Nr. 10. PIUS PP. IX. AD PERPETUAM REX MEMORIAM.
Kirchlicher Anzeiger für die Diözese Luxemburg, 1878-01-18 00:00:00

Nr. 10. EX S. RITUUM CONGREGATIONE. PIUS PP. IX. AD PERPETUAM REX MEMORIAM. F. CARD. ASQUINIUS. Dives in rnisericordia Dens, qui Ecclesia sua in hoc mundo militanti numquam defuit, at juxta varias rerum ac temporum vicissitudines opportuna sapienter prasidia subministrat , cum saculo XVI. christianas gentes in virga furoris sui visitaret, pluresque Europa provincias grassantium late hacresum tenebris obrui permitteret, haud volens plebem suam repellere, nova sanctorum virorum lumina pro vide excitavit, quorum splendore collustrati Ecclesia filii in veritate confirmarentur, ipsique pravaricatores ad illius amorem sua- viter reducerentur. E quorum clarissimorum hominum numéro Franciscus Salesius Episcopus Genevenais, inclyta sanctitatis exemplar, et vera plaque doctrina magister extitit, qui, ne dum voce, sed et scriptis immortalibus insurgentium errorum monstra confodit, fidem asseruit, vitiis eversis mores einendavit, cun- ctis pervium cœlum ostendit. Qua pracellenti sapientia eam laudem assecutus est, qua veteres illos ac pracipuos Ecclesia Dei doctores prastitisse sa : mem : Bonifacius VIII. Pradecessor Noster declaravit (Cap. Un. de rel. et ven. Sanctorum in 6.) ; qui scilicet „per salutaria documenta illustrarunt Ecclesiam, decora- runt virtutibus, et moribus informarunt", quosque descripsit „quasi luminosas ardentesque lucernas super candelabrum in Domo Dei positas, errorum tenebris profugatis, totius corpus Ecclesise, tamquam sidus ma- tutinum" irradiantes „scripturarum reserantes œnigmata, ac profundis et decoris sermonibus ipsius Ecclesise fabricam, veluti gemmis vernantibus" illustrantes. Hoc sane elogium ad Genevensem Episcopum per- tinere, vel eo adhuc vi vente, maxime vero post ejus obitum, fama percelebris testata est, et ipsa scripto- rum ab eo relictorum singularis eminentia invicto plane argumente demonstrat. Enimvero magno in pretio Francisci doctrinam, dum in vivis ageret, habitam esse, vel ex eo colligere licet, quod e tot strenuis veri- tatis catholicœ defensoribus, qui eo tempore florebant, unum Genevensem Prœsulem sa : mem : Clemens VIII. Prsedecessor Noster elegerit, quem adiré juberet Theodorum Bezam Calvinianse pestis propugnatorem ace» rimum, et cum eo solo sol um agere, ut, illa ove ad ovile Christi revocata, plures alias reduceret. Quod munus adeo eximie Franciscus, non sine vitse suse periculo, implevit, ut hœreticus homo ex merito confu- tatus veritatem fassus sit, licet ex scelere, arcano Dei judicio, indignus extiterit, qui ad Ecclesise sinum rediret. Nec minor! plane sestimatione sanctum Episcopum gavisum fuisse exinde constat, quod sa : me : Paulus V. Prsedecessor Noster ; dum celebris disceptatio „de Auxiliis" Romœ ageretur , sancti hujus Prœ- sulis seutentiam ea super re exquiri voluerit, ejusque consilio obsecutus, subtilissimam, ac periculi plenam qusestionem diu acriusque exagitatam, indicto partibus silentio, consopiendam judicaverit. Quin imo, si ipsse epistolse ab eo ad plurimos scriptse considerentur, cuique compertum erit, Franciscain ad instar gravissimo- rum inter veteres Ecclesiœ Patres, a compluribus, de iis, quœ ad Catholicam fidem explicandam, tuendamque, quœstiones ea de re enucleandas ac vitam ad Christianos mores componendam pertinerent, rogatum ssepe fuisse, ipsumque, multa persecutum copiosissime ac docte, apud Romanos Pontifices, apud Principes, apud ma- gistratus, apud sacerdotes cooperatores suos in sacro ministerio, adeo valuisse, ut ejus studio, hortationibus, monitis, consilia ssepe inita fuerint, quibus regiones ab hseretica lue purgarentur, Catholicus cultus restitueretur, religio ampîificaretur. Ilsec prsecellentis doctrinœ opinio post illius obitum imminuta non est, imo vehementer aucta ; virique ex omni ordine clarissimi, ipsique Summi Pontifices, eminentem illius scientiam magnis laudibus extulerunt. Equidem sa : me : Alexander VII. in Bulla Canonizationis (XIII. Kalendas Maias MDCLXV.) Franc.iscum Salesium, doctrina celebrem, sanctitate admirabilem prscdicavit, setatique suse contra hsereses medicamen, prœsidiumque ; ita ut scriptorum illius documentis irrigata populorum ac virorum nobilium pectora affluentem evangelicse vitse messem peperisse affirmet. Quibus plane congruit, quod in Consistoriali allocutione ante Canonizationem habita, complexus est, Salesium scilicet „docendo omnes, tum doctriDse salubris verbo, tum vitse innocentas exemple" multa in Ecclesise bonum prœstitisse, ejusque adhuc maguam partem superesse „ope monitorum, et evangelicse disciplinée documentorum, quœ libris consignata, fidelium manibus terebantur." Nec ab his aliéna sunt, quœ in literis datis ad Moniales Visitationis Mo- nasterii Anneciensis V. Kalendas Augusti An: MDCLXVI ajebat, virtutem nimirum, ac sapientiam illius „Christianum Orbem Universum late perfundere inclyta ejus promerita „doctrinamque plane divinam" se admiratum, cum elegisse, quem „prœcipuum vitœ ducem, ac magistrum sequeretur." Quod quidem ma- gisterium sa : mem : Clementi IX. Prœdecessori Nostro ejusmodi visum est, ut et antequam Pontifex esset, de Salesio asseruerit „prœclarissimis voluminibus pium quodainmodo armamentarium animarum bénéficié condidisse," et Pontificatum adeptus antiphonam in illius honorem probaverit, in ea verba, „Replevit Sanctum Franciscum Dominus Spiritu intel'iigentiœ et ipse fiuenta doctrinœ ministravit populo Dei." Suis vero antecessoribus concluons Benedictas XIV. sa : mem : libres Genevensis Prœsulis scientia divinitus acquisita scriptes affirmare non dubitavit, illius auctoritate usus difficiles quœstiones solvit, „sapientissimum animarum rectorem" appellavit. (Const. „Pastoralis curœ" V. Augusti MDCCXLI.) Itaque mirandum minime est plu- rimos qui ingenii, ac doctrinœ laude florerent, academiarum doctores, oratores summos, jurisconsultes, theo- logos insignes, et vel ipsos principes virum liunc vere magnum ac doctissimum ad hœc usque tempera prœdicasse : multos vere, ut magistrum, fuisse secutos, atque ex ejus libris plura in sua scripta dérivasse. Porro hœc universalis persuasio, de excellent! Salesii scientia, ex qualitate ipsa doctrinœ ipsius exoritur, quœ nimirum in sublimi sanctitatis culmine ita in eo supereminet, ut Doctoris Ecclesiœ tota propria sit, virumque hune inter prœcipuos magistros sponsœ suœ a Christo Domino dates, accensendum suadeat. Quamvis enim Sanctos Doctores, qui primis Ecclesiae sœculis floruerunt, antiquitas ipsa spectatos faciat, latinique aut grœci sermonis, quo libres ediderunt, in iis ornamentum accedat, id tarnen potissimum, ac plane necessarium (quod supra monuimus) huic magisterio est, ut in scriptis diftusa ultra communem mo- dum doctrina cœlestis apparent, quœ argumentorum copia, et varietate, splendoribus veluti circumamicta, totum Ecclesiae corpus nova luce perfundat, sitque fidelibus in salutem. Hœc itaque laudum prœconia Ge- nevensis Episcopi libris apprime conveniunt. Sive enim quœ de rebus asceticis ad christianam vitam sancte, pieque ducendam, sive quœ de controversiis ad fidem tuendam, et hœreticos refutandos, sive quœ de divini verbi prœdicatione scripsit considerentur, nomo est qui non videat, quanta per sanctissimum virum emolu- menta sint in Catholicum populum invecta. Equidem duodecim libris insignem, atque incomparabilem tra- ctatum „de amore Dei" docte, subtiliter, dilucideque complexus est, qui tot prœcones de suavitate sui auctoris habet, quot lectores. Maxime autem vivis coloribus virtutem, alio opere, quod „Philothea" inscribitur, pinxit; ac prava sternens in directa, et aspera in vias planas, universis Christifidelibus iter ad eam ita facile commonstravit, ut vera exinde pietas lucem suam ubique effunderet, viam sibi ad Regum solia, ad Ducum tentoria, ad judiciorum forum, telonia, officinas, et ipsa oppidula pastorum aperiret. Enimvero iis scriptis ex sacra doctrina summa scientiœ sanctorum principia eruit, et ita enucleat, ut insigne ipsius Privilegium plane visum sit, quod ad omnes fidelium conditiones sapienter, leniterque eamdem accomodare noverit. Hue accedunt tractatus de rebus ad magisterium pietatis spectantibus, ipsœque constitutione^ sapientia, discretione, ac suavitate conspicuœ, quas pro Sanctimonialibus Ordinis Visitationis Beatœ Mariœ ah eo constituti scripsit. Uberrimam etiam rei asceticœ segetem epistolœ ipsius ad plurimos datas suppe- ditant, in quibus illud plane mirabile est, quod Spiritu Dei plenus, et ad ipsum suavitatis auctorem accédons, devoti cultus erga Sacratissimum Cor Jesu semina miserit, quem in bac nostra temporum acerbitate maximo pietatis incremento mirifice propagatum, summa cum animi Nostri exultatione conspicimus. Nec prœtereundum e-t, in bis lucubrationibus, ac prœsertim in interpretatione Cantici Canticorum, plura scrip- turarum œnigmata, quœ ad morales, et anagogicos sensus pertinent, reserari, enodari difficultates, obscura nova luce perfundi, quibus licet inferre, Deum, cœlestis sui irrigui gratia influente, sancto huic viro sen- sum aperuisse, ut intelligeret scripturas, easque pervias doctis, indoctisque redderet. Porro ad retundendam hœreticorum sui temporis pervicaciam , confirmandosque Catholicos , non minus féliciter , ac de asceticis rebus „ControYersiarum" librum in quo plena Catholicœ fidei demonstratio est, aliosque tractatus, concio- nesque de veritatibus fidei, itemque „Vexillum Crucis" conscripsit, quibus adeo strenue, pro Ecclesiae causa certavit, ut innumeram perditorum hominum multitudinem ad ejus sinum reduxerit, fidem in tota Cabal- liacensium provincia, longue lateque, restituent. Imprimis auctoritatem hujus Apostolicœ Sedis, ac Romani Pontificis Beati Pétri successoris propugnavit, ac ipsius Primatus vim ac rationem, ea perspicuitate expli- cavit, ut Vatican! Œcumenici Concilii definitionibus féliciter prœluserit. Certe, quœ de infallibilitate Romani Pontificis, in quadragesimo sermone „Controversiarum" asserit, cujus authographum, dum in Concilia res ageretur, detectum est, ejusmodi sunt, quœ nonnullos Patres tune ea super re adhuc ancipites, ad défini- tionem decerneudam, veluti manu duxerint. Ex tanto Sancti Prœsulis in Ecclesiam amore, et ejus defen- dendœ studio, ea ratio enata est, quam in Divini verbi prœconio adhibuit, sive ad Christianam plebem in elementis fidei erudiendam, sive ad mores doctiorum informandos, sive ad fideles omnes ad perfectionis culmen deducendos. Etenim se debitorem agnoscens sapientibus, et insipientibus, omnibus omnia factus, simplices, et agrestes domines in simplicitate sermonis docere curavit, inter sapientes vero locutus est sapientiam. Qua super re, et prudentissima prœcepta tradidit, idque assecutus est, ut sacrœ eloquentiœ dignitas temporum vitio collapsa, ad antiquum splendorem proposito Sanctorum Patrum exemple revocare- tur ; atque ii disertissimi oratores ex bac schola prodierint, a quibus uberrimi fructus in universam Eccle- siam redundarunt. Itaque sacras eloquentiae instaurator, ac magister ab omnibus habitus est. Denique cœ- lestis ejus doctrina, veluti aquas vivœ flumen, irrigando Ecclesiœ agro, adeo utiliter populo Dei fluxit ad salutem, ut verissima appareant, quœ sa : mem : Clemens VIII. Pracdecessor Noster, Salesio, cum ad Epis- copalem dignitatem eveheretur, veluti divinans dixerat, ils proverbiorum verbis adhibitis : „Vade fili, et bibe aquam de cisterna tua, et fluenta putei tui; deriventur fontes tui foras, et in plateis aquas tuas divide." Has itaque salutis aquas haurientes cum gaudio fideles, eminentem Genevensis Episcopi scientiam suspexerunt, eumque rnagisterio Ecclesiœ dignum ad hœc usque tempera existimarunt. Enimvero bis causis adducti, plurimi ex Vatican! Concilii Patribus, Nos, enixis votis, commun! voce rogarunt, ut Sanctum Fran- ciscum Salesium Pectoris titulo decorarcmus. Quœ quidem vota, et Sanctœ Ecclesiœ Romanœ Cardinales, et plures ex toto orbe Antistites, ingeminarunt ; ils vero plura Canonicorum Collegia, magnorum Lycœorum Doctores, scientiarum Academiœ, augusti Principes, ac nobilcs proceres, ingens denique fidelium multitude suis supplicationibus accesserunt. Nos itaque tot tantisque precibus obsecundare lubenti anime volontés, gravissimum negotium, ut moris est, Congrégation! Venerabilium Fratrum Nostrorum Sanctœ Ecclesiœ Romanœ Cardinalium sacris Ritibus tuendis prœpositorum examinandum remisimus. dam vero dicta Venerabilium Fratrum Nostrorum Congregatio in ordinariis comitiis ad Nostras Vaticanas œdes die VII. Julii labentis anni habitis, audita relatione Venerabilis Fratris Nostri Cardinalis Aloisii Bilio Episcopi Sabinensis, ejusque Sacrœ Congrégations tune Prœfecti, et causœ Ponentis, mature perpensis animadversionibus Eau- rentii Salvati Sanctœ Fidei Promotoris, nec non Patron! causœ responsis, post accuratissimum examen, unanimi consensu rescribendum censuit „Consulcndum Sanctissimo pro concessione, seu declaratione, et extensione ad Universam Ecclesiam tituli Pectoris in honorem Sancti Francise! Pe Sales, cum officio, et Missa de communi Poctorum Pontificum, retenta oratione propria, et lectionibus secundi nocturni." Quod Rescriptum, Nos, edito generali Décrété Urbis et Orbis die XIX mensis, et anni ejusdem, approbavimus. Item novis porrectis precibus, ut aliqua additio fieret, tum in Martyrologio Romano, tum in sexta lectione in feste S. Francise! Salesii, utque concessiones omnes bac super re factœ Nostris Literis Apostolicis in forma Prévis confirmarentur ; eadem Venerabilium Fratrum Nostrorum Sanctœ Ecclesiœ Romanœ Cardinalium Congregatio, in ordinariis Comitiis die XV Septembres anni ejusdem habitis, rescripsit „Pro gratia, ac supplicaudum Sanctissimo pro expéditions Prévis." Addi vero censuerunt ad elogium Martyrologii Romani post verba „Annesium translatum fuit" hœc alia „Quem Pius IX ex Sacrorum Rituum Congrégations consulte universalis Ecclesiœ Doctorem declaravit ;" ad lectioncm vero sextam post verba „Vigesima noua Januarii" adjungi sequentia „et a Summe Pontifies Pio IX. ex Sacrorum Rituum Congrégations con- sulto, universalis Ecclesiœ Doctor fuit declaratus." Et hoc quoque Rescriptum memoratœ Congrégations die XX. dicti mensis, et anni, ratum habuimus et confirmavimus, atque ut super concessionibus omnibus, bac de re factis, Apostolicœ Literœ expedirentur , mandavimus. Quœ cum ita sint, supradictorum Sanctœ Ecclesiœ Romanœ Cardinalum, Antistitum, Collegiorum, Academiarum, ac fidelium votis obsecuti, deque consilio memoratœ Venerabilium Fratrum Nostrorum Sanctœ Ecclesiœ Romanœ Cardinalium Congrégations sacris Ritibus cognoscendis prœpositœ, Auctoritate Nostra Apostolica, ténors prœsentium, titulum Pectoris in honorem Sancti Francisci Salesii Genevensis Episcopi ac Ordinis Sanctimonialium Beatœ Mariœ V. Vi- sitationis Institutoris confirmâmes, seu, quatenus opus sit, denuo ei tribuimus, impertimus, ita ut in uni- versali Catholica Ecclesia, Semper ipse Doctor habeatur, atque in die festo anniversario, cum a sœculari, tum a regulari Clero, celebrando Officium et Missam juxta memoratum sacrorum Rituum Congregationis Decretum fiât. Prseterea ejusdem Doctoris libres, commentaria, opéra denique omnia, ut aliorum Ecclesiœ Doctorum, non modo privatim, sed et publice in Gymnasiis, Academiis, Scholis, Collegiis, lectionibus, dis- putationibus, interpretationibus aliisque ecclcsiasticis studiis, christianisque exercitationibus, citari, proferri, et prout res postulaverit adhiberi decernimus. Ut vero fidelium pietati in hujus Doctoris die festo rite co- lendo, ejusque ope imploranda, excitamenta adjiciantur, de Omnipotentis Dei misericordia, ac Beatorum Pétri et Pauli Apostolorum ejus auctoritate confis! , omnibus, et singulis utriusque sexus Christifidelibus, qui die festo ejusdem Sancti Doctoris, aut uno ex septem diebus continués immédiate subsequentibus, uni- uscujusque Christifidelis arbitrio sibi deligendo, vere pœnitentes, et confessi, Sanctissimam Eucharistiam sumpserint, et quamlibet ex Ecclesiis Ordinis Sanctimonialium Visitationis Beate Mariai Virginia devote visi- taverint, ibique pro Christianorum Principum concordia, hœresum extirpatione, peccatorum conversions, et 8ancte Matris Ecclesiaz exaltatione, pias ad Den m preces effuderint, plenariam omnium peccatorum suorum Indulgentiam, et remissionem misericorditer in Domino concedimus. Quapropter universis venerabilibus i iatribus Patriarchis, Primatibus, Arcbiepiscopis, Episcopis, et dilectis filiis aliarum Ecclesiarum Prsclatis, per Universum terrarum Orbem constituas, per présentes mandamus, ut quse superis sancita sunt, in suis Provmciis, Civitatibus, Ecclesiis, et Diœcesibus solemniter publicari, et ab omnibus personis Ecclcsiasticis sœcularibus, et quorumvis ordinum regularibus, ubique locorum et gentium, inviolabilité^ et perpetuo ob- servari procurent. Hsec prœcipimus, et mandamus, non obstantibus Apostolicis, ac in Œcumenicis, Pro vin- ciabbus, et Synodalibus Conciliis editis generalibus vel specialibus constitutionibus, et ordinationibus, cete- risque contrariis quibuscumque. Volumus autem, ut prœsentium Literarum transumptis, seu exemplis, etiam impressis, manu alicuius Notarii public! subscriptis, et sigillé persona; in Ecclesiastica dignitate constituée munitis, eadcm prorsus fides adhibeatur, qua; adhiberetur ipsis prœsentibus, si fuerint exhibite, vel ostensœ. Datum Roma; apud Sanctum Petrum sub annulo Piscatoris die XVI. Novembris MDCCCLXXVII. Pontificatus Nostri anno Trigesimosecundo.