Om Hèsselbour zu Hollerich.
D'Wäschfra., 1878-04-20 00:00:00

Om Hèsselbour zu Hollerich. j97.cn. Kt mn ss en ièwel soen wâl Recht ass, Grét, mir htm c feinen Här lir Paschtoer, an onse Kaplou gét cm kéng G rimmel ans «ler Wèh, mir kenne stolz op se sin , an ech weit weiten, dass kéng Por am ganze Land esô echt Hären huot. D'Grét. Jo, gchwètZ mer nach èppes dervun, de Kaplon gel «lein Paschtoer net aus der Wèh, an de Pascht«!! r lés/l dem Kapion neischt no, et sin zwe Grobianen. D'Lén Geh, du Imos ièwel èmol en affronléerte Mond, wo kanns de dach eso èppes nemmen «lenken, geschweigs dann nach SOen.; d'Leit si' grob a frech, a wann onse lili'ier oeli nim«n« «di Mnl kèng Häuschen undet, dann a>s et net ànerscht, als >la>s e muss èntweren, wé an «I«' Besch gerufft gel. D'Grét. Da wart Leu, da' well cell dach emôl eng »erzielen, an eng wo u-eiscbl ilru' gehn n ass, «l ass I« «Ici Godes nemmen /«• vill wöer. E Somleg acht Dég kvvùm de W en•h Valanteng Owendti an d'Andacbt an e stellt sech bannen an d'Kirech, ma'm Beck «rider «l'Mauer, v»c et dèae jonge Borscbten Lir Marieer ass. Wahrend <!»■>• Andacht ass den Här Molitor durecli d'Kirech crol gangen, tir /.«■ kucken, wie' leide gél. Klei wé en de > alanleng do •eh, gél e bei eil an e sohlet «in eng fest an d'Geslcht, ont «la-s «I«' Jong èppes vermacht hat. D'Lén. Dàt elo MS gef «ler e Bengel an d'lland a Scheck se bin d'Bréd besehen . «làt glèwen ech net ; de nuerseh Valanieng ass , besgen sturazeg, an c w«rd wuol èppes an der Kirch gemacht hun, wàt sech net gescheckt huot; wabrsebein'eeh hun dé Borschten, de Valanteng an seng Kornernten . hart gelacht a gesckwàl, an dé àner Leit an birer Andacht gestéeit, SO dass den Har Peschtöer em huot missen èng gin. Kl wetz è jo, wé dut D'Gret. Abc, ech kann der versicheren , dass dàt de Kall ml ass. De > alanteng ass alt ewé d'Jongen alleguort, fsô lang wé se net aus de Lemmelsjoeiv sin, a vun senge Kornernten wor emol ken do, an e stong mudderséleg elèng, an en liât guor a glàt neischt gemacht. An iwerhapt, ech mengen et war schons sehen g noch, wann esô e Joug, dèn dest Joer gezuen huot, an «ler Zeit, wô seng Komcraten am Wirthshaus setzen a' mat der Kàrt spillen a Béer drcnken, a lir crem op ons Uièd ze kommen, du " frot de Valanteng «le Pasclitöer, lir wàl ass en hiè' geschloen hält a wàt e gemacht liai!, lèwel, aplàtz ze èntweren, gôf de Paschtoer cm «ler nach zwô, dass cm Mond an i\uos geblnt huot. D'Lén. Mais wàt huot >!>> Jnng dann ilt'i gesot? D'Grét. Esô vill ewés du, du wars net derbei, ièwel en ass hé m gang« n an en huol seligem Pap «làt verzieh, dèn ièwel weider neischt drop gin huot, wèll eu duocht oeh, «le Joug mist rppes vermächt hun. bis harrneno dé àner Leit dem Dem et och esô verzieh hun, wé «le Valanteng. D'Lén. Abc, «là! wor ml sehen vum Här Molitor, ech hält dàt senger Lièwen net gemént. D'Grét. Net elèng wor et net sehen, et wor esôguor am héchste Grad nideiträchteg, weil «I«' Paschtoer «Irct dèm aie Wènner llàsz no zen ter «ler Zeit, wô d Gendarmen en Hör aus dem Gemèmj an onse Paschtoer Nuots no halef Nuocht nach bu' missen bei Glodl's un, Gare erausdreiwen, an— D'Lén (lallt cm an d'Rièd). Jeses Maria, onse Paschtoer Nuots no zwièlel Aver nach am Wirthshaus. D'Grét. Jo, an de Weimer wor oeh do, «le wor vun ènger Hès kom, ièwel de sôsz an der Wirthsstuff an dèn Här mat dem Här Iraschtôer sôszen an «ler salle-à-mager, tir dass dé àner Leit se net sollte gesin, a wé se op d'Strosz kwômen, dû sot «le Wènner : EUo wellt ech, «I tîcn«larmen halten ons e Procè—vcibal gemacht! — A lir wàt wells du dann dàt? frot «le Paschtoer. — Mais lir dass d'Leit gesin hätten, dass «lir Nuots no zwièief Aver oeh nach am Wirthshaus setzt, aplàtz dass «ler an érem Ilètt sollt leien. D'Lén. An «luorlir soll den Här Moliioi «lein Wènner en llàss noilroeu, «làt gléwen ech net l'un eso èngeii guden llitr. D'tint. Jo, an 't ass ièwel esô, a wèll de Paschloer dent aie Wènner neischt inàehe kann, duorlir müssen d'Kanner et ausdrenken, Allerhélegendâg huot eu och W ènnersch hirt jengst Mèdchen bei «ler Communion iwersehloen, d Kant WOSt oeh net wuorlir. Awé cl, hein hwi'iui, huot et es«) gekrascht, gèlt dàt ass jo éng Schàn , biss sei Bruder bei «le Paschtoer gàngeu ass, an e gel'rot huot, wuorlir bien seng Schwester bei der Communion iwersehloen hfitt. An du krùt en zur Kniwert, wèll seng Schwester d'Kiiiness gedanzt hält. Nun dènk «ler emol un , do huot dàt Kant «rKiriness mat sengem hruder eng K< er rondereni GESPRONGEN, l'un «lanzen ass emol kéng tiièd, wèll (làt Mèdchen kann nach haut net «lanzen. Iwerhapt ass jo d' Dan/.en kèngSi-nii, wèll soss hait den 11. Langers, «le Paschtoer aus dem t.ronn, dèn eso mat den Allerthiimer handelt, net prièdege kennen : d'Mutter Gottes h litt och op der Hochzeit ZU Kanaan gedanzt, ièwel sie hält net gedanzt, i'Wi: sc haut dan/en, sie hält eso gedanzt (an dû huot en op der Kanzel gewisen, wé d'Mutter Gottes gedanzt bunt). Gèlt, an de grennesche Paschtoer muss dàt jo och wessen, will dèn ass jo esô gescheit wé den Här Molitor, mais net grad esô lemmelzech. — An t ass ewé ech der soen , de Paschtoer huot o Pick op de Weimer, an d'Kanner gin chicanéert derflr, w<> an et nemmc kann dunu. D'Lén. Du mci liott, wann dé géschlelech Hären et esô machen, da' brauch en sech net méh iwert dé âner Leit te wonneren, wann en dèm âner sein Deiwel ass. D'iirét. Ainsi soit-il.