bombman/thwiki-2026-super-clean-10k huggingface dataset:
ภาษาซาร์ดิเนีย เป็นภาษากลุ่มโรมานซ์ภาษาหนึ่งที่ชาวซาร์ดิเนียใช้พูดบนเกาะซาร์ดิเนียในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตก นักภาษาศาสตร์ภาษากลุ่มโรมานซ์หลายคนเห็นว่าภาษาซาร์ดิเนีย (และภาษาอิตาลี) เป็นภาษาที่มีความใกล้ชิดกับภาษาละตินมากที่สุดในบรรดาภาษาที่สืบเชื้อสายมาจากภาษาละติน อย่างไรก็ตาม ภาษานี้ยังได้รับอิทธิพลจากภาษาพื้นเดิม (substratum) ก่อนภาษาละตินอย่างภาษาซาร์ดิเนียดั้งเดิมและภาษาพิวนิก รวมทั้งจากภาษาเหนือกว่า (superstratum) อย่างภาษากรีกไบแซนไทน์ ภาษากาตาลา ภาษาสเปน และภาษาอิตาลี องค์ประกอบจากภาษาเหล่านี้เป็นผลมาจากประวัติศาสตร์การเมืองของเกาะซาร์ดิเนีย กล่าวคือ เกาะนี้อยู่ภายใต้การครอบครองของจักรวรรดิไบแซนไทน์อยู่ช่วงหนึ่งก่อนสมัยกลาง ต่อมาหลังจากพ้นสมัยแห่งการปกครองตนเองก็ตกอยู่ในเขตอิทธิพลของอาณาจักรจากคาบสมุทรไอบีเรียในสมัยกลางตอนปลาย และตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมาก็อยู่ภายใต้การปกครองของอิตาลี ใน พ.ศ. 2540 ภาษาซาร์ดิเนียและภาษาอื่น ๆ ที่มีผู้พูดบนเกาะซาร์ดิเนียได้รับการรับรองจากกฎหมายระดับแคว้นว่าเป็นภาษาทางการของแคว้นซาร์ดิเนีย และใน พ.ศ. 2542 ภาษาซาร์ดิเนียและภาษาชนกลุ่มน้อยทางประวัติศาสตร์ อีกสิบเอ็ดภาษาได้รับการยอมรับในทำนองเดียวกันจากกฎหมายระดับประเทศ (กล่าวคือ กฎหมายเลขที่ 482/1999) ในบรรดาภาษาเหล่านี้ ภาษาซาร์ดิเนียมีความโดดเด่นเนื่องจากมีจำนวนผู้พูดมากที่สุด อย่างไรก็ตาม จำนวนผู้พูดภาษาซาร์ดิเนียเป็นภาษาแม่ได้ลดลงอย่างต่อเนื่อง ถือเป็นการคุกคามความมีชีวิตชีวาของประชาคมผู้พูดภาษาซาร์ดิเนีย แม้จะมีการประมาณใน พ.ศ. 2550 ว่าประชากรซาร์ดิเนียร้อยละ 68.4 สามารถพูดสื่อสารเป็นภาษาซาร์ดิเนียได้ดี แต่ผู้พูดเหล่านั้นส่วนใหญ่มีอายุพ้นวัยเกษียณแล้ว มีรายงานว่ามีผู้พูดวัยเด็กเพียงร้อยละ 13 ที่รู้ภาษาซาร์ดิเนียถึงระดับดังกล่าว โดยภาษาซาร์ดิเนียได้กลายเป็นภาษามรดก ยูเนสโกได้จัดให้ภาษาซาร์ดิเนียอยู่ในกลุ่มภาษาใกล้สูญอย่างแน่นอน (definitely endangered) อ้างอิง ซาร์ดิเนีย
วัดกุนนทีรุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงรัชดาภิเษก เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ 50 ตารางวา วัดกุนนทีรุทธารามหรือที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดห้วยขวาง มีประวัติไม่แน่ชัด จากคำบอกเล่า บอกว่านางคล้าย ไม่ทราบนามสกุล เป็นผู้ให้ที่ดินสร้างวัดเป็นคนแรก ต่อมานายฟ้อน ซื่อสัตย์ ได้บริจาคที่ดินเพิ่มขึ้นอีก รวมแล้วเกือบ 8 ไร่เศษ ในปี พ.ศ. 2428 ต่อมาในปี พ.ศ. 2504 พระครูโอภาสธรรมโสภณ (จำรัส คนฺธสีโล) เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน ได้บูรณะเสนาสนะต่าง ๆ ในวัดและสร้างอุโบสถหลังใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2512 อุโบสถที่เสาทำด้วยไม้ แต่กำแพงก่ออิฐถือปูนและเครื่องบนใช้ไม้ทำทั้งหลัง ทรงไทย หลังคา มุงกระเบื้อง ว่ากันว่าเป็นฝีมือชาวบ้านที่ร่วมแรงร่วมใจกันทำ ทำให้รูปแบบการก่อสร้างในแต่ละส่วนมีความแตกต่างกัน เช่น ประตู หน้าต่าง หน้าบัน วัดยังเป็นแหล่งรวมรูปหล่อจำลองและพระพุทธรูปสำคัญคือ รูปหล่อของหลวงปู่ปั้น ยังมีเจ้าแม่ตะเคียนเงิน เจ้าแม่ตะเคียนทอง ซึ่งมีการขุดพบต้นตะเคียนทั้งสองต้นนี้จากใต้น้ำลึกกว่า 100 เมตร ที่กลางทุ่งนา จังหวัดอ่างทอง อ้างอิง กุนนทีรุทธาราม
วัดมณีวงศ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านหนองกระพ้อ ตำบลดงละคร อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน 1 ตารางวา ปัจจุบันมีพระอธิการทองใบเป็นเจ้าอาวาส วัดมณีวงศ์ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2446 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2491 อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ.2496 เป็นอุโบสถสีทองเหลืองอร่าม ด้านในโดดเด่นด้วยลวดลายงานแกะสลัก บริเวณกำแพงประดิษฐาน หลวงพ่อสิวลี ซึ่งเป็นพระประธาน ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปปางปาลิไลยก์อยู่ในอิริยาบถประทับนั่งบนก้อนศิลา พระบาททั้งสองวางอยู่บนดอกบัว พระหัตถ์ซ้ายวางคว่ำ ส่วนพระหัตถ์ขวาวางหงาย มีช้างหมอบใช้งวงจับกระบอกน้ำ และอีกด้านหนึ่งมีลิงถือรวงผึ้งถวาย พระปางนี้เป็นพระบูชาสำหรับคนเกิดวันพุธกลางคืน วิหารที่มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่สีทองมีชื่อว่า หลวงพ่อพันล้าน หรือ พระพุทธรัตน์มณีศรีหทัยนเรศวร์ เสาของวิหารมีรูปปั้นมังกรอยู่บริเวณทุกเสา ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ภายในวัดยังมีสถานปฏิบัติธรรม วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช ประชาชนมักมาสักการะ พระรัตนมณีมหาบาดาล ที่อยู่ภายในถ้ำพญานาคเมืองบาดาลใหญ่ที่สุดในประเทศไทย นอกจากนั้นวัดยังมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2498 ระเบียงภาพ Nakhon Nayok - Wat Maniwong Temple วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก ภาพ |พระพุทธรูปปางลิไลยก์ อุทยานปฏิบัติธรรมหทัยนเรศวร์ วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก - ภาพ |พระพุทธรูปบามิยันจำลอง อุทยานปฏิบัติธรรมหทัยนเรศวร์ วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก - ภาพ |อุทยานปฏิบัติธรรมหทัยนเรศวร์ วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก - ภาพ |มหาสมบัติใน วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก - ภาพ |พระพุทธรูปในวังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก - ภาพ |วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก - ภาพ |วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช อ้างอิง มณีวงศ์
วัดอุดมรังสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงหนองค้างพลู เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 69 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม ติดกับถนนเพชรเกษม ใกล้เคียงกับคลองมหาศร วัดเริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เมื่อสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (ปลด กิตฺติโสภโณ) วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร ได้รับการถวายที่ดินจากนายล้อมและนางพิมเสน ฟักอุดม จำนวน 7 ไร่ 1 งาน ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ชื่อของวัดนำมาจากคำว่า 'อุดม' ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนามสกุลผู้สร้างวัดและถวายที่ดิน ส่วนคำว่า 'รังสี' หมายถึง วัดอันเป็นแดนให้รัศมีหรือแสงสว่างมาก ผู้ขออนุญาตสร้างวัด คือ นายล้อม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 25 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 กุฏิสงฆ์จำนวน 18 หลัง ศาลาการเปรียญทรงไทย 2 ชั้น กว้าง 22 เมตร ยาว 44 เมตร สำหรับปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ นามว่า พระพุทธรังสี เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 60 นิ้ว สูง 70 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 วัดยังมีหลวงพ่อขาวและพระพุทธรูปปางต่าง ๆ รูปเหมือนสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) และรอยพระพุทธบาทจำลอง อ้างอิง อุดมรังสี
นกกินแมลงหัวสีน้ำตาล เป็นนกในวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) อนุกรมวิธาน นกกินแมลงหัวสีน้ำตาล (M. magnirostre) มีสองชนิดย่อยคือ ชนิดย่อยหลัก M. m. magnirostre และชนิดย่อย M. m. cinereocapilla (Salvadori, 1868) ชนิดย่อยที่สาม M. m. Flavum พบที่หมู่เกาะ Anamba บางครั้งรวมเข้ากับชนิดย่อยหลัก ชื่อเฉพาะ magnirostre มาจาก ภาษาละติน (จะงอยปากใหญ่) 'magnus' หมายถึง ใหญ่ และ 'rostris' คือ จะงอยปาก ชื่อของชนิดย่อย cinereocapilla มาจากภาษาละติน cinereus หมายความถึง ขี้เถ้า สีขี้เถ้า และ capillus แปลว่า หัว การแพร่กระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่ นกกินแมลงหัวสีน้ำตาลพบได้ใน ซุนดาแลนด์ ตัวอย่างที่ได้รับการระบุสายพันธุ์พบในภาคใต้ของพม่าและไทย ตลอดถึงคาบสมุทรมาเลเซียและเกาะสุมาตรา และชนิดย่อย M. m. cinereocapilla เป็นนกเฉพาะถิ่นบนเกาะบอร์เนียว ซึ่งเดิมพบได้ในป่าของสิงคโปร์ แต่ปัจจุบันน่าจะมีสถานะสูญพันธุ์ในสิงคโปร์แล้ว แหล่งอาศัยตามธรรมชาติของนกกินแมลงหัวสีน้ำตาลคือ ป่าที่ราบลุ่มชื้นเขตร้อน ป่าพรุป่าทุติยภูมิ ป่าปลูก และสวนยางเก่า ในระดับความสูงช่วง ถึง มีข้อเสนอแนะว่าการที่นกกินแมลงหัวสีน้ำตาลชอบอาศัยในป่าสมบูรณ์ (primary forest) เป็นหลักจึงอาจสามารถใช้เป็นตัวบ่งชี้ความสมบูรณ์ของป่าได้ ลักษณะทางกายภาพ นกกินแมลงหัวสีน้ำตาลมีลำตัวยาว และมีน้ำหนักระหว่าง ขนนกมีสีน้ำตาลหม่นด้านบนและด้านล่างเป็นสีขาว ในชนิดย่อยหลักหัวด้านบนเป็นสีน้ำตาลมะกอก มีแถบสีเทาดำใต้ตา และหนวดสีดำหลายเส้นรอบโคนจะงอยปากซึ่งเป็นลักษณะเด่น ตาแดง จะงอยปากล่างสีอ่อนกว่าจะงอยปากบน พฤติกรรม นกกินแมลงหัวสีน้ำตาล กินแมลง ได้แก่ แมลงปีกแข็ง และตั๊กแตน ทำรังและให้อาหารในความสูงตั้งแต่ จากพื้นดิน อ้างอิง กินแมลงหัวสีน้ำตาล
วัดปทีปพลีผล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีพระครูประทีปธรรมารักษ์เป็น เจ้าอาวาส พระครูปลัดจักรพันธ์ ปญฺญาธโร เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาส วัดปทีปพลีผลเริ่มสร้างวัดเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2526 โดยนายทองดีและนางทองอินทร์ ประทีปพลีผล พร้อมด้วยบุตรธิดา ได้ถวายที่ดินเพื่อสร้างสำนักสงฆ์โดยมีเจตนารมณ์เป็นบุญกุศลที่จะทำบุญสถานแห่งนี้ให้เป็นสำนักปฏิบัติธรรมและเผยแพร่ธรรม ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ผู้ขออนุญาตคือนายทองดี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 สภาพวัดมีความสงบร่มรื่น สะอาด และสวยงาม อุโบสถประดิษฐาน พระพุทธทศพล เป็นพระประธาน หล่อองค์พระจากทองเหลือง ภายในรั้วกำแพงแก้วมีเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุตั้งอยู่ด้านทิศตะวันออกของวัด มณฑปพระพุทธสิหิงค์ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์องค์จำลอง ตั้งอยู่ด้านทิศตะวันตกของวัด วิหารหลวงพ่อเหลือประดิษฐานหลวงพ่อเหลือ กล่าวกันว่าตอนสร้างพระประธานในอุโบสถซึ่งเป็นทองเหลือง มีทองเหลืองเหลือ จึงนำมาหล่อพระประธานที่วิหารอีก 1 องค์ และยังสามารถหล่อเป็นพระองค์เล็ก ๆ ได้อีกหลายองค์ มณฑปพระครูพิพิธพัฒนโสภณตั้งอยู่กลางสระน้ำด้านหลังกุฏิที่พักพระสงฆ์ อ้างอิง ปทีปพลีผล
วัดดอนใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านคลองซอยที่ 8 ตำบลลำลูกกา อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่วัด 20 ไร่ 28 ตารางวา พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่มแวดล้อมด้วยที่นา วัดดอนใหญ่เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2453 โดยหลวงโยธานฤบาลและนางสะอาดผู้เป็นภรรยา ถวายที่นาประมาณ 13 ไร่ ต่อมานางเพิ่มได้ถวายที่นาอีก 12 ไร่ ชาวบ้านนิยมเรียกกันว่า วัดกลางคลองแปด ตามชื่อภูมิประเทศที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2465 สิ่งโดดเด่นในวัด คือ อุโบสถเงิน เป็นแบบจัตุรมุข ชาวบ้านขนานนามว่า อุโบสถเงินในปทุมทอง ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระประธานองค์ใหญ่สีขาว นามว่า สมเด็จพระสุวรรณปทุมพุทธพจนวราภรณ์ หรือ หลวงพ่อใจดีมั่งมีศรีสุข วิหารประดิษฐานพระพุทธรูปต่าง ๆ เช่น พระพิฆเณศ พระพรหม องค์ท้าวจตุคามรามเทพ เทพทันใจ พระแม่ธรณี พระสีวลี พระอุปคุต พระพุทธชินราช และไอ้ไข่ ภายในวัดยังมีการสร้างอนุสรณ์ของพระมหากษัตริย์ที่สำคัญอย่างสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระเจ้าตากสินมหาราช และพระปิยมหาราชเป็นต้น ภายนอกบริเวณวัดยังมีบ่อเลี้ยงปลาสำหรับให้อาหารปลาได้ อ้างอิง ดอนใหญ่
วัดเจริญวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 11 บ้านคลองนางหงษ์ ตำบลคลองด่าน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 35 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์มีจำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 62 ตารางวา วัดเจริญวรารามสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2384 โดยมีเจ้านายในราชินิกุลนามว่า เจ้าจอมมารดาชุ่ม (หม่อมน้อย) โปรดให้สร้างขึ้น ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดน้อย ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2509 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ในด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2500 บริเวณที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม แวดล้อมด้วยลำคลอง มีอาคารและเสนาสนะดังนี้ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2509 เจดีย์จำนวน 1 องค์ เป็นแบบอยุธยา กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง ส่วนมากเป็น 2 ชั้น เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาอเนกประสงค์ และศาลาการเปรียญซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2464 ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัดได้แก่ พระประธานในอุโบสถและหลวงพ่อโสธรจำลอง กว้าง 24 นิ้ว และหลวงพ่อปานจำลอง หน้าตักกว้าง 32 นิ้ว อ้างอิง เจริญวราราม
วัดเจริญธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสายไหม เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 10 ไร่ 1 งาน 8 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูพิหารธรรมาทร (ธีรชัย) เป็นเจ้าอาวาส วัดเจริญธรรมารามเป็นวัดที่สร้างขึ้นเพื่อให้เป็นศูนย์การศึกษาและปฏิบัติธรรมทางพุทธศาสนา ดำเนินการสร้างวัดขึ้นโดยคณะกรรมการมูลนิธิการศึกษาพระอภิธรรม มอบหมายให้นายเทียม อุ่มบางตลาด รับดำเนินการขออนุญาตสร้างวัด เดิมได้รับการบริจาคที่ดินให้สร้างวัดเนื้อที่ 4 ไร่ จากนายประสิทธิ์ นายเฉลียว และนายสมบัติ ทองแจ้ง และชาวบ้านบริจาคเงินซื้อเพิ่มเติมอีก 3 ไร่ 1 งาน ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดโดยถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2521 ตั้งชื่อวัดว่า 'วัดเจริญธรรมาราม' ซึ่งสะท้อนความหมายตรงวัตถุประสงค์การสร้างวัด คือ 'วัดที่ให้การศึกษาพระธรรมวินัยเจริญยิ่งขึ้น' วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดเปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2515 ก่อนที่จะประกาศตั้งวัด พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มท่ามกลางทุ่งนา ทางวัดได้ถมที่ให้สูงขึ้นตามลำดับตลอดมา มีถนนซึ่งแยกมาจากถนนพหลโยธินเข้าถึงวัด อาคารเสนาสนะมีอุโบสถกว้าง 4 เมตร ยาว 9 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารไม้พออาศัยทำสังฆกรรมได้ ปัจจุบันมีอุโบสถหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 กุฏิสงฆ์จำนวน 11 หลังซึ่งมีทั้งอาคารคอนกรีต อาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และอาคารไม้ทั้งหลัง ศาลาการเปรียญ และอาคารเรียนพระปรัยัติธรรม ปูชนียวัตถุมีพระประธานปางพุทธกวัก นามว่า เอหิภิกขุ อ้างอิง เจริญธรรมาราม
หมาป่าจอมราชันย์ เป็นละครโทรทัศน์ออนไลน์ปี 2020 นำแสดงโดย หวังต้าลู่ , หลี่ชิ่น , เซียวจ้าน ออกอากาศแบบวันเดียวจบ จำนวน 49 ตอน ในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2020 พร้อมกันทาง Tencent Video , iQiyi , Youku ในประเทศจีน ส่วนในประเทศไทย รับชมได้ทาง Monomax เนื้อเรื่อง หม่าไจซิง (หลี่ชิ่น) บังเอิญพบเด็กหนุ่มคนหนึ่งในหุบเขาหมาป่า เธอตั้งชื่อให้เขาว่า หลางไจ่ (หวังต้าลู่) ทั้งคู่เที่ยวเล่นกันอย่างมีความสุข แต่แล้ววันหนึ่งเกิดเหตุไม่คาดฝันเมื่อฝูงหมาป่าถูกไล่ล่า หลางไจ่เสียสละช่วยหมาป่าตัวน้อยแต่กลับตกลงไปในเหวลึกและหายตัวไป ผ่านไป 8 ปี หม่าไจซิงก็ได้มาพบกับหลางไจ่อีกครั้ง แต่เขากลายเป็น ป๋อหวัง องค์ชายที่มีสถานะสูงส่งและคิดว่าเธอเป็นผู้ทรยศ ตัวละคร ตัวละครหลัก + นักแสดง ตัวละคร แนะนำตัวละคร หวังต้าลู่ หลางไจ่ / ฉู่โหย่วเหวิน / ป๋อหวัง หลี่ชิ่น หม่าไจซิง เซียวจ้าน จี๋ชง / หลี่จี๋เหยา ซินจื่อเหล่ย เหยาจี ติงโหย่วไต้ ฉู่ขุย กัวซูเหยา องค์หญิงเป่าน่า หลินโย่วเวย ฉู่โหย่วกุย องค์ชายรอง ลูกชายของฉู่ขุย กับนางคณิกา มีความคับแค้นใจที่ชาติกำเนิดต่ำต้อยพี่น้องคนอื่นๆ ตัวละครสนับสนุน ตระกูลฉู่/แคว้นหยาง + นักแสดง ตัวละคร แนะนำตัวละคร หวังเจียอี ฉู่โหย่วเจิน องค์ชายสี่ ลูกชายของฉู่ขุย กับฮองเฮา ถูกส่งไปเป็นตัวประกันที่เผ่าซีฐานตั้งแต่เด็ก หลิวซ่วยเหลียง ฉู่โหย่ว องค์ชายใหญ่ จางซิน เหวินเยี่ยน จ้าวชุยเว่ย ไห่เตี๋ย หม่าตงเฉิ ม่อเซียว กัวเหยียนเหยียน จิ้งฉู่ฉู่ ชายาของ ฉู่โหย่วกุ้ย จิตใจดี มีเมตตา หม่าเจี๋ย จางจิ่น จางกงกง คนรับใช้ของฉู่ขุย ไป๋ซี จื่อเฉิน คนรับใช้ของเหยาจี หลี่เฉินโฮ่ว หยางโฮ่ว แม่ทัพตระกูลหยาง มีศักดิ์เป็นน้าชายขององค์ชายสี่ ฉู่โหย่วเจิน เฟิงต้าลู่ จิ้งเสียง มีศักดิ์เป็นพ่อตาของ ฉู่โหย่วกุ้ย ตระกูลหม่า + นักแสดง ตัวละคร หมายเหตุ จางหงน่า หม่าจิ้ง หลี่หลง หม่าเสียหาน เหยียนซื่อกุ้ย หม่าอิง ฟู่เหล่ย หม่าเฟิงเฉิง ซ่งเหวินจั้ว หม่าจวิ้น ตระกูลหลี่/แคว้นจิ้น + นักแสดง ตัวละคร หมายเหตุ สือเหลียง จิ้นอ๋อง กงเจิ้งหนาน หลี่จื่อฉี เพลงประกอบละคร + ชื่อเพลงภาษาจีน นักร้อง ผู้ประพันธ์ เรียบเรียง , ทำนอง หมายเหตุ 我是谁 Who Am I 蔡依林(Jolin Tsai) & Jony J 梁锦兴 MOURICE、KINGMING เพลงเปิด 倒流 Turn Back Time 蔡依林 陈俐安、葛大为 宋念宇 เพลงปิด 对立面 Opposite 蔡依林 子源 KINGMING 石头 Stone 黄仁德 陈信延 GEM 再一天 One More Day 郭书瑶 徐旻铃 ROAL、MIIII 天狼星 Sirius 宋念宇 HUSH MOURICE、KINGMING Never Vivien Loh เบื้องหลัง ตอนถ่ายทำที่แชงกรีล่าการเข้าห้องน้ำเป็นเรื่องลำบากมากเพราะสถานอยู่ไกลและไม่มีห้องน้ำอยู่ใกล้ ๆ นักแสดงต้องอดกลั้นให้มากที่สุด พวกเขาต้องหยุดเพื่อเข้าห้องน้ำและใช้เวลา 40 นาทีในการเดินทางไปเข้าห้องน้ำ เฉินอวี้ซานรู้สึกว่าฉากหิมะสวยงามมากระหว่างการถ่ายทำในแชงกรีลาเธอจึงใช้ฉากนี้เพื่อพานักแสดงนำออกไปถ่ายทำบางฉากที่สามารถใช้ในการเปิดและปิดภาพยนตร์ได้ แต่ฉากนั้นไม่ปรากฏในซีรีส์เรื่องนี้ อ้างอิง
วัดพุทธภาวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านตะกาด ตำบลท้ายบ้านใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 20 ไร่ วัดพุทธภาวนารามสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2531 โดยมีผู้มีจิตศรัทธา 2 ตระกูล มีความประสงค์จะสร้างวัดขึ้นเพื่อถวายให้อยู่ในความอุปถัมภ์ของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ฟื้น ชุตินฺธโร) เจ้าอาวาสวัดสามพระยาวรวิหาร และเพื่อเป็นที่พำนักของพระภิกษุสงฆ์และสามเณร โดยได้บริจาคทรัพย์เท่า ๆ กันจาก 2 ตระกูล ตระกูลแรกคือ ตระกูลนายอิ่ม นางขันทอง นายเกษม นางสาวสุเขมา นุชประมูล อีกตระกูลคือ ตระกูลนางฉันทิพย์ กลิ่นโสภณ และญาติผู้ใหญ่พร้อมด้วยมิตรสหาย ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2536 อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 11 เมตร ยาว 32 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 36 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงจัตุรมุข 2 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 หอสวดมนต์ กว้าง 15 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กใช้ครึ่งตึกครึ่งไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 กุฏิสงฆ์ จำนวน 16 หลัง เป็นอาคารครึ่งไม้ วิหาร กว้าง 20 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 15 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กครึ่งตึกครึ่งไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเหล็กทั้งหลัง อ้างอิง พุทธภาวนาราม
วัดบางพูดนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ อาณาเขตทิศเหนือยาว 200 เมตร ติดต่อกับที่เอกชน ทิศตะวันออกยาว 100 เมตร ติดต่อกับซอยสุขาประชาสรรค์ 2 ซอย 21 ทิศใต้ยาว 200 เมตร ติดต่อกับถนนสุขาประชาสรรค์ 2 และคลองบางพูด และทิศตะวันตกยาว 100 เมตร ติดต่อกับคลองอ้อมเกาะ วัดบางพูดนอกสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2140 ไม่ทราบประวัติผู้สร้างวัด ที่ได้นามเช่นนั้นเพราะวัดตั้งอยู่ริมคลองบางพูดและที่บ้านบางพูด จึงได้รับการขนานนามตามภูมิประเทศที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2190 อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2140 ลักษณะทรงไทยแบบเก่า มีช่องประตู 3 ประตู ด้านหน้า 1 ประตู ด้านหลัง 2 ประตู ไม่มีหน้าต่าง กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารและครึ่งตึกครึ่งไม้ ทรงไทยประยุกต์ หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมีพระประธานในพระอุโบสถ มีพระพุทธรูปนั่งปางสมาธิ เป็นพระพุทธรูปเก่าอายุมากกว่า 200 ปี นอกจากนั้น บริเวณวัดยังมีรูปปั้นพระฤๅษี พระสีวลี พระประจำวันเกิดปางต่าง ๆ และช้างพลายมหามงคล วัดบางพูดนอกยังมีวัตถุมงคล พระเครื่อง และเครื่องรางตะกรุดมหาระงับให้ผู้สนใจบูชาอีกด้วย ทางวัดเปิดคลินิกแพทย์ทางเลือกด้วยการฝังเข็มรักษาโรคต่าง ๆ รับรักษาโรคเบาหวาน ความดัน อัมพฤกษ์ อัมพาต และอื่น ๆ รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการมุ้ย พระอธิการไพร ปคุโณ พระครูนนทพุทธิสาร (สนั่น พุทฺธิสาโร) พ.ศ. 2521–2524 พระปลัดบุญแถม โชติวํโส พ.ศ. 2524–2529 พระสมุห์สมพงษ์ สุทฺธจิตฺโต อ้างอิง บางพูดนอก บางพูดนอก
วัดประยงค์กิตติวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองสิบสอง เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร วัดประยงค์กิตติวนาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดหลวงพ่อเพชร ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2557 แต่เดิมบริเวณตั้งวัดเป็นป่ากกและบ่อปลาซึ่งพระครูวินัยธรพชร ฐานกโร หรือพระอาจารย์เพชร ได้ธุดงค์มาปักกลด ณ สถานที่แห่งนี้เมื่อ พ.ศ. 2549 ต่อมาศิษยานุศิษย์ได้แนะนำให้รู้จักกับเจ้าของที่ดิน คือ คุณประยงค์ เหมกรณ์ และด้วยความเลื่อมใสศรัทธาจึงได้บริจาคที่ดินจำนวน 2 ไร่ เพื่อตั้งสำนักสงฆ์ โดยอุทิศส่วนกุศลให้กับคุณกิตติ เหมกรณ์ ซึ่งเป็นลูกชาย ด้วยเหตุนี้จึงใช้ชื่อว่า สำนักสงฆ์ประยงค์กิตติวนาราม ต่อมาได้รับสถานะเป็นวัด สิ่งโดดเด่นของวัด คือ ครุฑตัวแดงห่มทองขนาดสูง 5 เมตร ตั้งอยู่หน้าวัด อุโบสถขนาดใหญ่สีครีมซึ่งสร้างเสร็จราว พ.ศ. 2556 เป็นอุโบสถจัตุรมุข วัดมีรูปปั้นพระมหากัสสปะ กุฏิไม้ขนาดเล็กทรงไทยหลายหลังอยู่ถัดไปจากอุโบสถขนาดใหญ่และกุฏิไม้ขนาดใหญ่ 1 หลัง รูปปั้นหลวงปู่ทวดขนาดใหญ่ ซึ่งถือว่าเป็นหลวงพ่อทวดเหยียบน้ำทะเลจืดที่ใหญ่ที่สุดในกรุงเทพ รายล้อมไปด้วยต้นไม้และอาคาร นอกจากนี้ยังมีพระศรีอริยเมตไตรย ความสูง 15 เมตร ปิดทองทั้งองค์ด้วยทองคำแท้ อยู่ด้านในของวัดติดกับสำนักงานวัดประยงค์ ภายในวัดบรรยากาศร่มรื่น ห้องน้ำสะอาด กำหนดเขตสังฆาวาสห้ามให้ฆราวาสเข้าชัดเจน ปัจจุบัน พระใบฎีกาสมนึก สุทธสีโล ผู้ช่วยเจ้าอาวาสเป็นผู้รักษาการเจ้าอาวาส อ้างอิง ประยงค์กิตติวนาราม
วัดหนองนกไข่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองนกไข่ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 22 ไร่ 5 งาน 7 ตารางวา วัดหนองนกไข่ตั้งเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2505 โดยมีนายแก้ว และนางตองศรีจินดา เป็นผู้บริจาคที่ดินจำนวน 23 ไร่ และมีนายพะยอม หลานชายนายแก้ว เป็นผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัดและตั้งวัด เดิมที่ตั้งของตำบลหนองนกไข่มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นหนองน้ำ มีนกต่าง ๆ มาหากินและอาศัยอยู่ จนออกไข่ออกลูกออกหลานเป็นจำนวนมาก จึงตั้งชื่อวัดว่า 'วัดหนองนกไข่' ให้สอดคล้องกับภูมิประเทศตามธรรมชาติของท้องถิ่น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2510 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2542 อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถกว้าง 17.50 เมตร ยาว 48 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 33 เมตร ยาว 42 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น ทรงจัตุรมุข หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 16.50 เมตร ยาว 50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก นอกจากนี้ยังมี หอพระ หอระฆัง ศาลาเจ้าแม่กวนอิม และวิหารสี่ทหารเสือ ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ พระพุทธชินราชจำลอง ขนาดหน้าตักกว้าง 89 นิ้ว อนุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินขนาดเท่าองค์จริง ประดิษฐานอยู่ที่ลานวัด พระสีวลีสูง 6 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 รูปเจ้าแม่กวนอิมสูง 6 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 รายนามเจ้าอาวาส พระครูสาครปัญญาคุณ พระอธิการสมชาย ธมมกาโม พระครูคุณาภรณ์ อ้างอิง หนองนกไข่
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางจาก เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 9 ไร่ วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ประชาชนนิยมเรียกว่า วัดโคก สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2440 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร โดยมีนายปั้นและนายผ่องเป็นผู้กราบทูลขอพระราชทานวิสุงคามสีมา สันนิษฐานว่าทั้งสองท่านน่าจะมีส่วนสำคัญในการสร้างวัดมาแต่เดิม ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม และมีโรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธาธรรมตั้งอยู่ในเขตที่ดินวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.06 เมตร ยาว 19.44 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง ส่วนมากสร้างด้วยไม้ วิหารจัตุรมุขกว้าง 13.50 เมตร ยาว 13.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 ศาลาการเปรียญกว้าง 20 เมตร ยาว 22.60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 หอระฆัง ศาลาผิวพึ่งมี หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 ศาลาธรรมสังเวช ศาลาแย้มสวรล ศาลาโรงประกอบอาหาร สุสาน และฌาปนสถาน รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการคร้าม สุวรรณสรณ์ พระครูบวรธรรมกิจ (เพียร พันธุทุ้ย ปวโร) พระครูพิจิตรพัฒนวิธาน (ชัยวัฒน์ วฑฺฒโน) พระครูวิบูลวรานุกิจ (ประทีป พันธ์กุ้ย ฐิตปทีโป) อ้างอิง ราษฎร์ศรัทธาธรรม
วัดตาล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 1 บ้านตาล ตำบลบางตะไนย์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี วัดตาลสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2322 โดยชาวมอญที่อพยพเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ได้ร่วมกันสร้างวัดนี้ เนื่องจากชาวมอญที่มาตั้งหลักแหล่งอยู่ในบริเวณนี้มาจากกวานตาหรือบ้านตาลซึ่งเป็นตำบลหนึ่งในเมืองมอญ และในบริเวณที่สร้างวัดมีต้นตาลมากเหมือนเช่นที่บ้านตาลในเมืองมอญ จึงเรียกชื่อวัดว่า 'วัดตาล' (หรือ 'เภี่ยะตา' ในภาษามอญ) ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2371 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าพระยามหาโยธา (ทอเรียะ คชเสนี) นำชาวมอญเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร จึงโปรดเกล้าฯ ให้มาอยู่บริเวณใกล้วัดตาลและวัดบางตะไนย์ วัดตาลได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2423 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2322 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัยและพระประธานประจำหอสวดมนต์ เป็นพระปางมารวิชัย สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย พระประธานในอุโบสถ วัดตาล อ้างอิง ตาล ตาล
วัดศรีรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 2 บ้านบางพัง ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ริมฝั่งแม่น้ำมีปลาน้ำจืดจำนวนมาก จนได้ชื่อว่า วังมัจฉา วัดศรีรัตนารามสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2305 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย ไม่ทราบนามของผู้สร้าง ชาวบ้านนิยมเรียกชื่อวัดว่า วัดบางพัง ตามชื่อท้องที่ตั้งวัด คือ บ้านบางพังซึ่งมักถูกกระแสน้ำกัดเซาะพังตลอดเวลา ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น 'วัดศรีรัตนาราม' วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2307 อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2510 ภายในอุโบสถมีภาพเขียนเรื่องอดีตพระพุทธเจ้าตามความเชื่อมอญ พระมาลัย และพระพุทธปฏิมากร และกุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ส่วนปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ พร้อมด้วยพระปางต่าง ๆ อีก 7 องค์ ในวิหารมี 6 องค์ เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง 1 องค์ สร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย อยู่ที่ด้านหน้าพระอุโบสถ ประชาชนมักมาสักการะรูปปั้นหลวงพ่อแฉ่ง สีลปัญโญ ซึ่งเป็นเกจิอาจารย์ชื่อดังในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ท่านสร้างวัตถุมงคลทั้งพระเนื้อผงพิมพ์ทรงสัตว์ต่าง ๆ หลายประเภททั้งพิมพ์ใหญ่ พิมพ์กลาง พิมพ์เล็ก พิมพ์สามเหรียญ เนื้อผง พระรอด ตะกรุด ผ้ายันต์ธง ทรายเสก พระกริ่ง พระชัยวัฒน์ พระประจำวัน นางกวัก พระพุทธกวักสามเหลี่ยม และพระสีวลีชนิดบูชาและคล้องคอ ริมแม่น้ำเจ้าพระยาหน้าวัดศรีรัตนาราม มีเรือสำเภาก่ออิฐถือปูนยาวประมาณ 7 เมตร สร้างตามคติความเชื่อชาวมอญ ภายในเรือมีเจดีย์ 3 องค์ ซึ่งหมายถึง พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ รายนามเจ้าอาวาส พระอธิการเจริญ หลวงพ่อแฉ่ง สีลปัญโญ พระอธิการประมวล ปวัฑฒโน พระอธิการอินทร์ อกตมโล อ้างอิง ศรีรัตนาราม ศรีรัตนาราม