bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
วัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านแพ้ว อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร วัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2482 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2495 ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินวัด คือ โรงเรียนวัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์ เปิดสอนเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2494 โดยสอนในระดับอนุบาลถึงระดับประถมศึกษาปีที่ 6 รูปแบบสถาปัตยกรรมมีลักษณะเป็นศิลปะมอญ วัดมีเสาหงส์อันแสดงเอกลักษณ์ของวัดมอญ บริเวณแถบนี้เป็นชุมชนชาวมอญ หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรับสั่งให้ขุดคลองดำเนินสะดวก เมื่อ พ.ศ. 2411 ชาวมอญก็ได้อพยพย้ายถิ่นฐานเข้ามาบุกเบิกพื้นที่รกร้างและสร้างชุมชนใหม่ตามแนวคลอง เมื่อชาวบ้านเจ็ดริ้วได้ร่วมกันขุดคลองไปเชื่อมคลองจินดา จึงทำให้การสัญจรระหว่างชุมชนสะดวกขึ้น ต่อมาชาวมอญได้บริจาคที่ดินและสร้างวัดธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์ขึ้นที่คลองตาปลั่ง ปัจจุบันชุมชนรามัญยังให้ความสำคัญรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีชาวรามัญตลอดมา เช่น สงกรานต์ไทยรามัญ วัดยังมีช่างฝีมือโลงมอญ (ฮะลาบ๊อก) ที่อาศัยอยู่ในศาลาวัดเป็นสถานที่ทำงาน อ้างอิง ธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์ ธรรมเจดีย์ศรีพิพัฒน์
วัดอินทาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบ้านแหลมเหนือซึ่งเป็นคลองแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดบางจาก ตำบลคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 2 งาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 40 ไร่ 2 งาน 24 ตารางวา วัดอินทารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมเรียกว่า วัดบ้านแหลมเหนือ ตามนามท้องที่ตั้งวัด ต่อมาพระอธิการแอ๋ว กสฺสโป นางเงิน นางคง พร้อมด้วยอุบาสกอุบาสิการ่วมกันออกปัจจัยเพื่อบูรณปฏิสังขรณ์อุโบสถ เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2479 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2482 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2490 ในสมัยที่พระอธิการผัน คนฺธโก เป็นเจ้าอาวาส ได้มีการย้ายเสนาสนะจากทิศเหนือมาทางทิศใต้และมีการบูรณะพัฒนาวัดมาโดยตลอด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2420 ที่ตั้งวัดเมื่อแรกสร้างคงไม่ไกลจากปากคลองบ้านแหลมเหนือและแม่น้ำเจ้าพระยานัก แต่เนื่องจากกระแสน้ำในแม่น้ำได้พัดพาโคลนตมมาทับถมบริเวณปากคลอง ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำจึงงอกออกไปและทำให้วัดอยู่ไกลจากแม่น้ำมากขึ้น สุนทรภู่ได้กล่าวถึงบริเวณปากคลองบ้านแหลมเหนือไว้ใน นิราศวัดเจ้าฟ้า ว่า เป็นที่ชายเลน มีแต่กอบัวและฝูงนก อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9 เมตร ยาว 25 เมตร มีช่อฟ้าใบระกา ติดกระจก ลงรักปิดทอง มีกำแพงแก้วล้อมรอบ กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารเรือนไม้สักทรงไทย ตัวเรือนและหอนั่งติดกัน ฝาสายบัวและฝาลูกหีบ หอสวดมนต์ทรงปั้นหยาชั้นเดียว เป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น พื้นชั้นล่างเป็นหินขัด มีช่อฟ้าใบระกา ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล หอระฆัง และหอปริยัติธรรม อ้างอิง อินทาราม
วิชาสังคมศึกษา ; สาระศาสนา ศีลธรรม จริยธรรม ศาสนาพุทธ เศรษฐกิจพอเพียง การพัฒนาอย่างยั่งยืน จริยศาสตร์พุทธ บัญญัติ 10 ประการ จริยศาสตร์อิสลาม วันมาฆบูชา โอวาทปาติโมกข์ วันวิสาขบูชา อริยสัจ 4 วันอาสาฬหบูชา ธัมมจักกัปปวัตนสูตร วันสำคัญทางศาสนาพุทธ ปีพิธีกรรม วันหยุดอิสลาม ; สาระหน้าที่พลเมือง วัฒนธรรม และการดําเนินชีวิตในสังคม กฎหมาย กฎหมายแพ่ง กฎหมายครอบครัว นิติกรรมทางแพ่ง สัญญา (นิติศาสตร์) กฎหมายอาญา กฎหมายไทย รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 การเกณฑ์ทหารในประเทศไทย ภาษีอากรในประเทศไทย กฎหมายระหว่างประเทศ ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน วัฒนธรรม วัฒนธรรมไทย การอนุรักษ์และฟื้นฟูมรดกทางวัฒนธรรม วัฒนธรรมสากล วัฒนธรรมตะวันตก วัฒนธรรมจีน วัฒนธรรมอินเดีย วัฒนธรรมอิสลาม วัฒนธรรมอาหรับ อัตลักษณ์ (สังคมศาสตร์) ความหลากหลาย พหุวัฒนธรรมนิยม การเมืองไทย ประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ระบอบการปกครอง พระมหากษัตริย์ไทย ;สาระเศรษฐศาสตร์ ระบบเศรษฐกิจ ตลาด (เศรษฐศาสตร์) เศรษฐศาสตร์จุลภาค อุปสงค์และอุปทาน ค่าจ้าง การแทรกแซงทางเศรษฐกิจ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สหกรณ์ นโยบายเศรษฐกิจ นโยบายการเงิน ดอกเบี้ย นโยบายการคลัง ภาษี การเติบโตทางเศรษฐกิจ ดุลการค้า งบประมาณแผ่นดิน หนี้สาธารณะ การพัฒนาทางเศรษฐกิจ การว่างงาน ตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจ การวัดรายได้และผลผลิตของประเทศ เศรษฐกิจไทย การเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ การค้าระหว่างประเทศ องค์การการค้าโลก ความตกลงการค้าเสรีอเมริกาเหนือ สหภาพยุโรป กองทุนการเงินระหว่างประเทศ ธนาคารพัฒนาเอเชีย โอเปก ความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก การพึ่งพาทางเศรษฐกิจ เศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ ;สาระประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ยุคสมัยทางประวัติศาสตร์ หลักฐานประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์โลก ประวัติศาสตร์ยุคโบราณ อียิปต์โบราณ เมโสโปเตเมีย ประวัติศาสตร์จีน ประวัติศาสตร์อินเดีย กรีซโบราณ โรมโบราณ ระบบฟิวดัล สงครามครูเสด สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา การปฏิวัติวิทยาศาสตร์ ยุคแห่งการสำรวจ การปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ การปฏิวัติอุตสาหกรรม เสรีนิยม จักรวรรดินิยม ชาตินิยม ลัทธิอาณานิคม สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สันนิบาตชาติ สงครามโลกครั้งที่สอง สหประชาชาติ สงครามเย็น สมัยปัจจุบัน วินาศกรรม 11 กันยายน การก่อการร้าย สงครามต่อต้านการก่อการร้าย สงครามศาสนา ประวัติศาสตร์ไทย สตรีในประเทศไทย ;สาระภูมิศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ภูมิศาสตร์กายภาพ ภัยธรรมชาติ ภูมิศาสตร์มนุษย์ สิ่งแวดล้อมชีวกายภาพ รูปแบบการดำเนินชีวิต โลกาภิวัฒน์ ประชากรโลก นิคมมนุษย์ การเปลี่ยนแปลงประชากร การย้ายถิ่นของมนุษย์ เมือง ชนบท การกลายเป็นเมือง เกษตรกรรม อุตสาหกรรม ภาคเศรษฐกิจขั้นที่ 3 การท่องเที่ยว การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ความหลากหลายทางชีวภาพ ปัญหาสิ่งแวดล้อม ปัญหาสิ่งแวดล้อมในประเทศไทย ความมั่นคงของมนุษย์ การบริโภคอย่างยั่งยืน กฎหมายสิ่งแวดล้อม การคุ้มครองสิ่งแวดล้อม
วัดโรงธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองวัดโรงธรรม ในตำบลบ้านปรก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม มีเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 95 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสังฆรักษ์วิรัตน์ ปภัสสโร (รัตน์) เป็นเจ้าอาวาส วัดโรงธรรม สร้างในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ประมาณปี พ.ศ. 2351 ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง ต่อมามีสตรีชื่อ นุช อยู่ในพระราชวังปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มาปฏิสังขรณ์อุโบสถและสร้างกำแพงแก้วล้อมรอบอุโบสถ ประมาณปี พ.ศ. 2410 ต่อมานายอ่วม บ้านอยู่เยื้องหน้าวัดโรงธรรม ได้มาปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญและมุงหลังคาด้วยกระเบื้องดินเผา หลังจากนั้นมีเจ้าอาวาสและประชาชนผู้มีจิตศรัทธาได้ร่วมมือกันสร้างและบูรณะถาวรวัตถุของวัดมาโดยตลอด อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ ซี่งได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2528 สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก เหยียบมุข 2 ชั้น หลังคามุงกระเบื้องดินเผา ในสมัยพระอธิการเกษม สุเมโธ เป็นเจ้าอาวาส ศาลาอเนกประสงค์ 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องลอน กุฏิสงฆ์ 6 หลัง เป็นไม้สักทั้งหมด และศาลาหอฉัน 1 หลัง สิ่งที่สำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ปั้นด้วยปูนขาว ปางมารวิชัย เตียงไม้แกะสลักลายทองงดงามสำหรับพระสวดปาฏิโมกข์ และกำแพงแก้วรอบอุโบสถบรรจุพระพุทธรูปองค์เล็ก ๆ รอบด้าน อ้างอิง โรงธรรม
วัดเกาะเกรียง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 2 งาน 22 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 71 ตารางวา วัดเกาะเกรียงสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2365 โดยชาวมอญที่อพยพมาจากเมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่า และนำชื่อบ้านเกาะเกรียง ซึ่งเป็นชื่อหมู่บ้านในเมืองย่างกุ้ง มาตั้งเป็นชื่อวัด ในระยะแรกที่สร้างยังไม่มีอุโบสถแต่สร้างเหมือนเป็นเพิงมุงสังกะสี ต่อมามีพระพุทธรูปลอยน้ำมาติดอยู่ที่หน้าวัดซึ่งอยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ชาวบ้านช่วยกันลากขึ้นมา แต่ก็ไม่สามารถนำขึ้นมาได้ ชาวบ้านจึงได้จุดธูปเทียนอัญเชิญขึ้นจากน้ำเพื่อมาประดิษฐานเป็นพระประธานภายในโบสถ์ใหม่ที่สร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว พระพุทธรูปชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อขาว ผู้สูงอายุเล่าว่า หลวงพ่อขาว ท่านมีพี่น้อง 3 องค์ คือ หลวงพ่อดำปัจจุบันอยู่วัดลาดหลุมแก้ว หลวงพ่อขาวเป็นพระพุทธรูปสร้างด้วยศิลาแดงแบบ 5 ท่อนต่อ ปางมารวิชัย ศิลปะอยุธยา ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2364 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กว้าง 14.60 เมตร ยาว 24.60 เมตร กุฎิสงฆ์จำนวน 2 หลัง เป็นตึก 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 14.60 เมตร ยาว 31.17 เมตร หอฉัน 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ฌาปนสถาน 1 หลัง และกุฏิเจ้าอาวาส 1 หลัง ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางประทานพร ขนาดหน้าตักกว้าง 40 นิ้ว และพระพุทธไตรรัตนนายก หรือ หลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย เป็นที่เคารพสักการะของประชาชนทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวจีนซึ่งขนานนามหลวงพ่อโตองค์นี้ว่า ซำปอกง อ้างอิง เกาะเกรียง เกาะเกรียง
วัดซอยสามัคคี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 19 ไร่ 3 งาน 64 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 397-44 ชาวบ้านย่านตำบลคูคตได้มีโอกาสต้อนรับพระธุดงค์จำนวน 13 รูป ได้ร่วมกันถวายภัตตาหารคาวหวาน ได้เกิดความประทับใจในสีลาจารวัตรอันงดงามของพระธุดงค์ ตระกูลน้อยไม้ จึงร่วมใจถวายที่ดินประมาณ 20 ไร่ พร้อมถวายจตุปัจจัยจำนวนหนึ่งสร้างวัด ใช้ชื่อว่า ศูนย์วิปัสสานาธรรมสุขใจ และได้รับการประกาศจากกระทรวงศึกษาธิการตั้งเป็นวัดชื่อ 'วัดซอยสามัคคี' เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 ด้านการศึกษา ในปี พ.ศ. 2533 จัดตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถ 1 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิสงฆ์ จำนวน 30 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้จำนวน 16 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก จำนวน 14 หลัง ฌาปนสถาน 1 หลัง ปัจจุบันบูรณะเป็นแบบปลอดมลภาวะ ศาลาบำเพ็ญกุศล 2 หลัง หอไตร เป็นอาคารทรงไทย ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น และศาลาปฏิบัติธรรมเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถและศาลา ปางสมาธิ เนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 109 นิ้ว สูง 130 นิ้ว พระประธานประจำศาลาปฏิบัติธรรมหลังเก่า ปางมารวิชัย เนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 52 นิ้ว สูง 72 นิ้ว พระประธานประจำอุโบสถและศาลา ชั้นล่าง ปางมารวิชัย เนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 82 นิ้ว และพระประธานประจำศาลาปฏิบัติธรรมเฉลิมพระเกียรติ ปางสมาธิ เนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว สูง 69 นิ้ว อ้างอิง ซอยสามัคคี
วัดมณีสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าคา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม วัดมณีสรรค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2369 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2467 เดิมเป็นสำนักสงฆ์ตั้งอยู่กลางทุ่ง ประชาชนในแถวถิ่นนี้จัดสร้างกันขึ้นมาเอง แล้วช่วยกันทำนุบำรุง มีนายนุ่มและนางพิมพ์ ได้ถวายที่ดินของตนให้สร้างวัด ร่วมกันสร้างโบสถ์ ศาลาการเปรียญ และกุฏิ 2–3 หลัง ต่อมานายจิ๋ว ลิ้มกูล ซึ่งมีที่ดินติดต่อกับวัดได้ถวาย ให้วัดอีก 1 แปลง แล้วให้ชื่อสำนักสงฆ์นี้ว่า วัดประชุมศรัทธาราษฎร์ แต่ประชาชน เรียกกันว่า วัดตากแดด เพราะอยู่กลางทุ่งตากแดด แต่เนื่องจากมีเนื้อที่จำกัด ไม่เหมาะที่จะขยับขยาย สร้างวัดให้เจริญได้ อีกทั้งลำคลองวังเลนข้างวัดก็ตื้นเขินไปมาไม่สะดวก จึงย้ายวัดมาอยู่ที่แห่งใหม่ ซึ่งนายจิ๋ว ลิ้มกุล ถวายไว้แล้วเปลี่ยนชื่อวัดว่า วัดแก้วมณีสรรค์ เพราะพระคุณพระมณีเทพกวีมหานายก อดีตเจ้าคณะมณฑลจากวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ซึ่งเป็นญาติของนายจิ๋วมาเป็นองค์ประธานในการสร้างวัดครั้งนี้ด้วย ต่อมาเรียกชื่อใหม่ว่า 'วัดมณีสรรค์' วัดมีอาคารและเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถถึง 3 แห่ง โดยอุโบสถหลังที่ 3 มีเครื่องบนเป็นไม้สักล้วน หลังคา สองชั้น กุฏิ หอสวดมนต์ โรงครัวของวัด เรือนไม้สักทรงไทยโบราณ ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ปางมารวิชัย หล่อด้วยทองเหลือง ทำพิธีหล่อที่วัดบวรนิเวศวิหาร มีพระนามว่า พระพิธีชัยมงคล และพระประธานเก่าองค์เดิม อ้างอิง มณีสรรค์
วัดเนกขัมมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าไม้ อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 49 ไร่ โฉนดที่ดินเลขที่ 1165-1166 ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 327 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา คุณเล็ก นาคสารน์ ได้รับบริจาคที่ดินให้มูลนิธิมหามงกุฏราชวิทยาลัย เนื้อที่ 327 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา มูลนิธิแบ่งให้เป็นที่สร้างวัด 49 ไร่ ขุนชวนระบิน เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศการตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 60.50 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2494 โรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์ เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2525 นอกจากนี้ยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานประถมศึกษาแห่งชาติ ในที่ดินของวัด ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.5 เมตร ยาว 22.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ หอระฆัง ศาลาท่าน้ำ ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ รายนามเจ้าอาวาส พระครูสังฆวิจิตร (ศรีแพร) พ.ศ. 2499–2507 พระครูเนกขัมมานุกูล (กลม) พ.ศ. 2507–2517 พระครูใบฎีกาสวัสดิ์ ชยโสตถิ พ.ศ. 2517–2527 พระอธิการสุวิทย์ พ.ศ. 2527–2530 เจ้าคุณราชธรรมนิเทศ (ระแบบ) พ.ศ. 2530–2536 พระครูประสิทธิธรรมวิภัช (อำนวย) พ.ศ. 2536–2562 พระครูวิจิตรธรรมโกศล (เดชา) พ.ศ. 2562–ปัจจุบัน อ้างอิง เนกขัมมาราม เนกขัมมาราม
วัดบุญนาคประชาสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลยี่สาร อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม แต่เดิมชื่อ วัดบ้านต้นลำแพน เริ่มแรกตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2497 เพราะทิศใต้ของวัดติดต่อกับคลองลำแพนจึงใช้ชื่อนี้ ผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด คือ นายชอ้อน ทองคำ พร้อมทั้งสร้างกุฎิสงฆ์ และสิ่งที่จำเป็นอื่น ๆ ให้แก่วัดอีกหลายอย่าง ได้รับพระราชวิสุงคามสีมาอย่างถูกต้องเมื่อ พ.ศ. 2513 ลำดับเจ้าอาวาสการปกครองไม่เห็นเป็นที่แน่ชัด เพราะไม่ได้มีการลงบันทึกเป็นลายรักอักษร ที่ได้ความก็เห็นจะเป็นหลวงพ่อทองหล่อที่เคยเป็นอดีตเจ้าอาวาสก่อนหน้าหลวงปู่จะมาดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน หลวงปู่เฉลิมได้รับการติดต่อให้มาดำรงตำแหน่งเมื่อครั้งท่านจำพรรษาอยู่ที่วัดเจริญรัตนาราม จังหวัดสมุทรสงคราม เพราะเห็นว่าเป็นพระนักคิด นักพัฒนา จึงให้ดำรงตำแหน่งรักษาการเจ้าอาวาสวัดบุญนาคประชาสรรค์เมื่อ พ.ศ. 2536 และได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสในปี พ.ศ. 2537 วัดได้รับการจดทะเบียนเป็นวัด เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2513 ได้รับพระราชวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2558 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่พระพุทธรูปหล่อปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 17 นิ้ว สูง 26 นิ้ว 1 องค์ และพระพุทธรูปหล่อปางห้ามสมุทร สูง 25 นิ้ว 1 องค์ อ้างอิง บุญนาคประชาสรรค์
วัดธรรมสถิติ์วราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขันแตก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม วัดธรรมสถิติ์วราราม ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง จากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุ ได้ความว่า พ.ศ. 2300 มีเจ้าอาวาสแล้ว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2400 สมัยโบราณเรียกว่า วัดคู้ธรรมศาลา ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดคู้โพงพาง เมื่อ พ.ศ. 2454 เพื่อให้พ้องกับชื่อตำบล พ.ศ. 2465 ยุบตำบลโพงพางรวมกับตำบลบางขันแตกเป็นตำบลเดียวกัน จึงเปลี่ยนชื่อวัดอีกว่า วัดคู้บางขันแตก เพื่อให้พ้องกับชื่อตำบล ต่อมาพระเทพเวที (สนิธ เขมจารี) เห็นวัดนี้ชื่อพ้องกับวัดบางขันแตก จึงแนะนำให้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่าเป็น วัดคู้ธรรมสถิตติ์ ตามนามของพระครูธรรมวิถีสถิตติ์ (โต สิทธิชัย) อดีตเจ้าอาวาส ผู้สร้างความเจริญให้แก่วัด ต่อมาทางราชการได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น 'วัดธรรมสถิตติ์วราราม' จนถึงปัจจุบัน อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถเก่า ลวดลายหน้าบันสวยงาม ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระปั้นด้วยปูนปางมารวิชัย ของโบราณ ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก 1 คืบ สูง 6 ศอก 11 นิ้ว และพระสังกัจจายน์ มีงานปิดทองกลางเดือน 3 ของทุกปี วัดยังมีพิพิธภัณฑ์เรือ รวบรวมเรือชนิดต่างๆ ไว้มากมาย โดยพระมหานรินทร์ เตชธมฺโม เจ้าอาวาส เป็นผู้เก็บรวบรวมไว้ มีเรือขุดด้วยไม้ตะเคียน เรือกง เรือมาด เรือสำปั้น และเรือชนิดต่างๆ มากมายกว่า 30 ลำ อ้างอิง ธรรมสถิติ์วราราม
วัดลาดสนุ่น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี วัดลาดสนุ่นสร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระราชดำริจะปรับปรุงพื้นที่ทุ่งรังสิตซึ่งเป็นที่ดินกว้างขวางและว่างเปล่าอยู่มาก ให้เป็นประโยชน์ในด้านการเกษตร กสิกรรม จึงโปรดเกล้าให้บริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ขุดคลองส่งน้ำขึ้น โดยให้พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์เป็นผู้ควบคุมดำเนินการในครั้งนั้น เมื่อขุดมาถึงคลองซอยที่ 1 หมู่บ้านลาดสนุ่น ได้พบพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อพระภิกษุโทน เป็นญาติกับนายเที่ยง (ต้นตระกูลบัวเที่ยง) ซึ่งอาศัยอยู่ในโรงนาเล็ก ๆ ที่ปากบึงลาดสนุ่น เกิดศรัทธาจึงคิดสร้างวัดขึ้นบนเนื้อที่ 16 ไร่ แต่ไม่ได้ทำรังวัด ต่อมา พ.ศ. 2464 พระอธิการหมง เจริญมาก เจ้าอาวาสในสมัยนั้น ได้ทำเรื่องขอเนื้อที่จากพระคลังมหาสมบัติ และได้รับอนุญาตให้เป็นที่วัด โดยมอบให้หอทะเบียนที่ดินจังหวัดธัญบุรีจึงไปทำการรังวัดให้ ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2506 นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล สอนระดับประถมศึกษา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2511 เสนาสนะภายในวัด คือ อุโบสถ กุฏิสงฆ์ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญหลังเก่า ศาลาการเปรียญหลังใหม่ วิหาร มีปูชนียวัตถุ คือ พระประธานในอุโบสถแบบสุโขทัย หน้าตักกว้าง 41 นิ้ว ปางมารวิชัย และมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย 3 องค์ อยู่ที่ศาลาการเปรียญ วิหาร และหอสวดมนต์ อ้างอิง ลาดสนุ่น
วัดสว่างภพ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสี่ อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันมีพระครูวิจิตรอาภากร (นิวัตร อาภากโร ป.ธ.4) เป็นเจ้าอาวาส วัดสว่างภพสร้างเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2457 โดยมีนายไปล่ สว่างนพ เป็นผู้สร้างถวายที่ดิน 19 ไร่ 2 งาน 72 ตารางวา และดำเนินการสร้างวัดพร้อมกับขนานนามว่า วัดสว่างนพดาราม วัดนี้มีแต่ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2482 พระปทุมวรนายก เจ้าคณะจังหวัด ได้แต่งตั้งเจ้าอาวาสและเปลี่ยนชื่อวัดเป็น 'วัดสว่างภพ' ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2482 ด้านการศึกษา วัดได้มีการสอนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เฉพาะภายในพรรษา อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ หอฉัน หอระฆัง ฌาปนสถาน กุฏิ อาคารปฏิบัติธรรม กำแพงหน้าวัด ศาลาอเนกประสงค์ วิหารคดรอบอุโบสถ วิหารประดิษฐานพระพุทธรูป วัดนี้มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานภายในอุโบสถ หลวงพ่ออู่ทอง สร้างด้วยโลหะสำริด หน้าตัก 2 ศอก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธชินราชจำลอง เนื้อโลหะทองเหลือง หน้าตัก 4 ศอก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 วัดยังมีสรีระสังขารของหลวงพ่อแสวงประดิษฐานอยู่ในโลงแก้ว อ้างอิง สว่างภพ สว่างภพ
ประเทศเนปาล ซึ่งเป็นตัวแทนของคณะกรรมการโอลิมปิกเนปาล เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว เดิมกำหนดให้จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นักกีฬาเนปาลเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งนับตั้งแต่ปี 1964 ยกเว้นปี 1968 จำนวนนักกีฬา จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้ กีฬา ชาย หญิง รวม กรีฑา 0 1 1 ยูโด 0 1 1 ยิงปืน 0 1 1 ว่ายน้ำ 1 1 2 Total 1 4 5 กรีฑา เนปาลได้รับสิทธิ์จากสหพันธ์กรีฑาโลกในการส่งนักกรีฑาหญิงไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ;ประเภทลู่และถนน นักกีฬา รายการ ฮีท ก่อนรองฯ รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ สรัสวตี เชาดารี 100 เมตร หญิง 12.91 SB 8 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ ยูโด นปาลได้รับคำเชิญจากคณะกรรมาธิการไตรภาคีและสหพันธ์ยูโดนานาชาติให้ส่ง โซนิยา แบตตา ในรุ่นไลท์เวทหญิง (48 กก.) ไปแข่งขันโอลิมปิก นักกีฬา รายการ/รุ่น 32 คน 16 คน ก่อนรองฯ รอบรองฯ แก้ตัว ชิงชนะเลิศ/ คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล คู่แข่งผล อันดับ โซนิยา แบตตา 48 กก. หญิง แพ้ 00–10 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ ยิงปืน เนปาลได้รับคำเชิญจากคณะกรรมาธิการไตรภาคีให้ส่งนักกีฬายิงปืนลมหญิงไปแข่งขันโอลิมปิก ตราบใดที่ได้รับคะแนนผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำ (MQS) ภายในวันที่ 5 มิถุนายน 2021 นักกีฬา รายการ คัดเลือก ชิงชนะเลิศ คะแนน อันดับ คะแนน อันดับ คาลปานา ปาริยาร์ ปืนยาวอัดลม 10 เมตร หญิง 616.8 46 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ ว่ายน้ำ เนปาลได้รับคำเชิญจาก FINA เพื่อส่งนักว่ายน้ำอันดับต้นๆ สองคน (เพศละคน) ในรายการประเภทบุคคลของตนไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021 นักกีฬา รายการ ฮีท รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ อเล็กซานเดอร์ ชาห์ ฟรีสไตล์ 100 เมตร ชาย 53.41 59 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ กัวริก้า ซิงห์ ฟรีสไตล์ 100 เมตร หญิง 1:00.11 50 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ อ้างอิง 2020 เนปาล
จิตรกรรมฝาผนังในวัดมหาพฤฒารามวรวิหาร ซึ่งเป็นที่มาของชื่อแขวง มหาพฤฒาราม เป็นหนึ่งในห้าแขวงของเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ประวัติ ชื่อแขวงนี้มาจากชื่อวัดมหาพฤฒารามวรวิหาร เป็นอารามเก่าที่ไม่ทราบต้นกำเนิดอย่างแน่ชัด เดิมมีชื่อว่า 'วัดท่าเกวียน' ชื่อของวัดมาจากตำนานของพระเจ้าอู่ทอง พระมหากษัตริย์ในตำนานของสมัยอยุธยาซึ่งได้อพยพหนีจากโรคห่าซึ่งเป็นโรคระบาดในขณะนั้น พระองค์เสด็จด้วยเกวียนและจอดในบริเวณนี้ แต่มีผู้กล่าวว่าบริเวณนี้เป็นที่พักของผู้เดินทางมากับเกวียน ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานนามวัดว่า 'วัดตะเคียน' และร่วมสร้างวัดใหม่กับเจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์ พระราชโอรสของพระองค์ (ต่อมาเป็นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) วัดนี้ได้รับการบูรณะและยกระดับเป็นพระอารามหลวง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเปลี่ยนนามวัดเป็นวัดมหาพฤฒารามวรวิหาร วัดนี้ถือเป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดและโดดเด่นที่สุดในพื้นที่นี้ จุดเด่นของวัดนี้คือผนังอุโบสถที่มีจิตรกรรมเกี่ยวกับหลักธุดงควัตร 13 ของพระพุทธศาสนา ในวิหารมีพระพุทธรูปปิดทอง มีความยาวจากพระบาทถึงพระเกตุมาลา 19.25 เมตร เป็นพระพุทธรูปที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 รองจากพระพุทธรูปที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหารบนเกาะรัตนโกสินทร์ อาณาเขตติดต่อ มหาพฤฒารามถือเป็นแขวงที่อยู่เหนือสุดของเขตบางรัก ล้อมรอบด้วยแขวง (ตามเข็มนาฬิกาจากบน) ดังนี้ ทิศเหนือและทิศตะวันออก ติตต่อกับแขวงรองเมืองและแขวงวังใหม่ (เขตปทุมวัน) มีถนนพระรามที่ 4 เป็นเส้นแบ่งเขต ทิศใต้ ติตต่อกับแขวงสี่พระยาและแขวงบางรัก (เขตบางรัก) มีถนนสี่พระยาและถนนเจริญกรุงเป็นเส้นแบ่งเขต ทิศตะวันตก ติตต่อกับแขวงตลาดน้อย (เขตสัมพันธวงศ์) มีคลองผดุงกรุงเกษมเป็นเส้นแบ่งเขต ประชากร ใน พ.ศ. 2566 แขวงมหาพฤฒารามมีประชากร 9,865 คน (ชาย 4,510 คน หญิง 5,355 คน) และมีครัวเรือน 7,366 หลัง อ้างอิง มหาพฤฒาราม
วัดสุขวัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนครชัยศรี ในตำบลบางระกำ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม วัดสุขวัฒนาราม เดิมชื่อว่า วัดบางระกำ เข้าใจว่าแต่เดิมบริเวณนี้มีต้นระกำมาก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2414 โดยมีคุณปู่จัยและคุณย่าเจียม สายอุบล เป็นผู้บริจาคที่ดิน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2497 สาเหตุที่เปลี่ยนนามเพราะต้องการให้เป็นนามมงคล เนื่องจากคำว่า 'ระกำ' แปลว่า เจ็บปวดแสนสาหัส จึงเปลี่ยนเป็น 'สุขวัฒนาราม' แปลว่า เจริญสุข อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ วิหารจัตุรมุขตั้งอยู่หน้าศาลาการเปรียญหลังเก่า (ถูกรื้อไปสร้างหอฉัน) อุโบสถหลังเก่า อุโบสถหลังใหม่ เจดีย์องค์ใหญ่บรรจุพระเครื่อง เจดีย์เรือสำเภา และเขตอภัยทาน วังมัจฉาบริเวณท่าน้ำวัดสุขวัฒนาราม วัดยังประดิษฐานพระพุทธรูปศิลาแลง หลวงพ่อแดง ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วิถีชาวนาลุ่มน้ำนครชัยศรีที่มีการจัดแสดงของใช้พื้นบ้าน เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว จัดแสดงขั้นตอนการทำนาตั้งแต่เริ่มแรกจนถึงขั้นสุดท้าย โดยมุมจัดแสดงแบ่งชัดเจนออกเป็น มุมเตรียมกล้า เตรียมดิน เตรียมน้ำ ดำนา เก็บเกี่ยว สีข้าว และทำกิน ด้านหลังของส่วนเก็บเกี่ยวโบราณวัตถุ พระพุทธรูป และวัตถุทางวัฒนธรรมอื่น ๆ อ้างอิง สุขวัฒนาราม
วัดดอนยอ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนตูม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 38 ไร่ 3 งาน วัดดอนยอได้เริ่มสร้างเป็นสำนักสงฆ์ โดยหลวงปู่หลิม ท่านธุดงค์มาจากจังหวัดเพชรบุรี เป็นผู้ริเริ่มสร้าง โดยกำหนดพื้นที่อยู่ระหว่างหมู่บ้านหนองน้ำเปี้ยวกับหมู่บ้านหัวทราย เมื่อเริ่มสร้างเป็นสำนักสงฆ์ หลวงปู่หลิมไม่ได้อยู่ประจำ ต่อมาหลวงพ่อแพ จากอำเภอบ้านแพ มาอยู่ประมาณ 2–3 ปี และต่อมาหลวงปู่หลิมได้นิมนต์หลวงพ่อผ่อง จากอำเภอบางคนที มาอยู่อีกหลายปี จนตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 โดยใช้ชื่อว่า 'วัดดอนยอ' สาเหตุเพราะสภาพพื้นที่สร้างวัดนั้นเป็นเนินดินอุดมสมบูรณ์และมีต้นยอขึ้นเป็นจำนวนมาก วัดดอนยอมีพระอธิการแตง พุทฺธปาโล ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสรูปแรก ท่านได้สร้างกุฏิ ศาลาการเปรียญ และอุโบสถขึ้นครั้งแรก และได้จัดงานปิดทองฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2489 ในยุคของพระมัน มุทิโต ได้รักษาการเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2510 และได้แต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสเมื่อ พ.ศ. 2520 ได้พัฒนาสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ที่เริ่มชำรุดทรุดโทรม จนถึง พ.ศ. 2528 ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2482 อุโบสถหลังใหม่มีรูปแบบทรงไทยมีสามลด พื้นปูหินอ่อน มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2540 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 และศาลาการเปรียญทรงไทย ยกพื้นสูง ก่อเป็นบัวเอวขันรอบโครง ส่วนใหญ่เป็นไม้เต็ง เสาไม้มะค่าแต้ ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2540 รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการแตง พุทฺธปาโล พระครูวรเวชวิมล (มัน มุทิโต) พระสมุห์ ปรีชา สนฺตจิตฺโต พระครูปฐมสิริคุณ (ทัน มนฺตชาโต) อ้างอิง ดอนยอ
ประเทศกัมพูชา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ซึ่งเดิมกำหนดให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ซึ่งถือเป็นครั้งที่ 7 ติดต่อกันที่กัมพูชาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนในยุคหลังสหภาพโซเวียต จำนวนนักกีฬา กีฬา ชาย หญิง รวม กรีฑา 1 0 1 ว่ายน้ำ 1 1 2 รวม 2 1 3 กรีฑา กัมพูชาได้รับสิทธิ์จาก IAAF ในการส่งนักกีฬาหนึ่งคนไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ;ประเภทลู่และถนน นักกีฬา รายการ ฮีท ก่อนรองฯ รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ ผล อันดับ เพ็น โซกอง 100 เมตร ชาย 11.02 6 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ ว่ายน้ำ กัมพูชาได้รับคำเชิญจาก FINA ให้ส่งนักว่ายน้ำอันดับต้นๆ 2 คน (เพศละ 1 คน) ในรายการประเภทบุคคลของตนไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021 นักกีฬา รายการ ฮีท รอบรองฯ ชิงชนะเลิศ เวลา อันดับ เวลา อันดับ เวลา อันดับ พุช เฮม ฟรีสไตล์ 50 เมตร ชาย 24.91 52 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ บุญพิชญ์ มรกต ขุ่น ฟรีสไตล์ 50 เมตร หญิง 29.42 65 ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ อ้างอิง 2020 กัมพูชา
วัดเขาพระศรีสรรเพชญาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี วัดเขาพระศรีสรรเพชญาราม เดิมชื่อ วัดเขาพระ สันนิษฐานว่ามีมาตั้งแต่สมัยทวารวดี เพราะมีโบราณวัตถุหลายชิ้น เช่น พระพุทธไสยาสน์ พระพุทธรูปปางต่าง ๆ ซึ่งสลักจากเนื้อหิน พระพุทธรูปปางสมาธิสลักบนหินปูน ด้านล่างสลักเป็นรูปธรรมจักรและกวางหมอบ ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติอู่ทอง พระวิษณุศิลา 4 กร พระหัตถ์บนขวาถือจักร พระหัตถ์ล่างขวาถือตรีศูล พระหัตถ์บนซ้ายไม่ทราบแน่ชัดว่าถือสิ่งใด ส่วนพระหัตถ์ล่างซ้ายถือคทา ศิลปกรรมร่วมแบบเขมรในประเทศไทย เป็นต้น วัดตั้งอยู่บนภูเขาขนาดย่อม มีบันไดเดินไปจะพบถ้ำประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ หลวงพ่อสังฆ์ ศรีสรรเพชญ์ บนยอดเขามีมณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง แกะสลักจากหินเขียวธรรมชาติ รอยพระพุทธบาทจำลอง สันนิษฐานว่าเป็นศิลปะทวารวดีตอนปลายที่ได้รับอิทธิพลศิลปะขอม อายุราวพุทธศตวรรษที่ 16–17 และซากเจดีย์สมัยอยุธยา 1 องค์ เป็นเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส ยาวกว้างด้านละ 8 เมตร ส่วนบนเป็นองค์ระฆังสมัยทวารวดี เป็นการก่อสร้างเจดีย์สมัยอยุธยา ซ้อนทับบนโบราณสถานสมัยทวารวดี มีจุดชมวิวของอำเภออู่ทอง อ้างอิง เขาพระศรีสรรเพชญาราม