Om Bour.
D'Wäschfra., 1873-10-18 00:00:00

Om Bour. D'Mimi. Huos de nach neischt beeren: zu Rodange soll jo c Wonner gescbit sin. De Paschtoer huot et schons un de Beschof rapportéert — t' soll eng Fra do sin, dé mal de fennef Wonne' Christi behalft ass D'Kètté. behafft wor, Mimi, dann wé d'Fra èppes vum Här Procurair huot schwätzen beeren, du woren op èmôl kèng Wonne' mé do. D'Mimi. Gesei, gesei ! A wé huot dé Affaire sech dann ? D'Kètté. C'est tout simple, Mimi. T'ass èng Fra do, dé schons lang de Nuom huot, sie hätt dé fennef Wonne Christi, an a' bestemmten Dèg géf d'Blut eraus lâfen. Wé et schengt, huot de Paschtoer sech vun dèm Wcib iwerdubbcre' gelöst, dann en huot dem Beschof schons e puor Môl driwer reféréert. En Dokter aus der Emgégend, — ech mènge' vu' Pétangen — huot d'Sàch ennersieht — an neischt gesôt, bis e jongen Dokter, dèn e gudde Frend vum Paschtoer ass, vun dèm Wonner gebeert huot. Wàt geschôch ? — Den Dokter kemmt bei de Paschtoer, — e lest sech d'Sàch vcrzièhlcn — an e fènkt hèderhârt un ze lachen. « Du wärs dach dem Beschof neischt esö rapportéert hun ?» — « Mais dach, » söt de Paschtoer, « ech si' menger Such ze vill sicher. » — « Eh ben, tu vas voir, wé ech dèr Zara liir fennef Wonnen eraus dreiwe wärt ! Mtior de Muorgeii gin ech bei se. » An esô gong et och. Mais Owes bat d'Kèchin am Duoref verzièhlt, et war en Deiwels-Dokter beim Här, dèn net un dât Wonncr glèwe géf, — an duorop hin hâten sech d'Frâleit vnm ganzen Duoref bei der Fra hirem Haus versammelt, fir den « Deiwels-Öokter » gehéereg ze empfènken. Mais den Dokter huot d'Frâleit rechts a lenks op d'Seit gestôst, an hiè' gong an d'Haus an bei d'Fra. Dé wosst natirlech dass e kwém, a' fir senger Iass ze gin, sôt se him, et war vill ze fréh, — e soll senger Wèh goen, a, gént èng Auer crem kommen, Mais mei gudden Dokter wor méh gescheit, — hièn ass net méh gewacht, besonnesch wé d'Fra em hir Hänn gewisen hât, wô e klôr an deitlech gesin huot, dass sic sech express dra" geschniden hât. — D'Fra gôf onrôech, — sie huot d'Hänn alt iwerenè' geriwen, — fir sech d'Haut ma'm Nôl opzereiszen, — mais den Dokter huot er dû d'Ärem u'gehâlen an se net méh fuooe gelöst. Et gôf zwièlef Aucr, — et huot èng Aucr geschloen — — t'huot sech kee' Blut gcwisen. Du gong dem Dokter d'Gedohl aus. « VIeijo, Här Dokter, sôt d'Fra ganz schimmcg, «ech hu'v'Ieicht net gut genoch gebièd, dass et duorfir a us bleift ! » « Iléert, Frèchen, » sôt dû den Dokter, bièd e puor Gesètzer vum Rôsekranz, fir dass dàt Wonner net méh gescbit; da' wann ech nèsz èppes beeren, da get der mat sechs Gandarmen no Letzcbureg bei den Här Procureur geteert, — de wärt ièch èr Wonne' sciions hèlen. » Domat gong den Dokter fort, an zenterhièr sin der Fra hir 'ennef Wonnen ewé ewèch geblosen ! — D'Mimi. TsoJl è' soen, et war net migelech ! — A wàt sôt dann de Paschtoer duorzô ? — D'Kètté. Dèn huot sech dichteg geschuomt an der Fra gesot, sie breicht net méh beichten a' kommunicéeren zc kommen ! D'Mimi. Doma t bât en nach kee Frang ! D'Kètté. Par hât en sech greisselech blaméert ! — 3n ber Republik Meriko ist die Trennung der Ki rch e vom Staate prollamirt, sind die K l ö st e r a u f g e h o b e n und die Iefnlten vcriagt °H«r'Breisdorff, ich wittere Morgenluft, - Sie nicht!!