในครั้งนั้น ต่อมาวัดนี้ก่อสร้างใหญ่โตเป็นวัดประจำตระกูลอภัยวงศ์ เจ้าเมืองพระตะบองที่ครองเมืองพระตะบองตั้งครั้งรัชกาลที่ 1 จนถึงรัชกาลที่ 5 อุโบสถเป็นรูปแบบที่นิยมสร้างกันในกัมพูชา รูปแบบเช่นเดียวกับที่วัดแก้วพิจิตร หน้าบันอุโบสถทั้งด้านหน้าและหลัง เป็นตราจักรีวางบนพระแสงขรรค์ชัยศรี เปล่งแสงทองบนลวดลายชดช้อย ส่วนด้านหลังเป็นรูปพระตะบองบนพานแว่นฟ้า สัญลักษณ์ตำแหน่งเจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ ภายในอุโบสถมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวพระตะบองศรัทธามาก คือ เสาพระ 4 หน้า ที่เล่ากันว่าลอยมากับน้ำมีลักษณะเป็นท่อนไม้ แต่ด้านบนสลักเป็นรูปพระพุทธรูปทั้งสี่ด้าน ส่วนพระประธานในปัจจุบันเป็นองค์ใหม่ สร้างขึ้นหลังจากเขมรแดงทำลายองค์เดิมแล้วนำไปทำถนน และยังมีเสาไม้ในอุโบสถประดับด้วยแผ่นทองเหลืองแกะสลักพันรอบเสาทุกต้นไว้ ด้านหลังอุโบสถมีเจดีย์บรรจุอัฐิของผู้คนในตระกูลอภัยวงศ์ ซึ่งตรงประตูทางเข้ามีปูนปั้นเจ้าพระยาอภัยภูเบศร (ชุ่ม อภัยวงศ์) ยืนอยู่ตรงขอบประตู ส่วนตึกอาคารหลังเก่าที่เคยใช้เรียนพระปริยัติธรรมทรุดโทรมมากแล้ว และมีปูนปั้นรูปต่างๆ เป็นปริศนาธรรมประดับตามเสามุมกำแพง ภายในวัดมีสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่มีความเชื่อกำกับว่ามีการนำพูนดินไปถมสร้างเป็นอาคารโบสถ์ อ้างอิง ปราบปัจจามิตร
วัดอุดมสิทธิกุล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนราภิรมย์ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม วัดอุดมสิทธิกุล หรืออีกนามที่ชาวบ้านแถบนั้นเรียกกันคือ วัดใหม่อุดม หรืออาจเรียก วัดป่าอุดมสิทธิกุล ก็ได้ เป็นวัดฝ่ายอรัญวาสี ลูกศิษย์หลวงปู่มั่น ภูริทัตโตและพระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสรํสี) วัดอุดมสิทธิกุลสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยท่านเจ้าคุณพระอุดมศีลคุณได้รับมอบที่ดินของวัดนี้ จากพุทธศาสนิกชน โดยการนำของตระกูลอุดมสิทธิกุล จำนวน 12 ไร่ เพื่อสร้างวัดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2534 ภายหลังได้ซื้อที่ดินเพิ่มเติมจำนวน 26 ไร่ จึงมีที่ดินสร้างวัดทั้งหมด 38 ไร่ โดยตั้งชื่อว่า สำนักสงฆ์ยี่สิบห้ามกรา ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ผู้ขออนุญาตตั้งวัดคือ นายกิติศักดิ์ อุดมสิทธิกุล ใช้ชื่อวัดว่า 'วัดอุดมสิทธิกุล' เพื่อเป็นที่ระลึกแด่ตระกูลอุดมสิทธิกุล โดยท่านเจ้าคุณได้สร้างความเจริญแก่วัดนี้มากมาย เช่น สร้างอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ ต่อมาท่านเจ้าคุณพระอุดมศีลคุณได้มรณภาพเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2544 ทางคณะศิษยานุศิษย์จึงได้น้อมถวายวัดนี้แด่ท่านพระอาจารย์อุทัย ท่านพระอาจารย์ติ๊ก ฌานุตตโม ท่านได้เมตตารับไว้เป็นองค์อุปถัมป์วัดต่อไป โดยท่านพัฒนาวัดให้เป็นวัดป่ากรรมฐานโดยปลูกต้นไม้เพิ่มเติมเพื่อให้บริเวณวัดร่มรื่น สร้างที่พักสำหรับพุทธบริษัทที่จะมาปฏิบัติธรรม ศาลากลางน้ำ วางข้อวัตรสำหรับพระภิกษุสามเณรตามพระวินัยธุดงควัตร 13 ที่พระบูรพาจารย์หลวงปู่มั่น ภูริทัตตมหาเถระได้พาดำเนินมา อ้างอิง อุดมสิทธิกุล
วัดใหม่ห้วยลึก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนป่าน อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 30 ไร่ วัดใหม่ห้วยลึก เดิมมีเนื้อที่ 2 ไร่ 4 งาน ตั้งอยู่บริเวณหมู่ที่ 1 สร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 2443 (โดยประมาณ) แต่ข้อมูลกรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ในขณะนั้นมีชาวบ้านเริ่มมาอาศัยอยู่รอบวัด จึงเห็นว่าไม่สงบ ไม่เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม ทางวัดจึงได้ย้ายออกมาตั้งอยู่ที่อยู่ปัจจุบัน เจ้าอาวาสที่ปกครองวัดอยู่คือ พระอาจารย์โสฬส ในตอนนั้นมีกุฏิอยู่หลังหนึ่งซึ่งเป็นแบบรวม คือ หอสวดมนต์ หอฉันและเป็นกุฏิด้วยมีโบสถ์หนึ่งหลังแต่ยังไม่มีเมรุ เมื่อพระอาจารย์โสฬสมรณภาพแล้ว จึงได้อาราธนาพระอธิการปลีก ขนฺติพโล จากวัดหนองดินแดงมาเป็นเจ้าอาวาส ครั้งพระอธิการปลีก ขนฺติพโล มรณภาพจึงได้กราบนิมนต์พระอธิการเสม สุธมฺโม ซึ่งขณะนั้นอยู่วัดพระงามมาเป็นเจ้าอาวาสในช่วงที่ท่านพระอธิการเสมได้มาอยู่ ได้มีความพัฒนาอย่างมากอย่างเห็นได้ชัด ในสมัยที่อาจารย์โสฬสปกครองอยู่ ได้สร้างอุโบสถขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อมรณะภาพแล้ว ต่อมาพระอธิการปลีก ขนฺติพโล ได้สร้างศาลาการเปรียญขึ้น 1 หลังและเมรุอีก 1 หลัง เมื่อพระอธิการปลีก ขนฺติพโล ได้มรณะภาพลงต่อมาพระอธิการเสม สุธมฺโม ได้ซื้อที่ดินเพิ่ม 10 งาน เพื่อสร้างกุฏิหลังใหม่เป็นกุฏิตึกปูนสองชั้นสร้างเสร็จ พ.ศ. 2533 ต่อมาได้สร้างหอระฆังขึ้นเป็นแบบสองชั้นพร้อมกับหอปริยัติธรรม ต่อมาได้ซื้อที่ดินเพิ่มขึ้นอีก 14 ไร่ 2 งาน ต่อมาได้ย้ายศาลาการเปรียญเข้ามาอยู่ข้างกุฏิหลังใหม่ ต่อมาได้สร้างเมรุหลังใหม่ขึ้นแทนหลังเก่าเป็นแบบเมรุลอย ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อแดงเป็นพระประธานประจำอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปั้น ขนาดสูง 2.80 หน้าตักกว้าง 1.80 เมตร มีเรื่องเล่าว่า เป็นหนึ่งในพระพุทธรูป 3 องค์ ที่ปรากฏขึ้นที่บริเวณแม่น้ำริมวัดมโนธรรมาราม จังหวัดกาญจนบุรี พระอาจารย์โสฬสได้นิมนต์หลวงพ่อแดงมาประดิษฐานยังวัดใหม่ห้วยลึก หลวงพ่อแดงเป็นพระพุทธรูปแบบสมัยอยุธยาตอนต้น แต่เดิมองค์หลวงพ่อเป็นเนื้อศิลาแลง และครั้งแรกที่ชาวบ้านพบหลวงพ่อที่ลอยน้ำอยู่เห็นเป็นองค์สีแดง จึงขนานนามว่า หลวงพ่อแดง รายนามเจ้าอาวาส พระอาจารย์โสฬร พระอธิการปลีก ขนฺติพโล พระครูสุโชติธรรมจารี (เสม สุธมฺโม) พระประยงค์ เปมสีโล พระปลัด มณี วฑฺฒโน อ้างอิง ใหม่ห้วยลึก
เหล้าตราอารักปูติฮ์ในตลาดที่รัฐซาบะฮ์ ศูนย์ผลิตแอลกอฮอล์ส่วนใหญ่ของประเทศอยู่ในมาเลเซียตะวันออก เพราะว่าผู้คนบริเวณนี้ส่วนใหญ่ไม่ได้นับถือศาสนาอิสลาม แอลกอฮอล์ในประเทศมาเลเซีย สื่อถึงเครื่องดื่ม โรงงาน และกฎหมายของแอลกอฮอล์ในประเทศมาเลเซีย ประเทศนี้มีประชากรมุสลิมส่วนใหญ่ โดยอนุญาตให้ขายแก่ผู้ที่ไม่ใช่มุสลิม และไม่มีการแบนแอลกอฮอล์ทั่วประเทศ ยกเว้นในรัฐกลันตันและรัฐตรังกานูที่ห้ามเฉพาะมุสลิม พรรคอิสลามยอมรับสิทธิของผู้มิใช่มุสลิมที่มีสถานประกอบการที่ไม่ใช่มุสลิม เช่น ภัตตาคารและร้านของชำจีนถูกยกเว้นจากการแบน ดินแดนสหพันธ์กัวลาลัมเปอร์มีผู้บริโภคแอลกอฮอล์ในประเทศมากที่สุด รองลงมากคือรัฐซาราวักและรัฐซาบะฮ์ อ้างอิงจากรายงานที่เผยแพร่โดย International Organisation of Good Templars (IOGT) ใน ค.ศ. 2016 ประเทศมาเลเซียมีภาษีแอลกอฮอล์สูงสุดเป็นอันดับ 3 ของโลก ซึ่งอยู่ที่ร้อยละ 15 เป็นรองแค่ประเทศนอร์เวย์และประเทศสิงคโปร์ ซึ่งทำนายว่าจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ประเทศนี้มีผู้บริโภคแอลกอฮอล์มากเป็นอันดับ 10 ของโลก โดยมีการใช้จ่ายกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่อปีอยู่ที่ 2 พันล้านริงกิต ก่อนที่จะทำข้อตกลงความเป็นหุ้นส่วนทางเศรษฐกิจในภูมิภาคแปซิฟิก ประเทศมาเลเซียและประเทศเวียดนามวางแผนที่จะหยุดนำเข้าพิกัดอัตราของเบียร์, วิสกี้ และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อื่น ๆ กฎหมายและข้อบังคับ ตามกฎหมายของมาเลเซีย ผู้บริโภคที่เป็นมุสลิมถูกห้ามไม่ให้ดื่มแอลกอฮอล์ตามหลักศาสนาอิสลาม (Shariah) และในบางรัฐ เช่น รัฐกลันตัน และรัฐตรังกานู ต่างมีข้อห้ามเฉพาะมุสลิมในการจำหน่ายและบริโภคแอลกอฮอล์อย่างเป็นทางการ อ้างอิง
วัดดอนพุทรา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนพุทรา อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัดประมาณ 31 ไร่ มีธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 92 ตารางวา วัดดอนพุทราตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2496 สิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร มีพระประธานประจำอุโบสถ 1 องค์ พร้อมพระโมคคัลลาน์ พระสารีบุตร วัดดอนพุทรามีเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อแหยม ท่านจึงตัดสินใจกกลับมาอุปสมบทอีกครั้งที่วัดทุ่งผักกูด โดยมีพรพครูพรหมวิสุทธิ์ (วงษ์พรหมสโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ ขณะนั้นวัดดอนพุทรา ขาดเจ้าอาวาสดูแลวัด ด้วยคุณงามความดีและวัยวุฒิของท่านมีความเหมาะสม ในการดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ชาวบ้านจึงนิมนต์ หลวงพ่อแหยมขึ้นรับตำแหน่งเจ้าอาวาส แต่ท่านได้ตอบปฏิเสธ เนื่องจากท่านต้องการอยู่อย่างสันโดษ เพื่อปฏิบัติและบำเพ็ญเพียรทางจิต แต่ก็ต้านทานการร้องขอของชาวบ้านไม่ไหว ท่านจึงรับตำแหน่งรักษาการแทนเจ้าอาวาส โดยท่านดำรงตำแหน่งเพียง 2 ปี ก็มีเจ้าอาวาสเข้ามารับตำแหน่ง พระเครื่องของหลวงพ่อแหยม ทุกองค์ด้านหลังจะลงจารยันต์ครู 'มิ' 'นะ' 'ทรหด' และ 'นะ ขุนแผน' แต่ละองค์อาจจะมีอักขระยันต์อื่น ๆ ลงเพิ่มเติมด้วย พระพุทธเนื้อผงใบลาน อ้างอิง ดอนพุทรา
วัดหนองศาลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งลูกนก อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 27 ไร่ 2 งาน 96 ตารางวา ปัจจุบันมีพระอธิการเชื้อ อธิปญฺโญ เป็นเจ้าอาวาส หนองศาลา เป็นชื่อของหนองน้ำซึ่งอยู่ในหมู่ที่ 1 ตำบลทุ่งลูกนก เพราะมีนกนานาชนิดมาอาศัยอยู่บริเวณหนองน้ำนี้ และริมหนองน้ำมีผู้สร้างศาลาขึ้นมา สร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐาน ไว้เป็นที่พักสำหรับผู้จะไปนมัสการพระแท่นดงรัง ต่อมามีผู้คนอพยพมาอาศัยมากขึ้น จึงได้สร้างโรงเรียนขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2482 โดยสร้างจากไม้ไผ่และมุงหญ้าคา เรียกว่า โรงเรียนบ้านหนองศาลา ต่อมา พ.ศ. 2484 เกิดน้ำท่วมในหลายจังหวัด หลวงพ่อตาหวัดได้หนีน้ำมาจากวัดบางซอ จังหวัดสุพรรณบุรี มาจำวัดอยู่ ยายทิ่ม บุญวงศ์ และชาวบ้านจึงได้อาราธนาให้มาอยู่ที่นี่จนต่อมาเป็นสำนักสงฆ์ และย้ายโรงเรียนจากบ้านยายทิ่มมาตั้งที่นี่ ซึ่งเดิมทีพื้นที่ตั้งวัดนี้เป็นของยายเข็ม ซึ่งทางตะวันตกมีหนองน้ำ ต่อมายายเจื่อนได้ถวายที่ดินทางเหนือเพิ่ม พร้อมทั้งยายปิ่นได้ถวายที่ดินทางตะวันตกและใต้เพิ่ม ส่วนหนองน้ำทางตะวันตกของวัดเรียกว่า หนองช้างล้า วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2523 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อจักรเพชร ในสมัยพระอธิการเชื้อ อธิปญฺโญ ท่านได้สร้างไว้ และพระพุทธชินราชจำลองหน้าตักกว้าง 419 นิ้ว รายนามเจ้าอาวาส หลวงตาหวัด พ.ศ. 2484 พระอธิการบุญรอด อุตฺตโร พ.ศ. 2495–2510 หลวงพ่อโพธิ์ พ.ศ. 2510–2514 พระอธิการสี สุวีโร พ.ศ. 2517–2528 พระอธิการ ม.ร.ว.แสงนิล เขมสนฺโต พ.ศ. 2530–2537 พระอธิการเชื้อ อธิปญฺโญ พ.ศ. 2543 อ้างอิง หนองศาลา
วัดข่อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับอุทยานประวัติศาสตร์พระนครคีรี ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 7 ไร่ 50 ตารางวา มีธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 46 ไร่ 40 ตารางวา วัดข่อยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2447 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 8 เมตร ยาว 17 เมตร อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2447 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญ กว้าง 9 เมตร ยาว 17 เมตร เป็นอาคารทรงไทยครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ 1 หลัง นอกจากนี้มี ศาลาพักร้อน 2 หลัง หอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง จำนวน 4 ห้อง ต่อมาได้มีการสร้างพระธาตุฉิมพลี เป็นทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ฐานกว้างด้านละ 18 เมตร สูง 27 เมตร มี 3 ชั้น ประกอบด้วยชั้นที่ 1 ภายในประดิษฐานพระพุทธรูป 3 องค์ คือพระพุทธเศรษฐีมิ่งมงคล พระประธาน เป็นพระพุทธรูปเนื้อเงินทั้งองค์ พระพุทธเศรษฐีนวโกฏิ และพระสีวลี ด้านนอกเป็นลวดลายปูนปั้นเทพนมรายรอบ 4 ทิศ ประตูและหน้าต่างเป็นไม้แกะสลักรูปนักษัตร ป่าหิมพานต์ และเทพประจำวันเกิด ฝาผนังเป็นภาพพุทธประวัติ อ้างอิง ข่อย
วัดวีระโชติธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองหลวงแพ่ง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา วัดวีระโชติธรรมารามจัดตั้งขึ้นครั้งแรก เป็นสำนักสงฆ์ ชื่อ สำนักสงฆ์ทองธรรมโชติ โดยมีคุณระเบียบ โชติบรรยง และคุณทวี คุณลออ โชติบรรยง ถวายที่ดิน จำนวน 36 ไร่ เพื่อสร้างวัด เมื่อ พ.ศ. 2545 คุณทวี และคุณลออ โชติบรรยง ได้ไปกราบอาราธนาพระองอาจ อาภากโร ซึ่งขณะนั้นจำพรรษาอยู่ ณ วัดกระทุ่มเสือปลา กรุงเทพมหานคร มาเป็นเจ้าอาวาสวัด ต่อมา พระองอาจ อาภากโร ได้เข้ากราบเรียนถวายรายงานต่อเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) เจ้าคณะใหญ่หนตะวันออก และขอความเมตตานุเคราะห์จากเจ้าประคุณสมเด็จ ให้ตั้งชื่อวัดให้ใหม่เพื่อความเหมาะสมกับสถานที่ เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) จึงตั้งชื่อวัดใหม่แห่งนี้ไว้ว่า สำนักสงฆ์วีระโชติธรรมาราม โดยคำว่า 'วีระ' หมายถึง ชื่อจริงของพระราชพรหมยาน (วีระ ถาวโร)(หลวงพ่อฤๅษีลิงดำ) วัดจันทาราม (ท่าซุง) จังหวัดอุทัยธานี ซึ่งเป็นครูบาอาจารย์ของพระองอาจ อาภากโร และคำว่า 'โชติ' มาจากคำนำหน้านามสกุลของคุณทวี คุณลออ โชติบรรยง ต่อมาได้รับอนุญาตให้สร้างวัดจากกรมการศาสนา เมื่อ พ.ศ. 2552 ในนาม 'วัดวีระโชติธรรมาราม' วัดวีระโชติธรรมารามตั้งอยู่ท่ามกลางทุ่งนา จุดเด่นของวัดนี้คือองค์หลวงพ่อโสธรขนาดใหญ่และอุโบสถแก้วกลางน้ำ ภายในวิหารแก้วพระราชพรหมยาน ที่มีสรีระสังขารจำลองของหลวงปู่ฤๅษีลิงดำ และอุโบสถแก้วกลางน้ำราชพรหมยานอนุสรณ์ ซึ่งภายในประดับกระจกเงา ลวดลายทรงไทย อักขระยันต์ ด้านบนบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และพระเกศาหลวงพ่อฤๅษีลิงดำ มีสมเด็จองค์ปฐม พระประธานและหลวงพ่อ 5 พี่น้อง 5 พระองค์ ประกอบด้วย หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อโต วัดบางพลีใหญ่ใน หลวงพ่อวัดไร่ขิง หลวงพ่อวัดบ้านแหลม และหลวงพ่อวัดเขาตะเครา อ้างอิง วีระโชติธรรมาราม
วัดไชนาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินทั้งวัดมีเนื้อที่ 33 ไร่ 88 ตารางวา ประวัติ วัดไชนาวาส เดิมชื่อ วัดชายนา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1890 จากนั้นกลายเป็นวัดร้างเป็นระยะเวลานาน จนประมาณ พ.ศ. 2394 มีพระภิกษุพูนได้เข้ามาจำพรรษาในวัดนี้และได้บูรณะวัดนี้ขึ้นมาอีกครั้ง โดยเริ่มจากการสร้างกุฏิสงฆ์ และอุโบสถที่ยังมีพระประธานองค์เดิมอยู่ จนในสมัยพระครูสมณการพิสิฐ (หลวงพ่อท้วม) เป็นเจ้าอาวาส ราว พ.ศ. 2456 มีการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ ทั้งยังสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นมา ยังได้รับบริจาคที่ดิน จำนวน 2 ไร่ 3 งาน 28 ตารางวา เมื่อ พ.ศ. 2490 ได้รับบริจาคที่ดินเป็นที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 17 ไร 84 ตารางวา เมื่อ พ.ศ. 2491 ได้รับบริจาคที่ดินเป็นที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 4 ไร่ 2 งาน เมื่อ พ.ศ. 2492 ได้รับบริจาคที่ดินเป็นที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 ไร่ 1 งาน เมื่อ พ.ศ. 2504 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพระพุทธประวัติ กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารไม้ 10 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 4 หลัง วิหาร กว้าง 7 เมตร ยาว 11 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2468 ภายในประดิษฐาน พระพุทธไชยมงคล (หลวงพ่อโต) ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นอาคารไม้สักทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 14 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 เป็นอาคารไม้สักทรงไทย และมีมณฑปประดิษฐานรูปหล่อเหมือนพระครูสมณการพิสิฐ (หลวงพ่อท้วม) ที่ชาวบ้านนับถือกันมาก บริเวณด้านหน้าวัดมีศาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ลำดับเจ้าอาวาส ลำดับเจ้าอาวาส และผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดไชนาวาส เท่าที่พบข้อมูล ดังนี้ ลำดับที่ รายนาม เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ หมายเหตุ 1 พระพูน ไม่พบข้อมูล ไม่พบข้อมูล เจ้าอาวาส 2 เจ้าอธิการโพ ไม่พบข้อมูล ไม่พบข้อมูล เจ้าอาวาส 3 พระวินัยธรสอน สะอาดดี สุวณฺณาโภ ไม่พบข้อมูล พ.ศ. 2456 เจ้าอาวาส, ย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดป่าเลไลยก์วรวิหาร 4 พระครูสมณการพิสิฐ (ท้วม ทั่งดี จนฺทสุวณฺโณ) พ.ศ. 2456 พ.ศ. 2498 เจ้าอาวาส, มรณภาพ 5 พระครูสุวิมลธรรมนาถ (ผ่อน รักชื่น ทญฺญกาโย) ไม่พบข้อมูล ไม่พบข้อมูล เจ้าอาวาส ว่าง พระต่วน ธมฺมโฆโส ไม่พบข้อมูล ไม่พบข้อมูล ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส 6 พระภัทรมุนี (ผล เพชรสนิท ภทฺทิโย) ป.ธ.6 พ.ศ. 2509 พ.ศ. 2513 เจ้าอาวาส, มรณภาพ 7 พระครูสุนาถธรรมคุณ (จรูญ รุจิธฺมโม) พ.ศ. 2513 พ.ศ. 2559 เจ้าอาวาส, มรณภาพ 8 พระครูปลัดบุญยัง สุนทรวิภาต ทุลฺลโภ ดร. พ.ศ. 2559 พ.ศ. 2560 ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส พ.ศ. 2560 - เจ้าอาวาส, ปัจจุบัน อ้างอิง ไชนาวาส
วัดคงคารามวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 2 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 9 แปลง เนื้อที่ 118 ไร่ 25 ตารางวา วัดคงคารามวรวิหารตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2370 จากจารึกที่หน้าหอสวดมนต์ระบุว่าพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงบูรณปฏิสังขรณ์ ระหว่าง พ.ศ. 2367–2394 พระองค์ทรงยกเงินพระคลังข้างที่จำนวนหมื่นชังกับทองร้อยชั่ง ไว้สำหรับการปฏิสังขรณ์พระอาราม วัดคงคารามวิหารได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 22.70 เมตร ยาว 41.30 เมตร อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9.60 เมตร ยาว 26.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย มณฑปสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2458 มีหลังคาลดถึง 5 ชั้น เป็นทรงสูงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทรงจอมแหเหยียบมุขจตุรมุข มีเครื่องลำยอง ช่อฟ้า ใบระกา ก่ออิฐถือปูน ยกพื้นสูง มีระเบียงรอบ มีบันไดขึ้นสี่ทิศ เสาผนังก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญ กว้าง 9.90 เมตร ยาว 26.80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น ครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ 5 หลัง หอสวดมนต์ กว้าง 9.30 เมตร ยาว 13.40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารไม้ทรงไทย าลาอเนกประสงค์ กว้าง 19.20 เมตร ยาว 13.10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น ครึ่งตึกครึ่งไม้ และหอไตรกลางน้ำ วัดมีโบราณวัตถุ คือ ตู้เก็บพระไตรปิฎกโบราณ ใบเสมาโบราณ ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์โบราณ อ้างอิง คงคารามวรวิหาร คงคารามวรวิหาร