Om Bour.
D'Wäschfra., 1875-12-18 00:00:00

Om Bour. D'Kètté. Mimi, dir weszt nach net wô ech e Sonndeg wor? An 't ass mir glât net lêd, dé Kêsz gemacht ze hun. DMimi, Meija, ech hun dech gemeszt, an ech wêsz net wô's de wors. D'Kètté. Mais, ech wor au 't Fièlz. An dône löschten 8 — 14 Dèg ass Verschiedenes an den Zeidongen komm vum Laifa, den Trabanten, dem Déerbandeger, dem Grobian, dem Jängelchen, dem Jampièrchen, den gemeinen Seelen an dem rôde Batte; ech hat csoguor e Gemirwels héeren, ass wann d'Fièlz a Belagerungs-Zöstand gesät géf. Dû duoclit ech, fir aus dem Wiriwarr erauszekommen, géh emol sèlwer op de rechte Bour, da ges d'à m Bèschte gewuor wé d'Sàch am Fong ausgeseit. D'Mimi Ech mengen , dann dét's de nach net vill wessen. DKètté. Dach, Mimi, ech mèngen ech weszt nun d'Sâch ganz am Fong. D'Mimi. Mais dann erop dennat. DKètté. Da lauschtert. Ech kommen de Bièreg erof mat dem Gedanken, an der Fièlz Alles a Revolutiôns-Zôstand ze fannen, an de Pavé opgeraszt ze gesin ; ech könnt ower nirgends èng Spur vun ail dèm gesin. Ech gi weider bis erof bei d'Breck bei de rode Batti; ech kéeren do an fir èng Tâss Kaffé ze huolen a fir èppes gewuor ze gin. Ower nên; do fannen ech véer bis fennef Partieen ganz rôheg mat der Kârt spillen. Ech drenke mci Kaffé a gi weider bis an d'Schèrbâch. Do kwôm mer |ower esô e Gestank an d'Nuos, dass ech net weidar virun könnt. Ech froen dé Scherbâcher wô de Gestanck hier kém, dû soen se mir, dàt war vun dèm schmotzege Wässer aus de Gebrider Knaff hirer Fabrik, an sie soc mer zugleich, dasz wann ech nammol erem kém, da war d'Gâsz esô proper ass wé s'alzeit gewièscht wàr, ewèl d'Regéronk géf de Gebrider Knall' èng Gargull dùrech d'Gâsz bauen, fir hirt stenkecht Wässer derdûrech ze lèden. Dû sot ech : Mais zenter wéné baut d'Regéronk daim ewèl de Privatleit Gargullen? ! — DMimi. Ass dàt Ailes wât's de gewuor bas gin? Huos de dann net gebeert, wuofir de Jängelchen d'Leit esô vernènnt? DKètté. Ma dach, Mimi, dàt kemmt dohièr, weil e seng Trabanten net am Gemenge Roth dûrechbruocht huot. DMimi. Jess Maria! dat musz en uorge Mann sin! DKètté. E Bessche Gedold, dàt war der elo gleich beeren. Ir ech hörn gi gangen, daocht ech: halt, du musz och nach bei de Schwarz goén , ewèll d'Wèlt ass haut esô vertuen, dasz en ob all Boure goc musz, fir d'Wôrecht eraußzeschöffen. Ech gi bei de Meohela, wô de Jängelchen sein Domizil huot, a wô de Quartier-général vun de Schwärzen ass. Ech machen d'Dir op, a wàt gesin ech, wàt héeren ech ? Èng ganz Stuff voll Leit, enner aner den Notaire vun der Fièlz an de Jängelchen, den D eputéerte-Bourgermêschter an ènger Roserei, wé ech nach kês e Mensch gesin hun. En helt e Glas an e werft et nohm Notar, zum Gleck hirn lauscht de Kapp a wider d'Mauer, wô et an dausend Stecker gesprongen ass, de Lascht un d'Kàpp on dem Notaire e Steck an de Reck, wô en den aner Dâg nach èng blo Plat» hât. — Ech hu mci Kafé an d'Schanz geschoszt a mech dùrech d'Reiser gemacht I Nu froen ech ièch, Mimi, wô mèngt der wuol, dasz dé gemèng Sél setzen dét, beim Jängelchen oder beim Jampièrchen? DMimi. Wann dàt esô ass, Kètté, da fént ech et höchst nédcg, dèm Här èng Zwangsjacken unzedun. DKètté. ûé Fièlzer soen, sie déten den Èttelbrecker dàt iwerloszen, wann en emol dohi kern. DMimi. Ech hun och esô geduocht!