Nr. 4.
Kirchlicher Anzeiger für die Diözese Luxemburg, 1876-01-16 00:00:00

Nr. 4. DE BINATIONE. H. CAPALTI, S. R. C. Binatio nunquam licita est, si alius sacerdos extraordinaria vice in ecclesia parochiali vel in ecclesia filiali infra parochiam eadem die celebravit aut celebraturus est, nisi forsan ob aliquam causam januis clausis celebret. Concedi solunnnodo potest binatio in diebus dorainicis et festis pracceptis et juxta teuerem facultatis Nobis a Sede Apostolica concessae „ex gravissimis et urgentissimis causis super quibus conscientia Nostra graviter oncratur." Ex quibus sequitur, binationes in diebus festivis abrogatis , quamvis in cboro celebrentur, et in omnibus diebus, in quibus non est obligatio audiendi Sacrum, permitti non posse. Sacei'dotes, quibus pro diebus dorainicis et festivis facultas binandi concessa est, juxta statuta Diœcesis et teuerem instrument! binationis in utraque missa verbum Dei prœdicare tenentur. Circa applicationem Missœ per sacerdotem qui binam célébrât Missam et circa purificationcm calicis S. Rituum Congregatio duo edidit décréta, quœ ad singulorum, quorum interest, notitiam, hisce in me- moriam revocamus. 1. Decretum quoad Missœ applieationem et Stipendium. Dubia dirimenda hœc erant: a) An parochus, qui duas parochias regit, et ideo bis in die célébrât, utrique parochiœ suam Missam applicare teneatur, non obstante redituum exiguitate? b) An parochus, qui una eademque in parochia bis eadem die célébrât, utramque Missam populo sibi coinmisso gratis applicare omnino teneatur? c) An Vicarii aut alii sacerdotes curam animarum non habentes, si quando bis in die celebrent, ut fit quandoque, seu ut numéro sufficienti Missœ in ecclesia parochiali celebrentur, seu ut hospitalia, car- ceres, Sanctimonialium Conventus Missa non careant, secundam et ipsi Missam populo gratis applicare teneantur? Et quatenus affirmative ad 1. 2. et 3. d) An et quomodo concedendum sit parochis, qui diebus dominicis aliisque bis célébrant, ut unius Missœ liberam babeant applieationem et Stipendium pro ea recipere valeant? a) An et quomodo idem concedendum sit sacerdotibus, curam animarum non habentibus, quoad utramque missam? f) An et quomodo concedenda sit absolutio quoad prœteritum? S. R. C. die 25. Septembris 1858 ad supradicta dubia rescripsit: Ad primum: Affirmative. Ad secundum : Negative , fr ma prdhibitione recipicndi éleemosynam pro secunda Hissa. Ad tertium: Negative, quatenus animarum curam non babeant, firma Semper prohibitione recipiendi elee- mosynam pro secunda Missa. Ad quartum: Negative et TJpiscopus provideat ad formam Constitutionis Benedicti XIV: Cum souper oblatas § 8. Ad quintum: Provisum in tertio. Ad sextum: Celebruta unica Missa ab unoquoque affirmative, facto verbo cum Sanctissimo (Pâtre). II Decretum, quod prœscripit, quœ circa Calicis purificationem observanda sunt, sic sonat: Pluies nuper diversarum diœcesium R"'1 Antistites, nimirum Compostellanus et Salamantinus in His- pania, Alexiensis in Albania et Meldensis in Gallia, atten lentes rigorosam executionem Dtcreti ab bac S. Rituum Congregatione lati in Ebusitana die 16. Sept, anni 1815, de uno tantum calice adbibendo sacerdotibus, pluies missas ob necessitatem populi fidelis eadem die celebraturis, gravibus admodum diffi- cultatibus subjici, quum sacerdos alteram Missam non in ipsa ecclesia, ubi primam celcbravit, sed in alla, longe dissita, cogitur offerre; insuper vero advertentes morem, duos adhibendi calices non modo universalem esse in Hispania et Gallia, sed etiam adeo veterem, ut omnem hominum memoriam facile excedat : ad banc Apostolicam Sedem pro modificatione prœfati Decreti certa impetranda régula quam tuto sequi posât, confugerunt. Ut oblatarum bac de re a prœdictis Antistitibus precum débita ratio haberetur, duo bac concinnata sunt dubia silicet: Dubium 1. An retinendus sit usus, qui dicitur vigere in diœcesibus Compostellana et Salamantina, ueenon in diœcesi Meldensi et in aliis Gallicis diœcesibus, vel sit permittendus alibi, adhibendi scilicet ob peculiares rationes duos calices, quum sacerdos duas célébrât missas eadem die in ecclesiis longe dissitis. Dubium 2. Et quatenus ob peculiares circumstantias hujusmodi usus retinendus sit, vel permittendus, quid servandum circa purificationem primi calicis, ut et reverentiae Sacramento débita consulatur, et sa- cerdos jejunus maneat pro secunda missa, habita ratione peculiarium circurastantiarum, qua; tarn in primo, quam prœcipue in secundo supplici libello exponuntur. Jam vero quuin dubia isthme Emus et Rmus D. Cardinalis Gabriel della Genga Sermattei expendendo proposuerit in ordinariis S. R. C. comitiis, anno superiori 1857, die 12. Sept., ad Vaticanum habitis, Erai et Rmi Patres, sacris tuendis ritibus prmpositi, omnibus mature perpensis, habitaque prœ oculis docta et laboriosa elueub ratione, quam R. D. Joannes Carazza, alter ex apostolicarum cmremoniarum magistris de suo voto antea requisitus, desuper confecerat, respondendum censuerunt : Ad dubium 1. Usum duorum calicum in casu posse permi tti. Ad dubium 2. Ad meutern. Mens est, ut conficiatur instruetio. Ejusmodi autem instruetio, quam ad mentem et ex mandate S. Congregationis idem Emus et Rmus Cardinalis della Genga Sermattei una cum R. pl. D. Andrea Maria Frattini sacra; Fidei Promotore digessit, est prout sequitur: Quando sacerdos eadem die duas missas dissitis in locis celebrare debet, in prima, dum divinum sanguinem sumit, eum diligentissime sorbeat. Exinde super corporali ponat calicem et palla tegit, ac junetis manibus in medio altari dicat; Qnod ore sumpsimus etc. et subinde (in alio) aqua; vasculo digitos lavet dicens : Corpus tuum etc. et abstergat manus. Hisce peractis calicem, super corporali manentem adhue, de- dueta palla, cooperiat, ceu moris est, scilicet primum purificatorio linteo, deinde patena ac palla et demum velo. Post hœc Missam prosequatur, et complété ultimo Evangelio, rursus stet in medio altaris et detecto calice inspiciat, an aliquid divini Sanguinis necne ad im um se reeeperit, quod plerumque continget. Quamvis enim sacra; species primum sedulo sorptae sint, tarnen dum sumuntur, quum particulse, qua; circum sunt, uwlequaque sursum deferantur, nonnisi deposito calice ad imum redeunt. Si itaque divini Sanguinis gutta qumdam supersit adhnc, ea rursus ac diligenter absorbeatur et quidem ex ea parte, qua ille primum sumptus est. Quod nullimode omittendum est, quia sacrificium moraliter durât et superex- stantibus adhuc, vini speciebus ex divino prseeepto compleii debet. Postmodum sacerdos in ipsum calicem tantum saltem aquœ fundat, quantum prius vini posuerat, eamque circumactam, ex eadem parte, qua S. Sanguinem biberat, in paratum vas demittat. Calicem subinde ipsum purificatorio linteo abstergat, ac demum cooperiat, uti alias fit, atque ab altari decedat. Depositis sacris vestibus et gratiarum actione compléta, aqua e calice deinissa pro rerum adjunetis vel ad diem crastinum servetur (si nempe eo rursus sacerdos redeat Missam habiturus) et in secunda purificatione (i. e. in Missa alterius diei) in calicem demittatur, vel gossipio aut stupa absorpta comburatur, vel in sacrario, si Sit exsiccanda, relinquatur, vel demittatur in piscinam. Quum autem calix quo sacerdos primum est usus, purificatus jam sit, si ille ipso pro altera Missa indigeat, eum secum deferat, secus vero in altera Missa diverse calice uti poterit. De quibus omnibus facta postmodum SS. D. N. Pio PP. IX. per subscriptum Secretarium fideli relatione, Sanctitas Sua resolutionem Sacra Congregationis cum adnexa instruetione approbare dignata est. Die 11. Marth 1858. C. Episc Alban. Card. Patrizi S. R. C. Prajf. Secretarius.