bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
'สนุกเกอร์ - บิลเลียด'ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ มีการชิงชัย 6 เหรียญทอง 1.ประเภทบิลเลียด 2 เหรียญทอง 2.ประเภทสนุกเกอร์ 4 เหรียญทอง แข่งขันวันที่ 4-15 มกราคม 2557 สนามการแข่งขัน : โรงแรมพชร สรุปเหรียญรางวัล สนุกเกอร์-บิลเลียด 1 นครพนม 1 0 0 1 2 กรุงเทพมหานคร 0 1 0 1 3 สงขลา 0 0 1 1 4 ชลบุรี 0 0 1 1 รวม 1 1 2 4 สรุปผลการแข่งขัน บิลเลียด-ชายเดี่ยว บิลเลียด-ชายคู่ นครพนมเสน่ห์ จอมแก้ว สุเมธ คงสิม กรุงเทพมหานครกอบกิจ พลาจิณ นิธิวรรธก์ กาญจนศรี สงขลาสมชาย จันทร์ลอย ธนกฤต โชติช่วง ชลบุรีสุริยา สุวรรณสิงห์ ไพบูรณ์ โกมล สนุกเกอร์-6 แดง เดี่ยว สนุกเกอร์-15 แดง เดี่ยว สนุกเกอร์-15 แดง คู่ จังหวัดนครราชสีมา ตะวัน ฉายแสง นคร ชาพล จังหวัดสงขลา รักพล เลนุกูล กุญชภัสส์ ไพยรัตน์ สนุกเกอร์-15 แดง ทีม อ้างอิง กีฬาแห่งชาติครั้งที่42 สุพรรณบุรีเกมส์ สมาคมนักกีฬาบิลเลียดแห่งประเทศไทย 42
'กอล์ฟ' ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ มีการชิงชัย 4 เหรียญทอง บุคคลชาย บุคคลหญิง ทีมชาย ทีมหญิง เริ่มแข่งขันวันที่ 7-10 มกราคม 2557 สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : สนามกอล์ฟเขื่อนศรีนครินทร์ สรุปเหรียญรางวัล กอล์ฟ 1 ประจวบคีรีขันธ์ 2 0 0 2 2 นครปฐม 1 1 0 2 สุพรรณบุรี 1 1 0 2 4 กรุงเทพมหานคร 0 1 1 2 5 พิษณุโลก 0 1 0 1 6 ขอนแก่น 0 0 3 3 รวม 4 4 4 12 สรุปผลการแข่งขัน ทีมชาย Report สุพรรณบุรีอิทธิพัทธ์ บูรณธัญรัตน์กล้ายุทธ มงคลสมัยสุพคม มีสมปณชัย แช่มสุขขี นครปฐมสุรดิษ ยงค์เจริญชัยนิรันดร์ แซ่อึ้งกรกริช เชาว์พานิชชลทิตย์ ชื่นบุญงาม ขอนแก่นถิรวัฒน์ แก้วศิริบัณฑิตอมต คนชาญศรัณย์ ศิริธรวชิรวิทย์ เสาร่อน บุคคลชาย Report นครปฐมสุรดิษ ยงค์เจริญชัย สุพรรณบุรีปณชัย แช่มสุขขี ขอนแก่นถิรวัฒน์ แก้วศิริบัณฑิต ทีมหญิง Report ประจวบคีรีขันธ์กฤชสุดา อภิวัฒนดลมนัสชยา ซีมากรปรีณาพรรณ พุ่มคล้าย กรุงเทพมหานครปฐมาภรณ์ อริยะเมธปรีชาเกสรี โรจนเพียรสถิตสุธาวี ชนะชัย ขอนแก่นภิญญาดา คุวานันท์กมลวรรณ เหลื่อมศรีธัญญ์ฐิตา พิทยาธรดรรชนี บุคคลหญิง Report ประจวบคีรีขันธ์ปรีณาพรรณ พุ่มคล้าย พิษณุโลกวรพิชชา อนุดิษย์ กรุงเทพมหานครปฐมาภรณ์ อริยะเมธปรีชา อ้างอิง กีฬาแห่งชาติครั้งที่42 สุพรรณบุรีเกมส์ สมาคมกอล์ฟแห่งประเทศไทย 42
คณะชั้นสามของนักบุญฟรังซิส หรือคณะฟรันซิสกันชั้นสาม คือกลุ่มคริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกที่เป็นสมาชิกคณะฟรันซิสกัน แต่ไม่ได้ถือคำปฏิญาณอย่างสง่า (solemn vows) การเรียกว่าคณะชั้นสามนั้นเพื่อให้ต่างจากคณะภราดาน้อยซึ่งเป็นคณะฟรันซินกันชั้นหนึ่ง และคณะกลาริสซึ่งเป็นคณะฟรันซิสกันชั้นสอง ในปัจจุบันมีคณะฟรันซิสกันชั้นสามอยู่หลายคณะ กระจายอยู่ในหลายประเทศทั่วโลก แต่ละคณะมีชื่อเรียกแตกต่างกันไป ประเภท สมาชิกคณะฟรันซิสกันชั้นสาม แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ เรกิวลาร์และเซคิวลาร์ เรกิวลาร์ (regular) คือสมาชิกที่เป็นนักบวช (religious) ถือคำปฏิญาณแบบง่าย (simple vows) และอาศัยอยู่ในอารามเพื่อช่วยงานของคณะ สวมแฮบิตเป็นเครื่องแบบอย่างไฟรเออร์หรือนักพรตหญิงได้ สมาชิกที่มีชื่อเสียง เช่น นักบุญบริจิตแห่งสวีเดน นักบุญอีซาเบลแห่งอารากอน เป็นต้น เซคิวลาร์ (secular) คือสมาชิกที่เป็นฆราวาสหรือบาทหลวง ที่อุทิสตนดำเนินชีวิตตามจิตวิญญาณของคณะฟรันซิสกันตามที่นักบุญฟรังซิสวางแนวทางไว้ สมาชิกกลุ่มอาจถือคำปฏิญาณบางประการ แต่ไม่ได้ถือคำปฏิญาณของนักบวชในคณะนั้น บางคนอาจได้รับอนุญาตให้สวมแฮบิตอย่างนักบวชได้ สมาชิกที่มีชื่อเสียง เช่น นักบุญทอมัส มอร์ นักบุญพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยา เป็นต้น อ้างอิง
ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา หรือ พระสันตะปาปาซ้อน หมายถึง พระคาร์ดินัลที่อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา ประมุขแห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิกอย่างไม่ถูกต้อง จึงเป็นปรปักษ์ของพระสันตะปาปาพระองค์จริงที่ได้รับเลือกมาอย่างถูกต้องตามกฎหมายศาสนจักร การกล่าวหาบุคคลใดเป็นว่าพระสันตะปาปาซ้อนนั้นค่อนข้างสับสน เนื่องจากนักวิชาการในคริสตจักรโรมันคาทอลิกเองยังมีความเห็นไม่สอดคล้องกัน ผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นพระสันตะปาปาซ้อนในสมัยหนึ่ง จึงอาจได้รับการยอมรับรับว่าเป็นพระสันตะปาปาถูกต้องในสมัยหลังก็ได้ เช่น สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 3 ช่วงเวลาที่มีพระสันตะปาปาซ้อนเกิดขึ้นต่อเนื่องยาวนานที่สุดคือช่วงที่เกิดศาสนเภทตะวันตกตั้งแต่ ค.ศ. 1378 ซึ่งทำให้สันตะสำนักแตกออกเป็น 2 สำนัก คือที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี และที่เมืองอาวีญง ประเทศฝรั่งเศส และต่อมายังเกิดสำนักที่ 3 ที่เมืองปีซาอีก ศาสนเภทนี้สิ้นสุดลงเมื่อได้ข้อสรุปจากสภาสังคายนาคอนชตันซ์ ให้พระสันตะปาปาทั้ง 3 สำนักพ้นจากตำแหน่ง แล้วเลือกสมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 5 เป็นพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่และรับรองให้เป็นพระสันตะปาปาที่ถูกต้องเพียงพระองค์เดียว อย่างไรก็ตาม ยังมีผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาต่อมาอีกจนถึงคนสุดท้ายคือ ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาเฟลิกซ์ที่ 5 อ้างอิง
ต่อไปนี้เป็นรายพระนามของตละโตอานี ('ผู้ปกครอง') แห่งตลาเตโลลโก นครรัฐแห่งหนึ่งของชาวแอซเท็กก่อนการเข้ามาของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ยุคก่อนอาณานิคม พระนาม พระรูป ประสูติ สวรรคต หมายเหตุ กวา-กเวาปิตซาวัก2 ต้นอ้อ (ค.ศ. 1403) –4 กระต่าย (ค.ศ. 1418) พระราชโอรสในเตโซโซโมกแห่งอาสกาโปตซัลโก 4 กระต่าย (ค.ศ. 1418) พระชายามีพระนามว่า อักโช-กเวอิตล์ ตลากาเตโอตล์13 ตุ๊กแก4 กระต่าย (ค.ศ. 1418) –12 กระต่าย (ค.ศ. 1426) พระราชโอรสในกวา-กเวาปิตซาวัก 12 กระต่าย (ค.ศ. 1426) อัตโซมปันถูกชาวอาโกลวาปลงพระชนม์ พระชายามีพระนามว่า ชิวกานาวัลต์ซิน (เป็นพระปิตุจฉาของพระองค์) กเวา-ตลาโตอา1 แร้ง1 ขนนก (ค.ศ. 1428) –4 ต้นอ้อ (ค.ศ. 1431) /7 หินเหล็กไฟ (ค.ศ. 1460) /8 บ้าน (ค.ศ. 1461) พระราชโอรสในอาโกลมิสตลี 4 ต้นอ้อ (ค.ศ. 1431) /7 หินเหล็กไฟ (ค.ศ. 1460) /8 บ้าน (ค.ศ. 1461) ถูกชาวเตโนชตีตลันปลงพระชนม์ โมกีวิชตลี13 ลิง7 หินเหล็กไฟ (ค.ศ. 1460) –7 บ้าน (ค.ศ. 1473) 7 บ้าน (ค.ศ. 1473) ถูกชาวเตโนชตีตลันปลงพระชนม์ ทรงได้รับการแต่งตั้งโดยพระเจ้ามอกเตซูมาที่ 1และพระเจ้าอาชายากัตล์แห่งเตโนชตีตลัน อิตส์กเวาต์ซิน9 ต้นอ้อ (ค.ศ. 1475) –2 หินเหล็กไฟ (ค.ศ. 1520) พระราชโอรสในตลากาเตโอตล์ 2 หินเหล็กไฟ (ค.ศ. 1520) ถูกชาวสเปนปลงพระชนม์ ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นเพียง กเวา-ตละโตอานี (ผู้ปกครองเฉพาะกาล) โดยพระเจ้าอาชายากัตล์แห่งเตโนชตีตลัน ยุคอาณานิคม พระนาม พระรูป ประสูติ สวรรคต หมายเหตุ เดียโก เด เมนโดซา4 บ้าน (ค.ศ. 1549) – 5 กระต่าย (ค.ศ. 1562) พระราชโอรสในซาโยลต์ซิน 20 ธันวาคม5 กระต่าย (ค.ศ. 1562) มีเกล การ์ซีอา โอกิซต์ซิน10 ต้นอ้อ (ค.ศ. 1567) – 9 ต้นอ้อ (ค.ศ. 1579) อ้างอิง บรรณานุกรม ตลาเตโลลโก
พระนิรันตราย เป็นพระพุทธรูปโบราณอีกองค์หนึ่งของไทยเป็นพระพุทธรูปสององค์ซ้อนกัน ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่หอพระสุราลัยพิมาน พระบรมมหาราชวัง ประวัติ พระนิรันตราย เป็นพระพุทธรูปโบราณสององค์ซ้อนกัน องค์ใน ในตำนานพระพุทธรูปสำคัญ พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ กล่าวว่า เป็นพระพุทธรูปที่กำนันอินและนายยังบุตรชาย ขุดพบเมื่อปีมะโรง พ.ศ. 2399 ที่ชายป่าแขวงเมืองปราจีนบุรี ห่างจากดงศรีมหาโพธิ์ประมาณสามเส้น (ปัจจุบันคือโบราณสถานหมายเลข 3 ซึ่งเรียกว่าเนินภูเขาทองในเขตโบราณสถานศรีมโหสถ) ในขณะที่กำลังขุดมันนกกันอยู่ โดยก่อนหน้านั้น ฝันว่าจับช้างเผือกได้เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยทองคำเนื้อหก น้ำหนักเจ็ดตำลึงสิบเอ็ดสลึง พุทธศิลปะแบบทวารวดี จึงให้พระเกรียงไกรกระบวนยุทธ์ ปลัดเมืองฉะเชิงเทรา พาเข้ามา ณ กรุงเทพฯ เพื่อนำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ในวันพระฤกษ์เฉลิมพระราชมณเฑียรสีตลาภิรมย์ แต่ใน ร่างสารตราเมืองฉะเชิงเทรา ซึ่งเป็นเอกสารชั้นต้น เมื่อปี 2399 กล่าวว่า นายปัน กับ นายอิน สองพ่อลูก ไปขุดร่อนทองที่ดงศรีมหาโพธิ์แล้วเจอพระทองคำ และได้นำไปให้พระเกรียงไกรกระบวนยุทธ ปลัดเมืองฉะเชิงเทรา พระเกรียงไกรกระบวนยุทธ์จึงบอกกรมการและพระยาวิเศษฤๅไชยเจ้าเมืองฉะเชิงเทรา กรมการเมืองฉะเชิงเทราทั้งหลายจึงพร้อมใจกันทูลเกล้าฯ ถวาย พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จากนั้นพระองค์ก็ได้สอบถามที่ไปที่มาและได้พระราชทานเงินตรากับกรมการเมือง และพ่อลูกไปแบ่งกัน จึงสันนิฐานน่าจะเป็นตามที่ร่างสารตราเมืองฉะเชิงเทรากล่าวไว้มากกว่า ภายหลัง โปรดเกล้าฯ ให้เชิญมาประดิษฐานที่หอเสถียรธรรมปริต หลังจากนั้นได้มีขโมยมาขโมยของ ซึ่งขโมยหยิบพระกริ่งทองคำไป แต่พระทองคำองค์นี้ ขโมยไม่หยิบไปด้วย เรื่องทราบถึงพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงพระราชทานนามใหม่ให้ว่า 'พระนิรันตราย' และโปรดเกล้าฯ ให้ หล่อองค์ใหม่ครอบองค์เดิมมาจนถึงทุกวันนี้ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้าง 'พระนิรันตราย' อีก 18 องค์ สำหรับพระราชทานถวายพระอารามแห่งธรรมยุติกนิกาย 18 พระอาราม เท่าจำนวนปีที่เสด็จอยู่ในสิริราชสมบัติ แต่เสด็จสวรรคตเสียก่อน การนี้สำเร็จตามพระราชประสงค์ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ลักษณะพิเศษของพระนิรันตรายสำรับนี้ คือ มีส่วนที่เพิ่มเติมจากพระนิรันตรายองค์เดิม ได้แก่ ซุ้มเรือนแก้ว ทำเป็นพุ่มพระศรีมหาโพธิ์ประกอบ ยอดซุ้มประดับลายพระมหามงกุฎ และจารึกบท 'อิติปิโส ภควา' 9 วรรค เป็นอักษรขอมประดับตามซุ้ม ส่วนฐานประดับรูปโค เจาะรูบริเวณปากโค น้ำสรงพระนิรันตรายจะไหลออกทางปากโค วัดในกรุงเทพฯ ที่สามารถพบพระนิรันตรายในพระอุโบสถหน้าพระประธาน เช่น วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร องค์นอก พระพุทธรูปนั่งขัดสมาธิเพชรต้องตามพุทธลักษณะหน้าตักห้านิ้วกึ่ง หล่อด้วยทองคำ สวมครอบพระพุทธรูปนิรันตรายไว้อีกชั้นหนึ่งไม่มีซุ้มเรือนแก้วเป็นพุ่มพระมหาโพธิ์อยู่เบื้องหลัง การอัญเชิญมาประกอบพระราชพิธี พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้อัญเชิญพระนิรันตรายทองคำประดิษฐานในพระแท่นมณฑลในพระราชพิธีต่าง ๆ เช่น พระราชพิธีสัมพัจฉรฉินท์ (ทำบุญตรุษ) พระราชพิธีสงกรานต์ ปัจจุบัน เจ้าพนักงานภูษามาลายังรักษาแบบแผนโบราณราชประเพณีโดยอัญเชิญพระนิรันตรายไปตั้งในพระราชพิธีสำคัญ เช่น ในการบำเพ็ญพระราชกุศลวันเฉลิมพระชนมพรรษา และการพระราชกุศลที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัด ณ พระที่นั่งไพศาลทักษิณ เป็นต้น ปัจจุบัน พระนิรันตรายประดิษฐานอยู่ที่หอพระสุราลัยพิมาน หมู่พระมหามณเฑียร พระบรมมหาราชวัง รูปภาพ วัดราชบพิธ.พระนิรันตราย วัดราชประดิษฐฯ ฉลอง 150 ปีวัดราชประดิษฐฯ อ้างอิง นิรันตราย นิรันตราย นิรันตราย
ถนนเลี่ยงเมืองนครราชสีมา (ด้านตะวันออก) หรือ ทางหลวงชนบท นม.1111 ถนนสาย ฉ. ผังเมืองรวมนครราชสีมา เป็นโครงการถนนตามโครงการถนนตามผังเมืองรวมนครราชสีมา เพื่อแก้ไขปัญหาจราจรในเขตตัวเมือง แบ่งเบาภาระของถนนมิตรภาพ ช่วงผ่านตัวเมือง รวมถึงเพิ่มศักยภาพโครงข่ายโลจิสติกส์ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น เป็นโครงการรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท ที่ตั้งโครงการ เริ่มต้นจากถนนมิตรภาพ กม.ที่ 171 หรือบริเวณโรงเรียนมหิศราธิบดี สิ้นสุดโครงการที่บริเวณจุดบรรจบกับถนนสาย 224 กม.ที่ 5 บริเวณห้าง 'ดูโฮม' สาขานครราชสีมา สถานะโครงการ เปิดให้บริการแล้ว รูปแบบโครงการ ขนาด 4 ช่องจราจร พร้อมเกาะกลาง และไหล่ทาง โดยจะสร้างอยู่บนเขตทางกว้าง 80 เมตร ระยะทางรวม 16.323 กิโลเมตร มูลค่าการก่อสร้าง เงินค่าก่อสร้างทั้งโครงการประมาณ 3,000 ล้านบาท สะพาน มูลค่า 1,300 ล้านบาท สะพานข้ามทางรถไฟประมาณ 325 ล้านบาท สะพานข้ามแม่น้ำและข้ามคลองชลประทาน ประมาณ 500 ล้านบาท ทางและถนนต่อเชื่อมประมาณ 875 ล้านบาท อ้างอิง เลี่ยงเมืองนครราชสีมา เลี่ยงเมืองนครราชสีมา เลี่ยงเมืองนครราชสีมา
วัดดาวเรือง ตั้งอยู่เลขที่ 41 ถนนเทศบาล 5 ชุมชนดาวเรือง หมู่ที่ 3 ตำบลปากเพรียว อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบริมแม่น้ำป่าสัก ประวัติ วัดดาวเรือง เดิมชื่อ วัดดาวเสด็จ ตั้งอยู่ตรงข้ามคนละฝั่งแม่น้ำป่าสักกับกรมทหารจังหวัดสระบุรี ต่อมา เมื่อ พ.ศ. 2370 ได้ย้ายเสนาสนะมาสร้างใหม่ ณ ที่ตั้งปัจจุบัน ซึ่งเป็นที่ราบริมแม่น้ำป่าสักในเขตของหมู่บ้านดาวเรือง จึงได้ตั้งชื่อใหม่ตามสถานที่ตั้ง ว่า วัดดาวเรือง โดยการนำของหลวงพ่อแหย่ง ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสในสมัยนั้น (พ.ศ. 2370) และราษฎรหมู่บ้านดาวเรือง ได้ร่วมกันสร้างเสนาสนะเพื่อใช้เป็นที่พักสงฆ์ วัดดาวเรืองได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2381 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15.65 เมตร ยาว 22.20 เมตร ต่อมาเสนาสนะและถาวรวัตถุได้ทรุดโทรมตามกาลเวลา จึงได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2526 โดยการนำของพระอธิการพร เตชธโร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน พร้อมด้วยนายเจริญ ไชยเสน นายสวน ดาวกระจาย นายสุข ชาวพรหม และราษฎรหมู่บ้านดาวเรือง โดยมีนายเฉื่อย แก้วสถิตย์ เป็นผู้อุปถัมภ์. ศาสนสถาน อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ.- ขนาดกว้าง 7.25 เมตร ยาว 19 เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2381 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15.65 เมตร ยาว 22.20 เมตร บูรณะใหม่เมื่อพ.ศ. 2526 เจดีย์ทรงย่อเหลี่ยมไม้สิบสอง 1 องค์ สร้างในสมัยใดไม่ปรากฏ ศาสนวัตถุ พระประธานในอุโบสถ พุทธลักษณะ เป็นพระพุทธรูป ปางสมาธิ ขนาดพระเพลากว้าง 89 นิ้ว สูง 114 นิ้ว เสนาสนะ หอสวดมนต์, กุฏิสงฆ์, กุฏิเจ้าอาวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 กว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2552 กว้าง 16 เมตร ยาว 25 เมตร ศาลาธรรมสังเวช หลังที่ 1 สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 กว้าง 16 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาธรรมสังเวช หลังที่ 2 สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 กว้าง 20 เมตร ยาว 12.20 เมตร ศาลาธรรมสังเวช หลังที่ 3 สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545 กว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร หอระฆัง ฌาปนสถาน (ใช้น้ำมันระบบหัวฉีด) สร้างเมื่อ พ.ศ.- กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร นอกจากนี้ ยังมี ศาลาหลวงพ่อพระสังกัจจายน ศาลาหลวงพ่อแหย่ง หลวงพ่อสมบูรณ์ ศาลาอเนกประสงค์ โรงเก็บพัสดุ โรงครัว ซุ้มประตูวัด และเรือยาวโบราณ อายุสี่ร้อยกว่าปี อีกหนึ่งลำ อุโบสถวัดดาวเรือง. พระประธานวัดดาวเรือง. วัดดาวเรือง. วัดดาวเรือง (2). วัดดาวเรือง (3). เรือยาว เจ้าแม่พลายสมุทร. ลำดับเจ้าอาวาส ลำดับเจ้าอาวาสวัดดาวเรือง ต.ปากเพรียว อ.เมือง จ.สระบุรี ลำดับที่ รายนาม/สมณศักดิ์ ตำแหน่ง เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ หมายเหตุ 1 หลวงพ่อแหย่ง เจ้าอาวาส พ.ศ. 2370 - 2 หลวงพ่อวุ่น เจ้าอาวาส - - 3 พระนอม เจ้าอาวาส - - 4 หลวงพ่อผง เจ้าอาวาส - - 5 หลวงพ่อโม เจ้าอาวาส - - 6 พระพระต๊ะ เจ้าอาวาส - - 7 หลวงพ่อตั๋น เจ้าอาวาส - - 8 หลวงพ่อยิ้ม เจ้าอาวาส - - 9 หลวงพ่อแก้ว เจ้าอาวาส - - 10 หลวงพ่อขวาน เจ้าอาวาส พ.ศ. 2470 พ.ศ. 2497 11 พระอธิการทองใบ สุธมฺโม เจ้าอาวาส พ.ศ. 2497 พ.ศ. 2502 12 พระแสวง ยอดมณี เจ้าอาวาส พ.ศ. 2502 พ.ศ. 2506 13 พระขุนทอง คัมมาพล เจ้าอาวาส พ.ศ. 2506 พ.ศ. 2512 14 พระอ้วน เผ่าเพ็ง เจ้าอาวาส พ.ศ. 2512 พ.ศ. 2515 15 หลวงพ่อนวม ชาวพรม เจ้าอาวาส พ.ศ. 2515 พ.ศ. 2519 1ุ6 120pxพระอธิการพร เตชธโร เจ้าอาวาส พ.ศ. 2519 พ.ศ. 2562 17 พระอธิการจิรวัฒน์ เตชธมฺโม เจ้าอาวาส พ.ศ. 2562 ปัจจุบัน อ้างอิง ดาวเรือง
วัดห้วยลี่ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 58 บ้านห้วยลี่ หมู่ที่ 5 ตำบลตลิ่งชัน อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี 18000 มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ประวัติความเป็นมา ตามประวัติ วัดห้วยลี่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ 2430 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่เศษ น.ส. 3 ก เลขที่ 10 บริเวณที่ตั้งวัดห้วยลี่ในสมัยก่อนนั้น มีลำห้วยที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยสัตว์น้ำและพืชพันธุ์ธัญญาหารเป็นจำนวนมาก ชาวบ้านในละแวกนั้นและที่ใกล้เคียง ต่างก็พากันมาจับสัตว์น้ำไปเป็นอาหาร โดยชาวบ้านนิยมใช้อุปกรณ์สำหรับจับ(ดัก)สัตว์น้ำหรือปลา ชนิดหนึ่งที่ทำมาจากไม้ไผ่ ที่มีชื่อเรียกว่า “ลี่” ที่มาจากภาษาอีสาน ที่แปลว่า 'ที่ดักปลา' นำมาดักจับสัตว์น้ำ(ปลา)ในลำห้วยแห่งนี้ จึงมีการเรียกขานลำห้วยนี้ว่า “ห้วยลี่” และเรียกชื่อหมู่บ้านนี้ว่า “บ้านห้วยลี่” และต่อมาชาวบ้านได้ร่วมกันจัดสร้างวัดขึ้น เพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ และเพื่อเป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางพระพุทธศาสนา ชาวบ้านจึงได้ตั้งชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้าน ว่า “วัดห้วยลี่” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ศาสนสถาน โบสถ์ภายในวัดในปี พ.ศ. 2559 อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 ลักษณะ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีความกว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 ลักษณะ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้มีความกว้าง 6 เมตร ยาว 10 เมตร ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 ลักษณะ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีความกว้าง 12 เมตร ยาว 15 เมตร กุฏิสงฆ์ ลักษณะเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ วิหารเจดีย์ (จิรธรรมเจดีย์) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2557 ลักษณะ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรง 'ระฆังคว่ำ 8 เหลี่ยม' นอกจากนี้ ยังมี หอระฆัง ฌาปนสถาน เมรุ ศาลาอเนกประสงค์ โรงเก็บพัสดุ โรงครัว และซุ้มประตูวัด ศาสนวัตถุ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย (พระพุทธชินราช) ขนาดพระเพลากว้าง 40 นิ้ว สูง 50 นิ้ว สร้างเมื่อ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 พระประธานประจำวิหารเจดีย์ ปางมารวิชัย (หลวงพ่อโสธร) ขนาดพระเพลากว้าง 40 นิ้ว สูง 50 นิ้ว สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2558 โดยคุณสมนึก ปัญญา และครอบครัว ร้านกิตติพัฒน์ 2005 สระบุรี พระประจำวันเกิดประจำวิหารเจดีย์ ขนาด 30 นิ้ว สร้างเมื่อ เดือนเมษายน พ.ศ.2559 โดยคณะศรัทธาธรรมพระบรมสารีริกธาตุและชาวบ้านห้วยลี่ ใกล้เคียง พระสีวลี พระอุปคุต พระมหากัจจายนะประจำวิหารเจดีย์ สร้างเมื่อ เดือนเมษายน พ.ศ.2559 โดยคณะศรัทธาธรรมพระบรมสารีริกธาตุและชาวบ้านห้วยลี่ ใกล้เคียง พระเกจิอาจารย์ต่างๆ อาทิเช่น ครูบาศรีวิชัย หลวงปู่ทวด หลวงพ่อคูณ หลวงปู่หมุน องค์เจ้าแม่กวนอิม ฯลฯ ขนาดเท่าตัวคน สร้างเมื่อปี พ.ศ.2560 ท้าวเวสสุวัณ ขนาดสูง 3 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ.2565 พญานาคคู่ ขนาดสูง 2.5 เมตร กว้าง 1.20 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ.2565 หลวงพ่อโตศักดิ์สิทธิ์สัมฤทธิ์ผลประสิทธิโชคดี ขนาด 59 นิ้ว เนื้อทองเหลือง ฐานเขียง สร้างเมื่อปี พ.ศ.2565 การบริหารและการปกครอง ลำดับเจ้าอาวาส ลำดับเจ้าอาวาสวัดห้วยลี่ ต.ตลิ่งชัน อ.เมือง จ.สระบุรี ลำดับที่ รายนาม/สมณศักดิ์ ตำแหน่ง เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ หมายเหตุ 1 พระอธิการคำพัน อนุคฺตโห เจ้าอาวาส พ.ศ. 2508 พ.ศ. 2512 2 พระเชาว์ อาจารโส เจ้าอาวาส พ.ศ. 2512 พ.ศ. 2514 3 พระครูสิริสรวัฒน์ (ประหยัด จนฺทเสโน) เจ้าอาวาส พ.ศ. 2515 พ.ศ. 2555 4 พระครูปลัดศรัณย์กร ปยุตฺโต เจ้าอาวาส พ.ศ. 2555 ปัจจุบัน< อ้างอิง ห้วยลี่
กระจุกดาวลูกไก่ กระจุกดาวเปิด เป็นกลุ่มของดาวฤกษ์จำนวนหลายพันดวงที่รวมกลุ่มกันอยู่ในเมฆโมเลกุลขนาดยักษ์ชุดเดียวกัน และมีแรงโน้มถ่วงดึงดูดต่อกันและกันอย่างหลวมๆ ซึ่งตรงข้ามกับกระจุกดาวทรงกลมที่มีการดึงดูดกันและกันมากกว่า กระจุกดาวเปิดจะพบได้ในดาราจักรชนิดก้นหอยและชนิดไร้รูปร่างเท่านั้น ซึ่งเป็นดาราจักรที่ยังมีการก่อตัวของดาวฤกษ์ดำเนินอยู่ โดยทั่วไปมีอายุน้อยกว่าร้อยล้านปี และมักถูกรบกวนจากกระจุกดาวอื่นหรือกลุ่มเมฆที่มันโคจรอยู่ใกล้ๆ ทำให้สูญเสียสมาชิกในกระจุกดาวไปบ้างในการประจันหน้าเช่นนั้น กระจุกดาวเปิดที่มีอายุน้อยอาจยังคงอยู่ในกลุ่มเมฆโมเลกุลซึ่งมันก่อตัวขึ้นมา ส่องแสงและความร้อนจนสามารถสร้างบริเวณเอช 2 ขึ้นมาได้ เมื่อเวลาผ่านไป แรงดันของการแผ่รังสีจากกระจุกดาวจะทำให้เมฆโมเลกุลกระจัดกระจายออกไป โดยทั่วไปมวลของแก๊สในกลุ่มเมฆประมาณ 10% จะรวมเข้าอยู่ในดาวฤกษ์ก่อนที่แรงดันของการแผ่รังสีจะผลักพวกมันออกไปเสีย กระจุกดาวเปิดเป็นวัตถุท้องฟ้าที่สำคัญมากในการศึกษาวิวัฒนาการของดวงดาว เพราะดาวฤกษ์ในกระจุกดาวเดียวกันจะมีอายุใกล้เคียงกันและมีลักษณะทางเคมีคล้ายคลึงกัน การศึกษาผลกระทบต่อตัวแปรอันละเอียดอ่อนต่างๆ ของคุณลักษณะของดวงดาวจึงทำได้ง่ายกว่าการศึกษาดาวฤกษ์เดี่ยวๆ (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ฟุตบอลโลก – นิกกีและเปาลู – ปฏิบัติการเท็งโง ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
วัดหนองนกชุม ตั้งอยู่เลขที่ 1 บ้านหนองนกชุม หมู่ที่ 1 ตำบลโคกสะอาด อำเภอหนองแซง จังหวัดสระบุรี มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 35 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 10376 อาณาเขต ทิศเหนือ ติดกับที่ดินของนางทำ ทิศใต้ ติดกับที่ดินของนางจุ้ย ทิศตะวันออก ติดกับที่ดินของนางมี ทิศตะวันตก ติดกับที่ดินของนางไฝ่ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 30 ไร 46 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 853 – 16740 – 882 ประวัติ วัดหนองนกชุม ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2305 ณ โดยชาวบ้านหนองนกชุมได้ร่วมกันบริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด ซึ่งในสมัยนั้น มี นางบัว โฉมนาค และชาวบ้านร่วมกันบริจาคที่ดิน ประมาณ 10 ไร่ 3 งาน 35 ตารางวา, นายยา ลักษณะแย้ม บริจาคที่ดิน จำนวน 27 ไร่ 1 งาน 94 ตารางวา, นางปุ่น บ่อโทนคำ บริจาคที่ดินจำนวน 1 งาน 20 ตารางวา, และ นางจำปี บุญเลิศ บริจาคที่ดินอีกจำนวน 2 ไร่ 1 งาน 94 ตารางวา พร้อมทั้สร้างเสนาสนะ กุฏิที่พักสงฆ์ และ ได้ตั้งนามวัดว่า 'วัดหนองนกชุม' ตามชื่อหมู่บ้าน 'บ้านหนองนกชุม' เนื่องจากบริเวณพื้นที่ตั้งวัด และหมู่บ้าน เป็นที่ราบลุ่ม บางแห่งมีน้ำขังตลอดฤดูแล้ง อุดมสมบูรณ์ด้วยสัตว์น้ำนานาชนิด จึงมีฝูงนกบินมาหากินที่บริเวณนี้เป็นจำนวนมาก จนเป็นที่กล่าวขานของคนในหมู่บ้านและชุมชนอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้เคียง ปัจจุบันนี้ก็ยังคงมีฝูงนกบินมาหาอาหารกินที่หมู่บ้านแห่งนี้ แต่ไม่มากเท่าเมื่อสมัยอดีต วัดหนองนกชุม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ศาสนวัตถุ พระประธานในอุโบสถ พุทธลักษณะ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 39 นิ้ว สูง 61 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 พระประธานในศาลาการเปรียญ พุทธลักษณะ ปางพระพุทธชินราช ขนาดหน้าตัก กว้าง 30 นิ้ว สูง 43 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 เสนาสนะ อุโบสถ ขนาดกว้าง 7 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2473 ลักษณะ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 ลักษณะ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทยประยุกต์ 1 ชั้น หอสวดมนต์ กว้าง 13 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง กุฏิสงฆ์ จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารโครงเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีเสริมเหล็ก นอกจากนี้ ยังมี ฌาปนสถาน 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง อาคารพิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน 1 หลัง ลำดับเจ้าอาวาส ลำดับเจ้าอาวาสวัดหนองนกชุม ต.โคกสะอาด อ.หนองแซง จ.สระบุรี ลำดับที่ รายนาม/สมณศักดิ์ ตำแหน่ง เริ่มวาระ สิ้นสุดวาระ หมายเหตุ 1 พระครูโต ธมฺปญฺโญ เจ้าอาวาส พ.ศ. 2435 พ.ศ. 2457 2 พระปลัดทำ ธมฺมจาโร เจ้าอาวาส พ.ศ. 2457 พ.ศ. 2467 3 พระอธิการอินทร์ สุเมโธ (มีบุญเกิด) เจ้าอาวาส พ.ศ. 2467 พ.ศ. 2473 4 พระอธิการเปิ้น (ผุยวรรณ) เจ้าอาวาส พ.ศ. 2474 พ.ศ. 2483 5 พระอธิการสงวน (พยัฆซ้อน) เจ้าอาวาส พ.ศ. 2483 พ.ศ. 2486 6 พระเปลี่ยน (มีสำฤทธิ์) เจ้าอาวาส พ.ศ. 2486 พ.ศ. 2488 7 พระประสิทธิ์ (คุลีพันธ์) เจ้าอาวาส พ.ศ. 2488 พ.ศ. 2489 8 พระภู (ทองรอด) เจ้าอาวาส พ.ศ. 2489 พ.ศ. 2491 9 พระอธิการเอี้ยง อาจารี (เพิ่มสวัสดิ์) เจ้าอาวาส พ.ศ. 2491 พ.ศ. 2505 10 พระอธิการเปิ๊บ จิตฺตปสาโท (งามวงษ์) เจ้าอาวาส พ.ศ. 2514 พ.ศ. 2541 11 พระครูวชิรธรรมรักษ์ จนฺทูปโม (วิเชียร) เจ้าอาวาส/เจ้าคณะอำเภอหนองแซง พ.ศ. 2541 - ปัจจุบัน อ้างอิง หนองนกชุม
คลองช่องนนทรี คลองช่องนนทรี เป็นคลองสายหนึ่งที่เป็นเกาะกลางของถนนนราธิวาสราชนครินทร์ ยาว 4.5 กิโลเมตร เป็นคลองที่แยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยา ในพื้นที่เขตยานนาวา ผ่านแยกพระรามที่ 3-นราธิวาส จากนั้นลำคลองทั้ง 2 ฝั่งขนานไปกับถนนนราธิวาสราชนครินทร์ ตัดกับถนนจันทน์เก่า เข้าสู่พื้นที่เขตสาทร ลำคลองยังคงขนานไปกับถนนนราธิวาสราชนครินทร์ จากนั้นตัดกับถนนสาทร เข้าสู่เขตบางรัก คลองสายนี้จึงไปสิ้นสุดที่แยกนราธิวาส ซึ่งเป็นช่วงที่ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ตัดกับถนนสุรวงศ์ คลองช่องนนทรีมีความกว้างช่วงปากคลองประมาณ 20 เมตร ส่วนช่วงที่เลียบไปกับถนนนราธิวาสราชนครินทร์ มีความกว้างประมาณ 6–8 เมตร ประวัติ คลองช่องนนทรีเป็นทางน้ำเดิมที่เกิดขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น จากแผนที่เมื่อ พ.ศ. 2450 แต่เดิมคลองช่องนนทรีมีจุดเริ่มต้นอยู่บริเวณคลองผดุงกรุงเกษมใกล้กับตรอกฉลองกรุง ต้นคลองมีสภาพคดเคี้ยว ภายหลังมีการขุดคลองถนนตรง (คลองที่เลียบไปกับถนนพระรามที่ 4 ในอดีต) ทำให้พื้นที่บริเวณนี้มีลักษณะไม่เป็นมุมฉาก ส่งผลต่อถนนและคลองที่ตัดในภายหลัง ทำให้ทางน้ำช่องนนทรีในช่วงนี้ถูกถม จากแผนที่เมื่อ พ.ศ. 2475 คลองช่องนนทรีในช่วงนี้ถูกถมกลายเป็นถนนในปัจจุบันคือ ตรอกฉลองกรุงและตรอกสะพานเตี้ย คลองช่องนนทรีในปัจจุบันเริ่มต้นที่บริเวณถนนสุรวงศ์ กรุงเทพมหานคร โดยสำนักงานประชาสัมพันธ์ ระบุว่า เริ่มต้นจากถนนสี่พระยา ถึงเขตเทศบาลนครกรุงเทพฯ ระหว่างหลักเขตที่ 9–10 เป็นคลองเดิมในพื้นที่ ภายหลังมีการขุดคลองสาทรและคลองสีลมตัดกับคลองช่องนนทรี คลองช่องนนทรีในปัจจุบันมีขนาดกว้างขึ้นกว่าเดิม ในขณะที่คลองสาทรมีขนาดแคบลง ต่อมามีการตัดถนนนราธิวาสราชนครินทร์วิ่งคู่ขนานไปกับคลองช่องนนทรี และเกิดรถไฟฟ้าบีทีเอส ระบบรถไฟฟ้ายกระดับแห่งแรกของประเทศไทย เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 โดยมีสถานีช่องนนทรียกระดับคร่อมคลองช่องนนทรี จากข้อมูล พ.ศ. 2561 ในการตรวจค่าคุณภาพน้ำคลอง 300 จุด ที่มีความสกปรกมาก พบว่าน้ำบริเวณคลองช่องนนทรีตัดถนนสุรวงศ์ พื้นที่เขตบางรักค่าบีโอดี 90 และ คลองช่องนนทรีตัดถนนสีลม ค่าบีโอดี เขตบางรัก 72 ถือเป็นจุดที่มีความสกปรกมากที่สุดอันดับ 1 และ 2 ตามลำดับ เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ได้เปิดสวนสาธารณะคลองช่องนนทรี ช่วงถนนสาทรถึงซอยนราธิวาสราชนครินทร์ 7 ระยะทาง 200 เมตร โดยโครงการสวนสาธารณะคลองช่องนนทรีเป็นสวนสาธารณะเลียบไปกับคลองช่องนนทรีระยะ 4.5 กิโลเมตร แบ่งช่วงการก่อสร้างเป็นสี่ช่วง อ้างอิง ช่องนนทรี ช่องนนทรี ช่องนนทรี
ทฤษฎีบิกแบง บิกแบง เป็นแบบจำลองของการกำเนิดและวิวัฒนาการของเอกภพในจักรวาลวิทยาซึ่งได้รับการสนับสนุนจากหลักฐานทางวิทยาศาสตร์และจากการสังเกตการณ์ที่แตกต่างกันจำนวนมาก นักวิทยาศาสตร์โดยทั่วไปใช้คำนี้กล่าวถึงแนวคิดการขยายตัวของเอกภพหลังจากสภาวะแรกเริ่มที่ทั้งร้อนและหนาแน่นอย่างมากในช่วงเวลาจำกัดระยะหนึ่งในอดีต และยังคงดำเนินการขยายตัวอยู่จนถึงในปัจจุบัน ฌอร์ฌ เลอแม็ทร์ นักวิทยาศาสตร์และพระโรมันคาทอลิก เป็นผู้เสนอแนวคิดการกำเนิดของเอกภพ ซึ่งต่อมารู้จักกันในชื่อ ทฤษฎีบิกแบง ในเบื้องแรกเขาเรียกทฤษฎีนี้ว่า สมมติฐานเกี่ยวกับอะตอมแรกเริ่ม (hypothesis of the primeval atom) อเล็กซานเดอร์ ฟรีดแมน ทำการคำนวณแบบจำลองโดยมีกรอบการพิจารณาอยู่บนพื้นฐานของทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1929 เอ็ดวิน ฮับเบิลค้นพบว่า ระยะห่างของดาราจักรมีสัดส่วนที่เปลี่ยนแปลงสัมพันธ์กับการเคลื่อนไปทางแดง การสังเกตการณ์นี้บ่งชี้ว่า ดาราจักรและกระจุกดาวอันห่างไกลกำลังเคลื่อนที่ออกจากจุดสังเกต ซึ่งหมายความว่าเอกภพกำลังขยายตัว ยิ่งตำแหน่งดาราจักรไกลยิ่งขึ้น ความเร็วปรากฏก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น หากเอกภพในปัจจุบันกำลังขยายตัว แสดงว่าก่อนหน้านี้ เอกภพย่อมมีขนาดเล็กกว่า หนาแน่นกว่า และร้อนกว่าที่เป็นอยู่ แนวคิดนี้มีการพิจารณาอย่างละเอียดย้อนไปจนถึงระดับความหนาแน่นและอุณหภูมิที่จุดสูงสุด และผลสรุปที่ได้ก็สอดคล้องอย่างยิ่งกับผลจากการสังเกตการณ์ ทว่าการเพิ่มของอัตราเร่งมีข้อจำกัดในการตรวจสอบสภาวะพลังงานที่สูงขนาดนั้น หากไม่มีข้อมูลอื่นที่ช่วยยืนยันสภาวะเริ่มต้นชั่วขณะก่อนการระเบิด ลำพังทฤษฎีบิกแบงก็ยังไม่สามารถใช้อธิบายสภาวะเริ่มต้นได้ มันเพียงอธิบายกระบวนการเปลี่ยนแปลงของเอกภพที่เกิดขึ้นหลังจากสภาวะเริ่มต้นเท่านั้น (อ่านต่อ...) บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์ – สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี – ไดโอรามา ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
ประเทศกัวเตมาลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 กัวเตมาลาแข่งเสร็จจากลอนดอนพร้อมกับเหรียญโอลิมปิกเหรียญแรกที่ Erick Barrondo ได้รับ โดยได้เหรียญเงินในกีฬาประเภทเดินแข่งชาย ภูมิหลัง กัวเตมาลาเข้าแข่งโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1932 ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐ จากนั้นจึงแข่งอีกครั้ง 20 ปีต่อมาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 ที่เฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ ก่อนที่จะเข้าแข่งทุกครั้งตั้งแต่โอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ในเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก โดยโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักรถือเป็นการลงแข่งครั้งที่ 14 ในโอลิมปิกฤดูร้อน และส่งนักกีฬา 19 คน ซึ่งถือเป็นการส่งนักกีฬาเยอะสุดนับตั้งแต่โอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ที่แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย ประเทศสหรัฐ ก่อน ค.ศ. 2012 กัวเตมาลาไม่เคยได้เหรียญโอลิมปิกเลย ผู้ได้รับเหรียญรางวัล เหรียญ นักกีฬา ชนิดกีฬา รายการ วันที่ กรีฑา Men's 20 km race walk 4 สิงหาคม อ้างอิง กัวเตมาลา