Zu Habscht om Bour.
D'Wäschfra., 1874-10-31 00:00:00

Zu Habscht om Bour. D'Mumm Ses. Huos' de nach neischt héeren, mer solle jo 010 esô ausgeezéhent Kapp an onse Cons;il krécn ? D'Kètté. Wàts de net sus, a wât machen se da mat deene gudden aie brave Conseiljécn, dé elo schon esô lang trei fir ons gehalen hun? D'Mumm Ses. Oh du dommt Steck], huos de dann nach neischt héeren vun deene Schwnngereien, dé se t'ièschter gemacht hun, esôguor sie solle mat de Gendarmen fovtgeféert gin, also kanns de der firstèllen, dasz et himmelschreiend as::, ewèll du musz wessen, mir hun esô deck gescheit Leit zu Habscht, dé net vu Schongnöl gemacht sin, an dé ganz gut weszen, wât I)ôlsen, o wât lâszleg Sen ass. D'Kètté. Ech wellt dach gière weszen, wât se solle gemacht hun, da*z se aussetze kommen. D'Mumm dés. Va lauschter emol. Bei der lèschter Holzverdèhlong hun se dem Waldvièschter drei Kôerten tir feneiJFrang d'Steck gin, ass dât net fir mat der Nuos an èng Bauchbidden ze lâfen, an du wells dât wäre brav Leit? Hätt, n se dât Geld nach au d'Kîrech vermacht, entweder fir d'Sakerstei oder fir de Popst, oh, dann hätten se gleich en hèlecht Gèlche krît oder wéuegstens 500 Dèg Ablasz, well onse Paschtöer, dèn esô èng gud Iland huot fir ze schreiwen, hätt da gleich un den H. Beschof geschriwen aplâtz un den H. Breisdorff, da war hir Sélegkèt gesichert gewièscht, aplâtz ass s'elo an de Prison g gin an do léere Spulle machen , an nach uowendrop éweg verdamt gin. D'Kètté. Elo geht mer mer èng Speichert icht op, wèll ech gesin, du basz ait èng Klèngegkêtskrémesch wé dé an er Jesuiten allßguort. an duwärs gesin, ir san 't Lach kommen, huos de nach gutXeitfir dem Paschtöer seng schwêsseg Hièmer ze bleuen, wèll dât ass e Manu de vill ze vill sauere Schwêsz lâf'e lészt, fir emol éerlech Leit au de Conseil ze kréen. D'Séss. Abê, ech kaun dir versicheren, dasz sciions crem aner Leit uni Bang s tin fir gestemmt ze gin, an dobei hu mer der, dé d'Käpp an der Lùcht drohen ewé eu Hirsch, an dir muszt wessen, dasz mer èr Leit nédcg sin, soss ass a kurzer Zeit alles verdâmt, an dann lui mer nach kèng Sakerstei a kê Gerièms fir cm dem Paschtöer sein Haff. DKètté. A wô stièchen-dann dé dichteg Leit, dé ons elo op émoi solle glecklech machen ? D'Sész. Da lauschter. Ech hun d'ièschtcr dem 11. Paschtöer seng V\ hêmgedroen, dû waren all dé grösz Hären do beienên, an dû hun ech héeren, wièn de Paschtöer gier am Conseil hätt. Dât aas den Ncckel an de Neckelchen, dé hun dem Paschtöer dêmols verspracht d'Sakerstei ze machen an sein Haff virum Haus an d'Beih ze setzen. D'Kètté. A wât brengt dât onsem Duoref dann an, fir dem Paschtöer esô e Schlasz duorzerîchten? Ech mèngt 't war besser, wèl d'Grom. peren det Johr esô gudekâf sin, der ze kâfcn an den âreme Leit vun Habscht se auszedehlen, da breichten se net am Wanter buorfösz durech de Schnô op dé aner Dièrfer hir Kuscht sieben ze goen, an dû wêsz ganz gut, dasz dem Paschtöer seng Dir emmer gespart ass wann , en âreme Mensch kemmt. D'Sész, 0 ech gesi wuol, du huos e verstockt Hièrz ; du mechs der neischt aus dem 11. Paschtöer, mais du musz wessen, dasz en dir vill Schuod mâche kann, an zemol denge Kanner. D'Kètté. Wât leit mir drun , ech hu mech bis heihin éerlech ohne de Paschtöer erern Igeschloen, an ech hoffen, meng Kanner warten och net osö domm sin, sech vum Paschtöer leeren ze lossen.