Om Bour.
D'Wäschfra, 1872-08-17 00:00:00

Om Bour. D'Mimi. Du huos mer nach net verziélt, wé et op dénger Partie plaisir no Echternach anno Wöltz gang ass? Wât soea d'Leit altdoeruochter?— D'Kètté. Ma foi, Mimi, ech hun d'Conviktion krit, dass d'Leit zu Echterliachan zu Woltz vill méh versténnech a calmes sin, ass wé zu Létzeburech an dat et hinnen net afill, wégent den Electionen sech bess Geblit ze machen, oder ma'm Sâbel a mat der Pistolénk openeen ze goen. — On est plus calme, moins passionné, on raisonne plus froidement, — an se kreichen de gruossen Hären net esuo hannen an. — Mais pour ce qui est du clergé, dât ass mauschel déng Mudder; e Pâffassa bleift e Pâff — am Honséssléck wuo d'Wèlt mat Briéder zuogeneelt ass, esuo gut ass wé zu Létzeburech ! — B'Mimi. Et ass en Dauer mat dir ,Kètté,]dass dé gut brav geschtelech Hären net mat Ruo kanns loszen ! — Wât hun se dir dach gedoen? D'Kètté. (Et lacht esuo korjès). A moi, Mimi? Rien du tout. — Mais, assez de ça. Fir erem op ons Riéd ze kommen, zu Woltz circuléeren an désem Ament zwô Petitionen un de Nouvellement fir dass den Här Oberlehrer Ginther net soll vu Woltz fortkommen an et sin eweil iwer sechshonnert Ennerschreften drop. D'Mimi. Wellt deen Här dann net méh bleiwen? — D'Kètté. Gewész giéf hié giér bleifen, mais deen Här Cravatte hàtt e giér ewéch. D'Mimi. A wién ass dât dann, den Här Cravatte? D'Kètté, C'est Monsieur le vicaire, Mimi ! — „Der Herr Kaplan", wé den Här Schröll seet, wann e vum Här Breisdorff schwätzt. Voici l'affaire. An do kennt der alt neesz gesin, Mimi, wé Recht ass de Bismark huot wann e mat starker Hand, unné e Ravaillac ze fierechten> hannert dé Pâfecomédé geht. Zu Woltz existéert eng „Theatorgesellschaft" dé aus Bîrgesch- an Handwiérksjongen zesummegesât ass. Dé jong Leit amusséeren séch ganz gut a mat wénech Kèschten, an dass hir Comédésstécker net geféerlech fir d'Religion an d'Morale sin, dât kenn der schons heieraus gesin, dass se „Der gute grtboltn uni) der bö(e Dietrich", „©eno* rera, ober die Pfalzgiäsin »on Brabant" oder och nach „die gebrochene Milllerslochter" oder da« wunderbare „Heilgenbild" spillen. Ech mengt esuo Lachen kennt en Trappist nokucken, unné dass en et f,e beichte breicht. Eh bien t'ièschter hun se e religiösen Drama gespült, èppes wé „Joseph und seini BrUder' an do wor eng Roll dran, dé wor deene jonge Leiden ze schwéer. Dé Roll huot nun den Här Ginther, den Oberlehrer iwerhollt. Inde irse! — On a crié au sacrilège, — de Cravatte, huot sech gestallt ass wé e jongt Bétschel, — de Gemèngerôth ass dervun saiséert gin — et sin Artikelen, am .Wort" kommt, — enfin on eût dit d'un crime épouvantable ! — 11'Mimi. Wât Sachen, wât Sachen! — A wat ass dann du geschit? — D'Kétté. Du guof dem Här Ginther ganz einfach gesôt e sollt esuo gut sin séng Demission ze gin, oder e krit se. Et notez bien, Mimi, que c'est le Conseil communal, sous la pression du clergé qui demande le renvoi de l'instituteur du degré supérieur. D'Mimi. Hm, ech mèngt dach, de Burgermeeschter den Här Faber ' Knepper, war de Mann net, deen sech vun de Pfiffen fésre liész, — au éch gleewen och net, dass en èng Ongerechtegkeet toleréere giéf. D'Kètté. Ej'a, Mimi, dât sin esuo Sachen. Den Här Faber-Kneppar as9 gewesz e verstènneche Mann, mais wann den Här Cravatte deischter kuckt» da muss Alles sech kuschen ! — D'Mimi. Dât schéngt mer e schampere cadett ze sin, deen Här Cravatte !H D'Kètté. Fir iéch eng Idee ze gin, wé beliéft als en, ass, brauch ech iécb némmen dât elei ze soen : Wann hei an der Stadt den Här Koppes durecb d'Gâsze geht, da lâfen d'Kanner em nô, fir de Seegen ze heeschen. An ztf Woltz, wann den Här Cravatte durech d'Gâsze geht, da lâfen d'Kanne? an ènger Angscht au d'Gankendiren, fir en net ze begénen. Sie fierechteö en ewé der Deiwel ! — Et pour en revenir à nos moutons, wé Birgerschaft, dé séer vill op de» Här Oberlehrer Ginther hallt, gesin huot, dass et em un den Hals guonss' du hun hirer en ettlech zwuo Leschte circuléere gelost, fir de Gouvells" ment ze biéden, den Här Ginther zu Woltz ze loszen an èng Commission ze ernennen fir ze ennersichen, wât fir e Crime as* en dann eegentlech begangen hätt, duorduorech dass e mat comédégespillthuot,—Tenez, Mim1 c'est à pouffer de rire! — Hei hu mer de Geselle verein, deen och Coméd» spill ! Wât giéf der da soen, wann den Här Haal d'Méss ofgehollt krit' weil en Directeur en chef vum Comédé ass ! Den Här Ginther géng o* wuol fort, mais en huot elo sèchs Joer Déngscht, an dé zéhlen zu sens« Pension, — soss gièf en den Här Ciavatte bei all' néngannongzéch Deitf6, schécken ; dann e kann haut op d'Colmer Schmétt bei den Här Franz M* jerus goen, do krit e gleich dé Plat« vum Här He inen, gottréscht ! — D'Mimi. Ja, ja, Kètté, do geseisz de a neesz, dass et am Bèschten **' séch gut mat de Pfiffen ze hâlen. , D'Kètté. (Lâcht). Avouez, Mimi, dir wort haut beim Här Eberhard ttf, wiêscht ! — Wann der neesz bei e kommt, da macht em méng ; menten.